Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 104/23
Data wyroku: 2023-12-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Cecylia Kardas, Kazimierz Martela, Sędzia Tomasz Olszewski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu, Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 159 kk, art. 158 § 1 kk i inne

Sygn. akt III K 104/23

1.WYROK

2.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 grudnia 2023 r.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w III Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Tomasz Olszewski

    Ławnicy: Cecylia Kardas, Kazimierz Martela

Protokolant: Bożena Wolfram
w obecności Prokuratora Joanny Woźniak-Parady
po rozpoznaniu w dniach 27 i 30 listopada 2023r.
sprawy:

1
D. P.synaP.iA.z domuW.,urodzonego (...)wP.

2
E. P. (1)synaP.iA.z domuW.,urodzonego (...)wP.

oskarżonych o to, że:

I
w dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21.30 na skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowościK.,N.iM.w gminieR., powiat(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zK. A.oraz co najmniej czterema nieustalonymi sprawcami, dokonali rozboju na osobieD. D. (1), w ten sposób, że zadawali pokrzywdzonemu ciosy rękoma, metalową rurką i kijem bejsbolowym oraz kopali go, przy czym jeden z bijących dokonał zaboru srebrnego plecionego łańcuszka, bez przywieszki o wartości 300 zł., w ten sposób, że zerwał go z szyi pokrzywdzonego, a nadto grożąc pozbawieniem życia, żądał dokonania przelewu w kwocie 50.000 zł., a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 kk, trwający nie dłużej niż 7 dni,tj. o czyn zart. 280 § 2 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

a nadto:

3
K. A.córkiK.iE.z domuP.,urodzonej (...)wP.

oskarżonej o to, że:

II
w dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21.30 na skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowościK.,N.iM.w gminieR., powiat(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zE. P. (1),D. P.oraz co najmniej czterema nieustalonymi sprawcami, dokonała rozboju na osobieD. D. (1), w ten sposób, że nakłoniła pokrzywdzonego do przyjazdu na miejsce zdarzenia pod pozorem spotkania towarzyskiego, a następnie stała w pobliżu, gdy wyżej wskazane osoby zadawały pokrzywdzonemu ciosy rękoma, metalową rurką i kijem bejsbolowym oraz kopały go, przy czym jeden z bijących dokonał zaboru srebrnego plecionego łańcuszka, bez przywieszki o wartości 300 zł., w ten sposób, że zerwał go z szyi pokrzywdzonego, a nadto grożąc pozbawieniem życia, żądali dokonania przelewu w kwocie 50.000 zł., a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, krwiaków w powłokach głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 kk, trwający nie dłużej niż 7 dni,tj. o czyn zart. 280 § 2 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

orzeka

1
w granicach czynu zarzucanegoE. P. (1)iD. P.uznaje oskarżonych za winnych tego, że w dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21.30 przy skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowościK.,N.iM.w gminieR., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi nieustalonymi osobami, wzięli udział w pobiciuD. D. (1), narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wywołania skutku, o którym mowa wart.157 § 1 kkw ten sposób, że kopali i zadawali pokrzywdzonemu ciosy rękoma w głowę, okolice twarzy, kończyn dolnych i tułowia, przy czymE. P. (1)zadawał pokrzywdzonemu także ciosy stalową rurką o długości 84 cm i przekroju 3 cm, co stanowiło użycie innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu w rozumieniuart.159 kk, a w wyniku zdarzeniaD. D. (1)doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 kk, trwający nie dłużej niż 7 dni i uznając, że tak opisane zachowanieE. P. (1)zrealizowało znamionaart.159 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023r. w związku zart.4 § 1 kk, aD. P.–art.158 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023r. w związku zart.4 § 1 kk,na podstawieart.159 kkwymierzaE. P. (1)karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, aD. P.– na podstawieart.158 § 1 kk– karę 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
uniewinniaK. A.od zarzucanego jej czynu ustalając, że koszty postępowania w tym zakresie poniesie Skarb Państwa;

3
na podstawieart.46 § 1 kkzasądza odE. P. (1)na rzeczD. D. (1)kwotę 20.000 (dwadzieścia tysięcy) złotych, oraz odD. P.na rzeczD. D. (1)kwotę 5.000 (pięć tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzoną czynem opisanym w punkcie 1. wyroku;

4
na podstawieart.63 § 1 kkzaliczaE. P. (1)iD. P.na poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności okresy ich zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 19 maja 2023r. od godziny 21:00 do dnia 1 grudnia 2023r. do godziny 15:40;

5
zasądza na rzecz Skarbu Państwa odE. P. (1)kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 5.000 (pięć tysięcy) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych, oraz odD. P.kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty i kwotę 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych tytułem pozostałych kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 104/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn  przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.
1.1.2.
1.1.3.

E. P. (1)
D. P.
K. A.

Uznani za winnych tego, żew dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21.30 przy skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowościK.,N.iM.w gminieR., działając wspólnie i w porozumieniu oraz z innymi nieustalonymi osobami, wzięli udział w pobiciuD. D. (1), narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo wywołania skutku, o którym mowa wart.157 § 1 kkw ten sposób, że kopali i zadawali pokrzywdzonemu ciosy rękoma w głowę, okolice twarzy, kończyn dolnych i tułowia, przy czymE. P. (1)zadawał pokrzywdzonemu także ciosy stalową rurką o długości 84 cm i przekroju 3 cm, co stanowiło użycie innego podobnie niebezpiecznego przedmiotu w rozumieniuart.159 kk, a w wyniku zdarzeniaD. D. (1)doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała i rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 kk, trwający nie dłużej niż 7 dni przy przyjęciu, że tak opisane zachowanieE. P. (1)zrealizowało znamionaart.159 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023r. w związku zart.4 § 1 kk, aD. P.–art.158 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 października 2023r. w związku zart.4 § 1 kk.
Oskarżona o to, że:
w dniu 18 maja 2023 roku, około godz. 21.30 na skrzyżowaniu dróg wiodących od miejscowościK..N.iM.w gminieR., powiat(...), woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zE. P. (1),D. P.oraz co najmniej czterema nieustalonymi sprawcami, dokonała rozboju na osobieD. D. (1), w ten sposób, że nakłoniła pokrzywdzonego do przyjazdu na miejsce zdarzenia pod pozorem spotkania towarzyskiego, a następnie stała w pobliżu, gdy wyżej wskazane osoby zadawały pokrzywdzonemu ciosy rękoma, metalową rurką i kijem bejsbolowym oraz kopały go, przy czym jeden z bijących dokonał zaboru srebrnego plecionego łańcuszka, bez przywieszki o wartości 300 zł., w ten sposób, że zerwał go z szyi pokrzywdzonego, a nadto grożąc pozbawieniem życia, żądali dokonania przelewu w kwocie 50.000 zł., a w wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, krwiaków w powłokach głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 kk, trwający nie dłużej niż 7 dni, tj. o czyn zart. 280 § 2 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

K. A.dłuższego czasu była dziewczynąE. P. (1). W trakcie ichzwiązku (...)utrzymywała za pośrednictwemF.kontakt z innymi mężczyznami, w szczególności zD. D. (1).
RelacjaK. A.zD. D. (1)trwała od jesieni 2022r. W międzyczasie o ich korespondencji dowiedział sięE. P. (1), który monitorował ich rozmowy prowadzone za pośrednictwemF., prosząc swą dziewczynę, by zaprzestała tej znajomości.
K. A.twierdziła, żeD. D. (1)jest tylko jej kolegą, poza tym nic ich nie łączy i nigdy nie spotkali się osobiście.
E. P. (1)nie ufał tym zapewnieniom, dlatego nalegał, by mieć możliwość osobistego spotkania zD. D. (1)celem wyjaśnienia sytuacji.
K. A.uległszy tym namowom zaaranżowała w dniu 18 maja 2023r. w godzinach wieczornych za pośrednictwem komunikatora internetowego spotkanie zD. D. (1), którego jednak nie poinformowała o tym, że ma w nim uczestniczyć jej chłopak. W trakcie wymiany wiadomości tekstowych i głosowych zD. D. (1)K. A.zapewniała swego rozmówcę, że podczas spotkania o charakterze towarzyskim będą jedynie we dwoje, poprosiłaD. D. (1)o zakup alkoholu. Jadąc na to spotkanieD. D. (1)był przekonany o tym, że wspólnie ustalili, że razem zK., gdzie oczekiwać go miałaK. A., udadzą się do jego miejsca zamieszkania.
KiedyD. D. (1)pożyczonym od kolegi samochodem podjechał pod adres wskazany przezK. A.(K.), kobieta wsiadła do samochodu i poleciła, by pokierował on auto na koniec wsi. KiedyD. D. (1)dojechał do skrzyżowania w kształcie litery(...)zauważył samochód markiO. (...)zaparkowany na poboczu.K. A.poleciłaD. D. (2), by na skrzyżowaniu skręcił w lewo. KiedyD. D. (1)wykonał polecony manewr, z przeciwka wyjechał samochód nieustalonej marki, który zajechał mu drogę. Zanim jeszcze owo auto zatrzymało się, z miejsca pasażera gwałtownie wysiadłE. P. (1)trzymający w dłoni stalową rurkę i biegnąc skierował się w stronę samochodu kierowanego przezD. D. (1), który widząc to rozpoczął manewr cofania. Wtedy to od tyłu zajechał mu drogę stojący wcześniej na poboczuO. (...). Doszło do zderzenia obydwu pojazdów, w wyniku czego samochód prowadzony przezD. D. (1)uderzył z znak drogowy i przetoczył się do rowu.D. D. (1)zauważył, że z samochodu, który od przodu zajechał mu drogę wysiadło jeszcze co najmniej trzech mężczyzn, zaś z samochodu z tyłu – co najmniej dwóch.
Widząc, co się dziejeK. A.krzyknęła do kierowcy: „Co ty robisz?! To jest mój chłopak!”. Chwilę później do samochodu podbiegłE. P. (1)wulgarnie domagając się otwarcia drzwi pod groźbą zniszczenia samochodu. W tym samym czasie drzwi pasażera otwarte zostały przez nieustalonego mężczyznę, który był pasażeremO. (...). Mężczyzna ten trzymał kij bejsbolowy, którym próbował wymierzyć ciosy w twarzD. D. (1)i widząc bezskuteczność swych działań, pomógł wysiąśćK. A., a następnie – kilkukrotnie uderzyłD. D. (1)kijem bejsbolowym w twarz, w okolice nosa, w wyniku czego kierowca doznał krwotoku.
NastępnieE. P. (1)siłą wyciągnąłD. D. (1)z auta. W pobliżuD. D. (1)widział nieustaloną ilość mężczyzn, którzy przybyli wraz z napastnikami. Kiedy zaczął uciekać, w pogoń za nim ruszyłE. P. (1), który trzykrotnie uderzyłD. D. (1)stalową rurką w plecy.D. D. (1)przewrócił się. Wtedy to był wielokrotnie uderzany pięściami i kopany przez nieustaloną liczbę napastników, w szczególności w okolice twarzy głowy, pleców, nóg i korpusu. Próbował podnieść się i kontynuować ucieczkę, lecz za każdym razem był przewracany i bity. Czuł, że ktoś dociska jego twarz butem do powierzchni asfaltowej drogi.
D. D. (1)widział, żeK. A.przez cały czas, kiedy był bity, stała obokO. (...)i przyglądała się zajściu.
W trakcie bicia i kopaniaD. D. (1)słyszał groźby pozbawienia życia, słyszał głosy kilku mężczyzn, z których zrozumiał m.in. żądania dokonania przelewu na kwotę 50.000 zł. W pewnym momencieD. D. (1)poczuł, jak jeden z mężczyzn zerwał mu srebrny łańcuszek z szyi. W trakcie zajścia nikt z napastników nie przeszukiwał kieszeni bitego mężczyzny.
Następnie napastnicy odstąpili od bicia leżącego mężczyzny.D. D. (1)wstał.E. P. (1)próbował jeszcze kopnąć w twarz stojącego mężczyznę.D. D. (1)widział, że przybyli mężczyźni wsiadają do dwóch samochodów, którymi przyjechali.K. A.wsiadła doO. (...). Pojazdy te odjechały z miejsca zdarzenia. WówczasD. D. (1)zatelefonował do swojego szwagra, a następnie – na numer alarmowy.
W czasie zdarzeniaD. D. (1)miał w kieszeni pieniądze w kwocie około 2.000 zł, a w samochodzie, którym przyjechał – trzy telefony komórkowe o łącznej wartości 3.800 zł. W trakcie zajścia żaden z przedmiotów znajdujących się w samochodzieD. D. (1)nie został zabrany.
W wyniku zdarzeniaD. D. (1)doznał uszkodzenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany tłuczonej na głowie, w obrębie wargi dolnej, stłuczenia tkanek miękkich głowy, otarć naskórka na głowie, krwiaków w powłokach tułowia, ran tłuczonych i krwiaków na kończynach dolnych, przy czym obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 kk, trwający nie dłużej niż 7 dni.
Oskarżeni nie byli dotychczas karani.

E. P. (1)jest bezdzietnym kawalerem, ma wykształcenie średnie,(...). Zamieszkuje wraz z rodzicami i rodzeństwem. Prowadzi własną działalność gospodarczą –(...). Posiada dobrą opinię w miejscu zamieszkania.
D. P.jest bezdzietnym kawalerem, ma wykształcenie średnie, nie ma wyuczonego zawodu. Zamieszkuje wraz z rodzicami i rodzeństwem. Pracuje w przedsiębiorstwie(...)swego ojca. Posiada dobrą opinię w miejscu zamieszkania.
K. A.jest bezdzietną panną, bez zawodu, posiadającą wykształcenie podstawowe, przed aresztowaniem nie pracowała i nie osiągała żadnych dochodów.

Wyjaśnienia oskarżonej K.A.iE. P.,
ZeznaniaD. D.,
Kopie treści rozmów tekstowych
ZeznaniaD. D.,
ZeznaniaD. D.
Protokoły oględzin pojazdów,
P.oględzin miejsca zdarzenia
ZeznaniaD. D.,
ZeznaniaD. D.,
Dowód rzeczowy w postaci stalowej rurki,
Dokumentacja fotograficzna,
Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej,
ZeznaniaD. D.,
ZeznaniaD. D.
Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej
Informacja o karalności
Wywiad środowiskowy
Wywiad środowiskowy
Wywiad środowiskowy

685v., 684 i dalsze
686 i dalsze
k. 72 i dalsze
686 i dalsze
k. 686 i dalsze
k. 84 – 85b, 90-91
k. 13-14
k. 686 i dalsze
k. 686 i dalsze
k. 203-208
k.
87-88, 578-579
k. 686 i dalsze
k. 686 i dalsze
87-88, 578-579
k. 216, 217
k. 360-361
k. 362-364
k. 364-365

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Patrz: ocena dowodów.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

ZeznaniaD. D. (1)
Częściowo – wyjaśnieniaE. P. (1),D. P.,K. A.
Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej
Dowody z dokumentów, w tym protokołów czynności procesowych, informacje o karalności, a także kwestionariusze wywiadów środowiskowych

Najistotniejszym dowodem, na podstawie którego sąd dokonał rekonstrukcji zdarzeń istotnych dla odpowiedzialności karnej oskarżonych były zeznania pokrzywdzonego.
Z uwagi na zaszłości pomiędzy oskarżonymi aD. D. (1), które dawały podstawę dla przyjęcia, że pomiędzy nim istnieje zaogniony konflikt, który potencjalnie mógł mieć wpływ na obciążający charakter zeznań pokrzywdzonego względem(...)P.orazK. A., sąd odnosił się do tych obciążających depozycji z ponadprzeciętną ostrożnością, zwłaszcza co do tych elementów zdarzenia, którym oskarżeni przeczyli w swych wyjaśnieniach. Oceniając zeznania pokrzywdzonego sąd nie mógł więc tracić z pola widzenia tego, żeD. D. (1)mógł odczuwać pokusę obciążenia sprawców jego pobicia w sposób, który istotnie będzie miał wpływ na ciężar stawianych im zarzutów, jak również – rozgoryczony postawą oskarżonej – nawet subiektywnie i w sposób nie do końca uświadomiony przedstawiać jej udział w zajściu w sposób inny niż było to w rzeczywistości.
Z tego powodu za zasadne sąd ocenił przesłuchanieD. D. (1)po odebraniu od niego przyrzeczenia.
Odnosząc się wprost do relacji procesowych pokrzywdzonego, sąd uznał, że jego bezpośrednie przesłuchanie, które pozwoliło na osobiste zapoznanie się z przeprowadzanym dowodem, a tym samym – obserwację jego spontanicznych reakcji podczas niekomfortowej sytuacji związanej ze składaniem zeznań na rozprawie głównej w obecności oskarżonych – dało podstawę do przyjęcia, że przedstawiony przez niego opis zdarzenia jest w całości prawdziwy.
D. D. (1)przesłuchany w toku postepowania sądowego zeznawał w sposób pewny i spontaniczny. Bez wahania odpowiadał na pytania sądu i stron, w swych depozycjach pozostając konsekwentny. Nie wahał się przy tym przyznać, że pewnych fragmentów zdarzeń nie pamiętał, bądź nie zauważył, lub nie był ich pewien, co w kontekście okoliczności zajścia, jego dynamiki, brutalności i gwałtowności sąd uznał za całkowicie naturalne. Dotyczy to w szczególności tego fragmentu opisu zdarzeń, które odnoszą się do wskazania tożsamości napastnika, który uderzył go kijem bejsbolowym w twarz, a także żądań dokonania przelewu, artykułowanych przez nieustalonych sprawców.
Co znamienne, jego procesowe relacje pozostawały zgodne z zeznaniami, które złożył w toku śledztwa. Choć przedstawiona innymi słowami, wykazująca nieistotne różnice wersja zdarzeń zaprezentowana przez niego podczas postepowania przygotowawczego jest zbieżna z relacją zaprezentowaną na sali rozpraw w sposób, który wskazuje spontaniczność i szczerość owych depozycji.
Co więcej, opisy działania sprawców, w szczególności dotyczące mechanizmu powstania obrażeń ciała i narzędzi używanych przez napastników odpowiadają innym dowodom o charakterze nieosobowym, w tym – dowodowi rzeczowemu w postaci metalowej rurki zabezpieczonej na miejscu zdarzenia oraz opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej (biegły w sposób pełny i przekonywujący, podczas opiniowania na rozprawie głównej, wskazał ślady na ciele pokrzywdzonego, udokumentowane załączonymi do akt fotografiami, które w swym wyglądzie odpowiadały mechanizmowi ich powstania, opisywanymi przezD. D. (1)).
Dowody te potwierdzają relację pokrzywdzonego, z której wynika, że został on uderzony w plecy przezE. P. (1)metalową rurką.
Sąd nie miał również żadnych powodów, by uznać za niewiarygodne tego fragmentu zeznań pokrzywdzonego, w którym twierdził on, że jeden z napastników podczas jego pobicia posługiwał się kijem bejsbolowym, kilkukrotnie uderzając go w twarz. Należy zauważyć, żeD. D. (1)nie wskazał kategorycznie osoby, która w ten sposób go biła (wskazanieD. A.miało charakter probabilistyczny), a co za tym idzie – nie miał bezpośredniego interesu w tym, by bezpodstawnie obciążać nieustalonej osoby.
Rzetelność i prawdziwość relacjiD. D. (1)potwierdziły również depozycjeJ. K.iM. N.. Zwłaszcza zeznania szwagra pokrzywdzonego, który przybył na miejsce zdarzenia bezpośrednio po jego zaistnieniu, a któremuD. D. (1)„na gorąco” zrelacjonował jego przebieg, przekonywująco potwierdziły wersję pokrzywdzonego, z której wynikało, że był on nie tylko bity i kopany przez kilku sprawców, ale również potraktowany stalową rurką i kijem bejsbolowym.
Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonych w tej części, w której zaprzeczali oni, jakoby podczas zdarzenia zamierzali dokonać zaboru jakichkolwiek przedmiotów należących do pokrzywdzonego.
O ile sąd dał wiaręD. D. (1), z których wynikało, że słyszał, jak nieustaleni napastnicy w czasie, kiedy był bity, domagali się, by wykonał on przelew bankowy, a także – czuł, że ktoś z napastników intencjonalnie zerwał srebrny łańcuszek z jego szyi, to:
- okoliczności zajścia, a w szczególności fakt, że w jego trakcie nie doszło do zaboru przez napastników jakiegokolwiek rzeczy ruchomej należącej do pokrzywdzonego, w szczególności telefonów komórkowych, które znajdowały się w jego samochodzie, a także pieniędzy, które posiadał w kieszeni, pomimo tego, że obiektywnie oprawcy mieli taką możliwość,
- fakt odnalezienia przedmiotowego łańcuszka przez pracownika gminy podczas naprawiania uszkodzonego znaku drogowego w miejscu przedmiotowego zdarzenia
dowodzą deklarowanego przez oskarżonych braku zamiaru zaboru owych przedmiotów, bądź też – zamiaru doprowadzeniaD. D. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na jego szkodę. Sąd dał więc wiaręE. P. (1), który szczerze deklarował, że jedynym motywem jego działania była zemsta na pokrzywdzonym, wynikająca z próby zaaranżowania spotkania z jego ówczesną partnerką.
Do okoliczności żądania dokonania przelewu, które pokrzywdzony słyszał w trakcie, kiedy był bity, sąd odniesie się przy okazji rozważań prawnych w dalszej części uzasadnienia.
Pisemne opinie biegłego z zakresu medycyny sądowej (k. 87-88, 578-580) oraz uzupełniającą je opinię ustną sąd uznał za rzetelne, jednoznaczne, kategoryczne i wewnętrznie niesprzeczne, zarówno w zakresie oceny obrażeń, jakich doznał pokrzywdzony w wyniku działania napastników, jak i mechanizmu ich powstania w kontekście zeznań złożonych przezD. D. (1). Biegły w sposób rzeczowy odniósł się w swej uzupełniającej opinii do dowodów ujawnionych na rozprawie głównej w postaci dokumentacji fotograficznej obrazującej obrażenia, jakich doznał pokrzywdzony na skutek pobicia, przekonywująco uzupełniając swe konkluzje w zakresie mechanizmu ich powstania.
Za wiarygodne, choć nie wnoszące istotnych informacji do sprawy, sąd uznał zeznania przesłuchanych świadków, w tymM. N..
Pozostałe dowody, które znalazły swój wyraz w protokołach przeprowadzonych czynności, a także wskazane dowody o charakterze nieosobowym sąd uznał za wiarygodne i nie budzące wątpliwości co do prawidłowości ich pozyskania.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia oskarżonychE. P. (1),D. P.iK. A.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonych jedynie w zakresie, w którym znajdują one potwierdzenie w depozycjach pokrzywdzonego.
Żadne z oskarżonych nie zdecydowało się złożyć pełnych wyjaśnień na rozprawie głównej, natomiast podczas śledztwa każde z nich wyjaśniało odmiennie, kilkukrotnie, w sposób zasadniczy zmieniając swe relacje co do najistotniejszych elementów zajścia.
Ostatecznie oskarżeni nie przedstawili jednolitej, spójnej wersji wydarzeń, których byli czynnymi uczestnikami. Wprost przyznawali (E. P. (1),D. P.), że bezpośrednio przed zatrzymaniem przez policję spotkali się i rozmawiali na temat zajścia, jak również ustalili, żeE. P. (1)„weźmie wszystko na siebie”.
Istotnie, treść ich procesowych wypowiedzi, choć ewoluująca sukcesywnie w toku postepowania, zmierzała do ekskulpowania zachowań takK. A.,D. P., jak i innych, nieustalonych uczestników zdarzenia. Przesłuchiwany w śledztwieE. P. (1)wprost stwierdził, że nie wskaże innego uczestnika inkryminowanych zdarzeń, wykazując wyrażoną wprost do protokołu jego przesłuchania lojalność z pozostałymi napastnikami, którzy mu towarzyszyli. Taka postawa wydaje się oddawać istotę zajścia, zważywszy, że było ono zainspirowane przez tego właśnie oskarżonego i miało zaspokoić jego potrzebę odwetu, przy czym pozostali jego uczestnicy, choć działali w niewątpliwej zmowie z oskarżonym, uczestniczyli w pobiciu „bezinteresownie”, służąc pomocą koledze, którego duma została narażona na szwank.
W ten sam sposób sąd ocenił twierdzenia oskarżonych, że w trakcie pobicia żaden z jego uczestników nie posługiwał się przedmiotami, które wynikają z wersjiD. D. (1). O uznaniu ich za niewiarygodne zdecydowały ocenione jako spójne i rzetelne depozycje pokrzywdzonego, oraz ich korelacja z dowodami w postaci opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej oraz dowodem rzeczowym w postaci metalowej rurki zabezpieczonej na miejscu zdarzenia.
Przeciwne do nich twierdzenia oskarżonych sąd poczytał jako próbę uniknięcia odpowiedzialności karnej za faktycznie popełnione przestępstwo, a także – ukrycia udziału innych uczestników inkryminowanego zdarzenia.
Co do okoliczności samego pobicia sąd nie dał wiaryK. A.. O ile w sposób spójny i zasadniczo logiczny opisała ona bieg wypadków bezpośrednio poprzedzających inkryminowane zajście, to już sam jego przebieg – oczywiście sprzeczny z wersją pokrzywdzonego – stanowił próbę uwiarygodnienia scenariusza przyjętego przez każdego z oskarżonych, mającego na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej tak przez samą oskarżoną, jak iD. P..

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1.

E. P. (1)
D. P.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd uznał, że czyn zarzucany oskarżonym wypełnił znamionaart.159 kk– co doE. P. (1), orazart.158 § 1 kk– co doD. P..
Tym samym sąd nie podzielił tezy, na której prokurator oparł kwalifikację prawną omawianego czynu, zgodnie z którą zachowania oskarżonych stanowić miały kwalifikowaną postać rozboju.
Analizując pod kątem oceny karnoprawnej ustalenia faktyczne poczynione w sprawie sąd doszedł do wniosku, że czyn oskarżonych stanowił pobicie w rozumieniu, jakie takiemu czynowi nadająart.158 § 1 kkiart.159 kk. Za przyjęciem takiej koncepcji przemawiają następujące argumenty.
Po pierwsze, żaden z dowodów przeprowadzonych na rozprawie głównej nie wskazywał, by oskarżeni używając przemocy względemD. D. (1), działali z zamiarem kradzieży. Biorąc pod uwagę genezę zdarzenia, nie sposób nie przyjąć, że jedynym motywem agresywnych postaw(...)D.względem pokrzywdzonego była chęć zemsty za próbę uwiedzeniaK. A..
Faktem, który sąd przyjął za dowiedziony jest, że podczas zdarzenia jeden ze sprawców zerwał z szyi pokrzywdzonego srebrny łańcuszek. Sąd dał wiarę pokrzywdzonemu, że owo zerwanie nie było przypadkowe. Jednakże, oceniając takie zachowanie jednego z uczestników pobicia nie można tracić z pola widzenia faktu, że ów łańcuszek zostałpost factumodnaleziony w bezpośredniej bliskości miejsca zdarzenia przez postronną i niezaangażowaną w niniejszą sprawę osobę – pracownika gminy, w trakcie naprawiania przez niego znaku drogowego, który uszkodził pokrzywdzony podczas próby ucieczki z miejsca jego napaści. Z faktu odnalezienia srebrnego łańcuszka, któryD. D. (1)rozpoznał jako swoją własność należy wnioskować, że ów przedmiot nie został przywłaszczony przez osobę, która go zerwała z szyi pokrzywdzonego, zatem osoba ta nie działała z chęci dokonania jego zaboruergonie mogła być uznana podmiot, o którym mowa wart.280 § 2 kk. Sąd przyjął, że akt zerwania przedmiotowego łańcuszka stanowił, obok pobicia, czynność mającą na celu dodatkowe upokorzenieD. D. (1).
Po drugie, oceniając działanie oskarżonych pod względem realizacji znamion norm prawnokarnych sąd miał również na uwadze słowa, które padły w trakcie bicia i kopania pokrzywdzonego, stanowiące polecenie dokonania przelewu kwoty 50.000 zł. Godzi się zauważyć, że takie zachowanie, jeśliby uznać je za prawnie relewantne, powinno zostać ujęte w normatywne ramyart.13 § 1 kkw związku zart.282 kk, nie zaś –art.280 § 2 kk.
Tymczasem zdaniem sądu owa ocena powinna być osadzona ściśle w kontekście wszystkich ustaleń, które zostały dokonane w sprawie, dotyczących zarówno samego zajścia, jak i okoliczności to zajście poprzedzających.
Jak nadmieniono powyżej, sąd przyjął, że jedynym motywem czynu przypisanegoE.iD. P.była chęć ukarania pokrzywdzonego za próby nawiązania bliskich relacji z dziewczyną jednego z oskarżonych. To oczywiste, że zamiar uzyskania korzyści majątkowych przez sprawców mógł pojawić się nagle, w trakcie bicia pokrzywdzonego, jednakże dowodowym nadużyciem byłoby przypisanie owego ekscesu któremukolwiek z oskarżonych, bowiem, po pierwsze, żaden z dowodów nie wskazuje, który ze sprawców wyartykułował owe słowa, a po wtóre, ich wypowiedzeniu nie towarzyszyły dodatkowe zachowania, które wskazywałyby na faktyczną, rzeczywistą chęć wprowadzenia ich w czyn, które faktycznie przesądzałyby o przyjęciu, że zachowanie konkretnego z oskarżonych weszło w fazę usiłowania popełnienia czynu zart.282 kk. Powyższe uwagi wskazują, że owe „żądania” dokonania transferu określonej kwoty pieniędzy miały na celu, podobnie, jak w przypadku zerwania łańcuszka, o którym mowa była wcześniej, dodatkowe pognębienie pokrzywdzonego. Konkluzję tę potwierdza także całkowita abstrakcyjność owego żądania; z zeznańD. D. (1)wynika bowiem, że sprawcy żądali od niego przelewu w wysokości 50.000 zł, co samo w sobie było nierealne do spełnienia.
Mając na uwadze powyższe rozważania sąd przyjął, że oskarżeni bijąc i kopiącD. D. (1), dopuścili się przestępstwa określonego jako udział w pobiciu, przy czymD. P.zrealizował znamionaart.158 § 1 kk, natomiastE. P. (1)–art.159 kk, bowiem w trakcie zajścia używał stalowej rurki, która – z uwagi na jej właściwości i sposób użycia w trakcie pobicia – stanowiła przedmiot, o którym mowa w powołanym przepisie.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.5. Uniewinnienie

K. A.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

ZachowanieK. A., polegające na fizycznej lecz biernej obecności na miejscu zdarzenia, nie mogło zostać uznane za uczestniczenie w zajściu, które sąd zakwalifikował zart.159 kk, w jakiejkolwiek jego zjawiskowej postaci, ani – tym bardziej – jako zachowanie kwalifikowane zart.280 § 2 kk.
Z zeznań pokrzywdzonego wynikało, że oskarżona podczas gdy on był bity i kopany przez sprawców, stała w pewnej odległości i przyglądała się przebiegowi zdarzeń z jego udziałem. W żaden sposób nie manifestowała swego osobistego zaangażowania w jego przebieg (nie zachęcała bijących, nie broniła pokrzywdzonego). Jej postawa była całkowicie bierna. Dokonując karnoprawnej oceny takiej postawyK. A.sąd doszedł do wniosku, że jej pasywne zachowanie, którede factoprzybrało postać zaniechania, nie zrealizowało znamion czasownikowych żadnej z norm prawnych ujętych wKodeksie karnym.
Przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie sąd rozważał, czy oskarżona powinna odpowiadać za zjawiskową postać występku zart.159 kk, pod postacią podżegania, albo – pomocnictwa do pobiciaD. D. (1)(ewentualnie – do pomocnictwa lub podżegania do czynu zart.280 § 2 kk, alboart.282 kk) dochodząc do wniosku, że takie skazanie byłoby oparte na dokonaniu ustaleń dowolnych, nie popartych żadnymi przekonywującymi dowodami. Brak jest bowiem dowodowych podstaw dla przyjęcia, byK. A.uprzednio nakłaniała oskarżonych i towarzyszących im mężczyzn do tego, by pobili oniD. D. (1), bądź planując taki czyn wraz z nimi – działała w zmowie mającej na celu „wystawienie” pokrzywdzonego. Przeciwnie. Dowody, którymi dysponował sąd wskazywały, że o ileK. A.miała świadomość i wiedzę, żeE. P. (1)zamierza skonfrontować się z pokrzywdzonym podczas ich pierwszego spotkania, o czym nie wspomniała pokrzywdzonemu, zaś fakt, że drogę, w którą ma pokierować swój pojazdD. D. (1)wskazała wiedząc, że tam właśnie będzie oczekiwać na nich jej chłopak, to żaden ze znanych sądowi dowodów nie wskazywał, że oskarżona choćby przewidywała dalszy przebieg wypadków, bądź miała świadomość, że oskarżeni planowali pobić mężczyznę, z którym się umówiła.
Nie istnieje również dowód, który wskazywałby na wiedzę oskarżonej co do tego, że na końcu wsi oczekiwać będzie, prócz samegoE. P. (1), także grupa jego znajomych oraz jego(...), gotowych do aktywnego wsparcia jej chłopaka w swoistym samosądzie, który nastąpił. Takiej konkluzji przeczy również wcześniejszy przebieg znajomościD. D. (1)iK. A.; korespondowali oni za pośrednictwem komunikatora internetowego przez kilka miesięcy przed zdarzeniem, ich relacje miały charakter stały, lecz nie systematyczny, nie noszący znamion przedsięwzięcia przez oskarżoną zaplanowanego z góry, które zakończyć się miało pobiciem będącym przedmiotem niniejszego postępowania. Odnotować trzeba, że oskarżona zgodziła się na konfrontację swego chłopaka z pokrzywdzonym dopiero po tym, jakE. P. (1)obiecał jej, że będzie zachowywać się spokojnie. Co więcej, nie miała ona żadnego interesu w tym, by mężczyzna, z którym umówiła się na spotkanie, został pobity. Z tego powodu przyjęcie, że jej zachowanie stanowiło pomocnictwo do pobicia (art.18 § 3 kkw związku zart.158 § 1 kklubart.159 kk) nawet przy przyjęciu działania z zamiarem ewentualnym byłoby nieuprawnione i dowolne, bowiem nie sposób ponad wszelką wątpliwość ustalić, że kierującD. D. (1)w stronę zasadzki urządzonej przezE. P. (1)i jego kamratów miała ona świadomość tego, kto i z jakimi intencjami oczekuje na ich przybycie.
Za niedopuszczalne w świetle zebranych dowodów sąd uznał także przypisanie oskarżonej działania noszącego znamiona pomocnictwa do czynu zart.157 § 2 kk. Oskarżona miała prawo przypuszczać, że spotkanieE. P. (1)iD. D. (1)miało na celu wyłącznie wyjaśnienie charakteru jej znajomości z pokrzywdzonym. W takiej też intencji pokierowałaD. D. (1)w miejsce na końcu wsi. Konstatacji tej nie zmienia fakt, że nie uprzedziła ona pokrzywdzonego o takim spotkaniu.
Tym bardziej nie można – bez narażenia się na zarzut dowolności ustaleń – przyjmować, że oskarżona obejmowała swym zamiarem zachowanie polegające na żądaniu odD. D. (1)dokonania przelewu, bądź – dokonania zaboru łańcuszka zerwanego z szyi pokrzywdzonego, bowiem żaden dowód, tak bezpośredni, jak i poszlakowy, nie daje podstawy dla dokonania takich ustaleń.
Mając na uwadze powyższe rozważania sąd uniewinniłK. A.od zarzucanego jej czynu.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

E. P. (1)
D. P.
D. P.
E. P. (1)

1.
1.
3.

1.
1.
3.

Na korzyść oskarżonego sąd poczytał:
- dotychczasową jego niekaralność,
- dobrą opinię, jaką posiada w miejscu zamieszkania.
Na niekorzyść oskarżonego sąd uznał:
- działanie w sposób zaplanowany i metodyczny,
- popełnienie przestępstwa ze szczególnie niskiej motywacji – z chęci zemsty i odwetu,
- działanie wspólnie i w porozumieniu,
- kierowniczą rolę, jakąE. P. (1)pełnił w trakcie zajścia,
- fakt, że wykazywał on dominującą rolę i większą niż inni uczestnicy, brutalność.
Na korzyść oskarżonego sąd poczytał:
- dotychczasową jego niekaralność,
- dobrą opinię, jaką posiada w miejscu zamieszkania.
Na niekorzyść oskarżonego sąd uznał:
- działanie w sposób zaplanowany i metodyczny,
- działanie wspólnie i w porozumieniu.
Na podstawieart.46 § 1 kksąd orzekł od oskarżonych na rzecz pokrzywdzonego stosowne kwoty zadośćuczynień, których wysokość miarkował w zależności od zaangażowania i udziałuE. P. (1)iD. P.w dokonaniu czynu, który został im przypisany.
Sąd wziął pod uwagę, że to właśnieE. P. (1)wykazywał największą brutalność i determinację w pokrzywdzeniuD. D. (1), powodując przy tym znacznie większą dolegliwość, tak fizyczną, jak i psychiczną pokrzywdzonego.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnie nia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2.
5.

W zakresie, w jakim sąd uniewinniłK. A.od zarzucanego jej czynu, na podstawieart.632 kpkustalił, że koszty postepowania poniesie Skarb Państwa.
Sąd obciążył oskarżonych kosztami postepowania uznając, że ich sytuacja majątkowa i finansowa uprawnia przyjęcie, że są oni zdolni do poniesienia tych kosztów w calości.

Podpis