Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 738/22
Data wyroku: 2023-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Anna Krzaczyńska-Sobczak
Słowa kluczowe: Naprawienie szkody
Podstawa prawna: art. 124§1 kw

Sygnatura akt II W 738/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2023 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Anna Krzaczyńska-Sobczak
Protokolant: Natalia Bąbol
przy udziale oskarżyciela publicznego: xxxx
po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2023 roku, 23 maja 2023 roku, 18 lipca 2023 roku, 19 września 2023 roku
sprawyI. W. (1)córkiT.iU.,urodzonej (...)wP.
obwinionej o to, że:

    w dniu 02.09.2022 r. około godz. 22:50 wP.T.woj.(...), przyul. (...),(...), dokonała uszkodzenia mienia w postaci wybicia dwóch szyb okiennych przy użyciu szklanej butelki o łącznej wartości 450 zł na szkodęB. Ł.

tj. o czyn z art. 124 § 1 kw

orzeka:

1
obwinionąI. W. (1)uznaje za winną popełnienia zarzuconego jej czynu, z tą zmianą, iż ustala wartość szkody na kwotę 300 złotych oraz przyjmuje, iż obwiniona wybiła podwójną szybę okienną na szkodę pokrzywdzonejB. Ł.i za to na podstawie art. 124 § 1 kw wymierza jej karę grzywny w kwocie 600 (sześćset) złotych;

2
na podstawie art. 124 § 4 kw zobowiązuje obwinioną do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejB. Ł.kwoty 300 (trzystu) złotych tytułem zwrotu równowartości wyrządzonej szkody;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.S. K. (1)kwotę 619,92 (sześćset dziewiętnaście złotych dziewięćdziesiąt dwa grosze) tytułem zwrotu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej obwinionej z urzędu;

4
zwalnia obwinioną od kosztów sądowych, przy czym wydatki przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II W 738/22

UZASADNIENIE
W dniu 02 września 2022 roku, po godzinie 22.00,I. W. (1)przyszła pod blok w którym mieszka wraz matką jej znajomy-K. Ł.. W pewnym momencie obwiniona rzuciła butelką po whisky w oknomieszkania oznaczonego numerem (...)znajdującego się w bloku numer 26 przyulicy (...), należącego doB. Ł.. W tym czasie, w domu przebywała właścicielka mieszkania-B. Ł.i jej synK. Ł.. Pod wpływem uderzenia butelką, zbiciu uległa podwójna szyba w oknie dwuskrzydłowym znajdującym się w pokoju zajmowanym przezK. Ł.. Po rzuceniu butelką w szybę,I. W. (1)uciekła.B. Ł.zleciła wstawienie nowej szyby przez zakład szklarski, za którą to usługę zapłaciła 300 złotych.
Dowód: zeznania świadkaK. Ł.k.- 15, 104- 105
zeznania pokrzywdzonejB. Ł.k.- 3 odwr., 6, 102 odwr.- 103
dokumentacja fotograficzna k.- 7-9
paragon k.-101 (koperta)

I. W. (1)ma 47 lat, legitymuje się średnim wykształceniem, z zawodu jest kucharzem. Obwiniona jest stanu wolnego, ma jedno(...)dziecko. Obecnie w/w – wg oświadczenia- utrzymuje się z renty.
Dowód: dane osobopoznawcze k.- 127
Obwiniona była już karana.
Dowód: dane o karalności k.- 71-72
Obwiniona nie zdradza objawów upośledzenia umysłowego. W/w jest leczona z powodu choroby psychicznej- zaburzenia schizoafektywnego – aktualnie nie ujawnia czynnych objawów choroby, jej stan psychiczny jest dobry. UI. W. (1)rozpoznano uzależnienie mieszane od środków psychoaktywnych i alkoholu. Nie ma podstaw do kwestionowania poczytalności obwinionej w czasie popełnienia zarzucanego jej wykroczenia. W obecnym stanie zdrowia obwiniona może brać udział w toczącym się postępowaniu z udziałem adwokata.I. W. (1)winna utrzymywać abstynencję od środków psychoaktywnych oraz kontynuować leczenie psychiatryczne i terapię uzależnień w warunkach ambulatoryjnych.
Dowód: opinia sądowo-psychiatryczna k.- 132 (koperta)
Obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. W trakcie wyjaśnień złożonych w dniu 17 listopada 2022 roku, obwiniona wyjaśniła, że rano dowiedziała się, że uK.w nocy ktoś wybił szybę. We wskazanym okresie nie była pod mieszkaniemŁ., gdyż w tym czasie spała. Bardzo bolała ją wtedy głowa po pobiciu. Matka może to potwierdzić.K. Ł.mści się na niej za wszystkie złe rzeczy oraz za to, że nie jest w jego bandzie.(...)kłamie, że ją widział na miejscu zdarzenia. Szybę wybiłS. K. (2). Rano po zdarzeniu spotkałaK., powiedział jej, że się ukrywa. On wybił tą szybę i powiedział jej o tym w dniu 9 listopada 2022 roku. Na rozprawie w dniu 18 lipca 2023 roku, obwiniona wyjaśniła, żeS. K. (2)chciał się zemścić za to, że ją pobili.K. Ł.namówił ludzi, żeby ją pobili. W dniu 2 września minionego roku,S. K. (2)poszedł do mieszkaniaK. Ł.. Była wtedy zK., bo chciała mu pokazać, gdzie on mieszka.K.pchał drzwi, które otworzyłŁ., w pewnym momencieŁ.udało się zamknąć drzwi. Po wyjściu z klatki bloku, pytałaK.dlaczego pchał te drzwi.K.powiedział jej, że miał ochotę wejść do mieszkania i wybić szybęŁ..(...)dostał z prokuratury zakaz kontaktowania się z nią i zbliżania do niej.K. Ł.nic sobie z tego nie robił i ostatecznie trafił do aresztu.K.chciał ją przedŁ.bronić, bo pobili ją na polecenieŁ., dodatkowoŁ.wyłudził od niej 5000 złotych. Obwiniona podała, że widziała jakK.wybijał szybę, z tym, że to nie było na jej polecenie, gdy do tego doszło uciekła. Nie wiedziała, żeK.chce to zrobić.K.miał butelkę po whisky. On rzucił tą butelka w okno i zaczął uciekać. Przyznała, że była w szoku. Szła sobie zK., on wpadł na taki pomysł i rzucił. Pierwszy uciekałK.. Na co dzieńK.spał blisko mieszkaniaŁ.. Najpierw byli w mieszkaniuŁ., potem została wybita ta szyba. Była świadkiem w sprawie narkotykowej, w której oskarżonym jestŁ.. Te groźby pod jej adresem były związane z jej zeznaniami w tamtej sprawie narkotykowej. Gdy była w(...)(...)zadzwonił do niej mężczyzna, który przedstawił się jakoW.i powiedział, że mogą się jakoś dogadać. On jej też powiedział, żeK.mówi, że przez nią poszedł siedzieć. Miała złamany środkowy palec prawej ręki. Jest leworęczna.
Dowód: wyjaśnienia obwinionejI. W. (2)k.- 19, 128 odwr.- 129
Sąd rejonowy dokonał następującej oceny zgromadzonego materiału dowodowego i zważył co następuje:
Opisany wyżej stan faktyczny sąd ustalił w oparciu o zeznania pokrzywdzonejB. Ł., świadkaK. Ł., dokumentację fotograficzną wykonaną przezK. Ł.tuż po zdarzeniu, paragon za wykonana usługę szklarską. W kontekście zgromadzonych dowodów nie może natomiast ostać się relacja obwinionej podważająca zasadność postawionego jej zarzutu. Stanowcze kwestionowanie przezI. W. (2)winy i sprawstwa, przy jednoczesnym braku argumentów i dowodów na poparcie tego stanowiska, nie może stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie. I tak, przeciwko zapewnieniomI. W. (2), że to nie ona wybiła szybę okienną w mieszkaniu należącym doB. Ł., świadczą nie tylko zeznaniaS. K. (2), stanowczo zaprzeczającego, aby dokonał tego czynu zgodnie z twierdzeniami obwinionej, ale w szczególności ustalenia wynikające z zeznań pokrzywdzonej iK. Ł.. W/w od samego początku postępowania, w sposób jednoznaczny i stanowczy, wskazywali na udział i rolę obwinionej w przedmiotowym zajściu. Przy czym, co należy podkreślić, przekonanie wskazanych świadków co do osoby sprawcy, nie wynika z ich przypuszczeń, domysłów, ale oparte jest na tym co widzieli w chwili zdarzenia. Jak wynika bowiem z dokonanych ustaleń, po rzuceniu butelką przezI. W. (2)w okno mieszkania,K. Ł.wyjrzał przez okno i dostrzegł obwinioną, w tym samym momencie zaalarmował swoją matkę znajdującą się w sąsiednim pokoju.B. Ł.niezwłocznie zwróciła się w stronę okna i tak jak syn, zobaczyła oddalającą się z miejsca zdarzeniaI. W. (2). W związku z nocną porą (brak innych osób w pobliżu), dobrym oświetleniem, wynikającym ze zlokalizowanej w pobliżu latarni, każde z nich dysponowało bardzo dobrymi warunkami obserwacyjnymi. O pomyłce co do osoby sprawcy- jak wynika ze stanowczych relacji świadka i pokrzywdzonej-nie mogło być mowy. Z zeznań pokrzywdzonej jak i świadka wynika, że obwiniona była sama, co koresponduje z zeznaniamiS. K. (2), który stanowczo zaprzeczył, aby uczestniczył w tym zdarzeniu. Wersji obwinionej nie uprawdopodabniają również zeznania jej matki-U. C.. Zapewnienia w/w świadka, iż obwiniona nie mogła tego zrobić, gdyż w tym czasie była w domu, nie znajdują żadnego oparcia w zgromadzonych dowodach. Po pierwsze zastanawiająca jest doskonała pamięć świadka co do tego konkretnego dnia niespełna rok po zdarzeniu. Przy relacji tej zatrzymać się należy nieco dłużej i powiązać ją z depozycjami obwinionej, która w trakcie wyjaśnień złożony w dniu 17 listopada 2022 roku jako kluczowego argumentu na poparcie swojego stanowiska, że nie dokonała zarzucanego jej czynu, użyła zapewnienia, iż w tym czasie gdy do niego doszło, była w domu i spała. Tymczasem na rozprawie w dniu 18 lipca 2023 roku jej linia obrony koncentrowała się wokół zapewnienia, iż wprawdzie była na miejscu zdarzenia razem zeS. K. (2), jednakże w/w dokonał swoistego rodzaju ekscesu i niespodziewanie dla niej rzucił butelką w okno mieszkania zajmowanego przezK. Ł.. Rozbieżności w kluczowych kwestiach w konfrontacji z pozostałymi dowodami zebranymi w sprawie, poddają w wątpliwość szczerość relacjiI. W. (2). Dokonując oceny wyjaśnień obwinionej, zeznań pokrzywdzonej iK. Ł., sąd miał na uwadze relacje łącząceK. Ł.iI. W. (2), w szczególności toczącą się sprawę karną w której oskarżonym jestK. Ł.a jednym ze świadków oskarżeniaI. W. (1). W ocenie sądu fakt ten nie wpływa na ocenę wiarygodności zeznań pokrzywdzonej i świadka w przedmiotowej sprawie. Do konkluzji takiej prowadzi ich ocena w szerokiej perspektywie wszystkich zgromadzonych dowodów. Na uwagę w tym miejscu zwracają zeznaniaB. Ł., która przyznała, że znana jest jej sytuacja procesowa syna, jego relacje zI. W. (2), jednakże w sposób rzeczowy i szczery dodała, że jeżeliK. Ł.jest winny, to powinien ponieść karę w toczącym się postępowaniu. Dodatkowo pokrzywdzona przyznała, że gdyby obwiniona przeprosiła, chociażby częściowo naprawiła poniesioną przez nią szkodę, niniejsza sprawa nie zostałaby zgłoszona organom ścigania. Podsumowując brak podstaw, uchwytnych przesłanek do przyjęcia, że pokrzywdzona czy teżK. Ł.w niniejszym postępowaniu intencjonalnie wbrew faktom zeznawali na szkodę obwinionej, fałszywie ją pomawiając. Wręcz przeciwnie, lektura ich zeznań wskazuje, że są one wyważone i obiektywne. O tym, że pokrzywdzona nie wykorzystuje toczącego się procesu do dokuczenia obwinionej, świadczy chociażby fakt, że skorygowała (na korzyść obwinionej) wartość poniesionej szkody, przedstawiając na tą okoliczność stosowny paragon.
W niniejszej sprawie problematyka ogniskuje się wokół zastosowania wobec oobwinionej trafnej, a więc adekwatnej i współmiernej do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu reakcji prawnokarnej na zachowanie sprawcy, o czym poniżej.
Zachowanie się sprawcy przestępstwa określonego w art. 124 § 1 kw przybierać może różne formy, wyliczone w tym przepisie i polegać na niszczeniu, uszkadzaniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Przy czym zniszczenie i uszkodzenie rzeczy nie różnią się jakościowo, lecz tylko ilościowo i polegają na powodowaniu fizycznych zmian w strukturze rzeczy. W wypadku zniszczenia rzeczy zachodzi jej całkowite unicestwienie bądź uszkodzenie idące tak daleko, że rzecz przestaje przynależeć do tego rodzaju, do jakiego należała przed czynem. Uszkodzenie stanowi naruszenie substancji rzeczy bez jej unicestwienia (por. Komentarz do art. 288 kodeksu karnego (w:) M. Mozgawa (red.), M. Budyń-Kulik, P. Kozłowska- Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna 2010, wyd. III). Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że czyn określony w omawianym przepisie ma charakter umyślny. Umyślność może wystąpić zarówno w formie zamiaru bezpośredniego jak i ewentualnego. Sprawca musi obejmować umyślnością desygnaty wszystkich znamion typu czynu zabronionego, w tym także skutek w postaci zniszczenia, uszkodzenia lub uczynienia niezdatną do użytku rzeczy, w stosunku do której podejmuje swoje zachowanie.
Mając na uwadze powyższe ustalenia i rozważania, w ocenie sądu,I. W. (1), swoim zachowaniem, polegającym na tym, że w dniu 2 września 2022 roku, około godz. 22:50 wP.przyulicy (...)(...)dokonała zniszczenia mienia poprzez wybicie podwójnej szyby okiennej przy użyciu szklanej butelki powodując stary w kwocie 300 złotych na szkodę pokrzywdzonejB. Ł., czym wyczerpała dyspozycję art. 124 § 1 kw.O.miała możliwość zachowania się zgodnie z prawem, a mimo to nie dała posłuchu normom prawnym. Nie zachodziły przy tym żadne okoliczności wyłączające jej winę. Wymierzając karęI. W. (2)sąd poczytał na jej niekorzyść uprzednią karalność w tym za przestępstwo skierowane przeciwko mieniu. W realiach przedmiotowej sprawy sąd nie znalazł żadnych okoliczności przemawiających na korzyść obwinionej. Mając na uwadze powyższe, a także zważając, aby kara był współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz, aby realizowała cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego, a także potrzeby w zakresie prewencji ogólnej, sąd wymierzyłI. W. (2)karę grzywny w kwocie 600 złotych. Ustalając wysokość kary grzywny sąd wziął pod uwagę aktualną sytuację osobistą i majątkową obwinionej. Jakkolwiek według zapewnień obwinionej utrzymuje się z renty wypłacanej przez ZUS, nie można tracić z pola widzenia faktu, iż w przypadku niemożności jednorazowej wpłaty obwiniona może uregulować karę w ratach, ewentualnie wykonać ją w formie zastępczej pracy społecznie użytecznej. W tym stanie rzeczy kara grzywny na poziomie 600 złotych jest adekwatna do stopnia winy, jak i uwzględnia aktualną sytuację finansową obwinionej i jej możliwości w tym zakresie.
Wobec tego, że obwiniona nie naprawiła szkody wyrządzonej pokrzywdzonej, sąd, na podstawie art. 124 § 4 kw, zobowiązałI. W. (2)do zapłaty na rzeczB. Ł.kwoty 300 złotych tytułem równowartości wyrządzonej szkody.
W przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej obwinionej przez obrońcę ustanowionego z urzędu orzeczono zgodnie z regulacją § 11 ust. 2 pkt. 2, §17 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22. 10. 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie.
O kosztach postępowania sąd orzekł na postawieart. 121 § 1kpow w zw. zart. 624 § 1 kpk. Obwiniona utrzymuje się z renty, zestawiając powyższy fakt z wysokością orzeczonej kary grzywny i nałożonym obowiązkiem naprawienia szkody pokrzywdzonej, zasadnym jest zwolnienieI. W. (2)i obowiązku ponoszenia kosztów procesu.