Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 184/21
Data wyroku: 2023-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 184/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343,art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacjizawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1

A. H.

w dniu 12 lipca 2021 roku w(...)na tereniefirmy (...)naruszyła nietykalność cielesnąA. K.w ten sposób, że chwyciłaA. K.od tyłu za ramiona i uderzyła ją kolanem w lędźwiową część pleców, to jest występku zart. 217 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
A. K.była zatrudniona uA. H., prowadzącej działalność gospodarczą podfirmą (...)wC..

W dniu 12 lipca 2021 rokuA. K.przyjechała do pracy.A. H.wezwała ją jednak do swojego biura.A. H.oświadczyła, że zwalnia ją z pracy. Zażądała nadto, byA. K.podpisała dokumenty związane z zatrudnieniem.A. K.zauważyła w nich nieprawidłowości, w tym dotyczące wskazanych okresów zatrudnienia. Między w/w doszło do sporu.A. K.odmówiła złożenia podpisów, zabrała wszystkie dokumenty, które miała podpisać i wyszła z biura.A. H.poszła za nią, mówiąc, że ma oddać dokumenty i że nie wypuści jej dopóki nie podpisze dokumentów albo zwolni ją dyscyplinarnie. Po czym naruszyła jej nietykalność cielesną w ten sposób, że chwyciłaA. K.od tyłu za ramiona i uderzyła ją kolanem w lędźwiową część pleców.A. K.wróciła zA. H.do biura. Podpisała dokumenty.
Po opuszczeniu terenufirmy (...)wezwała Policję, która przyjechała na miejsce zdarzenia.
Z uwagi na dolegliwości bólowe w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, tego samego dniaA. K.udała się do szpitala. W przeprowadzonym badaniu nie stwierdzono odchyleń od stanu przyjętego za normę, jak i ewentualnych śladów obrażeń.

wyjaśnienia oskarżonejA. H.w części
zeznania świadkaA. K.
zeznania świadkaM. K. (1)
zeznania świadkaH. K.
zeznania świadkaM. K. (2)
zeznania świadkaM. S. (1)
nagranie sporządzone przezA. K.
kserokopie notatników służbowych
zapis zgłoszenia telefonicznego(...)wB.
dokumentacja medyczna

00:07:18-00:09:04 na k. 80v, k. 178-179v
00:11:31-00:45:59 na k. 81-83
00:47:13-01:05:08 na k. 83-83v
01:07:19-01:29:16 na k. 83a-84
01:29:24-01:36:41 na k. 84v
k. 176v-177
k. 50
k. 112-121
k. 132
k.3

2
Brak jest podstaw do przyjęcia, że zgłaszane po 12 lipca 2021 roku przezA. K.dolegliwości odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa były skutkiem urazu, najprawdopodobniej były następstwem samoistnych zmian chorobowych tego odcinka kręgosłupa.

dokumentacja medyczna
opinia sądowo-lekarska wraz z pisemną opinią uzupełniającą

k. 3, k. 49, k. 54, k. 57, k. 125, k. 156, k. 230
k. 192-194, k. 241-243

3
Przed Sądem Rejonowym w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pod sygn. akt IVP 240/21 toczyła się sprawa z powództwaA. K.przeciwkoA. H.o zapłatę i zobowiązanie, która w dniu 14 stycznia 2022 roku zakończyła się zawarciem ugody.

odpis protokołu skróconego wraz odpisem postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 stycznia 2022 roku, sygn. akt IV P 240/21

k. 164-166

4

A. H.urodziła się w(...). Jest mężatką, ma troje dzieci, które nie pozostają na jej utrzymaniu. Ma wykształcenie zawodowe – z zawodu jest krawcową. Prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochód ok. 10.000 zł miesięcznie. Jest właścicielem zabudowanej nieruchomości oraz 5 samochodów:S. (...)(czteroletnia),F. (...)(osiemnastoletni),V.(ok. dziesięcioletni),C.(dziesięcioletni),V. (...)(dziesięcioletni). Nie była uprzednio karana.

dane podane do protokołu rozprawy
informacja z Krajowego Rejestru Karnego
kwestionariusz wywiadu środowiskowego

k. 80v
k. 231
k. 69-70

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonejA. H.w części

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonejA. H.w części, w której potwierdziła, że w dniu 12 lipca 2021 roku poprosiłaA. K.do swojego biura, by zwolnić ją z pracy i uzyskać jej podpisy na dokumentach. Wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie nie budzą wątpliwości Sądu i korespondują z zeznaniami świadkaA. K..

1.1.1

zeznania świadkaA. K.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadkaA. K.. Przedstawiony przez nią przebieg zdarzenia jest spójny, logiczny i konsekwentny.A. K.w sposób jasny i przekonywujący opisała okoliczności i przebieg wizyty w biurzeA. H..
W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt niniejszej sprawy, wersjaA. K.dotycząca naruszenia jej nietykalności cielesnej nie budzi żadnych wątpliwości i znajduje potwierdzenie w szczególności w nagraniu przedłożonym przez oskarżycielkę prywatną (po tym jak oskarżycielka prywatna powiedziała do oskarżonej, że ją pchnęła i kopnęła, oskarżona nie zaprzeczyła, tylko kazała jej opuścić biuro), w zapisie nagrania zgłoszenia telefonicznego(...)wB.(„chwytając od tyłu za ramiona uderzyła kolanem w dolna część pleców”), jak również w zeznaniach interweniujących na miejscu zdarzenia funkcjonariuszyM. K. (2)iM. S. (1), jak i zgromadzonej dokumentacji medycznej pokrzywdzonej. Pokrzywdzona konsekwentnie przedstawiała jedną wersję zdarzenia.
W głównej mierze to na relacji oskarżycielki prywatnej Sąd oparł swe ustalenia w niniejszej sprawie. Co prawda oskarżycielka prywatna mogła przejawiać skłonność do składania nieobiektywnych zeznań, mając na uwadze skonfliktowanie stron, jednak w ocenie Sądu w jej relacji brak jest elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami. Gdy w dniu 12 lipca 2021 rokuA. K.przyjechała do pracy, nie spodziewała się, żeA. H.będzie chciała ją zwolnić i uzyskać podpisy na dokumentach. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do przyjęcia, żeA. K.zaplanowała i wymyśliła te zdarzenie, pomówiła w zemście za zwolnienieA. H.o czyn, którego nie popełniła.
A. K.wskazała, że nie chciała podpisać dokumentów związanych z jej zatrudnieniem w związku z nieprawidłowościami, które w nich zauważyła. Fakt, że dokumentacja dotyczą zatrudnieniaA. K.zawierała nieprawidłowości potwierdza postępowanie przeprowadzone przed Sądem Rejonowym w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pod sygn. akt IV P 240/21 z powództwaA. K.przeciwkoA. H., które zakończyło się zawarciem 14 stycznia 2022 roku ugody.
A. K.wskazała, żeA. H.podeszła do niej od tyłu, chwyciła ją za ramiona i kolanem uderzyła w odcinek lędźwiowy. Fakt, żeA. K.odczuwała bolesność w odcinku lędźwiowym wynika z przedłożonej przez nią dokumentacji medycznej. Dodać należy, że oskarżycielka prywatna tego samego dnia udała się do szpitala w celu uzyskania pomocy medycznej.
Bezpośrednio po zdarzeniuA. K.wezwała Policję. Zeznania w tej części znajdują potwierdzenie w zapisie nagrania zgłoszenia telefonicznego(...)wB.oraz w zeznaniach świadkaM. K. (2)iM. S. (1). Przybyłym na miejsce funkcjonariuszom Policji powiedziała, że zdarzenie mogło zostać zarejestrowane przez kamery monitoringu. Skoro oskarżycielka prywatna pozostawała w przekonaniu, że zdarzenie zostało zarejestrowane przez kamery, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i nielogiczne byłoby zatem to, że opisałby nieprawdziwe zdarzenie, wiedząc, że jej wersja nie znalazłaby potwierdzenia w nagraniu.
Jak wynika z zeznań świadkówM. K. (1)iH. K., już wcześniejA. K.skarżyła się na nieodpowiednie i nerwowe zachowania swojego pracodawcy. A zatem zeznaniaA. K.dotyczące zachowaniaA. H.nie budzą wątpliwości.A. H.zdenerwowała się przebiegiem sytuacji, oporemA. K.

1.1.1
1.1.1

zeznania świadkaM. K. (1)
zeznania świadkaH. K.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. K. (1)– męża oskarżycielki prywatnej oraz jej teściowejH. K.. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość ich zeznań. O zdarzeniu z udziałemA. H.wiedzą z relacjiA. K., nie byli oni bezpośrednimi świadkami zdarzenia. Ich zeznania w tym zakresie korelują z zeznaniamiA. K..
M. K. (1)potwierdził, że z uwagi na dolegliwości bólowe, udał się zA. K.do szpitala
Obaj świadkowie w swoich zeznaniach wskazali, że już wcześniej zdarzało się, żeA. K.narzekała na relację ze swoim pracodawcą

1.1.1

zeznania świadkaM. K. (2)
zeznania świadkaM. S. (1)

ŚwiadkowieM. S. (2)iM. S. (1)są funkcjonariuszami Policji z Komendy Powiatowej Policji wW.. Podjęli interwencję w związku ze zgłoszeniemA. K.. W swoich zeznaniach, opisali oni jej przebieg. Potwierdzili, że po przyjeździe na miejsceA. K.powiedziała, że została kopnięta przez pracodawcę, aA. H.zaprzeczyła temu. Wskazali także, żeA. H.powiedziała, że zdarzenie nie zostało zarejestrowane z uwagi na to, że rejestrator nie działał.
Sąd uznał ich zeznania za w pełni wiarygodne, ponieważ były spójne i bezstronne oraz korespondowały między sobą , jak również z treścią notatników służbowych.

1.1.1
1.1.1

nagranie sporządzone przezA. K.
zapis zgłoszenia telefonicznego(...)wB.

Nagranie sporządzone przezA. K.oraz zapis zgłoszenia telefonicznego(...)wB., w powiązaniu z zeznaniami oskarżycielki prywatnej, potwierdza sprawstwo oskarżonej.
Brak było podstaw do podważenia zarówno ich autentyczności jak i informacji w nich zawartych.

1.1.1
1.1.2
1.1.3
1.1.4
1.14

kserokopie notatników służbowych
dokumentacja medyczna
odpis protokołu skróconego wraz odpisem postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 14 stycznia 2022 roku, sygn. akt IV P 240/21
informacja z Krajowego Rejestru Karnego
kwestionariusz wywiadu środowiskowego

Jako wiarygodne Sąd ocenił wskazane dowody z dokumentów, brak było podstaw do podważenia zarówno ich autentyczności , jak i informacji w nich zawartych.

1.1.2

opinia sądowo-lekarska

Opinia biegłego, wraz z uzupełniającą ją pisemną opinią, jest w ocenie Sądu jasna i rzetelna. Płynące z w/w opinii konkluzje były należycie uzasadnione, korelują ze zgromadzoną dokumentacją medyczną pokrzywdzonej, dlatego Sąd przyjął ją za prawdziwe w całej rozciągłości. Opinia pozwala oprzeć na niej ustalenia faktyczne, wymagające fachowych wiadomości z tej dziedziny.
Biegły stwierdził, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zgłaszane przezA. K.dolegliwości odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa były skutkiem urazu, najprawdopodobniej były następstwem samoistnych zmian chorobowych tego odcinka kręgosłupa. Czysto hipotetycznie zakładając, iż faktycznie doszłoby do urazu tej okolicy kręgosłupa w mechanizmie opisywanym przez pokrzywdzoną, wówczas należałoby przyjąć, iż jego skutek nie spowodował u niej naruszenia czynności narządu ciała ani rozstroju jej zdrowia w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnegoi z pewnością nie narażał jej na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
W pisemnej opinii uzupełniającej biegły wskazał, żeA. K.mogła mieć samoistne zmiany chorobowego odcinka lędźwiowego kręgosłupa, które hipotetycznie mogły nie dawać o sobie znać, a np. opisywany przez nią uraz na chorobowo zmieniony odcinek kręgosłupa mógł wywołać powyższe dolegliwości. Brak jakichkolwiek zmian pourazowych zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych w opiniowaniu dla potrzeb procesu karnego nie daje podstaw do jednoznacznego i pewnego przyjęcia pourazowej etiologii zgłaszanych przezA. K.dolegliwości. W rozpatrywaniu czysto hipotetycznym uraz zadany kolanem w okolicę kręgosłupa odcinka lędźwiowego (jak to podaje pokrzywdzona w treści swoich zeznań) może narażać na niebezpieczeństwo skutku w postaci naruszenia czynności narządu ciała.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczeniadla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

---

wyjaśnienia oskarżonejA. H.w części

Na wiarę nie zasługują wyjaśnienia oskarżonej dotyczące przebiegu wizytyA. K.w jej biurze w dniu 12 lipca 2021 roku. W swoich wyjaśnieniachA. H.nie przyznała się do tego, by naruszyła nietykalność cielesnąA. K.. Wskazała, że toA. K.po zwolnieniu jej z pracy, zaczęła się głośno zachowywać, krzyczeć, zabrała dokumenty, które nie były przeznaczone dla niej. Kategorycznie zaprzeczyła, by kopnęłaA. K..
Wyjaśnienia oskarżonej w tej części były sprzeczne z zeznaniami oskarżycielki prywatnej, które nie budziły wątpliwości Sądu. Wskazać należy, że do zdarzenia doszło na terenie przedsiębiorstwa oskarżonej i nie było innych osób, które mogły je obserwować. Nie zostało ono także zarejestrowane przez kamery z uwagi na awarię monitoringu. Niemniej jednak, jak już wskazano, pozostałe okoliczności niniejszej sprawy przeczą wersjiA. H.. Podkreślić trzeba, żeA. K.przyjechała do pracy, nie wiedząc, że zostanie zwolniona. Trudno przyjąć, by w tak krótkim czasie wymyśliła te zdarzenie, następnie bezzasadnie wezwała Policję i opowiedziała o nim przybyłym na miejsce funkcjonariuszom Policji. Następnie udała się szpitala, symulując dolegliwości bólowe. Kolejnego dnia składała zawiadomienie o przestępstwie i po raz kolejny przedstawiała funkcjonariuszom Policji nieprawdziwą wersję. Dodać należy, żeA. K.wzywając Policję, nie miała świadomości tego, że zdarzenie nie zostało zarejestrowane, a wręcz nagranie z kamer znajdujących się na terenie przedsiębiorstwa wskazywała jako dowód sprawstwaA. H.. Co więcej, dokumentacja dotycząca zatrudnieniaA. K.zawierała nieprawidłowości i wskazywanie ich przezA. K., odmowa podpisu i zapowiedź zgłoszenia tej sprawy właściwym organom, z pewnością mogło zdenerwowaćA. H., a tym bardziej zabranie tych dokumentów i wyjście z biura przez oskarżycielkę prywatną. Niewątpliwie oskarżona chciała powstrzymaćA. K.przed opuszczeniem terenu firmy z wyżej wskazaną dokumentacją.
A. H.w swoich wyjaśnieniach wskazywała na poprawne relacje z pracownikami. Podniosła, że gdybyA.K.nie odpowiadały warunki pracy, to nie pracowałaby w godzinach nadliczbowych. Wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie miały popierać zeznaniaW. H., jak iK. Ż., którzy przebywali często na terenie przedsiębiorstwa. NadtoK. Ż.wskazała, że często pytała o opinię o pracy samejA. K.. Co więcej, teściowaA. K.była opiekunką dzieciK. Ż.i także nigdy w rozmowie nie podnosiła, żeA. K.narzeka na warunki pracy u jej matki. Okoliczności te nie mają jednak znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Jedynie na marginesie należy wskazać, iż w ocenie Sądu, okoliczność, żeA. K.nie zgłaszała żadnych uwag dotyczących pracy uA. H.jej córce, ani nie robiła tego jej teściowa (będąca zresztą zatrudniona uK. Ż.) jest zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, oskarżycielka prywatna chcąc zachować zatrudnienie, obawiając się utraty źródła utrzymania, nie zgłaszała pracodawcy ani jego rodzinie żadnych problemów dotyczących warunków pracy. Niemniej jednak z zeznań męża i teściowejA. K.wynika, że narzekała ona w domu na atmosferę pracy i niewłaściwe zachowanieA. H..

---

zeznania świadkaW. H.
zeznania świadkaK. Ż.

Sąd nie dokonał ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie na podstawie zeznań świadkaW. H.(00:03:02-00:12:56 na k. 167v-168) iK. Ż.(00:24:33-00:38:58 na k. 169-170v). Nie byli oni bezpośrednimi świadkami zdarzenia, a ich zeznania dotyczące braku niewłaściwych zachowaćA. H.w stosunku do pracowników miały wspierać linię obrony oskarżonej.

---

zeznania świadkaS. K.

Zeznania świadkaS. K.(k. 177v-178) dotyczyły sprawności monitoringu. Nie miał on wiedzy o zdarzeniu objętym niniejszym postępowaniem.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowaniazgodna z zarzutem

1

A. H.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 217 § 1 kkstanowi, że kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Dobrem chronionym jest nietykalność cielesna – tzn. swoboda dysponowania ciałem i zagwarantowania człowiekowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało oraz wolność od niepożądanych doznań. (Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2018)
Jak wynika z treściart. 217 § 1 kk, naruszenie nietykalności cielesnej może nastąpić przez uderzanie człowieka lub dokonanie tego w inny sposób. Prawnie relewantne będzie tu zatem w istocie każde oddziaływanie na ciało innej osoby, które nie jest przez nią akceptowane.
Forma naruszenia nietykalności nie ma tu większego znaczenia, gdyż ustawodawca wprowadził otwarty katalog (w ramach tzw. znamion wyjaśniających), jedynie przykładowo wyliczając uderzanie człowieka (jako przypadek w praktyce najczęstszy), przez co w znamionach przepisu mieszczą się wszystkie zachowania podjęte w wymiarze fizycznym, a realizujące skutek w postaci naruszenia nietykalności cielesnej. (Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. II, Opublikowano: WKP 2018)
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z 9.08.2012 r., II AKa 137/12, LEX nr 1217652, stwierdził, że: „naruszeniem nietykalności cielesnej są wszystkie czynności oddziałujące na ciało innej osoby, które nie są przez nią akceptowane. Naruszenie nietykalności cielesnej nie musi łączyć się z powstaniem obrażeń, jednakże musi mieć ono wymiar fizyczny”.
Jest to powszechne i umyślne (w grę wchodzi zamiar bezpośredni i ewentualny) przestępstwo skutkowe, a skutkiem jest doznanie pokrzywdzonego, że jego nietykalność została naruszona. (Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2018)
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, żeA. H.chwyciłaA. K.od tyłu za ramiona i uderzyła ją kolanem w lędźwiową część pleców. Fakt ten wynika z zeznańA. K., znajdujących pośrednio potwierdzenie w zeznaniach świadkówM. K. (1),H. K.,M. K. (2),M. S. (1)oraz nagraniu ze zdarzenia, zapisie zgłoszenia telefonicznego(...)wB.. Na skutek tego zdarzenia oskarżycielka prywatna odczuwała ból w dolnej części pleców, jednak obrażenia te bezsprzecznie nie naruszyły czynności narządów ciała i nie spowodowały rozstroju zdrowia uA. K.. Brak było podstaw do przyjęcia, że dolegliwości odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa były skutkiem urazu, najprawdopodobniej były następstwem samoistnych zmian chorobowych tego odcinka kręgosłupa, co wynika jednoznacznie z uzyskanej opinii sądowo-lekarskiej (i opinii ją uzupełniającej). Nie ulega zatem wątpliwości, że zachowanie oskarżonej wypełniło znamiona czynu zart. 217 § 1 kk.
A. H.zarzucanego jej czynu dopuściła się umyślnie z zamiarem bezpośrednim. W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonej można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez niego występku.

3.2.Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowanianiezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzeniepostępowania

1

A. H.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

W ocenie Sądu, oskarżonaA. H.dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu, to jest występku zart. 217 § 1 kk. Uznając, że wina oskarżonej i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości Sąd - na podstawieart. 66 § 1 kkiart. 67 § 1 kk- warunkowo umorzył postępowanie przeciwko oskarżonej na okres 1 roku tytułem próby. Przesłanki pozwalające na warunkowe umorzenie postępowania karnego zostały w niniejszej sprawie spełnione.
W myślart. 66 § 1 kk, sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Powyższe okoliczności zachodzą w niniejszym przypadku. Otóż wina i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonej nie są znaczne. Przy ustalaniu stopnia winy należy wziąć pod uwagę przede wszystkim możliwość i stopień: rozpoznawalności sytuacji faktycznej i prawnej przy podejmowaniu określonego zachowania, swobodnego podejmowania decyzji co do tego zachowania, prawidłowości przebiegu procesu motywacyjnego, zdolności i możliwości przewidywania przebiegu związków przyczynowych i skutków swojego zachowania, zdolności i możliwości pokierowania swoim postępowaniem – w danym czasie, danej sytuacji i danych okolicznościach (por. P. Kardas, J. Majewski, O dwóch znaczeniach winy w prawie karnym, PiP 1993/10, s. 77, oraz G. Łabuda [w:] Kodeks karny. Część ogólna..., red. J. Giezek, 2012, s. 471). U oskarżonej te procesy nie były zaburzone.A. H.miała bowiem wystarczający zasób wiedzy i doświadczenia życiowego, by rozpoznać negatywne znaczenie podjętego zachowania. Niewątpliwie działała w sposób niezaplanowany, w stresie, pod wpływem emocji Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze dyrektywy wymienione wart. 115 § 2 kk. Zgodnie zart. 115 § 2 kk, przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Sąd miał na względzie okoliczność, że zachowanieA. H.wynikało z zamiaru bezpośredniego o charakterze nagłym. W ocenie Sądu, oskarżona działała pod wpływem emocji – do zdarzenia doszło podczas zwalniania przez nią pracownika, który odmówił na jej żądanie podpisania dokumentów.
Kolejną przesłanką wskazaną wart. 66 § 1 kkjest to, by okoliczności popełnienia czynu nie budziły wątpliwości. W niniejszej sprawieA. H.co prawda nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, jednakże fakt zaistnienia zdarzenia wynika bezsprzecznie ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Oskarżona dotychczas generalnie prowadziła poprawny i ustabilizowany tryb życia. Nie wchodziła w konflikt z prawem. W ocenie Sądu zdarzenie to miało charakter incydentalny w życiu oskarżonej. Zatem właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia skłaniają Sąd do przekonania, żeA. H.będzie przestrzegała porządku prawnego - mimo warunkowego umorzenia wobec niej postępowania karnego. W ocenie Sądu, groźba ewentualnego podjęcia warunkowo umorzonego postępowania karnego w razie nieprzestrzegania przez oskarżoną porządku prawnego będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów postępowania, w szczególności w zakresie zapobieżenia popełnienia przez nią kolejnych przestępstw. Zdaniem Sądu okres próby 1 roku, na który następuje warunkowe umorzenie postępowania, pozwoli zweryfikować czy oskarżona będzie przestrzegała porządku prawnego.
Zgodnie z§ 2wskazanego powyżej przepisu, warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności. W niniejszej sprawie przesłanka formalna wskazana wart. 66 § 2 kkzostała zatem spełniona. Popełnienie przestępstwa zart. 217 § 1 kkzagrożone jest bowiem grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

A. H.

2

Na podstawieart. 67 § 3 kkSąd orzekł od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonejA. K.tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 1000 złotych.
Sąd miał na uwadze, że szkody niemajątkowej nie sposób wyrównać za pomocą świadczeń pieniężnych, lecz zadośćuczynienie w orzeczonym zakresie powinno w wystarczającym stopniu złagodzić ujemne przeżycia oskarżycielki prywatnej. Kwota zadośćuczynienia zasądzona w wyroku nie jest wygórowana i mieści się z całą pewnością w rozsądnych granicach, odpowiadających rozmiarowi doznanych cierpień psychicznych. Dochód uzyskiwany przez oskarżoną pozwala na uiszczenie zadośćuczynienia w orzeczonej kwocie.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przezstronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3
4

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz r. pr.M. Ż.kwotę 1.771,20 zł, w tym podatek VAT w stawce 23%, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce posiłkowejA.K., mając na uwadze stawki przewidziane w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U.2019.68 t.j. z dnia 2019.01.14), w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2022 roku (sygn. SK 78/21; Dz. U. z 2022 r. poz. 2790).
Na podstawieart. 628 pkt 2 kpkw zw. zart. 629 kpkSąd zasądził od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 2071,20 zł tytułem kosztów postępowania.

8. PODPIS