Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Cz 541/24
Data wyroku: 2024-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Małgorzata Kończal
Słowa kluczowe: Postępowanie cywilne
Podstawa prawna: art. 386 § 1 kpc w zw. z art. 397 § 3 kpc

Sygn. akt  VIII Cz 541/24

POSTANOWIENIE

Dnia 30 grudnia 2024 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Małgorzata Kończal
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2024 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaB. S.
przeciwkoS. S.
o opróżnienie i opuszczenie lokalu mieszkalnego
na skutek zażalenia powódki
od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu
z dnia 12 września 2024 r.
sygn. akt X C 145/24
p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 12 września 2024 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w sprawie z powództwaB. S.przeciwkoS. S.o opóźnienie lokalu mieszkalnego zmienił tryb postępowania w sprawie na nieprocesowy (k. 42).
W uzasadnieniu Sąd Rejonowy wskazał, że sąd w wyroku rozwodowym nie podzielił małżeńskiego dorobku stron poprzez przyznanie prawa do wkładu mieszkaniowego wnioskodawczyni (choć sformułowanie tegoż wyroku jest w tym zakresie niefortunne i powinno brzmieć inaczej), ale rozstrzygnął tylko o prawie wnioskodawczyni do zamieszkiwania w tym lokalu, co nie ma nic wspólnego z przesądzeniem ,komu przyznano wkład mieszkaniowy i nie niweczy roszczeń uczestnika o jego rozliczenie. Wskazano, że decyzja sądu rozwodowego była w istocie tzw. podziałem quo ad usum, czyli tylko do używania – rodziła tylko skutki obligacyjne a nie rzeczowe (nie mogła przesądzić o prawie własności wkładu mieszkaniowego związanego z lokalem). Sąd Rejonowy wskazał, że skoro uczestnik podnosi okoliczności związane z nakładem na ów wkład, oczywistym staje się, ze sprawa winna być traktowana jako wniosek o podział dorobku, co wymaga zmiany trybu na nieprocesowy. Wskazano, że w postępowaniu o podział majątku sąd weźmie pod uwagę wszystkie podnoszone przez strony argumenty związane z nakładami na sporny wkład (art. 45 k.r.io.). Nadto Sąd I instancji wskazał, że w razie wątpliwości wnioskodawczyni winna domagać się wykładni wyroku rozwodowego w tym zakresie (uzasadnienie –k. 47).
Zażalenie na powyższe orzeczenie w całości wniosła powódka, wskazując, że dokonana przez Sąd I instancji zmiana trybu była zbyt daleko idąca i niezasadna. W związku z tym powódka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego (k. 49-50v.)
W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o oddalenie zażalenia (k. 82-82v.).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie powódki zasługiwało na uwzględnienie w całości i skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego postanowienia.
Zgodnie zart. 201 § 1 k.p.c.przewodniczący bada, w jakim trybie sprawa powinna być rozpoznana oraz czy podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu odrębnym, i wydaje odpowiednie zarządzenia.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I instancji niezasadnie przyjął, że powództwo wniesione przez powódkę w istocie dotyczy podziału majątku wspólnego małżonków, a nie, tak jak wyraźnie w pozwie wskazano, eksmisji pozwanego z lokalu należącego do powódki. Niewątpliwie treść orzeczenia sądu rozwodowego była co najmniej niefortunna, ale w niniejszej sprawie, nie miała takiego znaczenia, jaką nadał mu Sąd I instancji. Wskazać bowiem należy, że z zażalenia, a bardziej z dołączonych do niego dokumentów wynika, że lokal przyul. (...)wT., który obecnie zajmują wspólnie powódka i pozwany, należy wyłącznie doB. S.(vide: wydruk księgi wieczystej – k. 56-66). Nadto powódka załączyła również kopię umowy stron o podział części majątku wspólnego małżonków z dna(...)., która dotyczyła m.in. spółdzielczego lokatorskiego prawa do ww. lokalu mieszkalnego przyul. (...). Pozwany w umowie tej przekazał własność wkładu mieszkaniowego powódce, bez spłat ani dopłat (umowa – k. 55). Wskazać należy, że okoliczność wyłącznego nabycia przez powódkę ww. lokalu wynikała także z dołączonego do pozwu wypisu aktu notarialnego z dnia 18.12.2019 r. (k. 12-15v.). Wynika z tego, że powódka jako właścicielka mieszkania ma uprawnienie wynikające zart. 222 § 1 k.c.do żądania eksmisji pozwanego.
Sąd Rejonowy niezasadnie więc przyjął, że wobec rozbieżności stanowisk stron, powódka w istocie żąda podziału majątku wspólnego stron. Argumentacja pozwanego dotycząca żądania spłat dorobku małżonków, a także kwestionująca zawartą przez strony umowę o częściowy podział majątku nie ma żadnego znaczenia w sprawie o eksmisję. Sąd bowiem przyjmuje rękojmię wiary publicznej księgi wieczystej, która stanowi, że lokal, który obecnie strony zajmują, a o którego opuszczenie przez pozwanego powódka wnosi, należy wyłącznie do powódki. Wobec czego uznać należało, że skoro powódka wnosi o nakazanie opuszczenia i opróżnienia przez pozwanego mieszkania przyul. (...)wT., to w istocie właśnie tego żąda i korzysta ze swoich uprawnień jako wyłączny właściciel nieruchomości, a sprawa nie dotyczy podziału majątku wspólnego małżonków. Z tych też względów zmiana trybu postępowania nie była zasadna i w tym momencie zbyt daleko idąca. Jeśli pozwany kwestionuje dokonany podział majątku i rozliczenie dorobku, a także sam fakt nabycia przez powódkę ww. mieszkania, może sam złożyć odpowiedni wniosek , czy wytoczyć powództwo. W niniejszej w sprawie żądanie powódki dotyczy jedynie eksmisji i zmiana trybu postępowania przez Sąd Rejonowy nie była w tym zakresie potrzebna i zasadna.
Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 3 k.p.c.uchylił zaskarżone postanowienie w całości.