Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 44/23
Data wyroku: 2023-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk

Sygn. akt III Ca 44/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2023 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk
Protokolant Marzena Makoś
po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2023 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaSpółki (...) Spółki AkcyjnejwB.
przeciwkoG. J.
o zapłatę
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt VIII C 294/22

oddala apelację.

SSO Magdalena Balion-Hajduk
Sygn. akt III Ca 44/23

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z 29 listopada 2022 roku Sąd Rejonowy w Zabrzu oddalił powództwoSpółki (...) Spółki AkcyjnejwB.przeciwkoG. J.o zapłatę 6131,15 zł z ustawowymi odsetkami tytułem nieuiszczonego czynszu za okres od stycznia 2011 roku do października 2012 roku z tytułu najmu lokalu mieszkalnego położonego wZ.przyulicy (...). Sąd Rejonowy w Zabrzu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego sprzeciw wniosła pozwana, która podniosła, że od 1 sierpnia 2009 roku do 23 kwietnia 2014 roku nie zamieszkiwała pod adresem wZ.ul. (...), ponieważ pracowała za granicą. Sąd Rejonowy ustalił, iż po pismem z 3 listopada 2011 roku kierowanym doA. M.powódka wezwała go do zapłaty należności czynszowej. Pozwana nie zawierała umowy najmu lokalu położonego wZ.przyulicy (...), zamieszkiwała w tym lokalu przez okres 1 roku. W okresie od 2007 roku 2016 roku przebywała za granicą, gdzie pracowała jako opiekunka dla osoby starszej. Zameldowana była w tym lokalu do 23 kwietnia 2014 roku, albowiem meldunek był wówczas niezbędny do otrzymania w zatrudnienia. W lipcu 2009 roku pozwana została wyrzucona przez swojego ówczesnego partnerA. M.z wyżej wymienionego lokalu i przeprowadziła się do swojej siostry do mieszkania wZ.przyulicy (...). Z mieszkania przyul. (...)zabrała wszystkie swoje rzeczy. W 2014 roku dowiedziała się od pracodawcy, że ma zajęcia komornicze. Po udaniu się do powódki w celu uzyskania informacji o zadłużeniu, powódka odmówiła udzielenia informacji z uwagi na to, iż nie była najemcą tego lokalu. Pozwana zawarła z powódką porozumienie w dniu 1 sierpnia 2017 roku, na podstawie którego zobowiązała się zapłacić ratalnie zadłużenie wynikające z nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejonowy w Zabrzu w sprawie VIII NC 4779/14 i zapłaciła kwotę 23 000 zł. Pozwana zgodziła się zawrzeć takie porozumienie, ponieważ nie wiedziała, że może się odwołać, ponadto zbliżał się jej termin przejścia na emeryturę i nie chciała mieć zajęcia komorniczego. W piśmie z 17 grudnia 2020 roku pozwana zobowiązała się do spłaty zadłużenia ze sprawy VIII Nc 647/12 w ratach po 150 zł miesięcznie i wniosła o cofnięcie zajęcia wierzytelności na spłatę zadłużenia w sprawie VIII Nc 2247/13. Sąd Rejonowy uznał, że pozwana w dostateczny sposób wykazała, że nie zamieszkiwała w lokalu położonym wZ.przyulicy (...)w okresie od stycznia 2011 do października 2012 roku. Powódka w pozwie wskazała, że pozwana iA. M.byli najemcami lokalu położonego wZ.przyulicy (...), ale do akt sprawy nie dołączono umowy najmu. Pozwana wskazała, że wyłącznym najemcą lokalu byłA. M., zatem odpowiedzialność pozwanej mogła wynikać wyłącznie z faktu zamieszkiwania z lokalu wraz z najemcą.
Sąd Rejonowy uznał, iż powódka zgodnie zart. 6 k.c.i232 k.p.c.nie wykazała wszystkich okoliczności stanowiących podstawę żądania pozwu, nie przedłożyła jakichkolwiek decyzji i dokumentów źródłowych, w tym umowy najmu, z której wynikałoby, że pozwana zobowiązana jest do uiszczenia należności na rzecz powódki, nie wykazała, że pozwana zamieszkiwała w tym lokalu wspornym okresie, a sama pozwana wykazała, że została wyrzucona przez najemcę z tego mieszkania. Brak było zatem przesłanek do zapłaty przez nią czynszu za dochodzony okres na podstawieart. 6881§ 1 k.c., zgodnie z którym do zapłaty czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie. Pozwana wyprowadziła się 2009 roku i zamieszkała u swojej siostry.
Powódka wniosła apelację, zaskarżając wyrok w całości i zarzuciła naruszenie:
-art. 232 k.p.c.w związku zart. 6 k.c.przez uznanie przez Sąd pierwszej instancji, że powódka nie sprostała obowiązkowi wykazania okoliczności stanowiących podstawę żądania pozwu, w szczególności istnienia zobowiązania pozwanej do zapłaty czynszu najmu lokalu powódki znajdującego się wZ.przyulicy (...), podczas gdy z akt postępowania wynika, że pozwana mieszkała w tym lokalu w okresie objętym pozwem niezależnie od wyjazdów zagranicznych do pracy, w szczególności była zameldowana w tym lokalu przez cały okres objęty postępowaniem i posługiwała się tym adresem, wskazując go w pismach jako miejsce swojego zamieszkania, uznawała roszczenia związane z zajmowaniem lokalu, zwracała się do powódki o rozłożenie zaległości i dokonywała częściowej spłaty,
-art. 233 k.p.c.przez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie przez błędną ocenę dowodów w postaci pisma pozwanej z 26 lipca 2017 roku to jest wniosek o rozłożenie na raty zaległości czynszowej, potwierdzenia wymeldowania pozwanej z lokalu.
Powódka wniosła o zmianę wyroku i zasądzenie dochodzonej w pozwie kwoty wraz z ustawowymi odsetkami i zasądzenie kosztów postępowaniu za obie instancje. Do apelacji dołączyła umowę najmu zawartą 17 grudnia 2007 roku zA. M.. W umowie tej nie wskazano żadnych osób, które miały wspólnie z najemcą stale mieszkać.
Pozwana wniosła o oddalenie apelacji, podnosząc, że pozostawała w błędzie co do prawa i dlatego podjęła się spłaty zadłużenia, obawiając się dla siebie negatywnych konsekwencji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja powódki nie mogła odnieść skutku.
Sąd Rejonowy dokonał ustaleń faktycznych i prawnych, które Sąd Okręgowy przyjmuje i uznaje za własne.
Przede wszystkim należy podkreślić że wskazane w apelacji pisma i porozumienia zawarte z pozwaną dotyczą innych spraw i innego zadłużenia czynszowego za inne okresy i nie mają bezpośredniego wpływu na wynik niniejszego postępowania. Pozwana wskazała, iż podjęła takie kroki na skutek błędu co do prawa i w obawie negatywnych konsekwencji dla siebie. Sąd Rejonowy temu stanowisku dał wiarę. Brak jest na etapie postępowania odwoławczego powodów, aby podważać w jakikolwiek sposób tą ocenę, zwłaszcza że nawet z dołączonej do apelacji umowy najmu nie wynika, aby z głównym najemcąA. M.miał ktokolwiek zamieszkać. Sama pozwana przyznała, że mieszkała z głównym najemcą jako jego partnerka do 2009 roku, ale to na stronie powodowej ciążył obowiązek wykazania, że w okresie objętym pozwem pozwana mieszkała w spornym lokalu. Samo administracyjne zameldowanie i wskazywanie tego adresu w dokumentach przez pozwaną, co było konsekwencją zameldowania, nie dowodzi, że pozwana w 2011 i 2012 roku mieszkała zA. M.. Zgodnie zart. 6881§ 1 k.c.za zapłatę czynszu i innych należnych opłat odpowiadają solidarnie z najemcą stale zamieszkujące z nim osoby pełnoletnie, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na jego utrzymaniu, którzy nie są w stanie utrzymać się samodzielnie. Powódka nie wykazała, że pozwana w okresie objętym pozwem mieszkała stale w mieszkaniu pozwanej przyul. (...)wZ..
Zgodnie z zasadą kontradyktoryjności zawartą w dyspozycji przepisuart. 3 k.p.c.to strony mają dążyć do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, nie mogą więc być bierne i liczyć na skorzystanie w dalszym toku postępowania ze środka zaskarżenia, w którym mogłyby zarzucić sądowi niewyjaśnienie istotnych elementów sprawy. Sąd wprawdzie może z własnej inicjatywy uzupełnić postępowanie dowodowe (art. 232 zd. 2 k.p.c.), ale nie jest to jego obowiązkiem. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).
Zarzuty apelacji naruszenia prawa procesowego w okolicznościach sprawy należało uznać za chybione.
Sąd Okręgowy, mając powyższe na uwadze na mocyart. 385 k.p.c.oddalił apelację jako nieuzasadnioną.
SSO Magdalena Balion – Hajduk