Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 37/23
Data wyroku: 2023-05-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Leszek Osiński
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 119 § 1 kw

Sygn. akt II W 37/23

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 maja 2023 roku.
Sąd Rejonowy w Golubiu - Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:sędzia Leszek Osiński
Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Dera
w obecności oskarżyciela - funkcjonariusza Policji -------
po rozpoznaniu dnia 17 maja 2023 roku
sprawyJ. K.
s.S.iM.z domuP.

ur. (...)wG.(...)
obwinionego o to, że:

w dniu 12 stycznia 2023 roku około godz. 13:30 wG.(...)przyul. (...)dokonał uszkodzenia okularów o wartości 180 złotych na szkodęA. C.,

tj. o wykroczenie z art. 124 kw

w dniu 17 stycznia 2023 około godz. 17:35 wG.(...)przyul. (...)wsklepie (...)dokonał kradzieży 7 opakowań kawyJ.tj. mienia o łącznej wartości 209,92 zł na szkodęsklepu (...)

tj. o wykroczenie z art. 119 § 1 kw

ORZEKA:

uznaje obwinionegoJ. K.za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu we wnioskach o ukaranie z tym ustaleniem, iż wartość ukradzionego mienia wyniosła 209,93 zł na szkodęsklepu (...), tj. wykroczeń z art. 124 § 1 kw i art. 119 § 1 kw i za to po myśli art. 9 § 2 kw na mocy art. 124 § 1 kw wymierza mu karę 30 (trzydziestu) dni aresztu;

na mocy art. 124 § 4 kw zobowiązuje obwinionego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoA. C.kwoty 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem równowartości wyrządzonej szkody;

na mocy art. 119 § 4 kw zobowiązuje obwinionego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoP. M.wG.(...)kwoty 209,93 zł (dwieście dziewięć złotych dziewięćdziesiąt trzy grosze) tytułem równowartości ukradzionego mienia;

zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciąża Skarb Państwa.

II W 37/23

UZASADNIENIE
W dniu 12 stycznia 2023 roku około godziny 13.30J. K.przebywał w sklepie spożywczym przyulicy (...)wG.(...)Do sklepu weszli wraz z nimR. K.iM. W.. W tym czasie w sklepie zakupy robił równieżA. C.. W pewnym momencieA. C.zauważył, iżJ. K.dokonuje kradzieży cytryn. Zwrócił mu w związku z tym uwagę. O fakcie kradzieży poinformował także pracownicę sklepu.J. K.zareagował agresją, uderzającA. C.kilkukrotnie w głowę. Próbującą interweniować pracownicę sklepu popchnął na regały, a następnie uciekł ze sklepu. Zadając uderzenia, dokonał zniszczenia okularówA. C.. Wartość szkody wyniosła 180 złotych.
Dowód:
- zeznania pokrzywdzonegoA. C.– k. 36-36v.;
- wyjaśnienia obwinionego – k. 15v.-16.
17 stycznia 2023 rokuJ. K.dokonał kradzieży 7 opakowań kawyJ.zesklepu (...)wG.(...)Kradzież została ujawniona przez kierownikasklepu (...)podczas przeglądania zapisu monitoringu. Wartość skradzionego towaru wyniosła 209,93 złotych.
Dowód:
- zeznania świadkaA. M.– k. 7 akt II W 38/23;
- wyjaśnienia obwinionego – k. 9v.-10 akt II W 38/23.

ObwinionyJ. K.przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. W obu przypadkach wniósł o orzeczenie wobec niego kar ograniczenia wolności. Zadeklarował naprawienie wyrządzonych szkód. Jego wyjaśnienia należało uzanć za wiarygodne. Korelują one z zeznaniami pokrzywdzonegoA. C.oraz zeznaniami kierownikasklepu (...). Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie nie stanowił przedmiotu sporu. Przebieg zdarzeń w obu przypadkach dokładnie opisali świadkowieA. C.orazA. M..J. K.nie kwestionował ich depozycji. Zeznania świadków sąd uznał za w pełni wiarygodne. Brak podstaw, aby je zakwestionować.

Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, tj. wykroczeń z art. 124 § 1 kw i z art. 119 § 1 kw. W przekonaniu sądu nie budzi wątpliwości, iż obwiniony w dniu 12 stycznia 2023 roku zaatakował pokrzywdzonegoA. C., uderzając go kilkukrotnie w głowę. Wtedy to doszło do zniszczenia okularów. Swoim zachowaniem obwiniony wyczerpał znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 kw, penalizującego umyślne niszczenie, uszkodzenie lub czynienie niezdatną do użytku cudzej rzeczy. Wątpliwości nie budziła również kwalifikacja prawna czynu popełnionego przez obwinionego w dniu 17 stycznia 2023 roku. Wtedy to obwiniony dokonał kradzieży 7 opakowań kawyJ., co wyczerpało znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw.

Uznając obwinionegoJ. K.za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, sąd po myśli art. 9 § 2 kw na mocy art. 124 § 1 kw wymierzył mu karę 30 dni aresztu. W przekonaniu sądu tylko kara o charakterze izolacyjnym jest w stanie spełnić swe cele z zakresu prewencji indywidualnej.J. K.jest osobą wielokrotnie karaną za przestępstwa i wykroczenia przeciwko mieniu. Obecnie w tutejszym sądzie toczy się przeciwko niemu kilkanaście postępowań wykonawczych o przestępstwa i wykroczenia. Ponadto w samym 2023 roku wpłynęły kolejne 3 sprawy, w którychJ. K.jest oskarżony o przestępstwa przeciwko mieniu. Spraw o wykroczenia przeciwko mieniu trudno wręcz zliczyć. To dowodzi, iż obwiniony jest osobą głęboko zdemoralizowaną i bezwzględną. W ostentacyjny wręcz sposób łamie zasady porządku prawnego oraz zasady współżycia społecznego. Jest osobą bezwzględną w realizacji swoich przestępczych celów, czemu dał wyraz swoim zachowaniem wobecA. C.. Stosowane wobec niego dotychczas kary o charakterze wolnościowym za popełnione wykroczenia okazały się całkowicie nieskuteczne. Obwiniony każdorazowo wracał do swojego procederu. Jego zachowanie przyjmuje coraz bardziej patologiczne formy. Dość przypomnieć, iż do uszkodzenia okularów na szkodęA. C.doszło po nieudanej próbie kolejnej kradzieży sklepowej. Zachowanie obwinionego było zemstą za przekazanie informacji o próbie kradzieży obsłudze sklepu.J. K.użył przemocy fizycznej, wiedząc, iż ma do czynienia z osobą w podeszłym wieku, słabszą fizycznie. W tym stanie rzeczy orzeczenie po raz kolejny kary ograniczenia wolności byłoby niczym nieuzasadnioną gratyfikacją, nieadekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów. Obwiniony musi mieć wiadomość, iż powrót do tego typu zachowań będzie spotykał się obecnie z surową reakcją ze strony sądu. Tylko rozstrzygnięcie o karze aresztu jest w stanie wywołać efekt odstraszający obwinionego od dalszego popełniania tego typu czynów. Zważyć ponadto należy, iż we wszystkich sprawach prowadzonych przeciwko obwinionemu,J. K.występował o orzeczenie kary ograniczenia wolności, po czym powracał do swego procederu. Sam dał zatem wyraz przekonaniu, iż tego rodzaju kara nie jest dla niego dolegliwością, która odwodziłaby od powrotu do popełniania wykroczeń. W tym stanie rzeczy kara aresztu jawi się jako jedyna, która jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów obwinionego. Trafnie oddaje także rozmiar wyrządzonego bezprawia.
Na podstawie art. 124 § 4 kw zobowiązano obwinionego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoA. C.kwoty 180 złotych tytułem równowartości wyrządzonej szkody. Orzeczenie w tym zakresie nie powinno budzić wątpliwości. Obwiniony zaatakował pokrzywdzonego, uderzając go i doprowadzając do uszkodzenia jego okularów. Winien w związku z tym zapłacić za wyrządzoną szkodę.
Na podstawie art. 119 § 4 kw zobowiązano obwinionego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoP. M.kwoty 209,93 złotych tytułem równowartości ukradzionego mienia. Także i w tym wypadku zobowiązanie obwinionego do zapłaty nie powinno budzić wątpliwości. Obwiniony ukradł towary o takiej wartości. Orzeczenie o obowiązku zapłaty realizuje zatem postulat sprawiedliwości naprawczej. Uświadamia obwinionemu, iż popełnianie wykroczeń nie może się opłacać.
O kosztach orzeczono po myśli at. 624§ 1 kpkw zw. zart. 121 § 1 kpw, zwalniając obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Orzeczenie w tym zakresie uwzględnia sytuację życiową i zawodową obwinionego.J. K.jest osobą bezrobotną, utrzymuje się z zasiłku z pomocy społecznej. Nie jest w związku z tym w stanie ponieść kosztów bez istotnego uszczerbku w swoim utrzymaniu.