Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 353/24
Data wyroku: 2024-07-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Paweł Mądry, Dariusz Półtorak, Karol Troć
Słowa kluczowe: Fałszerstwo (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 437§ 1 kpk

Sygn. akt II Ka 353/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lipca 2024r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karnyw składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Półtorak

Sędziowie:

SR (del.) Paweł Mądry (spr.)
SO Karol Troć

Protokolant:

sekr. sąd. Kinga Ambroziak vel Mrozowicz

przy udziale prokuratora Bartłomieja Świderskiego
po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2024 r. sprawy:
1.M. K. (1),oskarżonego o czyn zart. 18 § 2 kkw zw.zart. 231 § 2 kki in.,
2.P. Ż. (1),oskarżonego o czyny zart. 18 § 2 kkw zw.zart. 231 § 2 kki in.
3.D. B.,oskarżonego o czyn zart. 231 § 2 kki in.,
4.K. M.,oskarżonego o czyn zart. 235 kk,
5.K. O.,oskarżonej o czyn zart. 235 kk,
6.P. M. (1),oskarżonego o czyn zart. 235 kk,
7.Ł. M.,oskarżonego o czyn zart. 235 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych, oskarżoną i obrońców
od wyroku Sądu Rejonowego w Łukowie
z dnia 29 stycznia 2024 r. sygn. akt II K 61/23

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że:

1
uniewinnia oskarżonąK. O.od popełnienia zarzuconego jej czynu,

2
z opisu czynu przypisanegoK. W.eliminuje słowa „
K. O.”

    ;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych:

-M. K. (1)kwotę 382,85 zł,
-P. Ż. (1)kwotę 702,85 zł,
-D. B.kwotę 582,85 zł,
-K. M.kwotę 382,85 zł,
-P. M. (1)kwotę 382,85 zł,
-Ł. M.kwotę 382,85 zł
tytułem kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze;

IV
określa, że wydatki postępowania związane z udziałem oskarżonejK. O.ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 353/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 29 stycznia 2024 roku w sprawie II K 61/23

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---

-

--------------------

--------------------------------------------------------

-------------

-------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

--------

--------------------

--------------------------------------------------------

-------------

-------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

----------------

---------------------------------

--------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

----------------

---------------------------------

--------------------------------------------------------------------

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzuty z apelacji oskarżonych:K. O.,P. M. (1)orazŁ. M.

- błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny i kluczowy wpływ na treść orzeczenia polegający na jednoznaczny przyjęciu, iż oskarżonaK. O.w dniu 27 czerwca 2021 roku prowadziła pojazd markiR. (...)o nr. rej,(...)pod wpływem alkoholu doprowadzając do kolizji w ruchu drogowym;
- dopuszczenie do wniosku dowodowego nagrań z telefonuP. Ż. (1), gdyż dowód z nagrań z podsłuchu prowadzonego podczas kontroli operacyjnej Wewnętrznego Biura PolicjiM. (...)1 jest niedopuszczalny, narusza ochronę tajemnicy do korespondencji;
- zaznaniaK. W.iK. M.uznane za wiarygodne w uzasadnieniu wyroku zawierają sformułowania prokuratorskie co jednoznacznie wskazuje na sugerowanie odpowiedzi podczas przeprowadzonego przesłuchania;
- zeznaniaP. M. (2)iH. S.uznane za wiarygodne w uzasadnieniu wyroku, nie wskazują w sposób jednoznaczny, że kierującym pojazdem markiR. (...)onr rej. (...)był mężczyzna, jednoznacznie i zgodnie stwierdzili, że po przyjeździe na miejsce zdarzenia nie było w pojeździe osoby kierującej i pasażerów,
- uznanie za nieistotne i niewiarygodne w całości lub w części zeznań świadków świadczących na korzyść oskarżonych jak również uwzględnienie w uzasadnieniu wyroku tylko częściowych wyjaśnień oskarżonych,
- błąd w ustaleniach faktycznych co do godziny zgłoszenia sięK. O.do SP ZOZG.i zakwestionowanie z tego powodu jej stanu trzeźwości,
- z uwagi na fakt niekaralności oskarżonych, wyroki rażąco wysokie, wyższe niż wnioskowała Prokuratura
- na żadnym z etapów postępowania nie został wzięty pod uwagę Sądu fakt, iżK. O.z tytułu popełnionego wykroczenia została już ukarana prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Garwolinie z dnia 18 lipca 2022 roku.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- bezzasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że w czasie zdarzenia drogowego w dniu 27 czerwca 2021r.K. O.znajdowała się pod wpływem alkoholu o nieustalonym stężeniu. W tym zakresie słusznie Sąd Rejonowy wskazał na treść rozmów prowadzonych przezP. Ż. (1), z których wynika wprost, że oskarżona w czasie zdarzenia drogowego znajdowała się pod silnym wpływem alkoholu. Znamienna w tym zakresie jest rozmowa pomiędzyK. O.aP. Ż. (1), z której wynika, że na zarzutP. Ż. (1)(„jak to kierowałaś samochodem? W takim stanie?”)odpowiedziała: „Bo mi kazali…”(k. 56). Nadto jedynie stan pod wpływem alkoholu stanowił racjonalne wyjaśnienie tego, żeK. O.obawiając się karnych konsekwencji swego czynu nie tylko zwróciła się o pomoc doP. Ż. (1), lecz nawet nie chciała bezpośrednio po zdarzeniu drogowym skorzystać z pomocy medycznej mimo odniesienia poważnej, silnie krwawiącej rany okolic twarzoczaszki.
- Sąd Okręgowy nie zgadza się także z zarzutem dowolnej oceny wiarygodności wyjaśnieńK. W.iK. M.. Skarżący w swych apelacjach stwierdzili, że treść wyjaśnień obu oskarżonych zawiera „sformułowania prokuratorskie”,zaś oskarżeni w czasie składania wyjaśnień nie mieli swobody wypowiedzi. Nadto, według apelujących,K. W.w czasie przesłuchania miał znajdować się pod wpływem alkoholu o czym miał oświadczyć po zakończeniu czynności. Oceniając te zarzuty Sąd Okręgowy uznał, że opierają się one jedynie na subiektywnej ocenie wyjaśnień prezentowanej przez skarżących, którzy w toku postępowania sądowego nie przedstawili żadnych dowodów na wykazanie zasadności podnoszonych tez. Skarżący nie wskazali w uzasadnieniu swych apelacji, które sformułowania zawarte w wyjaśnieniach oskarżonych były „prokuratorskie”i z jakiego powodu oskarżeni nie mieli swobody wypowiedzi w czasie składania wyjaśnień. Warto w tym zakresie wskazać, żeK. W.w swych wyjaśnieniach nie był pewien wszystkich szczegółów, np. czy razem z nim w samochodzie na miejsce zdarzenia drogowego pojechałK. M., co wskazuje, zdaniem Sądu Okręgowego, że wyjaśnienia te zostały złożone spontanicznie (zatem nie zostały złożone pod wpływem sugestii przesłuchującego, co zarzucali apelujący). Nadto, w zakresie oceny wiarygodności wyjaśnieńK. M., skarżący błędnie wskazują, że oskarżony złożył w sprawie zeznania i nie został pouczony o prawie do odmowy złożenia zeznań z uwagi na bliskie pokrewieństwo zK. O.. Otóż w toku postępowania sądowego ujawniono jedynie wyjaśnieniaK. M.przesłuchanego w charakterze podejrzanego, którego uprzednio pouczono o przysługujących mu prawach, wśród których nie było prawa do odmowy złożenia zeznań, gdyż w czasie tego przesłuchania nie był świadkiem, lecz podejrzanym.
- na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut apelujących dotyczący zastosowania wobec nich środków przymusu w celu doprowadzenia ich na przesłuchanie w charakterze podejrzanego. Z akt sprawy nie wynika, aby oskarżeni złożyli w odpowiednim czasie zażalenia na zatrzymanie, zaś skarżący nie wykazali, aby sposób przeprowadzenia czynności ich przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego miał wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
- niezrozumiały jest natomiast zarzut apelacji oskarżonych dotyczący wartości dowodowej zeznańP. M. (2)iH. S.. Zarówno z treści zarzutu jak i uzasadnienia apelacji nie wynika, czy skarżący kwestionują ocenę wiarygodności zeznań tych świadków dokonaną przez Sąd Rejonowy. W ocenie Sądu Okręgowego, zeznania tych świadków są wiarygodne w całości, gdyż – jak słusznie wskazał Sąd I instancji – brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności tych zeznań.
- skarżący w swych apelacjach stwierdzili nadto, że wykorzystanie w niniejszej sprawie materiału dowodowego w postaci nagrań rozmów telefonicznych prowadzonych przezP. Ż. (1)nastąpiło z naruszeniem „prawa do prywatności oraz zasad fair play”.Zdaniem apelujących, materiał dowodowy został pozyskany w ramach innego postępowania, które nie miało bezpośredniego związku z przedmiotową sprawą. Oceniając ten zarzut należy zgodzić się z oskarżonymi, iż materiał dowodowy w postaci zarejestrowanych rozmów telefonicznych prowadzonych przezP. Ż. (1)został pozyskany w trakcie prowadzenia czynności operacyjnych przez policję, zaśP. Ż. (1)nie jest i w czasie prowadzonych czynności operacyjnych nie był funkcjonariuszem policji. Niemniej wykorzystanie tych materiałów operacyjnych w przedmiotowej sprawie nastąpiło na podstawie i w granicach prawa. Otóż zgodnie zart. 168b kpkmożliwe jest wykorzystanie w postępowaniu karnym dowodu pozyskanego w wyniku prowadzonej kontroli operacyjnej nawet wówczas, gdy dowód ten wskazuje na popełnienie innego przestępstwa niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej i nawet w sytuacji popełnienia tego przestępstwa przez osobę inną niż objętą zarządzeniem kontroli operacyjnej. Sąd Okręgowy miał w tym względzie na uwadze stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie I KZP 4/18, OSNKW 2018, nr 8, poz. 53, że„użyte wart. 168b k.p.k.sformułowanie "innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego innego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej" obejmuje swoim zakresem wyłącznie te przestępstwa, co do których sąd może wyrazić zgodę na zarządzenie kontroli operacyjnej, w tym te, o których mowa wart. 19 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji(Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 t.j. z późn. zm.).”. W sposób oczywisty czyny zarzucone skarżącym znajdują się w katalogu przestępstw wymienionych wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji.
- bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy jest natomiast zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegającego na przyjęciu przez Sąd Rejonowy, iżK. O.zgłosiła się do szpitala dopiero po 9 godzinach od zdarzenia drogowego. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd Rejonowy przyjął, iżK. O.w dniu 27 czerwca 2021r. o godz. 09.43 zgłosiła się po pomoc medyczną w SP ZOZ wG.wyprowadzając z tego wniosek, iż po upływie 9 godzin od zdarzenia od oskarżonej mogła już nie być wyczuwalna woń alkoholu. Tymczasem z dokumentacji medycznej wynika, iż oskarżona zgłosiła się na Izbę Przyjęć tegoż szpitala o godz. 02.05 i została tego samego dnia wypisana o godz. 09.43 (k. 15). Niemniej jak wcześniej zaznaczono, zdaniem Sądu Okręgowego, to błędne ustalenie faktyczne nie miało znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza wobec uniewinnienia oskarżonej od zarzuconego jej czynu.
- na zakończenie swych apelacji skarżący wskazali, że Sąd Rejonowy uznając, iżK. O.,Ł. M.iP. M. (1)dopuścili się czynu zart. 235 kk, nie uwzględnił faktu, że oskarżonaK. O.poprosiłaP. Ż. (1)o pomoc i odwiezienie jej do domu oraz że oskarżeni nie brali udziału w żadnych czynnościach i wydarzeniach, które nastąpiły po zdarzeniu drogowym oraz nie nakłaniali nikogo, aby wziął winę na siebie za spowodowanie zdarzenia drogowego. Oceniając ten zarzut należy stwierdzić, że zasługuje jedynie na uwzględnienie odnośnie czynu przypisanegoK. O..
- przystępując do oceny powyższego zarzutu należy przypomnieć, że dla odpowiedzialności karnej zart. 235 kknie jest wystarczające samo stworzenie fałszywych dowodów, ale konieczne jest podjęcie takich zachowań, które w efekcie doprowadzą do skierowania ścigania przeciwko innej osobie. Wymaga to ustalenia jaki wpływ miały stworzone przez sprawcę fałszywe dowody (czy inne podstępne zabiegi) na decyzję o skierowaniu ścigania. Tworzenie fałszywych dowodów może polegać na złożeniu fałszywych zeznań, ale obejmuje także inne zachowania (fałszowanie dokumentów, pozorowanie śladów). Obiektywnie działanie sprawcy (tworzenie fałszywych dowodów) kieruje ściganie przeciwko innej osobie. Należy bowiem podkreślić, że użyty wart. 235 kkczasownik„kierować”podkreśla wpływ, jaki tworzenie fałszywych dowodów ma na wszczęcie i prowadzenie ścigania przeciwko innej osobie. Czasownik ten nie jest natomiast użyty w znaczeniu zachowania kontroli nad przebiegiem zdarzeń, tak jak to jest w przypadku określenia np. sprawstwa kierowniczego. Chodzi w tym wypadku o podjęcie takich działań, które w wyniku nakłaniania i przyzwolenia na to, doprowadzą (tryb dokonany), we wspomniany sposób, do wygenerowania fałszywego dowodu (dowodów) i w konsekwencji skierowania ścigania przeciwko określonej osobie.
- Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Rejonowego, że w przedmiotowej sprawie z wiarygodnego materiału dowodowego, w tym głównie z treści zarejestrowanych rozmów i wyjaśnień oskarżonych wynika, że osobami które podjęły decyzję o skierowaniu ścigania przeciwkoK. W.oraz brały w tym aktywny udział byli:P. Ż. (1)(który przewiózł rannąK. O.do sąsiada, zadzwonił doK. M.i zapytał „masz kogoś kogo możesz wsadzić do samochodu, że kierował?” - k. 120v oraz pomagał oskarżonym na miejscu zdarzenia w celu usunięcia śladów wskazujących na to, że kierowałaK. O.),K. M.(który zaangażował się w szukanie osoby, która zgodzi się wziąć odpowiedzialność za zdarzenie drogowe),P. M. (1)(który zobowiązał się wobecK. M.do znalezienia fałszywego kierowcy i w tym celu skontaktował się zK. W.nakłaniając go do wzięcia na siebie odpowiedzialności za spowodowanie zdarzenia drogowego),Ł. M.(który zawiózł braci orazK. W.na miejsce zdarzenia, zaś w czasie jazdy utwierdzał razem z braćmiK. W.w przekonaniu, iż nie musi obawiać się konsekwencji przyjęcia na siebie winy za spowodowanie zdarzenia drogowego) i oczywiścieK. W.(który swym zachowaniem skierował postępowanie wobec jego osoby). W kontekście omawianego zarzutu należy podkreślić, że bez działania wszystkich wskazanych osób plan skierowania działań policji na innego kierowcę niżK. O.nie zostałby wykonany, a działanie każdego z tych mężczyzn było niezbędne do osiągnięcia celu. Na uwzględnienie nie zasługuje tłumaczenie oskarżonegoŁ. M., który twierdził, że pojechał na miejsce zdarzenia jedynie w celu zawiezienia kierowcy (czyliK. W.), który miałby wrócić do domu samochodemK. O., gdyż od samego początku było wiadomo, że samochód ten jest rozbity i zostanie zabrany na lawetę kierowaną przezP. Ż. (1).Ł. M.pojechał na miejsce zdarzenia, gdyżK. M.był wówczas pod wpływem alkoholu, zaśP. M. (1)miał nogę w gipsie, zatem ktoś musiał zawieźćK. W., aby ten mógł zgłosić się na miejscu zdarzenia jako kierowca rozbitego samochodu.
- odmiennie jednak, niż Sąd I instancji, Sąd Okręgowy ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w zakresie czynu przypisanego oskarżonejK. O., zgadzając się z tezami wskazanymi w omawianym zarzucie. Otóż należy zgodzić się z apelującą, iż nie ma w sprawie dowodów, na podstawie których należałoby przyjąć, że w czasie, w którym oskarżonaK. O.znajdowała się na miejscu zdarzenia, a potem w domu sąsiada, miała jakikolwiek kontakt z oskarżonymi braćmiM.lubK. W., a co za tym idzie, nie ma dowodów, że w jakikolwiek sposób tworzyła fałszywe dowody, zacierała ślady czy działała w celu skierowania postępowania przeciwkoK. W.. OskarżonaK. O.została na samym początku omawianego zdarzenia przewieziona przezP. Ż. (1)do miejsca zamieszkania sąsiada, a następnie została odebrana od sąsiada dopiero po zakończeniu czynności na miejscu zdarzenia i dopiero wtedy odprowadzona do domu. Jak wynika z materiału dowodowego,K. O.na pierwszym etapie zdarzenia miała kontakt jedynie z oskarżonymP. Ż. (1), do którego zadzwoniła z prośbą o pomoc mówiąc: „miałam mały wypadek i potrzebuję mnie wyciągnąć z rowu” (k. 114v-115). Również z tej rozmowy wynika, że pierwszą osobą sugerującą nietrzeźwość oskarżonej oraz uniknięcie kontaktu z policją był niezidentyfikowany mężczyzna, który – zgodnie z jego relacją – jedynie zatrzymał się przy wypadku, mówiąc: „ona nie jest trzeźwa chyba. Przyjeżdżaj, żeby policji nie było”. Następnie zarejestrowano rozmowę pomiędzyP. Ż. (1)aK. O., w której oskarżona zapytała: „wyciągnieszS.z rowu?”. Sąd Okręgowy nie stracił z pola widzenia, że, jak wynika z materiału dowodowego,P. Ż. (1)zawodowo zajmuje się udzielaniem pomocy drogowej, czyli po wykonaniu czynności przez służby, w tym policję, usuwa uszkodzone pojazdy z miejsca zdarzenia. W ocenie Sądu Okręgowego, w przedmiotowej sprawie nie ma wystarczających dowodów sprawstwa oskarżonej. W ramach wykonywanej kontroli operacyjnej nie zarejestrowano rozmowy między oskarżonymi, w którejK. O.w jakikolwiek sposób namawiałaby, ustalałaby albo kierowałaby działaniami mającymi na celu skierowanie ścigania przeciwko innej osobie. Materiał dowodowy wskazuje, że oskarżona tego dnia poprosiłaP. Ż. (1)jedynie o pomoc w wyciagnięciu samochodu z rowu i w tym właśnie celu mogła oddać mu kartęH.do pojazdu, bowiem udziela on takiej pomocy zawodowo.
- w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy dokonał błędnej oceny materiału dowodowego, co skutkowało następnie dokonaniem błędnych ustaleń faktycznych i przypisaniem sprawstwa oskarżonejK. O.w sytuacji, gdy nie miało miejsca zachowanie zarzucone jej aktem oskarżenia. Nadto nie ma jakichkolwiek dowodów, które bezsprzecznie świadczyłyby, że którykolwiek element zachowania oskarżonej nastawiony był na fałszowanie dowodów oraz skierowanie postępowania naK. W..

Wniosek

o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

wniosek sformułowany w apelacjach oskarżonych był niezasadny, bowiem Sąd Okręgowy nie stwierdził naruszeń w procesie przypisania winy oskarżonymP. M. (1)orazŁ. M.. Natomiast stwierdzone błędy w ustaleniach faktycznych w zakresie dotyczącym sprawstwa oskarżonejK. O.obligowały Sąd Okręgowy do zmiany zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienia oskarżonej

Lp.

Zarzut z apelacji obrońcy oskarżonegoM. K. (1)

1. zarzut obrazy przepisów postępowania karnego mających wpływ na treść orzeczenia, tj.:
a.art. 4 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpkpoprzez dokonanie dowolnej i sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także na wybiórczej analizie tylko jego części, która wyłącznie obciąża oskarżonego, co stanowi naruszenie zasady obiektywizmu, a co w konsekwencji skutkowało:
- jednostronną oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego i uznaniu za wiarygodne wyłącznie dowody obciążająceM. K. (1), przy jednoczesnym pominięciu dowodów świadczących o tym, iż oskarżony nie dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu;
- pominięcie przy ferowaniu zaskarżonego wyroku faktu, iż auta sprzedawane na terenie Unii Europejskiej muszą zawyżać prędkość wskazywaną przez prędkościomierz, przez co prędkość widziana przez kierowcę, w tym wypadku oskarżonegoM. K. (1)na prędkościomierzu różniła się od tej, jaka została zarejestrowana przezD. B.na urządzeniu mierzącym prędkość pojazdu, którym w dniu 08 czerwca 2021 r. poruszał się oskarżony;
- pominięcie faktu, iż ze stenogramu rozmowy przeprowadzonej przezD. B.iP. Ż. (1)wynika, że rzeczywista prędkość pojazdu, którym poruszał się oskarżonyM. K. (1)wynosiła 98 km/h, a nie 110 km/h;
b.art. 366 § 1 kpkpoprzez niewyjaśnienie przez Sąd I instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w szczególności kwestii rzeczywistej prędkości, z jaką w dniu 08 czerwca 2021 r. poruszał się pojazdem markiB.onumerze rejestracyjnym (...)oskarżonyM. K. (1);
2. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mającego wpływ na jego treść, a polegającego na błędnym przyjęciu, iż oskarżonyM. K. (1)w dniu 08 czerwca 2021 r. poruszał się pojazdem markiB.onumerze rejestracyjnym (...)z prędkością 110 km/h, w sytuacji gdy prędkość ta faktycznie była mniejsza i wynosiła 98 km/h.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- apelacja obrońcy oskarżonego jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy poddając wyrok kontroli instancyjnej w zakresie dotyczącym sprawstwaM. K. (1)nie stwierdził zarzucanych naruszeń.
- odnosząc się do zarzutów sformułowanych w apelacji, Sąd Okręgowy prezentuje stanowisko, iż materiały z kontroli operacyjnej stanowią wiarygodny materiał dowodowy, z którego jednoznacznie wynika, iż w dniu 8 czerwca 2021 roku oskarżonyM. K. (1)przemieszczając się pojazdem markiB.nr rej. (...)przekroczył dopuszczalną prędkość i został zatrzymany przez oskarżonegoD. B.pełniącego w tym czasie służbę. Gdy funkcjonariusz wykonywał czynności służbowe, oskarżonyM. K. (2)zadzwonił do oskarżonegoP. Ż. (1)i poinformował go o zatrzymaniu. Z logicznego kontekstu rozmowy wynika, że oskarżonyM. K. (2)przekazałP. Ż. (1)informacje, że poruszał się z prędkością 110 km/h. OskarżonyP. Ż. (1), po usłyszeniu tej informacji zdecydował się interweniować. W trakcie rozmowy z oskarżonymM. K. (1), oskarżonyD. B.zgodził się wykonać telefon do oskarżonegoP. Ż. (2), co następnie uczynił. Nie ulega wątpliwości, że w trakcie rozmowy telefonicznej, oskarżonyD. B.jednoznacznie powiedział, że może „coś” zrobić z grożącymi oskarżonemuM. K. (1)konsekwencjami i potwierdził, że tego dokona. Następnie, jak wynika z materiału dowodowego, oskarżonyD. B.wystawił oskarżonemuM. K. (1)mandat stwierdzając, iż ten przekroczył dopuszczalną prędkość o 48 km/h.
- zdaniem Sądu Odwoławczego, Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił treść utrwalonych rozmów między oskarżonymM. K. (1)oraz oskarżonymP. Ż. (1), a także między oskarżonymP. Ż. (1)a oskarżonymD. B.i na ich podstawie dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych będących podstawą przypisania oskarżonemuM. K. (1)odpowiedzialności za zachowanie wypełniające znamiona podżegania do czynu zart. 231 § 2 kkw zb. zart. 271 § 3 kk.
- w ocenie Sądu Okręgowego, nie ulega wątpliwości, że zachowanie oskarżonegoM. K. (1)wyczerpało znamiona zarzucanego mu przestępstwa. Materiał dowodowy oceniony zgodnie z zasadami płynącymi zart. 4 kpkoraz7 kpk, a także stanowiący całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej zgodnie zart. 410 kpkwskazuje, że oskarżonyM. K. (1)dzwonił do oskarżonegoP. Ż. (1)w jednym celu, aby ten pomógł mu uniknąć odpowiedzialności za przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym o ponad 50 km/h. OskarżonyM. K. (1)liczył, że znajomość oskarżonegoP. Ż. (1)z funkcjonariuszem policji sprawi, że ten drugi podejmie działania z korzystnym wynikiem dla oskarżonego i tak faktycznie się stało. W szczególności, o pozytywnej ingerencji w postępowanie mandatowe świadczy późniejsza rozmowa oskarżonegoP. Ż. (1)z oskarżonymM. K. (1), którzy ustalali sposób odwdzięczenia się oskarżonemuD. B.dając mu korzyść materialną.
- zdaniem Sądu Okręgowego, wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd Rejonowy ocenił wyżej wspomniane dowody zgodnie z zasadami płynącymi zart. 7 kpk, tj. prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. W przekonaniu Sądu Okręgowego, wersja że oskarżonyM. K. (1)nie miał na celu wpłynięcie w jakikolwiek sposób, nawet pośrednio na działania funkcjonariusza policji jest niewiarygodna, a wręcz nierealna. Nielogicznym byłoby dzwonienie doP. Ż. (1)w pierwszych chwilach po zatrzymaniu, tylko po to, żeby pożalić się na tę okoliczność. OskarżonyM. K. (1)w chwili nakłaniania funkcjonariusza policji do rozmowy telefonicznej z oskarżonymP. Ż. (1)miał świadomość, że ten drugi będzie próbował w jego imieniu negocjować z policjantem i nakłaniać go do zmiany wysokości mandatu. Nie ulega wątpliwości, żeM. K. (1)akceptował ten fakt, a nawet pożądał tego, żeby oskarżonyP. Ż. (1)pomógł mu uniknąć konsekwencji przewidzianych prawem. Jak wskazał Sąd I instancji, o pozytywnym dla oskarżonego załatwieniu sprawy świadczą późniejsze rozmowy oskarżonego zP. Ż. (1). Nielogicznym byłoby przyjęcie, że oskarżeni chcieli odwdzięczyć się oskarżonemuD. B.za prawidłowo dokonane czynności, które i tak skutkowały nałożeniem mandatu oraz punktów karnych. Również prośba oskarżonegoP. Ż. (1)o dyskrecję ewidentnie świadczy o tym, że zarówno ten oskarżony jak i oskarżonyM. K. (1)mieli świadomość bezprawności swojego działania.
- jak słusznie wskazał Sąd Rejonowy, o sprawstwie oskarżonegoM. K. (1)świadczy całokształt ujawnionych okoliczności, jego zachowanie oraz treść utrwalonych rozmów telefonicznych. Niemożność odzyskania historii pomiaru z dnia 8 czerwca 2021 roku nie przesądza o tym, że nie można oskarżonemu przypisać winy, bowiem o jego winie świadczą również inne dowody omówione powyżej. Jak wynika z zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, różnica między prędkością wskazywaną przez licznik, a faktyczną prędkością pojazdu może wynosić 4-5 km/h. Jest to wąski margines błędu, który jest brany pod uwagę, gdy przekroczona prędkość jest nieznaczna. W przedmiotowej sprawie, różnica między prędkością odczytaną i przekazaną telefonicznie oskarżonemuP. Ż. (1)przez oskarżonegoM. K. (2), a tą odnotowaną przez oskarżonegoD. B.wynosi 12 km/h, czyli jest to wartość 3 krotnie przekraczająca margines błędu. Wobec powyższego, argumenty obrońcy oskarżonego, w których wskazuje na fakt zawyżania prędkości wskazywanej na licznikach pojazdów dopuszczanych do ruchu na terenie Unii Europejskiej należało uznać za zbyt daleko idący, a w konsekwencji nietrafny.

Wniosek

zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoM. K. (1)od popełnienia zarzucanego mu czynu

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku

Lp.

Zarzut z apelacji obrońcy oskarżonegoP. Ż. (1)

1. zarzut obrazy przepisów postępowania karnego mających wpływ na treść orzeczenia, tj.:art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkiart. 7 kpk, polegającej na przekroczeniu prawa do swobodnej oceny dowodów i jednostronnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego wyłącznie pod kątem interpretacji na niekorzyść oskarżonegoP. Ż. (1), błędną ocenę wyjaśnieńM. K. (1),D. B., zeznań świadkaW. K.oraz błędne oparcie ustaleń faktycznych na materiałach operacyjnych, a w szczególności na nagraniu rozmowy, co mogło mieć wpływ na treść wyroku, gdyż doprowadziło Sąd do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego w zakresie czynu przypisanego oskarżonemu w pkt I wyroku oraz poczynienie błędnych ustaleń faktycznych, iż w trakcie kontrolowania ruchu na drodze publicznej we wsiS.gm.G.funkcjonariusz policjiD. B.nie dopełnił ciążących na nim jako na funkcjonariuszu publicznym obowiązków i nie zatrzymał prawa jazdyM. K. (1), błędnych ustaleń, iż oskarżonyM. K. (1), kierujący pojazdem markiB.nr rej. (...)poruszał się z prędkością 110 km/h, zaś oskarżonyP. Ż. (1)podczas rozmowy telefonicznej nakłonił oskarżonego funkcjonariusza PolicjiD. B.do zaniechania zatrzymania prawa jazdy oskarżonemuM. K. (1), podczas gdy właściwa ocena dowodu z zeznań świadków oraz materiałów operacyjnych i rozmowy telefonicznej nie pozwalała na uznanie, iż udowodnione zostało, iż oskarżonyM. K. (1)poruszał się z prędkością 110 km/h, a nie z prędkością 98 km/h, zaś oskarżonyP. Ż. (1)nakłonił oskarżonegoD. B.do niedopełnienia ciążącego na nim jako na funkcjonariuszu publicznym obowiązków i nie zatrzymania prawa jazdyM. K. (1)
2. zarzut obrazy przepisów postępowania karnego mających wpływ na treść orzeczenia, tj.:art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkiart. 7 kpkpolegającej na przekroczeniu prawa do swobodnej oceny dowodów i jednostronnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego wyłącznie pod kątem interpretacji na niekorzyść oskarżonegoP. Ż. (1), błędną ocenę wyjaśnieńP. Ż. (1),K. O.,P. M. (1)orazŁ. M., podczas gdy oskarżeni nie przyznali się do zarzucanego im czynu, natomiast dokumentacja medyczna jak również zeznania świadkaL. S.nie dały podstaw do uznania, abyK. O.znajdowała się pod wpływem alkoholu, jak również materiał dowodowy nie dał podstaw do uznania, abyP. Ż. (1)działał w celu osiągnięcia przezK. O.korzyści osobistej w postaci zaniechania ścigania o wykroczenie spowodowania w dniu 27 czerwca 2021 roku w miejscowościP., gminaG., woj.(...), kolizji w ruchu lądowym, przez tworzenie fałszywych dowodów, to jest przekazanieK. W.kartyH.umożliwiającej uruchomienie(...)nr rej. (...)oraz uprzątnięcie z jego wnętrza przedmiotów należących doK. O.i inne podstępne zabiegi polegające na nakłonieniuK. W.do wprowadzenia w błąd wykonujących czynności służbowe na miejscu zdarzenia funkcjonariuszy Policji, tak aby funkcjonariusze policji skierowali przeciwkoK. W.i za jego zgodą ściganie o wykroczenie spowodowania tejże kolizji, co miało wpływ na treść orzeczenia, gdyż doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego i niezasadnego uznania, iżP. Ż. (1)nakłaniał do tworzenia fałszywych dowodów w celu wprowadzenia funkcjonariuszy policji w błąd, jak również błędne ustalenie, iżK. O.znajdowała się pod wpływem alkoholu o nieustalonym stężeniu, podczas gdy materiał dowodowy nie daje podstaw do takich ustaleń;
3. zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, tj.art. 231 § 2 kkw zb. zart. 271 § 3 kkpolegającej na nieprawidłowym zastosowaniu i niezasadnym przyjęciu, że oskarżonyP. Ż. (1)wyczerpał swoim zachowaniem znamiona określające czynność sprawczą zarzucanego mu przestępstwa zart. 231 § 2 kkw zb. zart. 271 § 3 kk, podczas gdy brak jest dowodów na okoliczność, aby w dniu 8 czerwca 2021 r.P. Ż. (1)działając wspólnie i w porozumieniu, chcąc, abyD. B.jako funkcjonariusz publiczny - funkcjonariusz Policji dokonał czynu zabronionego, w celu osiągnięcia przezM. K. (1)korzyści osobistej w postaci niezatrzymania prawa jazdy, skutkującego utratą uprawnień do kierowania pojazdem, tj. aby przekroczył uprawnienia i nie dopełnił obowiązków określonych przepisami nakłonił funkcjonariusza policji do tego,
4. zarzut obrazy przepisów prawa materialnego, tj.art. 235 kkpolegającej na nieprawidłowym zastosowaniu i przyjęciu, że oskarżonyP. Ż. (1)wyczerpał swoim zachowaniem znamiona określające czynność sprawczą zarzucanego mu przestępstwa wart. 235 kk, podczas gdy brak jest dowodów na okoliczność, abyP. Ż. (1)działał w celu osiągnięcia przezK. O.korzyści osobistej w postaci zaniechania ścigania o wykroczenie spowodowania w dniu 27 czerwca 2021 roku w miejscowościP., gminaG., woj.(...), kolizji w ruchu lądowym, przez tworzenie fałszywych dowodów, to jest przekazanieK. W.kartyH.umożliwiającej uruchomienie(...)nr rej. (...)oraz uprzątnięcie z jego wnętrza przedmiotów należących doK. O.i inne podstępne zabiegi polegające na nakłonieniuK. W.do wprowadzenia w błąd wykonujących czynności służbowe funkcjonariuszy policji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- apelacja obrońcy oskarżonego jako bezzasadna nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy poddając skarżony wyrok kontroli instancyjnej nie stwierdził zarzucanych w apelacji naruszeń. Na wstępie należy wskazać, że Sąd Okręgowy częściowo wypowiedział się odnośnie sprawstwa oskarżonegoP. Ż. (1)we wcześniejszych części uzasadnienia, omawiając apelacje złożone przez pozostałych oskarżonych.
- odnosząc się do zarzutów obrazy przepisówart. 4 kpk,art. 5 § 2 kpkorazart. 7 kpknależy stwierdzić, że zdaniem Sądu Okręgowego, zebrany w sprawie materiał dowodowy oraz ocena dokonana przez Sąd I instancji w odniesieniu do sprawstwa oskarżonegoP. Ż. (1)nie budzi jakichkolwiek wątpliwości.
- w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, z których wynika, żeP. Ż. (1)w rozmowie telefonicznej w dniu 8 czerwca 2021 roku z oskarżonymD. B., będącym funkcjonariuszem policji, w porozumieniu z oskarżonymM. K. (1)nakłaniał funkcjonariusza do zmniejszenia odpowiedzialności jaka groziła oskarżonemuM. K. (1)za przekroczenie prędkości słowami: „możesz coś z tym zrobić?” „no to jak możesz to zrób” (k. 106v). Słowa te w przekonaniu Sądu Okręgowego nie budzą żadnych wątpliwości i jednoznacznie wskazują na zamiar oskarżonego, który następnie oskarżonyD. B.wykonał, fałszując dokumentację. O pozytywnym załatwieniu sprawy świadczą późniejsze rozmowy oskarżonegoP. Ż. (1)z oskarżonymM. K. (1), w których ustalają oni sposób odwdzięczenia się oskarżonemuD. B.za przysługę. Również prośba oskarżonegoP. Ż. (1)o dyskrecję ewidentnie świadczy o tym, że miał on świadomość bezprawności swojego działania.
- odnosząc się do zarzutów dotyczących przebiegu wydarzeń z dnia 21 czerwca 2021 roku, należy stwierdzić, że zachowanie oskarżonegoP. Ż. (1)ewidentnie dążyło do skierowania postępowania przeciwko oskarżonemuK. W., który po wspólnym ustaleniu wersji wydarzeń udawał przed funkcjonariuszami policji, że to on kierował samochodem, a nieK. O.. Jak wynika z zarejestrowanych rozmów,P. Ż. (1)podjął decyzję o przekazaniu rannejK. O.do sąsiada, a następnie zadzwonił doK. M.i zapytał „masz kogoś kogo możesz wsadzić do samochodu, że kierował?”(k. 120v).K. M.poinformował o sytuacji swoich braci:Ł. M.orazP. M. (1), który jak wynika z materiału dowodowego osobiście skontaktował się zK. W., przedstawił mu sytuację i zapytał, czy zgodzi się udawać, że to on kierował. Następnie, gdyP. Ż. (1)czekał przy rozbitym samochodzie, braciaM.wraz zK. W.w drodze na miejsce zdarzenia ustalali wspólną wersję.
- Sąd Okręgowy nie podziela twierdzeń skarżącego, które de facto stanowiły jedynie polemikę z ustaleniami Sądu Rejonowego. Zdaniem Sądu Okręgowego, Sąd meriti ustalenia swoje oparł na prawidłowo zebranym i ocenionym materiale dowodowym w części dotyczącej sprawstwa oskarżonegoP. Ż. (1), a stanowisko swoje w tym zakresie Sąd Rejonowy w sposób rozbudowany i niebudzący wątpliwości uzasadnił.
- w ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonemu karę zważył zarówno wszystkie okoliczności obciążające oraz łagodzące dotyczące tego oskarżonego. Sąd Rejonowy słusznie wziął pod uwagę incydentalny charakter zdarzeń, a także uprzednią niekaralność oskarżonego. W ocenie Sądu Okręgowego wymierzona kara uwzględnia dyrektywy wymiaru kary zart. 53 kki jest adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżonego czynów. Przy wymierzaniu kary pozbawienia wolności, Sąd Rejonowy skorzystał z instytucji jej warunkowego zawieszenia. Wysokość kary grzywny, a także wymiar kary ograniczenia wolności nie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego. W ocenie Sądu Odwoławczego, wymiar kary orzeczonej przez Sąd meriti nie można uznać za rażąco dotkliwy.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku oraz uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadność zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

cały zaskarżony wyrok, za wyjątkiem rozstrzygnięcia dotyczącegoK. O.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

bezzasadność zarzutów apelacji i brak okoliczności uwzględnianych z urzędu przez sąd odwoławczy skutkujących zmianą lub uchyleniem wyroku

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Łukowie z dnia 29 stycznia 2024 roku w sprawie II K 61/23 w ten sposób, że uniewinnił oskarżonąK. O.od popełnienia zarzucanego jej czynu oraz z opisu czynu przypisanegoK. W.wyeliminował słowa(...).

Zwięźle o powodach zmiany

zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie stanowi podstawy do przyjęcia, iż oskarżona dopuściła się zarzuconego i przypisanego jej czynu (art. 17 § 1 pkt 1 kpkw zw. zart. 414 § 1 kpk)

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

---------------------------------------------------------------------------

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

---------------------------------------------------------------------------

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-----------------

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III, IV

Sąd Okręgowy na podstawieart. 633 kpkw zw. zart. 636 § 2 kpk,art. 8w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) obciążył oskarżonych kosztami sądowymi za II instancję. Koszty sądowe stanowi opłata od kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności, a także opłata w wysokości 10% od kwoty wymierzonej grzywny. Dodatkowo, Sąd obciążył każdego oskarżonego kwotą 2,85 złotych tytułem ryczałtu za doręczenia pism w postępowaniu apelacyjnym.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżonaK. O.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

oskarżonyP. M. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

oskarżonyŁ. M.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

4

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonegoM. K. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

5

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonegoP. Ż. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana