Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 373/24
Data wyroku: 2024-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Anna Lisowska
Słowa kluczowe: Zobowiązanie
Podstawa prawna: art. 6 kc
Teza: Ciężar udowodnienia roszczenia

Sygn. akt I C 373/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2024 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska
Protokolant: st. sekr. sąd. Judyta Masłowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2024 roku
sprawy z powództwa(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.
przeciwkoH. W.
o zapłatę
o r z e k a:

I
Powództwo oddala.

II
Zasądza od powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.na rzecz pozwanejH. W.kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 373/24

UZASADNIENIE
(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.wytoczyła powództwo przeciwkoH. W.o zapłatę kwoty 3 037,50 złotych z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie liczonymi od kwoty 2 992,01 złotych od dnia 7 kwietnia 2023 roku do dnia zapłaty. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że dochodzona przez nią wierzytelność wynika z zawartej między stronami w dniu 7 marca 2023 rokuumowy pożyczki nr (...). Umowa ta została zawarta na podstawie wniosku o pożyczkę złożonego przez pozwaną w dniu 7 marca 2023 roku. Pożyczka w kwocie 2 700 złotych została wypłacona pozwanej przez powódkę na rachunek bankowy należący do pozwanej, wskazany we wniosku o pożyczkę i zweryfikowany za pomocą usługi weryfikacji rachunku AIS. Pozwana zobowiązała się spłacić pożyczkę wraz z prowizją (292,01 zł) i odsetkami umownymi (45,49 zł) w terminie do 6 kwietnia 2023 roku. Termin ten upłynął bezskutecznie. Pozwana nie spłaciła pożyczki. Roszczenie stało się wymagalne w dniu 7 kwietnia 2023 roku.
W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy w Piszu wydał w dniu 24 lipca 2024 roku nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym nakazał pozwanej aby w ciągu dwóch tygodni od doręczenia jej nakazu, zapłaciła na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania. (k. 23)
PozwanaH. W.wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty zaskarżając go w całości. Wniosła o oddalenie powództwa i o zasądzenie na jej rzecz od powódki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu zakwestionowała roszczenie co do zasady i co do wysokości. Podniosła zarzut nieistnienia umowy pożyczki. Zakwestionowała prawdziwość przedłożonych przez powódkę dokumentów. Ponadto, w ocenie pozwanej zapisy umowy w zakresie prowizji stanowią postanowienia abuzywne, czego skutkiem jest nieważność umowy.

Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Żądania powódki nie można było uznać za zasadne.
W ocenie Sądu powódka nie dowiodła istnienia dochodzonej wierzytelności.
Zgodnie z treściąart. 6 k.c., ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myślart. 232 k.p.c.ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne.
Należy podkreślić, iż powódka nie przedłożyła Sądowi dokumentów, które potwierdzałyby, że pozwana złożyła wniosek o przedmiotową pożyczkę i zaakceptowała warunkiumowy nr (...). Powódka przedłożyła jedynie potwierdzenie przeprowadzonej za pomocąusługi (...)weryfikacji rachunku bankowego pozwanej, która to weryfikacja miała miejsce w dniu 13 czerwca 2022 roku (k. 16v) i w żadnej mierze nie stanowi dowodu wnioskowania przez pozwaną o przedmiotową pożyczkę i zaakceptowania przez pozwaną warunkówumowy nr (...).
Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).”(vide wyrok Sądu Najwyższego z 17.12.1996r. w sprawie I CKU 45/96, podobnie również wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21 .10.2003r. w sprawie I A Ca 516/03; wyrok Sądu Najwyższego z 07.10.1998r. w sprawie II UKN 244/98). Nadto powód jest przedsiębiorcą, a pozwana konsumentem, zatem zastosowanie w przedmiotowej sprawie ma równieżart. 45815k.p.c.i związany z nim obowiązek przedstawienia wszystkich dowodów i twierdzeń już na etapie złożenia pozwu.
W tym stanie rzeczy, uznając roszczenie za nieudowodnione, Sąd powództwo oddalił.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w prawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 z późn. zm.) orazart. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W tym przypadku jest to kwota 900 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego i kwota 17 złotych tytułem zwrotu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa.