Sąd Rejonowy w Ostrowi Mazowieckiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 115/15
Data wyroku: 2016-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Jagielska-Bogucka

Sygn. akt II K 115/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 października 2016 roku
Sąd Rejonowy w Ostrowi Mazowieckiej II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Jagielska -Bogucka
Protokolant st. sek. sąd. Anna Święcicka- Wilczek
w obecności Prokuratora Zbigniewa Chmielewskiego
przy udziale oskarżyciela posiłkowegoP. J.
po rozpoznaniu dnia29.10.2015, 7.01.2016, 15.03.2016, 17.05.2016, 5.07.2016, 29.09.2016
sprawyA. M.,
s.J.iM.z d.S.,
ur. (...)wO.
oskarżonego o to, że:
W dniu 22 maja 2013 roku w miejscowościG.A. M.dokonał uszkodzenia ciałaP. J., w ten sposób, że uderzając rękoma i kopiąc po cieleP. J.spowodował u niego obrażenia ciała w postaci powierzchownego urazu głowy, urazu żeber po stronie lewej, złamania V kości śródręcza prawego z przemieszczeniem oraz rany podeszwy lewej powodując naruszenie czynności narządu ciała na czas powyżej siedmiu dni
tj. o czyn zart. 157§1kk

orzeka:

1
oskarżonegoA. M.uznaje za winnego tego, że w dniu 22 maja 2013 roku w miejscowościG.dokonał uszkodzenia ciałaP. J., w ten sposób, że uderzając rękoma spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rozległego krwiaka przedramienia lewego, rozległego krwiaka prawego podudzia, krwiak klatki piersiowej po stronie lewej, otarcie skóry kolana lewego, powierzchownego urazu powierzchownego głowy, urazu żeber po stronie lewej powodując naruszenia czynności narządu ciał na okres poniżej 7 dni , czym wyczerpał znamiona czynu zart.157§2kki za to z mocyart.157§2kkskazuje i wymierza karę 50 ( pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość 1 stawki na kwotę 10 złotych.

2
zasadza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania wydatki 506zł i opłaty 50 zł.

sygn. akt II K 115/15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w/m po przeprowadzonym postępowaniu dowodowym i wykonując zalecenia Sądu Okręgowego w Ostrołęce ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyA. M.i oskarżyciel posiłkowyP. J.są kolegami. Umówili się, żeA. M.wywiezie z posesjiP. J.zbędny mu gruz, wykorzysta go przy budowie. Formą rozliczenia miał być wspólnie wypity alkohol.
W dniu 22 maja 2013r oskarżony przyjechał po gruz, wywoził go ciągnikiem do godzin popołudniowych. Po zakończonej pracy mężczyźni wypili wspólnie 1 butelkę wódki w domuJ.. Następnie wypili jeszcze jedną butelkę, którą kupiła im żonaM.-M.. Oskarżony ani oskarżyciel posiłkowy nie chcieli zakończy biesiadowania, byli już pod działaniem alkoholu, prowadzili wymianę zdań, która zakończyła się awanturą. Pod wpływem alkoholu oskarżonyM.zaczął zachowywać się coraz bardziej agresywnie, najpierw wylał alkohol z kieliszka na stół, oblewając żonęJ.. Od słów mężczyźni przeszli do rękoczynów. Szarpali się wzajemnie okładali pięściami, popychali, przewracali na podłogę. Początkowo miejscem awantury była kuchnia, potem przenieśli się na korytarz, a następnie na schody przed dom. OskarżonyM.razem z pokrzywdzonymJ.szarpali się i uderzali, przewracali się. Zdarzenie to widziałaI. J. (1)szwagierka pokrzywdzonego i zaproponowała, że odwiezie oskarżonegoM.do domu. Gdy podjeżdżała samochodem oskarżony zawrócił się i ponownie zaczęła się między mężczyznami szarpanina. Widząc, co się dziejeI. J. (2)usiłując zakończy tą awanturę krzyknęła, że zaraz przyjedzie policja, faktyczna wezwała funkcjonariuszy policji. Po zakończonej bijatyce oskarżonyM.pośpiesznie wyszedł z posesjiJ.pieszo, sam wrócił do domu.
Na skutek tego zdarzenia oskarżyciel posiłkowyP. J.doznał obrażeń w postaci rozległego krwiaka przedramienia lewego, rozległego krwiaka prawego podudzia, krwiak klatki piersiowej po stronie lewej, otarcie skóry kolana lewego, powierzchownego urazu głowy, urazu żeber po stronie lewej powodując naruszenia czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni.
OskarżonyA. M., który w sprawie sygn. akt II K 551/13 był pokrzywdzonym doznał obrażeń ciała w postaci stanu po urazie głowy (stłuczenie okolicy podoczodołowej lewej), stłuczenie klatki piersiowej oraz powierzchowny uraz jamy brzusznej naruszające czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni.
P. J.prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w/m z dnia 03.09.2014r został skazany za czyn zart.157§2kkna karę grzywny.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o:
wyjaśnienia oskarżonegoA. M.( k 206), częściowe zeznania świadkówP. J.( k 280),I. J. (2)( k 208),I. J. (1)k 218),M. M. (3)( k 207),U. S.( k 210), opinia biegłegoM. C.i opinia biegłegoZ. O.(k 6,44,34,44, 243,259), odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem w sprawie sygn. akt II K 551/13 ( k 244-249),
Zeznania świadkaŁ. M.,J. M.,A. P.nie wnoszą nic istotnego do sprawy, nie byli oni bezpośrednimi świadkami zajścia. Świadkowie jedynie wiedzą, że mężczyźni się pobili.
Świadkowie funkcjonariusze policjiK. A.( k 238) iK. P.w swych zeznaniach nie potrafili wskazać szczegółów zdarzenia.
OskarżonyA. M.słuchany w postępowaniu przygotowawczym jak i przed Sądem nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu w swych wyjaśnieniach przedstawił przebieg wydarzeń wskazując, że prawda jest, iż doszło do awantury, wymiany zdań, potem rękoczynów między nim aP. J.. Atakującym byłJ., on zaś jedynie się bronił. Na skutek tego zdarzenia doznał obrażeń ciała i był pokrzywdzonym w sprawie gdzieP. J.był oskarżonym.
Oskarżyciel posiłkowyP. J.doznał obrażeń ciała po stronie lewej w postaci rozległego krwiaka przedramienia lewego, rozległego krwiaka prawego podudzia, krwiak klatki piersiowej po stronie lewej, otarcie skóry kolana lewego, powierzchownego urazu głowy, urazu żeber po stronie lewej. Jak wynika z dokumentacji medycznej oraz samych zeznań pokrzywdzonego doznał on także obrażenia ciała w postaci złamania V kości śródręcza prawego. PokrzywdzonyJ.zeznał, iż obrażenie to powstało na skutek przewrócenia się na prawą stronę, gdy oskarżony zepchnął go ze schodów.J.jest osobą praworęczną. Pokrzywdzony w swych zeznaniach zaprzeczał, aby uderzałM..
Bezspornym jest i wynika to z jednoznacznej opinii biegłegoM. C., iż obrażenie w postaci złamania V kości śródręcza prawego powstało uJ.na skutek uderzenie przez niego oskarżonegoM.w twarz pięścią. Jest to „złamanie bokserskie”, czyli urazu doznaje sam sprawca. Należy, więc jednoznacznie przyjąć, że obrażenie w postaci złamania V kości śródręcza nie powstało na skutek przewrócenia się, nie spowodował tego urazu oskarżonyM.. Złamanie to było obrażeniem najpoważniejszym i ze względu na to można było przyjąć obrażenia ciała na okres powyżej 7 dni, pozostałe obrażenia, które odniósłJ.są obrażeniami poniżej 7 dni. Istotnymi w sprawie są znajdujące się opinie sądowo- lekarskie, ale opinia, która pozwolił bezspornie rozstrzygnąć kwestie obrażeń ciała jest opinia biegłegoM. C., która został wydana po zebraniu dodatkowego materiału w postaci dokumentacji medycznej( k 259) .BiegłyC.wskazał, że tego typu złamanie zwane bokserskim powstałe w wyniku silnego uderzenia zaciśnięta pięścią w twarde podłoże. W tym wypadku była to lewa kość jarzmowaA. M.. Tego typu złamanie w wyniku wypadku jest praktycznie wykluczone. Osoba przewracająca się broni się przed upadkiem, prostuje kończyny a nie zaciska je w pięści, jest to pogląd jasny, logiczny i w pełni przekonywujący. Sąd zgadza się z nim w całości. BiegłyO.obecny przy wygłoszeniu opinii ustnej w pełni z nią się zgodził. Nie było, więc potrzeby konfrontacji biegłych, gdyż zaprezentowali ten sam pogląd. Sąd w pełni przyjął, iż opinia ta jest jasne, pełna i nie budzi wątpliwości.
Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonego należy zanalizować i poddać ocenie zeznania pokrzywdzonegoP. J..
Zdaniem Sądu zarówno oskarżony jak i pokrzywdzony usiłują w sposób nieudolny przedstawić każdy z nich korzystaną dla siebie wersję zdarzenia. Ani oskarżony ani pokrzywdzony nie wskazują, jaki był rzeczywisty przebieg zdarzenia.
Bezspornym jest, że mężczyźni będąc pod znacznym działaniem alkoholu wypili 2 butelki we dwóch poróżnili się, a wymiana zdań przerodziła się w szarpaninę, okładanie się pięściami, przewracanie. Zarówno jeden jak i drugi był atakowanym i broniącym się, zamieniali się rolami. Nie ma, więc żadnych wątpliwości, że obrażenia spowodowali u siebie wzajemnie. ObrażeniaJ.iM.są obrażeniami poniżej 7 dni. Nie ma też żadnych wątpliwości, że najpoważniejszy uraz w postaci złamania kości V śródręcza ręki prawej powstał na skutek zdanego przezJ.osobę praworęczną ciosuM..
W ocenie Sądu ani wyjaśnienia oskarżonego ani zeznaniaJ.w całości nie zasługują na uznanie ich za wiarygodne. PokrzywdzonyJ.został prawomocnie skazany za pobicieM., który między innymi miał uraz stłuczenia okolicy podoczodołowej lewej.
Przesłuchani w sprawie świadkowie osoby najbliższe dla stron usiłowały umocnić wersję bądź to oskarżonego bądź pokrzywdzonego.
ŚwiadkowieI. J. (2)iI. J. (1)usiłowały w sposób nieudolny wskazać, że pokrzywdzony jedynie się bronił, zaś atakował goM.. Wprawdzie opisały, że mężczyźni przewracali się, upadali. Sytuacja wydawała się na tyle poważna, że zdecydowały o zawiadomieniu policji, gdyż same nie były w stanie rozdzielić mężczyzn.
ŚwiadekM. M. (3)żona oskarżonego w szczególności zeznała, iż o awanturze dowiedział się przez telefon odU. S., która powiedziała jej, żeP.bijeA.. Wtedy teść pojechał zP., ale w między czasie maż wrócił do domu. Świadek zeznaje jedynie o widocznych obrażeniach, jakie miał oskarżony.
Sąd wysłuchał w charakterze świadkaU. S., która jest sąsiadkaJ.. Świadek opisała jak wyglądał jeden z fragmentów zdarzenia. Widziała jakJ.uderzył w twarzM., pięścią. To spowodowało, że świadek przestraszył się i zadzwoniła do żonyM. M. (4). Była przestraszona całym zdarzeniem, nie potrafiła sprecyzować, w jaką część dokładnie było uderzenie, ręką czy pięścią. Świadek zeznawał logicznie i rzeczowo. Jest ona osobą obca dla stron, nieskonfliktowana z nimi, nie ma, więc żadnego powodu, aby zeznawać na korzyść którejkolwiek ze stron, pouczona była o obowiązku zeznawania prawdy.

Sąd Rejonowy zważy, co następuje:

OskarżonyA. M.swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 22 maja 2013 roku w miejscowościG.dokonał uszkodzenia ciałaP. J., w ten sposób, że uderzając rękoma spowodował u niego obrażenia ciała w postaci rozległego krwiaka przedramienia lewego, rozległego krwiaka prawego podudzia, krwiak klatki piersiowej po stronie lewej, otarcie skóry kolana lewego, powierzchownego urazu powierzchownego głowy, urazu żeber po stronie lewej powodując naruszenia czynności narządu ciał na okres poniżej 7 dni, czym wyczerpał znamiona czynu zart.157§2kk.
Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości i została mu udowodniona w zebranym i ujawnionym materiale dowodowym. Sąd nie podzielił tezy aktu oskarżenia odnośnie obrażeń ciał powyżej 7 dni, ustalając, że oskarżony nie spowodował u pokrzywdzonego złamania V kości śródręcza prawego. W części rozważania o materiale dowodowym Sąd wyjaśnił powody swego rozstrzygnięcia.
OskarżonyA. M.działał umyślnie, obejmując swoim zamiarem spowodowanie obrażeń ciała u pokrzywdzonegoP. J., uderzał go szarpał, przewracali się. Czyn ten skierowany jest przeciwko życiu i zdrowiu, pobicie pokrzywdzonego nastąpiło w jego domu, po wspólnym piciu alkoholu, co świadczy o poczuciu bezkarności przez sprawcę i o rażącym naruszeniu zasad prawa. Skutkiem uderzenia są obrażenia skutkujące naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Skutek ten jest znamieniem czynu zart. 157§2kk.
Sąd Rejonowy oskarżonegoA. M.uznał za winnego czynu zart.157§2kki wymierzył mu karę 50 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość 1 stawki na kwotę 10 złotych, zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania wydatki 506zł i opłaty 50 zł.
Zdaniem Sądu wymierzona oskarżonemuM.kara grzywny jest adekwatną do popełnionego czynu, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, rodzaj i charakter popełnionego przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, dotychczasowy tryb życia..
Sąd przy wymiarze kary uwzględnił fakt, że pomiędzy stronami doszło do nieporozumienia, a jeszcze stan nietrzeźwości spowodował, iż ze słów przekształcił się on w we wzajemne używanie przemocy, agresję. Oskarżony oraz pokrzywdzony byli kolegami.
Sąd wymierzając karę grzywny w tej wysokości kierował sięart. 53 kk. Ustalając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego. Sąd wysokość 1 stawki dziennej ustalił na najniższym poziomie w kwocie 10 złotych.
OskarżonyA. M.pracuje na gospodarstwie rolnym i z niego się utrzymuje. Deklaruje dochód miesięczny około 4000zł, ma na utrzymaniu dwoje dzieci. Jak wynika z kart karnej ( k 221) był karany sądownie.
Wymierzona oskarżonemuA. M.kara grzywny jest adekwatną do popełnionego czynu, trafną i spełni swoje cele oddziaływania społecznego i indywidualnego. Jest ona wystarczającą dla osiągnięcia wobec sprawcy celów wychowawczych i represji za popełniony czyn jak również zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Jest ona realną dolegliwością dla oskarżonego. Przestępstwa przeciwko życiu są przestępstwami nagminnymi i powinny być karane z całą surowością, zagrażają one, bowiem najcenniejszemu z dóbr człowiek, jakim jest życie i zdrowie.
Sąd wymierzając karę ma baczyć by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu, oraz spełniała cele wychowawcze i zapobiegawcze.
Sąd Rejonowy swoje przekonanie, co do winy i kary oparł na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodach, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań i doświadczenia życiowego.
O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z obowiązującym prawem
.