Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX P 261/22
Data wyroku: 2023-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Justyna Olechnowicz

Sygnatura aktIX P 261/22

UZASADNIENIE
PowódA. C. (1)pozwem skierowanym przeciwko(...) spółce komandytowejwS.domagał się (po ostatecznym sprecyzowaniu powództwa) odszkodowania w kwocie 9.030 zł za niezgodne z prawem rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia.
W uzasadnieniu swojego stanowiska powód wskazał, iż nie zgadza się z ww. oświadczeniem, gdyż w czasie jego doręczenia był na wolnieniu lekarskim do dnia 15 lipca 2022 r. Złożył wniosek do ZUS o zasiłek rehabilitacyjny, którego mu nie przyznano. Orzeczenie w tej sprawie wydano w dniu 30 czerwca 2022 r., ale powód się od niego odwołał. W toku postępowania powód powołał się także na ochronę przedemerytalną.
W odpowiedzi na pozew(...) spółka komandytowawS.wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwana podniosła, że powód chorował długotrwale od 24 listopada 2021 r. do 15 lipca 2022 r. W dniu 11 lipca 2022 r. wpłynęło do pozwanej orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 30 czerwca 2022 r. ustalające brak okoliczności uzasadniających uprawnienia powoda do świadczenia rehabilitacyjnego. Biorąc pod uwagę dalszą absencję chorobową powoda i upływ okresu zasiłkowego, pracodawca podjął decyzję o rozwiązaniu umowy o pracę powoda, nie będąc zobowiązanym do oczekiwania na decyzję ZUS. W dniu 5 września 2022 r. wpłynęła decyzja ZUS z dnia 25 sierpnia 2022 r. odmawiająca prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, co utwierdził pozwaną o prawidłowości rozwiązania umowy powoda.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. C. (1)był zatrudniony w(...) spółka komandytowawS.na podstawie umowy o pracę od dnia 22 października 2016 r., ostatni na czas nieokreślony na stanowisku pracownika ochrony fizycznej.

Niesporne,  a nadto dowód:

umowy o pracę – k. 10, k. 11, k. 14, k. 19, k. 22 – w aktach osobowych powoda cz. B
Od dnia 24 listopada 2021 r.A. C. (1)był niezdolny do pracy, w związku z czym przebywał nieprzerwanie na zwolnieniach lekarskich do dnia 11 lipca 2022 r. Okres zasiłkowy upłynął w dniu 24 maja 2022 r.
Po upływie okresu zasiłkowegoA. C. (1)nie powrócił do pracy i nie odzyskał zdolności do pracy nadal przebywając na zwolnieniach lekarskich, starając się o przyznanie mu przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

Niesporne,  a nadto dowód:

świadectwo pracy – k. 8 – w aktach osobowych powoda cz. C, przesłuchanie powodaA. C. (1)w charakterze strony k. 79-80 w zw. z k. 80, zeznania świadkaK. Z.k. 80, zaświadczenia lekarskie k. 51-65
Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 30 czerwca 2022 r. stwierdzono, że brak jest okoliczności uzasadniających ustalenie uprawnień do świadczenia rehabilitacyjnego.
Po otrzymaniu tego orzeczeniaA. C. (1)złożył odwołanie do Komisji Lekarskiej ZUS i nadal korzystał ze zwolnienia lekarskiego, nie wracając do pracy.

Niesporne,  a nadto dowód:

przesłuchanie powodaA. C. (1)w charakterze strony k. 79-80 w zw. z k. 80, zeznania świadkaK. Z.k. 80, orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 30.06.2022 r. – k. 8
Orzeczenie to zostało doręczone także pracodawcyA. C. (1). Po jego otrzymaniu, pracodawca zdecydował się rozwiązać umowę o pracęA. C. (1)bez wypowiedzenia w trybieart. 53 k.p.
Pismem z dnia 11 lipca 2022 r.(...) spółka komandytowawS.rozwiązała umowę o pracęA. C. (1)bez zachowania okresu wypowiedzenia, wskazując jako przyczynę niezdolność pracownika do pracy dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku (art. 53 § 1 pkt b k.p.).
Pismo to doręczonoA. C. (2)pocztą i odebrane przez niego w dniu 13 lipca 2022 r.

Niesporne,  a nadto dowód:

przesłuchanie powodaA. C. (1)w charakterze strony k. 79-80 w zw. z k. 80, zeznania świadkaK. Z.k. 80, oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę wraz z dowodem doręczenia k. 7 akt osobowych powoda cz. C
Decyzją z dnia 25 sierpnia 2022 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówiłA. C. (2)prawa do świadczenia rehabilitacyjnego.

Niesporne,  a nadto dowód:

przesłuchanie powodaA. C. (1)w charakterze strony k. 79-80 w zw. z k. 80, zeznania świadkaK. Z.k. 80, decyzja ZUS z dnia 25.08.2022 r. k. 67
A. C. (1)nie odwoływał się do sądu od ww. decyzji.

Dowód:

przesłuchanie powodaA. C. (1)w charakterze strony k. 79-80 w zw. z k. 80

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo znajdujące podstawę prawną w przepisieart. 56 § 1 kodeksu pracyokazało się niezasadne. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie, o czym orzeka Sąd pracy.
Zgodnie z przepisemart. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia, jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa: dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową. W myślart. 53 § 3 k.p.- rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia nie może nastąpić po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności.
Okres pobierania zasiłku chorobowego, o którym mowa wart. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.określa ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2005 r. nr 31 poz. 267 z późn. zm.). Okres ten wynosi maksymalnie 182 dni.
W niniejszej sprawie okres zasiłkowy upłynął w dniu 24 maja 2022 r. W tym dniu upłynął bowiem okres 182 dni pobierania przez powoda wynagrodzenia chorobowego i zasiłku chorobowego. Rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia w trybieart. 53 k.p.nie jest warunkowane zaistnieniem dodatkowych przesłanek ponad te, które zostały już omówione. Innymi słowy, dla oceny jego prawidłowości wystarczającym jest upływ 182 dni okresu zasiłkowego albo 182 dni okresu zasiłkowego i 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, jeżeli takie świadczenie zostało przyznane pracownikowi. Żadne cechy osobiste pracownika, sposób świadczenia przez niego pracy, brak zawinienia i przyczyny nieobecności w pracy pozostają irrelewantne.
Analiza zgromadzonego materiału dowodowego daje podstawy do przyjęcia, że decyzja pracodawcy powoda znajduje oparcie w przepisach prawa pracy i jest prawidłowa. Za uzasadnioną i w pełni zrozumiałą należy więc uznać decyzję pracodawcy, który wiedząc o trwającej długotrwałej niezdolności do pracy powoda i po zapoznaniu się z orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 30 czerwca 2022 r. stwierdzającym brak okoliczności uzasadniających przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego, podjął decyzję o złożeniu mu oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę. Czyniąc, to w momencie, w którym finalna decyzja w sprawie prawa do tego świadczenia nie została przez ZUS wydana, pracodawca podjął ryzyko, że stanowisko ZUS zostanie zmienione, a wówczas rozwiązanie umowy o pracę powoda okaże się niezgodne z prawem. W niniejszej tak się jednak nie stało, gdyż została wydana decyzja przez organ odmawiająca przyznania powodowi świadczenia rehabilitacyjnego. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie o sygn. II PK 245/08 – nie można pozbawiać pracodawcy prawa do rozwiązania umowy o pracę po upływie łącznego okresu pobierania wynagrodzenia i zasiłku chorobowego, jeżeli pracownik nie nabył prawa do świadczenia rehabilitacyjnego lub nie stawił się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności (art. 53 § 3 k.p.). Jeżeli jednak pracownik wystąpił z wnioskiem o przyznanie świadczenia rehabilitacyjnego, to ocena zgodności z prawem rozwiązania umowy o pracę w okresie między upływem okresu pobierania zasiłku chorobowego a rozstrzygnięciem wniosku pracownika o świadczenie rehabilitacyjne zależy od treści rozstrzygnięcia tego wniosku.
Powód podniósł zarzut, że oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę zostało mu doręczone w czasie kiedy przebywał na zwolnieniu lekarskim oraz że jest objęty ochroną przedemerytalną, a zatem, że doszło do naruszenia przepisówart. 41 k.p.iart. 39 k.p.
Zgodnie zart. 41 k.p.- pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.
W myślart. 39 k.p.- pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę pracownikowi, któremu brakuje nie więcej niż 4 lata do osiągnięcia wieku emerytalnego, jeżeli okres zatrudnienia umożliwia mu uzyskanie prawa do emerytury z osiągnięciem tego wieku.
Każdy z tych przepisów dotyczy zakazu wypowiedzenia przez pracodawcę umowy o pracę pracownika. Przepisy te nie dotyczą sytuacji, w których pracodawca rozwiązuje umowę o pracę pracownika bez wypowiedzenia. Zarzuty powoda, z którym rozwiązano umowę pracę bez wypowiedzenia, są zatem chybione.
Reasumując, Sąd doszedł do przekonania, iż w dniu 11 lipca 2022 r. istniały wszystkie przesłanki do rozwiązania umowy o pracę w trybieart. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.: powód był niezdolny do pracy dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku chorobowego w sytuacji gdy nie przysługiwało mu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, a jego niezdolność do pracy po upływie okresu zasiłkowego trwała nadal i nie stawił się on do pracy po ustaniu przyczyny nieobecności. Wobec prawidłowego zastosowania przez pracodawcę trybu rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia powództwo podlegało oddaleniu.
Przy konstruowaniu stanu faktycznego w sprawie Sąd opierał się na niekwestionowanych dowodach z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i aktach osobowych powoda (umowy o pracę, świadectwo pracy, zaświadczenia lekarskie, orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, decyzja organu rentowego, pismo rozwiązujące umowę), a także zeznaniach powoda i świadkaK. Z., które korespondowały z całokształtem zgromadzonego materiału dowodowego. Podkreślenia wymaga, że stan faktyczny był w sprawie niesporny, istota sporu sprowadzała się do oceny stanu prawnego.

SędziaJ. O.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

4
(...)

22.03.2023 r.

SędziaJ. O.