Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 280/17
Data wyroku: 2018-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III K 280/17

UZASADNIENIE
W dniu 27 lipca 2015 r.T. H.udał się do oddziału(...) Bank S.A., zwanego dalej(...) Bank, wW.przyul. (...), aby wykonać przelew na kwotę 71.500 zł na rachunek oszczędnościowy o nr(...), który posiadał wBanku (...) S.A., zwanym dalejBankiem (...), wW.celem założenia 3-miesięcznej lokaty promocyjnej. Po złożeniu, pracownikowiG.Bank (...), ustnej dyspozycji dokonania przelewu mężczyzna chciał podać numer konta na które miały zostać przekazane środki pieniężne, a które posiadał zapisane na karcie, ale wówczas pracownik zapewnił go o tym, że skoro kiedyś został wykonany przelew na wskazane konto toG.Bank dysponuje już tym numerem konta. Po wprowadzeniu danych do systemuM. D.wygenerował dyspozycję przelewu, celem jej weryfikacji i podpisania przezT. H.. Mężczyzna podpisał dyspozycję ponieważ uznał, że jest poprawna, skoro widniały na niej jego dane osobowe.
Dowód:k. 16, 49, 120v, 268, 317v-318 zeznaniaT. H., k. 45v,k. 317-318 częściowo zeznaniaM. D., k. 7 zgłoszenie reklamacji, k. 11-13 wydruk zgłoszenia, k. 14 potwierdzenie zgłoszenia dyspozycji przelewu, k. 128-134 zestawienie transakcji, k. 315 oryginał „Potwierdzenia złożenia dyspozycji przelewu”, k. 324 pismo z(...) Bank S.A., k. 348 karta z numerem konta
Kwota w wysokości 71.500 zł została przelana na rachunek bankowy o numerze(...)prowadzony wBanku (...), którego współwłaścicielkami były w tym okresieA. J. (1)orazK. K..
Dowód:k. 38-39, 268v wyjaśnieniaA. J. (1),k. 57-57v wyjaśnieniaJ. B. (1), k. 120v zeznaniaT. H.,k. 316v zeznaniaK. K., k. 14 potwierdzenie zgłoszenia dyspozycji przelewu, k. 127-134v zestawienie transakcji, k. 136 pismo zBanku (...)
Dostęp do stanu kont należących doA. J. (1), za pośrednictwem sieci Internet, posiadał takżeM. B.. Po sprawdzeniu stanu kontA. J. (1)zauważył, że na konto o nr(...)wpłynęła kwota pieniędzy w wysokości 71.500 zł. Mężczyzna postanowił skorzystać z okazji i przekonał żonęJ. B. (1), aby poprosiłaA. J. (1)najpierw o wypłatę ww. środków tłumacząc, że wpłynęły na konto omyłkowo, a następnie przekazanie im tych pieniędzy. Zaproponował, aby żona powiedziałaA. J. (1), że pieniądze pochodzą ze sprzedaży działki, która należała doJ. B. (1)i jej koleżanki i że omyłkowo został podany celem dokonania przelewu numer konta należącego doA. J. (1)zamiast numeru konta na które wpływało wynagrodzeniaM. B..J. B. (1)skontaktowała się następnie zA. J. (1)i powiedziała jej, że przez pomyłkę podała swojej koleżance numer konta na które wpłynęły pieniądze w kwocie 71.500 zł zamiast numeru konta „3600” na które przekazywane było wynagrodzenie jej męża.A. J. (1)wypłaciła pieniądze, a następnie przekazałaJ. B. (1)iM. B.. Wypłacone w ten sposób pieniądze małżeństwo przeznaczyło w całości na: jedzenie, ubrania, spłatę długów, pobyt weW.wraz ze znajomymi, któryJ. B. (1)iM. B.sfinasowali, a także zakup biżuterii, która ostatecznie została zastawiona w lombardzie. Następnie pieniądze w ww. kwocie zostały przekazane w tym samym dniu, tj. 27 lipca 2015 r., na rachunek bankowy o numerze(...), który był również prowadzony wBanku (...)i którego współwłaścicielkami również byłyA. J. (1)orazK. K..
Dowód:k. 38-39, 268v wyjaśnieniaA. K.J., k. 57-57v wyjaśnieniaJ. B. (1), k. 316v zeznaniaK. K.,k. 127-134v zestawienie transakcji, k. 18, 26, 136 pismo zBanku (...) S.A.
W dniu 22 października 2015 r.T. H.udał się do oddziałuM.Bank wW.w celu podjęcia decyzji co do dalszego inwestowania środków z rachunku oszczędnościowego. WBanku (...)został poinformowany, że na należącym do niego rachunku nie ma pieniędzy i że przelew z dnia 27 lipca 2015 r. nie został zaksięgowany. Po okazaniu pracownikowiBanku (...)dyspozycji przelewu datowanego na dzień 27 lipca 2015 r. okazało się, że na dokumencie widnieje nr rachunku bankowego(...), który chociaż był obsługiwany przezBank (...)to nie należał doT. H.. W związku z zaistniałą sytuacjąT. H.złożył reklamację. Wobec tego, że kwota 71.500 zł nie widniała w historii przelewów prowadzonej dla rachunków należących doT. H.Bank (...)zwrócił się pisemnie doA. J. (2)o zwrot omyłkowo przelanej kwoty 71.500 zł, a o wysłaniu pisma poinformowałT. H..A. J. (1)skontaktowała się wówczas zJ. B. (1)w celu wyjaśniania sprawy.J. B. (1)poradziłaA. J. (2), by odpisała do banku jak faktycznie wyglądała sytuacja.A. J. (1)odpisała wówczas do banku, że pieniądze zwróciła właścicielowi. Do dnia złożenia zawiadomienia o przestępstwieT. H.nie odzyskał kwoty 71.500 zł.
Dowód:k. 39, 267 wyjaśnieniaA. J. (1), k. 16, 49, 268-268v zeznaniaT. H., k. 349v częściowo zeznaniaM. D., k. 7 zgłoszenie reklamacji, k. 11-13 wydruk zgłoszenia
A. J. (1)ma 68 lat i wykształcenie średnie. Jest zamężna. Mieszka wW.. Nie posiada wyuczonego zawodu. Jest emerytką. Jej miesięczny dochód wynosi około 1500 zł netto. Mąż otrzymuje rentę chorobową w wysokości 1000 zł. Jest właścicielką mieszkania o powierzchni 27 m2wW.. Nie była leczona wPZPi PZA. Nie zażywa narkotyków.
Dowód:k. 38-38 v, 267 wyjaśnienia, k. 164, 257, 299, 340 dane z KRK
J. B. (1)ma 38 lat i wykształcenie zawodowe. Jej wyuczony zawód to sprzedawca. Jest zamężna. Ma dwójkę dzieci w wieku 7 i 9 lat. Jest utrzymywana przez obecnego partnera. Otrzymuje alimenty na córkę w wysokości 350 zł, zasiłek z programu„500 +” w wysokości 1000 zł oraz zasiłek rodzinny w wysokości 230 zł. Leczyła się w PZPz powodu silnej depresji oraz nerwicy. Nie leczyła się w PPA. Nie stwierdzono u niej objawów choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Rozpoznano natomiast uzależnienie od alkoholu oraz zaburzenia adaptacyjne przy czym ten stan psychiczny nie ograniczał zdolności kierowania swoim postępowaniem przez kobietę. Może ona brać udział w postępowaniu sadowym i prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny. Nie zażywa narkotyków. Była już karana sądownie.
Dowód: k. 56-56v wyjaśnienia, k. 61-62, 165-167, 255-256, 310-311 dane z KRK, k. 154-156 opinia sądowo-psychiatryczna
M. B.ma 41 lat i wykształcenie zawodowe. Jego wyuczony zawód to mechanik samochodowy. Wcześniej pracował w przedsiębiorstwach transportowych i na budowach. Obecnie nie pracuje. Pozostaje na utrzymaniu narzeczonejA. B. (1), która pracuje w sklepie uzyskując dochody w wysokości 1800 zł. Jest w separacji zJ. B. (1). Ma dwójkę dzieci w wieku 15 i 9 lat. Nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo w związku z nadużywaniem narkotyków lub alkoholu. Był wielokrotnie karany sądownie za przestępstwa przeciwko mieniu: kradzież, rozbój, oszustwo oraz z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Dowód: k. 143-144, 148-150 wyjaśnienia, k. 86-91 wydruk z bazy PESEL,k. 168-183 wydruk z bazy NOE.NET, k. 97-99, 185-186, 258-259, 297-298v dane z KRK,k. 217-219, 221-224, 226-231, 233-239 odpisy prawomocnych wyroków wraz z informacjami o karach
A. J. (1)zostałaoskarżonao to, że w dniu 27 lipca 2015 roku wW.dokonała przywłaszczenia mienia w postaci przelanych na konto o nr(...)pieniędzy w kwocie 71.500 zł na szkodęT. H., tj. o czyn zart. 284 § 1 k.k.
J. B. (1)iM. B.zostalioskarżenio to, że w dniu 27 lipca 2015 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu dokonali przywłaszczenia mienia w postaci przelanych na konto o nr(...)pieniędzy w kwocie 71.500 zł na szkodęT. H., przy czymM. B.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne, tj.J. B. (1)o czyn zart. 284 § 1 k.k., zaśM. B.o czyn zart. 284 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Przesłuchana wpostępowaniu przygotowawczymA. J. (1)(k. 38-39) nie przyznała się do popełniania zarzucanego jej czynu. Zaprzeczyła, że przywłaszczyła pieniądze. Wyjaśniła, że w 2015 roku skontaktowała się z niąJ. B. (1)informując, iż podała omyłkowo w banku numer konta prowadzonego wM.Bank, należącego do oskarżonej i jej matki w związku z czym na tym koncie znajdowały się pieniądze za zakupu działki należącej doJ. B. (1)i do jej koleżanki. Po tej informacji udała się do banku i wypłaciła pieniądze. Po pewnym czasie otrzymała z banku korespondencję z prośbą o zwrot pieniędzy i wówczas skontaktowała się zJ. B. (1), która poleciła jej by odpisała jak naprawdę było.
Przesłuchana przed SądemA. J. (1)(k. 268v) nie przyznała się do popełniania zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że zgłosiła się do niejJ. B. (1)i powiedziała, że omyłkowo na konto bankowe, którego jest właścicielką zostały przelane pieniądze ze sprzedaży działki, wskazując, że działkę sprzedała wspólnie z koleżanką i prosi aby jej te pieniądze zwrócić. Podała, że udała się wówczas do banku i wypłaciła pieniądze, a następnie zwróciła jeJ. B. (1), będąc przekonaną, że pieniądze należą się właśnieJ. B. (1). Wyjaśniła dodatkowo, żeM. B.posiadał dostęp za pośrednictwem sieci Internet do wszystkich należących do niej kont bankowych i internetowych.A. J. (1)nie korzystała samodzielnie z opcji obsługi za pośrednictwem Internetu należących do niej kont, ponieważ nie umiała tego robić.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomA. J. (1), ponieważ były szczere i korelowały z zeznaniamiJ. B. (1).
Przesłuchanaw postępowaniu przygotowawczymJ. B. (1)(k. 57-57v) przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, że jej mąż miał dostęp, po zalogowaniu się przez Internet do konta „3600”, które założyła dla niegoA. J. (1)posługując się swoimi danymi osobowymi, do informacji o stanie pozostałych kont bankowychA. J. (1). Wskazała, żeM. B.zauważył pod koniec lipca 2015 r. na jednym z tych kont kwotę ponad 70 000 zł. Uznał wówczas, że pieniądze należy wypłacić przedstawiającA. J. (2)jakąś fikcyjną historię o tym, w jaki sposób pieniądze znalazły się na jej koncie. Na argumentację oskarżonej o tym, żeA. J. (1)ma wiedzę dotyczącą jej kryminalnej przeszłości i nie da się wprowadzić w błądM. B.zaproponował żonie, by opowiedziałaA. J. (2), że są to pieniądze pochodzące ze sprzedaży działki należącej do niej i jej koleżanki, która miała mieć problemy z egzekucją komorniczą i dlatego skorzystała z konta należącego doM. B..J. B. (1)przystała wówczas by w taki sposób okłamaćA. J. (1). Poinformowała kobietę, że koleżance wskazała przypadkowo numer konta z Internetu, ale nie tego na które wpływało wynagrodzenie męża tylko któregoś z pozostałych numerów kontA. J. (1). Podkreśliła, że jej bratowaA. J. (1)jest bardzo uczciwą osobą dlatego nie powiedziała jej prawdy. Wiedziała, żeA. J. (1)chciałaby wówczas zwrócić pieniądze.A. J. (1)wypłaciła pieniądze.
Sąd dała wiarę wyjaśnieniomJ. B. (1), ponieważ były one szczere i spontaniczne, a ponadto korelowały z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym za wyjątkiem wyjaśnieńM. B., który nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Przesłuchany naetapie postępowania przygotowawczegow charakterze podejrzanegoM. B.(k. 143-145; 148-150) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania wyjaśnień i odmówił udzielania odpowiedzi na jakiekolwiek pytania.
Ustalenia stanu faktycznego Sąd oparł także na zeznaniach pokrzywdzonegoT. H.(k. 16, 49, 120v, 268, 317v-318), który w sposób zdecydowany, wyważony oraz logiczny opisał okoliczności w których doszło do pomyłki w numerze rachunku bankowego, która następnie skutkowała dokonaniem przelewu należących do niego oszczędności zdeponowanych wG.Bank na błędny numer konta bankowego prowadzonego wM.Bank, a także czynności, które następnie podjął w celu odzyskania pieniędzy. Na potwierdzenie powyższego przedłożył dokumentację bankową, którą dysponował.
Sąd dał wiarę zeznaniomT. H.w całości, ponieważ były logiczne, szczere i spójne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności depozycjeM. D.w części w której świadek potwierdził w postępowaniu przygotowawczym (k. 45), że obsługiwał, będąc pracownikiemG.Bank, transakcję zleconą przez klienta tegobanku (...), wykonując przelew na rachunek bankowy wM.Bank. Zeznania te korelowały z pozostałam zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd nie dał natomiast wiary zeznaniom tego świadka w zakresie w którym wskazał, że numer rachunku wBanku (...)na który wykonał przelew podał mu klientT. H.i to na podstawie tego numeru wygenerowała dyspozycje, którą następnie sprawdził i zatwierdził składając podpisT. H..
Zeznając przed Sądem świadekM. D.(k. 317-318, 349) nie chciał przedstawić informacji gdzie posiada rachunek bankowy ani w jaki sposób otrzymywał wynagrodzenie pracując wG.Bank. Nie pamiętał niektórych okoliczności sprawy. Przedstawił procedurę obsługi transakcji z udziałem klienta stosowaną w okresie w którym był zatrudniony wG.Bank. Jednocześnie wskazał, że nigdy nie zdarzyło mu się by pobierał numer do przelewu z historii rachunku klienta. Zaprzeczył, aby jego zwolnienie z pracy było spowodowane wykonaniem przelewu zleconego przezT. H., albowiem jak wskazał wszyscy pracownicy oddziału zostali w taki sposób zwolnienie z pracy. Podał, że w sprawie reklamacji dotyczącej sprawyT. H.sporządził jedynie notatkę wyjaśniającą. W pozostałym zakresie potwierdził zeznania złożone w postępowaniu przygotowawczym. Nie pamiętał czy w trakcie dokonywania przelewu była mu okazywana kartka z numerem kontaT. H..
Sąd doszedł do przekonania, oceniając wartość dowodową zeznań tego świadka, w szczególności złożonych w fazie jurysdykcyjnej postępowania, że na jego depozycje rzutowały okoliczności ustania stosunku pracy wG.Bank, a zatem dał im wiarę jedynie częściowo w zakresie okoliczności bezspornych w niniejszej sprawie.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaK. K.(k. 316v), przy czym uznał je za przydatne do poczynienia ustaleń stanu faktycznego niniejszej sprawy jedynie w ograniczonym zakresie, a mianowicie w tej części w której świadek potwierdziła, że była współwłaścicielką rachunku wBanku (...), na który wpłynęła kwota 71.500 zł oraz, że nie została poinformowana, iż takie środki wpłynęły. Zeznania tego świadka w części w której wskazała, żeA. J. (1)przekazała jej, iż pobrała pieniądze na prośbęJ. B. (1)i że nie ma już tych pieniędzy, mają natomiast charakter wtórny w odniesieniu do mających charakter bezpośredni wyjaśnieńA. B. (2)K.-J.orazJ. B. (1). Świadek znała bowiem przebieg wydarzeń jedynie z relacji tych oskarżonych. Sąd dał wiarę zeznaniom ww. świadka, jednak miał na uwadze, że przedstawiła ona Sądowi to, czego dowiedziała się odJ. B. (1)iA. J. (1)z którymi jednakże jest spokrewniona.
Wątpliwości Sądu nie budziła także opinia sądowo-psychiatryczna dotycząca oskarżonejJ. B. (1)(k. 154-156). Na podstawie przedstawionej przez biegłych opinii należało stwierdzić, że w przypadku oskarżonej nie wystąpiły okoliczności o których stanowiart. 31 § 1 i 2 k.k., a poczytalnośćJ. B. (1)nie budzi wątpliwości. Opinia biegłych pozostaje, zdaniem Sądu, jasna, pełna i pozbawiona sprzeczności. Sporządzona została na podstawie aktualnych wskazań wiedzy medycznej. Sąd nie stwierdził dowolności w zakresie sformułowanych przez biegłych wniosków. Nadto opinia biegłych lekarzy psychiatrów czyni zadość wymogomart. 202 § 4 k.p.k.W tym stanie rzeczy Sąd uznał opinię powyższą za pełnowartościowy materiał dowodowy przydatny do poczynienia ustaleń co do stanu zdrowia psychicznegoJ. B. (1)i stanu jej poczytalności w odniesieniu do zarzuconego jej w akcie oskarżenia czynu, a także wskazania, że chociaż rozpoznano uJ. B. (1)uzależnienie od alkoholu oraz w wywiadzie, zaburzenia adaptacyjne to może ona brać udziału w postępowaniu sądowym i prowadzić obronę w sposób samodzielny oraz rozsądny.
Dokonując rekonstrukcji stanu faktycznego, Sąd uznał za wiarygodne wszystkie ujawnione na rozprawie dokumenty, przede wszystkim bankowe: zgłoszenie reklamacji (k. 7), wydruk zgłoszenia (k. 11-14), pisma zBanku (...)(k. 18, 26, 136), poświadczone za zgodność z oryginałem „Potwierdzenie zmiany rodzaju rachunku bankowego” (k. 27-30), zestawienie transakcji (k. 128-134), oryginał „Potwierdzenia złożenia dyspozycji przelewu” (k. 315), pismo zG.Bank (k. 324). Dowody te w ocenie Sądu zostały zgromadzone prawidłowo, sporządzone przez osoby do tego uprawnione, stosownie do regulacji określających ich formę i treść, stanowiąc tym samym wierne odzwierciedlenie okoliczności w nich opisanych. Sąd nie znalazł podstaw, by dowodom tym odmówić wiary, uznał je zatem za pełnowartościowy materiał dowodowy, przydatny do poczynienia na ich podstawie ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Sąd nie znalazł okoliczności świadczących o ich nieautentyczności, bądź nieprawdziwości treści w nich zawartych, a ponadto żaden z dokumentów nie był kwestionowany przez żadną ze stron.
Za wiarygodne Sąd uznał również zgromadzone i ujawnione dane o karalności oskarżonych w postaci informacji z Krajowego Rejestru Karnego jako pochodzące od uprawnionego podmiotu i odzwierciedlające treść wpisu w rejestrze publicznym, wspartą nadto w przypadkuM. B.ujawnionymi odpisami prawomocnych wyroków skazujących i informacjami o stanie odbytych kar, a także wydrukami z bazy NOE.NET i bazy PESEL których to dokumentów prawdziwość i wiarygodność nie może być podważona.
Wszystkie powyżej wskazane i opisane dowody wzajemnie się uzupełniały dlatego Sąd dał wiarę tym środkom dowodowym, przyjmując je za podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniomA. J. (1)na okoliczność tego, że przedstawiono jej nieprawdziwą informację dotyczącą źródła pochodzenia pieniędzy pochodzących zM.Bank w kwocie 71.500 zł, które przypadkowo znalazły się na jej koncie, dlatego też w oparciu o przepisart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 414 § 1 k.p.k.uniewinnił oskarżoną w pkt. I wyroku. Sąd wobec przedstawionych dowodów w postaci wyjaśnień tej oskarżonej, jak równieżJ. B. (1)doszedł do przekonania, żeA. J. (1)wypłacając pieniądze z konta, którego była właścicielką nie działała w zamiarze kierunkowym postąpienia z wypłaconymi środkami pieniężnymi jak by była ich właścicielką, ponieważ była przeświadczona o tym, że należą one doJ. B. (1)i jej koleżanki. Oddała je, wierząc w uczciwośćJ. B. (1), w jej ocenie, osobie która była ich właścicielem.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego uznać należy natomiast, że zachowanie oskarżonychJ. B. (1)iM. B.wypełniło znamiona zarzucanych im w akcie oskarżenia czynów zabronionych.
Zgodnie zart. 284 § 1 k.k.„Kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”.
Dokonując rozważań dotyczących przypisania oskarżonym odpowiedzialności karnej z tytułu popełniania przez nich przestępstwa wskazanego w przywołanym przepisie w pierwszej kolejności należy odnieść się do przedmiotu przestępstwa – rzeczy ruchomej, który w oparciu o treśćart. 115 § 9 k.k.stanowi bez wątpienia także środek płatniczy zgromadzony na rachunku bankowym. Stosownie bowiem do treści tego przepisu „Rzeczą ruchomą lub przedmiotem jest także polski albo obcy pieniądz lub inny środek płatniczy, środek pieniężny zapisany na rachunku oraz dokument uprawniający do otrzymania sumy pieniężnej albo zawierający obowiązek wypłaty kapitału, odsetek, udziału w zyskach, albo stwierdzenie uczestnictwa w spółce” (videwyrok SA w Warszawie z dnia 21 października 2016 r., II AKa 236/16, LEX nr 2184500, KZS 2017/5/69, OSA 2017/2/3-9 zgodnie z sentencją którego: „Zarówno wart. 284 § 1 k.k., jak iart. 127k.w. przedmiotem przestępstwa jest „cudza rzecz ruchoma”, a zatem również pieniądz”).
Zgodnie natomiast ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie „Przywłaszczeniem w rozumieniukodeksu karnegojest bezprawne, z wyłączeniem osoby uprawnionej, rozporządzenie znajdującym się w posiadaniu sprawcy, cudzym mieniem ruchomym przez włączenie go do majątku swego lub innej osoby i powiększenie w ten sposób swojego lub innej osoby stanu posiadania. Nie wystarczy tu samo rozporządzenie cudzym mieniem jak własnym, lecz musi temu towarzyszyć tzw.animus rem sibi habendi, zamiar zatrzymania cudzego mienia ruchomego dla siebie lub dla innej osoby, bez żadnego ku temu tytułu”(videwyrok SN z dnia 06 stycznia 1978r. V KR 197/77, Lex nr 17043).
Nie ulega żadnej wątpliwości wobec przedstawionego stanu faktycznego, że zarównoJ. B. (1)jak iM. B., przywłaszczając sobie kwotę pieniężną w wysokości 71.500 zł, zdeponowaną na rachunku bankowym, której właścicielem byłT. H.musieli obejmować swoją świadomością, że rzecz ta nie należy do nich. W pierwszej kolejności wskazać wypada, że kwota ta wpłynęła na konto z któregoM. B.nie korzystał dokonując bieżących rozliczeń – konto którego właścicielkami byłyA. J. (1)iK. K., po wtóre w tytule przelewu wykonanego omyłkowo na konto należące do ww. zostały umieszczone daneT. H., które to dane pozwoliły na zidentyfikowanie przelewu jako wykonanego omyłkowo. Nadto zamiar przywłaszczenia w odniesieniu doJ. B. (1)iM. B.potwierdzają dodatkowo wyjaśnieniaJ. B. (1), która przyznała się do popełniania zarzuconego jej czynu, wyjaśniając motywy i okoliczności dokonania tego przestępstwa zarówno przez nią jak i oskarżonegoM. B..O.chcieli zatrzymać cudzą rzecz ruchomą dla siebie nie mając żadnego ku temu tytułu. W zamiarze ich nie mieściło się jedynie czasowe uniemożliwienie dysponowania rzeczą przezT. H.. Skutkiem ich działania stanowiącego zamiar bezpośredni była utrata pieniędzy w kwocie 71.500 zł przez osobę uprawnioną -T. H., wobec czego powstała w majątku tej osoby szkoda o nieodwracalnym charakterze. Wskazany zamiar oskarżonych został uwidoczniony poprzez pobranie, tak jak gdyby oskarżeni byli ich właścicielami, a następnie rozdysponowanie środków pieniężanach w kwocie 71.500 zł na swoje potrzeby.
Ponadto stwierdzić należy, żeJ. B. (1)iM. B.dokonali ww. czynu wspólnie i w porozumieniu.
(...)działania przejawia się w tym, że „sprawcy czynu dopuszczają się go razem, niejako wspólnymi siłami. Punktem wyjścia do oceny prawnej takiego przestępstwa nie są działania poszczególnych oskarżonych oceniane jednostkowo, ale łączne działanie sprawców (videwyrok SA w Warszawie z 6.11.2015 r., II AKa 321/15, KZS 2016, Nr 4, poz. 41).
J. B. (1)iM. B.wspólnymi siłami, albowiemM. B.jako pomysłodawca przestępczego przedsięwzięcia, aJ. B. (1)jako osoba realizująca, poprzez przedstawienie nieprawdziwej historii współwłaścicielce konta na które omyłkowo wpłynęły środki płatnicze, doprowadzili do ich wypłaty dokonując tym samym przywłaszczenia kwoty 71.500 zł. Sąd nie powziął również wątpliwości w realiach niniejszej sprawy, że oskarżonyM. B.zarzuconego mu czynu dopuścił się w ramach powrotu do przestępstwa. Zgodnie z przepisemart. 64 § 1 k.k.jeżeli sprawca skazany za przestępstwo umyślne na karę pozbawienia wolności, popełnia w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary umyślne przestępstwo podobne do przestępstwa, za które był już skazany Sąd może wymierzyć karę przewidzianą za przypisane sprawcy przestępstwo w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. OskarżonyM. B.był już w przeszłości karany za czyny przeciwko mieniu. Wyroki te zostały następnie objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Grodzisku Mazowieckim z dnia 16 listopada 2010 r., o sygn. II K 1211/09, który uprawomocnił się w dniu 24 listopada 2010 r. i mocą którego wymierzonoM. B.karę łączną 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek grzywny po 10,00 zł (k. 234-235), oskarżony zaś karę odbywał w okresie od 12 lipca 2012 r. do 12 maja 2014 r. Oskarżonemu zaliczono również na poczet kary okresy od dnia 19-21 lutego 2003 r. i od 20 sierpnia 2006 r. do 18 października 2007 r. (k. 238) Sąd miał w powyższym kontekście na uwadze, że w wypadku orzeczenia wyrokiem łącznym kary łącznej pozbawienia wolności, 5-letni okres przewidywany wart. 64 §1 k.k.biegnie od odbycia w całości lub w części co najmniej 6 miesięcy kary łącznej, przy czym kara za przestępstwo poprzednie, do którego odnosi się podobieństwo przestępstwa ponownego, musi być orzeczona w wymiarze co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności (videwyrok SN z dnia z 09 maja 2011r., sygn. V KK 130/11, LEX nr 817562 oraz z dnia z 25 listopada 2010 r., sygn. V KK 331/10, LEX nr 667534). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że przypisanego oskarżonemu w niniejszej sprawie czynu zart. 284 §1 k.k.oskarżony dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, o którym mowa wart. 64 § 1 k.k.
W odniesieniu doJ. B. (1)Sąd doszedł do wniosku, że stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czynu jest znaczny, ponieważ oskarżona także działała w sposób przemyślany, jak i ukierunkowany motywowana jedynie chęcią zysku. Na korzyśćJ. B. (1)przemawia jednak fakt, że oskarżona przyznała się do winy i szczegółowo opisała okoliczności w których doszło do popełniania przestępstwa na szkodęT. H.. Sąd przyjął zatem pozytywną prognozę kryminologiczną w odniesieniu do oskarżonej.
Wobec powyższego, Sąd za czyn wyczerpujący kwalifikację zart. 284 § 1 k.k.na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w pkt. II wyroku warunkowo zawiesił orzeczoną wobecJ. B. (1)karę pozbawienia wolności w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata. W ocenie Sądu warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na wskazany wyżej okres uświadomi oskarżonej naganność jej postępowania oraz zapobiegnie ponownemu popełnieniu przez nią przestępstwa. Stosownie do treściart. 72 § 1 pkt 1 k.k.Sąd nałożył na oskarżoną obowiązek informowania sądu o przebiegu okresu próby.
Wymierzając oskarżonemuM. B.karę Sąd również przyjął znaczny stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu.M. B.dopuścił się przestępstwa przeciwko mieniu celem uzyskania bezprawnego zysku, co wynika z ustalonego stanu faktycznego. Działał w sposób przemyślany i ukierunkowany. Był inicjatorem przestępnego działania, którego dopuścił się wspólnie i w porozumieniu zJ. B. (1). Dodatkowo za okoliczność obciążającą przy wymiarze kary Sąd przyjął uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego. Z powyższego zatem należy wyprowadzić wniosek, że oskarżonyM. B.notorycznie łamie porządek prawny i nie wyciąga z poprzednich skazań i faktu wykonanych już kar żadnych wniosków na przyszłość, które pozwalać by mogły, na przyjęcie choćby przypuszczenia, że w przyszłości będzie żył zgodnie z normami prawnymi i społecznymi. Rolą orzeczonej sankcji jest nie tylko ukierunkowanie zachowania oskarżonego tak, by nie wchodził w kolizję z prawem, ale także spełnienie celów represyjnych. Kara bezwzględnego pozbawienia wolności w takim wymiarze jest sprawiedliwą odpłatą za popełnienie przestępstwa. Cele wychowawcze i resocjalizacyjne wobec oskarżonego zyskują znaczenie drugorzędne, ponieważ wobec wszystkich przytoczonych w niniejszym uzasadnieniu okoliczności wysuwają się na drugi plan tak by ustąpić celom represyjnym, eliminacyjnym, służącym zabezpieczenia społeczeństwa przed osobą oskarżonego.
Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o dyrektywy wymiaru kary Sąd, uznał, że karą adekwatną do stopnia winy i społecznej szkodliwości, a jednocześnie karą sprawiedliwą dla oskarżonegoM. B.jest orzeczona w pkt. III wyroku kara 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Mając na uwadze powstałą w majątkuT. H.szkodę w wysokości71.500 zł, pełnomocnik pokrzywdzonego złożył w toku postępowania sądowego wniosekz dnia 01 października 2017 roku (k. 286-287), o orzeczenie wobec oskarżonych tytułem częściowego obowiązku naprawienia szkody obowiązku zapłaty kwoty 71.500 zł na rzeczT. H.solidarnie od oskarżonych. Wobec powyższego Sąd na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł w pkt. IV wyroku wobec oskarżonychJ. B. (1)iM. B.solidarnie obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwem na rzecz –T. H.szkody w całości poprzez zapłatę kwoty 71.500 zł. W realiach niniejszej sprawy został bowiem spełniony warunek orzeczenia tego środka. Jak wskazuje sięw piśmiennictwie niezależnie od tego, w jakim charakterze orzeka się obowiązek naprawienia szkody, materialną podstawą takiego orzeczenia musi być zawsze istnienie szkody w chwili orzekania (videI. G., M.A. W.,W.problemy instytucji naprawienia szkody w prawie karnym, CzPKiNP 2002, nr 2, s. 169 i n.). Z informacji przekazanych przez pokrzywdzonego, a także zgromadzonych w aktach sprawy jednoznacznie wynikało, że należność nie została spłacona.
O kosztach sądowych orzeczono w pkt. V wyroku na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalniając oskarżonych z obowiązku ich ponoszenia i przejmując je na rachunek Skarbu Państwa. W ocenie Sądu poniesienie ich byłoby dla oskarżonychM. B.orazJ. B. (2)zbyt uciążliwe, z uwagi na ich sytuację materialną, w tym przede wszystkim orzeczony obowiązek naprawienia szkody.
Wobec uniewinnienia oskarżonej w pkt. VI wyroku stosownie do treściart. 632pkt 2 k.p.k.Sąd orzekł, że w zakresie dotyczącymA. J. (1)koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.