Sąd Okręgowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 165/22
Data wyroku: 2023-11-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski
Teza: A)	Lekarz pełniący dyżur na oddziale szpitalnym nie była funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu art.115 § 13 k.k. Katalog osób zaliczonych do kręgu funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu art.115 § 13 k.k. ma charakter zamknięty.
Zgodnie z treścią art.44 ustawy z dn. 5.12.1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty lekarzowi, który wykonuje czynności w ramach świadczeń pomocy doraźnej lub w przypadku, o którym mowa w tej ustawie (art. 30) wykonuje zawód w podmiocie wykonującym działalność leczniczą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie - przysługuje ochrona prawna należna funkcjonariuszowi publicznemu. Nie oznacza to jednak, że objęcie lekarzy taką ochroną powoduje automatycznie, że lekarze w takich wypadkach stają się funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art.115 § 13 k.k.
Aktualnie obowiązujący Kodeks karny nie przejął rozwiązania z Kodeksu karnego z 1969 r., zgodnie z którym status ten miały także osoby objęte na mocy przepisów pozakodeksowych ochroną karnoprawną właściwą dla ochrony funkcjonariuszy publicznych (art.120 § 11).
Nie tylko lekarz pełniący dyżur na oddziale szpitalnym, także ordynator oddziału szpitalnego, ale nawet dyrektor szpitala, który nie pełni jednocześnie jednej z funkcji wymienionych w pkt 1-9 cytowanego art.115 § 13 k.k., nawet jeżeli pełni funkcje publiczne nie jest funkcjonariuszem publicznym w rozumieniu tego przepisu. Oskarżyciel wywodził, że zarówno lekarz, który na dyżurze zastępuje ordynatora, sam ordynator oraz dyrekcja szpitala w związku z wykonywanymi obowiązkami administracyjnymi powinni być traktowani jako osoby zajmujące kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej (lub samorządu terytorialnego) w rozumieniu art.115 § 13 pkt 4 i 6 k.k. Nie kwestionując faktu, że takie osoby wykonują w większym (dyrektor i ordynator) lub mniejszym (lekarz zastępujący ordynatora) zakresie obowiązki administracyjne w placówce służby zdrowia należy jednak wskazać, żaden z nich (z tych osób) nie może być zaliczony do grupy osób zajmujących kierownicze stanowiska w innej instytucji państwowej (lub samorządu terytorialnego) w rozumieniu art.115 § 13 pkt 4 i 6 k.k. Zasadniczym celem działania publicznych i niepublicznych placówek służby zdrowia jest udzielanie świadczeń zdrowotnych i nie zostały one zostać uznane za inne instytucje państwowe w rozumieniu art. 115 § 13 pkt 4 i 6 k.k. I nie ma tu znaczenia czy organem założycielskim takiej placówki jest samorząd terytorialny, czy organ administracji rządowej.
Zatem samo poszerzenie ochrony karnoprawnej wobec innych osób niż ujęte w art. 115 § 13 k.k. (w tym wypadku personel medyczny, w szczególności lekarze, ale i osoby zajmujące kierownicze stanowiska w szpitalu) bez jednoczesnego nadania im przymiotu funkcjonariusza publicznego wyklucza możliwość popełnienia przez nie przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. z uwagi właśnie na brak wymaganej tu cechy podmiotu tego przestępstwa.
B)	Art.165 § 1 pkt 5 k.k. Dla bytu przestępstwa wymagane jest wystąpienie łącznie następujących znamion:
- sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób albo dla mienia znacznych rozmiarów,
- działając w inny sposób w okolicznościach szczególnie niebezpiecznych.
Założenie – w niniejszej sprawie, co jest okolicznością niesporną, nie zachodzą warunki, o jakich mowa w pkt 1-4 art.165 § 1 k.k. i nie mamy do czynienia ze sprowadzeniem niebezpieczeństwa dla mienia znacznych rozmiarów. 
Nie ulega wątpliwości, że dyżurujący na oddziale intensywnej terapii (OIT) lekarz anestezjolog jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo swoich pacjentów, którymi są zawsze osoby w stanie realnego zagrożenia życia, którzy najczęściej nie są przytomni, ich stan może ulec gwałtownemu pogorszeniu, stąd wymagają stałego monitorowania ich funkcji życiowych i natychmiastowego reagowania w sytuacji nagłego pogorszenia ich stanu zdrowia. W porównaniu do personelu medycznego na innych oddziałach szpitalnych wykonywanie obowiązków na OIT zawsze wiąże się ze wzmożoną gotowością do natychmiastowego i bezzwłocznego reagowania na zmiany w stanie zdrowia pacjenta. 
Stąd, w ocenie Sądu taki lekarz wykonuje swoje obowiązki w okolicznościach szczególnie niebezpiecznych. 
Lekarz świadomie zażył środki odurzające i znajdował się pod ich wpływem w czasie swojego dyżuru na OIT. Nie mógł zatem prawidłowo wykonywać swoich obowiązków wobec swoich pacjentów na tym oddziale i reagować na zmieniające się stany zdrowia pacjentów tego oddziału. Zatem lekarz, który świadomie doprowadza się do stanu, w którym nie może (nie powinien) pełnić obowiązków wobec pacjentów znajdujących się w stanach szczególnie niebezpiecznych sprowadza na takich pacjentów niebezpieczeństwo dla ich zdrowia i życia.  
Jednakże w realiach tej sprawy, chociaż mamy do czynienia ze sprowadzeniem przez lekarza niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia pacjentów na oddziale OIT, jednak tego dnia było ich (pacjentów) zaledwie trzech i nie sposób w tych warunkach uznać, że to sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia dotyczyło wielu osób, w rozumieniu art.165 § 1 pkt 5 k.k.

Sygn. akt II K 165/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 listopada 2023 roku
Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Olgierd Dąbrowski-Żegalski
Protokolant: st. sek. sąd. Monika Polak-Kuzior
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Olsztyn-Północ w Olsztynie Michała Choromańskiego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniach 14, 19, 26, 27 września 2023 r., 21 listopada 2023 r.
sprawy:

M. K. (1)((...)),c.M.iE.z d.R.,urodzoną (...)wO.,

oskarżoną  o  t o, że :

w krótkich odstępach czasu w okresie od dnia 2 września 2020 roku do dnia 27 października 2020 roku na terenie(...)Szpitala (...)wO., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru będąc funkcjonariuszem publicznym lekarzem(...), pełniącym dyżur na Oddziale(...), poprzez przekroczenie uprawnień, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia środków odurzających z grupy I-N w postaci: 346 ampułek 2 ml Fentanylu 50 mcg/ml, 2 ampułek Morphini sulfas 20 mg oraz 8 ampułek Oxycodone Kalceks 10 mg oraz substancji psychotropowej z grupy II-P w postaci 1 fiolki Ketalar 500 mg czym działała na szkodę interesu publicznego,

-  tj. przestępstwo zart. 231 §  1  k.k.i art. 64 ust. 1  ustawy o przeciwdziałaniu  narkomanii  w zw

.

zart. 11 §  2  k.k.w zw. zart. 12 §  1 k.k.;

w dniu 27 października 2020 roku na terenie(...)Szpitala (...)wO., będąc funkcjonariuszem publicznym lekarzem(...),pełniąc dyżur na Oddziale(...), na której ciążył obowiązek opieki nad osobami narażonymi na niebezpieczeństwo, poprzez przekroczenie uprawnień oraz niedopełnienie obowiązków, działając w okolicznościach szczególnie niebezpiecznych, będąc pod wpływem substancji psychoaktywnych w postaci morfiny oraz benzodiazepiny, sprowadziła niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia wielu osób, pacjentów w/w oddziału:Z. C.,J. C.,M. L.,E. N.,S. O.,B. P.,L. Ś.orazR. W., czym działa na szkodę interesu prywatnego w/w pokrzywdzonych oraz publicznego,

- tj. przestępstwo zart. 231 § 1 k.k.iart. 165 § 1 pkt 5 k.k.i w. zart. 11 § 2 k.k.;

J. G.((...)), s.A.iJ.z d.D.,ur. (...)wO.,

oskarżonego o to, że:

w okresie od dnia 28 października 2020 roku do dnia 18 stycznia 2021 roku w nieustalonym miejscu, będąc funkcjonariuszem publicznym p.o. zastępcy(...)(...)Szpitala (...)wO., nie dopełnił obowiązku, poprzez zaniechanie nadania biegu dokumentowi, którymnie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci notatki służbowej(...)(...)Szpitala (...)wO.(...)M. M. (2)z dnia 28 października 2020 roku adresowanej do p.o. zastępcy(...)(...)Szpitala (...)wO.oraz przekroczył uprawnienia ukrywając wspomniany dokument, podrabiając go następnie w celu użycia za autentyczny, poprzez naniesienie odręcznej dyspozycji odsunięcia od realizacji umowy cywilnoprawnej, opatrzonej pieczęcią „Dyrektor(...)Szpitala (...)wO.(...)A. B. (1)", czym działał na szkodę interesu publicznego,

- tj. przestępstwo zart. 231 § 1 k.k.iart. 276 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

orzeka:

oskarżoną

M. K. (1)w ramach stawianego jej zarzutu w pkt I uznaje za winną tego, że w dniu 27 października 2020 r., na terenie(...)Szpitala (...)wO., podczas dyżuru jako lekarz(...)na Oddziale(...)dokonała zaboru w celu przywłaszczenia środka odurzającego w postaci ampułki morfiny (Morphini sulfas) 20 mg, czym działała na szkodę wspomnianego Szpitala,

    tj. dokonania występku określonego wart. 64 ust. 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 2022.763 z p. zm.)i za to na tej podstawie skazuje ją i przy zastosowaniuart.37a § 1 k.k.iart.33 § 1 i 3 k.k.wymierza jej karę grzywny w wysokości 200 (dwustu) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 50 (pięćdziesięciu) złotych;

oskarżoną

M. K. (1)w ramach stawianego jej zarzutu w pkt II, uznając ją za winną tego, że w dniu 27 października 2020 r., na terenie(...)Szpitala (...)wO., wbrew obowiązkowi zachowania trzeźwości, podczas dyżuru jako lekarz(...)na Oddziale(...)znajdowała się w stanie po użyciu środka odurzającego morfiny (Morphini sulfas) 20 mg i podejmowała w tym stanie czynności zawodowe,

    tj. dokonania czynu zart.70 § 2k.w.stwierdza, że karalność tego czynu ustała i na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w zw. zart. 45 § 1k.w. postępowanie w tej części umarza;

na podstawieart. 41 § 1 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonejM. K. (1)zakaz wykonywania zawodu lekarza na okres 4 (czterech) lat;

oskarżonegoJ. G.w ramach stawianego mu zarzutu w pkt III uznaje za winnego tego, że w okresie od dnia 28 października 2020 roku do dnia 18 stycznia 2021 roku w nieustalonym miejscu ukrył dokument, którym nie miał prawa wyłącznie dysponować, a mający zainicjować złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa oraz zainicjować ewentualne postępowanie dyscyplinarne wobec lekarza w postaci notatki służbowej(...)(...)Szpitala (...)wO.(...)M. M. (2)z dnia 28 października 2020 roku adresowanej do p.o. zastępcy(...)(...)Szpitala (...)wO., następnie podrobił ten dokument w celu użycia za autentyczny, poprzez naniesienie odręcznej dyspozycji odsunięcia od realizacji umowy cywilnoprawnej, opatrzonej pieczęcią „Dyrektor(...)Szpitala (...)wO.(...)A. B. (1)",

    tj. dokonania występku zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zw. zart.11 § 2 k.k.i w zw. zart.4 § 1 k.k.i za to na tej podstawie skazuje go, a na podstawieart. 270 § 1 k.k.w zw. z 11§ 3 k.k.iart.33 § 1 i 3 k.k.wymierza mu karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, przyjmując że jedna stawka wynosi 50 (pięćdziesięciu) złotych;

na podstawieart. 41 § 1 k.k.iart. 43 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoJ. G.zakaz zajmowania kierowniczych stanowisk administracyjnych w publicznych i niepublicznych placówkach służby zdrowia na okres 2 (dwóch) lat;

na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w części dotyczącej umorzenia koszty procesu ponosi Skarb Państwa;

na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.obciąża oskarżonych:

-M. K. (1)opłatą w wysokości 1000 (jednego tysiąca) złotych,
-J. G.opłatą w wysokości 750 (siedmiuset pięćdziesięciu) złotych,
natomiast zwalnia oboje oskarżonych od pozostałych kosztów sądowych, które pokryje Skarb Państwa.

UZASADNIENIE+

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 165/22

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

I

II

IV

M. K. (1)

M. K. (1)

J. G.

w dniu 27 października 2020 r., na terenie(...)Szpitala (...)wO., podczas dyżuru jako lekarz(...)na Oddziale(...)dokonała zaboru w celu przywłaszczenia środka odurzającego w postaci ampułki morfiny (Morphini sulfas) 20 mg, czym działała na szkodę wspomnianego Szpitala,

    tj. występek zart. 64 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 2022.763 z p. zm.)

w dniu 27 października 2020 r., na terenie(...)Szpitala (...)wO., wbrew obowiązkowi zachowania trzeźwości, podczas dyżuru jako lekarz(...)na oddziale(...)znajdowała się w stanie po użyciu środka odurzającego morfiny (Morphini sulfas) 20 mg i podejmowała w tym stanie czynności zawodowe

    tj. czyn z art. 70 § 2 k.w.

w okresie od dnia 28 października 2020 roku do dnia 18 stycznia 2021 r. w nieustalonym miejscu ukrył dokument, którym nie miał prawa wyłącznie dysponować, a mający zainicjować złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa oraz zainicjować ewentualne postępowanie dyscyplinarne wobec lekarza w postaci notatki służbowej(...)(...)Szpitala (...)wO.(...)M. M. (2)z dnia 28 października 2020 roku adresowanej do p.o. zastępcy(...)(...)Szpitala (...)wO., następnie podrobił ten dokument w celu użycia za autentyczny, poprzez naniesienie odręcznej dyspozycji odsunięcia od realizacji umowy cywilnoprawnej opatrzonej pieczęcią „Dyrektor(...)Szpitala (...)wO.(...)A. B. (1)”

    tj. występek zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i w zw. zart. 4 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W 2020 roku,M. K. (1)była zatrudniona w(...)Szpitalu (...)wO.(dalej:(...)wO.) na stanowisku lekarza(...). Funkcję Ordynatora na Oddziale(...)w tymże szpitalu pełnił(...)M. M. (2), który był bezpośrednim przełożonymM. K. (1).M. K. (1)już od pewnego czasu była osobą uzależnioną od środków psychoaktywnych, pozostawała pod opieką specjalistów.

2. W sierpniu 2020 r. w(...)wO.stwierdzono niezgodności stanu leków opioidowych (opioidów), wynikających z danych zawartych w systemie operacyjnym w stosunku do danych zawartych w dyżurce lekarskiej dot. bloku operacyjnego. Ze względu na to, że rozbieżność ta ustawicznie rosła, 16 października 2020 r.M. M. (2)poinformował za pośrednictwem komunikatora lekarzy oddziału, że na dzień 16 października 2020 brakuje 53 ampułek fentanylu, oraz zgłosił ten fakt przełożonemu, p.o. Zastępcy(...),(...)J. G.. Z kolei w toku kontroli z 27 października 2010 r. wykryto brak następujących środków odurzających: Fentanylu 50 mcg/ml 2 ml amp – 277 sztuk, Mirphini sulfas 20 mg – 2 szt., Oxycodyne Kalceks 10 mg amp. – 8 szt. oraz Ketelar 500 mg fiolki – 1. Niemniej jednak przy okazji kontroli 21 grudnia 2020 ustalono, że w głównej mierze były to nieścisłości wynikające z bałaganu spowodowanego pandemią COVID-19. Niemniej, ostatecznie, na skutek kontroli dyżurki lekarskiej pionu anestezjologicznego, wykonanej 23 grudnia 2020 r., stwierdzono w dalszej kolejności brak 69 ampułek fentanylu. W przypadku, gdy pacjenta chorego na COVID-19 znieczulano fentanylem, wówczas zużycie fentanylu na jednego pacjenta wynosiło 25-50 ampułek na dobę i nie zawsze sumiennie odnotowywano jego zużycie.
3. W dniu 27 października 2020 r.,M. K. (1)pełniła dyżur na Oddziale(...)(...)wO.. Był to czas, kiedy pandemia COVID-19 nabierała gwałtownego rozpędu, w związkuz czym na Oddziale(...)(dalej:(...)) przebywały równocześnie dwie, w pełni odizolowane od siebie grupy pacjentów: chorzy na COVID-19 oraz osoby niechorujące z powodu tego wirusa. Do obu grup pacjentów był wydzielony oddzielny personel lekarski i pielęgniarski.M. K. (1)zajmowała się pacjentami niechorującymi na COVID-19. Łącznie na(...)przebywało 8 pacjentów, z czego 5 było chorych na COVID-19 a 3 nie było zarażonych wirusem, tj.E. N.,L. Ś.iZ. C.. Wszyscy wymienieni byli w stanie ciężkim, wymagali wielokierunkowego leczenia ze wspomaganiem oddechu i stosowaniem farmakoterapii, byli w stanie bezpośredniego zagrożenia życia, niemniej jednak ich stan był stabilny i w ciągu dyżuruM. K. (1)nie zachodziła konieczność interwencji przy nich.M. K. (1)rozpoczęła dyżur o godzinie 07:30 i miała go pełnić do godz. 07:30 dnia następnego. Od godz. 15:00M. K. (1)była jedynym lekarzem(...)wykonującym pracę(...), skierowanym do opieki nad niechorującymi na COVID-19. W trakcie pełnionego dyżuru,M. K. (1)zachowywała się nietypowo – wykonywała nieskoordynowane ruchy rękoma i ciałem, była ponadto pobudzona nieadekwatnie do sytuacji, wręcz hiperaktywna, rozkojarzona, ponadto co 10-15 minut wychodziła z oddziału do toalety. Między godz. 14:00 a godz. 16:30B. S.znalazła w łazience przeznaczonej dla personelu szpitala puste opakowanie po lekarstwie „Plofet”. Pielęgniarki zauważyły ponadto w toalecie dla personelu zakrwawione chusteczki papierowe ze śladami świeżej krwi. Personel pielęgniarski zawiadomił oddziałowąB. B. (1), która z kolei niezwłocznie, ok. godz. 18:00 zawiadomiła telefonicznie o zaistniałej sytuacjiM. M. (2). WcześniejM. K. (1)dokonała zaboru z apteczki oddziału(...)ampułki morfiny (Morphini Sulfas), którą z kolei się odurzyła i co, w połączeniu z innymi przyjętymi w tym czasie środkami, wywołało u niej stan zaobserwowany przez personel pielęgniarski.
4.M. M. (2), zawiadomiony przez personel oddziału o wspomnianej sytuacji przyjechał do szpitala i spotkał się zM. K. (1). DoM. K. (1)udali się również anestezjolodzy:Z. G. (1), która przyjechała na miejsce spoza szpitala i obecny wszpitalu (...).M. K. (1)w momencie spotkania z lekarzami miała spowolnione reakcje psychoruchowe, sprawiała wrażenie przestraszonej, siedziała skulona na kanapie, płakała. WówczasM. K. (1), przyznała się przed obecnym personelem medycznym do zażycia morfiny, równocześnie zaprzeczając zażyciu innych leków opioidowych. OdM. K. (1)pobrano krew i mocz, w celu przeprowadzenia badań. Pobrany materiał został natychmiast przewieziony dolaboratorium Wojewódzkiego Szpitala (...)wO..M. M. (2)podjął decyzję o natychmiastowym odsunięciuM. K. (1)od wykonywanych czynności, która została zawieziona do domu przezZ. G. (1).
5. Niezwłocznie po zdarzeniu,M. M. (2)sporządził adresowaną doJ. G.notatkę służbową, którą zgodnie z zasadami drogi służbowej, 28 października 2020 r. złożył w sekretariacie szpitala za potwierdzeniem odbioru.M. M. (2)zawarł w niej informację o podejrzeniu wykonywania pracy przezM. K. (1)pod wpływem substancji psychoaktywnych w dniu poprzednim oraz zwrócił się o dalsze instrukcje postępowania oraz pilne spotkanie w wymienionej sprawie. Tego samego dniaJ. G.przedzwonił doM. M. (2), mówiąc, że „sprawa jest delikatna” i że przed podjęciem dalszych kroków niezbędne jest dokonanie analizy sprawy z nim i dyrektorem szpitala. 29 październikaM. M. (2)otrzymał kserokopię notatki służbowej z odręczną adnotacją dyrektoraB., opatrzoną jego podpisem, zawierającą polecenie odsunięcia drK.od dalszego wykonywania umowy cywilnoprawnej. W listopadzie 2020 r.M. M. (2)konsekwentnie przypominał sięJ. G.o sprawie, pytając o to, czy w sprawieM. K. (1)zapadły jakiekolwiek dalsze decyzje. Na te pytaniaJ. G.nie udzielał jasnych odpowiedzi. 27 listopada 2020 r.M. M. (2)otrzymał od Szpitala(...)wO.wypowiedzenie stosunku umowy o świadczenie usług bez podania przyczyny.
6. Sporządzona przezM. M. (2)notatka, w rzeczywistości nie została przekazana dalej, do DyrektoraSzpitala (...), zaś widniejąca na niej dekretacja i widniejący pod nią podpis nie zostały w rzeczywistości sporządzone przezA. B. (1), lecz przezJ. G.. Przesłuchany w dniu 3 lutego 2022 r. oświadczył, że dokument z rzekomo własną dekretacją widzi pierwszy raz, i że pierwszy raz słyszy o zdarzeniu z udziałemM. K. (1), mającym miejsce w dniu 27 października 2020 r. Notatka opatrzona podrobioną dekretacjąA. B. (1)została wyniesionaze szpitala i ukryta w nieustalonym miejscu – dopiero 18 stycznia została ona ujawniona organom ścigania.
7. Oskarżeni w okresie popełnienia przypisanych im czynów pozostawali osobami niekaranymi.

1.1. zeznaniaM. M. (2)

2.1. zeznaniaM. M. (2)
2.2. Protokoły kontroli stanu środków odurzających: 14.09.2020 r., 15.12.2020 r., 27.10.2020 r., 21.12.2020 r.

3.1. plan pracy(...)na X 2020

3.2. zeznaniaB. S.

3.3. zeznaniaM. P.
3.4. Informacja(...)wO.z 29.06.2023 r.
3.5. opinia sądowo-lekarska
3.6. Informacja(...)wO.z 8.10.2023 r.
3.7. Protokół kontroli z 27 października 2023
3.8. wyniki badań laboratoryjnych

4.1. zeznaniaM. M. (2)
4.2. zeznaniaZ. G. (1)

4.3. zeznaniaP. S.

4.4. opinia biegłego z zakresu toksykologii

5.1. zeznaniaM. M. (2)

5.2. notatka służbowa
5.3. Umowa o świadczenie usług miedzy(...)wO.aM. M. (2)

6.1. zeznaniaA. B. (1)
6.2. opinia biegłego z zakresu pisma ręcznego
6.3 wyjaśnieniaJ. G.
6.4. protokół zatrzymania rzeczy;
6.5. zeznaniaL. K.

7.1. karta karna

1.1. k. 139-143, 821-822v;

2.1. k. 139-143, 821-822v;
2.2. k. 847-851

3.1. k. 80;

3.2. k. 323-324, 820 – 820v;

3.3. k. 318-319, 822v;
3.4. k. 789-789v;
3.5. k. 660-666;
3.6. k. 863;

3.7. k. 850

3.8. k. 86-86v

4.1. 139-143, 821-822v;
4.2. k. 328-324, 826-827;
4.3.k. r, 827;

4.4. k. 748-754;

5.1. k. 139-143, 821-822v;
5.2. k. 679;
5.3. k. 803-805v

6.1. k. 487-488;
6.2. k. 643-654;
6.3. k. 698-698v, 815-816;
6.4. k. 37-40;
6.5. k. 107v-108, 476-477;

7.1. 674, 719;

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

I.

II.

III.

M. K. (1)

M. K. (1)

J. G.

w krótkich odstępach czasu w okresie od dnia 2 września 2020 roku do dnia 27 października 2020 roku na terenie(...)Szpitala (...)wO., w wykonaniu z góry powziętego zamiaru będąc funkcjonariuszem publicznym lekarzem(...), pełniącym dyżur na Oddziale(...)(...), poprzez przekroczenie uprawnień, dokonała zaboru w celu przywłaszczenia środków odurzających z grupy I-N w postaci: 346 ampułek 2 ml Fentanylu 50 mcg/ml, 2 ampułek Morphini sulfas 20 mg oraz 8 ampułek Oxydocyne Kalceks 10 mg oraz substancji 10 mg oraz substancji psychotropowej z grupy II-P w postaci 1 fiolki Ketalar 500 mg czym działała na szkodę interesu publicznego,

    tj. przestępstwo zart. 231 § 1 k.k.i art. 64 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.

w dniu 27 października 2020 roku na terenie(...)Szpitala (...)wO., będąc funkcjonariuszem publicznym lekarzem(...), pełniąc dyżur na Oddziale(...), na której ciążył obowiązek opieki nad osobami narażonymi na niebezpieczeństwo, poprzez przekroczenie uprawnień oraz niedopełnienie obowiązków, działając w okolicznościach szczególnie niebezpiecznych, będąc pod wpływem substancji psychoaktywnych w postaci morfiny oraz benzodiazepiny, sprowadziła niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia wielu osób, pacjentów w/w oddziału:Z. C.,J. C.,M. L.,E. N.,S. O.,B. P.,L. Ś.orazR. W., czym działałą na szkodę interesu prywatnego w/w pokrzywdzonych oraz publicznego,

     tj. przestępstwo zart. 231 § 1 k.k.iart. 165 § 1 pkt 5 k.k.i w zw. zart. 11 § 2 k.k.

w okresie od dnia 28 października 2020 roku do dnia 18 stycznia 2021 r. w nieustalonym miejscu, będąc funkcjonariuszem publicznym p.o. zastępcy(...)(...)Szpitala (...)wO., nie dopełnił obowiązku, poprzez zaniechanie nadania biegu dokumentowi, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci notatki służbowej(...)(...)Szpitala (...)wO.(...)M. M. (2)z dnia 28 października 2020 r. adresowanej do p.o. zastępcy(...)(...)Szpitala (...)wO.oraz przekroczył uprawnienia ukrywając wspomniany dokument, podrabiając go następnie w celu użycia za autentyczny, poprzez naniesienie odręcznej dyspozycji odsunięcia od realizacji umowy cywilnoprawnej, opatrzonej pieczęcią „Dyrektor(...)Szpitala (...)wO.(...)A. B. (1)”, czym działał na szkodę interesu publicznego,

    tj. przestępstwo zart. 231 § 2 k.k.iart. 276 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

W świetle przeprowadzonych dowodów, nie sposób przypisaćM. K. (1)dokonania kradzieży wszystkich wymienionych w zarzucie środków odurzających w warunkach działania w z góry podjętym zamiarze, w okresie od 2 września 2020 r. do 27 października 2020 r. Bowiem, co wynika z protokołów kontroli stanu środków odurzających oraz zeznańM. M. (2), odnotowane braki większości środków odurzających wynikały z faktu nierzetelnego prowadzenia dokumentacji przez personel szpitala i po przeprowadzonych, późniejszych kontrolach stan ten w większości okazywał się być zgodny. W czasie pandemii, która była szczególnie ciężkim wyzwaniem zwłaszcza dla personelu szpitala, w pierwszej kolejności skupiano się na ratowaniu zdrowia i życia pacjentów, a prowadzenie dokumentacji przekładano na czas dogodniejszy.

W realiach tej sprawy można udowodnić jedynie, żeM. K. (1)ukradła w dniu 27 października jedną ampułkę morfiny i ją zażyła, zaś nie można wykluczyć, że ostatecznie brakujące 69 ampułek fentantylu, mogło zostać zużyte na potrzeby szpitala i nie zostało właściwie odnotowane w dokumentacji – był to środek bardzo często używany do znieczulania pacjentów chorych na COVID-19, w razie jego stosowania, dobowo zużywano 25-50 ampułek na dobę na pacjenta. Stąd też przypisanie kradzieży tego środkaM. K. (1)w świetle poczynionych ustaleń faktycznych nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym.

Wprawdzie wynik laboratoryjne pobranych próbek od oskarżonej na benzodiazepinę był dodatki, niemniej jednak zachowanieM. K. (1), wg opisu świadków, nie wskazywało na występowanie objawów charakterystycznych dla działania tej substancji (senność i redukcja lęku), lecz przeciwnie –M. K. (1)była najpierw pobudzona i energiczna, a później wystraszona i płaczliwa. Ponadto nie przyznała się do zażycia tej substancji przed lekarzami, lecz jedynie do morfiny. Nie znaleziono też opakowania po takim środku.

3. Pod opiekąM. K. (1)nie pozostawało ośmiu pacjentów przebywających na(...), a jedynie trzech. Pacjenci ci byli podzieleni na 2 grupy – chorych na COVID-19 i niezakażonych wirusem, do których był przydzielony oddzielny personel, w tym lekarz.M. K. (1)pełniąc dyżur była odpowiedzialna jedynie za 3 niezarażonych pacjentów na COVID-19, tj.E. N.,L. Ś.iZ. C..

1.1. ZeznaniaM. M. (2);
1.2. Protokoły kontroli stanu środków odurzających: 14.09.2020 r., 15.12.2020 r., 27.10.2020 r., 21.12.2020 r.

2.1. ZeznaniaM. M. (2).
2.2. zeznaniaB. S.
2.3. zeznaniaM. P.
2.4. zeznaniaZ. G. (1)
2.5. zeznaniaP. S.;
2.6. opinia biegłego z zakresu toksykologii
2.7. wyniki badań laboratoryjnych

3.1. Informacja(...)wO.z 29.06.2023 r.
3.2. Informacja(...)wO.z 8.10.2023 r.

1.1. k. 139-143, 821-822v;
1.2. k. 847-851;

2.1. k. 139-143, 821-822v;
2.2. k. 323-324, 820 – 820v;
2.3.318-319, 822v;
2.4. k. 328-324, 826-827;
2.5. k. 333-334, 827;
2.6.. k. 748-754;
2.7. k. 86-86v

3.1. k. 789-789v;
3.2. k. 863;

2.OCena DOWOdów

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

I-IV

I-II

IV

I-IV

I-II

I-II

IV

I-IV

I-II

I-IV

I-IV

ZeznaniaM. M. (2)

Zeznania:B. S.,M. P.,Z. G. (1)iP. S.

Zeznania świadkaL. K.

Zeznania świadków

Opinia sądowo-lekarska

Opinia biegłego z zakresu toksykologii

Opinia biegłego z zakresu pisma ręcznego

Opinia biegłego z zakresu informatyki

WyjaśnieniaM. K. (1)

dane o karalności
dowody z dokumentów

Sąd dał wiarę zeznaniomM. M. (2)i uznał ich wartość dowodową, ponieważ w logiczny i wyczerpujący sposób opisał on współpracę zM. K. (1), okoliczność wcześniejszych rozmów dotyczących jej problemu narkotykowego, zaś opis zdarzenia z 27 października 2020 r. pokrywał się i uzupełniał z opisem pozostałego personelu medycznego.M. M. (2)nie miał żadnego personalnego konfliktu zM. K. (1), który obniżałby wartość jego zeznań. Jego zeznania korespondowały również z wyjaśnieniami samej oskarżonego. Jego zeznania w zakresie dotyczącym czynuJ. G.również należy uznać za pełnowartościowe, gdyżJ. G., pomimo nacisków ze stronyM. M. (2), nie podjął żadnych działań w przedmiocie ujawnienia czynuM. K. (1), co stało się dopiero po zawiadomieniu organów ścigania o podejrzeniu kradzieży środków odurzających ze szpitala. Wprawdzie(...)wO.wypowiedział mu umowę o świadczenie usług niedługo po zdarzeniu z 27 października 2020 r., niemniej, nawet jego potencjalna niechęć doJ. G.z tego powodu nie obniża waloru jego zeznań, gdyż korespondują z nimi zeznaniaA. B. (1)w zakresie, w jakim Sąd je uznał za wiarygodne. Ponadto zasady doświadczenia życiowego wskazują, że „zniknięcie” notatki służbowej opatrzonej adnotacjąJ. G.miało na celu uniemożliwienie wszczęcia dyscyplinarnego lub karnego wobecM. K. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniomB. S.,M. P.,M. Z. (1)iP. S., ponieważ były one logiczne, spójne i wiarygodne, a ponadto uzupełniały się ze sobą w logiczną całość, tworząc kompletny i niesprzeczny obraz sytuacji z dnia 27 października 2020 r. Osoby te nie miały żadnego konfliktu zM. K. (1), a zatem nie miały jakiegokolwiek interesu w składaniu zeznań obciążających koleżankę z pracy. W sposób logiczny i konsekwentny opisywały one ciąg zdarzeń z 27 października 2020 r.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaL. K., ponieważ były one spójne, logiczne i wiarygodne oraz korespondowały z zeznaniamiM. M. (2), wskazując jednoznacznie na fakt, że zgłoszona przezM. M. (2)sprawa nie otrzymała dalszego biegu.L. K.nie miała jakiegokolwiek interesu w obciążaniuJ. G..

Sąd dał wiarę zeznaniom nast. świadków:B. B. (1),R. M.,J. S.,B. Ż.,M. Z. (2),P. D.,J. S.,B. M.,T. M.,A. G.,P. M. (1),M. K. (2),P.Opieli,S. G.,P. M. (2),G. R.,M. B.,Z. G. (2),E. K.,B. D.,K. W.,R. S.,A. K.,R. F.,K. P.,I. U.,P. H.– zeznania te były szczere, logiczne, spójne i wiarygodne, w pełni korespondowały z zeznaniami świadków, będącymi bezpośrednimi świadkami zaistniałych zdarzeń.

Sąd dał wiarę opinii sądowo-lekarskiej i przyznał jej pełną wartość dowodową, ponieważ została ona sporządzona przez uprawniony do tego podmiot we właściwej formie, w sposób wyczerpujący odpowiadała na postawione tezy dowodowe, starannie określając stan zdrowia pacjentów znajdujących się na(...)(...)wO.w dniu 27 października 2020 r.

Sąd dał wiarę opinii biegłego z zakresu toksykologii i przyznał jej pełną wartość dowodową, ponieważ została ona sporządzona przez uprawniony do tego podmiot we właściwej formie, w sposób wyczerpujący odpowiadała na postawione tezy dowodowe, określając w precyzyjny sposób możliwy sposób zachowania osób będących w stanie po użyciu morfiny i benzodiazepiny.

Sąd dał wiarę opinii biegłego z informatyki i przyznał jej pełną wartość dowodową, ponieważ została ona sporządzona przez uprawniony do tego podmiot we właściwej formie, w sposób wyczerpujący odpowiadała na postawione tezy dowodowe, wskazując, że adnotacja zawarta na notatceM. M. (2)została sporządzona przezJ. G..

Sąd dał wiarę opinii biegłego z informatyki i przyznał jej pełną wartość dowodową, ponieważ została ona sporządzona przez uprawniony do tego podmiot we właściwej formie, w sposób wyczerpujący odpowiadała na postawione tezy dowodowe, wskazując, że adnotacja zawarta na notatceM. M. (2)została sporządzona przezJ. G..

Sąd dał wiarę wyjaśnieniomM. K. (1), ponieważ szczerze przyznała, że zmaga się z problemem uzależnienia od narkotyków oraz przyznała się do zaboru ampułki z morfiną i zażycia zawartej w niej substancji. Jej wyjaśnienia były spójne z zeznaniami pozostałych świadków
Sąd dał wiarę danym o karalności ponieważ nie budziły one wątpliwości Sądu, a żadna ze stron ich nie zakwestionowała

Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów w postaci: protokołów: zatrzymania osoby, przeszukania, oględzin, pobrania materiału porównawczego, wyników badań laboratoryjnych, regulaminu(...)wO., pisemnych informacji przesyłanych od szpitali, pismaB. S., zaświadczeń lekarskich, notatki służbowejM. M. (2), protokołów kontroli środków odurzających - wszystkie wyżej wymienione dowody nie budziły wątpliwości sądu, a nadto nie zostały zakwestionowane przez strony.

2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

IV

IV

WyjaśnieniaJ. G.

A. B. (1)

Sąd w przeważającej mierze nie dał wiary wyjaśnieniomJ. G., uznając je wyłącznie za linię obrony oskarżonego. Oskarżony wprawdzie sam przyznał, że sporządził własnoręcznie adnotację na notatce służbowej sporządzonej przezM. M. (2), niemniej jednak miał to uczynić za jego zgodą. Wyjaśnienia te pozostają sprzeczne za zeznaniamiM. M. (2),L. K.iA. B. (1), w tym zakresie, w jakim zostały one uznane przez Sąd za wiarygodne. W pierwszych zeznaniachA. B. (1)kategorycznie stwierdził, że widzi pierwszy raz notatkę sporządzoną przezM. M. (2), i że dopiero w trakcie przesłuchania dowiaduje się o zdarzeniu z 27 października 2020 r.

Sąd nie dał wiary zeznaniomA. B. (1)złożonym na rozprawie głównej. Stanowiły one wręcz zaprzeczenie zeznań złożonych w toku postępowania przygotowawczego. Całkowicie niewiarygodne jest twierdzenieA. B. (1), jakoby podczas tej czynności nie kontrolował swoich wypowiedzi i przestraszył się prokuratora – nie ulega bowiem wątpliwości, że osoba pełniąca wówczas funkcje dyrektora dużego szpitala (obecnie pełni funkcje kierownicze w innym szpitalu) posiadała doświadczenie życiowe i predyspozycje osobiste, żeby racjonalnie i świadomie uczestniczyć w tej czynności procesowej, złożyć rzetelne zeznania po otrzymaniu pouczenia o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, ewentualnie zasygnalizować prowadzącemu przesłuchanie, że czuje się niekomfortowo i nie jest w stanie się skupić. Podkreślić należy, że przesłuchanieA. B. (1)w toku postępowania przygotowawczego było jego pierwszym przesłuchaniem w sprawie i nie pozwoliło mu na przygotowanie się do niego, lecz wywołało u niego spontaniczną reakcje, jaką było złożenie wiarygodnych zeznań. Natomiast zeznania złożone na rozprawie, w ocenie Sądu nie polegają na prawdzie i są wynikiem chęci udzielenia pomocy swojemu byłemu współpracownikowi aby mógł uniknąć ewentualnej odpowiedzialności karnej. Podczas rozprawy świadek ten niemal „mechanicznie” wygłosił wyuczone oświadczenie, a nie zeznania. Podczas tego przesłuchania nie był w stanie racjonalnie wytłumaczyć powodu zmiany zeznań, a mowa jego ciała wskazywała, że był wystraszony, niechętnie odpowiadał na pytania lub wręcz odpowiedzi unikał, unikał także kontaktu wzrokowego z osobami zadającymi mu pytania. W ocenie Sądu, zmiana tych zeznań nastąpiła na skutek i po rozmowie zJ. G.- fakt odbycia takiej rozmowy (po przesłuchaniuA. B.) obaj potwierdzili.

3.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I
IV

M. K. (1)
J. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

pkt I wyroku
PrzypisującM. K. (1)dokonanie zarzucanego jej wpkt Iczynu, Sąd dokonał daleko idących modyfikacji, wynikających z poczynionych ustaleń faktycznych oraz dokonanej oceny prawnej. Wątpliwości sądu nie budził fakt, że oskarżona ukradła ampułkę morfiny, i że ją zażyła w trakcie pełnionego dyżuru, oraz że pod jej wpływem wykonywała czynności służbowe. Niemniej jednak – w kontekścieart. 231 § 1 k.k.M. K. (1), pełniącjako lekarzdyżur na oddziale szpitalnymnie była funkcjonariuszem publicznymw rozumieniuart. 115 § 13 k.k..
Art. 115 § 13 k.k.enumeratywnie określa, kto jest funkcjonariuszem publicznym. Nie wskazuje przy tym jako funkcjonariusza publicznego lekarza. Wprawdzieart. 44 pkt. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty(t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1516 z późn. zm.) stanowi, że lekarzowi wykonującemu zawód w podmiocie wykonującym działalność leczniczą, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych w tym podmiocie przysługuje ochrona prawna należna funkcjonariuszowi publicznemu, niemniej jednak oznacza to jedynie tyle, że wykonywanie zawodu w wyżej określonych warunkach wiąże się z pewnym przywilejem, polegającym na zwiększonym stopniu ochrony. Stąd też, lekarz wykonujący zawód w takich warunkach może być np. pokrzywdzonym na gruncieart. 224 lub 226 k.k., ale nie spełniając przesłanek, o jakich mowa wart.115 § 13 k.k., nie będzie już sprawcą przestępstwa zart.231 § 1 k.k.
Co istotne, obowiązującykodeks karnynie przyjął rozwiązania, które miało miejsce na grunciekodeksu karnego z 1969 r., zgodnie z którym status funkcjonariusza publicznego przysługiwał osobom objętym z mocy przepisów pozakodeksowych ochroną prawną właściwą funkcjonariuszom publicznym (art. 120 § 1 k.k.).
Oskarżyciel publiczny wywodził, że lekarze zastępujący na dyżurze ordynatora, ordynator oraz dyrekcja szpitala w związku z wykonywanymi obowiązkami administracyjnymi powinni być traktowani jako osoby zajmujące kierownicze stanowisko w innej instytucji państwowej lub samorządu terytorialnego w myślart. 115 § 13 pkt 4 i 6 k.k.. Przyjąwszy, że osoby takie wykonują w mniejszym (lekarz dyżurujący) lub większym (dyrektor i ordynator) zakresie obowiązki administracyjne w placówce służby zdrowia, należy wskazać, że żaden z powyższych nie może być zaliczony do grona osób zart. 115 § 13 pkt. 4 i 6 k.k.. Wynika to z tego, że celem publicznych i niepublicznych placówek służby zdrowia jest udzielanie świadczeń zdrowotnych i nie zostały one uznane za inne instytucje państwowe w rozumieniuart. 115 § 13 pkt 4 i 6 k.k., natomiast irrelewantne jest to, czy organem założycielskim takiej placówki jest samorząd terytorialny czy organ administracji rządowej.
Wobec powyższego, z opisu kwalifikacji prawnej czynu określonego w pkt I aktu oskarżenia wyeliminowanoart. 231 § 1 k.k., ponieważ objęcie lekarkiM. K. (1)ochroną prawną właściwą funkcjonariuszom publicznym, czy nawet wykonywanie przez nią czynności administracyjnych w szpitalu nie stanowi o tym, że stała się przez to funkcjonariuszem publicznym w myślart. 115 § 13 k.k.– a zatem nie mogła wówczas popełnić przestępstwa zart. 231 § 1 k.k..
Niemniej jednak, czyn zarzucany w pkt I aktu oskarżenia w rzeczywistości wyczerpał dyspozycję art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu o narkomanii (dalej: u.p.n.), tj. zaboru w celu przywłaszczenia środka odurzającego. Bowiem morfina jest środkiem odurzającym, zaśM. K. (3)zabrała ją w celu przywłaszczenia (ukradła) z apteczki szpitalnej i następnie ją zażyła, w czasie trwania jej dyżuru, czym wyczerpała znamiona art. 64 ust 1 .u.p.n. Z pewnością nie była to znaczna ilość takich środków w rozumieniu art.64 ust.2 u.p.n., ale i nie zachodził przy tym wypadek mniejszej wagi, opisany w art. 64 ust. 4 u.p.n. Co prawda, ilość skradzionej substancji była nieznaczna i na własne potrzeby, niemniej jednak pozostałe okoliczności sprawy uniemożliwiają uznanie tego za wypadek mniejszej wagi.M. K. (3)ukradła i zażyła środek odurzający w czasie pełnienia dyżuru na oddziale(...)((...)), czyli w sytuacji, kiedy jako lekarka była odpowiedzialna za bezpieczeństwo swoich pacjentów, którymi są zawsze osoby w stanie realnego zagrożenia życia, którzy najczęściej nie są przytomni, ich stan może ulec gwałtownemu pogorszeniu, stąd wymagają stałego monitorowania ich funkcji życiowych i natychmiastowego reagowania w sytuacji nagłego pogorszenia ich stanu zdrowia. W porównaniu do personelu medycznego na innych oddziałach szpitalnych wykonywanie obowiązków na(...)zawsze wiąże się ze wzmożoną gotowością do natychmiastowego i bezzwłocznego reagowania na zmiany w stanie zdrowia pacjenta, a oskarżona tego dnia swoje obowiązki rażąco zaniedbała.

pkt IV wyroku
SkazującJ. G.za czyn z pkt III aktu oskarżenia, Sąd wyeliminował z opisu i kwalifikacji prawnej czynuart. 231 § 1 k.k.Wynika to z tego, żeJ. G.co prawda pełnił funkcję administracyjną Zastępcy(...), ale pełniąc tę funkcję nie był funkcjonariuszem publicznym w myślart. 115 § 13 k.k.Uzasadnienie, dlaczego również i w tym przypadku niezbędna była zmiana kwalifikacji czynu, zostało zawarte w części dot. pkt I wyroku - opisie powodów przyjętej kwalifikacji prawnej w pkt I wyroku. Argumenty tam podniesione mają pełne zastosowanie wobecJ. G.- osoby pełniącej w chwili czynu obowiązki Zastępcy(...)wspomnianego szpitala.
Odnosząc się do przyjętej kwalifikacji prawnej należy poczynić na wstępie uwagi, żedokumentemw myślart. 115 § 14 k.k.jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne. Notatka sporządzona przez ordynatoraM. M. (2)była, w ocenie Sądu takim dokumentem, ponieważ stanowiła niewątpliwie dowód okoliczności mającej znaczenie prawne – stanowiła zawiadomienie do przełożonego o zaistniałym przestępstwie, popełnionym przez lekarkęM. K. (1). Docelowo ordynator w ten sposób chciał poinformować dyrektora placówki -A. B. (1)o zaistniałym zdarzeniu, a następnie doprowadzić do podjęcia dalszych czynności przez dyrektora szpitala, w tym i zawiadomienia organów ścigania o fakcie popełnienia przestępstwa. Zgodnie z zasadą drogi służbowej, w pierwszej kolejności notatka miała przejść przez ręce bezpośredniego przełożonegoM. M. (2), czyliJ. G., a następnie trafić doA. B. (1).
Uznając notatkęM. M. (2)za dokument w myślart. 115 § 14 k.k., należy stwierdzić, żeJ. G.nie przekazał tej notatki (dokumentu)A. B. (1), lecz ukrył notatkę (dokument) w nieznanym miejscu, następnie sporządził na tej notatce (na tym dokumencie) adnotację podając się zaA. B. (1), przybił pieczątkęA. B. (1)i podrobił jego podpis.
W ocenie Sądu,J. G.celowo ukrył dokument, którym nie miał prawa wyłącznie dysponować, dlatego, że notatka miała być przeznaczony docelowo dlaA. B. (1)(ówczesnego dyrektora szpitala) i była dowodem okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. faktu kradzieży środków odurzających przezM. K. (1)i wykonywania przez nią czynności służbowych po zażyciu tych środków. Dyrektor szpitala nie mógł zignorować takich doniesień i był zobowiązany do podjęcia działań administracyjnych, w tym zawiadomienia organów ścigania. Oskarżony natomiast zabrał ten dokument i ukrył go w nieustalonym miejscu, licząc na to, że sprawa może nie ujrzy światła dziennego, zwłaszcza, żeM. M. (2)został wkrótce zwolniony z pracy. Dopiero, nie mając już innego wyjścia, w dniu 18 stycznia 2021 r. po wezwaniu go do przekazania wspomnianej notatki policji, przekazał ją organom ścigania. WcześniejJ. G.zbywałM. M. (2), który usilnie domagał się nadania sprawie dalszego biegu służbowego.
Po ukryciu dokumentu,J. G.naniósł na niego adnotację wraz z podpisem opatrzonym pieczątkąA. B. (1). Działanie to stanowiło z kolei podrobienie dokumentu, ponieważ zawierało skierowaną doM. M. (2)fałszywą informację o podjętych przezA. B. (1)dalszych krokach co miało niewątpliwie znaczenie prawne –M. M. (2), będąc przekonanym, że sprawie został nadany dalszy tok, nie podjął samodzielnych działań. Stąd też podrobienie podpisu i adnotacjiA. B. (1)na notatceM. M. (2)wyczerpało znamionaart. 270 § 1 kk
Mając powyższe na uwadze, w tej sprawie zachodził zbieg kumulatywny zart. 270 § 1w zw. zart. 276 § 1w zw. zart. 13 § 2 k.k.

☐

3.3.Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☒

3.4.Umorzenie postępowania

II

M. K. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

Z opisu czynu z pkt II aktu oskarżenia należało wyeliminowaćart. 231 § 1 k.k., z dokładnie tego samego powodu jak przy czynie I – bowiemM. K. (1)nie była funkcjonariuszem publicznym.

Do bytu przestępstwa zart. 165 § 1 pkt 5 k.k.niezbędne jest sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób lub mienia w wielkich rozmiarach, działając w inny sposób w okolicznościach szczególnie niebezpiecznych.
M. K. (1)w sposób świadomy, pełniąc dyżur na(...)zażyła skradzioną wcześniej morfinę i była pod działaniem tego środka. W ten sposób świadomie osłabiła swoje zdolności intelektualno-motoryczne, które są niezbędne dla lekarza pełniącego tak odpowiedzialną funkcję. W razie nagłej zmiany parametrów zdrowotnych pacjentów, naM. K. (1)spoczywał obowiązek podjęcia odpowiednich decyzji, mających na celu ratowanie życia bądź zdrowia powierzonych jej pacjentów. W ocenie Sądu niewątpliwie taki lekarz wykonuje swoje obowiązki w okolicznościach szczególnie niebezpiecznych.
Zatem lekarz, który świadomie doprowadza się do stanu, w którym nie może (nie powinien) pełnić obowiązków wobec pacjentów znajdujących się w stanach szczególnie niebezpiecznych sprowadza na takich pacjentów niebezpieczeństwo dla ich zdrowia i życia. Jednakże w realiach tej sprawy chociaż mamy do czynienia ze

    sprowadzeniemprzez lekarza

    niebezpieczeństwa dla życia i zdrowia pacjentówna oddziale(...), ale tego dnia było ich

    zaledwie trzechi nie sposób w tych warunkach uznać, że to sprowadzenie niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia dotyczyło wielu osób, w rozumieniuart.165 § 1 pkt 5 k.k.(poza sporem jest, że nie mieliśmy do czynienia z sytuacją sprowadzenia niebezpieczeństwa dla mienia w wielkich rozmiarach). Na etapie postępowania sądowego ustalono, żeM. K. (1)była odpowiedzialna za trzech a nie ośmiu pacjentów, bowiem pacjenci przebywający na(...)

byli podzieleni na dwie grupy – chorych na COVID i niezakażonych, zaś do obu grup był przydzielony oddzielny personel medyczny. Ale nawet gdyby tych pacjentów było ośmiu, to w tym przypadku, w ocenie Sądu, nadal moglibyśmy mówić o zaledwie „kilku” osobach, a nie „wielu”.
W ocenie Sądu, nie wychodząc poza granice oskarżenia nie można opisanego powyżej zachowaniaM. K. (1)zakwalifikować jako inne przestępstwo, według przepisówKodeksu karnego. Pomimo tego, że naM. K. (1)spoczywał obowiązek podjęcia niezbędnych działań medycznych w przypadku zmian parametrów życiowych pacjentów, zachowanie jej, polegające na zażyciu morfiny, skutkujące osłabieniem jej zdolności intelektualno-motorycznych niewątpliwie narażało na niebezpieczeństwo nawet utraty życia jej pacjentów, gdyby doszło do nagłego pogorszenia stanu zdrowia któregoś z tych pacjentów. Jednakże do takiej sytuacji nie doszło, zatemnie mieliśmy do czynienia z bezpośrednim niebezpieczeństwemutraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu któregokolwiek z pacjentów, którzy pozostawali pod opieką oskarżonej. Stan pacjentów w czasie, kiedy doszło do zdarzenia był ciężki, ale stabilny. W trakcie pełnienia przezM. K. (1)dyżuru nie zaszła konieczność podjęcia przez nią działań jako lekarz wobec pacjentów. Pozostawanie przez nią w takim stanie nie stwarzało samo przez się bezpośredniego zagrożenia dla życia czy zdrowia pacjentów. Stąd też, opisane zachowanie oskarżonejM. K. (1)nie wyczerpuje wszystkich ustawowych znamion przestępstwa zart. 160 § 1 lub § 2 k.k., jak i zart.162 § 1 k.k..
Nie oznacza to jednak, że naganne etycznie i szkodliwe społecznie zachowanieM. K. (1)nie jest penalizowane przez ustawodawcę. Zgodnie z art. 70 § 2 k.w., kto wbrew obowiązkowi zachowania trzeźwości znajduje się w stanie po użyciu środka odurzającego, podejmując w tym stanie czynności zawodowe podlega karze aresztu lub grzywny. Nie ulega wątpliwości, żeM. K. (1), po dobrowolnym zażyciu morfiny znalazła się w takim stanie.M. K. (1)wykonywała dnia 27 października 2020 r. czynności(...)dyżurnego, których wykonywanie po spożyciu środka odurzającego stwarzało zagrożenie życia i zdrowia dla powierzonych jej pacjentów. Wykroczenie to zostałopopełnione 27 października 2020 r. Zgodnie zart. 45 § 1kw, karalność wykroczenia ustajepo upływie 3 lat od dnia popełnienia czynu, wówczas gdy postępowanie o ten czyn wszczęto w okresie 1 roku od dnia jego popełnienia. Stąd też, w dniu orzekania, karalność przypisanego oskarżonej wykroczenia uległa przedawnieniu. Wobec powyższego, zważywszy na negatywną przesłankę procesową zart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.w postaci przedawnienia orzekania postępowanie w przedmiocie tego czynu należało umorzyć.

☐

3.5.Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. K. (1)

M. K. (1)

J. G.

I

III

IV

I

I

IV

M. K. (1)wymierzono grzywnę w wymiarze 200 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 50 zł. Stopień szkodliwości popełnionego czynu był znaczny – z jednej strony kradzież dotyczyła niewielkiej dawki środka odurzającego, niemniej jednak jego szkodliwość była spotęgowana przez fakt, że zostało to dokonane przez lekarza na dyżurze. Okoliczności łagodzącej nie stanowi fakt, że czyn ten został dokonany w czasie pandemii COVID-19, ponieważ oskarżona jest lekarzem i jej działanie było rażąco wręcz nieprofesjonalne i godne potępienia.Niemniej jednakM. K. (1)w czasie popełnienia czynu pozostawała osobą niekaraną, zaś w toku postępowaniaprzyznała się do popełnienia przestępstwa.Co istotne, oskarżona wyraziła szczery żal za swoje zachowanie. Okoliczności te wskazują na fakt, że wymierzona przez sąd kara zrealizuje w pełni cele zapobiegawcze, jakie ma ona osiągnąć wobec oskarżonej. Dolegliwość ta nie przekracza zarazem stopnia winy - oskarżona działała umyślnie i z premedytacją, zaś 200 stawek dziennych grzywny nie stanowi w żadnym stopniu wygórowanej kary. Przeciwnie, przestępstwo to jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 i samo zastosowanieart. 37a § 1 k.k., a w konsekwencji wymierzenie kary grzywny wobec oskarżonej stanowi o tym, że dolegliwość wymierzonej kary w pełni odpowiada zarazem okolicznościom łagodzącym jak i obciążającym oskarżoną. Wysokość stawki dziennej została ustalona w odniesieniu do stanu majątkowego oskarżonej – jest ona właścicielką domu wO.i osobą posiadająca wyższe wykształcenie i wysokie kompetencje, co stanowi o jej relatywnie dużych możliwościach zarobkowych. Stąd też Sąd uznał za adekwatną stawkę dzienną 50 zł.

Na podstawieart. 41 § 1 k.k.Sąd orzekł wobecM. K. (1)zakaz wykonywania zawodu lekarza na okres 4 lat. Zgodnie zart. 43 § 1 k.k.zakaz ten orzeka się od roku do 15 lat. Sąd dostrzegł żal i szczerą skruchę oskarżonej, niemniej jednak w przypadku jej wyuczonego, jakże odpowiedzialnego zawodu lekarza dobro pacjentów jest najwyższym dobrem, zaś waga popełnionego czynu w warunkach uzależnienia świadczy o konieczności orzeczenia zakazu na odpowiednio długi czas. Pozwoli to również oskarżonej uporać się z problemem uzależnienia od środków psychoaktywnych, zanim w pełni bezpiecznie będzie mogła wrócić do zawodu.

J. G.wymierzono grzywnę w wymiarze 150 stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 50 zł. Stopień szkodliwości popełnionego czynu był średni – oskarżony chciał bowiem ukryć istotny dokument mający na celu wszczęcie ewentualnego postępowania karnego lub dyscyplinarnego oraz podrobił dokument, którego celem było poinformowanie przełożonego oskarżonej o przejęciu sprawy i podjęciu odpowiednich kroków.J. G.działał wprawdzie wsubiektywnym przekonaniu o słuszności swojego działania, którym miała byćlojalność wobec swoich pracowników i pomoc w uniknięciu przez nich kłopotów. Nie stanowi to jednak okoliczności łagodzącej, wręcz przeciwnie, oskarżony wykorzystując swoją pozycję służbową w strukturze administracyjnej tej placówki służby zdrowia próbował ukryć zachowania patologiczne swojego personelu. Od tak doświadczonej osoby wymaga się profesjonalizmu w działaniu, a także dbania o dobro pacjentów, które zostało zagrożone działaniemM. K. (1). Pobłażanie i pozostawianie bezkarnym takich zachowań przyczynić się może do powstawania wręcz systemowych patologii w służbie zdrowia. Oskarżony działał z premedytacją i w sposób przemyślany. Stąd też uznano, że cele kary zostaną zrealizowane przy wymierzeniu adekwatnie surowej grzywny. Dla rodzaju i wysokości kary miał znaczenie fakt, żeJ. G.był dotychczas osobą niekaraną, która przez długie lata nienagannie wykonywała zawód lekarza i swoje obowiązki administracyjne w służbie zdrowia.

5.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI. i VII

Z uwagi na umorzenie zpkt IIna podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w tej części koszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Na podstawieart.624 § 1 k.p.k.oskarżeni są w stanie pokryć koszty sądowe w zasądzonej części.

6.1Podpis