Sąd Rejonowy w Człuchowie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 17/23
Data wyroku: 2023-06-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Marek Osowicki

Sygn. akt IV P 17/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 czerwca 2023 r.
Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Marek Osowicki

Protokolant:

kierownik sekretariatu Anna Górska

po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2023 r. w Człuchowie
sprawy z powództwaM. W.
przeciwko(...) Spółka z o.o.sp.k. wC.
o przywrócenie do pracy i o odprawę

1
oddala powództwo

2
nakazuje wypłacić od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Człuchowie na rzecz adwokataM. S.kwotę 110,70 zł (sto dziesięć złotych 70/100) tytułem nieopłaconej ani w całości ani w części pomocy prawnej udzielonej z urzędu

3
nie obciąża powódki kosztami procesu.

(-)M. O.
Sygn. akt IV P 17/23

UZASADNIENIE
PowódkaM. W.wniosła powództwo przeciwko(...) spółka z o.o.spółka komandytowa wC.przywrócenie do pracy i zasądzenie od trzymiesięcznej odprawy. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że pracodawca rozwiązał z nią umowę o pracę bezprawnie w trybieart. 53 § 1 k.p.z dniem 16.12.2022 r. , powołując się na ustawę z 2.03.2020 r.C.-19art. 12adodanyart. 12aa, który zawiesza bieg terminów o których mowa wart. 53 § 1 pkt 1 k.p.
Z uwagi na nieusunięcie przez powódkę, mimo prawidłowego wezwania, braków formalnych pozwu tj. nie podanie wartości przedmiotu sporu zarządzeniem z 28 lutego 2023 r. zwrócono powódce pozew.
Powódka pismem z 2.03.(...). usunęła brak pozwu wskazując wartość przedmiotu sporu.
Strona pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości i obciążenie powódki kosztami postępowania. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pełnomocnik strony pozwanej podniosła, iż wytoczone przez powódkę powództwo nastąpiło po upływie ustawowego 21 dniowego terminu, bowiem pozwana doręczyła powódce rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia bez winy pracownika 19.12.2022 r. Rozwiązanie umowy o pracę nastąpiło zgodnie z przepisem art.art. 53 § 1 pkt 1 k.p.Powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim 182 dni i bezpośrednio po tym korzystała z świadczenia rehabilitacyjnego w wymiarze 97 dni, co potwierdzają stosowne dokumenty w postaci zwolnień lekarskich oraz decyzja o przyznaniu świadczenia rehabilitacyjnego. Niezdolność do pracy powódki wskutek choroby trwała dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące, co jest przyczyną dotycząca pracownika. Te przyczyny stanowią jedyny i wyłączny powód uzasadniający wypowiedzenie powódce stosunku pracy. Pełnomocnik powoda powołała stanowisko Sądu Najwyższego zaprezentowane w wyroku z 5.10.2005 r. sygn. akt I PK 61/05, iż nie narusza zasad współżycia społecznego pracodawca, który wypowiada umowę o pracę ze względu na brak dyspozycyjności pracownika, rozumianej jako możliwość liczenia na obecność pracownika w pracy w czasie na nią przeznaczonym. Ponadto prawo powszechnie obowiązujące nie zna powołanego przez powódkę przepisu art. 12aa ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem(...)19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych innymi sytuacji kryzysowych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.).

Sąd ustalił co następuje:
PowódkaM. W.była zatrudniona w pozwanym(...) spółka z o.o.spółka komandytowa wC.na stanowisku starszego szwacza od 3.08.2009 r. do 19.12.2022 r.
(dowód: akta osobowe powódki cz. C, świadectwo pracy).
Powódka od 2.03.2022 r. do 13.09.2022 r. przebywała na zwolnieniu lekarskim a następnie na okres od 14.09.2022 r. do 11.04.2023 r. decyzją ZUS przyznano jej świadczenie rehabilitacyjne.
(dowód: wydruki z systemu zwolnień lekarskich powódki k.62-70 , decyzja ZUS k. 71-77).
Pracodawca w piśmie z 16.12.2022 doręczonym powódce 19.12.2022 r. złożył oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych z powodu niezdolności do pracy na skutek choroby trwającej dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze trzy miesiące -art. 53 § 1 pkt. 1 lit. b k.p.
(dowód: akta osobowe powódki cz. C, k.24-26).

Sąd zważył co następuje:
Powództwo nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treściart. 53 §1 p. 1 bkodeksu pracypracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące.
Przepisart. 53 k.p.wyczerpująco określa sytuacje, w których przedłużająca się niezawiniona nieobecność pracownika w pracy pozwala na rozwiązanie stosunku pracy.
Prawo pracodawcy do rozwiązania umowy o pracę w powyższym trybie powstaje z upływem wskazanych wart. 53 k.p.okresów a kończy się z dniem stawienia się pracownika do pracy.
Warunkiem możliwości rozwiązania stosunku pracy jestdalsza niezdolność pracownika do pracy z powodu choroby.Jeżeli natomiast po wyczerpaniu zasiłku chorobowego pracownik uznany jest za zdolnego do pracy, to wówczas pracodawca nie może już rozwiązać umowy o pracę bez wypowiedzenia w trybieart. 53 k.p.( por. E.Szemplińska w Praca i Zabezpieczenie Społeczne nr 4 z 2001 r., str. 30).
Okres ochrony pracownika w razie niezdolności do pracy z powodu choroby wynosi 3 miesiące, gdy pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy krócej niż 6 miesięcy oraz przez łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku chorobowego, czyli stosownie do noweli z 17.12.2004 r. zmieniającej również ustawę zasiłkową, przez 182 dni oraz przez pierwsze 90 dni pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, to znaczy przez 272 (przy gruźlicy 270 i 90, czyli 360 dni), gdy był zatrudniony u niego co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową. W innych przypadkach usprawiedliwionej nieobecności wynosi on miesiąc.
Zgodnie z treścią przepisuart. 264 § 2 k.p.żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania wnosi się do sądu pracy w ciągu 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia lub od dnia wygaśnięcia umowy o pracę. Jest to termin prawa materialnego, do którego nie mają zastosowania przepisyKodeksu postępowania cywilnegodotyczące uchybienia terminowi i przywracania go.
Sąd oddala powództwo, jeżeli pozew został wniesiony po upływie terminów określonych wart. 264 k.p., których nie przywrócono, oraz po upływie terminów określonych wart. 256 k.p.(zob. uchwała SN (7), zasada prawna z 14.03.1986 r., III PZP 8/86, OSNCP 1986/12, poz. 194).
Sąd Najwyższy w postanowieniu z 10.05.2018 r., II PK 185/17 przyjął, że niedochowanie przez pracownika terminu do zaskarżenia czynności prawnej pracodawcy, skutkującej rozwiązaniem umowy o pracę, o którym mowa wart. 264 § 1 k.p., prowadzi do oddalenia powództwa, bez względu na to, czy rozwiązanie umowy o pracę było zgodne z prawem lub uzasadnione.
Pozwana spółka przyjęła jako datę skutecznego złożenia powódce oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę dzień 19.12.2022 r. tj. datę doręczenia oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z przyczyn niezawinionych prze pracownika.
W tej mierze sąd zgadza się z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, że złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia (art. 61 KCw związku zart. 300 KP) ma miejsce także wtedy, gdy pracownik ma realną możliwość zapoznania się z jego treścią.
Na skutek nie usunięcia przez powódkę braków formalnych w zakreślonym przez sąd terminie pozew został zwrócony.
Niewykonanie przez stronę czynności wskazanych w wezwaniu skutkuje zwróceniem pisma stronie (art. 130 § 2 k.p.c.). Zgodnie zart. 130 § 3 k.p.c.pismo poprawione lub uzupełnione w terminie wywołuje skutki od jego wniesienia. Wynika z tego, że pismo poprawione lub uzupełnionepo upływie tygodniowego terminumoże wywrzeć skutekod daty poprawienia bądź uzupełnienia(tak: J. Parafianowicz [w:] Kodeks postępowania cywilnego. Postępowanie procesowe. Komentarz aktualizowany, red. O. M. Piaskowska, LEX/el. 2023, art. 130).
Więc usunięcie braków pozwu po jego zwrocie powoduje, iż dniem wniesienia pozwu jest termin usunięcia jego braków formalnych. W przypadku rozpoznawanej sprawy jest to 2.03.2023 r., to jest po upływie 21 ustawowego terminu do odwołania, liczonego od 19.12.2022 r. tj. skutecznego złożenia powódce oświadczenia woli o rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia.
Powódka nie ani jej pełnomocnik z urzędu nie wskazali jakichkolwiek okoliczności uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania od rozwiązania umowy o pracę lub powodów nieusunięcia braków formalnych pozwu, w wyznaczonym terminie.
Zatem już z przyczyny uchybienia terminowi do odwołania powództwo podlegało oddaleniu.
Dodatkowo należało wskazać, iż w niniejszej spawie bezsporne było, iż okres pobierania wynagrodzenia za czas choroby i zasiłku chorobowego przez powódkę trwał od 2.03.2022 r. do 13.09.2022r. tj. 182 dni a świadczenie rehabilitacyjne przyznano jej na okres od 14.09.2022 r. do 11.04.2023 r.
Więc okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące minął w przypadku powódki z dniem 14 grudnia 2022 r.
Przyznanie powódce świadczenia rehabilitacyjnego na okres do 11.04.2023 r. świadczy, iż jej niezdolność do pracy trwała dłużej niż okres ochronny wskazany w treści przepisuart. 53 k.p.
Pełnomocnik powódki zarzucił, iż rozwiązanie z powódką umowy o pracę w trybieart. 53 k.p.naruszało zasady współżycia społecznego.
Zgodnie ze stanowiskiem Sadu Najwyższego zastosowanieart. 8 kodeksu pracymieści się w granicach swobodnego uznania sędziowskiego(vide: postanowienie SN - Izba Pracy z 23-08-2018 II PK 221/17).
Do sądu więc należy rozstrzygnięcie o potrzebie i sposobie zastosowania całościowo ocenionych zasad współżycia społecznego w okolicznościach danej sprawy. Powinny one odzwierciedlaćwyjątkowe okolicznościuzasadniające korekcyjne zastosowanie zasad współżycia społecznego w indywidualnie ocenianej sprawie w świetle jej całokształtu, zarówno w aspekcie ustaleń faktycznych, jak i oceny prawnej(uchw. SN z 17.1.1974 r., III PZP 34/73, OSNC 1975, Nr 1, poz. 4).
Zasady współżycia społecznego określają sposób realizacji prawa, który w określonym przypadku nie zasługuje na ochronę prawną. Stanowią dla sądu możliwość korekty żądania, gdy przybiera charakter nadużycia prawa. Rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej zastosowania w sprawie przepisuart. 8 k.p.zależy od całokształtu występujących w niej konkretnych okoliczności indywidualnie ocenianych.
Ciężar dowodu w zakresie pozwalającym na zakwalifikowanie określonego zachowania się jako nadużycia prawa obciąża tego, kto zarzuca drugiemu naruszenie zasad współżycia społecznego.
Pełnomocnik powódki podniósł, że rozwiązanie stosunku pracy z powódką było niezgodne z zasadami współżycia społecznego, bowiem było złożone zbyt szybko i że powódka była długoletnim pracownikiem pozwanej spółki, była premiowana i z tych względów narusza to przepisart. 8 k.p.
Sąd winien, przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy, ocenić poprawność zastosowanego przez pracodawcę trybu rozwiązania stosunku pracy również w kontekście zasad współżycia społecznego i nadużycia prawa.
Zdaniem sądu pełnomocnik powódki w toku postępowania nie wykazał, by wystąpiły konkretne wyjątkowe, szczególne okoliczności uzasadniające zastosowanie zasad współżycia społecznego określonych w klauzuli generalnejart. 8 k.p.
Sam fakt długiego okresu zatrudnienia, otrzymywania premii czy szanowania pracownika, nie stanowi obiektywniewyjątkowych okolicznościa zatem też nie naruszenia zasad współżycia społecznego.
Zatem pracodawca kierując się interesem i potrzebami spółki, w zakresie je działalności gospodarczej, miał prawo skorzystać z prawa przewidzianego treścią przepisuart. 53 k.p.
Strona powodowa nie udowodniła też by wyłączą przyczyną rozwiązania stosunku pracy były przyczyny niedotyczące pracownika.
Natomiast z zgromadzonego materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że przyczyny rozwiązania stosunku pracy leżały po stronie powódki tj. jej niezdolności do pracy z powodu choroby.
Również ustawa z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem(...)19 i innych chorób zakaźnych oraz wywołanych innymi sytuacji kryzysowych (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 ze zm.) nie zawiera przepisu, który jak twierdzi powódka zawiesza bieg terminów o których mowa wart. 53 § 1 pkt 1 k.p.
Mając na uwadze powyższe rozważania sąd oddalił powództwo w całości.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 102 k.p.c.
O nieopłaconym wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu powódki sąd orzekł stosownie do § 15 ust. 1 pkt 1 i § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 18 ze zm.).
(-)M. O.