Sąd Okręgowy w Siedlcach
V Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ca 63/15
Data wyroku: 2015-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Hanna Grzybek, Zofia Onisko, Iwona Pawlukowska
Słowa kluczowe: Testament
Podstawa prawna: art.386§1 w zw. z art.13§2 kpc
Teza: Spadkodawca nie może odwołać testamentu notarialnego poprzez zniszczenie  wypisu  aktu notarialnego  zawierającego testament.

Sygn. akt V Ca 63/15

POSTANOWIENIE
Dnia 10 marca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia SO Hanna Grzybek
Sędziowie: SO Zofia Onisko
SO Iwona Pawlukowska ( spr.)
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Krupa
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2015 r. wS.
sprawy z wnioskuW. C.
z udziałemD. M. (1),G. M.,H. M. (1),M. S.,H. S.,S. M.,D. M. (2)oraz małoletniegoD. M. (3)reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego ojcaD. M. (1)
o stwierdzenie nabycia spadku poZ. M.
na skutek apelacji uczestnika postępowaniaG. M.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt I Ns 145/14

p o s t a n a w i a :
zmienić zaskarżone postanowienie poprzez stwierdzenie, że spadek poZ. M.zmarłym dnia 2 sierpnia 2013 roku wS., ostatnio stale zamieszkałym wG.gm.(...), na podstawie testamentu notarialnego z dnia 28 marca 2001 roku repertorium A nr(...)sporządzonego przed NotariuszemM. K.w Kancelarii Notarialnej wS., nabyliM. S.iG. M.po ½ (jednej drugiej) części każdy z nich.
Sygn. akt V Ca 63/15

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2014 roku Sąd RejonowywS.w sprawie z wnioskuW. C.z udziałemH. M. (1),D. M. (1),G. M.,M. S.,D. M. (2), małoletniegoD. M. (3)reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowegoD. M. (1),H. S.iS. M.stwierdził, że spadek poZ. M., zmarłym w dniu 2 sierpnia 2013 roku wS., ostatnio stale zamieszkałym wG.gm.M.na podstawie ustawy nabyli: rodzeństwoH. M. (2),H. M. (1),W. C.oraz bratanicaS. M.po 1/4 części każdy z nich,
U podstaw tego orzeczenia legły następujące ustalenia i rozważania Sądu pierwszej instancji:
SpadkodawcaZ. M.zmarł w dniu 2 sierpnia 2013 roku.
W dacie śmierci był rozwiedziony, nie posiadał dzieci. Rodzice spadkodawcy -P. M.iM. M.zmarli przed nim. Spadkodawca miał czworo rodzeństwa:W. C.,H. S.,H. M. (1)iE. M..E. M.zmarł przedZ. M., pozostawiając po sobie dwoje dzieci:D. M. (1)iS. M..D. M. (1)odrzucił spadek po zmarłymZ. M.w imieniu własnym oraz w imieniu swoich małoletnich synówD.iD. M. (3). Pozostali spadkobiercy ustawowi nie zrzekli się dziedziczenia po spadkodawcy, nie odrzucili spadku, ani też nie zostali uznani przez Sąd za niegodnych dziedziczenia.
Z. M.w dniu 28 marca 2001 roku sporządził przed notariuszemM. K.testament, w którym do całości spadku powołałM. S.iG. M.. Testament ten został otwarty i ogłoszony przed Sądem Rejonowym w Siedlcach w dniu 4 lipca 2014r. w sprawie o sygn. akt I Ns 145/14. Spadkobiercy testamentowi złożyli oświadczenia o przyjęciu spadku wprost.
Zgodnie z ustaleniami Sądu Rejonowego spadkodawca przed śmiercią odwołał testament przez jego zniszczenie, tj. podarcie i spalenie. W ocenie Sądu pierwszej instancji w świetleart. 943 k.c.w zw. zart. 946 k.c.odwołanie testamentu przez spadkodawcę było skuteczne, co implikowało ustawowy porządek dziedziczenia.
W oparciu o zeznania wnioskodawczyni i uczestników postępowania Sąd Rejonowy wysnuł wniosek, że testament notarialny został sporządzony przez spadkodawcę w obawie, że zostanie on pozbawiony majątku przez swoją ówczesną żonę. Sporządzenie testamentu miało być elementem terapii problemów psychiatrycznych spadkodawcy, spowodowanych w dużej mierze jego nieporozumieniami z żoną. Jak ustalił Sąd pierwszej instancji, w maju 20l3 roku poważnie chory spadkodawca zażądał dostarczenia sobie wypisu testamentu, który był przechowywany przez jego siostręH. S.. Spadkodawca podarł ten testament i spalił go w kuchence w domuH. S.w jej obecności oraz w obecności wnioskodawczyniW. C.i jej synaK. C., gdyż jego wolą było odwołanie testamentu. Z zeznań świadkówK. C.,I. K.iR. D., jak również z relacji wnioskodawczyni i uczestniczkiH. S.Sąd Rejonowy wyprowadził wniosek, że spadkodawca zmierzał do tego, aby po śmierci jego majątek przeszedł w ręce rodzeństwaw częściach równych. Z przyczyn szczegółowo wykazanych w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zeznania wyżej wymienionych świadków Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne i podkreślił, że znajdują one potwierdzenie w stanowisku spadkobiercy testamentowegoM. S.oraz uczestnikaH. M. (1). Sąd pierwszej instancji odmówił wiary zeznaniom uczestnikówG. M.iH. M. (1)w tej części, w której twierdzili oni, iż do zniszczenia testamentu doszło dopiero po śmierci testatora. W ocenie Sądu pierwszej instancji takiej wersji przeczą zeznaniaK. C.,I. K.iR. D., którzy potwierdzili zniszczenie testamentu przez spadkodawcę, jak też złożone po odebraniu przyrzeczenia zeznania wnioskodawczynii uczestniczkiH. S..
Powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego, wyrażonew uzasadnieniu orzeczenia z dnia 30 czerwca 1972 roku, sygn. I CR 403/72, Sąd pierwszej instancji zauważył, że w myślprawa o notariaciewypis testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego jest równoznaczny z oryginałem.W tym kontekście Sąd Rejonowy uznał, że zniszczenie wypisu testamentu notarialnego przezZ. M.było równoznaczne ze zniszczeniem oryginału testamentu, co skutkowało jego odwołaniem.
Uznając testament za skutecznie odwołany Sąd pierwszej instancji,na podstawieart. 932 § 4 i 5 k.c., stwierdził nabycie spadku poZ. M.na podstawie ustawy na rzecz jego rodzeństwa, tj.H. M. (2)(prawidłowo:(...)),H. M. (1),W. C.oraz bratanicyS. M.po 1/4 części.
Na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.Sąd Rejonowy obciążył kosztami postępowania wnioskodawczynię i uczestników do wysokości poniesionych wydatków.
W apelacji od tego orzeczenia uczestnik postępowaniaG. M.zaskarżył postanowienie Sądu Rejonowego w całości i zarzucił mu naruszenie:
1. przepisów prawa procesowego, tj.:
1.1.art. 316 § 1 k.p.c.poprzez zamknięcie rozprawy pomimo nierozpoznania wniosku apelującego o uzupełnienie protokołu pierwszej rozprawy w zakresie wskazań wnioskodawczyni i uczestniczkiH. S.na temat daty zniszczenia testamentu,
1.2.art. 328 § 1 k.p.c.poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w sposób uniemożliwiający odtworzenie procesu decyzyjnego Sądu pierwszej instancji, a w konsekwencji uniemożliwiające dokonanie merytorycznej kontroli jego prawidłowości,
1.3.art. 233 k.p.c.poprzez arbitralną i dowolną, błędną, jednostronnąi sprzeczną z zasadami doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego, przejawiającą się w szczególności w zakresie zagadnień szczegółowo wymienionych w treści apelacji,
2. przepisów prawa materialnego, tj.:
2.1.art. 943 i 946 k.c.poprzez przyjęcie, że odwołanie testamentu notarialnego może nastąpić poprzez zniszczenie wypisu, a nie oryginału testamentu,
2.2.art. 943 k.c.orazart. 932 § 4 i 5 k.c.poprzez ich niezasadne zastosowanie w sprawie i przyjęcie, że spadkodawca skutecznie odwołał testament, czego konsekwencją winno być stosowanie ustawowych zasad dziedziczenia,
2.3.art. 941 k.c.w zw. zart. 926 § 1 k.c.poprzez ich niezastosowanie wobec braku woli odwołania testamentu.
Podnosząc powyższe zarzuty autor apelacji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez stwierdzenie, iż spadek poZ. M., wobec faktycznego zrzeczenia się dziedziczenia przezM. S., na podstawie testamentu notarialnego nabył uczestnikG. M., a na wypadek nieuwzględnienia przyrostu - obydwaj spadkobiercy testamentowi, tj.G. M.iM. S.. W braku podstaw do takiego rozstrzygnięcia autor apelacji wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy nie podziela stanowiska Sądu pierwszej instancji,w myśl którego doszło do skutecznego odwołania testamentuZ. M..
W pierwszej kolejności Sąd Okręgowy wyraża przekonanie,że obowiązujący stan prawny nie przewiduje możliwości odwołania testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego przez zniszczenie jego wypisu.
W treściart. 946 k.c.iart. 947 k.c.ustawodawca przewidział różne sposoby odwołania testamentu. Wyraźnym sposobem odwołania testamentu jest sporządzenie testamentu nowego zawierającego oświadczenie o odwołaniu poprzedniego testamentu (lub testamentów). Dorozumiane sposoby odwołania testamentu obejmują przypadek sporządzenia nowego testamentu o treści sprzecznej z poprzednimi testamentami oraz sposób sprowadzający się do podjęcia określonych działań w stosunku do dokumentu obejmującego rozrządzenia spadkodawcy z zamiarem ich odwołania. Mogą one polegać na zniszczeniu testamentu lub pozbawieniu go cech, od których zależy jego ważność lub dokonaniu w testamencie zmian, z których wynika wola odwołania jego postanowień.
W niemniejszej sprawie zagadnienie odwołania testamentu w sposób dorozumiany poprzez jego zniszczenie dotyczy testamentu sporządzonegow formie aktu notarialnego. Możliwość odwołania takiego testamentu poprzez zniszczenie wypisu aktu notarialnego jest w literaturze sporna.Za dopuszczalnością takiego sposobu odwołania testamentu opowiedziała się m.in.E. S.–B.w Komentarzu doKodeksu Cywilnego, ks. IV, 2007, a tytułem uzasadnienia tego stanowiska jego zwolennicy przywołują zazwyczaj treśćart. 109 ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku Prawo o notariacie(tekst jedn. Dz.U. z 2014 roku, poz. 164 ze zm.), w myśl którego wypis aktu notarialnego ma moc prawną oryginału. Stanowisko takie wyraził też Sąd Najwyższy w uzasadnieniu postanowienia z dnia 30 czerwca 1972 roku sygn. akt I CR 403/72, gdzie odwołując się także doprawa o notariaciestwierdził,że wypis testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego jest równoznaczny z oryginałem.
Stanowisko odmienne zostało zaprezentowane m.in. przezS. W.iF. Z.w Systemie Prawa Prywatnego, tom 10 „Prawo spadkowe” pod red.Z. R., str. 336. Autorzy tego opracowania wyrazili przekonanie,żeart. 946 k.c., przewidując możliwość odwołania testamentu w inny sposób niż poprzez sporządzenie testamentu nowego, odnosi się w pierwszej kolejności do testamentów własnoręcznych i nie powinien być poddawany wykładni rozszerzającej poprzez stosowanie go w tym zakresie również do tzw. testamentów urzędowych, tj. testamentu alograficznego i testamentu notarialnego. O ile możliwość odwołania tego rodzaju testamentów poprzez sporządzenie nowego testamentu - także w formie własnoręcznej - nie budzi wątpliwości, to zdaniem tych autorów rozszerzanie możliwości odwołania testamentów sporządzonych w formach urzędowych poprzez działania „pozaurzędowe”, tj. zniszczenie protokołu testamentu alograficznego, czy też wypisu testamentu sporządzonego w formie aktu notarialnego, niepotrzebnie podważałoby bezpieczeństwo utrwalenia w jednej z tych form ostatniej woli testatora. Zgodnie z tym stanowiskiemart. 109 Prawa o notariacienie przesądza wykładniart. 946 k.c., a jego znaczenie polega na tym, aby wypisem można było posługiwać się tak, jak dokumentem urzędowym, korzystającz domniemań, o których mowa wart. 244 § 1 k.p.c.Ta funkcja nie ma natomiast żadnego związku z funkcją prawnomaterialnych przesłanek formalnych odwołania testamentu. Zniszczenie zaś wypisu aktu notarialnego zawierającego testament nie pozbawia oryginału testamentu cech dokumentu w sensie dowodu, z którego można wywodzić swoje prawa do spadku.
Sąd Okręgowy w całości podziela ostatnie z przedstawionych stanowisk i wyraża przekonanie, że specyfika testamentu sporządzonegow formie aktu notarialnego nie pozwala na jego odwołanie poprzez zniszczenie wypisu aktu notarialnego zawierającego testament. W ocenie Sądu Okręgowego niedostępność dla spadkodawcy oryginału dokumentu zawierającego testament nie pozwala na odwołanie takiego testamentu poprzez zniszczenie samego tylko wypisu. Należy bowiem przychylić się do takiej wykładniart. 946 k.c., która ogranicza możliwość odwołania testamentu poprzez działania skierowane przeciwko dokumentowi inkorporującemu rozrządzenia ostatniej woli spadkodawcy tylko do tych przypadków, w których tego rodzaju dokument pozostaje w dyspozycji spadkodawcy, a działania spadkodawcy są skierowane przeciwko oryginałowi tego dokumentu. W przywołanym postanowieniu z dnia 30 czerwca 1972 roku sygn. I CR 403/72 Sąd Najwyższy wypowiedział się,że tylko oryginał testamentu jest testamentem w rozumieniukodeksu cywilnego, a odpis testamentu zwykłego, chociażby sporządzony własnoręcznie przez spadkodawcę, nie jest testamentem. Nie można natomiast podzielić dalszej części stanowiska Sądu Najwyższego, który moc oryginału testamentu przypisał do wypisu aktu notarialnego zawierającego testament. W tym zakresie Sąd Okręgowy przychyla się do przywołanego wyżej pogląduS. W.iF. Z.i wyraża przekonanie, żeart. 109 Prawa o notariacienie przesądza wykładniart. 946 k.c.Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że normaart. 109 Prawao notariacienie ma charakteru prawnomaterialnego, a jej funkcja polega jedynie na formalnym zapewnieniu wypisowi aktu notarialnego mocy prawej oryginału, co jest nieodzowne z tego powodu, że w myślart. 95 Prawa o notariacieoryginały aktów notarialnych nie mogą być wydawane poza miejsce ich przechowywania. Niezależnie od tego, na inną wykładnięart. 109 Prawao notariacieorazart. 946 k.c.nie pozwalają też względy natury teleologicznej. Zgodzić się bowiem trzeba, że szczególna rola testamentów notarialnych, których zadaniem jest zapewnienie możliwie najpełniejszego bezpieczeństwaz punktu widzenia należytego przekazania ostatniej woli testatora, powinna wykluczać możliwość jego odwołania poprzez zniszczenie jedynie wypisu aktu notarialnego zawierającego testament. Trafne jest przy tym spostrzeżenie,że wykładnia taka nie ogranicza swobody odwołania testamentu, która również przy testamencie notarialnym pozwala na jego odwołanie poprzez sporządzenie nowego testamentu, także w formie własnoręcznej, a w przypadku spełnienia przesłanek zart. 952 i n. k.c.- przez jeden z testamentów sporządzonychw formie szczególnej.
Powyższe przesądza stwierdzenie nabycia spadku poZ. M.na podstawie testamentu, który zgodnie zart. 941 k.c.wyłącza ustawowy porządek dziedziczenia.
Jedynie zatem na marginesie Sąd Okręgowy wyraża swoje stanowisko w przedmiocie nietrafnej oceny materiału dowodowego, która, niezależnie od błędnej oceny prawnej, doprowadziła Sąd pierwszej instancji także do nieprawidłowych ustaleń faktycznych.
Zgodnie z zeznaniami wnioskodawczyniW. C.i uczestniczkiH. S.oraz zeznaniami świadkaK. C., podarcie i spalenie testamentu przez testatora miało nastąpić w obecności tych osób w domu wnioskodawczyni (de factoSąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił, że nastąpiło to w domu uczestniczkiH. S.). Nie można zgodzić się z Sądem Rejonowym, że zeznania te znajdują potwierdzenie w pozostałych zebranych w sprawie dowodach.
Przed wszystkim wiarygodność zeznańW. C.,H. S.iK. C.budzi wątpliwości wobec treści zeznań uczestnikaH. M. (1)brata rodzonego spadkodawcy i ojca uczestnikaG. M.(k. 109v i n.). Uczestnik ten potwierdził,że spadkodawca prosił siostręH. S.na rok przed swoją śmierciąo przywiezienie testamentu do swojego domu. Wyrażał wówczas wolę, aby rodzeństwo podzieliło się majątkiem po jego śmierci. Natomiast zgodniez dalszą częścią zeznańH. M. (1), krótko przed śmiercią spadkodawca, naciskany przez wnioskodawczynię w celu sporządzenia nowego testamentu, oświadczył, że „zostaje po staremu tak jak jest”.H. M. (1)zeznał nadto, że dowiedział się odW. C., że testamentZ. M.został porwany krótko przed śmiercią spadkodawcy przezH. S..
Wprawdzie zniszczenie dokumentu zawierającego testament przez inną osobę niż spadkodawca może skutkować jego odwołaniem, o ile zostało wykonane na polecenie spadkodawcy i zgodnie z jego wolą odwołania rozrządzeń testamentowych, to wobec treści zeznańH. M. (1)należy uznać, że w dacie rzekomego zniszczenia testamentu spadkodawca takiej woli nie wyrażał i że w rzeczywistości nie doszło do zniszczenia testamentu przez niego samego lub przez inną osobę na jego polecenie.
Zdaniem Sądu Okręgowego zeznaniaH. M. (1)są szczere i prawdomówne. Uczestnik ten z jednej strony potwierdza zamiar spadkodawcy zmiany jego rozrządzeń testamentowych, a zatem podaje okoliczność niekorzystną z punktu widzenia interesów swojego synaG. M.. Z drugiej zaś relacjonuje rozmowy prowadzone z siostramiH. S.iW. C., które zaprzeczają zniszczeniu testamentu osobiście przez spadkodawcę. W kontekście całego materiału dowodowego i w świetle zasad doświadczenia życiowego oraz logicznego rozumowania zeznania te zasługują na walor wiarygodności. Zgodzić się bowiem należy ze stanowiskiem, że wyrażony przez spadkodawcę z rocznym wyprzedzeniem zamiar zmiany jego rozrządzeń testamentowych, pozwalał na sporządzenie nowego testamentu,w pierwszej kolejności w formie aktu notarialnego, którego co do zasady nie wykluczał zły stan zdrowia spadkodawcy przed otwarciem spadku, kiedy możliwym było sporządzenie również takiego testamentu w miejscu jego ówczesnego pobytu.
Wbrew stanowisku Sądu Rejonowego zeznaniaW. C.,H. S.iK. C.nie znajdują potwierdzenia w relacji drugiego spadkobiercy testamentowegoM. S.. Wprawdzie uczestnik ten w swoim ostatecznym stanowisku wnosił o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie ustawy, to stanowisko to argumentował względami natury moralnej, a nie prawnej, powołując się na to, że zarówno on, jak iG. M.w ostatnich latach nie świadczyli pomocy na rzecz spadkodawcy. Nadto w przekonaniuM. S.„testament był sporządzony w obawie wuja przed tym, że jego żona przejmie majątek.” (k. 117v).M. S.nie potwierdził jednak faktu zniszczenia testamentu przez spadkodawcę, przyznając, że o zniszczeniu testamentu w ogóle nie wiedział.
W ocenie Sądu Okręgowego potwierdzeniem faktu zniszczenia testamentu przez spadkodawcę lub zgodnie z jego wolą i zamiarem jego odwołania przez inną osobę nie są również zeznania świadkówM. P.,I. K.iR. D.(k. 89v i n.). Żadna z tych osób nie była naocznym świadkiem zniszczenia testamentu przez spadkodawcę, a relacjonowane przez nie rozmowy ze spadkodawcą na temat zniszczenia testamentu budzą zasadnicze wątpliwości wobec faktu, że o rzekomym zniszczeniu nie wiedzieli bezpośrednio zainteresowani spadkobiercy testamentowiM. S.iG. M.. Zaskakuje też rzekome prowadzenie przez spadkodawcę rozmów na temat odwołania testamentuz osobami postronnymi, w sytuacji, gdy według zeznań wnioskodawczyni spadkodawca miał prosić o zachowanie w tej sprawie dyskrecji (k. 109). Nie można też pominąć faktu, że świadkowieM. P.,I. K.iR. D.pochodzą ze środowiska wnioskodawczyni i jej synaK. C.i w dużym stopniu powiązane są towarzyszkoz rodziną wnioskodawczyni, co podaje w wątpliwość obiektywizm tych świadków.
Przy ocenie zeznańW. C.,H. S.iK. C.nie można też pominąć faktu, żeW. C.iH. S.to osoby należące do grona spadkobierców ustawowych, a kryterium to należy odnieść też pośrednio doK. C., synaW. C.(który nadto był dzierżawcą gruntów należących do spadkodawcy). Nie bez powodu ustawodawca w treściart. 957 k.c.wyeliminował z grona świadków testamentu osoby, dla którychw testamencie przewidziana została jakakolwiek korzyść, jak również wymienione w treści tego przepisu osoby im bliskie.
Samoistnym argumentem przemawiającym za uznaniem wiarygodności zeznańW. C.iH. S.nie może też być złożenie tych zeznań po odebraniu przyrzeczenia.
W świetle powyższych wywodów za uzasadnione należy uznać zawarte w apelacji zarzuty naruszenia prawa materialnego w postaciart. 943 k.c.,art. 946 k.c.,art. 932 § 4 i 5 k.c.orazart. 941 k.c.w zw. zart. 926 § 1 k.c.Przeprowadzona powyżej analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wykazała też trafność zarzutu naruszeniaart. 233 k.p.c.poprzez sprzecznąz zasadami wiedzy, doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania ocenę zeznań wnioskodawczyni, uczestniczki postępowaniaH. S.i przesłuchanych w sprawie świadków w zakresie dotyczącym zniszczenia przez spadkodawcę wypisu aktu notarialnego zawierającego testament.
Nie można natomiast podzielić zarzutu naruszeniaart. 316 § 1 k.p.c.Wbrew twierdzeniom autora apelacji zarządzeniem z dnia 20 października 2014 roku Sąd Rejonowy rozpoznał wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy,a pomimo pomyłek widocznych w treści tego zarządzenia nie można uznać, że nie dotyczyło ono niniejszej sprawy.
Nietrafny jest też zarzut naruszeniaart. 328 § 1 k.p.c.Wprawdzie Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu pierwszej instancji co do oceny materiału dowodowego oraz dokonanej przez ten Sąd subsumpcji, to jednak przyznać trzeba, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia w pełni odpowiada wymogomart. 328 § 1 k.p.c.i pozwala na odtworzenie procesu decyzyjnego tego Sądu.
Reasumując stwierdzić trzeba, że niezależnie od motywacji, jaka przyświecała spadkodawcy przy sporządzeniu testamentu i niezależnie od tego, czy w przeszłości spadkodawca rozważał możliwość jego odwołaniai zmiany swoich rozrządzeń na korzyść rodzeństwa, to odwołanie testamentu notarialnego poprzez rzekome zniszczenie jego wypisu było prawnie nieskuteczne, a swoją drogą zgromadzony materiał dowodowy nie dał podstaw do ustalenia, że fakt taki w rzeczywistości miał miejsce.
Mając to na uwadze Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie poprzez stwierdzenie, że spadek poZ. M., na podstawie testamentu notarialnego z dnia 28 marca 2001 roku sporządzonego przed notariuszemM. K.rep. A nr(...), nabyliM. S.iG. M.po 1/2 części każdy z nich.
Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska autora apelacji w zakresie zastosowania w niniejszej sprawieart. 965 k.c.M. S.wprawdziew swoim ostatecznym stanowisku wnosił o stwierdzenie nabycia spadku na podstawie ustawy, to jednak w decyzji tej kierował się motywacją natury moralnej, o której mowa powyżej. Nie zmienia to faktu, że uczestnik ten złożył uprzednio oświadczenie o przyjęciu spadku. W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, żeM. S.nie chciał być spadkobiercą w rozumieniuart. 965 k.c., co jednocześnie nie pozwala na zastosowanie przyrostu na korzyśćG. M..
Podstawę rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego stanowiłart. 386 § 1 k.p.c.