Sąd Apelacyjny w Szczecinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I AGa 148/22
Data wyroku: 2023-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Bury
Słowa kluczowe: Umowa przewozu
Podstawa prawna: art. 25 konwencji cmr

Sygn. akt I AGa 148/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
9 lutego 2023 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie, I Wydział Cywilny
w składzie
Przewodniczący: SSO del. Robert Bury
Protokolant: sek. sąd. Ewa Zarzycka
po rozpoznaniu 2 lutego 2023 r. w Szczecinie na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wG.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej(...) spółki akcyjnejwW.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie
z 13 września 2022 r., sygn. akt VIII GC 435/20

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

a
w punkcie 1. - zasądza od pozwanego na rzecz powoda 29.509,43 euro (dwadzieścia dziewięć tysięcy pięćset dziewięć euro czterdzieści trzy centy) z odsetkami w wysokości 5% rocznie od 19 grudnia 2019 r.;

b
w punkcie 2. - rozstrzyga, że pozwany ponosi całość kosztów procesu i nieuiszczonych sądowych, pozostawiając szczegółowe ich wyliczenie referendarzowi sądowemu;

2
zasądza od pozwanego na rzecz powoda 10.341 zł (dziesięć tysięcy trzysta czterdzieści jeden złotych) tytułem kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym.

SSO del. Robert Bury
Sygnatura akt I AGa 148/22

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z 13 września 2022 r. oddalił powództwo(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wG.przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwP.z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej- (...) spółki akcyjnejwW..
Wyrok zapadł w sprawie, w której powódka domagała się zasądzenia 29.509,43 euro z odsetkami, dochodząc odszkodowania za uszkodzenie towaru w postaci 12 pił panelowych o wartości 60.000 euro podczas transportu zleconego pozwanej. Wartość towaru w wyniku uszkodzenia uległa obniżeniu o kwotę stanowiącą wartość sześciu maszyn przed uszkodzeniem pomniejszoną o sumę uzyskaną z utylizacji (złomowania) pozostałych sześciu maszyn (wartość wszystkich dwunastu maszyn wynosiła 60.000 euro, suma uzyskana za złom 2.104 zł stanowiącą równowartość 490,57 euro).
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, twierdząc, że uszkodzenie maszyn wynikło z okoliczności, za które pozwana i działający w jej imieniu i na jej rzecz przewoźnicy nie ponosili odpowiedzialności. Strona powodowa nie udowodniła wysokości szkody, przedstawiając jedynie dokumenty prywatne, które nie mogą obrazować zakresu uszkodzeń.
Sąd ustalił, że w grudniu 2018 r. w drodze wymiany korespondencji elektronicznej powódka zawarła z pozwaną umowę przewozu 12 pił panelowych z miejscowościB.w Turcji doG.za wynagrodzeniem 3.100 euro. Załadunek miał odbyć się 20 grudnia 2018 r., a rozładunek 27 grudnia 2018 r. w siedzibie powódki. Strony nie ustaliły, kto ma załadować towar ani kto ma go zabezpieczyć na czas transportu. Pozwana 14 grudnia 2018 r. zleciła przewóz innemu przewoźnikowi -D. S., ta zaśM. K.. Powódka kupiła piły od(...)Ltd. wB.za kwotę 60.000 euro. Towar został załadowany 21 grudnia 2018 r. w miejscowościB.w Turcji i rozładowany 27 grudnia 2018 r. wG.. Załadunek wykonywany był przez pracowników(...)w obecności kierowcyW. G., który zazwyczaj przypina towar pasami, jednak na prośbę pracowników załadowcy udostępnił 6 sztuk pasów. Pracownicy załadowcy zabezpieczyli towar, twierdząc, że mają doświadczenie w zabezpieczaniu tego rodzaju towaru. Ściany pił panelowych ładowano ręcznie z rampy, a belki z głowicą tnącą za pomocą wózka widłowego. Kierowca nie zgłosił przy załadunku żadnych zastrzeżeń co do sposobu zabezpieczenia towaru. Kierowca po dojechaniu do urzędu celnego w Turcji stwierdził, że pasy się rozpięły i użyto tylko 2 pasów, wobec czego ponownie zapiął towar 6 pasami. W trakcie dalszego przewozu towar się przesuwał.
Podczas rozładunku 27 grudnia 2018 r. stwierdzono uszkodzenia 12 sztuk paneli pił, co utrwalono w notatce służbowej, wskazując, że towar przemieścił się w przestrzeni załadowczej na regałach, powodując znaczne uszkodzenia przewożonych maszyn. Stwierdzono, że była próba zabezpieczenia, ponieważ były użyte pasy, jednak nie były napięte (były luźne), co spowodowało przesuwanie się maszyn. Piły miały pogięte blachy, połamane listwy, osłony, korpusy maszyn. Oględziny ładunku odbyły się w obecności kierowcyD. Z.,L. K.iK. W.. Powódka poinformowała pozwaną o uszkodzeniach 27 grudnia 2018 r.
Wykonawca przewozuD. S.jest ubezpieczona od odpowiedzialności cywilnej przewoźnika drogowego w ruchu krajowym i międzynarodowym przez(...) S.A.Na zlecenie ubezpieczyciela sporządzono raport, w którym stwierdzono, że bezsporna wartość szkody to 45.085,50 zł oraz że oględzinom poddano 10 pił, piły te były uszkodzone. Wysokość roszczeń powoda firma obniżyła do 30-33%, stwierdzając brak trwałych odkształceń i możliwość naprawy za 100/140 zł netto za godzinę oraz dostępność na runku krajowym profili aluminiowych i stalowych. Ubezpieczyciel odmówiłD. S.wypłaty odszkodowania.
Powódka zapłaciła pozwanej fracht i wystawiła notę obciążeniową nr(...)na kwotę 158.005,00 zł tytułem kosztów naprawy uszkodzeń powstałych w czasie transportu 12 sztuk pił panelowych z terminem płatności 1 marca 2019 r. Powódka złożyła pozwanej reklamację transportu w zakresie uszkodzeń 12 sztuk pił panelowych. Pozwana wystawiła notę obciążeniową nr(...), obciążającD. S.jako podwykonawcę kwotą 158.005 zł tytułem kosztów naprawy uszkodzonych pił. Powódka sporządziła wycenę naprawy oraz wykonała zdjęcia obrazujące uszkodzenia. Uszkodzone zostały przede wszystkim reduktory ciśnieniowe z odstojnikiem, ponadto obramowanie i osłony pił, listwy prowadzące, listwy podtrzymujące, podpory plastikowe i haki. Blachy były powgniatane, utrącone uzdatniacze powietrze.
Powódka wezwała pozwaną do zapłaty 158.005,00 zł netto w terminie do 28 czerwca 2019 r., która w odpowiedzi poinformowała, że jej ubezpieczyciel(...) S.A.nie wydało decyzji w sprawie likwidacji szkody. Ubezpieczyciel decyzją z 10 października 2019 r. odmówił przyjęcia odpowiedzialności odszkodowawczej podając, że to pracownicy nadawcy zabezpieczali towar na czas przewozu a zatem przewoźnik nie ponosi odpowiedzialności za te czynności.
Powódka wykorzystała części z najbardziej uszkodzonych maszyn do naprawy tych mniej uszkodzonych, w rezultacie naprawiając sześć maszyn. Części uszkodzone, które według powódki nie nadawały się do naprawy, 16 października 2019 r. przeznaczono na złom. Waga złomu wynosiła 5.260,00 kg, za którego sprzedaż powódka uzyskała kwotę 2.104,00 zł. Powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 29.509,43 euro w terminie do 16 grudnia 2019 r. tytułem odszkodowania.
Sąd Okręgowy uznał, że zgodnie z art. 3 Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) sporządzonej w Genewie 19 maja 1956 r. (dalej Konwencja CMR) uzasadnia odpowiedzialność przewoźnika. Pozwana nie udowodniła przesłanek wyłączających odpowiedzialność, a opisanych art. 17 ust.1 Konwencji CMR. Przyjęto, że na przewoźniku spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich czynności zmierzających do zachowania stanu towaru, w tym kontrola sposobu jego załadunku i zabezpieczenia. Umowa nie przewidywała, na której stronie spoczywają obowiązki związane z zabezpieczeniem towaru w transporcie, więc obowiązek ten obciążał przewoźnika. Sąd Okręgowy za nieskuteczną uznał także obronę pozwanej w oparciu o art. 17 ust. 4 lit. c) CMR, ponieważ przepis nie zawiera w ogóle postanowień odnoszących się do zabezpieczenia przesyłki na czas przewozu. Do uszkodzenia towaru doszło w wyniku poluzowania pasów mocujących, co spowodowało przemieszczenie się towaru w przestrzeni ładunkowej, a zatem szkoda jest skutkiem nieprawidłowego zabezpieczenia towaru, za który odpowiada pozwana.
Sąd Okręgowy stwierdził, że powódka dochodziła naprawienia szkody szacowanej jak przy zniszczeniu całkowitym maszyn (tzw. szkoda całkowita), domagała się różnicy między wartością sześciu maszyn sprzed szkody, które uznała za podlegające utylizacji, a wartością tych maszyn po szkodzie tj. wartością złomu. Powódka sama zakwalifikowała sześć z dwunastu urządzeń do utylizacji nie wykazując w żaden sposób, iż rzeczywiście nie nadawały się do naprawy, tym samym, że uległy stuprocentowemu zniszczeniu, a w konsekwencji nie wyjaśniając dlaczego została podjęta decyzja o utylizacji. Z tych przyczyn roszczenie o wypłatę odszkodowania sformułowane w pozwie, w sytuacji gdy nie zostało udowodnione, że doszło do zniszczenia całkowitego urządzeń wykluczającego ich naprawę, było nieuzasadnione. Przytaczając treść art. 25 Konwencji CMR, Sąd Okręgowy uznał, że orzekanie o wartości szkody równoznacznej z kosztami naprawy towaru oznaczałoby wyjście ponad żądanie, powódka bowiem nie wywodziła swojego roszczenia z obniżenia wartości towaru i konieczności jego naprawy (art. 321 § 1 k.p.c.).
Wyrok został zaskarżony w całości apelacją przez powódkę, która domagała się jego uchylenia i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania ewentualnie zmiany przez zasądzenie 29.509,43 euro z odsetkami. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:

1
art. 187 § 1 pkt 1 i 2w zw. zart. 321 § 1 k.p.c.przez błędne uznanie, że powódka dochodziła odszkodowania za szkodę całkowitą w postaci sześciu zniszczonych maszyn, nienadających się do użytku,

2
art. 233 § 1 k.p.c.w zw. zart. 278 § 1 k.p.c.poprzez niewszechstronną ocenę dowodu z opinii biegłego z dnia 10.05.2022 r., albowiem z pominięciem stanowiska biegłego, który uznał wartość obniżenia ceny maszyn w kwocie 29.509,43 euro za uzasadnione,

3
art. 233 § 1 k.p.c.poprzez ocenę dowodu z pisma noty księgowej pozwanej z dnia 15.02.20l9 r. pominięcie, iż zakres uszkodzeń i obniżenia ceny towaru był przez pozwaną akceptowany, gdyż pozwana wystawił notę księgową na dokładnie taką samą kwotę, jak żądała od niej powódka;

4
art. 233 § 1 k.p.c.poprzez niewszechstronną ocenę dowodów w postaci 12 protokołów wyceny naprawy, zeznań świadków, raportu końcowegofirmy (...) sp. z o.o.oraz opinii biegłego z dnia 10.05.2022 r. i uznanie, że powódka nie wykazała zakresu szkody, co skutkowało oddaleniem powództwa;

5
naruszenieart. 322 k.p.c.przez jego niezastosowanie.

Skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność kwoty w walucie euro, o którą obniżyła się wartość maszyn w wyniku uszkodzeń ustalonych przez biegłego oraz z osobna kosztu w walucie euro naprawy maszyn przez autoryzowany serwis i kosztu części maszyn niezbędnych do wykonania naprawy, które zostały wymienione w protokołach wyceny naprawy załączonych do pozwu.
Pozwana domagała się oddalenia apelacji.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje

1
Postępowanie apelacyjne jest kontynuacją rozpoczętego przed sądem pierwszej instancji. Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym (art. 382 k.p.c.), zatem dokonuje własnych ustaleń faktycznych, poprzestaje na materiale zebranym w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, prowadzi postępowanie dowodowe lub ponawia przeprowadzenie dowodów. Podstawa prawna orzeczenia ustalana jest niezależnie od zarzutów podniesionych w apelacji. Postępowanie apelacyjne ma charakter merytoryczny, a nie tylko kontrolny, ograniczony zarzutami apelacyjnymi. Sąd drugiej instancji związany jest zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego; w granicach zaskarżenia bierze jednak z urzędu pod uwagę nieważność postępowania (uchwała SN (7) z 31.01.2008 r., III CZP 49/07).

2
Sąd Apelacyjny, wskazując podstawę faktyczną rozstrzygnięcia, przyjmuje w całości za własne ustalenia Sądu pierwszej instancji (art. 387 § 21pkt 1 k.p.c.), nie dostrzegając procesowej konieczności ponowienia dowodu z opinii biegłego zgłoszonego w apelacji oraz w całości, wyczerpującą i logiczną ocenę prawną tego sądu, prowadzącą do przyjęcia odpowiedzialności przewoźnika za przewóz. W szczególności, pozwany przewoźnik nie udowodnił przesłanek zwalniających od odpowiedzialności, wymienionych w art. 17 ust. 4 lit. c) Konwencji CMR, opartych na zasadzie domniemania winy. Sąd pierwszej instancji trafnie przyjął, że odpowiedzialność za załadunek towaru ponosi przewoźnik również wtedy, kiedy posługuje się innymi osobami w celu wykonania przewozu (art. 3 Konwencji CMR). Odpowiedzialność przewoźnika za zabezpieczenie towaru podczas przewozu wynika z ustanowienia odpowiedzialności za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem (17 ust. 1 Konwencji CMR), czemu musi potowarzyszyć ogólny obowiązek pieczy nad przesyłką, w tym bezpośrednio po załadunku i w czasie przewozu. Obowiązek ten, jak trafnie zauważył Sąd Okręgowy, wynika także z obowiązków administracyjnoprawnych dotyczących bezpieczeństwa w ruchu pojazdów. Użycie pasów mocujących, mat, drążków rozporowych, lin i tym podobnych środków jest obowiązkiem przewoźnika, chyba że z okoliczności albo z umowy wynika co innego. Nawet jeśli, czynności te wykonał nadawca, obowiązkiem przewoźnika jest sprawdzenie ich poprawności. Strony nie umówiły się, że zabezpieczenie przesyłki na czas przewozu należy do nadawcy, więc na pozwanej spoczywał obowiązek odpowiedniego jej zabezpieczenia. Pozwany nie udowodnił, że uszkodzenie przesyłki spowodowane zostało winą osoby uprawnionej albo okolicznościami, których przewoźnik nie mógł uniknąć i których następstwom nie mógł zapobiec (art. 17 ust. 2 Konwencji CMR). Trafnie również Sąd pierwszej instancji wskazał na nieskuteczność obrony pozwanego opartej na art. 17 ust. 4 lit. c) Konwencji CMR, nie istnieje dowód dla ustalenia, że uszkodzenie towaru powstało ze szczególnego niebezpieczeństwa wynikającego z manipulowania, ładowania, rozmieszczenia lub wyładowania towaru przez nadawcę lub przez odbiorcę albo przez osoby działające na rachunek nadawcy lub odbiorcy. Ocena prawna prowadząca do wniosku o nieskuteczności twierdzeń pozwanego mających prowadzić do zwolnienia od odpowiedzialności jest wyrażona przez Sąd Okręgowy w sposób wyczerpujący i ocenę tę Sąd Apelacyjny przyjmuje w całości.

3
Ustalenie przedmiotu procesu i prawna ocena faktów dotyczących wysokości szkody są odmienne, od przedstawionej przez Sąd Okręgowy. Przedmiotem procesu cywilnego jest roszczenie procesowe, żądanie indywidualizowane podstawą faktyczną; fakty uzasadniające żądanie wynikają przede wszystkim z norm prawa materialnego znajdujących zastosowanie w sprawie (zwane faktami głównymi, o których mowa jest także wart. 227 k.p.c.). Na zupełnie innej płaszczyźnie lokowane jest roszczenie materialnoprawne, którego normatywne ujęcie wyznacza fakty istotne, podlegające udowodnieniu. Roszczenie materialnoprawne wynika z art. 25 Konwencji CMR i przyznaje nadawcy możność żądania od przewoźnika kwoty, o którą obniżyła się wartość towaru, obliczoną według wartości towaru ustalonej zgodnie z artykułem 23, ustępy 1, 2 i 4. Wynika z tego, że przedmiotem przytoczeń powoda stanowiącychcasa petendipowinno być zdarzenie szkodzące, którego rezultatem jest obniżenie wartości towaru. Zupełnie odrębnym od zdarzenia szkodzącego zagadnieniem jest sposób ustalenia obniżenia wartości towaru, dokładnie kryteria, do których można się odwołać.

4
Powódka w pozwie powoływała się na zdarzenie powodujące odpowiedzialność przewoźnika w postaci uszkodzenia dwunastu maszyn, conota bene, wynika także z uzasadnienia wyroku sądu. Przedmiotem powództwa jest roszczenie o zapłatę uzasadnione faktem uszkodzenia dwunastu maszyn i w rezultacie obniżenia wartości całej przesyłki. Sformułowanie o zniszczeniu sześciu maszyn zostało podano w pozwie jako kryterium pozwalające na ocenę stopnia obniżenia wartości dwunastu maszyn; innymi słowy, w ocenie powódki, wysokość szkody w postaci obniżenia wartości dwunastu maszyn odpowiada wartości zniszczonych sześciu maszyn. Powódka domagała się zapłaty odszkodowania za uszkodzenie przewożonego towaru, przy czym wysokość szkody utożsamiała z obniżeniem wartości towaru (60.000 euro) o kwotę stanowiącą różnicę wartości sześciu pił panelowych przed uszkodzeniem (30.000 euro) a wartością pozostałych po ich naprawie części (490,57 euro). Sąd pierwszej instancji błędnie przypisał powódce wskazanie podstawy fatycznej roszczenia; nie było nim zniszczenie sześciu maszyn, odwołanie do tego faktu stanowiło kryterium pomocne dla ustalenia wysokości obniżenia wartości towaru, czyli dwunastu maszyn. Ujmując kwestię inaczej, powódka domagała się kwoty odpowiadającej obniżeniu wartości towaru twierdząc jednocześnie, że to obniżenie można ustalić wartością sześciu zniszczonych maszyn (po zmniejszeniu o uzyskane korzyści), ponieważ częściami z uszkodzonych maszyn można było doprowadzić do stanu poprzedniego (nieuszkodzonego) sześć maszyn, a pozostałe części złomować.

5
Powódka, odwołując się do art. 25 Konwencji CMR, powinna udowodnić kwotę, o którą obniżyła się wartość towaru, ustaloną zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 Konwencji CMR, czyli uwzględnić wartość towaru w miejscu i w okresie przyjęcia go do przewozu określaną ceną giełdową, rynkową albo zwykłą wartością towarów tego samego rodzaju i jakości. Co do zasady istnieje różnica między obniżeniem wartości rzeczy wskutek jej uszkodzenia i kosztem jej naprawy; wysokość kosztów wywołanych naprawą rzeczy, nie musi, choć może, odpowiadać obniżeniu wartości rzeczy. W rozpoznanej sprawie należy ustalić, czy w rzeczywistości istnieje różnica między obniżeniem wartości dwunastu maszyn a kosztem naprawy sześciu maszyn częściami pochodzącymi z uszkodzonych maszyn.

Nie można ustalić, o ile obniżyła się wartość wszystkich dwunastu maszyny, ponieważ nie istnieje cena giełdowa albo rynkowa, który mógłby być podstawą ustalenia, o ile obniżyła się wartość maszyn. Konstruując podstawę dowodową zdatną do wykazania wysokości szkody nie można abstrahować od niemożliwości dokładnego ustalenia, jakie części maszyn zostały uszkodzone, jaki byłby koszt i czas naprawy wszystkich maszyn. Konieczne jest znalezienie odpowiednich mierników, punktów odniesienia, które umożliwią ustalenie wysokości szkody polegającej na uszkodzeniu dwunastu maszyn. Jednym z takich odpowiednich mierników jest koszt naprawy wszystkich dwunastu maszyn, innym właśnie wartość sześciu zniszczonych maszyn, przy przyjęciu, że częściami z nich można było naprawić pozostałych sześć. Nie oznacza to oczywiście, że podstawą faktyczną powództwa jest zniszczenie sześciu maszyn.

6
Szkoda powstaje w dacie zdarzenia sprawczego, późniejsze zdarzenia nie mają wpływu na jej rozmiar. Czynności powódki, które miały miejsce po zdarzeniu sprawczym, a polegające na naprawie sześciu uszkodzonych maszyn, nie mają wpływu na ocenę rozmiaru szkody, w momencie zdarzenia sprawczego uszkodzeniu uległy przecież wszystkie maszyny. Nie jest kwestionowane, że w wyniku niewłaściwego zabezpieczenia uszkodzeniu uległo dwanaście maszyn, a nie że zniszczeniu uległo sześć maszyn. Z opinii biegłego sądowego wynika, że obniżenie wartości maszyn należy mierzyć kosztami ich naprawy, a dalszym wnioskiem jest stwierdzenie, że koszt naprawy wszystkich dwunastu maszyn byłby taki, jaką stanowi wartość zniszczonych sześciu maszyn. Wynika to z uznania za racjonalne i minimalizujące koszt naprawy działań polegających na naprawie sześciu maszyn częściami uzyskanymi z pozostałych sześciu maszyn, czego koniecznym rezultatem było uznanie, że sześć maszyn, z których wykorzystano części, można jedynie złomować. Za nieracjonalne przyjęto transportowanie maszyn do Turcji, aby tam je naprawić. Biegły uznał wartość obniżenia wartości maszyn o 29.509,43 euro za uzasadnione (przy uwzględnieniu wartości złomu).

7
Jak zaznaczono, szkoda powstaje w dacie zdarzenia sprawczego, a czynności poszkodowanego mające miejsce po tym zdarzeniu, w tym sposób naprawienia szkody nie mają znaczenia dla rozmiaru szkody. Nie wyłącza to możliwości wnioskowania o rozmiarze szkody na podstawie późniejszych czynności poszkodowanego. Doprowadzanie do użytku sześciu maszyn i niemożność używania pozostałych sześciu maszyn jest wynikiem czynności powódki. Wysokość obniżenia wartości towaru odpowiada całkowitemu uszkodzeniu sześciu maszyn i jest to jedna z metod prowadzących do ustalenia, o jaką kwotę obniżyła się wartość towaru.

8
Nie ulega wątpliwości, że opinia biegłego została sporządzona między innymi na podstawie dokumentów wewnętrznych sporządzonych przez stronę powodową. Moc dowodowa dokumentu prywatnego, kiedy na fakty wynikające z tego dokumentu powołuje się jego wystawca, nie jest wysoka, ale nie oznacza to, że dokument ten nie podlega ocenie na podstawieart. 233 k.p.c., w szczególności wiarygodność oświadczeń z niego wynikających może być potwierdzona innymi dowodami. Sąd w ramach swobodnej oceny dowodów może uznać treść dokumentu za zgodną z rzeczywistym stanem rzeczy. Dokumenty wewnętrzne powódki zostały sporządzone bezpośrednio po zdarzeniu, wynika z nich, jakie części uległy uszkodzeniu i jaki jest koszt ich zakupu i wymiany. Wskazanie przez autora dokumentówP. J., jakie części podlegają wymianie, jak wynika z jego zeznań, nastąpiło po oględzinach każdej z maszyn. Zeznania tego świadka potwierdzają jego wcześniejsze oświadczenia zawarte w „protokołach wyceny”, zatem fakt, które z elementów maszyn uległy uszkodzeniu można ustalić na podstawie zeznań tego świadka (z wyłączeniem oczywiście kosztów naprawy i jej czasu). Biegły ustalając zakres uszkodzeń opierał się na opisie powódki oraz na materiale fotograficznym i stwierdził, że dane z akt sprawy są wystarczające dla wydania opinii (s. 2 opinii), „materiał jest rzetelny i nie daje podstaw do kwestionowania wskazowego w protokołach szkody uszkodzeń pił” (s. 3 opinii). Z opinii biegłego wynika, że odtworzenie sześciu maszyn w oparciu o części wykorzystane z dwunastu maszyn było postępowaniem racjonalnym, zmierzającym do minimalizacji szkody (s. 4 opinii). Wycena obniżenia wartości dwunastu maszyn przez wykazanie kosztu naprawy sześciu maszyn (co było równoznaczne z uznaniem pozostałych sześciu za złom) oznacza, że powódka prawidłowo wyceniła koszty naprawy (s. 5 opinii).

9
Dla prawidłowości ustalenia wysokości szkody na podstawie kosztów naprawy maszyn, nie potrzeba ustalać wartości każdej części i czasu naprawy, a wystarczy przyjąć, że postępowanie strony powodowej było racjonalne i minimalizowało szkodę. Wartość wszystkich maszyn to 60.000 EUR, zatem obniżenie wartości wszystkich dwunastu maszyn musi odpowiadać wartości sześciu, które posłużyły do naprawy pozostałych sześciu. Odsetki za opóźnienie przysługują powódce na podstawie art. 27 Konwencji CMR od dnia wytoczenia powództwa w wysokości 5% rocznie.

10
Wartość przesyłki została wyrażona w euro, ponieważ w tej walucie zapłacono cenę, w logicznej konsekwencji, obniżenie wartości przesyłki również jest wyrażone w euro. Żądanie powództwa odpowiada więc roszczeniu materialnoprawnemu z art. 23 Konwencji CMR, a normaart. 358 § 1 k.c.przyznaje dłużnikowi prawo do spełnienia świadczenia w walucie polskiej, aart. 358 § 3 k.c.– wierzycielowi prawo do żądania świadczenia w walucie polskiej, z czego powódka nie skorzystała.

11
Zarzut naruszeniaart. 321 § 1 k.p.c.i233 k.p.c.z przyczyn wyżej wskazanych jest trafny, co oznacza zmianę zaskarżanego wyroku przez uwzględnienie powództwa w całości, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.

12
Powódka wygrała postępowanie przed sądem pierwszej instancji w całości, zatem przysługuje jej zwrot kosztów procesu w całości (art. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 108 k.p.c.). Koszty postępowania przed Sądem Apelacyjnym poniesione przez powódkę to 4.050 zł tytułem wynagrodzenia adwokata, ustalone na podstawie § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, kwota 6.191 zł tytułem opłaty od apelacji oraz 100 zł tytułem opłaty od wniosku o uzasadnienie wyroku.

SSO del. Robert Bury