Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX P 542/18
Data wyroku: 2023-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych

UZASADNIENIE
PowodowieA. P.iR. K.w pozwie złożonym 11 października 2018 r. wnieśli o zasądzenie od pozwanejOchrona (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.następujących należności:
A. P.:
- z tytułu dodatkowego wynagrodzenia za pracę w porze nocnej w okresie od 1 września 2015 r. do 31 lipca 2016 r. w kwocie 2.249,52 wraz z odsetkami za opóźnienie od dat i kwot wskazanych w pozwie (k. 3-3v)
- z tytułu dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za kwartały: III-IV 2015 r., I-II 2016 r. oraz za lipiec 2016 r. w kwocie 11.193,99 złotych wraz z odsetkami za opóźnienie od dat i kwot wskazanych w pozwie (k. 3v)
R. K.:
- z tytułu dodatkowego wynagrodzenia za pracę w porze nocnej w okresie od 1 września 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. w kwocie 4.836 wraz z odsetkami za opóźnienie od dat i kwot wskazanych w pozwie (k. 3v-4)
- z tytułu dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za kwartały: III-IV 2015 r., I-IV 2016 r. w kwocie 37.625,90 złotych wraz z odsetkami za opóźnienie od dat i kwot wskazanych w pozwie (k. 3v).
Swoje żądania uzasadnili tym, iż w spornych okresach pracowali dla pozwanej jako członkowie patrolu interwencyjnego. Ich praca polegała na odbieraniu zgłoszeń, i podejmowaniu interwencji. Pozwana dopuszczała możliwość zatrudnienia powodów tylko w taki sposób, iż zawierali oni z nią umowę o pracę przewidującą minimalne wynagrodzenie za prace. Jednocześnie z inną spółką powiązaną kapitałowo z pozwaną zawierali oni umowę zlecenia za wynagrodzeniem określonym stawką godzinową. Celem tego zabiegu było obejście przez pozwaną m.in. przepisów o dodatku za pracę w godzinach nadliczbowych i w porze nocnej. Powodowie pełnili 24-godzinne służby, przy czym pozwana przyjmowała, że w ramach stosunku pracy pracowali tylko przez 12 godzin. Pozostałe 12 godzin pracowali w ramach umowy zlecenia. Tymczasem przez całą służbę wykonywali te same obowiązki w ramach patrolu interwencyjnego, podlegali jednemu kierownictwu, korzystali z tego samego sprzętu. Wypłacano im wynagrodzenie odpowiadające iloczynowi stawki godzinowej i ilości godzin przepracowanych w danym miesiącu (k. 3-7).
RoszczeniaR. K.zostały ostatecznie określone w piśmie z 11 czerwca 2021 r. (k. 448-449).
PozwanaOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództw i zasądzenie kosztów procesu. Podniosła zarzut braku biernej legitymacji procesowej. Wskazała, że nie zawierała z powodami tak umów o pracę, jak i umów zlecenia. Oznaczenie jej jako strony pozwanej (k. 34-34v).
W piśmie złożonym 5 lutego 2019 r. powodowie wskazali jako pozwanąOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW.(k. 41-41v). W kolejnym piśmie procesowym sprecyzowali, że dochodzone kwoty mają zostać zasądzone solidarnie od pozwanych. Owa solidarność ma swoje źródło wart. 31 § 1 i 2 k.s.h.(k. 47-47v).
Na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2019 r. Sąd wezwał do udziału w sprawie po stronie pozwanejOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW.(k. 120), która wniosła o oddalenie powództw i zasądzenie kosztów procesu. Zgłosiła zarzut przedawnienia w całości roszczeniaA. P.oraz przedawnienia roszczeniaR. K.za okresy rozliczeniowe przypadające przed kwietniem 2016 r. (k. 135).
Ochrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.poparła stanowiskoOchrona (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.co do braku biernej legitymacji procesowej drugiej ze spółek. Z kolei spółka komandytowa poparła zarzut przedawnienia zgłoszony przezspółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (...)pozwane podniosły, iż spółka z ograniczoną odpowiedzialnością może ponosić odpowiedzialność za zobowiązania spółki komandytowej tylko akcesoryjnie i w granicach tejże odpowiedzialności. Odpowiada za nie na zasadzie odpowiedzialności za cudzy dług. Dlatego też miarodajnym dla określenia biegu terminu przedawnienia winien być moment wstąpienia do postępowania przez spółkę komandytową. Dodatkowo pozwane wskazały, iż powodowie nie wykazali dowodami wysokości swoich roszczeń. Nadto pozwane współpracują nie tylko ze sobą, ale i z innymi podmiotami świadczącymi usługi ochraniarskie m.in. w zakresie korzystania z załóg patroli interwencyjnych. Same zaś przepisy prawa pracy nie zakazują podejmowania przez pracownika dodatkowego zatrudnienia (k. 140-151).
Pismem złożonym 5 czerwca 2021 r. interwencję po stronie pozwanej zgłosiłaAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.. Wniosła o oddalenie powództw i zasądzenie kosztów procesu. Powtórzyła zarzuty podniesione przez pozwanych przeciwko roszczeniom powodów (k. 463-467).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej pozwaneOchrona (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.orazOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.zajmują się świadczeniem usług ochrony osób i mienia. Pozwane współpracują ze sobą, w tym korzystają z jednego centrum monitoringu, które zajmuje się odbieraniem zgłoszeń o interwencję i kierowaniem tych zgłoszeń do poszczególnych załóg patrolowych. Współpraca ta obejmuje również inną ze spółek należących do grupyJ., mianowicieAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW..
Dowód:
- zeznaniaŁ. M.k. 270-271v
- przesłuchanieP. S.k. 443-444 (445)
- zeznaniaW. P.k. 522-523
Zasadą przy zatrudnianiu pracowników ochrony przez powiązane osobowo i kapitałowo spółki grupyJ.było, iż jedna ze spółek zawierała z nimi umowę o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy za minimalnym wynagrodzeniem za pracę, a inna zawierała umowę zlecenia na świadczenie usług tożsamych z obowiązkami wykonywanymi w ramach umowy o pracę i wynagrodzeniem wyrażonym w stawce godzinowej. Pracownicy ochrony wiedzieli, że ich rzeczywiste wynagrodzenie będzie odpowiadało iloczynowi stawki godzinowej i ilości przepracowanych godzin bez rozróżnienia, dla której ze spółek praca miała być świadczona.
Dowód:
- zeznaniaŁ. M.k. 270-271v
- zeznaniaJ. A.k. 271v-272
- przesłuchanieR. K.k. 377
- przesłuchanieA. P.k. 377-377v
A. P.zatrudniony był wOchrona (...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.od 29 marca 2013 r. na stanowisku pracownika ochrony za wynagrodzeniem odpowiadającym wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.
W dniu 1 listopada 2014 r.A. P.zawarł umowę zlecenia zAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółką komandytową wW.. Na jej podstawie zobowiązał się do zapewniania wspólnie z innymi zleceniobiorcami ochrony obiektów polegającej na ich objazdach i obserwacji, szybkim dojeździe do obiektu w celu udaremnienia powstania szkody na osobie lub mieniu klienta zleceniodawcy. Za wykonane usługi otrzymywać miał wynagrodzenie określone stawką godzinową. Została ona określona w aneksie do umowy zlecenia datowanym również na 1 listopada 2014 r. i wynosiła 7,06 zł brutto.
Także iR. K.miał zawartą umowę o pracę zOchrona (...) spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.i zawarł umowę zlecenia zAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółką komandytową wW.o treści tożsamej z treścią umowy zawartej przezA. P.. Aneksem z dnia 1 czerwca 2015 r. strony tej umowy ustaliły wysokość stawki godzinowej na 9,40 zł brutto. Uległa ona obniżeniu do kwoty 7,03 zł brutto z dniem 1 stycznia 2016 r., zaś z dniem 1 sierpnia 2016 r. podwyższono ją do kwoty 14,50 zł brutto.
Powodów obowiązywał system równoważnego czasu pracy.
Dowód:
- umowy k. 10, 13-14, 281-282, 295-296, 308-309,
- porozumienie k. 11
- aneksy k. 12, 15, 297, 298, 310
- zeznaniaŁ. M.k. 270-271v
- przesłuchanieR. K.k. 377
- przesłuchanieA. P.k. 377-377v
Praca powodów polegała na patrolowaniu obiektów w przypisanym im rejonie oraz podejmowaniu interwencji zlecanych przez wspólne dla spółek grupyJ.centrum monitoringu. Świadczyli ją w dwuosobowych załogach, przy czymR. K.był kierowcą, aA. P.wyłącznie towarzyszył kierowcy jako drugi załogant. Pracę w danym dniu rozpoczynali o godzinie 7.00 i kończyli o 7.00 następnego dnia. Kolejny patrol rozpoczynali z reguły po upływie 48 godzin.
W ciągu jednego 24-godzinnego dyżuru patrolowali obiekty w swoim rejonie oraz dokonywali interwencji w lokalizacjach podawanych przez centrum monitoringu. Nie wiedzieli, czy dane polecenie interwencji dotyczy obiektu ochranianego przezOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW., czyAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW., czy też przez inny podmiot. Korzystali z tego samego środka transportu.
Dowód:
- zeznaniaŁ. M.k. 270-271v
- zeznaniaJ. A.k. 271v-272
- przesłuchanieR. K.k. 377
- przesłuchanieA. P.k. 377-377v
- przesłuchanieP. S.k. 443-444 (445)
- zeznaniaW. P.k. 522-523
Ochrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa w(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.rozliczały czas pracy powodów w ten sposób, że 12 godzin ich pracy traktowane było jako czas pracy w ramach umowy o pracę z(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW., zaś pozostałe 12 godzin jako świadczenie usług na rzeczAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.. Przy czym nie było reguły, iż pierwsze 12 godzin ma zostać rozliczone przezAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW., a drugie 12 godzin przezOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW..
Przed każdym 3-miesięcznym okresem rozliczeniowym przełożeni pracownikówochrony spółki Ochrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wręczali do podpisu harmonogramy pracy na ten okres i karty ewidencji czasu pracy. Wskazywano w nich, że powodowie dyżury dla tej pozwanej rozpoczynać mieli zarówno o 6.00, jak i 18.00.
Dowód:
- harmonogramy oraz karty ewidencyjne k. 152-193 (k. 211-252)
- zeznaniaŁ. M.k. 270-271v
- zeznaniaJ. A.k. 271v-272
- przesłuchanieR. K.k. 377
- przesłuchanieA. P.k. 377-377v
Wynagrodzenie za pracę w danym miesiącu pozwanaOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.wypłacała powodom do 10-go dnia następnego miesiąca. Jego wysokość odpowiadała wysokości wynagrodzenia wynikającego z umowy o pracę. Do 21-go dnia miesiąca powodowie otrzymywali pozostałą część wynagrodzenia wypłacaną przezAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW.. Łączna wysokość wynagrodzenia odpowiadała iloczynowi stawki godzinowej i ilości przepracowanych godzin. Stawka godzinowa wynagrodzenia była wyższa dla załoganta wykonującego jednocześnie obowiązki kierowcy pojazdu patrolowego.
Na potrzeby rozliczenia zAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółką komandytową wW.powodowie otrzymywali rachunki za świadczone dla niej usługi, które podpisywali i składali jej celem wypłaty wynagrodzenia.
Dowód:
- zeznaniaŁ. M.k. 270-271v
- przesłuchanieR. K.k. 377
- przesłuchanieA. P.k. 377-377v
PowódA. P.pracował w dniach:
- 4-5, 7-8, 10-11, 13-14, 16-17, 19-20, 22-23, 25-26, 28-29 września 2015 r.
- 1-2, 4-5, 7-8, 10-11, 13-14, 16-17, 19-20, 22-23, 25-26, 28-29 października 2015 r. oraz 31 października-1 listopada 2015 r.
- 3-4, 6-7, 9-10, 12-13, 15-16, 18-19, 21-22, 24-25, 27-28 listopada 2015 r. i 30 listopada-1 grudnia 2015 r.
- 2-3, 5-6, 8-9, 11-12, 14-15, 20-21, 23-24, 26-27,29-30 stycznia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,16-17,19-20,22-23,25-26,28-29 lutego 2016 r.
- 2-3,8-9,11-12,14-15,17-18,20-21,23-24,26-27,29-30 marca 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,16-17,19-20,22-23,25-26,28-29 kwietnia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,16-17,19-20,25-26,28-29 maja 2016 r. i 31 maja-1 czerwca 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,18-19,24-25,27-28 czerwca 2016 r. i 30 czerwca -1 lipca 2016 r.
- 1-2,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,21-22,24-25,27-28,30-31 lipca 2016 r.
W pierwszym kwartale 2016 r.A. P.wypracował 176 nadgodzin wynikających z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy. W drugim kwartale 2016 r. wypracował 144 nadgodziny. W lipcu 2016 r. ilość nadgodzin wyniosła 72.
PowódR. K.pracował w dniach:
- 4-5, 7-8, 10-11, 13-14, 16-17, 19-20, 22-23, 25-26, 28-29 września 2015 r.
- 1-2, 4-5, 7-8, 10-11, 13-14, 16-17, 19-20, 22-23, 25-26, 28-29 października 2015 r. oraz 31 października-1 listopada 2015 r.
- 3-4, 6-7, 12-13, 15-16, 18-19, 21-22, 24-25, 27-28 listopada 2015 r. i 30 listopada-1 grudnia 2015 r.
-5-6,8-9,11-12,14-15,17-18,20-21,23-24,26-27,29-30 stycznia 2016 r.
- 1-2,3-4,6-7,9-10,12-13,16-17,19-20,22-23,25-26,27-28, lutego 2016 r.
- 2-3,5-6,8-9,11-12,14-15,17-18,20-21,23-24,26-27,29-30 marca 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,13-14,16-17,19-20,25-26,28-29 kwietnia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,16-17,19-20,25-26,28-29 maja 2016 r. i 31 maja-1 czerwca 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,24-25,27-28 czerwca 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10, 12-13,14-15,18-19,21-22,24-25,27-28,30-31 lipca 2016 r.
- 2-3,4-5,6-7,10-11,24-25,26-27,28-29,30-31 sierpnia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,13-14,16-17,18-19,22-23,25-26,28-29 września 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,19-20,22-23,25-26,28-29 października 2016 r. i 31 października-1 listopada 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,21-22,24-25,27-28,30 listopada 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,21-22,24-25,30-31 grudnia 2016 r.
W pierwszym kwartale 2016 r.R. K.wypracował 200 nadgodzin wynikających z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy. W drugim – 168 nadgodzin. W trzecim – 128 nadgodzin. W czwartym – 200 nadgodzin.
Dowód:
- karty przebiegu dyżurów k. 253-268
Powodowie otrzymali wynagrodzenie za pracę odpowiadające ilości przepracowanych godzin pracy.
Bezsporne
Powodom nie wypłacono dodatku za pracę w porze nocnej oraz dodatkowego wynagrodzenia z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy.
NależnośćA. P.z tytułu dodatku za pracę w porze nocnej w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 lipca 2016 r. wyniosła po 201,56 zł miesięcznie.
W pierwszym kwartale 2016 r. powód powinien otrzymać dodatkowe wynagrodzenie za przekroczenie przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w wysokości 2.307,19 zł. W drugim kwartale 2016 r. - 2.329,66 zł, a za lipiec 2016 r. – 1.543,85 zł.
NależnośćR. K.z tytułu dodatku za pracę w porze nocnej w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. wyniosła:
- 256,30 zł za styczeń 2016 r.
- 339,60 zł za luty 2016 r.
- 245,20 zł za marzec 2016 r.
- 247,50 zł za kwiecień 2016 r.
- 348,90 zł za maj 2016 r.
- 250 zł za czerwiec 2016 r.
- 367,80 zł za lipiec 2016 r.
- 186 zł za sierpień 2016 r.
- 208,90 zł za wrzesień 2016 r.
- 192,50 zł za październik 2016 r.
- 255,30 zł za listopad 2016 r.
- 205,70 zł za grudzień 2016 r.
Z tytułu dodatkowego wynagrodzenia za przekroczenie przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy powód powinien otrzymać:
- 4.824,50 zł za I kwartał 2016 r.
- 4.904,20 zł za II kwartał 2016 r.
- 4.551,60 zł za III kwartał 2016 r.
- 3.649,70 zł za IV kwartał 2016 r.
Dowód:
- karty przebiegu dyżurów k. 253-268
- częściowo opinia biegłego k. 322-331v
Sąd zważył, co następuje:
Powództwa okazały się częściowo uzasadnione.
Podstawę prawną roszczeń powodów o dodatek za pracę w porze nocnej stanowił przepisart. 1518§ 1 k.p., który stanowi, że pracownikowi wykonującemu pracę w porze nocnej przysługuje dodatek do wynagrodzenia za każdą godzinę pracy w porze nocnej w wysokości 20% stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z kolei podstawy prawnej roszczeń o dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych należało upatrywać wart. 1511§ 2w zw. zart. 1511§ 1 pkt 1 k.p.Na podstawie tych przepisów dodatek do wynagrodzenia w wysokości 100% przysługuje za każdą godzinę pracy nadliczbowej z tytułu przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, chyba że przekroczenie tej normy nastąpiło w wyniku pracy w godzinach nadliczbowych, za które pracownikowi przysługuje prawo do dodatku w wysokości 100%.
Swoje roszczenia powodowie oparli na twierdzeniu, że elementy ich stosunków pracy, wynikające z umów o pracę, miały charakter pozorny w zakresie wysokości wynagrodzeń. W istocie nie mieli otrzymywać najniższego wynagrodzenia za pracę, wynikającego z umów o pracę, ale wynagrodzenie określone stawką godzinową. Obaj też podnieśli, że obowiązki wykonywane przez nich w okresach objętych sporem, stanowiły wykonywanie umowy o pracę. Zawarte przez nich umowy zlecenia miały pozwolić pozwanym na obejście przepisów prawa pracy, w szczególności przepisów o rekompensacie pracy w godzinach nadliczbowych.
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwolił na poczynienie stanowczych ustaleń co do tego, że powodowie, będąc zatrudnieni wOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółce komandytowej wW., pełnili pracę w patrolach interwencyjnych. Zakres współpracy spółek należących do grupyJ.oraz powiązania osobowo-kapitałowe, sprowadziły ich obowiązki do realizacji wspólnych zadań, bez jakiejkolwiek możliwości rozróżnienia, dla której ze spółek zadania te wykonują. Rozpoczynali patrol o godzinie 7.00 i kończyli go o 7.00 następnego dnia. W ciągu jednego 24-godzinnego dyżuru patrolowali obiekty w swoim rejonie oraz dokonywali interwencji w lokalizacjach podawanych przez centrum monitoringu. Nie wiedzieli, czy dane polecenie interwencji dotyczy obiektu ochranianego przezOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW., czyAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW., czy też przez inny podmiot. Korzystali z tego samego środka transportu, pojazdu i umundurowania. Mieli jednego przełożonego w osobieŁ. M..
Powyższe wynika przede wszystkim z zeznań świadków zawnioskowanych przez pozwane i interwenienta ubocznego.
Ł. M.zeznał, że choć z zasady po 12 godzinach pracy na podstawie umowy o pracę następowało 12 godzin świadczenia usług na podstawie umowy zlecenia, to praca powodów przed godziną 19.00 i po niej niczym się nie różniła. Zmieniała się wyłącznie częstotliwość interwencji. Zeznał też, że nie było przypadku pracownika, który w okresie świadczenia pracy pracowałby bez zawartej umowy zlecenia.
Z zeznań w/w świadka mogłoby wynikać, że specyfika pracy członków patrolu była uzależniona od pory dnia. W porze dziennej obowiązki patrolu skupiały się na obiektach stacjonarnych, a w porze nocnej na obiektach ochrony fizycznej. Miało to uzasadniać wprowadzenie dwóch umów z osobnymi podmiotami. Nie mniej jednak relacja świadka nie znalazła oparcia w harmonogramach pracy powodów, gdzie praca w ramach umowy o pracę miała być przez nich świadczona tak w porze dziennej, jak i nocnej.
J. A.– pracownik ochrony - zeznał, że polecenia interwencji otrzymywał z centrum monitoringu pozwanych, bez względu na to czy obowiązywał go czas pracy wynikający z umowy o pracę, czy też z umowy zlecenia. Zawsze pracował w systemie 12 godzin patrolu w ramach umowy o pracę i 12 godzin patrolu w ramach umowy zlecenia. Zmiana następowała o godzinie 19.00, ale nic nie zmieniało to w sposobie wykonywania przez niego obowiązków pracownika patrolu interwencyjnego.
Relacjom tym nie przeczy przesłuchanieP. S.oraz zeznaniaW. P.. Nie mieli oni szczegółowych informacji o specyfice pracy powodów.P. S.potwierdził, iż załogi patrolowe nie miały wiedzy, kto ochrania obiekty, których dotyczyły interwencje.W. P.potwierdził, iż spółki z grupyJ.współpracowały ze sobą oraz innymi firmami ochraniarskimi. Również według niego załogi patrolowe nie wiedziały, jaki podmiot ochrania dany obiekt.
W świetle powyższego Sąd uznał za wiarygodną relację powodów co do tego, że wykonywanie przez nich obowiązków pracowników ochrony w patrolu interwencyjnym, w czasie dyżuru od godziny 7.00 do godz. 7.00 następnego dnia, stanowiło realizację zobowiązania wynikającego z umowy o pracę. Wynagrodzenie powodów określone było od początku stawką godzinową, a nie wynagrodzeniem wskazanym w umowach o pracę. Aneksy do umowy zlecenia określała tę stawkę.
Sąd na podstawieart. 242 k.p.c.pominął wniosek interwenienta ubocznego o dopuszczenie dowodu z zeznań świadkaM. N.. Świadek miał odnieść się do warunków zatrudnienia powodów, zakresu ich obowiązków i sposobu ich wykonywania, wymiaru czasu pracy i współpracy między interwenientem i pozwanymi. Sąd trzykrotnie wzywał świadka. Adres dla doręczeń (miejsce zatrudnienia) wskazany pierwotnie przez interwenienta okazał się nieaktualny. Nie było możliwym doręczenie wezwania na adres wskazany jako miejsce zamieszkania świadka. Za pośrednictwem policji ustalono, że świadek pod nim nie zamieszkuje i nie zamieszkiwał. Uprawniało to Sąd do zastosowania regulacji zawartej wart. 242 k.p.c.
Dokonane ustalenia co do sposobu świadczenia pracy przez powodów (i innych członków zespołów patrolowych) nakazują uznanie, iż rozdział pracy był tylko formalny – w drodze podpisania dwóch różnych umów. W praktyce jednak nie zostały wyodrębnione czynności pracownicze świadczone w ramach umów o pracę od wykonywanych w ramach umów zlecania. Przez cały czas powodowie wykonywali takie same obowiązki, jak wynikające z umowy o pracę (charakterystyczne dla stanowiska pracownika ochrony).
Formalne rozdzielenie pracy – w istocie wykonywanej na rzecz pracodawcy – na różne umowy było obejściem prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, zmierzającym do zmniejszenia kosztów zatrudniania pracowników. Podpisanie przez powiązany z podmiot umów zlecenia z powodami ukierunkowane było na czerpanie przez pracodawcę korzyści z pracy bez konieczności wypłacania im dodatków wynikających zkodeksu pracyza pracę w godzinach nadliczbowych oraz przy zmniejszeniu odprowadzanych składek. Umowa zlecenia w istocie tylko pozorna pozostawała więc nieważna (art. 83 § 1 k.c.,art. 58 § 1 k.c.).
Spółki, z którymi powodowie mieli podpisane umowy, są powiązane kapitałowo i osobowo. W ich interesie finansowym było zlecania sobie wzajemnie czynności w ramach podwykonawstwa czy kształtowania zatrudnienia pracowników ochrony tak, jak miało to miejsce w tej sprawie. Zatrudnianie jednej osoby formalnie na podstawie kilku umów przez powiązane spółki powoduje istotne oszczędności. Po pierwsze unika się wypłacania dodatków za pracę w godzinach nadliczbowych i zmniejsza obciążenie składkowe, po drugie nie zachodzi konieczność zwiększenia składu osobowego w związku z ustawowymi ograniczeniami godzin nadliczbowych przypadających na jednego pracownika. Ograniczenie wydatków związanych z zatrudnieniem to nie tylko oszczędność, ale i większa konkurencyjność na rynku, jako że niższe koszty pozwalają na zaoferowanie kontrahentom atrakcyjniejszych cen.
Powyższe nakazywało uznanie, że praca wykonywana przez powodów jako pracowników ochrony była pracę świadczoną w całości ramach zatrudnienia pracowniczego u pozwanejOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW., a kwoty wypłacane powodom z umów zlecenia przezAgencja Ochrony (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW.były w istocie częścią należnego pracownikom wynagrodzenia ze stosunku pracy.
To z kolei, w świetle danych wynikających z kart przebiegu dyżurów, prowadziło do przyjęcia, że powodowie wykonywali czynności pracownicze ponad pełny wymiar czasu pracy wynikający ze stosunku pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym, co oznacza, iż pracowali w godzinach nadliczbowych. Zgodnie bowiem zart. 151 k.p.za taką uważana jest praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu pracy. Ustawowy wymiar czasu pracy to 8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym (art. 129 § 1 k.p.).
Powodowie byli zatrudnieni w systemie równoważnego czasu pracy, gdzie dobowy, zazwyczaj 8-godzinny czas pracy mógł być przedłużony do 16 godzin (art. 135 § 1 k.p.). Omawiany system charakteryzuje się tym, że jeśli pracownik pracuje w danym dniu dłużej niż 8 godzin, ale krócej niż 16 godzin, to czas pracy ponad 8 godzin, a poniżej 12 godzin nie stanowi godzin nadliczbowych. Pracownik powinien jednak otrzymać rekompensatę za przedłużenie dobowego czasu pracy w postaci skrócenia o przepracowany czas innego dnia pracy w danym okresie rozliczeniowym lub udzielenia dni wolnych. W przypadku powodów okres rozliczeniowy ustalony był na 3 miesiące, co nie naruszałoart. 135 § 2 k.p.
Celem ustalenia wysokości dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych i dodatku za pracę w porze nocnej Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu wyliczania wynagrodzeń za pracę. W postanowieniu wydanym 20 kwietnia 2020 r. wskazał biegłemu wytyczne, którymi miał się on kierować przy dokonywaniu wyliczeń. W szczególności nakazał biegłemu przyjęcie, iż podstawę do obliczenia należności winna stanowić suma minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz średniego wynagrodzenia uzyskanego przez każdego z powodów w spornym okresie.
Ostatecznie jednak Sąd uznał, że skoro powodowie zgodzili się zatrudnić za wynagrodzeniem określonym stawką godzinową, to ona winna stanowić podstawę wyliczeń należności dochodzonych w pozwie. Skutkowało to weryfikacją wyliczeń przedstawionych przez biegłego.
Przed przystąpieniem do rozważań odnośnie sposobu wyliczenia należności należy wskazać, że zasadnym okazał się zarzut przedawnienia części roszczeń.
A. P.domagał się dodatkowego wynagrodzenia za pracę w porze nocnej w okresie od 1 września 2015 r. do 31 lipca 2016 r. oraz dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za kwartały: III-IV 2015 r., I-II 2016 r. oraz za lipiec 2016 r.R. K.domagał się domagał się dodatkowego wynagrodzenia za pracę w porze nocnej w okresie od 1 września 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. oraz dodatkowego wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych za kwartały: III-IV 2015 r., I-IV 2016 r.
Swój pozew wnieśli 11 października 2018 r., ale skierowali go wobec niewłaściwego podmiotu, jakim jestOchrona (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW..Ochrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa wW.została oznaczona jako strona pozwana dopiero w piśmie złożonym 5 lutego 2019 r. To ta data była miarodajna dla ustaleń w kwestii przedawnienia, a nie data doręczenia spółce komandytowej odpisu pozwu.
Zgodnie z treściąart. 123 § 1 pkt 1 k.c.bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia.
Taką czynnością jest właśnie zainicjowanie postępowania sądowego poprzez złożenie pozwu. Samo zaś doręczenie jego odpisu stronie pozwanej należy do Sądu i strona powodowa nie ma wpływu na to, w jakim terminie owo doręczenie nastąpi.
Oczywiście przerwanie biegu, o którym mowa w w/w przepisie następuje tylko wobec podmiotu, który został oznaczony jako strona pozwana. W sytuacji, gdy w toku postępowania nastąpią zmiany podmiotowe po stronie pozwanej, przerwanie biegu przedawnienia wobec nowego podmiotu następuje dopiero w momencie, gdy stał się stroną, czyli gdy został oznaczony jako pozwany przez stronę powodową, albo wezwany do udziału w postępowaniu przez sąd, który m.in. w sprawach z zakresu prawa pracy nie musi działać na wniosek powoda.
Strona powodowa po złożeniu odpowiedzi na pozew przez próbowała naprawić swój błąd powołując się na instytucję sprostowania. Sąd takiej możliwości nie dopuścił, albowiem jest ona „zarezerwowana” wyłącznie w odniesieniu do pomyłek, błędów i niedokładności sądu (por. orzeczenia Sądu Najwyższego w sprawach o sygn. II CKN 817/97, I PZ 93/01 i IV PRN 4/77 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 16 marca 2017 r., sygn. I ACa 93/16).
Ostatecznie powodowie zdecydowali się na s pozwanie tak spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, jak i spółki komandytowej. Przy czym solidarnej odpowiedzialności tej pierwszej za dług drugiej upatrywali wart. 31 § 1 i 2 k.s.h.Przepis ten stanowi, iż Wierzyciel spółki może prowadzić egzekucję z majątku wspólnika w przypadku, gdy egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. W orzecznictwie dopuszcza się możliwość wszczęcia postępowania sądowego przeciwko komplementariuszowi spółki komandytowej jeszcze przed stwierdzeniem bezskuteczności egzekucji prowadzonej przeciwko tej spółce. Jednakże termin przedawnienia roszczeń wobec komplementariusza biegnie od chwili, w której okazało się, że egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna. dopiero stwierdzenie bezskuteczności egzekucji wobec spółki komandytowej daje możliwość przerwania biegu przedawnienia roszczenia przeciwko komplementariuszowi za zobowiązania spółki (por. wyrok Sądu Najwyższego z 11 sierpnia 2022 r., sygn. II CSKP 733/22).
Zdaniem Sądu orzekającego subsydiarność odpowiedzialności komplementariusza nie może prowadzić do sytuacji, w której odpowiada on za większe zobowiązanie, niż spółka. Jeżeli zobowiązanie spółki uległo przedawnieniu, a więc nie może być skutecznie dochodzone przed sądem, to tym samym nie powinno być możliwości jego dochodzenia wobec wspólnika/komplementariusza.
Powyższe skutkowało stwierdzeniem przez Sąd, że dopiero w dniu 5 lutego 2019 r. doszło do przerwania biegu przedawnienia roszczeń zgłoszonych przez powodów.
Wedle treściart. 291 k.p.roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Roszczenie o dodatek za pracę w porze nocnej przysługuje za każdy miesiąc i staje się wymagalne z datą płatności wynagrodzenia za pracę. Zgodnie z regulacją zawartą wart. 85 § 2 k.p.wynagrodzenie za pracę płatne raz w miesiącu wypłaca się z dołu, niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu pierwszych 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego.
Roszczenie o dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych wynikającą z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym staje się wymagalne w dacie płatności wynagrodzenia przysługującego za ostatni miesiąc tego okresu.
Skoro przerwanie terminu przedawnienia wobec pozwanych nastąpiło 5 lutego 2019 r., to należałoby przyjąć, że przedawniły się roszczenia przypadające za okresy przed 5 lutego 2016 r. Natomiast Sąd, w oparciu o przepisart. 300 k.p., zastosował odpowiednio regulację zart. 118 zdanie drugie k.c.Wedle niej koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. Oznacza to, że przedawnieniu uległy roszczenia powodów za okres do końca 2015 r. Dlatego też wyliczenia należności powodów ograniczyły się do przypadających po 31 grudnia 2015 r.
W kwestii podstawy wyliczeń powodowie w pozwie wskazali, że wynikająca z umów zlecenia stawka godzinowa wynosiła 8,73 zł netto dla kierowcy patrolu i 8,23 zł netto dla drugiego członka patrolu. Na okoliczność tą nie zaproponowali tylko anek do umowy zlecenia zawartej przezA. P.. Wynika z niego, że od 1 listopada 2014 r. stawka godzinowa wynagrodzenia tego powoda wynosiła 7,06 zł brutto.
Kolejne dowody w omawianym zakresie przedstawił interwenient uboczny. Są to aneksy do umów zlecenia powodów. Wynika z nich, że stawka godzinowaA. P.od 1 listopada 2014 r. wynosiła 7,06 zł brutto. StawkaR. K.początkowo (od 1 listopada 2014 r.) wynosiła 9,40 zł brutto. Z dniem 1 stycznia 2016 r. uległa ona obniżeniu do kwoty 7,03 zł brutto, zaś z dniem 1 sierpnia 2016 r. podwyższono ją do kwoty 14,50 zł brutto.
Sami powodowie nie potrafili w sposób spójny określić wysokości obowiązujących ich stawek wynagrodzenia.R. K.zeznał, że jako kierowca patrolu w 2015 r. otrzymywał „około 10,50 zł”. Drugi członek załogi otrzymywał 10 zł za godzinę pracy. Od lipca mieli stawkę 12,50 zł. Nie pamiętał jednak od którego roku. Później nastąpiła podwyżka do 13,50 zł, ale jak wrócił na rejon 252, to obniżono stawkę do 12,50 zł. Tutaj też nie potrafił wskazać dat.
PowódA. P.zeznał, że w 2016 r. jego stawka wynosiła 8,50 zł. Stawka Kierowcy wynosiła 9 zł. Gdy wrócił do pracy w lutym 2017 r. (nie pamiętał dnia) jego stawka wynosiła 12 zł.
W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł oprzeć się na relacjach powodów i za miarodajne uznał stawki wynikające z aneksów do umów zlecenia z tym jednak zastrzeżeniem, że nie mogły one prowadzić do ustalenia wynagrodzenia miesięcznego w wysokości niższej od minimalnego wynagrodzenia za pracę. Zatem w miesiącach, gdzie iloczyn stawki i ilości godzin do przepracowania, był niższy od najniższego wynagrodzenia, zastosowano stawkę godzinową wynikającą z podzielenia minimalnego wynagrodzenia i ilości godzin do przepracowania.
Zestawienie należności powodów przedstawiono poniżej.
R. K.- dodatek za pracę w porze nocnej

m-c

Dodatek żądany (k. 448)

Dodatek należny

Dodatek podlegający zasądzeniu

09.15

391,30

przedawnione

10.15

433,60 (430,70)

przedawnione

11.15

430,70 (261,10)

przedawnione

12.15

215,60

przedawnione

1.16

256,30

174,96

174,96

2.16

339,60

176

176

3.16

245,20

168

168

4.16

247,50

140,80

140,80

5.16

348,90

184,80

184,80

6.16

250

134,40

134,40

7.16

367,80

176

176

8.16

186

185,60

185,60

9.16

208,90

208,80

208,80

10.16

192,50

232

232

11.16

255,30

232

232

12.16

205,70

208,80

208,80

suma: 2 222,16 zł

Wartość dodatku wyliczono stosownie do treściart. 1518§ 1 k.p., czyli przyjęto za podstawę 20% stawki godzinowej wynikającej z kwoty 1.850 zł (minimalne wynagrodzenie za pracę w roku 2016), ilość godzin do przepracowania w danym miesiącu i ilość godzin pracy w porze nocnej w danym miesiącu (po 8 godzin na każdy dyżur, gdyż pora nocna obejmuje godziny od 23.00 do 7.00). Dla przypomnienia, Sąd przyjął, żeR. K.pracował w dniach:
- 5-6,8-9,11-12,14-15,17-18,20-21,23-24,26-27,29-30 stycznia 2016 r.
- 1-2,3-4,6-7,9-10,12-13,16-17,19-20,22-23,25-26,27-28, lutego 2016 r.
- 2-3,5-6,8-9,11-12,14-15,17-18,20-21,23-24,26-27,29-30 marca 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,13-14,16-17,19-20,25-26,28-29 kwietnia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,16-17,19-20,25-26,28-29 maja 2016 r. i 31 maja-1 czerwca 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,24-25,27-28 czerwca 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10, 12-13,14-15,18-19,21-22,24-25,27-28,30-31 lipca 2016 r.
- 2-3,4-5,6-7,10-11,24-25,26-27,28-29,30-31 sierpnia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,13-14,16-17,18-19,22-23,25-26,28-29 września 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,19-20,22-23,25-26,28-29 października 2016 r. i 31 października-1 listopada 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,21-22,24-25,27-28,30 listopada 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,21-22,24-25,30-31 grudnia 2016 r.
Zatem należność za styczeń 2016 r. wyliczono następująco: 1850:152 godzin x 20% =2,43 zł x 8 x 9 = 174,96 zł. Analogiczny schemat zastosowano do kolejnych miesięcy.
Wyliczenia w zakresie dodatku do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych przedstawiały się następująco:
a) I kwartał 2016 r. – 200 nadgodzin przy stawce godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia za pracę i wynoszącej 10,51 zł (1.850 zł : 176 godzin tj. średnią ilość godzin do przepracowania w miesiącu w tym kwartale=10,51 zł) dawało kwotę 2.102 zł.
b) II kwartał 2016 r. - 192 nadgodzin, średnio 168 godzin w miesiącu 1850:168=11,01 zł x 192=2.113,92
c) III kwartał 2016 r. :
- lipiec - 72 nadgodziny 1850:168=11,01 zł x 72 = 792,72 zł
- sierpień – 16 nadgodzin 14,50 zł x16 = 232 zł - od tego miesiąca stawka godzinowa przekraczała wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę
- wrzesień – 40 nadgodzin 14,50 zł x 40=580 zł
Łącznie w III kwartale 2016 r.: 1 604,72 zł
d) IV kwartał 2016 r. - 200 nadg x 14,50 zł=2.900 zł
A. P.- dodatek za pracę w porze nocnej

m-c

Dodatek żądany

Dodatek należny

Dodatek podlegający zasądzeniu

09.15

192,49

przedawnione

10.15

195,56

przedawnione

11.15

248,99

przedawnione

12.15

201,56

przedawnione

1.16

201,56

174,96

174,96

2.16

201,56

176

176

3.16

201,56

151,20

151,20

4.16

201,56

158,40

158,40

5.16

201,56

184,80

184,80

6.16

201,56

151,20

151,20

7.16

201,56

176

176

suma

suma: 1.172,56 zł

A. P.pracował w dniach:
- 2-3, 5-6, 8-9, 11-12, 14-15, 20-21, 23-24, 26-27,29-30 stycznia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,16-17,19-20,22-23,25-26,28-29 lutego 2016 r.
- 2-3,8-9,11-12,14-15,17-18,20-21,23-24,26-27,29-30 marca 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,16-17,19-20,22-23,25-26,28-29 kwietnia 2016 r.
- 1-2,4-5,7-8,10-11,13-14,16-17,19-20,25-26,28-29 maja 2016 r. i 31 maja-1 czerwca 2016 r.
- 3-4,6-7,9-10,12-13,18-19,24-25,27-28 czerwca 2016 r. i 30 czerwca -1 lipca 2016 r.
- 1-2,6-7,9-10,12-13,15-16,18-19,21-22,24-25,27-28,30-31 lipca 2016 r.
W całym tym okresie stawka wynagrodzenia z umowy zlecenia nie zapewniała mu minimalnego wynagrodzenia za pracę, stąd to je przyjęto do wyliczeń. W styczniu powód przepracował 72 godziny w porze nocnej. W lutym 80 godzin, w marcu 72 godziny, w kwietniu 72 godziny, w maju 80 godzin, w czerwcu 72 godziny i w lipcu 80 godzin.
W pierwszym kwartale 2016 r.A. P.wypracował 176 nadgodzin wynikających z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy. Dodatek za ten okres wyniósł więc 1 849,76 zł (1.850 zł :176 tj. średnią ilość godzin do przepracowania w miesiącu w tym kwartale =10,51 zł x 176).
W drugim kwartale 2016 r. wypracował 144 nadgodziny. Dodatek za ten okres wyniósł więc 1 850,40 zł.
W lipcu 2016 r. ilość nadgodzin wyniosła 72. Należny z tego tytułu dodatek to 792,72 zł (1850:168 godz =11,01 x 72).
Ostatecznie na rzeczR. K.należało zasądzić łącznie 10.942,80 zł, a na rzeczA. P.łącznie 5.665,44 zł.
Powodowie domagali się odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od zgłoszonych roszczeń głównych. Podstawę prawną roszczeń odsetkowych stanowiłart. 481 § 1 k.c.w związku zart. 300 k.p.
Jak już wspomniano dodatek za pracę w porze nocnej przysługuje za każdy miesiąc i staje się wymagalny z datą płatności wynagrodzenia za pracę. Dodatkowe wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych wynikającą z przekroczenia przeciętnej tygodniowej normy czasu pracy w przyjętym okresie rozliczeniowym staje się wymagalne w dacie płatności wynagrodzenia przysługującego za ostatni miesiąc tego okresu.
Z uwagi na opisany wyżej subsydiarny charakter odpowiedzialności pozwanejOchrona (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.Sąd zastrzegł w wyroku , iż ma ona prawo powstrzymać się od zapłaty zasądzonych kwot do czasu stwierdzenia bezskuteczności postepowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwkoOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wW..
W pozostałych zakresach roszczenia powodów należało oddalić jako bezzasadne.
W pkt IV i V wyroku Sąd na podstawieart. 100 k.p.c.orzekł o koszt ach procesu w odniesieniu do powództwaA. P.. Jego żądanie uwzględniono w 41,5% (5.665,44 zł z 13.652,19 zł). Na jego koszty, jak i koszty pozwanych składało się wyłącznie wynagrodzenie pełnomocników w kwocie 2.700 zł. Po stosunkowym rozdzieleniu na rzecz każdego z pozwanych należało zasądzić po 486 zł.
W pkt VIII i IX wyroku zawarto orzeczenie o kosztach procesu w odniesieniu do powództwaR. K.. Jego podstawę również stanowiłart. 100 k.p.c., a koszty stron sprowadzały się do wynagrodzenia pełnomocników (2.700 zł). Różnica polegała na tym, iż jego powództwo uwzględniono w 26,04% (10 942,80 zł z 42.028,20 zł). Po stosunkowym rozdzieleniu należało zasądzić na rzecz każdego z pozwanych po
1 293,84 zł.
Rozstrzygnięcia w pkt V i X wyroku zapadły w oparciu o przepisart. 4772§ 1 k.p.c.
W toku postępowania Skarb Państwa – Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie poniósł koszty w kwocie 1.518,66 zł. Składało się na nie wynagrodzenie biegłego oraz opłaty od pozwów. Wynagrodzenie biegłego rozliczono przyjmując, że na każdego z powodów przypada jego połowa, tj. 922,83 zł. Z tego z połowy przypadającej naA. P.zwrócone być powinno 41,5% czyli 378,36 zł, a z połowy przypadającej naR. K.26,04%, czyli 240,30 zł. Wartość opłaty od uwzględnionej części powództwaA. P.to 400 zł, a uR. K.to 500 zł.
Stosownie do unormowania zawartego wart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnychorazart. 100 k.p.c.– Sąd w pkt XI wyroku obciążył pozwanego pracodawcę, czyliOchrona (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółkę komandytową wW.w/w kosztami sądowymi (240,30 zł+378,36 zł+400 zł+500 zł).

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

(...)
(...)
(...)

3
(...)