Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 441/21
Data wyroku: 2023-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Beata Studzińska

Sygn. akt II W 441/21

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny
         :
W dniu 03 marca 2021 r. III Komisariat Policji wG.skierował do Sądu Rejonowego Gdańsk – Północ wG.wniosek o ukaranie obwinionegoM. S.za to , że w okresie czasu od dnia 25 czerwca 2020 r. do dnia 04 września 2020 r. wG.naul. (...)notorycznie , w celu dokuczenia poprzez nasyłanie nasklep (...), Straży Miejskiej oraz przyjeżdżając osobiście pod sklep , robiąc zdjęcia sklepu oraz samochodu , złośliwie niepokoiłD. C., tj. o popełnienia wykroczenia z art. 107 k.w.
Zarządzenie o wszczęciu postępowania w tej sprawie zostało wydane w dniu 29 marca 2021 r.
Wyrokiem nakazowym z dnia 29 marca 2021 r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ wG.uznał obwinionegoM. S.za winnego popełnienia zarzucanego mu we wniosku o ukaranie wykroczenia z art. 107 k.w. i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 złotych.
W dniu 14 kwietnia 2021 r. obrońca obwinionego wniósł sprzeciw od w/w wyroku nakazowego i sprawa podlegała rozpoznaniu na zasadach ogólnych na rozprawie w dniach 18 października 2021 r. , 24 stycznia 2022 r. , 22 września 2022 r. , 05 grudnia 2022 r. , 24 lutego 2023 r. , 24 marca 2023 r. , 30 czerwca 2023 r. i 25 września 2023 r.

Sąd zważył, co następuje
         :
Zgodnie z treścią art. 45 § 1 k.w. karalność wykroczenia ustaje , jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok ; jeżeli w tym czasie wszczęto postępowanie , karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu.
Jak wynika z treści wniosku o ukaranie , wykroczenie zarzucane obwinionemuM. S.miało zostać przez niego popełnione w okresie czasu od dnia 25 czerwca 2020 r. do dnia 04 września 2020 r. , zatem w dniu 04 września 2023 r. nastąpiło przedawnienie orzekania co do tego czynu.
Art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.stanowi , iż nie wszczyna się postępowania , a wszczęte umarza , jeżeli nastąpiło przedawnienie orzekania(por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lipca 2002 r.,II KKN 36/01, Legalis Nr 59410, czy wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2011r.,III KK 27/11, Legalis Nr 428173).
Art. 62 § 1 k.p.w.stanowi z kolei , że okoliczności wyłączające orzekanie uwzględnia się z urzędu w każdym stadium postępowania . W myślart. 62 § 2 i § 3 k.p.w.w razie stwierdzenia okoliczności wyłączających orzekanie po wszczęciu postępowania , sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu , a jeżeli rozpoczęto już przewód sądowy - wyrok o umorzeniu postępowania , z wyjątkiem sytuacji określonym w§ 3. Natomiast w razie stwierdzenia okoliczności , o których mowa w art. 5 § 1 pkt 1 i 2 , tj. w razie stwierdzenia, że czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia , czyn nie zawiera znamion wykroczenia albo ustawa stanowi , że sprawca nie popełnia wykroczenia , po rozpoczęciu przewodu sądowego sąd wydaje wyrok uniewinniający , chyba że sprawca był w chwili czynu niepoczytalny.
Sądowi rozpoznającemu przedmiotową sprawę nie udało się , przed upływem terminu przedawnienia orzekania wykroczenia , zakończyć postępowania dowodowego . W przedmiotowej sprawie należało bowiem dopuścić jeszcze dowód z akt II W 2388/21 oraz uzyskać opinię sądowo – psychiatryczną dotyczącą obwinionego . Stwierdzenie jednak okoliczności wyłączającej orzekanie w postaci przedawnienia orzekania czyniło niedopuszczalnym przeprowadzenie dalszych czynności dowodowych w sprawie.
Jednocześnie wskazania wymaga , iż w sprawie brak było podstaw do uniewinnienia obwinionegoM. S.. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził bowiem , że czynu zarzucanego obwinionemu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia , jak również nie stwierdził , że czyn nie zawiera znamion wykroczenia albo ustawa stanowi , że sprawca nie popełnia wykroczenia . W ocenie Sądu czyn zarzucany obwinionemu miał miejsce. Tym niemniej rozstrzygnięcie kwestii sprawstwa obwinionegoM. S.co do zarzucanego mu czynu wymagałoby przeprowadzenia postępowania dowodowego w w/w zakresie , co z uwagi na przedawnienie orzekania nie mogło zostać zrealizowane.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2002 r., IV KKN 264/99, Legalis Nr 114018)
Dlatego też mając powyższe rozważania na uwadze, Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku.
W punkcie II wyroku rozstrzygnięto o kosztach postępowania, którymi w myśl art. przywołanego przepisu obciążono Skarb Państwa.