Sąd Okręgowy w Ostrołęce
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 642/14
Data wyroku: 2015-10-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bożena Beata Bielska
Słowa kluczowe: Renta Socjalna
Podstawa prawna: art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27.06.2003r. o rencie socjalnej

Sygn. akt:III U 642/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 07 października 2015r.
Sąd Okręgowy w Ostrołęce III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Bożena Beata Bielska

Protokolant:

sekretarz sądowy Sylwia Wójcik

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 października 2015r. wO.
sprawy z odwołaniaD. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wP.
orentę socjalną
na skutek odwołaniaD. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wP.

    z dnia03.06.2014r.
    znak(...)

orzeka:

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeD. B.prawo do renty socjalnej na okres od 01.05.2014r. do 30.04.2016r.;

2
stwierdza brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

UZASADNIENIE
D. B.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 03.06.2014r., odmawiającej mu prawa do renty socjalnej. W uzasadnieniu wskazał, że nie jest zdolny do pracy, gdyż ma problemy z ubieraniem, schylaniem się, ma zniekształconą i krótszą prawą rękę, zniekształcone lewe kolano i staw biodrowy oraz jedną część żuchwy.
W odpowiedzi na odwołanie ZUS wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, żeD. B.w okresie od 27.11.2007r. do 30.04.2014r. pobierał rentę socjalną. Podniósł, że orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28.05.2014r.D. B.nie został uznany za osobę całkowicie niezdolną do pracy, dlatego nie spełnia przesłanek do przyznania renty socjalnej.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją z dnia 09.01.2008r. ZUS przyznałD. B.prawo do renty socjalnej do dnia 31.12.2009r., uprawnienia do renty były odwołującemu następnie okresowo przedłużane, ostatnio decyzją z dnia 13.04.2012r. do dnia 30.04.2014r. (k. 9 i 43 a.r.).
W dniu 12.03.2014r.D. B.ponownie złożył wniosek o przyznanie mu prawa do renty socjalnej. Wobec powyższego został skierowany na badanie przez lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z dnia 07.04.2014r. nie uznałD. B.za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Wobec sprzeciwu wniesionego przez odwołującego, został on skierowany na badanie przez Komisję lekarską ZUS, która w orzeczeniu z dnia 28.05.2014r. zajęła analogiczne stanowisko. W oparciu o orzeczenie komisji lekarskiej ZUS wydał zaskarżoną decyzję.
D. B.urodził się dnia (...), zdobył wykształcenie średnie, z zawodu jest technikiem agrobiznesu (ogrodnictwa). Choruje na astmę, z powodu przebytej w okresie noworodkowym posocznicy cierpi na asymetrię kończyn dolnych i górnych oraz twarzy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu owszystkie dokumenty zawarte w aktach ZUS, w tym dokumentację lekarską, opinie biegłych lekarzy (k. 17-19 i 27- 28 a.s.).

Sąd zważył, co następuje:
D. B.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 03.06.2014r., odmawiającej mu prawa do renty socjalnej.
W ocenie Sądu odwołanie jest zasadne.
Zgodnie z treściąart. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej(tekst jedn. Dz.U. z 2013, poz.982 z późn. zm.) renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:
1) przed ukończeniem 18-tego roku życia;
2) w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia;
3) w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.
Definicję osoby niezdolnej do pracy podaje natomiastart.12 ust. 1-3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2015r., poz. 748 ze zm.), który stanowi, iż jest nią osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Zgodnie zaś z art. 61 w/w ustawy prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy.
PonieważD. B.w okresie od 27.11.2007r. do 30.04.2014r. pobierał rentę socjalną, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy uzależnione było od ustalenia, czy jest on nadal całkowicie niezdolny do pracy.
W tym celu Sąd dopuścił w sprawie dowód z opinii biegłych lekarzy z zakresu neurologii, medycyny pracy, pulmonologii i ortopedii. Biegli z zakresu: neurologiiT. P., medycyny pracyM. W.i ortopediiC. K.w opinii z dnia 03.12.2014r. ustalili, że jest on w dalszym ciągu całkowicie niezdolny do pracy na okres 2-ch lat od 01.05.2014r.
Po przeprowadzonym badaniu odwołującego oraz zapoznaniu się z dokumentacją medyczną dotyczącą jego stanu zdrowia biegli rozpoznali u odwołującego: pozapalne zniekształcenie kości ramiennej prawej, kości udowej i piszczelowej prawej oraz stawu biodrowego lewego ze skróceniem ramienia prawego i kończyny dolnej prawej na tle przebytej w okresie niemowlęcym posocznicy z zapaleniem kości, wrodzone zniekształcenie twarzy, astmę oskrzelową. (k. 17-19a.s.).
W uzasadnieniu biegli wskazali, że w badaniu przedmiotowym stwierdzili upośledzenie ruchomości w stawie barkowym prawym oraz podwichnięcie i znaczną niestabilność w stawie kolanowym prawym. W trakcie przemieszczania odwołujący kończynę dolną lewą utrzymywał w zgięciu w stawie biodrowym i kolanowym lewym, utykał na prawą kończynę dolną. Według biegłych pozapalna dysfunkcja kończyn powoduje znaczne ograniczenia w wykonywaniu pracy. Od 2007r. odwołujący miał orzekaną przez ZUS całkowitą niezdolność do pracy i brak jest jakiejkolwiek poprawy stanu zdrowia odwołującego w przeciągu ostatnich lat, dlategoD. B.jest całkowicie niezdolny do pracy zarobkowej.
Opinię w sprawie wydawała również biegła z zakresu pulmonologii,A. D.. Biegła nie stwierdziła całkowitej niezdolności do pracy odwołującego z powodu schorzenia układu oddechowego. W uzasadnieniu wskazała, że badany choruje na astmę oskrzelową, znajduje się pod opieką pulmonologa. Podczas badania nie stwierdziła cech duszności, w badaniu fizykalnym płuca bez zmian, bez duszności nocnej. Odwołujący nie przedstawił też żadnego badania spirometrycznego.
Po doręczeniu stronom w/w opinii, zastrzeżenia do opinii biegłych z zakresu neurologii, medycyny pracy i ortopedii wniósł organ rentowy. W piśmie z dnia 27.08.2015r. podniósł, iż nie zgadza się z opinią biegłych, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy oraz że odwołujący jest ewidentnie zjatrogenizowany orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy, co powoduje wycofanie w aktywności zawodowej i niepodejmowanie prób aktywizacji. Zdaniem ZUS odwołujący jest w pełni zaadaptowany do kalectwa, nie korzysta z pomocy ortopedycznych, z zawodu jest technikiem agrobiznesu a szkołę tę ukończył już z niepełnosprawnością, co de facto świadczy o tym, że jest zdolny do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji. Poprawa w stosunku do poprzednio orzekanej całkowitej niezdolności do pracy polega na zaadaptowaniu ubezpieczonego do kalectwa oraz na zdobyciu zawodu, w którym może pracować. W konkluzji organ rentowy wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii innych biegłych z zakresu neurologii medycyny pracy i ortopedii.
Na rozprawie Sąd na podstawieart. 217 § 3 kpcoddalił powyższy wniosek. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, szczególnie opinia biegłych z zakresu neurologii, medycyny pracy i ortopedii, w sposób dostateczny wyjaśnia okoliczności sprawy.
Nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu rentowego, iż skoro zawód technika agrobiznesu odwołujący uzyskał już z niepełnosprawnością, to jest on zdolny do pracy zgodnej z poziomem kwalifikacji. Samo zdobycie wykształcenia nie poprawiło przecież stanu zdrowia odwołującego a od dzieciństwa cierpi na te same schorzenia. Z Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz.U. Z 2912r., poz. 7) wynika, że celem kształcenia w zawodzie technika agrobiznesu jest m.in. przygotowanie do prowadzenia produkcji rolniczej oraz organizacja i prowadzenie przedsiębiorstwa w agrobiznesie, a więc przygotowanie m.in. do: wykonywania prac związanych z produkcją roślinną i zwierzęcą, obsługi pojazdów, maszyn i urządzeń stosowanych w produkcji roślinnej i zwierzęcej, organizowania i wykonywania prac związanych z przetwórstwem spożywczym, usługami i handlem. Zdaniem Sądu, pomimo zdobycia wykształcenia w w/w kierunku odwołujący jest niezdolny do wykonywania takich obowiązków, gdyż wymagają one sprawności fizycznej, sprawnego poruszania się a z opinii jednoznacznie wynika, iż odwołujący ma ograniczoną ruchomość czynną i bierną w stawie barkowym prawym, przy ruchach w stawie barkowym prawym wyczuwalne jest trzeszczenie i przeskakiwanie, nadto odwołujący ma asymetrię kończyn dolnych, prawa kończyna dolna jest skrócona około 10 cm a w obrębie lewej kończyny dolnej występują zaniki mięśniowe w obrębie uda i goleni, zaś staw kolanowy prawy jest zniekształcony, podwichnięty i niestabilny. Taki stan uniemożliwia wykonywanie pracy wymagającej chodzenia, podnoszenia ciężarów czy obsługi maszyn, a więc m.in. pracy technika agrobiznesu. Z opinii wynika nadto, że odwołujący nie może wykonywać pracy wymagającej długotrwałego siedzenia, gdyż skrócenie kończyny dolnej prawej i zniekształcenie stawu biodrowego uniemożliwia długotrwałe siedzenie z uwagi na pojawiający się ból. Należy też zauważyć, że odwołujący podejmował próbę zatrudnienia, gdyż w okresie od 17.03.2010r. do 31.05.2010r. pracował jako monter rowerów w(...) S.A.wP.. Ze świadectwa pracy wynika jednak, iż zawarto z nim umowę o pracę na czas określony 2 miesięcy i nie została ona przedłużona, co należy wiązać z ograniczeniem ruchowym odwołującego, które w oczach pracodawcy czyni go mniej wydajnym pracownikiem.
Organ rentowy podnosił też poprawę w stosunku do poprzednio orzekanej całkowitej niezdolności do pracy odwołującego, poprawa taka jednak nie została stwierdzona przez biegłych. Podkreślić przy tym należy, że w świetleart. 61 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpoprawa ma dotyczyć stanu zdrowia, a nie, jak wskazuje ZUS, polegać na zaadaptowaniu się do kalectwa i zdobyciu zawodu.
Reasumując zdaniem Sądu opinia wydana przez biegłych sądowych z zakresu neurologii, medycyny pracy i ortopedii, w niniejszej sprawie uwzględnia całokształt okoliczności związanych ze stanem zdrowia odwołującego, określa schorzenia, ich skutek oraz stopień nasilenia i dlatego uznać należy ją za miarodajną do oceny zdolności do pracy. Biegli przeprowadzili badanie odwołującego, którego wyniki opisali szczegółowo w opinii, mieli nadto na uwadze dokumentację lekarską, dotyczącą odwołującego.D. B.w okresie noworodkowym chorował na posocznicę, był wielokrotnie leczony operacyjnie, w wyniku choroby przebytej w okresie noworodkowym, oprócz skrócenia nogi, zniekształcenia stawu biodrowego i kolanowego, ma znacznie skróconą prawą rękę, w związku z tym mięśnie okolicy łopatkowej, prawego barku i ramienia są słabo rozwinięte. Biegli stwierdzili również asymetrię kończyn dolnych, różnica pomiędzy długością kończyn wynosi 10 cm, stwierdzono zanik mięśni uda i goleni oraz asymetrię twarzy. Taki stan był dotychczas podstawą przyznawania odwołującemu prawa do renty socjalnej.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy, działając na zasadzieart. 47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznałD. B.prawo do renty socjalnej na orzeczony przez biegłych okres od 01.05.2014r. do 30.04.2016r.
Zgodnie z treściąart. 118 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, Sąd był zobowiązany, przyznając odwołującemu prawo do renty, do zamieszczenia z urzędu w sentencji wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji tj. zarówno przyznającej prawo do świadczenia, jak też jego brak (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28.04.2010 roku, II UK 330/09, LEX 604220).
Ostatnią okolicznością niezbędną do wydania decyzji było ustalenie istnienia całkowitej niezdolności do pracy odwołującego. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie ZUS nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie powyższego w toku postępowania przed tym organem. Przyznanie odwołującemu renty nastąpiło bowiem dopiero po zebraniu dodatkowego materiału dowodowego przed Sądem i opierało się na wynikach badania przedmiotowego dokonanego przez biegłych sądowych.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.