Sąd Okręgowy w Warszawie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 1057/18
Data wyroku: 2019-11-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia () Anna Bonkowska

Sygn. akt II C 1057/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 listopada 2019 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział II Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący:Sędzia (del.) Anna Bonkowska
Protokolant: Malwina Bulik
po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2019 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwa Skarbu Państwa – Prezydenta MiastaR.
przeciwko(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.
o zapłatę

1
zasądza od(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.na rzecz Skarbu Państwa – Prezydenta MiastaR.kwotę 211 040,62 zł (dwieście jedenaście tysięcy czterdzieści złotych sześćdziesiąt dwa grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 31 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty;

2
zasądza od(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.na rzecz na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej kwotę 10 800 zł (dziesięć tysięcy osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

3
nakazuje pobrać od pozwanej(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.na rzecz Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 10 553 zł (dziesięć tysięcy pięćset pięćdziesiąt trzy złote) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Powód Skarb Państwa – Prezydent MiastaR.wniósł o zasądzenie od pozwanego(...) sp. z o.o.wW.kwoty 211.040,62 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej według norm przepisanych.
Uzasadniając roszczenie powód wskazał, że jego żądanie wynika z nieuiszczania przez pozwanego opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego za 2017 r. Na kwotę dochodzoną składa się opłata za użytkowanie wieczyste za rok 2017 oraz skapitalizowane odsetki od tej kwoty za okres od dnia 1 kwietnia 2017r. do dnia 30 sierpnia 2018r. (pozew – k. 5-9)
1 października 2018 r. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym uwzględnił roszczenie w całości (k. 91).
Pozwany(...) sp. z o.o.wW.w sprzeciwie od nakazu zapłaty zaskarżył wydany nakaz zapłaty w całości i wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Pozwany podniósł, że na nieruchomości, której dotyczy opłata za użytkowanie wieczyste zlokalizowany jest obiekt handlowy. Obiekt ten był wynajmowany przez pozwanegospółce (...) sp. z o.o., która na podstawie umowy najmu miała regulować wszelkie koszty powstałe w związku z przedmiotem najmu.(sprzeciw k. 97-98)
W odpowiedzi na sprzeciw powód podtrzymał żądanie pozwu podnosząc, ze brak było akceptacji właściciela gruntu na czynności związane z „przerzucaniem” obowiązku płatności opłaty rocznej na najemcę( odpowiedz na sprzeciw k. 136-137).
Sąd ustalił, co następuje:
Powód – Skarb Państwa jest właścicielem gruntu – działki o nr ew.(...)oraz(...)położonej wR.(odpis KW nr(...)– k. 10-70).
Pozwany jest jedynym użytkownikiem wieczystym przedmiotowego gruntu od 30 czerwca 2006 r. (odpis KW nr(...)– k. 10-70).
Postanowieniem z 18 czerwca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zatwierdziło ugodę z 19 maja 2009 r. zawartą pomiędzy Prezydentem MiastaR.a(...)sp. z o.o. wW.. W treści ugody wskazano, że podstawą do aktualizacji opłaty z tytułu użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości jest operat szacunkowy wykonany przez rzeczoznawcę majątkowego, ustalając wartość 1 m(
    2)gruntu na kwotę 296 zł. Opłata roczna obowiązująca od 1 stycznia 2009 r. miała wynosić 192.003,36 zł. (
    postanowienie w sprawie(...)– k. 84-85, ugoda – k. 86)
Pismem z 21 czerwca 2017 r. powód skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty należności z tytułu użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa. Kwota należności głównej wynosiła 192.003,36 zł, a odsetki za okres od 01 kwietnia 2017r. do 28 czerwca 2017 r. – 4.447,64 zł. (wezwanie do zapłaty – k. 87, potwierdzenie odbioru – k. 88).
Na mocy umowy najmu z 14 października 2005 r.(...) sp. z o.o.wW.najmowała znajdujący się na nieruchomości obiekt handlowy.(bezsporne)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dokumentów, których prawdziwość i wiarygodność nie była kwestionowana przez strony, nie budziła ona także wątpliwości Sądu.
W pozostałym zakresie Sąd pominął wnioski pozwanego o dopuszczenie dowodu z dokumentów załączonych do odpowiedzi na pozew. W ocenie Sądu kwestie związane z realizacją umowy najmu obiektu handlowego znajdującego się na przedmiotowej nieruchomości, jak również ewentualne problemy z jej wykonaniem przez najemcę nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w kontekście dyspozycji zawartej wart. 238 k.c.Ewentualne spory w tym zakresie powinny być rozstrzygane w innym postępowaniu – pomiędzy wynajmującym a najemcą.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo polegało uwzględnieniu w całości.
Powód jako właściciel nieruchomości żądał od pozwanego zapłaty kwoty 211.040,62 zł tytułem opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste za rok 2017, na którą składało się roszczenie główne w wysokości 192.003,36 zł oraz skapitalizowane odsetki w kwocie 19.037,26 zł.
Roszczenie powoda zostało wywiedzione w oparciu o brzmienieart. 238 k.c.orazart. 71 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami(Dz. U. z 2018 r., poz. 2204 tekst jedn.), dalej: u.g.n.
Zgodnie zart. 238 kc, wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Zgodnie zaś zart. 71 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami(t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 2147) (dalej również jako „u.g.n.”), za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok (ust. 4 zd. 1).
Bezsporna w niniejszej sprawie była okoliczność objęcia przez pozwanego w użytkowanie wieczyste przedmiotowej nieruchomości, jak również to, że powód jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości. Poza sporem stron znajdowała się również kwestia wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego za 2017 rok ustalonej na mocy ugody zawartej między stronami i zatwierdzonej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wK..
Pozwana nie kwestionowała wysokości opłaty na podstawie art. 77-81 u.g.n.
Jedyny zarzut podnoszony przez pozwanego dotyczył nieposiadania przez niego legitymacji biernej w tym tego, że roszczenie powinno być skierowane przeciwko najemcy– (...) sp. z o.o.budynku na nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste a nie przeciwko użytkownikowi wieczystemu.
Powyższy zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie. Obowiązek uiszczenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego, zgodnie z normą zawartą wart. 238 k.c., z mocy prawa spoczywa na użytkowniku wieczystym. Za uiszczanie opłaty odpowiedzialny jest wyłącznie ten podmiot, któremu w konkretnym czasie oznaczonym w umowie przysługuje prawo użytkowania wieczystego.
Normy prawne zawarte wart. 238 k.c.oraz art. 71 u.g.n. są normami prawa bezwzględnie obwiązującymi. Normy te nie mogą więc być odmiennie kształtowane na podstawie umowy stron, w tym przypadku użytkownika wieczystego wynajmującego budynek zawartej pomiędzy najemną budynku.
Wszelkie ustalenia pomiędzy użytkownikiem wieczystym, a dalszymi posiadaczami np. najemcami nie mają znaczenia dla ustalenia obowiązku uiszczania opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego i nie zwalniają użytkownika wieczystego z obowiązku jej wobec właściciela nieruchomości.
Prawo użytkowania wieczystego jest ściśle związane z gruntem. Opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego obciąża podmiot wpisany do księgi wieczystej jako użytkownik wieczysty, niezależnie od tego, czy korzysta on z gruntu(vide: SN w wyroku z 17 grudnia 2008 r., I CSK 244/08, OSNC-ZD 2009, nr 3, poz. 82).
Z powyższych przyczyn w ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości tak w zakresie opłaty za 2017r. jak i odsetek za okres od 1 kwietnia 2017 r. do 30 sierpnia 2018 r.,
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 k.c., zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Ponadto zgodnie z art. 71 ust. 4 zdanie pierwsze u.g.n., opłaty roczne wnosi się przez cały okres trwania użytkowania wieczystego, w terminie do 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
Roszczenie odsetkowe w zakresie skapitalizowanych odsetek zostało zasądzone zgodnie żądaniem pozwu, na podstawie art. 71 ust. 4 u.g.n., tj. a w zakresie odsetek ustawowych za opóźnienie – zgodnie z żądaniem pozwu (art. 481 § 1 k.c.), tj. od 31 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty. W związku z tym orzeczono jak w punkcie 1 wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.Sąd zasądził na rzecz Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej koszty zastępstwa procesowego w kwocie 10.800 zł. Koszty te zostały ustalone zgodnie zart. 99 k.p.c.w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), obowiązującego w dacie wytoczenia niniejszego powództwa.
W punkcie 3 wyroku Sąd nakazał na podstawieart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. z 2019 r., poz. 785 tekst jedn.; dalej: u.k.s.c.) pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa – Prezesa Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 10.553 zł tytułem nieuiszczonej przez powoda, z uwagi na obejmujące go ustawowe zwolnienie (art. 94 u.k.s.c.), opłaty stosunkowej od pozwu.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji wyroku.