Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 732/22
Data wyroku: 2024-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Roman Chorab
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: 86 § 1 kw

Sygn. akt II W 732/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 lipca 2024 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczącysędzia Roman Chorab
Protokolant Joanna Gaweł - Wojciechowska
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu w dniach 17.04.2023 r., 29.05.2023r., 03.08.2023 r., 29.07.2024 r.
sprawyK. K. (1)
s.E.iM.z d.K.
ur. (...)wL.

obwinionemu o to, że:

w dniu 29 października 2022 roku około godziny 14:05 w miejscowościW., kierując pojazdem markiV. (...)onr rej. (...), nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru skrętu w lewo, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującego pojazdem markiA.onr rej. (...),
tj. o wykroczenie z art. 86 § 1 k.w.

I
obwinionegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tym iż przyjmuje, iż kierujący samochodemA.naruszyłart. 24 ust. 7 pkt 3 ustawy prawo o ruchu drogowymoraz nie zastosował się do znaku P-4 stanowiącego wykroczenie zart. 86 § 1kw i za to na podstawieart. 86 § 1kw wymierza mu karę 500 (pięciuset) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 118§1 kpwiart. 119 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 Ustawy z dnia 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnychwymierza opłatę w wysokości 50 złotych .

Sygn. akt II W 732/22

UZASADNIENIE

W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:

K. K. (1)w chwili obecnej jest 33 - letnim mieszkańcemL.. Obwiniony jest zatrudniony na stałe wZakładzie (...) sp. z o. o.z siedzibą wL.. Na chwilę obecną, z tytułu zatrudnienia w w/w firmie, osiąga on dochód w wysokości 2 800 zł netto miesięcznie. Jest żonaty oraz ma na utrzymaniu jedno dziecko (syn 6 lat). Nie posiada majątku.

(

dowód ; dane osobowe obwinionego :K. K. (1)– k. 8 i k. 54

).

W dniu 29 października 2022 r., około godziny 14:00 doszło do kolizji drogowej z udziałem obwinionegoK. K. (1)oraz pokrzywdzonych:A. K. (1),T. P.iM. K..
Do zdarzenia doszło w ten sposób, że obwiniony – kierując wówczas samochodem markiV. (...), nie zachował należytej ostrożności (nie upewnił się czy pas jezdni z lewej strony jest wolny) podczas wykonywania manewru skrętu w lewo w drogę podporządkowaną w kierunku miejscowościK., uderzył swoją lewą stroną w prawą stronę wyprzedzającego go pojazdu m – kiA. (...), kierowanego przezA. K. (1), z którym jechało dwóch pasażerów, tj.:T. P.iM. K..
Chwilę przed wystąpieniem kolizji oba pojazdy jechały za pojazdem markiV. (...), którego wyprzedzili będąc w tamtym momencie w odległości około 200 metrów przed skrzyżowaniem. Oba pojazdy poruszały się od siebie w odległości około 50 metrów. W pierwszej kolejności pojazd ten został wyprzedzony przez samochód obwinionegoK. K. (1), a po chwili również przez pokrzywdzonegoA. K. (1). Po wykonaniu tego manewru obwiniony poruszał się przez chwilę lewym pasem jezdni, a następnie zjechał na prawy pas, podczas gdy pokrzywdzony kontynuował jazdę lewym pasem chcąc jednocześnie wyprzedzić pojazd obwinionegoK. K. (1).
Jednakże w momencie jego wyprzedzania, gdy oba pojazdy znajdowały się już na wysokości skrzyżowania, a obwinionyK. K.zdecydował się na manewr skrętu w lewo, mając w zamiarze wjechać w drogę podporządkowaną, uderzając w tym momencie pojazd pokrzywdzonegoA. K., którego nie zobaczył. Oba pojazdy jechały z prędkością około 80 - 90 km/h.
W wyniku zaistniałej kolizji na obwinionegoK. K. (1)funkcjonariusze Policji zamierzali nałożyć mandat karny w wysokości 1250,00 zł, lecz ten odmówił jego przyjęcia. PokrzywdzonyA. K. (1)został natomiast ukarany mandatem karnym z uwagi na przekroczenie prędkości w tym miejscu oraz podjętej próbie wyprzedzania na podwójnej ciągłej i przed skrzyżowaniem. ObwinionemuK. K. (1)zostało , zaś elektronicznie zatrzymany dowód rejestracyjny pojazdu.

(

dowód : notatka urzędowa, k. 1, zeznania świadkaM. M. (2), k. 3 oraz k. 56 , zeznania świadkaB. B.- k. 56v - 57, zeznania świadkaŁ. M.- k. 57, zeznania świadkaK. J.- k. 57 – 57v, zeznania świadkaT. P.- k. 61 – 61v, zeznania świadkaM. K.- k. 61v – 62, dokumentacja zdjęciowa- k. 4 – 6 oraz k. 41 - 53, rys zdarzenia- k. 28, zeznania pokrzywdzonegoA. K. (1)- k. 54v – 55v

).

Do kolizji obu pojazdów doszło z winy obwinionego, który rozpoczął manewr skrętu w lewo w momencie kiedy pojazd wyprzedzający znajdował się już w trakcie wykonywania manewru wyprzedzania.
Podczas wykonywania manewru skrętu w lewo kierujący samochodemV. (...)(obwiniony) był zobowiązany, poza sygnalizowaniem zawczasu zamiaru wykonania tego manewru, m.in. do zachowania szczególnej ostrożności. Kierujący samochodemV. (...)miał możliwość uniknięcia kolizji poprzez zaniechanie manewru skrętu w lewo.
Pomimo tego, że pokrzywdzonyA. K. (1)w chwili zdarzenia wyprzedzał w miejscu niedozwolonym i miał większą prędkość, to jednak do zderzenia pojazdów doprowadził obwinionyK. K. (1), gdyż to jego pojazd wjechał w pojazd pokrzywdzonegoA. K..
Pojazd pokrzywdzonego znajdował się w chwili zdarzenia w fazie wyprzedzania i obwinionyK. K.nie powinien w tamtym momencie wykonywać manewru skrętu w lewo. Pojazd pokrzywdzonego znajdując się w fazie wyprzedzania nie miał możliwości uniknięcia kolizji, zaś pojazd kierowany przez obwinionegoK. K.taką możliwość posiadał.

(

dowód : opinia biegłego sądowego zakresu techniki samochodowej mgr inż.P. K.oraz opinia uzupełniająca, k. 65 – 79 oraz k. 80 - 81

).

Sąd zważył co następuje :

Oskarżyciel Publiczny we wniosku o ukaranie zarzucał obwinionemuK. K.popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 k. w. stanowiącego, że kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu, nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, podlega karze grzywny.
Należało przy tym stwierdzić, że przebieg zdarzenia opisanego we wniosku o ukaranie wskazywał, iż wypełnia on dyspozycję normy z wyżej cytowanego przepisu, a brak było podstaw do ewentualnej zmiany jego kwalifikacji prawnej.
Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, należało stwierdzić, bez żadnej wątpliwości, że obwinionyK. K. (1)kierując w momencie zdarzenia pojazdem markiV. (...), na skutek niezachowania i wymaganej należytej ostrożności doprowadził do wypadku drogowego stwarzając przy tym zagrożenie dla pokrzywdzonegoA. K. (1)i powodując szkodę materialną w jego pojeździe.
Jedynie dal pełnej jasności przedmiotowego zdarzenia należało opis zarzucanego obwinionemu czyny zawrzeć stwierdzenie , iż pokrzywdzonyA. K. (1)w tym zdarzeniu naruszyłart. 24 ust. 7 ustawy prawo o ruchu drogowymoraz nie zastosował się do znaku P-4 ( za co został zresztą ukarany mandatem karnym ).
Zebrane w sprawie dowody w postaci w szczególności : notatki urzędowej, zdjęć z miejsca zdarzenia, a także zeznań świadków, czy też w szczególności opinii biegłego sądowego z zakresu ruchu drogowego i rekonstrukcji wypadków drogowych tworzą rzetelną, wiarygodną i logiczną całość oraz są wzajemnie ze sobą spójne.
Okoliczności wynikające z zarzucanego obwinionemuK. K. (1)czynu wynikały również częściowo z wyjaśnień samego obwinionego, który jednak nie przyznał się do zarzucanego mu czynu , nie kwestionując przy tym ustaleń samego zdarzenia.
ObwinionyK. K. (1)przyjął linię obrony, w której podnosił , iż to pokrzywdzony przyczynił się do wypadku poprzez jazdę z nadmierną prędkością, a także wykonywanie manewru wyprzedzania w miejscu oznaczonym znakiem poziomym P- 4 (podwójna linia ciągła), a ponadto przed skrzyżowaniem dróg. Istotnie należy stwierdzić, że pokrzywdzony również przekroczył przepisyprawa o ruchu drogowym. ObwinionyK. K.„zarzucał” pokrzywdzonemu w szczególności naruszenie przepisu art. 22 ust. 1 ustawy „prawo o ruchu drogowym”, co wskazał w zastrzeżeniach do wydanej przez biegłego opinii. Należy jednak stwierdzić, że pomimo naruszenia przepisów i wymogu zachowania szczególnej ostrożności przez pokrzywdzonego, odpowiedzialność za wystąpienie przedmiotowej kolizji ponosi jednak obwinionyK. K., który nawet gdyby był przekonany o przekroczeniu przepisów drogowych przez pokrzywdzonegoA. K.winien powstrzymać się od manewru skrętu w lewo czego niewątpliwie mógł dokonać.
ObwinionyK. K. (1), bowiem również winien zachować należytą ostrożność w chwili zdarzenia poprzez chociażby użycie kierunkowskazu skrętu w lewo ( ale nawet gdyby ten kierunkowskaz był użyty , to i tak obwiniony nie był zwolniony z należytej ostrożności przed wykonanie manewru skrętu w lewo ) i też dokładną obserwację jezdni (spojrzenie w lewe lustro), czego jednak nie uczynił, albowiem okoliczności takie nie wynikały z zebranego materiału dowodowego. ObwinionyK. K.bowiem miał możliwość uniknięcia kolizji, a możliwości takich nie posiadał pokrzywdzony, gdyż znajdował się w chwili kolizji w fazie wyprzedzania. W zaistniałych warunkach obwinionyK. K.nie powinien więc decydować się na manewr skrętu w lewo. Należy przy tym zauważyć, że przekroczenie przez pokrzywdzonegoA. K.przepisówprawa o ruchu drogowympoprzez nadmierną prędkość, czy wykonywanie manewru wyprzedzania w miejscu niedozwolonym stanowią przedmiot ustalenia jego odpowiedzialności w osobnym postępowaniu. Pomimo tego, że istnieje co prawda możliwość poniesienia przez pokrzywdzonego odpowiedzialności za naruszenie wyżej wskazanych zasad bezpieczeństwa, to jednak nie ponosi on z całą pewnością odpowiedzialności za samą kolizję obu pojazdów.
Tę odpowiedzialność ponosi wyłącznie obwinionyK. K. (1), który nie powinien decydować się na manewr skrętu w lewo w takich okolicznościach, a pokrzywdzony w zaistniałej sytuacji nie posiadał realnych możliwości uniknięcia zderzenia.
ObwinionyK. K. (1)nie dochował należytej ostrożności, nie obserwował dostatecznie drogi i dokonał błędnej oceny wykonując manewr skrętu z drogi głównej na drogę podporządkowaną, w momencie nadjechania pojazdu pokrzywdzonegoA. K.próbującego go wyprzedzić. Fakty te wynikały również zeznań w charakterze świadków dwóch funkcjonariuszy Policji, wykonujących czynności służbowe na miejscu zdarzenia. Powyższe zostało w szczególności zaakcentowane zarówno w pisemnej opinii biegłego sądowego, a także w złożonych przez niego ustnych uzupełnieniach tej opinii, ustosunkowujących się do złożonych przez obrońcę obwinionego zastrzeżeń.
Mając powyższe rozważania na względzie należało uznać winę obwinionegoK. K.i orzec jak w pkt I wyroku. W ocenie Sądu orzeczona kara grzywny jest współmierna do okoliczności popełnionego przez ob.K. K.czynu i z pewnością nie razi surowością , a będzie wystarczającą dolegliwością uzmysławiającą ob.K. K.naruszenie przepisówprawa o ruchu drogowymw przedmiotowym zakresie.
Rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie kosztów sądowych wynika z okoliczności, iż obwinionyK. K.jest osobą pracującą i osiągającą stałe dochody. Zdaniem Sądu brak było więc podstaw do zwolnienia go od kosztów sądowych, a poniesienie przez niego opłaty w wysokości 50 zł z pewnością nie spowoduje uszczerbku koniecznego dla jego utrzymania, czy też jego rodziny.