Sąd Okręgowy w Szczecinie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1838/24
Data wyroku: 2025-01-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Miller-Młyńska

Sygn. akt VI U 1838/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2025 r.
Sąd Okręgowy(...)VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:

Przewodnicząca:

SSO Monika Miller-Młyńska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 stycznia 2025 r. wS.
sprawyH. B. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o wysokość emerytury
na skutek odwołaniaH. B. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z 14 listopada 2024 r., znak: ENP/06/039023475
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
Decyzją z 14 listopada 2024 r., znak(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówiłH. B. (1)ponownego ustalenia wysokości emerytury.
W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, iż wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 4 czerwca 2024 r. nie jest przesłanką do uchylenia lub zmiany decyzji, wskazaną w art. 114 ustawy emerytalnej, a nadto zwrócił uwagę, że ubezpieczona nie należy do grupy osób, których dotyczy orzeczenie Trybunału.
H. B. (1)odwołała się od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości i wnosząc o ponowne przeliczenie wysokości emerytury oraz jej wyrównanie wraz z odsetkami. Wskazała, że ZUS powinien dokonać ponownego przeliczenia jej świadczenia, uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 4 czerwca 2024 roku, sygn. akt SK 140/20, tj. bez zastosowania przepisu art.25 ust. 1b ustawy emerytalno-rentowej. Podkreśliła, że bez znaczenia powinien być fakt, że orzeczenie Trybunału nie zostało dotąd opublikowane.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.wniósł o jego oddalenie w całości, przedstawiając argumentację jak w zaskarżonej decyzji, a dodatkowo wskazując, że ubezpieczona miała ustalone prawo do emerytury w wieku powszechnym w roku 2011, w związku z czym nie pomniejszono jej wysokości tego świadczenia o sumę kwot pobranych emerytur wcześniejszych.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
H. B. (1)urodziła się (...).
Niesporne.
Decyzją z 8 lutego 2006 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.przyznał ubezpieczonej od 14 stycznia 2006 roku prawo do wcześniejszej emerytury (o symbolu E).
Niesporne, a nadto dowód: decyzja z 8 lutego 2006 r. - k. 11-12, plik III akt ZUS.
W dniu 24 stycznia 2011 r.H. B. (1)złożyła w ZUS O/S.wniosek o emeryturę powszechną.
Decyzją z 17 lutego 2011 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury w wieku powszechnym i ustalił jej wysokość na podstawie art. 26 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z FUS na kwotę 1.946 zł brutto. Wysokość emerytury ustalono w ten sposób, że podstawę obliczenia emerytury - stanowiącą sumę kwoty 25,595,65 zł (kwota zewidencjonowanych i zwaloryzowanych składek na koncie) i 456,046,67 zł (kwota zwaloryzowanego kapitału początkowego) podzielono przez 247,50 miesięcy (obowiązujący w dacie ustalania emerytury wskaźnik średniego dalszego trwania życia). Organ rentowy nie dokonał pomniejszenia emerytury powszechnej obliczanej dlaH. B.o sumę kwot pobranych emerytur wcześniejszych.
Wysokość tak obliczonej emerytury (o symbolu(...)) okazała się wyższa niż wcześniej przyznana emerytura wcześniejsza (o symbolu E), w związku z czym organ podjął wypłatę tego właśnie świadczenia.
Dowody – dokumenty w pliku IV akt ZUS: wniosek, - k. 1-2, decyzja ZUS z 17.2.2011 r. - k. 20.
W dniu 5 listopada 2024 rokuH. B.złożyła w ZUS wniosek, w którym wskazała, że „w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4.06.2024 r. i Sądu Najwyższego dotyczącego emerytów, którzy przeszli na emeryturę przed 6 czerwca 2012 r., który to orzekł, że art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej, wnosi o ponowne przeliczenie i wsteczne wyrównanie oraz rekompensatę dotyczącą” jej emerytury. Wskazała, że w roku 2006 przeszła na wcześniejszą emeryturę, przy naliczaniu której zmniejszono zgromadzony kapitał o pobrane świadczenia, o czym nie była poinformowana.
Organ rentowy rozpoznał ów wniosek, wydając zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję.
Dowód: wniosek 5.11.2024 r. – k. 35, pl. IV akt ZUS.

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie okazało się całkowicie niezasadne.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie zart. 1481§ 1 kodeksu postępowania cywilnego(tekst jednolity: Dz.U. z 2024 r., poz. 1568, dalej jako:k.p.c.), sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym między innymi wówczas, gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Analizując treść złożonych przez strony dokumentów, w szczególności podniesione przez odwołującą zarzuty, sąd uznał, że okoliczności faktyczne nie były w sprawie sporne. Spór nie dotyczył bowiem faktów lecz prawa, wobec czego sąd na podstawie przywołanego na wstępie przepisu uznał, że możliwe jest rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.
Spór w przedmiotowej miał dotyczył tego, czy zachodzą podstawy do przeliczenia emerytury ubezpieczonej, w związku z wydaniem przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z 4 czerwca 2024 roku, sygn. akt SK 140/20, tj. z pominięciem regulacji zawartej w przepisieart. 25 ust. 1b ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1631, dalej jako: ustawa emerytalna).
Abstrahując od rozważań, czy fakt nieopublikowania wskazanego wyroku w Dzienniku Ustaw ma znaczenie prawne, jak również czy wskazany wyrok może być w ogóle traktowany jako wiążące orzeczenie, należy zwrócić uwagę, że nawet przy korzystnej dla ubezpieczonej odpowiedzi na powyższe pytania i tak niemożliwe byłoby uwzględnienie jej odwołania.
Wbrew stanowisku skarżącej, nie należy ona bowiem do kręgu osób, które mogą ubiegać się o ustalenie wysokości ich świadczenia emerytalnego bez odejmowania kwot pobranych emerytur wcześniejszych. Taki wniosek mogą bowiem skutecznie składać wyłącznie te osoby, którymorgan rentowy przyznał prawo do emerytury w wieku powszechnym po dniu 31 grudnia 2012 r., a nie wcześniej. Kwestionowany przepis art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej wszedł bowiem w życie dopiero 1 stycznia 2013 r. W związku z tym dopiero w przypadku świadczeń przyznawanych po tej dacie organ rentowy zaczął – w przypadku osób, które najpierw korzystały z prawa do wcześniejszej emerytury, a potem przeszły na tzw. zwykłą emeryturę, w związku z osiągnięciem powszechnego wieku emerytalnego – dokonywać – przy obliczaniu owej zwykłej emerytury - potrąceń sumy kwot pobranych emerytur wcześniejszych. Skoro więcH. B. (1)ową „zwykłą” emeryturę przyznano w roku 2011, oznacza to (wynika to zresztą z treści wydanej wówczas przez ZUS decyzji), że ZUS nie dokonał pomniejszenia jej emerytury o żadną kwotę z tytułu pobierania wcześniejszej emerytury, gdyż nie obowiązywał wówczas żaden przepis, który by nakazywał takie działanie.
W tej sytuacji, na mocyart. 47714§ 1 k.p.c., sąd oddalił odwołanie ubezpieczonej jako całkowicie bezzasadne.
SSO Monika Miller-Młyńska

Zarządzenia:

1
odnotować

2
odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem o apelacji doręczyć ubezpieczonej

3
przedłożyć z apelacją lub po 21 dniach od wykonania.

SSO Monika Miller-Młyńska