Sąd Apelacyjny w Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 90/24
Data wyroku: 2024-07-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Apelacyjnego Ewa Gregajtys, Sądu Apelacyjnego Ewa Jethon
Słowa kluczowe: Kradzież
Podstawa prawna: art. 278 § 3a k.k.

Sygn. akt  II A Ka 90/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 31 lipca 2024r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący Sędzia Sądu Apelacyjnego Ewa Gregajtys (spr.)
Sędziowie Sądu Apelacyjnego Ewa Jethon
Sądu Apelacyjnego Rafał Kaniok
Protokolant Wiktoria Siporska
przy udziale Prokuratora Justyny Brzozowskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2024r.  sprawy:

1
A. C.urodzonego (...)wW., synaM.iG.z domuD.

oskarżonego zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 280 § 2 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zart. 278a § 1 kki zart. 288 § 1 kk,

2
M. K.urodzonego (...)wW., synaK.iM.z domuM.

oskarżonego zart. 278a § 1 kk
na skutek apelacji obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z 20 grudnia 2023r. sygn. akt V K 180/23
- wyrok w części zaskarżonej wobec oskarżonychA. C.iM. K.utrzymuje w mocy,
- zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania apelacyjnego, w tym z tytułu opłaty:
- odA. C.kwotę 400 (czterysta) zł,
- odM. K.kwotę 120 (stu dwudziestu) zł
oraz obciąża oskarżonych wydatkami w częściach na nich przypadających.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Sygnatura akt

II AKa 90/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1.

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie z dnia 20 grudnia 2023r. w sprawie V K 180/23;

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒  obrońca oskarżonegoA. C.

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☐ na niekorzyść

☒  w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

------------------------------------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

-----------------------------------------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

---------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

--------------------------------------------

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

2.

Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkw zw. zart. 4 kpkpoprzez przyjęcie przez sąd I instancji podczas oceny zebranego materiału dowodowego, że oskarżony w dniach 10 stycznia 2023r. i 12 stycznia 2023r. dopuścił się kradzieży szczególnie zuchwałej na szkodęŁ. G.oraz na szkodęsklepu (...)albowiem wykazał się postawą lekceważącą i wyzywającą wobec obecnych w tym czasie ekspedientek, przy czym poprawna ocena zachowania oskarżonego, mając na uwadze jego istotne elementy wraz z istotnymi okolicznościami zdarzenia, winna doprowadzić do uznania w/w zachowań jako wykroczeń zgodnie z treścią art. 119 § 1 kw.
Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkw zw. zart. 4 kpkpoprzez nie uznaniu przez Sąd meriti, że wobec oskarżonego w związku z popełnieniem przez niego czynu zabronionego w postaci usiłowania rozboju na osobachI. V.iK. S.nie zachodzą okoliczności pozwalające na zastosowanie wobec niego nadzwyczajnego złagodzenia kary pozbawienia wolności pomimo, ze przyznanie sięA. C.do przestępstwa, przeproszenie pokrzywdzonego i uzyskanie jego przebaczenia tworzą dla wymiaru kary sytuację wyjątkową, sprzyjającą nadzwyczajnemu złagodzeniu kary, świadczącą o osiągnięciu jednego z celów postępowania, a to o wyrównaniu jednostkowej krzywdy wyrządzonej przestępstwem i to przed zapadnięciem wyroku, czego Sąd nie uznał jako pozytywnego elementu prognostycznego osobowości oskarżonego, rezygnując z orzeczenia kary z zastosowaniemart. 60 § 2 kk.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny

☒  niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny

☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut 1.
Nie ma racji obrońca oskarżonego, gdy w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w pkt. 1 i 3 wyroku kwestionuje prawidłowość dokonanej przez Sąd Okręgowy oceny materiału dowodowego sprawy, jak też ustalenie, że realizują one znamiona kradzieży szczególnie zuchwałej zart. 278 § 3a kk. W uzasadnieniu wyroku Sąd szczegółowo odniósł się do materiału dowodowego sprawy wyczerpująco motywując, które dowody przyjął za podstawę ustaleń faktycznych, a nadto wyjaśnił powody oceny zachowań oskarżonego jako realizujących znamiona przestępstw zart. 278 § 3a kk, zatem kradzieży kwalifikowanej ze względu na jej okoliczności i sposób dokonania zaboru rzeczy. Sąd Apelacyjny oceny i ustalenia w tym zakresie w pełni podziela, z pewnością powodów do odmiennych wniosków skarżący nie przedstawił w apelacji.
Poddając kontroli instancyjnej prawno-karną ocenę zachowania oskarżonego przywołać należy najistotniejsze elementy stanu faktycznego zrekonstruowanego przez Sąd Okręgowy.
W zakresie czynu z dnia 10 stycznia 2023r. Sąd ustalił, że oskarżony dosklepu (...)wW., w celu dokonania kradzieży, wszedł zS. S.iM. K.. W sklepie byli wówczas inni klienci, co dla wskazanej trójki nie stanowiło żadnej przeszkody w realizacji zamiaru kradzieży. Sąd przyjął, że wymienieni współsprawcy odwracali uwagę ekspedientkiM. G.w ten sposób, że chodzili po sklepie, zamawiali ciepłe posiłki, dopytywali o ceny, przy czym zachowywali się hałaśliwie, śmiali. W tym czasie oskarżonyA. C.dokonał kradzieży stojącej przy drzwiach skrzynki piwaH., którą wyniósł do samochodu zaparkowanego przed sklepem. Po chwili wrócił i zabrał kolejną skrzynkę piwa. Wychodząc ze sklepu poślizgnął się na schodach i przewrócił. Ekspedientka zaniepokojona zachowaniem oskarżonego i hałasem wyszła sprawdzić, co się dzieje, jednak oskarżony zdążył schować skrzynkę za samochodem. Po chwili ponownie wrócił do sklepu, w tożsamych warunkach ukradł 5 czteropaków piwa -(...), trzyŻ.i podany przezM. K.czteropakZ..
Co do kradzieży piwaD.dokonanej w dniu 12 stycznia 2023r. wsklepie (...)wW., Sąd ustalił, że oskarżony wyjął piwo z lodówki, schował pod kurtkę i wyniósł. Po chwili wrócił po kolejny czteropak, który wyjął z lodówki, włożył pod kurtkę, po czym na polecenie pracownicy sklepu, by do niej podszedł, uśmiechnął się, wyjął piwo i odstawił je do lodówki i wyszedł ze sklepu.
Przywołanym zachowaniami oskarżony wykazał jednoznacznie i jawnie lekceważący stosunek wobec pracownic sklepu i otoczenia. Jego działanie było zuchwałe, ostentacyjne, wprost wyrażało pogardliwy stosunek do ekspedientek, jak i elementarnych zasad postępowania. Sąd Okręgowy trafnie wskazał, że taki sposób postępowania oskarżony i współdziałające z nim osoby traktowały jako dobrą zabawę, manifestując to podczas obecności w sklepie. W zakresie czynu z 10 stycznia 2022r. podkreślić należy ten element zdarzenia, gdy oskarżony ze skradzioną skrzynką piwa przewrócił się przed sklepem, co skłoniło pracownicę sklepu do wyjścia na zewnątrz i pomimo takich okoliczności, oskarżony po chwili wrócił do sklepu dokonując kradzieży kolejnego towaru - piwa. W przypadku kradzieży w dniu 12 stycznia 2022r. po ujawnieniu tej okoliczności przez personel sklepu, oskarżony z uśmiechem odstawił skradziony towar i opuścił sklep.
Obrońca oskarżonego wskazał, że omówione zachowania oskarżonego i towarzyszących mu osóbnie wyróżnia się w żadnej mierze od typowej kradzieży sklepowej,a sama jawność kradzieżynie oznacza jeszcze spełnienia wymogu zachowania lekceważącego lub wyzywającego.Argumentacja ta nie zasługuje na uwzględnienie. Przytypowej kradzieży sklepowejsprawca działa w taki sposób, by jego bezprawne zachowanie nie było dostrzegalne dla osób postronnych, dba o to, by zminimalizować ryzyko ujawnienia kradzieży. W sprawie rozpoznawanej oskarżony kradnie piwo, wynosi je do samochodu i wraca po kolejne (10 stycznia 2022r.). Z zeznań pracownic sklepu wynika, że samo takie zachowanie wzbudzało ich niepokój i wzmogło uwagę. Dostrzec także należy, że obie kradzieże objęte zarzutem apelacji, miały miejsce w styczniu zatem zimą. Uczestnicząca w nichS. S.ubrana była, jak określiły pracownice sklepu, w piżamę, a wniosek ten potwierdzają zdjęcia z monitoringu. Na k. 16-22 (kradzież z 10 stycznia 2022r.) uwagę zwracają futrzane klapki kobiety (k. 16v), w te same klapki, a nadto krótkie spodenki kobieta była ubrana podczas kradzieży w dniu 12 stycznia 2022r. (k. 31v, 34; k. 8v zeznaniaK. M.na teren sklepu weszła kobieta ubrana w piżamę i mężczyzna…). Przywołanie zapisów z monitoringu służy wykazaniu, że nie tylko zachowanie oskarżonego i towarzyszących mu osób, ale także ubiór nieadekwatny do miejsca i warunków atmosferycznych, stanowiły elementy, którymi zdecydowanie zwracali na siebie uwagę, wyróżniali się w gronie klientów. Dokonywanie kradzieży w takich warunkach świadczy o tym, żeA. C.i współoskarżeni nie przejmowali się ryzykiem ujawnienia ich czynów, nie przykładali do tego istotnej wagi. Przy typowych kradzieżach sklepowych sprawcy działają skrycie, podejmują starania, by nie zostać zdemaskowanymi. Zachowanie oskarżonych, w tymA. C.było zdecydowanie odmienne. Choć każdy z czynów przypisanych oskarżonemu podlega indywidualnej ocenie, to ich bliskość czasowa pozwala na formułowanie wspólnych wniosków w zakresie postawy jego i współoskarżonych wobec pracowników sklepów i osób postronnych, a tym samym zamiaru, z jakim działali. Znamienne w tym zakresie są zeznania pokrzywdzonegoŁ. G.na okoliczność zachowania oskarżonych w dniu 12 stycznia 2022r. (zarzut 3). W tym dniu, w godzinach porannych,A. C.iS. S.przyszli do sklepu świadka, a na jego pytanie, czy przyszli zapłacić za towar skradziony wcześniej (tj. 10 stycznia 2022r, zarzut 1.) i informację, że nie są mile widziani, oskarżeni zaczęli opuszczać sklep.S. S., w obecności właściciela sklepu, strąciła wówczas czteropak piwa, któryA. C.podniósł i nie płacąc wyniósł ze sklepu (k. 3v). W czasie kradzieży dokonanej przez oskarżonych w dniu 13 stycznia 2022r. na stacji Lotos (zarzut 4), wszyscy sprawcy byli ubrani nieadekwatnie do pory roku,S. S.miała na sobie wyłącznie ciemną bieliznę i szlafrok, zachowywała się hałaśliwie, kładła na podłogę (k. 48, 49, 51).
Przywołane okoliczności świadczą o tym, że oskarżeni ignorują elementarne reguły postępowania, zarówno te dotyczące zasad społecznego funkcjonowania, jak i wynikające z zakazów prawa karnego. Świadkowie kradzieży dokonanych przez oskarżonych, w szczególności tych objętych zarzutami apelacji, ich postawę i zachowanie określili jako bezczelne i aroganckie (k. 3Ł. G.), zuchwałe (k. 8vK. M.), lekceważące i wyzywające (k. 301vM. G.).
W takich warunkach, przy uwzględnieniu wyczerpującej argumentacji w tym przedmiocie przedstawionej w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego, bezpodstawne jest stanowisko obrońcy, by czyny oskarżonegoA. C.stanowiłytypowe kradzieże sklepowe,a z uwagi na wartość ich przedmiotów – wykroczenia z art. 119 § 1 kw.
Zarzut 2.
Stanowisko obrońcy, by w sprawie zaistniały warunki do nadzwyczajnego złagodzenia kary za przypisaną oskarżonemu, kwalifikowaną kumulatywnie, zbrodnię rozboju, jest chybione w stopniu oczywistym. Wbrew zarzutowi apelacji, Sąd Okręgowy prawidłowo uznał, że charakter przestępstwa, którego dopuścił się oskarżony i odzwierciedlone w nim jego właściwości i warunki, nakazują wykluczyć możliwość zastosowania jakiejkolwiek instytucji łagodzącej skutki skazania, zatem w szczególności nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Poddając ocenie argumenty apelacji w tym przedmiocie wskazać należy, że zachowanie oskarżonego realizujące znamiona kwalifikowanego rozboju polegało na podstępnym wywabieniuK. S.z samochodu (sugestia, że w jego samochodzie jest przebita opona), posługiwaniu się łopatą, nożem i metalową rurką i kierowanie wobec pokrzywdzonych, w takich warunkach, gróźb pozbawienia życia oraz żądań wydania pieniędzy i portfeli, uniemożliwieniuK. S.ucieczki do samochodu poprzez blokowanie drzwi, a także próbie wyrwania kluczyków ze stacyjki. Pokrzywdzonym udało się zbiec dopiero wówczas, gdy towarzyszące oskarżonemu kobiety zaczęły go powstrzymać przed dalszymi agresywnymi działaniami.
Przywołanie tych najistotniejszych elementów zrekonstruowanego przez Sąd stanu faktycznego, których to ustaleń skarżący nie kwestionuje, ma na celu wykazanie, że obejmują one konglomerat okoliczności na tyle obciążających oskarżonego, że te przywołane w apelacji, w żadnej mierze nie mogą ich łagodzić, a tym bardziej prowadzić do skutku, który obrońca sformułował w jej wniosku.
Przepisart. 60 § 2 pkt 2 kk, a należy przyjąć, że do tej regulacji odwołuje się skarżący, wprowadza uprawnienie sądu -sąd może– do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary w szczególnie uzasadnionych wypadkach, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa. Instytucja ta ma zatem charakter fakultatywny, uzależniony od oceny sądu. W sprawie rozpoznawanej brak jest elementarnych, minimalnych warunków do jej zastosowania bowiem nie zachodzi szczególnie uzasadniony wypadek w rozumieniuart. 60 § 2 pkt 2 kk- nie wystąpiły żadne okoliczności łagodzące odpowiedzialność oskarżonego. Nie można przyjąć, by doszło do zrównoważenia tych, które go obciążają, w sytuacji, gdy tylko ich przewaga daje sądowi możliwość rozważenia zastosowaniaart. 60 § 2 pkt 2 kk. Oskarżony zaatakował osoby, które nie sprowokowały takiego jego zachowania, użył kilku niebezpiecznych narzędzi, uszkodził samochód pokrzywdzonych, uniemożliwiał im oddalenie się z miejsca napadu. Dostrzec przy tym należy, że oskarżony zaatakował dwóch młodych, zdrowych mężczyzn (obaj pokrzywdzeni w wieku powyżej 30 lat), którzy teoretycznie mieli nad nim przewagę liczebną i fizyczną, a pomimo tego, wobec skali jego agresji i zastosowanych środków (łopata, nóż, rurka), nie byli w stanie się bronić. Stan psychiczny pokrzywdzonych po spotkaniu z oskarżonym, po tym, gdy udało im się odjechać z miejsca napadu, najpełniej oddaje wypowiedźI. V., który stwierdziłbyłem tak zdenerwowany, że dopiero po chwili spostrzegłem, że jadę lewym pasem(k. 83).
W takich okolicznościach, sama postawa oskarżonego w toku procesu, nie jest wystarczająca do złagodzenia kary, w najmniejszym bowiem stopniu nie równoważy zachowania oskarżonego i jego skutków, które odzwierciedlają także jego właściwości.
W tym kontekście dostrzec należy, że kara pozbawienia wolności wymierzona oskarżonemu za przestępstwo rozboju – 3 lata i 2 miesiące – jest karą w dolnej granicy ustawowego zagrożenia i taki jej wymiar Sąd uzasadnił właśnie postawąA. C.w toku procesu, dostrzegając jednocześnie, że oskarżonyuczynił to wyłącznie z uwagi na sytuację, w której się znalazł, na potrzeby procesu(k. 982 akt). Sąd Apelacyjny ustalenie to w pełni podziela, a mając na uwadze przywołane okoliczności, jak też dotychczasowy sposób życia oskarżonego odzwierciedlony w karcie karnej (skazania od 2014 roku), w sferze życzeń należy pozostawić stanowisko obrońcy, że przedmiotowe postępowanie natchnęło oskarżonego dogłębokiej refleksji nad swoim nagannym postępowanie.
Tym samym, w sprawie nie wystąpił "szczególnie uzasadniony wypadek" pozwalający oskarżonemu skorzystać z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary zart. 60 § 2 pkt 2 kk.

Wniosek

Uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej;
Zmianępkt 1poprzez przyjęcie, że czyn stanowi wykroczenie zart. 119 § 1 kki wymierzenie 500 zł grzywny;
Zmianępkt 3poprzez przyjęcie, że czyn stanowi wykroczenie zart. 119 § 1 kki wymierzenie 400 zł grzywny;
Zmianępkt 6poprzez wymierzenie kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z uwzględnieniemart. 60 § 2 kk;
Wymierzenie kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny

☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Bezzasadność zarzutów apelacji.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Nie stwierdzono;

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

----------------------------

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

W części zaskarżonej – w całości;

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Bezzasadność zarzutów apelacji;

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

----------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

-------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-------------------------------------------

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

--------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

--------------------------------------

4.1.

-----------------------------------

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

---------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

----------------------------------

6

Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 zł z tytułu opłaty oraz obciążył go kosztami postępowania w części na niego przypadającej.
Rozstrzygnięcie to znajduje uzasadnienia w treściart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpk, przy czym wysokość opłaty wynika z treściart. 2 ust. 1 pkt 5 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych.

7

PODPIS

Ewa Gregajtys
Ewa Jethon Rafał Kaniok

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1.

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoA. C.;

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Ocena prawna czynów, kara;

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

zmiana