Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 419/23
Data wyroku: 2023-08-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 66 § 1 kw

Sygn. akt VI Ka 419/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 sierpnia 2023 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli
Protokolant Roksana Kulak       
po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2023 r.
sprawyM. S.ur. (...)wL.
synaW.iS.z d.C.
obwinionego z art. 66 § 1 kw
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim
z dnia 20 marca 2023 r. sygn. akt II W 239/22

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoM. S.;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki w kwocie 50 złotych za postępowanie odwoławcze i wymierza mu opłatę w kwocie 30 złotych za II instancję.

Sygn. akt VI Ka 419/23

UZASADNIENIE
M. S.obwiniony został o to że:
w dniu 2 kwietnia 2022 roku w miejscowościM.(...)wywołał niepotrzebną czynność organu bezpieczeństwa i porządku publicznego
tj. o czyn z art. 66 § 1 pkt 1 k.w.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim wyrokiem z dnia 20 marca 2023 r. w sprawie II W 239/22:
1.uznał obwinionegoM. S.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 66 § 1 pkt 1 k.w. i za to na podstawie art. 66 § 1 pkt 1 k.w. wymierzył mu karę 200 złotych grzywny;
2. na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 118 § 1 k.p.w.iart. 119 k.p.w.zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 złotych i na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył opłatę w wysokości 30 złotych.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca obwinionego zarzucając:
1.obrazę przepisów postępowania tj.art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.iart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.p.w.sprowadzającą się do przypisania sprawstwa obwinionego w wyniku jednostronnej i nieuwzględniającej wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego oceny materiału dowodowego, wydaniu wyroku skazującego wbrew zasadzie obiektywizmu, naruszeniu obowiązku dążenia do prawdy materialnej, przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów wrażającym się w uznaniu iż obwiniony w dniu 2 kwietnia 2022 r. w miejscowościM.(...)wywołał niepotrzebną czynność organu bezpieczeństwa i porządku publicznego w sytuacji gdy obwinionyM. S.działał w dobrej wierze czyli w przekonaniu że informacja której udzielił jest prawdziwa i tym swoim zachowaniem nie wypełnił znamion wykroczenia z art. 66 § 1 pkt 1 k.w.;
2. obrazę przepisów postępowania która miała wpływ na treść wyroku a mianowicieart. 4 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.p.w.poprzez naruszenie zasady obiektywizmu procesowego przejawiającej się w uwzględnieniu jedynie okoliczności niekorzystnych dla obwinionego a pominięcie faktów i dowodów korzystnych bez należytego uzasadnienia tegoż stanowiska, w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.poprzez wydanie wyroku skazującego pomimo licznych niedających się usunąć wątpliwości.
Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie obwinionego od popełnienia przypisanego mu czynu, bądź ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Z ustalonego w sprawie przez Sąd I instancji stanu faktycznego wynika, że obwinionyM. S.w dniu zdarzenia wezwał policję do miejscowościM.(...), miejsca zamieszkania swojej żonyE. S.z którą był w trakcie procesu rozwodowego twierdząc, że uniemożliwia mu ona zabranie jego rzeczy osobistych, ubrań, jednakże rzeczy te były spakowane, wyniesione na strych budynku o czym obwiniony został poinformowany, mógł je osobiście zabrać, domagał się jednak zniesienia ich i wydania przez małżonkę. Wynika to nie tylko z zeznańE. S.i członków jej rodziny, jak też świadkaR. R., ale także z zeznań świadków – policjantówP. Ż.iP. P.wezwanych na interwencję. Brak spełnienia żądania obwinionego przezE. S.w sposób oczywisty nie był podstawą do wzywania przez niego policji, powodował niepotrzebną czynność funkcjonariuszy i wypełnia znamiona wykroczenia fałszywego alarmu z art. 66 § 1 pkt 1 k.w. Trafnie skarżący obrońca podnosi w uzasadnieniu apelacji, że strona podmiotowa powyższego wykroczenia zakłada umyślność ograniczoną do zamiaru bezpośredniego, sprawca wykroczenia kieruje się złą wolą chcąc wywołać niepotrzebną czynność. Wbrew jednak przekonaniu skarżącego sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Nie sposób zgodzić się z interpretacją obrońcy zawierającą sugestię, że wprawdzie obwiniony wzywając policję podał fałszywą informację ale działał „w dobrej wierze”, będąc skonfliktowany z żoną przekonany był że odmawia mu ona wydania rzeczy. Jeżeli było tak, jak zeznawali m.in. świadkowieP. Ż.iP. P.tj. że obwiniony nie chciał sam osobiście zabrać swoich rzeczy ze strychu do którego miał swobodny dostęp ( k. 9, k. 58, k. 62 odwrót ) to wezwanie policji w istocie miało na celu wymuszenie na żonie i jej rodzinie zniesienia rzeczy ze strychu i osobiste wręczenie mu ich co przecież nie może być żadną podstawą do alarmowania policji, jest właśnie intencjonalnym działaniem w złej wierze. Dodać należy, że dysponując na rozprawie pierwszoinstancyjnej walorem bezpośredniości Sąd Rejonowy władny był ocenić zeznania powyższych świadków jako wiarygodne, odmówić zaś wiarygodności jako odosobnionym wyjaśnieniom obwinionego i tak dokonana ocena nie jest dowolna, mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów zart. 7 k.p.k.Swoje stanowisko Sąd ten przy tym w sposób dostateczny uzasadnił w pisemnym uzasadnieniu wyroku.
W tym stanie rzeczy, zważywszy ponadto że wymierzona obwinionemu kara grzywny nie jest rażąco surowa, Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec obwinionegoM. S..
Na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 121 § 1 k.p.w.iart. 119 § 1 k.p.w.Sąd Okręgowy zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 50 zł. i wymierzył mu opłatę w kwocie 30 zł. za II instancję.