Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 559/22
Data wyroku: 2024-02-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Magdalena Łukaszewicz
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: art. 36 ustawy o zakwaterowaniu sił zbrojnych RP

Sygn. akt I C 559/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 lutego 2024 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

sędzia Magdalena Łukaszewicz

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Anita Topa

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2024 roku
sprawy z powództwa Agencji Mienia Wojskowego z siedzibą wW.
przeciwkoK. B.
o zapłatę
o r z e k a :

I
Utrzymuje w mocy punkt I. wyroku zaocznego wydanego w dniu 26 października 2023 r.

II
W pozostałej części wyrok zaoczny uchyla i odstępuje od obciążania pozwanegoK. B.kosztami procesu.

UZASADNIENIE
Agencja Mienia Wojskowego z siedzibą wW.wytoczyła powództwo przeciwkoK. B.o zapłatę kwoty 13 963,05 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 22 grudnia 2022 roku do dnia zapłaty. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pozwany zajmuje bez tytułu prawnego stanowiący własność powódkilokal mieszkalny nr (...)położony wO.przyulicy (...). Początkowo pozwany zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu na podstawie decyzji z dnia 28.02.2018r. w sprawie przydziału lokalu mieszkalnego. Wobec niewnoszenia opłat dotyczących używania lokalu i opłat pośrednich, strona powodowa uzyskała w dniu 2 października 2019 roku wyrok eksmisyjny przeciwko pozwanemu. Lokal nie został dotąd przejęty przez powódkę. Pozwany nie wywiązuje się z ciążącego na nim z mocy art. 36 i 37 ust. 2 ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych obowiązku uiszczania czynszu, funduszu remontowego i opłat pośrednich za zajmowany lokal mieszkalny. Zaległość za okres od października 2019 roku do sierpnia 2022 roku wynosi łącznie 13 963,05 złotych, w tym należność główna stanowi kwotę 12 163,44 złote, a odsetki ustawowe za opóźnienie naliczone do dnia 21 grudnia 2022 roku wynoszą 1 799,05 złotych. Powódka niejednokrotnie wzywała pozwanego do zapłaty, jednak należność nie została uregulowana.
Powódka wskazała, że obecnie pozwany nie jest już żołnierzem zawodowym, w związku z czym zgodnie z art. 29a ustawy o Zakwaterowaniu Sił Zbrojnych zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisyustawy Kodeks cywilnyiKodeks postępowania cywilnego.
W dniu 26 października 2023 roku Sąd Rejonowy w Piszu wydał w niniejszej sprawie wyrok zaoczny, którym zasądził od pozwanegoK. B.na rzecz powódki całość dochodzonego roszczenia wraz z kosztami postępowania, a nadto zasądził od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Piszu kwotę 750 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu, od uiszczenia której powódka była zwolniona z mocy prawa. Wyrokowi nadany został rygor natychmiastowej wykonalności.
PozwanyK. B.wniósł sprzeciw od wydanego wyroku zaocznego. Przyznał, że w okresie od października 2019 roku do sierpnia 2022 roku zajmował przedmiotowy lokal mieszkalny i nie realizował ciążącego na nim obowiązku uiszczania czynszu, funduszu remontowego i opłat pośrednich za ten lokal. Nie kwestionował wysokości dochodzonego przez powódkę roszczenia. Podniósł natomiast, że znajduje się w bardzo trudnej sytuacji życiowej. Wskazał, że po zwolnieniu go ze służby załamał się psychicznie. Zaczął nadużywać alkoholu. Dzięki reakcji i pomocy znajomych, został umieszczony w szpitalu specjalistycznym wW., a następnie kontynuował leczenie wG.. Od tego czasu ma problemy w kontaktach międzyludzkich. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Na bieżące utrzymanie zarabia podejmując dorywcze prace polowe u przypadkowych osób. Zamieszkuje aktualnie u swojego znajomego w budynku gospodarczym.

Sąd ustalił, co następuje:
Agencja Mienia Wojskowego z siedzibą wW.jest właścicielemlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wO.przyulicy (...).
W powyższym lokalu od lutego 2018 roku zamieszkiwałK. B.na podstawie decyzji DyrektoraOddziału (...)Agencji Mienia Wojskowego wO.z dnia 28 lutego 2018 roku o przydziale lokalu mieszkalnego.K. B.był wówczas żołnierzem zawodowym.
W lutym 2019 rokuK. B.został zwolniony ze służby wojskowej. Przestał uiszczać czynsz i opłaty pośrednie za zajmowany lokal mieszkalny.
Prawomocnym wyrokiem zaocznym z dnia 2 października 2019 roku, wydanym w sprawie prowadzonej pod sygnaturą akt I C 480/19, Sąd Rejonowy w Piszu nakazałK. B.opróżnienie i wydanie ww. lokalu mieszkalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wW..K. B.nie zostało przyznane prawo do lokalu socjalnego.
K. B.nie opróżnił i nie opuścił lokalu, z którego orzeczono jego eksmisję i zajmował go również w okresie od dnia 1 października 2019 roku do dnia 31 sierpnia 2022 roku. W tym okresie nie uiszczał Wojskowej Agencji Mieszkaniowej żadnych należności tytułem czynszu i opłat pośrednich.
Stan zadłużenia za okres od października 2019 roku do sierpnia 2022 roku wynosi 13 963,05 złotych, w tym z tytułu opłat za używanie lokalu mieszkalnego – 12 163,44 złote, zaś z tytułu odsetek naliczonych na dzień 21 grudnia 2022 roku – 1 799,05 złotych.
(okoliczności bezsporne, dowód: decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego k. 12-14; wyrok eksmisyjny k. 11; wezwania do zapłaty z zestawieniami należności i zpo k. 15-52; saldo należności dotyczące przedmiotowego lokalu mieszkalnego k. 8)
K. B.po zwolnieniu go ze służby wojskowej załamał się psychicznie. Zaczął nadużywać alkoholu. Dzięki reakcji i pomocy znajomych, został umieszczony w szpitalu specjalistycznym wW., a następnie kontynuował leczenie wG.. Od tego czasu ma problemy w kontaktach międzyludzkich. Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie korzysta z pomocy opieki społecznej. Na bieżące utrzymanie zarabia podejmując dorywcze prace polowe u przypadkowych osób. Zamieszkuje aktualnie w wynajmowanym od znajomego pomieszczeniu budynku gospodarczego. Nie posiada nieruchomości, wartościowych ruchomości ani oszczędności.
(okoliczności bezsporne, dowód: pismo k. 110; oświadczenie o stanie majątkowym i sytuacji bytowej k. 118; zaświadczenie z(...)k. 119; decyzja o uznaniu pozwanego za osobę bezrobotną k. 120; umowa najmu k. 121)

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie. Jego podstawę stanowiło zobowiązanie strony pozwanej wobec Agencji Mienia Wojskowego wW.z uwagi na nieuiszczenie przez nią opłat pośrednich i opłat za używanie lokalu mieszkalnego należącego do powódki wraz z należnym odszkodowaniem za korzystanie z niego bez tytułu prawnego.
Zrekonstruowany w sprawie stan faktyczny był niesporny pomiędzy stronami, a nadto ustalono go na podstawie dokumentów przedłożonych przez strony, które nie budzą wątpliwości co do ich autentyczności i wiarygodności. Pozwany nie kwestionował faktu, iż w okresie od października 2019 roku do sierpnia 2022 roku zajmował przedmiotowy lokal i nie uiszczał z tego tytułu opłat.
Dochodzone przez stronę powodową roszczenie nie budzi wątpliwości w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i w związku z tym nie ma podstaw do jego kwestionowania. Wysokość dochodzonego roszczenia obejmuje odszkodowanie w wysokości 100% za zajmowanie lokalu mieszkalnego bez tytułu prawnego oraz opłat za używanie lokalu za okres od października 2019 roku do sierpnia 2022 roku. Wysokości naliczonego zadłużenia nie była przez pozwanego kwestionowana.
W tym miejscu należy zauważyć, że pozwany nie jest żołnierzem zawodowym. Zgodnie zaś zart. 29a ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej(tj. Dz.U. z 2022r., poz. 1623) do osób innych niż żołnierze zawodowi, które zajmują lokale mieszkalne będące w zasobie mieszkaniowym i internatowym agencji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisyustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilnyorazustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego. Z kolei w myśl art. 36 i art. 37 wskazanej ustawy, pozwany zajmujący lokal pozostający w zasobach agencji, zobowiązany jest do uiszczania opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności.
Z tych też powodów, Sąd Rejonowy przy zastosowaniuart. 347 k.p.c.orzekł jak w punkcie I. sentencji wyroku.
W pozostałej części Sąd uchylił wydany w sprawie wyrok zaoczny, bowiem odstąpił od obciążania pozwanego kosztami procesu z uwagi na jego trudną sytuacją materialną i osobistą, kierując się tutaj zasadą słuszności określoną wart. 102 k.p.c., zgodnie z którą w wypadkach szczególnie uzasadnionych Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. W postanowieniu z dnia 14 stycznia 1974 r. w sprawie II.Cz 223/73 Sąd Najwyższy przyjął, że przepisart. 102 k.p.c.wyraża zasadę słuszności w orzekaniu o kosztach, stanowiąc wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Podstawę do jego zastosowania stanowią konkretne okoliczności danej sprawy, przekonujące o tym, że w rozpoznawanym przypadku obciążenie strony przegrywającej kosztami procesu na rzecz przeciwnika byłoby niesłuszne, czy wręcz niesprawiedliwe.Artykuł 102 k.p.c.znajduje zastosowanie w wypadkach szczególnie uzasadnionych, które nie zostały ustawowo zdefiniowane i są każdorazowo oceniane przez Sąd orzekający na tle okoliczności konkretnej sprawy. Do okoliczności tych zalicza się m.in. sytuację majątkową i osobistą strony, powodującą, że obciążenie jej kosztami może pozostawać w kolizji z zasadami współżycia społecznego. Przy zastosowaniuart. 102 k.p.c.mogą być również brane pod uwagę okoliczności dotyczące charakteru sprawy (Komentarz.Art. 102 KPC, Z. 2019, wyd. 10/Z./F.-G.).
W ocenie Sądu Rejonowego z taką właśnie wyjątkową sytuacją mamy tu do czynienia. Zauważyć należy, że z oświadczenia majątkowego, zaświadczenia Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wG., decyzji Starosty(...)i umowy najmu (k. 118-118v, 119, 120, 121) wynika, że pozwany jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z prac dorywczych. Zamieszkuje w wynajmowanym pomieszczeniu budynku gospodarczego. Nie dysponuje żadnym majątkiem. Jak wynika z niekwestionowanych przez powódkę twierdzeń pozwanego, przeszedł on specjalistyczne leczenie będące wynikiem załamania psychicznego, zaś aktualnie ma duże trudności w kontaktach międzyludzkich i z przebywaniem wśród ludzi.
W ocenie Sądu, przedstawiona sytuacja pozwanego nie pozwala mu na zwrot powódce kosztów niniejszego procesu.