Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 83/17
Data wyroku: 2017-05-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Jerzy P. Naworski, Zbigniew Krepski, Małgorzata Bartczak-Sobierajska
Podstawa prawna: art. 169 kpc

Sygn. akt VI Gz 83/17

POSTANOWIENIE
Dnia 12 maja 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu VI Wydział Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski (spr.)
Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Jerzy P. Naworski
po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) S.A.wT.
przeciwkoM. S.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 13 lutego 2017 r., sygn. akt V GNc 4190/15
postanawia:
oddalić zażalenie
Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Jerzy P. Naworski

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lutego 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu w pkt 1 oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty oraz w pkt 2 odrzucił sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt V GNc 4190/15.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd Rejonowy wskazał, iż pozwany jako przedsiębiorca mając świadomość wagi odbioru korespondencji z różnego rodzaju instytucji w tym z sądu oraz skutków braku reakcji na taką korespondencję uniemożliwił domownikowi tj. swojej żonie dostęp do skrzynki pocztowej i tym samym pozbawił się wiedzy dotyczącej jaka korespondencja znajduje się w skrzynce. Takiemu działaniu pozwanego należało zdaniem tego Sądu przypisać niedbalstwo i to w cale w stopniu nie najlżejszym. Dlatego też skoro pozwany nie wykazał braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia sprzeciwu, to jego wniosek o przywrócenie terminu podlegał oddaleniu. W konsekwencji sprzeciw pozwanej od nakazu zapłaty podlegał odrzuceniu jako spóźniony (k.63-65).
W zażaleniu na rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 pkt powyższego postanowienia pozwany zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy tj.:
1)art. 216 § 1 k.p.c.w związku zart. 227 k.p.c.poprzez nierozpoznanie wniosku dowodowego sformułowanego w treści wniosku o przywrócenie terminu o przesłuchanie pozwanego co do przyczyn nieodebrania przesyłek listowych zawierających nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym w niniejszej sprawie,
2)art. 328 § 2 k.p.c.poprzez niewyjaśnienie przyczyn nieprzeprowadzenia wskazanych wyżej dowodów,
3)art. 139 § 1 k.p.c.poprzez przyjęcie, że nakaz zapłaty wydany w sprawie wraz z odpisem pozwu został doręczony w sposób prawidłowy w trybie opisanym w powołanym przepisie pomimo, że korespondencja sądowa nie została skierowana pod ówczesny adres zamieszkania pozwanego,
4)art. 233 § 1 k.p.c.poprzez brak wszechstronnej ceny zebranego w sprawie materiału dowodowego polegający na pominięciu w tej ocenie:
- faktu, że doręczenie przez komornika sądowego zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego nie jest równoznaczne z doręczeniem nakazu zapłaty wraz z pozwem,
- faktu, że nakaz zapłaty wydany w sprawie nie został doręczony pozwanemu pod adres zamieszkania albowiem w dacie wysłania tych pism pozwany nie zamieszkiwał pod adresem podanym przez powoda,
5)art. 168 § 1 k.p.c.poprzez brak uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu mimo, że pozwany bez swej winy uchybił terminowi do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty,
6)art. 504 § 1 k.p.c.poprzez odrzucenie sprzeciwu od nakazu zapłaty wobec błędnego przyjęcia, ze jest on spóźniony.
Wskazując na powyższe zarzuty pozwany wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonalności nakazu zapłaty wydanego w sprawie oraz uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty, uchylenie z urzędu nadanej mu klauzuli wykonalności, a także przekazanie sprawy do dalszego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji na zasadach ogólnych oraz zwrot kosztów procesu według norm przepisanych, w tym opłaty od zażalenia oraz kosztów zastępstwa procesowego (k.68-71).
Sąd Okręgowy zważył co następuje :
W ocenie Sądu Okręgowego zażalenie pozwanego – jako bezzasadne – podlegało oddaleniu z mocyart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 k.p.c.
W sprawie brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że pozwany dokonał czynności procesowej w postaci wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty w terminie wynikającym zart. 504 § 1 k.p.c.w sytuacji gdy Sąd Rejonowy prawidłowo pozostawił w aktach sprawy odpis nakazu zapłaty wraz z odpisem pozwu adresowany do pozwanego ze skutkiem zastępczego doręczenia w dniu 23 lutego 2016 r. stosownie doart. 139 § 1 k.p.c.
W ocenie Sądu Okręgowego brak jest również podstaw do przyjęcia, że pozwany uprawdopodobnił swój wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty stosownie doart. 169 k.p.c.W świetle tego przepisu warunkiem koniecznym do przywrócenia terminu jest, aby niedokonanie czynności procesowej nastąpiło bez winy podmiotu składającego wniosek o jego przywrócenie. Stąd też to na pozwanym domagającym się przywrócenia terminu spoczywał obowiązek wykazania braku zawinienia w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty. Znajduje to odzwierciedlenie w treściart. 169 § 2 k.p.c., który zobowiązuje pozwanego do uprawdopodobnienia okoliczności uzasadniających wniosek w piśmie go zawierającym.
W świetle tego przepisu wykluczona jest możliwość uwzględniania zażalenia pozwanego. Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu I instancji, iż pozwany wnosząc o przywrócenie terminu nie zaoferował takich dowodów, które pozwoliłyby uprawdopodobnić, że pozwany nie ponosi winy w terminowym wniesieniu sprzeciwu otrzymał nakazu zapłaty. Również okoliczności podnoszone w niniejszym zażaleniu nie stanowią przesłanki wskazującej na brak winy Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów należy stwierdzić, iż są one chybione.
I tak nie ma racji pozwany, iż Sąd Rejonowy nie rozpoznał jego wniosku dowodowego o przesłuchanie go w charakterze strony i nie wskazał przyczyn nieprzeprowadzenia tego dowodu.
Wprawdzie faktycznie we wniosku o przywrócenie terminu pozwany wnosił o przesłuchanie go i małżonkiS. S.na okoliczność tam wskazane, jednakże na rozprawie w dniu 1 lutego 2017 r. jego pełnomocnik procesowy podtrzymał jedynie wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka małżonkiS. S., a po przeprowadzeniu tego dowodu pełnomocnik procesowy pozwanego nie złożył żadnych wniosków dowodowych (k.57-58, nagranie 00:03:02, 00:19:44).
Chybiony był też zarzut zażalenia, iż nakaz zapłaty nie został doręczony pozwanemu na ówczesny jego adres zamieszkania; pozwany nawet nie wskazuje w zażaleniu, że zamieszkiwał wówczas pod innym adresem niż pod adresem wskazanym w pozwie; co więcej pozwany nawet nie wskazuje tego adresu pod którym rzekomo wówczas zamieszkiwał. W konsekwencji w próżnię trafia zarzut pozwanego dotyczący skutków doręczenia przez komornika sądowego zawiadomienia o zajęciu jego rachunku bankowego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia brak jest ustaleń Sądu w tej kwestii; w szczególności brak jest stwierdzenia, że doręczenie zawiadomienia komorniczego jest równoznaczne z doręczeniem nakazu zapłaty.
Z powyższych względów nieuzasadniony był w końcu zarzut dotyczący rzekomo błędnego przyjęcia, że wniesiony sprzeciw jest spóźniony. W świetle wyżej wskazanych ustaleń i rozważań Sąd Rejonowy trafnie oddalił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu doi wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty i trafnie spóźniony sprzeciw odrzucił.
Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji postanowienia.
Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Jerzy P. Naworski

(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)