Sąd Rejonowy w Mielcu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 109/23
Data wyroku: 2023-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Marian Rżany
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Sygn. akt II W 109/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2023 roku
Sąd Rejonowy w Mielcu II Wydział Karny
w składzie następującym:

Przewodniczący – Sędzia Marian Rżany
Protokolant – Magdalena Mazur
w obecności oskarżyciela -
po rozpoznaniu
na rozprawie w dniach 12 maja 2023 r., 4 sierpnia 2023 r., 13 października 2023 r.
sprawy

S. T.
s.M.iJ.z domuS.
ur. (...)wP.
obwinionego o to że:w dniu 13 października 2022 roku około godziny 11.00 w miejscowościB., woj.(...)po drodze publicznej oznaczonej numerem(...)kierując pojazdem markim. (...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności wykonując manewr wyprzedzania – nie upewnił się, że jadący za nim pojazdem markim. (...)onr. Rej.(...)rozpoczął wcześniej prawidłowo manewr wyprzedzania, w wyniku czego doprowadził do bocznego zderzenia z w/w pojazdem, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującego pojazdem markiM. (...)oraz przewożonego pasażera w osobieB. P.

tj. o wykroczenie zart. 86 § 1 i 2kw w zw. zart. 24 ust. 1 pkt 2 Ustawy Prawo o ruchu drogowym

I
uznajeobwinionegoS. T.za winnego popełnienia czynu wyżej opisanego, co stanowi wykroczenie zart. 86 § 1kw w zw. zart. 24 ust. 1 pkt 2, art. 24 ust. 2 ustawy prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart. 86 § 1kwwymierzaobwinionemu karę grzywny w wysokości 100,00 zł (sto złotych),

II
na podstawieart. 118 § 1 kpw,art. 119 kpw, § 2, § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.12.2017r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia,art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r o opłatach w sprawach karnychzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 130,00 zł (sto trzydzieści złotych).

Sędzia:
Sygn. akt II W 109/23

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 25 października 2023 r.
J. G.w dniu 13 października 2022 r. kierował samochodem markim. (...)nr rej. (...). Jechał służbowo z miejscowościO.kołoB.doM.. Jadąc drogą wojewódzką(...)w miejscowościB.podjął manewr wyprzedzania samochodu markim. (...)nr rej (...), którym kierowałS. T..S. T.przewoził pasażerkęB. P.z którą jechał doM..J. G.manewr wyprzedzania samochodum. (...)wykonywał w miejscu dozwolonym, przed samochodemm. (...)jechał samochód ciężarowy. W czasie gdyJ. G.wyprzedzałm. (...)zrównując się z wyprzedzanym samochodem, obwinionyS. T.nie zachowując szczególnej ostrożności, nie upewnił się , że kierowcam. (...)rozpoczął już manewr wyprzedzania jadącego przed nim pojazdu. Samochód obwinionego uderzył w samochód kierowany przezJ. G.odbijając się od kół samochodum. (...), po czym powrócił na prawy pas.J. G.kontynuował jazdę zmniejszając prędkość zatrzymał samochód przy pierwszym możliwym zjeździe z drogi wojewódzkiej(...). ObwinionyS. T.samochodem zjechał z drogi za pojazdem kierowanym przezJ. G.. Ponieważ żaden z kierowców nie poczuwał się do winy,J. G.zadzwonił na numer 112. Na miejsce przyjechał funkcjonariusz policjiŁ. B.. Po wysłuchaniu obu kierowców jak również po oględzinach samochodów funkcjonariusz policjiŁ. B.uznał, że sprawcą kolizji jest obwinionyS. T., nakładając na obwinionego mandat karny w wysokości 1020 zł.S. T.odmówił przyjęcia mandatu.Ł. B.dokonał oględzin pojazdów uczestniczących w kolizji oraz urządzeniemB.(...)wykonał zdjęcia pojazdów w ilości 5 sztuk. SamochódM. (...)nr rej. (...)posiadał uszkodzenia o długości 136 cm biegnące od błotnika lewego przodu do drzwi lewych tyłu samochodu oraz na wysokości od podłoża 76 cm. Na pojeździe znajdowały się ślady opon z drugiego samochodu. W samochodziem. (...)nr rej (...)posiadał uszkodzenia biegnące od drzwi prawy przód do błotnika prawego o długości 166 cm i wysokości od podłoża 83 cm, uszkodzenia były na wysokości 110 cm oraz długości 35 cm prawej części pokrywy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zeznania świadkówJ. G.(k.77-78) ,Ł. B.(k.56-57), protokoły oględzin pojazdów (k.3,4), zdjęcia pojazdów (k.61).
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Wyjaśnił, że jechał doM.. Przed nim jechał samochód osobowy, przed tym samochodem jechał samochód ciężarowy. Kierowca samochodum.wyprzedzał jego samochód, gdy go wyprzedzał stuknął, przejechał jego samochód bokiem, po czym wyprzedził samochód jadący przed nim, następnie zjechał na drogę w kierunku miejscowościB.zatrzymując samochód. Do kolizji miało dojść w miejscu, gdzie była podwójna linia ciągła. Obwiniony zaprzeczał aby wyprzedzał jadący przed nim samochód (k.46-47).
J. G.natomiast twierdził, że jadąc drogą wojewódzką postanowił wyprzedzić jadący przed nim samochódm. (...). Gdy przepisy i warunki drogowe zezwalały podjął manewr wyprzedzania. W momencie gdy zrównał się z wyprzedzanym pojazdem poczuł, że kierowca wyprzedzanego samochodu skręca w lewo uderzając w jego samochód, doszło do zderzenia pojazdów. Samochód ten obił się od jego samochodu, po czym wrócił na swój pas ruchu. Zatrzymali się na zjeździe do miejscowościB.(k.77-78).
Przedstawione przez obwinionegoS. T.oraz pokrzywdzonegoJ. G.wersje przebiegu kolizji są ze sobą sprzeczne. W ocenie sądu należy odmówić wiary wyjaśnieniom obwinionegoS. T., gdyż przedstawiona przez obwinionego wersja przebiegu kolizji jest mało prawdopodobna. Z wyjaśnień obwinionego wynika, żeJ. G.manewr wyprzedzania samochodu, którym kierował obwiniony kończył uderzając w samochód obwinionego. Tymczasem gdyJ. G.wyprzedzał samochód, którym jechał obwiniony z naprzeciwka nie jechał żaden pojazd, toteż nie było powodu abyJ. G.skracał manewr wyprzedzania wjeżdżając w samochód kierowany przez obwinionego. Na samochodziem. (...), którym kierował obwiniony widoczne są z lewej strony ślady pozostawione przez bieżnik opon samochodum. (...), którym kierowałJ. G., które to ślady w ocenie sądu wskazują, że to obwiniony w momencie gdy jego samochód był wyprzedzany, skręcił w lewo podejmując manewr wyprzedzania poprzedzającego go pojazdu, jego samochód odbił się od kół samochodum. (...), powracając na swój pas ruchu. Skoro w czasie gdyJ. G.wyprzedzał samochód obwinionego, obwiniony również podjął manewr wyprzedzania,J. G.nie mógł wyprzedzać samochodu obwinionego w obrębie skrzyżowania, lecz wyprzedzał obwinianego poza skrzyżowaniem.
W ocenie sądu zeznaniom świadkaJ. G.należy dać wiarę.J. G.wskazał, że w czasie wyprzedzania samochodum. (...)gdy zrównał się z tym samochodem, obwiniony skręcił w lewo, odbił się od jego samochodu i powrócił na swój pas ruchu. Biorąc pod uwagę uszkodzenia pojazdów w ocenie sądu wersja zdarzenia przedstawiona przezJ. G.jest wiarygodna. Należy wskazać, że na samochodziem. (...)brak jest zarysowań powłok lakieru samochodu z lewej strony, które wskazywałyby na to, że samochódm. (...)kierowany przezJ. G.przedwcześnie kończył manewr wyprzedzania uderzając w samochód obwinionego. Na samochodziem. (...)na drzwiach lewych widoczne są ślady odwzorowania opon oraz wklęśniecie co w ocenie sądu wskazuje na to, że ślady te powstały na skutek uderzenia samochodum. (...)o prawą przednią oponę samochodum. (...).
Zeznaniom świadkaB. P.sąd nie dał wiary. W ocenie sądu świadek, która była pasażerką samochodum. (...)przed zdarzeniem nie obserwowała sytuacji na drodze, jej zeznania były ze sobą sprzeczne, gdyż najpierw zeznała, żeS. T.miał skręcić w prawo w kierunkuM., składając zeznania w sądzie nie potwierdziła tego, natomiast nie była w stanie w sposób logiczny wyjaśnić sprzeczności w swoich zeznaniach.
ŚwiadekŁ. B.funkcjonariusz policji, który przyjechał w związku z zgłoszeniemJ. G., dokonał oględzin pojazdów wykonał zdjęcia pojazdów.Ł. B.po rozpytaniu kierowców uczestniczących w kolizji, oględzinach pojazdów ustalił sprawcę kolizji w osobie obwinionego, który odmówił przyjęcia mandatu. W ocenie sądu brak jest podstaw aby odmówić wiarygodności zeznaniom świadkaŁ. B..
Protokoły oględzin pojazdów, zostały sporządzone przez funkcjonariusza policji, zgodnie z obowiązującym przepisami, ich treść nie była kwestionowana, znajduje potwierdzenie w wykonanych przez funkcjonariusza policji zdjęciach pojazdów.
Przedłożone przez obwinionego nagranie (k.55) odcinka drogi na którym doszło do kolizji nie miało znaczenia w sprawie, gdyż nagrane nie zostało dokonane w czasie zaistniałego zdarzenia.
Sąd uznał obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia  zart. 86 § 1 i 2kw w zw. zart. 24 ust. 1 pkt 2 , art.24 ust.2 ustawy prawo o ruchu drogowym.
Odpowiedzialności za wykroczenie z art. 86 §1 kw podlega ten, kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu nie zachowując należytej ostrożności, powoduje zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.W.to ma charakter materialny, gdyż do jego znamion należy skutek w postaci stworzenia realnego zagrożenia w ruchu drogowym. Należy ono do wykroczeń z narażenia konkretnego na niebezpieczeństwo. Można je popełnić zarówno przez działanie, jak i zaniechanie.
Jak trafnie stwierdził Sąd Najwyższy: „Dla odpowiedzialności z art. 86 kw konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował należytej ostrożności, a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej, a więc większej, niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność, to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodzew stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie” (zob. wyrok SN z dnia 2003.04.29, III KK 61/03, LEX nr 77467).
Stosownie do treściart.24 ust.1 pkt 2 prawa o ruchu drogowymkierujący pojazdem jest obowiązany przed wyprzedzaniem upewnić się w szczególności, czy kierujący, jadący za nim, nie rozpoczął wyprzedzania. Kierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu zachować szczególną ostrożność (art.24 ust.2).
Zgodnie z definicją wskazaną wart. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku – Prawo o ruchu drogowym, przez należytą (szczególną) ostrożność należy rozumieć ostrożność polegającą na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie.
Obwiniony w dniu 13 października 2022 roku około godziny 11.00 w miejscowościB., woj.(...)po drodze publicznej oznaczonej numerem(...)kierując pojazdem markim. (...)onr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności wykonując manewr wyprzedzania – nie upewnił się, że jadący za nim pojazdem markim. (...)onr. Rej.(...)rozpoczął wcześniej prawidłowo manewr wyprzedzania, w wyniku czego doprowadził do bocznego zderzenia z w/w pojazdem, czym stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującego pojazdem markiM. (...)oraz przewożonego pasażera w osobieB. P..
Obwiniony swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia zart. 86 §1kw bowiem kierując samochodem na drodze publicznej nie zachował szczególnej ostrożności powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym poprzez naruszenieart.24 ust.1 pkt 2 i art.24 ust.2 ustawy prawo o ruchu drogowymgdyż przed rozpoczęciem manewru wyprzedzania nie upewnił się, czy kierujący za nim nie rozpoczął manewru wyprzedzania, nie zachowując przy wyprzedzaniu szczególnej ostrożności.
Między naruszeniem przez obwinionego wymienionych przepisów prawa ruchu drogowego a spowodowaniem zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym istnieje związek przyczynowy. Gdyby obwiniony należycie obserwował w lusterkach wstecznych drogę za pojazdem, którym kierował widziałby, że kierujący za nim samochodem jest w trakcie manewru wyprzedzania i obwiniony nie pojąłby manewru wyprzedzania, nie doszłoby do zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Uznając obwinionego winnym popełnienia wykroczenia zart.86 §1kw sąd na podstawie powołanego przepisu wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 zł. Obwiniony jest w stanie uiścić grzywnę. Orzeczona wobec obwinionego kara spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze wobec obwinionego. Uświadomi obwinionemu, że popełnił wykroczenie drogowe, które skutkowało zagrożeniem bezpieczeństwa w ruchu drogowym a równocześnie spowoduje, że obwiniony w przyszłości kierując samochodem będzie przestrzegał przepisówustawy prawo o ruchu drogowym.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie powołanych w wyroku przepisów.
Sędzia: