Sąd Okręgowy w Olsztynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1699/23
Data wyroku: 2024-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Beata Bihuń
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 442 KC, art. 117 KC

Sygn. akt: I C 1699/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 czerwca 2024 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Beata Bihuń

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Edyta Smolińska-Kasza

po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2024 r. w Olsztynie
na rozprawie
sprawyz powództwaR. O.
przeciwko(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.
o zapłatę

I
Powództwo oddala;

II
Nie obciąża powoda kosztami postępowania na rzecz pozwanego.

sygn. akt I C 1699/23

UZASADNIENIE
PowódR. O.w pozwie z dnia 13.10.2023 r. skierowanym przeciwko(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.wniósł o zasądzenie od pozwanego na jego rzecz kwot:

⚫

300.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznane cierpienia fizyczne oraz psychiczne w związku z czynem niedozwolonym – błędem medycznym, którego dopuścił się 09 listopada 1990 r. lekarzSzpitala (...)wG., ordynator(...);

200.000 tytułem odszkodowania za koszty leczenia w związku z czynem niedozwolonym – błędem medycznym, którego dopuścił się 09 listopada 1990 r. lekarzSzpitala (...)wG., ordynator(...).

Nadto wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 09.11.1990 r. doznał szkody na skutek błędu lekarskiego, który polegał na wadliwym leczeniu powypadkowym w Szpitalu wG.poprzez nierozpoznanie wieloodłamowego przezpanewkowego złamania miednicy po stronie lewej ze zwichnięciem stawu biodrowego – lewego.
Pismem z dnia 24.04.2023 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty w/w kwot. Jako datę wymagalności swojego roszczenia powód wskazał 01.06.2023 r.
W odpowiedzi na pozew z dnia 03.02.2024 r.pozwany(...) Sp. z o.o.z siedzibą wG.wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Uzasadniając swoje stanowisko pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia powoda. Zakwestionował również powództwo co do zasady, wysokości i wymagalności.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Powód w okresie od 31.01.1991 r. do 19.02.1991 r. przebywał wWojewódzkim Szpitalu (...)wO.na oddziale(...)Urazowej, gdzie rozpoznano u niego zastarzałe, wieloodłamowe, przezpanewkowe złamanie miednicy po stronie lewej ze zwichnięciem stawu biodrowego lewego.
R. O.jest osobą niepełnosprawną, przyjmuje regularnie leki, tj.L.120,L.20,T.,C.200 + 250,T.orazD..
(dowód: karta informacyjna leczenia szpitalnego k. 7, zaświadczenie od lekarza k. 6; faktury za zakup leków k.11-12,18, 51-55, wyniki badań k. 49-50)
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o powołane dokumenty zawarte w aktach sprawy niniejszej, które uznał za wiarygodne, bowiem ich prawdziwość nie była kwestionowana przez strony, nie budziła także wątpliwości Sądu.
Sąd na podstawie przepisuart. 2352§ 1 pkt 2 k.p.c.pominął wnioski dowodowe zgłoszone w pozwie, tj. o dopuszczenie dowodu z przesłuchania powoda oraz o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego ortopedy, uznając je za nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
Powództwo podlegało oddaleniu.
Strona pozwana podniosła w odpowiedzi na pozew zarzut przedawnienia roszczeniaw całości, który to zarzut okazał się zasadny.
Zgodnie zart. 117 § 2 zdaniem pierwszym k.c.po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia.
Z uwagi na okres, w którym miało dojść do powstania szkody, do roszczeń powoda należało zastosować zasady przedawnienia określone wart. 442 k.c., obowiązującym do dnia 08.07.2007 r. Zgodnie z tym przepisem roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się z upływem lat dziesięciu od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Jeżeli szkoda wynikła ze zbrodni lub występku, roszczenie o naprawienie szkody ulega przedawnieniu z upływem lat dziesięciu od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na to, kiedy poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia.
Powód wiąże powstanie szkody z błędem medycznym, którego miał dopuścić się w dniu 09.11.1990 r. jeden z lekarzy wSzpitalu (...)wG..
Odnosząc się w pierwszej kolejności do trzyletniego okresu przedawnienia powiązanego z wiedzą poszkodowanego o zaistnieniu szkody, zauważyć należy, że powzięcie wiedzy o powstaniu szkody polegającej na utracie zdrowia zachodzi wtedy, gdy poszkodowany dowiedział się po raz pierwszy, że został trwale pozbawiony możliwości zarobkowania. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że poszkodowany musi mieć świadomość szkody w ogóle, bez konieczności jej precyzyjnego obliczania (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 1998 roku, sygn. akt II UKN 543/97).
Jak wynika z załączonej do pozwu Karty informacyjnej leczenia szpitalnego (k.7) zastarzałe, wieloodłamowe, przezpanewkowe złamanie miednicy po stronie lewej ze zwichnięciem stawu biodrowego lewego rozpoznano u powoda w trakcie pobytu w SzpitaluwO.w dniach 31.01.1991 r. – 19.02.1991 r. wobec czego w ocenie Sądu przyjąć należy, że powód o ewentualnej szkodzie dowiedział się z chwilą wypisu ze Szpitala wO.po otrzymaniu Karty informacyjnej. Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności powód mógł dochodzić swoich roszczeń od pozwanego od dnia 19.02.1991 r., gdyż miał on od tego momentu wiedzę o swoim stanie zdrowia. Stąd też zdaniem Sądu roszczenie powoda przedawniło się poz dniem 19.02.1994 r.
Gdyby nawet przyjąć 10 letni termin przedawnienia określony w dalszej treściart. 442 k.c.to również i w tym przypadku zarzut przedawnienia zgłoszony przez pozwanego jest trafiony, gdyż od dnia udzielenia powodowi świadczeń medycznych wSzpitalu (...)wG.upłynęło blisko 34 lata, a roszczenie powoda i tym przypadku uległoby przedawnieniu z dniem 09.11.2000 roku.
Na marginesie dodać jedynie należy, że podstawą dla odszkodowawczej odpowiedzialności cywilnej szpitala jestart. 415 k.c.w zw. zart. 430 k.c., regulujący odpowiedzialność za zawinione działanie (zaniechanie) podporządkowanego lekarza, wyrządzające szkodę. Jako że dla powstania odszkodowawczej odpowiedzialności cywilnej muszą łącznie zostać spełnione następujące przesłanki: 1) wystąpienie zdarzenia wyrządzającego szkodę, 2) istnienie normalnego związku przyczynowego pomiędzy zdarzeniem i szkodą, 3) powstanie szkody mającej charakter majątkowy (na osobie lub mieniu) lub niemajątkowy (doznana krzywda) to i w tym przypadku konieczne było ustalenie czy miało miejsce działanie albo zaniechanie pozwanego, które spowodowało u powoda powstanie szkody. Analiza dowodów świadczy o tym, że w rozpoznawanej sprawie taka relacja przyczynowo - skutkowa pomiędzy zachowaniem pozwanego a złym stanem zdrowa powoda nie zachodzi.
Powód źródła swoich dolegliwości upatruje w nieprawidłowym leczeniu, któremu został poddany w Szpitalu wG.1990 r. Jednakże w ocenie Sądu materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na dokonanie ustaleń, że powód był poddawany leczeniu w pozwanym szpitalu. Powód nie wykazał tego faktu w żaden sposób. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdził zawartych w treści pozwu zarzutów. Natomiast Sąd wyrokując w niniejszej sprawie nie mógł oprzeć się wyłącznie na twierdzeniach powoda, przyjmując je bezkrytycznie za prawdziwe. Ważne jest również to, że rzeczą sądu nie jest zarządzanie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Postępowanie cywilne rządzi się zasadą kontradyktoryjności, w którym obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach zgodnie zart. 3 k.p.c., a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie spoczywa na stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).
Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd oddalił powództwo w całości.
W punkcie II wyroku sąd, mając na uwadze sytuację materialną powoda, nie obciążył go kosztami postępowania na rzecz pozwanego.