Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 10/24
Data wyroku: 2024-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 92a§2 kw

Sygn. akt IIW 10/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2024 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk
Protokolant–sekr. sąd. Anna Rogojsza
w obecności oskarżyciela publicznego z KPP wG.- -----------
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2024 roku na rozprawie sprawy
K. O.
synaZ.iC.zd.(...)
ur. (...)wE.
obwinionego o to, że:
W dniu 13 grudnia 2023 roku około godz. 20:36 w miejscowościW.gminaG.nadrodze krajowej nr (...)prowadząc pojazd markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w obszarze zabudowanym oznakowanym znakiem drogowym(...)w miejscu obowiązywania ograniczenia prędkości do 50 km/h, przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 31 km/h, jadąc z prędkością 81 km/h

tj. o czyn zart. 92a§2kw w zw. zart. 20 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r.

Prawo o ruchu drogowym

1
ObwinionegoK. O.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92a§2 kw w zw. z art. 24§1, 1a i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 800,00 (osiemset) złotych.

2
Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania.

Sygn. akt IIW 10/24

UZASADNIENIE
K. O.w dniu 13 grudnia 2023 roku około godz. 20:36 kierował pojazdem markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...), jadąc przez miejscowośćW.gminaG.drogą krajową nr (...), w obszarze zabudowanym oznakowanym znakiem drogowym(...), gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h. W tym czasie funkcjonariusz KPP wG.A. K.dokonywał pomiarów prędkości pojazdów poruszających się tą trasą i stwierdził, że w/w pojazd przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 31 km/h, jadąc z prędkością 81 km/h.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego (k. 21v), w oparciu o zeznaniaA. K.(k. 22), świadectwo legalizacji (k. 4), certyfikat kalibracji (k. 5).
Obwiniony nie przyznał się do winy. Potwierdził fakt kierowania pojazdem, kwestionując jednak przekroczenie prędkości. Nadto podważał prawidłowość dokonanego przez policjanta pomiaru ( wyjaśnienia k. 21v).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w jakich nie przyznaje się do winy. Zdaniem Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie, stanowią jedynie przyjętą linię obrony, służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej. Wyjaśnienia te pozostają nadto wewnętrznie niespójne i odosobnione w świetle dowodów, jakim Sąd nadał walor wiarygodności.
W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw, by odmówić wiary zeznaniom funkcjonariusza policji, który dokonywał kontroli drogowej obwinionego. Świadek ten nie miał żadnego interesu, by zeznawać na temat okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca i w konsekwencji niesłusznie obciążać obwinionego ( zeznaniaA. K.k. 22). Z zeznań świadka w sposób pewny i jednoznaczny wynika, że urządzenie, jakim dokonywano pomiaru prędkości było sprawne, nie było żadnych okoliczności, które miałyby wpływ na prawidłowość dokonanego pomiaru. Zeznania świadka zostały uzupełnione o dowody w postaci świadectwa legalizacji (k. 4) i certyfikatu kalibracji (k. 5). Co więcej- z zeznańA. K.wynika, że w czasie kontroli obwiniony nie kwestionował prędkości, z jaką wskazano, że jechał, ani prawidłowości dokonanego pomiaru, a odmówił przyjęcia mandatu tylko dlatego, że był dla niego za wysoki. Dodał, że taki powód odmowy przyjęcia mandatu został ujęty w sporządzonej przez świadka notatce urzędowej, przy czym gdyby kierowca podawał inne powody odmowy przyjęcia mandatu- takie zapisy też znalazłyby się w notatce. Znamienne jest to, iż dopiero po wysłuchaniu tych zeznań - obwiniony "przypomniał sobie", że rzeczywiście w czasie kontroli, oprócz tego, że kwestionował prawidłowość dokonanego pomiaru prędkości- a czemu zaprzeczył świadek - odmówił przyjęcia mandatu też dlatego, że był dla niego za wysoki. W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego są nielogiczne, bo skoro miał rzekomo przede wszystkim kwestionować prawidłowość pomiaru prędkości, to nie było powodów, by chciał jednak kary - w postaci pouczenia - skoro uważał, że nie złamał przepisów prawa.
W świetle zebranych dowodów i ich analizy nie budzi wątpliwości, że obwiniony dopuścił się zarzuconego mu wykroczenie z art. 92a§2 kw.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd miał na uwadze stopień zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu, warunki osobiste, majątkowe sprawcy.
Każdy kierowca pojazdu musi posiadać wiedzę w przedmiocie obowiązujących przepisów dotyczących zasad w ruchu drogowym, w tym ograniczeń dotyczących prędkości, z jaką powinien prowadzić pojazd. Do przepisów tych ma obowiązek się stosować.K. O.jadąc z nadmierną prędkością naruszył podstawowe zasady obowiązujące w ruchu drogowym.
W świetle powyższego Sąd uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, podstawie art. 92a§2 kw w zw. z art. 24§1, 1a i 3 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 800 złotych.
Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej.
O kosztach orzeczono na podstawieart. 121§1 kpww zw. zart. 624§1 kpk.