Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 289/23
Data wyroku: 2023-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kalsztein
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: art. 6 kc

Sygn. akt VIII C 289/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 17 października 2023roku

Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi, Wydział VIII Cywilny
w następującym składzie :
Przewodniczący :SędziaSR Tomasz Kalsztein
Protokolant :staż. Aleksandra Łuczak
po rozpoznaniu w dniu26 września 2023 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wP.
przeciwkoA. M.
ozapłatę

zasądza od pozwanegoA. M.na rzecz powoda(...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wP.kwotę 1.065,75 zł (jeden tysiąc sześćdziesiąt pięć złotych siedemdziesiąt pięć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:

- 85,28 zł (osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 1 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty;
- 85,28 zł (osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 1 maja 2021 roku do dnia zapłaty
-85,28 zł (osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 1 czerwca 2021 roku do dnia zapłaty
- 85,28 zł (osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 1 lipca 2021 roku do dnia zapłaty
- 85,28 zł (osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 1 sierpnia 2021 roku do dnia zapłaty;’
- 125,26 zł (sto dwadzieścia pięć złotych dwadzieścia sześć groszy) od dnia 1 września 2021 roku do dnia zapłaty,
- 85,28 zł (osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy) od dnia 1 września 2021 roku do dnia zapłaty,
- 105,50 zł (sto pięć złotych pięćdziesiąt groszy) od dnia 1 października 2021 roku do dnia zapłaty,
- 112,31 zł (sto dwanaście złotych trzydzieści jeden groszy) od dnia 3 listopada 2021 roku do dnia zapłaty,
- 105,50 zł (sto pięć złotych pięćdziesiąt groszy) od dnia 1 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty,
-105,50 zł (sto pięć złotych pięćdziesiąt groszy) od dnia 1 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty,

oddala powództwo w pozostałej części;

zasądza od pozwanegoA. M.na rzecz powoda(...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wP.kwotę 369,50 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu w części.

Sygn. akt VIII C 289/23

UZASADNIENIE
W dniu 18 maja 2022 roku powód(...) Spółdzielnia Mieszkaniowa (...)wP.wytoczył przeciwko pozwanemuA. M.powództwo o zapłatę kwoty 6.394,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot: 511,67 zł od dnia 1 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 maja 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 czerwca 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 lipca 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 3 sierpnia 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 września 2021 roku do dnia zapłaty, 633,04 zł od dnia1 października 2021 roku do dnia zapłaty, 673,84 zł od dnia 3 listopada 2021 roku do dnia zapłaty, 633,04 zł od dnia 1 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty, 633,04 zł od dnia 1 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty. Ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu.W uzasadnieniu powód wyjaśnił, że pozwany obowiązany jest do wnoszenia opłat z tytułu przysługującego mu własnościowego prawa dolokalu nr (...)położonego przyul. (...)wP.. Prawo to pozwany nabył na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po swoim ojcuJ. M.. Pomimo pisemnego wezwania do zapłaty pozwany nie uiścił należnych za okres od marca do grudnia 2021 roku opłat.
(pozew k. 2-3v.)
W odpowiedzi na pozewA. M.wyjaśnił, że odziedziczył po ojcu 1/6 udziału w przedmiotowym lokalu, w którym jednak nie mieszka od 1979 roku. Wskazał, żew mieszkaniu tym przez wiele lat mieszkał jego brat i matka, którzy doprowadzili do jego zadłużenia. Dodał, że oferował bratu darowiznę swojego udziału, co jednak nie przyniosło skutku.
(odpowiedź na pozew k. 33-33v.)
Odnosząc się do stanowiska pozwanego powód podtrzymał pozew w całości z tą modyfikacją, że wniósł o zastrzeżenie, że odpowiedzialność pozwanego ma solidarny charakter z odpowiedzialnościąD. M. (1)wynikającą z nakazu zapłaty z dnia8 marca 2022 roku wydanego w e.p.u. Uzupełniająco wyjaśnił, żeustawa o spółdzielniach mieszkaniowychnie uzależnia obowiązku uiszczania opłat za lokal od faktu zamieszkiwania w nim, że odpowiedzialność pozwanego wynika z samego faktu posiadania prawa do lokalu, że odpowiedzialność solidarna dłużników ma swoje źródło wart. 380 § 2 k.c.
W toku procesu stanowiska stron nie uległy zmianie.
(pismo procesowe k. 39-40, protokół rozprawy k. 57-57v.)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. M.iJ. M.przysługiwało na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej własnościowe prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonegowP.przyul. (...).
Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 26 maja 2009 roku, spadek po zmarłym w dniu 16 października 2008 rokuJ. M.nabyli: żonaK. M.oraz synowieA. M.iD. M. (2), po 1/3 części każde z nich.W skład masy spadkowej po zmarłym wchodziła m.in. ½ części udziału we własnościowym prawie do lokalu, o którym mowa wyżej.
Wksiędze wieczystej nr (...)prowadzonej dla przedmiotowego lokalu przez Sąd Rejonowy w Płocku, jako współwłaściciele lokalu wymienieni są:K. M.w 4/6 części,A. M.w 1/6 części orazD. M. (2)w 1/6 części.
Wskazane udziały uprawniały współwłaścicieli do używania lokalu na cele mieszkaniowe w zamian za opłacanie czynszu oraz opłat zaliczkowych za świadczenia związane z jego eksploatacją.
(kserokopia postanowienia k. 8, przydział lokalu mieszkalnego k. 9, pismo k. 10, wydrukz księgi wieczystej k. 48-52, okoliczności bezsporne)
Osoby, o których mowa, nie wywiązywały się z obowiązku opłacania czynszu oraz opłat zaliczkowych za świadczenia związane z eksploatacją przedmiotowego lokalu,i w spornym okresie nie uiścili żadnych należności.
Pismem z dnia 12 stycznia 2022 roku powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 6.394,54 zł tytułem zaległych opłat za mieszkanie za okres od dnia 1 marca do dnia31 grudnia 2021 roku.
(wezwanie do zapłaty k. 4-4v., okoliczności bezsporne)
Stosownie do udziału pozwanego we własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego,o którym mowa wyżej, jego zadłużenie wynosi 1.065,75 zł (1/6 z kwoty 6.394,54 zł).
(okoliczność bezsporna)
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanym w dniu 8 marca 2022 roku w e.p.u. w sprawie o sygn. akt VI NC-E310272/22, referendarz sądowy zasądził odD. M. (2)iA. M.solidarnie na rzecz(...) Spółdzielni Mieszkaniowej (...)wP.kwotę 6.394,54 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot: 511,67 zł od dnia 1 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 maja 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 czerwca 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 lipca 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 3 sierpnia 2021 roku do dnia zapłaty, 511,67 zł od dnia 1 września 2021 roku do dnia zapłaty, 633,04 zł od dnia 1 października 2021 roku do dnia zapłaty, 673,84 zł od dnia 3 listopada 2021 roku do dnia zapłaty, 633,04 zł od dnia 1 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty, 633,04 zł od dnia1 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty. Orzeczenie to jest prawomocne w stosunku doD. M. (2).
(nakaz zapłaty k. 46-46v., postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności k. 47)
Do dnia wyrokowania pozwany nie spłacił zadłużenia, o którym mowa wyżej.(okoliczności bezsporne)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie budziły wątpliwości Sądu, co do prawidłowości i rzetelności sporządzenia.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo było zasadne i zasługiwało na uwzględnienie w części.
W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostawało, żeA. M., jako spadkobierca ustawowyJ. M., nabył 1/6 udziału we własnościowym prawie dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wP.przyul. (...). W konsekwencji Sąd uznał, że pozwany jest biernie legitymowany do udziału w sprawie, przy czym wyraźnego podkreślenia wymaga, iż podnoszona przez niego okoliczność, że nie mieszka w lokalu oraz nie doprowadził do powstania zadłużenia, pozostaje bez znaczenia dla istniejącego po jego stronie obowiązku uiszczania opłat za lokal. Godzi się przypomnieć, że zgodnie z przepisemart. 4 ust. 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych, zwanej dalej ustawą, właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacjąi utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyćw wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkującew określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5.
W ocenie Sądu wątpliwości nie budziła również wysokość zadłużenia wynikającaz przedłożonych przez powoda dokumentów, przy czym pozwany wartości tej nie kwestionował. W świetle powyższego zadłużenie lokalu w łącznej kwocie 6.394,54 zł Sąd uznał za udowodnione.
W ocenie Sądu powód nie miał natomiast prawa dochodzić od pozwanego zapłaty całości kwoty składającej się na w/w zadłużenie. W realiach niniejszej sprawy brak jest bowiem przesłanek do przyjęcia solidarności dłużników. Rozważania w powyższym zakresie należy rozpocząć od przypomnienia, iż zgodnie zart. 368 k.c., zobowiązanie jest solidarne, jeżeli to wynika z ustawy lub z czynności prawnej. W myśl omawianego przepisu przyjęcie konstrukcji solidarności (zarówno biernej, jak i czynnej) uwarunkowane jest istnieniem podstawy prawnej w tym względzie, co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że solidarności nie domniemywa się (por. m.in. wyrok SA w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 roku, I ACa 639/13; wyrok WSA w Lublinie z dnia 9 października 2008 roku,(...) SA/Lu 445/08, LEX; wyrok SA w Katowicach z 28 lutego 1992 roku, I ACr 42/92, OSA 1993/4/23).
W pierwszej kolejności wykluczyć należy, aby podstawę solidarności mogły stanowić przepisy ustawy. Wprawdzie przewiduje ona tego rodzaju odpowiedzialność w art. 4 ust. 6, zgodnie z którym za opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4, odpowiadają solidarniez członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni (…), osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu, to jak wynika z brzmienia przytoczonego przepisu, solidarna odpowiedzialność za opłaty na rzecz spółdzielni istnieje pomiędzy wąską grupą osób. I tak zachodzi ona wyłącznie między członkami spółdzielni/osobami, którym przysługuje prawo (odrębnej własności albo spółdzielcze własnościowe) do lokalu z jednej strony, a osobami pełnoletnimi wspólnie z nimi zamieszkałymi z drugiej strony, przy czym sam przepis jest adresowany do drugiej z opisanej grupy osób. Wskazany przepis reguluje zatem li tylko obowiązek uiszczania opłat istniejący po stronie osób, którzy w stosunku do lokalu mieszkalnego nie posiadają żadnego uprawnienia, a którzy w nim zamieszkują wspólnie z osobami dysponującymi takim uprawnieniem. Brak jest natomiast podstaw, aby z cytowanego przepisu wywodzić kwestię odpowiedzialności za ponoszenie opłat współwłaścicieli lokalu, odpowiedzialność taw sposób pełny i autonomicznyzostała bowiem uregulowana w treści art. 4 ust. 4 ustawy.
Do zobowiązań pozwanego nie może również znaleźć zastosowaniaart. 370 k.c., a to dlatego, że choć dotyczą one wspólnego mienia jego i pozostałych współwłaścicieli lokalu, to nie zostały one przez nich zaciągnięte, ale spoczywają na nich z mocy prawa (tj. na mocy wspomnianego art. 4 ust. 4 ustawy). Bezsporne jest w doktrynie i orzecznictwie, że przez zaciągnięcie zobowiązania przez kilka osób należy rozumieć dokonanie czynności prawnej (jednostronnie lub dwustronnie zobowiązującej) przez co najmniej dwie osoby (choć niekoniecznie równocześnie), z której wynika zobowiązanie do wspólnego świadczenia (tak np.A. G., „Kodeks cywilny. Komentarz. Zobowiązania - część ogólna”, LEX/el. 2011, teza 2 doart. 370; tak również np. w wyroku SA w Łodzi z dnia 27 sierpnia 2015 roku, I ACa 182/15,L.). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy pozwany oraz pozostali współwłaściciele lokalu nie dokonywali z powodową spółdzielnią czynności prawnej rodzącej opisane w pozwie zobowiązania i nie jest przedmiotem sporu między stronami, że źródłem tych zobowiązań jest ustawa, a nie czynność prawna.
Zdaniem Sądu solidarnej odpowiedzialności pozwanego z odpowiedzialnością pozostałych współwłaścicieli nie można również wywodzić zart. 366 i art. 380 k.c.Osoby te nie są wszak współwłaścicielami całości udziału we własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, ale właścicielami odpowiednich udziałów w tym prawie (K. M.w udziale 4/6,D. M. (2)w udziale 1/6,A. M.w udziale 1/6). Mamy zatem do czynienia ze współwłasnością ułamkową, nie zaś ze współwłasnością łączną.W konsekwencji do takiej współwłasności znajduje odpowiednie zastosowanie przepisart. 207 k.c., w myśl którego, współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary na rzecz wspólnądo wielkości udziałów.Innymi słowy, współwłaścicieli mieszkania nie wiąże z powodową Spółdzielnią jeden stosunek prawny, ale trzy odrębne stosunki, choć mają one taką samą treść. Nie można zatem mówić w omawianym przypadku o tym, iż wierzycielowi przysługuje jedna wierzytelność o spełnienie jednego świadczenia, który to warunek jest niezbędny do przyjęcia solidarności dłużników. Niewątpliwie również roszczenie, o którego zasądzenie wniósł powód, będące świadczeniem pieniężnym, z uwagi na swoją naturę ma charakter podzielny (por. wyrok SN z dnia 14 marca 2002 roku, IV CKN 821/00, LEX), co wykluczaw niniejszej sprawie zastosowanieart. 380 § 1 k.c.Podstawy solidarnej odpowiedzialności współwłaścicieli nie można także upatrywać w treściart. 1034 § 1 k.c., dochodzona przez powoda wierzytelność nie wchodzi bowiem w skład długów spadkowych po zmarłymJ. M., ponieważ powstała już po śmierci spadkodawcy.
Całość poczynionych rozważań oraz niewątpliwa podzielność dochodzonego pozwem świadczenia prowadzą do wniosku, że należało zastosować w realiach niniejszej sprawyart. 379 § 1 k.c., zgodnie z którym, jeżeli jest kilku dłużników, a świadczenie jest podzielne, dług dzieli się na tyle niezależnych od siebie części, ilu jest dłużników, przy czym części te są równe, jeżeli z okoliczności nie wynika nic innego. Tym samym dług pozwanego należało określić na kwotę 1.065,75 zł, która stanowi 1/6 całości zadłużenia lokalu, stosownie do posiadanego przez pozwanego udziału w prawie własności.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda 1.065,75 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwot:
- 85,28 zł od dnia 1 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty,
- 85,28 zł od dnia 1 maja 2021 roku do dnia zapłaty,
- 85,28 zł od dnia 1 czerwca 2021 roku do dnia zapłaty,
- 85,28 zł od dnia 1 lipca 2021 roku do dnia zapłaty,
- 85,28 zł od dnia 1 sierpnia 2021 roku do dnia zapłaty,
- 125,26 zł od dnia 1 września 2021 roku do dnia zapłaty,
- 85,28 zł od dnia 1 września 2021 roku do dnia zapłaty,
- 105,50 zł od dnia 1 października 2021 roku do dnia zapłaty,
- 112,31 zł od dnia 3 listopada 2021 roku do dnia zapłaty,
- 105,50 zł od dnia 1 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty,
- 105,50 zł od dnia 1 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty,
oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
Podkreślić należy, że strona powodowa miała prawo, oprócz żądania należności głównej, żądać za czas opóźnienia odsetek w umówionej wysokości, jako że zgodnie z treścią przepisuart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkodyi chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie. Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 § 2 k.c.).
Na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. zart. 100 k.p.c.Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 369,50 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (1/6 z całkowitych kosztów wynoszących 2.217 zł), stosownie do wyniku przedmiotowej sprawy.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.