Sąd Rejonowy w Grudziądzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 417/23
Data wyroku: 2024-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Andrzej Antkiewicz
Słowa kluczowe: Naprawienie szkody
Podstawa prawna: art. 361 k.c.

Sygn. akt: I C 417/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2024 r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

sędzia Andrzej Antkiewicz

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Monika Kopczyńska

po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2024 r. w Grudziądzu na rozprawie
sprawy z powództwaP. P.
przeciwko(...) S.A.z siedzibą wW.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800,00 zł (jeden tysiąc osiemset złotych 00/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 11 grudnia 2021 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałej części;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 134,25 zł (sto trzydzieści cztery złote 25/100) tytułem zwrotu części kosztów procesu z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 417/23

UZASADNIENIE

wyroku
P. P.wniósł o zasądzenie od(...) S.A.wW.kwoty 3.068,80 zł tytułem częściowej dopłaty do odszkodowania wypłaconego przez pozwanego za kolizję drogową, do jakiej doszło 10 listopada 2021 r., w wyniku której uszkodzeniu uległ pojazd markiS. (...)onr rejestracyjnym (...)stanowiący własnośćT. S.. Powód wskazał, że nabył w drodze cesji wierzytelność z tytułu odszkodowania za szkodę w ww. pojeździe. Domagał się również zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie od kwoty 3.068,80 zł od dnia 11 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty.
W pozwie wskazano, że powód nie zgadza się z kwotą kosztów naprawy określoną przez ubezpieczyciela, a żądanie pozwu opiera na prywatnej opinii sporządzonej na zlecenie powoda (k. 4 - 5 akt).
Pozwany zakład ubezpieczeń wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie zwrotu kosztów procesu. W pierwszej kolejności zarzucił brak legitymacji czynnej po stronie powoda z uwagi na to, że w umowie cesji nie wskazano ceny nabycia wierzytelności, a zatem nie wiadomo, czy umowa ta nie jest pozorna i nie prowadzi do pokrzywdzenia konsumenta (poszkodowanego). W takiej sytuacji byłaby ona nieważna. Na poparcie swojego stanowiska pozwany powołał się na orzecznictwo sądowe. Brak legitymacji powoda występuje także z innej przyczyny, albowiem między ostatnią decyzją pozwanego w przedmiocie przyznania odszkodowania a cesją wierzytelności minęło ponad półtora roku. Tym samym należy uznać, że skoro poszkodowany w dalszym ciągu nie odwoływał się od decyzji pozwanego , to uznał swoje roszczenie za zaspokojone. Tym samym roszczenie wygasało i poszkodowany nie mógł skutecznie zbyć żadnej wierzytelności na rzecz powoda.
W drugiej kolejności pozwany zaznaczył, że wypłacona przed sprawą sądową na rzecz poszkodowanego kwota odszkodowania za szkodę w pojeździe była wystarczająca do naprawienia pojazdu i pozwany nie jest zobowiązany do zapłaty dalszej kwoty. Pozwany zwrócił uwagę, że poszkodowany został poinformowany, że możliwa jest naprawa pojazdu za cenę wskazaną w kalkulacji ubezpieczyciela. Poszkodowany bez żadnego uzasadnienia nie skorzystał z propozycji ubezpieczyciela, tym samym naruszył obowiązek minimalizacji szkody (k. 24 - 28 akt).
Powód zaprzeczył twierdzeniom pozwanego co do braku legitymacji czynnej. Wskazał, że skutecznie nabył wierzytelność. Zaznaczył, żekodeks cywilnynie wprowadził wymogu wskazywania w umowie przeniesienia wierzytelności zobowiązania, w wykonaniu którego dochodzi do przelewu, co oznacza mimo materialnej kauzalności formalnie oderwany charakter samoistnej umowy przelewu. Cedent i cesjonariusz w ramach łączącego ich stosunku prawnego zobowiązani są uzgodnić kauzę w sposób wyraźny bądź dorozumiany, ale nie muszą jej ujawniać na zewnątrz, zwłaszcza dłużnikowi. Przelew ma charakter nabycia pochodnego i nie wymaga zgody dłużnika. Wobec powyższego zarzut pozwanego jest chybiony i nie znajduje uzasadnienia.
W zakresie oferty naprawy auta za kwotę określoną w kosztorysie przez pozwanego powód zarzucił, że pozwany nie udowodnił, że części konieczne do naprawy poszkodowany faktycznie mógł nabyć z rabatami, a ich nabycie nie wiązałoby się z żadnymi niedogodnościami, zaspokajając interes poszkodowanego w równym stopniu co wypłata odszkodowania ustalona w toku postępowania sądowego. Zdaniem strony powodowej ,,oferta” pozwanego nie spełnia tych kryteriów, nie została poparta żadnymi dokumentami, a wskazanie w treści wydanej decyzji, że poszkodowany ma możliwość dokonania naprawy w warsztatach współpracujących z pozwanym w ocenie strony powodowej jest niewystarczające (k. 46 – 48 akt).
Po sporządzeniu opinii przez biegłego, powód w piśmie z 20 lutego 2024 r. rozszerzył żądanie pozwu wnosząc o zasądzenie od pozwanego kwoty 4.175,44 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:
- od kwoty 3.069,00 zł od dnia 11 grudnia 2021 r. do dnia zapłaty,
- od kwoty 1.106,44 zł od dnia następnego po dniu doręczenia pozwanemu odpisu pisma o zmianie powództwa do dnia zapłaty (171 – 171v akt).

Sąd Rejonowy ustalił i zważył, co następuje:
Okoliczności sprawy były bezsporne i wynikały z przedłożonych do akt dokumentów, akt szkody złożonych na płycie CD i zeznania świadkaT. S..
W dniu 10 listopada 2021 roku doszło do zdarzenia drogowego wG., w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd markiS. (...)onr rej. (...)należący doT. S.. Ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody był pozwany.
W kalkulacji naprawy pojazdu sporządzonej na potrzeby postepowania likwidacyjnego pozwany określił koszt naprawy uszkodzonego auta na 2.158,37 zł. Kosztorys uwzględniał stawkę roboczogodziny na poziomie 49 zł. W wycenie pozwanego wskazano, że jeżeli poszkodowany chce naprawić pojazd, to może skontaktować się z Opiekunem Klienta, który wskaże warsztat Sieci Naprawczej(...)dedykowany do naprawy pojazdu. Przy wyborze warsztatu poszkodowany może również skorzystać z pomocy DoradcyN.kontaktując się pod określonym numerem telefonu. Zaznaczono, że naprawiając pojazd w warsztacie rekomendowanym przez(...) S.A., ubezpieczyciel uzgodni koszty i pozyska fakturę na naprawę. Zastrzeżono, że jeżeli poszkodowany nie zdecyduje się na naprawę w Sieci Naprawczej(...), to przed rozpoczęciem naprawy powinien uzgodnić z ubezpieczycielem wszystkie jej koszty.(...)zwróci bowiem jedynie celowe i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy. Na końcu kalkulacji poinformowano poszkodowanego, że jeżeli jest zainteresowany zakupem materiałów lakierniczych lub części zamiennych w cenach podanych w kosztorysie, to należy skontaktować się z POMOC(...)pod określonym numerem telefonu lub mailowo. W przypadku zainteresowania wskazaniem warsztatu, który zrealizuje naprawę zgodnie z ustaloną przez ubezpieczyciela wysokością szkody, należy skontaktować się z Pomoc(...)mailowo (adres mailowy został podany).
Na podstawie tego kosztorysu decyzją z dnia 15 listopada 2021 r. przyznano poszkodowanemu odszkodowanie w kwocie 2.158,37 zł. Poszkodowany nie odwołał się od tej decyzji.
W umowie cesji wierzytelności z dnia 16 lutego 2023 r.T. S.dokonał na rzeczP. P.cesji wierzytelności z tytułu odszkodowania za uszkodzone auto dnia 10 listopada 2021 r. W umowie cesji nie określono ceny sprzedaży, jednak z zeznań poszkodowanego wynika, że cesjonariusz wypłacił cedentowi kwotę 1.800 zł netto.
Po otrzymaniu pieniędzy od powoda poszkodowany naprawił pojazd w całości we własnym zakresie, gdyż pieniędzy wypłaconych przez ubezpieczyciela nie wystarczyło nawet na zakup części. Poszkodowany zakupił oryginalne części zamienne wsklepie (...)wG., jednak nie posiada dowodu ich zakupu. Poszkodowany nie zatrudnił mechanika, a to, co umiał zrobić, wykonał sam. Zatrudnił jedynie lakiernika i zapłacił mu ok 1.100 – 1.200 zł. Nie posiada jednak faktur i rachunków za naprawę. Poszkodowany nie był w stanie powiedzieć, czy pieniądze wypłacone przez ubezpieczyciela oraz otrzymane od powoda jako cena sprzedaży wierzytelności wystarczyły na zakup części do wymiany. Przed zdarzeniem z 10 listopada 2021 r. pojazd markiS. (...)nie uczestniczył w kolizjach i posiadał oryginalne części zamienne.
Poszkodowany nie zgodził się na naprawę auta w zakładzie współpracującym z ubezpieczycielem, albowiem obawiał się, że miałby zrobione najtańsze podzespoły, gdyż kwota zaoferowana przez ubezpieczyciela nie starczyła nawet na zakup części, nie mówiąc o mechaniku i lakierniku. Poszkodowany zaznaczył, że nie oferowano mu części oryginalnych, a takimi chciał naprawić auto.
W kalkulacji naprawy z dnia 20 lutego 2023 r. wykonanej na zlecenie powoda koszt naprawy uszkodzonego(...)onr rejestracyjnym (...)określono na 6.317,82 zł.

dowody:

zgłoszenie szkody – w aktach szkody na płycie CD - k. 37 akt sprawy
potwierdzenie zgłoszenia szkody – w aktach szkody na płycie CD na k. 37
akt sprawy
zdjęcia uszkodzonego pojazdu – w aktach szkody na płycie CD - k. 37 akt sprawy
decyzja o wypłacie odszkodowania – w aktach szkodowych – k. 37 akt sprawy
kalkulacja naprawy pojazdu po szkodzie sporządzona przez pozwanego – w aktach
szkodowych na k. 37 akt sprawy
umowa przelewu wierzytelności – k. 7 - 8 akt sprawy
kalkulacja naprawy z 20.02.2023 r. – k. 10-15 akt sprawy
zeznania świadkaT. S.– k. 50 - 50v akt sprawy
W opinii z 16 października 2023 r. biegłyK. R.określił koszt naprawy uszkodzonejS. (...)po zdarzeniu z 10 listopada 2021 r., z zastosowaniem technologii naprawy producenta pojazdu oraz przy użyciu części oryginalnych sygnowanych logiem producenta pojazdu w tzw. klasie jakości,,O, z zastosowaniem stawki dla wszystkich prac warsztatowych w wysokości 130 zł (bez podatku VAT) na 5.494,88 zł brutto.

dowód:

opinia biegłego – k. 62 – 89 akt sprawy
W opinii uzupełniającej z 7 stycznia 2024 r. biegłyK. S.określił:

a
technicznie i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy uszkodzeńS. (...)po zdarzeniu z 10 listopada 2021 r. pozwalające na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody, z uwzględnieniem średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze na terenie województwa(...)za roboczogodzinę prac blacharskich, mechanicznych i lakierniczych (aktualnych na dzień zdarzenia) zgodnie z technologią naprawy producenta pojazdu, przy zastosowaniu nowych zamiennych części oryginalnych sygnowanych logiem producenta pojazdu w tzw. klasie jakości,,O, przy kwalifikacji wymiany błotnika przedniego lewego, na 6.333,81 zł brutto;

b
technicznie i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy uszkodzeńS. (...)powstałych po zdarzeniu z 10 listopada 2021 r. pozwalające na techniczne przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody, z uwzględnieniem średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze na terenie województwa(...)za roboczogodzinę prac blacharskich, mechanicznych i lakierniczych (aktualnych na dzień zdarzenia), przy zastosowaniu nowych części zamiennych w tzw. klasie jakości(...),(...)i(...), przy kwalifikacji wymiany błotnika przedniego lewego, na 5.534,35 zł brutto;

c
technicznie i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy uszkodzeńS. (...)po zdarzeniu z 10 listopada 2021 r. pozwalające na techniczne przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody, z uwzględnieniem średnich stawek stosowanych przez warsztaty naprawcze na terenie województwa(...)za roboczogodzinę prac blacharskich, mechanicznych i lakierniczych (aktualnych na dzień zdarzenia), przy zastosowaniu nowych części zamiennych w tzw. klasie jakości(...),(...)i(...), przy kwalifikacji naprawy błotnika przedniego lewego, na 4.909,72 zł brutto.

dowód:

uzupełniająca opinia biegłego – k. 125 – 154 akt sprawy
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaT. S., albowiem znajdowały częściowe pokrycie w złożonych do akt dokumentach, a nadto żadna ze stron nie kwestionowała tych zeznań.
Sąd podzielił opinie biegłegoK. R., gdyż były dobrze uzasadnione i opierały się na kalkulacjach sporządzonych w systemieA., a nadto opinia uzupełniająca nie była kwestionowana przez strony. Ostatecznie opinie te nie mogły być jednak podstawą rozstrzygnięcia sądu, gdyż pojazd został naprawiony, a w takiej sytuacji odszkodowanie należy się według faktycznie poniesionych kosztów naprawy, a nie kosztów hipotetycznych określonych przez biegłego.
W ocenie Sądu, w ustalonych okolicznościach sprawy roszczenie powoda mogło być uwzględnienie jedynie w części – do wysokości kwoty wypłaconej poszkodowanemu przez powoda w ramach ceny sprzedaży wierzytelności, tj. 1.800 zł, wydatkowanej przez poszkodowanego na naprawę obok kwoty wypłaconej mu przez pozwanego. Z zeznań poszkodowanego wynikało, że otrzymał od powoda za sprzedaż wierzytelności 1.800 zł do ręki i że kwotę tą wydał na zakup części zamiennych oraz lakiernika, natomiast ze względu na brak środków nie zatrudnił do naprawy blacharza i mechanika, lecz własnym sumptem dokonał naprawy. Wynika z tego, że poszkodowany wydał w całości na naprawę auta kwotę otrzymaną od powoda, natomiast nie poniósł na naprawę dalszych środków z własnych pieniędzy obok kwot otrzymanych od pozwanego i powoda. Z tego względu, tylko do takiej kwoty powództwo zostało uwzględnione na mocyart. 361 § 1 i 2 k.c.,art. 509 § 1 k.c.orazart. 822 § 1 i 4 k.c.W sytuacji naprawy auta poszkodowany nie może żądać zapłaty odszkodowania obliczonego metodą kosztorysową, tzn. stanowiącego równowartość kosztów restytucji, czyli hipotetycznych kosztów naprawy pojazdu, co wynika z orzecznictwa przytoczonego przez pozwanego, które Sąd Rejonowy orzekający w tej sprawie podziela. W konsekwencji nie może również tego żądać cesjonariusz wywodzący swoje prawa od poszkodowanego, gdyż poszkodowany nie może przelać na cesjonariusza więcej praw aniżeli sam posiadał.
Sąd orzekający w tej sprawie nie podzielił stanowiska strony pozwanej dotyczącego braku po stronie powoda legitymacji czynnej ze względu na niewykazanie odpłatności w umowie cesji wierzytelności. Wprawdzie brak wykazania konkretnej ceny sprzedaży jest podstawą do stwierdzenia nieważności umowy cesji na podstawieart. 58 § 1 i 2 k.c.w zw. zart. 5 k.c.z przyczyn szczegółowo omówionych w przytoczonych przez pozwaną orzeczeniach sądowych, w szczególności w uchwale 7 Sędziów Sądu Najwyższego z 29 maja 2019 r. w sprawie III CZP 68/18, jednakże poszkodowany zeznał, że otrzymał odpowiednią kwotę tytułem ceny sprzedaży wierzytelności, a zatem wykazano odpłatność tej umowy. Porównując koszty naprawy auta i cenę przelewu nie można było uznać, że w umowie cesji doszło do naruszenia praw konsumenta i jego pokrzywdzenia.
Po drugie, w ocenie Sądu nie można było przyjąć – jak chciałby tego pozwany - że roszczenie poszkodowanego wygasło na skutek nieodwołania się od decyzji ubezpieczyciela o przyznaniu odszkodowania w kwocie 2.158,37 zł. Przepisy prawa nie przewidują wygaśnięcia roszczenia w takim przypadku, a decyzja o odwołaniu się od decyzji o wypłacie odszkodowania w ramach postępowania likwidacyjnego leży wyłącznie w sferze wyboru poszkodowanego.
Po trzecie, powództwo nie mogło być oddalone z tej przyczyny, że poszkodowany nie skorzystał z oferty pozwanego naprawy auta za kwotę zaoferowaną mu w toku postępowania likwidacyjnego. W judykaturze przyjmuje się wprawdzie powszechnie, że odszkodowanie ubezpieczyciela z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej pojazdów mechanicznych za uszkodzenie pojazdu obejmuje celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na naprawę pojazdu (zob. np. uchwałę składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z 17 listopada 2011 r. w sprawie III CZP 5/11, OSNC 2012, Nr 3, poz. 28 oraz liczne orzeczenia różnych sądów zamieszczone na stronie internetowej Rzecznika Ubezpieczonych). W powołanej uchwale, która otworzyła w szerokim zakresie możliwość domagania się zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego także przez osoby nie prowadzące działalności gospodarczej, Sąd Najwyższy już w tezie wyraźnie zastrzegł, że odpowiedzialność ubezpieczyciela obejmuje "celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki na najem pojazdu zastępczego". Rozwijając tę myśl w uzasadnieniu, wyjaśnił, że nie wszystkie wydatki pozostające w związku przyczynowym z wypadkiem komunikacyjnym mogą być kompensowane, istnieje bowiem obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów (art. 354 § 2, art. 362 i 826 § 1 k.c.). W związku z tym zaznaczył też, że na dłużniku ciąży obowiązek zwrotu wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, ,,niedających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela a obciążeniem dłużnika”. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 24 sierpnia 2017 r. III CZP 20/17 (OSNC 2018, 6, poz. 56), z tezy i uzasadnienia uchwały składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada 2011 r. wynika jednoznacznie, że Sąd Najwyższy dostrzegał od początku potrzebę utrzymania ochrony interesów poszkodowanego w rozsądnych granicach. Kierując się sformułowanymi tam wskazówkami, Sąd Najwyższy w powołanej uchwale z dnia 24 sierpnia 2017 r. stwierdził, że nie mogą być uznane za celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki, które nie są konieczne do wyeliminowania negatywnego następstwa majątkowego w wyniku szkody komunikacyjnej, gdyż następstwo to może być wyeliminowane - bez uszczerbku dla godnych ochrony interesów poszkodowanego - w inny, mniej uciążliwy dla dłużnika sposób. Jeżeli zatem ubezpieczyciel proponuje poszkodowanemu - we współpracy z przedsiębiorcą zajmującym się naprawą pojazdów - skorzystanie z naprawy auta w zakładzie współpracującym z ubezpieczycielem po kosztach obliczonych przez ubezpieczyciela, a mimo to poszkodowany decyduje się na poniesienie wyższych kosztów naprawy pojazdu, to koszty te - w zakresie nadwyżki - będą podlegały indemnizacji tylko wtedy, gdy wykaże szczególne racje, przemawiające za uznaniem ich za "celowe i ekonomicznie uzasadnione". Według Sądu Najwyższego, prezentowana wykładnia nie eliminuje ani nie ogranicza przysługującej poszkodowanemu swobody wyboru kontrahenta, u którego naprawi uszkodzony pojazd. Sprawia jedynie - ze względu na obowiązek zapobiegania zwiększeniu rozmiarów szkody - że zawierając umowę na mniej korzystnych warunkach od proponowanych przez ubezpieczyciela, poszkodowany będzie zmuszony ponieść część związanych z tym kosztów. W konkluzji Sąd Najwyższy stwierdził, że wydatki poniesione przez poszkodowanego, przekraczające koszty zaproponowanej przez ubezpieczyciela naprawy są objęte odpowiedzialnością z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, jeżeli ich poniesienie było celowe i ekonomicznie uzasadnione.
W sprawie zostało ustalone, że pozwany zakład zaoferował poszkodowanemu naprawę uszkodzonego auta w warsztacie z nim współpracującym za kwotę zaoferowaną w postępowaniu likwidacyjnym, jednakże poszkodowany przedstawił logiczne argumenty przemawiające za tym, dlaczego nie skorzystał z tej oferty, gdyż odszkodowanie było zaniżone, a kosztorys ubezpieczyciela nie przewidywał naprawy auta częściami oryginalnymi, do czego poszkodowany ma prawo w sytuacji, kiedy pojazd uczestniczący w kolizji nie był wcześniej uszkodzony i posiadał oryginalne części. Poszkodowany miał więc podstawę do nieskorzystania z oferty naprawy auta w warsztacie współpracującym z pozwanym.
O odsetkach ustawowych za opóźnienie od zasądzonej kwoty w pkt 1. sentencji wyroku orzeczono na mocyart. 481 § 1 i 2 k.c.w zw. zart. 817 § 1 k.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 100 zdanie pierwsze k.p.c.według zasady stosunkowego rozdziału. Powód wygrał sprawę w 43,11% (1.800/4.175,44), a poniósł koszty w kwocie 2.826,11 zł [opłata od pozwu 200 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego – 17 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł zgodnie z § 2 pkt 3rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych(Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.) i zaliczki na biegłego: 500 zł (k. 53 akt), 485,25 zł (k. 100 akt), 300 zł (k. 105 akt) i 423,86 zł (k. 160 akt)]. Zgodnie z wynikiem sprawy powodowi należał się zwrot 43,11% z tej kwoty, czyli 1.218,34 zł. Koszty pozwanego to: wynagrodzenie pełnomocnika wg norm przepisanych – 900 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa procesowego – 17 zł i zaliczki na biegłego: 500 zł (k. 54 akt) i 485,24 zł (k. 101 akt), czyli razem 1.902,24 zł. Pozwany wygrał sprawę w 56,99%, a zatem należał mu się od powoda zwrot w wysokości 1.084,09 zł. Po wzajemnej kompensacie pozostaje saldo na rzecz powoda w kwocie 134,25 zł i taką kwotę zasądzono na rzecz powoda w punkcie 3. sentencji wyroku.
O odsetkach za opóźnienie od kosztów procesu orzeczono na mocyart. 98 § 11k.p.c.