Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 249/15
Data wyroku: 2016-04-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Leon Miroszewski, Piotr Sałamaj, Agnieszka Kądziołka
Słowa kluczowe: Prawo Upadłościowe I Naprawcze
Podstawa prawna: art. 491 ^4^Prawo upadłościowe

Sygn. akt VIII Gz 249/15

POSTANOWIENIE
Dnia 13 kwietnia 2016
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Piotr Sałamaj
Sędziowie: SSO Agnieszka Kądziołka
SSO Leon Miroszewski (sprawozdawca)
po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuŁ. F.
o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej
na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum
w Szczecinie z dnia 16 lipca 2015 roku, sygnatura akt XII GU 41/15

postanawia:

oddalić zażalenie
SSO Agnieszka Kądziołka SSO Piotr Sałamaj SSO Leon Miroszewski

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 roku Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie – Sąd Upadłościowy, po rozpoznaniu wnioskuŁ. F., złożonego dnia 13 marca 2015 roku, o ogłoszenie upadłości osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej, oddalił wniosek. Stwierdził, że zaistniała niewypłacalność wnioskodawcy w rozumieniuart. 11 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, i to już od już od kwietnia 2007 roku, przy tym przyjął, że istnieją podstawy do oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości w oparciu o przepisy art. 4914ust. 1-4 powołanej ustawy.
Sąd Rejonowy uznał, że dłużnik był członkiem zarządu(...) sp. z o.o.i w związku z tym stał się odpowiedzialny za jej zobowiązania na mocy wyroku zaocznego Sądu Rejonowego Szczecin-Centrum w Szczecinie z dnia 12 września 2013 roku, niewątpliwie wskutek co najmniej rażącego niedbalstwa dłużnika. Nadto stwierdził, że niewypłacalność dłużnika powstała w czasie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej, a zatem już wówczas powinien on zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości.
Co do przyczyn niewypłacalności dłużnika stwierdzono, że nie należą one do wyjątkowych i niezależnych od niego, a więc przeprowadzenie postępowania upadłościowego nie znajduje uzasadnienia względami słuszności lub humanitarnymi. Sąd Rejonowy stwierdził, że dłużnik realizuje zobowiązanie z tytułu kredytu hipotecznego i układ ratalny z ZUS-em, z kolei niewielkie jest zobowiązanieI.-wierzytelności sp. z o.o. weW.oraz wobec(...) sp. z o.o.Sąd pierwszej instancji wskazał na młody wiek dłużnika i jego zdolność do pracy zawodowej, a także nieposiadanie kogokolwiek na utrzymaniu.
Wnioskodawca złożył zażalenie na to postanowienie i wniósł o uwzględnienie wniosku. Zarzucił, że Sąd Rejonowy nie wziął pod uwagę braku możliwości uzyskania stałego zatrudnienia przez dłużnika i braku możliwości zamieszkiwania we własnym mieszkaniu w związku z koniecznością jego wynajmowania w celu uzyskania środków na spłacanie kredytu. Nadto podniósł niesłuszność roszczeniaR. T..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie nie może być uwzględnione. Skarżący nie podważył żadnego z istotnych ustaleń i wniosków dokonanych przez Sąd Rejonowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Przedstawił też gołosłowne twierdzenia w sprawie braku możliwości uzyskania stałego zatrudnienia.
W szczególności dłużnik nie przedstawił żadnego dowodu na okoliczność poszukiwania zatrudniania a podczas przesłuchania przyznał, że pracuje dorywczo za granicą (k. 49). Powyższe wskazuje, że dłużnik nie czyni żadnych w istocie starań w celu uzyskania stałych dochodów, co może świadczyć o tym, że wystarczająca jest dla jego potrzeb, w tym związanych z założonymi przez niego działaniami w celu realizacji zobowiązań, możliwość zatrudnienia dorywczego za granicą. Należy dodać, że pełnomocnik dłużnika, podczas rozprawy w dniu 2 lipca 2015 roku, stwierdził, że dłużnik nie jest zarejestrowany jako poszukujący pracy, przebywa stale za granicą (w(...)) i zarabia tam pieniądze (k. 128).
Jak widać, Sąd Rejonowy, kładąc wprawdzie nacisk przede wszystkim na nieco inne fakty, niż wskazane wyżej, jako świadczące o rażącym niedbalstwie dłużnika, słusznie przyjął, że wnioskodawca sam doprowadził przynajmniej do zwiększenia się jego niewypłacalności, i to umyślnie, bowiem podjął decyzję o zaniechaniu podjęcia jakichkolwiek starań, choćby poprzez zarejestrowanie się jako poszukujący pracy, w celu uzyskania zwiększenia dochodów, czy uzyskania stałej możliwości ich uzyskiwania, jak też bez obiektywnych wskazań zrezygnował z prowadzenia działalności gospodarczej.
Sąd Rejonowy trafnie stwierdził także, że dłużnik zaniechał wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, gdy był przedsiębiorcą, a więc w roku 2007 (około 8 lat przed złożeniem rozpoznawanego wniosku), co w świetleart. 4914ust. 2 pkt 3 ustawy Prawo upadłościowe i naprawczestanowi samoistną podstawę oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości, jako spóźnionego. Właśnie do takiego zaniechania odnosi się powołany przepis (por. S. Gurgul,Prawo upadłościowe[w:]Prawo upadłościowe. Prawo restrukturyzacyjne, Komentarz.Wyd. 10, Warszawa 2016).
Prawidłowo też Sąd pierwszej instancji ocenił, że nie zachodzą w stosunku do dłużnika względy słuszności czy względy humanitarne, które uzasadniałyby uwzględnienie obecnego wniosku o ogłoszenie upadłości. Klauzulę słuszności czy humanitaryzmu należy stosować z dużą ostrożnością, zwłaszcza w sytuacji zawinionego wprowadzenia się dłużnika w stan niewypłacalności, czy spowodowania zwiększenia tego stanu. Nie można przyjąć, że oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości wnioskodawcy w niniejszej sprawie uchybia jego godności, a więc że niegodnym jest wymaganie od niego wykonania zobowiązań, czy słuszności, a więc że niesłusznym jest wymaganie zaspokojenia wierzycieli w sytuacji istnienia możliwości uzyskiwania wyższych dochodów przez dłużnika i zaniechanie miarkowania jego odpowiedzialności za zobowiązania (por. A.J. W.,Przesłanki ogłoszenia upadłości konsumenckiej,(...)z 2015 roku, nr. 2, s. 30). Sąd Rejonowy słusznie zauważył, że wnioskodawca jest człowiekiem stosunkowo młodym, posiadającym dobre wykształcenie i zawód, nie ma przy tym fizycznych ograniczeń podejmowania zatrudnienia czy prowadzenia działalności zarobkowej.
Wskazanie w zażaleniu braku możliwości zamieszkiwania dłużnika we własnym mieszkaniu nie jest równoznaczne z brakiem stałego miejsca jego pobytu. Trzeba zauważyć, że dłużnik nie twierdził, że nie ma miejsca zamieszkania, przyjąć raczej należy, że mając możliwość zamieszkiwania poza własnym mieszkaniem, wynajmuje je w celu zarobkowym. Z oświadczenia jego pełnomocnika wynika, że w czasie pobytu w Polsce mieszka z rodzicami. Bez znaczenia jest to, że uzyskane środki z wynajmu mieszkania dłużnik przeznacza między innymi na obsługę zadłużenia.
Na koniec trzeba zauważyć, że dłużnik zaniechał rzetelnego wskazania danych we wniosku o ogłoszenie upadłości. W szczególności dłużnik podał tylko dochód z tytułu wynajmowania mieszkania, natomiast nie przytoczył żadnych danych o dochodach z pracy, o której zeznał w toku przesłuchania. Nieprawdziwe twierdzenie o osiąganych dochodach podtrzymał też w zażaleniu.
Niejasne są też twierdzenia w sprawie zaprzestania działalności gospodarczej, zwłaszcza, że wnioskodawca nie przytoczył żadnych faktów, które obiektywnie uniemożliwiałyby mu kontynuowania działalności (wskazał na istnienie wymagalnych zobowiązań, co stanowi raczej uzasadnienie dla prowadzenia i intensyfikowania działalności, niż jej likwidowania), zwłaszcza w sytuacji braku podjęcia jakiejkolwiek innej aktywności w celu uzyskania stałych dochodów z zatrudnienia. Powyższe stanowi okoliczność, o której mowa w art.art. 4914ust. 4 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, stanowiącą samoistną podstawę oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Tym samym, zgodnie zart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 229 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, należało oddalić zażalenie jako bezzasadne.
SSO Agnieszka Kądziołka SSO Piotr Sałamaj SSO Leon Miroszewski