Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 39/17
Data wyroku: 2017-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Marta Zalewska
Podstawa prawna: art.34 kpc

Sygn. akt VI Gz 39/17

POSTANOWIENIE
Dnia 17 lutego 2017 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący:SSO Marta Zalewska
Protokolant: asyst. sędziego Agnieszka Wasilewska – Kardyś
po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa:M. T.prowadzącej działalność gospodarczą podfirmą (...)
przeciwko pozwanym:M. W.iR. S.wspólnikomspółki cywilnej (...)s.c. zamieszkałym wC.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Krośnie Wydziału V Gospodarczy z dnia 31 października 2016 r., sygn. akt V Gc 448/16 w przedmiocie stwierdzenia swej niewłaściwości i przekazania sprawy sądowi miejscowo właściwemu
postanawia:

oddalić zażalenie

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejowy wK.uznał się niewłaściwym miejscowo (pkt I ) i przekazał sprawę Sadowi Rejonowemu w Bielsku Białej – Sądowi Gospodarczemu (pkt II).
W uzasadnieniu wskazał, iż powód nie wskazał w pozwie właściwości Sądu Rejonowego w Rzeszowie. Zarzut niewłaściwości pozwanych podniesiony w sprzeciwie od nakazu zapłaty okazał się natomiast uzasadniony.
Sąd wskazał, iż roszczenie o zwrot spełnionego świadczenia po odstąpieniu od umowy nie mieści się w zakresie stosowaniaart. 34 kpc, nie będąc roszczeniem o wykonanie umowy lecz roszczeniem wynikającym ze zniweczenia łączącego strony stosunku prawnego , na skutek jednostronnego oświadczenia woli.
Z uwagi na miejsce zamieszkania pozwanych właściwym jest Sąd Rejonowy w Bielsku –Białej – Sąd Gospodarczy.
Powyższe postanowienie zaskarżyła w całości zażaleniem powódka , wnosząc o jego zmianę i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Krośnie do dalszego prowadzenia.
W uzasadnieniu podniosła, że sprawa winna zostać rozpoznana przez Sąd właściwy dla wykonania umowy. Podniosła też, że zastosowanie w sprawie ma art. 38 ustawy konsumenckiej.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Właściwość miejscowa ogólna ma charakter podstawowy. Jeżeli powód chciałby skorzystać z właściwości miejscowej przemiennej, to na podstawieart. 187 § 1 pkt. 2 kpcwinien przytoczyć okoliczności faktyczne uzasadniające właściwość sądu, innego niż ogólnie właściwy. Określenie "w miarę potrzeby" /art. 187 § 1 pkt. 2 kpc/ nie wiąże wprost obowiązku wynikającego z powołanego przepisu z żadnym z rodzajów właściwości. Potrzeba taka z zasady nie będzie zachodziła w wypadku skierowania pozwu do sądu właściwości ogólnej, gdyż już wskazanie miejsca zamieszkania lub siedziby pozwanego, czy też jego jednostki organizacyjnej, co jest wymogiem formalnym pierwszego pisma procesowego w sprawie (art. 126 § 2 k.p.c.), przesądzało będzie kwestię właściwości wynikającej zart. 27, 29 lub 30 k.p.c./ por. : III CZP 28/05 uchwała(...)-06-09 OSNC 2006/4/61.../.Bez wątpienia zatem potrzeba taka zachodzi w razie skierowania pozwu do sądu właściwości miejscowej innej niż wynikająca miejsca zamieszkania pozwanych, jak w przedmiotowej sprawie. Powódka tego w pozwie zaniechała.
Właściwości przemiennej nie uzasadnia podniesiony w zażaleniuart. 34 kpci miejsce wykonania umowy. Stosownie doart. 34 kpcw zw. zart. 31 kpcpowództwo o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, jak też o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy można wytoczyć przed sąd według przepisów o właściwości ogólnej, bądź przed sąd miejsca jej wykonania. W razie wątpliwości miejsce wykonania umowy powinno być stwierdzone dokumentem.
Powódka wystąpiła z roszczeniem wynikającym z jej oświadczenia o odstąpieniu od umowy sprzedaży i żądając zapłaty tytułem zwrotu zapłaconej ceny, przy czym skuteczność tego odstąpienia w świetle przywołanej przez powódkę podstawy, a to art. 38 ustawy o prawach konsumenta, podlegać będzie dopiero ocenie sądu.
Roszczenie opiera się zatem nie na zawartej przez strony umowie, ale na jednostronnym oświadczeniu o odstąpieniu od tej umowy, tym samym na założeniu , że zobowiązanie z umowy sprzedaży w istocie wygasło. Powód wywodzi swoje roszczenie z przepisów regulujących skutki odstąpienia od umowy, które stanowią podstawę odrębnego roszczenia nie pokrywającego się z roszczeniami o wykonanie lub o odszkodowanie z tytułu niewykonania tej umowy. Pogląd, że roszczenie o zwrot spełnionego świadczenia po odstąpieniu od umowy (art. 494 kc) nie mieści się w zakresie zastosowaniaart. 34 kpcznajduje potwierdzenie w judykaturze/por.:postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie - I Wydział Cywilny z dnia 23 stycznia 2013 r. I ACz 2138/12, Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 21 lutego 1983 r. II CZ 7/83/.
Pozwani podnieśli zarzut niewłaściwości przy pierwszej czynności procesowej zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy, /art. 202 kpc/ powołując się właśnie na właściwość ogólną t.j. miejsce zamieszkania pozwanego –art. 27 kpc.
W razie gdy właściwość sądu do którego powód wniósł pozew nie wynika z przepisów o właściwości przemiennej ani wyłącznej, koniecznym jest przekazanie sprawy do sądu właściwego według właściwości ogólnej, co w sprawie miało miejsce.
Mając na uwadze powyższe należało postanowić jak w sentencji postanowienia na podstawieart. 385 kpcw zw. zart. 397 2 kpc.

ZARZĄDZENIE

I
(...)

II

(...)