Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 81/19
Data wyroku: 2019-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 81/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 maja 2019 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia  SO Andrzej Tekieli
Protokolant    Sylwia Piliszewska
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej wJ.:B. R.
po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2019r.
sprawyD. N.ur. (...)wZ.
s.Z.,A. z domu R.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 29 listopada 2018 r. sygn. akt II K 690/18

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. N.;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 200 złotych.

Sygn. akt VI Ka 81/19

UZASADNIENIE
D. N.oskarżony został o to że:
w dniu 16 lutego 2018 r. wJ.woj.(...)naulicy (...)prowadził w ruchu lądowym pojazd markiB.o nr rejestr.(...)będąc pod wpływem środka odurzającego gdzie wynik badania krwi wykazał obecność(...)w stężeniu 4,71 ng/l oraz(...)w stężeniu 28 ng/l które to stężenie wskazuje na oddziaływanie na ośrodkowy układ nerwowy jak alkohol w stężeniu powyżej 0,5 promila
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie II K 690/18:
I.uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego czynu tj. występku zart. 178a § 1 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym;
II. na podstawieart. 42 § 2 k.korzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat przy czym zobowiązał oskarżonego do złożenia posiadanego prawa jazdy do właściwego Wydziału Komunikacji niezwłocznie po uprawomocnieniu się tego orzeczenia;
III. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 16 lutego 2018 roku od godz.20:50 do godz. 22:40 przyjmując że jeden dzień zatrzymania równy jest dwóm dniom kary ograniczenia wolności;
IV. na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł. na rzecz Funduszu(...);
V. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego zarzucając rażącą niewspółmierność kary poprzez orzeczenie wobec oskarżonego 1 roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym i środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w zbyt wysokim wymiarze bo aż na okres 3 lat oraz orzeczonego świadczenia pieniężnego w kwocie 5.000 zł. na rzecz Funduszu(...), poprzez przyznanie przez Sąd I instancji większego znaczenia okolicznościom obciążającym oskarżonego tj. prowadzenia przez oskarżonego pojazdu mechanicznego w sytuacji stwierdzenia w organizmie oskarżonego substancji odurzających a przyznania zbyt małego znaczenia okolicznościom łagodzącym tj. motywacji oskarżonego, jego postawy po popełnieniu przestępstwa – przyznanie się do winy, uprzedniej niekaralności, warunkom osobistym, dotychczasowemu sposobowi życia, faktowi iż stopień społecznej szkodliwości czynu jakiego dokonał oskarżony nie jest znaczny oraz celów jakich kara ta powinna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania, co w konsekwencji doprowadziło do niezastosowania warunkowego umorzenia postępowania, w sytuacji gdy oskarżony spełnił wszystkie przesłanki warunkujące zastosowanie przedmiotowej instytucji.
Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej o karze i środku karnym poprzez warunkowe umorzenie postępowania wobec oskarżonego na okres próby wynoszący 1 rok i odstąpienie od orzekania wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz zasądzenia od oskarżonego świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 zł. na rzecz Funduszu(...).
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
W złożonym środku odwoławczym sprawstwo i wina oskarżonego odnośnie przypisanego mu czynu nie były kwestionowane, stwierdzić więc jedynie należy, że ustalenia Sądu I instancji w tym zakresie nie budzą wątpliwości.
W apelacji kwestionowany był natomiast ustalony przez Sąd I instancji stopień zawinienia oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu pod kątem wnioskowanego przez skarżącego warunkowego umorzenia postępowania wobecD. N.. Argumenty zawarte w apelacji nie są jednak przekonywujące.
Sąd I instancji określił stopień szkodliwości społecznej czynu oskarżonego jako wysoki, „przejawiający się nagminnością tego rodzaju występków tak na tutejszym terenie jak i w skali kraju” ( str. str. 2 uzasadnienia, k. 44 odwrót akt ). Pomijając powyższe formułkowe uzasadnienie tego stanowiska nie znajdujące oparcia w przepisach, wskazać należy że co do zasady dokonana ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu jest słuszna Kwantyfikatorami stopnia społecznej szkodliwości czynu są m.in. sposób i okoliczności jego popełnienia, postać zamiaru, motywacja sprawcy (art. 115 § 2 k.k.). Jak wynika z ustaleń faktycznych niekwestionowanych w sprawie, oskarżonyD. N.kierował samochodem jadąc ulicąJ.16 lutego ok. godz. 20.15, a więc po zmroku, kiedy natężenie ruchu jest nie tak duże jak w godzinach szczytu, ale też nie jest małe a widoczność jest ograniczona. Oskarżony miał znaczną ilość środka odurzającego we krwi, w szczególności(...)o stężeniu 4,71 ng/l, co może być porównywane ze stanem upojenia alkoholowego. Swój stan oskarżony tłumaczył „rozstaniem się z dziewczyną po 4 latach” i potrzebą „polepszenia humoru” ( k.20 ) oraz „namówieniem przez kolegów” ( k.38 ), co nie jest motywacją pozwalającą na łagodne potraktowanie, świadczy raczej o nonszalancji i nieodpowiedzialności oskarżonego. Nie sposób w tych warunkach uznać że stopień winy oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości czynu nie są znaczne. Mimo spełnienia innych przesłanek o których mowa wart. 66 § 1 k.k.– dotychczasowej niekaralności oskarżonego, ustabilizowanego trybu życia, stałego zatrudnienia ( k.35 ) – Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku i warunkowego umorzenia postępowania wobecD. N..
Wymierzona oskarżonemu kara 1 roku ograniczenia wolności w ocenie Sądu Okręgowego nie jest rażąco surowa. Rozstrzygnięcia o środkach karnych zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i świadczeniu pieniężnym są obligatoryjne za przypisane oskarżonemu przestępstwo a ich okres i wysokość są najkrótsze i najniższe spośród przewidzianych wart. 42 § 2 k.k.iart. 43a § 2 k.k.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. N..
Na podstawieart. 627 § 1 k.p.k.w zw. zart. 636 § 1 k.p.k.Sąd Okręgowy zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 200 złotych ( 180 zł. opłata za II instancję + 20 zł. ryczałt za doręczenia ).