Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 715/24
Data wyroku: 2024-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kalbarczyk
Słowa kluczowe: Bezpieczeństwo i higiena pracy
Podstawa prawna: art. 283 § 1 kp

Warszawa, dnia 3 lipca 2024 r.
Sygn. akt VI Ka 715/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSA (del.) Anna Kalbarczyk
protokolant sądowy Aneta Dygas
przy udziale przedstawiciela Państwowej Inspekcji Pracy – Okręgowego Inspektoratu Pracy inspektorG. P.
po rozpoznaniu dnia 3 lipca 2024 r.
sprawyR. M.synaD.iE.,ur. (...)wW.
oskarżonego o wykroczenia zart. 283 § 1 k.p.i inne
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
z dnia 25 marca 2024 r. sygn. akt VIII W 937/23
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi  Północ w Warszawie.
Sygn. akt VI Ka 715/24

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi  Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 25 marca 2024 roku w sprawie o sygn. akt VIII W 937/23 umorzył postępowanie w sprawieR. M.obwinionego o wykroczenie zart. 283 § 1w zw. zart. 212 pkt 3 i 5 kodeksu pracyw zw. z§ 81 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. (Dz.U. 1997 nr 129 poz. 844 ze zm.) i inne.
Apelacja od tego wyroku została wniesiona przez oskarżyciela publicznego – Okręgowy Inspektorat Pracy wW..

Sąd zważył, co następuje:

Przed przejściem do rozważań w kwestii zasadności zarzutu apelacji oskarżyciela wskazać należy, że zgodnie z treściąart. 62 § 2 k.p.s.w. w razie stwierdzenia okoliczności wyłączających orzekanie po wszczęciu postępowania, sąd wydaje postanowienie o jego umorzeniu, a jeżeli rozpoczęto już przewód sądowy - wyrok o umorzeniu postępowania.
Jak wynika z akt sprawy sąd rejonowy w dniu 25 marca 2024 roku, kiedy zapadła zaskarżona decyzja procedował na rozprawie, po rozpoczęciu przewodu sądowego. W związku z powyższym, z uwagi na jasnobrzmiący przepis prawa orzeczenie wydane na rozprawie po otwarciu przewodu sądowego jest wyrokiem, a nie postanowieniem. Wadliwe określenie przez sąd nazwy orzeczenia nie zmienia charakteru rozstrzygnięcia, który został określony przez przepisy prawa. W związku z powyższym sąd pierwszej instancji zakończył postępowanie sądowe wyrokując w dniu 25 marca 2024 roku. Tym samym środek odwoławczy wniesiony przez oskarżyciela jest w istocie apelacją, która została złożona w przewidzianym prawem terminie.
W takiej sytuacji procesowej sąd odwoławczy zobligowany być procedować w prawidłowej formie procesowej, to jest na rozprawie i wydać rozstrzygnięcie odpowiadające prawu.
Przechodząc do merytorycznej oceny apelacji – zarzut podniesiony przez oskarżyciela jest zasadny. Ani w dacie wyrokowania przez sąd rejonowy, ani w dacie złożenia wniosku o ukaranie nie nastąpiło przedawnienie orzekania. Stanowisko Sądu Rejonowego jest zaskakujące nie tylko co do formy rozstrzygnięcia, ale również co do wykładni przepisów odnoszących się do obliczania terminów procesowych.
Zgodnie zart. 59 § 2 k.p.s.w. - postępowanie w sprawie o wykroczenie wszczynane jest na mocy zarządzenia prezesa sądu, po wpłynięciu wniosku o ukaranie. Przepisart. 45 § 1k.w. stanowi, że karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok, przy czym, jeżeli w trakcie owego roku wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego rocznego okresu.
Oskarżyciel publiczny zarzucił obwinionemu popełnienie wszystkich czynów w dniu 31 stycznia 2022 roku, a więc w dacie wypadku i śmierci pracownika. W niniejszej sprawie zarządzenie o wszczęciu postępowania zostało wydane w dniu 31 stycznia 2023 roku (k. 50). Te okoliczności nie są sporne, tożsame ustalenia poczynił sąd rejonowy.
Zdaniem sądu I instancji upływ rocznego okresu przedawnienia karalności nastąpił z końcem 30 stycznia 2023 roku, a wszczęcie postępowania w dniu 31 stycznia 2023 roku nastąpiło po upływie przedawnienia karalności wykroczenia.
Z takim stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Zgodnie z dostrzeżonym przez sąd rejonowy przepisemart. 123 § 2 k.p.k., dotyczącym zasad obliczania terminów  jeżeli termin jest oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach, koniec terminu przypada na ten dzień tygodnia lub miesiąca, który odpowiada początkowi terminu. Zatem roczny termin przedawnienia czynu, który miałby być popełniony w dniu 31 stycznia 2022 roku upływa w dniu 31 stycznia 2023 roku. Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie zarządzenie o wszczęciu postępowania zostało wydane właśnie w dniu 31 stycznia 2023 roku, czyli przed upływem rocznego terminu, nastąpiło przedłużenie terminu przedawnienia karalności wykroczenia o kolejne 2 lata. Finalnie wykroczenie przedawnia się w dniu 31 stycznia 2025 roku.
Na marginesie zaważyć należy, że sąd ujawnił„okoliczność mogącą świadczyć o przeszkodach co do dalszego postępowania, a mianowicie przedawnienie karalności czynu”(protokół rozprawy z dnia 25 marca 2024 roku k. 147) po ponadrocznym toczącym się postępowaniu i przesłuchaniu świadka, podczas gdy data zarzucanego czynu i data wszczęcia postępowania była znana sądowi od momentu skierowania sprawy do referatu. Co więcej w dniu rejestracji sprawy przewodnicząca wydziału prawidłowo określiła termin przedawnienia (k.50), co umknęło sądowi orzekającemu.
Reasumując, wbrew twierdzeniom sądu I instancji przedawnienie karalności wykroczenia nie nastąpiło w dniu 30 stycznia 2023 r., dlatego też decyzja o umorzeniu postępowania była błędna, co spowodowało, że wyrok musiał zostać uchylony a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.
Podczas ponownego rozpoznawania sprawy sąd pierwszej instancji powinien przeprowadzić na rozprawie postępowanie dowodowe.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozycyjnej postanowienia.