Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 108/23
Data wyroku: 2023-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 361 § 1 kc

Sygn. akt I Ca 108/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2023 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Barbara Bojakowska
po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2023 roku w Sieradzu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaF. P.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)wP.
przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.wW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wieluniu
z dnia 4 stycznia 2023 roku, sygn. akt I C 160/22

I
zmienia zaskarżony wyrok w punktach 1a, 1b i 2 w ten sposób, że:

a/ w punkcie 1a obniża zasądzoną od pozwanegoTowarzystwa (...)i (...) S.A.wW.na rzecz powodaF. P.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)i DoradztwaF. P.wP.kwotę 12489,73 zł do kwoty(...),18 (dziewięć tysięcy dziewięćset osiemdziesiąt siedem złotych 18/100), ustalając datę płatności odsetek za opóźnienie od 19 maja 2022 roku do dnia zapłaty w miejsce odsetek ustalonych od 2 kwietnia 2022 roku do dnia zapłaty;
b/ zasądzoną w punkcie 1b kwotę obniża z 5383,19 zł do 3317,03 zł (trzy tysiące trzysta siedemnaście złotych 03/100);

II
oddala apelację w pozostałej części;

III
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...) S.A.wW.na rzecz powodaF. P.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)wP.64 zł (sześćdziesiąt cztery złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnegoz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia doręczenia wyroku stronie pozwanej do dnia zapłaty.

Sygn. akt I Ca 108/23

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy w Wieluniu w sprawie z powództwaF. P.prowadzącego działalność gospodarczą podfirmą (...)i DoradztwaF. P.wP.przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.wW.o zapłatę, zasądził od pozwanego na rzecz powoda 12489,73 złz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 2 kwietnia 2022 roku do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania oraz 5383,19 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt 1 a i b)oraz oddalił powództwo w pozostałej części (pkt 2).

Powyższe rozstrzygniecie zapadło po następujących ustaleniach i wnioskach, których istotne elementy przedstawiają się następująco:

2 marca 2022 r. w wyniku kolizji drogowej uszkodzeniu uległ samochód markiB.onr rej. (...)należący do poszkodowanegoA. S..
Sprawca zdarzenia posiadał zawarte z pozwanym ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów. Poszkodowany zgłosił pozwanemu szkodę, a ten w wyniku przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego przyznał odszkodowanie 5832,01 zł.
25 kwietnia 2022 r. poszkodowany zawał z powodem umowę cesji wierzytelności obejmującej m.in. odszkodowanie z tytułu szkody majątkowej.
Powód wezwał pozwanego do dopłaty odszkodowania, uznając iż wypłacone zostało zaniżone.
Poszkodowany nie naprawił pojazdu, sprzedał go za około 40000 zł.
Koszt naprawy pojazdu markiB.onr rej. (...)przeprowadzonejw sposób pozwalający na przywrócenie pojazdu w stopniu najbardziej zbliżonym do stanu sprzed szkody, uwzględniając zasadę odtworzenia jego cech technicznych i estetycznych, przy zastosowaniu średnich stawek roboczogodzin prac blacharsko-lakierniczychi mechanicznych oraz cen nowych oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta pojazduOwynosi 18399,40 zł brutto.
Koszt naprawy tego pojazdu przy zastosowaniu nowych oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta pojazduO, z uwzględnieniem rabatów stosowanych przez zakłady współpracujące z pozwanym 40% na materiały lakierniczei 20% na części zamienne, przy zastosowaniu średnich stawek roboczogodzin prac blacharsko-lakierniczych i mechanicznych wynosi 14726,51 zł brutto.
Koszt naprawy tego pojazdu przy zastosowaniu nowych oryginalnych części zamiennych niesygnowanych logo producenta pojazdu(...), a tam gdzie takie części nie występują przy zastosowaniu części sygnowanych logo producenta pojazduO,z uwzględnieniem rabatów stosowanych przez zakłady współpracujące z pozwanym 40%na materiały lakiernicze i 20% na części zamienne, przy zastosowaniu średnich stawek roboczogodzin prac blacharsko-lakierniczych i mechanicznych wynosi 11874,64 zł brutto.
Ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie sąd dokonał na podstawie twierdzeń stron,w zakresie jakim były zgodne oraz dokumentów załączonych do akt. Ponadto podstawę ustaleń faktycznych stanowiły zeznania świadka, którym sąd w całości dał wiarę, jako logicznym i spójnym.
Sąd dał wiarę opinii biegłego sądowego z zakresu techniki motoryzacyjnej, jako logicznej, spójnej i wynikającej z fachowej wiedzy biegłego.
Według sądu z ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych wynika, że powód jako nabywca wierzytelności posiada legitymację procesową czynną do dochodzenia roszczenia odszkodowawczego w związku ze zdarzeniem komunikacyjnym 2 marca 2022 r., w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód markiB.(art. 509 k.c.), zaś odpowiedzialność pozwanego wobec powoda ma charakter gwarancyjny, wynika ze szkody wyrządzonej przez posiadacza pojazdu objętego obowiązkowym ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej, który w okresie jej trwania wyrządził szkodę kierującemu samochodem markiB.(art. 436 § 1 k.c.w zw. zart. 435 § 1 k.c., art. 34 ust. 1 i art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych…).
Kolejno wskazano naart. 361 § 2 k.c.iart. 363 k.c.i stwierdzono, że w niniejszej sprawie kwestia odpowiedzialności pozwanego za szkodę była bezsporna.
Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie wykazało dla sądu jakiesą możliwe koszty naprawy uszkodzonego pojazdu.
Zważywszy, iż odszkodowanie powinno obejmować celowe i ekonomiczne koszty naprawy pojazdu, przy uwzględnieniu cen niezbędnych części i robocizny, zdaniem sądu odszkodowanie powinno wynosić 18399,40 zł brutto. Obejmować powinno więc naprawę przy użyciu części oryginalnych O producenta pojazdu, gdyż z dokonanych w sprawie ustaleń nie wynika, że uszkodzeniu uległy części niższej jakości. Poza tym tylko części oryginalne pozwalają na przywrócenie pojazdu w stopniu najbardziej zbliżonym do stanu sprzed szkodyi gwarantują skuteczność naprawy.
Odnosząc się zaś do wskazywanej przez pozwanego możliwości zastosowania rabatów przy zakupie części zamiennych i materiałów lakierniczych, wskazano, iż poszkodowany nie ma obowiązku skorzystania z usług firm, które takie rabaty stosują i może dokonać wyboru dowolnego warsztatu naprawczego. W okolicznościach niniejszej sprawy poszkodowanynie zdecydował się na naprawę pojazdu, zatem rozważanie tej kwestii, wydaje się być bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze brakujące odszkodowanie stanowić powinno różnicę pomiędzy świadczeniem należnym w wysokości 18399,40 zł, a wypłaconym dotychczas świadczeniem 5909,67 zł, co daje 12489,73 zł, o czym orzeczono na podstawieart. 436 § 1 k.c.w zw. zart. 435 § 1 k.c., w zw. zart. 362 k.c.oraz art. 34 ust. 1i art. 35 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych…
Żądanie odsetek ustawowych za opóźnienie ma uzasadnienie dla sądu na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.w zw. zart. 476 k.c.,art. 481 § 1 k.c.w zw. z art. 14 ust. 1-3 ustawyo ubezpieczeniach obowiązkowych…
Dalej idące powództwo oddalono jako nieuzasadnione oraz nieudowodnione.
O kosztach procesu sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.
Apelacjęod wyroku wniósł pozwany zaskarżając go e części, tj.: w zakresie pkt 1a (co do 6524,76 zł) wraz z ustawowymi odsetkami od 2 kwietnia 2022 r. do dnia zapłaty oraz pkt 1 b w całości, zarzucając:
1/ naruszenieart. 233 § 1 k.p.c., w wyniku dokonania niewszechstronnej i dowolnej oceny materiału dowodowego w sprawie:
a/ poprzez nienadanie odpowiedniego znaczenia dowodowego ww. dokumentów,co prowadziło do nieuwzględnienia przez sąd I instancji okoliczności, iż poszkodowanynie korzystając z ofert rabatowych przyczynił się do maksymalizacji rozmiarów szkody i naruszył obowiązek współdziałania z wierzycielem przy naprawieniu szkody oraz poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że kwestia ewentualnego dysponowania przez ubezpieczyciela rabatami na części zamienne i materiały lakiernicze pozostaje bez znaczeniadla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w sytuacji gdy powód dochodził hipotetycznych kosztów naprawy, a zastosowanie rabatów oferowanych przez pozwanego było również hipotetycznie możliwe,
b/ poprzez nienadanie odpowiedniej rangi faktowi, iż powód dochodzi zwrotu hipotetycznych kosztów naprawy metodą kosztorysową, a nie rzeczywiście poniesionych kosztów, wobec czego tym bardziej uzasadnione jest przyjęcie za zasadne kosztów naprawy ustalonych przez pozwanego uwzględniającego rabaty na części zamienne i materiały lakiernicze,
c/ poprzez bezzasadne przyjęcie, że nie ma żadnych gwarancji, że pozwany zgodziłby się pokryć koszty naprawy i zastosować rabaty w odniesieniu do cen, które wynikają z opinii biegłego, w sytuacji gdy pozwana w swoim kosztorysie uwzględniła rabat 20% na oryginalne części zamiennych, tj. uwzględniła rabat od takich samych cen części jaki wskazał biegływ opinii, co skutkować powinno przyjęciem, że pozwana mogłaby pokryć koszty naprawy wyliczonych przez biegłego z zastosowaniem rabatów na oryginalne części zamiennei materiały lakiernicze,
d/ poprzez bezzasadne przyjęcie, iż zarzut pozwanego dotyczący powinności współdziałania z ubezpieczycielem i minimalizacji szkody wymagałaby wykazania złej woli poszkodowanego w nieskorzystaniu przez niego z rzeczywistej możliwości pomniejszenia rozmiaru szkody, w sytuacji gdy już z samych okoliczności sprawy wynika zła wola poszkodowanego, bowiem poszkodowany nie skorzystał, a nawet nie zainteresował sięi nie podjął żadnego kontaktu z pozwanym w celu poznania lub skorzystania z rabatów, pomimo poinformowania poszkodowanego o takiej możliwości, a następnie wystąpiłz powództwem przeciwko ubezpieczycielowi, nie uwzględniając w swoim kosztorysie rabatów,
e/ poprzez bezzasadne przyjęcie, że nie należy uwzględniać w niniejszym stanie faktycznym rabatów z tego względu, że poszkodowany nie naprawił pojazdu; nie ma uzasadnienia stanowisko sądu I instancji, co do zasądzenia kosztów maksymalnychza naprawę, podczas gdy w prawidłowo przeprowadzonej analizie materiału dowodowego, poszkodowany powinien dążyć do minimalizacji kosztów wynikłych ze szkody.
2/ naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.art. 233 § 1 k.p.c.w z zw. zart. 278 § 1 k.p.c.poprzez nieuzasadnione przyjęcie przez sąd I instancjiw rozstrzygnięciu, że uzasadnionym kosztem naprawy przedmiotowego pojazdu była kwota 18399,40 zł brutto obejmująca zastosowanie części oryginalnych jakości O z pominięciem rabatów proponowanych przez pozwaną czy części Q, w sytuacji gdy powód dochodził jedynie hipotetycznych kosztów naprawy, a zatem istniała możliwość zastosowania rabatów proponowanych przez pozwanego;
3/ naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 361 § 1 k.c.iart. 363 § 1 k.c.poprzez błędne przyjęcie, że pozwana ponosi odpowiedzialność gwarancyjną z tytułu kosztów naprawy pojazdu, liczonych w oparciu o hipotetyczne, maksymalne na rynku koszty naprawy, które nie pozostają w adekwatnym związku przyczynowym w związku z powstałą szkodąz tego względu, iż powód nie wykazał, aby poniósł takie koszty i dochodzi odszkodowania „kosztorysowo", zaś celowy i ekonomicznie uzasadniony koszt naprawy, pozwalającyna przywrócenie stanu poprzedniego pojazdu, uwzględniać winien możliwe do uzyskaniaza pośrednictwem pozwanej rabaty na części zamienne i materiały lakiernicze, które były gwarantowane przez pozwaną,
4/ naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególnościart. 354 § 2 k.c.oraz w zw. zart. 826 § 1 k.c.oraz w zw. art. 16 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych…,przez jego niezastosowanie i pominięcie przy określaniu uzasadnionych kosztów naprawy, że poszkodowany ma obowiązek współdziałać z ubezpieczycielemw wykonaniu zobowiązania i dążyć do minimalizacji szkody, a zatem skoro został poinformowany o możliwości nabycia części zamiennych i materiałów lakierniczychz uwzględnieniem rabatów to powinien z takiej możliwości skorzystać, tym bardziej,że powód dochodził hipotetycznych, a nie rzeczywistych kosztów naprawy. Skutkowałoto błędnym przyjęciem, że uzasadnione koszty naprawy winny uwzględniać jedynie części jakości O, z pominięciem gwarantowanych rabatów na części jakości O oraz materiały lakiernicze,
5/ naruszenie przepisów prawa materialnego -art. 481 k.c.w zw. z 817§ 1 k.c.poprzez niezastosowanie skutkujące błędnym uznaniem że pozwany pozostawał w opóźnieniujuż 02.04.2022 r., podczas gdy dochodzone kwoty miały charakter sporny do chwili wyrokowania.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zmianę rozstrzygnięciaw zakresie zaskarżenia poprzez oddalenie powództwa, a także poprzez rozliczenie kosztów procesu stosownie do wyniku sprawy zweryfikowanego w toku instancji oraz rozstrzygnięcie o kosztach procesu w zakresie postępowania przed sądem I oraz II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, stosownie do wyniku postępowania i zasady odpowiedzialności strony za wynik sprawy.
W odpowiedzi na apelacje powód wniósł o oddalenie apelacji w całości i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do sformułowanego w apelacji zarzutu dotyczącego naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.poprzez nienadanie według skarżącego znaczenia okoliczności, że poszkodowanemu zaoferowano możliwość naprawy uszkodzonego pojazdu po cenach wskazanych w kalkulacji naprawy, wraz z rabatem na części zamienneoraz rabatem na materiały lakiernicze, z czego poszkodowany winien był skorzystać, stwierdzić należy, że skarżący ma rację jedynie w zakresie naprawy wraz z rabatem na części zamienne.
W tym zakresie trzeba podzielić pogląd skarżącego, że w sytuacji gdy ubezpieczyciel w kosztorysie uwzględniła rabat 20% na oryginalne części zamiennych, tj. uwzględniła rabat od takich samych cen części jaki wskazał biegły w opinii i odpowiednio to udowadnia– przedkłada do akt sprawy porozumienie z konkretnym warsztatem, który jest w stanie zaoferować tego rodzaju usługę (d: porozumienie, k. 84 – 86), to ustalając wysokość odszkodowania, sąd powinien tego rodzaju kalkulację zastosować, bowiem obowiązkiem poszkodowanego jest współdziałanie z ubezpieczycielem przy naprawieniu szkody.
Niezasadny jest przy tym jednak zarzut dotyczący naruszenia zart. 233 k.p.c.w zw. zart. 278 § 1 k.p.c.jak błędnie twierdzi skarżący.
Podkreślić bowiem trzeba, że zgodnie z jednolitym w tym przedmiocie stanowiskiem judykatury, zadaniem biegłego sądowego nie jest ustalenie stanu faktycznego sprawy,lecz naświetlenie i umożliwienie wyjaśnienia przez sąd okoliczności z punktu widzenia posiadanych przez biegłego wiadomości specjalnych, przy uwzględnieniu zebranegoi udostępnionego materiału sprawy (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 1969 r.,I CR 140/69, OSNC 1970, nr 5 poz. 85; uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia19 grudnia 2006 r., V CSK 360/06, LEX nr 238973).
Z powyższych względów Sąd Rejonowy był uprawniony posiłkując się jedynie opinią biegłego do ustalenia wartości szkody w pojeździe. Opinia biegłego podlega bowiem ocenie jak każdy inny dowód, z tym, że dotyczy wiadomości specjalnych. Sąd dokonując ustaleńw oparciu o opinię biegłego nie maił wątpliwości co do jej fachowości i rzetelności.
Biegły w sprawie przedstawił hipotetyczny kosztorys naprawy pojazdu w kilku wariantach, oszacowany w systemieA.. w zależności od rodzaju i jakości użytych części, sporządził kalkulację na podstawie dokumentacji, uwzględnił również wskazane przez stronę pozwaną rabaty tj. 20% rabatu na części oraz z 40% rabatu na materiały lakierowe.
W okolicznościach sprawy biegły wyliczył hipotetyczne koszty naprawy - w stopniu najbardziej zbliżonym do stanu sprzed szkody, uwzględniając zasadę odtworzenia jego cech technicznych i estetycznych, przy zastosowaniu średnich stawek roboczogodzin prac blacharsko-lakierniczych i mechanicznych oraz cen nowych oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta pojazduO- 18399,40 zł brutto; przy zastosowaniu nowych oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta pojazduO,z uwzględnieniem rabatów stosowanych przez zakłady współpracujące z pozwanym 40%na materiały lakiernicze i 20% na części zamienne, przy zastosowaniu średnich stawek roboczogodzin prac blacharsko-lakierniczych i mechanicznych - 14726,51 zł brutto oraz zastosowaniu nowych oryginalnych części zamiennych niesygnowanych logo producenta pojazdu(...), a tam gdzie takie części nie występują przy zastosowaniu części sygnowanych logo producenta pojazduO, z uwzględnieniem rabatów stosowanych przez zakłady współpracujące z pozwanym 40% na materiały lakiernicze i 20% na części zamienne, przy zastosowaniu średnich stawek roboczogodzin prac blacharsko-lakierniczych i mechanicznych - 11874,64 zł brutto.
Rację ma przy tym Sąd Rejonowy, że odszkodowanie powinno obejmować celowei ekonomiczne koszty naprawy pojazdu, przy uwzględnieniu cen niezbędnych częścii robocizny, powinny też obejmować naprawę przy użyciu części oryginalnych O producenta pojazdu, gdyż z ustaleń nie wynika, że uszkodzeniu uległy części niższej jakości.
Wobec czego podstawą odszkodowania powinna być kalkulacja biegłego (k. 124), jednak z uwagi na możliwość zastosowania rabatów na części 20 %, powinna kalkulacjaw tym zakresie obejmować zestawienie (k. 127) na części zamienne w wysokości 8138,35 zł (10010,17 zł brutto).
Nieuzasadnione były jednak twierdzenia skarżącego, że w sprawie przy ustalaniu wysokości odszkodowania zasadnym było także uwzględnienie 40 % rabatu na materiały lakierowe. Pozwany w tym zakresie nie wykazał (odmiennie co do rabatu na części) jakichto konkretnie rabatów i który warsztat miał ich udzielić
W tym miejscy należy też zauważyć, ze istotą sporu w przedmiotowej sprawienie był zatem fakt, czy w samochodzie przed wypadkiem były zamontowane części z logo producenta, ale jakie są koszty celowej i ekonomicznie uzasadnionej naprawy pojazdu. Zasadą w naprawieniu szkody jest z jednej strony pełna rekompensata uszczerbku(art. 361 § 2 k.c.), ale też z drugiej strony niedopuszczalność wzbogacenia się poszkodowanego, kosztem osoby odpowiedzialnej.
W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy ustalił prawidłowo, wartość odszkodowania wartość odszkodowania przy zastosowaniu z użyciem nowych oryginalnych części zamiennych sygnowanych logo producenta pojazduO, zgodnie z opinią biegłego.
Skarżący nie wykazał, że w sprawie odpowiednie będzie zastosowanie części(...).nie można bowiem postawić znaku równości pomiędzy kategoriami jakości O i Q w świetle orzecznictwa sądów.
Wskazać należy, że zasada użycia do naprawy części oryginalnychw sytuacji, gdy uszkodzeniu uległy oryginalne części pojazdu, nie ma bezwzględnego charakteru i w okolicznościach konkretnej sprawy pozwany ubezpieczyciel może wykazywać,że przywrócenie pojazdu do stanu poprzedniego gwarantują również inne dostępne w obrocie części, w szczególności pochodzące od tego samego producenta, który dostarczaje na pierwszy montaż pojazdu.
Rację miał sąd, że z analizy materiału dowodowego nie daje podstaw do twierdzenia że przedmiotowy pojazd w strefie uszkodzeń posiadał zamontowane części nieoryginalne. Pozwany nie wykazał, że zastosowanie części nowych, oryginalnych prowadzić będziedo wzrostu wartości pojazdu.
Z powyższego wynika, że skuteczne zrzuty apelacyjnego dotyczące naruszeniaart. 361 § 1 i 2 k.c.,art. 363 § 1 k.c.,art. 354 § 2 k.c.w zw. zart. 826 § 1 k.c.orazart. 16ust. ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych (..) które miałyby polegaćna zasądzeniu zawyżonego odszkodowania za naprawę samochodu, są zasadne jedyniew zakresie braku wzięcia pod uwagę rabatu na części, natomiast w pozostałym zakresie jest niezasadny.
Zarzut naruszeniaart. 481 k.c.w zw. z 817§ 1 k.c.w sprawie jest częściowo uzasadniony, jednak nie w takim zakresie jak to usiłuje forsować pozwany.
Zgodnie zart. 481 § 1 k.c.odsetki należą się za samo opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, choćby wierzyciel nie poniósł żadnej szkody i choćby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik popada zaś w opóźnienie jeżeli nie spełnia świadczenia w terminie, w którym stało się ono wymagalne. Termin spełnienia świadczenia wyznacza przede wszystkim treść zobowiązania lub jego właściwość. Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynikaz właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania, o czym stanowiart. 455 k.c.Reguła, według której dłużnik ma świadczyć niezwłocznie po wezwaniu go przez wierzyciela, ulega modyfikacji w odniesieniu do świadczeń przysługujących poszkodowanemu od zakładu ubezpieczeń. Stosownie bowiem doart. 817 § 1 i 2 k.c.ubezpieczyciel jest obowiązany spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od dnia zawiadomienia o wypadku, a gdyby wyjaśnienie w tym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno by spełnione w ciągu czternastu dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Zgodnie z art. 14 ust. 1 i 2 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych (…) zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie trzydziestu dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie, a w przypadku gdyby wyjaśnienie w tym terminie okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie czternastu dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie dziewięćdziesięciu dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego, przy czym w terminie trzydziestu dni zakład ubezpieczeń zawiadamia na piśmie uprawnionego o przyczynach niemożności zaspokojenia jego roszczeń w całości lub w części, jak równieżo przypuszczalnym terminie zajęcia ostatecznego stanowiska względem roszczeń uprawnionego, a także wypłaca bezsporną część odszkodowania. Ciążący na zakładzie ubezpieczeń obowiązek spełnienia świadczenia w terminie przewidzianym wart. 817 k.c.,czy art. 14 ustawy ubezpieczeniowej, jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 lipca 1999 roku (III CKN 315/98, OSNC 2000, nr 2, poz. 31), zależy od spełnienia dodatkowych przesłanek dotyczących współdziałania poszkodowanego, w tym zwłaszcza sprecyzowania roszczenia. Sąd Najwyższy wskazał, że poszkodowany powinien określić roszczenie, a jeżeli tego nie uczynił zakład ubezpieczeń powinien wystąpić z propozycją zawarcia ugody, przy czym równoznaczne z nią jest oświadczenie (zwane nieraz „decyzją”) o wysokości odszkodowania. Jeżeli poszkodowany nie określi wysokości roszczenia, a zakład ubezpieczeń mając dane do jego ustalenia, nie oświadczy, jaką kwotę uważa za właściwe odszkodowanie, pozostaje w zasadzie stan opóźnienia, uprawniający wierzyciela do żądania odsetek. Z chwilą wypłacenia kwoty ustalonej przez ubezpieczyciela obowiązek wypowiedzenia się co do tego, czy jest ona odpowiednia, powraca do poszkodowanego. Od chwili zgłoszenia przez niego żądania dalszych roszczeń zakład ubezpieczeń pozostaje w opóźnieniu, o ile oczywiście roszczenia te będą uzasadnione.
Powód żądał zasądzenia odsetek od dnia 2 kwietnia 2022 roku, z upływemnastępującego po dniu, w którym określił żądanie zapłaty sumy określone w piśmiez 25 kwietnia 2022 roku (k. 39). Powód jednak nie przedłożył dowodu kiedy to pismo otrzymał pozwany i czy w ogóle. Taka sytuacja w sprawie powoduje, że wypełnienie przesłanki zgłoszenia roszczenia co do wysokości (upływ terminów ustawowych określonych wart. 817 § 1 i § 2 k.c.), które prowadził do powstania opóźnienia zakładu, w sprawie zaktualizowało się dopiero na etapie sądowym – z chwilą doręczenia odpisu nakazuzapłaty z odpisem pozwu. Wobec czego odsetki od zgłoszonego roszczenia są należne powodowie dopiero od 19 maja 2023 roku.
Wbrew stanowisku apelacji, całkowicie nieuprawnionym jest wiązanie początkowej daty biegu odsetek od zasądzonego na rzecz strony powodowej z datą wyrokowania. Wyrok w niniejszej sprawie nie ma charakteru konstytutywnego. Źródłem szkody dla powodabyło zdarzenie z 2 marca 2022 r. za które pozwany ponosi odpowiedzialność.
Wobec powyższego całe należne odszkodowanie powinno wynosić 15896,85 zł (robocizna – 1045 zł, koszty dodatkowe – 64,17 zł, lakierowanie 3676,75 zł, części zamienne z rabatami 8138,35 zł – powiększone o podatek Vat). Skoro pozwany wypłacił już 5909,67 zł, to do zasądzenia pozostawała kwota 9987,18 zł.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok na podstawieart. 386 § 1 k.p.c., w sposób opisany w punkcie Ia sentencji.
Ze względu na zmianę wyroku, należało dokonać na podstawieart. 100 zd. 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 11k.p.c.,art. 99 k.p.c.iart. 386 § 1 k.p.c., korekty rozstrzygnięciao kosztach procesu, mając na uwadze, że powód wygrał sprawę w 77 %, zaś w 23 % przegrał.
Konsekwencją powyższego było obniżenie zasądzonej od pozwanego na rzecz powoda kwoty z tytuły zwrotu kosztów procesu z 5383,19 zł do 3317,03 zł, o czym orzeczono jak w punkcie 1b sentencji.
Dalej idąca apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu, o czym orzeczonojak w punkcie II sentencji.
O kosztach postępowania apelacyjnego, należnych od pozwanego na rzecz powoda, Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie III sentencji, na podstawieart. 100 zd. 1 k.p.c.w zw.w zw. zart. 98 § 11k.p.c.,art. 99 k.p.c.iart. 391 § 1 k.p.c., mając na uwadze, że pozwanyw instancji odwoławczej wygrał sprawę jedynie w 38 %, zaś w 62 % przegrał.
Sąd zasądził więc od pozwanego na rzecz powoda kwotę 64 zł tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.