Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 133/15
Data wyroku: 2015-04-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Pietrzak, Ewa Rusin, Krzysztof Płudowski
Słowa kluczowe: Naruszenie Nietykalności Cielesnej
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 133/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 kwietnia 2015 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin (spr.)

Sędziowie:

SSO Adam Pietrzak
SSO Krzysztof Płudowski

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r.
sprawy

1
D. C.

synaA.iS.z domuB.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego zart. 157 § 1 kk,

2

S.S.

córkiJ.iS.z domuB.
urodzonej (...)wW.
oskarżonej zart.217§ 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonegoD. C.i oskarżonąS.S.
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 3 listopada 2014 r. sygnatura akt II K 427/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonychD. C.iS.S.na rzecz Skarbu Państwa wydatki związane z postępowaniem odwoławczym w częściach równych i wymierza im opłaty w kwotach:

-D. C.– 240 złotych,
-S.S.– 100 złotych.

Sygn. akt IV Ka 133 /15

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wałbrzychu wyrokiem z dnia 3 listopada 2014 roku, sygn. akt II K 427 /13:

I
oskarżonegoD. C.uznał za winnego popełnienia tego, że w dniu 21 grudnia 2011 roku wW., w województwie(...), poprzez uderzenie w twarzM. S.spowodował u niego obrażenia ciała w postaci podbiegnięcia krwawego z płytką raną i obrzękiem w okolicy czołowo - skroniowej lewej, sińca z obrzękiem powiek oka lewego i okolic oczodołu, obrzęku powłok głowy w postaci „guza” w okolicy potylicznej prawej, sińca grzbietu nosa i powiek oka prawego, niewielkiej rany z ubytkiem skóry policzka prawego, stłuczenie wargi górnej z głęboką raną śluzówki, które to obrażenia naruszyły czynność narządów jego ciała na czas powyżej dni siedmiu, w dniu 21 grudnia 2011 roku wW.w województwie(...), poprzez uderzenie pięścią w lewą dłońL. R.spowodował u niej obrażenia ciała w postaci złamania kości śródręcza lewego, które to obrażenia naruszyły czynności jej ciała na czas powyżej dni siedmiu, tj. dwóch występków dwóch występków zart. 157§1 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.i za to na podstawieart. 157§1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonąS.S.uznał za winną popełnienia tego, że w dniu 21 grudnia 2011 roku wW., w województwie(...), poprzez uderzanie pięściami i kopanie po cieleL. R.naruszyła jej nietykalność cielesną, tj. występku zart. 217 § 1 kki za to na podstawieart. 217 § 1 k.k.wymierzył jej karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przyjmując wartość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;

III
na podstawieart. 69 §1 k.k.iart. 70 §1 p.1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej wobecD. C.warunkowo zawiesił na okres próby 2 (dwóch) lat;

IV
na podstawieart. 71 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoD. C.karę grzywny w wymiarze 30 (trzydziestu) stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na 20 (dwadzieścia) złotych;

V
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoD. C.zadośćuczynienie za doznaną krzywdę na rzecz:

-L. R.w kwocie 5.000 zł;
-M. S.w kwocie 5.000 zł;

VI
zasądził od skazanychD. C.iS.S.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości, w tym 4/5 odD. C.i 1/5 odS.S.wydatków Skarbu Państwa poniesionych od chwili wszczęcia postępowania oraz wymierzyłD. C.opłatę w wysokości 180 złotych, aS.S.w wysokości 100 złotych.

Z wyrokiem tym nie pogodzili się oskarżeni.
OskarżonyA. C.wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy z wyboru zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie polegający na przyjęciu, że oskarżony uderzał pięściąL. R.i tym działaniem spowodował obrażenia ciała opisane w akcie oskarżenia, podczas gdy faktycznie obrażenia te powstały w wyniku upadku pokrzywdzonej;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie polegający na przyjęciu, że oskarżony poprzez jednokrotne uderzenie w twarzM. S.spowodował u niego obrażenia opisane w akcie oskarżenia, podczas gdy faktycznie do zdarzenia tego nie doszło, a obrażenia te powstały w wyniku upadku pokrzywdzonego na ziemię;

3
naruszenie przepisów postępowania mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności przepisuart. 5 § 2 kpkprzez rozstrzygnięcie nasuwających się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;

4
naruszenie przepisów postępowania mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególnościart. 410 kpkprzez przyjęcie jako istotnych tylko części dowodów zebranych w trakcie postępowania.

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Apelująca oskarżonaS.S.w apelacji tzw. własnej zaskarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1
naruszenie przepisów postępowania mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności przepisuart. 5 § 2 kpkpoprzez rozstrzygnięcie nasuwających się wątpliwości na niekorzyść oskarżonego;

2
naruszenie przepisów postępowania mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez zastosowanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie, a przez to przyjęcie jako istotnych tylko części dowodów zebranych w trakcie postępowania;

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie poprzez przyjęcie, iż oskarżona uderzyła pięścią i kopała po cieleL. R.przez co naruszyła nietykalność cielesną pokrzywdzonej, podczas gdy obrażenia te powstały w wyniku upadkuL. R..

Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenie i uniewinnienie od zarzucanych czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji,
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obie apelacje są bezzasadne i jako takie nie mogą prowadzić do wnioskowanych uniewinnień oskarżonych ani też do uchylenia zaskarżonego wyroku w celu ponownego rozpoznania sprawy.
Przeciwnie zarzutom apelujących kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku wykazała ponad wszelką wątpliwość, że Sąd I instancji poczynił ustalenia faktyczne z poszanowaniem wszystkich norm postępowania karnego zawartych wart. 410 kpkiart. 7 kpk, tj. kształtując swoje przekonanie na podstawie całokształtu przeprowadzonych dowodów, ocenionych przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Bardzo obszerne uzasadnienie pisemne zaskarżonego wyroku spełnia wszystkie wymagania określone w przepisieart. 424 kpk, wyczerpująco wykazuje, iż ustalenia faktyczne odpowiadają kompleksowej ocenie dowodów, przez co podlega pełnej aprobacie sądu odwoławczego.
Zarzuty apelacyjne obrazy przepisów postępowania i błędnych ustaleń faktycznych opierają się o ponowne przedstawienie wersji zdarzeń, wynikających z wyjaśnień oskarżonejS.S.i zeznań świadkaT. S.tj. dowodów znanych Sądowi Rejonowemu i wnikliwie przezeń ocenionych ( jako obarczonych wzajemnymi istotnymi rozbieżnościami, brakiem innych dowodów choćby uprawdopodabniających relacje tych osób – k. 8-10 motywów wyroku) oraz o wyrażenie sprzeciwu wobec uznania tej wersji za niewiarygodną. Apelujący bezskutecznie oczekują odmówienia waloru wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonych i błędnie upatrują w treści wyjaśnień S.S.i zeznań świadkaT. S.zaistnienia w sprawie wątpliwości dowodowych, o jakich mowa wart. 5 § 2 kpk, które miałyby prowadzić do uniewinnienia od przypisanych im czynów. Jakkolwiek Sąd I instancji dostrzegł pewne rozbieżności w kolejnie składanych zeznaniach pokrzywdzonejL. R., to jednak nie mają one charakteru istotnych, nakazujących odmówienie im wiary w zakresie szerszym, niż uczynił to Sąd Rejonowy. Oprócz wskazanych zeznań pokrzywdzonejL. R.i konsekwentnych zeznań pokrzywdzonegoM. S.w sprawie istotnymi pozostają także opinie z zakresu medycyny, dotyczące doznanych przez pokrzywdzonych obrażeń ciała i etiologii tych obrażeń, których to obiektywnych dowodów apelujący w żaden racjonalny sposób nie są w stanie podważyć. Tym dowodom obciążającym – po szczegółowej ich analizie - słusznie dano wiarę i na nich oparto ustalenia faktyczne wyroku.
Żadnych wątpliwości nie wzbudza przyjęta kwalifikacja prawna czynów – ciągu przestępstw zart. 157 § 1 kkpopełnionych przez oskarżonegoD. C.i zart. 217 § 1 kkprzez oskarżonąS.S..
Zaaprobować należy także wymiar kary, nie sposób dostrzec powody dla uznania, by oskarżeni zostali przy wymiarze kary potraktowani nazbyt surowo. W przypadku oskarżonejS.S.za przypisane jej niebłahe naruszenie nietykalności cielesnej wymierzono karę najłagodniejszego rodzaju, przewidzianą w przepisieart. 217 § 1 kki to w relatywnie niskim wymiarze do zawinienia oraz jej dobrej sytuacji materialnej. Natomiast oskarżonemuD. C.Sąd I instancji wymierzył za ciąg przestępstw zart. 157 § 1 kkkarę 8-miu miesięcy pozbawienia wolności, zatem karę w dolnych granicach zagrożenia, przewidzianego wart. 157 § 1 kk. Wykonanie tej kary obwarowano dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia na najkrótszy możliwy okres próby lat 2-ch. Skoro ponadto orzeczono w trybieart. 71 § 1 kkgrzywnę ( w umiarkowanej wysokości) i na rzecz pokrzywdzonych stosowne zadośćuczynienia za spowodowane krzywdy na zdrowiu w trybieart. 46 § 1 kk, to takie ukształtowanie kary jest prawidłowe. Tak więc wymierzone oskarżonym kary w całej rozciągłości spełniają kryteriaart. 53 kk, będąc karami odpowiednio wychowawczymi dla oskarżonych, powinny wdrożyć ich do poszanowania porządku prawnego i jednocześnie zapobiec łamaniu prawa w przyszłości. Kary te powinny spełnić także wymogi ogólnoprewencyjne.
Z przytoczonych względów zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.636 § 1 kpkiart. 627 kpkoraz na podstawieart.8w zw. zart.2 ust.1 pkt.2 i art. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r./tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, obciążając nimi oskarżonych wobec przegrania apelacji.