Sąd Rejonowy w Zawierciu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1265/14
Data wyroku: 2015-07-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Noszczyk

Sygn. akt II K 1265/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lipca 2015 roku
Sąd Rejonowy w Zawierciu w  II – im Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący  SSR Jarosław Noszczyk
Protokolant   Bożena Moryń
w obecności Romana Kaweckiego Prokuratora z Prokuratury Rejonowej w Zawierciu
po rozpoznaniu w dniu: 2.07.2015r.
sprawy przeciwko

A. G.s.S.iJ.,ur. (...)W.C.

oskarżonemu o to , że :

w dniu 24 września 2014 roku wS.nieumyślnie naruszył przepisy ruchu drogowego w ten sposób, że jadącul. (...)w kierunkuZ.samochodem osobowym m-kiM.onr rej (...)nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m-kiT. (...)onr rej. (...)poruszając się drogą DW(...)doprowadzając do zderzenia obu pojazdów w wyniku czego kierujący samochodem m-kiT. (...)P. Ł.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, rozchwiania zębów siekaczy górnych, stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia miąższu płuca prawego, odma opłucnowa po stronie prawej, złamania VII i VIII żebra po stronie lewej oraz VII i VIII po stronie prawej, złamania łopatki lewej, złamania mostka, stłuczenia kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, stłuczenia biodra lewego które to obrażenia spowodowały rozstrój prawidłowej funkcji organizmu na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniuart. 157§1kkoraz pasażer pojazduT. (...)A. W.doznał obrażeń ciała w postaci rany twarzy, stłuczenia klatki piersiowej i płuc- w obu jamach opłucnowych płyn, złamania VII-X żebra po stronie lewej i VI i VII po stronie prawej, złamania zębów górnych III, IV i V po stronie lewej które to obrażenia spowodowały rozstrój prawidłowej funkcji organizmu na okres powyżej dni siedmiu w rozumieniuart. 157§1kk
to jest o czyn zart. 177§1kk

1
OskarżonegoA. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego występek zart. 177§1kk, polegającego na tym, że w dniu 24 września 2014 roku wS.nieumyślnie naruszył przepisy ruchu drogowego w ten sposób, że jadącul. (...)w kierunkuZ.samochodem osobowym m-kiM.onr rej (...), nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m-kiT. (...)onr rej. (...), poruszającemu się drogą DW(...), doprowadzając do zderzenia obu pojazdów w wyniku czego kierujący samochodem m-kiT. (...)P. Ł.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, rozchwiania zębów siekaczy górnych, stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia miąższu płuca prawego, odmy opłucnowej po stronie prawej, złamania VII i VIII żebra po stronie lewej oraz VII i VIII po stronie prawej, złamania łopatki lewej, złamania mostka, stłuczenia kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, stłuczenia biodra lewego, które to obrażenia spowodowały naruszenie prawidłowej funkcji organizmu na okres powyżej siedmiu dni oraz pasażer pojazduT. (...)A. W.doznał obrażeń ciała w postaci rany twarzy, stłuczenia klatki piersiowej i płuc, złamania VII-X żebra po stronie lewej i VI i VII po stronie prawej, złamania zębów górnych III, IV i V po stronie lewej, które to obrażenia spowodowały naruszenie prawidłowej funkcji organizmu na okres powyżej dni siedmiu i na podstawieart. 66§1kkw zw. zart.67§1kkwarunkowo umarza postępowanie karne na okres 1 (jednego) roku próby,

2
na podstawieart.67§3kkw zw. zart. 72§2kknakłada na sprawcę obowiązek naprawienia części szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonychP. Ł.iA. W.kwot w wysokości po 1.000 (jeden tysiąc) złotych w terminie 3 (trzech) miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia,

3
na podstawieart.627kpkw zw. zart. 7 Ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.Ust. 1983Nr 49poz.223z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 560,77 (pięćset sześćdziesiąt 77/100) złotych, w tym opłatę sądową 60 (sześćdziesiąt) złotych i wydatki 500,77 (pięćset 77/100) złotych,

4
na podstawieart.627kpkzasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowegoA. W.kwotę 664,20 (sześćset sześćdziesiąt cztery 20/100) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru.

II K 1265/14

UZASADNIENIE
A. G.stanął pod zarzutem popełnienia występku zart. 177§1 kk, polegającego na tym, że w dniu 24 września 2004r. wS.nieumyślnie naruszył przepisy ruchu drogowego w ten sposób, że jadącul. (...)w kierunkuZ., samochodem osobowym m-kiM.onr rej. (...)nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem m-kiT. (...)onr rej. (...), poruszając się drogą DW(...), doprowadzając do zderzenia obu pojazdów, w wyniku czego kierujący samochodemT. (...)P. Ł.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, rozchwiania zębów siekaczy górnych, stłuczenia klatki piersiowej, stłuczenia miąższu płuca prawego, odmy opłucnowej po stronie prawej, złamania VII i VIII żebra po stronie lewej oraz VII i VIII po stronie prawej, złamania łopatki lewej, złamania mostka, stłuczenia kręgosłupa piersiowego i lędźwiowego, stłuczenia biodra lewego, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniuart. 157§1kkoraz pasażer pojazduT. (...)A. W.doznał obrażeń ciała w postaci rany twarzy, stłuczenia klatki piersiowej i płuc, złamania VII-X żebra po stronie lewej i VI i VII po stronie prawej, złamania zębów górnych III, IV i V po stronie lewej, które to obrażenia spowodowały rozstrój jego zdrowia na okres powyżej siedmiu dni w rozumieniuart. 157§1kk.
Okoliczności wypadku drogowego do którego doszło w dniu 24 września 2004r. wS.nie budzą wątpliwości, a wykonane bezpośrednio na miejscu zdarzenia czynności w postaci oględzin miejsca zdarzenia oraz oględzin pojazdów biorących w nim udział potwierdziły mechanizm jego przebiegu, który opisany został w zarzucie aktu oskarżenia. Wiarygodność zeznań przesłuchanych w sprawie świadkówJ. G.,P. Ł.iA. W.także nie budzi wątpliwości. Są one zwięzłe, konkretne, nie zawierają wzajemnych, ani wewnętrznych sprzeczności. Istotne jest także to, że świadkowie jednoznacznie wskazali, iż czynnikiem, który w sposób istotny ograniczał w chwili zdarzenia widoczność na drodze, była mgła. Bezsporne są także okoliczności dotyczące rodzaju i charakteru obrażeń ciała, których w wyniku wypadku doznali pokrzywdzeniP. Ł.iA. W., a wydana w tym zakresie przez biegłego sądowego opinia jest rzetelna i zupełna.
Przesłuchany w charakterze podejrzanegoA. G.(k. 40-41)przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że drogą na której doszło do wypadku poruszał się po raz pierwszy. Z uwagi na złą widoczność spowodowaną panującą mgłą, nie zauważył, że wjechał na skrzyżowanie. Wcześniejsze oznakowanie wskazywało natomiast, że cały czas poruszał się drogą z pierwszeństwem przejazdu.
OskarżonyA. G.ma 63 lata, wykształcenie wyższe, jest żonaty, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Z zawodu jest inżynierem budowlanym, zatrudniony jest wfirmie (...)w charakterze projektanta z wynagrodzeniem 4.000 zł. miesięcznie. Nie był dotychczas karany.
Zważywszy na okoliczności zdarzenia oraz charakteryzujące osobę sprawcy, Sąd Rejonowy w Zawierciu przychylił się do wniosku oskarżonego o warunkowe umorzenie postępowania karnego uznając, iż ten konkretny środek poddający sprawcę próbie spełni w szczególności w zakresie indywidualnym oczekiwaną funkcję wychowawczą i poprawczą. Zdaniem Sądu postawa prezentowana przez oskarżonegoA. G., który nie był dotychczas w ogóle karany, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa.
Zważyć nadto należy, że pokrzywdzeni w sprawie, oskarżyciele posiłkowiP. Ł.iA. W.nie byli stronnikami wymierzenia oskarżonemu kary przewidzianej przez ustawę wart. 177 §1 kk, co dowodzi ich osobistego stosunku do zaistniałego zdarzenia oraz jego następstw. Domagali się jedynie przynajmniej częściowego naprawienia rozmiarów doznanych szkód. W tym zakresie Sąd uznał także, że zarówno wina jak i społeczna szkodliwość czynu przypisanego oskarżonemu nie są znaczne. Sąd rozważał jednocześnie stanowisko prokuratora przeciwstawiającego się warunkowemu umorzeniu postępowania karnego i domagającego się wymierzenia oskarżonemuA. G.kary samoistnej grzywny. W relacji do instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego z punktu widzenia celowości, orzeczenie kary grzywny nie byłoby zdaniem Sądu bardziej adekwatne i zasadne. Jej wymierzenie nie zwiększyłoby oddziaływania na postawę sprawcy w przyszłości, nie wpłynęłoby w większym stopniu na jego stosunek do popełnionego czynu jak również nie nabrałoby szczególnego znaczenia w odbiorze społecznym.
Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności Sąd Rejonowy w Zawierciu na podstawieart. 66 §1 kkiart. 67§1 kkumorzył warunkowo postępowanie karne przeciwkoA. G.o czyn zart. 177§1 kk, na okres jednego roku. Zobowiązał ponadto oskarżonego do naprawienia części szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonychP. Ł.iA. W.kwot po 1.000 zł. w terminie trzech miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia oraz obciążył go kosztami postępowania poniesionymi w sprawie.