Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 226/23
Data wyroku: 2023-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Daniel Strzelecki, Sędzia Tomasz Skowron, Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 18 § 1 kk w zw. z art. 279 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 226/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2023 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron (spr.)
Sędziowie Daniel Strzelecki
Andrzej Tekieli

Protokolant Monika Mazur
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Lwówku Śląskim:Łukasza Targońskiego
po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2023r.
sprawyM. B.ur. (...)weW.
c.Z.,A. z domu G.
oskarżonej zart. 279 § 1 kki in.
z powodu apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim
z dnia 22 grudnia 2022 r. sygn. akt II K 180/21

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonejM. B.;

II
zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w części, tj. w kwocie 10 złotych i wymierza jej opłatę w kwocie330 złotych za drugą instancję oraz stwierdza, że koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w zakresie apelacji prokuratora ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 226/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 22 grudnia 2022 r., sygn. akt II K 180/21

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

M. B.

zażycie przez oskarżoną narkotyku po zatrzymaniu samochodu; dot. czynu zart. 178a § 1 k.k.

Opinia specjalistyczna mgr. Inż.S. R.

k. 133 -140

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Opinia specjalistyczna mgr. Inż.S. R.

Opinia autorstwa mgr. Inż.S. R.przedłożona w postępowaniu odwoławczym stanowi dokument prywatny i nie posiada waloru opinii w rozumieniu przepisów procedury karnej (art. 193 § 1 k.p.k.). Zaznaczyć przy tym należy, że treść tej opinii w żadnym wypadku nie podważa opinii wydanej przez biegłąB. G.co do stężenia MDMA we krwi oskarżonej.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

w apelacji obrońcy oskarżonej adw.B. C.:

I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez uznanie, iżM. B.ułatwić miała popełnienie przezD. B.czynu zabronionego, podczas gdy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala na takie przyjęcie.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez uznanie, żeM. B.znajdując się pod wpływem substancji psychotropowej MDMA prowadziła w ruchu lądowym samochód osobowy.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

III. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.poprzez przeprowadzenie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów tj.:

1
wyjaśnieńM. B.w zakresie przyczyn i okoliczności w jakich znalazła się wraz zD. B.wŚ.oraz uznania ich za niewiarygodne, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na takie ustalenie.

2
wyjaśnieńM. B.w zakresie zażycia przez wymienioną tabletek ekstazy po zatrzymaniu się pojazdu, nieprowadzenia samochodu pod wpływem substancji psychotropowej oraz uznania ich za niewiarygodne, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał zebrany w sprawie nie pozwala na takie ustalenie.

3
zeznań świadków w osobieŁ. P.,S. B.,A. R.,K. C.,T. S., które to Sąd uznał za wiarygodne, pełne, jasne i konsekwentne, a tym samym poczynił na ich podstawie ustalenia faktyczne w zakresie winyM. B., podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na takie ustalenie.

4
Opinii biegłejB. G.poprzez przyjęcie, iż ujawnione stężenie MDMS może być wynikiem zażycia przezM. B.substancji odurzającej nawet ok. 30 godzin przed pobraniem próby krwi a co za tym idzie ustalenie, że wymieniona prowadziła pojazd pod wpływem substancji psychotropowej, podczas gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy zebrany w sprawie nie pozwala na takie ustalenie.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

IV. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.poprzez pominięcie w ocenie dowodów – dowodu z nagrania rozmowyM. B.z dyspozytorem numeru 112 podczas gdy przedmiotowe nagranie dostarcza istotnych informacji oraz potwierdza wersję wydarzeń podaną przez oskarżoną.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

V. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść poprzez uznanie, że czyn którego popełnienie przezD. B.ułatwić miałaM. B.wyczerpuje znamiona przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do przekonania, iż nie sposób przypisać wymienionemu kwalifikowanego typu kradzieży określonej wart. 279 k.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

W apelacji prokuratora:

VI. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a mający wpływ na jego treść, wyrażający się w sprzecznym z zasadami logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i wbrew ustalonym okolicznościom w jakich odnaleziono w torebceM. B.substancję psychotropową, a samaM. B.prowadziła pojazd po zażyciu substancji psychotropowej, przyjęciu braku świadomości oskarżonej co do znajdowania się w jej samochodzie, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, prowadzi do wniosku, iż oskarżonaM. B.miała świadomość, że w znajdującej się w prowadzonym przez nią samochodzie, torbie jej partneraD. B.znajdują się środki odurzające, przez co dokonała ona zarzuconego jej czynu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad. I – Ad. V
Zarzuty podniesione w apelacji obrońcy oskarżonego adw.B. C.są bezzasadne. Podzielić należało stanowisko Sądu Rejonowego, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i ustalony na jego podstawie, przy zachowaniu regułart. 7 k.p.k., stan faktyczny pozwalały na uznanie sprawstwa i winyM. B.w zakresie czynów przypisanych jej w pkt. II i III części dyspozytywnej wyroku. Ustalenia faktyczne w zakresie czynów przypisanych oskarżonej nie wykraczały poza ramy swobodnej oceny dowodów, bowiem poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej i logicznej, zgodna jest ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz sędziowskim przekonaniem.
Wbrew twierdzeniom obrońcy zebrane w sprawie dowody są wystarczające do stwierdzenia, iż oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona pomocnictwa do przestępstwa kradzieży z włamaniem. Zgodnie zart. 18 § 3 k.k.odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji. Przy pomocnictwie do przestępstwa kierunkowego wystarcza, by sprawca swym zachowaniem obiektywnie ułatwił innej osobie popełnienie czynu zabronionego i aby mając tego świadomość co najmniej godził się na to. Pojęcie zamiaru użyte wart. 18 § 3 k.k.interpretować należy zgodnie ze znaczeniem nadanym mu przezart. 9 § 1 k.k., a więc jako zamiar bezpośredni lub wynikowy.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, nie ulega wątpliwości iż udzielającD. B.środka przewozu w postaci samochodu osobowego markiB.onr. rej. (...)M. B.ułatwiła popełnienie czynu zabronionego. Gdyby do zaoferowania środka przewozu nie doszło dokonanie kradzieży z włamaniem przezD. B.byłoby istotnie utrudnione jeśli nie niemożliwe. Sąd Rejonowy prawidłowo nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej jakoby toD. B.poprosił ją o podwiezienie doŚ.we wczesnych godzinach porannych w niedzielę celem „przestawienia” sprzętu budowlanego. Trafnie Sąd ten zwrócił uwagę, że wersja prezentowana przez oskarżoną, zgodnie z którą, istniała konieczność przestawienia sprzętu budowlanego w postaci ładowarki teleskopowej w niedzielę o świcie z jednej budowy na drugą i to w sytuacji, gdzie oskarżonaM. B.zamieszkuje w pobliżu, a akuratD. B.stamtąd miał dokonać przeprowadzenia tej maszyny budowlanej, jest całkowicie niezgodna w świetle zasad logiki i doświadczenia życiowego. Co więcej, wersja zaprezentowana przez oskarżoną stoi w sprzeczności z relacjąD. B., który podawał całkowicie inne powody wejścia w posiadanie przedmiotowej koparki. Na rozprawie przed sądem wskazał, że w tym czasie, w nocy jeździli bez celu po kilku miejscowościach powiatów(...),(...)i nad ranem kiedy akurat byli wŚ., z powodu tzw. „walentynek” zrobiłM. B.prezent w postaci przejażdżki sprzętem budowlanym. Rację ma zatem Sąd I instancji, że treść tych depozycji jest całkowicie infantylna i pozbawiona jakiejkolwiek logiki. Nadto wyjaśnienia oskarżonej stoją w opozycji do zeznań świadkówT. S.S. B.iŁ. P., którzy wprost wskazywali na jej obecność w miejscu zdarzenia. W kontekście tych dowodów zupełnie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że oskarżona zadzwoniła na policję, skoro miało to miejsce dopiero na późniejszym etapie – w sytuacji, gdy miała zostać ujęta przez świadków.
Obiektywnie zatem oskarżona ułatwiłaD. B.popełnienie przestępstwa, miała tego świadomość albowiem działała w zamiarze aby wyżej wymieniony dopuścił się kradzieży z włamaniem przedmiotowej koparki. Nieprzypadkowo udała się na teren budowy, gdzie znajdowała się koparka. Zaznaczyć w tym miejscu należy (w kontekście przyjętej przez sąd kwalifikacji prawnej czynu), że z zeznań świadkaT. S.wynikało, że to on posiadał kluczyki do koparki, natomiast drugi komplet kluczy znajdował się w biurzefirmy (...) sp. z o.o.z siedzibą wO.(k. 22 sygn. II K 631/20). Zeznania te świadek powtórzył na rozprawie, wskazując, że na pewno nie zostawił kluczyka w środku koparki, oraz że moduł z białą kostką przy stacyjce został wyciągnięty i wisiał na kablach (k. 36 sygn. II K 180/21). Jak wynika nadto z protokołu oględzin miejsca ujawnienia koparki, posiadała ona liczne uszkodzenia mechaniczne takie jak uszkodzony przód, uszkodzonego koguta, uszkodzoną wycieraczkę i w środku powyrywane kable odchodzące od kostki (k. 37-38 sygn. II K 631/20). Również z zeznańJ. S., który inkryminowanego dnia pracował jako stróż na terenie budowy wynika, że według jego wiedzy, w dniu gdy koparka zginęła, to była zamknięta (k. 51 sygn. II K 180/21). Nie budzi zatem wątpliwości, żeD. B.w pierwszej kolejności musiał dokonać przełamania przeszkody w celu kradzieży koparki. Co prawda został on prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 8 kwietnia 2021 r. sygn. II K 631/20 za czyn zart. 281 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., to nie sposób jednak przyjąć, że oskarżona objęła swoim zamiarem również te zachowaniaD. B., które znamionowały się użyciem przemocy w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy. Zachowanie oskarżonej prawidłowo zostało zatem zakwalifikowane przez Sąd jako pomocnictwo do przestępstwa kradzieży z włamaniem zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.
Również prawidłowo Sąd I instancji ustalił, że zachowanie oskarżonej wyczerpało znamiona czynu zart. 178a § 1 k.k.Przede wszystkim wyjaśnienia oskarżonej w zakresie, w którym zaprzeczała temu, aby miała prowadzić pojazd w stanie po zażyciu środków odurzających pozostają wewnętrznie sprzeczne. Na rozprawie głównej z dnia 12 sierpnia 2021 r. oskarżona podała, że extasy zwiększa doznania seksualne - dlatego ją zażyła, by w dalszej kolejności stwierdzić, że zażyła dwie tabletki, na około 10 minut przed przyjazdem policji, a mężczyźni którzy ją zatrzymali nie widzieli jak je zażywa (k. 12 sygn. II K 180/21). Takie twierdzenia oskarżonej, która rzekomo zażyła narkotyk w oczekiwaniu na przyjazd policji są całkowicie nielogiczne. Sąd I instancji prawidłowo przy tym weryfikował prawdziwość twierdzeń oskarżonej w oparciu o zeznania świadkaŁ. P., który relacjonował pościg za samochodem oskarżonej, jak również wskazał, że pozostawał z oskarżoną w bezpośrednim kontakcie i w jego obecności nic nie zażywała. Świadek ten przyznał, że oskarżona nie mogła nic wziąć z bocznych kieszeni drzwi samochodu, bo stał przy niej, oczekując na przyjazd policji (k. 21v sygn. II K 180/21). Chociaż oskarżona została zatrzymana o godz. 8:40 w dniu 16.02.2020 r., a krew do badań została u niej pobrana dopiero dnia następnego o godz. 13:40, to w świetle uzupełniającej opiniiB. G.ujawnione stężenie substancji MDMA może być wynikiem jej zażycia nawet ok. 30 godzin przed pobraniem próby krwi. Wszakże oskarżona nie zaprzecza temu, że zażyła przedmiotową substancję a jedynie wskazuje na inny czas, w którym to zażycie nastąpiło. Logiczny pozostaje zatem wniosek wyprowadzony przez Sąd I instancji na podstawie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków, że w momencie kierowania pojazdemM. B.była już pod wpływem środków odurzających.

Ad. VI
Nietrafny był zarzut błędu w ustaleniach faktycznych zawarty w apelacji oskarżyciela publicznego. Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wyjaśnienia oskarżonej w tej części, w której zaprzeczała temu, aby znajdowała się w posiadaniu środka odurzającego w postaci marihuany w ilości 1,1 grama oraz substancji psychotropowej w postaci metamfetaminy w ilości 0,01 grama jako wiarygodne. Jak wynika z opinii biegłej w ilości znalezionej u oskarżonejM. B.dawki substancji może znajdować się średnio 20% - 80 % substancji czynnej metamfetaminy. Tymczasem zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2022 r. sygn. V KK 429/21 – LEX nr 3402017 – narkotyk będący przedmiotem przestępstwaz art. 62 u.p.n. musi spełniać nie tylko kryterium przynależności grupowej do związków wymienionych w załączniku, ale również kryterium ilościowe pozwalające na co najmniej jednorazowe użycie w celu osiągnięcia choćby potencjalnego efektu odurzenia lub innego charakterystycznego dla działania substancji psychotropowej. Oznacza to, że nawet przy założeniu, że w znalezionej przy oskarżonej dawce, znajdowała się ilość metamfetaminy w górnej wyżej wskazanej granicy, to i tak nie mogła by ona stanowić choćby jednej dawki potencjalnie efektywnie działającej, gdyż najmniejsza ilość to 0,01 grama substancji czynnej metamfetaminy. Tymczasem zabezpieczona u oskarżonej dawka nie posiada 100 % zawartości ww. narkotyku.
W dalszej kolejności wskazać należy, że narkotyk w postaci marihuany w ilości 1,1 grama został ujawniony w torbieD. B., który zresztą przyznał się do jego posiadania. Oczywistym jest, że do odpowiedzialności karnej nie może być pociągniętaM. B., gdyż nie miała ona obowiązku „przeszukiwania” rzeczy należących doD. B.. Nie sposób zatem przypisać oskarżonej posiadania ww. substancji.

Wniosek

W apelacji obrońcy oskarżonej:

1
uniewinnienie oskarżonej od czynu zarzucanego jej w punkcie I i III wyroku.

2
Zmianę kwalifikacji prawnej czynu którego popełnienie przezD. B.ułatwić miałaM. B.tj. zart. 279 § 1 k.k.naart. 278 § 1 k.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

W apelacji prokuratora:

3
Uchylenie wyroku w zakresie dotyczącym punktu I rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ad.1 i Ad. 2
Powody, dla których wnioski obrońcy oskarżonej nie zostały uwzględnione zostały już wyżej omówione w uzasadnieniu.

Ad. 3
Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w zakresie dotyczącym punktu I było prawidłowe, a zatem brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku w tej części.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok został wobec oskarżonej utrzymany w mocy w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

W sytuacji, gdy zarówno ustalenia faktyczne przyjęte za podstawę zaskarżonego wyroku nie nasuwają zastrzeżeń co do ich prawidłowości, gdy wątpliwości nie budzi prawidłowość przyjętej przez Sąd Rejonowy kwalifikacji prawnej przypisanych czynów, a orzeczone kary są adekwatne do społecznej szkodliwości czynów i stopnia winy oskarżonej, zaskarżony wyrok jako prawidłowy i słuszny należało – w myślart. 437 § 1 k.p.k.– utrzymać w mocy. Ponadto, w sprawie brak jest okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu na podstawieart. 435 k.p.k.,art. 439 § 1 k.p.k.,art. 440 k.p.k.iart. 455 k.p.k.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono w oparciu oart. 636 § 1 k.p.k.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Pkt. I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonej

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Sprawstwo i wina oskarżonej w zakresie rozstrzygnięć z pkt. II i III.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana