Sąd Rejonowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 517/23
Data wyroku: 2023-10-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Joanna Zachorowska

Sygn. akt I C 517/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 4 października 2023 roku

Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Joanna Zachorowska
Protokolant: Sylwia Pordzik
po rozpoznaniu w dniu 27 września 2023 roku w Gliwicach
na rozprawie sprawy z powództwa(...) S.A.wW.
przeciwkoA. N.
o zapłatę

1. powództwo oddala;
2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 3 600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty uprawomocnienia się orzeczenia.

Sędzia Joanna Zachorowska

Sygn. akt I C 517/23

UZASADNIENIE
Pozwem o zapłatę w postępowaniu nakazowym z 18.1.2023 r.(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.wniosła o zasądzenie odA. N.kwoty 11 527,74 zł wraz z umownymi odsetkami za opóźnienie równymi dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonymi od 26.10.2022 roku i kosztami procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu żądania powódka wskazała, że poprzez podpisanie weksla w dniu 18.6.2021 roku pozwana zobowiązała się do zapłaty w dniu 25.10.2022 r. wskazanej na wekslu kwoty 11 527,74 zł. Weksel został wystawiony na zabezpieczenie zwrotu pożyczki z tytułu umowy zawartej 18.6.2021 roku.
Dnia 27.2.2023 roku referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczy, uwzględniając w całości żądanie pozwu (sygn. akt I Nc 379/23).
Pozwana w ustawowym terminie wniosła sprzeciw od nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu.
A. N.podniosła, że weksel ani deklaracja wekslowa nie zawierały zastrzeżenia odsetek umownych od sumy wekslowej, toteż należne są odsetki ustawowe za opóźnienie od terminu płatności weksla. Nadto powódka nieprawidłowo naliczyła oprocentowanie od prowizji i innych kosztów pożyczki, co doprowadziło do wskazania nieprawidłowej stawki RRSO, a także nieprawidłowej wysokości odsetek umownych. Musi to skutkować sankcją kredytu darmowego, a co za tym idzie pozwana nie posiada zadłużenia z tytułu odsetek, prowizji i opłaty przygotowawczej (art. 45 ust. 4 ustawy o kredycie konsumenckim). Niezależnie od tego prowizja i opłata przygotowawcza wynikają z postanowień abuzywnych. Powódka nie wykazała, aby koszty jego działalności uzasadniały pobranie prowizji w takiej wysokości. Wyeliminowanie niedozwolonych opłat powoduje, że zadłużenie przedstawiałoby się inaczej, rata wynosiłaby znacznie mniej niż podana w umowie. Wypowiedzenie byłoby bezzasadne, gdyż na datę wezwania nie było zaległości, a nadpłata. Pozwana wskazała również, że powód niewłaściwie uzupełnił weksel przed datą wypowiedzenia, zaś zadłużenie powstać mogło dopiero po upływie 30 dni od doręczenia oświadczenia o wypowiedzeniu.
W piśmie z 22.6.2023 r. powódka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie. Wskazała, że pozew został złożony w oparciu o podpisany przez pozwaną weksel. W związku z zaległościami w spłacie rat wezwano pozwaną do zapłaty długu, pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki. Wobec braku spłaty zaległości umowa pożyczki została wypowiedziana. Powódka ma roszczenie o zapłatę sumy pożyczki 11 496 zł oraz umownych odsetek obliczonych na podstawie punktu 4.1 umowy w wysokości 31,74 zł. Wszystkie wpłaty pozwanej zostały zarachowane zgodnie z punktami 2.5 i 2.6 umowy. Wypłacona kwota obejmowała również kredytowane koszty udzielenia kredytu, można więc było zastrzec odsetki umowne od tej części. Powódka zaprzeczyła, jakoby umowa pożyczki zawierała klauzule niedozwolone. W kontrakcie jasno i precyzyjnie wskazano całkowitą kwotę pożyczki oraz całkowity koszt pożyczki. Umowa była osadzona w reżimie ustawy o kredycie konsumenckim. Od konsumenta decydującego się na zawarcie umowy należy wymagać odpowiedniego poziomu staranności i rozwagi.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

W dniu 11.6.2021 rokuA. N.skierowała do(...) Spółki Akcyjnejwniosek o udzielenie pożyczki na kwotę 17 244 złotych na okres 36 miesięcy.
W dniu 16.6.2021 roku pozwana zawarła z powódką umowę pożyczki gotówkowej nr(...), na podstawie której powódka wypłaciła zobowiązanej sumę 7 750 zł (całkowita kwota pożyczki). Jako całkowitą kwotę do zapłaty wskazano 17 244 zł, która obejmowała kwotę wypłaconą 7 750 zł oraz koszty udzielenia pożyczki: 528 zł opłaty przygotowawczej, 7222 zł prowizji oraz 1 744 zł odsetek umownych. Pożyczka była oprocentowana według stałej stopy w wysokości 7,04% w skali roku. Rzeczywistą roczną stopę oprocentowania określono na poziomie 83,19%.
A. N.zobowiązana była zwrócić kwotę 17 244 zł w 36 równych miesięcznych ratach po 479 zł, w okresie od 26.7.2021 roku do 26.6.2024 roku. W związku z zawarciem umowy pożyczki pozwana wystawiła na rzecz pozwanej, celem zabezpieczenia spłaty pożyczki, weksel własny in blanco „nie na zlecenie”. Zgodnie z deklaracją wekslową pożyczkodawca miał prawo uzupełnić weksel oraz dochodzić na tej podstawie zobowiązania przed sądem, gdy opóźnienie w płatności kwoty równej wartości jednej raty przekroczy 30 dni, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy do zapłaty zaległości w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania.
Od zadłużenia przeterminowanego pożyczkodawca mógł naliczać maksymalne odsetki za opóźnienie, o których mowa w treściart. 481 § 21k.c.
Zgodnie z punktem 8.1 umowy w przypadku, gdy opóźnienie w płatności jednej raty przekroczy 30 dni, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy do zapłaty zaległości w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pożyczkodawca mógł wypowiedzieć umowę z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Wypowiedzenie umowy było równoznaczne z postawieniem w stan natychmiastowej wymagalności należnej pożyczkodawcy całkowitej kwoty do zapłaty.

/dowód:  wniosek o udzielenie pożyczki (k. 44-46), deklaracja wekslowa (k. 11), umowa pożyczki (k. 4-6), harmonogram spłaty pożyczki (k. 7), weksel (k. 8)/

Do 26.6.2022 roku pozwana zapłaciła na poczet zadłużenia z tytułu zawartej pożyczki łącznie kwotę 5 748 zł.

/dowód:  harmonogram spłaty pożyczki (k. 7), ostateczne wezwanie do zapłaty (k. 47)/

Pismem z 29.8.2022 roku powód skierował do pozwanej ostateczne wezwanie do zapłaty kwoty 958 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki. Wezwanie zostało odebrane w dniu 5.9.2022 roku.

/dowód:ostateczne wezwanie do zapłaty (k. 47), potwierdzenie nadania i doręczenia przesyłki (k. 48)/

Pismem z 26.9.2022 roku powód wypowiedział łączącą ją z pozwaną umowę pożyczki z powodu niepłacenia rat pożyczki zgodnie z kalendarzem spłat, z zachowaniem 30-dniowego terminu wypowiedzenia. Nadto powód poinformował o wypełnieniu wystawionego weksla własnego na kwotę 11 527,74 złotych, która obejmowała należności z tytułu niespłaconej pożyczki w wysokości 11 496 złotych oraz umowne odsetki z tytułu braku spłaty rat w terminie 31,74 złotych. Wypowiedzenie zostało doręczone w dniu 30.9.2022 roku.

/dowód:wypowiedzenie umowy pożyczki (k. 49), potwierdzenie nadania i doręczenia przesyłki (k. 50)/

(...) S.A.wypełniła weksel własny wystawiony na jej rzecz przezA. N.na kwotę 11 527,74 złotych, płatną 25.10.2022 roku.

/dowód: weksel (k. 8)/

Sąd zważył, co następuje

Powództwo okazało się nieuzasadnione.
W przedmiotowej sprawie(...) S.A.domagała się zasądzenia odA. N.kwoty 11 527,74 zł wraz z umownymi odsetkami za opóźnienie równymi dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie, liczonymi od 26.10.2022 roku. Powód wywodził roszczenie z weksla własnego wystawionego przez pozwaną w związku z zawarciem w dniu 16.6.2021 roku umowy pożyczki numer(...)
Pozwana nie kwestionowała samego faktu związania stron umową pożyczki, a także wystawienia w celu zabezpieczenia mogących wyniknąć z niej roszczeń weksla własnegoin blanco.W procesie prowadzonym na podstawie tak wystawionego weksla, wypełnionego później przez wierzyciela wekslowego, do odpowiedzialności pozwanej i zakresu postępowania zastosowanie miałart. 10 Prawa wekslowego. Jakkolwiek bowiem zobowiązanie wekslowe co do zasady ma charakter samodzielny i abstrakcyjny, to w stosunku pomiędzy wystawcą a remitentem samodzielność tego zobowiązania ulega znacznemu osłabieniu, z uwagi na możliwość podniesienia przez wystawcę zarzutów ze stosunku podstawowego bez ograniczeń. Spór przenosi się wówczas na płaszczyznę stosunku podstawowego, który w związku z zarzutami wystawcy podlega badaniu przez Sąd oceniający zasadność orzeczenia wydanego na podstawie weksla. Zgodnie zart. 10 Prawa wekslowegoto wystawca uzyskuje uprawnienie do wykazania, iż weksel wypełniono niezgodnie z porozumieniem wekslowym. Jednocześnie wierzyciel wekslowy winien wyjaśnić istotę stosunku podstawowego oraz wykazać przysługującą mu sumę wekslową. Zarzut oparty na treściart. 10 Prawa wekslowegojest zarzutem wekslowym, prowadzi do uwzględnienia stosunku podstawowego w ramach oceny zasadności dochodzonego roszczenia wekslowego. Nadal więc przedmiotem sporu jest roszczenie wekslowe, z tą tylko różnicą, że przy jego rozpoznawaniu uwzględniany jest również stosunek podstawowy (vide: wyrok Sądu Najwyższego z 22.6.2006 r., V CSK 86/06). Tylko w przypadku skutecznego podniesienia zarzutu wypełnienia weksla niezgodnie z deklaracja wekslową, argumenty dotyczące stosunku podstawowego zaczynają mieć znaczenie. Wtedy też od powoda wymaga się wykazania wierzytelności, a od strony pozwanej wykazania niezgodności z deklaracją wekslową.
Zgodnie z treściąart. 101 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 roku Prawo weksloweweksel własny zawiera:
1) nazwę "weksel" w samym tekście dokumentu, w języku, w jakim go wystawiono;
2) przyrzeczenie bezwarunkowe zapłacenia oznaczonej sumy pieniężnej;
3) oznaczenie terminu płatności;
4) oznaczenie miejsca płatności;
5) nazwisko osoby, na której rzecz lub na której zlecenie zapłata ma być dokonana;
6) oznaczenie daty i miejsca wystawienia wekslu;
7) podpis wystawcy wekslu.
Stosownie doart. 102 Prawa wekslowegonie będzie uważany za weksel własny dokument, któremu brak jednej z cech, wskazanych w artykule poprzedzającym, wyjąwszy przypadki określone w ustępach następujących. Weksel własny bez oznaczenia terminu płatności uważa się za płatny za okazaniem. W braku osobnego oznaczenia, miejsce wystawienia wekslu uważa się za miejsce płatności, a także za miejsce zamieszkania wystawcy. Weksel własny, w którym nie oznaczono miejsca wystawienia, uważa się za wystawiony w miejscu podanym obok nazwiska wystawcy.
Złożony przez stronę powodową weksel spełnia warunki formalne wskazane wart. 101 Prawa wekslowego, a zatem może stanowić podstawę dochodzenia roszczeń przeciwko wystawcy weksla własnego. Ze względu jednak na podniesione przez pozwaną zarzuty, jakoby powódka zastosowała w umowie niedozwolone klauzule umowne, Sąd uznał, że przedłożony przy pozwie weksel nie jest wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy, a konieczne jest zbadanie odpowiedzialności pozwanej w kontekście stosunku podstawowego (pożyczki), na zabezpieczenie którego weksel został wystawiony.
Zawarta przez strony sporu umowa pożyczki, według obowiązującego w dacie zawarcia kontraktu stanu prawnego, jest umową o kredyt konsumencki określoną wart. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 roku o kredycie konsumenckim. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki, określoną wart. 720 § 1 k.c.Zgodnie z tym przepisem przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy.
Umowa, będąca źródłem zgłoszonych w pozwie roszczeń, zawarta została na standardowo stosowanych przez powoda formularzach. O ile postanowienia zawartej umowy pożyczki nie naruszają przepisów o kredycie konsumenckim, zarówno co do treści samej umowy, jak i sposobu jej wypowiedzenia, to jednak zapisy tej umowy o wysokości kosztów pożyczki, w świetleart. 3851§ 1 k.c.stanowiącym o niedozwolonych klauzulach umownych, wzbudziły wątpliwości Sądu.
W myśl powołanego przepisu postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Za nieuzgodnione indywidualnie uważa się te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta. Ciężar dowodu, że postanowienie zostało uzgodnione indywidualnie, spoczywa na tym, kto się na to powołuje (§ 3 i 4).
Za sprzeczne z dobrymi obyczajami należy uznać m.in. działania wykorzystujące niewiedzę, brak doświadczenia konsumenta, naruszenie równorzędności stron umowy, działania zmierzające do dezinformacji, wywołania błędnego przekonania konsumenta, wykorzystania jego naiwności. Chodzi więc o działanie potocznie określane jako nieuczciwe, nierzetelne, odbiegające od przyjętych standardów postępowania (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 27.1.2011 r., VI ACa 771/10). Określenie „rażąco" należy stosować do znacznego odchylenia przyjętego uregulowania od zasady uczciwego wyważenia praw i obowiązków. Rażące naruszenie interesów konsumenta oznacza nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na jego niekorzyść w określonym stosunku obligacyjnym.
W świetle powyższej regulacji, z uwagi na zgłoszone przez pozwaną zarzuty sprowadzające się do stwierdzenia, że postanowienia umowy pożyczki dotyczące kosztów pozaodsetkowych stanowią klauzule abuzywne, Sąd dokonał oceny ważności tych zapisów umownych. Zarzuty w zakresie określonego w umowie wynagrodzenia prowizyjnego w wysokości 7 222 zł uznał za zasadne.
Wynagrodzenie prowizyjne nie było głównym świadczeniem pozwanej, tym bowiem jest, zgodnie z treściąart. 720 k.c., zwrot pożyczki. Zdaniem Sądu zestawienie wysokości udzielonej pozwanej pożyczki w wysokości 7 750 zł z wysokością prowizji (7 222 zł), przedstawiającą zbliżoną wartość do kapitału wypłaconego, prowadzi do wniosku, że te postanowienia umowne wprowadzały ukryte odsetki od udzielonej pożyczki, co prowadziło do obejścia przepisów o odsetkach maksymalnych. W ocenie Sądu pożyczkodawca w treści umowy z 16.6.2021 roku zastosował zabieg polegający na wprowadzeniu mechanizmu ukrytych odsetek nazwanych wynagrodzeniem prowizyjnym, pomimo, że formalnie ograniczył wysokość odsetek kapitałowych do poziomu zgodnego z treściąart. 359 § 21k.c.
Tym samym Sąd uznał postanowienie umowne określające wynagrodzenie prowizyjne za nieważne. Świadczenie dodatkowe przy umowie pożyczki w postaci wynagrodzenia prowizyjnego winno być świadczeniem wyważonym co do wysokości, odpowiednim do zakresu świadczeń i obowiązków pożyczkodawcy, a także pozostawać w odpowiedniej proporcji do kwoty pożyczki. Wynagrodzenie prowizyjne w wysokości 7 222 zł walorów tych w sposób oczywisty wydaje się nie spełniać. W treści umowy pożyczkodawca nie wskazał czy owa prowizja uzależniona była od poniesienia przez pożyczkodawcę jakichkolwiek kosztów związanych z udzieleniem pożyczki. Jej celem było uzyskanie przez pożyczkodawcę wynagrodzenia nieadekwatnego do spełnionego świadczenia.
W konsekwencji powyższego, postanowienie umowne dotyczące prowizji, w myśl przepisuart. 58 § 1 i 3 k.c., pozostawało nieważne, a co za tym idzie, nie wiązało stron.
Sąd nie zakwestionował prawa powoda do pobrania opłaty przygotowawczej, albowiem takie opłaty są standardowo pobierane za wykonanie czynności związanych z udzieleniem pożyczki. Opłata określona w umowie na poziomie 528 zł nie była wygórowana.
W związku z powyższym pozwana powinna zwrócić powodowi różnicę pomiędzy wysokością kapitału, opłatą przygotowawczą za udzielenie pożyczki, odsetkami umownymi a wielkością kwoty wpłaconej na poczet spłaty pożyczki. Rata pożyczki winna być wyliczona w oparciu o sumę wypłaconego kapitału 7 750 zł, kwoty opłaty przygotowawczej 528 zł oraz kwoty odsetek umownych liczonych od kwoty 7 750 zł w wysokości 7,04% w stosunku rocznym za okres od 26.7.2021 roku do 26.6.2024 roku. Przedstawia się ona następująco:

łączna kwota zadłużenia

odsetki narosłe w ciągu ostatniego miesiąca

kwota spłacanej w racie miesięcznej kwoty zadłużenia

rata za opłatę przygotowawczą

7750

45,46666667

193,9733333

14,66666667

7556,026667

44,32868978

195,1113102

14,66666667

7360,915356

43,18403676

196,2559632

14,66666667

7164,659393

42,03266844

197,4073316

14,66666667

6967,252062

40,87454543

198,5654546

14,66666667

6768,686607

39,70962809

199,7303719

14,66666667

6568,956235

38,53787658

200,9021234

14,66666667

6368,054112

37,35925079

202,0807492

14,66666667

6165,973363

36,17371039

203,2662896

14,66666667

5962,707073

34,98121483

204,4587852

14,66666667

5758,248288

33,78172329

205,6582767

14,66666667

5552,590011

32,57519473

206,8648053

14,66666667

5345,725206

31,36158787

208,0784121

14,66666667

5137,646794

30,14086119

209,2991388

14,66666667

4928,347655

28,91297291

210,5270271

14,66666667

4717,820628

27,67788102

211,762119

14,66666667

4506,058509

26,43554325

213,0044567

14,66666667

4293,054052

25,18591711

214,2540829

14,66666667

4078,799969

23,92895982

215,5110402

14,66666667

3863,288929

22,66462838

216,7753716

14,66666667

3646,513557

21,39287954

218,0471205

14,66666667

3428,466437

20,11366976

219,3263302

14,66666667

3209,140107

18,82695529

220,6130447

14,66666667

2988,527062

17,5326921

221,9073079

14,66666667

2766,619754

16,23083589

223,2091641

14,66666667

2543,41059

14,92134213

224,5186579

14,66666667

2318,891932

13,604166

225,835834

14,66666667

2093,056098

12,27926244

227,1607376

14,66666667

1865,89536

10,94658611

228,4934139

14,66666667

1637,401947

9,60609142

229,8339086

14,66666667

1407,568038

8,25773249

231,1822675

14,66666667

1176,38577

6,901463187

232,5385368

14,66666667

943,8472337

5,537237104

233,9027629

14,66666667

709,9444708

4,165007562

235,2749924

14,66666667

474,6694783

2,784727606

236,6552724

14,66666667

238,014206

1,396350008

238,04365

14,66666667

-0,029444038

-0,000172738

0

0

Miesięczna rata spłaty pożyczki winna wynieść 254,11 zł.
Zgodnie z ustalonym stanem faktycznymA. N.do 26.7.2022 roku uiściła z tytułu spłaty pożyczki kwotę 5 748 zł. Natomiast zgodnie ze zmodyfikowaną ratą pożyczki pozwana w tym okresie (12 rat) winna zapłacić 3 049,32 zł (12 x 254,11 zł), a więc mniej o 2 698,68 zł (5 748 zł - 3 049,32 zł).
Tym samym pozwana zarówno w dacie ostatecznego wezwania do zapłaty (29.8.2022 r.), jak też w dacie wypowiedzenia umowy (26.9.2022 r.) pozostawała w nadpłacie. Powódka niezasadnie więc wystosowała doA. N.ostateczne wezwanie do zapłaty, a następnie wypowiedzenie umowy pożyczki.
W związku z powyższym wypowiedzenie umowy pożyczki z 16.6.2021 r., datowane na dzień 26.9.2022 roku, należało uznać za przedwczesne i niewywołujące skutków w postaci rozwiązania umowy pożyczki oraz postawienia całego zobowiązania w stan natychmiastowej wymagalności. Termin, do którego pozwana jest zobowiązana spłacać pożyczkę w ratach (26.6.2024 r.), nie minął.
Podstawą roszczenia w niniejszej sprawie było zobowiązanie wekslowe. Zgodnie z deklaracją wekslową pożyczkodawca miał prawo uzupełnić weksel oraz dochodzić na tej podstawie zobowiązania przed sądem gdy opóźnienie w płatności kwoty równej wartości jednej raty przekroczy 30 dni, po uprzednim wezwaniu pożyczkobiorcy do zapłaty zaległości w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Jednak wypełnienie weksla na kwotę 11 527,74 zł w dniu 25.10.2022 roku było przedwczesne, gdyż tego dnia roszczenie powoda w tej kwocie nie mogło być wymagalne. Nadto, już w samym oświadczeniu o wypowiedzeniu wskazano, że weksel został już uzupełniony, co nie powinno mieć miejsca.
Reasumując: powódka nie wykazała faktu zgodnego z deklaracją wekslową wypełnienia weksla. Tym samym powództwo musiało ulec oddaleniu.
Stosownie doart. 3581§ 2 k.c.jeżeli postanowienie umowy zgodnie z § 1 nie wiąże konsumenta, strony są związane umową w pozostałym zakresie.
Zobowiązanie powinno być na nowo wyliczone w oparciu o wyżej wskazane ustalenia. Jeśli pozwana pozostawałaby w opóźnieniu w zapłacie rat, powód może wdrożyć procedurę wezwania do zapłaty oraz wypowiedzenia umowy i postawienia całej należności w stan natychmiastowej wymagalności.
Dodatkowo przyznać należy stronie pozwanej, że powód nie miał racji żądając zasądzenia odsetek umownych od sumy wekslowej, gdyż wystawca nie zastrzegł na wekslu jej oprocentowania (art. 5 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe). Strony również nieprawidłowo w umowie zastrzegły oprocentowanie prowizji i innych kosztów pożyczki (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 21.4.2016 r., C-377/14). Całkowita kwota kredytu i całkowity koszt kredytu są pojęciami odrębnymi. Całkowita kwota kredytu nie może obejmować żadnych kwot należących do całkowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta, w tym odsetek.
Nie ma natomiast racji strona pozwana, że rzeczywista roczna stopa oprocentowania została w umowie wskazana nieprawidłowo, a co za tym idzie należy zastosować pomiędzy stronami umowy pożyczki sankcję kredytu darmowego. Po przeliczeniu RRSO zgodnie z załącznikiem nr 4 doustawy z 12.5.2011 r. o kredycie konsumenckimnależy stwierdzić, że wartość wskazana w umowie nie zawiera błędu rachunkowego. Nawet gdyby taki błąd wystąpił, obligatoryjne składniki umowy wymienione w art. 30 wskazanej ustawy (również stopa oprocentowania kredytu) zostały w treści umowy zawarte. Sankcja kredytu darmowego wynikająca zart. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckimnie może więc być zastosowana.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.Przepisart. 98 § 1 k.p.c.stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na koszty te, zgodnie z treściąart. 98 § 3 k.p.c., złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego, którego wysokość ustalono na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych w kwocie 3 600 zł.

Sędzia Joanna Zachorowska