Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 30/21
Data wyroku: 2023-03-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Stasiów, Halina Solecka
Słowa kluczowe: Kradzież rozbójnicza, Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii, Narkotyki, Broń
Podstawa prawna: art. 55 ust 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 263§2 i 280§2 kk

Sygn. akt XII K 30/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 marca 2023 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSO Katarzyna Stasiów
Ławnicy: Halina Solecka
Teresa Wnęk
Protokolant: Paulina Powązka-Płóciennik, Monika Raczyńska,
przy udziale prokuratora Roberta Majewskiego, Jarosława Szklarczyka, Konrada Gołębiowskiego, Marka Marciniaka, Marty Ejfler, Anety Uszyńskiej

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 7 kwietnia 2021 r., 20 maja 2021 r., 16 czerwca 2021, 7 września 2021 r., 4 stycznia 2022 r., 27 stycznia 2022 r., 28 lutego 2022 r., 13 lipca 2022 r., 29 grudnia 2022 r. i 8 marca 2023 r.
sprawyM. M. (2)synaM.iK. z domu W.urodzonego (...)wW.oskarżonego o to, że:
I. w okresie letnim 2014 r. wŁ.nabył odS. J.dwie sztuki karabinka(...)za kwotę po 2.000 euro każdy
- tj. o czyn zart. 263 § 2 k.k.
II. w okresie od początku czerwca 2014 r. do sierpnia 2014 r., działając w ramach czynu ciągłego, wbrew przepisom ustawy, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wziął udział w przywozie do Polski środków odurzających w postaci marihuany, finansując ich zakup na terenie Holandii w ten sposób, że wW.przekazał w tym celuS. J.pieniądze, który z kolei zorganizował ich fizyczne nabycie w Holandii i przewóz do Polski samochodem ciężarowym typu tir i w ten sposób przywiózł do Polski
- w czerwcu 2014 r. - 5 kilogramów marihuany
- latem 2014 r. - 5 kilogramów marihuany
- w sierpniu 2014 r. - 10 kilogramów marihuany
- tj. o czyn z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 k.k.
III. w dniu 15 marca 2016 r. wW., na terenie warsztatu samochodowego przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wspólnie i w porozumieniu zP. C.,B. C.,A. N.iJ. P., wziął udział w napadzie rabunkowym na osobieS. J.w ten sposób, że trzymanym w ręku nożem groził pokrzywdzonemu jego użyciem, aA. N.groził użyciem trzymanej w ręku broni palnej, czym doprowadzili pokrzywdzonego do stanu bezbronności, a następnie zabrali będący w posiadaniu pokrzywdzonego samochód osobowyb.nr. rej.(...), nr. nadwozia(...), o wartości około 90.000 zł
- tj. o czyn zart. 280 § 2 k.k.
I.M. M. (2)uniewinnia od dokonania zarzucanych mu czynów;

    II.na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwracaM. M. (2)dowód rzeczowy opisany w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)w tomie IX na karcie 1674;
III.kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XII K 30/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. M. (2)

W okresie letnim 2014 r. wŁ.nabył odS. J.dwie sztuki karabinu(...)za kwotę po 2000 euro każdy, tj. czyn zart. 263 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

BRAK

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.2.

M. M. (2)

W okresie od początku czerwca 2014 r. do sierpnia 2014 r., działając w ramach czynu ciągłego, wbrew przepisom ustawy, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, wziął udział w przywozie do Polski środków odurzających w postaci marihuany, finansując ich zakup na terenie Holandii w ten sposób, że wW.przekazał w tym celuS. J.pieniądze, który z kolei zorganizował ich fizyczne nabycie w Holandii i przewóz do Polski samochodem ciężarowym typu tir i w ten sposób przywiózł do Polski
- w czerwcu 2014 r. – 5 kilogramów marihuany
- latem 2014 r. – 5 kilogramów marihuany
- w sierpniu 2014 r. – 10 kilogramów marihuany,
tj. czyn z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

BRAK

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.3.

M. M. (2)

W dniu 15 marca 2016 r. wW., na terenie warsztatu samochodowego przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wspólnie i w porozumieniu zP. C.,B. C.,A. N.iJ. P., wziął udział w napadzie rabunkowym na osobieS. J.w ten sposób, że trzymanym w ręku nożem groził pokrzywdzonemu jego użyciem, aA. N.groził użyciem trzymanej w ręku broni palnej, czym doprowadzili pokrzywdzonego do stanu bezbronności, a następnie zabrali będący w posiadaniu pokrzywdzonego samochód osobowyb.nr rej.(...), nr nadwozia(...), o wartości około 90.000 zł, tj. czyn zart. 280 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 15.03.2016 r. doszło do przejścia posiadania samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...), numer VIN(...)o wartości ok. 90.000 zł zS. J.naB. C..S. J.najpierw odbył z nabywcą samochodu, tj.B. C.orazJ. P.jazdę próbną, następnie zaś mężczyźni pojechali do warsztatu samochodowego przyul. (...)wW.celem dokonania przeglądu samochodu i jego ewentualnej sprzedaży. Na miejsce zdarzenia, tj. do warsztatu samochodowego, dotarli także: oskarżonyM. M. (2),A. N.orazP. C.zaproszeni wcześniej przezB. C.lubP. C.. Przybył się takżeJ. P., który przyjechał pod warsztat razem zJ. O.. Ten ostatni mężczyzna w czasie zdarzenia przebywał w samochodzieJ. P.zaparkowanym na ulicy przed warsztatem i nie był bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Na miejscu mechanik-blacharzD. G.dokonał szybkich oględzin auta, nie zaglądając jednak pod jego maskę. Nie dokonano dokładniejszych oględzin auta, ponieważ w pracy nie byłoA. J.mogącego podłączyć samochód do komputera.
Samochód, który miał stać się przedmiotem sprzedaży, złożony był z części dwóch innych aut. Pierwszym pojazdem był częściowo spalony samochód markiB.z manualną skrzynią biegów, drugim natomiast taki sam model auta, lecz z automatyczną skrzynią biegów, zgłoszony jako skradziony przezK. S.. Oba te samochody połączono w ten sposób, że drugiemu z pojazdów na polecenieS. J.zmieniono numery nadwozia na numery z auta pierwszego, tj. spalonego. Tak powstałemu pojazdowi przypisano dokumenty auta pierwszego; w dokumentach tych znajdowała się informacja, że samochód ma manualną skrzynię biegów, tymczasem złożony pojazd miał skrzynię automatyczną, będącą oryginalną częścią pojazdu numer dwa. Powstałe w ten sposób trzecie auto, będące przedmiotem sprzedaży, zostało zarejestrowane jako własnośćT. G., jednak faktyczne jego posiadanie objąłS. J..
Osobą, która skontaktowałaS. J.zB. C., byłJ. P.. Przed odbyciem jazdy próbnej kontaktowali się już ze sobą celem uzgodnienia warunków sprzedaży auta (spotkali się wcentrum handlowym (...)). W warsztacie samochodowymS. J.miał już przy sobie umowę sprzedaży samochodu podpisaną wcześniej przezT. G..
B. C.dobrowolnie wydał samochód Policji.

ZeznaniaS. J.(częściowo)

k. 3-7, k. 29, k. 203-207, k. 493-495, k. 752-753, k. 901-904, k. 1069-1072, k. 1403-1404

WyjaśnieniaM. M. (2)

k. 119-120, k. 1597, k. 1742, k. 2049v

ZeznaniaA. N.

k. 1833-1834, k. 86-87, k. 676-679, k. 901-904, k. 898-900, k. 1441

ZeznaniaA. K.

k. 1870-1872, k. 812-814

ZeznaniaD. G.

k. 1904, k. 67-68, k. 978

ZeznaniaB. C.

k. 2032, k. 2048, k. 62-63, k. 42-44, k. 622-625, k. 1069-1072, k. 1363-1365, k. 715-716

ZeznaniaJ. P.

k. 2032-2033, k. 46-47, k. 60-61, k. 335, k. 638-640, k. 727

ZeznaniaT. G.(częściowo)

k. 2033-2034, k. 75-76, k. 200-201

ZeznaniaR. A.

k. 1872-1873, k. 805-806

ZeznaniaJ. O.

k. 72-73, k. 2049

ZeznaniaA. J.

k. 64, k. 972-973, k. 2049, k. 1006

ZeznaniaD. P.

k. 2071, k. 263-268

ZeznaniaM. H.

k. 2113-2114

Wydruk rejestracji pojazdu onumerze rejestracyjnym (...), numer VIN(...), a także dowodu rejestracyjnego pojazdu

k. 17-18

Protokół zatrzymania samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)

k. 36-38

Protokół oględzin samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)

k. 39-40

ZeznaniaP. C.(częściowo)

k. 89-90, k. 821-822, k. 852

Dokumentacja dotycząca samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)

k. 93-96, k. 118

Wniosek o rejestrację pojazdu markiB.onumerze rejestracyjnym (...)wraz z załącznikami

k. 100-112

Notatka urzędowa wraz z danymi dotyczącymi oryginalnej skrzyni biegów pojazdu markiB.

k. 113

ZeznaniaP. D.wraz ze zdjęciem pojazdu

k. 123-126

ZeznaniaK. S.wraz z kopią akt kradzieży samochodu

k. 136-150, k. 355-371, k. 392-395

Opinia wydana na podstawie badań mechanoskopijnych

k. 153-157

PismoB. (...)

k. 161

Dokumentacja likwidacji szkody i pokwitowanie z protokołem przekazania pojazdu

k. 171-185, k. 196-197, k. 744-746

ZeznaniaM. B.wraz z tablicami poglądowymi

k. 217-226, k. 278-279

Materiał poglądowy, tablice poglądowe

k. 511-525, k. 569-573, k. 755-757

Protokół przeszukania mieszkaniaM. M. (2)

k. 697-700

ZeznaniaP. O.

k. 733-735

Kalkulacja naprawy pojazdu markiT.

k. 1000-1004

Opinia sądowo-psychologiczna

k. 2053-2059

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.-1.1.3.

M. M. (2)

Popełnienie przestępstw zarzucanych oskarżonemu w pkt 1.1.1.-1.1.3., które przytoczono powyżej.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

W okresie letnim 2014 r. wŁ.M. M. (2)nabył odS. J.dwie sztuki karabinu(...)za kwotę po 2000 euro każdy.

ZeznaniaA. K.

k. 1870-1872

W okresie od początku czerwca 2014 r. do sierpnia 2014 r. działając w ramach czynu ciągłego, wbrew przepisom ustawy, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu,M. M. (2)wziął udział w przywozie do Polski środków odurzających w postaci marihuany, finansując ich zakup na terenie Holandii w ten sposób, że wW.przekazał w tym celuS. J.pieniądze, który z kolei zorganizował ich fizyczne nabycie w Holandii i przewóz do Polski samochodem ciężarowym typu tir i w ten sposób przywiózł do Polski
- w czerwcu 2014 r. – 5 kilogramów marihuany
- latem 2014 r. – 5 kilogramów marihuany
- w sierpniu 2014 r. – 10 kilogramów marihuany.

ZeznaniaA. K.

k. 1870-1872

W dniu 15 marca 2016 r. wW., na terenie warsztatu samochodowego przyul. (...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wspólnie i w porozumieniu zP. C.,B. C.,A. N.iJ. P.,M. M. (2)wziął udział w napadzie rabunkowym na osobieS. J.w ten sposób, że trzymanym w ręku nożem groził pokrzywdzonemu jego użyciem, aA. N.groził użyciem trzymanej w ręku broni palnej, czym doprowadzili pokrzywdzonego do stanu bezbronności, a następnie zabrali będący w posiadaniu pokrzywdzonego samochód osobowyb.nr rej.(...), nr nadwozia(...), o wartości około 90.000 zł.

Dowody wymienione w 1.1.3.

Numery kart jak w 1.1.3.

Na miejscu zdarzenia, tj. w warsztacie samochodowym przyul. (...)wW., znajdował się również właściciel samochodu -T. G..

ZeznaniaT. G.

k. 2033-2034, k. 75-76

ZeznaniaA. K.

k. 1870-1872, k. 812-814

S. J.rozmawiał zP. O.przez uchylone drzwi, nieagresywnie i nie będąc w towarzystwie innej osoby.

ZeznaniaP. O.

k. 733-735

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.-1.1.3.

WyjaśnieniaM. M. (2)-go

Sąd nie miał podstaw, by nie uznać za wiarygodne wyjaśnień oskarżonegoM. M. (2), gdyż pozostały materiał dowodowy nie pozwolił na wykazanie ich nieprawdziwości.

1.1.3.

ZeznaniaS. J.(częściowo)

Sąd obdarzył walorem wiarygodności wyjaśnieniaS. J.w zakresie, w którym opisał on następujące fakty: spotkanie się zB. C.wcentrum handlowym (...), a następnie w warsztacie samochodowym przyul. (...)w celu sprzedaży samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...), numer VIN(...), własnościT. G., odbycie tym samochodem jazdy próbnej w okolicy warsztatu, obecność na miejscu zdarzeniaJ. P.,M. M. (2),A. N.iP. C., a także (za bramą)J. O., szybkie oględziny auta przez mechanika, złożenie sprzedawanego samochodu z dwóch innych aut (w tym częściowo spalonego) markiB.. WyjaśnieniaS. J.są bowiem w tej części logiczne i spójne. Ponadto, wyjaśnienia te znajdują potwierdzenie w całokształcie zebranego materiału dowodowego. Sąd nie uwzględnił natomiast wyjaśnieńS. J.w pozostałym zakresie, o czym szerzej w punkcie 2.2.

ZeznaniaP. C.(częściowo)

Sąd ocenił zeznaniaP. C.jako wiarygodne w zakresie, w jakim wskazuje on na ogólny przebieg zdarzenia (np. fakt obecności w warsztacie, sprzedaży samochodu), gdyż są one rzeczowe, konkretne i wewnętrznie niesprzeczne, jak również znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym ujawnionym w toku postępowania, na podstawie którego sąd ustalił stan faktyczny w sprawie.

ZeznaniaT. G.(częściowo)

Sąd obdarzył walorem wiarygodności zeznaniaT. G.w zakresie, w jakim opisywał on przebieg zdarzenia w wersji z k. 2033-2034, k. 75-76 oraz k. 200-201. W zeznaniach tych świadek zaznacza, że jedynie one są wiarygodne, rzetelne i przedstawiające rzeczywisty przebieg zdarzeń, jako że nie są – w przeciwieństwie do zeznań wcześniejszych – złożone pod groźbą ze stronyS. J.. Uznane za wiarygodne zeznaniaT. G.są wewnętrznie niesprzeczne, jak również znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym ujawnionym w toku postępowania, na podstawie którego sąd ustalił stan faktyczny w sprawie.

Zeznania świadków wymienionych w 1.1.

Sąd ocenił zeznania pozostałych świadków jako wiarygodne, gdyż są one rzeczowe, konkretne, wewnętrznie i wzajemnie niesprzeczne, jak również znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym ujawnionym w toku postępowania, na podstawie którego sąd ustalił stan faktyczny w sprawie.

Dokumentacja wymieniona w 1.1.

Na uznanie za wiarygodne co do ich treści, formy oraz legalności sporządzenia zasługują dowody z ujawnionych w sprawie dokumentów, m.in. protokołów oględzin czy wydruku rejestracji pojazdu. Dokumenty zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa. Ich treść nie budziła wątpliwości ani stron, ani sądu.

Opinia sądowo-psychologiczna oraz opinia wydana na podstawie badań mechanoskopijnych

Na uznanie za w pełni wiarygodną zasługuje opinia biegłej psycholog dotyczącaT. G., albowiem biegła w wyczerpujący sposób przedstawiła ocenę ewentualnych zaburzeń postrzegania świadka oraz dokonała wnikliwej analizy wszelkich okoliczności, w których zmieniał on swoje zeznania.
W tak samo wyczerpujący sposób sporządzona została opinia na podstawie badań mechanoskopijnych, w której biegły potwierdził podrobienie numeru VIN sprzedawanego przezS. J.samochodu.
Opinie zostały sporządzone zgodnie z wymogami określonymi wart. 202 k.p.k., przez osoby o niekwestionowanym poziomie wymaganej wiedzy specjalistycznej, w sposób fachowy, wszechstronny i logiczny.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.3.

ZeznaniaT. G.(częściowo) k. 12-13, k.19, k. 25-27, k. 2034 na dole

Sąd uznał wymienione zeznaniaT. G.za niewiarygodne, ponieważ – jak wskazał on w późniejszym okresie – zeznania o takiej, a nie innej treści złożył on pod wpływem groźby ze stronyS. J.. Oczywistym jest, iż zeznania złożone pod wpływem uzasadnionej obawy nie mogą stać się wiarygodnym dowodem w sprawie, a do takich właśnie zeznań należą stwierdzenia, jakobyT. G.jechał razem zS. J.przez część drogi do warsztatu, a wysiadł wcześniej na polecenie wydaneJ.przezJ. P.. Zeznania te nie mogą zostać uznane za wiarygodne tym bardziej, że w okresie późniejszymT. G.wskazał prawidłowy przebieg wydarzeń, niesprzeczny z pozostałymi dowodami ujawnionymi w toku postępowania. Za niewiarygodny uznano również załącznik w postaci tablic poglądowych do zeznań składanych pod wpływem groźby (k. 25-27) z obawy, że świadek mógł rozpoznać niektóre osoby pod wpływem pouczeń stosowanych przezS. J., a także zeznania z k. 2034 (na dole strony), w którychT. G.stwierdza, że nie pamięta, żeby okazywano mu jakiekolwiek wizerunki. W ocenie sądu świadek może po tylu latach po prostu nie pamiętać takiej sytuacji, zaś skoro wizerunki były świadkowi ewidentnie okazywane, to zeznania przeczące temu faktowi uznać należy za niewiarygodne.

1.1.1.-1.1.3.

ZeznaniaS. J.(częściowo) k. 3-7, k. 19, k. 21-24, k.29-30, k.203-207, k.460-466, k.467-483, k.493-495, k.752-753, k.901-904, k.1069-1072, k. 1403-1404, k.1654 i 1661-1662 (wraz z tablicą poglądową k. 1658), a także: k.484-489, k. 490-492, k. 496-499, k. 500-510, k. 526-535, k. 548-555, k. 562-568, k. 574-582

Sąd nie dał wiary zeznaniom pokrzywdzonegoS. J.w zakresie, w jakim opisywał on przebieg zdarzenia w warsztacie samochodowym przyul. (...)wW.dnia 15.03.2016 r. i wskazywał na fakt dokonania rozboju przezM. M. (2),A. N.iP. C., ze skutkiem w postaci zaboru samochodu markiB.onumerze rejestracyjnym (...), numer VIN(...), a także w zakresie innych zarzucanych oskarżonemu czynów. Sąd uznał też zeznania wymienione w rubryce „dowód” po wyrażeniu „a także” za niemające znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ nie dotyczą oneM. M. (2)i nie wnoszą do sprawy żadnych mogących mieć znaczenie informacji.
Zgodnie z orzecznictwem „ocena wiarygodności pomówienia wymaga szczególnej ostrożności gdyż pomówienie nie stanowi dowodu pełnowartościowego, chyba że jest ono jasne i konsekwentne, a ponadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich. Istotne jest też, czy wyjaśnienia lub zeznania pomawiającego są logiczne i nie wykazują chwiejności albo czy nie są wręcz nieprawdopodobne (…). Przy dowodzie z pomówienia nie jest konieczne, aby relacje pomawiającego były potwierdzone innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego zdarzenia. Potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części przestępstw opisywanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych przestępstw popełnionych przez tego samego sprawcę, a także przestępstw popełnionych przez inne osoby. Kwestionowanie relacji tych osób przez pryzmat przyjętej przez nich postawy i podnoszenie, że bezpodstawnie pomówili innych gdyż mieli za cel dążenie do polepszenia własnej sytuacji, a sami nie są osobami o nieposzlakowanej opinii jest nieuprawnione albowiem każdy dowód, w tym także dowód z pomówienia, podlega ocenie swobodnej” (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 08.10.2018 r., sygn. akt II AKa 462/17).
S. J.ujawnił swoją działalność przestępczą, chcąc skorzystać z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary (został on zatrzymany przy przemycie narkotyków). Instytucja ta nakłada na osobę współpracującą znacznie mniejszy zakres obowiązków niż instytucja świadka koronnego. Jak wskazuje Sąd Najwyższy, kryterium, które podlega wprost ocenie sądu, jest nie bezinteresowność (w zakresie chęci skorzystania z instytucji zart. 60 § 3 k.k.), lecz wiarygodność wyjaśnień świadka (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 04.04.2018 r., sygn. akt V KK 92/18).
W niniejszej sprawie nie można uznać wszystkich zeznań pokrzywdzonego za dowody pełnowartościowe. Jak wskazano w punkcie 2.1. uzasadnienia, część jego zeznań można uznać za wiarygodne, jako że popiera je w tym zakresie zebrany w sprawie materiał dowodowy. Niemniej jednak, pozostałej części zeznań pokrzywdzonego dotyczącej istoty sprawy czyli wyczerpania przez oskarżonegoM.znamion czynów zabronionych nie można uznać za jasne i konsekwentne. Nie wypowiadał się on bowiem w sposób klarowny.S. J.wielokrotnie zaprzeczał swoim poprzednim zeznaniom, nie był w nich konsekwentny.
Najpierw twierdził, że został zaatakowany przy użyciu noża o ząbkowanym ostrzu (k. 4), później zaś wskazywał, że był to z pewnością nóż sprężynowy nieząbkowany o ostrzu owalnym (k. 1654, k. 1777, k. 1658).
Raz wskazywał, że ranę od użycia noża otrzymał na środkowym palcu lewej ręki ( k. 3-5, k. 7, k. 21-24, k. 206), następnie zaś, że na prawej ręce (k. 494). Dziwi to tym bardziej, że pokrzywdzony wielokrotnie wskazywał, iż po tym ataku został mu na ręce ślad, a zatem powinien tę bliznę odnaleźć z łatwością. Z kolei część pozostałych świadków wskazywała, że pokrzywdzony pokazywał im niedługo po zdarzeniu ten ślad, a według nich wyglądało to raczej jak stara blizna powstała bez użycia noża.
Ponadto, pokrzywdzony wskazywał skrajnie odmienne wersje tego, co działo się już po zdarzeniu; zeznania te nie dotyczą zatem już stricte przebiegu zdarzenia, lecz mogą wskazywać na niewiarygodność pokrzywdzonego. Na k. 5, k. 1775-1776, k. 22 oraz k. 206 zeznał on zatem, że dwa dni po rzekomym napadzieJ. P.zadzwonił doS. J., że może on odzyskać samochód za 50.000 zł, ponieważ jednak pokrzywdzony nie dysponował taką kwotą, zaproponował, żeby sprawcy najpierw oddali mu auto, a on następnie je sprzeda i da im tę kwotę; sprawcy podobno później zaproponowali niższą kwotę (35.000 zł, a potem 30.000 zł), aleS. J.stwierdził, że nie posiada nawet takiej. Z kolei w k. 494-495 pokrzywdzony zeznał, że to właśnie on chciał zapłacić sprawcom 30.000 zł w zamian za oddanie samochodu, gdyż posiadał taką kwotę, ale toJ. P.zwlekał z terminem przekazania pieniędzy.
O skłonnościach pokrzywdzonego do zeznawania nieprawdy świadczy też następująca rozbieżność: zeznał on, iż zP. O.(konkubinąJ. P.) rozmawiał przez uchylone drzwi, a jego znajomy w ogóle nie wychodził z samochodu (k. 752), tymczasem z zeznań tej kobiety wynika, żeJ.walił agresywnie w drzwi jej mieszkania, zaś ona nie otwierała ich ze strachu, zadzwoniła jedynie do konkubenta, a w tym czasie przed drzwiami opróczS. J.stał jeszcze jeden mężczyzna.
Pokrzywdzony na początku też zataił przed organami pochodzenie sprzedawanego samochodu.
Pokrzywdzony z niezwykłą łatwością mówi nieprawdę. O jego braku wiarygodności jako człowieka, który przez lata okłamywał zarówno swoją rodzinę, jak i przyjaciół, zaświadczyli takżeM. K.(k. 2141-2142) orazE. B.(k. 2153-2154, k. 2150).S. J.próbował także wpływać na zeznania świadków – świadekT. G.zmienił w trakcie postępowania swoje wcześniejsze zeznania wyjaśniając, iż wcześniej mówił pod wpływem groźbyS. J..
Nieprawdziwe okazały się twierdzeniaJ., że wynajmował mieszkanie razem zM. K.(k. 1743v). Zaprzeczył temu kategorycznie nie tylko świadekK.(k. 2141v), lecz również była żonaS. J.E. B., niemająca żadnego interesu, żeby zeznawać nieprawdę na tę – nieistotną dla niej – okoliczność (k. 21543).
W ww. wyroku Sądu Apelacyjnego wskazywano, że „potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części przestępstw opisywanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych przestępstw popełnionych przez tego samego sprawcę, a także przestępstw popełnionych przez inne osoby”. W niniejszej sprawie żadne z przestępstw zarzucanychM. M. (2)nie zostało potwierdzone innymi dowodami niż depozycjeS. J..
Jak można łatwo zauważyć, zeznania pokrzywdzonego nie są jasne i konsekwentne. W wielu miejscach zaprzecza on sobie samemu. Są to zeznania chwiejne, niepotwierdzone żadnymi innymi dowodami, których nie można obdarzyć walorem wiarygodności.
W konsekwencji powyższych rozważań uznanie zeznańJ.za niewiarygodne dotyczy zarówno popełnienia przezM. M. (2)przestępstwa rozboju, jak i dwóch pozostałych zarzucanych mu czynów.
W toku zdarzenia w warsztacie samochodowym z całą pewnością między mężczyznami zaistniał konflikt na tle ich jakiś wcześniejszych nieustalonych przez sąd interesów. Nie sposób jednak w sposób pewny ustalić, jakie to były należności, jak zostały rozliczone, co strony ustaliły i jaki przebieg te ustalenia miały.
Sąd nie wie również, czy twierdzenia świadkaJ.odnośnie sprzedaży broni i narkotyków są prawdziwe całkowicie czy też tylko częściowo, a jeżeli częściowo, to w jakim zakresie. Wobec zaistniałego konfliktu z oskarżonym nie można bowiem wykluczyć, że świadek postanowił obciążyć go czynami, których nie popełnił albo popełnił, lecz w mniejszym zakresie.

1.1.1.-1.1.3.

Materiał poglądowy k.536-547, k.556-561, k.583-596

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ dotyczy on innych czynów niż wskazane w akcie oskarżenia, co więcej – nie dotyczy oskarżonegoM. M. (2), lecz działalności przestępczejS. J.. Z niniejszego dowodu nie wynikają żadne informacje mogące mieć znaczenie dla ustalenia faktów w sprawie.

1.1.3.

ZeznaniaP. C.k.821-822 (częściowo)

Sąd uznał zeznaniaP. C.za niewiarygodne w części, w której wykazać można rozbieżności między nimi a pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Jak zeznałP. C., już kiedy pracownik warsztatu polecił wizytę w autoryzowanym serwisie(...)w celu sprawdzenia dokładnego stanu samochodu,S. J.wyraził stanowczy sprzeciw. W związku z tym kupujący już wtedy zażądał zwrotu zaliczki, padły ostre słowa, ostateczne uzgodnienia były takie, że kupujący zabierze auto na kilka dni, a po tym czasieS. J.odda zaliczkę. Powyższe zeznania przeczą zebranemu materiałowi dowodowemu, w tym przede wszystkim wyjaśnieniom złożonym przez pozostałe osoby mające rzekomo dokonać rozboju, tj. przezM. M. (2)iA. N.. W toku postępowania sądowego nie było możliwości przesłuchania na rozprawieP. C.i wyjaśnienia tych rozbieżności, ponieważ świadek zmarł. Z uwagi na powyższe zeznania świadka w wyżej wskazanym zakresie uznać należało za niewiarygodne.

1.1.1.-1.1.3.

Kwestionariusz wywiadu środowiskowego dotyczącegoM. M. (2)k. 943-944

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ dotyczy on jedynie kwestii zamieszkania i zameldowania oskarżonego. Informacje te nie mają obecnie znaczenia dla sprawy, nie stanowią dowodu mogącego przemówić na korzyść czy też na niekorzyść oskarżonego.

Odpisy wyroków skazujących oskarżonego k. 946-951, k. 953-958

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ mógłby mieć on wpływ jedynie na wymiar kary w przypadku, gdyby oskarżonemu taką karę wyznaczono. Ponieważ całokształt materiału dowodowego wskazuje na inne rozstrzygniecie, dowód nie miał zastosowania.

1.1.3.

ZeznaniaC. J.k. 968

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ nie wnosi on do sprawy żadnych przydatnych informacji.C. J.nie był świadkiem zdarzenia, opowiada on jedynie o tym, o czym usłyszał od swojego brata (S. J.). Wszelkie informacje na temat zdarzenia pozyskał od niego.

Odpisy orzeczeń dotyczącychA. N.k. 997-999, 1015, 1017, 1046-1048, 1078-1097

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ nie ma on nic wspólnego ze sprawą. Orzeczenia te dotycząA. N., a nie oskarżonegoM., i nie wnoszą żadnych informacji przydatnych w sprawie stawianych oskarżonemu zarzutów.

Odpis wyroku nakazowego k. 1011, zawiadomie-nie o wykonywaniu kary k. 1063

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ nie ma on nic wspólnego ze sprawą. Dokumenty te dotycząJ. P., a nie oskarżonegoM., i nie wnoszą żadnych informacji przydatnych w sprawie stawianych oskarżonemu zarzutów.

Pismo z CBŚP z załącznikami i protokołami oględzin telefonu k. 1108-1201, k. 1202-1356

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ nie ma on nic wspólnego ze sprawą. Dokumentacja ta dotyczyA. N., a nie oskarżonegoM., i nie wnosi żadnych informacji przydatnych w sprawie stawianych oskarżonemu zarzutów.

1.1.1.-1.1.3.

Protokół przeszukania mieszkania, protokół oględzin ogródka wraz z dokumenta-cją fotograficzną k. 1548-1552, k.1557-1575

Sąd stwierdził, że niniejszy dowód nie ma znaczenia dla ustalenia faktów, jako że dotyczy on jedynie poszukiwania oskarżonego, a nie merytorycznie jego zarzutów. Nie jest to dowód, który mógłby świadczyć czy to na korzyść, czy to na niekorzyśćM. M. (2).

Protokół zatrzymania rzeczy k.1588-1590

Sąd uznał niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów w sprawie. Jest to protokół zatrzymania telefonu markii., w późniejszym toku postępowania nie przeprowadzono nawet oględzin jego zawartości. Co za tym idzie, oczywistym jest, iż sam protokół zatrzymania telefonu nie wnosi żadnych istotnych informacji do sprawy, nie zaznaczono nawet, czyj telefon zatrzymano ani z jakiego powodu.

Opinia sądowo-psychiatryczna k. 1624-1626

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ mógłby mieć on wpływ jedynie na uznanie, że wina oskarżonego nie jest wyłączona. Ponieważ całokształt materiału dowodowego wskazuje na inne rozstrzygniecie niż skazanie, a zatem oskarżony nie ponosi winy, dowód nie miał zastosowania.

Opinia specjalistyczna k. 1923-1939

Sąd postanowił uznać niniejszy dowód za niemający znaczenia dla ustalenia faktów w sprawie. Opinia dotyczy przeszukania zawartości laptopa oraz telefonów komórkowych, nie ujawniono żadnych faktów mogących działać na korzyść czy też na niekorzyść oskarżonego.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.3
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

W ocenie sądu brak dowodów na to, że oskarżonyM. M. (2)wyczerpał swoim działaniem znamiona zarzucanych mu czynów, tj. czynu zart. 263 § 2 k.k., art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.orazart. 280 § 2 k.k.
Podstawowym dowodem w sprawie na niekorzyść oskarżonegoM. M. (2)były zeznania pokrzywdzonegoS. J..
Jak wskazano już w punkcie 2.2. niniejszego uzasadnienia, depozycjeS. J.w zakresie, w jakim wskazywał on na zachowanie oskarżonego, mające charakter rozboju z użyciem noża, uznać należało za niewiarygodne. Były one bowiem nieścisłe, niekonsekwentne, w wielu miejscach natomiast wzajemnie sprzeczne. W ocenie sądu dowód taki nie mógł zatem zostać uznany za dowód rozstrzygający i w pełni wiarygodny, zarówno co do popełnienia przez oskarżonego rozboju, jak i pozostałych zarzucanych mu czynów.
Sąd przy wydawaniu wyroku wziął również pod uwagę, iż zeznańS. J.nie potwierdziły pozostałe dowody zebrane w toku postępowania. ŚwiadekJ.nakłoniłT. G.do złożenia fałszywych zeznań. W toku postepowania ustalono bowiem, żeS. J.namawiał świadkaG.do zeznania, iż znajdował się on na miejscu popełnienia przestępstwa i był jego bezpośrednim świadkiem, jak zresztą zeznał także samJ.. Przeprowadzona konfrontacja obaliła te twierdzenia.
Trudno sądowi orzec surowe kary pozbawienia wolności wyłącznie na podstawie zeznań kogoś, kto w tym jednym niniejszym postepowaniu kilkakrotnie zeznał nieprawdę, a w dodatku nakłaniał do tego również osobę trzecią. Sąd nabrał przekonania, żeS. J.z łatwością mija się z prawdą i wobec tego jego niepotwierdzone innymi dowodami zeznania nie są wystarczającym materiałem dowodowym dla ustalenia faktów ponad wszelką wątpliwość.
Zgodnie z regułą in dubio pro reo, wyrażoną wart. 5 § 2 k.p.k.wątpliwości sąd rozstrzygnął na korzyść oskarżonego, uznając, iżM. M. (2)zarzucanych mu czynów nie popełnił. Zaznaczyć przy tym należy, iż wyżej wskazana reguła jest warunkiem prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości i fundamentem demokratycznego państwa prawa (vide: Komentarz do art. 5 k.p.k., red. Sakowicz 2023, wyd. 10). Ponadto, zaznaczyć należy, iż w niniejszej sprawie wątpliwości nie są wynikiem niedokładnie i niewyczerpująco przeprowadzonego postępowania dowodowego.

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

BRAK

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. M. (2)

II

Wobec stwierdzenia zbędności dla postępowania karnego dowodu rzeczowego opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)w tomie IX na karcie 1674, sąd postanowił orzec jego zwrot na rzecz osoby uprawnionej, tj.M. M. (2).

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

6

1Podpis