Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 381/23
Data wyroku: 2024-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 5§1 pkt 2 kpw

Sygn. akt IIW 381/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 maja 2024 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk
Protokolant–sekr. sąd. Anna Rogojsza
w obecności oskarżyciela publicznego z KPP wG.- -----------
w obecności oskarżycielki posiłkowejM. S.
po rozpoznaniu w dniach 14.02.2024 r., 08.05.2024 r. na rozprawie sprawy
P. J.
synaE.iB.zd.B.
ur. (...)wG.
obwinionego o to, że:
W okresie od czerwca do sierpnia 2023 roku weW.gminaG.pod adresemW.(...)złośliwie niepokoił pokrzywdzonąM. S.i członków jej rodziny poprzez działania polegające na immisjach sąsiedzkich, w szczególności na rozpalaniu pieca do grzania jacuzzi przy granicy działki, czego wynikiem było ciągłe przedostawanie się dużych ilości dymu na posesję pokrzywdzonej,

tj. o czyn z art. 107 kw

1
ObwinionegoP. J.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

2
Koszty postępowania w wysokości 100 (sto) złotych ponosi oskarżycielka posiłkowaM. S..

Sygn. akt IIW 381/23

UZASADNIENIE
PokrzywdzonaM. S.działająca w charakterze oskarżycielki posiłkowej wystąpiła z wnioskiem o ukaranieP. J.za to, że obwiniony w okresie od czerwca do sierpnia 2023 roku weW.gminaG.pod adresemW.(...)złośliwie niepokoił pokrzywdzonąM. S.i członków jej rodziny poprzez działania polegające na immisjach sąsiedzkich, w szczególności na rozpalaniu pieca do grzania jacuzzi przy granicy działki, czego wynikiem było ciągłe przedostawanie się dużych ilości dymu na posesję pokrzywdzonej, tj. o czyn z art. 107 kw.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W świetle zebranych w sprawie dowodów nie budzi wątpliwości, że strony - właściciele sąsiadujących ze sobą posesji - od dłuższego czasu pozostają w konflikcie. Konflikt dotyczy m.in. zgłaszanych przezM. S.zarzutów związanych z nielegalnym - według pokrzywdzonej - prowadzeniem przezP. J.portu, parkingu, nielegalnie usytuowanego sanitariatu, wybudowaniem przez obwinionego pomostu, niebezpiecznym poruszeniem się jachtów w obrębie działki pokrzywdzonej, jakie obwiniony czarteruje osobom trzecim, zaśmiecaniem przez te osoby posesji pokrzywdzonej, zanieczyszczaniem wody w czasie mycia jachtów, niebezpiecznym przechowywaniem przez obwinionego łatwopalnych materiałów, nadto zniszczeń i kradzieży dokonanych przez obwinionego na szkodę pokrzywdzonej.M. S.postawiła takżeP. J.zarzut dotyczący "immisji sąsiedzkich" z działki obwinionego na jej działkę, a które są związane z nielegalnie, według pokrzywdzonej, prowadzonym przez obwinionego portem. Do immisji tych zaliczyła: spaliny samochodów osób, które przyjeżdżają do obwinionego i parkują na - nielegalnie wedługM. S.- zorganizowanym przez obwinionego parkingu, hałasy dobiegające z działki obwinionego, a powodowane przez osoby które czarterują od niego jachty i które niejednokrotnie myląc adresy - dzwonią domofonem do pokrzywdzonej. Pokrzywdzona wskazywała także przede wszystkim na immisje związane z jacuzzi, jakie obwiniony postawił na swojej działce i w czasie użytkowania którego na działkę pokrzywdzonej przedostaje się dym z pieca znajdującego się pod nim. Powyższe okoliczności wynikają zarówno z wyjaśnień obwinionego (k. 26v-27, 27v, 28, 28v, 29, 61v), zeznańM. S.(k. 27- 27v),S. S.(k. 28-28v),J. S.(k. 28v),K. G.(k. 62), a co koresponduje z zeznaniami funkcjonariusza policji, który podejmował w sprawie konfliktu interwencje ( zeznaniaM. G.k. 61v). Nadto fakt przedostawania się dymu z bali usytuowanej na działce obwinionego na posesję pokrzywdzonej został potwierdzony na odtworzonym nagraniu (k.61v: płyta k. 47).
Przedmiotem ochrony art. 107 kw jest spokój psychiczny człowieka, przeciwdziałanie frustracji, irytacji oraz innym formom dyskomfortu psychicznego. Strona przedmiotowa zakłada złośliwe wprowadzenie w błąd lub inne złośliwe niepokojenie w celu dokuczenia osobie. Znamię złośliwości oznacza szczególne nastawienie podmiotowe sprawcy przejawiające się w chęci dokuczenia, zrobienia przykrości, wyprowadzenia z równowagi (J. Bafia, D. Egierska, I. Śmietanka,Kodeks..., s. 250; M. Bojarski, W. Radecki,Kodeks wykroczeń. Komentarz..., 2006, s. 637; M. Mozgawa (w:)Kodeks..., red. M. Mozgawa, s. 366). W słowniku języka polskiego "złośliwie" jest definiowane jako w sposób złośliwy, sprawiający przykrość, nacechowany nieżyczliwością, niechęcią. "Złośliwy" to skłonny do robienia komuś przykrości, lubiący dokuczyć, powiedzieć coś uszczypliwego; wyrażający takie intencje, sprawiający przykrość, nacechowany nieżyczliwością, niechęcią, dokuczliwy, uszczypliwy, zjadliwy (zob.Uniwersalny słownik języka polskiego, red. S. Dubisz, t. 5, Warszawa 2003, s. 694-695). Inne złośliwe niepokojenie to wzbudzanie niepokoju, obawy, lęku. Niepokojenie może polegać na zakłóceniu spokoju lub innych zachowaniach wyprowadzających pokrzywdzonego z równowagi psychicznej, np. wysyłaniu przykrych listów, głuchych telefonach, pukaniu do drzwi i uciekaniu. Niepokojenie może nastąpić słowem, czynem, gestem, wizerunkiem itd. Istotne w zachowaniu sprawcy jest to, że kieruje się on chęcią dokuczenia innej osobie, sprawienia jej przykrości, przysporzenia trosk i zmartwień. Pobudką działania sprawcy jest nieżyczliwość, bowiem chodzi o "dotknięcie" ofiary, wyprowadzenie jej z równowagi, spowodowanie zdenerwowania. Przedmiotowe wykroczenie można popełnić tylko umyślnie w zamiarze bezpośrednim i kierunkowym, bowiem ustawodawca posługuje się sformułowaniem "w celu dokuczenia". Jak słusznie zauważył Sąd Najwyższy, czyn stanowiący wykroczenie z art. 107 kw polega na działaniu kierunkowym -"w celu dokuczenia innej osobie", a zatem należy ustalić, że po stronie sprawcy tego wykroczenia zachodzi złośliwość. Nawet samo stwierdzenie umyślności działania nie daje podstawy do przyjęcia odpowiedzialności za wykroczenia penalizowane tym przepisem (wyrok SN z 22 czerwca 1995 r., III KRN 44/95, Prok. i Pr. 1995, nr 11-12, s. 24).
W ocenie Sądu analiza całokształtu zebranych dowodów nie pozostawia wątpliwości, że zachowania, jakieM. S.przypisywałaP. J., w ramach postawionego mu zarzutu - nie mogą stanowić znamion art. 107 kw, jak również znamion żadnego innego czynu zabronionego i w konsekwencji są obojętne z punktu widzenia prawa karnego.
Nie sposób przypisać obwinionemu, że w sposób złośliwy, w celu dokuczenia pokrzywdzonej powodował wskazane przez nią immisję. Z zebranych dowodów jednoznacznie wynika, że balia ( bezspornie usytuowana zgodnie z prawem), spod której wydostawał się dym - miała być wykorzystywana zgodnie z jej przeznaczeniem, a oczywistym jest, że w tym celu należało podgrzać w bali wodę, co powodowało konieczność rozpalenia znajdującego się pod nią pieca. To z kolei powodowało, że dym z tego pieca - w zależności od kierunku wiatru - mógł i przedostawał się na posesję pokrzywdzonej. Brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych, by zarzucićP. J.naruszenie postanowień art. 107 kw także w zakresie immisji spalin samochodów osób, które przyjeżdżały do obwinionego i parkowały na jego posesji, hałasów dobiegających z działki obwinionego, a powodowanych przez osoby, które czarterowały od niego jachty i które myląc adresy - dzwoniły domofonem do pokrzywdzonej.
W tym stanie rzeczy należało w sprawie wydać wyrok uniewinniający z uwagi na zaistnienie przesłanek zart. 5§1 pkt. 2 kpwi w konsekwencji w oparciu o postanowieniaart.119§2 pkt. 2 kpworzec, iż koszty postępowania w wysokości 100 (sto) złotych ponosi oskarżycielka posiłkowaM. S..