Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 868/23
Data wyroku: 2024-02-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 5 § 1 pkt. 9 k.p.w.

Sygn. akt VI Ka 868/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 lutego 2024 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron
Protokolant Dominika Cieślak
po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2024 r.
sprawyR. S.ur. (...)wB.
c.J.,H.z domuS.
obwinionej zart. 43 ust 1 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
z powodu apelacji wniesionej przez obwinioną
od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze
z dnia 20 listopada 2023 r. sygn. akt II W 127/23

I
uchyla zaskarżony wyrok wobec obwinionejR. S.i na podstawieart. 104 §1 pkt 7 kpww zw. zart. 5 §1 pkt 9 kpwpostępowanie umarza;

II
kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. Akt VI Ka 868/23

UZASADNIENIE
R. S.została obwiniona o to, że w dniu 12 stycznia 2023r. około godz. 9.00 wB.przyul. (...), woj.(...), wsklepie (...)sprzedała osobie nieletniej napój alkoholowy, wódkę(...)o pojemności 0,5l. Czyn ten zakwalifikowano zart. 43 ust. 1w zw. zart. 15 ust. 1 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Wyrokiem z dnia 20 listopada 2023r. w sprawie II W 127/23 Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze uznał ją za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i na podstawieart. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowiwymierzył jej karę 500 zł. grzywny. Orzekł również o kosztach sądowych obciążając nimiR. S..
Od wyroku tego apelację wywiodłaR. S.zarzucając:

1
rażącą i oczywistą obrazę następujących przepisówKonstytucji Rzeczypospolitej Polskiejuchwalonej w dniu 2 kwietnia 1997 r. przez Zgromadzenie Narodowe, zatwierdzonej w ogólnonarodowym referendum 25 maja 1997 r., ogłoszonej w Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483, która weszła w życie w dniu 17 października 1997 r., ostatnio zmienionejustawą z dnia 7 maja 2009 r. o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej(Dz. U. 2009 nr 114, poz. 946):

1.1art. 45ust. 1, który stanowi, iż Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy (…) przez właściwy, niezależny, bezstronny w niezawisły Sąd, w związku zart. 178 ust. 1, który stanowi, iż sędziowie w sprawowaniu swojego urzędu są niezawiśli i podlegają tylkoKonstytucjioraz ustawom – skład sędziowski sprzeniewierzył się konstytucyjnemu obowiązkowi niezawisłego (bezstronnego) i zgodnego z procedurą wyrokowania, co jest poważnym uchybieniem podstawowym zasadom funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości;
1.2 rażącą i oczywistą obrazęart. 1 §1 Ustawy z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń(Dz. U. 1971 nr 12 poz. 114 z późn. zm.), który stanowi, iż Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia pod groźbą kary aresztu, ograniczenia wolności, grzywny do 5000 złotych lub nagany – w polskim porządku prawnym nie ma ustanowionego w drodze ustawy prawnego obowiązku zasłaniania ust i nosa przez osoby zdrowe;
1.3 rażące naruszenie 439§1 pkt 6 in fine k.p.k.co powoduje wadliwość prawną wydanego wyroku przez osobę, która w myśl orzecznictwa SN i Trybunałów Europejskich nie posiada uprawnienia do wydawania wyroków z uwagi na wadliwą nominację jaką się posługuje;
1.4 rażącą i oczywistą obrazęart. 42 Konstytucji RPa także ratyfikowanym przez RP Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich I Politycznych otwarty do podpisu w Nowym Jorku dnia 6 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. nr 38, poz. 167) i ratyfikowaną przez RP Europejską Konwencję o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 (Dz. U. 1993 nr 61 poz. 284). Wydane postanowienie w zakresie nieuwzględnienia wyniku skarżącego jest również elementarnym naruszeniem prawa w zakresie orzecznictwa TSUE i Uchwała trzech izb SN 23 stycznia 2020 roku w zakresie braku uprawnień do orzekania przez neosędziów, która nadal obowiązuje i wbrew twierdzeniu TK nie została uchylona;
1.5 na zasadzieart. 438 pkt 2 oraz art. 427 §2 k.p.k.obrazę przepisów postępowania mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia polegającą na przyjęciu niespójnych wyjaśnień świadka jako jedyny i oczywisty dowód na podstawie jakie przypisano jej popełnienie wykroczenia jakie nie miało miejsca i świadczą o tym wszystkie dowody jakie w zakresie niniejszej sprawy przez osobę nieposiadającą uprawnienia do wydawania orzeczenia nie zostały wzięte pod uwagę;
1.6 na zasadzieart. 438 pkt 3w zw. zart. 427 §2 k.p.k.błąd w ustaleniach stanu faktycznego przyjętego za podstawę wydania zaskarżonego orzeczenia mający istotny wpływ na treść wydanego wyroku.
W związku z powyższymi zarzutami na podstawieart. 427 §1w zw. zart. 437 §2 k.p.k.wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w części i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz na podstawieart. 427 §3 k.p.k.wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie przez Sąd Odwoławczy dowodu znajdujących się w aktach sprawy jakie zostały pominięte w toku postępowania przed I instancją w tym przesłuchania świadków na okoliczność odpowiedzialności za czyn jej przypisany oraz w celu zapewnienia jej osobie prawa do sprawiedliwego procesu.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zarzut bezwzględnej przyczyny odwoławczej odnoszący się do wadliwości wydanego wyroku ze względu na jego wydanie przez osobę , która w myśl orzecznictwa Sądu Najwyższego i Trybunałów Europejskich nie spełnia kryteriów ze względu na wadliwą nominację nie jest zasadny. Sędzia Wojciech Bąk, który brał udział w wydaniu zaskarżonego wyroku jest sędzią Sądu Rejonowego W Kamiennej Górze nieprzerwanie od 1999r. W związku z tym jego osoby nie dotyczą zastrzeżenia związane z nominacją na stanowisko sędziego, w którym brała udział tzw. neo KRS.
W niniejszej sprawie jednakże wystąpiła inna bezwzględna przyczyna odwoławcza, o której mówiart. 104§1 pkt 7 k.p.w.Zachodzi bowiem ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela –art. 5§1 pkt 9 k.p.w.Przepisart. 43 ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowistanowi, iż karze grzywny podlega ten kto sprzedaje lub podaje napoje alkoholowe w wypadkach kiedy jest to zabronione albo bez wymaganego zezwolenia lub wbrew jego warunkom. Art. 15 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy zaś stanowi, iż zabrania się sprzedaży i podawania napojów alkoholowych osobom do lat 18. Słusznie zatem zarzucanyR. S.czyn zakwalifikowano zart. 43 ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Przepis art. 43 ust. 4 w/w ustawy zaś stanowi, iż orzekanie w sprawach o przestępstwa określone wust. 1 i 2następuje na podstawie przepisów o postępowaniu karnym.
ZarzucanyR. S.czyn stanowi zatem przestępstwo. Do rozpoznania sprawy o przestępstwo wymagany jest akt oskarżenia (lub jego surogat) wniesiony przez prokuratora lub innego uprawnionego oskarżyciela publicznego (art. 5 § 1 pkt 9 k.p.w.). Postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane policyjnym wnioskiem o ściganie ( k. 21 akt ) i toczyło się w oparciu o regulacjeKodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia. Nie jest dopuszczalne rozpoznanie sprawy o przestępstwo w procedurze wykroczeniowej. Występuje wówczas ujemna przesłanka procesowa w postaci braku skargi uprawnionego oskarżyciela ( zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2023r. syg. V KK 278/23, LEX nr 3622504 ).
W tej sytuacji konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku i wydanie orzeczenia następczego w postaci umorzenia postępowania z uwagi na ziszczenie się wskazanej wyżej ujemnej przesłanki procesowej.
Sąd ograniczył rozpoznanie środka odwoławczego (art. 436 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.w.) stąd też na tym etapie ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów zawartych w apelacji jest co najmniej przedwczesne.
Na podstawie art. 119§2 pkt 1 kosztami postępowania w sprawie obciążono Skarb Państwa.