Sąd Okręgowy w Gdańsku
XVII Wydziału Własności Intelektualnej
Sygnatura akt: XVII GW 23/24
Data wyroku: 2024-10-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Sądu Okręgowego Ewa Szarmach
Słowa kluczowe: Umowa licencyjna, Ciężar dowodu
Podstawa prawna: 6 k.c.

Sygnatura akt XVII GW 23/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Gdańsk, dnia 9 października 2024 roku

Sąd Okręgowy w Gdańsku XVII Wydział Własności Intelektualnej

w składzie następującym
Przewodniczący: sędzia Sądu Okręgowego Ewa Szarmach
Protokolant: sekretarz sądowy Alicja Bobowska
po rozpoznaniu w dniu 9 października 2024 roku w Gdańsku
na rozprawie
sprawy z powództwaStowarzyszenia (...)z siedzibą wW.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wT.
o zapłatę

I
oddala powództwo,

II
zasądza od powodaStowarzyszenia (...)z siedzibą wW.na rzecz pozwanej(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wT.kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt XVII GW 23/24

UZASADNIENIE
PowódStowarzyszenie (...)z siedzibą wW.wniósł pozew przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wT.Domagał się zapłaty kwoty 1.646,77 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu żądania pozwu wskazał, że udzielił pozwanej spółce licencji na korzystanie z chronionego repertuaru utworów. Obowiązkiem pozwanej była zapłata wynagrodzenia według stawek wskazanych w umowie licencyjnej, któremu uchybiła. Wezwanie do zapłaty pozostało bezskuteczne.
Sąd uwzględniając żądanie pozwu wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwana wniosła sprzeciw. Domagała się oddalenia powództwa. Podniosła, że powód nie wykazał ani zasady, ani wysokości roszczenia. Pozwana Spółka podała, że nie otrzymała faktur stanowiących podstawę faktyczną powództwa. Zarzuciła, że powód nie wykazał, a jaki sposób wyliczył dochodzoną pozwem należność.
Strona powodowa wezwana do złożenia pisma w terminie 21 dni przygotowawczego, w którym odniosła by się do podniesionych w sprzeciwie zarzutów, pozostawiła nałożony obowiązek procesowy bez wykonania.
Pismo przygotowawcze wniesione w dniu 7 czerwca 2024 roku (vide: data nadania na kopercie nadawczej k. 58), zostało zwrócone z mocyart. 132§11 k.p.c.(zarządzenie pkt. 1 z dnia 20 czerwca 2024 roku). Pismo nie zawierało oświadczenia o doręczeniu odpisu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu za pośrednictwem operatora, o którym mowa wart. 165 § 2 k.p.c.
Nadto, zostało z chybieniem zakreślonego terminu. Pełnomocnika powoda otrzymał zobowiązanie do złożenia pisma przygotowawczego w dniu 15 maja 2024 roku. Wykonał je 2 dni po zakreślonym terminie 21 dni, to jest dopiero w dniu 7 czerwca 2024 roku. Taka okoliczność również dyktowała zwrot pisma w oparciu o kolejną podstawę prawną, to jestart. 2053§5 k.p.c.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny sprawy:
PowódStowarzyszenie (...)z siedzibą wW.jest organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.
Pozwana(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wT.zawarła z powodem w dniu 27.10.2021 roku umowę licencyjną. Uprawniała do odtwarzania utworów z repertuaru powoda, w tym utworów audiowizualnych.
Strony postanowiły w §5 umowy, że z tytułu udzielonej licencji oraz realizacji obowiązku zapłaty wynagrodzeń autorskich z tytułu wykorzystania utworów w utworach audiowizualnych, pozwana Spółka zapłaci powodowi wynagrodzenie autorskie w wysokości 1.1170,36 zł stanowiące należność za pierwszy okres rozliczeniowy, a następnie za kolejne okresy rozliczeniowe wynagrodzenia autorskie wynikające z należności za jeden miesiąc wynoszące 114,74 zł wyliczone na podstawie tabel stawek wynagrodzeń.
Pozwana oświadczyła, iż zapoznała się z Tabelami i akceptuje je.
Pozwana we wniosku o zawarcie umowy złożyła stosowne oświadczenie, mocą którego będzie dokonywała płatności za rok z góry. Wówczas zastosowanie miał opust 15%.
W związku ze złożonym oświadczeniem, został udzielony licencjonobiorcy, czyli po pozwanej Spółce łączny opust i wysokość wynagrodzenia autorskiego po opustach wynosiła 97 zł i 53 gr, stanowiąc należność za jeden miesiąc przyjętym okresie rozliczeniowym.
W związku z udzieleniem opustu za płatność z góry, licencjonobiorca przyjął do wiadomości i wyraził zgodę, że w przypadku gdy nie dokona zapłaty w ustalonym terminie, to jest 14 dni od daty wystawienia faktury VAT za ustalony okres rozliczeniowy, zobowiązany jest do zapłaty wynagrodzenia bez opustu, a powód po bezskutecznym upływie terminu płatności wystawi pozwanej fakturę do wysokości udzielonego opustu oraz kolejne faktury wystawiać będzie w wysokości zobowiązania bez opustów w miesięcznych cyklach rozliczeń.
Pozwana zobowiązała się do dokonania płatności z góry za okres 12 miesięcy.
Według paragrafu 4 ustęp 5 umowy licencyjnej, wynagrodzenie podlegało waloryzacji na zasadach określonych ustawą, która dokonywana będzie do 15 lutego każdego roku w oparciu o średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogłaszany przez Prezesa GUS za ostatni rok.
Wynagrodzenia autorskie ustalone zgodnie z paragrafem 5 umowy, nie obejmowało podatku od towarów i usług i należało doliczyć do niego podatek VAT w wysokości obowiązującej w dacie powstania obowiązku podatkowego.
Powód zobowiązał się wystawić fakturę VAT. Otrzymanie jej przez pozwaną stanowiło wezwanie do spełnienia świadczenia pieniężnego. Należności miały być płatne przelewem na rachunek bankowy podany przez powoda w treści faktury VAT. Pozwana zobowiązała się dokonać zapłaty w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury VAT przez powoda.
DOWÓD: umowa licencyjna z załącznikiem k. 15-20
Ustalenia stanu faktycznego Sąd poczynił w oparciu o dokument prywatny złożony wraz z pozwem, tj. umowę licencyjną z załącznikiem.
Umowa licencyjna wykazał, że strony łączyła umowa licencyjna na odtwarzanie utworów z repertuaru powoda. W takim stanie zarzut braku wykazania samej zasady roszenia pozostawał bezpodstawny.
W umowy wynikało, że pozwana zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia w wysokości 1.170,36 zł za 12 miesięcy. Wielkość ta została określona w chwili zawarcia umowy w 2021 roku i podlegała waloryzacji.
Ważności umowy pozwana nie zaprzeczyła. Tak zatem Sądu uznał, że podstawę roszczenia wyznaczał łączący strony kontrakt, to jest umowa licencyjna z dnia 27.10.2021 roku.
Powództwo jednak podlegało oddaleniu na mocyart. 6 k.c.Powód nie wykazał bowiem wysokości dochodzonego roszczenia. Ta również stanowiła zarzut pozwanej. Zakwestionowała także fakt wezwania do zapłaty.
Powód w obliczu zarzutów pozwanej pozostał bierny.
Sąd nie uwzględnił wezwania do zapłaty. Samo wystawienie wezwania, przy zarzucie pozwanej braku jego doręczenia, nie było dowodem na okoliczność sporną. Powód nie wykazał, by nadał wezwanie na adres pozwanej Spółki. Nie wykazał także, by doręczył pozwanej fakturę VAT, która miała stanowić o zakresie obowiązku świadczenia pieniężnego pozwanej.
Nie wykazywało także spornego faktu niewykonania przez pozwaną umowy licencyjnej tabelaryczne wyliczenie zaległości.
Zgodnie z umową, powód wystawiać miał fakturę VAT, płatną w terminie 14 dni od jej wystawienia.
Otrzymanie faktury przez pozwaną stanowić miało wezwanie do zapłaty.
W toku sporu powód nie złożył faktury. Oznacza to, że jej nie wystawił. To zaś czyniło roszczenie bezpodstawnym. Sama bowiem umowa nie uzasadniała dochodzenia roszczenia za określone świadczenia okresowe we wskazanej wysokości wobec braku wystawienia z tego tytułu faktur zgodnie z postanowieniami umowy.
Powód nie udowodnił także wysokości roszczenia. Nie wykazał w jaki sposób dokonał kalkulacji żądanej w pozwie kwoty. Wynagrodzenie miało podlegać waloryzacji. Wyliczeń z tego tytułu, zastosowanych wskaźników powód nie przedstawił. Z tych przyczyn, Sąd na mocy wskazanej powyżej przepisu zart. 6 k.c.oddalił powództwo a limine.
Na mocyart. 98 par. 1 i par. 11k.p.c.w zw. z 2 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, Sąd orzekł o kosztach procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w płatności od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.
Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanej wygrywającej spór, koszty procesu. Składały się na nie:
- opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł,
- wynagrodzenie pełnomocnika 900 zł.