Sąd Okręgowy w Szczecinie
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Ga 292/14
Data wyroku: 2014-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Budzyńska
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 56 ust 1 Prawo telekomunikacyjne

Sygnatura akt VIII Ga 292/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2014 roku
Sąd Okręgowy w Szczecinie VIII Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Anna Budzyńska
po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2014 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym
sprawy z powództwa(...) Spółki AkcyjnejwZ.
przeciwkoP. G.reprezentowanemu przez kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu –M. K.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 maja 2014 roku, sygnatura akt V GC 184/13 upr

I
oddala apelację;

II
zasądza od powoda na rzeczM. K., kuratora ustanowionego dla pozwanego nieznanego z miejsca pobytu kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzenia w postępowaniu apelacyjnym.

SSO Anna Budzyńska
Sygn. akt VIII Ga 292/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 maja 2014 roku, sygnatura akt V GC 184/13 upr, po rozpoznaniu sprawy z powództwa(...) spółki akcyjnejwZ.przeciwkoP. G.o zapłatę kwoty 8.502,89 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 28 września 2011roku oraz kosztami procesu, Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim zasądził na rzecz powoda kwotę 6.694,39 zł wraz z odsetkami, oddalił powództwo w pozostałym zakresie tj. co do kwoty 1.808,50 zł, tytułem kosztów procesu zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.203,96 złotych.
Powód, uzasadniając żądane roszczenie wskazał, iż zgłoszona w pozwie wierzytelność stanowi opłaty za korzystanie przez pozwanego z usług telekomunikacyjnych świadczonych przez(...) S.Ana podstawie umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz karę umowną naliczoną przez poprzedniego wierzyciela w związku z niewykonaniem świadczenia niepieniężnego, nabyte od poprzedniego wierzyciela na podstawie umowy cesji wierzytelności.
W sprawie zarządzeniem z dnia 2 lipca 2013r. Sąd Rejonowy w Gorzowie Wielkopolskim Wydział V Gospodarczy ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanegoP. G.kuratora w osobie pracownika sąduM. K.. Działający w imieniu pozwanego kurator zarzucił, że powódka nie wykazała, iż pozwany zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz nie wykazała wysokości zobowiązań wynikających z niniejszej umowy. Wskazał także, iż powód nie wykazał, w jaki sposób doszło do obciążenia pozwanego karą umowną za niewykonanie zobowiązania niepieniężnego.
Sąd Rejonowy ustalił, że poprzednik prawny powoda i pozwany zawarli w dniach 18 sierpnia 2005 roku, 21 lipca 2008 r. oraz w dniu 29 maja 2008 r. umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, podlegające przepisomustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne(Dz. U z 2004, Nr 171, poz. 1800). Poprzedni wierzyciel wystawił pozwanemu faktury VAT na łączną kwotę dochodzoną pozwem, w tym na kwotę 5000 zł wynikającej zfaktury (...), kwotę 101,09 zł wynikającej zfaktury (...), kwotę 527,20 zł wynikającej zfaktury (...), kwotę 769,66 zł wynikającej zfaktury (...).
Sąd Rejonowy stwierdził, że przedłożone dowody z dokumentów w postaci umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych oraz faktur Vat, wbrew odmiennemu stanowisku strony pozwanej, prowadzą do wniosku, iż powódka wykazała zasadność swego roszczenia w zakresie żądania zasądzenia kwot: 101,09 zł, 527,20 zł, 769,66 zł oraz kwoty 4.000 zł z żądanej kwoty 5.000 zł. Co do pozostałej kwoty 1000 zł, z uwagi na fakt, że strona powodowa przedłożyła jedynie umowę z dnia 29 maja 2008r. o świadczenie usług telekomunikacyjnych, bez obowiązującego w dniu jej podpisania, regulaminu świadczenia usług Sąd uznał roszczenie za niezasadne. Brak było także – w ocenie Sądu - w odniesieniu do powyższej umowy, w przeciwieństwie do pozostałych przedłożonych przez stronę powodową, załącznika nr 1 z oświadczeniem pozwanego o zapoznaniu się i akceptacji regulaminu promocji oraz regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych. W konsekwencji roszczenie o zapłatę kwoty 1000 zł tytułem kary umownej naliczonej w oparciu o powyższą umowę wraz z naliczonymi odsetkami ustawowymi Sąd I instancji uznał za niewykazane.
Orzeczenie o kosztach procesu sąd oparł o zasadę wynikającą zart. 100 k.p.c.
W apelacji od tego wyroku w zakresie punktu II oddalającego powództwo co do kwoty 1808,50 zł powód wniósł o jego zmianę przez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 1808,50 zł wraz z odsetkami ustawowymi oraz zwrotu kosztów procesu za obie instancje. Zarzucił temu wyrokowi naruszenie prawa procesowego - przepisuart. 233 § 1 k.p.c., polegające na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodów poprzez wyprowadzenie wniosków sprzecznych z zasadami prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego poprzez uznanie, że
- powód nie udowodnił zasadności roszczenia w zakresie kwoty 1000 zł tytułem kary umownej, wynikającej z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 29 maja 2008 roku, podczas gdy zasadność kary umownej wynika wprost z treści umowy, którą powód przedłożył wraz z pismem procesowym z dnia 30 kwietnia 2014,
- powód nie przedłożył załącznika nr 1 wraz z oświadczeniem pozwanego o zapoznaniu się i akceptacji regulaminu promocji oraz regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych, podczas gdy podpis pod umową wskazuje na okoliczność akceptacji postanowień umowy,
- powód nie przedłożył regulaminu świadczenia usług telekomunikacyjnych obowiązującego w dniu podpisania umowy z dnia 28 maja 2008 roku, podczas gdy powód do akt sprawy przedłożył regulamin świadczenia usług telekomunikacyjnych z dnia 17 stycznia 2005 r. a więc obowiązującego w dniu podpisania umowy.
Kurator pozwanego wniósł o oddalenie apelacji i przyznanie od powoda wynagrodzenia za postępowanie apelacyjne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W niniejszym postępowaniu Sąd Okręgowy nie przeprowadzał postępowania dowodowego. Apelujący nie złożył nowych wniosków dowodowych, nie było też podstaw do przeprowadzenia dowodów z urzędu. W tej sytuacji, zgodnie zart. 50513§ 2 k.p.c.uzasadnienie wyroku sądu drugiej instancji powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Zaskarżony wyrok został wydany po dokonaniu prawidłowych ustaleń faktycznych a następnie przyjęciu właściwej podstawy prawnej. Sad Rejonowy trafnie zakwalifikował podstawę umowną zobowiązania pozwanego w stosunku do powoda, wskazując regulujący te umowy przepis prawa materialnego.
Odnosząc się do zarzutów procesowych zawartych w apelacji należy stwierdzić, że wbrew zarzutom apelacji ustalenia faktyczne Sądu I instancji znajdują pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale procesowym. Ocena Sądu Rejonowego, iż powód nie wykazał – w świetle zebranego w sprawie materiału procesowego - zasadności roszczenia o zapłatę kwoty 1000 zł z tytułu kary umownej – jak wskazywał powód – za niedotrzymanie warunków promocji – została oparta na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i jako taka odpowiada dyspozycjiart. 233 § 1 k.p.c.
Bezspornym pozostaje w sprawie, iż powód dochodził pozwem od pozwanego tytułem kar umownych łącznie kwoty 5000 zł, na którą składały się kary umowne naliczone na podstawie – jak sprecyzowano to w piśmie procesowym powoda z dnia 28 października 2013 roku (k. 78-79) i z dnia 30.04.2013 (k. 117-118) – czterech umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych: z dnia 21.07.2008 r.(kara umowna w kwocie 1500 zł), z dnia 18.08.2005 ( kara umowna w kwocie 1000 zł), z dnia 21.07.2008 ( kara umowna w kwocie 1500 zł) oraz umowy z dnia 29 maja 2008 r. zawartej na numer abonencki(...)– kara umowna w wysokości 1000 zł.
Powód nie wykazał jednak swoich twierdzeń, iż w dniu 29 maja 2008 roku strony zawarły umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych – do pisma procesowego z dnia 30.04.2014 roku powód dołączył bowiem zawartą w tym dniu „umowę sprzedaży aparatów w ramach Programu(...)Aparatów dla przedsiębiorców – za grosze do wszystkich na 2 lata”. W treści tej umowy wskazano jedynie, że pozwany jest stroną umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych dla numerów wskazanych w tabeli A poniżej, gdzie wskazano numer(...). Umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych dotyczącej powyższego numeru powód jednak nie przedłożył (przedłożone wraz z pismem procesowym z dnia 28.10.2013 roku umowy dotyczyły innych numerów abonenckich:(...),(...),(...)).
Dodać należy, że skarżący – nie przedłożył – na co trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji – wskazanego w treści umowy z dnia 29.05.2008 roku załącznika nr 1, stanowiącego integralną część umowy. Twierdzenia faktyczne powoda, powołane na uzasadnienie dochodzonego roszczenia w zakresie kwoty 1000 zł z tytułu kary umownej, powtórzone w apelacji - nie znajdują zatem potwierdzenia w przedstawionym sądowi materiale dowodowym.
Nadto powód w żaden sposób nie wykazał, iż doszło do niewykonania przez pozwanego wskazanego zobowiązania niepieniężnego polegającego na utrzymaniu aktywnej karty SIM w sieci poprzedniego wierzyciela przez okres obowiązywania umowy, który – co należy podkreślić również nie został przez powoda – wskazany. Podkreślić należy, że skarżący twierdząc, iż poprzedni wierzyciel wobec niewykonania przez pozwanego wskazanego zobowiązania niepieniężnego, rozwiązał przedterminowo umowę stron i naliczył karę umowną – nie przedłożył w toku postępowania dowodu, który potwierdzałby powyższą okoliczność. Wobec zaprzeczenia przez pozwanego zasadności roszczenia powoda a także podniesienia, że powód nie wykazał, na jakiej podstawie doszło do obciążenia pozwanego karą umowną za niewykonanie zobowiązania niepieniężnego – prawidłowo Sąd Rejonowy uznał, iż powód nie wykazał zasadności swego roszczenia o zapłatę kary umownej w kwocie 1000 zł oraz odsetek od tej kwoty, wywodzonych z umowy z dnia 28.05.2008 r. Wysoce ogólne twierdzenia powoda w tym zakresie nie mogą być uznane za wystarczające.
Mając na uwadze powyższe okoliczności należało uznać, że ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy nie naruszają reguł wynikających zart. 233 § 1 k.p.c.
Z kolei zarzut naruszeniaart. 6 k.c.mógłby odnieść skutek gdyby Sąd Rejonowy niewłaściwie sformułował ciężar dowodu w niniejszej sprawie. Sąd Rejonowy trafnie przyjął w sprawie, że ciężar wykazania roszczenia spoczywał na powodzie, co dotyczyło także wykazania – wobec zaprzeczenia pozwanego – doręczenia pozwanemu i zaakceptowania przez niego załącznika nr 1 do umowy z dnia 29.05.2008 r.
Mając na uwadze powyższe, należało oddalić apelację jako bezzasadną, na podstawieart. 385 k.p.c.Wysokość przyznanego kuratorowi pozwanego wynagrodzenia wynikała z§ 3mającego zastosowanie w sprawie Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 sierpnia 1982 r. w sprawie stawek, warunków przyzwania i wypłaty ryczałtu przysługującego sędziom i pracownikom sadowym za dokonanie oględzin oraz stawek należności kuratorów ( Dz. U z 1982, Nr 27, poz. 197) - w związku z § 6 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.