Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 637/23
Data wyroku: 2024-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 637/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2024 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia SO Dariusz Półtorak

Protokolant:

st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak

przy udziale Prokuratora Marii Kempki
po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2024 r.
sprawyE. W.
oskarżonego zart. 178a § 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego wM. (...)
z dnia 28 kwietnia 2023 r. sygn. akt II K 1039/22

I
wyrok utrzymuje w mocy;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 250 zł tytułem opłaty za II instancję oraz obciąża go wydatkami za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 zł.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 637/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego wM. (...)z dnia 28 kwietnia 2023 r. w sprawie II K 1039/22

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

----

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---------

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

------------------

-------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

------------------

-------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

I. obrazę przepisu prawa karnego a mianowicieart. 63 § 4 kkwyrażającą się w niezaliczeniu oskarżonemu na poczet zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych okresu rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy, które wedle dokumentów zawartych w aktach sprawy trwało przynajmniej od 3 maja 2021r. do 22 grudnia 2021r. pomimo istnienia ku temu podstaw,
II. obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, a mianowicie:
a)art. 167 kpkw zw. zart. 170 § 1 kkpkt. 2 kpkw zw. 201kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 6 kpkwyrażającą się w niezasadnym oddaleniu wniosków obrońcy oskarżonego o dopuszczenie dowodu z:
- informacji zK. (...)w kwestii, na jakiej podstawie w grudniu 2021 r. uznawano oskarżonego za osobę nieposiadającą uprawnień do prowadzenia pojazdów
- informacji z Urzędu Skarbowego wM. (...)o wskazanie, na jakiej podstawie dokonywano potrąceń na poczet mandatu karnego,
- uzupełniającej opinii biegłych psychiatrów i psychologa, na okoliczność czy w stanie lunatykowania lub epizodów somnambulicznychE. W.miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu, a tym samym oceny ilości przyjętych środków nasennych, przy założeniu, że do uzupełniania dawek środka na sen dochodziło w epizodach lunatykowania,
z uwagi na to, iż dowody te nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, co skutkowało nie wyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym okoliczności istotnych dla ustalenia czy został popełniony czyn zabroniony i czy stanowi on przestępstwo, a w konsekwencji doprowadziło do niesłusznego skazaniaE. W.za zarzucany mu występek,
b)art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 7 kpk, w zw. zart. 410 kpkiart. 424 § 1 pkt 1 kpk, polegającą na nie wzięciu pod uwagę przy ferowaniu wyroku wszystkich ujawnionych w toku przewodu sądowego i mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie okoliczności, oparciu poczynionych ustaleń faktycznych na dowolnie przeprowadzonej ocenie dowodów oraz wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, niedostatecznym uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy w tym okoliczności dla oskarżonego ewidentnie korzystnych, nienależytej analizie i ocenie poszczególnych dowodów, w szczególności: wyjaśnieńE. W., opinii toksykologicznych, w tym z 23 maja 2022r., dokumentacji medycznej z leczenia bezsenności oskarżonego, zeznań świadkaM. W.; uznaniu za udowodnione faktów m.in. świadomości oskarżonego w przyjęciu większej dawki środka(...),niemających oparcia w dowodach, i nie wskazaniu w sposób należyty dlaczego Sąd nie uznał dowodów przemawiających przeciwko sprawstwu i winie oskarżonego, co doprowadziło do niesłusznego skazanieE. W.za czyn zart. 178a § 1 kk,
III. błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenie wyrażający się w dowolnym i błędnym przyjęciu, żeE. W.w dniu 3 maja 2021r. umyślnie prowadził pojazd mechaniczny w znajdując się pod wpływem substancji psychotropowej w postaci zolpidemu o stężeniu 233 ng/ml i mając we krwi substancję psychotropową w postaci mefedronu o stężeniu 37,5 ng/ml oraz środek odurzający w postaci kokainy o stężeniu poniżej 10 ng/ml w sytuacji gdy żaden dowód nie potwierdził zaistnienia strony podmiotowej czynu o takim charakterze.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.
Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty obrazy przepisów postępowania odnoszące się do oddalenia wniosków dowodowych dotyczących dowodu z informacji zK. (...)w kwestii, na jakiej podstawie w grudniu 2021 r. uznawano oskarżonego za osobę nieposiadającą uprawnień do prowadzenia pojazdów, informacji z Urzędu Skarbowego wM. (...)o wskazanie, na jakiej podstawie dokonywano potrąceń na poczet mandatu karnego oraz uzupełniającej opinii biegłych psychiatrów i psychologa, na okoliczność czy w stanie lunatykowania lub epizodów somnambulicznychE. W.miał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swojego czynu. Jako trafne należy ocenić stanowisko Sądu Rejonowego, wyrażone w tej kwestii w uzasadnieniu postanowienia o oddaleniu wniosków dowodowych. Wbrew twierdzeniom apelującego, argumentacja Sądu Rejonowego odnosząca się do oddalonych wniosków dowodowych miała charakter rzeczowy, była osadzona w realiach sprawy i przekonująco wyjaśniała stanowisko Sądu, mające swoje oparcie normatywne w treści

art. 170kpk. Wydana w niniejszej sprawie opinia psychologiczno – psychiatryczna oskarżonego, jest fachowa, pełna, stanowcza, klarowna, brak w niej wewnętrznych sprzeczności, została sporządzona w oparciu o badanie oskarżonego oraz analizę akt. Z opinii biegłych wynika, że w okresie objętym zarzutami oskarżony miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia swojego czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem. Sąd Rejonowy słusznie zatem uznał, że w świetle jednoznacznych, należycie umotywowanych wniosków opinii, brak było podstaw, aby powziąć wątpliwości, co do poczytalności oskarżonego. Ponadto z opinii wynika, że biegli rozpoznali uE. W.nadużywanie leków nasennych, biegli podkreślili również, że w ramach badań lekarskich i procedur diagnostycznych nie jest możliwe potwierdzenie lub wykluczenie objawów świadczących o zachowaniach somnambulicznych.
Wskazać należy, że decyzja o tym, czy opinia pozostawia wątpliwości, nie należy do stron postępowania, lecz do Sądu i nie wystarczy tu występujące u strony poczucie niedosytu, że biegły nie dość prosto, nie dość przekonująco, nie dość wyraźnie odpowiedział na pytania dla sprawy istotne - lub nie odpowiedział na wszystkie, nawet te nieistotne. Jeżeli opinia biegłego jest przekonująca i zupełna dla sądu, który swoje stanowisko w tym względzie uzasadnił, to fakt, iż opinia taka nie jest przekonywająca (niepełna) dla stron procesowych, nie jest przesłanką dopuszczenia kolejnej opinii w oparciu o przepisart. 201 kpk(por. postanowienie SN z 13.09.2006 r., IV KK 139/06, OSNwSK 2006, nr 1, poz. 1715). Wobec powyższego, na uznanie nie zasługiwał również zarzut obrazyart. 6 kpkpodniesiony przez obronę w kontekście oddalenia przez Sąd I instancji wniosku dowodowego obrony w przedmiocie przeprowadzenia uzupełniającej opinii biegłych psychiatrów i biegłego psychologa. Nieuwzględnienie przez sąd takiego wniosku nie może zostać uznane za naruszenie prawa do obrony. Dopuszczenie określonych dowodów stanowi kompetencje sądu, która wykonywana jest w ramach granic wyznaczonych wart. 7 kpk. Dlatego też decyzja sądu w tym zakresie mogłaby być oceniana w kategoriach naruszenia gwarancji procesowych zart. 6 kpkjedynie w razie wskazania przez skarżącego w jaki sposób oddalenie określonego wniosku dowodowego naruszyło prawo do obrony oskarżonego. Obrońca oskarżonego takiego związku nie wykazał. Naruszenie prawa doobronywyraża się z reguły w uchybieniach proceduralnych polegających na istotnym i nieuzasadnionym osłabieniu pozycji procesowej oskarżonego. Cechy takie przykładowo może mieć rozpoznanie sprawy pod nieobecność obrońcy mimo, że oskarżony wnosił z tego powodu odroczenie rozprawy. Tego rodzaju uchybień, godzących w sferę uprawnień procesowych oskarżonego, o których mowa wart. 6kpk- zarówno w kontekścieobronyw znaczeniu materialnym jak i formalnym - sąd odwoławczy nie stwierdził. Zakres postępowania dowodowego nie budzi zastrzeżeń Sądu II instancji. Dopuszczone i przeprowadzone zostały te dowody, które mogły przyczynić się do wyjaśnienia sprawy.
Ponadto, po dokonaniu analizy akt w ramach kontroli instancyjnej, Sąd Okręgowy doszedł również do przekonania, że ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym kwestionowana w petitum ocena depozycji oskarżonego, jak i świadkaM. W.została przeprowadzona właściwie, zgodnie z dyrektywami określonymi wart. 7 kpk. Z depozycji świadkaM. W.wynika, że u oskarżonego od dzieciństwa występowały epizody lunatykowania. Zeznania świadka nie dały jednak podstaw do uznania, żeE. W., lunatykując w noc przed zdarzeniem, nieświadomie zażył dodatkową dawkę leku. Tak dokonana przez Sąd I instancji ocena jest przekonująca i zgodna z zasadami określony wart. 7 kpk, zaś apelujący obrońca nie zdołał wykazać, aby była ona sprzeczna z zasadami logiki, doświadczenia życiowego, bądź też była dowolna.
Sąd Rejonowy słusznie również uznał wyjaśnienia oskarżonegoE. W.za wiarygodne jedynie w części. Oskarżony wskazywał, że w noc poprzedzającą zdarzenie drogowe lunatykował i nieświadomie zażył dodatkową tabletkę lekuN.. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie pozostają w sprzeczności z innymi wiarygodnymi dowodami, a w szczególności opinią psychologicznio – psychiatryczną, z której wynika, że oskarżony nadużywał leku nasennego, biegli dostrzegli przy tym, żeE. W.w toku rozprawy z 19 stycznia 2022 r. wyjaśniał, że wyjeżdżając z domu w dniu zdarzenia, czuł się dobrze, tymczasem gdyby przyjął nieświadomie w czasie lunatykowania więcej tabletek, niż wynosi dawka nasenna, to po obudzeniu miałby objawy przedłużonego działania leku (np. uczucie oszołomienia). Biegli stanęli więc na stanowisku, że u oskarżonego nastąpił wzrost tolerancji na lek nasenny, wywołany stałym przyjmowaniem większej dawki leku.  Należy w tym miejscu przypomnieć, że sąd może obdarzyć przymiotem wiarygodności depozycje osobowe w części, bądź w całości (postanowienie SN z 26.03.2021 r., II KK 94/21, LEX nr 3232190). Sąd nie jest zobowiązany do dawania wiary takim dowodom w całości, a ocena ta zawsze musi zostać dokonywana w zestawieniu z pozostałym materiałem sprawy. Z samego zaś „niezadowolenia” obrońcy, co do wyników tej oceny nie można upatrywać jej nietrafności. Wbrew twierdzeniom obrońcy wyjaśnienia oskarżonego, w zakresie w jakim wskazywał, że przyjął zwiększoną dawkę leków nasennych nieświadomie, nie znajdują potwierdzenia w pozostałym uznanym za wiarygodny materiale dowodowym. Sąd Rejonowy słusznie również uznał, że brak jest podstaw do kwestionowania rzetelności przeprowadzonych w sprawie opinii toksykologicznych, z których jednoznacznie wynika, że już sama zawartość zolpidemu w organizmieE. W.powodowała, że znajdował się onpod wpływem środka odurzającegow rozumieniuart. 178 § 1 kk., a stwierdzone stężenie tego środka we krwi oskarżonego wskazywało, że przyjęta przez niego w okresie poprzedzającym zdarzenie dawka lekuN.była dużo wyższa niż zalecana przez lekarza. Wbrew zarzutowi naruszeniaart. 410 kpkSąd Rejonowy oparł ustalenia faktyczne niniejszej sprawy o całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, w szczególności o wyjaśnienia oskarżonej, zeznania świadków oraz dowody z dokumentów dokonując ich analizy zgodnie ze wskazaniami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania. Naruszenieart. 410kpknastępuje poprzez oparcie wyroku na okolicznościach nieujawnionych w toku rozprawy głównej bądź też przez pominięcie przy wyrokowaniu ujawnionych w toku rozprawy głównej okoliczności tak korzystnych, jak i niekorzystnych dla oskarżonego. Natomiast nie stanowi naruszenia przepisuart. 410kpkdokonanie takiej, czy innej oceny dowodu przeprowadzonego lub ujawnionego na rozprawie.
Wobec niezasadności zarzutów, co do obrazyart. 7 kpkorazart. 410 kpk, zarzut odnoszący się do treści pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, którea proposumożliwiało prawidłową kontrolę instancyjną, nie mógł uzyskać akceptacji Sądu II instancji.
Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 5 kpknależy podnieść, że stawianie łącznie takiego zarzutu z zarzutem naruszeniaart. 7 kpkjest nieprawidłowe, gdyż zarzuty te wzajemnie się wykluczają. Jeżeli bowiem skarżący kwestionuje ocenę dowodów co do ich wiarygodności, to takiej sytuacji dotyczy nieart. 5 kpk, leczart. 7 kpk, natomiast gdy skarżący podważa prawidłowość ustaleń faktycznych wynikających z oceny dowodów – w sytuacji gdy sąd powziął wątpliwości, ale rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, albo gdy takich wątpliwości nie miał, choć powinien je powziąć - wówczas należy postawić zarzut naruszeniaart. 5 kpk. Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie nie powziął takich wątpliwości i stanowisko to podziela instancja odwoławcza. W świetle okoliczności wyłaniających się z akt sprawy, Sąd Okręgowy również nie dostrzega, żeby takie wątpliwości występowały. W związku z czym należało w pełni zaaprobować stanowisko Sądu Rejonowego, a zarzut skarżącego uznać za bezpodstawny. Ponadto, aby zasadnie, a tym samym skutecznie podnieść zarzut obrazyart. 4 kpknie wystarczy ogólne stwierdzenie o jego naruszeniu, które oparte jest na odmiennej ocenie materiału dowodowego skupiającej się wyłącznie na korzystnych dowodach. O braku obiektywizmu Sądu można natomiast mówić wtedy, gdy zostały naruszone określone przepisy zawierające normy nakazujące lub zakazujące działań na niekorzyść określonej strony postępowania lub gdy w sposób wyraźny i udokumentowany Sąd faworyzuje jedną ze stron. Brak precyzyjnego odwołania się do sytuacji procesowej, w której doszło do przekroczenia tych przepisów czyni zarzut oparty na tychże przepisach bezzasadnym (wyrok SA w Warszawie z 18.10.2018 r., II AKa 402/17, LEX nr 2581120). Fakt niezadowolenia skarżącego z obiektywnych wywodów Sądu I instancji nie może być podstawą do zmiany zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, uwzględniając okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Niezasadny okazał się również zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który ma charakter wtórny wobec zarzutu prawa procesowego. Tym samym, niezasadność zarzutu związanego z oceną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego implikuje niezasadność zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Sąd Okręgowy w Siedlcach dokonując kontroli instancyjnej uznał, iż ustalenia faktyczne dokonane w niniejszej sprawie przez Sąd I instancji są pozbawione jakiegokolwiek błędu, trafne, prawidłowe oraz mające pełne oraz logiczne oparcie w wiarygodnym materiale dowodowym, a zatem nie mogą być uznane za błędne.
Na marginesie wskazać należy, że postanowieniem z dnia 18 stycznia 2024 r. w sprawie II Kz 295/23 Sąd Okręgowy w Siedlcach uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 05 lipca 2023 r. w przedmiocie zaliczenia okresu zatrzymanego prawa jazdy na poczet orzeczonego w wyroku zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Mińsku Mazowieckim. Tym samym znaczna cześć zarzutów zawartych w apelacji odnoszących się do błędnego, zdaniem skarżącego zaliczenia okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet orzeczonego środka karnego straciła na aktualności skoro w tej kwestii zapadło powołane wyżej orzeczenie o charakterze kasatoryjnym, a jego motywy wskazane zostały w uzasadnieniu postanowienia Sądu Okręgowego.
Odnosząc się do wskazanego we wniosku obrońcy zakresu przedmiotowego uzasadnienia:
- Sąd w obecnym składzie personalnym nie rozpoznawał niniejszej sprawy w trakcie jej pierwszego procedowania w Sądzie Okręgowym, niemniej stwierdzić należy, iż brak jest podstaw do uznania, że rozpoznawana wtedy apelacja prokuratora wpłynęła po terminie. Uzasadnienie wyroku doręczone postało Prokuraturze Rejonowej w Garwolinie 07 lipca 2022 r. (k. 375), natomiast apelacja nadana została 14 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego na kopercie z k. 382). Pozwala to uznać, że zachowany został 7-dniowy termin zart. 105 § 1kpsw (stosowany zgodnie zart. 400 § 1 kpk) mimo, że apelacja do Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim faktycznie wpłynęła 18 lipca 2022 r.
- faktycznie, z dniem 01 lipca 2023 r. odwołano na terenie kraju stan zagrożenie epidemicznego (Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2023 r.). Niemniej, art. 14fa ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem(...)19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych stanowi, że również w okresie roku po odwołaniu stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, w sprawach rozpoznawanych wedługkpko przestępstwa zagrożone karą pozbawienia wolności, której górna granica nie przekracza 5 lat, na rozprawie apelacyjnej sąd orzeka w składzie jednego sędziego, jeżeli w pierwszej instancji sąd orzekał w tym samym składzie, Wskazane wyżej warunki zaistniały w przedmiotowej sprawie, co uprawniało Sąd Okręgowy do rozpoznania sprawy w postępowaniu odwoławczym w składzie jednoosobowym. Na chwilę obecną konstytucyjność przytoczonych przepisów nie została zakwestionowana.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoE. W.od przypisanego mu przestępstwa

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Bezzasadność podniesionych zarzutów warunkowała bezzasadność wniosku

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zaskarżony wyrok utrzymano w mocy w całości

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Bezzasadność wniesionej apelacji i brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

----------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 627 § 1 kpkiart. 3 ust. 1w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 2023 r. poz. 123 z późń. zm.),zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250 złotych tytułem opłaty za II instancję oraz kwotę 20 złotych tytułem wydatków za postępowanie odwoławcze.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana