Sąd Apelacyjny w Poznaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 179/22
Data wyroku: 2023-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE
Na wstępie niniejszego uzasadnienia należy podnieść, iż przepisart. 99a § 1 k.p.k.wskazuje na konieczność sporządzenia uzasadnienia m.in. wyroku sądu odwoławczego na formularzu według ustalonego wzoru. Wzór ten zaś jest ustalony rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania (Dz.U.2019.2349). Jednak, w ocenie Sądu Apelacyjnego, w realiach niniejszego postępowania odwoławczego sporządzenie uzasadnienia na takim formularzu jest znacznie utrudnione. Wynika to bowiem z samej obszerności materii (ilości zarzucanych i przypisanych poszczególnych oskarżonym czynów) będącej przedmiotem niniejszego postępowania, jak i ilości oraz rodzajów zarzutów apelacyjnych, do których wzór formularza nie przewiduje właściwego do zakreślenia ustosunkowania się (wzór ten przewiduje tylko takie sformułowania jak: zasadny, częściowo zasadny, niezasadny, ale już nie widzi sformułowań zakreślonych przepisemart. 436 k.p.k.), a także okoliczności wziętych pod uwagę z urzędu w toku niniejszego postępowania. Ta zaś różnorodność czynów, jak i stawianych poszczególnym rozstrzygnięciom zarzutów apelacyjnych a także wynikających z nich problemów natury procesowej, jak i merytorycznej, niezbędnych do uwzględnienia przez Sąd odwoławczy, jak i ostateczny wyrok Sądu odwoławczego, uchylający w całości zaskarżony wyrok i przekazujący sprawę Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, skłaniają do wniosku, iż sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu odwoławczego na formularzu UK2 nie zagwarantuje stronom, domagającym się także uzasadnienia tego wyroku, prawa do rzetelnego procesu odwoławczego, a więc rzetelnego i konkretnego ustosunkowania się w toku postępowania do istotnych kwestii, które legły u podstaw wydania wyroku o charakterze kasatoryjnym a które winny znaleźć należyte i zrozumiałe odbicie w treści uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego. Należy przy tym nadmienić, iż formularz wymusza niejako powierzchowne dokonanie oceny zarówno dowodów, jak i zarzutów apelacyjnych, o czym świadczą zawarte w nim sformułowania sugerujące do zawarcia stanowiska sądu odwoławczego poprzez sięganie do równoważników zdań. Oczywiście takie uproszczone uzasadnianie wyroków jest pożądane w sprawach prostych, o niezłożonych konfiguracjach podmiotowych i przedmiotowych. W sytuacji jednak, gdy wyrok dotyczy znacznej złożoności sprawy pod wskazanymi aspektami, jak i temu rozstrzygnięciu stawiane są liczne zarzuty wymienione w katalogu określonym wart. 438 k.p.k.a także zachodzą podstawy do orzekania z różnych powodów z urzędu w stosunku do każdego z oskarżonych, których orzeczenia zostały zakwestionowane apelacjami, sporządzenie takiego uzasadnienia na wskazanym wyżej formularzu jest z jednej strony znacznie utrudnione, zaś z drugiej strony dla zapoznającego się z jego treścią może być niezrozumiałe, mając przy tym na uwadze szereg zawartych we wzorze formularza odnośników czy też powtórzeń. Poza tym, jak wspomniano, formularz uzasadnienia nie przewiduje sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszym postępowaniu, tj. sytuacji, o której mowa wart. 436 k.p.k.To zaś oznacza, iż w niniejszej sprawie sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w formie formularzowej nie jest wskazane, gdyż naruszałoby to prawo strony do rzetelnego procesu w kontekście art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności w zw. zart. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Należy bowiem zgodzić się z poglądem, iż „na gruncie prawa do rzetelnego procesu (w tym procesu odwoławczego), tak w ujęciu konwencyjnym (art. 6 ust. 1 EKPC), jak i w ujęciu standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), jakość uzasadnienia wyroku jest istotnym elementem tego prawa. Wprowadzenie do systemu procesowego formularzy uzasadnień (art. 99a § 1 k.p.k.) i nakazanie obligatoryjnego z niego korzystania, jest bezspornie krokiem, który nie daje właściwego instrumentarium procesowego dla zrealizowania wskazanego powyżej standardu” (por. wyrok SN z dnia 11 sierpnia 2020 r., I KA 1/(...), OSNKW 2020/9-10/41; wyrok SN z dnia 19 stycznia 2022 r., I KA 13/21, LEX nr 3370653; wyrok SN z dnia 8 lutego 2022 r., I KK 51/21, LEX nr 3391516). Również dla samej przejrzystości, mając na uwadze ilość oskarżonych, stawianych zarzutów, jak i samych przypisanych oskarżonym czynów, zdecydowanie korzystniejsze jest sporządzenie uzasadnienia w wersji tradycyjnej, dzięki czemu uniknie się także zbędnych powtórzeń, wynikających z konieczności wypełniania poszczególnych rubryk formularza, mając na uwadze odnoszenie się do poszczególnych kwestii, do których w wersji tradycyjnej Sąd odwoławczy będzie mógł się odnieść łącznie. Wreszcie, dla zrozumienia istoty uchybień, które doprowadziły do wydania przez Sąd odwoławczy orzeczenia kasatoryjnego, niezbędne jest dosłowne przytoczenie całości zaskarżonego wyroku, do czego zdecydowanie bardziej nadaje się uzasadnienie tradycyjne, niż formularzowe.
W poniżej przytoczonej treści zaskarżonego wyroku cyfry arabskie oznaczają numer (punkt) orzeczenia części rozstrzygającej, zaś cyfry rzymskie oznaczają punkty, pod którymi przytoczono opisy czynów z aktu oskarżenia w części wstępnej tego wyroku.

    Sąd Okręgowy wZ.wyrokiem z dnia(...)r. w sprawie o sygn. akt(...):

    1.uznał oskarżonegoD. D. (1)
za winnego tego, że w okresie od(...)r., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru:

    I.w dniu(...)r. działając wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1), wbrew przepisom ustawy oraz w celu uzyskania korzyści majątkowej dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenieN.środka odurzającego w postaci heroiny w ilości 47,13 grama, co stanowiło znaczną ilość, celem wprowadzenia jej do obrotu, którą ujawniono na trasie S3 w rejonieN.,
II.w nieustalonych dniach(...)r. wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.udzielił nie mniej niż dwukrotnieM. P. (1)środka odurzającego w postaci heroiny każdorazowo po 0,25 grama, osiągając korzyść majątkową 180 złotych,
III.w nieustalonych dniach(...)r. wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.udzielił nie mniej niż trzykrotnieP. J.środka odurzającego w postaci heroiny każdorazowo po 0,25 grama, osiągając korzyść majątkową 270 złotych,
IV.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieW. S.środka odurzającego w postaci heroiny nie mniej niż 720 gram łącznie, osiągając korzyść majątkową 172800 złotych,

    V.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 90-krotnieP. F.środka odurzającego w postaci heroiny w ilościach po 0,2 i 0,4 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 4400 złotych,

    VI.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 65-krotnieP. J.środka odurzającego w postaci heroiny w ilościach po 0,25 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 14625 złotych,
VII.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)wprowadził do obrotu nie mniej niż 50 gram, co stanowiło znaczną ilość, heroiny, poprzez przekazanie jej do sprzedaży detalicznejM. P. (1), łącznie osiągając korzyść majątkową 2500 złotych,
VIII.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)wprowadził do obrotu nie mniej niż 350 gram, co stanowiło znaczną ilość, środka odurzającego w postaci heroiny poprzez przekazanie jej do sprzedaży detalicznejP. J., łącznie osiągając korzyść majątkową 126000 złotych,
IX.w(...)wN.woj.(...)udzieliłD. M.iP. M. (1)środka psychotropowego w postaci meta amfetaminy w ilości po jednej porcji narkotyku dla każdego z nich,

    X.w okresie od końca(...)wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzieliłD. M.iP. M. (1)środka psychotropowego z postaci metaamfetaminy, łącznie 300 gram, w cenie po 250 złotych za gram, osiągając korzyść majątkową 75000 złotych,
XI.od(...)wN.woj.(...)udzieliłM. S. (1)środków odurzających, tj. ośmiokrotnie po porcji kokainy i dwukrotnie po porcji marihuany,
XII.okresie od(...)wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1), w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielili odpłatnieM. B. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, łącznie 80 gram, w cenie po 30 złotych za gram oraz 1 gram metaamfetainy, osiągając korzyść majątkową 2400 złotych
i przy przyjęciu, że zachowania te stanowią jedno przestępstwo kwalifikowane z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 13 § 1 k.k.w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 12 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierza mu karę 3 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda z nich;
2.uznał oskarżonegoD. D. (1)za winnego tego, że w okresie od(...)wN.woj.(...), założył i kierował wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)zorganizowaną grupa przestępczą, której celem było wprowadzanie do obrotu i odpłatne udzielanie środków odurzających i psychotropowych, określił sposób i zakres jej działania oraz komunikację, a także rozliczenia finansowego, jak również hierarchię i strukturę, wydając polecenia poszczególnym członkom grupy, wydając im do dalszej odsprzedaży środki odurzające i psychotropowe, rozliczając ich z tej działalności (pkt XIII), tj. popełnienia przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za przestępstwo to na podstawieart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
3.na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.połączył oskarżonemuD. D. (1)kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone powyżej i wymierzył mu karę łączną 3 lat pozbawienia wolności;

    4.na podstawieart. 63 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. od dnia(...)

5.uniewinnił oskarżonegoS. B. (1)od popełnienia czynu opisanego w pkt XIV części wstępnej wyroku, tj. od popełnienia czynu zart. 13 § 1 i 2 k.k.w zw. z art. 62 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii;

    6.uznał oskarżonegoS. B. (1)winnego tego, że w okresie od(...)r. do(...)r., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru:

    XV.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1), uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieW. S.środka odurzającego w postaci heroiny nie mniej niż 720 gram łącznie, osiągając korzyść majątkową 172800 złotych,
XVI.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieW. S.środka odurzającego w postaci heroiny nie mniej niż 200 gram łącznie, osiągając korzyść majątkową nie mniejszą niż 10000 złotych,

    XVII.w okresie od(...)r. wN.woj.(...), uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 90-krotnieP. F.środka odurzającego w postaci heroiny w ilościach po 0,2 i 0,4 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 4400 złotych,

    XVIII.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, wprowadził do obrotu nie mniej niż 250 gram, co stanowiło znaczną ilość, amfetaminy poprzez przekazanie jej do sprzedaży detalicznejM.W., łącznie osiągając korzyść majątkową 3000 złotych,

    XIX.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 65-krotnieP. J.środka odurzającego w postaci heroiny w ilościach po 0,25 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 14625 złotych,

    XX.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)wprowadził do obrotu nie mniej niż 50 gram, co stanowiło znaczną ilość, heroiny poprzez przekazanie jej do sprzedaży detalicznejM. P. (1), łącznie osiągając korzyść majątkową 25000 złotych,

    XXI.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)wprowadził do obrotu nie mniej niż 350 gram, co stanowiło znaczną ilość, heroiny poprzez przekazanie jej do sprzedaży detalicznejP. J., łącznie osiągając korzyść majątkową 126000 złotych,

    XXIII.w okresie od końca(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzieliłD. M.iP. M. (1)środka psychotropowego z postaci metaamfetaminy, łącznie 300 gram, w cenie po 250 złotych za gram, osiągając korzyść majątkową 75000 złotych,
XXIV.okresie od(...)wN.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielili odpłatnieM. B. (1)substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, łącznie 80 gram, w cenie po 30 złotych za gram oraz 1 gram metaamfetainy, osiągając korzyść majątkową 2400 złotych,
i przy przyjęciu, że zachowania te stanowią jedno przestępstwo kwalifikowane z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64§1 k.k., art. 56 ust. 1 w zw. z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.iart. 12§1 k.k.iart. 4§1 k.k.i za to na podstawie art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64§1 k.k.iart. 11§3 k.k.iart. 4§1 k.k.wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych, określając wysokość każdej stawki na 100 złotych;

    7.uznał oskarżonegoS. B. (1)za winnego tego, że w dniu(...)(...)r. wZ., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, po uprzednim wtargnięciu do lokalu mieszkalnego, grożąc użyciem nożaH. K., bijąc i kopiąc pokrzywdzoną po całym ciele a ponadto krępując jej ręce i nogi taśmą klejącą, doprowadzili w/w do stanu bezbronności, po czym dokonał zaboru pieniędzy w kwocie co najmniej 90.000 zł, biżuterii ze złota w postaci 4 pierścionków, 4 obrączek, 2 bransoletek, 4 łańcuszków, jednej bransolety ze srebra, telefonu komórkowego nieustalonej marki i wartości (
    XXII), tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 5 lat pozbawienia wolności;

    8.uznał oskarżonegoS. B. (1)za winnego tego, że w dniu(...)r. wN.woj.(...)będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, przy użyciu przemocy w postaci uderzenia dwukrotnie dłonią w twarz wywierał wpływ na zeznania świadkaM.W.w celu zmiany zeznań składanych przez nią w toku śledztwa(...)Prokuratury Rejonowej wN.(

    XXV), tj. popełnienia przestępstwa zart. 245 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 245 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

    9.uznał oskarżonegoS. B. (1)za winnego tego, że w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), założył i kierował wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)zorganizowaną grupą przestępczą, której celem było wprowadzanie do obrotu i odpłatne udzielanie środków odurzających i psychotropowych, określił sposób i zakres jej działania oraz komunikację, a także rozliczenia finansowego jak również hierarchię i strukturę, wydając polecenia poszczególnym członkom grupy, wydając im do dalszej odsprzedaży środki odurzające i psychotropowe, rozliczając ich z tej działalności (
    XXVI), tj. popełnienia przestępstwa zart. 258 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za przestępstwo to na podstawieart. 258 § 3 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;
10.na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.połączył oskarżonemuS. B. (1)kary jednostkowe pozbawienia wolności wymierzone powyżej i wymierzył mu karę łączną 6 lat pozbawienia wolności;
11.na podstawieart. 63 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuS. B. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. od(...)

    12.uznał oskarżonegoM. P. (1)za winnego tego, że w okresie od(...)roku do(...)roku, działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru:

    XXVII.w dniu(...)r. działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1), wbrew przepisom ustawy oraz w celu uzyskania korzyści majątkowej dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenieN.substancji psychotropowej w postaci heroiny w ilości 47,017 grama, co stanowiło znaczną ilość, celem wprowadzenia jej do obrotu, którą ujawniono na trasie S3 w rejonieN.,
XXVIII.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 20-krotnieT. G.środka odurzającego w postaci heroiny w ilościach po 0,1 do 1 grama, łącznie 10 grama, osiągając korzyść majątkową 5000 złotych,

    XIX.w okresie od(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 3-krotnieW. D.środka odurzającego w postaci heroiny łącznie 12 grama, osiągając korzyść majątkową nie mniejszą niż 200 złotych,

    XXXI.w okresie od(...)(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 40-krotnieP. M. (2)środka odurzającego w postaci heroiny po 50 zł za porcję narkotyku w ilościach po 0,1 grama każda i oraz 3 porcje substancji psychotropowej w postaci amfetaminy po 5 gram każda w cenie 70 zł za porcję, osiągając łącznie korzyść majątkową nie mniejszą niż 2210 złotych,

    XXXII.w okresie od(...)(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 3-krotnieR. S.środka odurzającego w postaci heroiny, łącznie 1,5 grama, osiągając korzyść majątkową nie mniejszą niż 150 złotych,

    XXXIII.w okresie od(...)(...)wN.woj.(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił nie mniej niż 5-krotnieR. R.iB. K.środka odurzającego w postaci heroiny po 0,1 grama, osiągając korzyść majątkową nie mniejszą niż 250 złotych
i przy przyjęciu, że zachowania te stanowią jedno przestępstwo kwalifikowane z art. 55 ust. 1 i 3 oraz zart. 13 § 1 k.k.w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., za przestępstwo to na podstawie art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych w wysokości po 100 zł każda z nich;

    13.uznał oskarżonegoM. P. (1)za winnego tego, że w okresie od co najmniej(...)r. do dnia(...)r. wN.woj.(...), działając z osobami o ustalonej tożsamości, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem było wprowadzanie do obrotu i odpłatne udzielanie środków odurzających i psychotropowych, otrzymując od osób kierujących grupą środki odurzające i psychotropowe sprzedawał je i wprowadzał do obrotu celem uzyskania korzyści majątkowej dla siebie i innych członków grupy (

    XXXIV), tj. popełnienia przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za przestępstwo to na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;

    14.uznał oskarżonegoM. P. (1)za winnego tego, że w dniu(...)(...)r. wZ., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wtargnięciu do lokalu mieszkalnego, grożąc użyciem nożaH. K., bijąc i kopiąc pokrzywdzoną po całym ciele a ponadto krępując jej ręce i nogi taśmą klejącą, doprowadzili w/w do stanu bezbronności, po czym dokonał zaboru pieniędzy w kwocie co najmniej 90.000 zł, biżuterii ze złota w postaci 4 pierścionków, 4 obrączek, 2 bransoletek, 4 łańcuszków, jednej bransolety ze srebra, telefonu komórkowego nieustalonej marki i wartości (
    XXX), tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 lat pozbawienia wolności;
15.na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.połączył orzeczone oskarżonemuM. P. (1)kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 8 lat;
16.na podstawieart. 63 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.zaliczył oskarżonemuM. P. (1)na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od(...)
17. uznał oskarżonąD. S.za winną tego, że w nieustalonych dniach(...)r., wN.woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru:
L.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)udzieliła nie mniej niż dwukrotnieM. P. (1)środka odurzającego w postaci heroiny każdorazowo po 0,25 gama, osiągając korzyść majątkową 180 złotych,
LI.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, działając wspólnie i w porozumieniu zD. D. (1)udzieliła nie mniej niż trzykrotnieP. J.środka odurzającego w postaci heroiny każdorazowo po 0,25 gama, osiągając korzyść majątkową 270 złotych
i przy przyjęciu, że zachowania te stanowią jedno przestępstwo kwalifikowane z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.za przestępstwo to na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył jej karę 1 roku pozbawienia wolności,
18.na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonejD. S.warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby, oddając ją w tym czasie pod dozór kuratora;
19.na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązał oskarżoną o informowaniu sądu o okresie przebiegu próby;

(...).uznał oskarżonegoZ. K.za winnego tego, że w dniu(...)(...)r. wZ., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wtargnięciu do lokalu mieszkalnego, grożąc użyciem nożaH. K., bijąc i kopiąc pokrzywdzoną po całym ciele a ponadto krępując jej ręce i nogi taśmą klejącą, doprowadził w/w do stanu bezbronności, powodując przy tym powstanie u pokrzywdzonej obrażeń ciała w postaci: stłuczenia głowy, sińca policzka prawego, wybroczyn krwotocznych na twarzy, obrzęku wargi górnej, sińca grzbietu dłoni prawej, sińca okolicy nadgarstka prawego i lewego, zawału mięśnia sercowego mającego związek przyczynowy z przebytym pobiciem i stresem, obrażeń powodujących rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni, po czym dokonał zaboru pieniędzy w kwocie co najmniej 90.000 zł, biżuterii ze złota w postaci 4 pierścionków, 4 obrączek, 2 bransoletek, 4 łańcuszków, jednej bransolety ze srebra, telefonu komórkowego nieustalonej marki i wartości (
    LII), tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.iart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 9 lat pozbawienia wolności;

    21. uznał oskarżonegoS. B. (2)za winnego tego, że w dniu(...)(...)r. wZ., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 1 roku, popełnione w warunkach powrotu do przestępstwa, po uprzednim wtargnięciu do lokalu mieszkalnego, grożąc użyciem nożaH. K., bijąc i kopiąc pokrzywdzoną po całym ciele a ponadto krępując jej ręce i nogi taśmą klejącą, doprowadzili w/w do stanu bezbronności, po czym dokonał zaboru pieniędzy w kwocie co najmniej 90.000 zł, biżuterii ze złota w postaci 4 pierścionków, 4 obrączek, 2 bransoletek, 4 łańcuszków, jednej bransolety ze srebra, telefonu komórkowego nieustalonej marki i wartości (
    LIII), tj. popełnienia przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.iart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.iart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 lat pozbawienia wolności;

    22. uznał oskarżonegoP. J.za winnego tego, że w okresie od 1(...)r. do(...)r. działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru:

    XXXV.w okresie od(...)
(...)(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieW. S.środka odurzającego w postaci heroiny nie mniej niż 95 gram łącznie, osiągając korzyść majątkową 47500 złotych,

    XXXVI.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił kilkakrotnieT. G.nie mniej niż 7 gram środka odurzającego w postaci heroiny łącznie osiągając korzyść majątkową 2800 złotych,

    XXXVII.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieM. S. (2)nie mniej niż 15 gram środka odurzającego w postaci heroiny łącznie osiągając korzyść majątkową 6000 złotych,

    XXXVIII.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieM. R.ps. (...)nie mniej niż 25 gram środka odurzającego w postaci heroiny po 400 zł za 1 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 12500 złotych,

    XXXIX.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieP. H.nie mniej niż 10 gram środka odurzającego w postaci heroiny po 400 zł za 1 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 4000 złotych,

    XL.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieP. F.nie mniej niż(...)gram środka odurzającego w postaci heroiny otrzymując za 1 gram kwotę 400 zł i za 1 gram środka psychotropowego w postaci meta amfetaminy kwotę 250 złotych, łącznie osiągając korzyść majątkową 8250 złotych,

    XLI.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieM. G.nie mniej niż(...)gram środka odurzającego w postaci heroiny po 400 zł za 1 gram, łącznie osiągając korzyść majątkową 8000 złotych,

    XLII.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieP. S.nie mniej niż 30 gram środka odurzającego w postaci heroiny otrzymując za 1 gram kwotę 400 zł i 3 gramy środka psychotropowego w postaci meta amfetaminy za kwotę 250 złotych, łącznie osiągając korzyść majątkową 12750 złotych,

    XLIII.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił kilkukrotnieD. M.łącznie 1 gram środka psychotropowego w postaci meta amfetaminy w porcjach po 0,2 grama za łączną kwotę 250 złotych,

    XLIV.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieP. M. (1)nie mniej niż 5 gram środka odurzającego w postaci heroiny po 500zł za 1 gram, osiągając łącznie korzyść majątkową 2500 złotych,
XLV.w okresie od(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieR. S.nie mniej niż 1 gram środka odurzającego w postaci heroiny porcjach po 0,1 grama, łącznie osiągając korzyść majątkową 500 złotych,
XLVI.w okresie od(...)wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieR. L.mniej niż 8 gram środka odurzającego w postaci po 0,1 grama heroiny porcjach, łącznie osiągając korzyść majątkową 4000 złotych,

    XLVII.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieA. K.nie mniej niż 10 gram środka odurzającego w postaci heroiny otrzymując za 1 gram kwotę 500 zł, łącznie osiągając korzyść majątkową 5000 złotych,

    XLVIII.w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), będąc uprzednio skazanym za podobne przestępstwo umyślne i w ciągu 5 lat po odbyciu za nie kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 6 miesięcy, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, udzielił wielokrotnieB. K.nie mniej niż 5 gram środka odurzającego w postaci heroiny otrzymując za 1 gram kwotę 500zł, łącznie osiągając korzyść majątkową 2500 złotych
i przy przyjęciu, że zachowania te stanowią jedno przestępstwo kwalifikowane z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.za przestępstwo to na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności;

    23.uznał oskarżonegoP. J.za winnego tego, że w okresie od(...)r. do(...)r. wN.woj.(...), działając z osobami o ustalonej tożsamości, brał udział w zorganizowanej rupie przestępczej, której celem było wprowadzanie do obrotu i odpłatne udzielanie środków odurzających i psychotropowych, otrzymując od osób kierujących grupą środki odurzające i psychotropowe sprzedawał je i wprowadzał do obrotu celem uzyskania korzyści majątkowej dla siebie i innych członków grupy (
    XLIX), tj. popełnienia przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.i za przestępstwo to na podstawieart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;
24.na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.połączył oskarżonemuP. J.kary jednostkowe wymierzone powyżej i wymierzył mu karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności;
25.na podstawieart. 45 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonych przepadek na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowych osiągniętych z popełnionego przestępstwa w kwotach:
- wobecD. S.225 zł,
- wobecP. J.116.500 zł,
- wobecM. P. (1)7810 zł,
- wobecD. D. (1)199.087,50 zł,
- wobecS. B. (1)211.862,50 zł;
26.na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzekł od oskarżonychS. B. (1),M. P. (1),S. B. (2)iZ. K.solidarnie obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem zart. 280 § 2 k.k.poprzez zapłatę na rzeczH. K.kwoty 90000 zł;
27.na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym od uiszczenia opłaty.
Wyrok ten apelacjami zaskarżyli prokurator oraz obrońcy oskarżonychD. D. (1),S. B. (1),S. B. (2),M. P. (1),P. J.iZ. K..
Prokurator zaskarżył ten wyrok na niekorzyść oskarżonychD. D. (1),S. B. (1),M. P. (1)iP. J.w zakresie dotyczącym orzeczonych wobec tych oskarżonych kar,zarzucającmu:
-obrazę przepisów prawa materialnego,art. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.poprzez nieuwzględnienie powyższych przepisów w podstawie wymiaru kary i niewymierzenie oskarżonymD. D. (1),S. B. (1),M. P. (1)iP. J.kary pozbawienia wolności za zarzucane im przestępstwa wymienione w punktach 1, 6, 12 i 22 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia w sytuacji, gdy oskarżeni popełnili zarzucane im przestępstwa, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, co obligowało Sąd do wymierzenia kar powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia;
-rażącą niewspółmierność kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuD. D. (1)za ciąg przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 58 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart.12 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.oraz za przestępstwo zart. 258 § 3 k.k.w sytuacji, gdy kierowana przez oskarżonego zorganizowana grupa przestępcza prowadziła długotrwałą i szeroko zakrojoną działalność mającą na celu obrót substancjami odurzającymi w znacznych ilościach, przynoszącą dochody o znacznej wartości,
-rażącą niewspółmierność kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemuP. J.za ciąg przestępstw z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 12 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.oraz przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.w sytuacji, gdy zorganizowana grupa przestępcza, w której oskarżony uczestniczył, prowadziła długotrwałą i szeroko zakrojoną działalność mającą na celu obrót substancjami odurzającymi w znacznych ilościach przynoszącą dochody o znacznej wartości oraz fakt, że oskarżony był już karany i odpowiada w warunkach powrotu do przestępstwa
i w oparciu o te zarzutywniósł o:
-zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie w podstawie wymiaru kary oskarżonychD. D. (1),S. B. (1),M. P. (1)orazP. J.w zakresie czynów z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przepisówart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.i podwyższenie tych kar powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia,
-zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenieD. D. (1)kary za ciąg przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 11 § 3 k.k.iart. 12 § 1 k.k.iart. 4 § 1 k.k.4 lat pozbawienia wolności oraz kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności,
-zmianę wyroku poprzez wymierzenieP. J.za przestępstwo wskazane w pkt 22 części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku kary 2 lat pozbawienia wolności oraz wymierzenie kary łącznej 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Obrońca oskarżonegoD. D. (1)(adw.P. M. (3))zaskarżył ten wyrok co do pkt 1, 2 i 3 części dyspozytywnej w całości,zarzucającmu:
1.obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, tj.:
•art. 167 k.p.k.w zw. zart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 201 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonegoD. D. (1)z dnia(...)r. w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu genetyki na okoliczność ustalenia po pierwsze profilu genetycznegoM. P. (1), następnie czy w materiale dowodowym, w postaci folii zabezpieczonej podczas zatrzymania podejrzanegoM. P. (1)znajduje się materiał genetyczny pochodzący od niego oraz po trzecie ustalenia czy materiał genetyczny pochodzący odM. P. (1)jest dominujący w badanej mieszaninie profili a jeśli tak to czy materiał genetycznyD. D. (1)mógł zostać naniesiony na zabezpieczony woreczek foliowy poprzez transfer wtórny, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia przysługującego oskarżonemu prawa do obrony oraz uznania winy i sprawstwa w zakresie czynu z pkt I części wstępnej wyroku w oparciu o niepełny materiał dowodowy,
•art. 7 k.p.k.poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającą się w sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, wybiórczej i jednoznacznie ukierunkowanej na poniesienie odpowiedzialności karnej przez oskarżonegoD. D. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt I oraz XIII części wstępnej wyroku, co skutkowało uznaniem winy i sprawstwa oskarżonego, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanych mu aktem oskarżenia przestępstw,
•art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez niedokonanie przez Sąd I instancji w uzasadnieniu skarżonego wyroku rzeczowej analizy i oceny przeprowadzonych w toku niniejszego postępowania dowodów w postaci zeznań kluczowych z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonegoD. D. (1)świadków, tj.W. S.,P. F.,D. M.,P. M. (1),M. S. (1)orazM. B. (1), co w konsekwencji prowadzi do niemożności poznania w sposób pełny motywów wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia i pozbawia oskarżonego i jego obrońcę możliwości ustosunkowania się do argumentacji Sądu I instancji, natomiast Sąd Odwoławczy, w sytuacji kontroli instancyjnej, brak możliwości przeanalizowania toku rozumowania Sądu I instancji;
2.mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji sprawstwa oskarżonegoD. D. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt I i XIII części wstępnej wyroku, mimo że zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonegoD. D. (1)oraz wyjaśnień współoskarżonegoM. P. (1)prowadzi do wniosku przeciwnego
i w oparciu o te zarzutywniósł o:
• zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoD. D. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt I i XIII części wstępnej wyroku,
• zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie winy i sprawstwa oskarżonegoD. D. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt II do XII części wstępnej wyroku i przy przyjęciu, że działał on w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wymierzenie mu kary w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności,
• ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu wZ.w zakresie czynu I części wstępnej wyroku.
Obrońca oskarżonegoS. B. (1)(adw.P. M. (3))zaskarżył ten wyrok co do pkt 7, 9 i 10 części dyspozytywnej w całości,zarzucającmu:
1.obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść wyroku, tj.:
•art. 170 § 3 k.p.k.poprzez pozostawienie bez rozpoznania wniosku dowodowego obrońcy oskarżonegoS. B. (1)złożonego na rozprawie w dniu(...)r. w przedmiocie dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii fonoskopijnej na okoliczność ustalenia czy głos utrwalony w trakcie prowadzonej wobec oskarżonego kontroli operacyjnej jest rzeczywiście głosem oskarżonegoS. B. (1),
•art. 7 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającą się w sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, wybiórczej i jednoznacznie ukierunkowanej na poniesienie odpowiedzialności karnej przez oskarżonegoS. B. (1)w zakresie czynu opisanego w pkt XXII oraz XXVI części wstępnej wyroku, co skutkowało uznaniem winy i sprawstwa oskarżonego, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanych mu aktem oskarżenia przestępstw,
•art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez niedokonanie przez Sąd I instancji w uzasadnieniu skarżonego wyroku rzeczowej analizy i oceny przeprowadzonych w toku niniejszego postępowania dowodów w postaci zeznań kluczowych z punktu widzenia odpowiedzialności karnej oskarżonegoS. B. (1)świadków, tj.W. S.,P. F.,D. M.,P. M. (1),M. S. (1),M.W.orazM. B. (1), co w konsekwencji prowadzi do niemożności poznania w sposób pełny motywów wydanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia i pozbawia oskarżonego i jego obrońcę możliwości ustosunkowania się do argumentacji Sądu I instancji, natomiast Sąd Odwoławczy, w sytuacji kontroli instancyjnej, brak możliwości przeanalizowania toku rozumowania Sądu I instancji;
2.w konsekwencji mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji sprawstwa oskarżonegoS. B. (3)w zakresie czynów opisanych w pkt XXII i XXVI części wstępnej wyroku, mimo że zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku przeciwnego
i w oparciu o te zarzutywniósł o:
• zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoS. B. (1)w zakresie czynów opisanych w pkt XXII i XXVI części wstępnej wyroku,
• zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,
• ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu wZ..
Obrońca oskarżonegoS. B. (2)(adw.W. M.)zaskarżył ten wyrok w odniesieniu do tego oskarżonego w całości,zarzucającmu:
1.obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj.:
•art. 170 § 1 k.p.k.w zw. zart. 193 k.p.k.i w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez bezpodstawne oddalenie wniosku dowodowego oskarżonegoS. B. (2)o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność identyfikacji głosów rozmówców zarejestrowanych na nagraniach rozmów telefonicznych uzyskanych z kontroli operacyjnej prowadzonej wobec oskarżonegoB.(...)z dnia(...)(...)r., podczas gdy oskarżony konsekwentnie od początku trwającego postępowania kwestionował, iż głos utrwalony na nagraniu należy do niego a nadto wskazywał na wątpliwości co do jakości nagrania odsłuchiwanego podczas przesłuchaniaA. S.orazD. H., które to wątpliwości nie zostały wyjaśnione z uwagi na brak możliwości uzyskania laptopa, na którym nagrania te były odtwarzane a nadto w sytuacji, gdy materiały z kontroli operacyjnej stanowiły wyłączny dowód winy oskarżonegoS. B. (2), co w konsekwencji naruszyło gwarantowane mu prawo do obrony,
•art. 7 k.p.k.poprzez dowolną a nie swobodną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wyrażającą się w sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, wybiórczej i jednoznacznie ukierunkowanej na poniesienie odpowiedzialności karnej przez oskarżonegoS. B. (2), co skutkowało uznaniem winy i sprawstwa oskarżonego, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa;
2.w konsekwencji mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji winy i sprawstwa oskarżonegoS. B. (2), mimo że zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku przeciwnego;
3.ewentualnie, z ostrożności obrończej rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoS. B. (2)poprzez niedostateczne uwzględnienie okoliczności przedmiotowych oraz podmiotowych określonych wart. 53 § 1 i 2 k.k.
i w oparciu o te zarzutywniósł o:
• zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoS. B. (2)od popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu,
• ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,
• ewentualnie o zmianę tego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 3 lat pozbawienia wolności.
Obrońca oskarżonegoM. P. (1)(adw.D. B.)zaskarżył ten wyrok w całości, tj. w punktach od 12 do 15, 25-26,zarzucającmu:
1.obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 i art. 2 § 2 k.p.k., które miały wpływ na treść orzeczenia i naruszenie przez Sąd swobodnej, kontrolowanej oceny całokształtu zgromadzonych w sprawie dowodów, poprzez poczynienie błędnych ustaleń stanu faktycznego, że oskarżonyM. P. (1):
• wraz zD. D. (1)dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenieN.heroiny, podczas gdy, jak wyjaśnił, narkotyki kupił tylko dla siebie wS.a brak jest dowodów temu przeczących,
• udzieliłT. G.heroiny w ilości 10 gram, podczas gdy świadek nie potrafił sprecyzować okoliczności ich nabycia, w szczególności, że w okresie, o którym opowiadałM. P. (1)przebywał na terenieW.,
• dokonał rozboju naH. K., która go nie rozpoznała i opisała, że dokonał tego inny mężczyzna i kobieta, dowody weryfikujące z badań DNA i linii papilarnych wykluczyły obecność oskarżonego w miejscu zdarzenia, z kolei świadekK.jedynie relacjonował o zdarzeniu z opowieści a które są często sprzeczne z zeznaniami pokrzywdzonej,
• udzieliłP. M. (2)40-krotnie środków odurzających, podczas gdy miał tego dokonać jedynie 10-krotnie,
• udzieliłR. S.1,5 grama narkotyków, podczas gdy nawet go nie zna i nie miał mu jak udzielić narkotyków,
• udzielił 5-krotnie heroinyR. R.iB. K., podczas gdy dokonał tego jedynie jeden razB. K.,
• brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej o nieustalonym składzie, stosunku zależności i podrzędności, organizacji, pomimo nie ustalenia sposobu rozliczania się jej członków, świadomości istnienia grupy wśród jej członków;
2.obrazę przepisów postępowania, tj.art. 145 k.p.k.w zw. zart. 237a k.p.k., które miały wpływ na treść orzeczenia, poprzez uznanie za pełnowartościowe dowody stenogramy k. 376h verte(...)verte a dotyczące przestępstwa rozboju, podczas gdy w aktach nie znajdują się pliki źródłowe, nagrania na podstawie których sporządzono stenogramy;
3.obrazę przepisów postępowania, tj.art. 237a k.p.k.w zw. zart. 168a k.p.k., które miały wpływ na treść orzeczenia, poprzez uznanie za pełnowartościowe dowody z kontroli operacyjnej prowadzonej wobecM. P. (1), podczas gdy brak jest w aktach zgody następczej, nadto nie mogą stanowić dowodu tzw. owoce z zatrutego drzewa;
4.obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 53 k.k.poprzez jego niewłaściwą wykładnię i orzeczenie rażąco surowej, bezwzględnej kary 8 lat pozbawienia wolności, pomimo braku bezpośrednich dowodów na popełnienie przestępstwa rozboju przez oskarżonegoP., braku konkretnych ustaleń co do sposobu popełnienia przez niego tego czynu, istniejących wątpliwości co do jego obecności w mieszkaniu pokrzywdzonej, nadto pewności co do faktu, iż to nie on był inicjatorem przestępstwa, ani nie odgrywał w nim wiodącej roli
i w oparciu o te zarzutywniósł ozmianę zaskarżonego wyroku poprzez:
1.uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynów z pkt 13 i 14 wyroku oraz pkt XXVIII i XXXII części wstępnej wyroku, tj. przestępstw rozboju, uczestnictwa w zorganizowanej grupie przestępczej oraz udzielania środków odurzającychT. G.iR. S.,
2.w pkt 12 wyeliminowanie z opisu czynu fragmentu „wraz zD. D. (1)dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenieN.heroiny” i przyjęcie, iż czyn opisany z pkt XVII stanowi jedno przestępstwo z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz 62 ust. 2 tej ustawy, nadto przyjęcie, iż co do pkt XXXI części wstępnej wyroku udzieliłP. M. (4)jedynie 10-krotnie środka odurzającego przyjmując korzyść w kwocie 552,50 zł i złagodzenie orzeczonej wobec niego kary do 2 lat pozbawienia wolności i grzywny 100 stawek dziennych do 100 zł każda z nich,
3.w przypadku niepodzielenia w/w wnioskówzłagodzenie w pkt 14 i 15 wyroku kar do 5 lat pozbawienia wolności,
4.ewentualnieo uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoP. J.(adw.Ł. C.)zaskarżył ten wyrok w całości,zarzucającmu obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 60 § 3 k.p.k., przez jego niezastosowanie, podczas gdy oskarżony spełnił warunki określone w tym przepisie, dające podstawę do zastosowania wobec niego obligatoryjnego nadzwyczajnego złagodzenia kary, bowiem ujawnił w toku postępowania przygotowawczego zarówno informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa, jak i istotne okoliczności jego popełnienia i w oparciu o ten zarzutwniósł ozmianę zaskarżonego wyroku poprzez dodanie do kwalifikacji prawnej czynuart. 60 § 3 k.k.i wymierzenie kary uwzględniającej tę zmianę.
Obrońca oskarżonegoZ. K.(adw.M. I.)zaskarżyła ten wyrok w całościdot. tego oskarżonego, zarzucając mu:
- naruszenie przepisów postępowania, mających wpływ na treść orzeczenia, tj.:
1.art. 424 § 1 i 2 k.p.k.poprzez zaniechanie omówienia istotnego z punktu widzenia treści orzeczenia dowodu, tj. wyników kontroli operacyjnej oraz zawartych w niej komunikatów, przy czym brak ten polegał na pominięciu oceny legalności stosowanych podsłuchów w warstwie podmiotowej i przedmiotowej, zwłaszcza, że wobec oskarżonegoZ. K.nie stosowano podsłuchów a stosowano je wobec oskarżonych związanych z grupą narkotykową, kiedy to norma wart. 168a k.p.k.określająca, iż nie można uznać za niedopuszczalny wyłącznie na tej podstawie, że został uzyskany z naruszeniem przepisów postępowania lub za pomocą czynu zabronionego oraz normaart. 168b k.p.k.w zakresie, w jakim zezwala na wykorzystanie kontroli operacyjnej do ścigania przestępstw, gdzie zgoda na ściganie tych przestępstw nie może być blankietowa i za każdym razem musi być weryfikowana a brak przy tym decyzji, sanującej nielegalny podsłuch wobec oskarżonegoZ. K.;
2.art. 170 § 1 pkt 3 i 5 k.p.k.w zw. zart. 193 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przeprowadzenie opinii biegłego z dziedziny fonoskopii, która potwierdziłaby autentyczność i ciągłość pozyskanych w toku śledztwa nagrań a następnie – w zależności od stanowiska oskarżonych – porównane zostałyby głosy podsądnych z głosami osób zarejestrowanych na tych nagraniach a ponadto pozwoliłoby to na stwierdzenie, że każda z rozmów zarejestrowanych dla danego numeru telefonu prowadzona była przez jedną i tę samą osobę, co wykluczyłoby możliwość użyczania telefonu innym osobom a ewentualne podszywanie się pod inne osoby, które nie zostały oskarżone w niniejszej sprawie, skoro oskarżonyZ. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zwłaszcza, iż z podsłuchów nie wynika, że toZ. K.był w mieszkaniu pokrzywdzonej;
3.art. 7 k.p.k.poprzez przyznanie waloru wiarygodności zeznaniom świadkaR. K., kiedy to zasady doświadczenia życiowego i zasady prawidłowego rozumowania nakazywały podchodzić do jego zeznań z bardzo dużą ostrożnością i tak:
- świadek wbrew twierdzeniom Sądu miał interes w pomawianiu pozostałych oskarżonych, gdyż chciał uzyskać dla siebie korzyść, o którą zwrócił się w tej sprawie bezpośrednio do Prokuratury (k. 845),
- zeznania świadkaK.winny być oceniane z daleko idącą ostrożnością, z uwagi na okoliczności, w jakich zdecydował się on sam zeznawać, przy czym brak jest jakichkolwiek innych obiektywnych dowodów aby oskarżonyB.miał zwierzać się świadkowi a powyższe rodzi wątpliwości co do legalnego działania świadka, który miał interes aby przedstawić wersję satysfakcjonującą organy ścigania;
4.art. 6 k.p.k.poprzez naruszenie prawa do obrony oskarżonego poprzez wyznaczenie dla oskarżonegoZ. K.przez Sąd obrońcy z urzędu w osobie adw.Ł. C., który był obrońcą z urzędu oskarżonegoJ., który to składał wyjaśnienia odnośnie rozboju i oskarżonegoZ. K., obciążając go a ponadto na rozprawie w dniu(...)r. (apl. adw.U. B.– aktualnie adwokat), która nadto w połowie rozprawy opuściła salę rozpraw a to naruszyło prawo do obrony oskarżonego, gdyż postępowanie było prowadzone pod nieobecność obrońcy oskarżonego wyznaczonego z urzędu;
- ewentualnie z ostrożności procesowej rażącą niewspółmierną surowość orzeczonej w stosunku do oskarżonego kary w wymiarze 9 lat pozbawienia wolności poprzez nieuwzględnienie okoliczności łagodzących w stosunku do oskarżonego, a zatem tego, że oskarżony jest ojcem dwójki małoletnich dzieci, nie był inicjatorem przestępczej
i w oparciu o te zarzutywniosła o:
1.uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu,
2.ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wszystkie apelacje okazały się o tyle celowe, że doprowadziły, z tych samych przyczyn, do uchylenia zaskarżonego wyroku w zakresie całości rozstrzygnięć (skarżonych) dotyczących oskarżonych, co do których wywiedziono te środki odwoławcze.
Te zaś okoliczności powodują, iż odnoszenie się do wszystkich stawianych w tej sprawie zarzutów apelacyjnych jest zbyteczne, gdyż rozpoznanie tych uchybień byłoby przedwczesne, co dotyczy prawie wszystkich zarzutów lub bezprzedmiotowe, co dotyczy zarzutu z apelacji obrońcy oskarżonegoK.z pkt 4.
Mając zaś na uwadze powody, które doprowadziły do uchylenia zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, nie zachodzi tu konieczność, by do każdej z apelacji odnosić się z osobna.
W pierwszym rzędzie na pierwszy plan wysuwają się podnoszone przez apelujących obrońców zarzuty dotyczące wad samego uzasadnienia zaskarżonego wyroku (dotyczy zarzutu z pkt 1 tiret trzecie apelacji obrońcy oskarżonegoD. D. (1), zarzutu z pkt 1 tiret trzecie apelacji obrońcy oskarżonegoS. B. (1), zarzutu z pkt 1 apelacji obrońcy oskarżonegoZ. K.). Wady te zaś znów przenoszą się na resztę stawianych w apelacjach zarzutów, w których w rzeczywistości kwestionuje się dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące zarówno przestępstwa rozboju, przestępstw związanych z zorganizowaną grupą przestępczą, jak i poszczególnymi przestępstwami narkotykowymi oraz przestępstwem przypisanym oskarżonemuB.zart. 245 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
Szczególnie przy tym znamienne są twierdzenia obrońcy oskarżonegoD. D. (1), analizującego ustalenia dotyczące przypisanych temu oskarżonemu przestępstw narkotykowych, który w apelacji zasadnie podniósł, zauważając odrębności w zeznaniach wskazywanych świadków, w tymW. S.,P. M. (1)czyD. M., iż Sąd I instancji w treści sporządzonego uzasadnienia wyroku, cyt.: „ograniczył się jedynie do przytoczenia danych personalnych świadków oraz stwierdzenia, że Sąd daje wiarę zeznaniom świadka, albowiem były spójne, jasne, logiczne, konsekwentne, korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym” (str. 6 apelacji). Te same okoliczności wynikają także z apelacji obrońcy oskarżonegoS. B. (1)(str. 5).
Te okoliczności wynikają praktycznie z „oceny” zeznań wszystkich świadków dotyczących przypisanych poszczególnym oskarżonym przestępstw narkotykowych, tj.W. S.,P. F.,D. M.,P. M. (1),M. S. (1),M. B. (1),M.W.(sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na str. 29-30),T. G.,W. D.,P. M. (2),R. S.,R. R.(sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na str. 31-32) orazB. K.(sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na str. 33). Trzeba bowiem zauważyć, iż Sąd I instancji w każdym z tych przypadków enigmatycznie nadmienia, iż zeznania każdego z tych świadków poza tym, że były spójne, jasne, logiczne i konsekwentne, to nadto korespondowały z „pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w powyższej sprawie”, ale już Sąd ten nie wyjaśnił, co miał na myśli, mówiąc o tym „pozostałym materiale dowodowym”. Tymczasem właśnie, mając na uwadze postawy procesowe samych oskarżonych, którzy na rozprawie co do zasady nie kwestionowali faktu uczestniczenia w ogólnie pojętym handlu narkotykami, ocena tych dowodów nie jest możliwa do zweryfikowania na etapie postępowania apelacyjnego a to z powodu kwestionowania przez oskarżonych ilości narkotyków, będących przedmiotem tych czynów.
To samo zresztą dotyczy także oceny wyjaśnień oskarżonegoP. J., który pomawiał poszczególnych oskarżonych m.in. o te przestępstwa narkotykowe (sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na str. 23-25).
Poniżej Sąd Apelacyjny wskaże na dobitne mankamenty dotyczące ustaleń Sądu I instancji w zakresie tych przestępstw, które w rzeczywistości świadczą o braku dokonania oceny tych dowodów.
Co też istotne, w obu wskazanych wyżej apelacjach w sposób dobitny wskazano, przy rozumieniu treściart. 455a k.p.k., iż, cyt.: „jakość sporządzonego w niniejszej sprawie uzasadnienia praktycznie uniemożliwia skarżącemu profesjonalne i merytoryczne odniesienie się do wydanego w sprawie rozstrzygnięcia i tym samym wypełnienie gwarancji procesowych wynikających z treściart. 6 k.p.k.” (str. 7 apelacji oskarżonegoD. D. (1)i str. 6 apelacji obrońcy oskarżonegoS. B. (1)).
Na ten aspekt dotyczący jakości sporządzonego w niniejszej sprawie uzasadnienia zaskarżonego wyroku zwróciła też wyraźną uwagę obrońca oskarżonegoZ. K., choć w tym przypadku m.in. koncentrując się na kwestiach związanych z prowadzeniem kontroli operacyjnej wobec innych osób, niż oskarżonyK.i związanych z tzw. przestępczością narkotykową oraz wykorzystaniem zebranego w ramach tej kontroli materiału do ustaleń dotyczących przypisanego oskarżonemu rozboju. Apelująca ma bowiem rację, co także przecież odnosi się do sytuacji pozostałych oskarżonych, iż, cyt.: „z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, których spośród zarzutów kontrola ta miałaby dotyczyć ani też nie omawia prawidłowości pozyskanych w trakcie postępowania przygotowawczego zgód na prowadzenie kontroli operacyjnej”. Obrońca trafnie więc dalej wywodzi, iż, cyt.: „w tym zakresie wyrok zawiera zatem rażący brak, który uniemożliwia skontrolowanie prawidłowości wykorzystania podsłuchów w toku niniejszego postępowania” oraz, że, cyt.: „Sąd nie procedował zatem nad oceną legalności stosowanych podsłuchów w warstwie podmiotowej i przedmiotowej, zwłaszcza, że co do oskarżonegoZ. K.nie zostało wydane postanowienie w przedmiocie zgody na prowadzenie kontroli operacyjnej” (str. 5 tej apelacji). Ta ostatnia uwaga zresztą dotyczy także oskarżonegoS. B. (2), przy czym, jeżeli chodzi o kontrolę operacyjną, to w przypadku przestępstwa rozboju nie była ona prowadzona także wobec oskarżonychS. B. (1)iM. P. (1).
Sąd I instancji w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku w ogóle nawet nie stara się przeanalizować tej sytuacji faktycznej związanej z prowadzoną kontrolą operacyjną i uzyskanym w ramach jej prowadzenia materiałem z „podsłuchów” telefonicznych a tym samym nie stara się wykazać, tym razem już przez pryzmat odpowiednich uregulowań prawnych, czy w realiach niniejszej sprawy było możliwe wykorzystanie tych materiałów do ustaleń dotyczących zarzucanego oskarżonymZ. K.,S. B. (2),S. B. (1)iM. P. (1)przestępstwa rozboju na szkodęH. K..
Będąc przy tym przy przestępstwie rozboju, należy zwrócić uwagę na słuszność podnoszonego przez obrońcę oskarżonegoM. P. (1)w pkt 4 apelacji zarzutu, iż Sąd I instancji w ogóle nie dokonał żadnych, cyt.: „konkretnych ustaleń co do sposobu popełnienia przez niego(czytaj oskarżonegoP.– przyp. SA)tego czynu”, co praktycznie uniemożliwia prawidłowe rozstrzyganie nie tylko w zakresie winy, ale i kary.
Ta ostatnia uwaga zresztą dotyczy nie tylkoM. P. (1), ale i każdego z pozostałych oskarżonych, o czym będzie jeszcze mowa poniżej.
Wreszcie należy zwrócić uwagę na zasadność twierdzeń obrońcy oskarżonegoP. J.w zakresie jakości sporządzonego uzasadnienia wyroku. Jak to bowiem apelujący trafnie zauważył, cyt.: „w niniejszej sprawie, pomimo złożonego wcześniej wniosku, sąd w uzasadnieniu wyroku nie wskazał powodów, dla których nie zastosował wobecP. J.nadzwyczajnego złagodzenia kary” (str. 5 apelacji).
Należy wyraźnie wskazać, iż wprowadzenie dokodeksu postępowania karnegoz dniem 5 grudnia 2019 r. (ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw - Dz.U.2019.1694 w art. 1 pkt 14) przepisu art. 99a, tj. obowiązku sporządzania uzasadnienia wyroku m.in. sądu pierwszej instancji na formularzu według ustalonego wzoru (tj. wzoru ustalonego rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 listopada 2019 r. w sprawie wzorów formularzy uzasadnień wyroków oraz sposobu ich wypełniania – Dz.U. Dz.U.2019.2349 – tu: wzoru UK1) w żaden sposób nie wyeliminowało z porządku prawnego przepisuart. 424 k.p.k.Tym samym, m.in. zgodnie z tym przepisem, uzasadnienie powinno zawierać zwięzłe wskazanie, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych oraz wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku.
To zaś oznacza, iż wymóg wynikający zart. 99a k.p.k.nie może wyprzedzać nakazu rzetelnego rozpoznania sprawy i przedstawienia konkluzji sądu w postaci uzasadnienia, które spełnia wymóg zart. 424 § 1 k.p.k.(patrz: wyrok SN z dnia 8 lutego 2022 r., I KK 51/21, LEX nr 3391516)
Tymczasem uzasadnienie sporządzone przez Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie nie spełnia nawet tego minimalnego standardu zakreślonego przez wspomniany formularz. Część pierwsza wszak tego formularza - zgodnie ze wskazaniemart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.- nakłada na sąd obowiązek przedstawienia "jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione". Wypełniając tę część formularza Sąd Okręgowy w ogóle nie przedstawił ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Nie jest bowiem przedstawieniem stanu faktycznego (i to nawet w sposób zwięzły, jak tego wymaga przepisart. 424 § 1 k.p.k.) przepisanie do formularza opisów czynów zarzucanych i następnie przypisanych poszczególnym oskarżonym. Czym innym jest bowiem stan faktyczny, jaki wymaga przedstawienia w treści uzasadnienia a czym innym jest opis czynu (dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu), jaki znów powinien zawierać wyrok skazujący (art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.).
Należy więc wskazać, iż na „stan faktyczny sprawy” składają się nie tylko okoliczności natury przedmiotowej, tj. czynności wykonawcze sprawcy, skutek przestępny, okoliczności czasu, miejsca lub sposobu działania, przedmiot czynności wykonawczej itp., ale wchodzą też w grę okoliczności dotyczące podmiotu, w szczególności osoba sprawcy, pokrzywdzonego, prawnokarnie relewantny stosunek psychiczny sprawcy do czynu (patrz: wyrok SA w Lublinie z 22.04.1999 r., II AKa 63/99, LEX nr 38046; wyrok SA w Warszawie z 14.05.2002 r., II AKa 141/02, OSA 2002/11, poz. 79). Powinna być precyzyjnie przedstawiona nie tylko strona przedmiotowa czynu, a więc znamiona czasownikowe określające czynność sprawczą i przedmiot czynności wykonawczej, ale także znamiona strony podmiotowej odnoszące się do zamiaru, motywów, postaw i innych kategorii podmiotowych, charakteryzujących stany i procesy psychiczne uczestnika zdarzeń będącego przedmiotem procesu (patrz: wyrok SN z 11.04.2007 r., V KK 226/06, Prok. i Pr.-wkł.(...), poz. 19; wyrok SN z 2.09.2004 r., II KK 344/03, Prok. i Pr.-wkł.(...), poz. 6; wyrok SA w Warszawie z 24.11.2014 r., II AKa 349/14, LEX nr 1563691; wyrok SA w Warszawie z 3,02.2014 r., II AKa 437/13, LEX nr 1428244).
Opis czynu przypisanego w wyroku skazującym powinien natomiast zawierać dokładne określenie czasu, miejsca, sposobu i okoliczności popełnienia przestępstwa oraz jego skutków, a zwłaszcza wysokości powstałej szkody. Z punktu widzenia znamion strony przedmiotowej przestępstwa dokładne określenie sposobu i okoliczności jego popełnienia wymaga wskazania w opisie czynu tych elementów przebiegu zdarzenia, które wypełniają te znamiona. Opis czynu powinien w związku z tym zawierać komplet znamion, które zostały wypełnione ustalonym zachowaniem sprawcy (patrz: wyrok SN z dnia 22 marca 2012 r., IV KK 375/11, OSNKW 2012/7/78).
Ustalenia faktyczne, jakich wymagaart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.to więc jednoznaczne wskazanie konkretnych zachowań oskarżonego, korespondujących z opisem czynów przypisanych, poprzez które zrealizowane zostały przedmiotowe i podmiotowe znamiona przypisanych mu przestępstw. Tylko takie, kategoryczne, oparte na całokształcie materiału dowodowego ustalenia mogą stanowić podstawę wyroku skazującego.
Wracając do realiów niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na to, że w sekcji 1 uzasadnienia formularzowego Sąd I instancji, zamiast przedstawić stan faktyczny, ustalony na podstawie przeprowadzonych w toku rozprawy głównej dowodów, ograniczył się wyłącznie do powtórzenia (przepisania - skopiowania) opisów czynów, jakie zostały przytoczone w części skazującej zaskarżonego wyroku.
Wskazane zaś już wyżej mankamenty dotyczące braku dokonania rzetelnej oceny zebranych w sprawie dowodów dotyczących przestępstw narkotykowych, co także dotyczy pozostałych przestępstw a zwłaszcza przypisanej oskarżonym zbrodni rozboju, tylko dodatkowo wzmacniają przekonanie, iż Sąd I instancji w rzeczywistości takiej oceny dowodów po prostu nie przeprowadził a tym samym i nie dokonał, jak tego wymaga przepisart. 7 k.p.k., należytych ustaleń stanu faktycznego, dających dopiero podstawę do właściwego sformułowania opisu czynu, o którym to już wyżej wspomniano.
Przykładowo więc należy wskazać, iż za aktem oskarżenia Sąd I instancji w treści zaskarżonego wyroku przyjął, iżD. D. (1)iS. B. (1), działając wspólnie i w porozumieniu: w okresie od(...)r. do(...)r. co najmniej 65 razy udzieliliP. J.heroiny w ilościach po 0,25 gram, osiągając łącznie korzyść majątkową 14.625 zł (
    punkty VI i XIXczęści wstępnej wyroku) oraz w okresie od(...)r. do(...)r. wprowadzili do obrotu co najmniej 350 gram heroiny, przekazując ją do sprzedaży detalicznejP. J., osiągając łącznie korzyść majątkową 126.000 zł (
    punkty VIII i XXIczęści wstępnej wyroku). Sąd Okręgowy w formularzu uzasadnienia w sekcji 1 (k. 3553-3554 oraz k. 3561-3562) w miejsce, gdzie winien zawrzeć ustalenia faktyczne, wpisuje jedynie opisy tych czynów, natomiast już trudno ustalić, jakie na poparcie tych „ustaleń” zostały przywołane dowody. Wprawdzie przy czynie dot. oskarżonegoD.z pkt VI wskazał na wyjaśnieniaP. J., ale już przy tożsamym czynie dot. oskarżonegoB.z pkt XIX nie wskazał żadnego dowodu. I choć należy sądzić, iż wskazanie w pierwszym przypadku na wyjaśnieniaP. J.może też dotyczyćS. B. (1), to jednak już przywołanie przy czynie dot. oskarżonegoD.z pkt VIII zeznańW. S.(k. 3554) musi budzić zdziwienie, tak jeszcze większe zdziwienie budzi fakt braku wskazania na dowód, przy wskazaniu czynu z pkt XXI dot. oskarżonegoB.(k. 3562). Nie da się również choćby namiastki tych ustaleń wyciągnąć z oceny wyjaśnień oskarżonegoP. J.(sekcja 2 uzasadnienia formularzowego), nie mówiąc już o zeznaniachW. S.(sekcja 2 uzasadnienia formularzowego).
Należy natomiast zwrócić uwagę na to, iż Sąd I instancji, oceniając właśnie wyjaśnieniaP. J.wskazał, iż, cyt.: „oskarżonyJ.podczas kolejnego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym a także na rozprawie głównej przed sądem przyznał się do wszystkiego, co mu zarzucono, podawał konkretne ilości narkotyków jakie sprzedawał swoim odbiorcom i jakie kupował odD.iB.” (k. 3584).
Nadmienić jeszcze trzeba, iż oskarżonemuD. D. (1)przypisano dopuszczenie się czynu, polegającego na tym, że w okresie(...)r., działając wspólnie i w porozumieniu zD. S.udzielił nie mniej, niż trzykrotnieP. J.środka odurzającego w postaci heroiny każdorazowo po 0,25 grama, osiągając korzyść majątkową 270 zł (pkt IIIczęści wstępnej wyroku). W uzasadnieniu formularzowym na okoliczność tego czynu nie wskazano jednak żadnego dowodu (sekcja 1 na k. 3552).
Sięgając jednak do samych źródeł dowodowych, tj. w tym przypadku wyjaśnieńP. J., wskazać należy, iż te ustalenia faktyczne a w zasadzie opisy przypisanych oskarżonym wskazanych czynów nie znajdują wcale pełnego odzwierciedlenia w tych wyjaśnieniach.
OskarżonyP. J.swoje wyjaśnienia złożył na k. 947-948, 952-953, 985-987, 1511, 2082-2083. Jednak na k. 953 wyjaśnił, iż, cyt.: „
    w okresie od(...)r. do końca(...)r. kupiłem w opisany powyżej sposób odB.iD.nie mniej niż 350 gram heroiny w cenie po 360 złotych za gram”. Natomiast na k. 987 doprecyzował, iż, cyt.: „
    w tym okresie na sprzedaż i dla siebie, ponieważ zażywałem heroinę, kupiłem odD.iB.nie mniej niż 350 gram heroiny w cenie po 360 złotych za gram”.
Sąd I instancji na rozprawie nie tylko nie próbował podczas przesłuchania oskarżonegoJ.uściślić tych okoliczności, by móc prawidłowo orzekać w zakresie wszystkich wymienionych wyżej czynów, ale i nawet nie starał się ich ocenić pod kątem prawidłowości postawionych oskarżonymD.iB.zarzutów. Gdyby bowiem zsumować wynikające z tych zarzutów ilości heroiny, toD. D. (1)udzieliłbyP. J.i przekazał mu do sprzedaży detalicznej 0,75 grama (czyn III), 17 gram (czyn VI) i 350 gram (czyn VIII) a więc łącznie 367,75 gram, gdy tymczasem ze wskazanych wyjaśnień oskarżonegoJ.wynika, że łącznie (na własny użytek i na sprzedaż) otrzymał od nich 350 gram heroiny.
Już te wskazane okoliczności poddają pod wątpliwość prawidłowość ustaleń Sądu I instancji w zakresie czynów opisanych w punktach III, VI, VIII (dot. osk.D.), XIX i XXI (dot. osk.B.) części wstępnej wyroku a raczej wskazują na brak dokonania ustaleń na podstawie dowodów, jak i na brak rzeczywistej oceny wyjaśnień oskarżonegoJ..
W przypadku czynu

    z pkt X(dot.D. D. (1)) i

    XXIII(dot.S. B. (1)) za aktem oskarżenia Sąd I instancji przyjął, iż od(...)do(...)r., działając wspólnie i w porozumieniu obaj oskarżeni udzieliliD. M.iP. M. (1)metaamfetaminę w łącznej ilości 350 gram w cenie po 250 zł za gram, osiągając korzyść majątkową w kwocie 75.000 zł. W uzasadnieniu formularzowym Sąd I instancji nie wskazuje żadnego dowodu na to „ustalenie” (sekcja 1 formularzowego uzasadnienia na k. 3555, 3563-3564). Sąd I instancji oceniając natomiast zeznaniaD. M., dał im wiarę, gdyż „

    były spójne, jasne, logiczne, konsekwentne, korespondujące z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w powyższej sprawie”, co w zasadzie dotyczy także oceny zeznańP. M. (1)(sekcja 2 uzasadnienia na k. 3595). Tymczasem z zeznańD. M., ale złożonych w śledztwie w dniu(...)r. wynika, że od(...)r. do końca(...)r. we wskazany w tych wyjaśnieniach sposób, kupili wspólnie zP. M. (1)odD.iB.nie mniej niż 300 gram metaamfetaminy w cenie po 50 zł za około 0,2 grama (k. 1029). Powyższe wskazuje, iż opis czynu w zakresie ilości nabytej przezM.metaamfetaminy różni się od tych zeznań o 50 gram, co oznacza, iż Sąd I instancji bezkrytycznie powielając w treści wyroku opis czynu zaproponowany w akcie oskarżenia po prostu nawet nie starał się dowodowo zweryfikować prawdziwości a tym samym i zasadności stawianego obu oskarżonym zarzutu.
Jeszcze większe zdziwienie budzi bezkrytyczne uznanie przez Sąd I instancji (bez żadnej korekty) zasadności postawionych
    w punktach VIIi
    XXoskarżonymD.iB.zarzutów, wynikających z opisów tych czynów. Sąd I instancji uznał bowiem oskarżonegoD. D. (1)za winnego tego, że w okresie od(...)r. do(...)r., działając wspólnie i w porozumieniu zeS. B. (1)wprowadził do obrotu nie mniej niż 50 gram heroiny poprzez przekazanie jej do sprzedaży detalicznejM. P. (1), łącznie osiągając korzyść majątkową „
    2500 złotych” (
    pkt VIIczęści wstępnej wyroku), gdy tymczasem dokładnie przy takim samym opisie czynu co do ilości wprowadzonej do obroty heroiny przyjęto, żeS. B. (1)łącznie osiągnął korzyść majątkową „
    25000 złotych” (
    pkt XXczęści wstępnej wyroku).
Sąd Apelacyjny zastanawiał się nawet, czy nie doszło tu do jakiejś omyłki pisarskiej w wyliczeniu tej kwoty (wszak 2500 zł i 25000 zł wizualnie brzmi podobnie a różni się tylko jednym „0”), jednak bliższe zgłębienie tej sytuacji prowadzi do zgoła zaskakujących wniosków.
Na wstępie należy zauważyć, iż Sąd I instancji w treści formularzowego uzasadnienia, powielając ten błąd (chyba błąd, bo to też nie zostało wyjaśnione w sekcji 1) nie wskazuje na żaden dowód, z którego ten konkretny czyn i to co do konkretnych ilości heroiny miałby wynikać (k. 3554, 3562), gdyż za takie dowody trudno uznać wymienione w formularzu zeznaniaW. S.(co miałoby dotyczyć osk.D.) i zeznaniaP. F.(co miałoby dotyczyć osk.B.).
Jak już wspominano wyżej, oskarżeniD.iB.przyznali się co do zasady do czynów związanych z udzielaniem i sprzedażą narkotyków, ale tylko częściowo, gdyż kwestionowali wynikające z zarzutów ich ilości (wyjaśnieniaD. D. (1)na k. 2079-2080, wyjaśnieniaS. B. (1)na k. 2080-2081).
Jeszcze bardziej oszczędny w słowa był oskarżonyM. P. (1), który nie tylko nie obciążył swoimi wyjaśnieniami oskarżonychD.iB., zaprzeczając przez całe śledztwo, by miał coś wspólnego ze stawianymi mu zarzutami dotyczącymi narkotyków (k. 11, 64, 73-74, 86, 497, 711-712, 825-829, 1025, 1172-1173, 1537), to nadto na rozprawie jedynie potwierdził pewne okoliczności dotyczące udzielania innymi osobom narkotyków, zaprzeczając jednak, by czynił to w takich ilościach, jakie wynikają z zarzutów a nadto w żadnym miejscu tych wyjaśnień nadal nie obciążył oskarżonychD.iB.(k. 2081-2082).
W tych zaś okolicznościach dowodowych można się jedynie domyślać, bo w tym zakresie Sąd I instancji nie czyni żadnych ustaleń faktycznych, iż wynikająca z obu zarzutów ilość 50 gram heroiny wprowadzonej do obrotu wynika z materiałów zgromadzonych w ramach prowadzonej kontroli operacyjnej bądź prowadzonych kontroli operacyjnych (której czy wszystkich też nie wiadomo, bo takich ustaleń ze strony Sądu I instancji brak).
Poza tymi mankamentami również nie może budzić zrozumienia przyjęcie wspomnianych kwot osiągniętych przez każdego z oskarżonych korzyści majątkowych (2500 zł czy 25000 zł – przyjmując przecież równy podział tych korzyści między obu oskarżonych). Należy bowiem zauważyć, iż z wyjaśnień oskarżonegoP. J.wynika, iż on, jak iM. P. (1)płacili wyżej wymienionym oskarżonym po 90 zł za jedną porcję (0,25 gram) heroiny (k. 947v-948, 952v-953, 985-987, 1511, 2082-2083). Jednak wyliczenie kwoty osiągniętej przez każdego z oskarżonych korzyści majątkowej uzyskanej ze sprzedażyM. P. (1)50 gram heroiny daje zupełnie inne wartości. Skoro bowiem 0,25 gram heroiny było przezM. P. (1)nabywane za 90 zł a więc 1 gram heroiny za 360 zł (4x90 zł) to 50 gram heroiny powinno zostać nabyte za 18.000 zł (50x360 zł). Tymczasem kwota ta nie tylko, że nie odpowiada żadnej kwocie przyjętej przez Sąd I instancji, to nadto nie współgra z wyliczeniami Sądu I instancji (poczynionymi bezrefleksyjnie za oskarżycielem publicznym) na podstawie bliżej niesprecyzowanego przez Sąd I instancji dowodu.
Również podobne rozbieżności, choć wydaje się z pozoru, że tylko drobne, dotyczą przyjętych przez Sąd I instancji ilości „przemycanych” zB.przez oskarżonychD. D. (1)iM. P. (1)narkotyków w postaci heroiny. Sąd I instancji bowiem znów za aktem oskarżenia przyjął, że w dniu(...)r. oskarżonyD. D. (1), działając wspólnie i w porozumieniu zM. P. (1)dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenieN.heroiny w ilości 47,13 grama celem wprowadzenia jej do obrotu, którą ujawniono na trasie S3 w rejonieL.(pkt Iczęści wstępnej wyroku), gdy tymczasem już w przypadku czynu zarzucanego (i przypisanego)M. P. (1)ta ilość heroiny wynosiła 47,017 grama (pkt XXVIIczęści wstępnej wyroku). I zapewne te rozbieżności dotyczące ilości „przemycanej” heroiny można byłoby traktować w kategoriach oczywistej omyłki pisarskiej, gdyby nie fakt, że Sąd I instancji w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku w ogóle na te rozbieżności nie zwrócił uwagi (sekcja 1 uzasadnienia formularzowego na k. 3551 i 3577), kalkując, jak w każdym przypadku opisy przypisanych oskarżonym (w tym przypadku także zarzucanych) czynów. Wprawdzie w sekcji 2 uzasadnienia na k. 3587 wskazał, iż przy oskarżonymP.ujawniono 47,13 grama heroiny, co znajduje zresztą odbicie w treści protokołu ujawnionego przy oskarżonymP.proszku koloru brązowego (k. 5-7, 9-10). Jednak już w przypadku czynu przypisanegoM. P. (1)(mimo ustaleń wynikających z w/w dowodów) zapisano, iż ta ilość ujawnionej przy nim heroiny wynosiła 47,017 grama. Tymczasem z treści opinii biegłegoG. M.dotyczącej tejże substancji ujawnionej przyM. P. (1)wynika, iż jest to heroina o masie netto 47,041 grama (k. 319-328), co już jest zbliżoną wartością do tej wskazanej w opisie czynu przypisanegoM. P. (1).
Te drobne, ale jednocześnie istotne różnice w określeniu ilości „przemycanej” przez obu oskarżonych heroiny nie pozwalają jednak na uznanie, by w sprawie czy to w czynieD. D. (1), czy w czynieM. P. (1)nastąpiła oczywista omyłka pisarska w określeniu tej ilości. Te różne ilości bowiem wynikają z braku dokonania przez Sąd I instancji jakiejkolwiek oceny wskazanych dowodów a co za tym idzie i braku dokonania jakichkolwiek ustaleń faktycznych.
Powyższa ułomność jeszcze bardziej, poza przestępstwami narkotykowymi, uwidacznia się przy ustalonym w treści zaskarżonego wyroku przestępstwie rozboju, popełnionym na szkodęH. K.a przypisanym oskarżonymS. B. (1)w pkt 7,M. P. (1)w pkt 14,Z. K.w pkt(...)iS. B. (2)w pkt 21.
Abstrahując już od podstawy dowodowej tego rozstrzygnięcia, w tym możliwości wykorzystania treści zarejestrowanych rozmów w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej wobecS. B. (1)(kryptonimB.3) prowadzonych w dniu(...)(...)r. (patrz: sekcja 2 uzasadnienia formularzowego na k. 3591-3592) tylko dziwić może wskazanie przez Sąd I instancji w opisach czynów, które także stały się z woli tego Sądu zaprezentowanymi w treści uzasadnienia wyroku ustaleniami faktycznymi, iż każdy z tych oskarżonych działał w taki sposób, że po uprzednim wtargnięciu do lokalu mieszkalnego, groził użyciem nożaH. K., bił i kopał pokrzywdzoną po całym ciele oraz skrępował jej ręce i nogi taśmą klejącą i w ten sposób doprowadził ją do stanu bezbronności a dodatkowoZ. K.spowodował u pokrzywdzonej wymienione obrażenia ciała, powodujące rozstrój jej zdrowia na okres powyżej 7 dni, dokonując następnie zaboru pieniędzy i biżuterii oraz telefonu komórkowego (sekcja 1 uzasadnienia formularzowego na k. 3563, 3566-3567, 3568, 3578).
Powyższe więc skłaniałoby do przyjęcia, iż każdy z oskarżonych (poza wyrządzeniem określonych obrażeń ciała) działał dokładnie w tożsamy sposób.
Jednak Sąd I instancji, odwołując się do pomawiających oskarżonych zeznańR. K., którym w całości dał wiarę, wskazał w treści formularzowego uzasadnienia w sekcji 2 na k. 3593-3594 za tym świadkiem, iż, cyt.: „pokrzywdzoną wskazała dziewczyna z rodziny, była konkubina oskarżonegoB.A. S.. Ta dziewczyna powiedziałaB., że pokrzywdzona ma mieć w domu 400000 złotych.S.powiedziała doB., żeby kogoś zorganizował i żeby to zrabować,B.powiedział o tymB..S.chciała za to 10000 zł. Świadek zeznał, żeB.powiedział, że wziął ze sobą dwóch kolegów,M. P. (1)ps. (...)iZ. K.. Świadek podał, żeS. B. (2)iS. B. (1)zostali przed blokiem w samochodzie a oskarżonyK.wraz zP.weszli do mieszkania pokrzywdzonej. Świadek podał, że gdy pokrzywdzona wpuściła oskarżonych do mieszkania a następnie się odwróciła toK.ją przewrócił, związał taśmą i zakneblował żeby nie krzyczała.P.przeszukiwał mieszkanie w poszukiwaniu pieniędzy, gdy nie mogli ich znaleźć, wówczas przez telefon oskarżonyB.udzielał radK., gdzie szukać tych pieniędzy.K.straszył bacie nożem, znaleźli tam 90000 złotych, którymi się podzielili”. Sąd I instancji na podstawie tych zeznań dodał, że, cyt.: „świadek mówił, że udziałB.w tym napadzie miał polegać na zorganizowaniu ludzi. Podał również, żeB.nie wiedział, że podczas napadu będzie używany nóż i był na to zły”.
Trudno w treści tego uzasadnienia doszukiwać się jakichkolwiek innych treści dotyczących przebiegu tego zdarzenia i konkretnego w nich udziału każdego z tych oskarżonych. Pokrzywdzona bowiem żadnego ze sprawców nie rozpoznała (k. 390-392v, 563-565, 2271-2273), oskarżeni do tego czynu nie przyznali się w żadnym stopniu, zaś Sąd I instancji, mimo iż odwołuje się do zarejestrowanych rozmów w ramach kontroli operacyjnejB.3, to jednak w treści uzasadnienia skupia swoją uwagę jedynie na tym, czy głosami słyszalnymi na zarejestrowanych nagraniach był głos oskarżonegoS. B. (2)(sekcja 2 na k. 3589-3592) a także skupia się na rozpoznaniu przez świadków na konkretnych nagraniach głosów m.in. oskarżonegoB.(dot. świadkaP. M. (1)– sekcja 2 na k. 3595) a także wskazaniu, bez wnikania w ocenę dowodu, na zarejestrowanych zapisach rozmów, z których ma wynikać udziałM. P. (1)w rozboju na pokrzywdzonej (sekcja 2 na k. 3598-3599).
Poza tymi szczątkowymi i wysoce niewystarczającymi okolicznościami Sąd I instancji nie przytacza żadnych innych dowodów czy ich oceny, z których wynikałby rzeczywisty przebieg tego zdarzenia, udział w nich poszczególnych osób, co znów pozwalałoby na dokładne zrekonstruowanie stanu faktycznego i przyjęcie, czy każdy z wymienionych oskarżonych, o ile brał udział w tym rozboju, rzeczywiście obejmował swoim zamiarem choćby użycie wobec pokrzywdzonej niebezpiecznego narzędzia jakim jest nóż a nadto kto rzeczywiście wdarł się do domu pokrzywdzonej, kto jej przystawiał nóż i kto przeszukiwał mieszkanie w poszukiwaniu pieniędzy i kosztownych przedmiotów.
Sąd I instancji zdaje się w ogóle nie zauważać tych pytań, choć bezwiednie cytuje zeznania świadkaK., z których miało wynikać, iż oskarżeniB.iB.w trakcie zdarzenia siedzieli w aucie, a do tego oskarżonyB., mówiąc oględnie, nie był zadowolony z faktu, że wbrew wcześniejszym ustaleniom,Z. K.użył wobec pokrzywdzonej noża (zeznaniaR. K.na k. 360-362, 619-620, 2567-2570). Należy też zwrócić uwagę na fakt, abstrahując oczywiście od możliwości wykorzystania tych materiałów jako dowód, jak i od prawidłowości ustalenia czy rzeczywiście rozmówcami z konkretnych numerów telefonów byli zidentyfikowani oskarżeni, iż w tym samym czasie w dniu(...).10.2016 r. w pobliżu miejsca zdarzenia wZ.jednocześnie przebywaliS. B. (1)(użytkownik nrtel. (...)),Z. K.(użytkownik nrtel. (...)),M. P. (1)(użytkownik nrtel. (...)) iS. B. (2)(użytkownik nrtel. (...)). Okoliczność ta bowiem ma wynikać z analizy bilingów tych numerów (k. 492-493 i 595-596). Natomiast wskazać należy, iż z oględzin płyty DVD (płyta 7/7) opisanej jako PAT 2 (dot. kontroli operacyjnej stosowanej wobecM. P. (1)na nrtel. (...)) wynika, iż w dniu(...).(...)r. o godzinach(...)Z. K.(z nrtel. (...)) kontaktował się telefonicznie zM. P. (1), wypytując się go o pewne kwestie a czynił to już w czasie swojej bytności w mieszkaniu pokrzywdzonej (k. 1621-1623). Sąd I instancji w ogóle nie ocenia dowodów z tych rozmów a tym bardziej na ich podstawie nie wyciąga żadnych wniosków. Tymczasem już prokurator w akcie oskarżenia, opierając się na tych „podsłuchach” a także zeznaniachR. K., wyjaśnieniachP. J.i innych wywodził, iż w rozboju tym brało udział 5 sprawców:S. B. (2)iS. B. (1)przebywali w samochodzie,M. P. (1)obserwował wejście do klatki schodowej a do mieszkania weszliZ. K.z nieustalonym sprawcą (k. 1765-1777). Sąd I instancji jednak nawet nie starał się poczynić zbliżonych ustaleń, co nie może dziwić, skoro w rzeczywistości nie przeprowadził żadnej oceny zgromadzonego w tym zakresie istotnego materiału dowodowego, gdyż skupił swoją uwagę na zidentyfikowaniu głosów rozmówców a nie na samym już przebiegu zdarzenia i ról w nim poszczególnych osób. A nie można przecież w takie sytuacji wykluczyć, zakładając, iż używającym noża byłZ. K., iż to użycie noża był wyłącznie w ramach zamiaru tego oskarżonego, ale już niekoniecznie zamierzone przez pozostałych oskarżonych, co w świetle art.(...)k.k.może w przypadku każdego z tych oskarżonych prowadzić do odrębnej odpowiedzialności karnej, w tym poprzez przyjęcie odmiennej kwalifikacji prawnej czynu.
Tym bardziej więc, jakże ogromne zdziwienie budzić może dokonane przez Sąd I instancji ustalenie, tyle że w części dotyczącej już wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku (w sekcji 3 uzasadnienia formularzowego), iż, cyt.: „oskarżonyM. P. (1)ps. (...)posługiwał się nożem, aZ. K.na zarejestrowanym nagraniu chwalił się, że ten nóż przykładał pokrzywdzonej do gardła” (k. 3617-3618). Sąd I instancji nawet i w tej części uzasadnienia wyroku nie starał się przedstawić konkretnie jak ten rozbój przebiegał, jakie role w trakcie tego zdarzenia pełniły poszczególne osoby i kto oraz czy każda z tych osób zdawała sobie sprawę z użycia w trakcie tego rozboju noża wobec pokrzywdzonej starszej kobiety (k. 3606-3618), Sąd I instancji przy tym nawet nie starał się wskazać na dowody, z których miałyby wynikać te ostatnie niekorzystne dla oskarżonychP.iK.okoliczności faktyczne związanych z posługiwaniem się nożem, w tym nie wyjaśnił, czy chwalenie się przez oskarżonegoK.użyciem nożem prowadzi do ustalenia, że równieżZ. K.tym nożem się rzeczywiście posługiwał. Chwalenie bowiem nie oznacza przecież jeszcze, że ten, kto się chwalił, tak się rzeczywiście zachowywał.
Sąd I instancji również nie dokonał żadnego ustalenia, czy a jeżeli tak, to dlaczego oskarżonyS. B. (1)działał przy popełnieniu przypisanych mu czynów narkotykowych (wpkt 6), rozboju (wpkt 7)i czynu zart. 245 k.k.(wpkt 8)w warunkach recydywy określonej wart. 64 § 1 k.k., czy a jeżeli tak i dlaczego oskarżonyS. B. (2)przy popełnieniu przypisanego muwpkt 21rozboju działał w warunkach recydywy wielokrotnej zart. 64 § 2 k.k.oraz czy a jeżeli tak to dlaczego oskarżonyP. J.dział przy popełnieniu czynów narkotykowych (w pkt 22) w warunkach recydywy określonej wart. 64 § 1 k.k.Trudno bowiem i w tym zakresie doszukiwać się jakiejkolwiek odpowiedzi w treści sporządzonego uzasadnienia. Sąd I instancji jedynie ogólnie odwołuje się do poprzedniej karalności tych oskarżonych (sekcja 1 uzasadnienia), zaś wsekcji 3, gdzie ocenia podstawę prawną wyroku, w ogóle nie stara się wyjaśnić przyjęcia recydywy zart. 64 § 1 k.k.oraz zart. 64 § 2 k.k.
W treści uzasadnienia brakuje również wyjaśnienia dlaczego Sąd I instancji do każdego z przypisanych oskarżonych czynów przyjął przepisart. 4 § 1 k.k.i wedle jakich przepisów (jakiej ustawy) skazał poszczególnych oskarżonych. Jedyne, o czym Sąd I instancji wspomniał, to, cyt.: „z uwagi na zmianę przepisów w czasie od popełnienia czynu do czasu wyrokowania zastosowanoart. 4 § 1 k.k.” (sekcja 3formularzowego uzasadnienia na k. 3607), ale to stwierdzenie jest tak lapidarne, że trudno na jego podstawie poważnie podchodzić do ustaleń Sądu I instancji w zakresie stosowania tego przepisu.
Sąd I instancji również w treści zaskarżonego wyroku pominął, dlaczego do czynu oskarżonegoS. B. (1)przypisanego mu w pkt 8 przyjął kwalifikację prawną zart. 245 k.k.Takiej wzmianki nie znajdzie się ani w sekcji 3 uzasadnienia (k. 3606-3618) ani w żadnej innej części tego uzasadnienia.
Wreszcie rację ma apelujący obrońca oskarżonegoP. J., iż mimo złożonego na rozprawie wniosku o zastosowanieart. 60 § 3 k.k.Sąd I instancji w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku do braku zastosowania tej obligatoryjnej instytucji w ogóle się nie odniósł, gdyż nie przeanalizował przesłanek określonych wart. 60 § 3 k.k., obowiązujących w czasie wyrokowania w tej sprawie oraz nie wyjaśnił dlaczego nie znalazł podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia wymiaru orzeczonych wobec oskarżonegoJ.kar, mimo że, wymierzając tę karę, wziął pod uwagę fakt, że, cyt.: „dzięki wyjaśnieniom złożonym na etapie postępowania przygotowawczego udało się ustalić strukturę grupy przestępczej a także potwierdzić komu i w jakich ilościach członkowie tej grupy sprzedawali narkotyki. Ponadto oskarżony ten wyjaśnił na temat rozboju dokonanego na pokrzywdzonejH. K., mówił tu o sprawstwieK.,P.. Z tych powodów wymienionych wyżej Sąd orzekł wobec niego karę w dolnej granicy ustawowego zagrożenia” (sekcja 4 uzasadnienia formularzowego na k. 3636). Sąd I instancji jednak nie wspomniał nic o braku zastosowaniaart. 60 § 3 k.k., co również i w tym zakresie czyni to uzasadnienie zaskarżonego wyroku ułomnym.
Także należy wskazać, iż Sąd I instancji, dokonując pewnych ustaleń w zakresie zorganizowanej grupy przestępczej odnośnie sprawstwa i winy oskarżonegoD. D. (1), tj. znów przepisując jej opis czynu zawarty w treści zaskarżonego wyroku, jak i określając pewną namiastkę jej struktury organizacyjnej i funkcjonowania (sekcja 1 uzasadnienia formularzowego na k. 3556-3557 dot.D. D. (1)), przy ustalaniu tej grupy w stosunku do udziału w niejS. B. (1)(k. 3565),P. J.(k. 3576) iM. P. (1)(k. 3580) ograniczył się już wyłącznie do skopiowania opisów czynów zawartych w wyroku, z których praktycznie niewiele wynika.
Ponadto, co podnosi w apelacji prokurator, z ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd I instancji ma wynikać, iż, cyt.: „każdy z oskarżonych popełniając swoje, indywidualne określone przestępstwo związane z obrotem substancjami odurzającymi dopuścił się go w ramach działalności w zorganizowanej grupie przestępczej. Każdemu oskarżonemu przypisano bowiem kierowanie bądź uczestnictwo w tego rodzaju grupie” (str. 3 apelacji). Zgadzając się ze skarżącym, iż takie było założenie aktu oskarżenia, prokurator jednak nie spostrzegł, iż Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku w rzeczywistości nie przyjął, by którykolwiek z oskarżonych przypisanych im przestępstw narkotykowych miał się dopuścić działając w zorganizowanej grupie przestępczej. Ta okoliczność wynika nie tylko z treści omawianego tu uzasadnienia zaskarżonego wyroku, ale przede wszystkim z samej treści zaskarżonego wyroku.
Aby móc zastosować przepisart. 65 § 1 k.k.Sąd powinien ustalić, iż konkretne przestępstwo zostało popełnione w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Można bowiem przecież sobie wyobrazić, iż w konkretnej sprawie oskarżonemu przypisuje się udział w zorganizowanej grupie przestępczej określonej wart. 258 § 1 k.k., ale już nie przypisuje się, by jakiegoś przestępstwa jednostkowego dokonał działając w tej grupie.
W niniejszej sprawie, wbrew oczekiwaniom skarżącego prokuratora, zapewne z powodu wadliwości sformułowanych w akcie oskarżenia opisów czynów, gdzie nie ujęto właśnie tego sformułowania, Sąd I instancji w stosunku doD. D. (1)w pkt 2przypisał mu kierowanie zorganizowaną grupą przestępczą, ale już w opisach czynów przypisanychw pkt 1, mimo pewnej zmiany ich opisów, nie przyjął, by je popełnił działając w zorganizowanej grupie przestępczej. Dokładnie te same uwagi dotyczą oskarżonegoS. B. (1)(wpkt 9czyn zart. 258 § 3 k.k.awpkt 6przestępstwa narkotykowe bez wskazania, by zostały popełnione w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej), oskarżonegoM. P. (1)(wpkt 13czyn zart. 258 § 1 k.k.awpkt 12przestępstwa narkotykowe bez wskazania, by zostały popełnione w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej) oraz oskarżonegoP. J.(wpkt 23czyn zart. 258 § 1 k.k.awpkt 22przestępstwa narkotykowe bez wskazania, by zostały popełnione w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej).
Spoglądając na całość zaskarżonego wyroku uznać należy z całą pewnością to rozstrzygnięcie Sądu I instancji za kuriozalne, oderwane od realiów niniejszej sprawy, skoro wynika z nich jasno, iż ta działalność narkotykowa oskarżonych była prowadzona w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, którą kierowali oskarżeniD.iB.. Jednak prokurator nie zaskarżył tego wyroku na niekorzyść oskarżonych poprzez postawienie zarzutu dokonania błędnych (dowolnych) ustaleń faktycznych (czy raczej braku dokonania takich ustaleń), iż oskarżeni poszczególnych czynów narkotykowych nie dopuścili się w warunkach działania w zorganizowanej grupie przestępczej. Prokurator bowiem nie zakwestionował wynikających z wyroku ustaleń faktycznych a jedynie postawił zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego, tj.art. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.poprzez ich niezastosowanie a także rażącej niewspółmierności orzeczonej kary. To zaś znów oznacza, iż w świetleart. 434 § 1 pkt 1, 2 i 3 k.p.k.nie jest możliwe uwzględnienie zarzutu obrazy przepisów prawa materialnegoart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k., gdyż jego uwzględnienie byłoby niezgodne z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sąd I instancji, których jednak Sąd odwoławczy, przy braku w tym zakresie zarzutu na niekorzyść oskarżonych, nie może zmienić (ani też uchylić) na ich niekorzyść.
Rację ma apelująca obrońca oskarżonegoZ. K., podnosząc, iż wprawdzie sama wadliwość sporządzonego pisemnego uzasadnienia nie może być powodem jego uchylenia (art. 455a k.p.k.), ale to wadliwe uzasadnienie, które praktycznie w żadnej części nie może zostać zaakceptowane, prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż Sąd I instancji w ogóle nie przeprowadził jakiejkolwiek oceny zebranych dowodów a także pominął szereg okoliczności wynikających z poszczególnych dowodów, na które wyżej wskazano, które świadczą o dopuszczeniu się przez ten Sąd rażącej obrazy przepisówart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia i to w całości.
Sąd I instancji bowiem nie dokonał w rzeczywistości żadnych ustaleń faktycznych w tej sprawie, które dopiero dałyby asumpt do należytego zrekonstruowania poszczególnych opisów czynów zawartych w treści wyroku skazującego a tym samym pozwoliłyby one dopiero na prawidłowe orzekanie w zakresie zarówno winy, jak i kary.
Na koniec tych rozważań Sąd Apelacyjny z urzędu wskazuje na jeszcze jedną, jakże ważką okoliczność, która nie pozwala na jakiekolwiek utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy czy jego zmianę, choć ta okoliczność bezpośrednio dotyczy tylko oskarżonegoM. P. (1). Mianowicie obrońcy oskarżonychB.,B.,K.iP.kwestionują m.in. decyzje procesowe Sądu I instancji w zakresie oddalania wniosków dowodowych dotyczących przeprowadzenia opinii z badań fonoskopijnych.
Tymczasem Sąd I instancji na rozprawie w dniu 1 października 2019 r. na podstawieart. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.oddalił wniosek obrońcy oskarżonegoM. P.o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego fonoskopa, albowiem, cyt.: „o udziale w przestępczym procederze oskarżonego zeznają świadkowie i potwierdza to zebrany w sprawie materiał dowodowy a wniosek ten bez wskazania konkretnych nagrań w sposób oczywisty zmierza do przedłużenia postępowania karnego” (k. 2922). Sąd I instancji (cały skład orzekający) w tymże postanowieniu w rzeczywistości ujawnił swoje stanowisko w sprawie jeszcze przed jej osądzeniem, skoro zawarł jasno brzmiące sformułowania, iż poza nagraniami na udział oskarżonego w zarzucanym mu rozboju „zeznają świadkowie” i udział ten „potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy”. To zaś oznacza, iż Sąd I instancji na czas wydawania tego postanowienia dowodowego miał już wyrobione zdanie na temat zasadności postawionego w akcie oskarżenia zarzutu popełnienia przezM. P. (1)przestępstwa rozboju, co w sposób znaczący podważało już bezstronność składu orzekającego w niniejszym postępowaniu a przynajmniej rodziło uzasadnione wątpliwości co do tej bezstronności w rozumieniuart. 41 § 1 k.p.k.Przyjmuje się bowiem zasadnie, iż jedną z okoliczności stanowiących uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego i powodujących jego wyłączenie na wniosek jest uzewnętrznienie przez sędziego poglądu na sprawę przed wydaniem orzeczenia, i to zarówno w wypowiedzi na sali sądowej, jak i poza salą, w sposób świadczący o realnym niebezpieczeństwie jego stronniczości (Steinborn Sławomir (red.), „Kodeks postępowania karnego. Komentarz do wybranych przepisów”, LEX/el. 2016, teza 6 do art. 41). W niniejszej sprawie wprawdzie ta okoliczność nie została „wychwycona” w toku prowadzonej rozprawy przed Sądem I instancji, ale, mając ją na względzie, należy przyznać rację apelującemu obrońcy oskarżonegoS. B. (2), iż Sąd I instancji dokonując oceny zebranych w sprawie dowodów dokonał tego w sytuacji, gdy był jednoznacznie ukierunkowany na poniesienie odpowiedzialności karnej przez oskarżonegoS. B. (2), co skutkowało uznaniem jego winy i sprawstwa (zarzut z pkt 1 tiret drugie). Ta okoliczność zaś, w świetle tego, co wyżej powiedziano, odnosi się do pozostałych oskarżonych.
Ta zaś jakże ważka okoliczność dotycząca uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności wszystkich sędziów orzekających w składzie Sądu I instancji mogła mieć już wpływ na poczynienie niekorzystnych dla oskarżonych ustaleń zawartych w treści zaskarżonego wyroku, których prawidłowości nie da się zweryfikować po zapoznaniu się z treścią jego pisemnego uzasadnienia, co już zresztą wyżej wykazano.
Uzasadnienie to jest tak, mówiąc kolokwialnie, kiepskiej jakości, że w żadnej części nie nadaje się ono do zaakceptowania. Trudno zaś, by przy braku należytego wykazania przez Sąd I instancji sprawstwa i winy oskarżonych w popełnieniu przypisanych im czynów, Sąd odwoławczy w całości zastąpił Sąd I instancji, biorąc na siebie odpowiedzialność za ponowienie na rozprawie całego materiału dowodowego, jego ocenę i wydanie wobec oskarżonych wyroku. Nie da się w żadnej mierze zaakceptować tak wadliwego wyroku a jeszcze bardziej tak wadliwego jego uzasadnienia.
Tym samym, kierując się przepisamiart. 438 pkt 3 k.p.k., mając na uwadze przywołane przez skarżących uchybienia przepisówart. 7 i 410 k.p.k.a także uchybienie zart. 41 § 1 k.p.k., wymagające wręcz powtórzenia w całości przewodu sądowego, Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.uchylił zaskarżony wyrok w całości (chodzi o całość części skazującej oskarżonychD. D. (1),S. B. (1),M. P. (1),Z. K.,S. B. (2)iP. J., w tym w zakresie kosztów sądowych ich dotyczących) i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi I instancji (Sądowi Okręgowemu wZ.) do ponownego rozpoznania.
Konsekwencją powyższego uchylenia zaskarżonego wyroku odnośnie oskarżonychD. D. (1),M. P. (1)iP. J., w tym w zakresie czynów, które także zostały przypisane w pkt 17 (punkty L i LI części wstępnej wyroku) oskarżonejD. S., była konieczność zaingerowania w te orzeczenia w trybieart. 440 k.p.k.na korzyść wskazanych trzech oskarżonych poprzez wyeliminowanie ich danych osobowych z opisów czynów przypisanychD. S.i zastąpienia ich sformułowaniem „inna osoba”. Nadto, dla „czystości sprawy”, skoro już doszło z urzędu do zmiany tego rozstrzygnięcia wydanego wobecD. S., to w pozostałej części, co do tej oskarżonej, utrzymano w mocy zaskarżony wyrok, o czym orzeczono w pkt 2 wyroku Sądu Apelacyjnego. Poprzez takie rozstrzygnięcie wyrok Sądu I instancji jest zrozumiały i nie wymaga, przy jego wykonywaniu, dodatkowego wyjaśnienia.
Mając na uwadze wskazane wyżej uchybienia w zakresie oceny zebranych dowodów i brak praktycznie poczynienia przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych na podstawie przeprowadzonych dowodów niezbędne jest w całości powtórzenie postępowania dowodowego na rozprawie głównej. Jedynie, mając na uwadze wiek pokrzywdzonejH. K., jak i wynikającą z jej zeznań niewiedzę co do osób sprawców, którzy wtargnęli do jej mieszkania można w przypadku jej zeznań zastosować przepisart. 442 § 2 k.p.k., co także dotyczy świadkówM. B. (2),I. T.iD. Z..
Kwestią otwartą pozostaje także przeprowadzenie opinii fonoskopijnej w zakresie żądanym przez oskarżonych (ich obrońców), pod warunkiem, co oczywiste, ponowienia w tym zakresie wniosków dowodowych. Należy jednak pamiętać, iż powołanie biegłego w jakiejkolwiek dziedzinie może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy stwierdzenie okoliczności mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymaga wiadomości specjalnych (art. 193 § 1 k.p.k.). Sąd I instancji, w przypadku złożenia wniosków o przeprowadzenie takiego dowodu rozważy więc ich zasadność, mając przy tym na względzie zgromadzony materiał dowodowy na płytach DVD w postaci zarejestrowanych rozmów prowadzonych w ramach kontroli operacyjnych, przy czym chodzi tu nie o rozmowy dotyczące działalności narkotykowej, gdyż w tym zakresie oskarżeni nie negują, iż byli rozmówcami kontrahentów narkotykowych, ale chodzi wyłącznie o rozmowy z dnia(...)(...)r. prowadzone z wytypowanych (i przypisywanych poszczególnym oskarżonym) numerów telefonów, mające wedle oskarżenia świadczyć o udziale tych oskarżonych w zarzucanym im rozboju.
Po przeprowadzeniu w sposób należyty postępowania dowodowego Sąd I instancji wyda właściwe rozstrzygnięcie merytoryczne w zakresie odpowiedzialności karnej oskarżonych oraz w razie konieczności sporządzenia uzasadnienia wyroku uczyni to w sposób respektujący w pełni wymogi przepisuart. 424 k.p.k.

G. N.H. K.M. K.