Sąd Rejonowy Poznań-Stare Miasto w Poznaniu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 236/23
Data wyroku: 2023-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Asesor sądowy Michał Przybył

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 grudnia 2023 r.
Sąd Rejonowy Poznań – Stare Miasto wP., Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: Asesor sądowy Michał Przybył
Protokolant: prot. sąd.P. D.
na rozprawie rozpoznał sprawę
z powództwa(...)z siedzibą w Luksemburgu
przeciwko(...) spółce akcyjnejz siedzibą wS.
o zapłatę

I
Zasądza od pozwanego na rzecz powoda 3894,36 zł (trzy tysiące osiemset dziewięćdziesiąt cztery złote i trzydzieści sześć groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 26 października 2022 r. do dnia zapłaty

II
Oddala powództwo w pozostałym zakresie;

III
Koszty procesu rozdziela stosunkowo, przyjmując, że powód wygrał w 88% a pozwana w 12% i szczegółowe wyliczenie kosztów procesu pozostawia referendarzowi sądowemu.

Asesor sądowy Michał Przybył

UZASADNIENIE
Pozwem z 13.12.2022 r. powód- (...)z siedzibą w Luksemburgu wniósł o zasądzenie od(...) S.A.kwoty 4379,36 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz kosztów procesu.
W uzasadnieniu powód wskazał, że 15.10.2022 r. miało miejsce zdarzenie drogowe, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd markiS.,nr rej. (...)stanowiący własnośćE. B.. Pojazd sprawcy kolizji ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanej. Pozwana, po zgłoszeniu szkody, przeprowadziła postępowanie likwidacyjne, na skutek którego wydaładecyzję (...).10.2022 r. i przyjęła odpowiedzialność co do zasady i przyznała poszkodowanej odszkodowanie w łącznej kwocie 2547,53 zł. Poszkodowana zawarł z powodem umowę cesji wierzytelności obejmującą wszystkie niezapłacone dotychczas wierzytelności, w tym wierzytelności przyszłe wynikające z przedmiotowej szkody, które pierwotnie przysługiwały poszkodowanemu. Powód następnie zwrócił się do zewnętrznego eksperta, który ocenił, że właściwa wysokość odszkodowania obejmującego niezbędne koszty naprawy uszkodzonego pojazdu powinna wynieść 21.313,24 zł. Pismem z 27.07.2022 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty niezaspokojonych roszczeń w terminie 7 dni. Pozwana w żaden sposób nie odpowiedziała na powyższe wezwanie. Zdaniem powoda wypłacone odszkodowanie jest rażąco zaniżone, a dochodzone pozwem roszczenie obejmuje jedynie część roszczenia. Powód zastrzegł sobie możliwość rozszerzenia roszczenia na dalszym etapie postępowania. Powód wyjaśnił, że poszkodowany zgłosił szkodę 18.05.2022 r. 30-dniowy termin na likwidację szkody minął 17 maja 2022 r., dlatego też roszczenie w zakresie kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu stało się wymagalne z 20 maja 2022 r.
Nakaz zapłaty wydano 27.01.2023 r., w sprawie o sygn. akt I Nc 2571/22.
Pozwana wniosła sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana podniosła, że nie kwestionuje, iż doszło do zdarzenia w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd poszkodowanej, ani legitymacji biernej, czy przebiegu procesu likwidacyjnego. Pozwana wskazała, że zaoferowała wynajem pojazdu zastępczego oraz naprawę pojazdu we współpracujących warsztatach z rabatami. Pozwana kwestionuje przyjęcie hipotetycznych kosztów naprawy wskazując, że powinien być zwrócony rzeczywisty koszt jej wykonania z uwzględnieniem rabatów na części oraz kosztów pojazdu zastępczego oferowanych przez pozwaną i obowiązkiem minimalizacji szkody.
W odpowiedzi na sprzeciw, powód podtrzymał w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie. Powód zaprzeczył jakoby pozwany skierował do poszkodowanego realną ofertę (w rozumieniukodeksu cywilnego) w przedmiocie naprawy pojazdu, a ponadto rzekoma propozycja bazowała by na kosztorysie pozwanego, który jest nierzetelny, a zastosowany w nim dobór części i technologii nie zapewnia przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody. Podkreślił, że odszkodowanie musi być ustalone z uwzględnieniem cen nowych części o jakości potwierdzonej przez producenta pojazdu, nawet jeżeli technicznie możliwe jest ich zastąpienie częściami używanymi, bądź też tańszymi zamiennikami. Nadto, wskazał, że stosowanie rabatów pozostaje w sprzeczności z wytycznymi(...).

STAN FAKTYCZNY:
15 października 2022 r. miało miejsce zdarzenie drogowe, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd markiS.,nr rej. (...)stanowiący własnośćE. B.. Pojazd sprawcy kolizji ubezpieczony był w zakresie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w(...) S.A.
Poszkodowana zgłosiła szkodę celem przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego. Postępowanie toczyło się pod nr(...).
Ubezpieczyciel przeprowadził postępowanie likwidacyjne, dokonał oględzin uszkodzonego pojazdu, sporządził dokumentację fotograficzną i określił zakres rzeczowy szkody oraz przewidywany koszt przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego.
Decyzją z 26 października 2022 r. przyznał poszkodowanemu odszkodowanie za naprawę pojazdu w kwocie 2547,53 zł. W decyzji wskazano sposób ustalenia odszkodowania. Podano, że odszkodowanie ustalono w oparciu o kosztorys napraw, który wykonał rzeczoznawca na podstawie oględzin pojazdu. W kosztorysie uwzględniono rabaty na części i materiału lakiernicze. Wskazano, że w tych cenach ubezpieczyciel może dostarczyć bezpłatnie części lub materiały lakiernicze i aby ustalić szczegół zwrócono się o kontakt przez podany e-mail lub pod wskazany nr telefonu. Wskazano, że jeżeli poszkodowany kupi części lub materiały lakiernicze po wyższej cenie, niż wskazana w kosztorysie, ubezpieczyciel nie uzna wyższych kosztów naprawy. Wyjaśniono, że ustalona kwota odszkodowania pozwala na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. Ubezpieczyciel zobowiązał się do pokrycia celowych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów napraw. W informacja dodatkowych zaproponowano kontakt w sprawie wyboru warsztatu, w którym możliwe będzie dokonanie naprawy pojazdu. Ubezpieczyciel uprzedził, że w przypadku wyboru warsztatu naprawy, który z nim nie współpracuje, chciałby, aby poszkodowany z nim uzgodnił koszt naprawy, a w przypadku gdy koszt naprawy w wybranym przez poszkodowanego warsztacie będzie wyższy, niż w warsztacie z którym współpracuje ubezpieczyciel, odszkodowanie zostanie ograniczone do kwoty, jaką zapłacono by za naprawę w warsztacie współpracującym.

Dowód

: okoliczności bezsporne, a nadto decyzja z 26.10.2022r. k. 8, kalkulacja naprawy nr(...)k. 9-11, zeznania świadkaE. B.k. 73-74,
(...) sp. z o.o.z siedzibą wO.W.. nabyła od poszkodowanej wierzytelność z tytułu kosztów naprawy pojazdu na podstawie umowy przelewu wierzytelności z 2.11.2022 r. oraz następnie umowy powód umową z 10.11.2022 r. nabył od ww. spółki ww. wierzytelność.
Powód uzyskał kalkulację naprawy nr 138/10/22, z której wynikało, że wysokość odszkodowania obejmującego niezbędne koszty naprawy uszkodzonego pojazdu powinna wynieść 6441,89 zł. Następnie przedstawił tę kalkulację ubezpieczycielowi, reklamując tym samym ustaloną przez niego wartość szkody.
Ubezpieczyciel w odpowiedzi na złożoną reklamację, pismem z 21.11.2022 r. nie uznał reklamacji i przedstawił wyjaśnienie swojego stanowiska.

Dowód

: okoliczności bezsporne, a nadto kalkulacja naprawy nr 130/10/22 k. 12-14, pismo z 21.11.2022 r. k. 16-17, umowa cesji z 2.11.2022 r. k. 18-21v, umowa cesji z 10.11.2022 r. k. 24
Uszkodzony pojazd był bezwypadkowy, nie był serwisowany. Pojazd został naprawiony po kolizji w warsztacie na własną rękę za około 3500 zł. Zastosowane były części używane. Wcześniej samochód posiadał części oryginalne. Pozwana nie oferowała zakupu części.

Dowód

: zeznania świadkaE. B.k. 73-74, oświadczenie poszkodowanej k. 30
W wyniku kolizji drogowej doszło do uszkodzenia, które wymagało wymiany – zderzak prawy, zestaw mocujący zderzak przedni, śruby, błotnik przedni lewy, zestaw mocujący błotnik przedni lewy, folia na drzwi przednie lewe, zestaw mocujący wykładzinę drzwi przednich lewych. Do naprawy nadawał się błotnik przedni lewy konst. profili zamknięta. Lakierowanie zaś konieczne było błotnika przedniego lewego, zderzaka prawego i drzwi przednich lewych w dolnej części.
Na skutek kolizji nie doszło do powstania szkody całkowitej. Pojazd w chwili szkody miał 14 lat i nie był w okresie gwarancji producenta marki.
Koszty naprawy uszkodzeń pojazdu w związku ze szkodą powstałą na skutek kolizji drogowej wynosiły według systemuA.i przy przyjęciu zakresu uszkodzeń wynikających z akt sprawy dotyczących zakresu uszkodzeń pojazdu jakie powstały w momencie kolizji:

a
7202,08 zł brutto - przy zastosowaniu cen nowych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS.oraz średniej stawki warsztatów nieautoryzowanych rbh = 120 zł netto,

b
6628,51 zł brutto - przy zastosowaniu cen zamiennych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS., Q oraz średniej stawki warsztatów nieautoryzowanych rbh = 120 zł netto,

c
4859,18 zł brutto - przy zastosowaniu cen zamiennych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS.i rabatów pozwanej oraz średniej stawki warsztatów nieautoryzowanych rbh = 120 zł netto,

d
4807,37 zł brutto - przy zastosowaniu cen nowych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS.i rabatów pozwanej, Q oraz średniej stawki warsztatów nieautoryzowanych rbh = 120 zł netto,

Części Q są częściami mogącymi pochodzić z tej samej linii produkcyjnej, co części oryginalne, ale nie przechodzą tych samych testów jakościowych, nie posiadają certyfikatów jakościowych oraz logo producenta pojazdu. Firmy produkujące części jakości Q to np.E.,M. (...),V.. Z tych trzech firm,E.orazV.są również producentami części na tzw. pierwszy montaż i produkują części z logo producenta marek, np.F.. Części Q nie przechodzą tych samych testów jakościowych, nie posiadają certyfikatów jakościowych oraz logo producenta pojazdu w przeciwieństwie do części 0. Brak logo producenta pojazdu może mieć wpływ na ewentualne przyszłe odszkodowanie, ponieważ kolejne towarzystwo ubezpieczeniowe będzie dążyło do naprawy pojazdu na częściach zamiennych. Brak przejścia tych samych testów jakościowych części Q, testy te przechodzą części O, może mieć wpływ na jakość wykonania tych części, np. błędy produkcyjne, które nie są w przypadku części Q tak wnikliwie sprawdzane jak przy częściach O. Różnice między częściami O i Q nie są zauważalne dla przeciętnego użytkownika - widoczny jest jednak „gołym okiem" brak logo producenta marki. Trudno określić jak w przypadku kolejnej szkody zachowają się części Q względem tych samych części 0 w momencie zderzenia pojazdu.
Ubezpieczyciel nie wykazał, aby części uszkodzone były innej jakości niż O.
Naprawa pojazdu poszkodowanej zgodnie z technologią naprawy przyjętą w przygotowanej przez ubezpieczyciela kalkulacji naprawy opiewającej na kwotę 2547,53 zł, biorąc pod uwagę historię pojazdu, nie była wystarczająca dla przywrócenia pojazdu do stanu sprzed szkody, ponieważ ubezpieczyciel przyjął części PJ oraz znacznie zaniżoną stawkę za roboczogodzinę.
Średnie stawki za roboczogodzinę prac blacharskich i mechanicznych w warsztatach nieautoryzowanych w miejscu zamieszkania poszkodowanego w dacie szkody wynosiły 120 zł netto za 1 rbh.
W kosztorysie ubezpieczyciela nie ma informacji o uszkodzeniach bez związku ze szkodą. Tym samym zasadna jest naprawa na częściach O producenta pojazdu. W przypadku dostarczenia części przez ubezpieczyciela z rabatami, koszt naprawy wynosiłaby 4859,18 zł brutto.
Pojazd ma udokumentowaną historię szkodowościA., tj. 2 kalkulacje - ubezpieczyciela i powoda.
Brak jest historii serwisowania pojazdu w(...)pojazdu czy też książki serwisowej pojazdu.

Dowód

: opinia biegłego k. 98-130

OCENA DOWODÓW:
Dowody, w oparciu o które ustalono stan faktyczny sprawy Sąd uznał za wiarygodne.
Prawdziwość ani autentyczność dokumentów, jak również okoliczność złożenia oświadczeń o treści w nich wskazanej, nie została w toku procesu przez żadną ze stron zaprzeczona. Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować dokumenty z urzędu.
Opinia biegłego sądowego z zakresu techniki samochodowej, kalkulacji warsztatowej i wyceny pojazdów, analizy rachunków i kosztów naprawy pojazdów dr. inż.M. C.była jasna oraz pozbawiona sprzeczności. Zawarte w niej wnioski okazały się jednoznaczne oraz opatrzone stosownym uzasadnieniem.
Powód nie wnosił o sporządzenie opinii uzupełniającej. Pokreślił, że rabaty są wyłącznie kwestią rzekomej umowy (niewiążącej poszkodowanego) i nie ustalają cen realnie funkcjonujących na rynku. Zakład ubezpieczeń zaś nie może narzucić naprawy w konkretnym, wskazanym przez siebie warsztacie.
Pozwana nie zakwestionowała opinii biegłego. W opinii uzupełniającej, biegły ustosunkował się do stanowiska pozwanej.
Sąd uznał opinię biegłego, podstawową i uzupełniającą, za zupełną, kompletną, zrozumiałą i jasną. Została ona sporządzona w sposób rzetelny i fachowy, nie zawiera błędów logicznych, a przedstawione w niej konkluzje zostały poparte rzeczową argumentacją. Biegły w opinii tej uwzględnił wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Ustosunkował się do wszystkich kwestii, do wszystkich zastrzeżeń formułowanych wobec jego opinii przez pozwaną. Brak było zatem podstaw do postawienia tej opinii zarzutu niepełności, niejasności czy wewnętrznej sprzeczności. Sąd uznał tym samym opinię za wiarygodną.
ZeznaniaE. B.były jasne, pozbawione sprzeczności, nadto korespondowały ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Tym samym Sąd nie znalazł przesłanek do tego, aby zeznaniom tym odmówić waloru wiarygodności.
OCENA PRAWNA:
Powództwo podlegało uwzględnieniu w przeważającej części.
Istota niniejszej sprawy, z uwagi na stanowiska stron postępowania, sprowadzała się do ustalenia wysokości szkody powstałej na skutek zdarzenia odszkodowawczego, tj. wysokości należnego powodowi świadczenia z tytułu zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego oraz kosztów naprawy pojazdu uszkodzonego. Kwestia legitymacji procesowej powoda, jak też kwestia samej odpowiedzialności odszkodowawczej pozwanej pozostawała bezsporna; w sprawie przeprowadzone zostało postępowanie likwidacyjne, wypłacono świadczenie odszkodowawcze, przy czym w kwocie nieuwzględniającej żądania powództwa.
Wskazać zatem należy, że powód swoje roszczenie wywodził zart. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. z 2022 r. poz. 2277 t.j., zwanej dalej „u.u.o.”). Zgodnie z treścią tego przepisu, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Zgodnie zart. 4powyższej ustawy wskazuje, iż ubezpieczeniem obowiązkowym jest ubezpieczenie OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Stosownie do treści art. 13 ust. 2 ustawy o obowiązkowych ubezpieczeniach OC odszkodowanie wypłaca się w granicach odpowiedzialności cywilnej podmiotów objętych ubezpieczeniem, nie wyżej jednak niż do wysokości sumy gwarancyjnej ustalonej w umowie. Natomiast w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisyKodeksu cywilnego(art. 22 ust. 1 ustawy).
I tak, zgodnie z treściąart. 822 § 1 k.c.przez umowę ubezpieczenia OC ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Z kolei zgodnie z treściąart. 822 § 4 k.c.uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela – co też w niniejszej sprawie strona powodowa uczyniła. Odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej sprawcy szkody. Sprawca szkody ponosi odpowiedzialność za zdarzenie komunikacyjne wywołujące szkodę na zasadach ogólnych – o których mowa wart. 436 § 2 k.c.– czyli na zasadzie winy (415k.c.). Powyższe ustalenie implikuje odpowiedzialność pozwanej jako ubezpieczyciela bezpośredniego sprawcy szkody.
Przesłankę odpowiedzialności kierującego za szkodę powstałą w związku z ruchem pojazdu ustanawia treśćart. 436 k.c., w świetle którego w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody żądanie naprawienia szkód poniesionych przez posiadaczy samoistnych pojazdów następuje na zasadach ogólnych. W świetle przepisówkodeksu cywilnegozasadą jest, że naprawienie szkody obejmuje straty, jakie poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono (art. 361 § 2 k.c.). Ubezpieczyciel jest zobowiązany w ramach odpowiedzialności gwarancyjnej wynikającej z obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jedynie do wypłaty odszkodowania pieniężnego. Podstawową funkcją odszkodowania pozostaje kompensacja - odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę, nie może ono jednak przewyższać wysokości faktycznie poniesionej szkody.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż pozwana nienależycie określiła zakres swojej odpowiedzialności, jednakże nie powinno mieć ono też takiego wymiaru jak żąda powód.
W oparciu o pisemną opinię sporządzoną przez biegłego sądowego, Sąd ustalił i przyjął, że należne powodowi odszkodowanie winno wynieść 7202,08 zł zatem obejmować wariant serwisowy naprawy przy zastosowaniu cen nowych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS.i rabatów pozwanej oraz stawki warsztatów nieautoryzowanych rbh = 120 zł netto.
W odniesieniu do przyjęcia zasadności zastosowania w naprawie uszkodzonego pojazdu nowych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS., Sąd wyjaśnia, że z zeznań poszkodowanego wynika, iż uszkodzony pojazd był bezwypadkowy, nie był serwisowany. Pozwana nie wykazała, aby rzeczony pojazd był pojazdem powypadkowym – a to ją w tym aspekcie obciążał ciężar dowodowy. W kosztorysie ubezpieczyciela nie ma też informacji o uszkodzeniach bez związku ze szkodą. Tym samym Sąd nie miał podstaw do tego, aby uznać, że uszkodzone części w pojeździe poszkodowanego nie były oryginalnymi. Wobec tego przyjąć więc należało, że w sytuacji, w której części uszkodzone w wyniku zdarzenia odszkodowawczego były częściami oryginalnymi, to naprawienie szkody obejmować powinno również cenę zakupu nowych części, autoryzowanych przez producenta pojazdu (szerzej: postanowienie Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z 20 czerwca 2012 r., III CZP 85/11, OSNC 2013/3/37).
Powód na skutek zaistniałego wypadku komunikacyjnego ma prawo oczekiwać, aby szkoda powstała w pojeździe była ustalona w oparciu o ceny części nowe i oryginalne opatrzone logo producenta. Twierdzenia pozwanej, że naprawa pojazdu winna być dokonana przy użyciu części zamiennych są całkowicie bezpodstawne. Skoro uszkodzeniu uległy jedynie oryginalne części producenta pojazdu to przywrócenie stanu poprzedniego mogło zagwarantować jedynie użycie do naprawy właśnie tego rodzaju części. W szczególności uwzględnienie części oryginalnych do naprawy mogło mieć także znaczenie dla osób potencjalnie zainteresowanych zakupem pojazdu. Części te bowiem nie tylko są sprawdzone i dają gwarancję jakości producenta pojazdu, ale także opatrzone logo producenta dają większą pewność co do ich funkcjonalności w przyszłości. Oczywistym jest przy tym, że w ogólnym odbiorze przy przywróceniu szkody istotne jest także logo, jakim jest opatrzona dana część zamienna. W każdym przypadku naprawienia szkody pożądanym jest bowiem użycie przy jej naprawie elementów pochodzących od tego samego producenta, opatrzonych tym samym logo co naprawiana rzecz. Istotne znaczenie ma również łatwiejsza dostępność części oryginalnych w porównaniu z częściami jakości Q, czy tym bardziej jakości PJ, a nadto to, że jedynie przy użyciu części oryginalnych można dokonać naprawy pojazdu w serwisie autoryzowanym i uzyskać gwarancję na naprawiane części. Dokonanie naprawy częściami oryginalnymi nie spowodowałoby wzrostu wartości pojazdu. Uszkodzenia zaistniałe w pojeździe nie były znaczne i ich naprawa nie obejmowała kluczowych elementów samochodu, czy też całych zespołów takich jak nadwozie, zawieszenie, silnik, układ kierowniczy, czy układ hamulcowy. Przyjęcie naprawy pojazdu przy użyciu oryginalnych części zamiennych, nie spowodowałaby usprawnienia pojazdu, a tym samym wzrostu jego wartości, lecz zagwarantowałoby przywrócenie pojazdu do stanu sprzed szkody. Stąd też sama okoliczność, że pojazd w chwili zdarzenia nie był pojazdem nowym, lecz 14 letnim i nie był w okresie gwarancji producenta marki, nie mogła determinować obniżenia należnego odszkodowania.
Jednocześnie Sąd uznał, że należne powodowi odszkodowanie powinno uwzględnić rabaty pozwanej. Sąd podkreśla, że skoro istnieje obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów, wynikający zart. 354 § 2 k.c.,art. 362 k.c.iart. 826 § 1 k.c., to na dłużniku ciąży obowiązek zwrotu wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, nie dających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela i obciążeniem dłużnika. Poszkodowany obowiązany jest zatem dołożyć rozsądnych starań, aby nie powiększać rozmiaru szkody. Tymczasem w niniejszej sprawie, jak wynika z przedłożonych przez strony dowodów, poszkodowany miał niewątpliwie możliwość zakupu nowych oryginalnych części z logo producenta o symbolu O i materiałów lakierniczych po specjalnych cenach uwzględniających rabaty. Pozwany zamieścił niezbędne dane kontaktowe do ich nabycia w kalkulacji naprawy i wydanej decyzji. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, nieskorzystanie z możliwości zakupu tych części czy materiałów lakierniczych po niższych cenach, nie może obciążać ubezpieczyciela. Strony nie kwestionowały przyjętej przez biegłego średniej stawki za roboczogodzinę w wysokości 120,00 zł netto. Na marginesie Sąd wskazuje, że obowiązek naprawienia szkody ciążącej na pozwanej nie jest uzależniony od faktu naprawienia rzeczy (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 7 sierpnia 2003r., IV CKN 387/01, LEX nr 141410).
Okoliczność, że poszkodowany naprawił pojazd we własnym zakresie, a następnie go sprzedał, nie ma znaczenia dla wartości szkody powstałej w tym pojeździe i w konsekwencji odpowiedzialności pozwanej. Szkoda zaistniała w pojeździe ma charakter obiektywny.
Reasumując, koszt naprawy pojazdu przy zastosowaniu cen nowych części oryginalnych, pochodzących z sieci dealerskiejS.i rabatów pozwanej oraz średniej stawki warsztatów nieautoryzowanych rbh = 120 zł netto powinien 7202,08 zł i takie też powodowi przysługiwało od pozwanej odszkodowanie z tytułu kosztów naprawy pojazdu. Z uwagi natomiast na fakt, że na etapie przedsądowym pozwana wypłaciła poszkodowanemu 2547,53 zł, to tytułem brakującej części świadczenia odszkodowawczego należało zasądzić kwotę żądaną pozwem Sąd uczynił w pkt I wyroku.
Co do roszczenia o zwrot kosztów sporządzenia prywatnej ekspertyzy, Sąd uznał roszczenie powoda za niezasadne. Powód jest profesjonalistą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie skupywania wierzytelności związanych z kolizjami drogowymi i naprawą powstałych uszkodzeń, tym samym koszty ekspertyzy stanowią koszt prowadzenia działalności gospodarczej. Dlatego też Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, orzekając jak w pkt II wyroku.
O odsetkach od zasądzonej kwoty orzeczono na podstawieart. 481 § 1 k.c.zgodnie z żądaniem pozwu od daty decyzji o wypłacie odszkodowania. Stosownie do treściart. 481 § 2 k.c.zasądzono odsetki w ustawowej wysokości.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 100 zd. 2 k.p.c.iart. 98 § 1, § 11i § 3 i 4 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.orazart. 108 k.p.c.w pkt III wyroku. Powód wygrał w 88 % swojego żądania, zaś pozwana w 12 %.

Asesor sądowy Michał Przybył