Sąd Okręgowy w Rzeszowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 635/17
Data wyroku: 2017-12-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Krzywonos
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: ustaw o emeryturach i rentach z FUS art. 184
Teza: zmiana decyzji i przyznanie prawa do emerytury.

Sygn. aktIV U 635/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 grudnia 2017 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos
Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda
po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. w Rzeszowie
sprawy z wnioskuA. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych
na skutek odwołaniaA. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 19/04/2017 r. znak(...)
I.zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.z dnia 19/04/2017 r , znak:(...)w ten sposób, że przyznajeA. Z.prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych poczynając od dnia 31 marca 2017r oraz ustala brak odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji
II. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.na rzeczA. Z.kwotę 180 złotych / słownie : sto osiemdziesiąt / tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
Sygn. akt IV U 635/17

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 7 grudnia 2017 r.
Decyzją z dnia 19.IV.2017 r. znak:(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR., powołując się na treść przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( D. U. 2016 r. poz. 887 ze zm. ) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. 1983 r. nr 8 poz. 43 ze zm. ), odmówił wnioskodawcyA. Z.prawa do emerytury argumentując, iż nie spełnia on warunków do jej uzyskania bowiem na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach.
Od powyższej decyzjiA. Z.złożył odwołanie wskazując, że organ rentowy nie uwzględnił mu do stażu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w(...) SAwR.obecnie(...) Sp. z o.o.wR.w okresie od 26.XI.1980r do 30.IV.1998r kiedy to pracował przy szlifowaniu i ostrzeniu wyrobów.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie z przyczyn tożsamych jak podane w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaA. Z.urodził się (...)i w dniu 31.III.2017r. złożył w organie rentowym wniosek o przyznanie prawa do emerytury. Wnioskodawca był członkiem OFE, jednakże złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, na dochody budżetu państwa.
Oceniając prawo wnioskodawcy do emerytury ZUS ustalił łączny okres składkowy i nieskładkowy w wymiarze 25 lat 8 miesięcy i 14 dni. Organ rentowy zakwestionował staż pracy wnioskodawcy w warunkach szczególnych wskazując, że na dzień 1 stycznia 1999 r. nie udowodnił 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach.( dowód – dokumentacja w aktach ZUS )
W okresie od 25.XI.1980r wnioskodawca zatrudniony jest obecnie w(...) Sp. z o.o.wR./ k. 10 /.W okresie od 26.XI.1980r do 30.IV.1998r posiadał angaż tokarza. Swoją pracę do 8.VIII.1999r wykonywał w Wydziale Mechanicznym wB.w pomieszczeniu / hali / , w którym znajdowały się stanowiska np. operator wtryskarek , formierek , pras, dmucharek przy formowaniu tworzyw sztucznych.
Zakład pracy nie wystawił mu świadectwa pracy w warunkach szczególnych , gdyż w aktach osobowych w angażu ma zawód tokarz/ k.11 akt osobowych /.
Zakład poinformował ,że na terenie Zakładu wB.od listopada 1980r do kwietnia 1998r istniało tylko stanowisko tokarza , nie było stanowiska szlifierza.
Zgodnie z wykazem środków trwałych w firmie znajdowało się jednocześnie trzy tokarki oraz dwie szlifierki / do płaszczyzn oraz szlifierka ostrzałka / na terenie Zakładu wB./ k.26/.
Wnioskodawca pracował od marca 1982r na szlifierce przy regeneracji narzędzi .Pracował na szlifierce do płaszczyzn .Zakład podlegał ministrowi hutnictwa i przemysłu metalowego. Wnioskodawca szlifował tylko narzędzia metalowe . Zajmował się tylko szlifowaniem i ostrzeniem / k. 20, 33, 33/2 /.
Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków , gdyż są to osoby, które w spornym okresie zatrudnienia w ww. zakładzie pracy pracowały z wnioskodawcą , a zatem mają najlepszą wiedzę o tym, jakiego rodzaju czynności wykonywał na zajmowanym stanowisku pracy. Zeznania ich są rzeczowe, logiczne oraz wzajemnie się uzupełniają. W powyższym kontekście również zeznania wnioskodawcy nie budzą wątpliwości Sądu, albowiem są one zgodne z zeznaniami świadków.
Ponadto informacja zakładu pracy potwierdza ,że na terenie zakładu wB.były szlifierki do płaszczyzn i ostrzenia .
Sąd zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie istotą sporu pozostawało ustalenie uprawnieńA. Z.do emerytury w wieku obniżonym ze względu na rodzaj wykonywanej pracy przy uwzględnieniu, iż urodził się on 16.IV. 1956 r. zastosowanie w sprawie znajdzie zatemart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, w którym  przewidziane zostało prawo do wcześniejszej emerytury dla zamkniętego katalogu ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy do końca 1998 r. spełnili ustawowo określone wymogi stażowe. Przepis ten przewiduje możliwość uzyskania emerytury przez mężczyzn , którzy ukończyli 60 lat tj. wiek przewidziany w art. 32 ustawy pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego lub przekazania środków z OFE na budżet państwa oraz wykazania na dzień 01.01.1999r - 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych .
Należy przy tym zauważyć, że o tym czy praca był wykonywana w szczególnych warunkach decyduje nie stanowisko, lecz wykonywane czynności. Ustalenie zatem, jakie prace wnioskodawca faktycznie wykonywał, nie zaś nazwa zajmowanego stanowiska, przesądza o ewentualnym istnieniu przesłanek do przyznania dochodzonego świadczenia (z uzasadnienia wyroku SN z dnia 21.04.2004r., II UK 337/03).
Należy wskazać, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 9 kwietnia 2009 r. sygn. akt I UK 316/08 w postępowaniu przed sądem ubezpieczeń społecznych w sprawach o świadczenia emerytalno-rentowe prowadzenie dowodu z zeznań świadków lub z przesłuchania stron nie podlega żadnym ograniczeniom. Nie może zatem ulegać wątpliwości, że pracownik albo ubezpieczony ubiegający się o świadczenie z ubezpieczenia społecznego może w postępowaniu przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych wszelkimi dowodami wykazywać okoliczności, od których zależą jego uprawnienia z tytułu ubezpieczenia - także wówczas, gdy z dokumentu (np. świadectwa pracy) wynika co innego (art. 473 k.p.c.). Należy wprawdzie stwierdzić, że okres zatrudnienia w szczególnych warunkach organ rentowy stwierdza na podstawie wystawianych przez zakład pracy świadectw pracy, jednakże pracownik nie może ponosić ujemnych konsekwencji za niedokładności w określaniu stanowisk pracy przez pracodawcę, albo braku wystawienia stosownych zaświadczeń, jeżeli w sposób niebudzący wątpliwości wykaże wykonywał pracę stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Sąd w toku postępowania zainicjowanego odwołaniem wnioskodawcy nie może zatem ograniczyć możliwości udowodnienia, że dana praca wykonywana była w szczególnych warunkach jedynie do świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach wystawionych według ustalonego w przepisach wzorca, lecz powinien wszelkimi dostępnymi dowodami wskazanymi przez strony postępowania dokonać oceny czy praca była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w spornym okresie.
Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie wnioskodawcaA. Z.w sposób bezsporny udowodnił, że będąc zatrudniony w(...) SAwR.przyjmując  od 1.IV.1982r do 31.XII.1998r stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę przy szlifowaniu i ostrzeniu wyrobów i narzędzi metalowych.
Praca określona została w wykazie A, dziale III, pkt. 78 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Sąd zatem na podstawie niebudzących wątpliwości dowodów z zeznań świadków i zeznań wnioskodawcy, a także na podstawie informacji z zakładu pracy stwierdził, iż niesłuszne było stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że wnioskodawca nie legitymuje się wymaganym co najmniej 15-letnim okresem pracy w szczególnych warunkach. Uwzględnienie bowiem okresu od 1.IV.1982r do 31.XII.1998r wskazuje ,że wnioskodawca posiada udowodniony co najmniej 15-letni staż pracy w szczególnych warunkach. Poczynione przez Sąd ustalenia bezsprzecznie pozwalają na przyjęcie, że w dacie wejścia w życie ustawy, tj. na dzień 1 stycznia 1999 r. wnioskodawca spełniał wymóg stażu zatrudnienia w szczególnych warunkach i ogólnego stażu ubezpieczeniowego. Należy zauważyć, iż wnioskodawca spełniła wszystkie warunki do uzyskania prawa do emerytury na dzień złożenia wniosku.
Sąd Okręgowy pragnie również wskazać, że do zasad przyznawania i wypłacania świadczeń emerytalno-rentowych zastosowanie ma art. 118 ust. 1 ustawy emerytalnej, zgodnie, z którym, organ rentowy wydaje decyzję w sprawie prawa do świadczenia lub ustalenia jego wysokości po raz pierwszy w terminie 30 dni od wyjaśnienia ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania tej decyzji, przy czym w razie ustalenia prawa do świadczenia lub jego wysokości orzeczeniem organu odwoławczego, za dzień wyjaśnienia ostatniej okoliczności uważa się również dzień wpływu prawomocnego orzeczenia organu odwoławczego (ust. 1a). W niniejszej sprawie, jak wynika z poczynionych ustaleń faktycznych, niezbędnym dla wyjaśnienia okoliczności spornych w sprawie było przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków oraz samego wnioskodawcy, a ponadto wyjaśnienia zakładu pracy . Dopiero tak zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na wydanie rozstrzygnięcia, co powoduje, iż nie można uznać, iż organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.
Skutkiem powyższego Sąd uwzględnił odwołanie i stosownie do treściart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR., przyznając wnioskodawcy prawo do emerytury poczynając od dnia 31.III. 2017 r.