Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 144/21
Data wyroku: 2023-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Usiłowanie, Przestępstwo przeciwko życiu
Podstawa prawna: 13§1 kk zw. z art.148§1 kk

UZASADNIENIE

Formularz UK1

Sygnatura akt

IV K 144/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1
USTALENIE FAKTÓW

1.1
Fakty uznane za udowodnione

Lp.

oskarżony

Czyn  przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

F. N.

Został uznany za winnego tego, że w dniu 13 kwietnia 2020 roku wB.powiatu(...), działając wspólnie i w porozumieniu zD. Z., posługując się bronią palną – karabinem kalibru 5,66 mm, dokonał pobiciaJ. M.,G. T.iB. B.w ten sposób, żeD. Z.uderzyłB. B.pałką teleskopową w rękę i nogę, zaś on uderzyłJ. M.pięścią w twarz oraz oddał strzały z broni palnej w kierunkuJ. M.iG. T.czym naraził pokrzywdzonych na niebezpieczeństwo utraty życia, przy czym oddając strzał doJ. M.spowodował ranę postrzałową lewego podudzia o charakterze postrzału - ranę perforującą, stanowiącą obrażenia inne niż opisane wart. 156 § 1 k.k., skutkującą naruszeniem czynności narządu ciałaJ. M.na czas powyżej 7 dni, zaś oddając strzał w kierunku klatki piersiowejG. T.działał z zamiarem ewentualnym pozbawienia go życia, czego nie osiągnął na skutek udzielenia pokrzywdzonemu pomocy medycznej, a czym spowodował uG. T.obrażenia w postaci rany postrzałowej prawej części klatki piersiowej, z przestrzeleniem wszystkich trzech płatów płuca prawego, odmą prężną, krwiakiem jamy opłucnej oraz złamaniem X żebra po stronie prawej w linii łopatkowej, które stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu, to jest o czynu zart. 159 k.k.iart. 157 § 1 k.k.iart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 148 § 1 k.k.iart. 156 § 1 punkt 2 k.k.w związku zart. 11 § 2 k.k.

2

F. N.

Został oskarżony o to, że W dniu 13 kwietnia 2020 roku wB.powiatu(...), posiadał bez wymaganego zezwolenia nieustaloną broń palną długą kalibru 5,66 mm, to jest o czyn zart. 263 § 2 k.k.

3

F. N.

Został uznany za winnego tego, że w nieustalonej dacie, w okresie pomiędzy 4 marca 2017 roku a 16 kwietnia 2020 roku wB.powiatu(...), przyjął i pomógł w ukryciu naczepy ciężarowejmarki K.o numerze VIN(...)o wartości 7.350 euro(w przeliczeniu 32.729,18 złotych)pochodzącej z kradzieży, w ten sposób że przyjął ją na przechowanie i przechowywał na terenie miejsca którego był dysponentem, przy czym na podstawie okoliczności towarzyszących w postaci oznaczenia pojazdu rejestracją próbną, załadowania naczepy zużytymi oponami, które winny podlegać utylizacji oraz braku natychmiastowego odbioru pojazdu, powinien i mógł przypuszczać, że pochodzi z czynu zabronionego, to jest o czyn zart. 292 § 1 k.k.

4

D. Z.

Został uznany za winnego tego, że dniu 13 kwietnia 2020 roku wB.powiatu(...), działając wspólnie i w porozumieniu zF. N., dokonał pobiciaJ. M.,G. T.iB. B., narażając ich na niebezpieczeństwo utraty życia, w ten sposób, że uderzyłB. B.pałką teleskopową w lewą rękę i prawą nogę, przez co spowodował u tego pokrzywdzonego obrażenia w postaci otarcia naskórka lewego przedramienia oraz stłuczenia tkanek miękkich okolicy prawego stawu kolanowego, stanowiących obrażenia inne niż opisane wart. 156 § 1 k.k.i skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni, zaśF. N.uderzyłJ. M.pięścią w twarz oraz oddał strzały z broni palnej w kierunkuJ. M.iG. T., powodując uJ. M.ranę postrzałową lewego podudzia o charakterze postrzału - ranę perforującą, stanowiącą obrażenia inne niż opisane wart. 156 § 1 k.k., skutkującą naruszeniem czynności narządu ciała na czas powyżej 7 dni, zaś uG. T.obrażenia w postaci rany postrzałowej prawej części klatki piersiowej, z przestrzeleniem wszystkich trzech płatów płuca prawego, odmą prężną, krwiakiem jamy opłucnej, oraz złamaniem X żebra po stronie prawej w linii łopatkowej, które stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu, to jest czynu zart. 158 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

dowód

Numer karty

1
W miejscowościB.powiatu(...)przyulicy (...)mieści się posesja na której znajduje się budynek oraz duży parking. Nieruchomość ta jest własnościąD. Z.. Od kwietnia 2020 roku zarządza niąF. N.. W budynku prowadzi hostel, zaś na parkingu, działalność polegającą na wynajmowaniu naczep samochodowych.

Wyjaśnienia:
D. Z.
F. N.

443
(...)- (...)

2
W kwietniu 2020 roku w hostelu zamieszkiwało około 35 osób, głównie obywateliU. (...). Osoby te wykonywały pracę na terytoriumR. (...). Pracami tymi koordynowaliD. O.iS. O..

Zeznania:
D. O.
S. O.

379v
604

3
W tym samym czasie w miejscowościB., w posesji mieszczącej się przyulicy (...)zamieszkiwali obywateleG. (...)J. M.,B. B.,G.T.orazE. D.ze swoja partnerką, obywatelkąU. (...)
H. L..

Zeznania:
S. M.
A. M.

8-9
14-16

4
W dniu 11 kwietnia 2020 rokuJ. M.iG.T.zapoznali się zA. Y.,H. T.,R. L.,W.B.iO. P.. Spotkali się na stacji benzynowej, a później wspólnie pojechali do lasu. Tam spożywali alkohol. Po pewnym czasieJ. M.iB. B.odwieźli wszystkie nowopoznane osoby do hostelu. Tam zostali zaproszeni na kawę przezW.. Po wejściu do budynku zostali zauważeni przezD. O.i jako osoby niezamieszkujące w hostelu zostali z niego wyproszeni.

Zeznania:
A. Y.
H. T.

131-132
138v

5
13 kwietnia 2020 roku w godzinach popołudniowychJ. M.iG.T.ponownie przybyli do hostelu. Pukali w drzwi i próbowali dostać się do środka. Początkowo rozmawiał z nimiD. O.. Nie chciał ich wpuścić do środka. Powiedział, że jak będą uparci to wezwie policję. Po pewnym czasie pojawił sięS. O.orazI. H..J. M.iG.T.nie chcieli odstąpić.I. H.chwyciłJ. M.i zaczął odciągać od drzwi. Między nim aJ. M.doszło doi szarpaniny i wymiany ciosów. PóźniejI. H.wrócił do hostelu, aD. O.i SeriiO.jeszcze chwilę rozmawiali zJ. M.iG.T..J. M.powiedział, że jeszcze tu wrócą, a następnie wspólnie zG.T.wrócił do swojego miejsca zamieszkania.

Zeznania:
S. O.
D. O.
I. H.

604v-605
379v-380
402v-403

6
Po odejściuJ. M.iG.T. O.iD. O.zastanawiali się, czy o zdarzeniu powiadomić policję. Wtedy zauważyli, że na budynku znajdują się kamery monitoringu. Postanowili powiadomićF. N.o zdarzeniu.D. O.powiedział, że mieszkańcy hostelu się boją i żeby przejrzał monitoring.F. N.oddzwonił po chwili. Stwierdził, że monitoring nie działał oraz, że „takie sprawy on sam załatwi, bo takie sprawy sam załatwiał na mieście”. Po 15 – 30 minutach pod hostel przyjechał czarnyM., z którego wyszedłF. N.iD. Z..F. N.podszedł doD. O.i powiedział, żeby pojechał z nim i innymi mieszkańcami, po to by mu pokazali gdzie mieszkająG. (...)oraz dlatego, że może być ich więcej.

Zeznania:
S. O.
D. O.

605
380

7
Po tej rozmowieF. N.wraz zD. Z.weszli doM.. Pojazdem tym kierowałJ. K. (1).D. O.wsiadł do swojego samochoduA. (...). Wraz z nim do samochodu weszliI. H.iM. H. (1).S. O.udał się z kolei do swojego samochodu markiA. (...). Wspólnie z nim do tego samochodu udali sięY.K.iM. S.. Wszystkie pojazdu ruszyły w kierunku miejsca zamieszkaniaJ. M.iG.T..

Zeznania:
S. O.
D. O.
I. H.
Y.K.
M. H. (2)
M. S.
Zapisy monitoringu

605
380
403
416
432
391-392
681-682

8
W trakcie jazdyF. N.iD. Z.mówili janowiK., że jadą załatwić pewną sprawę. Oni wskazywaliJ. K. (1)gdzie ma jechać.

ZeznaniaJ. K. (1)

2422v,(...)

9
Po dotarciu naulicę (...)w miejscowościB.F. N.wraz zD. Z.wyszli z samochoduM.. Na głowach mieli założone kominiarki zasłaniające twarze, za wyjątkiem oczu.F. N.w prawym ręku trzymał karabin kalibru 5,66 mm zawinięty w kurtkę,D. Z.pałkę teleskopową. Obydwaj udali się w kierunku wejścia do posesji. Osobom, które przyjechały w innych samochodach powiedzieli, aby ci nie wychodzili z pojazdów, co też wszyscy obywateleU. (...)uczynili, pozostając w lub obok pojazdów.F. N.iD. Z.zaczęli iść w kierunku domu. W tym czasieJ. M.zaczął podchodzić doF. N.. Doszło do wymiany słów pomiędzyF. N.aJ. M., po którejF. N.oddał dwa strzały w kierunkuJ. M.. Pierwszy skierowany był w ziemię, dugi w nogiJ. M.. Ten drugi strzał trafiłJ. M.w lewe podudzie. Po postrzeleniuJ. M.w nogęF. N.podszedł do niego i uderzył go pięścią w twarz. W tym czasie z domu wyszliG.T.iB. B..J. M.zaczął wycofywać się w kierunku drzwi.D. Z.podszedł doB. B.i uderzył go pałką teleskopową w lewą rękę i prawą nogę.F. N.wymierzył karabin w kierunkuG.T., a następnie oddał w strzał w kierunku jego klatki piersiowej z odległości około 1,5 metra. Po tymF. N.iD. Z.krzycząc, aby pokrzywdzeni nie przychodzili na teren ich posesji wrócili do samochoduM.i odjechali.

Zeznania:
J. M.
B. B.
G. T.
D. O.
S. O.
Y.K.
M. H. (2)
M. S.
CzęściowoI. H.
Opinia balistyczna
Opinia balistyczno - medyczna

54, 60, 75, 348v
342,
681v-682,(...),
339, 380v,
605,
416
432
392
403-403v
(...)
(...)- (...),2494v-2497v

10
WieczoremD. Z.na pytanieD. O.powiedział mu, że „strzelanina to nic, że to była wiatrówka” oraz, „że nikt nie będzie przychodził i będzie spokój”.

ZeznaniaD. O.

381

11
W czasie zdarzenia wewnątrz budynku przyulicy (...)znajdowali sięE. B.iH. L.. Spali w swoim pokoju. Obudziły ich krzyki. Gdy wyszli z pokoju to zauważyli leżącego kałuży krwiG.T..H. L.zrobiło się niedobrze i została odprowadzona doA. M..E. D.początkowo sam próbował wezwać na pomoc pogotowie, a następnie poprosił o toA. M..

Zeznania:
E. D.
H. L.

43-44
38-39

12
W wyniku oddania strzału w kierunku klatki piersiowejG. T.powstały obrażenia w postaci rany postrzałowej prawej części klatki piersiowej, z przestrzeleniem wszystkich trzech płatów płuca prawego, odmą prężną, krwiakiem jamy opłucnej oraz złamaniem X żebra po stronie prawej w linii łopatkowej, które stanowiły ciężki uszczerbek na zdrowiu pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu. Przybyły na miejsce zdarzenia lekarz pogotowiaA. C.udzieliłG.T.pierwszej pomocy, a następnie został on odwiezionych do Szpitala im WAM wŁ.. Tam przeprowadzona został operacja w toku której z ciałaG.T.wydobyto metalowy element stanowiący część naboju. Operacja ta zapobiegła śmierciG.T..

Opinia medyczna
ZeznaniaA. C.

742-745, 2494v-(...),
19-20

13
W wyniku oddania strzału w kierunku nógJ. M.spowodował ranę postrzałową lewego podudzia o charakterze postrzału - ranę perforującą, stanowiącą obrażenia inne niż opisane wart. 156 § 1 k.k., skutkującą naruszeniem czynności narządu ciałaJ. M.na czas powyżej 7 dni.

Opinia medyczna

740-741,(...), 2494v-(...),

14
W wyniku uderzeń zadanych pałkąB. B.w lewą rękę i prawą nogę, powstały u tego pokrzywdzonego obrażenia w postaci otarcia naskórka lewego przedramienia oraz stłuczenia tkanek miękkich okolicy prawego stawu kolanowego, stanowiących obrażenia inne niż opisane wart. 156 § 1 k.k.i skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała na czas poniżej 7 dni.

Opinia medyczna

353-357,(...)- (...), 2494v-(...),

15
Strzały któreF. N.oddał w kierunkuJ. M.iG.T.oddane zostały z karabinu o kalibrze 5,66 mm. (0.22). Nie jest możliwe kategoryczne ustalenie tożsamości tej broni. Nie można wykluczyć ani zaprzeczyć temu, czy strzały te zostały oddane z broni należących legalnie doF. N., to zaś dlatego, że zarówno odnalezione na miejscu zdarzenia łuska i uszkodzony pocisk, jak i element pocisku wyjęty podczas operacji z ciałaG.T., nadają się jedynie do identyfikacji grupowej.

Opinie balistyczne

(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...)- (...),(...), 2531v – 2532v

16
Około godziny 18:00 dnia 13 kwietnia 2020 roku funkcjonariusze policji zostali powiadomieni o zdarzeniu i przystąpili do wykonywania czynności mających na celu zabezpieczenia dowodów. Dokonano oględzin miejsca zdarzenia. Z uwagi na zmrok i informację, że strzały mogły być oddane z wiatrówki, podczas czynności nie dokonano przeszukania terenu pod kątem ujawnienia łusek i pocisków. Po zabezpieczeniu elementu pocisku wydobytego z ciałaG.T.i ustaleniu, że strzały oddane były z broni palnej, czynność oględzin miejsca zdarzenia powtórzono. Użyto urządzenie do wykrywania metalu. Na miejscu ujawniono wtedy łuskę kalibru 5,66 mm oraz element metalowy – pocisk.

Protokoły oględzin, zatrzymań rzeczy
Zeznania:M. E.
M. S.
P. K.

3-4,22-24, 30-31, 32-34, 35-36,(...),(...)- (...),
(...)-2419v
2420
(...)-2422v

17
16 kwietnia 2020 roku funkcjonariusze policji ujawnili na parkingu przy posesji naulicy (...)w miejscowościB., naczepęmarki K.o numerze VIN(...), z usuniętą tabliczką znamionową, oznaczoną numerem rejestracyjnym próbnym(...), która pochodziła z kradzieży dokonanej na terenieN.w dniu 4 marca 2017 roku. W naczepie tej znajdowały się zużyte opony.

PROTOKÓŁ
Opinia z zakresu mechanoskopii
Dokumenty niemieckie

498-500,
789
946-955

18
F. N.urodził się (...)wP., posiada obywatelstwo polskie, legitymuje się wykształceniem wyższym prawniczym, jest żonaty, jest ojcem czwórki małoletnich dzieci pozostających na jego utrzymaniu, jest zatrudniony jako prezes zarządu spółki(...)F.sp. z o.o wB.i uzyskuje z tego tytułu dochody miesięczne w wysokości 2.000 złotych, nie ma majątku, nie był wcześniej karany za przestępstwa, w ramach tymczasowego aresztowania zachowuje się zmiennie, był czterokrotnie karany dyscyplinarnie i trzykrotnie nagradzany, prezentuje bezkrytyczny stosunek do zarzucanych przestępstw oraz dotychczasowego trybu życia, nie jest zatrudniony, nie brał udziału w programach resocjalizacyjnych, zaś o czystość w celi dba w stopniu dobrym.

Dane osobowe
Karta karna
Opinia z AŚ
Dokumenty komornicze

2042v
(...),
2612v
(...)- (...),

19
D. Z.urodził się (...)wZ., posiada obywatelstwo polskie, legitymuje się wykształceniem zawodowym, z zawodu zbrojarzem, jest rozwiedziony, ma dwoje pełnoletnich dzieci, według oświadczenia ma na utrzymaniu konkubinę i troje dzieci, prowadzi własną działalność gospodarczą, z której uzyskuje dochody miesięczne rzędu 3500 – 6500 złotych netto, posiada nieruchomość z obiektem hotelowym o powierzchni 300 m2 i dom o powierzchni 150 m2 o wartości około 700-800 tysięcy złotych oraz samochoduJ. (...)o wartości około 15-17 tysięcy złotych, karanego w przeszłości za przestępstwa przeciwko mieniu w tym z użyciem przemocy, przeciwko dokumentom, przeciwko życiu i zdrowiu, przeciwko wolności oraz przeciwko działalności instytucji państwowych.

Dane osobowe
Karta karna
Wywiad środowiskowy

2042v
2500-(...),
(...)

20
D. Z.przypisanego mu czynu dopuścił się będąc w pełni poczytalnym. Nie cierpi na chorobę psychiczną ani nie jest upośledzony umysłowo.

Opinia psychiatryczna

(...)

2
OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. fakt z pkt 1.1

dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

Wyjaśnienia:
F. N.
iD. Z.

Sąd za wiarygodne uznał relacje obydwu oskarżonych w zakresie własności nieruchomości w miejscowościB.przyulicy (...), na której mieścił się hostel oraz parking, którym to hostelem, parkingiem i znajdującymi się na nim pojazdami zarządzałF. N.. W tej części stanu faktycznego relacje obydwu oskarżonych są zgodne i sąd nie miał powodu do zakwestionowania ich prawdziwości, w szczególności, że pozostają one w zgodzie z zeznaniamiD. O.iS. O..

2

Zeznania:
S. O.
iD. O.

Sąd za wiarygodną uznał tę część zeznańS. O.iD. O., w których opisali oni od kiedy i kto zamieszkiwał w hostelu. Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności podawane przez świadków, w tej części ich relacji, są nieprawdziwe, w szczególności, że nie były one przez nikogo kwestionowane.

3

ZeznaniaS. M.iA. M.

Sąd za wiarygodne uznał zeznaniaS. M.iA. M.w zakresie zamieszkiwania na ich posesjiJ. M.,B. B.,G.T.,E. D.iH. L.. Zeznania te w pełni korespondują z zeznaniami ww. osób zamieszkujących w budynku mieszczącym się w miejscowościB.przyulicy (...). Okoliczność ta była bezsporna dlatego też sąd na podstawie zeznańS. M.iA. M.poczynił ustalenia w omawianym zakresie stanu faktycznego.

4

ZeznaniaA. Y.iH. T.

Sąd za wiarygodne uznał zeznaniaA. Y.iH. T.co do czasu, miejsca i okoliczności zapoznaniaJ. M.iB. B., zaproszenia ich do hostelu oraz tego, że 11 kwietnia 2020 roku zostali oni wyproszeni z budynku przezD. O.. Zeznania świadków dotyczą kwestii w zasadzie bezspornych i znajdują potwierdzenie w zeznaniachD. O.. Okoliczności podawane przezA. Y.iH. T.logicznie wpisują się w przebieg wydarzeń, pokazują bowiem tło, zaistniałego później, konfliktu pomiędzy pokrzywdzonymi a mieszkańcami hostelu. Dokonując pozytywnej oceny tych zeznań sąd nie stracił z pola widzenia faktu, że o okolicznościach tych nie opowiadaliJ. M.iB. B.. W ocenie sądu brak w opisachJ. M.iB. B.tych wydarzeń mógł wynikać na skupieniu się przez pokrzywdzonych, na późniejszych, ważniejszych dla nich i kluczowych fragmentach zdarzenia.

5, 6

Zeznania:
I. H.,S. O.
iD. O.

Sąd za wiarygodne i mogące stanowić podstawę do czynienia ustaleń faktycznych uznał zeznaniaI. H.,S. O.iD. O.w części odnoszącej się do wizyty w hosteluJ. M.iB. B.w dniu 13 kwietnia 2020 roku w hostelu. Zeznania omawianych świadków sąd uznał za materiał szczery, albowiem pozostawały one we wzajemnej pozytywnej korelacji między sobą, były przedstawiane przez świadków konsekwentnie, a także znajdowały potwierdzenie w zeznaniachJ. M.iB. B., którzy zbieżnie opisali, że zabroniono im wejścia do budynku oraz, żeI. H.szarpał i wymieniał ciosy zJ. M.. Drobne różnice pojawiające się we wszystkich relacjach wynikać mogły z dynamiki wydarzenia i towarzyszących mu emocji. Różnice te nie wpływają na kluczowe ustalenie, że zaistniała wówczas sytuacja pomiędzy obywatelamiG. (...), a mieszkańcami hostelu, była na tyle poważna, że wywołała u mieszkańców hostelu obawy co do bezpieczeństwa w obiekcie, zaś uJ. M.poczucie krzywdy i chęć rewanżu. O takim odbiorze omawianych wydarzeń świadczy powiadomienie o zdarzeniu przezD. O.F. N.oraz treść zeznańJ. M., w których deklarował, że mężczyzna, który go wówczas uderzył „ma przyjść i go przeprosić, bo inaczej mu nie wybaczy„(k.60-61). Z uwagi na powyższe sąd za w pełni wiarygodne uznał zeznaniaS. O.iD. O.w części, w których opisali oni moment i okoliczności zawiadomieniaF. N.o zaistniałej sytuacji, o obawach oraz pomysłach powiadomienia policji. Opisywane przez nich okoliczności wpisują się chronologicznie i logicznie w ciąg wydarzeń oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach innych mieszkańców hostelu, którzy byli obecni w czasie, gdy przed hostelem byliJ. M.iB. B.oraz później, gdy pod hostel podjechał samochódM.zF. N.iD. Z..

6, 7

Zeznania:
S. O.
D. O.
I. H.
Y.K.
M. H. (2)
M. S.

Sąd za wiarygodne uznał zeznaniaS. O.,D. O.,I. H.,Y.K.,M. H. (2)iM. S., w tej części ich zeznań która odnosiła się do okoliczności wyjazdu z terenu hostelu trzech samochodów w kierunku miejsca zamieszkania pokrzywdzonych obywateliG. (...). W tej części stanu faktycznego zeznania wszystkich omawianych świadków są zgodne i kategoryczne. Pozostają w zgodności z wyjaśnieniami oskarżonych oraz zapisami monitoringu, na których zarejestrowany został przejazd trzech pojazdów i z tego powodu sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawdziwego charakteru tej części zeznań omawianych świadków.

8

ZeznaniaJ. K. (1)

Sąd za wiarygodne uznał zeznaniaJ. K. (1), co do tego że podwoziłF. N.iD. Z.zulicy (...)naulicę (...)wB., jak również tego, że w trakcie przejazduD. Z.iF. N.mówili mu, że jadą załatwić pewną sprawę. W tej części zeznania świadka znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych, a także pośrednio, w zeznaniach mieszkańców hostelu, którzy w swoich relacjach zaznaczyli, że w samochodzieM.były co najmniej 3 osoby. W ocenie sądu zeznaniaJ. K. (1)w zakresie podawania przezD. Z.iF. N.celu wyjazdu zasługują na danie im wiary. Racjonalnym i zgodnym z zasadami doświadczenia życiowego jest bowiem to, żeJ. K. (1)zadał oskarżonym pytanie o cel wyjazdu, podwoził ich przecież grzecznościowo. Z drugiej strony logicznym i zgodnym z zasadami doświadczenia życiowego, jest to, że oskarżeni udzielili mu oględnej wypowiedzi, nie podając szczegółów tego co zamierzają zrobić. Stąd też sąd omawianą część stanu faktycznego oparł na zeznaniachJ. K. (1).
Co do innych kwestii podawanych przez świadkaJ. K. (1)sąd podszedł z dużą ostrożnością.J. K. (1)jako osoba znajoma dla oskarżonych miał osobisty motyw, aby ich faktyczne zachowania opisywać odmiennie niż w rzeczywistości przebiegały – korzystniej dla oskarżonych. Nadto, krytyczny stosunek świadka do ujawnienia swojego udziału i złożenia zeznań, świadek wyraził tym, iż dopiero na rozprawie złożył zeznania i potwierdził swoje uczestnictwo, która to okoliczność przeczy spontaniczności jego relacji. Ze względu na powyższe sąd nie dał wiary zeznaniom świadka w tych fragmentach, które dotyczą przebiegu wydarzeń przed posesją pokrzywdzonych, a które są sprzeczne z zeznaniamiS. O.,D. O.,J. M.,B. B.iG.T..

9, 10

Zeznania:
J. M.,B. B.,G.T.,
S. O.,
D. O.,
Y.K.,
M. H. (2),
M. S.,
i częściowoI. H.

Sąd kluczowe fragmenty stanu faktycznego odtworzył na podstawie zeznańJ. M.,B. B.,G.T.,S. O.,D. O.,Y.K.,M. H. (2),M. S.i częściowoI. H.. Na podstawie tych dowodów można chronologicznie i przyczynowo odtworzyć co się wydarzyło, kto, kiedy i jakie czynności wykonywał. Pozytywnej oceny omawianych dowodów nie zakłóca fakt, iż choć pozostają w ogólnej zgodności to charakteryzują się rozbieżnościami w zakresie szczegółów. Różnice w relacjach wynikać mogły z miejsca prowadzonych obserwacji, emocji towarzyszących wydarzeniom oraz jego dynamiki. Istotnym jest to, że z wszystkich omawianych dowodów wynika, że toF. N.iD. Z.jako jedyni udali się w kierunku budynku i zaatakowali pokrzywdzonych trzymanymi przez siebie przedmiotami. Każdy z omawianych świadków słyszał odgłosy wystrzałów, wszyscy też wskazywali naF. N., jako jedyną osobę u której widzieli broń i która to osoba oddawała strzały. Zeznania omawianych świadków pozostają też w zgodności do tego, kiedy padły pierwsze strzały i w stosunku do kogo, a także kiedy padły ostatnie strzały po których trafiony zostałG.T..
ZeznaniaS. O.,D. O.,Y.K.,M. H. (2),M. S.są zbieżne i konsekwentne. Pozostawały w pozytywnej korelacji z zeznaniami pokrzywdzonych.
Sąd dokonując pozytywnej oceny dowodów z zeznań pokrzywdzonych nie pominął tego, żeJ. M.iB. B.początkowo inaczej opisywali przebieg zdarzenia podając, iż strzały padły z przejeżdżającego pojazdu. Sąd nie dał wiary tym częściom depozycji obydwu pokrzywdzonych. Po pierwsze, w ocenie sądu, te części zeznańJ. M.iB. B.wynikały z obawy przed ich odpowiedzialnością za zachowania, które miały miejsce w hostelu, a które mogły być przyczyną przyjazdu napastników na ich posesję, z drugiej były one sprzeczne nie tylko z zeznaniami obywateliU. (...), ale także wyjaśnieniami oskarżonych iJ. K. (1). Sąd nie dał również wiary tym częściom relacji omawianych świadków z których wynika, że wychodząc z domu nie mieli przy sobie żadnych przedmiotów. Ta część ich zeznań jest sprzeczna zarówno z wyjaśnieniami oskarżonych, ale także obywateliU. (...)a nawet częściowo zeznaniamiG.T., który zeznał, iż wychodząc z domu wziął pogrzebacz. Deprecjonując tę cześć zeznań pokrzywdzonych sąd uznał, że pokrzywdzeni mieli powód do zatajenia okoliczności, iż w toku zdarzenia posiadali przy sobie jakieś narzędzia, nie chcieli bowiem wskazywać, iż ich zamierzeniem było atakowanie oskarżonych. Chcieli podkreślić swój status ofiary. Z drugiej strony sąd uznał, że te niezgodne z rzeczywistością elementy relacji obydwu pokrzywdzonych nie wpływają na podważenia wiarygodności ich zeznań w pozostałej części. To bowiem że zostali zaatakowani i w jaki sposób przezF. N.iD. Z.znajduje potwierdzenie nie tylko w zeznaniachS. O.,D. O.,Y.K.,M. H. (2),M. S., jak i częściowoI. H.iJ. K. (2), a co najważniejsze znajduje potwierdzenie we wnioskach opinii co do stopnia doznanych przez nich orazG.T., w toku zdarzenia, obrażeń.

11, 12

Zeznania:
E. D.
H. L.iA. C.

Sąd za wiarygodne uznał zeznaniaA. C.,E. D.iH. L.. Świadkowie ci nie mieli motywu do zeznawania nieprawdy. Nie byli blisko związani z pokrzywdzonymi ani oskarżonymi. Nie widzieli przebiegu zdarzenia, a jedynie skutki jego zaistnienia. Z uwagi na powyższe sąd nie miał powodów, aby zdeprecjonować wartość dowodową zeznań omawianych świadków i na ich podstawie dokonał ustaleń faktycznych stosownych fragmentów zdarzenia.

9, 12, 13,14, 15, 17 i 20

Opinie o stopniu obrażeń, opinia interdyscyplinarna, opnie balistyczne, opinia mechanoskopijna, opinia psychiatryczna.

Za wiarygodne sąd uznał dowody z opinii biegłych. Brak jest podstaw do zakwestionowania wartości omawianych dowodów. Opinie sporządzone zostały przez osoby posiadające odpowiednią wiedzę i kwalifikację w zakresie reprezentowanych przez siebie dziedzin oraz legitymującymi się właściwą wiedzą i umiejętnościami. Opiniujący posiadają odpowiednie doświadczenie zawodowe, opinie wydali po przeprowadzeniu stosownych badań i na udostępnionym materiale dowodowym, a postawione przez nich wnioski są jednoznaczne i stanowcze. Stąd też sąd uznał dowody te za pełnowartościowe i kompletne.
W zakresie opinii balistycznychP. D.orazG. B.wskazać należy, iż biegli początkowo stwierdzili, iż dowodowe łuska i pocisk nie zostały oddane z broni legalnie posiadanych przezF. N., które to wnioski na rozprawie zmienili. W ocenie sądu modyfikacja wniosków biegłych nie podważa ani ich kompetencji ani prawidłowości wykonanych przez nich badań. Dopytywani na rozprawie biegli oświadczyli, że pierwotne wnioski postawili, gdyż na łusce i pocisku nie było cech wspólnych. Dopytywani na rozprawie stwierdzili, że nie było też cech wykluczających oddanie strzału z broni oskarżonego. Wówczas wnioski swoje zmodyfikowali w ten sposób, iż nie wykluczają oddania strzału z naboju, którego elementem były dowodowe łuska i pocisk. Taki sposób opiniowania świadczy w ocenie sądu o początkowym niezrozumieniu postawionego biegłym pytania, który został w toku rozprawy skorygowany.

16

Zeznania:
M. E.
M. S.
P. K.

Za wiarygodne sąd uznał zeznania funkcjonariuszy policji. Zrelacjonowali oni przebieg wykonanych przez siebie czynności służbowych. Ich udział w zdarzeniu nie wynikał z osobistych motywacji, ale z polecenia służbowego. Ich zeznania są spójne, a nadto znajdują potwierdzenie w dokumentacji służbowej wykonanej po interwencji.

16, 17

Protokoły czynności policyjnych

Za wiarygodne sąd uznał dowody z protokołów czynności policyjnych, w tym oględzin osób i miejsc, zatrzymań osoby i rzeczy. Brak jest podstaw do zakwestionowania wartości omawianych dowodów. Czynności zostały wykonane przez odpowiednio przeszkolonych funkcjonariuszy, w oparciu o odpowiednie procedury, zaś protokoły z tych czynności zostały sporządzone prawidłowo, i co istotne, ani uczestnicy czynności ani strony nie kwestionowali rzetelności tychże protokołów.

7, 17, 18

Dokumentacja komornicza,
Dokumentacja niemiecka
monitoring

Sąd za wiarygodne i mogące stanowić podstawę do czynienia ustaleń faktycznych uznał dokumentację komorniczą dotyczącą postępowania egzekucyjnego prowadzonego na nieruchomości należącej doF. N.oraz dokumentacji niemieckiej dotyczącej kradzieży naczepy zabezpieczonej na posesjiF. N.. Sąd nie znalazł powodów do zakwestionowania prawdziwości i rzetelności powyższych dokumentacji, w szczególności, że żadna ze stron dowodów tych nie kwestionowała.
Za dowód wiarygodny sąd uznał również zapis monitoringu z przejazdu pojazdów. Sąd nie znalazł jakichkolwiek dowodów podważających prawdziwy charakter dowodu, w szczególności świadczący o jego spreparowaniu lub modyfikowaniu.

Dane osobowe,
Dane o karalności,
opinia o osadzonym, wywiad środowiskowy

Za w pełni wiarygodne sąd uznał także dowodyz dokumentów z opinii o osadzonym, wywiadu kuratora i danych o karalności. Brak jest podstaw do kwestionowania rzetelności sporządzenia powyższych dokumentów oraz danych w nich zawartych. Zostały opracowane przez uprawnionych i prawidłowo przeszkolonych urzędników. Zawarte w tych dokumentach dane zostały potwierdzone przez oskarżonych. Wszystkie wymienione dowody sąd uwzględnił przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w częściach, które zostały wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia.

3
PODSTAWA PRAWNA WYROKU

punkt rozstrzygnięcia wyroku

oskarżony

3.1 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1. oraz 4.

F. N.
D. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd przyjął, że zachowanie obydwu oskarżonych wypełniło znamiona występku polegającego na udziale w pobiciuJ. M.,G. T.iB. B., którego skutkiem był ciężki uszczerbek na zdrowiu pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu. W ocenie sądu zachowanie obydwu oskarżonych wypełniło znamiona tego przestępstwa. Obydwaj zaatakowali grupę osób narodowościg. (...)i uczynili to w wykonaniu uprzednio powziętego oraz uzgodnionego zamiaru. To, że oskarżeni przed wyjazdem uzgodnili po co jadą i, że będą działać razem, wynika po pierwsze z ich wypowiedzi udzielanychJ. K. (1), że „jadą rozwiązać problem”. Po drugie z tego, że przyczyną ich wyjazdu były informacje o wizycieG. (...)w hostelu i wzbudzenie tą wizytą obaw u mieszkańców hostelu, a także wypowiedzi kierowanych przezF. N.doD. O.o tym, że „takie problemy to rozwiązuje sam”, po której to wypowiedzi pojawił się zD. Z.przy hostelu i zażądał wskazania miejsca zamieszkaniaG. (...)i asysty mieszkańców z uwagi na to, że „może ich być więcej”. Po trzecie z przygotowania do „wizyty uG. (...)”, to jest wzięcia ze sobą kominiarek w pełni zasłaniających twarz oraz przedmiotów służących do zadawania obrażeń. Ta ostatnia okoliczność świadczy też o tym, że ich porozumienie i zamiar obejmowały dokonanie pobicia w sposób narażający pokrzywdzonych na co najmniej spowodowanie co najmniej ciężkich obrażeń ciała.D. Z.wziął bowiem ze sobą metalową pałkę dedykowaną do zadawania uderzeń, aF. N.broń palną w pełni sprawną i załadowaną ostrą amunicją. Kolejnym argumentem przemawiającym za istnieniem pomiędzy oskarżonymi porozumienia, w zakresie wspólnego zastosowania siły fizycznej wobec pokrzywdzonych było to, że jednocześnie wyszli z pojazdu mając już zamaskowane twarze i wspólnie, trzymając przedmioty, które zamierzali użyć w przestępstwie, udali się w kierunku budynku, w którym pokrzywdzeni zamieszkiwali. W opisanych warunkach nie sposób uznać, że obecność obydwu oskarżonych na miejscu zdarzenia nie była ze sobą powiązana oraz, że każdy z nich realizował wyłącznie swoje zamierzenia. Ponieważ do zadawania uderzeń oraz wystrzałów z broni palnej ostatecznie doszło sąd, nie miał wątpliwości, że oskarżeni wypełnili znamiona udziału w pobiciu. Dla takiej oceny sądu nie miało przy tym znaczenia to, żeD. Z.zaatakował tylko jednego z pokrzywdzonych zaśF. N.dwóch kolejnych. Każdy z oskarżonych wypełniał bowiem swoją część przestępstwa w ramach ustalonego dynamicznie podziału ról w wykonaniu jednego czynu zabronionego.
Sąd przypisał obydwu oskarżonym popełnię przestępstwa udziału w pobiciu w formach kwalifikowanych.
OdnośnieF. N.sąd przyjął, że jego zachowanie wypełniło znamiona czynu zart. 159 k.k.używał on bowiem w czasie przestępstwa broni palnej, pod postacią karabinka o kalibrze 5,66 mm (0.22). Ponieważ na skutek użycia tej broni w zdarzeniu obrażeń naruszających czynności narządu, ciała na okres powyżej 7 dni, doznałJ. M., sąd kwalifikację prawną czynu przypisanegoF. N.uzupełnił oart. 157 § 1 k.k.Z uwagi zaś na fakt, że na skutek użycia przezF. N.przedmiotowej broniG.T.doznał choroby realnie zagrażającej życiu, sąd kwalifikację tę uzupełnił o wypełnienie znamion czynu zart. 156 § 1 punkt 2 k.k.
W ocenie sądu zadanie przezF. N.obrażeń od broni palnej obydwu pokrzywdzonym było umyślne. W zakresie rany postrzałowej nogiJ. M.oskarżony nie kwestionował tego, że właśnie w tę część ciała celował i chciał postrzelić pokrzywdzonego, choć według niego uczynił to w obronie koniecznej, o czym w dalszej części uzasadnienia, tak w zakresie rany postrzałowejG.T.oskarżony w ogóle zakwestionował oddanie strzału powodującego tę ranę, wariantowo zaś, iż oddany przez niego strzał w klatkę piersiową był przypadkowy, wynikał z potknięcia, w sytuacji odchodzenia do tyłu, co miało spowodować podniesienie lufy i przypadkowe oddanie strzału. Sąd obydwie te wersje odrzucił. W ocenie sądu materiał dowodowy, w szczególności kategoryczne i precyzyjne zeznaniaG.T.jednoznacznie wskazują, że strzał do niego oddany został przezF. N., z bliskiej odległości i nie był poprzedzony utratą równowagi. Z zeznań tych jednoznacznie wynika również, że strzał oddany został w sytuacji, gdyG.T.zwrócony był twarzą doF. N.. Z zeznaniami tymi korelują zeznania obserwujących zdarzenie obywateliU. (...). Podkreślenia wymaga przy tym, że ani żaden ze świadków, aniD. Z., ani nawetF. N.nie widzieli innej osoby oddającej strzał bądź strzały. Ma to kapitalne znaczenie, albowiem jak wynika z opinii balistycznej, strzał doG.T.oddany został z odległości nie większej niż półtora metra (k.1118). Biorąc to pod uwagę oraz pozycję pokrzywdzonego i oskarżonego, ten ewentualny strzelec musiałby znajdować się obokF. N.. Uwzględniając powyższe sąd odrzucił wersję o oddaniu strzału doG.T.przez inną niżF. N.osobę. Oprócz momentu oddania strzału podkreślenia wymaga, iż w toku późniejszych czynności, w tym przeszukania pomieszczeń zajmowanych przez pokrzywdzonych, nie ujawniono śladów świadczących o oddaniu strzału lub strzałów z wnętrza budynku. W zakresie przypadkowego oddania strzału doG.T.sąd i tę wersję odrzucił. W tym wypadku również ustalenia oparł na zeznaniach pokrzywdzonegoT.oraz zeznaniach mieszkańców hostelu, którzy nie wspominali o jakimś wycofywaniu i potknięciuF. N., ale także na analizie takiego przebiegu zdarzenia przez pryzmat zasad prawidłowego rozumowania i doświadczenia życiowego. Przecież, gdybyF. N.oddał strzał idąc do tyłu, w sytuacji gwałtownej utraty równowagi i odchylenia w stronę pleców, to oddany przez niego strzał skierowany by został ku górze, co nie znajduje odzwierciedlenia w opinii iterdyscyplinarnej. Reasumując - z uwagi na umyślne oddanie strzałów do obydwu pokrzywdzonych i spowodowanie u nich obrażeń przeF. N.sąd uzupełnił kwalifikację prawną przypisanego mu czynu w sposób wskazany powyżej.
Z uwagi na fakt, iż oskarżony umyślnie oddał strzał w kierunku klatki piersiowejG.T.i na skutek tego strzału spowodował u pokrzywdzonego chorobę realnie zagrażającą życiu, sąd uznał, iżF. N.działał z zamiarem pozbawienia życiaG.T.. W ocenie sądu oskarżony oddając strzał w klatkę piersiową pokrzywdzonego mógł co najmniej liczyć się z tym, iż może pozbawić go życia. W klatce piersiowej znajdują się bowiem organy i naczynia krwionośne kluczowe dla życia człowieka, zaś użycie broni palnej w te okolice zawsze wiąże się z ryzykiem ich uszkodzenia. Ponieważ skutek w postaci śmierci pokrzywdzonego nie nastąpił, to zaś ze względu na udzielenie mu szybkiej pomocy medycznej, sąd kwalifikację prawną przypisanego oskarżonemu czynu uzupełnił ostatecznie oart. 13 § 1 k.k.w związku zart. 148 § 1 k.k., przyjmując, żeF. N.działał z zamiarem ewentualnym.
OdnośnieD. Z.sąd przyjął, że zachowanie tego oskarżonego wypełniło znamionaart. 158 § 2 k.k., to jest że uczestniczył on w pobiciu, na skutek którego pokrzywdzony doznał ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu.
Po pierwsze wskazać należy, iż sąd nie podzielił stanowiska prokuratora o tym, żeD. Z.uczestnicząc w przestępstwie posługiwał się niebezpiecznym narzędziem podobnie do noża lub broni palnej. Nie budzące wątpliwości dla sądu było to, żeD. Z.atakującB. B.używał pałki teleskopowej, tyle tylko, iż nie sposób uznać, że pałka ta stanowił narzędzie podobnie niebezpieczne do noża czy broni palnej. Choć pałka wykonana była z metalu, to nie była ona przedmiotem ciężkim, masywnym, który nawet przy silnym użyciu mógłby spowodować skutki podobne do użycia noża czy broni palnej(podobnie w wyrku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 27 lutego 2013 roku w sprawie II AKa 26/13 oraz wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 9 lipca 2020 roku w sprawie II AKa 89/20). Z uwagi na powyższe sąd wyeliminował z opisu czynu przypisanegoD. Z.elementy wskazujące, że w czasie czynu posługiwał się on podobnie do noża i broni palnej niebezpiecznym narzędziem, a w konsekwencji nie zastosował kwalifikacji zart. 159 k.k.Jak wynika bowiem z treści tego przepisu tę formę kwalifikowana pobicia wypełnia tylko ten ze sprawców, który bronią palną, nożem, lub innym podobnie niebezpiecznym narzędziem się posługuje, co w odniesieniu doD. Z.nie nastąpiło.
W dalszej części sąd podjął rozważania jakim kształcie czyn winien być przypisanyD. Z.. Uczestniczył on w pobiciu trzech obywateliG. (...)ale atakował tylko jednego i ten pokrzywdzony nie doznał znaczących obrażeń. Z drugiej stronyD. Z.deklarował, że nie miał wiedzy, iżF. N.wziął ze sobą broń palną(k.983). W ocenie sądu niezależnie od wątpliwości co do tego, czyD. Z.w ramach przyjętego porozumienia wiedział, żeF. N.weźmie ze sobą i będzie używał broń palną, to wiedzę taką zdobył podczas pierwszej części zdarzenia. Jak wynika bowiem z ustalonego przez sąd przebiegu wydarzeń, najpierw oddane zostały przezF. N.strzały doJ. M., zaś dopiero później z domu wyszedłB. B., którego zaatakowałD. Z.. W tych warunkach atakD. Z.naB. B.nastąpił w czasie, kiedy miał on już świadomość, żeF. N.w trakcie zdarzenia nie tylko posiada, ale też posługuje się bronią palną. Pomimo tego realizował wspólne zamierzenie. Skoro tak, to musiał liczyć się z tym, że użycia broni palnej w dalszej części zdarzenia może spowodować poważne skutki zdrowotne, a nawet śmierć pokrzywdzonych i zaakceptował to. Ponieważ wynikiem tej części zdarzenia, w którejD. Z.działał już ze świadomością używania przezF. N.broni palnej było spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiuB. B.pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu, sąd przypisał temu oskarżonemu czyn wypełniający znamiona występku zart. 158 § 2 k.k.(podobnie w wyr. SN z 12.11.1981 r., II KR 289/81, OSNPG 1982, Nr 6, poz. 80; wyr. SA w Katowicach z 6.7.2017 r., II AKa 204/17,L.; wyr. SA w Krakowie z 30.11.2016 r., II AKa 202/16,L.).
Sąd nie zastosował kumulatywnej kwalifikacji w odniesieniu doD. Z., uznając, że zakwalifikowanie jego czynu jako występku zart. 158 § 2 k.k.pochłania skutki zdrowotne spowodowane przez niegoB. B., ale skutki te opisał w treści przypisanego oskarżonemu czynu.
Choć prokurator nie zarzuciłD. Z.współudziału w usiłowaniu zabójstwaG.T.dla porządku wskazać należy, iż czyn te stanowił eksces ze stronyF. N., sąd nie znalazł żadnych dowodów na to, żeD. Z.swoim zamiarem bezpośrednim obejmował spowodowanie śmierci tego pokrzywdzonego.
Sąd nie podzielił argumentacji obrońcy co do tego, że obydwaj oskarżeni działali w obronie koniecznej, gdyż byli zaatakowani przez pokrzywdzonych, jak i tego, że ewentualnie ich zachowanie można rozpatrywać przez pryzmat przekroczenia granic obrony koniecznej. Jak wynika z treści at. 25§ 1 k.k.„nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem”. W rozpoznawanej sprawie, co wynika z ustalonego stanu faktycznego, agresorami byliF. N.iD. Z.. Choć mieli możliwość zawiadomienia policji o negatywnych zachowaniachJ. M.iB. B.w hostelu, a tym samym rozwiązania problemu zgodnie z prawem przez przygotowane do tego organa, zdecydowali się na to, że sami swoim zachowaniem zniechęcą pokrzywdzonych do nachodzenia mieszkańców hostelu. Sąd nie dał przy tym wiary oskarżonym, że chcieli oni jedynie porozmawiać z pokrzywdzonymi. Przeczy temu fakt zamaskowania twarzy oraz wzięcie pałki i broni palnej. Nie są to zwyczajowe przedmioty wykorzystywane podczas rozmów i negocjacji. Jeżeli zaś wzięli je bo obawiali się ataku, to tym bardziej winni zaniechać osobistego kontaktu z obywatelamiG. (...)i sprawę zgłosić właściwym organom. Podkreślenia wymaga przy tym, iż to oskarżeni wybrali czas i miejsce zaatakowania pokrzywdzonych. Przygotowali się do tego biorąc ze sobą przedmioty, które zapewniły im przewagę. W żadnym momencie zdarzenia zachowanie obywateliG. (...)nie zagroziło oskarżonym, w sposób świadczący o konieczności zastosowania przez nich obrony koniecznej. W tych warunkach sąd wykluczył działanie oskarżonych w warunkach obrony koniecznej. W ocenie sądu fakt, iż pokrzywdzeni wychodząc z domu zabrali ze sobą jakieś przedmioty, czy to nóż, czy pogrzebacz czy to toporek lub szufelkę oceny takiej w żaden sposób nie zaburza. Pokrzywdzeni nie użyli tych przedmiotów w sposób zagrażający w oskarżonym, zaś sam fakt wzięcia tychże przedmiotów był ich strony jak najbardziej racjonalny. W końcu na teren ich posesji wtargnęli zamaskowani napastnicy uzbrojeni w palkę i broń palną.

3.2 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

3.

F. N.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd uznał, żeF. N.w ramach zarzucanego mu wpunkcie IIIczynu swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 292 § 1 k.k.to jest nieumyślnego paserstwa. Zgodnie z treścią tego przepisu odpowiedzialności karnej podlega ten, „kto rzecz, o której na podstawie towarzyszących okoliczności powinien i może przypuszczać, że została uzyskana za pomocą czynu zabronionego, nabywa lub pomaga do jej zbycia albo tę rzecz przyjmuje lub pomaga do jej ukrycia”.
Wedle ustalonego stanu faktycznego bezsporne jest to, żeF. N.skradzioną na terenieN. (...)
  Nnaczepę przyjął i przechowywał na zarządzanym przez siebie parkingu. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, że przyczepę tę przyjął od klienta w zastaw wypożyczonej przez siebie naczepy oraz, że w żaden sposób nie przypuszczał, że może ona pochodzić z kradzieży. Okoliczności podnoszone przez oskarżonego stoją w sprzeczności nie tylko z zasadami prawidłowego prowadzenia działalności gospodarczej, ale także z zasadami doświadczenia życiowego. Po pierwsze oczywistym jest to, że przyjmując w zastaw jakąkolwiek rzecz w ramach działalności gospodarczej i to pod zastaw przekazanej w użytkowanie własnej wartościowej rzeczy, elementarną czynnością jest sprawdzenie tożsamości kontrahenta o własności przyjmowanej w zastaw rzeczy. Tymczasem przyjęta przez oskarżonego naczepa nie tylko była pozbawiona tabliczki znamionowej, co dla profesjonalisty powinno być łatwe do wychwycenia, ale także oznaczona była próbnymi numerami rejestracyjnymi od innego pojazdu (k.1428).
W tych warunkach sąd uznał, że oskarżony przyjmując ową naczepę na swój parking, na podstawie opisanych okoliczności powinien i mógł przypuszczać, że pochodzi ona z czynu zabronionego, w szczególności, że jej ładunkiem były odpady w postaci zużytych opon wymagających utylizacji, a tym samym, że jego zachowanie wypełniło znamiona czynu zart. 292 § 1 k.k.

3.5 Uniewinnienie

2.

F. N.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Sąd uniewinniłF. N.od zarzucanego wpunkcie IIczynu, który miał polegać na posiadaniu przez niego, w dniu 13 kwietnia 2020 roku, nieustalonej broni palnej długiej kalibru 5,66 mm, to jest o czyn zart. 263 § 2 k.k.

    Zarzut ten prokurator oparł na opiniach biegłych z zakresu balistyki, wedle których odnalezione na miejscu zdarzenia łuska i pocisk kal. 5,66 mm nie zostały wystrzelone z broni długiej, którą legalnie posiadałF. N., to jest karabinka Smith & Wesson oraz karabinka jednostrzałowego CM2. Na podstawie tych opinii oraz przyjęciu, że toF. N.oddawał w toku zdarzenia strzały prokurator wywodził, że w dniu zdarzeniaF. N.posiadał i posłużył się nieustaloną i nie posiadaną przez siebie legalnie bronią.

W toku postępowania sądowego opinie biegłych zostały uzupełnione. Wedle oświadczeń biegłych złożonych na rozprawie, poprzednio opracowane wnioski, zasadzały się na ustaleniu, iż brak jest jakichkolwiek śladów świadczących o tożsamości łuski, pocisku i karabinków. Biegli dodali też, iż nie stwierdzili na dowodowej łusce i pocisku śladów świadczących o braku tożsamości z karabinkami. W konsekwencji zmienili poprzednio *postawione wnioski w taki sposób, że stwierdzili, iż dowodowa łuska i pocisk wykazują zbieżność grupową z bronią należącą do oskarżonego a w związku z tym nie wykluczyli, że w toku zdarzenia oskarżony odstrzelił naboje, których elementami były dowodowy pocisk i łuska, z legalnie posiadanych przez siebie karabinków. W tej sytuacji sąd uznał, iż pojawiły się nie dające się rozstrzygnąć wątpliwości w zakresie tego, czy oskarżony w toku zdarzenia strzały oddawał z legalnie posiadanej broni palnej, czy też z broni nieustalonego pochodzenia, a w takiej sytuacji, zgodnie z zasadąart. 5 § 2 k.p.k., sąd zobligowany został do rozstrzygnięcia powstałych wątpliwości na korzyść oskarżonego i przyjął, że w dniu 13 kwietnia 2020 rokuF. N.używał własnej, leganie posiadanej broni, a w dalszej konsekwencji uniewinniłF. N.od przedmiotowego czynu.

4
Kary, środki karne, przepadek, środki kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

F. N.

1

1

Jako okoliczności obciążające sąd uznał:

a
działanie wspólne z inną osobą,

b
działanie na szkodę wielu pokrzywdzonych,

c
wiodącą rolę w przestępstwie,

d
spowodowanie poważnych obrażeń u dwóch pokrzywdzonych,

e
niską motywację wyrażoną działaniem w ramach samosądu,

f
kumulatywną kwalifikację czynu, składającej się z 4 naruszonych przepisów ustawy karnej,

g
negatywne zachowanie po popełnieniu przestępstwa wyrażone bezkrytycznym stosunkiem do popełnionego czynu oraz łamaniem regulaminu jednostki penitencjarnej zachowaniami godzącymi w istotę zastosowanego względem niego środka zapobiegawczego – zakazu nieuprawnionego kontaktowania się prze telefon.

Jako okoliczności łagodzące sąd uznał:

a
Dotychczasową niekaralność za przestępstwa,

b
Działanie z zamiarem ewentualnym,

c
Prowadzenie ustabilizowanego trybu życia przed popełnieniem przypisanego czynu,

d
Częściowe przyznanie się do dokonania czynu polegającego na użyciu broni palnej w toku zdarzenia,

Uwzględniając wszystkie omówione okoliczności mające wpływ na wysokość kary, górną i dolną granicę zagrożenia ustawowego(wedle reguł obowiązujących do dnia 30 września 2023 roku), jak również względy indywidualnego i społecznego jej oddziaływania sąd uznał, że kara 11 lat pozbawienia wolności będzie karą adekwatną w odniesieniu do stopnia zawinienia, a także w pełni zrealizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze względem oskarżonego oraz zadośćuczyni społecznemu poczuciu sprawiedliwości, nie będzie bowiem karą zbyt łagodną ani zbyt surową.

F. N.

3

1

Jako okoliczności obciążające sąd uznał:

a
negatywne zachowanie po popełnieniu przestępstwa wyrażone bezkrytycznym stosunkiem do popełnionego czynu oraz łamaniem regulaminu jednostki penitencjarnej,

b
relatywnie wysoką wartość przedmiotu przestępstwa,

Jako okoliczności łagodzące sąd uznał:

a
Dotychczasową niekaralność za przestępstwa,

b
Działanie z zamiarem ewentualnym,

c
Prowadzenie ustabilizowanego trybu życia przed popełnieniem przypisanego czynu,

Uwzględniając wszystkie omówione okoliczności mające wpływ na wysokość kary, górną i dolną granicę zagrożenia ustawowego, jak również względy indywidualnego i społecznego jej oddziaływania sąd uznał, że kara 3 miesięcy pozbawienia wolności będzie karą adekwatną w odniesieniu do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu, a także w pełni zrealizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze względem oskarżonego.

F. N.

4

1 i 3

Uwzględniając, iż w stosunku do oskarżonego orzeczono 2 kary tego samego rodzaju, które podlegały łączeniu, sąd zobligowany został do orzeczenia kary łącznej w odniesieniu do wymierzonych mu w punktach 1 i 3 kar pozbawienia wolności.
Zgodnie z treścią 86§ 1 i 2 k.k.(w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2023 roku). Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach.
Sąd wymierzając karę łączną wziął pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć względem oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W ocenie sądu powyższe względy przemawiały za ustaleniem w odniesieniu doF. N.kary łącznej przy zastosowaniu zasady mieszanej. Obydwa przestępstwa popełnione były w podobnym czasie. Ta okoliczność przemawiała za miarkowaniem wymiaru kary łącznej przy zastosowaniu zasady absorpcji. Z kolei różnica rodzajowa obydwu przestępstw, za które wymierzone były kary cząstkowe i ich popełnienie na szkodę różnych pokrzywdzonych, przemawiały za zastosowaniem zasady kumulacji. Uwzględniając powyższe wskazania sąd uznał że kara łączna pozbawienia wolności określona w punkcie 4 wyroku, to jest kara 11 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności, będzie karą sprawiedliwą, adekwatnie dolegliwą, ułatwiać będzie osiągnięcie wobec oskarżonego celów wychowawczych i nie będzie w odbiorze społecznym odbierana jako zbyt łagodna lub surowa, co wpłynie na prawidłowe kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd w podstawie wymiaru kary łącznej wskazałart. 4 § 1 k.k.ponieważ wcześniejsza treść przepisu w chwili czynu była dla oskarżonego względniejsza.

D. Z.

6

6

Jako okoliczności obciążające sąd uznał:

a
działanie wspólne z inną osobą,

b
działanie na szkodę wielu pokrzywdzonych,

c
użycie w przestępstwie narzędzia w postaci pałki teleskopowej,

d
niską motywację wyrażoną działaniem w ramach samosądu,

e
uprzednią karalność w tym za przestępstwa podobne rodzajowo,

Jako okoliczności łagodzące sąd uznał:

a
drugorzędną rolę w przestępstwie,

b
Prowadzenie ustabilizowanego trybu życia przed popełnieniem przypisanego czynu,

Uwzględniając wszystkie omówione okoliczności mające wpływ na wysokość kary, górną i dolną granicę zagrożenia ustawowego(wedle reguł obowiązujących do dnia 30 września 2023 roku), jak również względy indywidualnego i społecznego jej oddziaływania sąd uznał, że kara 2 lat pozbawienia wolności będzie karą adekwatną w odniesieniu do stopnia zawinienia, a także w pełni zrealizuje cele zapobiegawcze i wychowawcze względem oskarżonego oraz zadośćuczyni społecznemu poczuciu sprawiedliwości, nie będzie bowiem karą zbyt łagodną ani zbyt surową.

5
INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

F. N.

5

Z uwagi na to, iż w toku postępowania wobec oskarżonego stosowany był środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania Sąd zobligowany był do zaliczenia tego okresu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.

D. Z.

7

Z uwagi na to, iż w toku postępowania wobec oskarżonego stosowany był środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania Sąd zobligowany był do zaliczenia tego okresu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności.

6
INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1
Sąd całość wyroku oparł na przepisach w brzmieniach obowiązujących do dnia 30 września 2023 roku, albowiem uznał, że były one korzystniejsze dla oskarżonych. W chwili obecnej przestępstwo zart. 148 § 1 k.k.stanowi zbrodnię zagrożoną karą co najmniej 10 lat pozbawienia wolności, w sytuacji, gdy w czasie popełnienia czynu dolna granica zagrożenia tego czynu wynosiła 8 lat pozbawienia wolności. Obecnie mniej korzystne są też przepisy regulujące sposób ustalania kary łącznej. Występek zart. 158 § 2 k.k.w chwili obecnej zagrożony jest karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności w sytuacji, gdy wedle poprzednio obowiązujących przepisów zagrożenie to wynosiło od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności. Z uwagi na fakt, iż wyroku nie można opierać na dwóch różnych stanach prawnych sąd w podniesieniu do wszystkich rozstrzygnięć zastosował przepisy w brzmieniach obowiązujących do 30 września 2023 roku, zaś w rozstrzygnięciachart. 4 § 1 k.k.wskazywał tylko w tych wypadkach, w których brzmienie przepisu uległo faktycznej zmianie.

2
Sąd nie zasądził na rzecz pokrzywdzonych zadośćuczynień za doznaną krzywdę. Prokurator wniósł o orzeczenia zadośćuczynień na rzeczG.T.iJ. M.. Wniosek ten złożył w mowach końcowych, po zamknięciu przewodu sadowego. Ze względu na to sąd nie był zobligowany do zasądzenia zadośćuczynień, mógł jedynie fakultatywnie zadośćuczynienia takie rozważyć. W ocenie sądu zasądzenie zadośćuczynień w niniejszym postępowaniu karnym na rzecz pokrzywdzonych nie było zasadne. Pokrzywdzeni nie interesowali się przebiegiem procesu. Nie stawili się na rozprawę, a miejsce ich pobytu nie jest znane. Sądowi nie udało się nawet ustalić czy przebywają na terenieR. (...)czy innego kraju, a jeżeli tak to którego. W tej sytuacji zasądzanie zadośćuczynień na rzecz zarównoG.T.iJ. M.było by nie tylko niecelowe ale i niewykonalne, a to z uwagi na fakt, iż nie wiadomo w jaki sposób oskarżeni mogliby przekazać tę należność pokrzywdzonym. Z uwagi na powyższe sąd nie zasądził żądanych przez prokuratora zadośćuczynień.

7
KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8.

Sąd zasądził odF. N.kwotę 40.000 złotych, zaś odD. Z.kwotę 10.000 złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych z przypadających na nich części tychże kosztów, uznając, iż orzeczenie ich w większej wysokości na każdego z nich, a to uwzględniając aktualną sytuacjęF. N., który obecnie nie posiada majątku z uwagi na zlicytowanie należącej do niego nieruchomości oraz nie uzyskuje dochodów przebywając w jednostce penitencjarnej, zaśD. Z.również nie uzyskiwał dochodów przebywając w izolacji, a w przypadku uprawomocnienia się wyroku ponownie będzie pozbawiony możliwości wykonywania pracy, będzie dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację majątkową i rodzinną.
Różnicując wysokość kosztów sąd wziął pod uwagę, iż w większości generowane one były opiniami balistycznymi i medycznymi, które dotyczą jedynieF. N..

8
PODPIS

Adam Karowicz Monika Gradowska