Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 208/23
Data wyroku: 2024-02-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: asesor sądowy Katarzyna Kozłowska
Słowa kluczowe: Znieważanie, Naruszenie nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.k. w zb. z art.  226§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k.

Sygn. akt II K 208/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 lutego 2024 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku II Wydział Karny w składzie:

Przewodnicząca – asesor sądowy Katarzyna Kozłowska

    Protokolant– stażysta Anna Gawarecka-Olbryś, p.o. sekr. sąd. Weronika Pajewska
pod nieobecność Prokuratora Prokuratury Rejonowej wG.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lutego 2024 roku
sprawyE. B. (1), córkiW.iI.z domuS., urodzonej
03 listopada 1984 r. wM.
oskarżonej o to, że:
w dniu 10 grudnia 2022 roku w m.W.gm.G.oraz wG.w trakcie interwencji podjętej wobec niej przez policjantów KPP wG.M. L.orazŁ. K. (1)na tereniehotelu (...)przyul. (...)wW., a następnie podczas udzielania jej pomocy medycznej przez ratowniczkęZespołu (...)naruszył nietykalność wymienionychw ten sposób, że uderzyła ręką w twarzŁ. K. (1), podrapała go paznokciami po twarzy i lewej dłoni oraz kilkukrotnie kopnęła go w różne części ciała, kilkukrotnie kopnęłaM. L.po nogach oraz w okolicę szczęki i ugryzła gow lewe udo, a także opluła po twarzyE. W., a nadto wyzywała wymienionych słowami wulgarnymi,
tj. o czyn zart. 222 § 1 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.

I
oskarżonąE. B. (1)uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 222 § 1 k.k.w zb. zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., z tą zmianą opisu czynu, że słowo „naruszył” zastępuje słowem „naruszyła” i za to na podstawieart. 222§ 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 34 § 1 i §1a pkt 1 k.k.w zw. zart. 35 § 1 k. k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wymierza jej karę 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podstawieart. 46 § 2 k.k.orzeka od oskarżonejE. B. (1)nawiązkę poprzez zapłatę kwoty po 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz pokrzywdzonychŁ. K. (1),M. L.orazE. W.;

III

na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wpunkcie Ikary ograniczenia wolności zalicza oskarżonej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie,tj. od dnia 10 grudnia 2022 r., godz.01:50 do dnia 10 grudnia 2022 r. godz. 18:05;

IV

zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. B.kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 138 (sto trzydzieści osiem) złotych tytułem podatku Vat;

V

zwalnia oskarżoną w całości od ponoszenia kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 208/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

E. B. (1)

w dniu 10 grudnia 2022 roku w m.W.gm.G.orazwG.w trakcie interwencji podjętej wobec niej przez policjantów KPP wG.M. L.orazŁ. K. (1)na tereniehotelu (...)przyul. (...)wW.,a następnie podczas udzielania jej pomocy medycznej przez ratowniczkęZespołu (...)naruszyła nietykalność wymienionych w ten sposób, że uderzyła ręką w twarzŁ. K. (1), podrapała go paznokciami po twarzy i lewej dłoni oraz kilkukrotnie kopnęła go w różne części ciała, kilkukrotnie kopnęłaM. L.po nogach oraz w okolicę szczęki i ugryzła go w lewe udo, a także opluła po twarzyE. W., a nadto wyzywała wymienionych słowami wulgarnymi, tj. czyn zart. 222 § 1 k.k.w zb. zart. 226§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
W dniu 9 grudnia 2022 r. w miejscowościW.na tereniehotelu (...)odbywał się turniej piłki nożnej.E. B. (1)przyjechała do hotelu wraz zM. S. (1), którego syn brał udział w turnieju. Na miejscu była jużA. K., która również przyjechała kibicować swojemu synowi na turnieju piłkarskim. Tego wieczoruE. B. (2),M. S. (1),A. K.i inni rodzice uczestników turnieju wieczorem brali udział w imprezie integracyjnej, podczas które spożywali różnego rodzaju alkohol. Impreza odbywała się w pokoju hotelowymA. K..E. B. (1)również tego wieczoru spożywała alkohol.

2
Około godziny 00:00A. K.wraz z koleżankami usłyszała niepokojące krzyki z pokojuE. B. (1)iM. S. (1).E. B. (1)po powrocie do swojego pokoju upadła na podłogę w łazience. GdyM. S. (1)próbował jej pomócE. B. (1)wpadła w szał. Zaczęła krzyczeć na ww. wymienionego, szarpać się z nim i kazała mu wyjść z pokoju.M. S. (1)próbował unieruchomićE. B. (1)na podłodze, żeby ww. nie zrobiła sobie krzywdy. Po przyjściu do pokojuA. K.M. S. (2)opuścił budynek hotelu.A. K.również próbowała uspokoićE. B. (1), jednak bezskutecznie, w związku z tym wezwała karetkę pogotowania.

3
Na miejsce pierwsi dotarli funkcjonariusze Policji-M. L.orazŁ. K. (1), a następnie lekarz z karetki pogotowania wraz zE. W.- ratownikiem medycznym. W obecności funkcjonariuszy policji -E. B. (1)zachowywała się irracjonalnie - piszczała, krzyczała, po chwili się śmiała. Reagowała agresją na policjantów i swoje koleżanki. Agresja wobec policjantów nasiliła się, gdyE. B. (1)usłyszała, że na miejsce przyjedzie karetka pogotowia. Wobec nasilenia agresji funkcjonariusze policji musieli użyć wobec niej środków przymusu bezpośredniego. W trakcie interwencjiE. B. (1)uderzyła ręką w twarzŁ. K. (1), podrapała go paznokciami po twarzy i lewej dłoni oraz kilkukrotnie kopnęła go w różne części ciała. Ponadto kilkukrotnie kopnęłaM. L.po nogach oraz w okolicę szczęki i ugryzła go w lewe udo. JednocześnieE. B. (1)wyzywała wymienionych słowami wulgarnymi.

4
E. B. (1)karetką pogotowia została przewieziona do Szpitala wG.. Z uwagi na agresywne zachowanie ww. jeden z policjantów –Ł. K. (2)pojechał w karetce pogotowania. Podczas podróży karetką pogotowaniaE. B. (1)rzucała się na noszach, była agresywna i pobudzona, wyzywałaE. W.słowami wulgarnymi oraz gdy wspomniana schyliła się nad nią plunęła jej w twarz. W takiej atmosferze przebiegła cała podróż zW.do Szpitala wG..

5
Na terenie SOR wG.E. B. (1)była nadal agresywna i wyzywała słowami wulgarnymi funkcjonariuszy policji. Po przeprowadzeniu badania, lekarz nie stwierdził potrzeby hospitalizacji.E. B. (1)została przewieziona do KPP wG., gdzie nadal była agresywna i wulgarna. Została zatrzymana w PDOZ i zwolniona w dniu 10 grudnia 2022 r., godz. 18:05.

6
E. B. (1)miała przebyte zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane oraz epizody depresyjne. W dniu zdarzenia ww. zażyła lek –F.w dawce 40 mg. Spożycie alkoholu i lekuF.w dniu zdarzenia spowodowało uE.B.stan upojenia prostego lub odurzenia. Przy czymE. B. (1)wprowadziła się w stan nietrzeźwości lub odurzenia powodujący wyłączenie lub ograniczenie poczytalności, które przewidywał albo mogła przewidzieć.

7
E. B. (1)była wcześniej karana.

1
zeznaniaA. K.

2
zeznaniaM. S. (1)

3
wyjaśnieniaE. B. (1)

4
zeznaniaA. K.

5
zeznaniaM. S. (1)

6
zeznaniaŁ. K. (1)

7
zeznaniaM. L.

8
zeznaniaE. W.

9
dokumentacja medycznaŁ. K.

10
protokół oględzin osoby z dokumentacja fotograficzną

11
odpis notatnika służbowego

12
zeznaniaŁ. K. (1)

13
zeznaniaM. L.

14
zeznaniaE. W.

15
zeznaniaD. S.

16
odpis notatnika służbowego

17
zeznaniaŁ. K. (1)

18
zeznaniaM. L.

19
zeznaniaE. W.

20
protokół zatrzymania

21
odpis notatnika służbowego

22
wyjaśnieniaE. B. (1)

23
opinia biegłych z zakresu psychiatrii sądowej

24
karta karna

25
wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla Warszwy Pragi-Południe w Warszawie z 2.03.2021 r., II K 72/21

k. 28-29v, k. 201v-202
k.32-33-k.176, k. 202-202v
k.39-40
k. 28-29v, k. 201v-202
k.32-33-k.176, k. 202-202v
k.11-12, k.203-203v
k.9-10, k.203v-204
k.25, k.202v-202
k.8
k.19-21, k.22-23
k.69-72
k.11-12, k.203-203v
k.9-10, k.203v-204
k.25, k.202v-202
k.47, k.204v
k.69-72
k.11-12, k.203-203v
k.9-10, k.203v-204
k.25, k.202v-202
k.4
k.69-72
k.39-40
k.108-113
k.186
k.51-52

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1
1,2
1,2
3,4,5
3,4,5
3,4,5
4
3,4,5,6,7
6

wyjaśnieniaE. B. (1)
zeznaniaA. K.
zeznaniaM. S. (1)
zeznaniaŁ. K. (1)
zeznaniaM. L.
zeznaniaE. W.
zeznaniaD. S.
dokumentacja medyczna
Ł. K., protokół oględzin osobyz dokumentacja fotograficzną, odpis notatnika służbowego, karta karna, wyrok nakazowy Sądu Rejonowego dla Warszwy Pragi-Południew Warszawiez 2.03.2021 r., II K 72/21
opinia biegłych z zakresu psychiatrii sądowej

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonej, w zakresie w jakim wskazała, że była w dniu zdarzenia whotelu (...)oraz spożywała alkohol i zażywała lekF.. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej były spójne, logiczne i znajdowały swoje odzwierciedlenie w zeznaniach pozostałych świadków przesłuchanych w sprawie oraz dokumentacji medycznej.
Zeznania świadkaA. K.w ocenie Sądu należało uznać za wiarygodne, albowiem miały pokrycie również w zeznaniach świadkaM. S. (1), czy też wyjaśnieniach oskarżonej w zakresie w jakim Sąd dał wiarę. Świadek miała wiedzę odnośnie agresywnego i irracjonalnego zachowania oskarżonej w hotelu przed przybyciem służb. Jednakże świadekA. K.nie była bezpośrednim świadkiem znieważenia, czy naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariuszy publicznych przezE. B. (1). W ocenie Sądu nie ujawniły się żadne okoliczności pozwalające zakwestionować ich treści, czy wiarygodności, były spójne i logiczne.
ŚwiadekM. S. (1)nie była bezpośrednim świadkiem znieważenia, czy naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariuszy publicznych przezE. B. (1). Jednakże świadek posiadała wiedzę na temat agresywnego i irracjonalnego zachowania oskarżonej w hotelu przed przybyciem służb. Zeznania świadka miały potwierdzenie w zeznaniach świadkaA. K.. Sąd uznał te zeznania za spójne, logiczne i konsekwentne i oparł się na ich treści przy ustaleniu stanu faktycznego, w zakresie w jakim go dowodzą.
Zeznania świadkaŁ. K. (1)Sąd uznał, za spójne, logiczne i konsekwentne, znajdujące swoje odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgormadzonym w sprawie, w szczególności w zeznaniachM. L.iE. W., a także dokumentacji medycznej, protokole oględzin i odpisie notatnika służbowego. Świadek jest osobą zupełnie obcą dla oskarżonej, a zatem nie miał żadnego interesu w tym, aby składać zeznania obciążające oskarżoną. Ponadto był bezpośrednim świadkiem czynu zarzucanego oskarżonej. Sąd nie doszukał się żadnych okoliczności, które wskazywałyby na podważenie wiarygodności zeznań świadka.
Zeznania świadkaM. L.Sąd uznał, za spójne, logiczne i konsekwentne, znajdujące swoje odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym zgormadzonym w sprawie, w szczególności w zeznaniachŁ. K. (1)iE. W., a także protokole oględzin i odpisie notatnika służbowego. Świadek jest osobą zupełnie obcą dla oskarżonej, a zatem nie miał żadnego interesu w tym, aby składać zeznania obciążające oskarżoną. Ponadto był bezpośrednim świadkiem czynu zarzucanego oskarżonej. Sąd nie doszukał się żadnych okoliczności, które wskazywałyby na podważenie wiarygodności zeznań świadka.
W ocenie Sądu w pełni przydatne dla poczynienia ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie były zeznania świadkaE. W.. Świadek ten jest osobą całkowicie obcą dla oskarżonej, nie miała żadnego interesu w składaniu niekorzystnych dlań zeznań. Świadek był bezpośrednim świadkiem czynów zarzuconego oskarżonej. Przedmiotowe zeznania należy ocenić jako wiarygodne, albowiem zeznania te są spójne, logiczne i odzwierciedlają zaistniały stan faktyczny w sposób nie budzący wątpliwości. Ponadto owe zeznania korespondują z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami świadkaŁ. K. (1)iM. L..
Sąd przy procesie rekonstrukcji stanu faktycznego w tej sprawie uwzględnił także zeznania złożone przez świadkaD. S.. Świadek ten podobnie jak trzej pokrzywdzeni przesłuchani w sprawie jest osobą obca dla oskarżonej, nieskonfliktowaną z nią, który nie ma interesu w składaniu dlań korzystnych bądź niekorzystnych zeznań. Świadek jako kierowca karetki pogotowania był podczas udzielania pomocy medycznej oskarżonej. ZeznaniaD. S.licują z zeznaniami świadkaE. W.. Sąd nie doszukał się okoliczności, które wskazywałyby na to, żeby uznać zeznania świadka za pozbawione wiarygodności.
Sąd uznał także za wiarygodne i przydatne do poczynienia ustaleń faktycznych dowody z dokumentów oraz zdjęć znajdujących się w aktach sprawy. Dokumenty te zostały sporządzone we właściwej formie przez osoby lub organy do tego kompetentne, oraz co szczególnie istotne żadna ze stron tego postępowania nie kwestionowała zawartych w nich danych, a Sąd z urzędu również nie dostrzegł takich zastrzeżeń. Stąd też Sąd czyniąc ustalenia faktyczne posłużył się dowodami z wymienionych dokumentów.
Opinia została sporządzone w przepisanej prawem formie, przez uprawnione osoby o specjalistycznej wiedzy, z uwzględnieniem materiału zgromadzonego w sprawie, nie zawierała sprzeczności, jest pełna i jasna. Strony również nie kwestionowały sporządzonej opinii i nie wnosiły o sporządzenie opinii uzupełniającej, a Sąd również z urzędu nie dostrzegł takiej potrzeby.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnieniaE. B. (1)

W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego w znacznej części, tj. w zakresie w jakim oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu, stanowiły wyłącznie realizację przysługującego jej prawa do obrony. Ponadto w tym zakresie, wyjaśnienia oskarżonej nie znalazły one odzwierciedlenia w żadnym z przekonujących dowodów i nie odpowiadały wskazaniom logiki. Ponadto były sprzeczne z zeznaniami wszystkich świadków przesłuchanych w sprawie, a także dokumentacją zgromadzoną w sprawie. Tym samym Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej we wskazanym zakresie.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

E. B. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 222 § 1 k.k.przewiduje odpowiedzialność karną tego, kto narusza nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego lub osoby do pomocy mu przybranej podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Czyn ten zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.
Jednocześnie przepis zart. 226 § 1 k.k.przewiduje odpowiedzialność karną tego, kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Czyn ten zagrożony jest karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Przedmiotem czynności wykonawczej zarówno przestępstwa zart. 222 § 1 k.k., jak i zart. 226 § 1 k.k.jest funkcjonariusz publiczny lub osoba przybrana mu do pomocy, a czyn może być popełniony tylko w związku z pełnieniem przez funkcjonariusza (ewentualnie także osobę przybraną) obowiązków służbowych lub podczas ich pełnienia. Czas pełnienia obowiązków nie jest określony godzinami pracy, lecz pełnieniem zadań. Dlatego wypełnia znamiona omawianego czynu naruszenie nietykalności funkcjonariusza lub osoby przybranej wykonujących zadania po upływie godzin urzędowania (Górniok [w:] Górniok i in., t. 2, s. 256; Górniok, Zawłocki [w:] Wąsek, Zawłocki II, s. 11). Czyn zart. 222 § 1 k.k.ma charakter skutkowy, podobnie jak czyn zabroniony przezart. 217 k.k., natomiast przestępstwo zart. 226 § 1 k.k.jest przestępstwem formalnym. Ponadto przepisart. 222 § 1 k.k.stanowilex specialisw stosunku doart. 217 k.k.Z kolei przepisart. 226 § 1 k.k.stanowilex specialisw stosunku doart. 216 k.k.Jeżeli chodzi o stronę podmiotową, to zarówno czyn zart. 222 § 1 k.k., jak i czyn zart. 226 § 1 k.k.można popełnić w obu postaciach zamiaru, choć część przedstawicieli doktryny uważa, że czyn zart. 226 § 1 k.k.można popełnić tylko w zamiarze bezpośredni,.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należało uznać, że oskarżona uderzając ręką w twarz funkcjonariusza policjiŁ. K. (1), drapiąc po paznokciami po twarzy i lewej dłoni oraz kilkukrotnie kopiąc go w różne części ciała naruszyła jego nietykalności cielesną. Ponadto naruszyła nietykalność cielesną funkcjonariusza policjiM. L.kilkukrotnie kopiąc go po nogach i w okolicach szczęki oraz gryząc go w lewo udo, natomiast nietykalność cielesną ratownika medycznegoE. W.naruszyła w ten sposób, że plunęła jej w twarz. W tym miejscu należy wskazać, że ratownicy medyczni zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym korzystając z ochrony przewidzianej wustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny(Dz. U. z 2022 r. poz. 1138, z późn. zm. 2) dla funkcjonariuszy publicznych. Wszyscy wymienieni pokrzywdzeni w chwili naruszenia ich nietykalności cielesnej wykonywali swoje obowiązki służbowej. Nadto oskarżona znieważyła wszystkich wyżej wymienionych pokrzywdzonych poprzez wyzywanie ich słowami wulgarnymi. Zachowanie oskarżonego zarówno podczas interwencji policji, jak i udzielenia jej pomocy medycznej cechowała agresja i nadpobudliwości, wobec czego funkcjonariusze zmuszeni byli do zastosowania wobec niej środków przymusu bezpośredniego. Przy czym oskarżona nie chciała się uspokoić i nie reagował na wyraźne polecenia ze strony policjantów, czy też próśb ratownik medycznej, a swoje agresywne zachowanie kontynuowała w karetce pogotowania na SOR w Szpitalu i w KPP wG.. Jednocześnie nie budziła wątpliwości Sądu wina oskarżonej, jak i fakt, że działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Zgodnie z opinią biegłych, którą Sąd w całości podzielił, poczytalność oskarżonej w chwili popełnienia czynu nie była zniesiona, czy też w znacznym stopniu ograniczona, a fakt, że oskarżona w dniu zdarzenia zażyła lekF.i w chwili popełnienia czynu była pod wpływem alkoholu zgodnie zart. 31 § 3 k.k.nie powoduje zniesienia poczytalności.
Analizując stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej sąd wziął pod uwagę kwantyfikatory określone wart. 115 § 2 k.k.W ocenie Sądu społeczna szkodliwość czynu oskarżonej jest wysoka. Dokonując tej oceny Sąd wziął pod uwagę to, że oskarżona czynem swym naruszyła dobro prawne jakim jest godność i powaga funkcjonariusza lub osoby mu przybranej, a pośrednio powaga organu, który reprezentuje, ponadto wziął pod uwagę sposób i okoliczności popełnienia czynu, jak i postać zamiaru.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że oskarżona swym zachowaniem wypełnił znamiona występków zart. 222 § 1 k.k.w zb. zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

☐

3.2
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

E. B. (1)

I
II

Przy wymiarze kary sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 § 1 i 2 k.k., bacząc aby kara odpowiadała stopniowi winy i stopniowi społecznej szkodliwości czynu. Oskarżona jest osobą dorosłą, dojrzałą emocjonalnie oraz w pełni poczytalną, a tym samym posiada zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania swoim postępowaniem. Oskarżona dopuścić się zarzucanego jej czynu umyślnie, działając z zamiarem bezpośrednim. Orzekając karę ograniczenia wolności Sąd w szczególności miał na uwadze, znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów, rodzaj naruszonych dóbr prawnych, zakres krzywd wyrządzonych pokrzywdzonym. Jednocześnie okolicznością obciążającą oskarżoną była jej uprzednia karalność.
Sąd uznał, że właściwą kara spełniającą przesłanki zarówno prewencji ogólnej, jak i szczególnej będzie kara 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym.
Kierując się dyspozycjąart. 46 § 2 k.k.Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonych:Ł. K. (1),M. L.orazE. W.po 1.000 (jeden tysiąc) złotych tytułem nawiązki.
W toku postępowań przygotowawczego pokrzywdzeni złożyli żądania o zasądzeniu na ich rzecz środka kompensacyjnego. Przy czym obrońca oskarżonego nie negował, ani zasadności przedmiotowego żądania ani jego wysokości. Nadto pejoratywne przeżycia policjantów, w tym lęk z jakim obecnie przychodzi im się mierzyć podczas wykonywania służby w pełni uzasadniał zasądzenie ww. kwot. Co więcej, mając na względzie okoliczności popełnienia przez oskarżoną przypisanego jej czynu należało uznać za zasadne nałożenie środki kompensacyjne.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

E. B. (3)

III

Sąd na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczył oskarżonej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. od dnia 10 grudnia 2022 r., godz.01:50 do dnia 10 grudnia 2022 r. godz. 18:05;

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynu przypisanego oskarżonemu, Sąd kierując się dyrektywamiart. 4 § 1 k.k., zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio.
Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36).
W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynu z uwagi na zmianę szeregów przepisów, w tymart. 34 i 35 k.k.

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV
V

Z uwagi na złożenia odpowiedniego wniosku przez wyznaczonego z urzędu obrońcę Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokatW. B.kwotę 600 (sześćset) złotych tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 138 (sto trzydzieści osiem) złotych tytułem podatku Vat- na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. prawo o adwokaturzeoraz z § 4 ust. 3 i § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2019 r. poz. 18, ze zm.), przy uwzględnieniu stawki wynikającej z§ 11 ust 2. pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2023.1964 t.j.)
Mając na uwadze fakt, żeE. B. (1)nie posiada żadnego majątku, a dochody, które osiąga są niskie, Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił ją w całości od ponoszenia kosztów sądowych.

6

1Podpis