Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 151/21
Data wyroku: 2021-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sławomir Splitt
Słowa kluczowe: Bezumowne korzystanie, Odszkodowanie
Podstawa prawna: art.18 ustawy o ochronie praw lokatorów

Sygn. aktI 1 C 151/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2021 roku
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny
w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sławomir Splitt
Protokolant: Jolanta Migot
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2021 r. w Gdyni na rozprawie
sprawy z powództwaGminy M.G.
przeciwkoJ. K.iM. K.
o zapłatę
I.zasądza od pozwanejJ. K.na rzecz powódkiGminy M.G.kwotę8.910,84 złotych(osiem tysięcy dziewięćset dziesięć złotych osiemdziesiąt cztery grosze), wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 grudnia 2019 roku do dnia zapłaty, z tym ustaleniem, że zobowiązanie pozwanej jest zobowiązaniem in solidum z zobowiązaniem pozwanegoM. K.wymienionym w punkcie II wyroku, a zatem spełnienie świadczenia przez pozwanego wymienionego w punkcie II wyroku zwalnia pozwaną z obowiązku spełnienia świadczenia wobec powoda do wysokości świadczenia spełnionego przezM. K.;
II.zasądza od pozwanegoM. K.na rzecz powódkiGminy M.G.kwotę5.823,89 złotych(pięć tysięcy osiemset dwadzieścia trzy złote osiemdziesiąt dziewięć groszy), wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 grudnia 2019 roku do dnia zapłaty, z tym ustaleniem, że zobowiązanie pozwanego jest zobowiązaniem in solidum z zobowiązaniem pozwanejJ. K.wymienionym w punkcie I wyroku, a zatem spełnienie świadczenia przez pozwaną wymienioną w punkcie I wyroku zwalnia pozwanego z obowiązku spełnienia świadczenia wobec powoda;
III.oddala powództwo co do pozwanegoM. K.w pozostałym zakresie;
IV.zasądza solidarnie od pozwanychJ. K.iM. K.na rzecz powodaGminy M.G.kwotę1.360,00 złotych(jeden tysiąc trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu, z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia do dnia zapłaty, w pozostałym zakresie odstępując od obciążania pozwanych kosztami procesu.
Sygn. Akt I 1 C 151/21

UZASADNIENIE
PowódkaGmina M.G.wystąpiła z pozwem przeciwkoJ. K.iM. K.o zapłatę kwoty 8.910,84 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty z zastrzeżeniem, iż spełnienie świadczenia przez któregokolwiek z pozwanych zwalnia pozwanych z zobowiązania wobec powoda.
W uzasadnieniu wskazała, iż pozwani zajmująlokal mieszkalny numer (...)przyulicy (...)wG., stanowiący jej własność, bez tytułu prawnego - z uwagi na wypowiedzianą przez powoda umowę najmu lokalu.
Powód niniejszym pozwem dochodzi należności za bezumowne korzystanie z lokalu za okres od dnia 1 września 2016 roku do dnia 30 września 2019 roku.
Na dochodzoną pozwem należność składały się: należność główna w kwocie 8.129,54 złotych oraz odsetki w kwocie 781,30 złotych.
(vide: pozew, k. 3-5)
Od wydanego w sprawie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wywiódł sprzeciw kurator pozwanych zaskarżając nakaz w całości.
Na rozprawie pozwana oświadczyła, iż za lokal nie płaci, bo ma za mało pieniędzy.
Pozwany oświadczył, iż w lokalu nie zamieszkuje, albowiem nie ma możliwości tam mieszkać z uwagi na zagracenie mieszkania rzeczami gromadzonymi przez jego matkę i zamieszkującą wraz z nią siostrę matki, która wprowadziła się do mieszkania, po powrocie matki ze szpitala. Pozwany przebywa w mieszkaniu przyulicy (...), którym się opiekuje podczas nieobecności jego właściciela. W mieszkaniu przyulicy (...)przechowuje część swoich rzeczy, to jest narzędzia i książki.
(sprzeciw, k. 99, oświadczenia na rozprawie, k. 153- 155)
Stan faktyczny:
W. K.iJ. K.na podstawie umowy z dnia 1 marca 1970 roku byli najemcamilokalu mieszkalnego numer (...)położonego wbudynku mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)wG..
(umowa najmu, k. 9-10)
Umowa najmu została wypowiedziana pozwanym w dniu 19 kwietnia 2004 roku – ze skutkiem na dzień 31 maja 2004 roku z uwagi na zwłokę w płatności czynszu. W okresie objętym pozwem w zawiadomieniu o zmianie wysokości opłat naliczano odszkodowanie z tytułu bezumownego korzystania z lokalu według kategorii 5 a następnie 3 i stawki za metraż. Zawiadomienie kierowano tylko doJ. K..
(wypowiedzenie umowy, k. 11, zawiadomienia o wysokości opłat, k. 12- 20)
W okresie objętym pozwem, to jest w okresie od1 września 2016 roku do 30 września 2019 rokupozwani nie dokonali żadnej wpłaty na poczet zadłużenia. Wysokość zadłużenia wynosi 8.129,54 złotych z tytułu naliczonych opłat po dokonanych korektach z tytułu rozliczeń oraz kwotę 793,48 złotych z tytułu odsetek.
(rozliczenie, k. 21-23)
Do pozwanejJ. K.były kierowane w okresie od 8 września 2016 roku do dnia 4 października 2019 roku upomnienia o zapłatę zaległości.
(upomnienie, k. 29- 40)
Do obu pozwanych skierowano w dniu 8 października 2019 roku wezwanie przesądowe zapłaty za pełen okres. Wezwania zostały odebrane przezJ. K., w tym doM. K.w budynku administracji w dniu 13 listopada 2019 roku.
(wezwanie przesądowe, k. 41- 42)
M. K.iJ. K.są zameldowani w lokalu mieszkalnym objętym pozwem.
(dowód zameldowania, k. 54- 55)
Lokal numer (...)przyulicy (...)wG.jest lokalem jednopokojowym bez kuchni i łazienki (wnęka na kuchnie i toaletę).
PozwanaJ. K.zamieszkuje nieprzerwanie w przedmiotowym lokalu.
W okresie od dnia 12 czerwca 2017 roku do dnia 30 czerwca 2017 roku pozwana przebywała w Szpitalu Miejskim wG.w związku z urazem, którego doznała, wskutek wypadku – złamania żeber IV, V i IX po stronie lewej, złamania mostka, złamania trzonu Th 10, złamania przezkrętarzowego kości udowej prawej. Po powrocie ze szpitalu do lokalu wprowadziła się siostra pozwanej, celem opieki nad pozwaną, ale również w celach mieszkalnych, bo sama również nie miała gdzie mieszkać.
Pomiędzy siostrą pozwanej i pozwanymM. K.dochodziło do konfliktów, których przyczyną było min. to, iż siostra i pozwana gromadziły w mieszkaniu znaczne ilości przynoszonych z różnych miejsc rzecz uniemożliwiając zamieszkiwanie pozwanemu.
PozwanyM. K.w momencie wprowadzenia się siostry pozwanego do lokalu przyulicy (...)zamieszkał w lokalu przyulicy (...), którym się opiekuje. W mieszkaniu przyulicy (...)przechowuje on niektóre swoje rzeczy – to jest książki i skrzynki z narzędziami.
Pozwany koncentruje swoje życie w mieszkaniu przyulicy (...), z kolei mieszkanie przyulicy (...)odwiedza usiłując je posprzątać z rzeczy nagromadzonych przez pozwaną i jej siostrę.
(dowód: zeznania pozwanych, k. 153- 155, karta informacyjna leczenia szpitalnego, k. 158- 160)

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zaoferowanych dokumentów oraz zeznań pozwanych. Sąd uznał za wiarygodne zeznania pozwanych, przy czym w zeznaniach pozwanaJ. K.początkowo wskazywała, iż pozwanyK.zamieszkuje w przedmiotowym lokalu, następnie jednak stwierdziła, iż jego życie koncentruje się w lokalu przyulicy (...), zaś w lokalu przyulicy (...)przechowuje on jedynie część swoich rzeczy i nie mieszka tam od czasu gdy wprowadziła się do lokalu siostra pozwanej, z którą syn pozostaje w konflikcie. Pozwana przyznała, iż jedną z przyczyn konfliktu jest nagromadzenie w lokalu rzeczy zbieranych przez nią i jej siostrę co uniemożliwia pozwanemu praktycznie korzystanie z lokalu. Ten stan pozwana datowała na moment powrotu ze szpitala – po wypadku, na co przedłożyła dokument – kartę informacyjną leczenia szpitalnego.
Podstawą dochodzonego przez powódkę roszczenia jest przepis art. 18 ustawy o ochronie praw lokatorów. Zgodnie z jego treścią osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa w ust. 1, odszkodowania uzupełniającego.
W powyższej sprawie nie ulega wątpliwości wysokość odszkodowania i poszczególne jej składniki oraz fakt nie płacenia jego przez obu pozwanych w okresie objętym żądaniem pozwu.
Sąd jednak miał na względzie to, iż ustalone okoliczności faktyczne wskazywały na to, iż pozwanyM. K.w okresie od lipca 2017 roku nie dysponował faktyczną możliwością korzystania z przedmiotowego lokalu, a korzystanie z niego ograniczyło się do przechowywania w nim skrzynek z narzędziami i książek, co obejmowało stosunkowo niewielką powierzchnię lokalu. Życie pozwanego koncentrowało się w zajmowanym przez niego lokalu przyulicy (...), którym się opiekował. Na powyższe wskazują nie tylko zeznania pozwanych, ale również to, iż w okresie przed wniesieniem pozwu pozwany nie odebrał żadnego pisma kierowanego do niego pod adres lokalu przyulicy (...), zaś wezwanie procesowe odebrał w momencie gdy zostało skierowane do niego pod adres przyulicy (...).
Tym samym Sąd uznał, iż skoro, jak wynika z ustaleń faktycznych pozwany miał możliwość zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu do końca czerwca 2017 roku, to jest do momentu kiedy pozwanaJ. K.opuściła szpital - do tego okresu pozwany był zobowiązany do pokrycia należności w pełnej wysokości, ale również korzystał z odliczeń z tytułu rozliczenia za wodę.
Z kolei skoro w okresie późniejszym pozwany nie miał faktycznej możliwości zamieszkiwania w lokalu, a jedynie w niewielkim zakresie przechowywał tam swoje rzeczy osobiste, winien ponieść koszty ograniczone do wysokości odszkodowania za poszczególne miesiące – z wyłączeniem kosztów utrzymania lokalu, jako związanych ściśle z faktem jego zamieszkiwania.
Tym samym wymiar zadłużenia pozwanego obejmował:
- odszkodowanie za okres od września 2016 roku do czerwca 2017 roku –
3.236,86 złotych – odliczenia za ten okres (13 października 2016 roku – 439,08 złotych) =2.797,78 złotych
- za okres od lipca 2017 roku do września 2019 roku – samo odszkodowanie –
za okres od lipca 2017 roku do 28 lutego 2018 roku – 73,58 złotych za miesiąc, (k. 12-13) – osiem miesięcy, to jest588,64 złotych
za okres od marca 2018 roku do 28 lutego 2019 roku – 87,18 złotych za miesiąc, (k. 14-17) – dwanaście miesięcy, to jest1.046,16 złotych
za okres od marca 2019 roku do 30 września 2019 roku – 101,20 złotych za miesiąc, (k. 18-20) – siedem miesięcy, to jest708,40 złotych.
to jest razem 5.140,98 złotych.
oraz wartość odsetek wyliczonych od poszczególnych kwot cząstkowych – od daty wymagalności (przy czym za okres od września 2016 roku przy uwzględnieniu salda po dokonanym rozliczeniu – to jest 125,50 złotych i z terminem początkowym liczonym tak jak chciał powód, to jest od 11 stycznia 2017 roku – to kwota682,91 złotych
co dało razem kwotę5.823,89 złotych.
W orzeczeniu Sąd popełnił oczywista omyłkę, albowiem jako należną powodowi od pozwanego kwotę wskazał wartość należności głównej bez dodania należnych, a wyliczonych odsetek, co stanowiło przedmiot sprostowania.
W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo.