Sąd Okręgowy w Rzeszowie
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 137/16
Data wyroku: 2016-08-03 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Beata Hass-Kloc, Marta Zalewska, Anna Harmata
Podstawa prawna: art. 32 ust.5 pr. u. i n.

Sygn. akt VI Gz 137/16

POSTANOWIENIE

Dnia 3 sierpnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSO Beata Hass - Kloc
Sędziowie: SO Anna Harmata
SO Marta Zalewska ( spr.)
Protokolant: inspektor Agnieszka Chmiel
po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. w Rzeszowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuR. G.
z udziałem(...) S.A.wR.
o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku
na skutek zażalenia wierzycielaR. G.na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczego Sekcji ds. Upadłościowych i Naprawczych z dnia 8 lutego 2016 r., sygn. akt V GU 82/15
postanawia: oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE
Do Sądu Rejonowego w Rzeszowie wpłynął wniosek wierzycielaR. G.o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej dłużnika(...) SAz/s wR.. Po uiszczeniu opłaty od wniosku przez wierzyciela Sąd zarządził doręczenie odpisu wniosku dłużnikowi i wezwał go do ustosunkowania się do wniosku oraz przedłożenie m.in. wykazu majątku z wyceną składników , sprawozdania finansowego, spisu wierzycieli, wykazów tytułów egzekucyjnych. Zarządzenie to zostało wysłane na adres dłużnika wskazany przez wierzyciela we wniosku:ul. (...),(...)-(...) R., zgodnie z adresem wynikającym z odpisu KRS dłużnika dołączonym przez wnioskodawcę do wniosku. Korespondencja został zwrócona w podwójną awizacją na dzień 26.11.15r. Na korespondencji tej sekretarz sądowy uczynił adnotację, iż korespondencję wypięto i przesłano dłużnikowi na nowy adres wW.( z.p.o. k. 21 ). Dłużnik w osobie upoważnionego pracownika wezwanie odebrał w dacie 12.01.216r. i w terminie wyznaczonym przez sąd 14 dni nie ustosunkował się do wniosku ani nie przedłożył żądanych dokumentów.
Postanowieniem z dnia 18.12.2015r., doręczonym wierzycielowi w dniu 04.01.2016r. SR w Rzeszowie wezwał wnioskodawcę o uiszczenie kwoty 2.500 zł tytułem zaliczki na poczet kosztów postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości, tj. m.in. kosztów powołania biegłego, zabezpieczenia majątku poprzez ustanowienie nadzorcy tymczasowego, wyznaczając wnioskodawcy termin 7 na uiszczenie zaliczki pod rygorem odrzucenia wniosku o ogłoszeniu upadłości. W terminie wyznaczonym wierzyciel nie uiścił żądanej zaliczki.
Postanowieniem z dnia 08.02.2016r. SR odrzucił wniosek wierzyciela o ogłoszenie upadłości likwidacyjnej dłużnika na podst.art. 32 ust.5 prawa upadłościowego i naprawczego. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawca nie uiścił w wyznaczonym terminie zaliczki, która była potrzebna na przeprowadzenie postępowania dowodowego w postaci powołania biegłego na etapie postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości celem ustalenia kondycji finansowej dłużnika pod kątemart. 13 prawa upadłościowego i naprawczego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył wnioskodawca. Wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rzeszowie i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu zarzucił, iż SR dokonał doręczenia odpisu wniosku wraz z wezwaniem dłużnika na nieprawidłowy adres wR., gdy tymczasem adres do korespondencji dłużnika toul. (...),(...)-(...) W.. Ponadto powołując komentarz M.A.„Prawo upadłościowe” wskazał, iż żądanie przez sąd zaliczki od wierzyciela nie jest obligatoryjne, zwłaszcza gdy stanowi ona ¼ wysokości roszczenia wnioskodawcy wobec dłużnika. W interesie dłużnika jest ignorowanie wezwania sądu do ustosunkowania się do wniosku wierzyciela o ogłoszenie upadłości, by zmusić wierzyciela do wycofania wniosku, bądź spowodować jego odrzucenie w uwagi na brak zaliczki. Ponadto, zdaniem skarżącego SR nie wziął pod uwagę uzasadnienia wniosku wierzyciela o ogłoszenie upadłości, iż dłużnik unika spłaty zobowiązania, a komornik stwierdził bezskuteczność egzekucji. Zaliczka jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do wierzytelności wnioskodawcy i obowiązek jej uiszczenia pozbawia wnioskodawcę możliwości pozytywnego załatwienia wniosku.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Zażalenie wierzyciela nie jest zasadne. W aktach sprawy zalega z.p.o. od dłużnikaI. (...)potwierdzające w dacie 12.01.2016r. odbiór odpisu wniosku wraz z wezwaniem do ustosunkowania się doń w terminie 14 dni i wezwaniem do przedłożenia stosownych dokumentów. Wprawdzie postanowienie sądu z dnia 18.12.2015r. wzywające wierzyciela do uiszczenia zaliczki w świetle powyższego skutecznego doręczenia na dzień późniejszy, tj. 12.01.16r. było przedwczesne, niemniej termin zakreślony 14 dni upłynął dłużnikowi w dacie 26.01.2016r., a dłużnik w powyższym terminie nie złożył wyjaśnień oraz wymaganych dokumentów. Zatem postanowienie z dnia 08.02.2016r. zostało wydane prawidłowo, bowiem w dacie wydania tego postanowienia nadal nie było zaliczki wierzyciela.
Odnosząc się merytorycznie do tegoż postanowienia Sąd Okręgowy w całości podzielił rozważania prawne Sądu I instancji w zakresie podstaw wezwania wierzyciela o uiszczenie zaliczki. W świetleart. 13 puinsąd obligatoryjnie oddala wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego, co oznacza, iż sąd przy rozpoznawaniu wniosku o ogłoszenie upadłości ma obowiązek zbadać w/w negatywną przesłankę do ogłoszenia upadłości. Aby ją ustalić, musi wiedzieć, jaka jest sytuacja majątkowa dłużnika. Skoro dłużnik nie przedłożył żadnych dokumentów w zakresie swej sytuacji ekonomicznej, a z wniosku wierzyciela wynika, iż egzekucja jego wierzytelności jest bezskuteczna, zachodziła zatem uzasadniona wątpliwość, czy dłużnik dysponuje wystarczającym majątkiem, który pozwoliłby na zaspokojenie tych kosztów. Zaliczka zatem w wys. 2.500 zł była niezbędna do powołania biegłego celem ustalenia sytuacji majątkowej i finansowej dłużnika. Bez znaczenia pozostaje przy tym wysokość wierzytelności wierzyciela w stosunku do oznaczonej przez sąd zaliczki, która to wysokość zaliczki nie odbiega od realnych kosztów opinii biegłego.
Z tych względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w sentencji na podst.art. 385 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpc.