Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 9/23
Data wyroku: 2023-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Uszkodzenie mienia
Podstawa prawna: art. 124 kw, art. 144§1 kw

Sygn. akt: IV Ka 9/23

UZASADNIENIE
Apelacja jest bezzasadna.
Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych powołane w apelacji oraz podnoszony w piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2023 roku zarzut błędnej oceny dowodów i obrazy prawa materialnego, nie zasługują na uwzględnienie.
Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o rzetelnie i wszechstronnie oceniony materiał dowodowy. Każdy istotny dowód został poddany analizie i oceniony w kontekście innych, powiązanych z nim dowodów. Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Rejonowy jest obiektywna, prawidłowa, zgodna z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, oparta o całokształt ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego i jako taka korzysta z ochrony jaką dajeart. 8 kpww zw. zart. 7 kpk. Sąd Okręgowy nie będzie w tym miejscu tej oceny i tych ustaleń powielał, albowiem wobec doręczenia stronom odpisu uzasadnienia zaskarżonego wyroku analiza ta powinna być im znana - dość powiedzieć, że Sąd odwoławczy aprobuje dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów oraz oparte na niej ustalenia faktyczne.
W szczególności Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zeznania świadkaD. D.w powiązaniu z materiałem w postaci nagrań z dni inkryminowanych zdarzeń. Sąd Okręgowy zapoznał się z tymi nagraniami, wynika z nich, że obwiniony w dniu 28 maja 2021 roku dwukrotnie podchodził to ogrodzonego przez pokrzywdzonego kawałka trawnika i celowo wyrywał pręt do którego przymocowana była taśma ogradzająca ten teren, na drugim z nagrań widać, że taśma ta uległa przerwaniu ( k. 14).
Z kolei na nagraniach z dni 7 sierpnia 2021 roku i 14 sierpnia 2021 roku zarejestrowano, że obwiniony jako kierujący swoim samochodem celowo wjeżdżał na ten trawnik. Nie było to spowodowane ograniczoną przestrzenią do wykonania manewru, nie było to również przypadkowe. Obwiniony miał możliwość wykonania manewrów w taki sposób, aby na trawnik nie wjechać, ale celowo cofał swoim pojazdem, aby jego koła się na nim znalazły ( k. 15).
Świadczy to o umyślności po stronie obwinionego, działał on celowo i uporczywie.
D. D.uzyskał zgodę ze Starostwa Powiatowego na rozplantowanie czarnoziemu i obsianie trawą tego niewielkiego fragmentu pobocza przed swoją posesją ( k. 16) – ale nie zmienia to statusu prawnego tego „skweru”, jest to pobocze drogi publicznej, ponieważ zostało obsiane trawą, najeżdżanie na nią przez obwinionego ( a jak wyżej wykazano, robił to celowo, aby trawę tę zniszczyć) wyczerpało dyspozycję art. 144 § 1 kw. Nie doszło więc do obrazy prawa materialnego. Status prawny tego terenu wynika m. in. z informacji z k. 16 akt sprawy.
Zdjęcia przedawnione przez obwinionego na rozprawie apelacyjnej dokumentujące parkowanie samochoduD. D.na tym trawniku, po pierwsze, dotyczą okresu od listopada 2022 roku do stycznia 2023 roku (co sam obwiniony przyznał), a więc okresu, w którym trawa nie wzrasta, a po drugie, może to świadczyć o ewentualnym popełnianiu wykroczenia przezD. D., ale w żaden sposób nie ekskulpuje obwinionego od popełnienia jego wykroczenia.
Dlatego ustalenia faktyczne Sądu meriti są prawidłowe, zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ocena dowodów pełna, logiczna i zgodna z doświadczeniem życiowym, a rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku jest sprawiedliwe, nie uchybiające prawu materialnemu, zaś sam wyrok zapadł bez obrazy prawa procesowego.
Na wydatki w postępowaniu odwoławczym złożyły się zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie 50 zł. (art. 118 § 4 kpww zw. z § 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 10 października 2001 r. Dz.U. Nr 118, poz. 1269).
O kosztach sądowych za drugą instancję orzeczono na podstawieart. 121 § 1 kpww zw. zart. 636 § 1 kpkiart. 8w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983r. z późniejszymi zmianami).
Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd drugiej instancji orzekł jak w sentencji wyroku.