Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 70/23
Data wyroku: 2024-03-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Karolina Głazińska-Izdebska

Sygn. akt III RC 70/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 marca 2024 roku
Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Karolina Głazińska - Izdebska
Protokolant: stażysta Agata Kuźwicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2024 roku sprawy
z powództwaW. T.
przeciwkoA. C. (1)
o uchylenie obowi ązku alimentacyjnego

1
ustala, że z dniem 01 czerwca 2023 roku ustał obowiązek świadczeń alimentacyjnych powodaW. T.wobec pozwanejA. C. (1), orzeczony wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu z dnia 06 września 2010 roku, sygn. akt III RC 133/10 w wysokości po 600,00 (sześćset) złotych miesięcznie,

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

3
nie obciąża pozwanejA. C. (1)kosztami procesu w sprawie.

Sygn. akt III RC 70/23

UZASADNIENIE
PowódW. T.w dniu 25 kwietnia 2023 roku wniósł do tutejszego sądu pozew przeciwko swojej córceA. C. (1)o uchylenie z dniem 1 maja 2023 roku alimentów orzeczonych wyrokiem Sądu Rejonowego w Golubiu-Dobrzyniu z dnia 6 września 2010 roku (sygn. akt III RC 133/10) w kwocie po 600 zł miesięcznie, wskazując jako przesłankę swojego żądania fakt, że pozwana jest w stanie samodzielnie się utrzymać (k. 2, protokół rozprawy z dnia 8 lutego 2024 roku, 00:04:12).
PozwanaA. C. (1)wniosła o oddalenie powództwa w całości -zarówno w odpowiedzi na pozew jak i na rozprawie (k. 18-19, protokół rozprawy z dnia 8 lutego 2024 roku 00:11:08-00:47:12 k. 41v.-42v.).
S ąd ustalił, co następuje:
A. C. (1)urodziła się (...). Jest córkąW. T.iA. C. (2). Wyrokiem z dnia 6 września 2010 roku tutejszy sąd podwyższył alimenty od powodaW. T.z kwoty po 250 zł miesięcznie zasądzonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 28 grudnia 2004 roku w sprawie I C 581/04 do kwoty po 600 zł miesięcznie. Powód prowadził wówczas własną działalność gospodarczą i osiągał dochód około 3.000 zł miesięcznie, małoletnia wówczasA. C. (1)miała 8 lat i uczęszczała do II klasy szkoły podstawowej.
D.ód: kopia wyroku – k. 3, akta sprawy III RC 133/10: pozew k. 2-3, zeznaniaA. C. (2)k. 17-18, zeznaniaW. T.k. 18
ObecnieA. C. (1)ma 22 lata. Wynajmuje samodzielnie mieszkanie wG.-D., koszt wynajmu to 1.400 zł razem z opłatami. Na jej koszty składają się również koszty wyżywienia – 500-600 zł, ubioru i środków higieny – 300 zł, uzupełniania rzęs – 100 zł, leków – 100 zł.
Pozwana po ukończeniu szkoły zawodowej, gdzie uzyskała zawód fryzjera, pracowała przez dwa lata wV.wB.. Następnie zapisała się do(...)wT., którego nie ukończyła, ponieważ nie zaliczyła drugiego roku. Od 17 lutego 2023 roku przeniosła się do(...)wG.. Obecnie jest uczennicą klasy IV siódmego semestru liceum ogólnokształcącego wCentrum (...)wG., edukację powinna zakończyć w styczniu 2025 roku. Zajęcia ma dwa razy w tygodniu – w środy i piątki, każdorazowo w godzinach popołudniowych po około 5-6 godzin.
W trakcie nauki, w okresie od maja do końca lipca 2023 roku, odbywała służbę przygotowawczą do Wojska Polskiego, gdzie osiągała dochód ok. 4.000 zł. Obecnie nie kontynuuje służby wojskowej – zrezygnowała ze względu na rwę kulszową i anemię, w obawie, że jeśli nie zrezygnowałaby sama, to i tak zostałaby zdyskwalifikowana. W okresie od sierpnia 2023 roku do stycznia 2024 roku pozwana pracowała w salonie kosmetycznym osiągając dochód od 2.300 zł do 3.400 zł, jednakże zrezygnowała z pracy. Obecnie jest osobą bezrobotną, nie zarejestrowaną w urzędzie pracy. Pracę każdorazowo łączyła z nauką w(...).
Pozwana choruje przewlekle na anemię oraz rwę kulszową, a koszt zakupu przez nią leków to około 100 zł miesięcznie.
D.ód: zeznaniaA. C. (1)– e-protokół rozprawy z dnia 8 lutego 2024 roku 00:11:08-00:47:12 (k. 41v.-42v.), zaświadczenie(...)(k. 48), potwierdzenia transakcji wypłaty wynagrodzenia za pracę (k. 49-53), zeznania W/T.– e-protokół rozprawy z dnia 19 marca 2024 roku 00:06:32 do 00:19:24
S ąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne, dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, aktach III RC 133/10, dowód z przesłuchania powoda i pozwanej.
W ocenie sądu wszelkie powyższe dowody posiadają walor wiarygodności.
Przechodząc do rozważań prawnych należy zauważyć, że zgodnie z treściąart. 133 § 1 krorodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. W pozostałych przypadkach, w myślart. 132 § 2 krouprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.
Zgodnie z treściąart. 138 krostrony w razie zmiany stosunków mogą żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków rozumie się zaś istotne zwiększenie, zmniejszenie lub ustanie możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego do alimentacji albo istotne zwiększenie się lub zmniejszenie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, w skutek czego ustalony zakres obowiązku alimentacyjnego wymaga skorygowania przez stosowne zmniejszenie lub zwiększenie wysokości świadczeń alimentacyjnych, a niekiedy nawet ustanie obowiązku alimentacyjnego. Zakres świadczeń wyznaczają natomiast, zgodnie z treściąart. 135 kro, z jednej strony usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, z drugiej zaś rzeczywiste możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego.
Zgodnie przepisemart. 133 § 3 krorodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Obowiązek alimentacyjny wygasa w sytuacji, gdy jego realizacja może powodować niemożność zaspokojenia własnych usprawiedliwionych potrzeb. Tym samym obowiązek alimentacyjny rodziców wobec pełnoletniego dziecka wygasa z chwilą osiągnięcia samodzielności życiowej przez dziecko, co wiąże się z możliwością podjęcia pracy zarobkowej i osiągania własnymi siłami środków niezbędnych do swojego utrzymania.
Jak wskazano powyżej obowiązek alimentacyjny rodziców wobec dziecka nie jest ograniczony żadnym terminem, w szczególności dojściem alimentowanego do pełnoletności. Nie jest też związany stopniem wykształcenia, w tym sensie, że uprawniony nie traci prawa do alimentowania z chwilą uzyskania określonego podstawowego lub średniego wykształcenia. Jedyną okolicznością, od której uzależnione jest trwanie bądź ustanie tegoż obowiązku jest możliwość samodzielnego utrzymania się dziecka.
Jeśli chodzi o dzieci, które osiągnęły pełnoletność należy brać pod uwagę to, czy dokładają starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się, czy wykazują chęć dalszej nauki oraz czy osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie nauki.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż pozwana jest w stanie – a przynajmniej ma ku temu możliwości, aby utrzymać się samodzielnie.
Pracując w okresie od maja 2023 roku do stycznia 2024 roku pozwana uzyskiwała dochody w wysokości od 2.300 do 4.000 zł miesięcznie. Była w stanie godzić bez przeszkód pracę z nauką w(...). Pozwana co prawda obecnie nie pracuje, jednakże sama zrezygnowała z pracy. Nie czyni starań, aby utrzymywać się samodzielnie. Nie poszukuje pracy, dodatkowo nie zarejestrowała się nawet w urzędzie pracy, uznając, że urząd ten nie jest w stanie znaleźć dla niej pracy odpowiadającej jej oczekiwaniom. Należało także zaznaczyć, iż zajęcia w szkole, do której uczęszcza pozwana odbywa się dwa razy w tygodniu przez około 5 godzin, ponadto w porze popołudniowej i wieczornej, przez co nauka pozwanej nie koliduje z wykonywaniem pracy zarobkowej. W obecnych czasach wielu młodych ludzi z powodzeniem godzi nawet studia z wykonywaniem na pełny etat pracy zarobkowej. Dodatkowo sąd zważył, iż pozwana obecnie uczęszcza do liceum ogólnokształcącego, a chce pracować w zawodzie kosmetyczki. Ukończyła już szkolenia i kursy umożliwiające wykonywanie tego zawodu. Tym samym edukacja, którą obecnie pobiera stanowi wyłącznie podnoszenie jej kompetencji, a nie osiąganie uprawnień pozwalających na wykonywanie pracy zarobkowej.
Należało także zaznaczyć, iż alimenty nie są i nie mogą stanowić rekompensaty za brak obecności czy też zainteresowania rodzica wobec jego dziecka, bowiem zgodnie z obowiązującymi przepisami rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Tym samym ustawodawca zaznaczył, iż wyłącznym celem świadczenia alimentacyjnego jest zapewnienie utrzymania dziecka, jednakże nie na takim poziomie na jakim by oczekiwało, a na poziomie wystarczającym do samodzielnego utrzymania.
Zważywszy na powyższe brak jest przesłanek do jego dalszej alimentacji przez ojca.
Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w punkcie 1 wyroku tj. ustalił, że dniem 1 czerwca 2023 roku ustał obowiązek świadczeń alimentacyjnychW. T.wobecA. C. (1). Jako datę uchylenia alimentów wskazano 1 czerwca 2023 roku, albowiem w miesiącu czerwcu pozwana otrzymała pierwsze wynagrodzenie za pracę w wojsku.
Sąd oddalił żądanie pozwu w zakresie uchylenia alimentów począwszy już od miesiąca maja 2023 roku, wobec faktu, że pozwana wówczas jeszcze nie pracowała
O kosztach orzeczono po myśliart. 102 kpc. Pozwana jest co prawda stroną przegrywającą proces, ale z uwagi na fakt, że sprawa dotyczyła świadczeń alimentacyjnych należnych pozwanej, obciążenie pozwanej kosztami procesu byłoby niezasadne i sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować, projekt uzasadnienia sporządzony przez asystentkę

2
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełn. pozwanej;

3
Z apelacją lub za 14 dni z zpo

G.D. 10.04.2024