Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 64/23
Data wyroku: 2023-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Marcin Winczewski
Podstawa prawna: art. 471 kc

Sygn. akt VIII Gz 64/23

POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2023 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VIII Wydział Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący – sędzia Marcin Winczewski
po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2023 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaJ. S.
przeciwko(...)wB.

o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 10 stycznia 2023 r., sygn. akt VIII GC 1862/22

postanawia:

1
odrzucić zażalenie w zakresie punktu 1 (jeden);

2
oddalić zażalenie w pozostałym zakresie;

3
zasądzić od pozwanej na rzecz powoda kwotę 900,00 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym.

sędzia Marcin Winczewski
Sygn. akt VIII Gz 64/23

UZASADNIENIE

w zakresie punktów 2 i 3 postanowienia
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2023 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy oddalił wniosek pozwanej o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 8 listopada 2022 r. (pkt 1) oraz odrzucił sprzeciw pozwanej spółki (pkt 2).
W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 8 listopada 2022 r. został doręczony na adres pozwanej spółki, wynikający z KRS, a korespondencja została odebrana przez upoważnionego pracownika. Sprzeciw od tego nakazu zapłaty wniósł początkowo jednak inny podmiot –(...)wB.. Został on odrzucony postanowieniem z dnia 1 grudnia 2022 r. W dniu 12 grudnia 2022 r. pozwana spółka wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty z dnia 8 listopada 2022 r., załączając sam sprzeciw. W ocenie Sądu pierwszej instancji, wniosek o przywrócenie terminu nie zasługiwał na uwzględnienie, albowiem nie uprawdopodobniono, że uchybienie spowodowane było przeszkodą niezależną od pozwanej. Brak winy w niedokonaniu czynności procesowej w terminie, podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Pozwaną w sprawie jest(...)wB., z siedzibą przyul. (...)((...)). O okoliczności tej świadczy nie tylko literalne brzmienie pozwu, ale też załączone do niego dowody, z których jednoznacznie wynika, że pozwaną jest spółka o numerze KRS(...), działająca pod firmą(...)Bez znaczenia pozostaje, że dwie spółki działają pod tym samym adresem i posiadają powiązania osobowe, skoro stanowią podmioty odrębne, o czym świadczą nie tylko nazwy spółek, ale także różne numery KRS. Gołosłowne są twierdzenia pozwanej, jakoby korespondencja została nieprawidłowo doręczona, skoro nastąpiło to na adres wynikający z pozwu i ujawniony w KRS.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła(...)wB., zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu stanowiska wskazała, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać uwzględniony, nie zaś oddalony, a tym samym sprzeciw od nakazu zapłaty został wniesiony skutecznie.
W odpowiedzi, powód wniósł o oddalenie zażalenia w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Sąd zważył, co następuje.
Zażalenie pozwanej spółki należało uznać za niezasadne w zakresie rozstrzygnięcia o odrzuceniu jej sprzeciwu od nakazu zapłaty.
Sąd Rejonowy poczynił w niniejszej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, które Sąd Okręgowy aprobuje i przyjmuje za własne. Również dokonana ocena prawna nie nasuwa zastrzeżeń, co do właściwej wykładni przepisów prawa oraz ich prawidłowego zastosowania, wobec tego zbędnym jest ich szczegółowe powtarzanie.
Stosownie doart. 4803§ 3 k.p.c., Sąd odrzuca środek zaskarżenia niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto pomimo wezwania. Taka sytuacja, co nie budziło wątpliwości, miała miejsce w sprawie, w konsekwencji oddalenia wniosku pozwanej spółki o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Nie budzi przy tym wątpliwości, iż postanowienie sądu pierwszej instancji oddalające wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie podlega zaskarżeniu zażaleniem, ponieważ nie kończy postępowania w sprawie ani nie mieści się w katalogu zaskarżalnych postanowień sądu pierwszej instancji zawartych wart. 394 § 1. Podlega jednakże ocenie przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie kończące postępowanie w sprawie (por. postanowienie SN z dnia 28 października 2011 r., I CZ 95/11, Lex nr 1096033), którym jest postanowienie odrzucające sprzeciw pozwanej od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Stosownie doart. 168 § 1 k.p.c., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myślart. 169 § 2 k.p.c.w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wniosek ten uzasadniające. Z przepisów tych wynika, że uprawdopodobnienie przez stronę okoliczności mających uzasadniać wniosek o przywrócenie terminu może stanowić podstawę do jego uwzględnienia dopiero wówczas, gdy dokonana przez sąd ocena tych okoliczności wskazuje, że strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy w rozumieniuart. 168 § 1 k.p.c.Przepis ten nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż jest zasadą, że czynności procesowe powinny być dokonywane w terminie. O braku winy strony można zatem mówić tylko wtedy, gdy istniała jakaś przyczyna, która spowodowała uchybienie terminowi. Przyczyna taka zachodzi wówczas, gdy dokonanie czynności w ogóle (w sensie obiektywnym) było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy. Dlatego w każdym przypadku przy ocenie braku winy, jako przesłanki przywrócenia terminu uchybionego przez stronę należy uwzględniać wymaganie dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy. Inaczej rzecz ujmując, brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972 r., III CRN 448/71, OSP 1972/7/14). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie (por. postanowienia SN z dnia 23 listopada 2005 r., II CZ 103/05, Lex nr 188555; z dnia 26 kwietnia 2007 r., III CZ 22/07, Lex nr 319631 i z dnia 28 lutego 2013 r., III CZ 6/13, Lex nr 1314372).
W ocenie Sądu Okręgowego, w istniejącym stanie faktycznym, brak jest podstaw do uznania istnienia braku zawinienia pozwanej spółki w niedochowaniu terminu do wniesienia sprzeciwu od nakazu zapłaty. Okoliczności takich, pozwana w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobniła (por. postanowienie SN z dnia 9 stycznia 2012 r., II UZ 46/11, Lex nr 1163337).
Podkreślenia wymaga, iż nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 8 listopada 2022 r. został prawidłowo doręczony pozwanej(...)wB.(KRS nr:(...)) w dniu 14 listopada 2022 r., do rąk uprawnionego pracownika, na adres wynikający z Krajowego Rejestru Sądowego (k. 44). Przesyłka zawierała odpisy pozwu i nakazu zapłaty wraz z właściwymi pouczeniami, z których jasno wynikała możliwość i termin do ewentualnego złożenia sprzeciwu. Termin ten upłynął z dniem 28 listopada 2022 r., a pozwana wniosła go dopiero w dniu 12 grudnia 2022 r. (k. 70). Istotne, że tak z treści pozwu, załączonych doń dokumentów, samego nakazu zapłaty, jak i przesyłki sądowej, jasno i wprost wynikało, kto jest w tej sprawie stroną pozwaną. Fakt ten nie mógł więc budzić najmniejszych wątpliwości. Wniesienie sprzeciwu przez pozwaną spółkę nastąpiło więc po terminie, z jej winy, co skutkować musiało jego odrzuceniem przez Sąd a quo. Niezrozumiałe są natomiast twierdzenia wniosku o przywrócenie terminu, iż nakaz zapłaty miał zostać doręczony innemu podmiotowi. Poza ogólnikowym stwierdzeniem w tym aspekcie, nie zostało to w jakikolwiek sposób wyjaśnione.
Oceny powyższej nie zmienia fakt, iż wcześniej sprzeciw od nakazu zapłaty wniosła inna spółka, powiązana finansowo i osobowo z pozwaną, tj.(...)wB.(KRS nr:(...)). Sprzeciw ten został odrzucony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 1 grudnia 2022 r. (k. 56).
Mając powyższe na uwadze, na zasadzieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 397 § 3 k.p.c., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., a także w zw. zart. 391 § 1 zd. 1 k.p.c.iart. 397 § 3 k.p.c., przy zastosowaniu§ 2 pkt 5w zw. z § 10 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za radców prawnych (j.t.: Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). Zasądzone z tego tytułu od pozwanej na rzecz powoda koszty procesu za instancję odwoławczą obejmują wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 900,00 zł (25% x 3.600,00 zł).
sędzia Marcin Winczewski