Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 121/17
Data wyroku: 2017-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art.117§2 k.c., art.840§1 pkt 2 k.p.c.

Sygn. akt I C 121/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lipca 2017 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2017 r. wG.sprawy z powództwaE. M.,W. M.,R. M.przeciwkoBank (...) spółce akcyjnejz siedzibą wW.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

I
pozbawia wykonalności w stosunku doE. M.,W. M.,R. M.tytuł wykonawczy w postaci bankowego tytułu egzekucyjnego nr(...)z dnia 16 kwietnia 2010 r. wystawionego pierwotnie na rzecz wierzyciela(...) Bank (...) S.A.(obecnieBank (...) spółka akcyjnaz siedzibą wW.) w związku z postanowieniami Sądu Rejonowego w Gdyni: z dnia 27 maja 2010 r. w sprawie VII Co 2995/10, z dnia 18 września 2014 r. w sprawie sygn. VII Co 3443/14, z dnia 24 sierpnia 2015 r. w sprawie VII Co 2846/15;

II
kosztami procesu obciąża powodów, uznając je za poniesione.

Sygn. akt I C 121/17

UZASADNIENIE
(...) Bank (...) S.A.wW.uzyskał klauzulę wykonalności przeciwkoE. M.,R. M.,W. M.jako spadkobiercom dłużnika –M. M.– z ograniczeniem wynikającym z przyjęcia spadku z dobrodziejstwem inwentarza (postanowienie Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 18 września 2014 r., sygn. VII Co 3443/14) – na bankowy tytuł egzekucyjny z dnia 16 kwietnia 2010 r.
Dowód: postanowienie, k. 31
W. M.,R. M.,E. M.wysłali do wierzyciela oświadczenia zawierające zarzut przedawnienia w dniu 31 stycznia 2017 r.
Dowód: pisma z dowodami nadania, k. 13-15
Kwalifikacja prawna
Pozwanyuznałpowództwo, czym Sąd był związany (art. 213 § 2 k.p.c.). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocyart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
Koszty
Pozwany nie dał powodu do wytoczenia powództwa i przy pierwszej czynności uznał powództwo.
Przedawnienie w polskim prawie zobowiązani nie jest uwzględniane przez sąd lub wierzyciela z urzędu, lecz wyłącznie na zarzut (art. 117 § 2 k.c.). Należy też podkreślić, że przedawnienie roszczenia nie powoduje wygaśnięcia długu. Nie jest sprzeczne z porządkiem prawnym uzyskanie przez wierzyciela tytułu wykonawczego i skierowanie go do egzekucji, nawet jeżeli zaistniał obiektywnie stan uprawniający dłużnika do podniesienia zarzutu przedawnienia. Takie zachowanie wierzyciela nie jest także sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, gdyż powinność zaspokojenia długu – nawet po przedawnieniu – jest zgodna z powszechnym poczuciem sprawiedliwości. Wprowadzenia do porządku możliwości podniesienia przez dłużnika zarzutu przedawnienia jest więc pewnym kompromisem moralnym, na który zdecydował się ustawodawca ze względów pragmatycznych, a nie dlatego, że powinność spłaty długu odpada.
Tak więc pozwany nie dał powodu do wytoczenia powództwa, gdyż do chwili jego wniesienia nie otrzymał zarzutu przedawnienia od dłużników. Pisma z zarzutami zostały dopierowysłanew dniu wniesienia samego pozwu. Pełnomocnik powodów przyznał, że także wcześniej powodowie nie powoływali się na zarzut przedawnienia.
Nie ma więc żadnych podstaw do zasądzania kosztów od pozwanego na rzecz powodów. Z drugiej strony, profesjonalny pełnomocnik pozwanego nie złożył wniosku o zasądzenie kosztów na rzecz strony pozwanej, a więc roszczenie w tym zakresie wygasło. Mimo więc obciążenia kosztami powodów, nie można było ich zasądzić na rzecz strony pozwanej.
Należy zauważyć, że stanowisko pozwanego w zakresie kosztów miało dwa warianty: (1) nieobciążanie pozwanego kosztami (powołano przy tym – zdaniem Sądu błędnie –art. 102 k.p.c.), (2) w razie nieuwzględnienia tego wniosku – obciążenie go kosztami tylko w granicach stawki minimalnej. W żadnym z wariantów nie ma wniosku o zasądzenie kosztów na rzecz pozwanego.
Z tych względów kosztami procesu obciążono powodów – na mocyart. 101 k.p.c.w zw. zart. 109 § 1 k.p.c.W razie spełnienia przesłanek zart. 101 k.p.c.i jednocześnie braku roszczenia o zwrot kosztów na rzecz pozwanego przepis ten dalej ma zastosowania, z tym tylko, że – po uwzględnieniuart. 109 k.p.c.– jego formuła powinna być taka jak wpunkcie II. sentencji. Brak wniosku o zasądzenie kosztów od pozwanego uznającego powództwo nie oznacza przejścia doart. 102 k.p.c., gdyż przesłanki jego zastosowania są inne, węższe i w niniejszej sprawie nie zachodzą.