Sąd Rejonowy w Nowym Sączu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1342/21
Data wyroku: 2023-04-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: asesor sądowy Dominik Mąka
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: 286 § 1 kk

Sygn. akt II K 1342/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 kwietnia 2023 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: asesor sądowy Dominik Mąka
Protokolant: Karolina Rzeszowska – Świgut
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10 maja 2022 roku, 12 maja 2022 roku, 13 maja 2022 roku, 15 lipca 2022 roku, 29 listopada 2022 roku oraz 21 marca 2023 roku
sprawy
L. S. (1)córkiA.iG.z domuK.
urodzonej (...)wN.
oskarżonej o to, że:

I
w okresie od 23 maja 2016 roku do 7 lipca 2017 roku wN.oraz miejscowościB.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się niżej wymienionych przestępstw:

1
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 51 005.62 złotychR. P. (1)oraz(...)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1), w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych nie spłaciła przedmiotowego kredytu, to jest o przestępstwo zart. 286 § kodeksu karnego,

2
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 39 967,53 złotychR. P. (1)oraz(...) Bank (...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu gotówkowego, jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowego kredytu, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

3
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4 308,64 złotychR. P. (1)orazBank (...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki ekspresowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł zBankiem (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 3 529,31 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

4
w dniu 31 sierpnia 2016 roku w miejscowościB.rejonu(...). działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4 852,95 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 3 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

5
w dniu 3 listopada 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia Korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 31 051,23 złotychK. P. (1)oraz(...)w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...). jaką pokrzywdzona zawarła z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 20 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowego kredytu, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

6
w dniu 1 lutego 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...). działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12 912,53 złotychR. T.oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaR. T.w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 8 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

7
w dniu działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10 747,06 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 6 200 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

8
w dniu 15 lutego 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...). działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8 889,50 złotychK. P. (1)oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 4 700 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § kodeksu karnego,

9
w dniu 17 maja 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 26 893,65 złotychK. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziła go w błąd co do zamiaru; i możliwości wywiązania się z warunkówumowy pożyczki nr (...), jaką pokrzywdzony zawarł ze(...) im. (...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 15 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

10
w dniu 7 lipca 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29 161,97 złotychA. Z.oraz(...) Bank S.A.w ten sposób, że wprowadziłaA. Z.w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki gotówkowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank S.A.na. rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 21 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest p przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnegow związku zart. 91 § kodeksu karnego,

II
w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...)w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się niżej wymienionych przestępstw:

1
w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadząca firmę ^(...) .H. U. (...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaM. R. (1)wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego.

2
w okresie od lipca 2016 roku do lipca 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. P. (1)wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

3
w okresie od lipca 2016 roku do lipca 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawaD.^• ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaR. T.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

4
. w okresie od sierpnia 2016 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i uubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaG. P.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

5
w okresie od sierpnia 2016 roku do maja 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa prac}ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaA. V.wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

6
w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaJ. S. (1)wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

7
w okresie od września 2016 roku do stycznia 2017 roku oraz w sierpniu 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadząca ifirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaM. G. (1)wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie I społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

8
w okresie od września 2016 roku do lipca 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy 1 ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaN. W.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez nie wypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

9
w okresie od września 2016 roku do listopada 2016 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U. „.L.”L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaM. J.wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo z jart. 218 § lakodeksu karnego,

10
w okresie od listopada 2016 roku do sierpnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U. „L.’L. S. (1)zs. wP., .uporczywie naruszała prawa pracownikaB. B.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia, zasiłku chorobowego za jeden, miesiąc, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na –ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

11
w okresie od listopada 2016 roku do września 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., .uporczywie naruszała prawa pracownikaW. G.wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne 3o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

12
w okresie ok grudnia 2018 roku do września 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała, prawa pracownikaK. Z. (1)wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

to jest o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnegow zw. z art., 91§ 1 kodeksu karnego,

III
w okresie czasu od 24 marca 2017 roku do 27 marca 2017 roku wP.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, zP.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, przestępstw:

1
w dniu 24 marca 2017 roku wP.rejonu(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15 000 złR. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarli na jej rzecz i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego.

2
w dniu 27 marca 2017 roku wP., .rejonu(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35 000 złR. Z. (2)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarli na jej rzecz i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

to jest o przestępstwo zart. 286 § l kodeksu karnegow zw. zart. 91 § 1 kodeksu karnego,

I
w ramach czynów zarzucanych w punktach I i III aktu oskarżenia uznaje oskarżonąL. S. (1)za winną tego, że w okresie od 23 maja 2016 roku do 17 maja 2017 roku działając w krótkich okresach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności dopuściła się następujących przestępstw:

a
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30000 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1), w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...), a także możliwości przepisania rzeczonej umowy po upływie 3 miesięcy, jaką pokrzywdzony zawarł z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych oraz wyzyskała jego jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tego kredytu w kontekście realnej możliwości wywiązania się przez z zaciągniętego przez pokrzywdzonego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.

b
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30000 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z umowy jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tego kredytu, w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.,

c
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3529,21 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki ekspresowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł zBankiem (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 3 529,31 złotych oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tej pożyczki, w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania to jest występku zart. 286 § 1 k.k.

d
w dniu 31 sierpnia 2016 roku w miejscowościB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3000 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 3 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.,

e
w dniu 3 listopada 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20000 złotychK. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...)jaką pokrzywdzona zawarła z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 20 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania to występku zart. 286 § 1 k.k.,

f
w dniu 1 lutego 2017 roku wB.. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8000 złotychR. T.w ten sposób, że wprowadziłaR. T.w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 8 000 złotych oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.

g
w dniu 10 lutego 2017 roku wB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6200 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 6 200 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania to jest występku zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

h
w dniu 15 lutego 2017 roku wB.. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4700 złotychK. P. (1)oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 4 700 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.

i
w dniu 24 marca 2017 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15 000 złR. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do możliwości terminowego wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarł na jej rzecz i oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, tj. o występku zart. 286 § 1 k.k.

j
w dniu 27 marca 2017 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35 000 złR. Z. (2)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarł na jej rzecz oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania tj. występku zart. 286 § 1 k.k.

k
w dniu 17 maja 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15000 złotychK. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziła go w błąd co do możliwości wywiązania się z warunkówumowy pożyczki nr (...), jaką pokrzywdzony zawarł ze(...) im. (...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 15 000 złotych oraz wyzyskała jego jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania tj. występku zart. 286 § 1 k.k.

tj. czynów stanowiących łącznie ciąg przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za ten ciąg przestępstw na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza oskarżonejL. S. (1)karę roku pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie kary pozbawienia wolności wymierzonej w punkcie I wyroku na 3 (trzy) letni okres próby;

III
na podstawieart. 33 § 2 k.k.wymierza oskarżonejL. S. (1)300 (trzysta) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

IV
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza na poczet grzywny wymierzonej oskarżonejL. S. (1)w punkcie II wyroku okres tymczasowego aresztowania od dnia 17 sierpnia 2021 roku, godzina 11:45, godzina do dnia 27 sierpnia 2021 roku, godzina 15:20;

V
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 i 8 k.k.zobowiązuje oskarżonąL. S. (1)do

a
pisemnego przeproszenia wszystkich pokrzywdzonych przypisanym w punkcie I wyroku ciągu przestępstw w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku

b
uregulowania zaległości wynikających z nakazu zapłaty w sprawie Sądu Rejonowego w Nowym Sączu o sygn. akt I C 40/18 w terminie roku od uprawomocnienia się wyroku

VI
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonejL. S. (1)środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz:

a
R. P. (1)kwoty(...),23 (sześćdziesięciu dziewięciu tysięcy dziewięciuset dwudziestu dwóch 23/100) złotych

b
K. P. (1)kwoty(...)(trzydziestu dwóch tysięcy dziewięciuset pięćdziesięciu czterech) złotych

c
E. K.kwoty(...),08 (ośmiu tysięcy ośmiuset osiemdziesięciu trzech, 08/100) złotych

d
R. T.kwoty(...),23 (dziewięciu tysięcy stu sześćdziesięciu dwóch, 23/100) złotych

e
K. Z. (1)kwoty(...)(dwudziestu pięciu tysięcy) złotych

VII
na podstawieart. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.umarza postępowanie karne przeciwkoL. S. (1)o to, że w dniu 7 lipca 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 21000 złotychA. Z.oraz(...) Bank S.A.w ten sposób, że wprowadziłaA. Z.w błąd co charakteru zawieranej umowy, zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki gotówkowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank S.A.na. rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 21 000 złotych oraz wyzyskała jego nieświadomość odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania tj. występku zart. 286 § 1 k.k.wobec stwierdzenia innej okoliczności wyłączającej ściganie, a to konsumpcji skargi publicznej;

VIII
w ramach czynów zarzuconych w punkcie II aktu oskarżenia uznajeL. S. (1)za winną tego, że w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się niżej wymienionych przestępstw:

a
w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB.wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. P. (1)wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;

b
w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaR. T.wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;

c
w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaG. P.wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;

d
w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaN. W.wynikające ze stosunku pracy poprzez nie wypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;

e
w okresie od stycznia 2017 roku do sierpnia 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaB. B.wynikające ze stosunku pracy poprzez nie wypłacanie całości należnego wynagrodzenia, niewypłacenie ekwiwalentu za zaległy urlop, niewypłacenie zasiłku chorbowego tj. występku zart. 218§ lak.k.;

f
w okresie od stycznia 2016 roku do września 2017 rokuB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. Z. (1)wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.

tj. czynów stanowiących łącznie ciąg przestępstw zart. 218 § 1a k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.i za ten ciąg przestępstw na podstawieart. 218 § 1a k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 34 §1a pkt 1 k.k.wymierza oskarżonejL. S. (1)karę roku ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

IX
na podstawieart. 34 § 3 k.k.w zw. zart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązuje oskarżonąL. S. (1)do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych zidentyfikowanych w punkcie VIII wyroku w terminie miesiąca od jego uprawomocnienia

X
przyjąwszy w ramach czynów zarzucanych w punkcie II aktu oskarżenia, ze oskarżonaL. S. (1):

a
w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownikaM. R. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umarza postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania;

b
w okresie od sierpnia 2016 roku do maja 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyA. V.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w umarza postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania

c
w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyJ. S. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umarza postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania

d
w okresie od września 2016 roku do lipca 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyM. G. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umarza postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania

e
w okresie od września 2016 roku do listopada 2015 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyM. J.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umarza postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania

f
w okresie od listopada 2016 roku do września 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyW. G.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umarza postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania;

XI
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonejL. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 960 (dziewięciuset sześćdziesięciu) złotych tytułem opłaty oraz kwotę(...),62 (tysiąca stu trzydziestu czterech, 62/100) złotych tytułem wydatków tymczasowo poniesionych przez Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1342/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW
FAKTY DLA ZAPEWNIENIA CZYTELNOŚCI PRZEDSTAWIONO W KOLEJNOŚCI CHRONOLOGICZNEJ,(...) Z (...)i III, A ZDARZENIAMI Z PUNKTU II AKTU OSKARŻENIA

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

L. S. (1)

w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30000 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1), w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...), a także możliwości przepisania rzeczonej umowy po upływie 3 miesięcy, jaką pokrzywdzony zawarł z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych oraz wyzyskała jego jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tego kredytu w kontekście realnej możliwości wywiązania się przez z zaciągniętego przez pokrzywdzonego zobowiązania
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30000 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z umowy jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tego kredytu, w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3529,21 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki ekspresowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł zBankiem (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 3 529,31 złotych oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tej pożyczki, w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 31 sierpnia 2016 roku w miejscowościB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3000 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 3 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 3 listopada 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20000 złotychK. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...)jaką pokrzywdzona zawarła z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 20 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 1 lutego 2017 roku wB.. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8000 złotychR. T.w ten sposób, że wprowadziłaR. T.w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 8 000 złotych oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 10 lutego 2017 roku wB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6200 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 6 200 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 15 lutego 2017 roku wB.. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4700 złotychK. P. (1)oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 4 700 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 24 marca 2017 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15 000 złR. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do możliwości terminowego wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarł na jej rzecz i oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania,
w dniu 27 marca 2017 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35 000 złR. Z. (2)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarł na jej rzecz oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 17 maja 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15000 złotychK. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziła go w błąd co do możliwości wywiązania się z warunkówumowy pożyczki nr (...), jaką pokrzywdzony zawarł ze(...) im. (...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 15 000 złotych oraz wyzyskała jego jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania
w dniu 7 lipca 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 21000 złotychA. Z.oraz(...) Bank S.A.w ten sposób, że wprowadziłaA. Z.w błąd co charakteru zawieranej umowy, zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki gotówkowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank S.A.na. rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 21 000 złotych oraz wyzyskała jego nieświadomość odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

21 maja 2016 rokuL. S. (1)spotkała się ze swoim dalszym krewnymR. P. (1)przy okazji organizowanego przez pokrzywdzonego grilla. Wówczas toL. S. (1)zapytała sięR. P. (1)czy nie wziąłby dla niej kredytu w kwocie 75000 złotych, którą przeznaczy ona na rozkręcenie biznesu. Oskarżona wskazywałaR. P. (1), iż czeka na dalszą pewną część dofinansowania z banku i bez problemu zwróci pokrzywdzonemu pieniądze. DodatkowoL. S. (1)zapewniałaR. P. (1), iż po trzech miesiącach trwania umowy dojdzie do przepisania długu na jej osobę ze strony banku.

zeznania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121

R. P. (1)nie mając wiedzy odnośnie realnych możliwości finansowych oskarżonej, a także faktycznego celu zawarcia tych umów, jakim było leczenie jej córki postanowił zgodzić się na udzielenie tego rodzaju quasi pożyczki na rzecz oskarżonej. Po poinformowaniuL. S. (1)o zgodzie na tego rodzaju pomocL. S. (1)23 maja 2016 roku zorganizowała spotkanie w siedzibie(...)wN., gdzie przygotowywano wnioski o przyznanie kredytów gotówkowych. W siedzibie biura doradztwa finansowego strony tego procesu obsługiwałaM. W..

zeznania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121
ZeznaniaM. W.k. 470-471
Informacja Skarbowa k. 336-337
Informacja z ZUS k. 339-

Po przygotowaniu tych dokumentówL. S. (1)wraz zR. P. (1)udali się do siedzibyG.(...) Bank. Tam toR. P. (1)zawarł umowę kredytu konsumpcyjnego nr(...). Na podstawie tej umowy przedstawiciele banku wydaliR. P. (1)gotówkę w kwocie 30000 złotych. Po wyjściu z tej placówki bankowejL. S. (1)wraz zR. P. (1)udali się następnie do siedziby(...)Bank (...), gdzieR. P. (1)zawarł umowę kredytu, mocą którejR. P. (1)uzyskał gotówkę w kwocie 30000 złotych. Kolejno jeszcze tego samego dniaR. P. (2)udał się wraz z oskarżoną do siedziby(...) Bank (...), gdzieR. P. (1)zawarł umowę kredytu w kwocie 3529,21 złotych.

zeznania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 83-113, k. 482487
odpowiedź(...)Bank wraz z załącznikami k. 235-253
Odpowiedź z(...) BANK (...)wraz z załącznikami k. 255-260,k.496-506
ZeznaniaA. M.k. 444
ZeznaniaN. S.k. 473-474
Zeznania świadekJ. K.k. 495-496

Po zawarciu tych umówR. P. (1)niezwłocznie wydałL. S. (1)całość uzyskanej w tym dniu gotówki. Zarazem w tym czasieL. S. (1)zapewniała pokrzywdzonego, iż bez problemu spłaci te zobowiązania w ciągu trzech miesięcy, a po tym czasie owe kredyty zostaną przepisane na nią.R. P. (1)nie uzyskał żadnej gratyfikacji za tę przysługę. Oprócz gotówkiR. P. (1)wydałL. S. (1)także całość dokumentacji odnoszącej się do tych umów.

zeznania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121

R. P. (1)początkowo pytałL. S. (1)odnośnie wywiązywania się przez nią z owych zobowiązań, wówczas ta przekazała, iż regularnie spłaca owe pożyczki. Niemniej jednak wkrótce zła sytuacja finansowa prowadzonej przez oskarżoną pizzerii zaczęła być dostrzegalna na zewnątrz, gdyż pomimo dobrego ruchu w lokalu,L. S. (1)nie posiadała pieniędzy na zakup towarów, wypłacenie pracowników. Sytuacja ta zbiegła się z pierwszymi wezwaniami do zapłaty dotyczących umów zawartych przezR. P. (1).

zeznania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121
dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 83-113, k. 482487
odpowiedź(...)Bank wraz z załącznikami k. 235-253
Odpowiedź z(...) BANK (...)wraz z załącznikami k. 255-260,k.496-506

L. S. (1)z uwagi na wyżej wymienione okoliczności zaprzestała płatności rat przedmiotowych umów kredytowych. Natomiast w rozmowach zR. P. (1)zasłaniała się potrzebą większej ilości czasu. KolejnoR. P. (1)powziął wiedzę na temat wielości wierzycieli oskarżonej, a także wyjeździe jej z kraju. Wówczas to pokrzywdzony postarał się o odzyskanie dokumentacji bankowej.

zeznania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121

Finalnie na skutek wziętych na rzeczL. S. (1)pożyczkiR. P. (1)poniósł stratę majątkową w kwocie 69922,23 złotych. Całość wierzytelności pożyczkodawców opiewał na wyższą sumę, jednakowoż strataR. P. (1)została pomniejszona o dokonane i zaksięgowane przez owe podmioty gospodarcze wpłaty.

nania świadkaR. P. (1)k. 81-82, k.1268-1269
zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121
dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 83-113, k. 482487
odpowiedź(...)Bank wraz z załącznikami k. 235-253
Odpowiedź z(...) BANK (...)wraz z załącznikami k. 255-260,k.496-506
Potwierdzenia wpłaty oskarżonej k. 1192-1209

Końcem sierpnia 2016 rokuL. S. (1)poprosiła swoją pracowniceE. K.na rozmowę na osobności w jej gabinecie. Wówczas to oskarżona powiedziałaE. K., iż potrzebuje pożyczyć pieniędzy na leczenie córki. JednocześnieL. S. (1)zapewniałaE. K.iż jej sytuacja finansowa pozwala na spłatę tej pożyczki. RównocześnieL. S. (1)zataiła przedE. K.pożyczki otrzymane odR. P. (1), prosząc jej zarazem o nie informowaniu innych pracowników o jej prośbie.

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269

E. K.nie posiadając tej wiedzy odnośnie sytuacji majątkowejL. S. (1)zgodziła się na udzielenie swojej pracodawczyni pożyczki. W tym celuL. S. (1)umówiła 31 sierpnia 2016 roku spotkanie z przedstawicielką(...)PolskaT. M.. W trakcie tego spotkaniaE. K.zawarła umowy pożyczki kwoty 4000 złotych.

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 276-295
Zeznania świadekT. M.k. 342-343
ZeznaniaM. T. (1)k. 448-449

Po otrzymaniu tych pieniędzyE. K.wydała gotówkę i dokumentacje oskarżonej, która zapewniłaE. K.o szybkim wywiązaniu się z tej pożyczki.

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269

Kolejno tego rodzaju sytuacja miała miejsce w 10 lutego 2017 roku, kiedy to ponownieE. K.została wezwana do gabinetu oskarżonej, która poprosiła ją o wzięcie kolejnej pożyczki. W tym czasie pokrzywdzona nie miała wiedzy odnośnie braku systematycznych spłat poprzedniej pożyczki.E. K.nie miała także wiedzy o wielości ówczesnych wierzycieli oskarżonej.L. S. (1)wprowadzała także pokrzywdzoną w błąd odnośnie swojej sytuacji majątkowej wskazując, iż bez problemu spłaci owe zobowiązania. DodatkowoL. S. (1)wyolbrzymiała sytuacje zdrowotną swojej córki wpływając tym na proces decyzyjny pokrzywdzonej.

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269
(...)screeny korespondencji z oskarżoną k. 148-154

Nie mając wiedzy odnośnie rzeczywistej kondycji finansowej oskarżonej, a także wielości wierzycieliE. K.podjęła decyzje o wzięciu kolejnej pożyczki na rzeczL. S. (1). Tym razem takżeE. K.pożyczyła pieniądze odspółki (...). Uzyskaną na podstawie umowy z 10 lutego 2017 roku kwotę 6200 złotychE. K.wraz z dokumentacją przekazałaL. S. (1).

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269
(...)screeny korespondencji z oskarżoną k. 148-154
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 276-295
Informacja Skarbowa k. 336-337
Informacja z ZUS k. 339-
Zeznania świadekT. M.k. 342-343
ZeznaniaM. T. (1)k. 448-449

Po upływie kilku miesięcy okazało się, iżL. S. (1)nie spłaca tych zobowiązań.E. K.próbowała się wówczas kontaktować ze swoją dłużniczką, która zasłaniała się swoją chorobą – rzekomą, zwodząc pokrzywdzoną iż uiści owe raty. Niemniej w międzyczasieE. K.powzięła wiedzę na temat ogółu inkryminowanej działalności oskarżonej. W związku z powyższym pokrzywdzona przestała się łudzić, iż odzyska odL. S. (1)swoje pieniądze i sama spłaciła owe pożyczki.

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269
Potwierdzenie wpłaty pokrzywdzonej k. 146
(...)screeny korespondencji z oskarżoną k. 148-154
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 276-295
ZeznaniaM. T. (1)k. 448-449

Finalnie na skutek wziętych na rzeczL. S. (1)pożyczekE. K.poniósł stratę majątkową w kwocie 8883,08 złotych. Całość wierzytelnościP.Polska opiewał na wyższą sumę, jednakowoż strataE. K.została pomniejszona o dokonane przezL. S. (1)wpłaty w początkowym okresie wymagalności tych zobowiązań okresowych.

Zeznania świadekE. K.k. 144-146, 627-628, k. 1138-1139 k.1268-1269
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 276-295
Potwierdzenia wpłaty oskarżonej k. 1192-1209

W listopadzie 2016 rokuL. S. (1)będąc już zobowiązana wobecR. P. (1)do zapłaty kwoty ponad 60000 złotych skontaktowała się z jego żonąK. P. (1). W trakcie tej rozmowyL. S. (1)poprosiła swoją ówczesną pracownicę o udzielenie pożyczki gotówkowej w kwocie 40000 złotych. Wcześniej, bo w sierpniu 2016 roku pokrzywdzona na podobnej zasadzie wzięła dla oskarżonej pożyczkę wP.Polska, którą to pożyczkę oskarżona ostatecznie spłaciła, co wzmocniło przekonanieK. P. (1)o rzetelności oskarżonej.

Zeznania świadkaR. P. (1)k. 80-81
Zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121, k. 1180-1181

L. S. (1)tłumaczyła potrzebę wzięcia tej pożyczki chęcią doinwestowania prowadzonej przez siebie restauracji. ZarazemL. S. (1)zataiła przedK. P. (1)fakt, iż pieniądze te ma zamiar przeznaczyć na leczenie jej córki. Oskarżona zapewniła takżeK. P. (1)o swoich zdolnościach majątkowych, wskazując iż niedługo otrzyma ona dofinansowanie z banku, które pozwoli jej bez trudu spłacić tę wierzytelność.L. S. (1)wprowadziła równieżK. P. (1)w błąd odnośnie automatycznego przepisania zawieranych umów na jej rzecz po upływie 3 miesięcy.

Zeznania świadkaR. P. (1)k. 80-81
Zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121, k. 1180-1181

K. P. (1)nie mając wiedzy o faktycznym celu wzięcia tej umowy, a także będąc wprowadzona w błąd odnośnie możliwości finansowych oskarżonej, rychłej dotacji jej firmy, automatyzmu przepisania umowy kredytu zgodziła się udzielić pożyczki swojej pracodawczyni. W tym celuK. P. (1)spotkała się zL. S. (1)w siedzibie(...)wN.2 listopada 2016 roku , gdzie przygotowano dokumentacje wnioskową.

Zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121, k. 1180-1181

Następnego dnia tj. 3 listopada 2016 rokuK. P. (1)udała się wraz zL. S. (1)do(...)siedzibyG.Banku. Tam pokrzywdzona zawarła umowę kredytu gotówkowego nr(...). Mocą tej umowyK. P. (1)otrzymała kwotę 20000 złotych. Niezwłocznie po otrzymaniu pieniędzyK. P. (1)oddała oskarżonej rzeczoną gotówkę wraz z dokumentacją finansową. NatomiastL. S. (1)zobowiązała się niezwłocznie spłacić ową umowę, wskazując, iż rychło otrzyma dofinansowanie.

Zeznania świadkaR. P. (1)k. 80-81
Zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121, k. 1180-1181
Dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 122-130
Odpowiedź zG.(...)wraz załącznikami k. 201-214, k. 475-481
Informacja Skarbowa k. 336-337
Informacja z ZUS k. 339-
ZeznaniaM. W.k. 470-471
ZeznaniaN. S.k. 473-474

W sytuacji kiedyL. S. (1)zalegała już z płatnościami wynikającymi z zobowiązań zaciągniętych wobecR.iK. P. (1)orazE. K., oskarżona skontaktowała się z pracownikiem jejfirmy (...), który był także jej sąsiadem. Wówczas oskarżona nie dawała sobie rady z terminową płatnością wynagrodzeń za pracę swoim pracownikom.

Zeznania świadkaR. T.k. 68—69, k. 1136=(...)

W trakcie tego spotkaniaL. S. (1)poprosiłaR. T.o wzięcie pożyczki na jej rzecz. Oskarżona wskazywała, iż spłaci tę pożyczkę w ciągu dwóch miesięcy. Zarazem oskarżona zataiła przedR. T., iż posiada ona niespłacone zobowiązania względem rodzinyP.orazE. K.. GdybyR. T.posiadał wiedzę w zakresie wielości wierzycieliL. S. (1)nie zgodziłby się na udzielenie tej pożyczki.

Zeznania świadkaR. T.k. 68—69, k. 1136=(...)

Niemniej jednak zimą 2017 rokuR. T.nie miał tego rodzaju wiedzy, a owe informacjeL. S. (1)zataiła. Fakt ten spowodował, iżR. T.zdecydował się udzielićL. S. (1)– swojemu pracodawcy, pożyczki w kwocie 8000 złotych. Po uzyskaniu tej wiadomościL. S. (1)niezwłocznie umówiła spotkanie z pracownicąP.T. M..

Zeznania świadkaR. T.k. 68—69, k. 1136=(...)
Zeznania świadekT. M.k. 342-343

W trakcie tego mającego miejsce 1 lutego 2017 roku spotkaniaR. T.zawarłumowę nr (...)pożyczki pieniężnej z(...) S.A.Mocą tej umowyR. T.otrzymał kwotę 8000 złotych. Rzeczone pieniądze pokrzywdzony natychmiast przekazałL. S. (1).

Zeznania świadkaR. T.k. 68—69, k. 1136=(...)
Dokumentacja związana z zawarciem i wykonaniem umowy pożyczki k. 70-76
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 261-275
Zeznania świadekT. M.k. 342-343
ZeznaniaM. T. (1)k. 448-449

P.L. S. (1)spłacała raty pożyczki. Sytuacja ta zmieniła się jednak już po kilku miesiącach, kiedy to doR. T.zaczęły przychodzić wezwania do zapłaty. W międzyczasieR. T.dowiedział się, iż nie jest jedyną osobą w tego rodzaju sytuacji. Wówczas pokrzywdzony skontaktował się z pokrzywdzoną prosząc o złożenie stosownych wyjaśnień. Oskarżona w tym czasie zapewniała go o podejmowanych staraniach w celu spłaty pożyczki. Niemniej jednak finalnieL. S. (1)z uwagi na zaciskającą się spirale kredytową nie była w stanie wywiązać się z tego zobowiązania i po krótkim czasie przestała zupełnie wywiązywać się z tej pożyczki. Do tegoL. S. (1)zaniechała także kontaktu zR. T.decydując się na wyjazd z kraju.

Zeznania świadkaR. T.k. 68—69, k. 1136=(...)
Dokumentacja związana z zawarciem i wykonaniem umowy pożyczki k. 70-76
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 261-275

Finalnie na skutek wziętej na rzeczL. S. (1)pożyczkiR. T.poniósł stratę majątkową w kwocie 9162, 23 złotych. Całość wierzytelnościP.Polska opiewał na wyższą sumę, jednakowoż strataR. T.została pomniejszona o dokonane przezL. S. (1)wpłatę.

Zeznania świadkaR. T.k. 68—69, k. 1136=(...)
Dokumentacja związana z zawarciem i wykonaniem umowy pożyczki k. 70-76
OdpowiedźP.Polska wraz z załącznikami k. 261-275
ZeznaniaM. T. (1)k. 448-449
Potwierdzenia wpłaty oskarżonej k. 1192-1209

Kolejno w lutym 2017 rokuL. S. (1)skontaktowała się ponownie zK. P. (1)z prośbą u udzielenie jej dalszej pożyczki. WówczasL. S. (1)dalej zapewniała pokrzywdzoną iż niedługo otrzyma owo dofinansowanie. Chęć wzięcia owej pożyczkiL. S. (1)motywowała koniecznością spłacenia faktur. Do tegoL. S. (1)wprowadziła w błąd pokrzywdzoną odnośnie możliwości wywiązania się z tego zobowiązania.L. S. (1)zataiła także przedK. P. (1)liczbę swoich wierzycieli, nie wskazując, iż zalega ona także z pieniędzmi na rzeczE. K.czyR. T.. GdybyK. P. (1)dysponowała wówczas tą wiedza to nie zgodziłaby się na zawarcie tej umowy.

Zeznania świadkaR. P. (1)k. 80-81
Zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121, k. 1180-1181
Dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 122-130

Niemniej jednak 15 lutego 2017 rokuK. P. (1)przystała na propozycje swojej pracodawczyni i zdecydował się jej pożyczyć kwotę 4700 złotych. W tym celu oskarżona umówiła spotkanie z przedstawicielkąP.PolskaT. M., która to przybyła do siedziby pizzerii, gdzieK. P. (1)zawarłaumowę pożyczki nr (...)w kwocie 4700 złotych.

Zeznania świadkaR. P. (1)k. 80-81
Dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 122-130
ZeznaniaT. M.
ZeznaniaM. T. (1)
Informacja odP.Polska

Po wydaniu pokrzywdzonej tych pieniędzyK. P. (1)przekazała je oskarżonej, która zapewniała o ich rychłym zwrocie. Niemniej jednak w krótkim czasie okazało się, iżL. S. (1)nie spłaca zarówno rat wynikających z umowy zG.Bankiem, ani rat pożyczki udzielonej przezP.. Wtedy toL. S. (1)zapewniała pokrzywdzoną, iż ma sytuacje pod kontrolą. Niemniej jednak zapewnienia oskarżonej okazały się bez pokrycia. W międzyczasieK. P. (1)powzięła wiedzę, iż także inne osoby z kręgu jej znajomych znalazły się w takiej sytuacji i w związku z tym straciła ona nadzieje na odzyskanie pożyczonychL. S. (1)pieniędzy.

Zeznania świadekK. P. (1)k. 120-121, k. 1180-1181
Dokumentacja związana z zaciągniętymi pożyczkami k. 122-130

Finalnie na skutek wziętej na rzeczL. S. (1)pożyczkiK. P. (1)poniosła łączną stratę majątkową w kwocie 32954 złotych. Całość wierzytelnościP.Polska i(...)Banka opiewała na wyższą sumę, jednakowoż strataK. P. (1)została pomniejszona o dokonane przezL. S. (1)wpłaty.

ZeznaniaK. P. (1)k., 120-121, k. 1180 – 1181
Potwierdzenia wpłat oskarżonej k. 1192-1209
Informacja odG.Bank wraz z załącznikami
Informacja odP.Polska wraz z załącznikami

Będąc już w bardzo trudnej sytuacji finansowejL. S. (1)udała się w marcu 2017 roku doR. Z. (1). Oskarżona znała żonę pokrzywdzonego, z którą spotykała się przy okazji wywiadówek dzieci stron. W trakcie tego spotkaniaL. S. (1)poinformowałaR. Z. (1), iż z uwagi na chorobę jej córki pozostaje ona w ciężkiej sytuacji materialnej i chwilowo nie posiada pieniędzy na regulacje wydatków związanych z prowadzeniem przez nią działalności gospodarczej tj. pizzeriiL.wB.. W związku z powyższymL. S. (1)poprosiłaR. Z. (1)o udzielenie pożyczki w łącznej kwocie 50000 złotych.

Zeznania świadkaR. Z. (1)k. 807—808, k. 1148-1149

Prosząc o tę pożyczkęL. S. (1)zataiła przed swoim kontrahentem, iż wpadła ona w spiralę kredytową i posiada szereg zobowiązań finansowych wobec członków swojej rodziny, a także pracowników prowadzonej przez nią pizzerii oraz już wówczas istniejących zaległościach w spłacaniu tych zobowiązań. GdybyR. Z. (1)posiadał tego rodzaju wiedzę nie zgodziłby się na udzielenieL. S. (1)pożyczki. Niemniej jednak wówczasR. Z. (1)poprosiłL. S. (1)o czas do namysłu.

Zeznania świadkaR. Z. (1)k. 807—808, k. 1148-1149

Po konsultacjach z żonąR. Z. (1), mając na względzie chorobę córki oskarżonej, a także brak wiedzy na temat skali problemów finansowychL. S. (1)zgodził się na zawarcie umowy pożyczki.

Zeznania świadkaR. Z. (1)k. 807—808, k. 1148-1149

W tym celu strony spotkały się 24 marca 2017 roku w domu pokrzywdzonego i zawarły pisemną umowę pożyczki kwoty 15000 złotych.L. S. (1)zgodziła się na zawarcie takiej umowy, w której to zobowiązała się zwrócić pożyczoną kwotę w terminie do lipca 2017 roku. Trzy dni później tj. 27 marca 2017 rokuL. S. (1)ponownie zawarła z pokrzywdzonymR. Z. (1)umowę pożyczki kwoty 35000 złotych, tak samo obiecując zwrot tej kwoty do końca lipca 2017 roku.

Zeznania świadkaR. Z. (1)k. 807—808, k. 1148-1149
Pisemneumowy pożyczki (...)

L. S. (1)nie wywiązała się z rzeczonej umowy, nie wpłacającR. Z. (1)jakiejkolwiek sumy pieniężnej. Po umówionym terminie pokrzywdzony kontaktował się zL. S. (1)odnośnie zwrotu pożyczonych oskarżonej pieniędzy.L. S. (1)kilka razy zbywała pokrzywdzonego wskazując, iż lada chwila ma otrzymać dofinasowanie/pożyczkę w banku.

Dowody:
Zeznania świadkaR. Z. (1)k. 807—808, k. 1148-1149

Z uwagi na brak oczekiwanej aktywności ze strony oskarżonej, a także powzięcie w międzyczasie wiedzy przezR. Z. (1)odnośnie wielości wierzycieli oskarżonej, pokrzywdzony zdecydował się pozwać oskarżoną o zapłatę w postępowaniu cywilnym. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu 22 stycznia 2018 roku wydał wobec oskarżonej nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym. Rzeczony nakaz uprawomocnił się i pokrzywdzony skierował sprawę do postępowania egzekucyjnego. Prowadzona egzekucja wobecL. S. (1)okazała się być całkowicie bezskuteczna, co skutkowało finalnym umorzeniem postępowania egzekucyjnego.

Zeznania świadkaR. Z. (1)k. 807—808, k. 1148-1149
Nakaz zapłaty k. 791
Dokumentacja postepowania egzekucyjnego k. 792-803

W sytuacji, kiedyL. S. (1)miała już szereg niespłacanych zobowiązań kredytowych, których nie była w stanie na bieżąco spłacać, oskarżona w maju 2017 roku skontaktowała się ze swoim dalszym krewnymK. Z. (1).K. Z. (1)pracował u pizzerii prowadzonej przezL. S. (1)wB.W trakcie tej rozmowyL. S. (1)poprosiłaK. Z. (1)na wzięcie pożyczki w kwocie 15000 złotych. Powodem rzeczonej pożyczki miało być wyjście z trudnej sytuacji prowadzonej przez siebie pizzerii.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 39-40

L. S. (1)zataiła zarazem przedK. Z. (1)swoją prawdziwą kondycje finansową i fakt, że posiada już szereg niespłacanych przez nią zobowiązań pieniężnych u innych osób z grona członków jej rodziny oraz pracowników pizzerii, a tym samym wprowadziłaK. Z. (2)w błąd co do realnej możliwości spłaty tego zobowiązania.L. S. (1)zapewniała bowiemK. Z. (1), iż będzie normalnie, terminowo spłacać ten kredyt, a jego nie będzie nic interesowało.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 39-40

Z uwagi na brak powyższej wiedzy w tym czasieK. Z. (1)ufając oskarżonej jako swojej dalszej rodzinie, zgodził się na propozycjeL. S. (1). Po uzyskaniu od pokrzywdzonego ustnej zgody,L. S. (1)17 maja 2017 roku pojechała wraz zK. Z. (1)doN.do placówki(...)wN.. Dodatkowo aby uwiarygodnićK. Z. (1)L. S. (1)wystawiła mu zaświadczenie o zatrudnieniu w jej pizzerii.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 39-40
Dokumentacja związana z umową pożyczki k. 41-64
Odpowiedź z KasyS.wraz z załącznikami k. 161-172

Po przeanalizowaniu złożonego przez pokrzywdzonego wniosku o udzielenie pożyczki(...)oddział wN.zdecydował się zawrzeć zK. Z. (1)umowę pożyczki nr (...)Po zawarciu rzeczonej umowyK. Z. (1)otrzymał kwotę 15000 złotych, którą to kwotę wręczył oskarżonej niezwłocznie po wyjściu z banku.L. S. (1)wydała wówczas pokrzywdzonemu kwotę 500 złotych tytułem podziękowania za przysługę, jednocześnie po raz kolejny zapewniając go o możliwości wywiązania się z tej umowy

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 39-40
Dokumentacja związana z umową pożyczki k. 41-64
Odpowiedź z KasyS.wraz z załącznikami k. 161-172
ZeznaniaA. S.k. 467

P.L. S. (1)płaciła raty wynikające z rzeczonej umowy. W związku z tymL. S. (1)wpłaciła łącznie kwotę 2000 złotych. Niemniej oskarżona w tym momencie z uwagi na nawarstwiającą się spiralę kredytową nie była w stanie spłacić kolejnych rat tego kredytu. Zarazem w tym czasieK. Z. (1)powziął wiedzę, iż także inni pracownicyL. S. (1)wzięli na jej rzecz pożyczki, których oskarżona nie spłaca.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 39-40
Dokumentacja związana z umową pożyczki k. 41-64
Odpowiedź z KasyS.wraz z załącznikami k. 161-172

Wówczas toK. Z. (1)przestał mieć nadzieje na spłatę przez oskarżoną owych zobowiązań i podjął decyzje o samodzielnym wywiązaniu się wziętej na jego dane umowy. ŁącznieK. Z. (1)był zmuszony zapłacić na rzecz swojego pożyczkodawcy kwotę 27000 złotych. Z uwagi na wpłaconą przezL. S. (1)kwotę 2000 złotych suma pokrzywdzenia pokrzywdzonegoK. Z. (1)wyniosła 25000 złotych.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 39-40
Odpowiedź z KasyS.wraz z załącznikami k. 161-172

Mając już szereg zobowiązań finansowych, a także ogromne trudności w terminowym wywiązywaniu się z rozliczeń finansowych wynikających z prowadzonej działalności gospodarczejL. S. (1)w lipcu 2017 roku skontaktowała się zA. Z.. W trakcie tego spotkania mającego miejsce w domu pokrzywdzonegoL. S. (1)poprosiłaA. Z.do poręczenia jej kredytu w banku. Rzeczony kredyt miał zostać przeznaczony na leczenie chorej córki oskarżonej. W trakcie tej rozmowyL. S. (1)zataiła przedA. Z.i jego córkąM. N.swoje kłopoty finansowe, zapewniając iż bez problemów ureguluje swoje zobowiązanie.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Wiadomości wysyłane przez oskarżoną, w tym print screen podrobionego potwierdzenia przelewu k. 10-26
Zeznania świadekM. N.k. 35-37, k.1137-1138

GdyA. Z.wyraził wstępne zainteresowanie tą propozycją do domuA. Z.przyszła kolejny razL. S. (1)wraz zdoradcą (...). W trakcie tego spotkania przygotowywano dokumentacje finansową. NatomiastA. Z.cały czas tkwił w przeświadczeniu wywołanym uprzednio przezL. S. (1), iż będzie on jedynie poręczycielem rzeczonego zobowiązania pieniężnego.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Wiadomości wysyłane przez oskarżoną, w tym print screen podrobionego potwierdzenia przelewu k. 10-26
Zeznania świadekM. N.k. 35-37, k.1137-1138
C.zeznania świadkaM.O.k. 363-365
Zeznania świadkaA. B.k. 387-388, k. 1136

Gdy całość dokumentacji finansowej była już przygotowana, a wniosek o udzielenie kredytu został wstępnie zaakceptowany 7 lipca 2017 rokuL. S. (1)pojechała wraz zA. Z.iM. N.do siedziby oddziałuA.Banku wN.. W trakcie podróżyL. S. (1)zastrzegła, iż nie będzie brać udziału w zawarciu tej umowy i poprosiła aby nie wypowiadać tam jej nazwiska. Zgodnie z wcześniejszymi ustaleniamiA. Z.miał wręczyćL. S. (1)kwotę otrzymanego kredytu po wyjściu z banku. GdyA. Z.wszedł do rzeczonej placówki, po kilku minut do banku przybyłM.O..

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Zeznania świadekM. N.k. 35-37, k.1137-1138

NastępnieA. Z.podpisał jako pożyczkobiorcaumowę pożyczki nr (...). W świetle tej umowyA.Bank udzieliłA. Z.pożyczki w kwocie 21000 złotych.A. Z.nie przeczytał podpisywanej przez siebie dokumentacji ufającL. S. (1)iM.O., iż podpisywane przez niego dokumenty dotyczą poręczeniaL. S. (1)kredytu. Po podpisaniu tej umowyA. Z.otrzymał wynikającą z umowy sumę pieniężną.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Dokumentacja umowy pożyczki k. 4-9
Odpowiedź zA.Bank wraz z załącznikami k. 174-197
ZeznaniaM. K. (1)k. 460

KolejnoA. Z.już w samochodzie wręczyłL. S. (1)całość uzyskanego wA.Bank kredytu.A. Z.oddał teżL. S. (1)całość dokumentacji dotyczącej tej umowy. WówczasL. S. (1)przyjęła gotówkę i dokumentacje, po raz kolejny zapewniając, iż nie będzie mieć ona trudności z wywiązaniem się z tych zobowiązań.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Zeznania świadekM. N.k. 35-37, k.1137-1138

Po kilku miesiącach od zawarcia tej transakcjiA. Z.nie miał wiedzy odnośnie wywiązywania sięL. S. (1)z tej umowy, albowiem oskarżona nie informowała go o tym fakcie. Sytuacja ta zmieniła się w październiku 2017 roku, kiedy to doA. Z.zaczęły przychodzić pierwsze wezwania do zapłaty zaległych rat kredytu. Wówczas to dopieroA. Z.skontaktował się pożyczkodawcą i otrzymał informacje, iż jest rzeczywistym pożyczkobiorca, a nie poręczycielem umowy.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Dokumentacja umowy pożyczki k. 4-9
Zeznania świadekM. N.k. 35-37, k.1137-1138
Odpowiedź zA.Bank wraz z załącznikami k. 174-197

W tym czasieL. S. (1)zapewniałaA. Z.i jego córkę o szybkim uregulowaniu tej pożyczki. Wysyłała w tym celu nawet podrobione polecenia przelewu pocztowego. Zarazem oskarżona zobowiązywała się do spłaty tej pożyczki, zapewniając iż w jej przekonaniuA. Z.miał być także jedynie poręczycielem tej umowy.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Wiadomości wysyłane przez oskarżoną, w tym print screen podrobionego potwierdzenia przelewu k. 10-26
Zeznania świadekM. N.k. 35-37, k.1137-1138

FinalnieL. S. (1)nie uregulowała rzeczonego zobowiązania pieniężnego. Jedyna wpłata wniesiona akonto tej umowy wynosiła 1700 złotych. NatomiastA.Bank posiada wobecA. Z.wierzytelność w kwocie 23648, 39złotych.

Zeznania świadkaA. Z.k. 2-3, 300-301, k. 1137
Dokumentacja umowy pożyczki k. 4-9
Odpowiedź zA.Bank wraz z załącznikami k. 174-197
ZeznaniaM. K. (1)k. 460

1.1.2.

L. S. (1)

w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB.wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. P. (1)wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia
w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaR. T.wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia
w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaG. P.wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia
w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaN. W.wynikające ze stosunku pracy poprzez nie wypłacanie całości należnego wynagrodzenia ;
w okresie od stycznia 2017 roku do sierpnia 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaB. B.wynikające ze stosunku pracy poprzez nie wypłacanie całości należnego wynagrodzenia, niewypłacenie ekwiwalentu za zaległy urlop, niewypłacenie zasiłku chorbowego
w okresie od stycznia 2016 roku do września 2017 rokuB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. Z. (1)wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia
w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownikaM. R. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne
w okresie od sierpnia 2016 roku do maja 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyA. V.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne
w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyJ. S. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne
w okresie od września 2016 roku do lipca 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyM. G. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne
w okresie od września 2016 roku do listopada 2015 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyM. J.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne
w okresie od listopada 2016 roku do września 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyW. G.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

L. S. (1)od czerwca 2016 roku prowadziła działalność gospodarczą pod nazwą PizzeriaL.. Lokal związany z prowadzoną działalnością mieścił się wB..P.rzeczona działalność prosperowała bardzo dobrze. Rzeczony lokal cieszył się dużą popularnością wśród mieszkańców przyległych wiosek. W związku z tymL. S. (1)zatrudniała stosunkowo dużą ilość pracowników w postaci kucharek, pomocy kuchennych, kelnerek/barmanek oraz kierowców. Na samym początkuL. S. (1)nie miała problemów z wypełnianiem swoich obowiązków pracowniczych. Sytuacja ta zmieniła się po krótkim okresie czasu, kiedy toL. S. (1)miała trudności w terminowym wypłacaniu pensji, a także regulowaniem składek należnych z tytułu ubezpieczeń społecznych. Poniżej zostanie omówiona sytuacja poszczególnych pracowników objętych aktem oskarżenia.

dokumentacja(...)> 491-493
zeznaniaM. F.k. 510
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612
ZeznaniaM. R. (2)k. 688-689
Ogół zeznających w sprawie pracowników oskarżonej

Jedną z osób zatrudnionych w tym przedsiębiorstwie byłM. R. (3), który w rzeczonej pizzerii pracował w okresie od 10 czerwca 2016 roku do 31 grudnia 2017 roku.M. R. (3)był wówczas w związku partnerskim z córką oskarżonej. Pokrzywdzonemu w tym czasie wynagrodzenie za pracę wypłacano terminowe.

Zeznania świadkaM. R. (1)k. 682
Umowa o pracę k. 685-687

Zarazem w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemM. R. (1)obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757

W okresie od czerwca 2016 roku do końca czerwca 2017 roku jako kucharka w pizzeriiL.była zatrudnionaK. P. (2)K. P. (1)otrzymywała terminowo swoje wynagrodzenie za pracę. Sytuacja ta się zmieniła po kilku miesiącach kiedy toL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojej kucharce.P.zaległości oskarżonej były niewielkie.

Protokół kontroli PIP k. 602-610
Zeznania świadekK. P. (1)k. 625 – 626, k. 706-707

Sytuacja jeszcze bardziej pogorszyła się w 2017 roku w tym czasie toL. S. (1)pomimo świadczonej przezK. P. (1)pracy uporczywie nie wypłacała jej całości należnego wynagrodzenia.K. P. (1)nie otrzymała wynagrodzenia za okres od stycznia do czerwca 2017 roku. Z tego tytułu oskarżona zalega pokrzywdzonej kwotę około 7000 złotych.

Zeznania świadekK. P. (1)k. 625 – 626, k. 706-707

Zarazem w okresie od lipca 2016 roku do lipca 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemK. P. (1)obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekK. P. (1)k. 625 – 626, k. 706-707

W okresie od lipca 2016 roku do końca czerwca 2017 roku jako kierowca w pizzeriiL.był zatrudnionyR. T..P.R. T.otrzymywał terminowo swoje wynagrodzenie za pracę. Sytuacja ta się zmieniła po kilku miesiącach kiedy toL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojemu kierowcy.P.zaległości oskarżonej były niewielkie, wypłaty były udzielane w ratach.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Protokół kontroli PIP k. 602-610
Zeznania świadkaR. T.k. 623-624, k. 1136

Sytuacja jeszcze bardziej pogorszyła się w 2017 roku w tym czasie toL. S. (1)pomimo świadczonej przezR. T.pracy uporczywie nie wypłacała mu całości należnego wynagrodzenia.R. T.nie otrzymał wynagrodzenia za okres od stycznia do lipca 2017 roku. Z tego tytułu oskarżona zalega pokrzywdzonemu kwotę około 8000 złotych.

Zeznania świadkaR. T.k. 623-624, k. 1136

Zarazem w okresie od lipca 2016 roku do lipca 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemR. T.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612

W okresie od lipca 2016 roku do końca grudnia 2017 roku jako kucharz w pizzeriiL.był zatrudnionyG. P..P.G. P.otrzymywał terminowo swoje wynagrodzenie za pracę. Sytuacja ta się zmieniła po kilku miesiącach kiedy toL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojemu kucharzowi.P.zaległości oskarżonej były niewielkie, wypłaty były udzielane w ratach.

Protokół kontroli PIP k. 602-610
Zeznania świadkaG. P.k. 698, k. 1150-1151
Oświadczenie k. 701
Umowy o pracę k. 702-705

Sytuacja jeszcze bardziej pogorszyła się w 2017 roku w tym czasie toL. S. (1)pomimo świadczonej przezG. P.pracy uporczywie nie wypłacała mu całości należnego wynagrodzenia.G. P.nie otrzymał całości wynagrodzenia za okres od stycznia do lipca 2017 roku. Z tego tytułu oskarżona zalega pokrzywdzonemu kwotę około 10000 złotych. Oprócz tego oskarżona zalegaG. P.także kwotę ponad 3000 złotych tytułem wziętego na jej rzecz przez pokrzywdzonego kredytu

Zeznania świadkaG. P.k. 698, k. 1150-1151
Oświadczenie k. 701

Zarazem w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemG. P.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadkaG. P.k. 698, k. 1150-1151

W okresie od lipca 2016 roku do końca 11 maja 2017 roku jako kucharka w pizzeriiL.była zatrudnionaA. V..P.A. V.otrzymywał terminowo swoje wynagrodzenie za pracę. Sytuacja ta się zmieniła po kilku miesiącach kiedy toL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojej kucharce.P.zaległości oskarżonej były niewielkie, wypłaty były udzielane w ratach.

Zeznania świadekA. V.k. 711-712, k. 1151
Umowy o pracę k. 715-718

Sytuacja ta stała się powodem do decyzji pokrzywdzonej o rezygnacji z pracy w tym przedsiębiorstwie. Z chwilą rozwiązania tej umowyL. S. (1)wypłaciłaA. V.całość należnego jej wynagrodzenia za pracę.

Zeznania świadekA. V.k. 711-712, k. 1151
Umowy o pracę k. 715-718

Zarazem w okresie od lipca 2016 roku do maja 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemA. V.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekA. V.k. 711-712, k. 1151

Jedną z osób zatrudnionych w tym przedsiębiorstwie byłJ. S. (1), która w rzeczonej pizzerii pracowała w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 roku.J. S. (1)jest córką oskarżonej.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612

Zarazem w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemJ. S. (1)obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757

W okresie od sierpnia 2016 roku do końca grudnia 2016 roku oraz w sierpniu 2017 roku jako kucharka w pizzeriiL.była zatrudnionaM. G. (2).M. G. (1)od samego początku nie otrzymywała terminowo wynagrodzenia za pracę. Finalnie oskarżona wypłaciłaM.G.całość wynagrodzenia.

Zeznania świadekM. G. (1)k. 674-675
Umowy o pracę k. 678-681

Zarazem w okresie od sierpnia 2016 roku do końca grudnia 2016 roku oraz w sierpniu 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemM. G. (1)obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757

W okresie od sierpnia 2016 roku do końca czerwca 2017 roku jako kelnerka w pizzeriiL.była zatrudnionaN. P.N. W.otrzymywała terminowo swoje wynagrodzenie za pracę. Sytuacja ta się zmieniła po kilku miesiącach kiedy toL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojej kelnerce.P.zaległości oskarżonej były niewielkie.

Protokół kontroli PIP k. 602-610
Zeznania świadekN. W.k. 664-665, k. 1142-1143
Umowa o pracę k. 668

Sytuacja jeszcze bardziej pogorszyła się w 2017 roku w tym czasie toL. S. (1)pomimo świadczonej przezN. W.pracy uporczywie nie wypłacała jej pełnego należnego wynagrodzenia.N. W.w tym roku nie otrzymała wynagrodzenia w kwocie prawie 5000 złotych.

Zeznania świadekN. W.k. 664-665, k. 1142-1143

Zarazem w okresie od sierpnia 2016 roku do końca czerwca 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemN. W.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekN. W.k. 664-665, k. 1142-1143

W okresie od sierpnia 2016 roku do listopada 2016 roku oraz w sierpniu 2017 roku jako kucharka w pizzeriiL.była zatrudnionaM. J..M. J.od samego początku nie otrzymywała terminowo wynagrodzenia za pracę. Finalnie oskarżona wypłaciłaM. J.całość wynagrodzenia.

Zeznania świadekM. J.k. 649, k. 1143-1144
Świadectwo pracy k. 652

Zarazem w okresie od sierpnia 2016 roku do końca listopada 2016 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemM. J.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekM. J.k. 649, k. 1143-1144

W okresie od października 2016 roku do końca grudnia 2017 roku w pizzeriiL.była zatrudnionaB. P.B. B.otrzymywała terminowo swoje wynagrodzenie za pracę. Sytuacja ta się zmieniła od początku 2017 roku, kiedy toL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojej kelnerce. Sytuacja pogarszała się wraz z biegiem czasu wówczas toL. S. (1)w sposób uporczywy naruszała prawaB. B.nie wypłacając jej terminowo ani w całości należnego wynagrodzenia za pracę. W odniesieniu do czerwca i lipca 2017 rokuB. B.nie otrzymała w ogóle należnego jej wynagrodzenia.

Protokół kontroli PIP k. 602-610
Zeznania świadekB. B.k. 691-692, k. 1150
Umowy o pracę k. 695-697

Zarazem w okresie od października 2016 roku do końca grudnia 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemB. B.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 726-757
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612
Zeznania świadekB. B.k. 691-692, k. 1150

W okresie od października 2016 roku do końca sierpnia 2017 roku jako kucharka w pizzeriiL.była zatrudnionaW. G..W. G.już od samego początku 2017 roku nie otrzymywała terminowo wynagrodzenia za pracę. Finalnie oskarżona wypłaciłaW. G.całość wynagrodzenia.

Zeznania świadekW. G.k. 638—639, k. 1144-1145
Umowa o pracę k. 642
Świadectwo pracy k. 644-645

Zarazem w okresie od października 2016 roku do końca sierpnia 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemW. G.obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593, k. 646-647, k. 726-757
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612,k.1145

W okresie od listopada 2016 roku do końca października 2017 roku jako kelner w pizzeriiL.był zatrudnionyK. Z. (1).K. Z. (1)otrzymywał terminowo swoje wynagrodzenie za pracę jedynie za pierwszy przepracowany miesiąc. KolejnoL. S. (1)zaczęła nieterminowo wypłacać wynagrodzenie za pracę swojemu kelnerowi.P.zaległości oskarżonej były niewielkie, wypłaty były udzielane w ratach.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 621-623, k. 655-656, k. 726-757
Protokół kontroli PIP k. 602-610
Umowa o pracę k. 659

Sytuacja jeszcze bardziej pogorszyła się w 2017 roku w tym czasie toL. S. (1)pomimo świadczonej przezK. Z. (1)pracy uporczywie nie wypłacała mu całości należnego wynagrodzenia.K. Z. (1)nie otrzymał wynagrodzenia za okres ponad pół roku czasu. Z tego tytułu oskarżona zalega pokrzywdzonemu kwotę około 8000 złotych.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 621-623, k. 655-656, k. 726-757

Zarazem w okresie od listopada 2016 roku do końca października 2017 rokuL. S. (1)nie uiszczała w związku z zatrudnieniemK. Z. (1)obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne, co skutkowało stosownymi zaległościami wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Zeznania świadkaK. Z. (1)k. 621-623, k. 655-656, k. 726-757
Informacja wygenerowana z systemu ZUS k. 393-406, k. 579-593
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612

L. S. (1)ma 49 lat. Oskarżona jest mężatką, z którego to związku posiada dwójkę dzieci.L. S. (1)posiada wykształcenie zawodowe o profilu kucharz. Ostatnio oskarżona pracowała zarobkowo na terenie Królestwa Niderlandów, uzyskując z tego tytułu miesięczny dochód w wysokości około 1400 euro. Oskarżona jest osobą niekaraną.L. S. (1)nie posiada majątku.L. S. (1)nie leczyła się neurologicznie, psychiatrycznie ani odwykowo. Wobec oskarżonej w toku postępowania przygotowawczego stosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania.

Karta karna k. 1054
Zaświadczenie o stanie majątkowym k. 518
Zeznania świadekL. S. (2)k. 611-612
Notatka o oskarżonej k. 825
Wyjaśnienia oskarżonejL. S. (1)k. 973-983 w zakresie danych osobo poznawczych

1.1.3.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

WyjaśnieniaL. S. (1)

L. S. (1)zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i w toku rozprawy głównej nie przyznała się do zarzucanych jej przestępstw. Oskarżona na etapie dochodzenia złożyła również obszerne wyjaśnienia, ustosunkowujące się do wszystkich pytań podnoszonych przez organ procesowy. W przedmiotowych wyjaśnieniachL. S. (1)wskazała, iż wszystkie pożyczki wyszczególnione w akcie oskarżenia pokrzywdzeni udzielili w sposób dobrowolny, wolny od jakiegokolwiek przymusu.L. S. (1)zaprzeczyła aby miała ona w jakikolwiek sposób wprowadzać w błąd pokrzywdzonych, którzy wedle oświadczeń oskarżonej doskonale zdawali sobie sprawę z przeznaczenia tych pieniędzy. Oskarżona zaprzeczyła jakoby miała nie mieć zamiaru spłaty owych wierzytelności. PrzeciwnieL. S. (1)podała, iż robiła wszystko co mogła, aby wywiązać się ze swoich zobowiązań. Oskarżona wyjaśniła także, iż jej zachowanie było motywowane chorobą córki, która wówczas znajdowała się w bardzo złym stanie zdrowia.L. S. (1)podkreślała, iż pokrzywdzeni to osoby z kręgu jej znajomych, rodziny, które wiedziały o tejże chorobie.L. S. (1)oświadczyła także, iż podjęła próby spłaty tych pożyczek, czemu ostatecznie nie podołała z uwagi na brak dostatecznych środków majątkowych i utratę rentowności prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa. Do tego oskarżona oświadczyła, iż właśnie chęcia spłaty tych zobowiązań był motywowany jej wyjazd do Holandii.L. S. (1)stanowczo podkreśliła, iż nie wprowadzała ona w błąd pokrzywdzonych. Zarazem oskarżona negowała jakoby miała podaćA. Z., iż będzie on jedynie poręczycielem kredytu. Oskarżona w swoich wyjaśnieniach nie odnosiła się także w żaden sposób do oświadczeń małżeństwaP.w świetle których miała obiecywać przepisanie tego kredytu w sposób automatyczny po upływie 3 miesięcy. Oskarżona nie podała także informacji w zakresie informowania swoich wierzycieli o swojej sytuacji majątkowej w kontekście chociażby wielości wierzycieli. Oskarżona odnosząc się do poszczególnych umów kredytów podawała także okoliczności w jakich rzeczone umowy zostały podpisane.L. S. (1)odniosła się także do roli w tych umowach jaką odegrałM.O.. Natomiast odnosząc się do zarzutu naruszania przez oskarżoną praw jej pracownikówL. S. (1)oznajmiła, iż braki w wypłatach dla jej pracowników nie były zamierzone, lecz wynikały z coraz to bardziej pogarszające się sytuacji majątkowej oskarżonej, co miało przełożenie na wypłaty jej pracowników.L. S. (1)nie negowała przy tym, iż faktycznie jedynie przez 3,4 miesiąca rzeczone wypłaty były udzielane na czas, a przez pozostały okres prowadzenia tej działalności sytuacja systematycznie się pogorszała. Sąd Rejonowy uznał oświadczeniaL. S. (1)za jedynie częściowo wiarygodne. W tym zakresie należy zwrócić uwagę na kilka sprzeczności zewnętrznych tych danych, które Sąd Rejonowy rozstrzygnął na korzyść depozycji złożonych w tej sprawie przez pokrzywdzonych. Przede wszystkim nieprawdziwe są oświadczenia oskarżonej jakoby nie miała wprowadzać w błądA. Z.odnośnie charakteru jego udziału w zawarciu inkryminowanej umowy. Wbrew twierdzeniom oskarżonejA. Z.działał w zamiarze poręczenia kredytu, co zresztą oskarżona w sposób nieformalny potwierdziła w rozmowach za pomocą komunikatorów internetowych prowadzonych zM. N.. Co więcej oświadczenia oskarżonej o braku wprowadzania w błąd pokrzywdzonych również nie korespondują z zeznaniami wszystkich pokrzywdzonych. Tutaj należy wskazać, iż tylko cześć z nich podała, iż przedmiotem świadczeń udzielanych przez nich ma być pomoc w leczeniu córki oskarżonej. Natomiast duża cześć z nich podała, iż oskarżona prosiła o pomoc w dofinansowaniu pizzerii wprowadzając swoich pracowników w błąd odnośnie rychłości pewnego dofinansowania czy swojej stabilnej sytuacji majątkowej. Tutaj należy wskazać na zeznaniaR. Z. (1),K. Z. (1)czy chociażby małżeństwaP.. Do tego oskarżona w swoich wyjaśnieniach w żaden sposób nie odniosła się do zapewnień w zakresie automatycznego przepisania tych kredytów co było z pewnością istotną determinantą w procesie decyzyjnym małżeństwaP.. Sąd Rejonowy zważył również, iż oskarżona bagatelizowała swoje działania, starając przedstawić się w jak najlepszym świetle. Postawa taka jest zrozumiała biorąc pod uwagę jej rolę procesową, niemniej winna być ona oceniania ostrożnie. W tym miejscu celowe jest przytoczenie zeznańE. K., która podała, iż oskarżona prośby o pożyczkę artykułowa w odosobnieniu, prosząc aby nie informować o tym innych osób. Fakt ten świadczy, iż oskarżona nie chciała aby jej potencjalni pożyczkodawcy dowiedzieli się o ogólnym wymiarze jej procederu i wielości zobowiązań prywatno prawnych , co również mogło mieć przełożenie w kontekście podjęcia decyzji o zawarciu umowy. Do tego oskarżona nie odnosiła się do swoich oświadczeń zawieranych już po ujawnieniu braku spłaty, kiedy to oskarżona przesyłała pokrzywdzonym fałszywe potwierdzenia wpłat, zapewniała o spłacie zobowiązań czy też jedynie o chwilowych trudnościach i rychłej poprawie jej sytuacji finansowej. Fakt ten również świadczy pośrednio o braku uczciwości ze strony oskarżonej, która znajdowała się już wówczas w tzw. spirali kredytowej. Zarazem Sąd Rejonowy nie powziął wątpliwości odnośnie wiarygodności danych przekazanych przezL. S. (1)w kontekście okoliczności zawierania poszczególnych umów, za wyjątkiem umowy zA. Z.. W tym zakresie rzeczone depozycje korespondują z oświadczeniami wiedzy pokrzywdzonych, pracowników banku czy też dokumentacji zalegającej w aktach sprawy. Do tego podnieść należało, ze wyjaśnieniaL. S. (1)w zakresie stanu zdrowia jej córki i związanej z tym motywacji oskarżonej nie zostały podważone w toku przedmiotowego postępowania. Kolejno należy zaznaczyć, iż potwierdzenia wpłat przedstawione przez oskarżoną na rozprawie głównej przedstawiają rachityczne wpłaty, nie przystające do wielkości faktycznie obciążających ją zobowiązań. Zarazem Sąd Rejonowy podkreśla, iż przestępstwo oszustwa nie polega jedynie na najprostszej sytuacji kiedy to sprawca nie chce zwrócić pożyczonych pieniędzy, o czym mowa szerzej w części prawnej niniejszego uzasadnienia. Zważywszy na te okoliczności Sąd Rejonowy jedynie częściowo uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przezL. S. (1)w toku dochodzenia, zaznaczając przy tym iż oskarżona w sposób całkowicie dobrowolny zrezygnowała z prawa do składania wyjaśnień na etapie postępowania jurysdykcyjnego. Dowód ten miał również pomocnicze znaczenie w kontekście rekonstrukcji stanu faktycznego w tej sprawie.

oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaA. Z..

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaA. Z.. Zeznania świadka były spójne wewnętrznie. Do tego w przeciwieństwie do depozycji składanych przezL. S. (1)owe zeznania korespondowały z print screenami rozmów oskarżonej zM. N.. Do tego należy zwrócić uwagę, iż zeznaniaA. Z.pozostawały zbieżne z relacją jego córki, która w ten sam sposób opisała okoliczności wizytL. S. (1)w domu pokrzywdzonego. Należy zarazem zwrócić uwagę na podejrzane zachowanie oskarżonej artykułowane w owych zeznaniach, kiedy to nie chciała ujawnić się w siedzibieA.Banku. Kolejno zważyć należy, iż wiarygodności zeznańA. Z.nie podważa pierwotne negowanie przez niego autorstwa podpisu. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż rzeczony podpis został złożony na tablecie, a przez to różnił się istotnie od podpisu odręcznego, co zmyliło pierwotnie świadka. Do tego należy zaznaczyć, iż zeznaniaA. Z.korespondują również z dokumentacją źródłową. W ocenie Sądu Rejonowego nie można stwierdzić też aby zeznania świadka w kontekście wprowadzenia w błąd odnośnie charakteru swojego udziału w zawarciu tej umowy były sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. W tym kontekście należy zwrócić uwagę, iż świadek jest rencistą, zmagającym się z problemem alkoholowym, który nie jest obeznany w tego rodzaju sprawach. Do tego udział jego w charakterze poręczyciela wynika także z samych twierdzeń oskarżonej zawartych w rozmowie z córką pokrzywdzonego. Do tego zwrócić należy uwagę, iżA. Z.jak i jego córka na rozprawie podali, iż kredyt miał być udzielony chwilowo, z uwagi na obiecywaną rychłą poprawę sytuacji finansowej pokrzywdzonej, w sytuacji gdyL. S. (1)znajdowała się już w zaawansowanej fazie spirali kredytowej. W ocenie Sądu Rejonowego brak jest argumentów podważających wiarygodność owych depozycji, które korespondują w całości z zabranym w toku tego postępowania materiałem dowodowym.

oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaM. N.

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaM. N.. W tym miejscu należy podkreślić, że owe depozycje charakteryzują się jasnością. Świadek w swoich zeznaniach podała bardzo dużo szczegółów odnośnie okoliczności zawarcia inkryminowanej umowy.M. N.swoje zeznania składała w sposób rzeczowy, opanowany. Co istotne twierdzenia świadka odnośnie działania oskarżonej polegającej na wprowadzeniu w błąd pokrzywdzonego w zakresie jego działania w charakterze oskarżyciela posiłkowego licują z wymową print screenów dokumentujących rozmowę oskarżonej ze świadkiem już po ujawnieniu niewypłacalnościL. S. (1). Tutaj podkreślić należy, ze zeznaniaM. N.dotyczyły również zatajenia przed pożyczkodawcą wielości swoich wierzycieli, bardzo trudnej sytuacji materialnej, implikującej wielomiesięczną niemożność wypłacania swoich pracowników. Sąd Rejonowy analizując zeznaniaM. N.nie dostrzegł w nich jakichkolwiek sprzeczności. Przeciwnie owe zeznania pozostają spójne wewnętrznie i korespondują z wymową dokumentów źródłowych. Co więcej fakt braku chęci pojawienia się w siedzibieA.Banku potwierdziła w swoich wyjaśnieniach w sposób pośredni także samaL. S. (1). Dodać przy tym należy, iż świadek nie ukrywała negatywnych emocji żywionych wobec oskarżonej, co jest przecież zrozumiałe biorąc pod uwagę skutki jej działania względem jej ojca. Niemniej jednak owe emocje nie przełożyły się na merytoryczną cześć oświadczeń wiedzy złożonych przez córkę pokrzywdzonego. Podkreślić należy, iżM. N.zeznawała także w sposób zgodny z zasadami doświadczenia życiowego. Jej depozycje pozostają także w koherencji do zasad wiedzy i logicznego myślenia, w kontekście braku zaznajomienia pokrzywdzonego z zasadami udzielania kredytów konsumpcyjnych . Co istotne w przeciwieństwie do depozycjiL. S. (1)zeznaniaM. N.licują z przedłożoną przezA. Z.dokumentacją rozmów z oskarżoną, gdzieL. S. (1)ukrywała fakt wysyłania fałszywych potwierdzeń przelewów czy też nie negowała wówczas działaniaA. Z.w zamiarze poręczenia kredytu. Sąd Rejonowy zwraca również uwagę, iż wymowa zeznańM. N.wskazuje na porozumienie oskarżonej zM.O., który to jednak fakt nie został w tym procesie w sposób dostateczny wykazany, co uniemożliwiło przyjęcie działania oskarżonej wspólnie z inną osobą. Tym samym Sąd Rejonowy odtwarzając stan faktyczny w tej sprawie oparł się na danych przekazanych przez świadekM. N..

oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaK. Z. (1)

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaK. Z. (1). Świadek ten zeznawał kilkukrotnie w toku postępowania przygotowawczego. Natomiast pomimo kilku wezwań na rozprawę główną nie stawił się, przysyłając usprawiedliwienie swojej nieobecności, z którego jasno wynikało, iż przebywa on zza granicą i nie jest w stanie stawić się na czynności sądowe. Zarazem świadek jednoznacznie potwierdził swoje wcześniejsze zeznania i złożył oświadczenie w świetle, którego wniósł o odczytanie tych zeznań złożonych w toku dochodzenia. Podkreślić przy tym należy, iż także obrońca oskarżonej nie wnosił o bezpośrednie przeprowadzenie tego dowodu. Fakty te sprawiły, iż Sąd Rejonowy odczytał depozycjeK. Z. (1)z postępowania przygotowawczego. Odnosząc się do owych depozycji należy zwrócić uwagę, iż w świetle nichL. S. (1)zataiła przed nim swoją rzeczywistą sytuację majątkową. Mianowicie oskarżona miała zapewniać pokrzywdzonego o możliwości szybkiej spłaty tego kredytu. Do tego świadek jednoznacznie wskazał, iżL. S. (1)zataiła przed nim wielość swoich wierzycieli, o których dowiedział się dopiero po zwłoce oskarżonej w płatności owych zobowiązań pienieniężnych wynikających z umowy z KasąS.. Dodatkowo świadekK. Z. (1)podał, iż jako cel pożyczkiL. S. (1)wskazała nie sytuacje swojej córki, a chęć doinwestowania pizzerii . W tym miejscu należy zważyć, iż zeznaniaK. Z. (1)w pełni licują z zeznaniami innych pokrzywdzonych, co łącznie daje pogląd na modus operandiL. S. (1). Do tego zeznania świadkaK. Z. (1)mają swoje pełne potwierdzenie w zgromadzonej w tym postępowaniu dokumentacji. Sąd Rejonowy w owych zeznaniach nie ujawnił jakichkolwiek sprzeczności czy to o charakterze wewnętrznym czy zewnętrznym. Przeciwnie owe wypowiedzi, w tym także odnoszące się do naruszeń praw pracowniczych pozostają jasne, klarowne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Zeznania świadkaK. Z. (1)nie stoją także w oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniamiL. S. (1)poza kwestią przeznaczenia rzeczonych pieniędzy. Brak było wiarygodnej podstawy do podważenia wiarygodności tych depozycji. Podkreślić należy, iż pokrzywdzony nie był szczególnie zainteresowany tym postępowaniem co także daje podstawy do stwierdzenia, iż brak było po jego stronie chęci wyolbrzymienia działania oskarżonejL. S. (1). Mając to na uwadze Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny w dużej mierze posłużył się właśnie zeznaniami złożonymi przezK. Z. (1)w toku postępowania przygotowawczego.

ZeznaniaR. Z. (1)

Brak było powodów do stwierdzenia braku wiarygodności zeznańR. Z. (1), Świadek ten zeznawał w sposób rzeczowy. Jego oświadczenia wiedzy obfitowały w szczegóły. Świadek dokładnie przedstawił chronologię zdarzenia, a także motywy jakimi kierował się udzielającL. S. (1)owej pożyczki. Co istotneR. Z. (1)kategorycznie na rozprawie zaznaczył, iż oskarżona zataiła przed nim faktyczną sytuacje finansową zarówno przed jak i po udzieleniu pożyczki. Oskarżyciel posiłkowy zaznaczył przy tym z całą stanowczością, iż w przypadku posiadania owej wiedzy w marcu 2017 roku, nigdy nie zgodziłby się na pożyczenie tych pieniędzy. Zaznaczyć należy, iż zeznaniaR. Z. (1)licują z przedłożonym przez niego materiałem dowodowym. Owe depozycje nie były też w zasadzie w żaden sposób kwestionowane przezL. S. (1), która w swoich wyjaśnieniach pominęła fakt informowania swoich kontrahentów o ogóle sytuacji finansowej. Co więcej łączna wymowa całości zeznań pokrzywdzonych sprawia, iż oskarżona działała w taki sposób, aby pokrzywdzeni wzajemnie nie wiedzieli o udzielanych oskarżonej pożyczkach, co do pewnego momentu osiągało zamierzony rezultat. Do tego zeznania świadka są spójne wewnętrznie, brak jest w nich jakichkolwiek sprzeczności. Rzeczone depozycje pozostają takzę spójne z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Trudno jest bowiem przyjąć aby doświadczony przedsiębiorca jakim jestR. Z. (1)udzielił pożyczki w kwocie 50000 złotych osobie, o której posiadałby wiedze, iż popadła w spiralę kredytową i od wielu miesięcy pozostaje niewypłacalna. Zeznania świadkaR. Z. (1)są zgodne także z podawanym przez innych pokrzywdzonych modus operandiL. S. (1). Okoliczności te skutkowały uznaniem owych oświadczeń wiedzy za wiarygodnych i posłużenie się nimi w procesie tworzenia ustaleń faktycznych w tej sprawie.

zeznaniaR. T.

Doniosłe znaczenie miały również zeznaniaR. T.. Świadek ten w swoich depozycjach opisał okoliczności w jakich wziął dla oskarżonej pożyczkę wP.Polska. W zeznaniach tych jednoznacznieR. T.zaznaczył o zatajeniu przezL. S. (1)jej faktycznej sytuacji materialnej, wielości wierzycieli.R. T.podkreślił także, iż w sytuacji gdyby dysponował takimi danymi nie udzieliłby oskarżonej pożyczki. Do tego pokrzywdzony oświadczył, iż przeciwnieL. S. (1)zapewniała go o rychłej i bezproblemowej spłacie tych zobowiązań. NadtoR. T.opisał deklarowany przez oskarżoną cel wzięcia owej pożyczki czy też okoliczności jej zawarcia w obecnościT. M..R. T.złożył także depozycje w odniesieniu do wielomiesięcznych zaległości oskarżonej w zakresie wypłaty wynagrodzenia za pracę w 2017 roku. Przystępując do oceny owych depozycji należało zaznaczyć, iż świadek w swoich oświadczeniach był przekonujący. Pokrzywdzony w żaden sposób nie negował, iż popełnił głupotę decydując się na tak nieprzemyślaną decyzje. Wskazał on zarazem, iż oskarżona nie była w wyżej wymienionych kwestiach uczciwa w trakcie zawierania umowy.R. T.zeznawał rzeczowo, wolny od nadmiernej emocjonalności. Świadek pogodził się już z ową stratą materialną i nie wyolbrzymiał zachowania swojej dłużniczki. ZeznaniaR. T.były zgodne z zeznaniami innych stron tego procesu. W szczególnościR. T.w podobny sposób opisał modus operandi oskarżonej. Zwrócić tutaj należy uwagę na zbieżność tych zeznań z oświadczeniami wiedzy innych pracowników pizzeriiL.tj.K. P. (1),E. K.czyK. Z. (1). Zeznania te są zarazem pozbawione jakichkolwiek sprzeczności. Owe oświadczenie wiedzy korespondują z dokumentacją źródłową czy zeznaniamiT. M.. Brak jest jakichkolwiek podstaw pozwalających stwierdzić nieszczerość świadka. Zarazem należy podkreślić, iż pewnym mankamentem tych zeznań jest ich pewna lakoniczność. Depozycje te pozostają także w korelacji z zasadami doświadczenia życiowego. Podkreślić przy tym należy niedoświadczenie życiowe świadka w chwili inkryminowanego czynu, kiedy to był on osobą młodą, będącą dopiero na starcie swojego dorosłego życia. W związku z tym zeznaniaR. T.zostały uwzględnione przy rekonstrukcji stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

zeznania złożone przez świadekE. K.

Podobnie jako szczere należało uznać zeznania złożone przez świadekE. K.. Świadek ta zeznawała w sposób rzeczowy, spontaniczny. Na rozprawieE. K.zwróciła uwagę na specyficzne okoliczności w jakichL. S. (1)prosiła o udzielenie pożyczki, tj. na prośby zachowania tej rozmowy w tajemnicy. Okoliczność tę należało zestawić z równoległymi prośbami artykułowanymi do innych pracowników, którzy nie wiedzieli, iż w tym samym czasie wspomagają oskarżoną.P.tylko należy, iż jedynie w lutym 2017 roku pożyczki dla oskarżonej wzięli nie mając wiedzy o wielości wierzycieli takżeR. T.czyK. P. (1). Ów fakt świadczy jednoznacznie o chęci zatajenia przez swoimi pożyczkodawcami swojej faktycznej zdolności majątkowej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z rzeczonych umów. Oczywistym jest też, iż tego rodzaju okoliczności miały istotne znaczenie w procesie decyzyjnym pokrzywdzonych. Do tego należy zwrócić uwagę, iżE. K.już wiele lat temu spłaciła całość zobowiązań względem swojego pożyczkodawcy Fakt ten sprawia, iż pokrzywdzona jest już wolna od nadmiernej emocjonalności. Zarazem należy uwypuklić oświadczenia wiedzy świadka w zakresie wyolbrzymiania przez oskarżoną stanu zdrowia jej córki i tłumaczenie własnej zwłoki w płatności swoimi rzekomymi problemami zdrowotnymi. Analiza zeznańE. K.nie wykazała istnienia jakichkolwiek sprzeczności o charakterze wewnętrznym czy sprzeczności z wymową innych dowodów. Przeciwnie jej zeznania wpisują się w linie zeznań pozostałych pokrzywdzonych, a także mają swoje potwierdzenie w dowodach z niekwestionowanych w żaden sposób dokumentów. Rzeczone zeznaniaE. K.są również spójne z zasadami doświadczenia życiowego. Do tego należy wziąć pod uwagę, iż owe depozycje nie pozostawały w oczywistej sprzeczności z wyjaśnieniami samej pokrzywdzonej. Tym samym w niniejszym postępowaniu nie ujawniły się powody pozwalające zanegować wiarygodność oświadczeń wiedzy złożonych przezE. K.. Fakt ten implikował uznanie owych depozycji za istotną podstawę poczynionych wyżej ustaleń faktycznych.

oświadczenia wiedzy złożone przez świadekK. P. (1)

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadekK. P. (1). Świadek ta w sposób szczegółowy opisała okoliczności związane z zawarciem przez nią umowy pożyczki zbankiem (...), a później także zfirmą (...). DodatkowoK. P. (1)oświadczyła, że owe inkryminowane umowy były poprzedzone inną pożyczką udzielonąL. S. (1)jeszcze w sierpniu 2016 roku. Do tego należy zwrócić uwagę, iżK. P. (1)w sposób dokładny wskazała na czym miało polegać wprowadzenie jej w błąd przez oskarżoną. Tutaj pokrzywdzona od samego początku w sposób konsekwentny podawała, iżL. S. (1)zapewniała ją o przepisaniu tego zobowiązania na oskarzoną po upływie 3 miesięcy od zawarcia umowy. Do tegoK. P. (1)wskazywała, iż oskarżona zapewniała ją o dobrej sytuacji materialnej, rychłym uzyskaniu dofinansowania, co było przecież sprzeczne z rzeczywistością, w sytuacji gdy oskarżona już w tym czasie miała problem ze spłata bieżących zobowiązań. Do tego należy wskazać, iż wbrew twierdzeniomL. S. (1)K. P. (1)w swoich zeznaniach nie przyznała, iż celem owej pożyczki miała być pomoc córce oskarżonej, lecz chęć zapewnienia prawidłowego funkcjonowania jej miejsca pracy. W toku niniejszego posterowania nie ujawniły się powody pozwalające dezawuować prawdziwość owych oświadczeń wiedzy. Mianowicie zeznaniaK. P. (1)są zgodne z opisem zachowaniaL. S. (1)uwiecznionym w zeznaniach innych przesłuchanych w warunkach bezpośredniości pokrzywdzonych. Osoby te opisały podobny sposób działania oskarżonej i zatajenie przed nimi istotnych informacji niezbędnych do powzięcia decyzji o udzieleniu pożyczki. ZeznaniaK. P. (1)w odniesieniu do obietnicy przeniesienie długu po 3 miesiącach trwania umowy znalazły swoje potwierdzenie w zeznaniachR. P. (1). Tutaj należy zaznaczyć, iż strony te nie pozostają już w związku małżeńskim i są ze sobą skonfliktowane. Tym samym nie można twierdzić, ze relacje te zostały między pokrzywdzonymi umówione. Należy nadmienić, iż pokrzywdzona zeznając na rozprawie głównej nie potrafiła powstrzymać swoich emocji. Niemniej jednak owa rozpacz artykułowana przez świadka jest nieodłącznie związana ze skutkami działaniaL. S. (1), która sprawiła olbrzymie zadłużenie świadka i wpłynęła na jej relacje z mężem. Dalej należy podkreślić, zeK. P. (1)zeznawała spójnie na przestrzeni całego procesu. Pokrzywdzona także w sposób zbieżny z innymi pokrzywdzonymi oddała w swojej relacji sposób funkcjonowania oskarżonej jako swojej pracodawcy w kontekście terminowości wynagradzania ją za pracę. Dodatkowo zeznaniaK. P. (1)znalazły swoje odzwierciedlenie w dokumentacji związanej z zawarciem owych umów. Rzeczone depozycje nie zostały także w sposób skuteczny zakwestionowane w wyjaśnieniach samej oskarżonej. Do tego należy zaznaczyć, iż przedmiotowe relacje procesowe są zgodne także z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. To wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy rekonstruując stan faktyczny w tej sprawie posłużył się depozycjami złożonymi przezK. P. (1), wskazując że dowód ten miał doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy.

zeznania złożone przez świadkaR. P. (1).

Podobnie jako wiarygodne Sąd Rejonowy ocenił zeznania złożone przez świadkaR. P. (1). W tym miejscu należy zwrócić uwagę, iż świadek nie pamiętał wszystkich szczegółów związanych z wysokością udzielonych pożyczek oskarżonej. Kwestia ta jednak miała drugorzędne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż owe dane wynikały wprost z dokumentacji przedłożone przez instytucje finansowe. NatomiastR. P. (1)jasno zaznaczył ,iż oddał wszystkie pieniądze pozyskane w wyniku omów pożyczki zawartych przez niego 23 maja 2016 roku. Co więcej owe fakty nie były przedmiotem kwestionowania w wyjaśnieniach oskarżonej. Do tego należy zwrócić uwagę, iżR. P. (1)na rozprawie podał, iż oskarżona tylko częściowo wspominała o chorobie córki w trakcie prośby o udzielenie pożyczki. Tutaj zaznaczyć należy, iż jako główny motyw we wsparciu oskarżonejR. P. (1)jeszcze na początkowym etapie dochodzenia podał chęć doinwestowania jej przedsiębiorstwa. Zarazem pokrzywdzony jednoznacznie podkreślał, iżL. S. (1)zapewniała go o zdolnościach finansowych niezbędnych do szybkiej spłaty tych zobowiązań. Pokrzywdzony potwierdził także oświadczenie wiedzy jego byłej żony w aspekcie zapewnienia przez oskarżoną o automatycznym przepisaniu tych pożyczek na oskarżoną po upływie okresu 3 miesięcy. Zarazem wskazać należy, iż owe oświadczenia oskarżonej w sposób oczywiście nie mogły polegać na prawdzie, przez coL. S. (1)wprowadziła w błądR. P. (1)odnośnie okoliczności mających istotne znaczenie dla zawarcia umów pożyczki. Dalej oceniając zeznaniaR. P. (1)Sąd Rejonowy dostrzegł pewnego rodzaju nieścisłości. Rzeczone sprzeczności nie mają jednak charakteru dyskwalifikującego. Jednocześnie należało zwrócić uwagę, iż pokrzywdzone owe zeznania złożył na rozprawie po prawie 7 latach od inkryminowanych wydarzeń, co bez wątpienia musiało wpłynąć na jego pamięć, zwłaszcza że okres ten charakteryzował się burzliwym przebiegiem dla pokrzywdzonego, który w tym czasie rozwiódł się, przebywał w zakładzie karnym, Do tego należało spostrzec, iż zeznania świadkaR. P. (1)w znakomitej części korespondują z danymi przekazanymi przez świadkaK. P. (1), która to świadek jest z nim skonfliktowana, nie utrzymuje kontaktów. To wszystko sprawia, iż wersja przedstawiona przez pokrzywdzonych jawi się jako wersja wiarygodna. Podnieść należy, iż rzeczony opis stanu faktycznego powiela się w dużej części także ze sposobem działania oskarżonej opisanym w zeznaniach innych (w tym obcych dlaR. P. (1)jak np.R. Z. (1)) pokrzywdzonych. Do tego należy wskazać, iż oskarżonaL. S. (1)nie negowała wprost danych zawartych w oświadczeniach wiedzy tego świadka. Jednocześnie Sąd Rejonowy zaznacza, iż z uwagi na upływ czasu pomiędzy pierwszym a ostatnim przesłuchaniem pokrzywdzonego rozstrzygnięto na korzyść pierwotnie złożonych depozycji. To wszystko sprawiło, iż zeznaniaR. P. (1)podważyły twierdzeniaL. S. (1)o całkowicie dobrowolnym i w pełni swobodnym, pozbawionym błędnych wyobrażeń procesie decyzyjnym pokrzywdzonych. Zeznania te okazały się być w sposób oczywiście przydatny w procesie rekonstrukcji stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

zeznania złożone przez świadkaA. F.

Nikłe znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy miały zeznania złożone przez świadkaA. F.. Świadek ta jest osobą obcą dla stron, nie mająca interesu w składaniu fałszywych oświadczeń wiedzy. Do tego zaznaczyć należy, iżA. F.nie miała wiedzy o inkryminowanych umowach. Przydatność depozycjiA. F.ograniczała się jedynie do stwierdzenia, iż oskarżona już przed rozpoczęciem prowadzenia działalności gospodarczej prosiłaA. F.o poręczenie umowy pożyczki. Do tego świadek podała, iż jeszcze w 2016 rokuL. S. (1)miała spore problemy z wywiązywaniem się z tej umowy. Owe zeznania świadczą, iż oskarżona zataiła przed wszystkimi zidentyfikowanymi w tej sprawie pokrzywdzonymi swoją rzeczywistą sytuacje majątkową, w kontekście wielości ciążących na niej zobowiązań pieniężnych. Zeznania świadek należy ocenić jako szczere, rzeczowe. Do tego przedmiotowe zeznania nie były w żaden sposób kwestionowane przez strony niniejszego procesu. Stąd też owe zeznania w pewien pomocniczy sposób służyły w procesie rekonstrukcji stanu faktycznego, zwłaszcza odnoszącego się do zdarzeń z 2016 roku. Jednocześnie Sąd zdecydował się na odczytanie tych zeznań w trybieart. 392 k.p.k.Brak było podstaw do bezpośredniego przesłuchaniaA. F., zważywszy na brak bezpośredniej wiedzy w zakresie zarzucanych oskarżonej czynów oraz dużą odległość czasową dzielącą rozprawę od poręczenia przez nią umowy pożyczki. Do tego na posiedzeniu przygotowawczym strony nie wniosły sprzeciwu wobec takiego rodzaju wprowadzenia owych zeznań do podstawy ustaleń faktycznych. Zaznaczyć przy tym należy, iż wniosku o przesłuchanie świadka nie składał także obecny na końcowych terminach rozprawy obrońca oskarżonej.

ZeznaniaT. M.

Sąd Rejonowy częściowo oparł się także na zeznaniach złożonych przez świadekT. M.tj. przedstawicielkiprzedsiębiorstwa (...). Rzeczone zeznania pozostawały spójne ze sporządzoną w tej sprawie dokumentacją źródłową. Świadek potwierdziła, iżR. T.,K. P. (1)orazE. K.w jej obecności zawierały na terenie pizzeriiL.umowy pożyczki.T. M.nie negowała również, iż owe spotkania inicjowałaL. S. (1). JednocześnieT. M.opisała swoją wiedze odnośnie płatności rzeczonych pożyczek i faktu późniejszego ich spłacania przez pokrzywdzonych. Owe zeznania korespondowały z wypowiedziami pokrzywdzonych. Dodatkowo znalazły one swoje potwierdzenie w dokumentach przedłożonych przezP.Polska. Dane te były również spójne z oświadczeniami wiedzyM. T. (2). Podkreślić przy tym należy, iż świadek ta nie miała wiedzy odnośnie wewnętrznych ustaleń pomiędzy oskarżoną a pożyczkobiorcami, przez to dowód z przesłuchaniaT. M.mógł mieć jedynie subsydiarne znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Równocześnie dostrzec trzeba, iż brak jest danych pozwalających zakwestionować szczerość świadka. Tym samym owe zeznania jedynie w sposób posiłkowy zostały wykorzystane w procesie rekonstrukcji stanu faktycznego tej sprawy. Okoliczności te sprawiły zarazem, iż Sąd Rejonowy finalnie uznał zbyteczność bezpośredniego przesłuchaniaT. M.i odczytaniu jej zeznań w trybieart. 392 k.p.k., co zostało uczynione przy braku sprzeciwu którejkolwiek ze stron tego postępowania.

zeznania świadkaM. T. (1)

Podobnie jedynie pomocnicze znaczenie miały zeznania świadkaM. T. (1). Świadek ten nie miał wiedzy odnośnie bezpośredniego zawarcia rzeczonej umowy, a tym bardziej wewnętrznych ustaleń pomiędzyL. S. (1), a klientamiP.Polska. Równocześnie jego zeznania opierały się na analizie zgromadzonej w sprawie dokumentacji związanej z zawarciem, a następnie wykonaniem przedmiotowej umowy. Stąd też owe dane miały marginalne znaczenie dla losów tego procesu. Zaznaczyć przy tym należy ich zgodność z treścią dowodów nieosobowych czy zeznaniamiT. M.. Do tego wskazać należało, że prawdomównośćM. T. (1)nie była kwestionowana przez żadną ze stron tego procesu. To wszystko sprawiło, iż zeznania te zostały pomocniczo użyte w procesie rekonstrukcji stanu faktycznego. Zarazem ich wdrożenie do materiału dowodowego zostało uczynione poprzez ich odczytanie, co zostało dokonane za zgodą uczynioną jeszcze na etapie posiedzenia przygotowawczego.

zeznania złożone przezA.S.

Marginalne znaczenie miały zeznania złożone przezA.S.tj. osobę, która przygotowywała z ramieniafirmy (...)dokumentacje związaną z umową pożyczkiA. Z.. W tym miejscu podkreślić należy, iż świadek jest osobą obcą dla stron nie mającą interesu w złożeniu fałszywych zeznań. Do tego jej zeznania korespondują z dokumentacją źródłową. Zeznania te nie były kwestionowane przez strony tego postępowania. Do tego co szczególnie istotne w kontekście zeznań tej świadekA. Z.finalnie potwierdził, iż to jego podpisy znajdują się na inkryminowanych wnioskach o udzielenie kredytu. Brak jest obiektywnych podstaw do zanegowania wiarygodności owych zeznań. Niemniej ich przydatność dla rozstrzygnięcia sprawy należy ocenić jako znikomą.

ZeznaniaA. B.

Brak było podstaw do zanegowania zeznań złożonych przez świadkaA. B.. Świadek jest osobą obca dla stron, który nie miał interesu w sprzyjaniu czy to pokrzywdzonym czy to oskarżonej. ZeznaniaA. B.charakteryzują się jasnością, logicznością wywodu. Do tego analiza zeznań tego świadka nie wykazała żadnych sprzeczności wewnętrznych. Zeznania te są zbieżne także z dokumentami wytworzonymi w toku przygotowywania dokumentacji wnioskowej. ZeznaniaA. B.są spójne z depozycjamiA.S.. Do tego rzeczone zeznania zostały w całości potwierdzone w toku rozprawy głównej. Żadna ze stron tego procesu nie kwestionowała wiarygodności tego osobowego źródła dowodowego. Toteż owe zeznania zostały ocenione jako szczere i wiarygodne. Zarazem podkreślić należy, iż zeznaniaA. B.nie okazały się być przydatne dla odtworzenia kluczowej dla tego procesu okoliczności tj. ustalenia czy pokrzywdzeni zostali wprowadzeni w błąd przez oskarżoną względnie wyzyskano ich nieświadomość. Przez to zeznaniaA. B.były przydatne jedynie dla rozstrzygnięcia pobocznych nurtów tego postępowania odnoszących się do procedury przygotowywania wniosków przez pracowników(...). Do tego zaznaczyć trzeba, iżA. Z.finalnie nie negował, iż to jego podpis znajduje się na umowie pożyczki konsumenckiej.

zeznaniaM. K. (1)

Jako wiarygodne Sąd Rejonowy uznał zeznaniaM. K. (1)tj. pracownicyA.Bank. Świadek ta nie miała bezpośredniej wiedzy o zawarciu przedmiotowej umowy. Do tego jej zeznania opierają się na analizie dokumentacji zalegającej w aktach niniejszej sprawy. Brak jest również jakichkolwiek podstaw do zanegowania bezstronności świadka, która jest osobą obcą dla stron tego procesu. Zarazem przekazane przez nią dane są koherentnę z dokumentacją źródłową. Rzeczone dowody okazały się być przydatne w zakresie poczynienia ustaleń w zakresie szkody poniesionej przez pokrzywdzonegoA. Z.. Owe depozycje nie były kwestionowane przez strony tego procesu. Okoliczności te pozwoliły za zgodą stron odczytać owe depozycje w toku rozprawy głównej, z pominięciem zasady bezpośredniości. Brak było także powodów do zakwestionowania prawdomównościM. K. (1).

zeznaniaA. S.

Podobnie jako wiarygodne Sąd Rejonowy uznał zeznaniaA. S.tj. pracownicy KasyS.. Świadek ta nie miała bezpośredniej wiedzy odnośnie ustaleń wewnętrznych pomiędzyK. Z. (1), aL. S. (1)odnośnie wpływu na motywacjeK. Z. (1)do zawarcia tejże umowy. . Do tego jej zeznania opierają się głównie na analizie dokumentacji zalegającej w aktach niniejszej sprawy. Brak jest również jakichkolwiek podstaw do zanegowania bezstronności świadka, która jest osobą obcą dla stron tego procesu. Zarazem przekazane przez nią dane są koherentnę z dokumentacją źródłową. Owe depozycje nie były kwestionowane przez strony tego procesu. Okoliczności te pozwoliły za zgodą stron odczytać owe depozycje w toku rozprawy głównej, z pominięciem zasady bezpośredniości. Brak było także powodów do zakwestionowania prawdomównościA. S., które to relacje jawią się jako jasne, spójne i logiczne, pozostające w zgodzie z zasadami doświadczenia życiowego.

zeznaniaM. W.

Marginalne znaczenie dla losów tego procesu miały zeznaniaM. W.. Świadek nie miała bezpośredniej wiedzy w zakresie ustaleń pomiędzyL. S. (1), a rzeczywistymi klientami(...). Do tego jej zeznania opisują charakterystykę postępowania w tym przedsiębiorstwie, co pozostawało poza polem rozważań w niniejszym procesie. Jednocześnie należało zaznaczyć, iż istotnym choć w zasadzie bezsporną okolicznością był fakt, iż pracownicy(...)posiadali wiedzę, iż pokrzywdzeni w tej sprawie byli w zasadzie podstawionymi osobami, dla celów kontaktów z bankami, podczas gdy w rzeczywistości to oskarżonaL. S. (1)obiecywała im spłacanie wziętych dla niej pożyczek. Owe zeznania znajdują potwierdzenie w całości materiału dowodowego zgromadzonego w aktach tej sprawy. W niniejszym postępowanie nie zaktualizowały się podstawy pozwalające zanegować bezstronnośćM. W.. Do tego zeznania te mają oparciu w także w zalegającej w aktach sprawy dokumentacji wnioskowej. ZeznaniaM. W.są także spójne z zeznaniami innych przesłuchanych w toku dochodzenia pracowników tejże instytucji doradztwa finansowego. Analiza tych zeznań nie pozwoliła ujawnić ich wewnętrznej sprzeczności. Owe twierdzenia faktyczne nie były także kwestionowane przez oskarżoną i jej obrońcę, ani słuchanych w charakterze świadków pokrzywdzonych. Tym samym Sąd Rejonowy uznał zeznania złożone przezM. W.za wiarygodne i posłużyły one pomocniczo w procesie ustalania stanu faktycznego w tym procesie.

zeznaniaN. S.

Jako wiarygodne Sąd Rejonowy uznał zeznaniaN. S.tj. pracownicyG.Bank (...)ta nie miała bezpośredniej wiedzy o zawarciu przedmiotowej umowy. Do tego jej zeznania opierają się na analizie dokumentacji zalegającej w aktach niniejszej sprawy. Brak jest również jakichkolwiek podstaw do zanegowania bezstronności świadka, która jest osobą obcą dla stron tego procesu. Zarazem przekazane przez nią dane są koherentne z dokumentacją źródłową. Rzeczone dowody okazały się być przydatne w zakresie poczynienia ustaleń w zakresie szkody poniesionej przez pokrzywdzonychK.iR. P. (1). Rzeczone depozycje nie były kwestionowane przez strony tego procesu. Okoliczności te pozwoliły za zgodą stron odczytać owe depozycje w toku rozprawy głównej, z pominięciem zasady bezpośredniości. Brak było także powodów do zakwestionowania prawdomównościN. S..

zeznaniaJ. K.

Tak samo jako wiarygodne Sąd Rejonowy uznał zeznaniaJ. K.tj. pracownicyBanku (...). Świadek ta nie miała bezpośredniej wiedzy o zawarciu przedmiotowej umowy. Do tego jej zeznania opierają się na analizie dokumentacji zalegającej w aktach niniejszej sprawy. Brak jest również jakichkolwiek podstaw do zanegowania bezstronności świadka, która jest osobą obcą dla stron tego procesu. Zarazem przekazane przez nią dane są koherentne z dokumentacją źródłową. Rzeczone dowody okazały się być przydatne w zakresie poczynienia ustaleń w zakresie szkody poniesionej przez pokrzywdzonegoR. P. (1), wysokości udzielonego mu kredytu co miało pewnego rodzaju znaczenie w kontekście braku dokładnych zeznań pokrzywdzonego tym przedmiocie. Co istotne świadek swoje zeznania wsparła dołączonymi do akt sprawy dokumentami dotyczącymi rzeczonej umowy. Przedmiotowe depozycje nie były kwestionowane przez strony tego procesu. Okoliczności te pozwoliły za zgodą stron odczytać owe depozycje w toku rozprawy głównej, z pominięciem zasady bezpośredniości. Brak było także powodów do zakwestionowania prawdomównościJ. K..

zeznania świadekM. F.

Nikłe znaczenie dla losów tego postępowania miały zeznania świadekM. F.. W tym zakresie należy stwierdzić, iż brak jest powodów do podważenia wiarygodności zeznań tej świadek, która dla oskarżonej jest osobą praktycznie zupełnie obcą. Do tego owe zeznania pozostają zbieżne z wymową pozostałych środków dowodowych. Niemniej jednak zeznania te okazały się być w bardzo małym zakresie przydatne dla celów tego procesu. Podkreślić należy, iż świadek miała bardzo nikłą wiedzę odnośnie wykonywania przezL. S. (1)roli pracodawcy i wywiązywaniu się przez nią z związanych z tym obowiązkami. Jednocześnie zeznania te nie były kwestionowane w toku przedmiotowego procesu.

miały zeznania złożone przez świadekL. S. (2)

Pewne znaczenie dla rozstrzygnięcia tej sprawy miały zeznania złożone przez świadekL. S. (2). Świadek jest osobą całkowicie obca dla oskarżonej, która nie miała powodów aby w jakimkolwiek stopniu sprzyjać jej bądź też celowo pogarszać jej sytuacje procesową. Do tego świadek swoją wiedzę w przedmiocie tego procesu uzyskała w toku wykonywania obowiązków służbowych. Fakt ten sprawił, iż nie była ona w żadnym stopniu zaangażowana emocjonalnie. Do tego jej wiedza w dużej mierze wynika z analizy danych zawartych w systemie informatycznym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W tym miejscu podkreślić należy całkowitą zgodność zeznań świadka z danymi wygenerowanymi z tego systemu. Całkowicie zrozumiałym jest również fakt, iżL. S. (2)na rozprawie podała, iż nie posiada już żadnej wiedzy odnośnie tego postępowania. Zarazem dostrzec należy, iż owe zeznania licują w pewien sposób z zeznaniami osób pokrzywdzonych, gdzie niektórzy z nich po czasie dowiedzieli się o braku opłacania przez oskarżoną składek na ubezpieczenia społeczne. Jednocześnie należało zaznaczyć, iż z racji wykonywanych obowiązkówL. S. (2)nie posiadała wiedzy odnoszącej się do naruszania przez oskarżoną innych praw pracowniczych. Toteż zeznania świadekL. S. (2)znalazły uznanie w oczach Sądu Rejonowego, który korzystał z nich posiłkowo stwierdzając, iż prawdziwe są twierdzenia oskarżyciela publicznego w odniesieniu do braku opłacania w inkryminowanym czasie przez oskarżoną składek na ubezpieczenia społeczne pracowników zatrudnionych wprzedsiębiorstwie (...).

ZeznaniaW. G.

Brak było podstaw do zanegowania zeznań złożonych w tym procesie przez świadekW. G.. Świadek w sposób szczegółowy opisała sposób funkcjonowania przedsiębiorstwa prowadzonego przez oskarżoną.W. G.wskazała także, iż także jąL. S. (1)próbowała namówić na wzięcie pożyczki.W. G.potwierdziła w swoich zeznaniach fakt braku opłacania przez oskarżoną składek na ubezpieczenia społecznej.W. G.wskazała zarazem, iż niemal od samego początku funkcjonowania tej pizzeriiL. S. (1)miała problem z terminowym i całościowym wypłacaniem należnego pracownikom wynagrodzenia. Fakt ten świadczy pośrednio nie tylko o naruszaniu przez oskarżoną praw pracowniczych, lecz także o utrzymywaniu sięL. S. (1)w kłopotach finansowych, które oskarżona taiła przed swoimi pożyczkodawcami. ZeznaniaW. G.należy ocenić jako szczere. Owe wypowiedzi znajdują swoje potwierdzenie w zeznaniach innych pracowników tej pizzerii. Do tego przedmiotowe zeznania są koherentne z dokumentacją pracowniczą przedłożoną przezW. G.. Przedmiotowe zeznania nie były kontestowane przez uczestników niniejszego procesu. Do tego zeznania te jawią się jako jasne, spójne, logiczne oraz zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Brak jest podstaw do twierdzeń o celowym pomawianiu oskarżonej przez ocenianego świadka. PrzeciwnieW. G.zeznawała w sposób spójny z całością przesłuchanych w tej sprawie pokrzywdzonych pracowników. Toteż owe depozycje zostały przez Sąd Rejonowy uznane za wiarygodne i użyte w trakcie czynienia ustaleń faktycznych w tym postępowaniu.

ZeznaniaM. J.

Podobnie brak było podstaw do podważenia wiarygodności zeznań złożonych przezM. J.. Świadek te na przestrzeni całego procesu zeznawała w sposób konsekwentny. Jej zeznania licują z wymową pozostałego zgromadzonego w tym procesie materiału dowodowego. Wskazać należy, iż owe depozycje jawią się jako wyważone. Zeznania te są koherentne z przedłożonymi przez świadka na etapie postępowania przygotowawczego dokumentami. Do tego owe relacje procesowe nie były kwestionowane przez strony tego procesu. PrzeciwnieL. S. (1)w swoich wyjaśnieniach w żaden sposób nie negowała braku terminowych i całościowych wypłat dla pracowników oraz opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Zważyć należy, iż koniecznością opłacania tych składekL. S. (1)miała tłumaczyć pracownikom problemy z rentownością owej pizzerii, gdzie te składki nie były odprowadzane już od lipca 2016 roku, co również świadczy i nieuczciwym postępowaniu oskarżonej. ZeznaniaM. J.pozostają również zgodne z danymi przedstawionymi przez oskarżyciela posiłkowego Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Tym samym zeznaniaM. J.przysłużyły się w procesie tworzenie ustaleń faktycznych w tym postępowaniu.

zeznania złożone przez świadkaM. G. (1)

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne zeznania złożone przez świadkaM. G. (1). Zeznania te pomimo pewnej lakoniczności okazały się być przydatne dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy w zakresie dotyczącym tej pokrzywdzonej. Do tego przedmiotowe oświadczenia wiedzy były spójne z całością materiału dowodowego zgromadzonego przez organ postępowania przygotowawczego. Zaznaczyć należy, iż zeznania te pozostawały jasne, spójne, logiczne oraz licowały z przedstawionymi w tym postępowaniu dowodami z dokumentów. Do tego brak jest podstaw to twierdzenia, iż analiza zeznańM. G. (1)tworzy pole do ujawnienia jakichkolwiek sprzeczności. Depozycje złożone przezM. G. (1)nie były też przedmiotem krytycznych uwag ze strony żadnego uczestnika tego procesu. Toteż zeznania te zostały ocenione jako wiarygodne i przydatne do poczynienia ustaleń faktycznych.

ZeznaniaM. R. (1)

Brak było podstaw do zanegowania wartości dowodowej zeznańM. R. (1)w kontekście stawianego zarzutu naruszenia jego praw pracowniczych. Świadek przyznał, iż faktycznie jego pracodawczyni nie opłacała za niego składek na ubezpieczenia społeczne. W tym zakresie zeznania te złożone na etapie postępowania przygotowawczego licowały z informacją wygenerowaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Natomiast w pozostałym zakresie świadek nie miał wiedzy odnośnie naruszania przez oskarżoną praw pracowniczych innych osób zatrudnionych w tym przedsiębiorstwie. Jednocześnie z uwagi na notoryczny brak odbioru korespondencji ze strony świadka oraz w zasadzie bezsporny charakter jego oświadczeń wiedzy Sąd Rejonowy za zgodą obrońcy oskarżonej zdecydował się odczytać przedmiotowe zeznania świadkaM. R. (1)i poczynić w oparciu o nie wyżej wskazane ustalenia faktyczne.

oświadczenia wiedzy złożone przez świadekM. R. (2). Ś

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadekM. R. (2). Świadek ta jest osobą obcą dla oskarżonej, która nie miała interesu w złożeniu fałszywych zeznań. Do tego zeznania świadek jawią się jako wyważone. Świadek wypowiadała się tylko i wyłącznie do zdarzeń, o których to posiadała bezpośrednią wiedzę. Świadek nie wdawała się w różnego rodzaju dywagacja tylko opisała swoją współpracę z oskarżonąL. S. (1). Dodatkowo zrozumiałym jest, iż świadek po upływie 6 lat od inkryminowanych wydarzeń nie pamięta pewnych szczegółów owej współpracy. W zeznaniachM. R. (2)brak jest sprzeczności wewnętrznych. Analiza owych zeznań wskazuje na ich jasność, logiczny charakter. Rzeczone zeznania nie są sprzeczne z wymową jakiegokolwiek z dowodów przeprowadzonych w tym postępowaniu. Zeznania te nie były także kontestowane przez strony tego procesu. Stąd też realizacje przez oskarżoną obowiązków pracodawcy wobec swoich pracowników, a także sposób prowadzenia księgowości Sąd Rejonowy ustalił również w oparciu o zeznania złożone w toku tego procesu przezM. R. (2).

ZeznaniaB. B.

Brak jest relewantnych powodów dla podważenia wiarygodności zeznań złożonych w tym postępowaniu przez świadkaB. B.. Świadek ta w sposób rzetelny opisała przebieg swojego zatrudnienia w pizzeriiL.. Jej relacja w tym zakresie jest całkowicie spójna z wymową zeznań innych pracowników tego przedsiębiorstwa. Dodatkowo owe zeznania mają swoje potwierdzenie w dowodach z dokumentów, w tym wygenerowanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych informacji w zakresie uiszczania składek. Świadek na rozprawie zeznawała w sposób swobodny, wolny od zdenerwowania.B. B.pewnie odpowiadała na zadawane jej pytania, nie unikając udzielenia żadnej odpowiedzi. Zeznania pokrzywdzonej nie spotkały się z żadnym zarzutem ze strony uczestników tego procesu. Co więcej relacja ta znalazła swego rodzaju potwierdzenie nawet w wyjaśnieniach złożonych przezL. S. (1). Toteż Sąd Rejonowy ustalając stan faktyczny w tej sprawie oparł się w dużej mierze na zeznaniach złożonych przez pokrzywdzonąB. B..

zeznania złożone przez świadkaG. P.

Jako wiarygodne Sąd Rejonowy ocenił także zeznania złożone przez świadkaG. P.. Zeznania te należy ocenić jako konsekwentne, spójne z wymową pozostałych zeznań pracownikówprzedsiębiorstwa (...). Co więcej zeznania pokrzywdzonego w zakresie zaległości oskarżonej znajdują w odniesieniu do świadkaG. P.swoiste potwierdzeniu w przedłożonym przez świadka pisemnym oświadczeniuL. S. (1), która stwierdza tam swój dług wobec pokrzywdzonego. Zeznania świadka są także koherentne z dokumentacją wytworzoną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Do tego zeznaniaG. P.są zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Podkreślić tutaj należy optymizm świadka, który pomimo upływu tylu lat dalej liczy na dobrowolne wypełnienie zobowiązania przez oskarżoną. Do tego zauważyć należy, iżG. P.nie wyolbrzymiał zachowania oskarżonej, starając się przedstawić rzeczywistą sytuacje w tym przedsiębiorstwie. Zarazem należy zwrócić uwagę, iż pokrzywdzony wykonywał zawód kucharza, a więc był osobą szczególnie predestynowaną przez swojego pracodawcę. Zatem stosunek oskarżonej doG. P.i jego praw mógł być lepszy aniżeli osób zajmujących bardziej podrzędne stanowiska w tej pizzerii. Dodać należy, iż zeznania świadka nie były przedmiotem krytycznych uwag. Toteż należało stwierdzić, iż są one wiarygodne i na ich podstawie poczynić ustalenia faktyczne w zakresie naruszania przez oskarżoną praw pracowniczych osób zatrudnionych w tej pizzerii.

ZeznaniaA. V.

Brak było równocześnie jakichkolwiek okoliczności podważających wymowę zeznań złożonych przez świadekA. V.. Zeznania te były od samego początku konsekwentne. Brak jest w nich jakichkolwiek sprzeczności. ZeznaniaA. V.są również spójne z wymową relacji przedstawionych przez innych pokrzywdzonych działaniemL. S. (1). Do tego należy zaznaczyć, iż owe depozycje miały swoje pokrycie w dowodach z dokumentów. Podobnie zeznania te licowały z zasadami doświadczenia życiowego. Zeznania te nie były kwestionowane przez oskarżoną i jej obrońcę. Podobnie owe oświadczenia mają swoje odzwierciedlenie w zasadach wiedzy i logicznego myślenia. Rzeczony dowód nie jest sprzeczny z jakimkolwiek innym dowodem przeprowadzonym w tej sprawie. Toteż owe zeznania zostały ocenione jako wiarygodne i na ich podstawie Sąd Rejonowy poczynił ustalenia faktyczne odnoszące się świadkaA. V..

potwierdzenia wpłat dokonywanych przezL. S. (1), a także dowody wskazujące na leczenie neurologiczne córki oskarżonej.

Pewne znaczenie dla sprawy miały także dowody przedłożone przez obrońcę oskarżonej na rozprawie głównej tj. potwierdzenia wpłat dokonywanych przezL. S. (1), a także dowody wskazujące na leczenie neurologiczne córki oskarżonej. Brak było podstaw aby uznać, iż rzeczone dowody są niewiarygodne, zwłaszcza że zostały one potwierdzone za zgodność z oryginałem. Niemniej owe potwierdzenia wpłaty nie mogły mieć tutaj prymarnego znaczenia w kontekście rekonstrukcji działania przez oskarżoną w zamiarze kierunkowym doprowadzenia pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mienia. Dla bytu przestępstwa z art. 286 § 1k.k. nie jest niezbędne aby sprawca miał nie chcieć wypełnić zaciągniętego zobowiązania. Do tego owe potwierdzenia wpłaty zostały już uwzględnione w informacjach przedstawionych przez instytucje finansowe. Tutaj Sąd Rejonowy zestawił daty dokonania tych wpłat z datami informacji udzielonych przez te podmioty. Zauważyć przy tym należy,, iż część wpłat dotyczącychK. P. (1)odnosi się do pożyczki nie objętej zarzutami skargi publicznej.

dokumentacji wytworzonej w trakcie aplikowania o rzeczone pożyczki, dokumenty odnoszące się do wysokości zadłużenia pokrzywdzonych, inkryminowane umowy pożyczek, nakaz zapłaty wydany na rzeczR. Z. (1), dokumenty dotyczące toku postępowań egzekucyjnych, informacje dotyczące zadłużenia oskarżonej wobec podmiotów publiczno prawnych, w tym ZUS iU.Skarbowego, protokoły kontroli PIP, dokumentacje związaną z zatrudnieniem poszczególnych pokrzyawdoznych

Sąd Rejonowy nie powziął także wątpliwości odnośnie przydatności dla przedmiotowego procesu innych nieosobowych źródeł dowodowych żądanych do przeprowadzenia na rozprawie przez oskarżyciela publicznego i ujawnionych wraz z zamknięciem przewodu sądowego jak chociażby dokumentacji wytworzonej w trakcie aplikowania o rzeczone pożyczki, dokumenty odnoszące się do wysokości zadłużenia pokrzywdzonych, inkryminowane umowy pożyczek, nakaz zapłaty wydany na rzeczR. Z. (1), dokumenty dotyczące toku postępowań egzekucyjnych, informacje dotyczące zadłużenia oskarżonej wobec podmiotów publiczno prawnych, w tym ZUS iU.Skarbowego, protokoły kontroli PIP, dokumentacje związaną z zatrudnieniem poszczególnych pokrzyawdoznych . Dokumenty te zostały sporządzone we właściwej formie przez kompetentne do tego osoby, a strony procesu nie podniosły żadnych uwag odnośnie autentyczności zawartych w nich danych. Stąd też przedmiotowe dokumenty stanowiły podstawę ustaleń faktycznych w tej sprawie, zwłaszcza w zakresie oceny właściwości i warunków osobistych oskarżonych.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Z uwagi na cofnięcie przez oskarżyciela publicznego na posiedzeniu przygotowawczym wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadkaB. S.orazJ. S. (2)złożone przez nich zeznania w toku postępowania przygotowawczego nie mogły stanowić podstawy ustaleń dowodowych w tym postępowaniu. Do tego zaznaczyć należy, iż świadkowie ci w przedmiotowym procesie byli słuchani na okoliczność ustalenia miejsca pobytu oskarżonej, która to okoliczność nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Stąd też Sad Rejonowy nie widział podstaw aby dopuścić z urzędu dowód z zeznań tychże osobowych źródeł dowodowych.

Z uwagi na fakt, iżM.O.przebywa poza granicami Polski Sąd Rejonowy zdecydował odczytać jego zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego. Czynność ta została dokonana za zgodą obrońcyL. S. (1). Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż świadek ten był niejako osobą podejrzaną, stąd też należy szczególnie ostrożnie oceniać jego zeznania złożone w charakterze świadka. Do tego przedmiotowe zeznania pozostają w sprzeczności z danymi pozyskanymi odA. Z.iM. N.. Podkreślić przy tym należy, iż zeznaniaM.O.pozostają przy tym niewiarygodne również w kontekście print screnów korespondencji prowadzonej międzyL. S. (1)aM. N.. Te okoliczności sprawiły, iż Sąd Rejonowy uznał oświadczenia wiedzyM.O.za niewiarygodne. Teza ta uniemożliwiła utworzenie jakichkolwiek ustaleń faktycznych w oparciu o zeznania tego świadka.

Nieprzydatne do poczynienia relewantnych w tej sprawie ustaleń faktycznych były zeznania świadkaA. M.. Świadek ta odnosiła się do zdarzeń niekwestionowanych i toku postępowania egzekucyjnego.E.do zdarzeń mających miejsce po czynie z 23 maja 2016 roku. Tym samym owe zeznania nie wniosły nic znaczącego dla rozstrzygnięcia sprawy. Okoliczność ta sprawiła, iż Sąd Rejonowy nie korzystałw owych depozycji w procesie tworzenia ustaleń faktycznych. Podkreślić przy tym należy, iż zeznania te odczytano za zgodą wszystkich stron tego procesu. W toku tego postępowania nie ujawniły się dane pozwalające zanegować wiarygodność przekazanych przezA. M.informacji.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

L. S. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W pierwszym i trzecim punkcie aktu oskarżeniaL. S. (1)postawiono zarzut, iż

IV
w okresie od 23 maja 2016 roku do 7 lipca 2017 roku wN.oraz miejscowościB.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się niżej wymienionych przestępstw:

11
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 51 005.62 złotychR. P. (1)oraz(...)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1), w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych nie spłaciła przedmiotowego kredytu, to jest o przestępstwo zart. 286 § kodeksu karnego,

12
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 39 967,53 złotychR. P. (1)oraz(...) Bank (...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu gotówkowego, jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowego kredytu, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

13
w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4 308,64 złotychR. P. (1)orazBank (...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki ekspresowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł zBankiem (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 3 529,31 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

14
w dniu 31 sierpnia 2016 roku w miejscowościB.rejonu(...). działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4 852,95 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 3 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

15
w dniu 3 listopada 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia Korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 31 051,23 złotychK. P. (1)oraz(...)w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...). jaką pokrzywdzona zawarła z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 20 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowego kredytu, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

16
w dniu 1 lutego 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...). działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12 912,53 złotychR. T.oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaR. T.w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 8 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

17
w dniu działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10 747,06 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 6 200 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

18
w dniu 15 lutego 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...). działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8 889,50 złotychK. P. (1)oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 4 700 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest o przestępstwo zart. 286 § kodeksu karnego,

19
w dniu 17 maja 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 26 893,65 złotychK. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziła go w błąd co do zamiaru; i możliwości wywiązania się z warunkówumowy pożyczki nr (...), jaką pokrzywdzony zawarł ze(...) im. (...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 15 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

20
w dniu 7 lipca 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 29 161,97 złotychA. Z.oraz(...) Bank S.A.w ten sposób, że wprowadziłaA. Z.w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki gotówkowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank S.A.na. rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 21 000 złotych i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, to jest p przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

to jest o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnegow związku zart. 91 § kodeksu karnego,
a także o to, ze w okresie czasu od 24 marca 2017 roku do 27 marca 2017 roku wP.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, zP.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, przestępstw:

3
w dniu 24 marca 2017 roku wP.rejonu(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15 000 złR. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarli na jej rzecz i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego.

4
w dniu 27 marca 2017 roku wP., .rejonu(...), działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35 000 złR. Z. (2)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarli na jej rzecz i nie spłaciła przedmiotowej pożyczki, tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kodeksu karnego,

to jest o przestępstwo zart. 286 § l kodeksu karnegow zw. zart. 91 § 1 kodeksu karnego
Na samym wstępie niniejszych rozważań należy przypomnieć, iż zgodnie z treściąart. 286 § 1 k.k.przedmiotowego występku dopuszcza się ten, kto celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Nie ulega żadnych wątpliwości, iż omawiany czyn zabroniony jest typem powszechnym tj. takim, do którego popełnienia zdatny jest nieograniczony krąg podmiotów zdolnych do odpowiedzialności karnej. Podobnie bezsporne w doktrynie prawa karnego jest stwierdzenie, iż ów czyn zabroniony jest typem skutkowym, który materializuje się w poczynieniu przez pokrzywdzonego niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Co szczególnie istotne zwraca się uwagę, iż jest to typ konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo tym samym z owej niekorzystności rozporządzenia mieniem nie musi wynikać bezpośrednio szkoda dla podmiotu nim rozporządzającego. Niemniej przedmiotową niekorzystność należy rozumieć w sposób obiektywny, jako powzięcie czynności, choćby pośrednio niekorzystnej dla pokrzywdzonego. W orzecznictwie ten stan obrazuje się chociażby przykładami sytuacji, kiedy pokrzywdzony na skutek wprowadzenia w błąd bądź też co równie częste wyzyskania błędu udziela pożyczki osobie znacznie mniej majętnej aniżeli przedstawia się jego kontrahent. W takim przypadku dla zrealizowania owego znamienia przedmiotowego nie jest istotne czy pożyczka zostanie spłacona i w jakim terminie, ani nawet to czy sprawca miał zamiar finalnie spłacić ową zobowiązanie (fakty te wpływają oczywiście na stopień społecznej szkodliwości danego zachowania) lecz sam fakt owej niekorzystności wiąże się z udzieleniem świadczenia pieniężnego o bardziej ryzykownym charakterze, czego pożyczający nie wiedział w chwili rozporządzenia mieniem. Koniecznym jest natomiast, ażeby owa okoliczność będąca przedmiotem błędu/niemożności pojęcia przedsiębranego działania miała relewantne znaczenie dla powzięcia owej decyzji w przedmiocie rozporządzenia mieniem. Natomiast, jako rozporządzenie mieniem należy rozumieć, jako wydanie dyspozycji o charakterze majątkowym prowadzącej do przejścia określonych składników mienia do dyspozycji innej osoby. Na gruncie przedmiotowego przepisu nie jest istotne czy osoba rozporządzająca mieniem na skutek inkryminowanego oddziaływania sprawcy dysponowała mieniem własnym czy też cudzym. Ustawodawca wart. 286 § 1 k.k.przewidział trzy równoważne prawno karnie formy doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem pokrzywdzonego. Mianowicie, jako zachowanie realizujące przedmiotowy występek należy rozumieć wprowadzenie w pokrzywdzonego w błąd tj. sytuacje, kiedy to sprawca kreuje w osobie dysponującej mieniem fałszywy obraz rzeczywistości, który ma znaczenia dla powzięcia decyzji o charakterze finansowym. Drugim równoprawnym sposobem realizacji znamion oszustwa jest wyzyskanie błędu tj. sytuacja, kiedy to sprawca wykorzystuje fakt, iż dysponent mienia z jakichkolwiek przyczyn niewłaściwie pojmuje istnienie okoliczności istotnej dla rozporządzenia mieniem, a sprawca o tym wie i nie robi nic w kierunku tego, ażeby owo niewłaściwe pojmowanie rzeczywistości zmienić, co więcej korzysta z tego błędnego stanu świadomości przedmiotu czynności wykonawczej – często ten sposób realizacji czynności wykonawczej polega na zatajeniu jakiegoś istotnego w sprawie faktu, chociażby znajdowania się jak w przypadkuL. S. (1)w poważnych kłopotach finansowych. Ostatnim sposobem realizacji czynności wykonawczej jest wyzyskanie niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, jako desygnat tego pojęcia należy rozumieć zachowania, kiedy sprawca doprowadza do niekorzystnego rozporządzenia mieniem podmiot, który w danej chwili nie jest w stanie zrozumieć/odczytać charakteru podejmowanej czynności. Owa niemożność może być o charakterze stałym bądź też czasowym. Może ona wynikać zarówno z zaburzeń psychicznych rozporządzającego mieniem, jego upośledzenia umysłowego czy też chociażby, co szczególnie istotne. Natomiast z uwagi na określenie, iż sprawca winien działać w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przedmiotowego występku można dopuścić się tylko i wyłącznie w ściśle określonym zamiarze bezpośrednim tj. tzw. zamiarze kierunkowym. Nie jest natomiast istotne dla czyją korzyść będzie działał sprawca. Tym samym, jako wypełniające znamiona tego występku należy ocenić zachowanie sprawcy, który nie miał na celu osiągnięcie korzyści majątkowej dla siebie, lecz osiągnięcia przysporzenia finansowego przez inną osobę, choćby niezdającą sobie sprawę z okoliczności przedmiotowego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzonego. Równolegle należy zrozumieć, iż pojęcia działania w celu osiągniecia korzyści majątkowej nie sposób utożsamiać z zamiarem pokrzywdzenia swojego kontrahenta. Niejednokrotnie jest przecież tak, iż sprawa ma zamiar wywiązać się z zaciąganego zobowiązania, które jednak jest zawierane w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a sprawca w sposób przestępczy wpływa na proces decyzyjny pokrzywdzonego, doprowadzając go do pewnej niekorzystności, wyrażające się jak już wcześniej zaznaczono chociażby w zwiększeniu ryzyka danej transakcji.
Przenosząc te stwierdzenia ogólne na grunt niniejszego postępowania Sąd Rejonowy zważył, iż wszystkie zachowania opisane w punkcie I i III aktu oskarżenia realizowały wszystkie znamiona przedmiotowe oraz podmiotowe występku oszustwa stypizowanego wart. 286 § 1 k.k.Rzeczone stwierdzenie dotyczy wszystkich pożyczek udzielonychL. S. (1)przezR. P. (1),K. P. (1),E. K.,R. T.,K. Z. (1),A. Z.orazR. Z. (1). Zarazem niemożność skazaniaL. S. (1)za czyn popełniony na szkodęA. Z.wynikała z przyczyn formalnych szerzej omówionych w odrębnej części uzasadnienia. Na samym wstępie owej subsumcji należy nadmienić, iż wszystkie te osoby zawarły z oskarżonąL. S. (1)umowy pożyczki. Oczywistym jest również, że przedmiotem rozważań w tym procesie nie są pożyczki zawierane przez pokrzywdzonych z instytucjami finansowymi, lecz umowy zawierane bezpośrednio zL. S. (1), w wykonaniu których to umów pokrzywdzeni zdecydowali się w przeważającym zakresie nieodpłatnie wydać gotówkę uzyskaną z pożyczek udzielonych przez instytucje finansowe w zamian za nieformalne przejęcie długu przez oskarżoną tj. zadeklarowanie przezL. S. (1)spłaty owych zobowiązań finansowych według harmonogramu przewidzianego w umowach pisemnych. Odmienna sytuacja dotyczy jedynie pożyczek z marca 2017 roku tj. pożyczek udzielonych przezR. Z. (1), gdzie doszło do prostej umowy pożyczki, w której toL. S. (1)zobowiązała się do spłaty długu w terminie do lipca 2017 roku. Tym samym w dalszej części tego uzasadnienia prawnego Sąd Rejonowy będzie traktował niejako synonimicznie sformułowanie pożyczkodawcy z sformułowaniem pokrzywdzeni. Kolejno podać należy, iż w odniesieniu do tych wszystkich czynówL. S. (1)działała w zamiarze wyników osiągnięcia korzyści majątkowej. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż zamiarem oskarżonej było uzyskanie przysporzenia finansowego w wyniku wykonania tych umów pożyczek. Trywialnym jest zarazem wskazywanie, iż jako korzyść majątkową należy traktować przysporzenie uzyskane przez oskarżoną w wyniku wykonania tych umów. W ocenie Sądu Rejonowego oczywistym jest też, iż oskarżona obejmowała swoją świadomością także sposób doprowadzenia pokrzywdzonych do owego niekorzystnego rozporządzenia mieniem tj. konglomerat różnego rodzaju czynności z pogranicza wprowadzenia w błąd pokrzywdzonych oraz wyzyskania ich błędu. Tutaj zasadnym jest wskazać, iż wszystkie pożyczki udzieloneL. S. (1)charakteryzowały się owym przymiotem niekorzystności. Mianowicie pokrzywdzeni na skutek bezprawnej aktywnościL. S. (1)(wyliczonych poniżej w odniesieniu do każdego pokrzywdzonego) zdecydowali się powziąć decyzje o udzieleniu pożyczkiL. S. (1), która ta decyzja wiązała się dla nich z nieuświadamianym wówczas przez nich ryzykiem. Natomiast owo nieuświadomienie owego ryzyka realizacji tej transakcji cywilni prawnej wynikało właśnie z oszukańczych zabiegówL. S. (1), która to zarówno wprowadzała w błąd pokrzywdzonych jak również wyzyskiwała ich błędny ogląd sytuacji. W odniesieniu doR.iK. P. (1)należy wskazać na ich wiarygodne depozycje, w świetle którychL. S. (1)wprowadziła tych ówczesnych małżonków w błąd odnośnie automatyzmu w przepisaniu umów pożyczek zawartych zbankami (...),R., czy(...). Niewątpliwie był to element kluczowy dla podjęcia przez tych pożyczkodawców decyzji o udzieleniu przez nich pożyczkiL. S. (1). Zarazem w świetle elementarnej znajomości rynku finansowego oczywistym jest, iż owe instytucje kredytowe nie mogły zgodzić się na tego rodzaju zmianę dłużnika, gdyż tego rodzaju postanowienie było dla nich skrajnie niekorzystne. Oczywiście pokrzywdzeni zgrzeszyli w tym zakresie łatwowiernością,. Niemniej jednak owa łatwowierność nie może ekskulpować oszukańczego wprowadzenia ich w błąd przezL. S. (1). Do tego należy wskazać, iżL. S. (1)roztaczała przez tymi pożyczkodawcami wizję rychłej dotacji otrzymanej w związku z prowadzoną działalnością, która miała umożliwić jej szybkie i bezproblemowe spłacenie tych zobowiązań. Również w tym zakresie oskarżona wprowadziła w błąd swoich pożyczkodawców, kreując wizje pozwalające na niewłaściwą ocenę ryzyka związanego z udzieleniem jej tych pożyczek. Następnie należy nadmienić, iż oskarżona w świetle wiarygodnych zeznańK. P. (1)oraz zeznań złożonych przezR. P. (1)w postępowaniu przygotowawczym wprowadziła w błąd pokrzywdzonych w odniesieniu do rzeczywistego przeznaczenia owych środków. W ocenie Sądu Rejonowego tego rodzaju informacja ma również doniosłe znaczenie dla oceny opłacalności wykonania danej umowy. Pokrzywdzony inaczej bowiem winien oceniać wsparcie biznesu oskarżonej, który to biznes przynosił na początkowym etapie pewien dochód, a inaczej działalność dobroczynną polegająca na udzieleniu nieoprocentowanej pożyczki na leczenie córki oskarżonej. Zwrócić przy tym należy uwagę, iż oskarżona w odniesieniu do umów zawieranych zK. P. (1)wyzyskała także jej błąd w odniesieniu do sytuacji materialnej oskarżonej, która celowo działała tak aby jej pożyczkodawcy wzajemnie nie wiedzieli o swoim istnieniu.E.nie wiedzieli o wielości wierzycieliL. S. (1), która to wiedza z pewnością wpływała na możność obliczenia ryzyka związanego z wykonaniem tej umowy pożyczki. Nadmienić tutaj należy, iż wszyscy pożyczkodawcy słuchani na tę okoliczność na rozprawie głównej zgodnie twierdzili, iż w sytuacji gdyby wiedzieli o wielości wierzycieli to nie zdecydowaliby się na udzielenie wsparcia oskarżonej. Nie ulega wątpliwości, iż tego rodzaju dane stanowiły bardzo istotny czynnik decyzyjny w zakresie podjęcia decyzji w odniesieniu do opłacalności zawarcia tego rodzaju umowy. ZarazemL. S. (1)była zobowiązana do poinformowania w sposób rzetelny swoich pożyczkodawców o tergo rodzaju okolicznościach. Zaniechanie w tym przedmiocie po stronie oskarżonej należy traktować jako zatajenie prawdy, prowadzące do wyzyskania błędu po stronie pożyczkodawców, którzy nie uświadamiali sobie, iż z uwagi na popadnięcie przezL. S. (1)w spiralę kredytową, nie mają oni realnej możliwości na wykonanie przez oskarżoną jej części zobowiązania, polegającego na spłaceniu zawieranej przez nich uprzednio umowy z instytucją finansową. Co więcejL. S. (1)celowo obrała opisywany przez pokrzywdzonych model działania obliczony ściśle na to, aby pożyczkodawcy nie wiedzieli o wielości zobowiazańL. S. (1). Oczywiście wszyscy oni byli łatwowierni biorąc pod uwagę chociażby późniejsze zaległości oskarżonej jako pracodawczyni. Niemniej jednak owa łatwowierność pokrzywdzonych nie dezawuuje twierdzenia, iż oskarżona zarówno wprowadzała ich w błąd w odniesieniu do wymienianych tu okoliczności, a także wyzyskiwała ich błędne pojmowanie rzeczywistości w odniesieniu do braku realnej możliwości wywiązania się oskarżonej z jej zobowiązań wywołanych wpadnięciem w swoistą spiralę kredytową. Zauważyć należy, iż w świetle zeznańA. F.czy danych przedstawionych przez komorników sądowych, ZUS, Urząd Skarbowy, a nawet w zawiadomieniu p.D.owe twierdzenia są aktualne także w odniesieniu do pożyczek udzielanych przezR. P. (1)tj. zdarzeń pierwszych chronologicznie z zachowań objętych aktem oskarżenia. Kolejno należy stwierdzić, iżL. S. (1)zarówno w odniesieniu doE. K.,R. T.iK. Z. (1)dopuściła się podobnych form oszukańczego działania polegającego na wprowadzaniu swoich kontrahentów w błąd odnośnie swoich zdolności do wywiązania się z umów pożyczki. W tym zakresie przypomnieć należy zeznania świadków, którzy opisywali, iżL. S. (1)obiecywała szybką spłatę tych świadczeń z uwagi na uzyskanie w przyszłości wsparcia ze strony banków, co z uwagi na jej zadłużenie było oczywiście niemożliwe. Do tegoL. S. (1)wyzyskiwała błąd pokrzywdzonych w odniesieniu do ich braku wiedzy w zakresie wielości wierzycieli. W świetle zeznań pokrzywdzonych ów błąd w rozeznaniu sytuacji stanowił doniosły czynnik w podjęciu decyzji o udzieleniu oskarżonej pożyczki. Co więcej sposób jej działania był obliczony do stworzenia warunków funkcjonowania tego błędu wobec innych potencjalnych jej przyszłych kontrahentów, co również świadczy o jej oszukańczym sposobie działania. Podobnie należy ocenić zespół czynności wykonawczych popełnionych przezL. S. (1)w odniesieniu doR. Z. (1). Również tego pokrzywdzonegoL. S. (1)wprowadziła w błąd odnośnie swoich zdolności majątkowych pozwalających na swobodne wywiązanie się z zaciąganego zobowiązania. Tu należy podkreślić, iż w świetle tejże umowyL. S. (1)zdeklarowała się do zwrotu kwoty 50000 złotych w terminie do lipca 2017 roku, a więc w okresie 4 miesięcy, co było niemożliwym wobec rzeczywistej sytuacji majątkowej oskarżonej, przeznaczenia pożyczanych pieniędzy czy jej zdolności zarobkowych. RównieżR. Z. (1)L. S. (1)mamiła jeszcze nawet na etapie wykonania umowy wizją rychłego dofinansowania jej działalności gospodarczej, które to zjawisko było przez oskarżoną wymyślone dla pierwotnie doprowadzenia do zawarcia niekorzystnej umowy, a po wtóre do odroczenia czynności zmierzających do odzyskania długu przez pokrzywdzonego. Tym samym również działanie oskarżonej wobecR. Z. (1)stanowiło swego rodzaju konglomerat wprowadzania w błąd i wyzyskiwania błędu nieświadomego pewnych istotnych okoliczności dla powzięcia decyzji o udzieleniu pożyczki ze strony pokrzywdzonego. Ten sam sposób działania odnosił się także do czynności wykonawczych powziętych przez oskarżonąL. S. (1)w odniesieniu do pokrzywdzonegoA. Z., a pośrednio takżeM. N.. Mianowicie wobec tych osóbL. S. (1)również wprowadziła ich w błąd odnośnie swojej sytuacji majątkowej, pozwalającej jak twierdziła na szybką spłatę owej pożyczki. Do tego również w przypadku pokrzywdzonegoA. Z.L. S. (1)wyzyskała nieświadomość tego mężczyzny w odniesieniu do popadnięcia przez oskarżoną w spirale długów. W przypadku tego pokrzywdzonego doszło ponadto również do wprowadzenia go w błąd odnośnie charakteru jego udziału w rzeczonej transakcji. W odniesieniu doA. Z.oskarżona bowiem nie zawierała z nim ustnej czy pisemnej umowy pożyczki w zamian za jakiekolwiek świadczenie z jej strony. Przeciwnie wprowadziła ona pokrzywdzonego w błąd odnośnie charakteru zawieranej przez niego umowy. Fakt ten ściśle wynika z zeznań pokrzywdzonego i jego córki, a także print screenów wiadomości wysyłanych przez pokrzywdzoną. Zarazem ów fakt w ocenie Sądu Rejonowego powoduje, iż doszło do podstępu ze strony oskarżonej w rozumieniu także przepisów prawa cywilnego, co może skutkować nawet sankcją nieważności umowy zawartej przezA. Z.zA.Bankiem. Równocześnie oczywistym jest, iż tego rodzaju wprowadzenie w błąd stanowiło istotny czynnik w procesie decyzyjnym ze strony pokrzywdzonego. Te wszystkie podniesione tu okoliczności sprawiają, iż wszystkie zachowania oskarżonejL. S. (1)opisane w punkcie I i III aktu oskarżenia stanowiły czyny zabronione określone wart. 286 § 1 k.k.Zarazem owych 12 zachowań ze strony oskarżonej zostało popełnione w krótkich odstępach czasu. Pomimo pewnych różnic w odniesieniu do sposobu wprowadzenia w błąd poszczególnych pokrzywdzonych należy stwierdzić, iż działania oskarżonej (w tym w kontekście kształtu aktu oskarżenia także w odniesieniu doR. Z. (1)) zostały popełnione w wykonaniu tej samej sposobności. Tym samym zarówno zachowania przypisane opisane w punkcie I skargi oskarżycielskiej jak i czyny z punktu III aktu oskarżenia stanowiły razem jeden ciąg przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.Oczywiście Sąd Rejonowy z uwagi na poczynione niżej uwagi był zobligowany wyłączyć z tego zbioru czyn popełniony na szkodęA. Z.z uwagi na konieczność umorzenia postępowania karnego w odniesieniu do tego czynu.
Powyższe stwierdzenie aktualizuje konieczność oceny kolejnego elementu struktury przestępstwa tj. stopnia społecznej szkodliwości. Okoliczność ta w realiach tego postępowania ma podwójne znaczenie biorąc pod uwagę, iż prawodawca wart. 286 § 3 k.k.ustanowił typ uprzywilejowany w postaci wypadku mniejszej wagi. Rozpatrując tę problematykę należy stwierdzić, iż ustawodawca wart. 115 § 2 k.k.zawarł zamknięty katalog kwantyfikatorów stopnia społecznej szkodliwości. Zgodnie z tym przepisem Sąd oceniając stopień społecznej szkodliwości danego czynu jest zobowiązany wziąć pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. W ocenie Sądu Rejonowego wszystkie przypisane oskarżonejL. S. (1)elementy rzeczonego ciągu oszustw były społecznie szkodliwe w stopniu znacznym. W pierwszej mierze należy zwrócić uwagę na fakt znacznej wysokości szkód wyrządzonych poszczególnymi przestępstwami, gdzie najniższa kwota pokrzywdzenia wynosiła ponad 3000 złotych, a najwyższa 35000 złotych. Co więcej rzeczona szkoda spowodowana działaniem oskarżonej nie łączyła się tylko ze ściśle wydaną przez pokrzywdzonych gotówką, gdyż na skutek braku wywiązania się przezL. S. (1)z zaciągniętego przez nią zobowiązania ich zadłużenie było znacznie wyższe. Dalej trzeba zwrócić uwagę na fakt, iż osoby pokrzywdzone nie dokonały owych transakcji z nastawieniem na osiągnięcie żadnego zysku. Przeciwnie ich działanie było motywowane chęcią pomocy oskarżonej, która to w sposób cyniczny wykorzystała ich dobre intencje. Równocześnie należało zwrócić uwagę, iż owe zachowania były rozciągnięte w czasie i dotyczyły różnych wierzycieli, o różnorodnej sytuacji majątkowej. Nie bez znaczenia są także społeczne skutki jakie wywołał łączny efekt kryminalnego oddziaływania oskarżonej. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na różnorodny konglomerat oszukańczych działańL. S. (1)obliczonych na doprowadzenie pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Z drugiej strony należało uwzględnić, iż oskarżonej nie wykazano, iż od początku nie chciała wywiązać się z zaciąganych przez siebie zobowiązań. Nadto stopień społecznej szkodliwości tych czynów nieco łagodzi motywacjaL. S. (1)jaką było działanie w celu sfinansowania kosztownego leczenia swojej dorosłej córki. Te okoliczności musiały sprawić, iż poszczególne przestępstwa były karygodne w rozumieniuart. 1 § 2 k.k.a ich stopień społecznej szkodliwości należy ocenić jako znaczny – oczywiście wręcz dezawuujący możliwość zakwalifikowania tych zachowań jako wypadków mniejszej wagi.
Zachowania oskarżonejL. S. (1)były również zawinione w świetle normatywnej teorii winy, recypowanej wart. 1 § 3 k.k.Mianowicie oskarżona była osobą dorosłą, doskonale zdającą sobie sprawę z treści normy sankcjonowanej.L. S. (1)nie leczyła się także psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Dodatkowo wskazać trzeba, iż oskarżona nie działała w stanie wyższej konieczności. W tym zakresie oskarżona w żaden sposób nie wykazała, aby oszukując swoich pożyczkodawców ratowała wprost życieJ. S. (1), a jedynie finansowała odpłatną wówczas terapię. Do tego zaznaczyć trzeba, iż okoliczności owego procesu decyzyjnego u oskarżonejL. S. (1)właśnie z uwagi na chorobę jej córki i chęć zabezpieczenia dla niej bardziej skutecznej terapii stanowił czynnik znacznie limitujący zawinienia oskarżonej. Toteż mimo działania oskarżonej przez dłuższy okres czasu z premedytacją, w celu osiągniecia korzyści majątkowej należało stwierdzić, iż co prawda istnieje możliwość podniesienia wobec oskarżonej zarzutu braku posłuchu dla normy sankcjonowanej, jednakże poziom winyL. S. (1)nie był znaczny.
W związku z wyżej wyłożoną argumentacją Sąd Rejonowy w punkcie I uzasadnianego wyroku w ramach czynów zarzucanych w punktach I i III aktu oskarżenia uznał oskarżonąL. S. (1)za winną tego, że w okresie od 23 maja 2016 roku do 17 maja 2017 roku działając w krótkich okresach czasu z wykorzystaniem tej samej sposobności dopuściła się następujących przestępstw:
a) w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30000 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1), w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...), a także możliwości przepisania rzeczonej umowy po upływie 3 miesięcy, jaką pokrzywdzony zawarł z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych oraz wyzyskała jego jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tego kredytu w kontekście realnej możliwości wywiązania się przez z zaciągniętego przez pokrzywdzonego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.
b) w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 30000 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z umowy jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 30 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tego kredytu, w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.,
c) w dniu 23 maja 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3529,21 złotychR. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. P. (1)w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki ekspresowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł zBankiem (...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 3 529,31 złotych oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej, celu zaciągnięcia tej pożyczki, w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania to jest występku zart. 286 § 1 k.k.
d) w dniu 31 sierpnia 2016 roku w miejscowościB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3000 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 3 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.,
e) w dniu 3 listopada 2016 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 20000 złotychK. P. (1)w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr(...)jaką pokrzywdzona zawarła z(...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 20 000 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania to występku zart. 286 § 1 k.k.,
f) w dniu 1 lutego 2017 roku wB.. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 8000 złotychR. T.w ten sposób, że wprowadziłaR. T.w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 8 000 złotych oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.
g) w dniu 10 lutego 2017 roku wB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6200 złotychE. K.w ten sposób, że wprowadziła ją w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 6 200 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania to jest występku zart. 286 § 1 kodeksu karnego,
h) w dniu 15 lutego 2017 roku wB.. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4700 złotychK. P. (1)oraz(...) S.A.w ten sposób, że wprowadziłaK. P. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki pieniężnej nr(...), jaką pokrzywdzona zawarła z(...) S.A.na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą po odliczeniu opłat kwotę 4 700 złotych oraz wyzyskała jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, to jest występku zart. 286 § 1 k.k.
i) w dniu 24 marca 2017 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15 000 złR. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do możliwości terminowego wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarł na jej rzecz i oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania, tj. o występku zart. 286 § 1 k.k.
j) w dniu 27 marca 2017 roku wP.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 35 000 złR. Z. (2)w ten sposób, że wprowadziłaR. Z. (1)w błąd co do możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki którą zawarł na jej rzecz oraz wyzyskała jego błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania tj. występku zart. 286 § 1 k.k.
k) w dniu 17 maja 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15000 złotychK. Z. (1)w ten sposób, że wprowadziła go w błąd co do możliwości wywiązania się z warunkówumowy pożyczki nr (...), jaką pokrzywdzony zawarł ze(...) im. (...)na rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 15 000 złotych oraz wyzyskała jego jej błąd w postaci nie mającego pokrycia w rzeczywistości świadomości odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania tj. występku zart. 286 § 1 k.k.tj. czynów stanowiących łącznie ciąg przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

VIII

L. S. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Natomiast w punkcie II skargi publicznej Prokuratura Rejonowa w Nowym Sączu zarzuciłaL. S. (1), iż w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...)w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się niżej wymienionych przestępstw:

13
w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadząca firmę ^(...) .H. U. (...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaM. R. (1)wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego.

14
w okresie od lipca 2016 roku do lipca 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. P. (1)wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

15
w okresie od lipca 2016 roku do lipca 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawaD.^• ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaR. T.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

16
. w okresie od sierpnia 2016 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i uubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaG. P.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

17
w okresie od sierpnia 2016 roku do maja 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa prac}ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaA. V.wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

18
w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaJ. S. (1)wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

19
w okresie od września 2016 roku do stycznia 2017 roku oraz w sierpniu 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadząca ifirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaM. G. (1)wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie I społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

20
w okresie od września 2016 roku do lipca 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy 1 ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaN. W.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez nie wypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

21
w okresie od września 2016 roku do listopada 2016 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U. „.L.”L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaM. J.wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo z jart. 218 § lakodeksu karnego,

22
w okresie od listopada 2016 roku do sierpnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U. „L.’L. S. (1)zs. wP., .uporczywie naruszała prawa pracownikaB. B.wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia, zasiłku chorobowego za jeden, miesiąc, ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na –ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

23
w okresie od listopada 2016 roku do września 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., .uporczywie naruszała prawa pracownikaW. G.wynikające z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne 3o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

24
w okresie ok grudnia 2018 roku do września 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała, prawa pracownikaK. Z. (1)wynikające ze stosunku pracy i ubezpieczenia społecznego poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia oraz nieodprowadzanie do ZUS obowiązkowych składek na ubezpieczenie społeczne tj. o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnego,

to jest o przestępstwo zart. 218§ lakodeksu karnegow zw. zart. 91 § 1 kodeksu karnego
W tym aspekcie należy przypomnieć, iż zgodnie z treściąart. 218 § 1a k.k.rzeczonego występku dopuszcza się ten kto, wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych, złośliwie lub uporczywie narusza prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego. Już rudymentarna analiza tego przepisu wskazuje, iż przestępstwo to jest typem indywidualnym, którego może dopuścić się tylko osoba wykonująca czynności z zakresu prawa pracy. Natomiast przedmiotem czynności wykonawczych danego sprawcy winno być naruszanie praw pracownika wynikającego ze stosunku pracy lub ubezpieczenie społecznego. Wobec nie budzącego w realiach niniejszej sprawy stwierdzenia, iż wszyscy pracownicy wymienieni w treści aktu oskarżenia byli zatrudnieni przez oskarżona na podstawie umowy o pracę, nie potrzeba tutaj odnosić się tu do doniosłego problemu z zakresu prawa materialnego sprowadzającego się do udzielenia odpowiedzi na pytanie czy przedmiotem czynności wykonawczej wskazanej w tym przepisie mogą być tylko pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę czy też również ci wykonujący swoje obowiązki na podstawie umów cywilno prawnych. Jeśli chodzi o naruszenie prawa wynikającego ze stosunku pracy to w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa pracy stypizowanych zarówno w aktach prawa powszechnie obowiązującego jak np. ustawy czy rozporządzenia lecz także rożnego rodzaju układy zbiorowe, regulaminy wewnętrzne. Samo jednak naruszenie tych reguł określających prawa pracownicze jest jednak nie wystarczające do przypisania odpowiedzialności za ten typ czynu zabronionego, chociażby w odróżnieniu do wykroczeń określonych wart. 281-283 k.p.W przypadku przestępstwa zart. 218 § 1a k.k.niezbędne jest bowiem aby sprawca owe prawa naruszał w sposób uporczywy bądź też złośliwy. W odniesieniu do wykładni znamienia pojęcia złośliwy należy oddać, iż z tego rodzaju zachowaniem mamy do czynienia w sytuacji kiedy sprawca w sposób celowy, ukierunkowany z uwagi na jego złą wolę narusza prawa pracownika wynikające ze stosunku pracy lub ubezpieczenia społecznego. Natomiast pojęcie uporczywości należy traktować jako długotrwałe oddziaływanie sprawcy w postaci naruszania owych praw, charakteryzujące się swego rodzaju niepoprawnością ze strony sprawcy. W ocenie Sądu Rejonowego pojęcia uporczywości nie można natomiast utożsamiać ze złą wolą sprawcy. Tutaj należy odwołać się wprost do tego, iż owa zła wola została przez ustawodawcę wymieniona w innym znamieniu modalizujacym tj. działaniu złośliwym. W ocenie Sądu Rejonowego wykładnia językowa pojęcia uporczywości nie zawiera w sobie stwierdzenia, iż uporczywość danego zachowania sprawcy musi łączyć się ze stanem jego negatywnego nastawienia do tego obowiązku. Potoczne rozumienie tego pojęcia należy zdefiniować jako niepoprawne, trwające przez okres czasu. Równocześnie należy również uwagę na względy wykładni systemowej i odnieść się do wykładni znamienia uporczywości w innych przepisach prawa karnego. Tego rodzaju przepisem był chociażby poprzednio obowiązującyart. 209 k.k.gdzie penalizowano uporczywe uchylanie się sprawcy od realizacji obowiązku alimentacyjnego. Wykładnia tego przepisu dokonywana przez sądy powszechne czy przedstawicieli doktryny wprost wskazywała, iż negatywne nastawienie sprawcy do łożenia na rzecz uprawnionego wyrażało się w znamieniu uchylania, a jego długotrwałość (zastąpiona w 2017 roku przez ustawodawcę) w znamieniu uporczywie, które to znamię intepretowało jako okres uchylania się przekraczający okres około 3 miesięcy. Podobnie wkodeksie karnym skarbowymznamię uporczywości zostało zawarte w treściart. 57 § 1 k.k.s.Również i w tym wypadku wykładnia tego przepisu odżegnuje się od konieczności wykazywania złej woli podatnika, lecz wskazuje jedynie na długotrwałość zalegania wobec fiskusa. Równocześnie na gruncie niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę na pewien materialny substrat tego przepisu. Mianowicie działanie sprawcy muszą naruszać (a więc powodować pewien uszczerbek) prawa pracownika, a więc w pewien sposób wpływać na przysługujące mu uprawnienia. Natomiast na gruncie tego przepisu irrelewantne znaczenie ma fakt pokrzywdzenia jakiegoś innego podmiotu nie pozostającego ze sprawca w stosunku pracy tj. chociażby Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co będzie szerzej umówione w poniższej części tego wywodu.
Przenosząc owe stwierdzenia na użytek niniejszej sprawy należy zważyć, iż oskarżonaL. S. (1)wobec wszystkich wymienionych w skardze oskarżycielskiej pokrzywdzonych była pracodawcą, a wiec podmiotem wykonującym czynności z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Tutaj podkreślić trzeba, iż obowiązki pracodawcy są wyliczone chociażby wart. 94 kodeksu pracy. W ustępie pierwszympodpunkcie piątymtego przepisu wskazano, iż obowiązkiem pracodawcy jest terminowe i prawidłowe wypłacanie wynagrodzenia. Trywialnym jest zarazem wskazywanie, iż tego rodzaju obowiązek ma w odniesieniu do pracodawcy rudymentarny charakter, a w odniesieniu do pracownika stanowi w odwrócony sposób jego uprawnienie.E.L. S. (1)nie wypłacając terminowo ani w całości wynagrodzenia swoim pracownikom naruszała ich podstawowe uprawnienie pracownicze. Zarazem w realiach niniejszej sprawy należy podkreślić, iż owo naruszenie nie cechowało się negatywnym stosunkiem oskarżonej do tego obowiązku czy danego pracownika. PrzeciwnieL. S. (1)po ludzku była przez swoich pracowników dobrze oceniana. Brak jest dowodów wskazujących wiec na złośliwe działanie ze strony oskarżonej. Niemniej jednak w realiach tego procesu oskarżyciel publiczny na podstawie przedstawionych dowodów wykazał, iż owe naruszenia miały charakter uporczywy. Przesłuchani w sprawie pracownicy zeznawali bowiem zgodnie, iż co prawda na początku zdarzało się czasami, iż pensje były wypłacane po terminie, jednakże owe opóźnienia były sporadyczne i nie znaczne. Dalej jednak sytuacja uległa systematycznemu pogorszeniu się i jak wynika z tych depozycji już od początku 2017 roku sytuacja pracowników tego przedsiębiorstwa byłą już dramatyczna, gdyż rzeczone wynagrodzenia były wypłacana w rachitycznym wymiarze, po terminie, niekiedy sprowadzając się do kilkumiesięcznych przerw w wypłacie jakichkolwiek świadczeń. Fakt ten oczywiście nieodłącznie wiązał się z popadnięciem przezL. S. (1)w spiralę pożyczek zaciąganych także wśród jej pracowników. Następnie należy zwrócić uwagę, iż okres takiego braku bądź jedynie częściowego wypłacania należnego pracownikom wynagrodzenia wynosił od 6 do 12 miesięcy w zależności od daty rozwiązania przez danego pokrzywdzonego stosunku pracy. Do tego oskarżonej można postawić zarzut pewnego rodzaju niepoprawności sprowadzający się do zwrócenia uwagi, iż biorąc pod uwagę jej dramatyczną sytuacje materialną nie jest ona w stanie dalej prowadzić rzeczonej restauracji, a trwanie w uporze odnośnie dalszego funkcjonowania tej działalności przy jednoczesnym zatrudnianiu pracowników narażało ich na wymierne straty finansowe będące skutkiem naruszenia podstawowych obowiązków lezących po stronie pracodawcy.E.w ocenie Sądu Rejonowego niezależnie od tego czy oskarżona posiadała środki pieniężne pozwalające na wypłatę wynagrodzenia za pracę należy ocenić, iż jej zachowanie z uwagi na długotrwałość owego zaniechania, a także trwanie przez oskarżoną w uporze, zawziętości prowadzenia owej działalności związanej z zatrudnianiem pracowników pomimo braku stosownych środków finansowych, prowadzi do stwierdzenia, iż zachowanieL. S. (1)w odniesieniu doK. P. (1),R. T.,G. P.,N. W.,B. B.orazK. Z. (1)cechowało się uporczywością w rozumieniuart. 218 § 1a k.k .Tym samym zachowanie to wypełniało znamiona przedmiotowe tego występku. Do tego należy mieć na względzie fakt, iż oskarżona obejmowała swoją świadomością fakt braku należytego wynagradzania swoich pracowników i mimo wszystko trwała w tak funkcjonującym przedsięwzięciu gospodarczym. Okoliczność ta implikuje wykazanie, iż w odniesieniu do tych pokrzywdzonych zachowanieL. S. (1)wypełniało znamiona zarzucanych jej występków.
Kolejno należało zważyć, iż zachowanieL. S. (1)w odniesieniu do każdego występku wchodzącego w skład ciągu przestępstw było karygodne w rozumieniuart. 1 § 2 k.k.Mianowicie oskarżonaL. S. (1)dopuszczała się naruszenia jednego z najbardziej podstawowych i doniosłych w skutkach uprawnienia pracowniczego. Do tego jej działanie było popełnione przez okres znaczenie dłuższy niż niezbędny dla przyjęcia zaistnienia uporczywości. Dodatkowo oskarżona nie tylko wypłacała te pensje nie terminową bądź w zaniżonym wymiarze, lecz przede wszystkim przez dużą część tego okresu w ogóle nie wypłacała tych należności. Jedynie łagodzi odium społecznej szkodliwości tego czynu szczególna sytuacja oskarżonej, która zmagała się z kosztownym leczeniem swojej córki, co mogło wpłynąć na jej proces wolicjonalny, To wszystko sprawia, iż brak było podstaw do przyjęcia znikomego stopnia społecznej szkodliwości tych czynów, a ładunek karygodności tych zachowań został łącznie oceniony jako średni.
Podobnie należało ocenić, iż zachowanieL. S. (1)było zawinione. Mianowicie oskarżona była osobą dorosłą, doskonale zdającą sobie sprawę z treści normy sankcjonowanej.L. S. (1)nie leczyła się także psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Dodatkowo wskazać trzeba, iż oskarżona nie działała w stanie wyższej konieczności. W tym zakresie oskarżona w żaden sposób nie wykazała, aby nie wypłacając przez tak długi okres swoich pracowników ratowała wprost życieJ. S. (1), gdzie de facto przez ten czas wykorzystywała ich przedmiotowo dla poprawy swojej sytuacji rodzinnej Do tego zaznaczyć trzeba, iż okoliczności owego procesu decyzyjnego u oskarżonejL. S. (1)właśnie z uwagi na chorobę jej córki i chęć zabezpieczenia dla niej bardziej skutecznej terapii stanowił czynnik znacznie limitujący zawinienia oskarżonej. Toteż zachowanie oskarżonej należało ocenić jako zawinione w rozumieniuart. 1 § 3 k.k., a stopień jej winy plasował się na średnim poziomie
Wobec niemożności przypisania oskarżonej zaniechania polegającego na nieopłacaniu składek na ubezpieczenia społeczne (o czym szerzej mowa w poniższej części tego uzasadnienia) koniecznym okazała się pewna modyfikacja okresu temporalnego przypisanychL. S. (1)występków. Mianowicie o ile oskarżona od samego początku zatrudniania tych pokrzywdzonych nie opłacała za nich składek na ubezpieczenia społeczne to w odniesieniu do obowiązku wypłaty wynagrodzenie owo zaniechania rozpoczęło się w późniejszym czasie. Natomiast łączna ocena przesłuchanych w tej sprawie świadków pozwoliła stwierdzić, iż owe zaniechania oskarżonej w aspekcie pensji dopiero od końca 2016/początku 2017 roku przybrały wymiar uporczywości. Stąd też to właśnie styczeń 2017 roku Sąd Rejonowy określił jako datę początkową owych występków. Natomiast datę końcową stanowił czas rozwiązania stosunku pracy z konkretnym pracownikiem, gdyż zeznania świadków jednoznacznie wskazują, iż oskarżona w końcowej fazie działania tego przedsiębiorstwa w ogóle zaprzestała wypłacania swoim pracownikom wynagrodzenia za pracę.
Dlatego też w punkcie VIII wyroku Sąd Rejonowy w ramach czynów zarzuconych w punkcie II aktu oskarżenia uznajeL. S. (1)za winną tego, że w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2017 roku w miejscowościB.rejonu(...), w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się niżej wymienionych przestępstw:
a) w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB.wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. P. (1)wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;
b) w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaR. T.wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;
c) w okresie od stycznia 2017 roku do grudnia 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaG. P.wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;
d) w okresie od stycznia 2017 roku do lipca 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaN. W.wynikające ze stosunku pracy poprzez nie wypłacanie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.;
e) w okresie od stycznia 2017 roku do sierpnia 2017 roku wB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń: społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. w –P., uporczywie naruszała prawa pracownikaB. B.wynikające ze stosunku pracy poprzez nie wypłacanie całości należnego wynagrodzenia, niewypłacenie ekwiwalentu za zaległy urlop, niewypłacenie zasiłku chorbowego tj. występku zart. 218§ lak.k.;
f) w okresie od stycznia 2016 roku do września 2017 rokuB., wykonując czynności w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych jako prowadzącafirmę (...).H.U.(...)L. S. (1)zs. wP., uporczywie naruszała prawa pracownikaK. Z. (1)wynikające ze stosunku pracy poprzez niewypłacenie całości należnego wynagrodzenia tj. występku zart. 218§ lak.k.
tj. czynów stanowiących łącznie ciąg przestępstw zart. 218 § 1a k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☒

3.4. Umorzenie postępowania

VII

L. S. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

W realiach przedmiotowej sprawy ujawniła się negatywna przesłanka procesowa, określona w art. 17 § 1 pkt 11 w postaci konsumpcji skargi publicznej, co skutkowało koniecznością skierowania sprawy na posiedzenie w przedmiocie umorzenia postępowania i wydania postanowienia tejże treści.
W pierwszym rzędzie należy wskazać, iż z pojęciem konsumpcji skargi publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy oskarżyciel publicznym prawomocnie umorzy postępowanie karne o ten sam czyn. Wówczas dalsze czynności procesowe w odniesieniu do tego samego czynu zabronionego mogą mieć miejsce tylko i wyłącznie po podjęciu czynności (a zarazem spełnieniu warunków) wysłowionych wart. 328 § 1bądź 2k.p.k.Inne wymogi są tutaj statuowane w przypadku umorzenia postępowania w fazie in rem, gdzie wystarczy wydanie postanowienia o podjęciu postępowania, a inne w przypadku gdy doszło do umorzenia postępowania już w fazie in personan. Natomiast w przypadku gdy organ postępowania przygotowawczego nie dochował tych formalności, przy dalszym prowadzeniu postępowania o ten sam czyn, bez zachowania wyżej wymienionych warunków zachodzi ujemna przesłanka procesowa w postaci konsumpcji skargi publicznej, określona wart. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.Niektórzy przeciwnicy wyodrębniania tej ujemnej przesłanki procesowej, wskazują iż obowiązek każdorazowego umorzenia takiego postępowania wynika z treści.,art. 17 § 1 pkt 7bądź 8k.p.k.– vide postanowienie Sądu Najwyższego w sprawie I KZP 21/09
Kolejno należy z całą stanowczością wskazać, iż postępowanie w tej sprawie toczyło się o jeden czyn zabroniony polegający na oszustwie na szkodęA. Z.przy użyciu jego wcześniej podrobionych podpisów. Tak został bowiem ujęty pierwotny opis tego zachowania stanowiącego podstawę do wszczęcia postępowania karnego. Trywialnym jest w tym zakresie argumentowanie, iż w świetle pierwotnego opisu tego czynu jednym zachowaniem sprawcy było użycie przez oskarżoną podrobionych podpisów w celu doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego mienia, co wynikało zresztą wprost z zastosowania w kwalifikacji prawnej tego zachowaniaart. 11 § 2 k.k.W tym miejscu należy odwołać się do właśnie opisu czynności wykonawczej sprawcy, który to miał oszukaćA. Z.właśnie poprzez użycie, a następnie użycie wniosków o kredyt zawierające podrobione podpisy. W takim przypadku podmiotem pokrzywdzonym był równieżA. B..
E.należy kategorycznie stwierdzić, iż od samego początku postępowanie karne w niniejszej sprawie toczyło się o czyn kwalifikowany kumulatywnie zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.Zbytecznym byłoby w tym miejscu dowodzenie, iż mieliśmy do czynienia z dwoma odrębnymi zachowania, gdyż kłóciłoby to się z przyjętym opisem czynu, jego faktyczną zawartością ontologiczną czy wreszcie zaproponowaną przez prowadzącego postępowanie przygotowawcze kwalifikacją. Zarazem należy z całą mocą podkreślić, iż niedopuszczalne jest umarzanie postępowania karnego wobec tego samego czynu poprzez swoiste wycięcie fragmentu normatywnego danego czynu i umorzenie częściowe. W przypadku takiego stanu rzeczy organ prowadzący postępowanie karne winien wydać jedynie postanowienie o zmianie zarzutu przedstawionego pierwotnie sprawcy videart. 314 k.p.k.Niedopuszczalne jest w takim przypadku częściowe umarzenie danego postępowania karnego dotyczące tego samego czynu. W tym miejscu należy przytoczyć dotyczący tego problemu fragment uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego w sprawie I KZP 11/04, gdzie stwierdzono w sprawie o jeden czyn niepodzielność przedmiotu procesu nie pozwala na kawałkowanie jednego czynu na kilka czynów i orzekanie o niesamodzielnych fragmentach tego przedmiotu. Dlatego umorzenie postępowania o tak wydzielony czyn wyklucza możliwość kontynuowania postępowania co do drugiego z wyodrębnionych czynów. Sąd Rejonowy w całości podziela wysłowioną w tym wyroku argumentacje, i nie pretendując do jej uzupełnienia, wskazuje innymi słowy, iż przeciwko tego rodzaju postępowaniu przemawia problem tożsamości czynu i pojęcia powagi rzeczy osądzonej. Trywialnym jest bowiem powtarzanie judykatów traktujących o zakresie przedmiotowym powagi rzeczy osądzonej, która to przesłanka odnosić się musi do całego zdarzenia będącego przedmiotem postawienia sprawcy konkretnego zarzutu. W tym miejscu należy raz jeszcze odwołać się do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 2009 roku w sprawie I KZP 21/09, W tym judykacie Sąd Najwyższy kategorycznie wskazał, iż W konsekwencji jedynie wtedy, gdy uchylenie przez Prokuratora Generalnego prawomocnego postanowienia umarzającego postępowanie przygotowawcze na niekorzyść ówcześnie podejrzanych nastąpiło stosownie do wymogówart. 328 § 1 i 2 k.p.k.i przy braku innych okoliczności stanowiących prawną przeszkodę do takiego uchylenia, prokurator odzyskuje prawo do ich oskarżenia o czyn, który był podstawą prowadzenia umorzonego dochodzenia lub śledztwa i który zarzucono wówczas tym podejrzanym. W takiej sytuacji sam fakt, że uprzednio w innym postępowaniu, o ten sam czyn tych samych oskarżonych, tyle że obejmujący jedynie fragment czynu (zachowania) będącego przedmiotem prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego, a wszczętym lub kontynuowanym po tym umorzeniu, doszło w sądzie po wniesieniu oskarżenia do umorzenia tego postępowania z powołaniem się naart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., z uwagi na prawomocne umorzenie postępowania przygotowawczego o ten sam czyn, inaczej tylko kwalifikowany Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek śladu istnienia postanowienia o podjęciu na nowo tego postępowania. Samo tylko nazwanie umorzenia częściowym nie może prowadzić do podważenia materialnej jego treści wyrażającej się przeceż w umorzeniu postępowania o konkretny czyn zabroniony. Stąd też
Zatem należy wskazać, iż błędem było w realiach przedmiotowej sprawy wydanie decyzji procesowej o częściowym umorzeniu postępowania karnego odnośnie znamion decydujących o bycie przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.Natomiast czynność faktycznie powzięta tj. umorzenie postępowania karnego wobec faktycznie rozczłonkowany czyn (użycie słowa częściowe jest w tym zakresie irrelewantne – biorąc pod uwagę wyżej wskazaną argumentacje dotyczącą niedopuszczalności rozczłonkowania jednego czynu na kilka pomniejszych i wydawanie de facto decyzji o umorzeniu postępowania, co do samej kwalifikacji) należy uznać za nieprawidłową per se. Niemniej jednak uprawomocnienie się tego postanowienia implikowało doniosłe skutki procesowe w postaci konsumpcji skargi publicznej, co do całego czynu objętego pierwotnym zarzutem w tym postępowaniu.E.odżycie prawa oskarżyciela do wniesienia aktu oskarżonego mogłoby odżyć tylko i wyłącznie wówczas, gdyby zaistniały przesłanki omówione wart. 328 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 327§ i 1 2k.p.k.Przesłanki te należy wykładać w sposób wąski (zakaz wykładni rozszerzając na niekorzyść podejrzanego). Tym samym w realiach tej sprawy ponowne odżycie skargi oskarżycielskiej byłoby możliwe jedynie w sytuacji gdyby w aktach sprawy znajdowało się postanowienie o podjęciu tego postępowania pozostające w zgodzie z wyżej wymienionymi przesłankami.
W realiach przedmiotowej sprawy akta niniejszego postępowania nie wykazały żadnej z wyżej okoliczności. Stąd też należało stwierdzić, iż organ procesowy wniósł w tej sprawie akt oskarżenia, pomimo faktycznej konsumpcji skargi publicznej poprzez wydanie prawomocnego postanowienia o umorzeniu postępowania karnego o ten sam czyn, który to czyn został następnie przedstawiony jej w postanowieniu o zmianie zarzutów.
Mając to wszystko na względzie Sąd Rejonowy w punkcie VII uzasadnianego wyroku umorzył postępowanie karne przeciwkoL. S. (1)o to, że w dniu 7 lipca 2017 roku wN., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 21000 złotychA. Z.oraz(...) Bank S.A.w ten sposób, że wprowadziłaA. Z.w błąd co charakteru zawieranej umowy, zamiaru i możliwości wywiązania się z warunków umowy pożyczki gotówkowej nr(...), jaką pokrzywdzony zawarł z(...) Bank S.A.na. rzeczL. S. (1)przekazując jej wypłaconą mu po odliczeniu opłat kwotę 21 000 złotych oraz wyzyskała jego nieświadomość odnośnie właściwości majątkowych oskarżonej w kontekście realnej możliwości wywiązania się z zaciągniętego zobowiązania tj. występku zart. 286 § 1 k.k.wobec stwierdzenia innej okoliczności wyłączającej ściganie, a to konsumpcji skargi publicznej.

☒

3.4. Umorzenie postępowania

X

L. S. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

Kolejno trzeba było zwrócić uwagę, iż w odniesieniu do tych pokrzywdzonych, a także 6 innych oskarżyciel publiczny zarzuciłL. S. (1)także, iż wypełniała ona znamiona tego przestępstwa poprzez brak opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Na samym wstępie należy jasno zaznaczyć, iż fakt ten został należycie wykazany w zakresie zaniechania po stronie oskarżonej. Do tego biorąc pod uwagę wysłowioną argumentacje wskazać należało, iż zachowanie to charakteryzowało się uporczywością. Niemniej jednak w świetle dorobku doktryny, a także orzeczeń sądów powszechnych należało stwierdzić, iż przedmiotowe zaniechanieL. S. (1)nie naruszało praw zindywidualizowanych pokrzywdzonych, gdyż ich prawa jako osób ubezpieczonych – wobec ich pierwotnego zgłoszenia do systemu ubezpieczeń społecznych nie zostały w żaden sposób naruszone. Tutaj wskazać trzeba, iż ich uprawnienia z tytułu owych ubezpieczeń społecznych istnieją niezależnie od wpłat faktycznie dokonywanych przez pracodawcę, poza systemem tzw II i III filaru dawnej reformy emerytalnej. W tym miejscu warto zacytować fragment komentarza do tego artykułu autorstwa profesoraW. W.. „Trafnie wskazał natomiast Sąd Rejonowy w Wałbrzychu (wyrok z 26.01.2017 r.,II K 631/15, LEX nr 2250787), że nie stanowi „naruszenia praw pracowniczych” wynikających z ubezpieczenia społecznego nieopłacanie, wbrew obowiązkowi, składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne; „nieopłacenie składek od zarejestrowanych w ZUS pracowników nie ma wpływu na wypłatę należnych im zasiłków chorobowych lub macierzyńskich. Ponadto, przy ustalaniu prawa do emerytury lub renty i obliczaniu ich wysokości uwzględnia się okres, w którym pracodawca nie uiszczał składek na ubezpieczenie społeczne”. Odprowadzanie składek na ubezpieczenie społeczne jest obowiązkiem pracodawcy, z którym nie łączą się bezpośrednio uprawnienia pracownika, o ile jest on zgłoszony do ubezpieczenia społecznego. Jedyny wyjątek zachodzi w przypadku funkcjonowania pracownika w systemie otwartych funduszy emerytalnych. W takim przypadku realna wysokość odprowadzonych składek wpływa na wysokość przyszłego świadczenia emerytalnego.” Tym samym działania oskarżonej w zakresie tego zaniechania w żaden sposób nie wpływały na sytuacje pokrzywdzonych jako podmiotów objętych ubezpieczeniami społecznymi. Tutaj należy wskazać, iż pogląd ten jest jednolicie popierany w doktrynie prawa karnego i w tym zakresie warto powołać się chociażby na komentarzeM. K. (2),J. G.czyJ. L.. Równocześnie wyżej wskazywani przedstawiciele doktryny twierdzą, że zachowanie to  realizuje jedynie znamiona wykroczenia opisanego wart. 98 ust 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W tym miejscu zaznaczyć należy, iż Sąd Rejonowy jak już wyżej podnoszono w pełni ową argumentacje popiera wskazując dodatkowo, iż przedmiotem ochrony tego przepisu są prawa pracowników, a nie interesy fiskalne Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, gdzie dobro to nie jest w tym wypadku nawet dobrem pomocniczym – argument a rubrica. Do tego należy stwierdzić, iż nawet poczynienie przez Sąd Rejonowy ustaleń faktycznych pozwalających na stwierdzenie, iżL. S. (1)wobec tych pracowników również w sposób uporczywy naruszała ich prawa w zakresie zapłaty wynagrodzenia to tego rodzaju rozstrzygnięcie stanowiłoby wyjście poza granice skargi publiczne. W tym miejscu trzeba bowiem kategorycznie zastrzec, iż w stosunku do tej 6 pokrzywdzonychL. S. (1)zarzucono zachowanie ograniczające się tylko i wyłącznie do zaniechania odnoszącego się do opłacania składek na ubezpieczenia społeczne. Tym samym tylko owo zaniechanie winno być przedmiotem prawno karnej oceny w tym procesie i nawet stwierdzenie, iż oskarżona w sposób szerszy nie dopełniała swoich obowiązków nie pozwala przypisać jej takiego stanu rzeczy, co oczywiście nie dezawuuje możliwości wszczęcia w tym zakresie odrębnego postępowania karnego, aczkolwiek z uwzględnieniem kwestii przedawnienia. Tutaj celowym jest przedstawić rozważania Sądu Okręgowego w Gliwicach dotyczących prawie identycznego stanu faktycznego, które to rozważania celnie kompilują problematykę granic skargi publicznej:„Do chwili obecnej nie zostały wypracowane jednoznaczne granice pojęcia tożsamości czynu zarzucanego i przypisanego, jednakże wedle przeważających poglądów, tożsamość ta jest wyłączona, gdy nastąpiła zmiana osoby sprawcy, zmiana atakowanego dobra prawnego (przedmiotu ochrony), zmiana osoby pokrzywdzonego czy ujawniły się różnice dotyczące miejsca czynu, czasu czynu, przedmiotu wykonawczego lub ustawowych znamion, w tym sposobu ich wypełnienia a nie przystające do zarzuconego zachowania i z nim nie związane. Zasada odpowiedzialności karnej za czyn, traktowany w prawie karnym jako zjawisko świata realnego, stanowiące zachowanie oskarżonego sterowane jego psychiką, zapewnia sądowi swobodę jurysdykcyjną, umożliwiającą wyrażanie własnej oceny, co do tego, czy i które normy prawnokarne oskarżony naruszył. Prezentuje się przy tym także stanowisko – podzielane przez sąd orzekający w tej sprawie - wedle którego sam rodzajowy, ogólny przedmiot ochrony nie może spełniać roli czynnika rozstrzygającego o tożsamości przedmiotu procesu, lecz tylko pomocniczo wpływającego na oceny w tym zakresie a nadto, iż nie dochodzi do wyjścia przez sąd poza granice skargi oskarżyciela, jeśli w czynie przypisanym oskarżonemu w wyroku skazującym zamieszczono, choćby w innej formule jurydycznej, opis tej samej czynności wykonawczej i to skierowanej do tego samego przedmiotu, a więc podstawowe elementy określające fakt główny, który uzasadniał wystąpienie z oskarżeniem. Identyczność czynu jest zachowana tylko wtedy, gdy mamy do czynienia z tym samym zdarzeniem faktycznym, tj. w porównywalnych określeniach czynu nie mogą zachodzić różnice na tyle istotne, aby według rozsądnej życiowej oceny uzasadniały tezę o istnieniu odmiennych zdarzeń faktycznych wskazanych w akcie oskarżenia i wyroku skazującym. Akt oskarżenia bowiem nie tylko inicjuje postępowanie sądowe ale także zakreśla jego ramy, co ściśle łączy się właśnie z problematyką tożsamości czynu zarzucanego i przypisanego sprawcy. Przy akceptacji tych ogólnych poglądów, wynikających z dorobku judykatury i przedstawicieli doktryny, na gruncie niniejszej sprawy koniecznym było rozważenie, czy naruszanie praw pracowników (tj. osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę) a wynikających ze stosunku pracy poprzez niewypłacanie im terminowo należnego wynagrodzenia, stanowi to samo „zdarzenia historyczne”, co naruszanie tych praw ale wynikających z ubezpieczenia społecznego poprzez nieodprowadzanie należnych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych oraz Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych. Niewątpliwie sąd może inaczej, w porównaniu z twierdzeniami oskarżyciela zawartymi w akcie oskarżenia, dokonać ustaleń w sprawie, nadać inną kwalifikację prawną a stosowną do ustalonego stanu faktycznego, który może być niezgodny z twierdzeniami oskarżyciela. Jednak w przedmiotowej sprawie, zdaniem sądu odwoławczego porównanie czynów zarzuconych a czynów ostatecznie przypisanych w zaskarżonym wyroku wskazuje, że identyczność czynów jest wyłączona, bo w porównywalnych jego określeniach zachodzą tak istotne różnice, że według rozsądnej życiowej oceny nie można ich uznać za określenia tego samego zdarzenia faktycznego. Nie zachowano bowiem tych znamion w opisie czynu zarzuconego i przypisanego, które winny się ze sobą pokrywać, mając jakiś obszar wspólny w szczególności w zakresie decydującym o fakcie zaistnienia przestępstwa aby sąd mógł w tym zakresie merytorycznie orzekać. O jedności czynu, jako jednego impulsu woli, świadczy bowiem również jedność zamiaru lub planu działania sprawcy/ sprawców przestępstwa (vide: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 października 2010 roku w sprawie III KK 97/2010, publ. OSNKW 2011/6/50). W niniejszej sprawie wyjście poza ramy oskarżenia niewątpliwie ma miejsce, gdyż oprócz znamion czynu zarzucanego w akcie oskarżenia (dot. czynności wykonawczej), których brak jest w treści zaskarżonego wyroku, przypisano sprawcom inne zachowania, które to dopiero zdecydowały o fakcie popełnienia przestępstwa. Rozstrzygnięciem więc objęto inne zachowania jako znamiona czynu w stosunku do czynu zarzucanego. Niezachowanie granic skargi w takiej sytuacji jest związane albo z rozszerzeniem zakresu przestępczego zachowania albo zastąpieniem zarzuconego zachowania zupełnie innym (vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2012 roku w sprawie V KK 118/12,publ. LEX nr 1277779). Na gruncie przedmiotowej sprawy konieczne jest również przytoczenie tezy postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 kwietnia 2007 roku w sprawie IV KK 58/07 (publ. Biul. SN 2007, poz. 12), zgodnie z którą wyjście poza ramy oskarżenia nastąpi zawsze w sytuacji przyjęcia - oprócz znamion czynu zarzuconego w akcie oskarżenia - jeszcze innych zdarzeń lub znamion czynu, aniżeli tych wskazanych w czynie zarzuconym. Skutkuje to bowiem takim rozszerzeniem zakresu oskarżenia, które będzie równoznaczne ze stwierdzeniem, iż in concreto sąd - wbrew rygorom zasady skargowości orzekł poza podstawą faktyczną aktu oskarżenia, a więc w istocie co do innego, niż ten zarzucony, czynu. Zdaniem sądu odwoławczego w niniejszej sprawie doszło do takiej właśnie sytuacji, albowiem Sąd Rejonowy przyjął inne zachowania, aniżeli te wskazane w czynie zarzuconym, orzekając tym samym poza podstawą faktyczną aktu oskarżenia”. Nie jest trudno zauważyć, iż owe rozważania wskazują jednoznacznie, iż próba przypisania oskarżonejL. S. (1)innego niż wprost wymienionego w akcie oskarżenia zaniechania stanowiłoby wyjście poza zakres aktu oskarżenia, a przez to stanowiłoby bezwzględną przyczynę odwoławcza. Oczywistym zarazem jest fakt, iż owe zachowania polegające na nieodprowadzaniu składek na ubezpieczenia społeczne realizowały znamiona wykroczenie określonego wart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Jednakże ów fakt w połączeniu z datą popełnienia tych przestępstw tj. najpóźniej grudzień 2017 roku implikowało przyjęcie, iż zdarzenia te są już przedawnione w rozumieniuart. 45k.w. Okoliczność ta sprawiła, iż w odniesieniu do zachowań polegających jedynie na nieopłacaniu składek na ubezpieczenia społecznym niezbędnym było umorzenie postępowania wobec ujawnienia się ujemnej przesłanki procesowej w postaci przedawnienia orzekania.
Powyżej przedstawiona argumentacja spowodowała, iż Sąd Rejonowy w punkcie X uzasadnianego wyroku X. przyjąwszy w ramach czynów zarzucanych w punkcie II aktu oskarżenia, ze oskarżonaL. S. (1):
a) w okresie od lipca 2016 roku do grudnia 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownikaM. R. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umorzył postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania;
b) w okresie od sierpnia 2016 roku do maja 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyA. V.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. w umorzył postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania
c) w okresie od września 2016 roku do sierpnia 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyJ. S. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umorzył postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania
d) w okresie od września 2016 roku do lipca 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyM. G. (1)nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umorzył postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania
e) w okresie od września 2016 roku do listopada 2015 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyM. J.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umorzył postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania
f) w okresie od listopada 2016 roku do września 2017 roku wB.będąc płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne pracownicyW. G.nie odprowadzała w terminie obowiązkowych składek na ubezpieczenia społeczne tj. wykroczenia zart. 98 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychna podstawieart. 5 § 1 pkt 4 k.p.s.w. umorzył postępowanie przeciwkoL. S. (1)wobec stwierdzenia przedawnienia orzekania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

L. S. (1)

I

I

W punkcie I uzasadnianego wyroku Sąd Rejonowy przypisał oskarżonejL. S. (1)ciąg przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.Przestępstwo stypizowane wart. 286 § 1 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. Z uwagi na fakt, iż w punkcieI.przypisanoL. S. (1)działanie w warunkach ciągu przestępstw, z uwagi na treśćart. 91 § 1 k.k.orzeczona kara mogła być podwyższona o 50 % względem górnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego w przepisie stanowiącym podstawę wymierzonej kary. Jednocześnie z uwagi na powyższe zagrożenie karą, nieaktualizowała się dyrektywa wymierzenia kary pozbawienia wolności jako kary ultima ratio. W tym miejscu należało przypomnieć, iż dyrektywy wymiaru kary zostały przez polskiego ustawodawcę wysłowione w art.art. 53 k.k.Zgodnie z tym przepisem sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jednocześnie wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego. W niniejszej sprawie koniecznym było wymierzenie oskarżonejL. S. (1)kary roku pozbawienia wolności. W tym zakresie Sąd Rejonowy wziął pod uwagę przede wszystkim znaczny stopień społecznej szkodliwości ogółu występków wchodzących w skład przypisanego oskarżonej ciągu przestępstw. Tutaj zaznaczyć należy, iż sumarycznieL. S. (1)w wyniku czynów zabronionych doprowadziła pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie znacznie przekraczającej barierę 100000 złotych. Dodatkowo trzeba podnieść, iż kryminalna aktywność oskarżonej trwała przez okres roku, a swoim działaniem oskarżona doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, aż 6 różnych pokrzywdzonych. Do tego należy zwrócić uwagę, iż działalność oskarżonej w sposób pośredni doprowadziła nie tylko do znacznego uszczuplenia majątkowego pożyczkodawców, lecz stanowiła podstawę do różnego rodzaju negatywnych następstw w ich życiu, o czym świadczą dobitnie chociażby zeznania małżeństwaP.. Zarazem Sąd Rejonowy nie neguje chęciL. S. (1)wywiązania się z tych zobowiązań. Niemniej jednak ta okoliczność po pierwsze nie wpływa na realizacje znamion przestępstwa, a po drugie oskarżona oszukała swoich bliskich znajomych, osoby które chciały oskarżonej pomóc w jej trudnej sytuacji życiowej, nie oczekując niczego w zamian. Równocześnie należało nadmienić, iż oskarżona nie pojednała się dotąd z żadnym z pokrzywdzonych w tej sprawie. Okoliczności te implikują konieczność wymierzeniaL. S. (1)kary pozbawienia wolności w wymiarze roku. W ocenie Sądu Rejonowego w niniejszej sprawie istniała szczególna sytuacja motywacyjna oskarżonej, która działała chcąc sfinansować leczenie swojej córki. Okoliczność ta pozwala stwierdzić, iż brak jest konieczności wymierzenia oskarżonej kary pozbawienia wolności w wyższym wymiarze. Do tego zważyć należy, iż oskarżona jest osobą niekaraną, która przez okres 30 lat dorosłego życia, nie wchodziła dotąd w konflikt z prawem. W niniejszej sprawie należało również mieć na względzie, iż oskarżona podjęła próby spłaty zaciągniętych zobowiązań, a brak jest dowodów wskazując, iż zachowanie to miało na celu jedynie zachowanie pozorów chęci spełnienia roszczenia. To wszystko sprawia, iż kara roku pozbawienia wolności, wymierzonaL. S. (1)w punkcie I wyroku stanowi adekwatną reakcje wymiaru sprawiedliwości na zachowanie cechujące się znacznym stopniem społecznej szkodliwości, a przy tym kara ta uwzględnia stosunkowo niewielki rozmiar winy oskarżonej, gdzie poziom winy stanowi przecież okoliczność limitującą surowość kary. Równocześnie trzeba zaznaczyć, iż wymierzenieL. S. (1)surowszej kary byłoby niecelowe również w kontekście dążenia do realizacji funkcji kompensacyjnej procesu karnego i stwierdzenia, że wieloletni pobyt oskarżonej w zakładzie karnym, wykluczyłbyL. S. (1)na trwałe z rynku pracy, wpływając na jej zdolności majątkowe, przez co oskarżona nie miałaby realnych możliwości naprawienia wyrządzonej tymi przestępstwami szkody. To wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy w Nowym Sączu w punkcie I uzasadnianego wyroku w związku z przypisaniemL. S. (1)ciągu przestępstw zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył oskarżonej karę roku pozbawienia wolności.

L. S. (1)

II

I

Równocześnie należało stwierdzić, iż czyn oskarżonej nie cechował się tak dużym ładunkiem karygodności, aby twierdzić, iż tylko wykonanie kary pozbawienia wolności może w pełni realizować cele stawiane przed procesem karnym. Przeciwnie wobec oskarżonej istnieje możliwość powzięcia pozytywnej prognozy kryminologicznej. W tym aspekcie należy zwrócić uwagę, iż oskarżona jest osobą niekaraną, co w przypadku osoby w wieku niespełna 50 lat, daje podstawę do twierdzenia, iż przypisany oskarżonej ciąg przestępstw stanowił incydent w jej dotychczas nieposzlakowanym życiu. W tym zakresie należy odnieść się także do specyficznej motywacji oskarżonej, która dopuściła się przestępstw chcąc sfinansować leczenie swojej ciężko chorej córki. Okoliczność ta pozwala dać oskarżonej swego rodzaju szanse, zaznaczając przy tym stanowczo konieczność realizacji przezL. S. (1)całości orzeczeń zawartych w uzasadnianym wyroku. Do tego należy wskazać, iż oskarżona pomimo upływu ponad 5 lat od inkryminowanych czynów nie weszła w ponowny konflikt z prawem. Fakt ten również potwierdza poczynioną tutaj pozytywną prognozę kryminologiczną wobec oskarżonej. Dodatkowo zaznaczyć należy, iżL. S. (1)wyraziła chęć zwrotu pokrzywdzonym ich wierzytelności, co również sprawia, iż celowym w tej sprawie jest obdarzenieL. S. (1)dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Natomiast określając wymiar okres próby Sąd Rejonowy rzeczoną probacje rozciągnął na najdłuższy z przewidzianych w polskim porządku czas tj. 3 lata. Owa konieczność wynika nie tylko ze znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonej, lecz także potrzeby weryfikacji realizacji przez oskarżoną nałożonych nań środków probacyjnych czy kompensacyjnych. Do tego Sąd Rejonowy uwzględnił, iż oskarżona nie posiada ponadprzeciętnych zdolności majątkowych, zarobkowych przez co koniecznym jest danieL. S. (1)czasu realnie pozwalającego na spłatę ciążących na nią zobowiązań pieniężnych. Równocześnie należy podkreślić, iż Sąd Rejonowy obok kary pozbawienia wolności wymierzył oskarżonej kumulatywnie karę grzywny, przez co w społecznym odbiorze nie dojdzie do poczucia swoistej bezkarnościL. S. (1). To wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy w Nowym Sączu w punkcie II uzasadnianego wyroku warunkowo zawiesił wykonanie kary roku pozbawienia wolności wymierzonej w punkcie I wyroku na 3 letni okres próby.

L. S. (1)

III

I

Zarazem w realiach niniejszej sprawy należało uwzględnić, iż występki przypisane w punkcie I wyroku cechował zamiar kierunkowy w postaci dążenia do osiągnięcia korzyści majątkowej. Rzeczony fakt pozwolił wymierzyć oskarżonej obok kary pozbawienia wolności również kumulatywnie karę grzywny. W ocenie Sądu Rejonowego takie ukształtowanie reakcji karnej jest celowe dla unaocznienia oskarżonej ale i ogółu społeczeństwa nieopłacalności popełnienia przestępstw, a w szczególności przestępstw przeciwko mieniu. Wymierzenie oskarżonej kar kumulatywnych jest uzasadnione także znacznym stopniem społecznej szkodliwości tego ciągu przestępstw. Podkreślić należy również, iż rzeczona kara będzie wobec zastosowania wobecL. S. (1)dobrodziejstwa probacji jedyną karą efektywnie wykonywaną, Okoliczności te implikowały konieczność wymierzenia oskarżonej stosunkowo dużego wymiaru stawek dziennych grzywny tj. ilości 300 stawek, a więc ponad połowę ustawowego zagrożenia. Natomiast ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę przeciętne zdolności majątkowe oskarżonej oraz przede wszystkim wielość obciążających ją zobowiązań natury cywilno prawnej, których to spłata przez dłuższy okres będzie stanowić czynnik niezmiernie obciążającyL. S. (1). Toteż w punkcie III uzasadnianego wyroku Sąd wymierzyłL. S. (1)300 stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych.

L. S. (1)

IV

W punkcie IV wyroku Sąd Rejonowy zobowiązany był do zaliczenia na poczet kary efektywnie wykonywanej tj. wymierzonej w punkcie III kary grzywny okresu rzeczywistego pozbawienia wolnościL. S. (1)w sprawie wobec, której w okresie od 17 sierpnia 2021 roku do 27 sierpnia 2021 roku stosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania. Owo stwierdzenie faktyczne w zestawieniu z normą przewidzianą wart. 63 § 1 k.k.implikuje konieczność zaliczenia na poczet grzywny okresu rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonejL. S. (1), co Sąd Rejonowy uczynił w punkcie IV uzasadnianego wyroku.

L. S. (1)

V

I

W punkcie V uzasadnianego wyroku Sąd Rejonowy kierując się treściąart. 72 § 1 k.k.w związku z zastosowanie wobec oskarżonejL. S. (1)dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary orzeczonej pozbawienia wolności, nałożył na oskarżoną stosowne obowiązki probacyjne. Pierwszym z tych obowiązków jest konieczność pisemnego przeproszenia wszystkich pokrzywdzonych jej zachowaniem. Realizacja owego środka probacyjnego będzie miała wymiar symboliczny i stanowić będzie element zadośćuczynienia pokrzywdzonym przez oskarżoną. Do tego rodzaju oddziaływanie probacyjne będzie stanowić swoiste dopełnienie funkcji kompensacyjnej wyroku, opartej głównie o orzeczony w punkcie VI wyroku obowiązek naprawienia szkody. Nadto realizacja obowiązku przeprosin pokrzywdzonych będzie stanowić miernik zrozumienia przez oskarżonąL. S. (1)naganności swojego postępowania, gdzie w tym procesie negowanie swojej odpowiedzialności karnej stanowiło przecież element prawa do obrony. Określając sposób i termin wykonania tego obowiązku Sąd Rejonowy zdecydował, iż zasadnym dla kwestii weryfikacji jego realizacji będzie zobowiązanie oskarżonej do złożenia owych przeprosin w formie pisemnej. Natomiast okres miesiąca od uprawomocnienia się wyroku jest czasem wystarczającym do złożenia przezL. S. (1)takiego oświadczenia, zwłaszcza że dobrze zna ona osoby pokrzywdzone, ich miejsca zamieszkania. Drugim z obowiązków nałożonych naL. S. (1)jest obowiązek wykonania nakazu zapłaty wystawionego na rzeczR. Z. (1). Środek ten stanowi swego rodzaju surogat obowiązku naprawienia szkody, który wobec istnienia orzeczenia sadu cywilnego nie mógł zostać w tej sprawie orzeczony. Zarazem wykonanie przez oskarżonego tego nakazu zapłaty jest nieodzowne, aby zapewnić restytucje w mieniu pokrzywdzonego, a tym samym zminimalizowanie skutków popełnionego przezL. S. (1)przestępstwa. Podjęcie przez oskarżoną starań w kierunku naprawienia szkody, choćby w zakresie samego kapitału pożyczonego przez oskarżyciela posiłkowego będzie stanowił również probierz podjęcia przez oskarżoną rzeczywistych starań w zakresie naprawienia szkody i stwierdzenia, że deklaracje odnośnie spłaty tych pożyczek nie były poczynione tylko i wyłącznie na użytek poprawy swojej sytuacji procesowej. Równocześnie Sąd Rejonowy uwzględnił wielość obciążeń pieniężnych wynikających z przedmiotowego wyroku, nieciekawą sytuacje materialną oskarżonej, a także brak możliwości arbitralnego traktowania poszczególnych wierzycieli. Stąd też w punkcie Vb rzeczonego wyroku ustanowiono dla oskarżonej stosunkowo długi, bo aż roczny termin na realizacje tego obowiązku. Tego rodzaju termin pozwoli podjąć przezL. S. (1)realne działania w przedmiocie zaspokojenia wierzyciela, a zarazem będzie dawał możliwość weryfikacji postawy oskarżonej w przypadku ewentualnego postępowania w przedmiocie zarządzenia wykonania zawieszonej kary pozbawienia wolności.

L. S. (1)

VI

I

Wobec jednoznacznego wniosku oskarżyciela publicznego, o którym mowa wart. 46 § 1 k.k.Sąd Rejonowy stwierdzając, iż zachowanie oskarżonej stanowiące przestępstwo spowodowało po stronie pokrzywdzonych uszczerbek majątkowym, konicznym było orzeczenie w tej sprawie obowiązku naprawienia szkody. Sama zasada zasadności tego orzeczenia w tym postępowaniu jest oczywista i wynika wprost ze skazaniaL. S. (1)za przestępstwo, z którym wiązała się strata finansowa po stronie pokrzywdzonych. Tutaj dla porządku zaznaczyć należy, iż beneficjentem środka kompensacyjnego nie mógł byćR. Z. (1), albowiem wobec niego Sąd Rejonowy w Nowym Sączu wydał już nakaz zapłaty. Podobnie z uwagi na konieczność umorzenia postępowania w przedmiocie przestępstwa popełnionego na szkodęA. Z.również on nie mógł być uwzględniony przy orzeczeniu tego środka kompensacyjnego. Istotnym problem sprowadzał się natomiast do określenia wysokości należnego środka. Mianowicie Sąd Rejonowy stanął przed dylematem czy środek ten ograniczyć tylko i wyłącznie do kwoty kapitału przekazanego oskarżonej czy też uwzględnić całość zadłużenia pokrzywdzonych. W tym miejscu Sąd Rejonowy pragnie zwrócić uwagę, iż rzeczone pożyczki były udzielane z zastrzeżeniem ich sumiennego spłacania przez oskarżoną. Tym samym oszukanie pokrzywdzonych pociągnęło za sobą konieczność spłaty stosownych odsetek czy to za opóźnienie czy korzystanie z kapitału, a także różnego rodzaju prowizji podmiotów udzielających pożyczki. W świetle ustnych umów zawieranych pomiędzy pokrzywdzonymi, a oskarżoną jasnym było, iż toL. S. (1)jest odpowiedzialna nie tylko za spłatę kapitału, lecz wszelkich należności wynikających z zawieranych przez pokrzywdzonych umów. Tym samym wyzyskanie błędu pokrzywdzonych/ wprowadzenie ich w błąd pociągnęło siłą rzeczy znacznie większe straty w mieniu pokrzywdzonych aniżeli sam kapitał pożyczki przekazany niezwłocznie oskarżonej.E.owa strata w mieniu pokrzywdzonych pochodzi bezpośrednio z czynu zabronionego. Toteż należało ją uwzględnić podczas orzekania w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody. Sąd Rejonowy miał na względzie także, iżL. S. (1)częściowo spłacała owe zobowiązania pieniężne. Niemniej owe wpłaty nie mogły wpłynąć na wysokość orzeczonego środka kompensacyjnego, gdyż pożyczkodawcy w swoich wyliczeniach, zalegających w aktach sprawy uwzględnili dotychczas wpłacony kapitał akonto tych umów. Zarazem owe oświadczenia instytucji finansowych odnoszące się do wysokości aktualnego zadłużenia pokrzywdzonych z tytułu tych umów są nowsze aniżeli dowody wpłat przedstawione przez oskarżoną. Zatem owe oświadczenia w swoich wyliczeniach uwzględniały wpłaty dokonane przezL. S. (1), a przedstawione w potwierdzeniach wpłat k. 1192-1209 akt niniejszej sprawy. Jedynie dla porządku należy zaznaczyć, iż część z tych potwierdzeń dotyczy umów pożyczek nie objętych niniejszym postępowaniem, jak chociażby w zakresie sierpniowej pożyczki wziętej wP.Polska przezK. P. (1). Stąd też Sąd Rejonowy orzekając w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody kierował się odpowiedziami instytucji finansowych w zakresie wysokości aktualnego zadłużenia pokrzywdzonych ciągiem przestępstw przypisanychL. S. (1). W odniesieniu doK. Z. (1)iE. K.z uwagi na podjęcie przez nich samodzielnych działań ukierunkowanych na spłatę owych wierzytelności Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne złożone przez nich depozycje, a w odniesieniu doE. K.także potwierdzenia wpłaty środków pieniężnych. Te okoliczności sprawiły, iż Sąd Rejonowy orzekając w punkcie VI wyroku w przedmiocie obowiązku naprawienia szkody obciążył oskarżonąL. S. (1)tak wyliczonymi konsekwencjami finansowymi.

L. S. (1)

VIII

VIII

W punkcie VIII wyroku przypisanoL. S. (1)ciąg przestępstw zart. 218 § 1a k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.Rzeczone przestępstwo zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat dwóch, a także alternatywnie karą ograniczenia wolności oraz grzywną. Nie powtarzając wcześniej przytoczonych dyrektyw wymiaru kary, należy zaznaczyć jedynie, iż w odniesieniu do wymierzenia kary za ten ciąg przestępstw aktualizowała się dyrektywa, określona wart. 58 § 1 k.k., zgodnie z którą kara pozbawienia wolności winna być orzeczona jako kara ultimo ratio. W realiach niniejszej sprawy w ocenie Sądu Rejonowego pomimo sporego ładunku społecznej szkodliwości tego rodzaju zachowań nie sposób jest twierdzić, iż tylko i wyłącznie orzeczenie wobecL. S. (1)kary pozbawienia wolności może zrealizować dyrektywy prewencji generalnej oraz indywidualnej. Przeciwnie należy stwierdzić, iż oskarżona czynu tego dopuściła co prawda umyślnie, jednakże motywowana szczególną sytuacją osobistą, tj. chorobą córki, która sprawiła, iż straciła ona płynność finansową. Sąd Rejonowy w żadnym razie nie ekskulpuje czynuL. S. (1), ale zwraca uwagę na jej szczególną sytuacje motywacyjną, która winna mieć przełożenie także na wymiar orzeczonej wobecL. S. (1)kary. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż karę pozbawienia wolności orzeczono wobecL. S. (1)już w punkcie I wyroku, a brak jest konieczności dodatkowego wzmacniania wymowy tego rodzaju rozstrzygnięcia penalnego. Do tego należy zwrócić mieć na względzie, iż oskarżonaL. S. (1)jest osobą dotychczas niekaraną, a przeprowadzony przewód sądowy nie pozwolił wykazać, aby oskarżona była osobą zdemoralizowaną, wobec której niezbędne są izolacyjne środki oddziaływania. Do tego należy wziąć pod uwagę, iż oskarżona jak sama podała w toku rozprawy głównej wróciła już do Polski, przez co wykonanie kary ograniczenia wolności nie będzie stanowić dla oskarżonej atypowego obciążenia. Kolejno dostrzec trzeba także okoliczności popełnienia tego przestępstwa tj. pozostawienie swoich pracowników bez, bądź z częściowym wynagrodzeniem przez okres kilku miesięcy. Z drugiej strony wymierzenie oskarżonej kary grzywny, byłoby nieadekwatne do stopnia społecznej szkodliwości rzeczonego przestępstwa. Tego rodzaju rodzaj kary czyniłby także ryzyko, iż oskarżona chcąc uniknąć wykonania kary zastępczej będzie preferować spełnienie obowiązków fiskalnych względem Skarbu Państwa nad realizacje nałożonych nań środków kompensacyjnych. Nie można też pominąć, iż grzywnę wymierzono wobecL. S. (1)w związku z popełnieniem przestępstwa, z którego odniosła ona korzyść majątkową jako jedyną karę efektywnie wykonywaną za tenże ciąg przestępstw. W związku z takimi okolicznościami w ocenie Sądu Rejonowego najlepszym sposobem reakcji na tego rodzaju zachowanie jest właśnie wymierzenieL. S. (1)kary ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania, nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Tego rodzaju forma oddziaływania z pewnością uzmysłowi oskarżonej naganność jej postępowania względem swoich pracowników, którzy przecież jak wykazał przewód sądowy okazali się wobec niej ponadprzeciętnie lojalnie godząc się na funkcjonowanie w takich warunkach pracy przez okres niekiedy dochodzący do roku czasu. Zarazem wymiar godzinowy tychże prac został określony na najniższym z możliwych poziom w sposób celowy, aby umożliwić oskarżonej podjęcie pracy zarobkowej, pozwalającej na realizacje nałożonych naL. S. (1)środków kompensacyjnych. Mając to wszystko na uwadze Sąd Rejonowy w punkcie VIII uzasadnianego wyroku wymierzyłL. S. (1)karę roku ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym.

L. S. (1)

IX

Z uwagi na charakterystykę przypisanego w punkcie VIII wyroku ciągu przestępstw w ocenie Sądu Rejonowego celowo było powiązać karę ograniczenia wolności w postaci wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne z obowiązkiem przeproszenia pokrzywdzonych, których to prawa pracowniczeL. S. (1)naruszała przypisanym jej ciągiem przestępstw. Tego rodzaju orzeczenie wzmocni symboliczny wymiar tego judykatu. Nadto będzie stanowić także swoiste oddziaływanie kompensacyjne wobec pokrzywdzonych pracowników pizzerii. Kierując się wymogiem odpowiednio stosowanegoart. 74 k.k.Sąd Rejonowy określił sposób (pisemną formę owych przeprosin) oraz czas wykonania tego obowiązku. Okres przewidziany w tym wyroku jest wystarczający do spełnienia owej prostej czynności, nie pociągającej za sobą praktycznie żadnych kosztów materialnych.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XI

Natomiast w ostatnim tj. XI punkcie uzasadnianego wyroku Sąd Rejonowy zdecydował o obciążeniuL. S. (1)kosztami przedmiotowego postępowania, zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, wynikającej wprost zart. 627 k.p.k.W tym zakresie należy podać, iż to właśnie bezprawne, umyślne i popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej postępowanie oskarżonej spowodowało konieczność prowadzenia długoletniego procesu karnego. Owa długotrwałość również zresztą wynikała po części z postawyL. S. (1)w toku postępowania przygotowawczego. Dodatkowo wysłowione w tym punkcie wyroku opłaty i wydatki nie stanowią tak wysokiej sumy pieniężnej, aby można było twierdzić, iż ich poniesienie narazi oskarżoną na ciężkie, atypowe konsekwencje. Co więcej owe koszty sądowe są również w wysokości zdecydowanie mniejszej aniżeli orzeczone w tej sprawie środki kompensacyjne. Stąd też nie można twierdzić, iż obciążenieL. S. (1)tymi kosztami będzie automatycznie narażać pokrzywdzonych na niemożność restytucji ich straty materialnej. Natomiast wysokość rzeczonych kosztów sądowych w zakresie opłaty stanowił odpowiednik wymierzonych oskarżonejL. S. (1)kar tj. kary pozbawienia wolności w wymiarze do roku, kary 300 stawek dziennych grzywny orzeczonej na podstawieart. 33 par. 2 k.k.oraz kary roku ograniczenia wolności i odpowiednich norm zawartych wustawie o opłatach w sprawach karnych. Natomiast na wydatki poniesione przez Skarb Państwa składały się koszty ryczałtów za karty karne, doręczenia, wydatki związane z dojazdem świadków na rozprawę, a także inne wydatki zestawione w tabeli kosztów postępowania przygotowawczego.

Podpis