Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 820/24
Data wyroku: 2024-09-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Tomasz Choczaj
Słowa kluczowe: Nieważność umowy
Podstawa prawna: art. 189 kpc

Sygn. akt I C 820/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2024 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Tomasz Choczaj
Protokolant: Iwona Bartel
po rozpoznaniu w dniu 23 września 2024 roku w Sieradzu
na rozprawie
sprawy z powództwaJ. S.
przeciwkoR.S.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności

1
oddala powództwo;

2
nie obciąża powodaJ. S.brakującymi kosztami sądowymi;

3
przyznaje adwokatowiM. B.kwotę 2 160,00 zł (dwa tysiące sto sześćdziesiąt złotych) tytułem wynagrodzeniaza reprezentowanie małoletniej pozwanejR.S., którą nakazuje wypłacić z środków budżetowych Skarbu Państwa - Sądu OkręgowegowS..

Sygn. akt I C 820/24

UZASADNIENIE
J. S.wniósł o pozbawienie w części - za okres od 16 lipca 2010 r. do 31 grudnia 2019 r. - wykonalności tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z dnia 24 czerwca 2010 r. wydanego w sprawieo sygn. akt I 1 C 259/10, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów jej reprezentanta.

Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:

A. S.w 2010 r. złożyła do tut. Sądu pozew o rozwód. Został on zarejestrowany pod sygn. akt I 1 C 259/09. Wniosła w nim m.in.o zasądzenie odJ. S.na rzeczR.S., urodzonej18 lipca 2007 r., alimentów w kwocie po 800,00 zł miesięcznie. Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2010 r. wydanym w powyższej sprawie, Sąd Okręgowy w Sieradzuw pkt 3 zasądził odJ. S.na rzeczR.S.alimentyw wysokości po 500,00 zł miesięcznie,(dowód: pozew - k. 2 - 3 verte akt tut Sądu o sygn. I 1 C 259/09; odpis skrócony aktu urodzenia - k. 5 akt tut Sądu o sygn. I 1 C 259/09; wyrok - k. 14 - 14 verte akt tut Sądu o sygn. I 1 C 259/09).
Wyrokowi temu - w zakresie objętym pkt 3 - nadano klauzulę wykonalnościna mocy postanowienia tut. Sądu z dnia 18 października 2022 r. W oparciuo powyższy tytuł wykonawczy wszczęto postępowanie egzekucyjne,(dowód: wniosek - k. 1 - 4 akt egzekucyjnych o sygn. Kmp 31/22; tytuł wykonawczy- k. 5 akt egzekucyjnych o sygn. Kmp 31/22).
J. S.złożył skargę na czynności komornika - zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego - z uwagina przedawnienie roszczeń za okres wcześniejszy niż 3 lata przed wszczęciem egzekucji. Skarga ta została oddalona,(dowód: skarga - k. 4 - 6 akt Sądu Rejonowego w Łasku o sygn. akt I Co 1155/22; postanowienie - k. 12-12 verte akt Sądu Rejonowego w Łasku o sygn. akt I Co 1155/22).
Przed wszczęciem powyższego postępowania egzekucyjnegoJ. S.nie płacił alimentów na rzecz córki. Sporadycznie dawał jej różne kwoty pieniędzy w wysokości 300,00 - 500,00 zł, jako prezenty,(dowód: częściowo zeznania powoda - 86 - 86 verte i nagranie rozprawy z 12 września 2024 r.- płyta - koperta - k. 88, minuta od 00:03:34 do 00:21:15; zeznania pozwanej- 86 verte i nagranie rozprawy z 12 września 2024 r. - płyta - koperta - k. 88, minuta od 00:21:15 do 00:26:37).
Przeciwko powodowi toczy się postępowania karne dotyczące zarzutu niealimentacji (ma zaległość w wysokości około 100 000,00 zł). Pracujeon dorywczo, zarabia około 2 000,00 zł miesięcznie. Opłaca tzw. KRUS,(dowód: zeznania powoda - 86 - 86 verte i nagranie rozprawy z 12 września 2024 r.- płyta - koperta - k. 88, minuta od 00:03:34 do 00:21:15).
Powyższy stan faktyczny jest w części bezsporny, bowiem ustalonogo na podstawie dokumentów przedstawionych przez strony, które zostały sporządzone przez podmioty do tego uprawnione, w ramach przyznanychim kompetencji. Do tego autentyczność ich nie była kwestionowana i nie budziła wątpliwości Sądu.
Sąd uznał zeznania powoda za niewiarygodne w części, w której twierdził, że pokrywał koszty utrzymania pozwanej przed wszczęciem egzekucji i że z matką pozwanej ustalił, iż nie będzie ona dochodzić alimentów, gdyż w tym zakresiesą one gołosłowne, wzajemnie sprzeczne oraz sprzeczne z jasnymi i logicznymi zeznaniami pozwanej.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W myślart. 840 § 1 k.p.c.dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście (pkt 1); po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy,  na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne, a także na zarzucie potrącenia  (pkt 2); małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść (pkt 3).
Podstawę do uwzględnienia powództwa opozycyjnego zart. 840 § 1 pkt 2 k.p.c .mogą dawać tylko takie zdarzenia, które nastąpiły po powstaniu tytułu egzekucyjnego albo po zamknięciu rozprawy, po której wydano tytuł egzekucyjny i jednocześnie na skutek których zobowiązanie objęte tytułem wygasło.Są to wszelkie zdarzenia wywołujące taki skutek na gruncie prawa cywilnego materialnego (np. spełnienie świadczenia, potrącenie, odnowienie, przyjęcie innego świadczenia przez wierzyciela w zamian za objęte tytułem, niemożność świadczenia, zwolnienie z długu). Ponadto są to wszelkie zdarzenia wywołujące na gruncie prawa cywilnego taki skutek, że zobowiązanie objęte tytułem nie może być egzekwowane (przedawnienie, odroczenie terminu spełnienia świadczenia, rozłożenie świadczenia na raty itp.).
W niniejszej sprawie powód oparł swoje powództwo na zarzucie przedawnienia roszczenia objętego tytułem wykonawczym za okres od 16 lipca 2010 r. do 31 grudnia 2019 r.
Zważyć należy, iż zgodnie z aktualnym brzmieniem przepisuart. 125 § 1 k.c .roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd przedawnia się z upływem sześciu lat. Jeżeli stwierdzone w ten sposób roszczenie obejmuje świadczenia okresowe, roszczenie o świadczenie okresowe należne w przyszłości przedawnia się z upływem trzech lat.
W ocenie Sądu brak było jednak podstaw do uznania, że roszczenie stwierdzone prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Sieradzu uległo przedawnieniu, a to z uwagi na treśćart. 121 pkt 1 k.c., z którego wynika, że bieg  przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu co do roszczeń, które przysługują dzieciom przeciwko rodzicom - przez czas trwania władzy rodzicielskiej (czyli w zasadzie do uzyskania pełnoletności).
Mając jednak na uwadze dalsze twierdzenia powoda, które zaprezentował na ostatnie rozprawie, trzeba dodać, że zgodnie z treściąart. 843 § 3 k.p.c.podstawę do uwzględnienia powództwa o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego mogły stanowić jedynie zarzuty wskazane w pozwie. Jak stanowi powyższy przepis w pozwie powód powinien przytoczyć wszystkie zarzuty, jakiew tym czasie mógł zgłosić, pod rygorem utraty prawa korzystania z nichw dalszym postępowaniu. Nałożony obowiązek wyczerpującego przytoczeniaw pozwie zarzutów ma charakter bezwzględny, a uchybienie temu obowiązkowi powoduje pozbawienie prawa zgłaszania tych zarzutów w dalszym toku postępowania. Po stronie zaś sądu rozpoznającego sprawę rodzi obowiązek pominięcia spóźnionych zarzutów jako sprekludowanych, (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2013 r., sygn. akt V CSK 271/12,Lex nr 1375499 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 15 lutego 2018 roku, sygn. I ACa 814/17, Lex nr 2478500).
Z tych dalszych twierdzeń powoda wynika, iż działania matki pozwanej (m.in. złożenie wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego)są niesprawiedliwe, sprzeczne z wcześniejszymi ustaleniami, według których nie miała ona dochodzić alimentów. Ponadto powód twierdził, iż jego sytuacja życiowa jest bardzo trudna. Twierdzenia te pojawiły się w toku postępowania, zatem są spóźnione. Należy je rozpatrywać jedynie przez pryzmatart. 5 k.c., który nie może być samodzielną podstawą powództwa przeciwegzekucyjnego (patrz: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 1999 r., II CKN 151/98, OSNC 1999, nr 7- 8, poz.134 i  wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 2016 r., I CSK 269/15).
Mając powyższe na uwadze oraz to, że powód nie wykazał także innych przesłanek pozwalających na pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, bowiem nie przedstawił na te fakty żadnego dowodu, a zatem nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu zart. 6 k.c., Sąd orzekł, jak w pkt 1 wyrokui powództwo oddalił.
Z uwagi na trudną sytuację finansową powoda, Sąd nie obciążyłgo brakującymi kosztami sądowymi, o czym orzekł, jak w pkt 2 wyroku,na podstawieart. 102 k.p.c.
O kosztach reprezentanta małoletniej pozwanej, Sąd orzekł, jak w pkt3 wyroku, na podstawieart.  99 
3
         k.r.io. w zw. z § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. z 2018 r., poz. 536) oraz w zw. z § 2 ust. 6  rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn., Dz. U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.).