Sąd Okręgowy w Przemyślu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 376/15
Data wyroku: 2015-06-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kicman
Słowa kluczowe: Emerytura Wcześniejsza
Podstawa prawna: 1.	art 184 w zw. z art 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm.).

Sygn. akt III U 376/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 czerwca 2015 r.
Sąd Okręgowy w Przemyślu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
PrzewodniczącySSO Anna Kicman
Protokolantst. sekr. sądowy Katarzyna Maziarczyk - Kotwica
po rozpoznaniu w dniu17 czerwca 2015 r. w Przemyślu
na rozprawie
sprawyT. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wR.
oemeryturę
na skutek odwołaniaT. W.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.
z dnia10 kwietnia 2015 r.,znak:(...)

I
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcyT. W.prawo do emerytury, począwszy od 23 marca 2015 r.,

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wR.na rzecz wnioskodawcy kwotę 60 zł (słownie złotych: sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt III U 376/15

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 17 czerwca 2015 r.
Decyzją z dnia 10 kwietnia 2015 r., znak:(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił wnioskodawcyT. W.przyznania emerytury.
W podstawie prawnej powołanoart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2013, poz. 1440 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrówz dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43 ze zm.).
W uzasadnieniu wskazano, że Zakład odmówił przyznania emerytury, ponieważ do dnia 1 stycznia 1999 r. nie został udowodniony wymagany 15–letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. Pozostałe warunki zostały spełnione. ZUS nie zaliczył do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wB.w okresie od 1 lutego 1976 r. do 30 kwietnia 1991 r., tj. 15 lat i 3 miesięcy, ponieważ z angaży wynikało, że wnioskodawca pracował na łączonych stanowiskach.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył w dniu 4 maja 2015 r. wnioskodawcaT. W., zaskarżając ją w całości i zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, a toart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw związku z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze poprzez błędne przyjęcie, że wnioskodawca nie spełnia wynikających z ww. przepisów przesłanek do przyznania emerytury, a w szczególności, że wnioskodawcaw dniu wejścia w życie ustawy nie osiągnął wynoszącego co najmniej 15 lat okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach, wykonywanego stalei w pełnym wymiarze czasu pracy, obowiązującym na danym stanowisku pracy jako spawacz i maszynista koparki oraz ładowarki.
Wskazując na powyższe wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji ZUS i przyznanie mu prawa do emerytury od 23 marca 2015 r.; zasądzenie od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy kosztów procesu według norm przepisanych.
Na uzasadnienie swojego stanowiska podał, że przez okres od 1 lutego 1976 r. do 30 czerwca 1981 r. był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku spawacza wPaństwowym Ośrodku (...)wB., co odpowiada pracy w szczególnych warunkach wymienionejw cytowanym wyżej rozporządzeniu w wykazie A, dziale XIV - „Prace różne”, pod pozycją 12 - „Prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym”. Praca wnioskodawcy polegała wówczas na wykonywaniu prac spawalniczych i ślusarskich przy produkcji przyczep kłonicowych(...)i(...)oraz ścian /burt/ do samochodów(...), a także przyczep(...). Cięcie materiału /rur kwadratowych/ odbywało się na tzw. „pile gumówce”, w której narzędziem tnącym jest tarcza ścierna, która powodowała zadymienie, jak podczas procesu spawania. Następnie w okresie od 1 lipca 1981 r. do 30 kwietnia 1991 r. wnioskodawca był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku maszynisty koparkii ładowarki, co odpowiada pracy w szczególnych warunkach wymienionej rozporządzeniu w wykazie A, dziale V - „W budownictwie i przemyśle materiałów budowalnych”, pod pozycją 3 - „Prace maszynistów ciężkich maszyn budowalnych lub drogowych”. Wskazał, iż zostało wystawione świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach przezM. O.Syndyka Masy UpadłościPaństwowego Ośrodka (...)wB.w likwidacji z dnia 1 grudnia 1994 r., w którym w/w okresy zostały wykazane. Na potwierdzenie charakteru zatrudnienia wnioskodawca powołał się ponadto na zeznania świadków, jak również wniósł o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy na okoliczność ustalenia, czy praca wnioskodawcy była wykonywanaw warunkach szczególnych w okresie od 1 lutego 1976 r. do 30 kwietnia 1991 r.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawartew zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu podniesiono, że wnioskodawca we wnioskuo emeryturę zawarł oświadczenie, że nie jest członkiem OFE; w dniu(...)ukończył 60 lat; posiada wymagany ogólny staż pracy, tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. Jednakże nie wykazał, iż przed 1 stycznia 1999 r. posiada wymagany 15-letni staż pracy wykonywanejw warunkach szczególnych. Na podstawie przedłożonego świadectwa pracyw szczególnych warunkach z dnia 1 grudnia 1994 r. wynika, iż pracaw szczególnych warunkach przypada na okres zatrudnienia od 1 lutego 1976 r. do 30 czerwca 1981 r. i od 1 lipca 1981 r. do 30 kwietnia 1991 r.wPaństwowym Ośrodku (...)wB., jednakże kopia dokumentacji osobowej oraz ogólne świadectwo pracy wskazuje, iżw spornym okresie wnioskodawca był zatrudniony na stanowiskach: ślusarz, operator, monter, kierowca koparko – spycharki i spawacz, cow ocenie Zakładu nie pozwala na uznanie, iż powyższy okres stanowi pracęw warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Sąd Okręgowy w Przemyślu ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaT. W.,ur. (...), w dniu 26 lutego 2015 r. złożył wniosek o emeryturę, oświadczając w nim równocześnie, że nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Do wniosku dołączył świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 1 grudnia 1994 r. wystawione przez Syndyka Masy UpadłościPaństwowego Ośrodka (...)wB.w likwidacji, z którego wynika, że wnioskodawca był zatrudniony wPaństwowym Ośrodku (...)wB.od 1 września 1970 r. do 11 października 1994 r., gdzie wykonywał pracę w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku spawacza od 1 lutego 1976 r. do 30 czerwca 1981 r. oraz maszynisty koparki i ładowarki od 1 lipca 1981 r. do 30 kwietnia 1991 r., wymienione w dziale XIV, poz. 12, pkt 1 oraz w dziale V, poz. 3, pkt 1 wykazu stanowiącego załącznik do zarządzenia nr 16 Ministra Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 31 marca 1988 r.w sprawie stanowisk pracy, na których wykonywane są prace w szczególnych warunkach; kserokopie angaży dotyczących zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wB.. Z dokumentacji zalegającej w tych aktach wynika, że wnioskodawca z dniem 1 września 1970 r. został zatrudniony jako uczeń praktycznej i teoretycznej nauki zawodu. Z dniem 25 lipca 1973 r. wnioskodawca został zatrudniony w charakterze pracownika fizycznegow dziale produkcji. Od dnia 1 lipca 1974 r. został zatrudniony w charakterze montera podwozi ciągnikowych. Z dniem 21 stycznia 1976 r. powierzono mu obowiązki brygadzisty brygady monterskiej w dziale produkcji. Od dnia 1 sierpnia 1976 r. został przeniesiony na stanowisko ślusarza - monteraw dziale produkcji. Od dnia 1 września 1980 r. zajmował stanowisko ślusarza. Z dnie 1 września 1982 r. został przeniesiony na stanowisko operatora (z angażu z dnia 1 maja 1984 r. wynika, że wnioskodawca był operatorem koparko-ładowarki; z angażu z dnia 1 września 1985 r. – operator sprzętu). Z dniem 2 stycznia 1987 r. powierzono wnioskodawcy obowiązki operatora – spawacza. Z dniem 1 kwietnia 1987 r. wnioskodawca był zatrudniony jako operator – spawacz – kierowca. Od dnia 1 maja 1988 r. wnioskodawca pracował jako operator; z dniem 1 lipca 1989 r. – operator – spawacz – kierowca; od dnia 1 września 1989 r. – operator; z dniem 23 października 1989 r. – operator sprzętu; od dnia 1 października 1990 r. – operator – mechanik. Z dniem 1 maja 1991 r. wnioskodawca został zatrudniony na stanowisku portiera na czas określony od dnia 1 maja 1991 r. do dnia 31 lipca 1991 r., od 1 sierpnia 1991 r. do 31 grudnia 1991 r., od 1 stycznia 1992 r. do 31 marca 1992 r., od 1 kwietnia 1992 r. do 30 czerwca 1992 r., od 1 lipca 1992 r. do 30 września 1992 r., od 1 października 1992 r. do 31 grudnia 1992 r., od 1 stycznia 1993 r. do 31 stycznia 1993 r., od 1 lutego 1993 r. do 28 lutego 1993 r., od 1 marca 1993 r. do 31 marca 1993 r., od 1 kwietnia 1993 r. do 31 maja 1993 r., a następnie od dnia 1 czerwca 1993 r. na czas nieokreślony.
Wnioskodawcy zostało wystawione również ogólne świadectwo pracyz dnia 29 grudnia 1995 r., z którego wynika, że był zatrudnionywPaństwowym Ośrodku (...)wB.od 1 września 1970 r. do 28 lutego 1994 r. w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowiskach ślusarz-monter, kierowca koparko-spycharki(...), spawacz, portier.
Na podstawie całości zgromadzonej w aktach sprawy dokumentacji, decyzją z dnia 10 kwietnia 2015 r., ZUS odmówił wnioskodawcy przyznania emerytury, ponieważ do dnia 1 stycznia 1999 r. nie został udowodniony wymagany 15–letni okres pracy w szczególnych warunkach, wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Organ rentowy uznał, że wnioskodawca wykazał ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Dowód – akta emerytalne wnioskodawcy:
- wniosek o emeryturę z dnia 26.02.2015 r.,
- świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach z dnia 1.12.1994 r. wystawione przez Syndyka Masy Upadłości(...)wB.w likwidacji,
- kserokopie angaży dotyczących zatrudnienia w(...)wB.,
- decyzja ZUS z dnia 10.04.2015 r.
Ponadto Sąd ustalił, że wnioskodawca został w 1970 r. zatrudnionywPaństwowym Ośrodku (...)wB., jako uczeń praktycznej nauki zawodu. Po 3 latach nauki pozostał w zakładzie pracy, gdzie pracował jako pracownik fizyczny, monter.
W dniu 10 czerwca 1974 r. wnioskodawca ukończył kurs spawania. Po tym czasie pracował jeszcze jako monter i od 1976 r. rozpoczął pracę na stanowisku spawacza w dziale produkcji. W ramach swoich obowiązków głównie spawał burty – przyczepy, osie, kołowroty. W razie potrzeby musiał również szlifować tarczą i ciąć gumówką rury do przyczep, burt. Często pracownicy pracowali ponad pełny wymiar czasu pracy, a więc- 8 godzin,z tego około 8-9 godzin zajmowało wnioskodawcy spawanie, a dodatkowo prace ślusarskie – 1-1,5 godziny, które jednak były wykonywanew bezpośrednim sąsiedztwie stanowisk spawalniczych na wydziale produkcyjnym. Praca odbywała się w hałasie, zapyleniu, zadymieniu.
Od 1981 r. wnioskodawca został przeniesiony do działu transportu i wówczas pracował jako operator koparki. Pracował na koparko-spycharce „Białoruś” i wykonywał roboty ziemne przy budowie dróg – rozgarnianie żwiru, kopanie rowów, załadunek żwiru. Praca była świadczona przez cały rok.
W 1991 r. wnioskodawca na krótko powrócił jeszcze do pracy w dziale produkcji, gdzie pracował jako spawacz. W tym czasie pracował przy produkcji przyczep dla wojska(...)
Od dnia 1 maja 1991 r. wnioskodawca został zatrudniony na stanowisku portiera i stanowisko to zajmował do końca zatrudnienia w tym zakładzie pracy, a więc do 11 października 1994 r.
Dowód:
- dokumentacja zawarta w aktach osobowych wnioskodawcy z okresu zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wB.,
- zeznania świadkaZ. N.,
- zeznania świadkaJ. Ł.,
- zeznania świadkaE. R.,
- przesłuchanie wnioskodawcy.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodówz dokumentów zgromadzonych w aktach emerytalnych wnioskodawcy oraz w aktach osobowych wnioskodawcy, których domniemanie prawdziwości wynika zart. 244 i nast. k.p.c., a nadto ich wiarygodność nie została obalona przez żadną ze stron.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaZ. N.,J. Ł.iE. R.oraz wnioskodawcyT. W., jako logiczne, spójne, wzajemnie się uzupełniające. Wynika z nich jednoznacznie charakter zatrudnienia, zajmowane stanowiska pracy, rodzaje powierzonych wnioskodawcy obowiązków w spornym okresie zatrudnienia wPaństwowym Ośrodku (...)wB.. Zarówno świadkowie, jak i wnioskodawca wskazywali, że stanowiska pracy wynikające z angaży nie znajdowały potwierdzenia w rzeczywiście zajmowanych stanowiskach pracy. Angaże były często zmieniane z uwagi na podwyżki wynagrodzenia, natomiast co do nazwy wpisanego w nich stanowisk pracownicy nie przykładali większej wagi. Należy zaznaczyć również, że wnioskodawcy Syndyk Masy Upadłości(...)B.wystawił świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, w którym wskazał na okres, kiedy zatrudnienie wnioskodawcy w tym zakładzie pracy było pracą wykonywaną w szczególnych warunkach. Charakter zatrudnienia wnioskodawcy w spornym okresie został jednocześnie potwierdzony w toku prowadzonego w sprawie postępowania dowodowego, na podstawie dowodów osobowych z zeznań świadków i wnioskodawcy.
Sąd oddalił wniosek dowodowy o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu bhp, bowiem okoliczność, czy praca była wykonywana w szczególnych warunkach jest kwestią zakwalifikowania danej pracy do pracy w warunkach szczególnych. Praca w szczególnych warunkach to w istocie określona sytuacja faktyczna, natomiast o kwalifikacji prawnej decyduje Sąd, a nie biegły (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2014 r., III UK 196/13, LEX nr 1540140). Sąd w toku postępowania ustalił, jakie prace wykonywał wnioskodawca w spornym okresie, natomiast o zakwalifikowaniu ich do pracy w szczególnych warunkach nie może decydować biegły.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcyT. W.należy uznać za uzasadnione.
Na podstawieart. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t. j. Dz. U.z 2013 r. poz. 1440 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianegow art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa(ust. 2 art. 184).
Zgodnie zart. 32 ust. 1powołanej wyżejustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychubezpieczonym urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949 r., będącym pracownikami, o których mowawust. 2 i 3, zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, przysługuje emerytura w wieku niższym niż określony wart. 27 ust. 2 i 3.
Przy ustalaniu okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze nie uwzględnia się: okresów niewykonywania pracy, za które pracownik otrzymał po dniu 14 listopada 1991 r. wynagrodzenie lub świadczenia z ubezpieczenia społecznego w razie chorobyi macierzyństwa (art. 32 ust. 1a pkt 1).
Dla celów ustalenia uprawnień, o których mowa w ust. 1, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia (art. 32 ust. 2).
Wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust. 2 i 3 przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych (ust. 4 art. 32).
Przepisy dotychczasowe to rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Zgodnie z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43ze zm.) - pracownik, który wykonywał pracę w szczególnych warunkach określonych w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeśli osiągnął wiek emerytalny wynoszący 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn, ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Ponadto według § 2 ust. 1 cyt. rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonychw rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.
Okresy pracy w szczególnych warunkach stwierdza zakład pracyna podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania pracw szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie pracy.
W myśl § 3 powołanego rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej "wymaganym okresem zatrudnienia", uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 latdla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymido okresów zatrudnienia.
Bezspornym jest, iż wnioskodawca w dniu(...). ukończył 60 lat; we wniosku o emeryturę zawarł oświadczenie, iż nie jest członkiem OFE; a ponadto wykazał na dzień 1 stycznia 1999 r. wymagany okres zatrudnienia wynoszący co najmniej 25 lat dla mężczyzn.
Istotą sporu w niniejszej sprawie była natomiast kwestia ustalenia, czy wnioskodawca był zatrudniony co najmniej 15 lat w warunkach szczególnych.
Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe wykazało, żeT. W.był zatrudniony w warunkach szczególnych w(...)wB.od 1 lutego 1976 r. do 30 kwietnia 1991 r., stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, od 1 lutego 1976 r. na stanowisku spawacza, a od 1 lipca 1981 r. na stanowisku operatora koparko-spycharki.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, iż w okresie, kiedy wnioskodawca zajmował stanowisko spawacza, prace spawalnicze wykonywał około 8-9, a dodatkowo wykonywał również prace ślusarskie – cięcie, szlifowanie, które zajmowały mu 1-1,5 godziny, jednakże były one wykonywane w bezpośrednim sąsiedztwie stanowisk spawalniczych na wydziale produkcyjnym, a zatem w ocenie Sądu te prace również należy zaliczyć do prac w szczególnych warunkach.
Stanowiska zajmowane przez wnioskodawcę wymienione zostaływ rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lubw szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.) w wykazie A, dziale V – „W budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych”, poz. 3 –„Prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych”, dziale XIV – „Prace różne”, poz. 12 – „Prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym” oraz w załączniku nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracyw zakładach pracy, podległych ministrowi budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych, na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach w wykazie A, dziale V, poz. 3, pkt 1 – „maszynista kopareki ładowarek jednonaczyniowych i wielonaczyniowych”, dziale XIV, poz. 12, pkt 1 – „spawacz elektryczny i gazowy”, pkt 6 – „pracownicy zatrudnieniw bezpośrednim sąsiedztwie stanowisk spawalniczych w wydziałach spawalniczych”.
Podkreślenia wymaga również, iż w postępowaniu przed sądami pracyi ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi dowodami przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, w tym również zeznaniami świadków i stron.
W postępowaniu wszczętym odwołaniem od decyzji organu rentowego Sąd kieruje się regułami dowodzenia określonymi wart. 227-309 k.p.c., zwłaszcza że w przepisach regulujących postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 4778i nast. k.p.c.) nie ma jakichkolwiek odrębności lub ograniczeń. Przeciwnie,art. 473 § 1 k.p.c.stanowi,że w sprawach z tego zakresu nie stosuje się przepisów ograniczających dopuszczalność dowodu ze świadków i z przesłuchania stron, co oznacza,że fakty, od których uzależnione jest prawo do emerytury i rentyoraz wysokość tych świadczeń, mogą być wykazywane wszelkimi środkami dowodowymi, w tym także zeznaniami świadków i stron.
Z poczynionych wyżej ustaleń wynika, że wnioskodawca na dzień 1 stycznia 1999 r. wykazał ponad 15 lat pracy w warunkach szczególnych,a tym samym spełnił wszystkie przesłanki niezbędne do przyznania mu prawa do emerytury w świetle wyżej powołanych przepisów.
Zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.o emeryturach i rentach z FUS, świadczenia wypłaca się poczynając od dnia powstania prawa do tych świadczeń, nie wcześniej jednak niż od miesiąca,w którym zgłoszono wniosek lub wydano decyzję z urzędu.
W niniejszej sprawie wnioskodawca wszystkie przesłanki do nabycia świadczenia spełnił od dnia 23 marca 2015 r., a więc od ukończenia 60 roku życia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa orzeczono, jak w punkcie I sentencji wyroku.
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie przepisówart. 98 k.p.c.iart. 108 § 1 k.p.c.oraz§ 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).