Sąd Okręgowy w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2686/21
Data wyroku: 2021-11-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Michał Siemieniec

Sygn. akt I C 2686/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 listopada 2021 r.
Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia del. Michał Siemieniec
Protokolant: osobiście
po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2021 r. w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaW. K.
przeciwkoK. W.
o ochronę dóbr osobistych i zadośćuczynienie
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 2686/21

UZASADNIENIE WYROKU
Pozwem z dnia 15 września 2021 r. powódW. K.wniósł w ramach żądania ochrony dóbr osobistych o zasądzenie od pozwanejK. W.kwoty 200.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem zadośćuczynienia. Ponadto, powód wniósł o ,,jawną sprawiedliwą rozprawę z respektowaniem jego prawa naturalnego potwierdzonego i jego wolnej woli i z nakazem mówienia prawdy” oraz zasądzenie publicznych przeprosin w postaci oświadczenia, w którym będą przeprosiny przesłane do niego, a on opublikuje je na swoim portalu społecznościowym.
W uzasadnieniu powód wskazał, że naruszone zostały jego dobra osobiste w postaci dobrego imienia, godności oraz wizerunku. Wywodził, iż został znieważony, pomówiony przez zarzucanie mu, że poprzez rozwieszanie banerów, głośne krzyki i uruchamianie syreny alarmowej zakłócił spokój i porządek publiczny, mimo, że nie było w jego ocenie żadnych dowodów potwierdzających te zarzuty. Zgodnie z twierdzeniem powoda, pozwana sędziaK. W.dążyła do ,,ukarania i zastraszania i niepotrzebnych działań i przedłużania sprawy”.
Do pozwu załączono: kopię wyroku Sądu Rejonowego w Chrzanowie, II Wydziału Karnego z dnia 22 czerwca 2021 roku, sygn. akt II W 1077/20 wraz z uzasadnieniem, protokół rozprawy w sprawie o wykroczenie z dnia 12 maja 2021 roku, kopię listu adwokackiego z dnia 26 maja 2021 roku, postanowienia Sądu Rejonowego w Chrzanowie, II Wydziału Karnego z dnia 12 maja 2021 roku, sygn. akt II W 1077/20, postanowienia Sądu Rejonowego w Chrzanowie, II Wydziału Karnego z dnia 14 czerwca 2021 roku, sygn. akt II W 1077/20, wniosek o ukaranie w postępowaniu o wykroczenie z dnia 23 listopada 2020 roku, kopię wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Chrzanowie, II Wydziału Karnego z dnia 27 listopada 2020 roku, sygn. akt II W 1077/20.

W oparciu o twierdzenia pozwu i dokumenty przedstawione przez powoda sąd ustalił następujący stan faktyczny

PozwanaK. W.jest Sędzią Sądu Rejonowego w Chrzanowie, orzeka w II Wydziale Karnym.
Przeciwko powodowiW. K.toczyło się przed Sądem Rejonowym Chrzanowie pod sygn. akt II W 1077/20 postępowanie o wykroczenie z oskarżenia Komisariatu Policji wA..W. K.został obwiniony o to, że w dniu 19 czerwca 2020 roku około godz. 18:00 naulicy (...)w miejscowościR., woj.(...), poprzez rozwieszanie banerów, głośne krzyki i uruchamianie syreny alarmowej zakłócił spokój i porządek publiczny tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 k.w.
W dniu 22 czerwca 2021 roku pozwana jako przewodnicząca składu sędziowskiego wydała wyrok uniewinniającyW. K.od zarzucanego mu czynu, po ustaleniu, że obwiniony wykroczenia nie popełnił, gdyż w ogóle nie dopuścił się zachowań, jakie mu zarzucono.
[ dowód:wyrok Sądu Rejonowego w Chrzanowie, II Wydział Karny z dnia 22 czerwca 2021 roku, sygn. akt II W 1077/20 wraz z uzasadnieniem].

Sąd zważył, co następuje

Powództwo podlegało oddaleniu już na wstępnym etapie, jeszcze przed doręczeniem pozwu pozwanej, ze względu na oczywistą bezzasadność.
Przepisart. 1911§ 1 k.p.c.stanowi, że jeżeli z treści pozwu i załączników oraz okoliczności dotyczących sprawy, a także faktów, o których mowa wart. 228 k.p.c., wynika oczywista bezzasadność powództwa, stosuje się przepisy § 2-4. Stanowią one, że gdyby czynności, które ustawa nakazuje podjąć w następstwie wniesienia pozwu, miały być oczywiście niecelowe, można je pominąć; w szczególności można nie wzywać powoda do usunięcia braków, uiszczenia opłaty, nie sprawdzać wartości przedmiotu sporu ani nie przekazywać sprawy (§ 2); sąd może oddalić powództwo na posiedzeniu niejawnym, nie doręczając pozwu osobie wskazanej jako pozwany ani nie rozpoznając wniosków złożonych wraz z pozwem (§ 3). Treść pozwu i załączonych do niego dokumentów prowadzi do jednoznacznego wniosku, że w niniejszej sprawie należało uznać powództwo za oczywiście bezzasadne i wobec tego zastosowaćart. 1911k.p.c.
Oczywista bezzasadność powództwa zachodzi w takiej sytuacji, kiedy powód wnosi pismo, z którego co prawda wynika żądanie rozstrzygnięcia sporu o charakterze sprawy cywilnej (a zatem nie ma zastosowaniaart. 1861k.p.c.— czyli pismo wniesione jako pozew nie podlega zwrotowi), oraz kiedy podnosi roszczenie, co do którego droga sądowa jest dopuszczalna (a zatem nie ma zastosowaniaart. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.— czyli pozew nie podlega odrzuceniu) — ale jednocześnie każdy prawnik „z góry”, bez dogłębnej analizy stanu faktycznego czy skomplikowanych rozważań prawnych jest w stanie stwierdzić, że powództwo musi być oddalone.
Biorąc pod uwagę powyższe kryteria należy uznać, że zastosowanie w niniejszej sprawieart. 1911k.p.c.było usprawiedliwione, a nawet konieczne. Żądanie zgłoszone przez powoda dotyczące zasądzenia na jego rzecz 200.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia oraz żądanie przeprosin podlegają rozpoznaniu na drodze sądowej i dotyczą rozstrzygnięcia sporu o charakterze sprawy cywilnej. Jednocześnie jednak treść pozwu oraz załączonych do niego dokumentów wskazuje, że powództwo jest oczywiście bezzasadne, albowiem bez potrzeby dokładnej analizy sprawy pod względem faktycznym i prawnym jest jasne, że nie ma podstawy do udzielenia powodowi merytorycznej ochrony prawnej, a z samej treści pozwu jasno wynika, że powodowi nie przysługuje roszczenie względem pozwanego, żądane w pozwie na podstawie przytoczonych okoliczności.
Uwzględnienie roszczenia z tytułu ochrony dóbr osobistych wymaga wykazania, iż doszło do naruszenia skonkretyzowanych dóbr osobistych powoda na skutek działania pozwanej (art. 23i24k.c.). Tymczasem z powołanych przezW. K.na uzasadnienie żądania okoliczności faktycznych, w oczywisty sposób, bez dalszego badania, wynika, iż zachowaniu pozwanej nie można przypisać cech bezprawności. Oczywistym jest, że korzystne dla powoda rozstrzygnięcie zapadłe w sprawie karnej- z obiektywnego punktu widzenia - a taki wymagany jest przy ocenie czy doszło do naruszenia dóbr osobistych - nie skutkowało naruszeniem dóbr osobistych powoda, a w szczególności jego dobrego imienia, godności i wizerunku. Niezależnie od tego, pozwana działała wykonując obowiązki sędziego i jej zachowaniu nie można przypisać w żadnej mierze bezprawności. To nie sędzia, wbrew temu, co zdaje się sugerować powód, obwiniła go o popełnienie wykroczenia, a wręcz przeciwnie - uniewinniła go od tego zarzutu. Również sposób prowadzenia postępowania w świetle protokołów rozprawy, dołączonych przez powoda nie budził zastrzeżeń, a dokonane czynności procesowe miały umocowanie w przepisach prawa.
Wytoczone w niniejszej sprawie powództwo, jako pozbawione logicznego związku z przytoczonymi przez powoda twierdzeniami i okolicznościami faktycznymi należało uznać za oczywiście bezzasadne i oddalić na wstępnym etapie postępowania.
Na podstawieart. 1911§ 3 k.p.c.sąd - wobec uznania powództwa za oczywiście bezzasadne - zaniechał rozpoznania wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych. Dodać należy, że oddalenie powództwa na tej podstawie skutkuje nieobciążaniem powoda kosztami sądowymi – w myśl art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2015 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. 2019 poz. 785 ze zm. t.j.).
Sędzia del. Michał Siemieniec