Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 714/22
Data wyroku: 2023-07-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSR (del) Paweł Kowalczyk
Słowa kluczowe: Naprawienie szkody
Podstawa prawna: art. 361 k.c., art. 363 k.c.

Sygn. akt XIII Ga 714/22

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 marca 2022 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieściaw Łodzi – w sprawie z powództwaJ. W.–(...)wK.przeciwko(...)Spółka Akcyjna wW.o zapłatę kwoty 15.400,00 zł zasądził od pozwanego – określonego jako(...)Spółka Akcyjna wW.– na rzecz powodaJ. W.kwotę 15.400,00 zł z ustawowymi odsetkamiza opóźnienie od kwoty 5.500,00 zł od dnia 26 listopada 2019 r. do dnia zapłatyoraz od kwoty 9.900,00 zł od dnia 2 listopada 2021 r. do dnia zapłaty (punkt 1. wyroku), oddalił powództwo w pozostałym zakresie (punkt 2. wyroku), zasądził od pozwanego – wskazanego jako(...)Spółka AkcyjnawW.– na rzecz powodaJ. W.kwotę 3.117,00 zł tytułem kosztów procesu (punkt 3. wyroku) oraz nakazał pobrać od pozwanego – określonego jako(...)Spółka Akcyjna wW.– na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzikwotę 337,44 zł tytułem nieopłaconych kosztów sądowych (punkt 4. wyroku).
Orzeczenie Sądu pierwszej instancji – w zakresie punktu 1. wyroku ponad zasądzonąna rzecz powoda kwotę 2.084,95 zł, tj. co do kwoty 13.315,05 zł wraz z należnościami ubocznymi – ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 3.415,05 zł od dnia 26 listopada 2019 r. do dnia zapłaty oraz od kwoty 9.900,00 zł od dnia 2 listopada 2021 r. do dnia zapłaty- zostało zaskarżone apelacją przez pozwanego(...)Spółka Akcyjna wW.. Strona pozwana zarzuciła rozstrzygnięciu Sądu Rejonowego:

1
naruszenie przepisów prawa materialnego –art. 361 § 1 kcpoprzez uznanie, że normalnym następstwem szkody było powstanie rynkowego ubytku wartości pojazduw kwocie 15.400,00 zł i zakres obowiązku odszkodowawczego pozwanegojest wyznaczony tym wariantem ustalenia rynkowego ubytku wartości;

2
naruszenie przepisów prawa procesowego:

-

art. 233 § 1 kpcpoprzez brak wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dowodu z dokumentu w postaci decyzji pozwanego z dnia 3 stycznia 2020 r. o przyznaniu odszkodowania tytułem rynkowego ubytku wartości w kwocie 3.263,41 zł (2.926,83 zł netto + 50 % VAT) i pominięciu faktu wypłaty kwoty 3.263,41 zł co winno skutkować pomniejszeniem zasądzonej kwoty o kwotę przyznanego dotychczas odszkodowania, podczas gdy przy zasądzeniu kwoty 15.400,00 zł Sąd nie uwzględnił dotychczas wypłaconego odszkodowania;

art. 233 § 1 kpcpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodóww szczególności dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu kosztorysowaniai wyceny pojazdów i uznanie, że rynkowy ubytek wartości pojazdu winien zostać ustalony w oparciu o obserwację biegłego rynku handlu pojazdami bez poparcia stanowiska biegłego konkretnymi ofertami sprzedaży pojazdu, które potwierdzałyby twierdzenia biegłego w zakresie ubytku wartości pojazdu po naprawie o 5 % w stosunku do wartości pojazdu nieuszkodzonego podczas gdy rozważania biegłego w tym zakresie miały charakter hipotetyczny i teoretyczny a rynkowy ubytek wartości ustalonyw oparciu o system ekspercki, uwzględniający prawidłowo wykonaną naprawę wynosił 5.900,00 zł brutto,

art. 229 kpcpoprzez nieuznanie za przyznany fakt rozliczenia i wypłaty odszkodowania w kwocie netto + 50 % VAT i zasądzenie odszkodowania w kwocie brutto,podczas gdy powód nie kwestionował zasadności rozliczenia odszkodowaniaprzy uwzględnieniu możliwości odliczenia 50 % VAT a zatem zasądzona kwota winna zostać pomniejszona o 50 % podatku VAT.

Podnosząc wskazane wyżej uchybienia Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi(...)Spółka Akcyjna wW.domagał się zmiany zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w punkcie 1. zaskarżonego wyroku co do kwoty 13.315,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienieod kwoty 3.415,05 zł od dnia 26 listopada 2019 r. do dnia zapłaty i od kwoty 9.900,00 złod dnia 2 listopada 2021 r. do dnia zapłaty, zmiany rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów procesu – stosownie do wyniku postępowania apelacyjnego oraz zasądzenia od powodana rzecz pozwanego kosztów procesu oraz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu w pierwszej i drugiej instancji według norm przepisanych.
J. W.w odpowiedzi na apelację wniósł o jej oddalenie i zasądzenie na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji.
Sąd Okręgowy zważył:
Apelacja strony pozwanej częściowo zasługiwała na uwzględnienie co – w oparciu o przepisart. 386 § 1 kpc– skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku.
Przed dokonaniem oceny zasadności zarzutów apelacyjnych strony pozwanej – w oparciuo przepisart. 350 § 3 kpc– należało z urzędu sprostować wyrok Sądu Rejonowego dla Łodzi– Śródmieścia w Łodzi w zakresie dotyczącym oznaczenia w jego treści nazwy pozwanego.
Jak bowiem wynika z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącego pozwanego (KRS nr(...)) uchwałami nadzwyczajnych walnych zgromadzeń wspólników(...)Spółka AkcyjnawW.(będącej spółką przejmującą) i(...)Spółka Akcyjna wW.(spółka przejmowana) zdecydowano o połączeniu tych spółekprzez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą w trybie przepisuart. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych(t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1467 z późn. zm.) z jednoczesną zmianą nazwy (firmy) spółki przejmującej – z(...)Spółka Akcyjna wW.na(...)Spółka Akcyjna wW.. Mającna względzie tę okoliczność jak również fakt, iż zmiany te zostały ujawnione w rejestrze przedsiębiorców w dniu 9 kwietnia 2021 r. – rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji(tym bardziej iż strona pozwana poinformowała o nich w piśmie procesowymz dnia 26 listopada 2021 r. - k. 146 – 148) – powinno było uwzględniać modyfikację w zakresie firmy strony pozwanej. Zaniechanie określenia właściwej firmy pozwanego przez Sąd Rejonowy skutkować musiało – dokonanym przez Sąd drugiej instancji w oparciu o przepisart. 350 kpc– sprostowaniem oznaczenia pozwanego w wyroku z dnia 8 marca 2022 r. wydanym w sprawie XII GC 587/20 poprzez wpisanie w miejsce użytej nazwy „(...)Spółka Akcyjna wW.” nazwy „(...)Spółka Akcyjna wW.”.
Odnosząc się do zarzutów apelacyjnych strony pozwanej w pierwszej kolejności należało ocenić zasadność twierdzeń(...) Spółka AkcyjnawW.dotyczących naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania gdyż wnioskiw tym zakresie – ze swej istoty – determinują rozważania co do pozostałych zarzutów apelacyjnych (dotyczących naruszenia przepisów materialnoprawnych) - bowiem jedynie nieobarczone błędem ustalenia faktyczne, będące wynikiem należycie przeprowadzonego postępowania dowodowego, mogą być podstawą oceny prawidłowości kwestionowanego rozstrzygnięcia w kontekście twierdzeń o naruszeniu przepisów prawa materialnego.
Nie mógł zasługiwać na uwzględnienie zarzut strony skarżącej – sprowadzający siędo przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów (w szczególności dowodu z opinii biegłego) – przy uznaniu ubytku rynkowej wartości pojazdu marki(...)o numerze rejestracyjnym(...)na poziomie kwoty 15.400,00 zł z powodu jego udziału w zdarzeniu szkodzącym z dnia 3 stycznia 2018 r. i doznanych wówczas uszkodzeń. Wbrew podniesionemu zarzutowi, dokonana przez sąd pierwszej instancji ocena materiału dowodowegow tym zakresie przez pryzmat dyrektyw zawartych w przepisieart. 233 § 1 kpcjest prawidłowa. Podnieść bowiem należy, iż ostatnio wskazany przepis (określający zasady oceny dowodów) może zostać naruszony przez sąd pierwszej instancji w wyniku braku uwzględnieniaprzez niego – przy ocenie poszczególnych dowodów – zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, całokształtu zebranego materiału dowodowego czy też np. wskutek przeprowadzenia określonych dowodów niezgodnie z zasadami procedury cywilnej.Poza tym postawienie przez skarżącego zarzutu naruszenia przepisuart. 233 § 1 kpcwymaga wskazania przez niego konkretnych zasad lub przepisów, które naruszył sąd przy ocenie poszczególnych dowodów (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 2004 r.,III CK 245/04, Lex nr 174185). Istotne jest także i to, że swobodna ocena dowodówjest dokonywana przez pryzmat własnych przekonań sądu, jego wiedzy i doświadczenia życiowego ale powinna również uwzględniać wymagania prawa procesowego oraz reguły logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2004 r., II UK 236/03, Lex nr 390137). Postawienie sądowi pierwszej instancji zarzutu naruszenia przepisuart. 233 § 1 kpcnie może polegać na zaprezentowaniu ustalonego przez siebie- na podstawie własnej oceny dowodów - stanu faktycznego; skarżący może tylko wskazywać, posługując się wyłącznie argumentami jurydycznymi, że sąd rażąco naruszył zasady logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego i że uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2004 r., II CK 369/03, Lex nr 174131).
Statuowane treścią przepisuart. 233 § 1 kpcreguły oceny dowodów mają też zastosowanie do opinii biegłego. Swoistość tej oceny polega jednak na tym, że nie chodzi w niej o ocenę kwestii wiarygodności lecz o pozytywne lub negatywne uznanie wartości rozumowania zawartego w opinii i uzasadnienie dlaczego pogląd biegłego trafił lub nie do przekonania sądu orzekającego. Z jednej strony konieczna jest kontrola sądu z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania i źródeł poznania, z drugiej zaś stopień zaufania do wiedzy reprezentowanejdo biegłego – nie można bowiem nie podzielić opinii biegłego powołując się jedyniena wiadomości specjalne sądu bądź strony. Jeżeli więc z określonego materiału dowodowego (w tym dowodu z opinii biegłego) sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodnez doświadczeniem życiowym, to taka ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Tylko więc w przypadku, gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej, albo wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych związków przyczynowo – skutkowych, to przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2002 r.,II CKN 817/00, Lex nr 56906 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2005 r., V CK 122/05, Lex nr 187124).
Faktem jest, iż biegły w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji ustalił– jak sam wskazał – teoretyczny i określony metodą matematyczną ubytek wartości pojazdu powoda na poziomie kwoty 5.900,00 zł brutto. Jednocześnie biegły podał – opierającswe wnioski w tym zakresie na obserwacji realiów handlu pojazdami – iż w rzeczywistości utrata wartości rynkowej pojazdu uczestniczącego w zdarzeniu szkodzącym jest wyższa(zależy ona od zakresu i rozmiaru napraw powypadkowych oraz od rodzaju samochodu)i – w odniesieniu do samochodów używanych – wynosi ona do 10 % wartości rynkowej pojazdu przed jego uszkodzeniem. W ocenie biegłego – mając na względzie fakt, iż pojazdmarki(...)był zakupiony w salonie, z akt sprawy nie wynikało aby auto to wcześniej było uszkodzone zaś w realiach rynkowych niezwykle rzadko spotyka się auto z takim czasem użytkowania (w chwili zdarzenia szkodzącego samochódJ. W.był niespełna dwuletni) bez uszkodzeń – brak było pewności iż zastosowanie tylko 5 % upustu od ceny pojazdu fabrycznie nowego dawałoby gwarancję jego zbycia. Z tych względów– w ocenie biegłego – rynkowy ubytek wartości pojazdu wskutek jego udziału w zdarzeniuz dnia 3 stycznia 2018 r. powinien zostać określony na poziomie 5 % jego wartości– kwoty 15.400,00 zł brutto.
Przyjęciu przez Sąd pierwszej instancji kwoty 15.400,00 zł brutto jako poziomu utraty wartości rynkowej auta powoda nie może stać na przeszkodzie okoliczność, iż wnioski biegłego w tym zakresie opierały się wyłącznie na jego doświadczeniu – znajomości rynku sprzedaży pojazdów. Skarżący zarzucił Sądowi Rejonowemu, iż przyjął on wariant utraty wartości pojazdu jaki został ustalony w oparciu o obserwacje rynku handlu pojazdami, które miały charakter teoretyczny i hipotetyczny. Jednocześnie podnieść należy iż ustalenie ubytku rynkowej wartości auta marki(...)w oparciu o system ekspercki również miało charakter czysto teoretyczny – odbyło się to z pominięciem realiów rynkowych. Tymczasem wyznacznikiem tego rodzaju uszczerbkuJ. W.powinien być rynek.Jest rzeczą oczywistą iż największy ubytek wartości rynkowej auta wskutek jego udziałuw zdarzeniu szkodzącym dotyczy samochodów o krótkim okresie eksploatacji (do 3. lat) marki premium – a więc pojazdów, do których zaliczyć należy także auto strony powodowej.Z tych względów oparcie przez Sąd Rejonowy swego rozstrzygnięcia (w zakresie przyjęcia– jako poziomu utraty wartości handlowej pojazdu marki(...)– kwoty 15.400,00 zł brutto) na twierdzeniach biegłego mających z kolei swą podstawę w obserwacji rynku sprzedaży pojazdów nie przekraczało granic swobodnej oceny dowodów przez co zarzut naruszenia przepisuart. 233 § 1 kpcnie może się ostać.
Inaczej natomiast ocenić należy słuszność pozostałych zarzutów apelacyjnych(...) Spółka AkcyjnawW.dotyczących naruszenia przez Sąd Rejonowy norm prawa procesowego.
Słusznie strona skarżąca zarzuca Sądowi pierwszej instancji, iż ten – wydając rozstrzygnięcie w dniu 8 marca 2022 r. – pominął przy wyrokowaniu dwie (mające znaczenie dla ustalenia rozmiarów uszczerbku związanego z utratą wartości rynkowej auta – wysokości odszkodowania z tego tytułu) okoliczności: wynikającą ze znajdującego się w aktach szkodowych oświadczeniaJ. W.z dnia 5 stycznia 2018 r. możliwość obniżenia 50% podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu rzeczy lub usług związanych z korzystaniem czy też naprawą pojazdu marki(...)o numerze rejestracyjnym(...)oraz fakt dotychczasowej wypłaty przez stronę pozwaną odszkodowania z tego tytułu w wysokości 3.263,41 zł.
Oczywistym pozostaje fakt, iż skoro poszkodowanyJ. W.ma możliwości odliczenia 50 % wartości podatku od towarów i usług VAT, jego uszczerbek związany z utratą wartości rynkowej posiadanego samochodu także powinien uwzględniać kwotę brutto pomniejszoną o połowę wartości obciążenia podatkowego. Zważywszy tę okoliczność i mając na względzie ustalony przez biegłego (a w ślad za nim – przez Sąd pierwszej instancji) poziom utraty wartości handlowej(...)wskutek jego udziału w zdarzeniu szkodzącym z dnia 3 stycznia 2018 r. i zaistniałych uszkodzeń w kwocie 15.400,00 brutto, stwierdzić należy iż uszczerbek strony powodowej w istocie rzeczy zamyka się kwotą 13.960,16 zł(15.400,00 zł : 1,23 = 12.520,33 zł; 12.520,33 zł x 1,115 = 13.960,16 zł).
Biorąc pod uwagę fakt dotychczasowej wypłaty odszkodowania przez pozwanegona poziomie kwoty 3.263,41 zł, wysokość uszczerbku jaka podlegać powinna dalszej refundacji przez(...)Spółka Akcyjna wW.zamyka siękwotą 10.696,75 zł (13.960,16 zł – 3.263,41 zł = 10.696,75 zł).
Ustalona na tym poziomie wysokość odszkodowania w powiązaniu z już wypłaconą kwotą (3.263,41 zł) wyznacza wartość szkodyJ. W.związaną z utratą wartości rynkowej posiadanego przez niego pojazdu – zamyka się ona sumą 13.960,16 zł.W konsekwencji takiego ustalenia częściowo podzielić należy zasadność zarzutu apelacji naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów prawa materialnego poprzez uznanie, iż normalnym następstwem zdarzenia szkodzącego z dnia 3 stycznia 2018 r. było zaistnienie rynkowego ubytku wartości pojazduJ. W.na poziomiekwoty 15.400,00 zł – rzecz jasna zasadność tego zarzutu może dotyczyć wyłącznie ustalonego przez Sąd Rejonowy rozmiaru uszczerbku powoda ponad kwotę 13.960,16 zł.
Mając na względzie wszystkie wskazane wyżej okoliczności – w oparciu o przepisart. 386 § 1 kpc– należało zmienić zaskarżony wyrok w punkcie 1. zasądzając od pozwanego(...)Spółka Akcyjna wW.na rzecz powodaJ. W.–(...)wK.kwotę 10.696,75 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 5.000,00 złod dnia 26 listopada 2019 r. do dnia zapłaty i od kwoty 5.196,75 zł od dnia 2 listopada 2021 r. do dnia zapłaty i oddalając żądanie pozwu w zakresie kwoty 4.703,25 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2 listopada 2021 r. do dnia zapłaty.
Wskazana wcześniej bezzasadność zarzutów apelacji w pozostałym jej zakresie prowadzi– z mocy przepisuart. 385 kpc– do oddalenia w tej części wniesionego środka odwoławczego.
Zmiana rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego prowadzić musi do korekty postanowieniao kosztach postępowania przed Sądem pierwszej instancji. O kosztach postępowaniaw tym zakresie orzeczono na podstawie przepisuart. 98 § 1 i § 3 kpcw zw. zart. 99 kpcprzy zastosowaniu zasady odpowiedzialności za wynik sprawy i stosunkowego rozdzielenia kosztów (art.100 zd. 1 kpc). Mając na względzie tę okoliczność, iż strona powodowa domagała się zapłaty kwoty 15.400,00 zł zaś ostatecznie jest żądanie zostało uwzględnione w zakresie kwoty 10.696,75 zł, stwierdzić należy, iżJ. W.wygrał sprawę w 69,46 % (10.696,75 zł : 15.400,00 zł).
Strona powodowa poniosła koszty w łącznej wysokości 3.117,00 zł; należności z tytułu kosztów wydatkowane przezJ. W.obejmowały opłatę od pozwu w łącznej kwocie 500,00 zł opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika w wysokości 17,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika procesowego powoda w wysokości 1.800,00 zł jak również należność w wysokości 800,00 zł stanowiącą zaliczkę uiszczonąna poczet kosztów opinii biegłego.
Z kolei koszty postępowania jakie były wydatkowane przez pozwanego(...)Spółka Akcyjna wW.(wynoszące łącznie kwotę 1.817,00 zł) obejmowały: opłatę skarbową od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnika (kwota 17,00 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego pozwanego w wysokości 1.800,00 zł.
Łączne koszty niniejszego procesu zamknęły się więc sumą 4.934,00 zł(3.117,00 zł + 1.817,00 zł); uwzględniając wynik sprawy (wygranaJ. W.w 69,46 %), powód powinien ponieść koszty w wysokości 1.506,84 zł (4.934,00 zł x 30,54 %) zaś – zważywszy tę okoliczność, iżJ. W.dotychczas wydatkował z tytułu kosztów postępowania należność w kwocie 3.117,00 zł, w ostatecznym rozrachunku strona pozwana zobowiązana jest zwrócić przeciwnikowi procesowemu należność w wysokości 1.610,16 zł (3.117,00 zł – 1.506,84 zł).
Stosownie do wyniku postępowania przed Sądem pierwszej instancji obie strony niniejszego procesu zobowiązane są do pokrycia – wyłożonej tymczasowo przez Skarb Państwa – Sąd Rejonowy dla Lodzi – Śródmieścia w Łodzi – kwoty 337,44 zł stanowiącej należność wypłaconą biegłemu tytułem jego wynagrodzenia i zwrotu wydatków związanychze sporządzoną opinią. W konsekwencji tego rozstrzygnięciaJ. W.zobowiązany jest uiścić na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi należność w kwocie 103,05 zł (30,54 % x 337,44 zł) zaś(...)Spółka Akcyjna wW.– kwotę 234,39 zł (69,46 % x 337,44 zł).
Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przed Sądem drugiej instancji stanowi przepisart. 100 zd. 1 kpc– zasada stosunkowego rozdzielenia kosztów.
Uwzględniając wskazaną przez stronę powodową wartość przedmiotu zaskarżenia(kwota 13.315,05 zł) oraz fakt, iż środek odwoławczy(...) Spółka AkcyjnawW.został uwzględniony w zakresie kwoty 4.703,25 zł, przyjąć należało iż strona pozwana wygrała postępowanie odwoławcze w 35,32 % (4.703,25 zł : 13.315,05 zł)– zatem powódJ. W.zobowiązany jest ponieść koszty postępowaniaprzed Sądem drugiej instancji w ostatnio wskazanym zakresie. Koszty te obejmowały opłatęod apelacji w wysokości 750,00 zł (ustalonej na podstawie przepisuart. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 2w zw. zart. 13 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1144) oraz wynagrodzenie pełnomocnika procesowego(...) Spółka AkcyjnawW.w wysokości 1.800,00 zł (określonej na podstawie przepisu § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 z późn. zm.). Łączne koszty postępowania odwoławczego poniesione przez pozwanego zamknęły się kwotą 2.550,00 zł (750,00 zł + 1.800,00 zł).
Koszty postępowania odwoławczego jakie były poniesione przezJ. W.obejmowały wyłącznie wynagrodzenie jego pełnomocnika procesowego – w wysokości 1.800,00 zł (ustalonej w oparciu o przepis § 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie – Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 z późn. zm.).
Ponieważ suma kosztów postępowania przed Sądem drugiej instancji zamyka siękwotą 4.350,00 zł (2.550,00 zł + 1.800,00 zł) zaś pozwany (wygrywający postępowanieprzed Sądem odwoławczym w 35,32 %) poniósł koszty w wysokości 2.550,00 zł,w ostatecznym rozrachunku(...)Spółka Akcyjna wW.zobowiązany jest zwrócić przeciwnikowi procesowemu – tytułem kosztów w postępowaniu odwoławczym – należność w wysokości 263,58 zł (4.350,00 zł x 64,68 % = 2.813,58 zł; 2.813,58 zł – 2.550,00 zł = 263,58 zł).