Sąd Apelacyjny w Poznaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 211/17
Data wyroku: 2018-07-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: W-wa 22 lutego 2006 r., VIII K 580/RPKO/2006, XVIIII K 1835/RPKO/2006, wniosek 373/4/06, tel. 514 292 707, tel. 504 622 136., XVIII 2353/RPKO/2006, W-Wa 20 grudnia 2006 r., W-wa 6 czerwca 2007 r., W-wa 9 lutego 2007 r., W-wa 19 września 2006 r., tel. 511 651 426, W-wa 28 sierpnia 2007 r., tel. 517 699 697, XVIII K 863/RPKO/2006, tel. 506 521 560, W-wa 27 lutego 2007 r., tel. 516 335 861, tel. 787 194 897, W-wa 13 lipca 2007 r., tel. 506 980 877, tel. 665 794 064, W-Wa 16 listopada 2006 r., tel. 514 293 129, tel. 889 552 635, Skała-3 m-ce, wniosek 155/4/05, Mecenas– 3 m-ce, W-Wa 8 grudnia 2006 r., tel. 788 822 944, XVIII K 340/RPKO/2006, W-wa 22 czerwca 2007 r., W-wa 18 października 2007 r., XVIII K 1318/RPKO/2007, tel. 506 521 276, wniosek 237/4/06, W-wa 10 października 2006 r., wniosek dot. Norbert Stachowiak, tel. 515 914 426, W-wa 7 listopada 2005 r., W-wa 8 lutego 2006 r., W-wa 24 marca 2006 r., W-wa 9 października 2006 r., tel. 510 544 492, tel. 514 293 019, W-wa 26 października 2007 r., wniosek dot. Norberta Stachowiaka, XVIIII K 1818/RPKO/2006, W-wa 23 czerwca 2006 r., tel. 517 480 764, tel. 503 962 556, tel. 889 508 088, tel. 513 486 627, wniosek 282/2/07, wniosek 100/1/07, tel. 885 831 542, W-wa 25 lipca 2007 r., tel. 504 686 297, tel.787 320 409, tel. 506 458 147, VIII K 1182/RPKO/2006, tel. 665 794 245, W-wa 29 marca 2007 r., PT 42/07, tel. 507 676 938, tel. 513 645 963, W-wa 23 sierpnia 2006 r., wniosek 202/2/07, tel. 512 127 653, tel. 888 559 483, wniosek 51/1/07, tel. 602 255 341, XVIII K 845/RPKO/2007, kogo dotyczy wniosek, tel. 788 994 044, koto dotyczy wniosek, W-wa 21 maja 2007 r., XVIII K 242/RPKO/2006, tel. 787 320 417., W-wa 28 marca 2007 r., w Opolu 23 kwietnia 2007 r., Cienias, tel. 787 320 417, VIII K 2145/RPKO/2006, tel. 508 833 458, W-wa 6 listopada 2006 r., Sabina, tel. 662 492 960, Piorun 1, W-Wa 15 stycznia 2007 r., wniosek 305/2/07, W-wa 26 lutego 2007 r., W-wa 25 maja 2007 r., Transport 3, W-wa 8 grudnia 2006 r., tel. 504 457 154, tel. 787 320 409, W-wa 30 kwietnia 2007 r., XVIII K 1229/RPKO / 2007, W-wa 12 lipca 2006 r., RPKOKGP/2007, nr tel – akt tajne Kancelaria Tajna w Poznaniu, tel. 787 254 634, Ewelina 2, wniosek 339/3/06, tel. 662 965 384, tel. 787 289 402, W-wa 17 kwietnia 2007 r., tel. 504 456 863, W-wa 17 lipca 2006 r., W-wa 21 grudnia 2006 r., tel. 788 382 804, XVIII 2465/RPKO/2006, W-wa 9 lipca 2007 r., W-wa 15 stycznia 2007 r., W-wa 17 października 2006 r., tel. 504 591 254, wniosek 351/1/07, XVIII K 923/RPKO/2007, wniosek 381/2/07, W-wa 4 października 2006 r., wniosek 13/2/07/Z, W-wa 23 marca 2007, tel. 517 679 856, tel. 508 833 458 (albo 508 838 458), wniosek dot. Aleksandra Kobelucha, W-wa 9 czerwca 2006 r., Sabina 1, W-wa 9 maja 2007 r., wniosek 454/4/06, VIII K 2291/05, kryptonim, VIII K 236/RPKO/2007, wniosek dot. Pawła Sarnowski, wniosek N/N, W-wa 5 kwietnia 2007 r., tel. 513 312 653, W-wa 22 września 2006 r., tel. 517 374 888, W-wa 19 października 2006 r., W-wa 24 maja 2007 r., tel. 505 260 616, tel. 505 230 734, XVIII K 355/RPKOKGP/2007, wniosek 101/1/07, W-wa 28 kwietnia 2006 r., wniosek 146/3/07, VIII K 1018/RPKO/2007, W-Wa 22 stycznia 2007 r., W-wa 19 lipca 2006 r., XVIII K 954/RPKO/2007

UZASADNIENIE
1.K. K. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od końca 2002 roku do 24 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

II
na przełomie 2002/2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),P. W. (1)iK. R. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał on sam, aP. S. (1)wspólnie zP. W. (1), na polecenieK. R. (1)podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

III
na początku 2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonał on sam, aP. S. (1)wspólnie zP. W. (1)podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

IV
w maju 2005 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zM. T. (1),G. O.iH. W. (1), uczestnicząc w pakowaniu 20.000 tabletek MDMA (ekstazy) koloru niebieskiego ze znaczkiem(...), wbrew przepisom ustawy uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej, które to tabletkiM. T. (1)wraz zH. W. (1)sprzedałG. O.za kwotę co najmniej 30.000 złotych, które następnieG. O.zamierzał odsprzedać ze średnim zyskiem 8.400 złotych dotychczas nieustalonym osobom, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji w chwili posiadania wyżej wymienionych narkotyków,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

V
w lutym 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym dotychczas mężczyzną, będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5.000 gram marihuany o wartości co najmniej 61.000 złotych w ten sposób, że po uprzednim nabyciu tego narkotyku, na polecenieN. S. (1), sprzedał go nieustalonej osobie,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VI
w okresie od 15 lutego 2006 roku do 23 lutego 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi dotychczas osobami, będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 5.000 gram marihuany o wartości co najmniej 61.000 złotych w ten sposób, że na polecenieN. S. (1), realizował sprzedaż tego narkotyku, jednakże, gdy udawał się na zaplanowaną uprzednio transakcję sprzedaży tej marihuany nieustalonym osobom, nastąpiło siłowe przejęcie narkotyku przez co najmniej dwóch nieustalonych dotychczas mężczyzn,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VII
w dniu 28 lutego 2006 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...)iB. J. (1)ps. (...), będąc kierowanym przezN. S. (1), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w dniu 28.02.2006 roku na polecenieN. S. (1)ps. (...)odebrał z Dworca PKP przesyłkę z zawartością 9.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 47.970 złotych, którą następnie umieścił we wcześniej ustalonym zN. S. (1)miejscu, które to środki psychotropowe zostały następnie wprowadzone do dalszego obrotu przezN. S. (1), który sprzedał je ustalonym i nieustalonym osobom,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VIII
w maju 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zM. T. (1), będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości nieustalonego narkotyku o nieustalonej wartości w ten sposób, że co najmniej od 07 maja 2006 roku, kontaktował się zN. S. (1)w celu nakłonieniaM. T. (1), będącego w posiadaniu narkotyku do pilnego przeprowadzenia transakcji, którą ten zaplanował pomiędzy 10 a 11 maja 2006 roku, ponadto sam zobowiązał się do wykonania czynności zmierzających do wprowadzenia tego narkotyku do obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

IX
w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1),P. S. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, co najmniej 250 gramów kokainy o nieustalonej wartości i 500 sztuk sadzonek krzewów konopi indyjskich o nieustalonej wartości, których wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonał on sam, na polecenieN. S. (2), przy czym 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro zostało dostarczone przezM. W. (1), a następnie wraz zP. S. (1)dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, aP. W. (1)na polecenieN. S. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku wL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),P. S. (1)iŁ. N. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), przekazałŁ. N. (1), za pośrednictwem innej ustalonej osoby, co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od kwietnia do października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. S. (1), na polecenieN. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazałM. T. (1), każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w dniu 17 lipca 2006 roku na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iP. W. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 2.000 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. W. (1), na polecenieN. S. (1), przygotował do sprzedaży te narkotyki za kwotę 27.600 złotych, które to narkotyki przeznaczone były dla ustalonej osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

X
w okresie od września 2006 roku do kwietnia 2007 roku wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, których wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonał on sam na polecenieN. S. (1)na terenie Holandii, a następnie wraz zP. S. (1)dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, aP. W. (1)na polecenieN. S. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

we wrześniu 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazałD. I., każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w drugiej połowie 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. S. (1)kilkakrotnie ten narkotyk przekazałR. R. (1)za łączną kwotę co najmniej 4.000 złotych, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), dwukrotnie po 100 gram tego narkotyku jako próbkę przekazałM. B. (1),

na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), przekazał ten narkotykK. R. (1), który następnie został przez niego wprowadzony do dalszego obrotu,

na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 400 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. S. (1), na polecenieN. S. (1), czterokrotnie sprzedał, każdorazowo po 100 gramów tego narkotykuM. N. (1), za łączną kwotę nie mniejszą niż 5.800 złotych, a on pieniądze te przekazałN. S. (1),

w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku wP.iL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iŁ. N. (1)i innymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przekazał osobiście bądź poprzezŁ. N. (1)i inne osoby, na polecenieN. S. (1), ustalonemu mężczyźnie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od listopada 2006 roku do kwietnia 2007 roku wT.i na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),P. S. (1),W. S. (1),P. B. (1),Ł. N. (1)orazT. M. (1)i ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 23.5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz zP. S. (1)wraz z innymi osobami w różnych konfiguracjach osobowych, na polecenieN. S. (1), co najmniej pięciokrotnie te środki odurzające sprzedał ustalonej osobie iT. M. (1)za łączną kwotę co najmniej 218.500 złotych, przy czym czterokrotnie po 5 kg tego narkotyku, a jeden raz 3,5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

w 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (3)iP. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 50 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), co najmniej dziesięciokrotnie te środki odurzające sprzedaliS. J., które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XI
w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.iS.w województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),Ł. N. (1)iP. B. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz zP. S. (1)co najmniej 27-krotnie te środki odurzające sprzedaliŁ. N. (1), przekazując mu je za pośrednictwemP. B. (1), które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XII
na przełomie 2006/2007 roku wP.i wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. B. (1),P. S. (1),K. R. (1)iS. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)poleciłP. S. (1)odebrać wyżej wymienione środki psychotropowe odK. R. (1)iM. B. (1), a następnie wykonując polecenieN. S. (1),P. S. (1)sprzedał 100 gram z tych narkotykówM. N. (2)za kwotę około 800 złotych, a pieniądze z tej transakcji przekazałK. K. (1), zatrzymując dla siebie około 100 złotych, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gram sprzedał on samS. J.za kwotę około 5.600 złotych, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcjiN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIII
jesienią 2006 roku wP., w województwie(...),K.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),Ł. N. (1),P. W. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał wraz zP. S. (1), aŁ. N. (1)wskazał im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnieP. S. (1)dokonał ich przywozu na teren Polski, aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIV
od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku wP., województwie(...), wO., w województwie(...)oraz wK.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),P. W. (1)i trzema nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenieN. S. (1)dokonał on sam wraz zP. S. (1)od trzech nieustalonych mężczyzn, a następnie wraz zP. S. (1)dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski, w ten sposób, że 1 kg kokainy po uzgodnieniu tego przezN. S. (1), został przezK. K. (1)iP. S. (1)dostarczonyA. K. (1), który po dokonaniu jego wzmocnienia zwrócił go i następnieK. K. (1)przekazał te środki odurzające nieustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XV
w drugiej połowie 2006 roku wP.,K., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, środków odurzających w postaci 450 gram haszyszu, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam, aP. S. (1)dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVI
w dniu 23 października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1)iŁ. N. (1), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, żeM. W. (1)przekazał mu w celu dalszej odsprzedażyŁ. N. (1)200 gram marihuany o wartości hurtowej około 2.800 złotych i wartości detalicznej 4.000 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVII
w styczniu 2007 roku wP., województwie(...),K.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),W. S. (1),P. W. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dokonał wraz zP. S. (1)iW. S. (1)przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia od dwóch nieustalonych mężczyzn dokonał on sam wraz zP. S. (1), aW. S. (1)przechowywał pieniądze, za które zostały nabyte te narkotyki oraz dwukrotnie przewiózłK. K. (1)przez granicę polsko-niemiecką, za co otrzymał kwotę 300 złotych, aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVIII
na początku 2007 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),P. W. (1), ustalonym mężczyzną oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie dokonał przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską łącznie co najmniej 45 kg marihuany za łączną kwotę co najmniej 135.000 euro, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii od dwóch nieustalonych osób wskazanych przez ustalonego mężczyznę dokonał on sam wraz zP. S. (1), aP. W. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, w tym również przez ustalonego mężczyznę iŁ. N. (1),

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIX
w pierwszej połowie 2007 roku wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. M.,P. S. (1),M. J. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 87 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenieN. S. (1)dokonałP. S. (1), bądź on sam, a sześciokrotnie przywozu takiego dokonałM. J. (1), a podczas tych przywozówP. M.iP. W. (1)iP. M.prowadzili obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XX
w okresie od maja do lipca 2007 roku wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zS. J.iP. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, czterokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej łącznie 20 kg marihuany, w ten sposób, że dwukrotnie wraz zS. J.dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg tego narkotyku, a dwukrotnie sam dokonał nabycia każdorazowo po 5 kg marihuany dlaS. J., za pieniądze przekazane mu przez niego za pośrednictwemP. S. (1), który dokonał wymiany tych pieniędzy na walutę euro, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXI
w czerwcu 2007 roku wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany o łącznej wartości około 60.000 euro, w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)wraz zM. W. (1)dokonał ich wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, a następnie przywozu tych narkotyków na teren Polski dokonał nieustalony mężczyzna, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXII
w czerwcu 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zM. Ś. (1),I. J. (1),P. M.,P. S. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 15 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, aM. Ś. (1)wspólnie zI. J. (1), na polecenieP. S. (1), dokonali przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, aP. M.podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXIII
w czerwcu 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. Ś. (1),I. J. (1),P. W. (1),P. S. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam wraz z nieustalonym mężczyzną, aM. Ś. (1)wspólnie zI. J. (1), na polecenieP. S. (1), wykonującego polecenieN. S. (1)dokonali przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXIV
w okresie od czerwca 2007 roku do 24 lipca 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),M. Ś. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam, aP. S. (1)na polecenieN. S. (1)poleciłM. Ś. (1)przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, aP. W. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

w dniu 24 lipca 2007 roku wL., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),A. K. (1)iN. S. (1)oraz dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, przewożąc, na polecenieN. S. (1), ukryte w schowku w samochodzie markiV. (...)ziele konopi w ilości 1001,46g, które przeznaczone były dlaA. K. (1), uczestniczył w obrocie znaczna ilością środków odurzających,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.zart. 65 § 1 k.k.

XXV
w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),M. Ś. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał on sam, aP. S. (1)poleciłM. Ś. (1)przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, aP. W. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXVI
w dniach 28-29 czerwca 2007 roku wP., wP.i wS., województwie(...)oraz na terenie Holandii, Belgii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii i Belgii dokonał on sam na polecenieN. S. (1)za kwotę około 30.000 euro, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał wraz zP. S. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXVII
w okresie od czerwca do lipca 2007 roku wP.iM.gm.K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej i wbrew przepisom ustawy, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1),P. W. (1)iP. S. (1), przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających to jest marihuany, które zostały nabyte przezN. S. (1),P. W. (1),P. S. (1)i przez niego w postaci: pięciu przetworników elektrycznychmarki S., sześciu żarówek marki(...), pięciu metalowych ekranów w kształcie prostokąta z ceramiczną oprawką z granitem do żarówek, jednej żarówkiP. (...)i dwóch promienników ciepła do zwierzątmarki H.typ(...)z przewodami i metalową osłoną,

tj. o przestępstwo zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXVIII
w lipcu 2007 roku wP., wP.i wK., województwie(...)oraz na terenie Belgii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),M. Ś. (1),P. W. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii dokonał na jego polecenie i polecenieN. S.–P. S.za kwotę około 120.000 złotych, któremu udzielił instrukcji odnośnie miejsca nabycia i osoby, od której ten narkotyk ma zostać nabyty, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonałP. S. (1)wraz zM. Ś. (1), aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 5.000 złotych do podziału zM. Ś. (1)iP. S. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
2.P. W. (1)został oskarżony o to, że:

XXIX
w okresie od końca 2002 roku do października 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),M. N. (1),I. J. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

XXX
na przełomie 2002/2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. S. (1)iK. R. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonałK. K. (1), a on sam wspólnie zP. S. (1), na polecenieK. R. (1)podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXI
na początku 2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)iP. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonałK. K. (1), a on sam wspólnie zP. S. (1), podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXII
od początku 2003 roku do lutego 2004 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1),P. S. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dwudziestokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 100 kg marihuany, które zostały nabyte dlaN. S. (1)iA. K. (1), a których zakupu na terenie Holandii dokonał nieustalony mężczyzna, w ten sposób, że sam bądź wspólnie zP. S. (1)podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXIII
latem 2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zW. S. (1),P. S. (1)i ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 10 kg marihuany, które zostały nabyte dlaN. S. (1)od ustalonej osoby, aP. S. (1)wskazałW. S. (1)miejsce, do którego ma się udać w Holandii oraz przekazał mu pieniądze na nabycie środków odurzających i numer telefonu do ustalonej osoby, od którego zostały nabyte narkotyki, a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przezD. I., który sprzedał je nieustalonym osobom, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez rożne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

latem 2003 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1), w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o łącznej masie netto 10 kilogramów w ten sposób, że dwukrotnie przekazałD. I.w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego przywozu z Holandii dokonali, działający na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu,P. W. (1),P. S. (1)iW. S. (1)oraz ustalona osoba,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXIV
w kwietniu 2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),Ł. M. (1)iW. S. (1)oraz ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, jeden raz usiłował dokonać przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, które miały zostać nabyte od ustalonej osoby dlaN. S. (1), a których zakupu na terenie Holandii dokonałŁ. M. (1), którego do tego zadania zwerbowałW. S. (1), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że na terenie Holandii zepsuł się samochód, którym miała być przewożona marihuana, a następnie narkotyki te miały zostać wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXV
w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1),P. S. (1)iK. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, co najmniej 250 gramów kokainy o nieustalonej wartości i 500 sztuk sadzonek krzewów konopi indyjskich o nieustalonej wartości, których wewnątrzwspólnotowego nabycia, na polecenieN. S. (1), na terenie Holandii dokonałK. K. (1), przy czym 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro zostało dostarczone przezM. W. (1), a następnieK. K. (1)wraz zP. S. (1)dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a on sam na polecenieN. S. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku wL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iŁ. N. (1)brali udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji,P. S. (1)wraz zK. K. (1), na polecenieN. S. (1), przekazaliŁ. N. (1), za pośrednictwem innej ustalonej osoby, co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od kwietnia do października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1)brali udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. S. (1), na polecenieN. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazałM. T. (1), każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w dniu 17 lipca 2006 roku na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iK. K. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 2.000 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że, na polecenieN. S. (1), przygotował do sprzedaży te narkotyki za kwotę 27.600 złotych, które to narkotyki przeznaczone były dla ustalonej osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXVI
w okresie od końca kwietnia 2006 roku do dnia 25 lipca 2006 roku wU.gminaK., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zM. W. (2),K. K. (1),P. M.,M. B. (2)iJ. B., będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w uprawie konopi indyjskich w ilości 453 krzewów o szacunkowej wydajności około 10-ciu kilogramów konopi innych niż włókniste,

tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXVII
od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku wP., województwie(...), wO., w województwie(...)oraz wK.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1)i trzema nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenieN. S. (1)dokonaliK. K. (1)iP. S. (1)od trzech nieustalonych mężczyzn, a następnieK. K. (1)wraz zP. S. (1)dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski, w ten sposób, że 1 kg kokainy po uzgodnieniu tego przezN. S. (1)został przezK. K. (1)iP. S. (1)dostarczonyA. K. (1), który po dokonaniu jego wzmocnienia zwrócił go i następnieK. K. (1)przekazał te środki odurzające nieustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXVIII
jesienią 2006 roku wP., w województwie(...),K.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),Ł. N. (1),K. K. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1)wraz zP. S. (1), aŁ. N. (1)wskazał im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnieP. S. (1)dokonał ich przywozu na teren Polski, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXIX
w okresie od września 2006 roku do kwietnia 2007 roku wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)iP. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na polecenieN. S. (1), na terenie Holandii, dokonałK. K. (1), a następnieK. K. (1)wraz zP. S. (1)dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a on sam na polecenieN. S. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

we wrześniu 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeK. K. (1)wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazałD. I., każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku w celu dalszej odsprzedaży,

w drugiej połowie 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. S. (1)kilkakrotnie ten narkotyk przekazałR. R. (1)za łączną kwotę co najmniej 4.000 złotych, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeK. K. (1)wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), dwukrotnie po 100 gram tego narkotyku jako próbkę przekazaliM. B. (1),

na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeK. K. (1)wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), przekazał ten narkotykK. R. (1), który następnie został przez niego wprowadzony do dalszego obrotu,

na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 400 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeP. S. (1), na polecenieN. S. (1), czterokrotnie sprzedał, każdorazowo po 100 gramów tego narkotykuM. N. (1), za łączną kwotę nie mniejszą niż 5.800 złotych, a on pieniądze te przekazałN. S. (1),

w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku wP.iL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iŁ. N. (1)wraz z innymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucjiK. K. (1)przekazał osobiście bądź poprzezŁ. N. (1)i inne osoby, na polecenieN. S. (1), ustalonemu mężczyźnie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od listopada 2006 roku do kwietnia 2007 roku wT.i na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1),P. S. (1),W. S. (1),P. B. (1),Ł. N. (1)iT. M. (1)oraz ustaloną osobą, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 23.5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeK. K. (1)wraz zP. S. (1),Ł. N. (1),W. S. (1)iP. B. (1), na polecenieN. S. (1), co najmniej pięciokrotnie te środki odurzające sprzedali ustalonej osobie iT. M. (1)za łączną kwotę co najmniej 218.500 złotych, przy czym czterokrotnie po 5 kg tego narkotyku, a jeden raz 3,5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

w 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 50 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, żeK. K. (1)wraz zP. S. (1), na polecenieN. S. (1), co najmniej dziesięciokrotnie te środki odurzające sprzedaliS. J., które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XL
w styczniu 2007 roku wP., województwie(...),K.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. S. (1),W. S. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, uczestniczył w dokonaniu przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia od dwóch nieustalonych mężczyzn dokonaliK. K. (1)iP. S. (1), aW. S. (1)przechowywał pieniądze, za które zostały nabyte te narkotyki oraz dwukrotnie przewiózłK. K. (1)przez granicę polsko-niemiecką, za co otrzymał kwotę 300 złotych, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLI
na początku 2007 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. S. (1), ustaloną osobą oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie dokonał przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską łącznie co najmniej 45 kg marihuany za łączną kwotę co najmniej 135.000 euro, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii od dwóch nieustalonych osób wskazanych przez ustalonego mężczyznę dokonałP. S. (1)wraz zK. K. (1), a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, w tym również przez ustalonego mężczyznę iŁ. N. (1),

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLII
w pierwszej połowie 2007 roku wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (3),M.,K. K. (1),M. J. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 70 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenieN. S. (1)dokonałK. K. (1)iP. S. (1), a trzykrotnie przywozu takiego dokonałM. J. (1), w ten sposób, że sam, bądź wspólnie zP. M.podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLIII
w czerwcu 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. Ś. (1),I. J. (1),K. K. (1),P. S. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1)wraz z nieustalonym mężczyzną, aM. Ś. (1)wspólnie zI. J. (1), na polecenieP. S. (1), wykonującego polecenieN. S. (1)dokonali przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLIV
w okresie od czerwca 2007 roku do 24 lipca 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),M. Ś. (1)iK. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1), aP. S. (1)na polecenieN. S. (1)poleciłM. Ś. (1)przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

w dniu 24 lipca 2007 roku wL., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. S. (1),A. K. (1)iN. S. (1)oraz dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, uczestniczyli w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, żeK. K. (1)iP. S. (1), na polecenieN. S. (1), przewozili ukryte w schowku w samochodzie markiV. (...)ziele konopi w ilości 1001,46g, które przeznaczone były dlaA. K. (1)

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLV
w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),M. Ś. (1)iK. K. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1), aP. S. (1)poleciłM. Ś. (1)przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając mu w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a on sam podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLVI
w okresie od czerwca do lipca 2007 roku wP.iM.gm.K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej i wbrew przepisom ustawy, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1),K. K. (1)iP. S. (1), przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających to jest marihuany, które zostały nabyte przezN. S. (1),K. K. (1),P. S. (1)i przez niego w postaci: pięciu przetworników elektrycznychmarki S., sześciu żarówek marki(...), pięciu metalowych ekranów w kształcie prostokąta z ceramiczną oprawką z granitem do żarówek, jednej żarówkiP. (...)i dwóch promienników ciepła do zwierzątmarki H.typ(...)z przewodami i metalową osłoną,

tj. o przestępstwo zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLVII
w lipcu 2007 roku wP., wP.i wK., województwie(...)oraz na terenie Belgii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),M. Ś. (1),K. K. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii dokonał na polecenieN. S. (1)iK. K.–P. S.za kwotę około 120.000 złotych, któremu udzielił instrukcji odnośnie miejsca nabycia i osoby, od której ten narkotyk ma zostać nabyty, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonałP. S. (1)wraz zM. Ś. (1), a on sam podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLVIII
w dniu 03 lutego 2004 roku wP., gm.P., działając w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),P. S. (1),W. S. (1),M. B. (1),J. P.iM. K. (2)i nieustalonym mężczyzną, używając przemocy polegającej na biciu i kopaniu po całym ciele, a także posługując się bronią palną, nożem oraz innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekiery i doprowadzeniu w ten sposób do stanu bezbronnościT. K.,M. P.iH. P., dokonał kradzieży samochodu dostawczego markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 35.000 złotych, w którym znajdowała się nieustalona ilość papierosów o nieustalonej wartości, polisy ubezpieczenia OC wyżej wymienionego pojazdu na szkodęK. W. (1)oraz pieniędzy w kwocie 2.500 złotych i trzech telefonów komórkowychmarki N. (...),N. (...)iN. (...)o wartości około 1.500 złotych na szkodęM. P., kurtki z portfelem z zawartością dokumentów w postaci dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od samochodu markiF. (...)onr rej. (...), prawa jazdy, polisy ubezpieczenia OC tego pojazdu, pieniędzy w kwocie około 2.000 złotych, dwóch telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)o wartości około 1.000 złotych na szkodęH. P., dwóch telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)o wartości około 1.100 złotych i pieniędzy w kwocie 1.000 złotych na szkodęT. K., stanowiących mienie o łącznej wartości co najmniej 44.100 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XLIX
w okresie od czerwca do sierpnia 2006 roku wP.na terenie województwa(...), wbrew przepisom ustawy, jeden raz udzielił nieustalonej ilości narkotykówK. N.w postaci marihuany,

tj. o przestępstwo zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485)
3.A. K. (1)został oskarżony o to, że:

L
w okresie od początku 2003 roku do października 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

LI
od początku 2003 roku do lutego 2004 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),P. W. (1),P. S. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dwudziestokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 100 kg marihuany, które zostały nabyte dla niego iN. S. (1), a których zakupu na terenie Holandii dokonał nieustalony mężczyzna, aP. W. (1)iP. S. (1)podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LII
w dniu 28 lutego 2006 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...)iB. J. (1)ps. (...), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w dniu 28.02.2006 roku sprzedałN. S. (1)9.000 gram amfetaminy za kwotę co najmniej 47.970 złotych, który to narkotyk został następnie wprowadzony do dalszego obrotu przezB. J. (1)iK. K. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LIII
w dniu 03 marca 2006 roku wP.oraz na terenie województwa(...)i(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz niezidentyfikowanym dotychczas mężczyznąps. (...), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedałN. S. (1)substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę 28.600 złotych, który to narkotyk następnie został wprowadzony do dalszego obrotu przezB. J. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LIV
w dniu 08 marca 2006 roku wP.oraz w województwie(...)i(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz nieustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedałN. S. (1)substancję psychotropową w postaci 7.000 gram amfetaminy za kwotę 39.200 złotych, którą odebrał od ustalonego i nieustalonego mężczyznyB. J. (1), a który to narkotyk następnie został wprowadzony do dalszego obrotu przezB. J. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LV
w dniu 28 marca 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...)oraz nieustalonym mężczyzną, działając wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do obrotu znacznymi ilościami substancji psychotropowej w postaci co najmniej 5.000 gram amfetaminy w ten sposób, że przekazałN. S. (1)próbkę narkotyku o nieustalonej wadze w celu oceny jej jakości przed sfinalizowaniem transakcji,

tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LVI
w okresie od 06 do 08 maja 2006 roku wK.kołoP.w województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz innymi niezidentyfikowanymi dotychczas mężczyznami, działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedałN. S. (1)substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę 28.600 złotych, który to narkotyk przeznaczony był dla nieustalonej osoby,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LVII
w dniu 11 lipca 2006 roku wK.kołoP.w województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami w tym jednym o pseudonimie(...), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedałN. S. (1)substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę 28.140 złotych, który to narkotyk przeznaczony był do dalszej dystrybucji dlaR. D. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LVIII
w dniu 09 sierpnia 2006 roku wK.kołoP.na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...)i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedałN. S. (1)substancje psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 27.090 złotych, który to narkotyk przeznaczony był do dalszej dystrybucji dlaR. D. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LIX
w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku wP.oraz na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że po uprzednim przyjęciu zamówienia sprzedałN. S. (1)substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy za kwotę co najmniej 26.750 złotych, który to narkotyk przeznaczony był do dalszej odsprzedaży dlaB. J. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LX
w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku wP.oraz na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),K. R. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną i nieustalonym dotychczas mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości nieustalonego rodzajowo narkotyku o wadze 2.000 gram w ten sposób, że po przyjęciu od niego zamówienia,N. S. (1)wydał polecenieK. R. (1), aby wymieniony narkotyk sprzedał bezpośrednio ustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXI
w pierwszej połowie 2007 roku wO.i województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że po uzgodnieniu tego zN. S. (1)przyjął odK. K. (1)iP. S. (1)1 kg kokainy w celu jego wzmocnienia, a po dokonaniu tego, narkotyk ten zwróciłK. K. (1)iP. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXII
w dniu 19 marca 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością nieustalonego narkotyku w ten sposób, że przesłał jego próbkę przesyłka konduktorskąN. S. (1), którą z dworca PKP wP.odebrałB. J. (1),

tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXIII
w dniach 05-06 kwietnia 2007 roku wP.oraz na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...)i trzema nieustalonymi dotychczas mężczyznami, działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1,8 kg kokainy o wartości 198.000 złotych w ten sposób, że po uprzednim zamówieniu tego narkotyku uN. S. (1)i dostarczeniu go w umówione miejsce przezB. J. (1), został mu on dostarczony przez dwóch nieustalonych mężczyzn dla nieustalonego nabywcy,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXIV
w dniu 24 lipca 2007 roku na terenie województwa(...),(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),P. S. (1)oraz dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopi o wadze netto 1001,46 grama w ten sposób, że po uprzednim złożeniu zamówienia umówił się zN. S. (1)na transakcję zakupu wymienionego narkotyku za kwotę 14.100 złotych w okolicachW., która nie została przeprowadzona z uwagi na zatrzymanie w miejscowościL.k/L.kurierów:K. K. (1)iP. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.
4.K. R. (1)został oskarżony o to, że:

LXV
w okresie od końca 2002 roku do 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

LXVI
na przełomie 2002/2003 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. W. (1)iP. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonałK. K. (1), aP. S. (1)wspólnie zP. W. (1), na jego polecenie podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXVII
w dniu 09 listopada 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), będąc przez niego kierowanym, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy w ten sposób, że przeprowadził transakcję narkotykową z nieustalonym dotychczas mężczyzną, któremu sprzedał 0,5 kg kokainy za kwotę 75.000 złotych, którą wcześniej ustalił zN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXVIII
w dniach od 15 listopada 2006 roku do 17 listopada 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), będąc przez niego kierowanym, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że przeprowadził transakcję narkotykową z nieustalonym dotychczas mężczyzną, któremu sprzedał 5.000 gram amfetaminy za kwotę co najmniej 27.600 złotych, którą to cenę wcześniej ustalił zN. S. (1),,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXIX
w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku wP.oraz na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1)i będąc przez niego kierowanym, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną i nieustalonym dotychczas mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości nieustalonego rodzajowo narkotyku o wadze 2.000 gram w ten sposób, że sprzedał go ustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXX
na przełomie 2006/2007 roku wP.i wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1),P. S. (1),M. B. (1),M. N. (1)iS. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że wraz zM. B. (1)przekazał wyżej wymienione środki psychotropoweP. S. (1), który je odebrał na polecenieK. K. (1), który wykonywał polecenieN. S. (1), a następnie, wykonując polecenieN. S. (1),P. S. (1)sprzedał 100 gram z tych narkotykówM. N. (2)za kwotę około 800 złotych, a pieniądze z tej transakcji przekazałK. K. (1), zatrzymując dla siebie około 100 złotych, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gramK. K. (1)sprzedałS. J.za kwotę około 5.600 złotych, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcjiN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXI
na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął odK. K. (1)iP. S. (1)około 5 kg marihuany, którzy przekazali mu te środki odurzające na polecenieN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.
5.D. I.został oskarżony o to, że:

LXXII
w okresie od początku 2003 roku do 01 lutego 2004 roku i od 16 kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), przy czym w okresie od 16 kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku działając w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

LXXIII
latem 2003 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o łącznej masie netto 10 kilogramów w ten sposób, że dwukrotnie przyjął odP. W. (1)iP. S. (1)w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego przywozu z Holandii dokonali, działający na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu,P. W. (1),P. S. (1)iW. S. (1)oraz ustalona osoba,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXIV
we wrześniu 2006 roku wP., działając w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o masie netto 20 kilogramów w ten sposób, czterokrotnie przyjął odP. S. (1)iK. K. (1)w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali na polecenieN. S. (1), działający wspólnie i w porozumieniuP. W. (1),P. S. (1)iK. K. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
6.M. T. (1)został oskarżony o to, że:

LXXV
w okresie co najmniej od maja 2005 roku do lutego 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),M. N. (1),I. J. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

LXXVI
w maju 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1), będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do wprowadzenia do obrotu znacznej ilości nieustalonego narkotyku o nieustalonej wartości w ten sposób, że co najmniej od 07 maja 2006 roku,N. S. (1)nakłaniał go do pilnego przeprowadzenia transakcji odnośnie posiadanego przez niego narkotyku, którą on zaplanował pomiędzy 10 a 11 maja 2006 roku,

tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXVII
w dniu 21 maja 2005 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),G. O.iH. W. (1), wbrew przepisom ustawy, uczestniczył w obrocie znaczną ilością substancji psychotropowej w postaci 20.000 tabletek MDMA (ekstazy) koloru niebieskiego ze znaczkiem(...), w ten sposób, że tabletki te zapakowane przezK. K. (1), sprzedał wraz zH. W. (1)G. O.za kwotę co najmniej 30.000 złotych, które następnieG. O.zamierzał odsprzedać ze średnim zyskiem 8.400 złotych dotychczas nieustalonym osobom, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zatrzymanie przez funkcjonariuszy Policji w chwili posiadania wyżej wymienionych narkotyków,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXVIII
w okresie od kwietnia do października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonaliN. S. (1),K. K. (1),P. S. (1),P. W. (1)i nieustalony mężczyzna, w ten sposób, że przynajmniej czterokrotnie przyjął odP. S. (1)każdorazowo po 5 kg tego narkotyku w celu wprowadzenia ich do obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.
7.B. J. (1)został oskarżony o to, że:

LXXIX
w okresie od początku 2006 roku do października 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

LXXX
w dniu 25 lutego 2006 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi osobami, będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 10.000 gram amfetaminy o wartości co najmniej 53.300 złotych w ten sposób, że w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, przyjął odN. S. (1)w celu dalszej dystrybucji wymieniony narkotyk, który został przez niego sprzedany nieustalonym osobom, a następnie pieniądze pochodzące z jego sprzedaży przekazałN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXI
w okresie od 28 lutego 2006 roku do 01 marca 2006 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w dniu 01.03.2006 roku w celu dalszej dystrybucji zakupił odN. S. (1)za kwotę 6.090 złotych co najmniej 1.000 gram amfetaminy, którą następnie sprzedał dwóm nieustalonym nabywcom,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXII
w dniu 03 marca 2006 roku wP.oraz na terenie województwa(...)i(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz niezidentyfikowanym dotychczas mężczyznąps. (...), będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że odebrał od ustalonego mężczyzny i nieustalonego mężczyzny substancję psychotropową w postaci 5.000 gram amfetaminy, przeznaczona dlaN. S. (1), którą następnie od niego zakupił w celu dalszej dystrybucji za kwotę 32.400 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXIII
w dniu 08 marca 2006 roku wP.oraz w województwie(...)i(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz nieustalonym dotychczas mężczyzną, będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji zakupił odN. S. (1)za kwotę 44.520 złotych substancję psychotropową w postaci 7.000 gram amfetaminy, którą uprzednio odebrał od ustalonego mężczyzny i nieustalonego mężczyzny,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXIV
w okresie od 06 do 08 maja 2006 roku wK.kołoP.w województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniuA. K. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną oraz innymi niezidentyfikowanymi dotychczas mężczyznami, będąc kierowanym przezN. S. (1), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości narkotyków w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)przyjął na przechowanie 5.000 gram amfetaminy o wartości 28.600 złotych, stanowiącej wcześniej przedmiot transakcji bezpośrednio pomiędzyA. K. (1),N. S. (1), a nieustalonymi dotychczas mężczyznami,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXV
w dniu 18 grudnia 2006 roku wP.i w województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną dotychczas osobą, będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)zawiózł do lokalu usytuowanego na trasieP.-B.i przekazał nieustalonej dotychczas osobie 7.500 gram amfetaminy o wartości co najmniej 39.825 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXVI
w okresie od 21 do 23 grudnia 2006 roku wP.oraz na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...), ustalonym mężczyzną i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji zakupił odN. S. (1)5.000 gram amfetaminy za kwotę 32.000 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXVII
w dniu 19 marca 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...), będąc kierowanym przezN. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, czynił przygotowania do obrotu znaczną ilością nieustalonego narkotyku w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)ps. (...)odebrał z Dworca PKP przesyłkę z zawartością próbki tego narkotyku,

tj. o przestępstwo zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXVIII
w dniach 05-06 kwietnia 2007 roku wP.oraz na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zA. K. (1)ps. (...)i trzema nieustalonymi dotychczas mężczyznami, będąc kierowanym przezN. S. (1), działając wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1,8 kg kokainy o wartości 198.000 złotych w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)dostarczył ten narkotyk w umówione miejsce, który następnie dwóch nieustalonych mężczyzn dostarczyło dla nieustalonego nabywcyA. K. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

LXXXIX
w lipcu 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął około 1 kg kokainy, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii i przywozu do Polski dokonali działający wspólnie i w porozumieniuN. S. (1),K. K. (1),M. Ś. (1),P. W. (1)i nieustalony mężczyzna,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XC
w dniu 20 lipca 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, udzielił substancji odurzającej w postaci 0,14 gram kokainyK. K. (1),P. S. (1)i nieustalonemu mężczyźnie opseudonimie (...),

tj. o przestępstwo zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XCI
w dniu 29 października 2007 roku wP., wbrew przepisom ustawy, posiadał środki odurzające w postaci 0,21 gram ziela konopi innego niż włókniste oraz 0,19 gram konopi,

tj. o przestępstwo zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485)
8.M. K. (1)został oskarżony o to, że:

XCII
w okresie od początku 2006 roku do 23 października 2006 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (2)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),M. N. (1),I. J. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, w ten sposób, że brał udział w ukrywaniu korzyści pochodzących z obrotu tymi środkami odurzającymi

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.
9.M. S. (1)został oskarżony o to, że:

XCIII
w okresie od końca 2002 roku do 23 października 2006 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

XCIV
w dniu 29 października 2007 roku wP., bez wymaganego zezwolenia posiadał amunicję do broni palnej w postaci:

-

121 naboi pistoletowych kal. 9x19 mm,

74 naboje rewolwerowe kal. 38(...),

257 naboi bocznego zapłonu kal. 5,6 mm(...),

43 alarmowe naboje rewolwerowe kal. 9 mm,

4 gazowe naboje rewolwerowe kal. 9 mm(...),

tj. o przestępstwo zart. 263 § 2 k.k.
10.M. B. (3)został oskarżony o to, że:

XCV
w okresie od początku 2004 roku do października 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),M.

Ś.,S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),I. J. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,
tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

XCVI
w dniu 03 lutego 2004 roku wP., gm.P., działając wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),P. S. (1),W. S. (1),P. W. (1),J. P.iM. K. (2)i nieustalonym mężczyzną, używając przemocy polegającej na biciu i kopaniu po całym ciele, a także posługując się bronią palną, nożem oraz innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekiery i doprowadzeniu w ten sposób do stanu bezbronnościT. K.,M. P.iH. P., dokonał kradzieży samochodu dostawczego markiM. (...)onr rej. (...)o wartości 35.000 złotych, w którym znajdowała się nieustalona ilość papierosów o nieustalonej wartości, polisy ubezpieczenia OC wyżej wymienionego pojazdu na szkodęK. W. (1)oraz pieniędzy w kwocie 2.500 złotych i trzech telefonów komórkowychmarki N. (...),N. (...)iN. (...)o wartości około 1.500 złotych na szkodę marcinaP., kurtki z portfelem z zawartością dokumentów w postaci dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od samochodu markiF. (...)onr rej. (...), prawa jazdy, polisy ubezpieczenia OC tego pojazdu, pieniędzy w kwocie około 2.000 złotych, dwóch telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)o wartości około 1.000 złotych na szkodęH. P., dwóch telefonów komórkowychmarki N. (...)iN. (...)o wartości około 1.100 złotych i pieniędzy w kwocie 1.000 złotych na szkodęT. K., stanowiących mienie o łącznej wartości co najmniej 44.100 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XCVII
w drugiej połowie 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów w ten sposób, że przyjął ten narkotyk jako próbkę odP. S. (1), któremu polecił toN. S. (1)iK. K. (1), w celu jego dalszej odsprzedaży, którego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali, na polecenieN. S. (1), działający wspólnie i w porozumieniuP. W. (1),P. S. (1),K. K. (1)oraz nieustaleni mężczyźni,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XCVIII
w pierwszej połowie 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów w ten sposób, że przyjął ten narkotyk jako próbkę odP. S. (1)iK. K. (1), którym polecił toN. S. (1), w celu jego dalszej odsprzedaży, którego wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonali, na polecenieN. S. (1), działający wspólnie i w porozumieniuP. W. (1),P. S. (1),K. K. (1)oraz nieustaleni mężczyźni,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XCIX
na przełomie 2006/2007 roku wP.i wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1),P. S. (1),K. R. (1),M. N. (1)iS. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że wraz zK. R. (1)przekazał wyżej wymienione środki psychotropoweP. S. (1), który je odebrał na polecenieK. K. (1), który wykonywał polecenieN. S. (1), a następnie, wykonując polecenieN. S. (1),P. S. (1)sprzedał 100 gram z tych narkotykówM. N. (2)za kwotę około 800 złotych, a pieniądze z tej transakcji przekazałK. K. (1), zatrzymując dla siebie około 100 złotych, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gramK. K. (1)sprzedałS. J.za kwotę około 5.600 złotych, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcjiN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.
11.P. B.został oskarżony o to, że:

C
w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województwa(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),I. J. (1),W. S. (1),M. W. (1),M. Ś. (1),S. J.,M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

CI
w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.iS.w województwie(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1)iŁ. N. (1), brali udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął odP. S. (1)iK. K. (1)co najmniej 27-krotnie te środki odurzające, a następnie wraz zŁ. N. (1)wprowadził je do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CII
w marcu 2007 roku wT.i na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),W. S. (1),Ł. N. (1)orazT. M. (1)i ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy, dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 5 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii w ten sposób, że wraz zW. S. (1), który wykonywał polecenieP. S. (1)iN. S. (1)oraz zŁ. N. (1), sprzedał ustalonemu mężczyźnie iT. M. (1)5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.
12.M. W. (1)został oskarżony o to, że:

CIII
w okresie od kwietnia 2006 roku do czerwca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),I. J. (1),W. S. (1),M. Ś. (1),S. J.,P. B. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

CIV
w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról przynajmniej dziewięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro w ten sposób, że dostarczył w Holandii wyżej opisane narkotykiK. K. (1)iP. S. (1), którzy dokonali ich wewnątrzwspólnotowego nabycia na polecenieN. S. (1), a następnieP. S. (1)wraz zK. K. (1)dokonali przywozu tych narkotyków na teren Polski, aP. W. (1)na polecenieN. S. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CV
w okresie od końca kwietnia 2006 roku do dnia 25 lipca 2006 roku wU.gminaK., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. W. (1),K. K. (1),P. M.,M. B. (2)iJ. B., będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w uprawie konopi indyjskich w ilości 453 krzewów o szacunkowej wydajności około 10-ciu kilogramów konopi innych niż włókniste,

tj. o przestępstwo zart. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CVI
w dniu 23 października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)iŁ. N. (1), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że przekazałK. K. (1)w celu dalszej odsprzedażyŁ. N. (1)200 gram marihuany o wartości hurtowej około 2.800 złotych i wartości detalicznej 4.000 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CVII
w dniu 23 października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że sprzedał nieustalonej dotychczas osobie 400 gram marihuany o wartości hurtowej około 5.600 złotych i wartości detalicznej 8.000 złotych,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CVIII
w czerwcu 2007 roku wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany o łącznej wartości około 60.000 euro, w ten sposób, że na polecenieN. S. (1)wraz zK. K. (1)dokonał ich wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, a następnie przywozu tych narkotyków na teren Polski dokonał nieustalony mężczyzna, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
13.S. J.został oskarżony o to, że:

CIX
w okresie od drugiej połowy 2006 roku do 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. Ś. (1),M. J. (1),I. J. (1),W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

CX
na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że kupił odK. K. (1)ci najmniej 700 gram amfetaminy za kwotę około 5.600 złotych, w celu dalszej odsprzedaży tych narkotyków, aK. K. (1)dokonywał tej sprzedaży na polecenieN. S. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXI
w 2007 roku wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)iP. S. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, czterokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej łącznie 20 kg marihuany, w ten sposób, że dwukrotnie wraz zK. K. (1)dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg tego narkotyku, a dwukrotnie przekazałP. S. (1)pieniądze w złotych polskich na zakup na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg marihuany, któreP. S. (1)wymienił na euro, a wewnątrzwspólnotowego nabycia tych środków odurzających dokonałK.konieczny, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXII
w 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w ten sposób, że dziesięciokrotnie kupił odP. S. (1)iK. K. (1)łącznie 50 kilogramów marihuany, które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
14.M. Ś. (1)został oskarżony o to, że:

CXIII
w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),I. J. (1),W. S. (1),S. J.,M. W. (1),P. B. (1),M. N. (1),Ł. N. (1)ps. (...)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

CXIV
w czerwcu 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),I. J. (1),P. M.,P. S. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 15 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1)wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, w ten sposób, że na polecenieP. S. (1)wspólnie zI. J. (1)dokonał przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, aP. M.podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to odP. S. (1)kwotę 3.000 zł, z której 500 zł przekazałI. J. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXV
w czerwcu 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),I. J. (1),P. W. (1),P. S. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1)wraz z nieustalonym mężczyzną, w ten sposób, że na polecenieP. S. (1), wykonującego polecenieN. S. (1), wspólnie zI. J. (1)dokonał przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 3.000 zł, z której 500 zł przekazałI. J. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXVI
w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1), a on sam na polecenieP. S. (1), wykonującego polecenieN. S. (1), przywiózł te narkotyki z Holandii do Polski, aP. W. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, otrzymując za to wynagrodzenie w kwocie 6.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXVII
w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1)iP. W. (1), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonałK. K. (1), a on sam na polecenieP. S. (1), przywiózł te narkotyki z Holandii do Polski, aP. W. (1)podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, otrzymując za to wynagrodzenie w kwocie 7.500 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXVIII
w lipcu 2007 roku wP., wP.i wK., województwie(...)oraz na terenie Belgii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1),P. W. (1)i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Belgii dokonał na polecenieN. S. (1)iK. P. (1)S.za kwotę około 120.000 złotych, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał on sam wraz zP. S. (1), aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 5.000 złotych do podziału zK. K. (1)iP. S. (1), a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
15.Ł. N. (1)został oskarżony o to, że:

CXIX
w okresie od kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.iL.oraz na terenie województwa(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), w skład której wchodzili w różnym okresie:M. B. (1)ps. (...),R. D. (1)ps. (...),D. I.ps. (...),B. J. (1)ps. (...),A. K. (1)ps. (...),K. K. (1)ps. (...),M. K. (1),P. M.ps. (...),K. R. (1)ps. (...),M. S. (1)ps. (...),M. T. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),I. J. (1),W. S. (1),M. W. (1),M. Ś. (1),S. J.,M. N. (1),P. B. (1)i inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

CXX
w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku wL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1)iP. S. (1)brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, przyjął odP. S. (1)iK. K. (1), którzy wykonywali polecenieN. S. (1), za pośrednictwemŁ. P., co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, pochodzące z wewnątrzwspólnotowego nabycia, którego na polecenieN. S. (1)dokonaliP. S. (1),K. K. (1),P. W. (1)iM. W. (1), które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXXI
w dniu 23 października 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)iM. W. (1), wbrew przepisom ustawy, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w ten sposób, że nabył odK. K. (1)200 gram marihuany o wartości hurtowej około 2.800 złotych i wartości detalicznej 4.000 złotych, którą przekazał mu w celu dalszej odsprzedażyM. W. (1),

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXXII
w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku wP.iL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1)iK. K. (1)i innymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przekazał osobiście bądź poprzez inne osoby ustalonemu mężczyźnie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, które na polecenieN. S. (1), przekazał muK. K. (1), pochodzące z wewnątrzwspólnotowego nabycia, którego na polecenieN. S. (1)dokonaliP. S. (1),K. K. (1)iP. W. (1), które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu, i tak:

-

w dniu 23 listopada 2006 roku wP.,L.i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 5 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 75.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby nieustalonemu mężczyźnie,

w dniu 24 listopada 2006 roku wP.,L.i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 5 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 75.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby ustalonemu mężczyźnie,

w dniu 10 grudnia 2006 roku wP.i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 0,5 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 7.500 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby nieustalonym dotychczas osobom,

w dniu 11 grudnia 2006 roku wP.i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 4 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 60.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby nieustalonym dotychczas osobom,

w dniu 19 grudnia 2006 roku wP.,L.i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 11 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 165.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby ustalonemu mężczyźnie,

w dniu 30 stycznia 2007 roku wP.,L.i innych miejscowościach, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)i innymi osobami, wbrew przepisom ustawy i z chęci osiągnięcia korzyści majątkowej, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci nie mniej niż 2 kg marihuany o wartości nie mniejszej niż 30.000 złotych, przekazując pozyskane środki odurzające osobiście oraz przez inne osoby ustalonemu mężczyźnie,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXXIII
w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.iS.w województwie(...)oraz wT., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, na polecenieN. S. (1), brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął odP. S. (1)iK. K. (1), za pośrednictwemP. B. (1), co najmniej 27-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 75 kg marihuany, które następnie zostały przez niego wprowadzone do dalszego obrotu, w tym 4-krotnie wraz zP. S. (1),K. K. (1),W. S. (1)iP. B. (1)przekazał łącznie 20 kilogramów marihuany ustalonemu mężczyźnie iT. M. (1)za łączną kwotę co najmniej 205.500 zł,

tj. o przestępstwo zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

CXXIV
jesienią 2006 roku wP., w województwie(...),K.i na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenieN. S. (1), wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1),P. W. (1)i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonaliK. K. (1)iP. S. (1), a on wskazał im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnieP. S. (1)dokonał ich przywozu na teren Polski, aP. W. (1)podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o przestępstwo zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy w Poznaniu na mocy wyroku z 20 marca 2017 r. (sygn.. akt XVI K 31/10), przyjmując, iż podstawę rozstrzygnięć stanowią przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r.

Odnośnie oskarżonegoK. K. (1)

1
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie I, z tym, iż przyjmuje, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

2
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie II i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

3
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

4
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie III i za to, na podstawie art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

5
Na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 800 (osiemset) złotych.

6
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie IV i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 45 (czterdziestu pięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

7
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

8
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach V-VII, przy czym:

-

w ramach czynów opisanych w punktach V i VI przyjmuje, iż przestępstwem kierował ustalony mężczyzna i to on wydał polecenie sprzedaży narkotyku,

w ramach czynu opisanego w punkcie VII przyjmuje, iż przestępstwem kierował ustalony mężczyzna i to on wydał polecenie odbioru przesyłki, wskazał miejsce jej umieszczenia i wprowadził narkotyki do obrotu,

i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

9
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

10
Uznał oskarżonego za winnego, opisanego wart. 91 § 1 k.k., ciągu przestępstw zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.orazart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach IX-X, XIII-XIV, XVII-XXVI, XXVIII z tym, iż przyjął, że:

-

czynu opisanego w punkcie IX dopuścił się w okresie od kwietnia do października 2006 roku,

500 sztuk sadzonek wskazanych w punkcie IX stanowiło krzewy konopi indyjskich innych niż włókniste,

w ramach czynów opisanych w punktach IX, X, XIII, XIV, XVII, XIX, XXI, XXIII, XXIV, XXVI, XXVIII polecenia wydawał ustalony mężczyzna,

i za ten ciąg przestępstw, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

11
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwóch tysięcy) złotych.

12
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie VIII, z tym, iż przyjął, że przestępstwem kierował ustalony mężczyzna i to z nim kontaktował się oskarżony, zaś z opisu czynu wyeliminował stwierdzenie: „znacznej ilości” i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

13
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

14
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach XI-XII, XVI z tym, iż w ramach czynu opisanego wpunkcie XIwskazał, iż jego przedmiotem była znaczna ilość środków odurzających w postaci łącznie 75 kg marihuany, zaś w ramach czynów opisanych wpunktach XI i XIIpolecenia wydawał ustalony mężczyzna i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

15
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jednego tysiąca) złotych.

16
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXVII, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna, który wraz z oskarżonym,P. W. (1)iP. S. (1)nabył te przyrządy, i za to, na podstawie art. 54 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

17
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 100 (stu) złotych.

18
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XV i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 10 (dziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

19
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 400 (czterysta) złotych.

20
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoK. K. (1)kary i wymierzył mu karę łączną 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności i karę łączną 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

21
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoK. K. (1)wolności w sprawie od dnia 24 lipca 2007r. do dnia 8 września 2010r.

22
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. K. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

16.170 (szesnaście tysięcy sto siedemdziesiąt) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie III,

93.000 (dziewięćdziesiąt trzy tysiące) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie IX,

91.000 (dziewięćdziesiąt jeden tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie X,

5.300 (pięć tysięcy trzysta) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XIII,

1.500 (jeden tysiąc pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XIV,

3.600 (trzy tysiące sześćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XV,

9.100 (dziewięć tysięcy sto) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XVII,

21.600 (dwadzieścia jeden tysięcy sześćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XVIII,

212.160 (dwieście dwanaście tysięcy sto sześćdziesiąt) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XIX,

69.666 (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XX,

9.100 (dziewięć tysięcy sto ) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXI,

78.375 (siedemdziesiąt osiem tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXII,

9.100 (dziewięć tysięcy sto) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXIII,

18.200 (osiemnaście tysięcy dwieście) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXIV,

128.883 (sto dwadzieścia osiem tysięcy osiemset osiemdziesiąt trzy) złote – z przestępstwa opisanego w punkcie XXV,

2.000 (dwa tysiące) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXVI,

1.666 (jeden tysiąc sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XXVIII.

Odnośnie oskarżonegoP. W. (1)

23
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

24
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXX i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

25
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

26
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXI, przestępstw zart. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach XXXII-XXXIIIoraz przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXIV, z tym, iż przyjął, że:

-

w ramach czynów opisanych w punktach XXXII, XXXIII i XXXIV polecenia wydawał ustalony mężczyzna i to dla niego m.in. zostały nabyte środki odurzające

i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 4 (cztery) lata i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności i karę 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

27
Na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 8000 (osiem tysięcy) złotych.

28
Uznał oskarżonego za winnego, opisanego wart. 91 § 1 k.k., ciągu przestępstw zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.orazart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach XXXV, XXXVII-XLV, XLVII z tym, iż przyjął, że:

-

czynu opisanego w punkcie XXXV dopuścił się w okresie od kwietnia do października 2006 roku,

500 sztuk sadzonek wskazanych w punkcie XXXV stanowiło krzewy konopi indyjskich innych niż włókniste,

w ramach czynów opisanych w punktach XXXV, XXXVII-XLIV polecenia wydawał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie XXXVII polecenia wydawał ustalony mężczyzna i to z nim uzgodniono dostarczenie narkotykuA. K. (1),

i za ten ciąg przestępstw, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 5 (pięciu) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

29
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych.

30
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XXXVI, z tym, iż przyjął, że oskarżonym kierował ustalony mężczyzna i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

31
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1.000 (jeden tysiąc) złotych.

32
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 54 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XLVI, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna, który wraz z oskarżonym,K. K. (1)iP. S. (1)nabył te przyrządy, i za to, na podstawie art. 54 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

33
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 100 (stu) złotych.

34
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XLVIII, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,P. S. (1),W. S. (1),M. B. (1),J. P.iM. K. (2)oraz nieustalonym mężczyzną, że ich działanie przyjęło również formę grożenia natychmiastowym użyciem przemocy, a z opisu czynu wyeliminował doprowadzenie pokrzywdzonych do stanu bezbronności, jak również to, że sprawcy dokonali kradzieży polisy ubezpieczenia OC pojazdu markiM. (...)onr rej. (...), dowodu osobistego, dowodu rejestracyjnego od samochodu markiF. (...)onr rej. (...)i polisy ubezpieczenia OC tego pojazdu oraz prawa jazdy i za to, na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności.

35
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485), popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XLIXi za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

36
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 200 (dwieście) złotych.

37
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoP. W. (1)kary i wymierzył mu karę łączną 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności i karę łączną 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

38
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoK. K. (1)wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 6 września 2010r.

39
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoP. W. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

512.830 (pięćset dwanaście tysięcy osiemset trzydzieści) złotych – z przestępstw opisanych w punktach: XXXI, XXXII, XXXIII, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XLII,

500 (pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XLIII,

1.000 (jeden tysiąc) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XLIV,

128.883 (sto dwadzieścia osiem tysięcy osiemset osiemdziesiąt trzy) złote – z przestępstwa opisanego w punkcie XLV,

500 (pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie XLVII.

Odnośnie oskarżonegoA. K. (1)

40
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie L, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

41
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 42 ust. 1 i 3 i art. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LI, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zP. W. (1),P. S. (1)i dwoma ustalonymi mężczyznami, zaś narkotyki zostały nabyte dla niego i ustalonego mężczyzny i za to, na podstawie art. 42 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 600 (sześciuset) złotych.

42
Na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 8000 (osiem tysięcy) złotych.

43
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach LII-LIV, LVI-LXI, LXIII, z tym, iż przyjął, że:

-

w ramach czynu opisanego w punkcie LII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,K. K. (1)ps. (...)iB. J. (1)ps. (...), a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LIII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zB. J. (1)ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami oraz niezidentyfikowanym dotychczas mężczyznąps. (...), a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LIV oskarżony, działał wspólnie i w porozumieniu zB. J. (1)ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami oraz nieustalonym mężczyzną, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LVI oskarżony działał zB. J. (1)ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami oraz innymi niezidentyfikowanymi dotychczas mężczyznami, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LVII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi mężczyznami i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami w tym jednym o pseudonimie(...), a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie, zaś przeznaczony był on do dalszej dystrybucji dla innego ustalonego mężczyzny,

w ramach czynu opisanego w punkcie LVIII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi mężczyznami i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie, zaś przeznaczony był on do dalszej dystrybucji dla innego ustalonego mężczyzny,

w ramach czynu opisanego w punkcie LIX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zB. J. (1)ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami i dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, a narkotyk sprzedał ustalonemu mężczyźnie,

w ramach czynu opisanego w punkcie LX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zK. R. (1)ps. (...), dwoma ustalonymi mężczyznami nieustalonym dotychczas mężczyzną, a polecenieK. R. (1)wydał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXI uzgodnienia oskarżony dokonał z ustalonym mężczyzną,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXIII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,B. J. (1)ps. (...)i trzema nieustalonymi dotychczas mężczyznami, a zamówienia narkotyku dokonał u ustalonego mężczyzny,

oraz (w ramach czynu opisanego w punkcie LXIV) tego, że w dniu 24 lipca 2007r. na terenie województwa(...)i(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1)ps. (...),P. S. (1), ustalonym mężczyzną oraz dwoma nieustalonymi dotychczas mężczyznami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości środka odurzającego w postaci ziela konopii innych niż włókniste o wadze netto 1001,46 grama w ten sposób, że złożył u ustalonego mężczyzny zamówienie na ten narkotyk oferując za niego kwotę 14.100 złotych, na skutek czego dokonano nabycia, a następnie przewozu tego narkotyku z Holandii do Polski, i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 350 (trzystu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 600 (sześciuset) złotych.

44
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 4000 (cztery tysiące) złotych.

45
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LV, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi mężczyznami i nieustalonym mężczyzną oraz, że próbka narkotyku została przekazana ustalonej osobie i za to, na podstawie art. 57 ust. 2 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

46
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

47
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXII, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zB. J. (1)ps. (...)oraz ustalonym mężczyzną, dla którego przeznaczona była przesyłka konduktorska, a także, że ilość narkotyku przygotowywanego do wprowadzenia do obrotu nie była znaczna i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

48
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

49
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wobec oskarżonegoA. K. (1)kary i wymierzył mu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 400 (czterystu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 600 (sześciuset) złotych.

50
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoA. K. (1)wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 23 grudnia 2008r.

51
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoA. K. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

484.000 (czterysta osiemdziesiąt cztery tysiące) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LI,

23.985 (dwadzieścia trzy tysiące dziewięćset osiemdziesiąt pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LII,

14.300 (czternaście tysięcy trzysta) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LIII,

19.600 (dziewiętnaście tysięcy sześćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LIV,

14.300 (czternaście tysięcy trzysta) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LVI,

14.070 (czternaście tysięcy siedemdziesiąt) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LVII,

13.545 (trzynaście tysięcy pięćset czterdzieści pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LVIII,

13.375 (trzynaście tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LIX,

99.000 (dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LXIII.

Odnośnie oskarżonegoK. R. (1)

52
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXV, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...), i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności.

53
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 55 ust. 1 i art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXVI i za to, na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

54
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 700 (siedemset) złotych.

55
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach LXVII-LXXIz tym, iż:

-

w ramach czynów opisanych w punktach LXVII, LXVIII oskarżony działał na polecenie ustalonego mężczyzny i będąc przez niego kierowanym i to z nim ustalał cenę narkotyku,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXIX oskarżony działał na polecenie ustalonego mężczyzny i będąc przez niego kierowanym,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,K. K. (1),P. S. (1),M. B. (1),M. N. (1)iS. J., a polecenia wydawał ustalony mężczyzna i to jemu przekazano pieniądze z obu transakcji,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXI wskazuje, iż jego przedmiotem była znaczna ilość środków odurzających w postaci 5 kg marihuany,

i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 90 (dziewięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

56
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych.

57
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

58
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoK. R. (1)wolności w sprawie od dnia 30 października 2007r. do dnia 6 września 2010r.

59
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoK. R. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie LXX w wysokości 100 (stu) złotych.

Odnośnie oskarżonegoD. I.

60
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...), a także, że w ramach recydywy oskarżony działał w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 1.02.2004r. do 1.10.2004r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28.07.2005r. (sygn. akt III K 1/05) za umyślne przestępstwo podobne, i za to, na podstawieart. 258 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

61
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 43 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXIII, z tym, iż przyjął, że polecenieP. W. (1),P. S. (1)iW. S. (1)wydał ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 43 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 30 (trzydziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

62
Na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w zw. zart. 4 § 1 k.k.zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

63
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXIV, z tym, iż przyjął, że polecenieP. W. (1),P. S. (1)iK. K. (1)wydał ustalony mężczyzna, a także, żeD. I.działał w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 1.02.2004r. do 1.10.2004r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28.07.2005r. (sygn. akt III K 1/05) za umyślne przestępstwo podobne, i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

64
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych.

65
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

66
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoD. I.przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

5.000 (pięć tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie LXXIII,

10.000 (dziesięć tysięcy) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie LXXIV.

Odnośnie oskarżonegoM. T. (1)

67
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXV, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

68
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXVI, z tym iż przyjął, iż czynem kierował ustalony mężczyzna i to on nakłaniałM. T. (1)do pilnego przeprowadzenia transakcji, zaś z opisu czynu wyeliminował stwierdzenie: „znacznej ilości” i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

69
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

70
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXVII i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności i karę 45 (czterdziestu pięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

71
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 24 kwietnia 1997r. o przeciwdziałaniu narkomanii(t.j. Dz. U. z 2003r. nr 24 poz. 198 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

72
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXVIII, z tym, iż przyjął, że nabycia środków odurzających dokonali ustalony mężczyzna,K. K. (1),P. S. (1),P. W. (1)i nieustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

73
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

74
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

75
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonegoM. T. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z przestępstwa opisanego w punkcie LXXVIII w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych.

Odnośnie oskarżonegoB. J. (1)

76
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie LXXIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

77
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach LXXX-LXXXVI, LXXXVIII-LXXXIX z tym, iż przyjął, że:

-

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXX oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to od niego przyjął wymieniony narkotyk,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXI oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to od niego zakupił narkotyk,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXII oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę, dla którego amfetamina była przeznaczona,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXIII oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to od niego zakupił wymieniony narkotyk,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXIV oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to na jego polecenie przyjął narkotyki, będące wcześniej przedmiotem transakcji bezpośrednio pomiędzyA. K. (1), ustalonym mężczyzną i nieustalonymi dotychczas mężczyznami,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXV oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to na jego polecenie zawiózł narkotyki,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXVI oskarżony zakupił narkotyk od ustalonego mężczyzny,

w ramach czynu opisanego w punkcie LXXXVIII oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę i to na jego polecenie dostarczył narkotyki w umówione miejsce,

przedmiotem czynu opisanego w punkcie LXXXIX była znaczna ilość środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, a jej nabycia i przywozu dokonali działający wspólnie i w porozumieniu ustalony mężczyzna,K. K. (1),M. Ś. (1),P. W. (1)i nieustalony mężczyzna,

i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

78
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych.

79
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie LXXXVII, z tym, iż przyjął, że oskarżony był kierowany przez ustalonego mężczyznę, a ilość narkotyku przygotowywanego do wprowadzenia do obrotu nie była znaczna, i za to, na podstawie art. 57 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

80
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

81
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 58 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485), popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XC, z tym, iż z opisu czynu wyeliminował działanie w zorganizowanej grupie przestępczej, i za to, na podstawie art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

82
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

83
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485), popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCI i za to, na podstawie art. 62 ust. 1 cytowanej ustawy wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.

84
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych.

85
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

86
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoB. J. (1)wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 23 września 2010r.

Odnośnie oskarżonegoM. K. (1)

87
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XCII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

88
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoM. K. (1)wolności w sprawie od dnia 29 października 2007r. do dnia 2 kwietnia 2008r.

Odnośnie oskarżonegoM. S. (1)

89
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XCIII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

90
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 263 § 2 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XCIVi za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności.

91
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

92
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoM. S. (1)wolności w sprawie od dnia 30 października 2007r. do dnia 10 czerwca 2008r.

Odnośnie oskarżonegoM. B. (1)

93
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XCV, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności.

94
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCVI, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,P. S. (1),W. S. (1),P. W. (1),J. P.iM. K. (2)oraz nieustalonym mężczyzną, że ich działanie przyjęło również formę grożenia natychmiastowym użyciem przemocy, a z opisu czynu wyeliminował doprowadzenie pokrzywdzonych do stanu bezbronności,, i za to, na podstawieart. 280 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

95
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach XCVII i XCVIII, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna oraz ustalony mężczyzna wraz zK. K. (1)i przyjmując, że czyny te stanowią ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 1 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

96
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

97
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie XCIX, z tym, iż przyjął, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. S. (1),K. R. (1),M. N. (1)iS. J.oraz ustalonym mężczyzną, który wydawał polecenia, i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

98
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

99
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych.

100
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoM. B. (1)wolności w sprawie od dnia 7 maja 2008r. do dnia 6 września 2010r.

Odnośnie oskarżonegoP. B. (1)

101
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie C, z tym, iż przyjmuje, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

102
Uznał oskarżonego (w ramach czynów opisanych wyżej w punktach CI i CII) za winnego tego, że w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.iS.w województwie(...)orazT., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, na polecenie ustalonego mężczyzny, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),K. K. (1)iŁ. N. (1), brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji przyjął odP. S. (1)iK. K. (1)co najmniej 27-krotnie te środki odurzające, a następnie wraz zŁ. N. (1)wprowadził je do dalszego obrotu, w tym w marcu 2007 roku wraz zW. S. (1), który wykonywał polecenieP. S. (1)i ustalonego mężczyzny oraz zŁ. N. (1), sprzedał ustalonemu mężczyźnie iT. M. (1)5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży, t.j. przestępstwa zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., i za to, na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.

103
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych.

104
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

105
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoP. B. (1)wolności w sprawie od dnia 11 czerwca 2008r. do dnia 22 grudnia 2009r.

Odnośnie oskarżonegoM. W. (1)

106
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie CIII, z tym, iż przyjmuje, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

107
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CIV, z tym, iż przyjął, że polecenia wydawał ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

108
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych.

109
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 63 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CV, z tym, iż przyjął, że popełnieniem przestępstwa kierował ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 63 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

110
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

111
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach CVI i CVIIi przyjął, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 10 (dziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

112
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

113
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CVIII, z tym iż przyjął, że polecenie wydał ustalony mężczyzna, i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

114
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

115
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 400 (czterystu) złotych.

116
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoM. W. (1)wolności w sprawie od dnia 10 czerwca 2008r. do dnia 25 maja 2010r.

117
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekał wobec oskarżonegoM. W. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

2.800 (dwa tysiące osiemset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CVI,

5.600 (pięć tysięcy sześćset) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CVII.

Odnośnie oskarżonegoS. J.

118
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie CIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu wyeliminował nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

119
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunkcie CX, z tym, iż w ramach tego czynu przyjął, iż jego przedmiotem była znaczna ilość substancji psychotropowej ipunkcie CXIIi przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności i karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

120
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

121
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CXI i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

122
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

123
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierzył oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

124
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoS. J.wolności w sprawie od dnia 11 czerwca 2008r. do dnia 20 marca 2009r.

125
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekał wobec oskarżonegoS. J.przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

700 (siedemset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CX,

69.666 (sześćdziesiąt dziewięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CXI,

174.166 (sto siedemdziesiąt cztery tysiące sto sześćdziesiąt sześć) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXII.

Odnośnie oskarżonegoM. Ś. (1)

126
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie CXIII, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

127
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach CXIV i CXV, z tym, iż w ramach tego czynu przyjął, iż polecenieP. S. (1)wydawał ustalony mężczyzna oraz przestępstw zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach CXVI-CXVIII, z tym, iż przyjął, że:

-

w ramach czynu opisanego w punkcie CXVI polecenieP. S. (1)wydawał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie CXVIII polecenie całości przestępczego działania wydał ustalony mężczyzna, który również wraz zK. K. (1)wydał polecenieP. S. (1)nabycia narkotyku na terenie Belgii,

a także przyjmuje, iż oskarżony wskazanych czynów dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu w okresie od 26.07.2003r. do 11.02.2005r. i od 5.08.2005r. do 19.12.2006r. kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Szamotułach z dnia 11.02.2005r. (sygn. akt II K 188/04) za umyślne przestępstwo podobne i przyjął, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

128
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

129
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierza oskarżonemu karę łączną 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

130
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoM. Ś. (1)wolności w sprawie od dnia 10 czerwca 2008r. do dnia 21 maja 2010r.

131
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekał wobec oskarżonegoM. Ś. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CXIV,

2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CXV,

6.000(sześć tysięcy) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXVI,

7.500 (siedem tysięcy pięćset) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CXVII,

1.666 (jeden tysiąc sześćset sześćdziesiąt sześć) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXVIII.

Odnośnie oskarżonegoŁ. N. (1)

132
Uznał oskarżonego za winnego występku zart. 258 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie CXIX, z tym, iż przyjął, że zorganizowaną grupą przestępczą kierował ustalony mężczyzna, a z jej składu eliminuje nazwiskoR. D. (1)ps. (...)i za to, na podstawie cytowanego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

133
Uznał oskarżonego za winnego przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach CXX i CXXIIoraz przestępstw zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 poz. 1485 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionych w sposób wyżej opisany wpunktach CXXI i CXXIII, z tym, iż przyjął, że:

-

w ramach czynu opisanego w punkcie CXX oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,K. K. (1)iP. S. (1), a obrót dotyczył znacznej ilości środków odurzających, zaś polecenie przekazania tych środków wydałP. S. (1)iK. K. (1)ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie CXXII oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,K. K. (1)i innymi osobami, a polecenie nabycia i przekazania środków odurzających wydał ustalony mężczyzna,

w ramach czynu opisanego w punkcie CXXIII sprawcy działali na polecenie ustalonego mężczyzny, a także, że łączna wartość czterokrotnie wprowadzanych do obrotu środków odurzających wyniosła 274.000 złotych,

i przyjmując, że stanowią one ciąg przestępstw zart. 91 § 1 k.k., na podstawie art. 56 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu za ten ciąg przestępstw karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

134
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych.

135
Uznał oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 55 ust. 1 i 3 i art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia przestępstwa w zw. zart. 4 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., popełnionego w sposób wyżej opisany w punkcie CXXIV, z tym, iż przyjął, że polecenie wydane zostało przez ustalonego mężczyznę, i za to, na podstawie art. 55 ust. 3 cytowanej ustawy w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności i karę 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

136
Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. nr 179 z 2005r. poz. 1485) zasądził od oskarżonego na rzecz(...)wP.”(...)-(...) P.,ul. (...), nawiązkę w kwocie 1000 (jeden tysiąc) złotych.

137
Na podstawieart. 85 k.k.iart. 91 § 2 k.k.połączył orzeczone wyżej kary i wymierza oskarżonemu karę łączną 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 (stu) złotych.

138
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonegoŁ. N. (1)wolności w sprawie od dnia 30 października 2008r. do dnia 21 maja 2010r.

139
Na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekał wobec oskarżonegoŁ. N. (1)przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw w wysokości:

-

40.000 (czterdzieści tysięcy) złotych – z przestępstwa opisanego w punkcie CXX,

13.750 (trzynaście tysięcy siedemset pięćdziesiąt) złotych z przestępstwa opisanego w punkcie CXXII,

37.500 (trzydzieści siedem tysięcy pięćset) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXXIII,

5.000 (pięć tysięcy) złotych - z przestępstwa opisanego w punkcie CXXIV.

140
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.i§ 1, § 2 ust. 1, 2 i 3, § 19, § 14 ust. 2 pkt 5 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 461 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. O. (2)kwotę 14.760 złotych brutto tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej z urzędu oskarżonemuK. K. (1).

Na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków poniesionych przez Skarb Państwa w następujących częściach:

⚫

K. K. (1)w 28/175 części,

P. W. (1)w 21/175 części,

A. K. (1)w 15/175 części,

K. R. (1)w 7/175 części,

D. I.w 3/175 części,

M. T. (1)w 4/175 części,

B. J. (1)w 13/175 części,

M. K. (1)w 1/175 części,

M. S. (1)w 2/175 części,

M. B. (1)w 5/175 części,

P. B. (1)w 3/175 części,

M. W. (1)w 6/175 części,

S. J.w 4/175 części,

M. Ś. (1)w 6/175 części,

Ł. N. (1)w 6/175 części,

T. M. (1)w 1/175 części,

z tym, iż kosztami opinii wydanych w sprawie obciąża wyłącznie oskarżonych, których opinie te dotyczą, zaś kosztami ustanowienia obrońcy z urzędu wyłącznie oskarżonegoK. K. (1), a nadto wymierzył oskarżonym opłaty:

⚫

K. K. (1)w kwocie 10.600 złotych,

P. W. (1)w kwocie 36.600 złotych,

A. K. (1)w kwocie 48.600 złotych,

K. R. (1)w kwocie 4.400 złotych,

D. I.w kwocie 3.200 złotych,

M. T. (1)w kwocie 3.200 złotych,

B. J. (1)w kwocie 4.400 złotych,

M. K. (1)w kwocie 180 złotych,

M. S. (1)w kwocie 300 złotych,

M. B. (1)w kwocie 3.200 złotych,

P. B. (1)w kwocie 800 złotych,

M. W. (1)w kwocie 10.200 złotych,

S. J.w kwocie 4.000 złotych,

M. Ś. (1)w kwocie 1.600 złotych,

Ł. N. (1)w kwocie 1.800 złotych,

T. M. (1)w kwocie 1.100 złotych.

Obrońca oskarżonegoK. K. (1)zaskarżył przedmiotowy wyrok w całości, zarzucając:

I
Obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.

1
art. 258 § 1 k.k.poprzez jego błędną wykładnie, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury zorganizowanej grupy przestępczejN. S. (1), a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy wyklucza możliwość przynależności oskarżonego do grupy(...). Ponadto bezprzedmiotowe uznanie, że o fakcie przynależności do ewentualnej grupy wskazywały, nie kryteria subiektywne oskarżonych - chęć i świadomość działania w grupie, postrzeganie przez innych członków grupy, lecz interpretacja dokonana przez sąd w oderwaniu od zeznań i wyjaśnień współoskarżonych,

2
art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego zastosowanie co doprowadziło do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy nie został on nigdy ujęty na wewnątrzwspólnotowym przekraczaniu granicy, zaś jedynym dowodem, który ma powyższą okoliczność potwierdzać są zeznaniaP. S. (1),

3
art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem w aktach sprawy brak obiektywnego dowodu, który potwierdzałby, że oskarżony znaN. S. (1)i na jego zlecenie uprawiał na terenie Polski konopie indyjskie w ilości 453 krzewów,

4
art. 19 § 1 ustawy o Policjipoprzez nadanie waloru legalności materiałom uzyskanym w ramach kontroli operacyjnej zarządzonej wobec oskarżonego pomimo, iż ww. artykuł nie wymienia czynu penalizowanego przez art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,

5
art. 19 ust. 3, 15c, 15d, 15e ustawy o Policjipoprzez uznanie, iż możliwym było wykorzystanie całości materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej wobec innych oskarżonych również w stosunku doK. K. (1)podczas gdy zgoda pierwotna i następcza me obejmowała w/w oskarżonego, a łączny okres kontroli przekroczył 6 miesięcy, zaś kolejne postanowienia o zastosowaniu kontroli nie były kontynuacją poprzednich lecz w istocie stanowiły nowe postanowienia, które tak jak poprzednie dotyczyły innej osoby i innych przestępstw.

II
Błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który doprowadził do naruszenia przepisów prawa procesowego polegający na ustaleniu, żeK. K. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezN. S. (1)podczas, gdy z zebranego materiału dowodowego, wynika, że obu oskarżonych łączyły wyłącznie relacje towarzyskie, zaś w aktach sprawy brak jest obiektywnego dowodu pozwalającego na przypisanie sprawstwa,

III
Obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.:

1
art. 7 k.p.k.polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów, tj.:

-

oparcie w niniejszej sprawie wyrokowania na wybranych wyjaśnieniach jednego ze współoskarżonychP. S. (1)wyłącznie w zakresie obciążającym oskarżonego z jednoczesnym pominięciem okoliczności, które w zeznaniach i wyjaśnieniachP. S. (1)były niewiarygodne,

całkowicie jednostronnej oceny zebranych w sprawie nagrań z rozmów telefonicznych uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej, z których nie wynika, by to oskarżony brał udział w transakcjach narkotykowych. Ponadto w sytuacji, gdy sporządzona na potrzeby niniejszej sprawy opinia fonoskopijna nie potwierdza by właściciel numeru telefonu typowany jakoK. K. (1), rzeczywiście należał do oskarżonego,

brak logicznej analizy zeznańP. S. (1)w zakresie przedstawionego przez niego „słownika” używanego przez rzekomą grupę przestępczą, albowiem z zebranych stenogramów rozmów telefonicznych wynika, że przedmiotowe określenia nie były przez rozmówców używane,

pominięciu licznych sprzeczności w wyjaśnieniach i zeznaniachP. S. (1)z których wynika, że:

a
można było znaćN. S. (1)i nie być członkiem zorganizowanej grupy(protokół z rozprawy z 10 września 2009 roku), co implikuje twierdzenie, że oskarżony nawet zgodnie z zeznaniamiP. S. (1)nie uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej(...),

b
raz stwierdza „szefem grupy byłN. S. (1). Ja iK. K. (1)byliśmy kurierami” po to by w innych wyjaśnieniach stwierdzić, że „K. K. (1)zajmował się dystrybucją, hodowlą i transportem ”

c
„Można było znaćN. S. (1), a nie należeć do grupy przestępczej”,co przeczy teorii sądu dotyczącej możliwości znajomościN. S. (1)z wykluczeniem działań przestępnych,

d
że na czele był zatem:N. S. (1), potem według mojej wiedzy byłR., późniejK. K. (1),P. W. (1)i ja, a co do pozostałych, nie umiem ich umieścić w tej hierarchiiN. S. (1)był tak jakby mózgiem tego wszystkiego, miał pieniądze na inwestycje. Nie wiem czy były jakiekolwiek osoby, które mógłby by mu pomóc gdyby ktoś siłą chciał mu to przewodnictwo w grupie odebrać. Moje działania w tej grupie były nie tyle najmniej ważne, co ja najniżej w tej grupie stałem,co powoduje, że nie mógł on znać szczegółów ewentualnego funkcjonowania grupy przestępczej, nie mógł znać podziału roli każdej z osób, co sprawia, że nie był w stanie określić, czyK. K. (1)rzeczywiście w takiej grupie działał,

e
raz wskazuje „mnie do grupy zwerbowałP. W. (1), miałem grupę kontaktów zW.,K.iS.” k. 4213, podczas gdy następnie zeznaje „ja kontakt miałem zW.iK.i moja wiedza na temat grupy nie wiązała się z rozmowami z innymi osobami”k 4222 oraz „K. K. (1)kontaktował się zeS.” k. 4409

-

błędną i zbyt daleko idącą interpretacje zeznań świadkaP. S. (1)w zakresie wskazującym, że wyjeżdżanieK. K. (1)zP. S. (1)do Holandii, było równoznaczne przewozem narkotyków z Holandii do Polski i działaniem w ramach zorganizowanej grupy przestępczej(...),

bezpodstawnym przyjęciu wyłącznie na podstawie wyjaśnieńP. S. (1), żeK. K. (1)brał udział w uprawie konopi wU.wie, podczas, gdy właściciela posesji nigdy nie rozpoznała oskarżonego jako osobę pojawiającą się na i w okolicy nieruchomości,

przypisanie odpowiedzialności za zarzucane czyny oskarżonemu w całości tylko na podstawie podsłuchów z numerów telefonów, z których nie korzystałK. K. (1), co sprawia, że dowód ten jest wątpliwy i powinien zostać potwierdzony dodatkowym źródłem dowodowym, chociażby ekspertyzą fonoskopijną, która nie potwierdziła, by głos zarejestrowany podczas kontroli operacyjnej pochodził od oskarżonego,

2
art 5 k.p.k.naruszenie zasadyin dubio pro reoi przypisaniu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która przewoziła narkotyki, a tym samym przyjęcie sprawstwa oskarżonego na podstawie wybranych zeznań świadkaP. S. (1), których sąd nie zweryfikował innym dowodem, a jedynie przeanalizował wybiórczo pod kątem winy oskarżonego oraz na podstawie wątpliwych rozmów telefonicznych przy całkowitym pominięciu kwestii przedstawionych na korzyśćK. K. (1),

3
art. 424 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.pk. poprzez nie odniesienie się przez sąd w uzasadnieniu na jakiej podstawie stwierdzono, żeK. K. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczejN. S. (1)i przywoził znaczne ilości środków odurzających oraz powołanie się przez sąd w treści tylko na wybrane zeznania i wyjaśnieniaP. S. (1)przy jednoczesnym braku, jakiejkolwiek oceny tych dowodów podczas, gdy dowody te w oczywisty sposób wykluczają się wzajemnie. W szczególności braku przedstawienia logiki skąd w ogóle w tej grupie pojawił się oskarżony, jaką role pełnił, jak oskarżeni kontaktowali się wzajemnie, kiedyN. S. (1)i w jaki sposób wydawał oskarżonemu polecenia itp.,

4
art. 424 § 2 k.p.k.poprzez zbiorcze i zsyntetyzowane skopiowanie aktu oskarżania w zakresie ustaleń faktycznych, przypisanego sprawstwa oraz stosowania przepisów, co sprawia, że uzasadnienie nie spełnia podstawowych założeń ustawodawcy - chociażby funkcji gwarancyjnej i które powinno odzwierciedlać proces myślowy sądu, a nie organów ścigania.

5
art. 389 § 1 k.p.k., polegającą na nieodczytaniu oskarżonemu na rozprawie, na której składał wyjaśnienia, protokołów wyjaśnień złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym,

6
art. 168 b k.p.k.w zw. zart. 19 ustawy o Policjipolegającą na dopuszczeniu materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej i oparcie na nich wyrokowania w sytuacji, w której podsłuchy nie dotyczyły oskarżonegoK. K. (1), albowiem zarządzenie i zgody następcze nie dotyczyły jego osoby ponadto, gdy nie zostały wypełnione wszystkie podstawy do zastosowania przedmiotowego przepisu,

7
art. 34 § 3 k.p.k.w zw. zart. 193 k.p.k.poprzez wyłącznie do odrębnego postępowania sprawyN. S. (1)w sytuacji, gdy wobec faktu kierownictwa przez niego całą zorganizowaną grupą przestępczą, nieodzowne było łączne rozpoznanie sprawy, bowiem brak merytorycznej oceny jego zachowań pod kątem ewentualnej winy czy kary uniemożliwiał wyrokowanie, zaś przedłożona przez lekarzy psychiatrów opinia budziła zasadnicze możliwości, tym bardziej, że sąd nawet nie przesłuchał tych biegły podczas rozprawy,

8
art. 410 k.p.k.poprzez posługiwanie się przez sąd w zakresie rozstrzygnięcia stenogramami rozmów telefonicznych wraz z ich opisami sporządzonymi na potrzeby niniejszego postępowania przy jednoczesnym pominięciu zeznańJ. U.oraz sporządzonej na potrzeby mniejszej sprawy opinii kryminalistycznej,

Z daleko posuniętej ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 8 lat pozbawienia wolności, która przy ocenie wszystkich okoliczności sprawy okazuje się nadmiernie surowa, zwłaszcza w kontekście niewspółmierności do stopnia i rodzaju winy oskarżonego, w kontekście właściwości i warunków osobistych oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoP. W. (1), zaskarżył wyrok Sądu Okręgowego w całości w zakresie dotyczącym tego oskarżonego, tj. w punktach 23-39 wyroku, zarzucając:
Odnośnie do punktów 23, 24, 26, 28 wyroku:

a
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k., poprzez dowolną, powierzchowną, sprzeczną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadków, w tym w szczególnościP. S. (1)iW. S. (1), a nadto nie uwzględnienie korzystnych dla oskarżonego treści wynikających z zeznań tych osób, czego konsekwencją był błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na wadliwym przyjęciu, żeP. W. (1)pełnił kierującą rolę w zorganizowanej grupie przestępczej, podczas gdy jak wynika z zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznańP. S. (1), którym Sąd I instancji przyznał przymiot wiarygodności, działania podejmowane przezP. W. (2)nie polegały na wydawaniu poleceń, zlecaniu dokonania konkretnych czynności, nie były związane z działaniami księgowymi, nie zmierzały bezpośrednio do popełniania przestępstw, miały charakter sporadyczny i jedynie pomocniczy, przez co nie można uznać aby przynależał on do zorganizowanej grupy przestępczej, natomiast bliska relacja zN. S. (1)nie wynikała z istotnej roli, którąP. W. (1)rzekomo odgrywał w grupie, a z ich wcześniejszej, wieloletniej znajomości;

b
obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 18 §3 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy poczynione przez Sąd I Instancji ustalenia faktyczne jednoznacznie wskazują żeP. W. (1)swoimi działaniami wypełnił co najwyżej znamiona pomocnictwa do czynów określonych w punktach 23, 24, 26 i 28 wyroku, albowiem czynności podejmowane przez oskarżonego nie zmierzały bezpośrednio do popełnienia przestępstwa i nie miały wpływu na jego popełnienie, o czym świadczy fakt, że m.in. fakt, że wielokrotnie gdyP. W. (1)nie obserwował przejścia granicznego, także dochodziło do przewozu narkotyków przez granicę;

c
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k., poprzez dowolną, powierzchowną, sprzeczną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadkaP. S. (1), a nadto nie uwzględnienie korzystnych dla oskarżonego treści wynikających z tych zeznań, czego konsekwencją był błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, polegający na wadliwym przyjęciu, żeP. W. (1)finansował przemyt dodatkowych kilogramów marihuany sprowadzanych przezM. J. (1), na zamówienie oskarżonegoŁ. N. (1), podczas gdy ze względu na korzystną sytuację finansową i dysponowanie gotówką pożyczał on „na procent" określone sumy pieniędzyP. S. (1), nie mając wiedzy na jaki cel będą one przeznaczone,

odnośnie do pkt. 30 i 32 wyroku:

d
obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., mającą istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, poprzez dokonanie dowolnej oraz nie wszechstronnej oceny materiału dowodowego, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, i w konsekwencji dokonanie błędnych ustaleń faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku poprzez uznanie, że (a) oskarżonyP. W. (1)działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zM. W. (1),K. K. (1),P. M.,M. B. (2)iJ. B., będąc kierowanym przezN. S. (1), wbrew przepisom ustawy, brał udział w uprawie konopi indyjskich w ilości 453 krzewów, (b) po wykryciu plantacji przez Policję zabezpieczono gotowy produkt w ilości 8,5 kg ziela, {c} oskarżonyP. W. (1)przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania marihuany, podczas gdy:

-

w niniejszej sprawie brak jest wiarygodnych dowodów na to, aby oskarżonyP. W. (1)brał udział w organizacji a następnie prowadzeniu plantacji uprawy konopi, a tak dokonane ustalenia Sądu są wynikiem niewszechstronnej oceny zgromadzonych dowodów,

wbrew twierdzeniom Sądu, po wykryciu plantacji nie zabezpieczono 8,5 kg „gotowego produktu", gdyż w istocie były to jedynie bezużyteczne odpady, czyli liście, które nie „owocowały", a zatem wyrób całkowicie bezużyteczny, co potwierdził m. in. świadekP. M.,

przedmioty służące do wytwarzania marihuany znalezione zostały uM. O. (1), a jednocześnie brak jest wiarygodnych dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonegoP. W. (1)co do wskazanego czynu;

odnośnie do punktu 34 wyroku:

e
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k., poprzez dowolną, powierzchowną, sprzeczną z zasadami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadkówP. S. (1)iW. S. (1), a nadto niedostateczne uwzględnienie korzystnych dla oskarżonego treści wynikających z zeznań świadków:M. O. (1),T. K.,W. M.,G. M. (1),W. S. (1), czego konsekwencją był błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na wadliwym przyjęciu, żeP. W. (1)był współsprawcą rozboju w dniu 3 lutego 2004 r. wP., w szczególności był jego pomysłodawcą i organizatorem, przekazałP. S. (1)numery telefonów do pokrzywdzonych i wydawał mu w tym zakresie polecenie, ustalił miejsce dokonania napadu i miejsce przechowania skradzionych papierosów, był pośrednikiem w zorganizowaniu do napadu tzw. „ludzi(...)", a także polegający na całkowicie bezpodstawnym pominięciu udziału i roli w ww. napadzieJ. H., pomimo, ze jego udział i wiodąca rola wynika z szeregu źródeł dowodowych, również tych uznanych przez Sąd za wiarygodne;

odnośnie do całości wyroku:

f
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 424 §1i 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.iart. 6 k.p.k., poprzez sporządzenie uzasadnienia w sposób ogólnikowy, wadliwy, z uwagi na brak dokładnego omówienia treści zeznań świadków a jedynie wybiórcze, nieobiektywne omówienie fragmentów tych zeznań z eksponowaniem okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego i pominięciem szeregu niezwykle istotnych dla ustalenia stanu faktycznego twierdzeń tych świadków, a następnie uzasadnianie przyjętych ustaleń tylko na podstawie owych wyselekcjonowanych zeznań w oparciu o niewiadome kryteria, co narusza zasadę obiektywizmu i rzutuje na ocenę prawidłowości dokonanej przez Sąd oceny zgromadzonego materiału dowodowego;

g
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 168b k.p.k.w zw. z art.art. 47, art. 49, art. 50 i art. 51 ust. 2w związku zart. 31 ust. 3 Konstytucji RP, polegającą na uznaniu w całości za dopuszczalny materiał dowodowy i wykorzystanie go dla dokonania ustaleń faktycznych w sprawie rozmów telefonicznych i wiadomości SMS uzyskanych w ramach kontroli operacyjnej, w sytuacji gdy w odniesieniu do części z nich brak było tzw. zgód następczych, a zastosowanieart. 168b k.p.k.było niedopuszczalne z uwagi na niezgodność tego przepisu zKonstytucją RP, której to oceny Sąd Okręgowy zaniechał,

h
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 168b k.p.k., poprzez jego zastosowanie, w sytuacji, w której prokurator nie podjął decyzji w przedmiocie wykorzystania w niniejszym postępowaniu karnym dowodu w postaci utrwalonych w ramach kontroli operacyjnej rozmów i wiadomości SMS, co do których nie została przez Sąd wydana tzw. zgoda następcza i równocześnie błędne przyjęcie, że tego rodzaju zgodę można wywodzić z bierności prokuratora i braku wycofania z postępowania przedmiotowych dowodów,

odnośnie do rozstrzygnięcia dotyczącego orzeczenia przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw (punkt 39 wyroku):

i
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 7 k.p.k.poprzez dowolną i wewnętrznie sprzeczną ocenę dowodów w zakresie dokumentacji przedstawionej przezP. W. (1)na potwierdzenie legalności pochodzenia środków przeznaczonych na nabycie nieruchomości stanowiącej przedmiot zabezpieczenia majątkowego, które Sąd uznał za wiarygodne, a równocześnie za niestanowiące dowodu przeciwnego w rozumieniuart. 45 §2 k.k., czego konsekwencją była obrazaart. 45 §2 k.k.,poprzez niesłuszne zastosowanie domniemania zawartego w tym przepisie, w sytuacji, w której oskarżony przedstawił dowód przeciwny;

odnośnie do rozstrzygnięcia o karze:

j
rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary, poprzez wymierzenie oskarżonemuP. W. (1)rażąco wysokiej kary pozbawienia wolności, niewspółmiernie surowej w relacji do celów, jakie kara ta winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania, nieodpowiedniej do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości przypisanych oskarżonemu czynów, nie uwzględniającej wszystkich zasad i dyrektyw wymiaru kary, a przez to, w odczuciu społecznym, niesprawiedliwej.

W konsekwencji wniósł o:

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 23 (XXIX aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego;

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 24 (XXX aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zakwalifikowanie go jako wyczerpującego znamiona pomocnictwa, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary i wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynów objętych punktem 26 (XXXI, XXXII, XXXIII aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zakwalifikowanie ich jako wyczerpujących znamiona pomocnictwa, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary i wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 26 (XXXIV aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynów objętych punktami 28 (XXXV, XXXVII, XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, XUI, XUII, XLIV, XIV, XLVII aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie zakwalifikowanie ich jako wyczerpujących znamiona pomocnictwa, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonej oskarżonemu kary i wymierzenie jej w dolnych granicach ustawowego zagrożenia,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 30 (XXXVI aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 32 (XLVI aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 34 (XLVIII aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego,

zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie czynu objętego punktem 35 (XLIX aktu oskarżenia) i uniewinnienie oskarżonego

uchylenie pkt. 39 wyroku,

ewentualnie:

⚫

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez znaczne złagodzenie orzeczonych kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności i orzeczenie ich w dolnej granicy zagrożenia,

ewentualnie:

⚫

uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Poznaniu.

Obrońca oskarżonegoA. K. (1)zaskarżył wyrok w całości, zarzucając:

I
Obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia polegającą na rażącym naruszeniu:

1
art. 174 k.p.k.poprzez zastąpienie zeznań świadków treścią notatek urzędowych i oparcie na ich podstawie ważkich ustaleń faktycznych, co do sprawstwa oskarżonegoA. K. (1)poprzez zaliczenie w poczet materiału dowodowego notatek urzędowych sporządzonych przezR. R. (3),J. U.,P. K.,P. G.,R. J., które znajdują się w części akt oznaczonych jako „teczki analiz”, co skutkowało naruszeniem zasady bezpośredniości i doprowadziło do dokonania ustaleń w zakresie przebiegu zdarzeń na podstawie notatek urzędowych;

2
art. 6 k.p.k.,art. 2 pkt 1 k.p.k.iart. 170 § 3 k.p.k.poprzez nierozpoznanie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonegoA. K. (1)złożonego na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2011 r. o przesłuchanie przed Sądem I Instancji w charakterze świadków funkcjonariuszy policji sporządzających notatki urzędowe w przedmiocie analizy podsłuchów, które znajdują się w części akt oznaczonych jako „teczki analiz”, które to Sądmeritiiwbrew zakazowi zart. 174 k.p.k., uznał jako dowody w sprawie i dokonał na ich. podstawie ustaleń faktycznych co do przebiegu zdarzeń, a w szczególności, co dozakamuflowanego języka”oskarżonych w zarejestrowanych rozmowach telefonicznych, co stanowiło naruszenie prawa do obrony oskarżonegoA. K. (1), a tym samym poczynienie ustaleń faktycznych na podstawie niedopuszczalnych dowodów, które nie mogą stanowić podstawy wyroku, w postaci notatek urzędowych funkcjonariuszy policji, którzy winni zostać przesłuchani w sprawie w charakterze świadków,

3
art. 7 k.pk. w zw. zart. 192 § 2 k.p.k.,art. 167 k.p.k.iart. 366 § 1 k.p.k.poprzez obdarzenie wiarą zeznańP. S. (1)i dokonanie oceny jego zeznań w sposób niepełny, mało wnikliwy, wręcz jednostronny a w szczególności nie przesłuchanieP. S. (1)na rozprawie głównej z udziałem biegłego psychiatry i psychologa pomimo, iż w sprawie istnieją wątpliwości, co do stanu psychicznego, zdolności postrzegania, lub odtwarzania przezP. S.spostrzeżeń, w szczególności z uwagi na treść jego zeznań, w których podaje, że w czasie, o którym zeznaje, zażywał narkotyki: marihuanę i kokainę, łączył również zażywanie narkotyków z alkoholem, czego konsekwencją była wadliwa ocena dowodów,

4
art 167 k.p.k.orazart. 366 § 1 k.p.k.poprzez niezwrócenie się przez Sąd z urzędu o aktualną kartę kamą odnośnie oskarżonegoA. K. (1)i oparcie wyroku na nieaktualnych danych o karalności "oskarżonego, w sytuacji, gdy w sprawach Sądu Rejonowego w Głubczycach o sygn. akt U K 127/04 oraz Sądu Rejonowego w Nysie o sygn. akt II K 456/06 nastąpiło zatarcie skazanie, tym samym Sąd wymierzając karę oskarżonemuA. K. (1), biorąc pod uwagę jego wcześniejszą karalność uwzględnił przestępstwa, co do których przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie nastąpiło zatarcie skazania, skutkiem czego oskarżonemu wymierzono karę rażąco surową,

5
art. 167 k.p.k.orazart. 366 § 1 k.p.k.poprzez zaniechanie inicjatywny dowodowej i nie zwrócenie się do ewidencji zakładu karnego, w którym aktualnie przebywałA. K. (1)o wskazanie okresów pozbawienia wolności oskarżonego oraz do właściwego aresztu śledczego oraz zakładu karnego, w szczególności do Aresztu Śledczego wS.oraz Aresztu Śledczego wP.z zapytaniem czy a jeśli tak to w jakim okresie oskarżonyA. K. (1)przebywał w warunkach izolacji, w szczególności z zapytaniem czy w okresie od marca 2003 roku do września 2004 r. a także od listopada 2004 r. do lutego 2005 r.A. K. (1)przebywał ww. jednostkach penitencjarnych, w sytuacji, gdy w wielu pismach procesowych obrońcy oskarżonego sygnalizowali, iż w okresie objętym zarzutem oskarżony był pozbawiony wolności tym samym nie mógł dopuścić się zarzucanych mu aktem oskarżenia przestępstw, co miało wpływ na dokonane w przedmiotowej sprawie ustalenia faktyczne co do udziałuA. K. (1)w przypisanych mu zaskarżonym wyrokiem przestępstwach,

6
art. 170 § 1 pkt 3 i 5 k.p.k.,art. 167 k.p.k.,art. 2 § 2 k.p.k.orazart. 4 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie w charakterze świadkaM. K. (3)na okoliczność zdarzeń opisanych w przedstawionychA. K. (1)zarzutach, w szczególności w punktach XCI, XCIY, XCV, XCVII, XCVin, C, CI aktu oskarżenia albowiemM. K. (3), co do którego sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania, pozostawał pod tożsamymi zarzutami coA. K. (1), w ramach działania w zorganizowanej grupie przestępczej oraz wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami zaś postępowanie prowadzone było przez Prokuraturę Apelacyjną w Poznaniu Wydział V do Spraw Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji pod sygn. akt AP. V Ds. 18/12, przy czym co istotne przedmiotowe postępowanie wobecM. K. (3)postanowieniem z dnia 06 września 2012 r. zostało umorzone wobec stwierdzenia, że podejrzany nie popełnił zarzucanego mu czynu. Sąd I Instancji bezzasadnie uznał, iż dowód ten w sposób oczywisty zmierza do wydłużenia postępowania i jest nieprzydatny, w sytuacji gdy przeprowadzenie ww. dowodu pozwoliłaby na poczynienie istotnych dla kwestii odpowiedzialności karnej oskarżonego ustaleń, a tym samym pozwoliłoby na dokonanie oceny wiarygodności zeznań świadkaP. S. (1)pomawiającego oskarżonegoA. K. (1), a co w efekcie realizowałoby podstawowe zadanie procesu karnego - dotarcie do prawdy materialnej,

7
art. 410 k.p.k.w zw. zart. 92 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.poprzez niezapoznanie się przez Sąd I instancji przy orzekaniu z całokształtem zgromadzonych w mniejszej sprawie dowodów, tj. nie zapoznanie się z uzyskanymi w toku postępowania przygotowawczego materiałami niejawnymi, w szczególności z dokumentami będącymi podstawą zarządzenia podsłuchów, pod kątem legalności wykorzystania materiałów niejawnych uzyskanych w trybie kontroli operacyjnej, a które to dowody ponadto nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej i zaliczone w poczet materiału dowodowego, jak również poprzez nie zapoznanie się przez cały skład sądzący z całością znajdujących się w Kancelarii Tajnej materiałów niejawnych, w konsekwencji czego Sąd I instancji, nie dokonał wszechstronnej oceny wszystkich zgromadzonych w toku postępowania przygotowawczego dowodów, a zaniechanie to naruszyło zasady rzetelnego procesu opartego na zasadzie sprawiedliwości proceduralnej i zasadzie bezpośredniości.

8
art. 156 § 1 k.p.k.orazart. 6 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie wniosku obrońcy oskarżonegoA. K. (1), o udostępnienie akt sprany oraz umożliwienie sporządzenia z nich fotokopii przed sporządzeniem uzasadnienia zaskarżonego wyroku i wydanie zarządzenia przez Przewodniczącego XVI Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Poznaniu o odmowie wglądu w akta sprawy argumentując, iż przedmiotowe akta sprawy znajdują się poza siedzibą Sądu Okręgowego w Poznaniu, tj. w mieszkaniu sędziego sprawozdawcy, w sytuacji, gdy obrońca wnioskujący o wgląd w akta sprawy zgłosił się do postępowania sądowego na etapie dopiero po wydaniu wyroku skazującegoA. K. (1), siedziba Kancelarii mieści się wW.zaś akta przedmiotowej sprawy liczą ponad 400 tomów, co w sposób znaczący uniemożliwiło obrońcy zapoznanie się z całością akt sprawy, co w efekcie naruszyło prawo do obrony oskarżonegoA. K. (1),

9
art. 376 § 3 k.p.k.,117 § 2a i 3 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.poprzez prowadzenie rozprawy w dniu 24 maja 2011 r. pod nieobecność oskarżonegoA. K. (1)pomimo należytego i zgodnego z treściąart. 117 § 2a k.p.k.usprawiedliwienia swojej nieobecności i pomimo złożonego wniosku o odroczenie rozprawy, uznając iż rozprawa będzie prowadzona w zakresie nie dotyczącym bezpośrednio oskarżonegoA. K. (1), co nie ograniczy jego prawa do obrony, a następnie przeprowadzenie w toku rozprawy czynności dowodowych dotyczących bezpośrednio zarzutów przypisanych oskarżonemu, tj. odsłuchania nagrań z podsłuchów zarządzonych w toku kontroli operacyjnej, na których to nagraniach znajdowały się rozmowy pomiędzy osobami mającymi popełnić wspólnie i porozumieniu zA. K. (1)przestępstwa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, co w konsekwencji rażąco naruszyło prawo oskarżonego do obrony;

10
art. 410 k.p.k.orazart. 391 § 2 k.p.k.poprzez dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie zeznań świadkaP. S. (1), w których pomawiaA. K. (1), a złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 25 maja 2008 r. (k. 263-268), które nie zostały ujawnione w postępowaniu sądowym, tym samym oparcie się w wyroku i dokonanie ustaleń faktycznych na dowodach nieujawnionych w toku rozprawy głównej,

11
art. 413 § 1 pkt 6 k.p.k.orazart. 6 k.p.k.przez niedokładne wskazanie w kwalifikacji prawnej przestępstwa przypisanego:

- w punkcie LV wyroku (piet 45 sentencji wyroku) zart. 57 ust. 2 Ustawy z dnia29lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zastosowanych przepisów ustawy karnej poprzez niewskazanie czyA. K. (1)miał się dopuścić przestępstwa z art. 55 ust. 3 czy art. 56 ust. 3 ww. ustawy,
- w punkcie LXII wyroku (pkt 47 sentencji wyroku) z art. 57 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r, o przeciwdziałaniu narkomanii, zastosowanych przepisów ustawy karnej poprzez niewskazanie czyA. K. (1)miał się dopuścić przestępstwa z art. 55 ust. 1 czy też 56 ust. 1 ww. ustawy,
a więc zaniechanie dokładnego określenia podstawy prawnej rozstrzygnięcia, co w istotny sposób uniemożliwia kontrolę merytoryczną zaskarżonego wyroku, a tym samym wskazuje, iż zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego,
12.art. 193 § 1 i 2 k.p.k.,art 198 § 1 k.p.k.orazart. 201 k.p.k.poprzez naruszenie podstawowych reguł procesowych dotyczących korzystania z wiedzy specjalnej i opinii biegłych, a przez to brak wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy wymagających wiedzy specjalnej, co miało wpływ na treść wyroku, a co przejawiało się w szczególności poprzez:
a)przeprowadzenie opinii przez biegłego z zakresu badań fonoskopijnych z dnia 03 kwietnia 2009 r. jedynie na podstawie krótkiego nagrania porównawczego, w którym nieznana osoba przedstawia się jakoK., nie zweryfikowanie czy osoba podająca się zaA. K. (1)rzeczywiście jest tą osobą za którą się podaje, nie odtworzenie nagrania, w którym nieznana osoba przedstawia się jakoA. K. (1)oskarżonemu celem rozpoznania głosu, tym samym nie wyjaśnienie czy nieznana osoba nie podszywa się pod oskarżonego,

a
zaniechanie przeprowadzenia opinii uzupełniającej, w sytuacji, gdy opinia ta jest niepełna i niejasna z uwagi na:

-

nie wyjaśnienie przez biegłego przesłanek, dla których w dostarczonych rozmowach uznano, iż udział bierzeA. K. (1), na jakiej podstawie uznano pełną zgodność,

nierozszerzenie materiału dowodowego o dłuższe wypowiedzi oskarżonegoA. K. (1), opisujące dobrze jego możliwości artykulacyjne i zmienność w zakresie parametrów akustycznych, tj. uzyskania wystarczającego materiału porównawczego ok. 30 - 40 minut wypowiedzi, które będzie odpowiednie do modelowania zmienności wewnątrzosobniczej mówcy,

zaniechanie dokonania przez biegłego sprawozdania (uzasadnienia) z jakiego materiału korzystał, tj. czy nagranie, które podlegało analizie przez biegłego stanowiło oryginalny zapis rozmów czy też była to kopia na nośniku rzeczonych rozmów telefonicznych, co powoduje, że brak jest w opinii logicznego wyjaśnienia metodologii badań,

niewskazanie w opinii, ile czasu trwa nagranie, które stanowiło materiał porównawczy do nagrań, w sytuacji, gdy okoliczności będące przedmiotem badania mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i wymagają wiadomości specjalnych, tj. zasięgnięcia opinii biegłego, który winień pracować na wystarczająco długim materiale porównawczym, a nie ograniczonego do materiału, w którym nieznana osoba przedstawienia się z imienia i nazwiska, gdzie przekazany materiał dowodowy nie jest wystarczający do wydania jednoznacznej opinii, a co w efekcie ma istotny wpływ na dokonane ustalenia faktyczne w sprawie,

13
art. 168b k.p.k.,art. 237a k.p.k.poprzez ich błędne zastosowanie i czynienie ustaleń faktycznych w sprawie na podstawie dowodów z nagrań i stenogramów rozmów telefonicznych zarejestrowanych w wyniku kontroli operacyjnej, które realne istnieć nie powinny i nie jest dopuszczalne ich wykorzystanie, albowiem treść ww. przepisówkodeksu postępowania karnegojest niekonstytucyjna, w efekcie czego naruszonoart. 178 ust. 1 Konstytucji RPiart. 8 ust. 1 i 2 Konstytucji RPi art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, ratyfikowanej przez Polskę,

14
art. 168b k.p.k.poprzez uznanie, iż dowody pozyskane w wyniku zarządzonej kontroli operacyjnej innego przestępstwa ściganego z urzędu niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej w stosunku doA. K. (1), zostaną wykorzystane w postępowaniu karnym poprzez przekazanie całości materiałów wraz z aktem oskarżenia i oparcie ustaleń faktycznych w zaskarżonym wyroku, co do których nie uzyskano zgód następczych, na które to nowe dowody prokurator a za nim Sąd I Instancji nie mógł się powołać i wykorzystać w postępowaniu karnym albowiem decyzja prokuratora co do wykorzystywania materiałów z kontroli operacyjnej, powinna być podejmowana w formie postanowienia, za czym przemawiają względy gwarancyjne. Osoba podejrzana jeszcze przed zamknięciem śledztwa lub dochodzenia ma prawo wiedzieć, jakie dowody z kontroli operacyjnej prokurator zamierza przeciwko niej wykorzystać.

15
art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.polegającą na uwzględnieniu w wyroku okoliczności przemawiających jedynie na niekorzyść oskarżonego, rozstrzygnięciu w wyroku istniejących w sprawie wątpliwości na niekorzyść oskarżonego oraz wydanie wyroku na podstawie jedynie części dowodów i nieuwzględnienie zasad prawidłowego rozumowania przy ich ocenie, co przejawiało się, w szczególności przez przyjęcie za w pełni wiarygodne jedynego dowodu obciążającego oskarżonego w postaci pomówienia świadkaP. S. (1), pomimo że:

-osoba ta jest osobiście zainteresowana wynikiem niniejszego postępowania, a to z tego powodu, iż eksponując i podwyższając znaczenie i rolęA. K. (1)w ramach opisanych orzeczeniem przestępstw. jednocześnie obniża rangę roli pełnionej przez swoją osobę,
-prowadzone są względem tego świadka inne postępowania o charakterze karnym, których wynik może zależeć od postawy świadka w ramach niniejszego postępowania,
-dotychczasowy przebieg życia świadka wskazuje na konieczność zachowania szczególnej ostrożności przy ocenie jego zeznań, a to z uwagi na fakt, iż jest to osoba oskarżona o wiele przestępstw, w tym udział w zorganizowanej grupie przestępczej, która w toku postępowania sądowego na rozprawie w dniu 10 listopada 2009 r. przyznała, się do kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, instrumentalnie traktująca ludzi, z treści zeznańW. S. (1)wynika, iż jest to:„kłamczuch i oszust”a treść uzasadnienia nie wskazuje, jakoby okoliczności te w ogóle były wzięte przez Sąd I Instancji pod uwagę przy ocenie wiarygodności tego świadka,
-zeznania tego świadka nie zostały potwierdzone przez pozostały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w szczególności, co do roli i sprawstwaA. K. (1)tym bardziej, żeP. S. (1)jak sam zeznał zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym, nigdy nie widziałA. K. (1)(przed rozprawą sądową) zaś wiadomości o byciu przez oskarżonego członkiem zorganizowanej grupy przestępczej posiadał jedynie ze słyszenia (informacje przekazywać mieli mu:W.iK.).albowiem w grupie przestępczej miał pełnić rolę jedynie żołnierza wykonującego polecenia innych, przy czym co istotne, nigdy nie miał kontaktu z oskarżonymA. K.,
-zeznaniaP. S.są sprzeczne z wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych a także z zeznaniami pozostałych świadków przesłuchanych w ramach niniejszej sprawy, przy braku dostatecznego i logicznego wyjaśnienia dlaczego należy w powyższym kontekście dać prymat zeznaniomP. S. (1),
jak również nieuwzględnienie przy ocenie dowodów zasad prawidłowego rozumowania, oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,
-P. S.szczegółowo składa zeznania w sytuacji, gdy jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, rolę jaką miał pełnić w zorganizowanej grupie przestępczej to był jedynie żołnierz wykonujący polecenia innych osób nadnimprzełożonych, miał stać najniżej w hierarchii, w związku z tym nie był informowany o wszystkich poczynaniach grupy i strukturze grupy, nie mógł mieć wiedzy bezpośredniej o podejmowanych na wyższym szczeblu hierarchii decyzjach,
- uznanie, iżA. K.dopuścił się przestępstw w okresie od 2003 - 2007 r. jedynie na podstawie zeznańP. S. (1), w sytuacji, gdy w okresie od 2004 - 2006 r. świadek, jak sam zeznał przebywał w Zakładzie Karnym wP., nadto jak sam zeznał, w grupie(...)był dopiero od 13 kwietnia 2006 r. i w związku z tym nie mógł posiadać bezpośrednim wiedzy na temat przestępstw popełnianych przezA. K. (1)w tym czasie,

16
art. 410 k.p.k.orazart. 424 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.,art. 7 k.p.k.poprzez nieprzyjęcie za podstawę wyroku całokształtu okoliczności ujawnionych w trakcie rozprawy, a także nie zawarcie w uzasadnieniu wyroku wszystkich elementów, które winny w nim się znaleźć, jak również nie odniesienie się do całości materiału dowodowego, co w konsekwencji uniemożliwia merytoryczną kontrolę wyroku przez Sąd Apelacyjny, a także uniemożliwia sformułowanie zarzutów co do wyroku, którego podstawy faktyczne nie są znane, co w konsekwencji narusza prawo oskarżonego do obrony, w szczególności poprzez:

a
ograniczenie się przez Sąd w uzasadnieniu wyroku do ustalenia, że fakt istnienia zorganizowanej grupy przestępczej jest oczywisty i nie budzący wątpliwości, z jednoczesnym wskazaniem, iż, przekonanie takie Sąd wywodzi z doniesień medialnych:„wiedza o ich funkcjonowaniu (grupy przestępczej) w przestępczym półświatku była niemal powszechna i co rusz docierały medialne informacje o(...)grupach (...)(...)”i jednocześnie zaniechanie wskazania w uzasadnieniu wyroku tych elementów stanu faktycznego, z których można wnioskować zaistnienie przesłanek, na podstawie których można ustalić, żeA. K. (1)był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej,

b
dokonanie ustaleń, iż członkowie zorganizowanej grupy przestępczej w kontaktach telefonicznych między sobą używali zakamuflowanego słownictwa, przy czym ustalenia te Sąd I Instancji dokonał na podstawie:„zdobytego już doświadczenia zawodowego”,przy jednoczesnym zaniechaniu wskazania z czego wynika doświadczenie zawodowe, tj, wskazanie precyzyjnie z czego dokładnie wywodzi wnioski, w jakich sprawach Sąd I Instancji zetknął się z takim samym słownikiem, jakie grupy przestępcze posługiwały się słownikiem stworzonym przez Sąd I Instancji,

c
błąd logiczny i sprzeczność w uzasadnieniu wyroku poprzez z jednej strony ustalenie, iżA. K. (1)przynależał do zorganizowanej grupy przestępczej a z drugiej strony wskazanie, iżA. K.:zachowywał autonomię”i„nie podlegał hierarchicznieN. S. (1)”,

d
błędne uznanie, iż liczne pytania obrońców oskarżonych, co do przynależności do grupy przestępczej i ich świadomości nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania karnego przez pryzmat ich odpowiedzialności karnej oskarżonych, w sytuacji gdy jest to najistotniejszy czynnik określający członka grupy przestępczej,

e
błędne uznanie, iż grupa przestępcza, do której miał przynależećA. K. (1)dokonała obrotu środków odurzających w postaci amfetaminy, w sytuacji gdy z zebranego materiału dowodowego nie wynika taki wniosek zaś z dowodu z zeznań świadkaP. S. (1), którego wiarygodność Sąd I Instancji uznał w całości, w żadnym zakresie nie wskazuje, aby grupa(...)handlowała amfetaminą, jednocześnie Sąd meriti nie uzasadnienie swojego stanowiska w żadnym zakresie,

f
Sąd I Instancji błędnie ustalił, iżA. K. (1)przynależał do zorganizowanej grupy przestępczej, w sytuacji,- gdyP. S. (1)w swoich zeznaniach, na których oparł się Sąd I Instancji, na rozprawie w dniu 10 września 2009 r. wymieniając osoby przynależące do zorganizowanej grupy przestępczej „(...),,, nie wymienia oskarżonegoA. K. (1)i jednocześnie wskazuje, iż posiadał on autonomię,

g
niedokonanie w sprawie ustaleń w oparciu o logiczną analizę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, lecz przyjęcie ustaleń dokonanych przez prokuraturę jako własnych oraz instrumentalne ich powoływanie dla dowiedzenia tez wcześniej skonstruowanych przez urząd prokuratorski, a nie znajdujących odzwierciedlenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym,

h
niewskazanie w uzasadnieniu wyroku okoliczności dotyczących indywidualnie oskarżonegoA. K. (1), o których mowa wart. 53 § 2 k.k., które Sąd wziąłby pod uwagę przy wymierzeniu temu oskarżonemu kary, takich jak jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, w szczególności fakt jego niekaralności, wywiad środowiskowy oraz długi upływ czasu od popełnienia zarzucanego mu czynu przestępnego,

i
poprzez uznanie, iżA. K. (1)swoim działaniem, w szczególności poprzez złożenie wniosku o odtworzenie przed Sądem I Instancji nagrań z podsłuchów uzyskanych w ramach czynności operacyjnych, utrudniał postępowanie karne i wydłużył przewód sądowy, w sytuacji gdy oskarżonyA. K. (1)nie złożył takiego wniosku dowodowego, w efekcie czego Sąd I Instancji wymierzył oskarżonemu rażąco surową karę, naruszając tym samym zasadę indywidualizacji kary,

II
Rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się w wymierzeniuA. K. (1)niewspółmiernie surowej kary łącznej w wymiarze bezwzględnej kary 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, w sytuacji, gdy w przypadku uznania jego winy za udowodnioną, okoliczności sprawy, a w szczególności dane osobopoznawcze oskarżonego - wychowuje i utrzymuje rodzinę, w tym dwie dorastające córki oraz rodziców, cierpi na bezdechy, okres jaki upłynął od popełnienia przestępstwa - postępowanie trwało kilkanaście lat, co stanowi swego rodzaju dolegliwość, przemawiają za tym, że cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej zostaną spełnione w przypadku wymierzenia oskarżonemu kary wolnościowej oraz, że taka kara da gwarancję, że oskarżony nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem.

W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary w niniejszym wymiarze.
Z koleiobrońca oskarżonegoK. R. (1)zaskarżył ww. wyrok w całości, zarzucając;

I
rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało bezpośredni wpływ na treść zaskarżonego wyroku, to jest:

1
art. 410 k.p.k.poprzez pominięcie w ustalaniu stanu faktycznego tej części dostępnego i przeprowadzonego na rozprawie materiału dowodowego, a w tym również ujawnionych okoliczności sprawy, z których płyną czytelne informacje, które w sposób zasadniczy podważają ustalenia Sądu I instancji, a w tym

•

pominięcie twierdzeń świadkaP. S. (1), iż grupa, do której należał, a którą rzekomo miał kierowaćN. S., a w której szczególna rolę miał pełnić oskarżonyK. R., nigdy nie zajmowała się obrotem amfetaminą, albowiem gdyby tak było to on by o tym wiedział (vide: protokoły rozpraw z dnia 30.04.2008r., 08.12.2010r., 09.02.2010r., 22.06.2010r.);

pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem do tych twierdzeń świadkaP. S., z których wynika, żeK. R.nigdy nie groził mu, nigdy nie wydawał żadnych poleceń, nigdy nie był świadkiem żadnych przestępczych zachowańK. R.wobec kogokolwiek, a w szczególności do osób rzekomo uczestniczących w zorganizowanej grupie przestępczej, której ów świadek miał być członkiem, a w której według ustaleń Sądu Okręgowego osk.R.miał pełnić niebagatelną rolę;

pominięcie zgromadzonego materiału dowodowego, który w żadnym fragmencie nie potwierdza udziałuK. R.w zorganizowanej grupie przestępczej, a w szczególności zeznań świadkówS.iS., którzy jednoznacznie wskazali, że nie mieli żadnego kontaktu z osk.R.; pominięcie tej części zeznańP. S., z której wynika, że świadek ten stał na czele własnej grupy przestępczej zajmującej się przemytem środków odurzających; pominięcie tej części zeznańP. S., który przesłuchany na rozprawie na podstawie pytań obrońcy oraz samego oskarżonegoK. R.nie potrafił wskazać, żadnego działania oskarżonego, któremu można by przypisać cechę działania przestępczego czy w inny sposób niezgodnego z prawdą;

pominięcie tej części zeznańP. S., z których w zakresie czynu LXVL zarzucanego oskarżonemuK. R.o obserwacji przejścia granicznego „dla(...)miał mu powiedziećosk. K. K., w sytuacji gdy ten nie potwierdza wersjiP. S., a jednocześnie samP. S.nie był w stanie powiedzieć, czy jakiekolwiek środki odurzające były przemycone na teren RP, albowiemP. S.ani nie widział kuriera, ani K.K.nie wskazał mu, że przemyt ten miał się udać;

pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci postanowienia Prokuratury Krajowej wP.w przedmiocie umorzenia postępowania wobecM. K. (3)o czyny tożsame z czynami stawianymiK. R. (1)w punktach LXVIII LXIX;

2
art 168b k.p.k.w związku zart. 169 § 1 k.p.k.poprzez uznanie za legalny zgromadzony materiał dowodowy w postaci zarejestrowanych rozmów telefonicznych w ramach kontroli operacyjnej co doK. R. (1)i to pomimo tego, że:

a
zgodnie z treściąart. 168b k.p.k.Prokurator nie wystąpił z jakimkolwiek żądaniem określonym jako podjęcie decyzji w przedmiocie wykorzystania tego dowodu w postępowaniu karnym,

b
a tym samym nie zgłosił stosownego wniosku dowodowego ze wskazaniem tezy dowodowej w rozumieniuart. 169 §1 k.p.k.,

c
a jednocześnie użycieart. 168b k.p.k.może odbyć się wyłącznie w stosunku do legalnie zarządzonej kontroli operacyjnej zgodnie z obowiązującymi przepisamiart. 19 ustawy o Policji, co w przypadku przedmiotowej sprawy, w sytuacji gdy kontrola operacyjna była prowadzona pod adresemN. S., nie może mieć miejsca, albowiem osoba ta była kontrolowana z pogwałceniem obowiązujących zasad (terminy, zakres przedłużenia kontroli), co jednoznacznie skutkuje uznaniem, żeN. S.nie był legalnie kontrolowany operacyjnie, a w konsekwencji zgromadzony materiał dowodowy w postaci rozmów telefonicznych nie może zostać wykorzystany przeciwkoosk. K. R.w trybie określonym wart. 168b k.p.k.

3
art 366 §1 k.p.k.w związku zart 2 §2 k.p.k.poprzez dążenie do wykrycia prawdy materialnej w sprawie, a tym samym nie wyjaśnienie:

a
w oparciu o jakie dowody Sąd I instancji dokonał identyfikacjiK. R. (1)jako jednej z osób prowadzących rozmowy telefoniczne zarejestrowane w ramach prowadzonej kontroli operacyjnej, w sytuacji gdy oskarżony zaprzeczył prowadzeniu tych rozmów, a nie została sporządzona żadna opinia biegłego z zakresu fonoskopii pozwalająca na identyfikację oskarżonegoK. R.oraz przypisanie mu prowadzenia poszczególnych rozmów telefonicznych;

b
w oparciu o jakie dowody Sąd dokonał „odkodowania” słownictwa oraz kontekstu prowadzonych rozmów telefonicznych zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, albowiem takich ustaleń nie nanoszą ani zeznaniaP. S.czy też innych świadków przesłuchanych w sprawie ani też również żaden inny dowód przeprowadzony na rozprawie;

c
ani jednym zdaniem nie wyjaśniono, na czym miała polegać czynność sprawczaK. R.polegająca na braniu udziału w przemycie środków odurzających na przełomie 202/2003r.;

d
jak to możliwe, że ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie w zakresie rzekomego funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczejN. S.Sąd I instancji dokonuje m.in. o informacje prasowe czy medialne bez podania ich źródła;

4
art. 7 k.p.k.w związku zart. 424 k.p.k.— poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, czego odzwierciedlenie znajduje się w treści uzasadnienia wyroku, to jest:

a
nie wskazano w jakiej części i dlaczego nie dano wiary zeznaniom świadkaP. S. (1), zwłaszcza, że narracja tego świadka w zakresie jego twierdzeń, że grupaN. S.nie handlowała amfetaminą była jednoznaczna, a Sąd I instancji był zobowiązany do wykazania w treści uzasadnienia czy i dlaczego uznaje tę wypowiedź za wiarygodną bądź nie;

b
nie wskazano w jakiej części i dlaczego nie dano wiary zeznaniom świadkaP. S. (1)zwłaszcza, że świadek ten informację o udziale w przemycie narkotyków na przełomie 2002/2003 oraz udziale w obrocie 5kg marihuany miał mieć odK. K.a ten tego faktu nie potwierdza;

c
zeznań świadkaP. S., które według Sądu były wiarygodne, albowiem wyjaśniał chaotycznie, przeskakując z tematu na temat, a zatem nie mogły być narzucane przez funkcjonariuszy CBS, co przeczy słowom samego świadka wypowiedzianym na rozprawie w dniu 08 lipca 2010r., iż „Ja czekałem na sugestie przesłuchujących, co mam mówić podczas kolejnych przesłuchań,

d
dowodu z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, które — niezależnie od kwestii ich procesowej legalności — uznane zostały jako wiarygodny dowód popełnienia przez mojego Mandanta przestępstw, a które czytane mają być zdaniem Sądu w sposób całościowy, a nie jako pojedyncze zdania wyrwane z kontekstu, choć przecież dokonana analiza uzasadnienia wyroku na s. 1-48 pokazuje jasno, że Sąd uzasadnia popełnienie poszczególnych przestępstw właśnie wyrwanymi z kontekstu równoważnikami zdań;

e
zeznań świadkaP. M., które z jednej strony zostały uznane za niewiarygodne, ale Sąd I instancji uznał ich zasadność, co do faktu, że przedmiotem działalności grupy były narkotyki, by z drugiej strony przemilczeć fakt, że świadek ten nie znałK. R., nigdy nie miał z nim żadnego kontaktu, ani nie miał świadomości jego rzekomego uczestniczenia w grupie przestępczej;

f
zeznań świadkaK. W., które zostały uznane za wiarygodne w zakresie posiadanej przez niego wiedzy o funkcjonowaniu domniemanej grupy przestępczejN. S., w sytuacji gdy Sąd z urzędu winien dokonać ostrożnej oceny zeznań tego świadka z uwagi na inne toczące się procesy z jego udziałem, gdzie zostały wydane wyroki uniewinniające oparte na uznaniu całkowitej niewiarygodności relacji tego świadka;

g
wyjaśnieńŁ. N.i zeznań świadkówW. S.orazŁ. M., które miały rzekomo wspierać materiał dowodowy z podsłuchów p/koK. R., mimo że osoby te nie znały oskarżonegoR., nie miały z nim nigdy żadnego kontaktu i nigdy nie podały jakichkolwiek informacji o rzekomej przestępczej działalności oskarżonegoR.;

5
art 404 § 2 k.p.k.— poprzez prowadzenie odroczonej rozprawy po ponad rocznej przerwie spowodowanej usprawiedliwioną nieobecnościąosk. K. K.w dalszym ciągu, a nie od początku, co miało istotny wpływ na treść wyroku, a zwłaszcza na koncentrację materiału dowodowego, co spowodowało, iż Sądowi I instancji umknęły przy wyrokowaniu podstawowe kwestie płynące choćby z relacji świadkaS.(handel amfetaminą), jego zachowanie w trakcie przesłuchań itp.;

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a sprowadzający się do mylnego uznania, iż oskarżonyK. R. (1):

1
brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której celem było wprowadzanie do obrotu znacznych ilości środków odurzających, przy czym rola oskarżonego miła polegać na dyscyplinowaniu grupy przestępczej, przy czym żaden materiał dowodowy (zarejestrowane rozmowy) ani żaden przesłuchany w sprawie świadek nie potrafił wskazać żadnego konkretnego działania przestępczego oskarżonego;

2
na przełomie 2002/2003 brał udział w przemycie nieznanej ilości środków odurzających w postaci marihuany z Holandii;

3
w dniu 09 listopada 2006r. wP.brał udział w obrocie 0,5 kg kokainy;

4
od 17 — 17 listopada 2006r. przeprowadził transakcję narkotykową przedmiotem której było 5 kg amfetaminy;

5
od 21 do 23 grudnia brał udział kierowany przezN. S.w porozumieniu wA. K.w obrocie 2 kg nieustalonego narkotyku;

6
na przełomie 2006/2007 brał udział w obrocie 800gr amfetaminy;

7
na przełomie 2006/2007 wP.brał udział w obrocie 5kg marihuany.

Wobec powyższego apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoK. R. (1)od zarzucanych mu w akcie oskarżenia czynów; ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.
Obrońca oskarżonychA. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1)orazM. S. (1)zaskarżył w/w wyrok w całości na korzyść wszystkich powyżej wskazanych oskarżonych, zarzucając:

1
rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, jakie miały wpływ na treść zaskarżonego wyroku, to jest:



art. 410 k.p.k.poprzez pominięcie tej części dostępnego i przeprowadzonego materiału dowodowego jak również dostępnych okoliczności sprawy, z których płyną czytelne informacje podważające całkowicie ustalenia Sądu Okręgowego w Poznaniu to jest:



pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem, tych twierdzeń świadkaP. S. (1)artykułowanych w toku postępowania kilkukrotnie, iżgrupa do której należał, a która rzekomo miał kierowaćN. S. (1), nigdy nie handlowała amfetaminą, a gdyby tak było to on by o tym wiedział(vide: protokół przesłuchania z dnia 30 kwietnia 2008 roku; s. 7 protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2009 roku, s. 5 protokołu-rozprawy z dnia 9 lutego 2010 roku, s. 5 protokołu rozprawy z dnia 22 czerwca 2010 roku)

pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem, do zawnioskowanego przez niżej podpisanego obrońcę, a następnie zaakceptowanego dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawyVIII K 428/13 Sadu Rejonowego Poznań Grunwald i Jeżyce oraz Sadu Okręgowego w Poznaniu w sprawie XVII Ka 314/14,w których toP. S. (1)oskarżył swoimi zeznaniamiP. W. (1)iK. K. (1)o kierowanie pod jego adresem gróźb karalnych w związku z jego zeznaniami w niniejszej sprawie, a które to postępowanie po rozpoznaniu w dwóch instancjach zakończyło się prawomocnym uniewinnieniemK. K. (1)iP. W. (1),

pominięcie, poprzez nie odniesienie się ani jednym zdaniem, do tych twierdzeń świadkaP. S. (1), z których wynika, iż nie zna on i nigdy nie widziałM. K. (1)(s. 7 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 roku) jak również, iż nigdy nie widział i nie poznałA. K. (1), a całą wiedzę na temat rzekomego jego uczestnictwa w jakichkolwiek przestępstwach ma mieć od oskarżonegoK. K. (1), który nigdy słów tych nie potwierdził (vide: s, 4, ó i 1 1 protokołu z 10 listopada 2009 roku, s. 4 i 11 protokołu z dnia 9 grudnia 2009 roku, s. 7 protokołu z dnia 2 września 2010 roku)

pominięcie tej części dostępnych informacji, na które zresztą powoływał się Sąd Apelacyjny w Poznaniu w postanowieniu aresztowym w sprawie II AKz 189/09, iż oskarżonyA. K. (1)w okresie od marca 2003 roku do lutego 2005 roku przebywał w Zakładzie Karnym wP.iS., a zatem nie mógł popełnić zarzucanego mu przestępstwa w okresie od początku 2003 roku do lutego 2004 roku (pkt 41 wyroku)

pominięcie tej części zeznań świadkaP. S. (1), iż w 2002/2003 roku uczestniczył w drobnych rozwozach, dlatego nie czuł się członkiem żadnej grupy (s. 9 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 roku), co przeczy jego twierdzeniom o dokonywanych w tym okresie czasu rzekomych przemytach na 100 kg marihuany,

pominięcie tej części zeznańP. S. (1), z których wynika, iż "ze Starym(...)nie miał żadnej styczności" (s. 5 protokołu rozprawy z dnia 10 maja 2010 roku), "M. S. (1)to bratN. S. (1), ale nic nie mogę o nim powiedzieć" (s. 7 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 roku), "M. S. (1)znam, ale rozmawiałem z nim ostatnio około 5 lat temu. Z tego co wiem nie należał on do grupy(...)" (s. 8 protokołu z dnia 25 kwietnia 2008 roku)

pominięcie tej części zeznań świadkaP. S. (1), z których wynika, że nigdy nie przekazywał on jakichkolwiek narkotykówD. I., zaś rzekomo miał to czynićK. K. (1), który faktów tych podobnie jakD. I.nie potwierdza,

pominięcie tej części zeznańP. S. (1), z których wynika czytelna informacja, iż nigdy nie był on świadkiem przekazania jakiekolwiek kokainyB. J. (1)(vide: s. 11 protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2009 roku), a całą wiedzę na ten temat miał czerpać odK. K. (1),

pominięcie tej części zeznańP. S. (1), z których wynika, iż rzekomo nabyta za kwotę 200 złotych porcja kokainy o wadze 0,7 grama nigdy nie została ani zważona przezP. S. (1)ani też nie została nabyta, a jeśli weźmiemy pod uwagę fakt, iż to nie świadekS., ale rzekomoK. K. (1)miał nabywać wspomnianą w zarzucie ilość narkotyku odB. J. (1), to oczywistym pozostaje to, że nie wiemy, od kogo, co i w jakiej ilości zostało przyniesione do samochodu, którym mieli przyjechaćP. S. (1),K. K. (1)i trzecia ustalona osoba,

pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w żadnym fragmencie nie potwierdza słówP. S. (1), jakoby oskarżonyM. T. (1)miał działać w domniemanej grupie przestępczej będąc rzekomo odpowiedzialny za rozwiązania siłowe,

pominięcie tej części zeznańP. S. (1)(s. 9 protokołu rozprawy z dnia 24 marca 2010 roku), z której wynika, iż nie wie on ile w rzeczywistości marihuany miało trafić doM. T. (1)(może 5 kg a może 2-3 kg),

pominięcie tej części zeznań świadkaP. S. (1), z której wynika, że transakcji zM. T. (1)miał rzekomo dokonywać w okolicy jego domu naR.(s. 11 protokołu rozprawy z dnia 10 września 2009 rokuj, podczas gdyM. T. (1)mieszkał w rzeczywistości naŚ.,

pominięcie tej części zeznańP. S. (1), z której wynika, że jeśli chodzi o kokainę z 3 przemytów to generalnie mogła to być inna substancja, gdyżP. S. (1)jej nie próbował, a jedynie tak mu powiedziano (s. 11-12 protokołu rozprawy z dnia 10 lutego 2010 roku)

pominięcie tej części zeznań świadkaP. S. (1), z której wynika, że sam stał na czele "swojej grupy" przemytniczej (s. ó protokołu z dnia 9 lutego 2010 roku),

pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w żadnym elemencie (pozaP. S. (1)} nie nanosi jakichkolwiek informacji odnośnie oskarżonegoJ.nawet w kwestiach nie związanych z popełnieniem przestępstw, a zatem trudno jest nie oprzeć się twierdzeniu, iż nie przedstawiono odnośnie tegoż oskarżonego żadnych dowodów jego przestępczej działalności,

pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który w żadnym elemencie nie nanosi jakichkolwiek informacji odnośnie oskarżonegoA. K. (1).

pominięcie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci postanowienia Prokuratury Krajowej wP.w przedmiocie umorzenia postępowania wobecM. K. (3)o czyny tożsame z czynami stawianymiA. K. (1)w punktach LII-LX, LXII-LXIII aktu oskarżenia,

pominięcie przy ocenie sprawstwa zart. 263 § 2 k.k.odnośnieM. S. (1), iż zaraz po cofnięciu mu pozwolenia na broń, broń oskarżonego została przez niego zdana, zaś fakt nie oddania amunicji uznać należało za efekt zwykłego zapomnienia, co nie powinno być pominięte przy ocenie stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu,



art. 168 b k.p.k.w związku z ark 169§ 1 k.p.k.poprzez uznanie za legalnie zgromadzony materiał dowodowy w postaci rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej co do:



oskarżonegoA. K. (1)w z kresie zarzutów objętych aktem oskarżenia w punktach LII-LX, LXII-LXIII

oskarżonegoM. T. (1)co do zarzutu LXXVI

oskarżonegoB. J. (1)co do zarzutów LXXX- LXXXVIII

oskarżonegoM. K. (1)co do zarzutu XCII,

oskarżonegoM. S. (1)co do zarzutu XCIII, i to pomimo tego, że:

- zgodnie z treściąart. 168 b k.p.k.Prokurator nie wystąpił z jakimkolwiek żądaniem określonym jako "podjęcie decyzji w przedmiocie wykorzystania tego dowodu w postępowaniu karnym",
- a tym samym nie zgłosił stosownego wniosku dowodowego ze wskazaniem tezy dowodowej w rozumieniuart. 169 § 1 k.p.k.,
- użycieart. 168 b k.p.k.musi odbyć się w stosunku do legalnie zarządzonej kontroli operacyjnej zgodnie z przepisamiart 19 ustawy o Policji, co w przypadku przedmiotowym odnośnie kontroli prowadzonej pod adresemN. S. (1)nie może być mowy, albowiem był kontrolowany"zpogwałceniem wszystkich przepisów przez prawie 2 lata i 6 miesięcy, zaś tylko w dwóch przypadkach była mowa o "przedłużeniu” kontroli o kolejne 3 miesiące, co pokazuje, że tenże był legalnie kontrolowany w okresie ewentualnie od 26 października 2005 roku do dnia26kwietnia 2006 roku



naruszenie treściart. 414 § 1 k.p.k.w związku zart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.poprzez nie wydanie wyroku uniewinniającego co do punktu 70 wyroku (odpowiednik zarzutu LXXVII aktu oskarżenia- uczestnictwa w obrocie w dniu 21 maja 2005 roku 20.000 tabletek ekstazy) odnoszącego się doM. T. (1), albowiem został on prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie XVI K 187/14 (po wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w sprawie 11 AKa 198/16), w którym uznano go za winnego czynu ciągłego w rozumieniuart. 12 kkdotyczącego uczestnictwa w obrocie od maja 2005 roku do 14 września 2005 roku 80.000 tabletek ekstazy]

art. 366 § 1 k.p.k.w związku zart. 2 § 2 k.p.k.poprzez nie dążenie do wykrycia prawdy materialnej w sprawie a tym samym nie wyjaśnienie:



w oparciu o jakie dowody Sąd dokonuje "odkodowania” słownictwa zawartego w uznanych za legalne rozmowach z zarejestrowanych podsłuchów, albowiem ustaleń takich nie nanoszą ani zeznaniaP. S. (1)(vide: s. 4 protokołu rozprawy z dnia 9 lutego 2010 roku, s. 5 protokołu z dnia 22 czerwca 2010 roku) ani również żaden inny dowód w sprawie, przy czym Sąd słusznie w tym względzie"pominąłdowód z dokonanych analiz a tym samym zeznań w trybieart. 174 kpkświadkaJ. U., o czym świadczy zapis na s. 171 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, oraz na s. 64-71, gdzie wskazano, na podstawie jakich dowodów Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie,

ani jednym zdaniem, na czym miała 'polegać czynność sprawcza oskarżonegoA. K. (1)polegająca na braniu udziału w obrocie 1 kg kokainy sprowadzająca się do jej "wzmocnienia", a przede wszystkim czy znajduje się ona w katalogu czynności opisanej w art.56ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,

ani jednym zdaniem w oparciu o co Sąd przyjmuje, iż oskarżonyM. S. (1)utrzymywał kontakty towarzyskie z funkcjonariuszami organów ścigania w tym m.in. zK. D., mimo że taka osoba w ogóle nie została przesłuchana w niniejszym postępowaniu w charakterze świadka choćby celem zweryfikowania hipotez Sądu,

ani jednym zdaniem, w oparciu o co i na jakiej podstawie prawnej przyjęło kwalifikację prawną zart. 64 § 2 k.k.w odniesieniu do oskarżonegoM. T. (1), tym bardziej, że kwalifikacja taka nie figurowała nawet w akcie oskarżenia,

ani jednym zdaniem, skoro w ocenie SąduM. K. (1)miał brać udział w zorganizowanej grupie przestępczej "ukrywając korzyści pochodzące z obrotu środkami odurzającymi", nie wyjaśniono:



na podstawie jakich dowodów wyprowadzono wniosek, iżM. K. (1)miał mieć wiedzę, że pieniądze na zakup samochodów, które według oskarżenia miały być przez niego rejestrowane, pochodziły z nielegalnych źródeł (zamiar popełnienia przestępstwa),

dlaczego w takim wypadku nie przedstawiono oskarżonemuK.zarzutu zart. 299 § 1 k.k.?

dlaczego dla wykazania udziałuM. S. (1)w rzekomej zorganizowanej grupie przestępczej, w której udział przypisano temu oskarżonemu w okresie od końca 2002 roku do 23 października 200ó roku, ma świadczyć rozmowa telefoniczna, pomijając aspekt jej nielegalności, z dnia 28 grudnia 2006 roku na temat "kto ma pod sobąL."?, skoro toczyła się po dniu, w którym jak należy rozumiećM. S. (1)miał już nie uczestniczyć w strukturach przestępczych,

jak to możliwym, że ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie w zakresie rzekomego funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczejN. S.Sąd dokonuje m.in. o "informacje medialne"?

dlaczego, skoro miała funkcjonować rzekomo zorganizowana grupa przestępcza, jedynieAosoby miały mieć rzekomo "kamuflowane" imiona z obawy przed podsłuchiwaniem rozmów (N. S. (1),P. W. (1),K. K. (1)iP. S. (1)- vide: s. 13 protokołu rozprawy z dnia 10 maja 2010 roku), a takowych nie mieli mieć inni domniemani członkowie grupy jakA. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1)czyM. K. (1))?



art. 7 k.p.k.w związku zart. 424 k.p.k.poprzez jednostronną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, czego materialnym dowodem jest uzasadnienie zaskarżonego wyroku, to jest:



zeznań świadkaP. S. (1)uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek fen wyraźnie zeznaje, iż grupa przestępcza, do której miał rzekomo należeć nigdy nie handlowała amfetaminą, a zatem Sąd był zobowiązany do wykazania w uzasadnieniu czy i dlaczego uznaje tę wypowiedź za wiarygodną,

zeznań świadkaP. S. (1)uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek ten wiedzę na temat jakiegokolwiek związku z udziałem w zarzutach stawianychA. K. (1)(LI, LXI, LXIV) miał mieć odK. K. (1), który faktu tego nie potwierdza,

zeznań świadkaP. S. (1)uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek ten wiedzę na temat jakiegokolwiek związku z udziałem w zarzutach stawianychD. I.(LXXIV) miał mieć odK. K. (1), który faktu lego nie potwierdza,

zeznań świadkaP. S. (1)uznanych za wiarygodne w "przeważającej części", w sytuacji gdy świadek ten wiedzę na temat jakiegokolwiek związku z udziałem w zarzutach stawianychB. J. (1)(LXXXVIII-XC) miał mieć odK. K. (1), który faktu tego nie potwierdza,

zeznań świadkaP. S. (1), które według Sądu były wiarygodne, albowiem wyjaśniał chaotycznie, przeskakując z tematu na temat, a zatem nie mogły być narzucone przez funkcjonariuszy CBS (s. 142 uzasadnienia), co przeczy słowom samegoP. S. (1)wypowiedzianym na rozprawie w dniu 8 lipca 2010 roku (s. 6 protokołu), iż "Ja czekałem na sugestie przesłuchujących, co mam mówić podczas kolejnych przesłuchań."

dowodu z rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej, które, niezależnie od kwestii ich legalności, uznane zostały jako "wiarygodny dowód popełnienia poszczególnych przestępstw", a które czytane mają być zdaniem Sądu w sposób całościowy a nie jako pojedyncze zdania wyrwane z kontekstu, choć przecież dokładana analiza uzasadnienia zaskarżonego wyroku na s. 1-48 pokazuje jasno, że sąd uzasadnia popełnienie przestępstw właśnie ”równoważnikami zdań" wyrwanymi z kontekstu, na dodatek przepisując uzasadnienie aktu oskarżenia,

zeznań świadkaP. M., które z jednej strony zostały przez Sąd uznane za niewiarygodne, ale Sąd uznał ich zasadność, co do faktu, iż przedmiotem działalności oskarżonych były narkotyki, by. z drugiej strony przemilczeć fakt, iżP. M.jako osoba zaangażowana w proceder handlu narkotykami nie miała żadnego pojęcia na temat oskarżonychA. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1)czyM. K. (1)(vide: s. 5 i 7 protokołu rozprawy z dnia 27 stycznia 2012 roku),

zeznań świadkaK. W. (3), które zostały uznane za wiarygodne w zakresie posiadanej przez .niego wiedzy o funkcjonowaniu domniemanej grupy przestępczej N,S., w sytuacji gdy Sąd zdaje się nie dostrzegać ewidentnych konfabulacji tegoż świadka, który za jednego z szefów tej grupy uznaje osobęA. K. (4)(s. 5 i 6 protokołu rozprawy z dnia 30 marca 2011 roku), a która to osoba w ogóle nie była w zainteresowaniu Organów Ścigania, albowiem wobec niej nie tylko, że nie postawiono żadnych zarzutów, w tym kierowania grupą zbrojną, ale nawet nie widziano konieczności przesłuchania tej osoby w charakterze świadka,

wyjaśnieńŁ. N. (1), zeznań świadkaW. S. (1),Ł. M. (1), które rzekomo miały wspierać materiał dowodowy z podsłuchów przeciwko oskarżonymK.,I.,T.,J.iK., mimo iż osoby te na żadnym etapie postępowania nie podawały żadnych informacji na temat jakiejkolwiek działalności przestępczej wspomnianych powyżej oskarżonych,zeznań świadkaM. B. (4), które uznane zostały za wiarygodne w zakresie zarzutu obrotu 20.000 tabletek ekstazy zarzucanychM. T. (1), a co do których pominięto, że są to tabletki ekstazy z tego samego okresu, co te objęte wskazanym odrębnym postępowaniem także zM. B. (4), o czym świadczy choćby fakt, żeM. B. (4)pouczono o możliwości odmowy składania fałszywych zeznań (s. 14 protokołu z rozprawy z dnia 22 marca 2011 roku)

zeznań świadkaG. O., który nie rozpoznałM. T.jako osoby sprzedającej mu 20.000 tabletek ekstazy, ale osobę podobna doT. C., a mimo tego jego zeznania stały się podstawę do dokonania ustaleń w sprawieM. T.i K.K.(sic!),

zeznań świadkaH. W. (2), która została uznana w znacznej mierze za niewiarygodna, albowiem zdaniem Sądu pomogła ukryć majtekA. K.rejestrując na siebie z poleceniaM. K. (1)samochódB. (...)w sytuacji gdy niktH. W. (2)nie postawił nigdy zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 299 kkw formie współsprawstwa lub pomocnictwa, co jednoznacznie pokazuje, że kupiła ona legalnie samochód za pieniądze pożyczone od ojca, zaś zachowanieM. K.można uznać jedynie w kategoriach, za które służyłaH. W.podstawa do wytoczenia powództwa o odszkodowanie lub bezpodstawne wzbogacenie,

całości materiału dowodowego przez pryzmat rzekomych kontaktówM. S. (1)z funkcjonariuszami Policji, co miało mieć wpływ na wymiar kary (s. 210-21 1 uzasadnienia), z którego w żadnym fragmencie nie wynika ów kontakt z funkcjonariuszamiPolicji (podkr. apel.), a który co najistotniejsze przekładał by się na długotrwałe funkcjonowanie grupy przestępczej,



art. 404 § 2 k.p.k.poprzez prowadzenie odroczonej rozprawy po ponad rocznej przerwie spowodowanej nieobecnością oskarżonegoK.(zatrzymanego do innej sprawy na terenie Wielkiej Brytanii) w dalszym ciągu a nie od początku, co miało istotny wpływ na treść wyroku, a zwłaszcza na skoncentrowanie materiału dowodowego w dużej bliskości z wydaniem wyroku w sprawie, co spowodowało, iż Sądowi umknęły przy wyrokowaniu ewidentne kwestie chociażby płynące z zeznań świadkaS., jak choćby to, że grupa do której miał należeć nigdy nie handlowała amfetaminą,

art. 167 k.p.k.w związku zart. 170 § 1 pkt 5 k.p.k.poprzez:



nie przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadkaM. K. (3), który miał postawione tożsame zarzuty z oskarżonymA. K. (1)a miał być rzekomo osobą będącą rzekomo bezpośrednim dostawcę narkotyków doP.i to pomimo tego, że przystępując do rozpoznania przedmiotowej sprawy i zapoznając się z aktami choćby przez pryzmatart. 366 § 1 kpkSąd a quo od samego początku wiedział o konieczności przesłuchania tej osoby na rozprawie niejako "z urzędu"



art. 167k.p.k.w związku zart. 366 § 1 k.p.k.poprzez:



nie przeprowadzenie na rozprawie dowodu w charakterze świadkaA. K. (4)na okoliczność ustalenia prawdziwości twierdzeń świadkaW., iż miał on współkierować razem zN. S.zorganizowaną grupą przestępczą, a to celem zweryfikowania wiarygodności zeznań świadkaW.,

nie przeprowadzenie dowodu z zeznań w charakterze świadkaM. O. (3), na okoliczność ustalenia prawdziwości twierdzeńM. B. (4), zgodnie z którymi miał on być jednym z członków rzekomej grupy przestępczej kierowanej rzekomo przezN. S. (1), a nadto miał być rzekomo wspólnikiemM. T.w handlu tabletkami ekstazy, a to celem zweryfikowania wiarygodności zeznańM. B. (4),

nie przeprowadzenie dowodu z informacji w Urzędu MiastaO.iG.(Wydziały Komunikacji) na okoliczność ustalenia, ile samochodów markiM. (...)litry diesel rok prod.(...)koloru niebieskiego było rejestrowanych w 2003 roku i czy wśród właścicieli była osoba o imieniuW.celem jej przesłuchania na rozprawie odnośnie rzekomych przemytów w 2003 i 2004 roku

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, a sprowadzający się do mylnego uznania, iż:



oskarżeniA. K. (1)iM. K. (1)uczestniczyli w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci amfetaminy i to mimo braku jakichkolwiek dowodów w tej mierze, albowiem zarównoP. S. (1), jak i żadne inne osobowe źródło dowodowe, a nadto zarejestrowane rozmowy telefoniczne nie dają najmniejszych podstaw ku takim ustaleniom,

oskarżeniM. T. (1)i oskarżonyD. I.uczestniczyli w obrocie znacznych ilości marihuany, mimo braku jakichkolwiek dowodów wskazujących na podstawę takich zarzutów w rozumieniuart. 332 § 1 pkt 2 k.p.k.,

oskarżonyA. K. (1)uczestniczył w okresie 2003- luty 2004 w wewnątrzwspólnotowym nabyciu 100 kg marihuany, mimo iż w okresie od marca 2003 do września 2004 roku przebywał w Zakładach Karnych w ramach tymczasowego aresztowania,P. S. (1)w tym okresie nigdy nie widział i nie poznał oskarżonegoK.a nawet osoby, która miała być właśnieA. K. (1), a nadto od wiosny 2003 roku według twierdzeńP. S. (1)A. K. (1)miał zostać "pominięty" przy tych rzekomych przemytach przezN. S. (1),

oskarżeniB. J. (1)iA. K. (1)mieli uczestniczyć w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1,8 kg kokainy, mimo iż z żadnego dostępnego materiału dowodowego osobowego ani rozmów telefonicznych nie sposób wyprowadzić takich informacji,

oskarżonyB. J. (1)uczestniczył w obrocie znacznych ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy mimo iż z dostępnego materiału dowodowego w postaci zeznańP. S. (1)wynika, iż rzekomy fakt przekazania tegoż narkotykuB. J. (1)ma wynikać z informacji, jakieP. S. (1)uzyskał odK. K. (1), który faktu tego nie potwierdza,

A. K. (1)miał uczestniczyć w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy poprzez jej "wzmocnienie", mimo iż ani nie wskazuje na to żaden dostępny dowód w sprawie a nadto trudno jest uznać w świetle art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii aby jakiekolwiek wzmocnienie (bez względu na to jak to miało nos Ig pić), stanowiło znamię "uczestnictwa w obrocie".

oskarżeniB. J. (1),M. T. (1)iD. I.uczestniczyli w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej rzekomo przezN. S. (1), mimo braku od strony dowodowej wskazania świadomości (istnienia zamiaru) uczestnictwa w jakichkolwiek strukturach przestępczych,

oskarżeniA. K. (1)iM. K. (1), jako osoby zamieszkałe w oddali od miastaP., uczestniczyli w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej rzekomo przezN. S. (1)mimo braku jakichkolwiek dowodów w tym względzie, przy czym sam Sąd zauważa, że oskarżonyK.miał mieć rzekomo jakąś swoją grupą ludzi odpowiadającą za przestępstwa na terenieO.i w żaden sposób nie podlegaćN. S. (1), zaśM. K. (1)jak twierdzi sam Sąd Okręgowy, miał być zależny odA. K. (1).

Wskazując na powyższe, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonychA. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1)popełnienia stawianych im zarzutów orazM. S. (1)od popełnienia czynu opisanego w punkcie XCIII aktu oskarżenia i uznania go winnym popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie XCIV i wymierzenia, na podstawieart. 263 § 2 k.k.w związku zart. 37 a k.k.kary 5.000 grzywny, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Poznaniu.
Obrońca oskarżonegoM. B. (1)zaskarżyła powołany wyrok w jego pkt. 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99 i 100, zarzucając:

1
Obrazę przepisów postępowania, tj.art. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.przez brak wskazania w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku, na jakich dowodach Sąd oparł się przypisując oskarżonemu udział w zorganizowanej grupie przestępczej, na jakiej podstawie przypisał mu rolę „zapewnienia posłuszeństwa zarówno innych członków grupy, jak i dbałości o pozycjęgrupy wświecie przestępczym" oraz że jej cechą była „niezwykła istotność dla prawidłowego funkcjonowania grupy działań wykonywanych przezM. S.”.

2
Obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżonyM. B. (1)w okresie od początku 2004 roku do października 2007 roku brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu i przywozie do Polski oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych oraz, że jego rola w tej grupie polegała na „zapewnieniu posłuszeństwa zarówno innych członków grupy, jak i dbałości o pozycję grupy w świecie przestępczym" oraz , że jej cechą była „niezwykła istotność dla prawidłowego funkcjonowania grupy działań wykonywanych przezM. S.";

3
Obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k., którą miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżonyM. B. (1)w dniu 3 lutego 2004 roku wP.działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,P. S. (1),W. S. (1),P. W. (1),J. P.iM. K. (2)oraz nieustalonym mężczyzną, używając przemocy (..) oraz grożąc natychmiastowym użyciem przemocy, a także posługując się bronią palną, nożem oraz innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem w postaci siekiery dokonał kradzieży samochodu dostawczego markiM.{..), w którym znajdowała się nieustalona ilość papierosów, polisy ubezpieczenia OC wyżej wymienionego pojazdu, pieniędzy i trzech telefonów komórkowych, kurtki z portfelem z zawartością dokumentów pieniędzy, telefonów komórkowych - stanowiących mienie o łącznej wartości co najmniej 44 100 zł, tj. przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.w związkuart. 65 § 1 k.k.;

4
Obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżonyM. B. (1)w drugiej połowie 2006 roku oraz w pierwszej połowie 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie marihuany w ilości dwukrotnie 100 gramów w ten sposób, że przyjął ten narkotyk jako próbkę (.,) na polecenie ustalonego mężczyzny oraz na polecenie ustalonego mężczyzny iK. K. (1), tj. czyn zart. 56 ustęp 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku zart. 65 § 1 k.k.,64 § 2 k.k.orazart. 91 § 1 k.k.;

5
Obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k., która miała wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia, polegająca na błędnej ocenie zgromadzonych w sprawie dowodów i w efekcie błędnym przyjęciu, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, że oskarżonyM. B. (1)na przełomie 2006 i 2007 roku wP.i wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zK. K. (1),P. S. (1),K. R. (1),M. N. (1)iS.jakubowskim oraz ustalonym mężczyzną, wbrew przepisom ustawy brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy w ten sposób, że wraz zK. R. (1)przekazał wyżej wymienione środki psychotropoweP. S. (1), który je odebrał na polecenieK. K. (1), który wykonywał polecenieN. S. (1), a następnieP. S. (1)sprzedał 100 gram tych narkotyków, pozostałą zaś część . sprzedałK. K. (1)przekazując kwotę z tych transakcjiN. S. (1), tj. czyn z art. 56 ustęp 3 cytowanej ustawy w związku zart. 64 § 2 k.k.w związku zart. 65 § 1 k.k..

Powołując się na powyższe zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Poznaniu w innym składzie.
Drugi obrońca oskarżonegoM. B. (1)zaskarżył wyrok w punktach 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 100 oraz 145 sentencji wyroku, zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj,:

1.1
art. 168b k.p.k.poprzez jego niezasadne zastosowanie i uznanie za wartościowy materiał dowodowy zarejestrowanych rozmów telefonicznych i wiadomości sms w ramach kontroli operacyjnej również w zakresie, w jakim brak jest tzw. zgód następczych w stosunku do niektórych oskarżonych, podczas gdy w momencie zarządzania kontroli oraz skierowania aktu oskarżenia tzw. zgody następcze były wymagane dla legalności przedmiotowych dowodów, a nadto brak jest stosownej decyzji Prokuratora co do wykorzystania tych materiałów zgodnie zart. 237a k.p.k.orazart. 168b k.p.k.;

1.2
art. 7 k.p.k.w zw., zart. 410 k.p.k.w następstwie przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów i zastosowania w jej miejsce dowolnej oceny, sprzecznej z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, w zakresie oceny:

a) wyjaśnieńP. S. (1)złożonych w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawie poprzez uznanie ich za wiarygodne w zakresie w jakim obciążają oneM. B. (1), podczas gdy wyjaśnienia te stanowią jedynie bezpodstawne pomówienia, które nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach czy to o charakterze pośrednim czy bezpośrednim, a nadto wbrew stanowisku Sądu I Instancji nie sposób uznać ich za logiczne, spójne i tym samym wiarygodne, w szczególności w zakresie, w jakim współoskarżony wskazał na:
- istnienie zorganizowanej grupy przestępczej,
- udział w zorganizowanej grupie przestępczejM. B. (1),
- udziałM. B. (1)w rozboju w dniu 3 lutego 2004 r. wP.,
- udziałM. B. (1), na przełomie 2006/2007 r. wP.i wP.- w obrocie amfetaminą o masie 800 gramów,
- udziałM. B. (1), w drugie połowie 2006 r. wP.- w obrocie marihuaną o masie 100 gramów, udziałM. B. (1)w pierwszej połowie 2007 roku wP.- w obrocie marihuaną o masie 100 gramów,

b
zeznańP. S. (1)złożonych na rozprawie w zakresie, w jakim oskarżony wskazał na motyw swojego działania w postępowaniu przygotowawczym, a związany z chęcią ujawnienia faktu znajomości zM. B. (1)celem skorzystania z przywilejów określonych wart. 60 § 3 k.p.k.(sic), podczas gdy oskarżony nie miał- żadnych powodów, aby przemilczeć na przesłuchaniu w dniu 25 kwietnia 2008 roku faktu znajomości zM. B. (1), albowiem w sposób swobodny i spontaniczny (co potwierdza analiza treści protokołu z dnia 25 kwietnia 2008 roku) opisał osoby, które według niego wchodziły w skład grupy, w tym także osoby, które stały odP. S. (1)wyżej w „hierarchii" (N. S. (1),P. W. (1),K. K. (1)- przyp. aut.), a także osobę, która budziła postrach w grupie (KarotR.- przyp. aut.), co oznacza, iż nie obawiał się ze strony tychże osób zemsty czy odwetu i tym samym nie miał realnych powodów aby ukrywać fakt znajomości (akurat) zM. B. (1), a ponadto został w dniu 25 kwietnia 2008 r. pouczony o treściart. 60 § 3 i 4 k.k.i oświadczył przy tym, że zrozumiał treść tych przepisów; zatemP. S. (1)już tego dnia posiadał wiedzę o konieczności ujawnienia wszystkich informacji na temat procederu i osób w nim uczestniczących, celem skorzystania z dobrodziejstw powołanych wyżej przepisów;

c
wyjaśnień i zeznańW. S. (1)poprzez uznanie ich za logiczne, spójne i konsekwentne, a tym samym za wiarygodne i przydatne dla poczynienia ustaleń co do rzekomego udziałuM. B. (1)w rozboju wP.w dniu 3 lutego 2004 r, podczas gdy świadek w trakcie okazania w postępowaniu przygotowawczym oraz na rozprawie nie rozpoznał oskarżonego jako jednego ze sprawców rozboju, a nadto, wbrew stanowisku Sądu I Instancji, nie sposób uznać zeznań tego świadka za spójne i wzajemnie się uzupełniające z zeznaniamiP. S. (1)i pokrzywdzonych przedmiotowym przestępstwem rozboju;

d) zeznańM. B. (4)złożonych na rozprawie w dniu 22 marca 2011 r. w zakresie, w jakim świadek rozpoznałM. B. (1)jako członka „grupyD." o pseudonimie(...), podczas gdy w zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym w dniu 13 marca 2008 r. świadek ten, zeznając na okoliczność znanych mu członków przedmiotowej zorganizowanej grupy przestępczej, nie wspomniał o mężczyźnie o pseudonimie(...)ani o oskarżonym, jak również na okazanej mu tablicy poglądowej nr II nie rozpoznał na zdjęciuM. B. (1);

1.3
art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, na podstawie jakich dowodów Sąd I Instancji ustalił okres działania oskarżonegoM. B. (1)w zakresie przypisanego mu czynu XCV, t., udziału w zorganizowanej grupie przestępczej;

2
błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść wyroku, poprzez błędne uznanie, iż:

-oskarżonyM. B. (1)w okresie objętym zarzutem XCV brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej,
- oskarżonyM. B. (1)w dniu 3 lutego 2004 r. wP., działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonym mężczyzną,P. S. (1),W. S. (1),P. W. (1),J. P.iM. K. (2), dopuścił się przestępstwa rozboju w typie kwalifikowanym, działając w zorganizowanej grupie przestępczej,
- oskarżonyM. B. (1)w drugiej połowie 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów,
- oskarżonyM. B. (1)w pierwszej połowie 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie marihuany o masie 100 gramów,
- oskarżonyM. B. (1)na przełomie 2006/2007 roku wP.i wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1),K. K. (1),P. S. (1),K. P. (2),M. N. (1)iS. J., brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy,
podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do poczynienia takich ustaleń, a pojawiające się w tym zakresie istotne wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego zgodnie zart. 5 § 2 k.p.k.;

3
na podstawieart. 447 § 4 k.p.k.naruszenieart. 34 § 3 k.p.k.poprzez niezasadne wydanie postanowienia o wyłączeniu do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przeciwkoN. S. (1), podczas gdy postawione pozostałym oskarżonym zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezN. S. (1), jak również zarzuty wskazujące na popełnienie przez niektórych oskarżonych przestępstw wspólnie i w porozumieniu zN. S. (1), przemawiają za łącznym rozpoznaniem sprawy przeciwko wszystkim oskarżonym.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów w całości, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I Instancji do ponownego rozpoznania.
Natomiast z daleko posuniętej ostrożności procesowej, w razie nie podzielenia przez Sąd Odwoławczy powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

4
rażącą niewspółmierność orzeczonych wobec oskarżonego jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywny, środka karnego w postaci nawiązki oraz kary łącznej 5 lat pozbawienia wolności i 70 (siedemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość każdej stawki na kwotę 200 (dwustu) złotych, będącą następstwem:

—

art. 53 § 1 k.k.w zw. zart. 115 § 2 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary nie uwzględniającej wszystkich okoliczności wiążących się z poszczególnymi ustawowymi' dyrektywami wymiaru kary, w szczególności okoliczności popełnienia zarzucanych przestępstw, a nadto kierowanie się w głównej mierze dyrektywą prewencji generalnej;

art. 53 § 2 k.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na wymierzeniu oskarżonemu kary nie uwzględniającej zachowania się oskarżonego po popełnieniu zarzucanych przestępstw oraz warunków osobistych oskarżonego, w tym przede wszystkim okoliczności, iż oskarżony ma na utrzymaniu dziecko, a osiągane przez niego dochody stanowią główne źródło utrzymania rodziny;

art. 58 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r, poprzez jego niezastosowanie skutkujące wymierzeniem oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności, mimo, iż w okolicznościach niniejszej sprawy orzeczenie kar jednostkowych pozbawienia wolności z zastosowaniem warunkowego zawieszenia jej wykonania, byłoby wystarczające dla osiągnięcia celów kary.

Mając na względzie wskazane zarzuty, wnoszę o:

—

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobecM. B. (1)za poszczególne czyny jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywny w niższym wymiarze, z zastosowanie instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary;

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobecM. B. (1)kary łącznej przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji, z zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.

Obrońca oskarżonegoP. B. (1)zaskarżył w/w wyrok w całości (co do tego oskarżonego, tj. w punktach 101-105 i 145), zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie :

a
art. 4 k.p.k., polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,

b
art. 5 § 2 k.p.k., polegającą na tłumaczeniu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

c
art. 7 k.p.k., polegającą na dokonaniu oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego,

d
art. 424 § 1 k.p.k., polegającą na zaniechaniu wskazania, które fragmenty zeznań świadkówP. S. (1)iW. S. (1)wskazują na sprawstwo osk.P. B. (1)i na dokonaniu oceny materiału dowodowego w sposób kompleksowy, „grupowy" bez odniesienia zeznań głównych świadków oskarżenia do osoby osk.P. B. (1), oraz będący jej skutkiem

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że osk.P. B. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz że brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających.

Podnosząc w/w zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie osk.P. B. (1)od wszystkich postawionych mu zarzutów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Poznaniu do ponownego rozpoznania.
Na wypadek nieuwzględnienia w/w zarzutów i wniosków zarzucił wyrokowi :

3
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicie :

a
art. 4 k.p.k., polegającą na nieuwzględnieniu okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,

b
art. 5 § 2 k.p.k., polegającą na tłumaczeniu nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

c
art. 7 k.p.k., polegającą na dokonaniu wadliwej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego co do długości okresu, w jakim miał działać osk.P. B. (1), ilości przypisanych mu dostaw narkotyków oraz jego sytuacji osobistej i rodzinnej,

4
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, że osk.P. B. (1)ma na utrzymaniu tylko 1 dziecko oraz że jego udział w zorganizowanej grupie przestępczej i udział w obrocie środkami odurzającymi miał miejsce w w okresie od października 2006 roku do 24.7.2007 r.,

5
rażącą niewspółmierność kar jednostkowych i kary łącznej pozbawienia wolności wymierzonych osk.,P. B. (1).

Podnosząc te zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez przyjęcie, że przypisane oskarżonemu czyny miały miejsce przez okres 8 miesięcy na przełomie lat 2006-2007, że osk.P. B. (1)przyjął środki odurzające co najmniej 12 razy, a ich łączna waga wynosiła co najmniej 45 kg i obniżenie wymierzonych osk.P. B. (1)kar jednostkowych pozbawienia wolności do: za przestępstwo zart. 258 § 1 kk- 8 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo zart. 56 ust. 3upn - 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności i wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze 2 lat.
Obrońca oskarżonegoS. J.zaskarżył wskazany powyżej wyrok w części dotyczącej oskarżonego, tj. w zakresie punktów 118 - 125 wyroku, w całości, zarzucając:

1
obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, w tym:

a
art. 2 §2 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k., poprzez naruszenie wymogu opierania wszelkich rozstrzygnięć na prawdziwych ustaleniach faktycznych, a więc takich, które zostały udowodnione, tj. wykazane wiarygodnymi dowodami,

b
art. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego w postaci uznanych przez Sąd orzekający za częściowo wiarygodne treści zeznań złożonych przez świadków -P. S. (1)iW. S. (1), kwestionujących udział oskarżonegoS. J.w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1), a to w sytuacji braku innych dowodów zgromadzonych w sprawie mających w/w okoliczność potwierdzać,

c
art. 5 §2 k.p.k.w zw. z ark 410k.p.k., poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości co do sprawstwa oskarżonego w zakresie przypisanych mu w punktach CIX, CX CXI, CXII wyroku czynów na niekorzyść oskarżonego,

d
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 kp..k. polegające na dowolnej, sprzecznej ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz z zasadami prawidłowego rozumowania ocenie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż:

-

istniała zorganizowana grupa przestępcza, kierowana przezN. S. (1), której członkiem był oskarżonyS. J.,

oskarżonyS. J.w okresie objętym zarzutem brał udział z organizowanej grupie przestępczej, kierowanej przezN. S. (1), wykonywał jego polecenia, dokonując przewozu 20 kg narkotyków z Holandii do Polski oraz zajmując się dystrybucją narkotyków w postaci amfetaminy i marihuany na terenie Polski, a to w sytuacji gdy brak jest dowodów to potwierdzających,

d)art. 424 §1 k.p.k .uniemożliwiające kontrolę instancyjną poprzez lakoniczne wskazanie, na jakiej podstawie Sąd przypisał oskarżonemuS. J.sprawstwo w zakresie przypisanych mu czynów, a opisanych w punktach CIX, CX CXI, CXII wyroku,

2
błąd w ustaleniach faktycznych - będący rezultatem powyższych naruszeń prawa procesowego, w zakresie ustalenia, iż oskarżony popełnił zarzucane mu w punktach CIX, CX, CXI, CXII wyroku przestępstwa, pomimo braku ku temu wystarczających podstaw w materiale dowodowym sprawy.

Wskazując powyższe podstawy, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od przypisanych mu w punktach CIX, CX, CXI, CXII wyroku czynów, ewentualnie wnoszę o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Niezależnie od powyższego, działając z daleko posuniętej ostrożności procesowej, powyższemu wyrokowi zarzucił także rażącą niewspółmierność kary, wyrażającą się wymierzeniem oskarżonemu kary łącznej w wymiarze 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy kara ta jest karą rażąco niewspółmiernie surową, i przy założeniu uwzględnienia tego zarzutu - wniósł o złagodzenie oskarżonemu wymierzonej kary.
Obrońca oskarżonegoM. W. (1)zaskarżył wyrok w całości w zakresie odnoszącym się do tego oskarżonego, zarzucając:

I
Obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.

1
Art. 5 k.k.poprzez zastosowanie wobec oskarżonego polskiej ustawy karnej w sytuacji, gdy wszelkie działania które opisywałP. S. (1)mogły być podejmowane na terenie Holandii co wyklucza możliwość stosowania polskiej ustawy,

2
art. 258 § 1 k.k.poprzez jego błędną wykładnie, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury zorganizowanej grupy przestępczejN. S. (1), a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, wyjaśnieniaM. W. (1),P. S. (1)prowadzą do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu bowiem w zachowaniu jego brak podstawowej cechy przestępstwa jakim jest świadome przystąpienie do struktur grupy przestępczej. Co więcej skazanie oskarżonego w sytuacji, gdy nigdy nie został on nigdy rozpoznany przezP. S. (1), zaś ten nigdy nie wskazał na nazwiskoW.wyjaśniając na temat osoby o imieniuM..

3
art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem czyn ten może zostać popełniony z zamiarem bezpośrednim, a oskarżony potwierdził, że nie zna nikogo z oskarżonych opróczK. K. (1), z którym jeździł tylko z Polski do Holandii, w której następnie zostawał celem spotkania się rodziną. W aktach sprawy brak dowodu, który potwierdzałby, że oskarżony zna wskazany przez prokuraturę słownik, którym posługiwała się grupa przestępczaS.. Wśród zwrotów i wyrażeń wskazanych przez prokuraturę na które powołuje się sąd brak słowa „kawior”.

4
art. 63 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem w aktach sprawy brak dowodu, który potwierdzałby, że oskarżony znaN. S. (1)i na jego zlecenie uprawiał na terenie Polski konopie indyjskie w ilości 453 krzewów,

5
art. 19 § 1 ustawy o Policjipoprzez nadanie walom legalności materiałom uzyskanym w ramach kontroli operacyjnej zarządzonej wobec pomimo iż ww. artykuł nie wymienia czynu penalizowanego przez art. 59 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.

6
art. 19 ust.3, 15c,15d, 15e ustawy o Policjipoprzez uznanie, iż możliwym było wykorzystanie całości materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej wobec innych oskarżonych również w stosunku doM. W. (1)podczas gdy zgoda następcza również go nie obejmowała; a sąd w sposób za każdym razem wyrażał zgodę w postaci postanowień na stosowanie podsłuchów de novis, w sytuacji gdy kolejne czynności powinny być wydane w formie zarządzenia i stanowić kontynuację poprzednich,

II
Błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który doprowadził do naruszenia przepisów prawa procesowego polegający na:

1
Ustaleniu, że osoba o imieniuM.wskazywana przezP. S. (1)toM. W. (1)w sytuacji, gdy oskarżony nigdy nie został wskazany przez współpodejrzanego z nazwiska, a ponadto nie został wskazany na tablicach poglądowych.

2
ustaleniu, żeM. W. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od kwietnia 2006 r. do czerwca 2007 r. w sytuacji, gdy pierwsza z rozmowa telefoniczna pomiędzyK.K.a oskarżonym miała miejsce dnia 16 października 2006 roku a zdaniem Sądu po tej rozmowie nie doszło do żadnej transakcji narkotykowej na co ma wskazywać rozmowa z 21 października 2006 r. co w istotny sposób dowodzi, że oskarżony nie mógł działać w jakiejkolwiek grupie przed październikiem 2006, a we wcześniejszym okresie brak dowodu na kontakt telefoniczny oskarżonego zK. K. (1),

3
ustaleniu, żeM. W. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz przemytach narkotyków z Holandii co najmniej 9 krotnie w sytuacji, gdy z żadnego dowodu nie wynika, że przywoził narkotyki do Polski, uprawiał konopie, czy też brał udział w obrocie środków odurzających, zaś fakt kontaktów towarzyskich z innymi oskarżonymi nie może stanowić podstawy do skazania. Tym bardziej, że w tym okresie zgodnie z zeznaniamiP. S. (1), którym Sąd dał wiarę wynika, żeM. W. (1)jeździł tylko z Polski do Holandii razem zK. K. (1), a nie z Holandii do Polski jako kurier, co stoi w sprzeczności z uzasadnieniem aktu oskarżenia, żeM. W. (1)był członkiem grupy, która uczestniczyła przede wszystkim w przywozie środków odurzających z zagranicy do Polski, co również w zakresie ilości przewożonych narkotyków nie zostało potwierdzone żadnym obiektywnym dowodem.

III
obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.:

1
art. 7 k.p.k.polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów, tj.:

-

przyjęcie, że wyjaśnienia oskarżonegoM. W. (1)należy zweryfikować negatywnie bowiem rażą naiwnością, w sytuacji, w której są one logiczne i spójne w zakresie współpracy oskarżonego zK. K. (1)który na terenie Holandii z racji obywatelstwa pełnił rolę tłumacza,

oparcie się w niniejszej sprawie wyrokowania na wybranych wyjaśnieniach jednego ze współoskarżonychP. S. (1)oraz podsłuchach, na które organ uzyskał zgodę na numery telefonów, którymi nie posługiwał się oskarżonyM. W. (1), co sprawia, że dowód ten nie mógł być wykorzystany na rzecz oskarżonego,

pominięciu części wyjaśnieńP. S. (1)z których jasno wynika, żemożna było znaćN. S. (1)i nie być członkiem zorganizowanej grupy(protokół z rozprawy z 10 września 2009 roku), co implikuje twierdzenie, że oskarżony nawet zgodnie z zeznaniamiP. S. (1)nie uczestniczył w zorganizowanej grupie przestępczej(...),

błędnej interpretacji wyjaśnieńS.który powiedział, żena czele był zatem:N. S. (1)potem według mojej wiedzy byłR., późniejK. K. (1),P. W. (1)i ja, a co do pozostałych, nie umiem ich umieścić w tej hierarchii.N. S. (1)był tak jakby mózgiem tego wszystkiego, miał pieniądze na inwestycje. Nie wiem czy były jakiekolwiek osoby, które mógłby by mu pomóc gdyby ktoś siłą chciał mu to przewodnictwo w grupie odebrać. Moje działania w tej grupie były nie tyle najmniej ważne, co ja najniżej w tej grupie stałemco powoduje, że nie mógł on podejmować decyzji kogo rekrutuje do grupy przestępczej, nie mógł dokonywać podziału roli każdej z osób, a jego wyjaśnienia wykluczają możliwość udziału w tej grupieM. W. (1), skoro oskarżony nie znał się zN. S. (1),

błędnej oceny przez Sąd, że każda rozmowa telefoniczna zK. K. (1)dotycząca sprzedaży m.in. kawioru, tak naprawdę dotyczyła narkotyków, a zdaniem sądu niemożliwym było korzystanie z usługK. K.jako osoby prowadzącej warsztat samochodowy czy też niemożliwym było wykonanie telefonu doK. K. (1)w celach stricte towarzyskich. Dodatkowo w sytuacji, gdy żaden współoskarżony nigdy nie użył sformułowania „kawior” określając marihuanę, co również potwierdza sąd, nie systematyzując w słowniku tego słowa jako określenie marihuany,

błędną i zbyt daleko idącą interpretacje zeznań świadkaP. S. (1)w zakresie wskazującym, że wyjeżdżanie przezW.zK. K. (1)iP. S. (1)do Holandii, co było równoznaczne, z posiadaniem przezM. W. (1)wiedzy, że w drodze powrotnejK. K. (1)będzie przewozić narkotyki z Holandii do Polski i działa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej(...), pomimo, że w aktach sprawy brak informacji kiedy, jak i z kimM. W. (1)wracał do Polski,

przypisanie odpowiedzialności za zarzucane czyny oskarżonemu w całości tylko na podstawie podsłuchów z numerów telefonów, z których nie korzystałM. W. (1)co sprawia, że dowód ten jest wątpliwy i powinien zostać potwierdzony dodatkowym źródłem dowodowym, chociażby ekspertyzą fonoskopijną,

brak merytorycznej oceny przez sąd i pominięcie faktu, żeM. W. (1)nigdy nie przekazywano środków na zakup narkotyków, co sprawia że nie mógł on się domyślać, co było przedmiotem przewozu do Polski,

2
art. 5 k.p.k.naruszenie zasadyin dubio pro reoi przypisaniu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która przewoziła narkotyki, a tym samym przyjęcie sprawstwa oskarżonego na podstawie wybranych zeznań świadkaP. S. (1), których sąd nie zweryfikował innym dowodem, a jedynie przeanalizował wybiórczo pod kątem winyW.oraz na podstawie wątpliwych rozmów telefonicznych przy całkowitym pominięciu kwestii przedstawionych na korzyśćM. W. (1),

3
art. 424 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.poprzez nie odniesienie się przez sąd w uzasadnieniu na jakiej podstawie stwierdzono, żeM. W. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczejN. S. (1)i przywoził znaczne ilości środków odurzających oraz powołanie się przez sąd w treści tylko na wybrane zeznania i wyjaśnieniaP. S. (1)przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek oceny tych dowodów podczas, gdy dowody te w oczywisty sposób wykluczają się wzajemnie. W szczególności braku przedstawienia logiki dlaczego nagle pojawiła si^ w grupie potrzeba zaangażowaniaM. W. (1)i jaką role pełnił, bowiem przyjazdy z Polski do Holandii do rodziny nie potwierdzają faktu pełnienia roli kuriera w grupie przestępczejN. S. (1), którego nie zna, nigdy nie widział i z którym nigdy nie rozmawiałM. W. (1),

4
art. 24 § 2 k.p.k.poprzez zbiorcze i zsyntetyzowane skopiowanie aktu oskarżenia w zakresie ustaleń faktycznych, przypisanego sprawstwa oraz stosowania przepisów, co sprawia, że uzasadnienie nie spełnia podstawowych założeń ustawodawcy - chociażby funkcji gwarancyjnej i które powinno odzwierciedlać proces myślowy sądu, a nie organów ścigania.

5
art. 389 § 1 k.p.k., polegającą na nieodczytaniu oskarżonemu na rozprawie, na której składał wyjaśnienia, protokołów wyjaśnień złożonych przez niego w postępowaniu przygotowawczym, a tym samym uniemożliwieniu ustosunkowania się oskarżonemu do ich treści.

6
art. 168 b k.p.k.w zw. zart. 19 ustawy o Policjipolegającą na dopuszczeniu materiałów dowodowych zebranych w ramach kontroli operacyjnej i oparcie na nich wyrokowania w sytuacji, w której podsłuchy nie dotyczyły oskarżonegoM. W. (1), albowiem zarządzenie i zgody następcze nie dotyczyły jego osoby ponadto, gdy nie zostały wypełnione wszystkie podstawy do zastosowania przedmiotowego przepisu,

7
art. 34 § 3 k.p.k.w zw. Zart. 193 k.p.k.poprzez wyłącznie do odrębnego postępowania sprawyN. S. (1)w sytuacji, gdy wobec faktu kierownictwa przez niego całą zorganizowaną grupą przestępczą, nieodzowne było łączne rozpoznanie sprawy, bowiem brak merytorycznej oceny jego zachowań pod kątem ewentualnej winy czy kary uniemożliwiał wyrokowanie, zaś przedłożona przez lekarzy psychiatrów opinia budziła zasadnicze możliwości, tym bardziej, że sąd nawet nie przesłuchał tych biegły podczas rozprawy.

Z daleko posuniętej ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, która przy ocenie wszystkich okoliczności sprawy okazuje się nadmiernie surowa, zwłaszcza w kontekście niewspółmierności do stopnia i rodzaju winy oskarżonego, w kontekście właściwości i warunków osobistych oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe zarzuty wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoS. J.zaskarżył w całości wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, zarzucając:
• obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, polegające na:
naruszeniuart. 413 § 1 pkt. 2 k.p.k.poprzez niewskazanie przez Sąd pierwszej instancji w komparycji wyroku wszystkich dat rozpoznania niniejszej sprawy i pominięcie terminów rozprawy, które odbyły się w szczególności w dniach 26.04.2012r., 27.06.2012r., 19.12.2012r., 08.01.2013r., 31.01.2013r., 12.03.2013r., 22.03.2013r.

1
28.11.2013r., 06.12.2013r., 17.12.2013r., 20.10.2013 r„ 20.10.2014 r., 10.12.2014 r.,09.02.2015r.,10.03.2015r., 13.04.2015r.,21.05.2015r., 22.06.2015 r., 11.08.2015 r, 02.10.2015 r., 30.10.2015r., 01.12.2015 r., 29.12.2015 r., 02.02.2016 r., 25.02.2016 r., 24.03.2016 r., 24.03.2016 r.,22.04.2016r., 13.05.2016 r., 23.06.2016 r 16.08.2016r., 18.10.2016 r., 02.12.2016 r., 05.01.2017 r., 06.02.2017 r., 06.03.2017 r., 20.03.2017 r.

2
naruszeniuart. 424 § 1 k.p.k.w zw. zart. 8 § 1 k.p.k.iart 7 k.p.k., które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegające na tym, że Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżony wyrok powtórzył (powielił) w uzasadnieniu tj. części dotyczącej ustalenia stanu faktycznego, treść aktu oskarżenia oraz treści zeznań świadków, w szczególności świadkaP. S. (1)złożonych w toku postępowania przygotowawczego oraz przedstawił uzasadnienie aktu oskarżenia w zakresie ustaleń faktycznych oraz treści zeznań świadków jako własne ustalenia,

3
naruszeniuart. 410 k.p.k.w zw. zart. 393 § 1 k.p.k.iart. 14 ust 1 i art. 19 ust. 1, 2, 3 i 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, poprzez oparcie zaskarżonego wyroku i zaliczenie w poczet materiału dowodowego nagrań sporządzonych w ramach czynności operacyjnych, pomimo braku postanowienia Sądu o zarządzeniu prowadzenia tych czynności bądź ich zatwierdzeniu,

4
naruszeniuart. 168 b k.p.k.poprzez jego niezasadne zastosowanie i uznanie za wartościowy materiał dowodowy zarejestrowanych rozmów telefonicznych i wiadomości sms w ramach kontroli operacyjnej również w zakresie, w jakim brak jest zgód następczych, podczas gdy w momencie zarządzania kontroli oraz skierowania aktu oskarżenia tzw. zgody następcze były wymagane dla legalności przedmiotowych dowodów, a nadto brak jest stosownej decyzji oskarżyciela publicznego co do wykorzystania tych materiałów zgodnie zart. 237 a k.p.k.oraz zart. 168b k.p.k.

5
naruszeniuart. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.polegające na oparciu przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego wyroku na dowodach, które nie zostały ujawnione w toku przewodu sądowego,

6
naruszeniuart. 410 k.p.k.w z zw. zart. 7 k.p.k., polegające na tym, iż Sąd wyrokując w niniejszej sprawie pominął istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie tj. oparł wyrok na niepełnym materiale dowodowym, w szczególności który nie został ujawniony na rozprawie,

7
naruszeniu 410k.p.k.w zw. zart. 394 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.i7 k.p.k.poprzez zaniechanie ujawnienia i zaliczenia w poczet materiału dowodowego protokołów i dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, konsekwencją czego było wydanie wyroku w oparciu o fragmentaryczny materiał dowodowy, z pominięciem istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy dowodów znajdujących się w aktach postępowania,

8
naruszeniuart. 410 k.p.k.w zw. zart. 393 § 1 k.p.k.iart. 143 § 1 pkt 7 k.p.k.iart. 7 k.p.k.iart. 392 k.p.k., poprzez dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie sprawstwa oskarżonego na podstawie rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej, w sytuacji, gdy rozmowy te nie zostały ujawnione w toku rozprawy głównej w procesowo przewidziany sposób,

9
naruszeniuart. 175 § 2 k.p.k.w zw. zart. 42 ust. 2 Konstytucjiw ten sposób, że Sąd I instancji dowód z nagrań rozmów ujawnił bez ich odczytywania oraz odsłuchania, co nie tylko uniemożliwiło oskarżonemu realizację swoich uprawnień wynikających zart. 175 § 2 k.p.k., ale również zart. 42 ust 2 Konstytucjistanowiącego o prawie do obrony. Powyższe uchybienie - w ocenie skarżącego - doprowadziło również do naruszenia art. 6 ust 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, wedle którego każdy dowód musi być przeprowadzony w obecności oskarżonego, podczas publicznej rozprawy w celu umożliwienia przedstawienia argumentów przeciwnych.

10
naruszeniuart. 167 k.p.k.iart. 391 § 1 k.p.k.iart. 366 k.p.k.. iart. 410 k.p.k.w zw. zart 393 § 1 k.p.k.iart. 143 § 1 pkt 7 k.p.k.iart. 7 k.p.k.iart 392 k.p.k., poprzez zaniechanie przez Sąd pierwszej instancji odtworzenia w obecności świadkaW. S. (1)nagrania protokołu przesłuchania z dnia 1 lipca 200§'r., oraz odczytania wyjaśnień wynikających z protokołu eksperymentu procesowego z dnia 22 lipca 2008 r. oraz odtworzenia jego nagrania,

11
naruszeniuart. 167 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 kkiart. 7 k.p.k.iart. 6 k.p.k.iart. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.iart. 9 k.p.k.poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu przez Sąd pierwszej instancji ustalenia treści pisma z dnia 7 kwietnia 2008 r.P. S. (1), które zostało przesłane do Prokuratury Krajowej (k.129 t. o.P. S. (1)), a także treści wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu, Wydział III Karny z dnia 11.02.2011 r., sygn. III K 113/09 oraz nieuwzględnienia wniosków dowodowych zgłoszonych przez obrońcę w toku przewodu sądowego, zmierzających do wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy, a także nie przeprowadzenia dowodu z dokumentów znajdujących się na kartach, w szczególności opinii fonoskopijnej (k. 1734-1795), uzupełniającej opinii fonoskopijnej (k 1859-1869), dokumentów zgromadzonych w teczce osobowejM. Ś. (1)(to nr 16), kwestionariusza wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez zawodowego kuratora sądowego z dnia 05.08.2016 r. i umowy o pracę (k.015183-015186- tom. 77), karty karnej dot. oskarżonegoS. J.(kl6183-tom 82), postanowienia o umorzeniu śledztwa z dnia 6 września 2012 r. względemM. K. (3)(k.15549-15559- tom 79), protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia przez świadkaP. S. (1)oraz postanowienia o wszczęciu dochodzenia (k.12331- 12337- tom 63), wyroku Sądu Rejonowego Poznań- Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 16.12.2013 r., sygn. VIII K 428/13 wraz z uzasadnieniem oraz wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. XVII Ka 314/14 (k.14719-14730- tom. 75) i w tym zakresie nie ujawnienia,

12
naruszeniuart 410 k.p.k.w zw. zart. 171 § 1 i 5 i 7 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k., poprzez uwzględnienie zeznań świadkaW. S. (1)złożonych w postępowaniu przygotowawczym i daniu im bezkrytycznej wiarygodności, w sytuacji,wktórej świadkowiW. S. (1)przed złożeniem wyjaśnień okazano spisany protokół jego przesłuchania,

13
naruszeniuart. 405 k.p.k.w zw. zart. 367 k.p.k.iart. 4 k.p.k.i7 k.p.k.polegającego na zaniechaniu przez Sąd pierwszej instancji zapytania się stron czy wnoszą o uzupełnienie postępowania dowodowego, co uniemożliwiło oskarżonemu realizację prawa do obrony,

14
naruszeniuart. 410 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.i7 k.p.k., polegającego na tym, iż Sąd wyrokujący dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu,

15
naruszeniuart 424 k.p.k.w zw. zart.4 i art. 5 i art. 7 i 8 k.p.k., poprzez sporządzenie przez Sąd pierwszej instancji uzasadnienia wyroku niezgodnie z wymogami ustawy, w sposób lakoniczny oraz pobieżny, przyjmując za podstawę tylko i wyłącznie okoliczności przemawiające za prawidłowością wersji aktu oskarżenia, przy jednoczesnym zaniechaniu rozważenia okoliczności wersji przeciwnej i okoliczności oraz dowodów korzystnych dla oskarżonego,

16
naruszeniuart. 5 § 1 i 2 k.p.k., w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.,, poprzez rozstrzygnięcie przez Sąd pierwszej instancji wynikających z zeznań świadków wątpliwości wyłącznie na niekorzyść oskarżonego,

17
naruszeniuart. 5 § 2 k.p.k.poprzez nie zastosowanie zasadyin dubio pro reoi nie rozstrzygnięcie wszelkich wątpliwości na korzyść oskarżonegoS. J.,

18
naruszeniuart. 4 i 7, 5 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci, zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonych i bezzasadne przyjęcie, iż pozbawione są one przymiotu wiarygodności w zakresie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego, a także nie odniesienie się do kluczowych dowodów na korzyść oskarżonego.

19
naruszeniuart. 442 § 2 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 6 k.p.k.: w zw., zart. 167 k.p.k.- poprzez bezzasadne ograniczenie postępowania dowodowego i zaniechanie przeprowadzenie postępowania dowodowego w całości z urzędu/w tym przesłuchania wszystkich nagrań z kontroli operacyjnej,

20
naruszeniuart. 7, art 92 i art 410 k.p.k.iart 366 § 1 k.p.k.poprzez wyrokowanie o winie i sprawstwie oskarżonego przez Sąd pierwszej instancji na podstawie wyłącznie części okoliczności ujawnionych w sprawie i zaniechanie przez członków składu orzekającego zapoznania się z materiałem dowodowym, w tym materiałem dowodowym w postaci zapisów dźwiękowych, przekazanym przez oskarżyciela publicznego,

21
naruszeniuart 424 § 1 i art 433 § 2 k.p.k.orazart 392 § 1, art 393 § 1, art 394§2 k.p.k.w zw. zart. 19 ust 3 ustawy o Policjiiart 143 § 1 pkt 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k., a także naruszenieart 169 i 170 § 1 k.p.k.przez sporządzenie uzasadnienia niezawierającego wszystkich niezbędnych elementów, zaliczenie w poczet materiału dowodowego stenogramów z podsłuchów, bez przeprowadzenia bezpośredniego odsłuchania tych nagrań, i nieodtworzenia całości zebranego w sprawie materiału niejawnego, lecz jedynie jego fragmentów, a także brak realnej możliwości zapoznania się przez skład orzekający z treścią materiałów niejawnych, które Sąd odwoławczy zdecydował się dołączyć do materiału dowodowego tejże sprawy.

22
naruszeniuart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.iart 7 k.p.k.poprzez zbiorcze powołanie dowodów w uzasadnieniu skarżonego wyroku, bez ich indywidualnego wyodrębnienia w odniesieniu do konkretnych faktów dotyczących oskarżonegoS. J., co uniemożliwia ustalanie, na podstawie których dowodów Sąd ustalił (lub nie ustalił) poszczególne fakty składające się na podstawę faktyczną skarżonego wyroku,

23
naruszeniuart 176, art 393 § 1 k.p.k.iart. 410 k.p.k.iart 7 k.p.k.iart. 4 k.p.k.iart. 5 k.p.k., polegającym na tym, iż Sąd wyrokując w niniejszej sprawie pominął istotne okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie tj. oparł wyrok na niepełnym materiale dowodowym poprzez oparcie wyroku nie na wszystkich

24
naruszeniuart 410 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.i7 k.p.k.iart. 424 § 1 i 2 k.p.k., polegającym na tym, iż Sąd wyrokujący dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu, poprzez błędne przyjęcie, że oskarżonyS. J.dopuścił się zarzucanych mu czynów, a także by działał umyślnie w zamiarze bezpośrednio kierunkowym i nieuzasadnienie przez Sąd pierwszej w tym zakresie stanowiska, na podstawie jakich dowodów przyjął w tym zakresie rozstrzygnięcie, nie wskazał, jakie fakty sąd uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a także nie wyjaśnił podstawy prawnej wyroku.

25
naruszeniuart 424 § 1 i 2 k.p.k.polegającym na braku wskazania w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku okoliczności dotyczących zamiaru i rodzaju winy, w ramach przypisanego oskarżonemu kwalifikacji prawnej czynów oraz sporządzenie jego w sposób lakoniczny i wewnętrznie sprzeczny, a także nierzetelny.

⚫

na podstawieart. 447 § 4 k.p.k.naruszenieart. 34 § 3 k.p.k.iart. 22 k.p.k.poprzez niezasadne wydanie postanowienia o wyłączeniu do odrębnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przeciwkoN. S. (1), podczas gdy postawione pozostałym oskarżonym zarzuty udziału w zorganizowanej grupie przestępczej w świetle aktu oskarżenia pozostają w ścisłym związku z zarzutami postawionymi oskarżonemuN. S. (1), przemawiają za łącznym rozpoznaniem sprawy przeciwko wszystkim oskarżonym,

na podstawieart. 447 § 4 k.p.k.naruszenie art, 401k.p.k.iart. 402 k.p.k.iart 404 k.p.k.poprzez niezasadne wydanie przez Sąd pierwszej instancji postanowienia przez Sąd pierwszej instancji o nieuwzględnieniu wniosku obrońców o prowadzenie rozprawy od początku

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, poprzez błędne przyjęcie, ze oskarżony dopuścił się zarzucanych czynów oraz bezpodstawne przyjęcie, że oskarżony działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim kierunkowym, podczas gdy okoliczności ujawnione w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji przemawiają za przyjęciem braku winy oskarżonego,

nadto z dalece posuniętej ostrożności procesowej, jedynie na wypadek, gdyby Sąd Apelacyjny w Poznaniu nie podzielił powyższych zarzutów,

•

dodatkowo zarzucił rażącą niewspółmierność karywymierzonej oskarżonemuS. J.w wymiarze jednostkowych kar pozbawienia wolności i grzywny, środka karnego w postaci nawiązki oraz kary łącznej 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 60 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 300 (trzystu) złotych.

Stawiając tak sformułowane zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie w całości oskarżonegoS. J.od zarzucanych mu czynów, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w całości Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoM. Ś. (1)zaskarżam ww. wyrok w całości w zakresie dotyczącymM. Ś. (1), zarzucając;

I
obrazę przepisów prawa materialnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.

1
art. 258 § 1 k.k.poprzez jego błędną wykładnie, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury grupyN. S. (1)oraz podgrupy kierowanej przezP. S. (1)a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego, a w szczególność wyjaśnieniaM. Ś. (1)i całokształt zeznańP. S. (1)prowadzą do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu bowiem w zachowaniu jego brak podstawowej cechy przestępstwa jakim jest świadome przystąpienie do struktur grupy przestępczej.

2
art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu albowiem czyn ten może zostać popełniony z zamiarem bezpośrednim, a oskarżony nie miał wiedzy i świadomości, że przewozi narkotyki.

II
Błąd ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, którydoprowadził do naruszenia przepisów prawa procesowego polegający na:

1
Ustaleniu, żeM. Ś. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczej w okresie od czerwca 2007 r. do 24 lipca 2007 r. w sytuacji, gdyP. S. (1)wskazuje, iż pierwszy wyjazd oskarżonego do Holandii miał miejsce w połowie czerwca 2007 r. co w istotny sposób skraca ewentualny czasu udziału oskarżonego w przewozach marihuany z Holandii (o których nie miał jednak świadomości),

2
Ustalenie, żeM. Ś. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej oraz przemytach narkotyków z Holandii co najmniej 7 krotnie w sytuacji, gdy z wyjaśnieńP. S. (1)oraz pozostałych dowodów wynika, że miesięcznie wyjazdów było od 3 do 4, zaśM. Ś. (1)zgodnie z zeznaniamiP. S. (1)pełni rolę kuriera od połowy czerwca 2007 r., co sprawia, że mógł uczestniczyć w ewentualnych działaniachP. S. (1)około miesiąca, co z kolei wyklucza możliwość dokonania 7 przewozów narkotyków. Tym bardziej, że w tym okresie zgodnie z zeznaniamiP. S. (1)miały odbywać się przemyty dlaN. S. (1), a skoro te z udziałemM. Ś. (1)miały być poza świadomością(...), to nie jest wiadome, kto i w jakich ilościach miał przewozić właśnie dla niego narkotyki w tym okresie.

III
obrazę przepisów postępowania karnego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.

1
art. 7 k.p.k.polegającą na przekroczeniu swobodnej oceny dowodów, tj:

-

przyjęcie, że wyjaśnienia oskarżonegoM. Ś. (1)budzą wątpliwości w sytuacji, w której są one logiczne i spójne w zakresie współpracy oskarżonego zP. S. (1)z zeznaniamiS., które to Sąd uznał za wiarygodne, oparcie się w niniejszej sprawie wyrokowania na wybranych wyjaśnieniach jednego ze współoskarżonychP. S. (1),

pominięciu części wyjaśnieńP. S. (1)z których jasno wynika, żeM. Ś. (1)nie brał udziału z grupieN. S. (1)(protokół z 10 września 2010 roku),

    błędnej interpretacji wyjaśnieńS.który powiedział, żena czele był zatem:N. S. (1), potem według mojej wiedzy był Rosi, późniejK. K. (1),P. W. (1)i ja, a co do pozostałych, nie umiem ich umieścić w tej hierarchii.N. S. (1)był tak jakby mózgiem tego wszystkiego, miał pieniądze na inwestycje. Nie wiem czy były jakiekolwiek osoby, które mógłby by mu pomóc gdyby ktoś siłą chciał mu to przewodnictwo w grupie odebrać. Moje działania w tej grupie były nie tyle najmniej ważne, co ja najniżej w tej grupie stałem
    co powoduje, że nie mógł on znać szczegółów i mieć wiedzy na temat ewentualnych działań(...)dotyczących przewozu i handlu substancjami odurzającymi (protokół z dnia 10 listopada 2010 roku), zaś jego wyjaśnienia wykluczają możliwość udziału w tej grupieM. Ś. (1), skoro oskarżony nie znał się zN. S. (1), pominięciu przez Sąd zapisu z protokołu rozprawy z dnia 8 grudnia 2010, w którymS.wskazał, żegeneralnie był potrzebny jakiś kierowca, boJ.nie dojechał, aK. K. (1)miał wszystko załatwione w Holandii i to ja wpadłem żeby zwerbowaćM. Ś. (1). Nie pamiętam czyM. Ś. (1)mówiłem, ze będzie jeździł na tzw. nasze lewizny,
    co powoduje, żeM. Ś. (1)przewożąc na zlecenie osobę nie miał wiedzy, że również przewozi środki odurzające, gdyż jego zlecenie dotyczyło tylko transportu pasażerów, a nietowarów. Jednocześnie Sąd pominął zapis ze strony 5521 zeznańP. S. (1)
    ja obawiałem się jechać po kokainę doA.. Przy pierwszym spotkaniu zM. Ś. (1)nie mówiłem mu, że będzie musiał przewieźć ja przez granice. Ja planowałem to sam zrobić, co również potwierdza tezę, żeM. Ś. (1)nie miał wiedzy, że przy transporcie w aucie w schowku znajdują się drzew Im konopi, narkotyki, czy inne środki odurzające,które potwierdzają, żeP. S. (1)nie informował w jakim tak naprawdę celu jedzie oskarżony do Holandii, a rzekome poinformowanieM. Ś. (1)o konieczności przemytu kokainy jest przez telefon jest nielogiczne, a z historia połączeń telefonicznychP. S. (1)przeczy w ogóle takim kontaktom w okresie zarzutów,

Pominięcie przez Sąd wyjaśnieńP. S. (1)na k. 160 i nie wzięcie ich w ogóle pod uwagę, podczas gdy z wyjaśnień tych wynika, że„K. K. (1)w czerwcu 2007 r. planował wyjazd po marihuanę, a kierowcą i bezpośrednio kurierem byłM. Ś. (1)”,co sprawia, że wyjaśnienia te są wewnętrznie sprzeczne, albowiem zgodnie z wyjaśnieniami na k. 173 toP. S. (1)zwerbowałM. Ś. (1)do udziału w przemycie, a on sam nie opisuje sytuacji, w którejK. K. (1)iM. Ś. (1)mieli kontakt ze sobą, a tym bardziej planowali razem przemyt,

błędnej interpretacji przez Sąd, że niemożliwym jest uzyskanie wynagrodzenia w kwocie 2.400 zł za sam przewóz osób z Holandii do Polski przy uwzględnieniu kosztów paliwa, ilości przejechanych kilometrów, noclegu, amortyzacji auta oraz czasu poświęconego na dojazd,

bezkrytyczne przyjęcie wybranych zeznań świadkaP. S. (1)w zakresie obciążającym oskarżonego i uznaniu ich za w pełni wiarygodne przy jednoczesnym pominięciu zeznańS.w kwestii potwierdzającej fakt, żeŚ.nie miał wiedzy, że przewozi narkotyki, nie wiedział, że działa w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.

Pominięcie sprzeczności w wyjaśnieniachP. S. (1)zgodnie z którymiM. Ś. (1)miał uczestniczyć w przewozach z uwagi na rezygnacjęI. J. (1)podczas, gdyI. J. (1)towarzyszył oskarżonemu podczas wyjazdów do Holandii przynajmniej dwukrotnie,

Przypisanie odpowiedzialności za zarzucane czyny oskarżonemu w całości na podstawie zeznań i wyjaśnieńP. S. (1)w sytuacji, w której sąd kilkukrotnie w zakresie innych osób nie daje wiary (vide str. 137 wyroku w zakresieM. B., k.139 w zakresie przewozu 1 kg narkotyków przezK. K.), co sprawia, że wiarygodność świadka jest wątpliwa dla samego sądu i winna implikować szczególną ostrożność przy ocenie składanych wyjaśnień i zeznań,

Brak merytorycznej oceny zeznańP. S. (1)w zakresie z ilości wyjazdówM. Ś. (1)do Holandii, albowiem świadek był w stanie szczegółowo opisać trzy wyjazdy oskarżonego (dwa razy do Holandii, raz po odbiór samochodu do Belgii), co sprawia, że pozostałe wyjazdy oskarżonego mogą budzić poważne wątpliwości tym bardziej, że zeznania świadkaS.były bardzo obszerne w zakresie każdej z osób uczestniczących z zdarzeniu, a nielogicznym jest dlaczegoP. S. (1)nie potrafił określić czasu i dokładnych okoliczności pozostałych wyjazdów.

Brak merytorycznej oceny przez sąd i pominięcie faktu, żeM. Ś. (1)nigdy nie przekazywano środków na zakup narkotyków, a jednocześnie w tym zakresie brak jakichkolwiek zeznańP. S. (1)co do okoliczności, kto w tym czasie dokonywał nabycia narkotyków, za jaką dokładnie kwotę, (tym bardziej, że narkotyki te miały być kupowane poza świadomościąN. S. (1))

2
art. 5 k.p.k.naruszenie zasadyin dubio pro reoi przypisaniu działania w zorganizowanej grupie przestępczej, która przewoziła narkotyki, a tym samym przyjęcie sprawstwa oskarżonego na podstawie wybranych zeznań świadkaP. S. (1), których sąd nie zweryfikował innym dowodem, a jedynie przeanalizował wybiórczo pod kątem winyŚ.przy całkowitym pominięciu kwestii przedstawionych na korzyśćŚ.,

3
art. 424 § 2 k.p.k.poprzez nie odniesienie się przez sąd w uzasadnieniu na jakiej podstawie stwierdzono, żeM. Ś. (1)działał w zorganizowanej grupie przestępczejN. S. (1)i przywoził znaczne ilości środków odurzających oraz powołanie się przez sąd w treści tylko na wybrane zeznania i wyjaśnieniaP. S. (1)przy jednoczesnym braku jakiejkolwiek oceny tych dowodów podczas, gdy dowody te w oczywisty sposób wykluczają się wzajemnie. W szczególności braku przedstawienia logiki dla którejP. S. (1)zaangażował do udziału w przewozachM. Ś. (1), skoro jako przewodnik dalej towarzyszył muI. J. (1), który rzekomo zrezygnował, co miało być powodem zaangażowania w procederM. Ś. (1),

4
Art. 424 § 2 k.p.k.poprzez zbiorcze i zsyntetyzowane skopiowanie aktu oskarżania w zakresie ustaleń faktycznych, przypisanego sprawstwa oraz stosowania przepisów, co sprawia, że uzasadnienie nie spełnia podstawowych założeń ustawodawcy - chociażby funkcji gwarancyjnej i które powinno odzwierciedlać proces myślowy sądu, a nie organów ścigania,

IV
obrazę przepisów prawa materialnego

1
art. 258 § 1 k.k.poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony należał do struktury grupyN. S. (1)oraz podgrupy kierowanej przezP. S. (1)a tym samym wyczerpał znamiona czynu zabronionego, w sytuacji, gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego, a w szczególność wyjaśnieniaM. Ś. (1)i całokształt zeznańP. S. (1)prowadzą do wniosku, że oskarżony nie wypełnił znamion zarzucanego mu czynu bowiem w zachowaniu jego brak podstawowej cechy przestępstwa jakim jest świadome przystąpienie do struktur grupy przestępczej, brak znajomości jej członków pozaP. S. (1), który sam wskazywał, żeM. Ś. (1)wyjeżdżał na tzw.(...), które nie miały żadnego związku z grupą przestępcząN. S. (1),

2
art. 55 ust. 3 i art. 56 ust, 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani poprzez jego błędną wykładnie która doprowadziła do przyjęcia, że oskarżony wyczerpał znamiona czynu

Z daleko posuniętej ostrożności procesowej zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej 5 (pięciu) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, która przy ocenie wszystkich okoliczności sprawy okazuje się nadmiernie surowa, zwłaszcza w kontekście niewspółmierności do stopnia i rodzaju winy oskarżonego, w kontekście właściwości i warunków osobistych oskarżonego.
Mając na uwadze powyższe zarzuty, wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,ewentualnie ouchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoŁ. N. (1)zarzucił:

1
mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów prawa materialnego polegająca na niezastosowaniu art. 53 k.5k.k.poprzez uznaje, iż obstrukcyjna postaw pozostałych oskarżonych jest okolicznością obciążającą takżeŁ. N. (1),

2
mająca wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów prawa procesowego polegająca na niezastosowaniuart. 5§2 k.p.k.poprzez rozstrzygniecie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,

3
mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający ba przyjęciu, iż czyny zarzucaneŁ. N. (1)były popełniane w ramach zorganizowanej grupy przestępczej,

4
mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, iż wyjaśnienia oskarżonegoP. S. (1), korzystającego z dobrodziejstwaart. 603 k.k., stanowić mogą wiarygodna podstawę do ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie,

5
mający wpływ na treść orzeczenia błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, iż istniała zorganizowany sposób komunikowania pomiędzy członkami zorganizowanej grupy przestępczej oparty o zrozumiały dla członków grupy slang, składający się z określeń, słów i zwrotów, któremu można przypisać określone znaczenia w sposób niebudzący wątpliwości.

Mając powyższe na względzie wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnianie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznają.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Odnosząc się do poszczególnych apelacji obrońców oskarżonych należy zauważyć, że znacząca część z nich zawiera zbieżne zarzutu, które mogą być omówione w sposób zbiorczy, aby nie powielać stanowiska zajętego w tych tematach przez Sąd II instancji. Dotyczy to zwłaszcza oceny materiałów uzyskanych w toku zarządzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych [dalej te czynności będą nazywane również- kontrolą operacyjną], prowadzonych w oparciu o unormowaniaustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji, w tym sposobu ich uzyskania, ujmując tę kwestię od strony formalnej, mającąw konsekwencji przełożenie na możliwość procesowego wykorzystania tych materiałów jako dowodów w sprawie oraz zwłaszcza oceny wyjaśnień, później zeznańP. S. (1), które miały istotny wpływ na poczynione przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne,w konsekwencji na proces subsumcji i kierunek oraz zakres zastosowanej represji karnej oraz materiał dowodowy, w tym osobowy, potwierdzający relacje w/w osoby, wzmacniający jego wiarygodność. Mankamenty formalne odnoszące się do możliwości procesowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku czynności operacyjno- rozpoznawczych, które miały znaczenie dowodowe i przesądziły o części ustaleń faktycznych, musiały doprowadzić do wydania wyroku reformatoryjnego w odniesieniu do pewnej znaczącej puli zarzutów postawionych części oskarżonym. Również zarzuty odnoszące się do oskarżonychM. K. (1)orazM. S. (1), dotyczące ich udział w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się obrotem narkotykami i czerpaniem z tego procederu zyskami, okazały się zasadne, prowadząc do wydania wyroku reformatoryjnego w stosunku do nich.
Ustosunkowując się do pierwszej z tych powyżej zasygnalizowanych kwestii, należy na wstępie zauważyć, że Sąd I instancji, do problemu związanego z możliwością procesowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku zarządzonychi przeprowadzonych czynnościach operacyjno- rozpoznawczych tzw. kontrolach operacyjnych, prowadzonych w oparciu o przepisyustawy z 6 kwietnia 1990 o Policji(Dz. U t.j. z 2107 r.,poz. 2067, dalej-ustawa o Policji) odniósł się nad wyraz lapidarnie,nie przeanalizował złożoności tego problemu, w kontekście całego postępowania karnego, mając jednocześnie na względzie liczne nowelizacje przepisówustawy o Policji, jaki procedury karnej.
Problematykę powyższą poruszają apelacje obrońców oskarżonych:K. K. (1),P. W. (1),A. K. (1),M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1),K. R. (1),M. B. (1),M. W. (1),S. J..
Apelujący, nawiązujący do tej problematyki, zasadniczo mają słuszność co do naruszeniaart. 168b k.p.k.oraz kluczowej roli w przedmiocie uzyskania tzw. zgód następczych sądu, jako warunków formalnie koniecznych do możliwości procesowego (dowodowego) wykorzystania materiałów uzyskanych w odniesieniu do osób nieobjętych żadnymi postanowieniami sądu, będącymi początkowymi podstawami prawnymi czynności operacyjno- rozpoznawczych, prowadzonych w oparciu oart. 19 ust. 1 ustawy o Policji. Jednocześnie należy zauważyć, że brak zarzutów, odnoszących się do tej problematykiw pozostałych apelacjach, nie oznacza, że nie ma to znaczenia dla tych oskarżonych, których obrońcy nie zauważyli problemów proceduralnych z tym związanych, a Sąd I instancji poczynił ustalenia faktyczne, w odniesieniu do tych oskarżonych właśnie wyłącznie w oparciu o materiał uzyskany w toku czynności operacyjno- rozpoznawczych. Orzeczenie reformatoryjne zasadniczo znajduje swoje podstawy wart. 440 k.p.k., który mówi o innych naruszeniach prawa, ale naruszeniach o charakterze rażącym, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. ,,Te inne naruszenia prawa powinny być więc porównywalne z bezwzględnymi przesłankami odwoławczymi”(vide: postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lutego 2013 r., III KK 2013/12). Naruszenie rażące to naruszenie wyraźne, bezsporne, bardzo duże, podstawowe, określenie ,,rażące” odnosi się do uchybień oczywistych, poważnych, jaskrawych. Owo rażące naruszenie prawa, odnosi się do kwestii związanych z ustaleniami faktycznymi dotyczącymi przestępstw, których przypisanie poszczególnym oskarżonym odbyło się wyłącznie w oparciu o materiał uzyskany w toku zarządzonych i przeprowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych, co z kolei było następstwem przeprowadzenia niedopuszczalnych dowodów, w postaci materiałów uzyskanych w drodze kontroli operacyjnej i związanych z nimi stenogramów odzwierciedlających zarejestrowane rozmowy telefoniczne pomiędzy oskarżonymi, bez uzyskania tzw. zgód następczych sądu- o czym będzie szerzej w dalszej części niniejszego uzasadnienia. W efekcie prowadziło to do zmiany zaskarżonego wyroku (wydania wyroku uniewinniającego), w odpowiednim zakresie, wobec oskarżonych:K. K. (1),A. K. (1),K. R. (1),M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1),M. B. (1),M. W. (1),Ł. N. (1), przy czym w odniesieniu do wspomnianych oskarżonychM. K. (1)iM. S. (1)brak było również innych dowodów wskazujących na słuszność postawionych im zarzutów, od których zostali prawomocnie uniewinnieni.
Co do formalnych przesłanek dowodowego wykorzystania materiałów uzyskanychw toku kontroli operacyjno- rozpoznawczych, Sąd I instancji w praktyce zasadniczo odwołał się tylko do brzemieniaart. 168 b k.p.k.oraz uchwały Sądu Najwyższego [dalej SN] z 29 listopada 2016 r., sygn. akt I KZP 10/16, z czego finalnie czerpał formalne podstawy [błędne] do procesowego, następnie dowodowego, wykorzystania tego materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej. Ta powierzchowność, niewłaściwe odczytanie normy prawnej zawartej w tym przepisie oraz nieprawidłowe wyciagnięcie wniosków z wspomnianej uchwały SN doprowadziły do wydania błędnego rozstrzygnięcia w szerokim zakresie. Ważkość tego problemu wynika, sama w sobie, z konstatacji, że aż co do 32 zarzucanych przestępstw, ich przypisanie, poszczególnym oskarżonym, odbyło się w oparciu o materiał uzyskany w toku zarządzonych i przeprowadzonych kontroli operacyjnych. Miało to miejsce w stosunku do oskarżonych:K. K. (1), w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt V, VI, VII, VIII aktu oskarżenia,A. K. (1), w odniesieniu do przestępstw opisanychw pkt LII, LIII, LIV, LV, LVI, LVII, LVIII, LIX, LX, LXII, LXIII aktu oskarżenia,K. R. (1)w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt LXVII, LXVIII, LXIX aktu oskarżenia,M. T. (1)w odniesieniu do przestępstw opinanych w pkt LXXVI aktu oskarżenia,B. J. (1)w odniesieniu do przestępstw opisanych w pkt LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVII, LXXXVIII aktu oskarżenia,M. K. (1)w odniesieniu do przestępstwa z pkt XCII aktu oskarżenia,M. W. (1)co przestępstw opisanychw pkt CVI, CVII aktu oskarżenia,Ł. N. (1)w odniesieniu do przestępstwaz pkt CXXI aktu oskarżenia. Los tych skazań miał istotne znaczenie dla kształtu zaskarżonego wyroku, oczywiście w relacji do wskazanych wyżej oskarżonych.
Aby ów problem prawny dokładnie rozwikłać, zastępując w tym zakresie Sąd I instancji, należy odnieść się do uwarunkowań formalnych, zawartych wustawie o Policji,na moment uzyskiwania tych materiałów, moment wniesienia aktu oskarżenia przez prokuratora, co miało miejsce w 15 maju 2009 r. oraz fazę wyrokowania przez Sąd I instancji.
W przedmiotowej sprawie kontrole operacyjne prowadzone były przez Policjęw okresie od 5 listopada 2005 r. do 26 stycznia 2008 r. W dacie początkowej tego okresu, jak i w dacie końcowej tego okresu, obowiązywałaustawa z 6 kwietnia 1990 r. o Policji,w której były regulowane kwestie warunków formalnych przeprowadzenia kontroli operacyjnej. Otóż, w art. 19 ust. 1 pkt 5 tejże ustawy wskazano, że:,,Przy wykonywaniu czynności operacyjno-rozpoznawczych, podejmowanych przez Policję w celu zapobieżenia, wykrycia, ustalenia sprawców, a także uzyskania i utrwalenia dowodów ściganychz oskarżenia publicznego, umyślnych przestępstw: ... nielegalnego wytwarzania, posiadania lub obrotu środkami odurzającymi lub substancjami psychotropowymi albo ich prekursorami,… gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego albo na pisemny wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego miejscowo prokuratora okręgowego, może, w drodze postanowienia, zarządzić kontrolę operacyjną”.Zgodnie z art. 19 ust. 2 tejże ustawy: ,,Postanowienie, o którym mowa w ust. 1, wydaje sąd okręgowy właściwy miejscowo ze względu na siedzibę składającego wniosek organu Policji”.Z kolei, wart. 19 ust. 3 ustawy o Policjiwskazano, że: ,,W przypadkach niecierpiących zwłoki, jeżeli mogłobyto spowodować utratę informacji lub zatarcie albo zniszczenie dowodów przestępstwa, Komendant Główny Policji lub komendant wojewódzki Policji może zarządzić, po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, o którym mowa w ust. 1, kontrolę operacyjną, zwracając się jednocześnie do właściwego miejscowo sądu okręgowego z wnioskiemo wydanie postanowienia w tej sprawie. W razie nieudzielenia przez sąd zgody w terminie5 dni od dnia zarządzenia kontroli operacyjnej, organ zarządzający wstrzymuje kontrolę operacyjną oraz dokonuje protokolarnego, komisyjnego zniszczenia materiałów zgromadzonych podczas jej stosowania”.Do 20 września 2006 r. obowiązywałart. 19 ust. 4 ustawy o Policji, w którym wskazano, że: ,,Sąd okręgowy może zezwolić, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, na odstąpienie od zniszczenia materiałów, o których mowa wust. 3, jeżeli stanowią one dowód lub wskazują na zamiar popełnienia przestępstwa, dla wykrycia którego na podstawie przepisów ustawowych może być prowadzona kontrola operacyjna lub czynności operacyjno-rozpoznawcze”.Uchylenie tego przepisu nastąpiło na mocyart. 1 pkt 10 lit. b ustawy z 21 lipca 2006 r. o zmianie ustawy o Policji oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 206 r., nr 158, poz. 1122). Wart. 19 ust. 8wskazano, że: ,,Kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd okręgowy może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli”.Natomiast wart. 19 ust. 9 ustawy o Policjiwskazano, że: ,,W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może wydać postanowienie o kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również po upływie okresów, o których mowa wust. 8”.Wart. 19 ust. 13wskazano, że: ,,Kontrola operacyjna powinna być zakończona niezwłocznie po ustaniu przyczyn jej zarządzenia, najpóźniej jednak z upływem okresu, na który została wprowadzona”.Natomiast wart. 19 ust. 15 ustawy o Policjiwskazano, że: ,,W przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, Komendant Główny Policji lub komendant wojewódzki Policji przekazuje właściwemu prokuratorowi wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli operacyjnej, w razie potrzeby z wnioskiemo wszczęcie postępowania karnego. W postępowaniu przed sądem, w odniesieniu do tych materiałów, stosuje się odpowiednio przepisyart. 393 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu postępowania karnego”.Świadomie przytoczono przepisy tego aktu prawnego we fragmentach, które mają zastosowanie w przedmiotowej sprawie, aby wykazać,że w literalnym brzmieniu tych przepisów nie znajdziemy przepisów, z których na poziomie wykładni językowej, dałoby się wskazać jednoznaczne unormowania, które kreowałyby określony tok postępowania w odniesieniu do materiałów uzyskanych w toku zarządzoneji przeprowadzonej kontroli operacyjnej, ale odnoszących się do osób innych niż osoby wskazane w postanowieniach o jej zarządzeniu, co wyznaczało granice podmiotowe kontroli operacyjnej lub do przestępstw innych niż wymienionych w tych postanowieniach, wyznaczających pierwotne granice przedmiotowe stosowania tych czynności niejawnych, mających przecież charakter wyjątkowy. O wyjątkowości kontroli operacyjnej świadczy choćby zapis zart. 19 ust. 1 ustawy o Policji, w którym wyraźnie wskazano, że czynności operacyjno- rozpoznawcze stosuje się ,,gdy inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne”,a więcw tej przesłance zawarto okoliczności ocenne, które sąd za nim je zarządzi ich przeprowadzenie, musi odpowiednio ocenić. Innymi słowy, kontrola operacyjna jest środkiem do pozyskania dowodów o charakterze wyjątkowym i znajduje zastosowanie dopiero kiedy inne środki dowodowe okażą się niewystarczające albo specyfika danej sprawy będzie w wysokim stopniu wskazywać, że ewentualne inne wcześniejsze środki dowodowe będą niewystarczające lub nieefektywne w ,,walce z przestępczością”, o której mowa właśnie wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji. Niemniej, brak takiego wyraźnego unormowania nie kreowało, nawet wówczas, luki w prawie, pozwalającej na procesowe wykorzystanie materiałów, uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, ale przekraczających granicę podmiotowe lub przedmiotowe, wyznaczone stosownym postanowieniem sądu wydanymw oparciu oart. 19 ust. 8 i 9 ustawy o Policji, mającym charakter pierwotny. Tym bardziej,że,,zasada pierwszeństwa wykładni językowej nie powinna prowadzić do wniosku,iż interpretatorowi wolno jest całkowicie ignorować wykładnię systemową lub funkcjonalną”(M. Zieliński: Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2002, s. 275). Przede wszystkim zauważyć trzeba, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się,że ,,interpretatorowi wolno odstąpić od językowego sensu przepisu, zwłaszcza wówczas, gdy jest on ewidentnie sprzeczny z fundamentalnymi wartościami konstytucyjnymi, a z istotnych powodów uchylenie przepisu byłoby w danym momencie niemożliwe lub niecelowe, bądź też gdy wykładnia językowa prowadzi do rozstrzygnięcia, które w świetle powszechnie akceptowanych wartości musi być uznane za rażąco niesłuszne, niesprawiedliwe, nieracjonalne lub niweczące racje ustawowe interpretowanego przepisu(L. Morawski: op. cit., s. 78)”. Po pierwsze, wykładnia systemowa (argumentum a rubica)- czyli argumentacja z miejsca oznacza możliwości odwołania się od miejsca przepisuw systemie prawa, tworzy domniemanie, że przepis w danym akcie prawnym nie jest umiejscowiony przypadkowo, lecz wynika z racjonalnego działania prawodawcy. Dyrektywy interpretacyjne wykładni systemowej, nakazują aby wszystkie normy powinny być interpretowane w sposób zgodny z zasadami prawa, a interpretując normy należy mieć na względzie przed wszystkim zasadykonstytucji, interpretacja norm prawa polskiego powinna być zgodna z normami prawa międzynarodowego publicznego oraz normy prawa wewnętrznego powinny być interpretowane w zgodzie z normami prawa europejskiego,a nadto nie należy interpretować przepisów tak aby były one sprzeczne z innymi przepisami, nie wolno interpretować przepisów prawa w sposób prowadzący do luk. Przenosząc te dyrektywy na grunt przedmiotowej sprawy, należy dojść do wniosku, że wyżej wskazane przepisyustawy o Policji, muszą uwzględniać z jednej strony aspekty i sposoby wkraczania władzy państwowej w prywatność jednostki, w jej konstytucyjnie unormowane wolności komunikowania się i ochrony związanej ze sferą prywatną. W konsekwencji czynności te jako z natury rzeczy niejawne (także wobec zainteresowanego), ingerujące w prawai wolności jednostki, gwarantowane konstytucyjnie (art. 47 i art. 49 Konstytucji RP), traktatowo (art. 2, art. 3 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej), konwencyjnie (art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności), nie mogą być prowadzone w warunkach dających Policji szeroki margines uznaniowości, przy ograniczonych gwarancjach dla praw osoby poddanej tym czynnościom, a także okrojonej kontroli zewnętrznej, zwłaszcza sądowej. W konsekwencji, prowadzić to musiało do przyjęcia, że konieczna jest zgoda następcza sądu w odniesieniu do materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej, wykraczającej poza granice podmiotowe lub przedmiotowe, wyznaczone pierwotnym postanowieniem sądu, na mocy którego zarządzono taka kontrolę operacyjną. Po drugie, również wynik wykładni funkcjonalnej prowadzi do takich samych rezultatów. Wykładnia funkcjonalna- obejmuje ona zbiór dyrektyw, które są niejednorodne z punktu przepisów prawa, odwołują się do funkcji, roli, celu jaki ma spełnić akt normatywny podejmowany przez prawodawcę. Dyrektywy tej wykładni każą odwoływać się do tego, co chciał osiągnąć prawodawca wydając dany akt, bądź musimy brać pod uwagę system wartości obowiązujący w prawie. Musimy ustalić jakie normy są akceptowane w danym społeczeństwie. W ramach tej wykładni mówi się o wykładni celowościowej. Wykładnia celowościowa (teleologiczna)- nakazuje odwoływanie się do celu regulacji prawnej (ratio legis). Skoro ustawodawca zdecydował się, że w odniesieniu do przestępstw, zawartych we wspomnianym zamkniętym katalogu, wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji, w odniesieniu do danej osoby, konieczna jest zgoda sądu, sprawującego rolę organu kontrolującego zasadność jej prowadzenia, poprzez ocenę czy: ,,inne środki okazały się bezskuteczne albo zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne”,to również taka decyzja sądu musi być uzyskana w odniesieniu do innych osób lub innych przestępstw.W przeciwnym razie doszłoby do szerokiej dowolności uzyskiwania materiałówz przeprowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych, pozostających poza jakąkolwiek kontrolą niezależnego organu.
Konkludując,artykuł 19 ust. 1 ustawy o Policji, z jednej strony, zawiera zamknięty katalog przestępstw, w celu zapobieżenia którym, uzyskania i utrwalenia dowodów, wykrycia ich, ustalenia sprawców, sąd na wniosek uprawnionego podmiotu może w drodze postanowienia zarządzić kontrolę operacyjną, i po drugie, taka zgoda sądu musi być wyraźna w odniesieniu do podmiotu. Innymi słowy, w przedmiotowej sprawie problem nie sprowadza się do kwestii, czy kontrola operacyjna mogła być prowadzona do określonych zachowań,a sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy kontrola operacyjna dostarczająca materiał wobec osób nieobjętych pierwotną, jak i następczą zgodą sądu [wobec jej braku], może być w stosunku do nich procesowo wykorzystany. Gdyby przyjąć inne rozwiązanie, sprowadzające się do uznania, że taki materiał można procesowo wykorzystać, a więc poza kontrolą sądu, torpedowałoby to ustawowe założenie, że zarządzenie takiej kontroli ograniczone zostało tzw. klauzulą subsydiarności, bowiem jest ona, zgodnie zustawą o Policji, dopuszczalna tylko wtedy,gdy inne środki okazały się bezskuteczne lub zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że będą nieskuteczne lub nieprzydatne. Z przepisuart. 19 ust. 15 ustawy o Policji, w którym wskazano, że ,,w przypadku uzyskania dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania karnego lub mających znaczenie dla toczącego się postępowania karnego, wszystkie materiały zgromadzone podczas stosowania kontroli przekazywane są właściwemu prokuratorowi z wnioskiem o wszczęcie postępowania karnego”,nie da się wyinterpretować uprawnienia do procesowego wykorzystania materiałów z kontroli operacyjnej uzyskanych wobec osób nieobjętych pierwotnym postanowieniem o zarządzeniu kontroli operacyjnej, bowiem w przeciwnym wypadku, po prostu, doszłoby do obejścia ustawy, tym bardziej, że zgodnie zart. 7 Konstytucji RP,,organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa”.
Potwierdzeniem tych wyników interpretacyjnych jest linia orzecznicza. Praktyka sądowa była w tej materii jasna i konsekwentna. Jako przykład, trzeba odwołać się do uchwały Sądu Najwyższego z 27 lipca 2006 r., w której wskazano, że: ,,

    niedopuszczalne jest bezpośrednie posłużenie się w celu uzyskania zezwolenia na pociągniecie do odpowiedzialności karnej sądowej materiałem zgromadzonym w toku kontroli operacyjnej prowadzonej wobec innej osoby i wówczas, gdy zarzucanym czyn sędziemu nie mieści się w katalogu przestępstw, w odniesieniu do których kontrola operacyjna może być stosowana” (SNO 35/06, LEX nr 471767). Innymi słowy, wykorzystanie w postępowaniu sądowym, jako dowodów, materiałów uzyskanych w czasie podsłuchu operacyjnego, dopuszczalne jest w odniesieniu do osoby, która była objęta odpowiednią zgodą sądu. Jako istotne i wręcz kluczowe wydaje się postanowienie SN z 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt I KZP 6/07, OSNKW 2007/5/37, w którym wyraźnie wskazano, że:

    "Uzyskane dowody pozwalające na wszczęcie postępowania karnego lub mające znaczenie dla toczącego się postępowania karnego" (art. 19 ust. 15 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, Dz.U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.) to dowody popełnienia przestępstw określonych w art. 19 ust. 1 tej ustawy”.W tym samym postanowieniu wyrażono również pogląd, że:

    ,,

      uzyskane w czasie kontroli operacyjnej dowody popełnienia przestępstw- określonych wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji- przez inną osobę niż objęta postanowieniem wydanym na podstawie art. 19 ust. 1 tej ustawy albo popełnionych wprawdzie przez osobę nim objętą, ale dotyczące przestępstw innych niż wskazane w tym postanowieniu, mogą być wykorzystane w postępowaniu przed sądem (art. 393§1 zd. 1 k.p.k.), pod warunkiem, że w tym zakresie zostanie wyrażona zgoda na przeprowadzenie kontroli operacyjnej (art. 19 ust. 3stosowany odpowiednio)”
[podkreślenie Sądu Apelacyjnego- dalej SA]. Pozostając w kontrze do powyższych orzeczeń, doszłoby do dziwnej sytuacji, niedającej się zaakceptować, w której, w efekcie przeprowadzonej kontroli operacyjnej, jednocześnie uzyskanoby materiał dający się wykorzystać procesowo, w stosunku do osoby, wobec której sąd wydał stosowne postanowienie i na dodatek, realizując wymóg ustawowy, uprzednio oceniając, czy zaszły ku temu przesłanki oraz jednocześnie uzyskanoby materiał, dający się wykorzystać procesowo, w stosunku do osoby, wobec której sąd nie wydał stosownego postanowienia, tym samym uprzednio nie ocenił, czy zaszły ku temu przesłanki. Taki stan rzeczy nie mógł być do zaakceptowania, albowiem inaczej powstałaby sytuacja identyczna jak z legalnym podsłuchem osoby, ale co do osób lub przestępstw nieobjętych postanowieniem sądu, zezwalającym na kontrolę operacyjną, co niweczyłoby chronienie praw obywatelskich i w praktyce eliminowałoby to sądową kontrolę nad ingerowaniem w ich istotę. Przepisart. 19 ustawy o Policjiprzewidujący tzw. kontrolę operacyjną, prowadzi do działań ingerujących bezpośrednio w sferę praw i wolności obywatela. Niezwykle istotne jest więc przeprowadzanie tych czynności w sposób w pełni zgodny z przepisami prawa. Warto przytoczyć wyrok Sądu Apelacyjnego [dalej SA] w Białystoku z 18 marca 2010 r., II AKA 18/10, Legalis, który wskazał,: ,,

    że wartości chronione przezart. 5 i art. 7 Konstytucji RP(ochrona wolności i praw człowieka i obywatela oraz zasada Państwa Prawnego), a w szczególności nałożone przez ustawę zasadniczą w art. 9 zobowiązanie, że Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego, czyni niedopuszczalne wykorzystywanie przez organy państwowe – pod jakąkolwiek postacią oraz w jakiejkolwiek formie i celu – informacji o obywatelach, które są pozbawione atrybutu legalności. Gwarancją przestrzegania tych wartości jest zakaz wykorzystywania takiej wiedzy, nawet w sposób pośredni, do później procesowej jej legalizacji”.Dalej:

    ,,Dowody z kontroli operacyjnej jako ingerujące w swobodę komunikowania się i inne związane z tym wartości konstytucyjne w zasadzie nie mogą stanowić dowodu, który można wykorzystać w postępowaniu karnym, chyba że spełnione zostaną wymogi legalizujące takie działania, ustalone wart. 19, co wyłożone zostało w pozostawieniu SN z 26 kwietnia 2007 r.– I KZP 6/07(zob. postanowienie SA w Krakowie z 6 listopada 2007 r., II AKZ 528/07, Legalis). Wykorzystywanie zgromadzonych w toku kontroli operacyjnej materiałów jest dopuszczalne jedynie w zakresie wyznaczonym w postanowieniu sądu o zarządzeniu kontroli. Nie będzie więc możliwe wykorzystanie dowodowe materiałów dotyczących innego przestępstwa niż zostało wskazane w postanowieniu o zarządzeniu kontroli operacyjnej, nawet gdyby należało do wymienionych w katalogu zart. 19 ust. 1przestępstw, ani też materiałów dotyczących innej osoby niż ta, wobec której sąd zarządził kontrolę operacyjną (

    K. Grzegorczyk, Glosa do postanowienia SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 6/07, WPP 2008, Nr 4, s. 154; odmiennie zob.

    M. Gabriel-Węglowski, Glosa do postanowienia SN z 26.4.2007 r., I KZP 6/07, Prok. i Pr. 2009, Nr 2, s. 156). Słusznie więc SA w Rzeszowie w wyroku z 21 października 2010 r., II AKa 91/10, wskazał, że:

    ,,nie jest możliwe wykorzystanie materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej w stosunku do oskarżonych, gdyż żadnez postanowień wydanych w trybieart. 19nie dotyczyło tych osób. W toku postępowania nie wydano postanowienia na podstawieart. 19 ust. 2wobec oskarżonych, ani nie uzyskano zgody następczej na stosowanie kontroli operacyjnej wobec tych podejrzanych”.

Już w toku trwającego przedmiotowego procesu, uległy zmianie uwarunkowania formalne, dotyczące przeprowadzenia czynności operacyjno- rozpoznawczych, i to na poziomie ustawowym. Na mocy art. 3 pkt 1 ustawy z 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r., nr 53, poz. 273), która weszła w życie 11 czerwca 2011 r., znowelizowanoustawę z 6 kwietnia 1990 r. o Policji, poprzez dodanieart. 19 ust. 15a, w którym była mowa, że

    ,,wykorzystanie dowodu uzyskanego podczas stosowania kontroli operacyjnej jest dopuszczalne wyłączniew postępowaniu karnym w sprawie o przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, w stosunku do którego jest dopuszczalne stosowanie takiej kontroli przez jakikolwiek uprawniony podmiot”.Również dodanoart. 19 ust. 15c i 15d, w których mowa była, że: ,,

    Jeżeli w wyniku stosowania kontroli operacyjnej uzyskano dowód popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę operacyjną, popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola operacyjna, innego niż objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej, albo popełnionego przez inną osobę, o zgodzie na jego wykorzystanie w postępowaniu karnym orzeka postanowieniem sąd, który zarządził kontrolę operacyjną albo wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, na wniosek prokuratora, o którym mowa w ust. 1. 15 d. Wniosek, o którym mowa wust. 15c, prokurator kieruje do sądu nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej, przekazanych mu przez organ Policji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia tej kontroli”. Przepisy te były niczym innym jak usankcjonowaniem praktyki orzeczniczej i ta nowelizacja miała charakter klasyfikacyjny i kategoryzacyjny, zwłaszcza w odniesieniu do organów ścigania, które nie uwzględniały stanowiska judykatury, czego przykładem jest niniejsza sprawa i treść aktu oskarżenia, który powyższych niuansów nie zauważał. Trzeba przypomnieć, że w przedmiotowej sprawie, materiał dowodowy uzyskany w ramach czynności operacyjnych, został pozyskany w okresie od 5 listopada 2005 r. do 26 stycznia 2008 r. W tej sytuacji można przyjąć, że prowadzącemu postępowanie przygotowawcze, jako podmiotowi fachowemu, znane było powyższe orzeczenie. Tym samym istniały przesłanki formalne, wyznaczone owym stanowiskiem judykatury, aby ewentualne zarzuty, odnoszące się do innej osób, nieobjętej pierwotnym postanowieniem sądu, zarządzającym kontrolę operacyjną, były wykazywane innymi dowodami, a nie wyłącznie materiałem uzyskanym w toku kontroli operacyjnej, skoro nie uzyskano, do takiej innej osoby, zgody następczej sądu na wykorzystanie tych materiałów w sensie procesowym. Oczywiście taka sytuacja formalna prowadzi do pewnej merytorycznej sprzeczności, za którą nie odpowiada organ stosujący prawo, która sprowadza się do przyjęcia, że w odniesieniu wykazania słuszności zarzutu odnoszącego się do osoby objętej postanowieniem sądu zarządzającym kontrolę operacyjną, niejako może ,,wystarczyć” materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej, natomiast w odniesieniu do innych osób, nie ujętych w postanowieniu sądu zarządzającym kontrolę operacyjną, materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej, nie może być dowodem na wykazanie słuszności zarzutu stawianego tej innej osobie, jeżeli wobec niej nie uzyskano wspomnianej zgody następczej sądu. Na dodatek, do takiej konsekwencji dochodzi mimo, że materiał pozyskany wobec osoby objętej postanowieniem sądu o zarządzeniu tych czynności niejawnych, zawiera oczywisty materiał odnoszący się do innej osoby, ale nieobjętej stosownym orzeczeniem sądu. W realiach przedmiotowej sprawy, nie było możliwe zniszczenie dowodów dotyczących przestępstw popełnionych przez taką inną osobę, uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, albowiem materiał ten służył do wykazania słuszności zarzutów popełnienia przestępstw przez osobę objętą postanowieniem sądu, zarządzającym kontrolę operacyjną. Co prawda, taki stan rzeczy, w ujęciu formalnym prowadził, jak już wyżej wskazano, do niejakiego dualizmu w ocenie charakteru prawnegoi mocy dowodowej materiałów pochodzących z kontroli operacyjnej, w zależności od tego kogo taka kontrola operacyjna dotyczy i czy była uprzednia podstawa prawna do jej prowadzenia (w postaci pierwotnego postanowienia sądu o kontroli operacyjnej) albo czy uzyskano zgodę następczą sądu na wykorzystanie materiału pozyskanego w toku kontroli operacyjnej, odnoszącego się do osoby nieobjętej tym pierwotnym postanowieniem sąduo kontroli operacyjnej. Znamienne jest to tym bardziej, że już na etapie konstruowania aktu oskarżenia, pochodzącego z 15 maja 2009 r., jego autor powinien był przeprowadzić swoistą ,,selekcję” materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej i je zrelatywizować na dwóch niejako poziomach pod kątem możliwości ich wykorzystania procesowego. Pierwszy poziom selekcji, odnośnie materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej, dotyczył zarzutu [ów] kierowanych wobec osób objętych postanowieniami sądu zarządzającymi wobec nich kontrolę operacyjną. Z kolei, drugi poziom selekcji, powinien odnosić się do przestępstw (zarzutów ich popełnienia) w odniesieniu do osób nie objętych postanowieniami sądu zarządzającymi kontrole operacyjne, na dodatek w stosunku, do których nie uzyskano zgód następczych na procesowe wykorzystanie uzyskanych materiałów odnoszących się do nich. W konsekwencji, implikowało to niedopuszczalność traktowania takiego materiału, uzyskanego w toku kontroli operacyjnej, jako dowodu, który mogłyby być samoistnym źródłem dowodowym postawienia oskarżonym zarzutów, bowiem wykraczało to poza granice podmiotowe postanowienia sądu zezwalającego na przeprowadzenie tych czynności niejawnych. Inna praktyka, na moment stawiania odpowiednych zarzutów poszczególnym podejrzanym oraz na moment skierowania aktu oskarżenia, była po prostu niewłaściwai formalnie niedopuszczalna. Ta formalna niedopuszczalność, istniejąca także na moment wniesienia aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie, dla przypomnienia, co miało miejsce 15 maja 2009 r., rodzi dalsze konsekwencje procesowe i powinna była prowadzić do umorzenia postępowania przygotowawczego w odniesieniu do podejrzanycho przestępstwa, których zasadność była wykazana tylko w oparciu o materiał uzyskanychw toku kontroli operacyjnych, bez uzyskania uprzedniej albo następczej zgody sądu na prowadzenie tych czynności niejawnych.Art. 168b k.p.k., dodany do procedury karnej, ustawą z 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 438) ma nowatorski charakter, ponieważ jak się wydaje, ,,na pierwszy rzut oka”, konwaliduje w swojej istocie czynności dowodowe, które były nieskuteczne pod rządami ustawy dawnej, czyniąc je skutecznymi pod rządami ustawy nowej. Dotychczas w ,,nowych” przepisach ustawodawca z reguły zamieszczał przepis decydujący o skuteczności czynności procesowych zgodnie z przepisami obowiązującymiw czasie ich przeprowadzenia, poza sferą legislacji pozostawała natomiast, sygnalizowana wyżej, kwestia konwalidacji czynności nieskutecznych. Nawet hipotetyczne uznanie,iż zgodnie z zasadą bezpośredniego działania ustawy nowej, zwaną inaczej „zasadą chwytania w locie”, przepisart. 168b k.p.k.ma zastosowanie w postępowaniach, które zostały zainicjowane aktem oskarżenia wniesionym przed dniem 1 lipca 2015 r., nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że przepis ten stanowi podstawę umożliwiającą wykorzystanie w charakterze dowodu materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej przeprowadzonej przed jego wejściem w życie. Jak wskazano w uzasadnieniu postanowienia SN z 28 marca 2018 r. (sygn. akt I KZP 14/17):

    ,,Zasada bezpośredniego działania ustawy nowej polega wszak na zastosowaniu nowego przepisu merytorycznego do przyszłych, tj. zachodzących od jego wejścia w życie faktów prawnych należących do sytuacji będących w toku. Z tego też powodu wskazuje się, iż zasada ta w istocie jest wariantem podstawowej (wyjściowej) reguły prawa intertemporalnego, jaką jest zasada tempus regit actum, zgodnie z którą „skutki zdarzeń prawnych należy oceniać na podstawie ustawy, która obowiązywała w czasie, w którym to zdarzenie nastąpiło”(T. Pietrzykowski,

    Podstawy prawa intertemporalnego. Zmiany przepisów a problemy stosowania prawa,Warszawa 2011, s. 99, 78). W przypadku bezpośredniego działania ustawy nowej, każdy z faktów zachodzących na gruncie sytuacji nawiązanej pod rządami prawa dawnego wywołuje więc własne skutki prawne i podlega ocenie w świetle przepisów obowiązujących w czasie, w którym zaszedł. Należy przy tym wskazać, że zasadę

    tempus regit actumuważa się za podstawowy wyznacznik sposobu działania prawa, także wówczas, gdy dana kwestia nie jest unormowana przepisem przejściowym, jako swoistego rodzaju domniemane rozstrzygnięcie intertemporalne. Dotyczy to również, stanowiącej jej wariant, zasady bezpośredniego działania ustawy nowej. W powyższym kontekście, warto zwrócić uwagę na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 maja 2004 r., SK 39/03 (OTK-A 2004, nr 5, poz. 40). W orzeczeniu tym Trybunał wskazał: „

    fakt, że w jakimś zakresie ustawodawca nie wypowiada się wyraźnie co do kwestii intertemporalnej (stosowania ustawy do sytuacji zapoczątkowanych przed wejściem w życie ustawy), bynajmniej nie oznacza istnienia luki w prawie. Ustawodawca, nie regulując wyraźnie kwestii intertemporalnej, otwiera drogę do tego, aby w danej sytuacji stosować zasadę tempus regit actum. Tak więc wobec braku wyraźnej regulacji intertemporalnej kwestia międzyczasowa i tak będzie rozstrzygnięta, tyle że na korzyść zasady bezpośredniego stosowania ustawy nowej, od momentu wejścia jej w życie do stosunków nowo powstających i tych, które trwając w momencie wejścia w życie ustawy - nawiązały się wcześniej”.Przenosząc powyższe uwagi na grunt przedmiotowej sprawy, należy zauważyć, iż niewątpliwie ustawodawca w ustawie z 11 marca 2016 r. nie rozstrzygnął wyraźnie kwestii stosowania przepisuart. 168b k.p.k., na gruncie postępowań zainicjowanych aktem oskarżenia wniesionym przed dniem 1 lipca 2015 r., ani też kwestii stosowania tego przepisu do materiału operacyjnego zgromadzonego przed tą datą.Ta konstatacja prowadzić może do wniosku, że przepisart. 168b k.p.k., zgodniez zasadą

    tempus regit actum(czas rządzi czynnością prawną) i bezpośredniego działania ustawy nowej, ma zastosowanie w postępowaniach zainicjowanych aktem oskarżenia wniesionym przed dniem 1 lipca 2015 r., ale wyłącznie co do faktów zaistniałych od dnia 15 kwietnia 2016 r. tj. od daty wejścia w życie ustawy z 11 marca 2016 r. Przy tej interpretacji, nie budziłoby wątpliwości, że w oparciu o przepisart. 168b k.p.k.można wykorzystaćw charakterze dowodu materiały z kontroli operacyjnej przeprowadzonej po14 kwietnia 2016 r., oczywiście nie wykraczając poza zamknięty katalog przestępstw definiowany wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji, mając na względzie względy gwarancyjne, oraz po wydaniu zgody [decyzji] przez prokuratora na procesowe wykorzystanie takiego materiału. Reguła

    tempus regit actumuniemożliwia zastosowanieart. 168b k.p.k.do materiału uzyskanego w toku kontroli operacyjnej przeprowadzonej przed jego wejściemw życie. Przeprowadzenie kontroli operacyjnej i uzyskanie na jej podstawie określonego materiału stanowi bowiem- w myśl wskazanej reguły - fakt, a jego dowodowe wykorzystanie w toku postępowania karnego jest wyłącznie skutkiem tego faktu, a nie nowym zdarzeniem podlegającym regulacjom prawnym obowiązującym w czasie jego zaistnienia. Oznacza to, że wprowadzenie materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej jako dowodów do postępowania karnego, winno następować na podstawie przepisów obowiązującychw czasie, w którym kontrola ta była dokonywana. Rozstrzygając problem możliwości stosowaniaart. 168b k.p.k.do materiałów z kontroli operacyjnej przeprowadzonej przed jego wejściem w życie należy mieć na uwadze i to, że materiał kontroli operacyjnej przeprowadzonej niezgodnie z ustawowymi warunkami, czy też niespełniający warunków,z którymi ustawa wiąże możliwość jego dowodowego wykorzystania jest nielegalny i wobec tego nie może być wykorzystany jako dowód w sprawie, czyli inaczej mówiąc jest objęty zakazem dowodowym (zob. szerzej Z. Kwiatkowski,

    Zakazy dowodowe w procesie karnym,
  Katowice 2001, s. 294 i n.; D. Szumiło - Kulczycka, Czynności operacyjno - rozpoznawczei ich relacje do procesu karnego, Warszawa 2012, s. 156 i n.). O tym zaś, ,,

    czy określona czynność (rezultat czynności) jest objęta zakazem dowodowym winny bez wątpienia decydować przepisy z chwili jej dokonania. Tylko wówczas bowiem możliwe jest realne zapewnienie ochrony dobra, dla którego urzeczywistnienia ów zakaz został ustanowiony, przestrzeganie zasady zaufania obywatela do państwa i stanowionego przezeń prawa oraz zapobieżenie możliwości tworzenia przepisów prawnych dla potrzeb konkretnego postępowania karnego”(vide: uzasadnienie postanowienie SN z 28 marca 2018 r., I KZP 14/17). Nadto, w doktrynie wskazuje się, iż „co do zasady zmiany prawa dowodowego powinny być objęte zakazem retrospektywnego stosowania w toczących się postępowaniach jurysdykcyjnych" (W, Wróbel,

    Zasady intertemporalne w prawie karnym procesowym,Kraków 2017, s. 181). Regułę tę jej zwolennicy uważają jednak za niebudzącą wątpliwości tylko w przypadku, gdy nowe regulacje są niekorzystne dla oskarżonego. Na konieczność stosowania, przy podejmowaniu decyzji o możliwości procesowego wykorzystania materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, przepisów obowiązujących w chwili jej przeprowadzenia, wskazał również Sąd Najwyższy w wyroku z 3 lipca 2013 r., w sprawie V KK 412/12, LEX nr 1341288.
W przedmiotowej sprawie, kontrolę operacyjną prowadzono pod rządamiustawyo Policjiw brzmieniu nadanym przez ustawy: z 1 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 169, poz. 1411),z 21 lipca 2006 r. (Dz.U. Nr 158, poz. 1122), z 29 czerwca 2007 r. (Dz. U. Nr 140, poz. 981), więc w czasie, kiedy było niemożliwe dowodowe wykorzystanie materiałów zebranychw drodze kontroli operacyjnej w postępowaniach karnych w stosunku do osób nieobjętych pierwotną zgodą sądu na zarządzenie, co owszem nie wynikało wprost z przepisów prawa, ale praktyka sądowa była formułowana na podstawie poglądów wyrażanych w judykatach SN, wcześniej cytowanych. Linia orzecznicza od 2007 r., tj. od czasu wydania postanowienia z 26 kwietnia 2007 r. (1 KZP 6/07, OSNKW 2007, z. 5, poz. 37) była konsekwentnai aprobowana przez sądy powszechne i zdecydowaną większość przedstawicieli doktryny. Trzeba przypomnieć, że przepisart. 19 ust. 15a ustawy o Policji, który wyraźnie wyłączał dopuszczalność wykorzystania materiału operacyjnego, pozyskanego w efekcie przekroczenia granic przedmiotowych lub podmiotowych wyznaczonych postanowieniem sądu zarządzającego takie czynności niejawne, został dodany doustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policjidopiero 11 czerwca 2011 r., kiedy weszła w życie ustawa z 4 lutego 2011 r.o zmianieustawy Kodeks postępowania karnegooraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 53, poz. 273). Ta nowelizacja miała charakter bardziej klasyfikacyjny niż normatywny, gdyż„sankcjonowała ona jedynie wypracowaną w orzecznictwie i co ważniejsze ustabilizowaną konstrukcję”,na co wskazuje treść uzasadnienia projektu ustawy wprost powołującego się na postanowienie SN z 26 kwietnia 2007 r. (I KZP 6/07)”. Ustawodawca, wprowadzając zmiany m.in. wkodeksie postępowania karnegona mocy ustawy z 11 marca 2016 r., jako podstawową regułę intertemporalną przyjął zasadętempus regit actum,jest przepis art. 20 tej ustawy. Zgodnie z nim ,,czynności procesowe dokonane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy są skuteczne, jeżeli dokonano ich z zachowaniem przepisów dotychczasowych”.Regulacja ta nie może jednak stanowić wystarczającej podstawy do rozstrzygnięcia analizowanego problemu intertemporalnego. Kontrola operacyjna, która miała miejsce przed wejściem w życieart. 168b k.p.k.nie może być bowiem potraktowana jako czynność procesowa i z tej racji art. 20 ustawy z dnia 11 marca 2016 r. nie ma do niej zastosowania. Czynność procesowa zaś, jaką niewątpliwie było ujawnienie materiałówz kontroli operacyjnej przez Sąd Okręgowy na rozprawie głównej w trybieart. 394 § 2 k.p.k.i wprowadzenie ich w ten sposób do podstawy wyrokowania, miała miejsce 13 czerwca 2016 r., a więc już po wejściu w życie ustawy z 11 marca 2016 r., co samo w sobie nie może prowadzić do uznania, że materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej przy przekroczeniu granic podmiotowych, został skutecznie konwalidowany i przestał być objęty zakazem dowodowym, zyskując charakter procesowy, bowiem w oparciu oart. 168b k.p.k.nie można ,,uzdrawiać” czegoś co było wcześniej niedopuszczalne i to na poziomie ustawowym.
Reasumując,art. 168b k.p.k., wprowadzony do procedury karnej ustawą z 11 marca 2016 r., nie ma zastosowania w odniesieniu do materiału operacyjnego, uzyskanego przed 1 lipca 2015 r. z naruszeniem przepisówustawy o Policji(a przed 11 czerwca 2011 r. uzyskanego wbrew praktyce sądowej, będącej wynikiem właściwej interpretacji), polegającym na podmiotowym lub przedmiotowym przekroczeniu granic przeprowadzonych czynności operacyjno– rozpoznawczych wyznaczonych postanowieniem uprawnionego sądu, będącym podstawą prawną do ich przeprowadzenia.
W toku prowadzonego postępowania karnego, w fazie postępowania przygotowawczego, w jego ramach, jak i poza jego ramami, były prowadzone liczne kontrole operacyjne, polegające na podsłuchu i rejestracji rozmów telefonicznych oraz odczytywaniu wiadomości tekstowych, w toku których uzyskano liczny materiał, który finalnie został wykorzystany w toku procesu, również przez Sąd I instancji. Poniżej wymieniono orzeczenia sądów, na mocy których były prowadzone kontrole operacyjne, zachowując ich chronologie, które zasadniczo dotyczyły (odwołując się treści tych orzeczeń zawartych w aktach jawnych):,,zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), a która podejrzewana jest o produkcję amfetaminy i ekstazy oraz prowadzanie wymienionych środków odurzających do obrotu na skalę hurtową, sprowadzanie marihuany z Holandii do Polski, a więc o przestępstwa zart. 258 k.k., art. 53, 55, 56 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii”lub,,uzyskania i utrwalenia materiału dowodowego na poczet przyszłego postępowania karnego, będącego podstawą przedstawienia zarzutów figurantowi oraz innym członkom grupy”.Były to postanowienia:

1
Sąd Okręgowy w Warszawie (dalej będzie używany skrót: SO W-wa) z 5 listopada 2005 r., VIII K 580/RPKO/2291, wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 155/4//05- kryptonimC.(dalej będzie używana tylko nazwa kryptonimu), kontrola operacyjna wyznaczona na okres 3 miesiące (dalej będzie używany skrót: 3 m-ce), odnośnietel. (...)(dalej będzie cytowany numer telefonu),

2
SO W-wa 7 listopada 2005 r., VIII K 2291/05, wniosek dot.N. S. (1), wniosek 155/4/05,C., 3 m-ce,tel. (...),

3
SO W-wa 8 lutego 2006 r., XVIII K 242/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 130/1/06- kryptonimC., 3 m-ce,tel. (...),

4
SO W-wa 22 lutego 2006 r., XVIII K 340/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 180/1/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

5
SO W-wa 24 marca 2006 r., VIII K 580/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 369/1/06-(...)3 m-ce,tel. (...)(albo 508 838 458),

6
SO W-wa 28 kwietnia 2006 r., XVIII K 863/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 117/2/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

7
SO W-wa 23 czerwca 2006 r., VIII K 1182/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 355/2/06-(...)3 m-ce,tel. (...),

8
SO W-wa 9 czerwca 2006 r., XVIII K 1097/(...)- wniosek dot.R. D. (1)- wniosek 289/2/06-D., 3 m-ce,tel. (...),

9
SO W-wa 12 lipca 2006 r., VIII K 1275/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 27/3/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

10
SO W-wa 17 lipca 2006 r., VIII K 1297/(...)- wniosek dot.K. K. (1)- wniosek 45/3/06-K., 3 m-ce,tel. (...),

11
SO W-wa 19 lipca 2006 r., VIII K 1305/(...)- wniosek dot.R. D. (1)- wniosek 49/3/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

12
SO W-wa 23 sierpnia 2006 r., XVIII K 1492/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 184/3/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

13
SO W-wa 19 września 2006 r., VIIII K 1706/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 323/3/06,(...), 3 m-ce,tel. (...),

14
SO W-wa 19 września 2006 r., VIIII K 1707/(...)- wniosek dot.P. W. (1)- wniosek 324/3/06,P., 3 m-ce,tel. (...),

15
SO W-wa 22 września 2006 r., VIII K 1718/(...)- wniosek dot.P. W. (1)- wniosek 338/3/06-P.1, 3 m-ce,tel. (...),

16
SO W-wa 22 września 2006 r., VIII K 1719/(...)- wniosekM. S. (1), wniosek 339/3/06,C., 3 m-ce,tel. (...),

17
SO W-wa 4 października 2006 r., XVIIII K 1818/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 4/2/06-(...)2, 3 m-ce,tel. (...),

18
SO W-wa 9 października 2006 r., XVIIII K 1835/(...), wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 13/4/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

19
SO W-wa 10 października 2006 r., XVIII K 1921/(...)- wniosek dot.M. T. (1)- wniosek 79/4/06/-Ł.- 3m-ce,tel. (...),

20
SO W-wa 17 października 2006 r., XVIII K 1895(...)- wniosek dot.K. K. (1)- 73/4/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

21
SO W-wa 19 października 2006 r., XVIII K 1940/(...)- wniosek dot.K. K. (1)- 100/4/06-(...)m-ce,tel. (...),

22
SO W-wa 6 listopada 2006 r., VIII K 2072/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- 184/4/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

23
SO W-wa 6 listopada 2006 r., VIII K 2073/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- 185/4/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

24
SO W-Wa 16 listopada 2006 r., VIII K 2145/(...), wniosek 237/4/06, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne wKancelarii (...) SAwP.,

25
SO W-wa 8 grudnia 2006 r., XVIII K 2344/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- 365/4/06-(...)m-ce,tel. (...),

26
SO W-Wa 8 grudnia 2006 r., XVIII(...), wniosek 373/4/06, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne wKancelarii (...) SAwP.,

27
SO W-Wa 20 grudnia 2006 r., XVIII(...), wniosek 454/4/06, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne wKancelarii (...) SAwP.,

28
SO W-wa 21 grudnia 2006 r., XVIII K 2478/(...)- wniosek dot.M. S. (1)- wniosek 462/4/06-C., 3 m-ce,tel. (...),

29
SO W-wa 15 stycznia 2007 r., XVIII K 45/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 49/1/07-(...), 3 m-ce,tel. (...),

30
SO W-Wa 15 stycznia 2007 r.,(...), wniosek 51/1/07, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne wKancelarii (...) SAwP.,

31
SO W-Wa 22 stycznia 2007 r.,(...), wniosek 100/1/07, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne wKancelarii (...) SAwP.,

32
SO W-Wa 22 stycznia 2007 r.,(...), wniosek 101/1/07, kogo dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel. – akta tajne wKancelarii (...) SAwP.,

33
SO W-wa 9 lutego 2007 r., VIII K 236/(...), wniosek 246/1/07- wniosek dot.R. D. (2)- 3 m-ce,tel. (...),

34
SO W-wa 26 lutego 2007 r., VIII K 353/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 348/1/07-E.1- 3 m-ce,tel. (...),

35
SO W-wa 26 lutego 2007 r., XVIII K 355/(...), wniosek 351/1/07, koto dotyczy wniosek, kryptonim, nr tel – akt tajneKancelaria (...) SAwP.,

36
SO W-wa 27 lutego 2007 r., VIII K 369/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 349/1/07- 3 m-ce,E.2,tel. (...),

37
Sąd Okręgowy w Opolu postanowienie z 22 marca 2007 r., PT 25/07- wniosek 24/1/07/2, wniosek N/N, Transport, 3 m-ce,tel. (...),

38
SO W-wa 23 marca 2007, XVIII K 554/(...)- wniosek dot.R. D. (1)- wniosek 553/1/07-S.- 3 m-ce,tel. (...),

39
SO W-wa 28 marca 2007 r., XVIII K 584/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 698/07-E.3- 3- m-ce,tel. (...),

40
SO W-wa 29 marca 2007 r., XVIII K 613/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 611/07-E.4, 3 m-ce,tel. (...),

41
Sąd Okręgowy w Opolu 4 kwietnia 2007 r., PT 31/07, wniosek 3/2/07/2, wniosek N/N, Transport, 3 m-ce,tel. (...),

42
SO W-wa 5 kwietnia 2007 r., VIII K 662/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 14/2/07-I.- 3m-ce,tel. (...),

43
Sąd Okręgowy w Opolu 13 kwietnia 2007 r., PT 37/07, wniosek 7/2/07/Z, N/N, 3 m-ce, Transport 2,tel. (...),

44
SO W-wa 17 kwietnia 2007 r., VIII K 715/(...)- wniosek dot.N. S. (1)-65/2/07-J.- 3m-ce,tel. (...),

45
Sąd Okręgowy w Opolu 23 kwietnia 2007 r., PT 42/07, wniosek 13/2/07/Z, Transport 3,A. K. (1), 3 m-ce,tel. (...),

46
SO W-wa 30 kwietnia 2007 r., VIII K 802/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 158/2/07-M.- 3 m-ce,tel. (...),

47
SO W-wa 30 kwietnia 2007 r., VIII K 803/(...)- wniosek dot.K. K. (1)- wniosek 159/2/07- Arab- 3 m-ce,tel. (...),

48
SO W-wa 9 maja 2007 r., XVIII K 845/(...), wniosek dot.P. S. (1), wniosek 202/2/07,P., 3 m-ce,tel. (...),

49
SO W-wa 21 maja 2007 r., XVIII K 923/(...), wniosek N/N, wniosek 282/2/07,S., 3 m-ce,tel. (...),

50
SO W-wa 24 maja 2007 r., XVIII K 954/(...), wniosek dot.N. S. (1), wniosek 305/2/07,(...), 3 m-ce,tel. (...),

51
SO W-wa 25 maja 2007 r., XVIII K 1318/(...), wniosek dot.N. S. (1), wniosek 146/3/07,(...), 3 m-ce,tel. (...),

52
SO W-wa 6 czerwca 2007 r., VIII K 1018/(...), wniosek dot.A. K. (1), wniosek 381/2/07,S.1, 3 m-ce,tel. (...),

53
SO W-wa 22 czerwca 2007 r., VIII K 1107/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 475/2/07- Lustro – 3 m-ce,tel. (...),

54
SO W-wa 22 czerwca 2007 r., VIII K 1108/(...)- wniosek dot.B. J. (1)- wniosek 476/2/07, Mecenas– 3 m-ce,tel. (...),

55
SO W-wa 9 lipca 2007 r., XVIII K 1207/(...)- wniosek dot.A. K. (1)- wniosek 33/3/07,S.- 3 m-ce,tel. (...),

56
SO W-wa 13 lipca 2007 r., XVIII K 1230/(...)- wniosek dot.A. K. (1)- wniosek 58/3/07-T.- 3m-ce,tel.(...),

57
SO W-wa 13 lipca 2007 r., XVIII K 1229/(...), wniosek dot.B. J. (1)- wniosek 57/3/07- Słaby- 3 m-ce,tel. (...),

58
SO W-wa 25 lipca 2007 r., XVIII K 1317/(...)- wniosek dot.B. J. (1)- wniosek 145/3/07,S., 3 m-ce,tel. (...),

59
SO W-wa 28 sierpnia 2007 r., VIII K 1448/(...)- wniosek dot.A. K. (1)- wniosek 276/3/07,S., 3 m-ce,tel. (...),

60
SO W-wa 18 października 2007 r., VIII K 1762/(...)- wniosek dot.A. K. (1), wniosek 93/4/07-P., 3 m-ce,tel. (...),

61
SO W-wa 18 października 2007 r., VIII K 1759/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 90/4/07-T., 3 m-ce,tel. (...),

62
SO W-wa 26 października 2007 r., VIII K 1820/(...)- wniosek dot.N. S. (1)- wniosek 152/4/07-I., 3 m-ce,tel. (...).

Aby powyższe informacje usystematyzować podmiotowo, należy wskazać,że poszczególne kontrole operacyjne były prowadzone wobec oskarżonego

N. S. (1)
, które wymieniono w pkt: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 12, 13, 17, 18, 22, 23, 25, 29, 34, 36, 39, 40, 42, 44, 46, 50, 51, 53, 61, 62 powyższego zestawienia (łącznie wydano wobec niego 28 zgód). Te czynności niejawne były prowadzone wobec oskarżonego

K. K. (1)
kontrole operacyjne zostały wskazane w pkt: 10, 20, 21, 47 tego zestawienia. W stosunku do oskarżonego

P. W. (1)
owe kontrole zostały wskazane w pkt: 14, 15 powyższego zestawienia. W stosunku do oskarżonego

A. K. (1)
prowadzone wobec niego kontrole operacyjne zostały wymienione w pkt: 45, 52, 55, 56, 59, 60 zestawienia. Wobec oskarżonego

B. J. (1)prowadzone wobec niego kontrole operacyjne wymieniono w pkt 54, 57, 58 powyższego zestawienia.W stosunku do oskarżonego

M. S. (1)
oraz oskarżonego

M. T. (1)
, prowadzone wobec nich kontrole operacyjne zostały wskazane odpowiedniow pkt 16, 28 i pkt 19 w/w zestawienia. Wobec

P. S. (1)
w pkt 48 wskazano kontrole operacyjną prowadzoną w stosunku do niego. Z kolei w stosunku do

R. D. (1)
w pkt 8, 11, 33, 38 powyższego zestawienia wymieniono owe kontrole operacyjne prowadzone wobec niego. W stosunku do

    niespersonalizowanej osoby (osób)były prowadzone kontrole wskazane w pkt 37, 41, 43, 49 powyższego zestawienia. Natomiast kontrole operacyjne (chodzi o 7 takich kontroli, wskazane w pkt 24, 26, 27, 30, 31, 32, 35 powyższego zestawienia), oparte zostały na wnioskach uprawnionego organu oraz postanowieniach właściwego sądu i w tych postanowieniach wskazano kogo dotyczyły te wnioski, pod jakimi kryptonimami były prowadzone czynności niejawne oraz numery telefonów objęte kontrolą. Z treści tych postanowień nie wynika, jak i z faktu braku ich ,,odtajnienia”, aby dotyczyły one któregoś z oskarżonych, co jest oczywiście do sprawdzenia w aktach niejawnych, przechowywanych w Kancelarii Tajnej tutejszego Sądu. Tymczasem treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych utrwalonych w ramach tych siedmiu czynności operacyjnych oraz numery podsłuchiwanych telefonów znajdują się w aktach jawnych- w teczkachO.– Obiekt(...):(...)-tel. (...),(...)
(...),(...)-(...),(...)-(...),(...)-(...),(...)- (...),(...)-(...)(!). Jak już wyżej szeroko wyjaśniono, z przyczyn formalnych, materiał dowodowy, uzyskany w toku tych czynności operacyjnych, nie da się wykorzystać procesowo, i co za tym idzie, dowodowo, w odniesieniu do oskarżonych, wobec barku ,,zgód następczych sądu”. Gwoli przypomnienia,art. 168b k.p.k., wprowadzony do procedury karnej ustawą z 11 marca 2016 r., nie ma zastosowania w odniesieniu do materiału operacyjnego, uzyskanego przed 1 lipca 2015 r. z naruszeniem przepisówustawy o Policji(a przed 11 czerwca 2011 r. uzyskanego wbrew praktyce sądowej, będącej wynikiem właściwej interpretacji), polegającym na podmiotowym lub przedmiotowym przekroczeniu granic przeprowadzonych czynności operacyjno– rozpoznawczych wyznaczonych postanowieniem uprawnionego sądu, będącym podstawą prawną do ich przeprowadzenia. Tym samym możliwość jego procesowego wykorzystania była nad wyraz ograniczona, a tych ograniczeń Sąd I instancji nie zauważył. Natomiast kwestię te zauważył prokurator byłej Prokuratury Apelacyjnej w Poznaniu (sprawa o sygn. akt Ap V Ds. 12/12, k. 15.549- 15.559), prowadzący postępowanie przygotowawcze przeciwkoM. K. (3), podejrzanemu o przestępstwo zart. 258 §1 k.k., oraz o przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U z 2012 r., nr 124 ) w zw. zart. 65§1 k.k.Otóż, na mocy postanowienia z 6 września 2012 r., w powyższej sprawie doszło do umorzenia postępowania przygotowawczego w stosunku do podejrzanegoM. K. (3)wobec jednoznacznego stwierdzenia, że podejrzany nie popełnił zarzucanych mu przestępstw. W uzasadnieniu tego orzeczenia klarownie wskazano, że:

    ,,z poczynionych ustaleń, dokonanych na postawie przeprowadzonej analizy materiałów (stenogramów) z kontroli rozmów telefonicznych, które były prowadzone pod kryptonimami:(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),C.,P.,(...),(...),P.,M.,(...)wynikało, że w skład grupy, którą kierowałN. S. (1), wchodziły niżej wymienione osoby:M. B. (1),R. D. (1),D. I.,B. J. (1),A. K. (1),M. K. (3),K. R. (1),M. S. (1),M. T. (1),P. W. (1),K. K. (1),M. K. (1),P. M.,M. T. (3),M. T. (1),P. W. (1),P. S. (1),M. J. (1),M. Ś. (2),S. J.,W. S. (1),M. W. (1),P. B. (1),M. N. (1),I. J. (1),Ł. N. (1),P. B. (1)Ł. N. (3),A. R. (1)”.Z dalszej części uzasadnienia wynika, że: ,,

    na podstawie zarejestrowanych rozmów telefonicznych stwierdzono udziałM. K. (3)w transakcjach w dniach: 3, 8 marca, 6 maja, 11, 17 lipca, 23 grudnia 2006 r.(podsłuchy były realizowane m.in. w tych datach- przypis SA

    ), których przedmiotem była amfetamina… udział w opisanych transakcjach został ustalony jedynie w oparciu o rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnych zarządzonych na inne osoby niżM. K. (3)
.” Z tych stwierdzeń wynika, żeM. K. (3)miał być członkiem zorganizowanej grupy przestępczej, której działalność jest przedmiotem niniejszego postępowania sądowego, a wymienione transakcje były objęte działalnością tej zorganizowanej grupy przestępczej, materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej był zdobyty w ramach kontroli operacyjnych realizowanych na potrzeby niniejszego postępowania karnego. Podstawą tego umorzenia postępowania karnego były unormowania uchwalone na mocy wspomnianej ustawy z 4 lutego 2011 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 r., nr 53, poz. 273), które weszły w życie 11 czerwca 2011 r. Na mocy tego aktu prawnego uchwalono [dodano]art. 19 ust. 15c w ustawie o Policji, w którym wskazano, że:

    ,,Jeżeli w wyniku stosowania kontroli operacyjnej uzyskano dowód popełnienia przestępstwa lub przestępstwa skarbowego, w stosunku do którego można zarządzić kontrolę operacyjną, popełnionego przez osobę, wobec której była stosowana kontrola operacyjna, innego niż objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej, albo popełnionego przez inną osobę, o zgodzie na jego wykorzystanie w postępowaniu karnym orzeka postanowieniem sąd, który zarządził kontrolę operacyjną albo wyraził na nią zgodę w trybie określonym w ust. 3, na wniosek prokuratora, o którym mowa w ust. 1.Nadto dodano kolejna jednostkę redakcyjna do tej ustawy w postaciart. 19 ust. 5d, w którym wskazano, że: ,,

    wniosek, o którym mowa wust. 15c, prokurator kieruje do sądu nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania materiałów zgromadzonych podczas stosowania kontroli operacyjnej, przekazanych mu przez organ Policji niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 2 miesięcy od dnia zakończenia tej kontroli”.W efekcie tych unormowań, prowadzący postępowanie przygotowawcze, doszedł do konkluzji, że skoro nie uzyskano, w wyznaczonym terminie ustawowym, zgód następczych sądu na wykorzystanie procesowe materiałów zdobytychw toku kontroli operacyjnych rozmów telefonicznych zarządzonych wobec innych osób niżM. K. (3)i jednocześnie był to jedyny materiał wskazujący na sprawstwo tego podejrzanego, to w konsekwencji pojawiły się wątpliwości niedające się wyjaśnić (art. 5§2 k.p.k.), implikujące konieczność umorzenia postępowania przygotowawczego wobec niego. Uwarunkowania formalne, nie pozwalające na procesowe [dowodowe] wykorzystanie materiałów z podsłuchów osób nieobjętych zgodą sądu na prowadzenie tych czynności wobec nich albo nieobjętych zgodą następczą sądu na takie wykorzystanie tych materiałów, implikuje właśnie określone konsekwencje dowodowe i prawne. W tej sytuacji, trzeba odwołać się do podsłuchów, z których pochodził materiał, będący podstawą do poczynienia określonych ustaleń faktycznych, w których wskazano na słuszność części zarzutów, czynionych w stosunku do części oskarżonych, w oparciu tylko i wyłącznie o tak uzyskany materiał, ale objęty pierwotną zgodą sądu na przeprowadzenie czynności operacyjnych. Upraszczając, należy odwołać się tylko i wyłącznie co materiałów uzyskanychw toku tych czynności niejawnych odnoszących się do osób, które zostały wskazanew postanowieniach sądowych kreujących zgodę na prowadzenie tych czynności. Aby to uporządkować, przedstawiono w formie tabeli te czynności operacyjne, które miały umocowanie w postanowieniach sądu i wykorzystano je dowodowo w sprawie. Nadto, poniższa tabela obrazuje, które kontrole operacyjne (pod jakimi kryptonimami) były prowadzone i wobec kogo (wskazano sygnaturę akt Sądu Okręgowego w Warszawie, wydającego tzw. pierwotne postanowienie wyrażającego zgodę na prowadzenie kontroli operacyjnej), jaki numer telefonu był inwigilowany, jakich czynów z aktu oskarżenia dotyczyła ona (wskazując jednocześnie karty uzasadnienie Sądu I instancji, na których zawarto ustalenia faktyczne dotyczące tych przypisanych przestępstw), którzy z oskarżonych pojawili się w tych materiałach operacyjnych ,,przy okazji” owych czynności niejawnych.

Lp.

T..

Podmiot objęty zgodą

POSTANOWIENIE

Czyny/ uzasadnienie

Materiał na inne osoby

1.
(...)

(...)

N. S. (1)
XVIII 340/2006

22.2.2006

V-5
VI- 5-7
VII- 5-7
LII-5-7
LXXXI-5-7
LIII-8/9
LXXX-7
LXXXII-8/9
LIV-9/10
LXXXIII-9/10

K.K.
K.K.
K.K.
A. K.
B. J.
A. K.
B. J.
B. J.
A. K.
B. J.

2.
(...)

(...)

N. S. (1)
XVIII 863/2006

28.4.2006

VIII- 20
LXXVI- 20
LVI-17/18
LXXXIV-18

K.K.
M. T.
A. K.
B. J.

3.
(...)

(...)

N. S. (1)
XVIII 1182/2006

23.6.2006

LV-11
LVII-20/21
LVIII-21/22
XCII-51

A. K.
A. K.
A. K.
M. K.

4.
(...)

(...)

N. S. (1)
XVIII 2344/2006

8.12.2006

LXXXV-31
LIX-31-33
LX-31-33
LXIX-31-33
LXXXVI-31-33

B. J.
A. K.
A. K.
K. R.
B. J.

5.
C.

(...)

M.
S.
XVIII
1719/2006

22.9.2006

XCII-51

M. S.

6.
(...)

(...)

K. K. (1)
XVIII 1895/2006

17.10.2006

XVI-25/26
CVI-26
CVII-26
CXXI-26

K.K.
M. W.
M. W.
Ł. N.

7.
(...)

(...)

K. K. (1)
XVII
1940/2006

19.10.2006

XVI-25/26
CVI-26
CVII-26
CXXI-26

K.K.
M. W.
M. W.
Ł. N.

8.
C.

(...)

N.
S.
XVIII
2478/2006

21.12.2006

Zgp

M. S.

9.
(...)

(...)

N. S. (1)
VIII 20073/2007

6.11.2006

LXVII-30
LXVIII-30-31

K. R.
K. R.

10.
(...)

(...)

N. S. (1)
VIII 369/2007

27.2.2007

LXII-38-39
LXXXVII-38-39

A. K.
B. J.

11.
I.

(...)

N.
S.
VIII 662/2007

5.4.2007

LXIII- 39- 40
LXXXII-39-40

A. K.
B. J.

12.
(...)

(...)

N. S. (1)
XVIII
1318/2007

25.5.2007

XXIV-42-43/46
XLIV-42-43/46
CXVI-42-43/46
LXIV-42-43/46

K.K.
P. W.
M. Ś.
A. K.

13.
S.

(...)

N/N

21.5.2007

Zgp

N/N

14.
(...)

(...)

A. K. (1)
XVIII 1230/2007

13.7.2007

XXIV-46
XLIV-46
LXIV-46
CI-46
CXXIII-46
XCII-51

K.K.
P. W.
A. K.
P. B.
Ł. N.
M. K.

Powyższe zestawienie wskazuje, że w sposób procesowy [dowodowy] wykorzystano materiał uzyskany w toku prowadzonych kontroli operacyjnych, które były podstawą do poczynienia ustaleń faktycznych w odniesieniu do oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), wobec oskarżonegoK. K. (1)(przestępstwo z pkt XVI aktu oskarżenia) oraz w stosunku do oskarżonegoA. K. (1)(przestępstwo z pkt LXIV aktu oskarżenia). Materiały uzyskane ,,przy okazji”, prowadzonych kontroli operacyjnych wobec w/w osób, odnoszących się również do innych jeszcze oskarżonych, wskazanych w tej tabeli, ale wobec których nie uzyskano tzw. zgód następczych, został wykorzystany procesowo [dowodowo], wbrew zakazowi dowodowemu, co wcześniej zobrazowano. Sąd I instancji, powielając nieprawidłową metodykę oskarżyciela publicznego,w sposób formalnie niedopuszczalny, poczynił ustalenia faktyczne, przypisując tym innym oskarżonym odpowiedzialność karną za przestępstwa, którzy nie byli objęci w żaden sposób formalny kontrolą operacyjną, wykazując to li tylko tak pozyskanym materiałem operacyjnym.
Nadto, abstrahując od powyższych uwag, ów istotny brak formalny, nie usiłowano konwalidować po zmianie procedury karnej uchwalonej na mocy ustawy z 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 437), co i tak byłoby nieskuteczne z uwagi na działanie zasadytempus regit actumw stosunku do materiałów z kontroli operacyjnej pozyskanych przez 15 kwietnia 2016 r. Prokurator nie wydał decyzji w myślart. 168b k.p.k., po 15 kwietnia 2016 r., a więcw toku rozprawy 13 czerwca 2016 r. i 6 marca 2017 r., jak i między tymi rozprawami,a jedynie odwołano się do aktu oskarżenia. Przy czym, nawet wydanie decyzji przez prokuratora w myślart. 168b k.p.k., po 15 kwietnia 2016 r., niczego nie zmieniłby w podejściu do problemu procesowego [dowodowego] wykorzystania materiału uzyskanego ,,przy okazji” kontroli operacyjnych formalnie prawidłowo prowadzonych, albowiem jak już wcześniej wykazano, taka decyzja mogłaby być skutecznie podjęta w stosunku do czynności niejawnych ale prowadzonych po tej dacie i w odniesieniu do przestępstw ,,katalogowych”. W konsekwencji, taki stan rzeczy, implikował przyjęcie ,,domniemania formalnego”,że wobec tych innych osób nie uzyskano materiału, który dawałby się wobec nich procesowo wykorzystać i w rezultacie prowadzić to musiało do przyjęcia, że poczynienie ustaleń faktycznych, potwierdzających wobec nich słuszność części stawianych im zarzutów w akcie oskarżenia, przesadzając ich odpowiedzialność karną w tym zakresie, było po prostu bezpodstawne.Jednocześnie, należy jednoznacznie wskazać, że nawet gdyby prokurator po 15 kwietnia 2016 r., wydał decyzję o procesowym wykorzystaniu materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, odnoszących się do oskarżonych, nieobjętych pierwotnymi postanowieniami sądu zarządzającymi te czynności niejawne, w myślart. 168b k.p.k., to ów materiał nie mógłby być wykorzystany procesowo albowiem w czasie jego pozyskiwania nie było to formalnie dopuszczalne wobec braku uzyskania zgód pierwotnych albo zgód następczych sądu(podkreślenie SA).
Z uwagi na powyższe, należało zmienić zaskarżony wyrok, poprzez uniewinnienie tych oskarżonych, wobec których nie uzyskano tzw. zgód następczych sądu o procesowym wykorzystaniu tych materiałów, w myślustawy o Policji. Te zmiany automatycznie wpływały na zakres zastosowanej represji karnej co do orzeczonych kar jednostkowych, kar łącznych oraz orzeczonych środkach karnych w postaci nawiązek oraz obowiązku zwrotu uzyskanej korzyści uzyskanej z popełnionych przestępstw. Powyższe ustalenia prowadziły do zmiany zaskarżonego wyroku.
I tak, w zaskarżonym wyroku, wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1)z uwagi na ich uniewinnienie od przestępstw kwalifikowanych zart. 258§1 k.k., a przypisanych pozostałym poszczególnym oskarżonym, o czym będzie szerzej w dalszej części niniejszego dokumentu.
Dalej, w zaskarżonym wyroku, w odniesieniu do oskarżonegoK. K. (1)-wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1), których uniewinniono od udziału w niej. W pkt 8 uniewinniono go od przypisanych mu przestępstw opisanych w pkt V, VI, VII aktu oskarżenia, albowiem w odniesieniu do tych zarzutów, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...)zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 lutego 2006 r., XVIII K 340/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (180/1/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczej w stosunku do oskarżonegoK. K. (1). W konsekwencji, uchylono pkt 9 zawierający zasądzenie nawiązki na wskazany celu, w związku z pierwotnym przypisaniem temu oskarżonemu odpowiedzialności za powyższe czyny, co nie ostało się. W pkt 10w odniesieniu do przestępstwa przypisanego a opisanego w pkt XIII aktu oskarżenia wyeliminowano udział oskarżonegoP. W. (1), albowiem w odniesieniu do niego nie zawarto jakichkolwiek ustaleń faktycznych (vide: k. 24 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) przesądzających jego udział w tym przestępstwie. Z racji braku zaskarżenia wyroku na niekorzyść oskarżonych, nie było możliwe czynienie dodatkowych i niekorzystnych ustaleń faktycznych, w odniesieniu do oskarżonegoP. W. (1), któremu zarzucono tożsamy czyn (pkt XXXVIII aktu oskarżenia), w konsekwencji należało go uniewinnić od tego zarzutu, o czym będzie jeszcze szerzej wzmiankowane, w dalszej części niniejszego dokumentu. W odniesieniu do pkt 12 uniewinniono oskarżonegoK. K. (1)od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt VIII aktu oskarżenia, albowiemw odniesieniu do tego zarzutu, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...)zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 28 kwietnia 2006 r.,XVIII K 863/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (117/2/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczej w stosunku do oskarżonegoK. K. (1). W konsekwencji, uchylono pkt 13 zawierający zasądzenie nawiązki na wskazany celu, w związku z pierwotnym przypisaniem temu oskarżonemu odpowiedzialności za powyższy czyn, co nie ostało się.W pkt 14 uniewinniono tego oskarżonego od przypisanego mu przestępstwa opisanegow pkt XVI aktu oskarżenia. Co prawda, w odniesieniu do tego zarzutu, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...)zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 17 października 2006 r., XVIII K 1890/(...), i z 19 października 2006 r., XVIII K 1940/(...), na skutek uwzględniania wniosków uprawnionego organu ((...)) dotyczących oskarżonegoK. K. (1), ale opinia fonoskopijna, nie wykazała, że zarejestrowany głos w toku tych kontroli operacyjnych należy do tego oskarżonego. Finalnie, pojawiły się wątpliwości, których nie da się wyjaśnić, które należy wyjaśniać na korzyść oskarżonego (art. 5§2 k.p.k.). Na udział tego oskarżonegow przestępstwie opisanym w powyższym punkcie, aktu oskarżenia, nie wskazują także wyjaśnienia oskarżonyŁ. N. (1), uzyskane w toku postępowania przygotowawczego. Wyjaśnienia tego oskarżonego znajdują się w teczce obiektowej nr 17. W złożonych wyjaśnieniach oskarżonyŁ. N. (1)nie podał żadnych informacji odnoszących się do zdarzenia z 23 października 2006 r., opisanego XVI aktu oskarżenia, który także dotyczył oskarżonychM. W. (1)orazŁ. N. (1), co będzie jeszcze rozwinięte w dalszej części niniejszego uzasadnienia. W efekcie, za pozostałe dwa przypisane przestępstwa, obniżono w stosunku do oskarżonegoK. K. (1)orzeczoną karę do 2 (dwóch) lat i 10 miesięcy (dziesięciu) pozbawienia wolności i grzywnę do 40 (czterdziestu) stawek dziennych grzywny, po 200 (dwieście) złotych każda, uznając, że tak ukształtowana kara za nie (w przestępstwie opisanym w pkt XI chodziło o obrót 75 kg marihuany [!], w przestępstwie opisanym w pkt XII chodziło o obrót 800 g amfetaminy), jest adekwatna do oceny stopnia ich szkodliwości wyznaczonej choćby ilościąi różnorodnością narkotyków, które były przedmiotem ich dokonania. Następnie, zaszła konieczność, w pkt 20 uchylenia orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzono oskarżonemuK. K. (1)nowe kary łączne w wymiarze 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności oraz 200 (dwieście) stawek dziennych grzywny, po 200 (dwieście) złotych każda, które zostały obniżone z uwagi, na uniewinnienie tego oskarżonego od pięciu przestępstw.
W odniesieniu do oskarżonegoP. W. (1)w pkt 23 wyroku wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1), z uwagi na uniewinnienie ich od zarzutu popełnienia przestępstw zart. 258 k.k.W pkt 26 co do przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt XXXII aktu oskarżenia, przyjęto, że miało ono miejsce w okresie od początku 2003 r. do 18 sierpnia 2003 r., albowiem zostało ono popełnione wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymA. K. (1), który był pozbawiony wolności od 18 sierpnia 2003 r. do 1 września 2004 r., jak wynika z informacji uzyskanej NOE-SAD. Jak już wcześniej wskazano, z racji braku zaskarżenia wyroku na niekorzyść oskarżonych, nie było możliwe czynienie dodatkowych i niekorzystnych ustaleń faktycznych, w odniesieniu do oskarżonegoP. W. (1), któremu zarzucono czyn w pkt XXXVIII aktu oskarżenia, co do którego nie zawarto żadnych personalnych ustaleń faktycznych (vide k. 24 uzasadnienia zaskarżonego wyroku). W konsekwencji w pkt 28 należało go uniewinnić od tego zarzutu, jednocześnie obniżono orzeczoną karę, za pozostałe przestępstwa, do 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz do 180 stawek dziennych grzywny, po 400 zł każda. Skoro uniewinniono tego oskarżonego od przestępstwa, którego przedmiotem było ,,tylko” 10 kg marihuany, to uznano, że obniżenie pierwotnie orzeczonej kary do powyższego pułapu jest adekwatne do oceny stopnia społecznej szkodliwości pozostałych przypisanych przestępstw, których przedmiotem było odpowiednio 200 kg marihuany (!), 250 g kokainy, 500 sztuk sadzonek krzewów konopi indyjskich (czyn z pkt XXXV aktu oskarżenia), 1 kg kokainy (czyn z pkt XXXVII aktu oskarżenia), 200 kg marihuany (!), (czyn z pkt XXXIX aktu oskarżenia), 20 kg marihuany (czyn z pkt XL aktu oskarżenia), 45 kg marihuany (czyn z pkt XLI aktu oskarżenia), 70 kg marihuany (czyn z pkt XLII aktu oskarżenia), 20 kg marihuany (czyn z pkt XLIII aktu oskarżenia), 40 kg marihuany (czyn z pkt XLIV aktu oskarżenia), 37 kg marihuany (czyn z pkt XLV aktu oskarżenia), 1 kg kokainy (czyn z pkt XLVII aktu oskarżenia). W pkt 29 obniżono orzeczoną nawiązkę do 9.500 zł z racji uniewinnienia tego oskarżonego od przestępstwa opisanego w pkt XXXVIII aktu oskarżenia. W pkt 37 uchylono orzeczone kary łączne pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzono oskarżonemuP. W. (1)nowe kary łączne w wymiarze 9 (dziewięciu) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 330 (trzysta trzydzieści) stawek dziennych grzywny, po 400 (czterysta) złotych każda. Uznając, że skoro uniewinniono tego oskarżonego od przestępstw, którego przedmiotem było 10 kg marihuany, to musi to prowadzić do redukcji wymierzonych kar łącznych. W pkt 39 wyroku w zakresie przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionych przestępstw, w tiret pierwszy, wyeliminowano przestępstwo opisane w pkt XXXVIII aktu oskarżenia, albowiem oskarżony został uniewinniony od tego przestępstwa.
W odniesieniu do oskarżonegoA. K. (1), w pkt 40 wyroku przyjęto,że oskarżony brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej od początku 2003 r. do 18 sierpnia 2003 r., od 1 września 2004 r. do 9 listopada 2004 r., od 7 lutego 2005 r. do 29 października 2007 r., albowiem w okresach od 18 sierpnia 2003 r. do 1 września 2004 r.,od 9 listopada 2004 r. do 7 lutego 2005 r. był pozbawiony wolności, co wynika z informacji uzyskanej z systemu NOE-SAD. Wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1)z uwagi na ich uniewinnianie od przestępstw zart. 258 k.k.oraz z racji ograniczenia czasowego jego udziałuw zorganizowanej grupie przestępczej obniżono orzeczoną karę za to przypisane przestępstwo do 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Przyjęto, że w okresie pomiędzy początkową datą, a końcową datą udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, również przynależał do tej grupy, albowiem, jak podpowiada doświadczenie życiowe oraz materiał dowodowy odnoszący się do zdarzeń z lipca 2007 r., kontakt tego oskarżonego w ramach działalności zorganizowanej grupy przestępczej oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), nie miał przypadkowego i okazjonalnego charakteru. W pkt 41 wyroku przyjęto, że przypisane przestępstwo, opisane w pkt LI aktu oskarżenia, miało miejsce w okresie od początku 2003 r. do 18 sierpnia 2003 r., z uwagi na pozbawienie wolności oskarżonegow okresach wskazanych powyższej, co wynika z informacji z systemu NOE-SAD. W pkt 43 uniewinniono oskarżonego od przypisanych mu przestępstw opisanych w pkt LII, LIII, LIV, LVI, LVII, LVIII, LIX, LX, LXIII aktu oskarżenia. W odniesieniu do tych przestępstw, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnych:(...)(zarzut LII, LIII, LIV), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 lutego 2006 r., XVIII K 340/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (180/1/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1),(...)(zarzut LVI) zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 28 kwietnia 2006 r., XVIII K 863/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (117/2/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1),(...)(LVII, LVIII) zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 24 marca 2006 r., VIII K 580/(...), na skutek uwzględnienia wniosku uprawnionego organu (369/1/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1),(...)(zarzut LIX, LX) zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 8 grudnia 2006 r., XVIII K 2344/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (365/4/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1),(...)(zarzut LXIII) zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 5 kwietnia 2007 r., VIII K 662/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (14/2/07) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując w tych wypadkach zgód następczych w stosunkudo oskarżonegoA. K. (1). W efekcie, za pozostałe przypisane przestępstwa (chodzi o czyny opisane w pkt LXI i LXIV aktu oskarżenia) obniżono orzeczoną karę do 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny, po 600 złotych, uznając, że tak ukształtowana kara jest adekwatne do przestępstw, które mu przypisanoz uwagi na dużą ilość narkotyków, które były ich przedmiotem. Kara pozbawienia wolności została orzeczona obligatoryjnie powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia w myślart. 65§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k., chodzi o czyn z pkt LXI aktu oskarżenia, którego przedmiotem był 1 kg kokainy oraz czyn z pkt LXIV aktu oskarżenia, którego przedmiotem było niewiele ponad 1 kg marihuany. W pkt 44 obniżono orzeczoną nawiązkę do 1.000 zł, jako środek karny powiązany z powyższym skazaniem. W pkt 45 wyroku uniewinniono oskarżonegoA. K. (1)od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt LV aktu oskarżenia, albowiem w odniesieniu do tego przestępstwa, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 lutego 2006 r., XVIII K 340/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (180/1/06), dotyczącego oskarżonegoN. S. (1),nie uzyskując zgody następczej co do oskarżonegoA. K. (1). W efekcie uchylono pkt 46 orzeczenie o zasądzeniu nawiązki na wskazany cel społeczny, który był powiązany z tym pierwotnie przypisanym przestępstwem. W pkt 47 wyroku uniewinniono oskarżonegoA. K. (1)od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt LXII aktu oskarżenia, albowiem w odniesieniu do tego przestępstwa, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu OkręgowegowW.z 27 lutego 2007 r., VIII K 369/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (349/1/07), dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody w odniesie do oskarżonegoA. K. (1). Uchylono pkt 48, a więc orzeczenie o zasądzeniu nawiązki na wskazany cel społeczny, jako powiązany z tym pierwotnym skazaniem. W pkt 49 uchylono orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzono oskarżonemuA. K. (1)nowe kary łącznew wymiarze 4 lat pozbawienia wolności oraz 300 stawek dziennych grzywny, po 600 złotych każda. Uznając, że tak ukształtowana kara łączna, jest adekwatna do przypisanych mu czynów, zwłaszcza z uwagi na odległość czasową poszczególnych przestępstw oraz ich różnorodny przedmiot. Z racji uniewinnienia tego oskarżonego od części przestępstw należało w pkt 51 uchylić przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanejz popełnionych przestępstw co do tych przestępstw, a więc opisanych w pkt LII, LIII, LIV, LVI, LVII, LVIII, LIX, LXIII aktu oskarżenia.
W pkt 52 wyroku w odniesieniu do oskarżonego

K. R. (1)
wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczej udziałM. K. (1)iM. S. (1), z uwagi na uniewinnienie ich od przestępstw zart. 258 k.k.W pkt 55 wyroku uniewinniono oskarżonego od przypisanych mu przestępstw opisanych w pkt LXVII, LXVIII, LXIX aktu oskarżenia oraz wyeliminowano sformułowania dotyczące powyższych przestępstw, albowiem w odniesieniu do przestępstw z pkt LXVII, LXVIII aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowegow Warszawie z 6 listopada 2006 r., VIII K 2073/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (185/06), a w odniesieniu do przestępstwa z pkt LXIX aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne poczyniono w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu OkręgowegowW.z 8 grudnia 2006 r., XVIII K 2344/(...)- a zarządzone kontrole operacyjne dotyczyły oskarżonegoN. S. (1)-(...)nie uzyskując zgodyw odniesie do oskarżonegoK. R. (1). W odniesieniu do pozostałych przypisanych jemu przestępstw (pkt LXX, LXXI aktu oskarżenia) obniżono orzeczoną karę do 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz 40 stawek dziennych grzywny, po 200 złotych każda, uznając, że jest to kara adekwatna mając na, że przedmiotem obrotu były odpowiednio 800 g amfetaminy oraz 5 kg marihuany, a więc znaczące ilości narkotyków. Kara pozbawienia wolności została obligatoryjnie orzeczona powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia w myślart. 65§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.W efekcie zaszła konieczność w pkt 56 wyroku obniżenia orzeczonej nawiązki do 1.000 (tysiąca) złotych. Kolejną konsekwencją była potrzeba, w pkt 57 wyroku, uchylenia orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzenia temu oskarżonemu nowych kar łącznych w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, po 200 złotych każda. Uznając, że rozpiętość w czasie tych przypisanych przestępstw, determinuje wysokość orzeczonych kar łącznych.
W odniesieniu do oskarżonegoD. I., w pkt 60 wyroku przyjęto, że brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej do 15 stycznia 2007 r. oraz wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1). Ograniczono okres udziału tego oskarżonego w działalności zorganizowanej grupy przestępczej(...)albowiem ostatnie informacje, o jego działalności w ramach tej grupy pochodzą z połowy stycznia 2007 r., bowiem od 15 stycznia 2007 r. rozpoczął odbywać karę pozbawienia wolności, którą odbywał do 14 listopada 2009 r., co wynika z informacji zawartej na k. 850 teczki osobowej nr 6.
W odniesieniu do oskarżonegoM. T. (1)w pkt 67 wyroku wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1), z tych samych powodów co wcześniej. W pkt 68 wyroku uniewinniono tego oskarżonego od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt LXXVI aktu oskarżenia, albowiem w odniesieniu do tego zarzutu, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji,o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...)zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 28 kwietnia 2006 r., XVIII K 863/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (117/2/06) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczejw stosunku do oskarżonegoM. T. (1). W konsekwencji, uchylono pkt 69 wyroku zawierający orzeczenie o nawiązce na rzecz wskazanego podmiotu. Następnie w pkt 74 uchylono orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności i wymierzono oskarżonemuM. T. (1)nową karę łączną w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, uznając, że jest ona właściwa, mając na względzie odległość czasową poszczególnych przypisanych jemu przestępstw oraz ilość i różnorodność narkotyków, które były przedmiotem przestępczego obrotu (chodziło o 20.000 tabletek ekstazy oraz 20 kg marihuany). Nie orzeczono nowej kary łącznej grzywny albowiem nie było takiej potrzeby skoro uniewinniono tego oskarżonego od jednego z przestępstw, za które wymierzono jedynie karę pozbawienia wolności.
W odniesieniu do oskarżonegoB. J. (1)w pkt 76 wyroku przyjęto,że oskarżonyB. J. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej w lipcu 2007 r., albowiem uniewinniono oskarżonego od przestępstw, które miały wskazywać na jego wcześniejszy udział z tej zorganizowanej grupie przestępczej oraz wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1)oraz z tego powodu obniżono orzeczoną karę, za przypisane przestępstwo zart. 258§1 k.k.,do 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności. W pkt 77 wyroku uniewinniono tego oskarżonego od przypisanych mu przestępstw opisanych w pkt LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXIII, LXXXIV, LXXXV, LXXXVI, LXXXVIII aktu oskarżenia oraz wyeliminowano sformułowania dotyczące powyższych przestępstw, opisanew poszczególnych tiretach. W odniesieniu do przestępstw z pkt LXXX, LXXXI, LXXXII, LXXXIII aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciuo materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 22 lutego 2006 r., XVIII K 340/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (180/1/06), dotyczącej oskarżonegoN. S. (1)nie uzyskując zgody następczej co do oskarżonegoB. J. (1). W odniesieniu do przestępstwa z pkt LXXXIV aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...)zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 28 kwietnia 2006 r., XVIII K 863/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (117/2/06), dotyczącej oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczej w stosunku do oskarżonegoB. J. (1). W odniesieniu do przestępstw z pkt LXXXV, LXXXVI aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu OkręgowegowW.z 8 grudnia 2006 r., XVIII K 2344/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (365/4/06) dotyczącej oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczej w stosunku do oskarżonegoB. J. (1).W odniesieniu do przestępstwa z pkt LXXXVIII aktu oskarżenia, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawiez 5 kwietnia 2007 r., VIII K 662/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (14/2/07) dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczej w stosunku do oskarżonegoB. J. (1).W konsekwencji za pozostałe przypisane przestępstwo (chodzi o czyn opisany w pkt LXXXIX aktu oskarżenia) obniżono orzeczoną karę do 2 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz 50 stawek dziennych grzywny, po 200 złotych każda oraz w pkt 78 obniżono orzeczoną nawiązkę do 1.000 złotych, skoro ostało się jedno przestępstwo. Kara pozbawienia wolności została obligatoryjnie orzeczona powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia w myślart. 65§1 k.k.w zw. zart. 64§2 k.k.W pkt 79 wyroku odnoszącego się do przestępstwa z pkt LXXXVII aktu oskarżenia, uniewinniono tego oskarżonego, albowiem w odniesieniu do tego zarzutu, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej(...), zarządzonej na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 27 lutego 2007 r., VIII K 369/(...), na skutek uwzględniania wniosku uprawnionego organu (349/1/07), dotyczącego oskarżonegoN. S. (1), nie uzyskując zgody następczej w odniesie do oskarżonegoB. J. (1). W konsekwencji w uchylono pkt 80, w którym orzeczono nawiązkę na określony cel społeczny. W pkt 81 wyroku jako poprawną podstawę wymiaru kary wskazanoart. 58 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz.U. z 2005 r., nr 179, poz. 1485 ze zm.). W pkt 85 wyroku uchylono orzeczoną karę łączną pozbawienia wolnościi wymierzono oskarżonemuB. J. (1)nową karę łączną w wymiarze 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności uznając, że taka kara uwzględnia różnorodność przypisanych przestępstw, ilość narkotyków i ich rodzaj.
W pkt 87 wyroku uniewinniono oskarżonegoM. K. (1)od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt XCII aktu oskarżenia, z powodów opisanych w dalszej części niniejszego dokumentu. W konsekwencji, uchylono pkt 88 wyroku dotyczący zaliczenia na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania tego oskarżonego.
W pkt 89 wyroku uniewinniono oskarżonegoM. S. (1)od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt XCIII aktu oskarżenia, co będzie dokładniej naświetlonew dalszej części uzasadnienia. Uchylono pkt 91 odnoszący się orzeczenia kary łącze, jako bezprzedmiotowy. Z kolei, w pkt 92 wyroku okres pozbawienia wolności w sprawie oskarżonegoM. S. (1)zaliczono na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności w pkt 90.
W pkt 93 wyroku przyjęto, że oskarżonyM. B. (1)brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej od lutego 2004 r. do połowy 2007 r., ponieważ rozbójwP.został przez niego popełniony w ramach tej zorganizowanej grupy przestępczej w lutym 2004 r. oraz wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1). W pkt 94 wyroku wyeliminowanow odniesieniu do tego oskarżonego z podstawy skazaniaart. 65§1 k.k., a z podstawy wymiaru karyart. 64§2 k.k.iart. 65§1 k.k., albowiem w odniesieniu do zbrodni rozboju oskarżyciel publiczny nie przyjął aby to przestępstwo popełnione w ramach zorganizowanej grupy przestępczej lub w warunkach recydywy szczególnej, jednocześnie nie ma apelacji na niekorzyść tego oskarżonego, aby w tym zakresie ingerować w treść wyroku Sądu I instancji. Jednocześnie należy zauważyć, że z poczynionych ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji wynika, że oskarżony w toku tego przestępstwa działał wchodząc w skład zorganizowanej grupy przestępczej, co pozwoliło na doprecyzowanie okresu popełnienia przestępstwa zart. 258§1 k.k., z jednoczesnym wskazaniem, że końcowy okres udziału w grupie przypada na końcowe przestępstwo popełnione w jej ramach, co miało miejsce w pierwszej połowie 2007 r. (czyn z pkt XCVIII aktu oskarżenia).
W odniesieniu do oskarżonych:P. B. (1)w pkt 101 wyroku orazM. W. (1)w pkt 106 wyroku, wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczej uniewinnionych oskarżonychM. K. (1)iM. S. (1).
W odniesieniu do oskarżonegoM. W. (1)również w pkt 111 uniewinniono go od przypisanych mu przestępstw opisanych w pkt CVI, CVII aktu oskarżenia, albowiemw odniesieniu do tych zarzutów, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnych(...)i(...)zarządzonych na mocy postanowień Sądu Okręgowego w Warszawie z 17 października 2006 r., XVIII K 1890/(...)i z 19 października 2006 r., XVIII K 1940/(...), na skutek uwzględniania wniosków uprawnionego organu ((...)) dotyczących oskarżonegoK. K. (1), nie uzyskując zgód następczych co do oskarżonegoM. W. (1). W efekcie, uchylono pkt 112 wyroku, w którym orzeczono nawiązkę na wskazany cel społeczny. W pkt 115 uchylono orzeczone kary łączne pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzono oskarżonemuM. W. (1)nowe kary łącznew wymiarze 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 110 stawek dziennych grzywny,po 400 złotych każda, mając na względzie rozbieżność czasową przypisanych przestępstw, ilość i rodzaj narkotyków, które były przedmiotem obrotu (180 kg marihuany, 453 krewy konopi indyjskich innych niż włókniste, 20 kg marihuany). W pkt 117 wyroku uchylono orzeczenie o środkach karnych przepadku na rzecz Skarbu Państwa korzyści majątkowych osiągniętych z przestępstw, od których oskarżony został uniewinniony.
W pkt 118, 126 i 132 wyroku w stosunku do oskarżonychS. J.,M. Ś. (1)orazŁ. N. (1)wyeliminowano ze składu zorganizowanej grupy przestępczejM. K. (1)iM. S. (1), z uwagi na ich uniewinnienie.
W pkt 133 wyroku uniewinniono oskarżonegoŁ. N. (1)od przypisanego mu przestępstwa opisanego w pkt CXXI aktu oskarżenia, albowiem w odniesieniu do tego zarzutu, ustalenia faktyczne poczynione zostały przez Sąd I instancji, o w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnych(...)i(...)zarządzonych na mocy postanowień Sądu Okręgowego w Warszawie z 17 października 2006 r., XVIII K 1890/(...)i z 19 października 2006 r., XVIII K 1940/(...), na skutek uwzględniania wniosków uprawnionego organu ((...)) dotyczącychK. K. (1), nie uzyskując zgód następczych co do tego oskarżonego. W efekcie za pozostałe przestępstwa (chodzi o przestępstwa z pkt CXX, CXXII, CXXIII aktu oskarżenia) obniżono orzeczone kary do 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz do 38 stawek dziennych grzywny, po 100 złotych każda. Tak ukształtowana kara to wynik przyjęcia, że ów oskarżony brał udział w obrocie 80 kg (!) marihuany (czyn z pkt CXX aktu oskarżenia), 27,5 kg marihuany (czyn z pkt CXXII aktu oskarż4enia), 75 kg (!) marihuany (czyn z pkt CXXIII aktu oskarżenia), 10 kg marihuany (czyn z pkt CXXIV aktu oskarżenia). W pkt 134 wyroku obniżono orzeczoną nawiązkę do 1.500 (tysiąca pięciuset) złotych. W pkt 137 wyroku uchylono orzeczone kary łączne pozbawienia wolności oraz grzywny i wymierzono temu oskarżonemu nowe kary łączne w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 60 stawek dziennych grzywny, po 100 złotych każda, mając na względzie rozbieżny czas popełnionych przestępstw oraz ilość i rodzaj narkotyków, które były przedmiotem bezprawnego obrotu (chodziło o 80 kg marihuany, 27,5 kg marihuany 75 kg marihuany, 10 kg marihuany).
Odnośnie zarzutu opisanego w pkt XVI aktu oskarżenia, skierowanego wobec oskarżonegoK. K. (1), uzyskano materiał w toku kontroli operacyjnej ((...)i(...)), o czym była mowa wcześniej. Jednak w powiązaniu z opinią fonoskopijną pojawiła się wątpliwość, która nie daje pewności, że właśnie ten oskarżony jest osobą występującą w tym materiale. Opinia fonoskopijna w tym zakresie nie jest kategorycznai stąd pojawienie się wątpliwości niedających się wyjaśnić, co musiało implikować konieczność uniewinnienia tego oskarżonego od powyższego zarzutu. Na udział tego oskarżonego, w przestępstwie opisanym w powyższym punkcie aktu oskarżenia,nie wskazują także wyjaśnienia oskarżonegoŁ. N. (1), uzyskane w toku postępowania przygotowawczego. Wyjaśnienia tego oskarżonego znajdują się w teczce obiektowej nr 17. W złożonych wyjaśnieniach nie podał on żadnych informacji odnoszących się do zdarzenia z 23 października 2006 r. opisanego pkt XVI aktu oskarżenia, który także dotyczył oskarżonychM. W. (1)orazK. K. (1). O tyle cenne są informacje przekazane przez tego oskarżonego, z których jednoznacznie wynika, że po prostu boi się i obawia się zemsty ze strony osób, które początkowo obciążył w swoich wyjaśnieniach złożonych w sprawie prowadzonej przez organy ścigania wO., które zawarte są w teczkach tematycznych zatytułowanych(...). Właśnie w tych wyjaśnieniach, z 20 grudnia 2007 r., podał informacje obciążające oskarżonegoK. K. (1)ops. (...), z których wynika, że od jesieni 2006 r., od niego właśnie załatwiał marihuanę, którą za jego pośrednictwem nabywałŁ. P., w cenach od 13.000 zł do 15.200 zł za kilogram, z uwzględnianiem własnej marży w kwocie 400- 500 zł,a przedmiotem tych transakcji było od 3 kg do 11 kg marihuany [!], które miały miejsce co tydzień, ale zdarzały się okresy, kiedy transakcje miały miejsce raz na półtora tygodnia, jak i dzień po dniu. Według relacji oskarżonegoŁ. N. (1),K. K. (1)narkotyki sprowadzał z Holandii, w ilościach od 15 do 18 kg, również sam jeździezK.do Holandii po marihuanę. Przez pewien czasP.załatwiał marihuanę w Holandii ze swoich źródeł, którą nabywał(...)(chodzi o oskarżonegoK. K. (1)- przypis Sądu II instancji, k. 330- 339, teczkaO.). Łącznie przez okres 6-7 miesięcy sprzedałP.około 40 kg, zarabiając na tym na czysto około 22.000 zł. Wyjaśnił dalej, że zawoził marihuanę doT.na prośbęP.. W dalszych wyjaśnieniach z 28 grudnia 2007 r., odniósł się do odtworzonych mu zarejestrowanych rozmów telefonicznych z 19 grudnia 2006 r., 22 listopada 2006 r., 23 listopada 2006 r.,24 listopada 2006 r., 2 marca 2007 r., 20, 26, 30, 31 stycznia 2007 r. W złożonych wtedy wyjaśnieniach, przybliżył język, którym posługiwano się w trakcie szeroko pojętego obrotu narkotykami (k. 352- 360, teczkaO.), a więc poszerzył wiedzę na temat specyficznego języka grupy, który był jednym ze środków kamuflażu jej działalności. W dalszych wyjaśnieniach z 9 stycznia 2008 r ., odniósł się do treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych z 13 stycznia 2006 r., 20, 21, 22 stycznia 2007 r., wskazując jakie ilości marihuany są przedmiotem obrotu (k. 381- 392, teczkaO.). W wyjaśnieniach z 24 stycznia 2008 r. (k. 410- 417, teczkaO.) odniósł się do treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych z 20, 23 listopada 2006 r., 16, 20, 24, 25 stycznia 2007 r., opisał sposób uprawy marihuany w przystosowanej do tego szafie, podał ceny narkotyków zakupionych w Holandii, opisał sposób dostarczania marihuany do Siwego (chodzi o oskarżonegoK. K. (1)- przypis Sądu II instancji) oraz doT.. W czasie przesłuchania 31 lipca 2008 r. (k. 708- 711, teczkaO.) oskarżony wyjaśnił na tematK. K. (1), który posługiwał się samochodem markiM.orazA.w latach 2006- 2007, jeszcze raz podkreślają, że obawia się zemsty. Z tego materiału dowodowego wyraźnie wynika, że oskarżonyK. K. (1), jak i oskarżonyŁ. N. (1)uczestniczyli w obrocie marihuana i to na bardzo szeroką skalę, wręcz gigantyczną, skoro przedmiotem obrotu były dziesiątki kilogramów tych narkotyków (!). Jednak z wyjaśnień tego oskarżonego, nie wynika udział oskarżonychK. K. (1),M. W. (1)oraz samegoŁ. N. (1)w zdarzeniu z 23 października 2006 r., które zostały opisane odpowiednio w pkt XVI, CVI i CXXI aktu oskarżenia w odniesieniu do w/w oskarżonych, co wymuszało konieczność uniewinnienia tych osób od tych przestępstw. Słusznie Sąd I instancji uznał za wiarygodne relacje oskarżonegoŁ. N. (1), które złożył w toku postępowania przygotowawczego, w których ujawnił własną działalności przestępczą oraz innych osób. Z kolei, postawa oskarżonego, przyjęta w toku procesu, nie jest wiarygodna, wynika z chęci uniknięcia odpowiedzialności karnej, a zwłaszcza poczucia zagrożenia, ze strony osób, które bezpośrednio obciążył, jak i innych osób zaangażowanych w przestępczy proceder. Nie jest tajemnicą, że zorganizowane grupy przestępcze, dla zachowania dyscypliny, trwałości, wewnętrznej przestępczej solidarności, wymuszają określone postawy, stosując często brutalne metody. Z pewnością, nawiązanie współpracy z organami ścigania, w takiej zorganizowanej grupie przestępczej, jest traktowane jako zdrada, wymagająca potępienia psychicznego, ale często także ukarania fizycznego. Również z wyjaśnieńP. S. (1)z 27 maja 2008 r. (k. 276- 290- teczka osobowa nr 28), w których odnosi się do dwóch rozmów zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej prowadzonej wobec oskarżonegoK. K. (1), na mocy postanowienia sądu z 17 października 2006 r., nie wynikają informacje, które mogłyby potwierdzić w sposób obiektywny i jednoznaczny słuszność zarzutów opisanych w pkt XVI, CVI, CXXI aktu oskarżenia, postawionych wspomnianym trzem oskarżonym, co do których ustalenia faktyczne poczyniono w oparciu o rozmowy zarejestrowane w toku tej kontroli operacyjnej, przy jednoczesnych mankamentach opinii fonoskopijnej odnoszącej się do oskarżonegoK. K. (1), na co wcześniej już zwrócono uwagę.
Materiał uzyskany w toku zarządzonych przez sąd i przeprowadzonych czynności operacyjno- rozpoznawczych, prowadzonych w oparciu oustawę o Policji, z pewnością dał bardzo szeroki, bogaty i wszechstronny materiał dowodowy odnoszący się do oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), który w toku prowadzenia procesu w stosunku do niego, powinien pozwolić na dokonanie ustaleń faktycznych, potwierdzających słuszność zarzutów czynionych w/w. Tym bardziej, udział tego oskarżonego w przestępczej działalności, jak się wydaje, jest przesądzony osobowym materiałem dowodowym, choćby mając na względzie wyjaśnienia i zeznaniaP. S. (1), ale również dlatego,że wiarygodność materiału uzyskanego w toku tych czynności niejawnych, będącego materiałem dowodowym, w praktyce, będącym materiałem absolutnie bezwpływowym,nie budzi wątpliwości, pod kątem jego wiarygodności, co jednak jest poza zainteresowaniem, Sądu II instancji, w przedmiotowej sprawie, z racji wyłączenia sprawy tego oskarżonego do odrębnego postępowania. Niemniej, co może przydać się w toku procesu prowadzonego wobec tego oskarżonego, należy zwrócić uwagę, że w odniesieniu do tego oskarżonego, strona formalna została zachowana, przy uzyskiwaniu materiału w czasie tych czynności niejawnych. Uzyskano łącznie 28 zgód sądu na prowadzenie wobec niego licznych kontroli operacyjnych. Natomiast, możliwość stosowania ich przez, rzeczywiście, długi okres, to jest od 5 listopada 2005 r. (była ona prowadzona pod kryptonimem(...)) do 26 października 2007 r. (była ona prowadzona pod kryptonimem(...)), plus kolejne trzy miesiące, co wydłużało ten okres do 26 stycznia 2008 r., była gwarantowanaart. 19 ust. 8 i 9 ustawy o policji. W tym okresie obowiązywałart. 19 ust. 8 i 9 ustawy o Policji, w którym odpowiednio wskazano, że ,,kontrolę operacyjną zarządza się na okres nie dłuższy niż 3 miesiące. Sąd okręgowy może, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji lub komendanta wojewódzkiego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody właściwego prokuratora, na okres nie dłuższy niż kolejne 3 miesiące, wydać postanowienie o jednorazowym przedłużeniu kontroli operacyjnej, jeżeli nie ustały przyczyny zarządzenia tej kontroli. … W uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może wydać postanowienie o kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również po upływie okresów, o których mowa wust. 8”. Ograniczenie czasowe zawarte wart. 19 ust. 9 ustawy o Policji, w którym mowa, że ,,w uzasadnionych przypadkach, gdy podczas stosowania kontroli operacyjnej pojawią się nowe okoliczności istotne dla zapobieżenia lub wykrycia przestępstwa albo ustalenia sprawców i uzyskania dowodów przestępstwa, sąd okręgowy, na pisemny wniosek Komendanta Głównego Policji, złożony po uzyskaniu pisemnej zgody Prokuratora Generalnego, może wydać postanowienie o kontroli operacyjnej przez czas oznaczony również, również po upływie okresów, o których mowa wust. 8, wydawać kolejne postanowienia o przedłużeniu kontroli operacyjnej na następujące po sobie okresy, których łączna długość nie może przekraczać 12 miesięcy”,pojawiło się w tym akcie prawnym dopiero na mocy ustawy z 15 stycznia 2016 r. o zmianieustawy o Policjioraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 147), w art. 1 pkt 1 lit. d, które z resztą aktualnie obowiązuje. Reasumując, materiał dotyczący oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), uzyskany w toku zarządzonych wobec niego przez sąd kontroli operacyjno- rozpoznawczych, jest legalnym materiałem dowodowym, który należy w pełnym zakresie procesowym wykorzystać, czyniąc ustalenia faktyczne wobec tego oskarżonego, co powinno mieć również znaczenie dla jego odpowiedzialności karnej, mając na względzie długotrwałość jego działalności, jej złożony charakter, rolę jaką odegrał, przedmiot tej aktywności przestępczej, różnorodne sposoby realizacji wyznaczonych celów oraz odniesione przez niego korzyści majątkowe, czyniąc potencjalną represję karną adekwatną w stosunku do tych przytoczonych elementów.
Jako bezprzedmiotowe, nie wymagające dalszej analizy są zarzuty zawartew apelacjach obrońców oskarżonych, odnoszące się do różnorakich aspektów wykorzystania (bardziej bezpodstawnego wykorzystania) materiałów pozyskanych w toku kontroli operacyjnych, w tym zwłaszcza kwestii dotyczących oceny treści zawartychw zarejestrowanych rozmowach telefonicznych lub wiadomościach tekstowych, ich analizy oraz dokumentów odnoszących się do nich, odtwarzania całości zarejestrowanych nagrań rozmów telefonicznych w czasie procesu, braku obecności części oskarżonych przy odtwarzaniu części tych nagrań, czasu trwania tych zarządzonych kontroli, interpretacji slangu, którym posługiwali się w czasie zarejestrowanych rozmów telefonicznych lub przekazach tekstowych, problemów odnoszące się do jakości opinii fonoskopijnych, zaliczenia w poczet materiału dowodowego bez odczytywania i odsłuchania zarejestrowanych treści pozyskanych w toku czynności niejawnych, zwłaszcza nagrań rozmów telefonicznych oraz sporządzonych z nich stenogramów, jak i niekonstytucyjnościart. 168b k.p.k.Przy czym, jest wyjątek od takiego ujęcia problemu, albowiem nie można zapominać, o treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w oparciu o postanowienia sądu wobec oskarżonych wskazanych w tych orzeczeniach. Na temat tych rozmów wypowiadał się w swoich wyjaśnieniach, później zeznaniachP. S. (1). Informacje podane przez niego odnośnie tych zarejestrowanych rozmów telefonicznych, związane sąz analizą relacji tego świadka oraz oceną jego wiarygodności, a dopiero pośrednio odnoszą się do samych zarejestrowanych rozmów. Natomiast, analizy przeprowadzone przez funkcjonariuszy Policji, w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnych, nie był samoistnym źródłem poczynionych, przez Sąd I instancji, ustaleń faktycznych.
Co do zarzutów naruszeniaart. 424 k.p.k., zawartych w apelacjach obrońców oskarżonych:K. K. (1),P. W. (1),A. K. (1),K. R. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1),M. B. (1),P. B. (1),M. W. (1),S. J.,M. Ś. (1), ujętych w różnorodnym kontekście, należy uznać je za niezasadne.
Zarzuty te zasadniczo odnosiły się zwłaszcza do: zbiorczego wskazania i wymienienia dowodów, które legły u podstaw poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych, zaniechania wykazania działania zorganizowanej grupy przestępczej, skopiowania aktu oskarżenia, ogólnikowości uzasadnienia, braku omówienia zeznań świadków, eksponowania niekorzystnych okoliczności dla oskarżonych, nieodniesienia się do całości materiału dowodowego zebranego w sprawie, odwołania się do doświadczenia zawodowego oraz odwołania się do przekazów medialnych.
Należy wskazać, że uzasadnienie wyroku Sądu I instancji posiada pewne mankamenty. Zwłaszcza, odnosi się to do kwestii wyjaśnienia podstaw formalnych możliwości wykorzystania materiałów pochodzących z zarządzonych i przeprowadzonych kontroli operacyjnych, co już wcześniej szczegółowo poruszono, ale również odnosi się to do zbiorczego wskazania dowodów, które legły u podstaw poczynionych ustaleń faktycznych, a nie odnoszących się do poszczególnych czynów, braku odniesienia się do całości wyjaśnień oraz zeznań złożonych przezP. S. (1). Także nie odniesiono się do całości relacji uzyskanych od innych osób, które swoimi supozycjami uwiarygodniły relacjeP. S. (1). Właściwą metodykę, przy sporządzeniu uzasadnienia, zastosowano w odniesieniu do materiałów pochodzących z kontroli operacyjnej, przyporządkowując ten materiał do poszczególnych czynów, co jednak nie przesądzałoo słuszności wyroku Sądu I instancji, w tym zakresie, albowiem niewłaściwie rozstrzygnięto problem prawny związany z możliwością wykorzystania tych materiałów w stosunku do poszczególnych oskarżonych. Niemniej, nie budzi wątpliwości, że skoro uzasadnienie wyroku sporządzone jest po wydaniu wyroku, to oczywistym jest, że jego treść nie może mieć wpływu na treść zapadłego wcześniej wyroku. Zgodnie zart. 455a k.p.k.nie jest możliwe uchylenie zaskarżonego apelacjami wyroku sądu pierwszej instancji z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart. 424 k.p.k.(vide: postanowienie SNz 21 września 2017 r., IV KK 130/17, Prok. i Pr. -wkł. 2017/12/12). Rzeczywiście,w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, zabrakło wyraźnego wskazania, w odniesieniu do poszczególnych zarzutów postawionych danemu oskarżonemu, które dowody przesądzająo ich słuszności. Taką właściwą technikę w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku zastosowano w odniesieniu do nielicznych przestępstw. Zbiorcze wymienienie dowodów, na przykład wskazanie na wyjaśnienia i zeznaniaP. S. (1), który był łącznie kilkadziesiąt razy przesłuchiwany, nie ułatwia lektury tego dokumentu sprawozdawczego. Jednak,o ustaleniach faktycznych, poczynionych przez sąd I instancji, nie decyduje uzasadnienie wyroku, a materiał dowodowy zebrany w danej sprawie, który jest dostępny dla organu orzekającego, jak i dla stron, to tym samym mankamenty uzasadnienia wyroku nie mogą same w sobie dyskredytować rozstrzygnięcia, tym bardziej, że zostało to poprzedzone zasadniczo wnikliwym procesem. W konsekwencji, uczestnicy procesu mogą zapoznać sięz nimi i sami dojść do wniosku, czy dane rozstrzygniecie, zwłaszcza w kontekście poczynionych ustaleń faktycznych, znajduje oparcie w przeprowadzonych dowodach, których ocena została zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Niemniej,Sąd II instancji, zastępując Sąd I instancji, wskaże gdzie w aktach sprawy znajduje się osobowy materiał dowodowy, przesądzający o określonych ustaleniach faktycznych, poczynionych przez Sąd meriti, zwłaszcza w odniesieniu do wyjaśnień i zeznańP. S. (1). Nie jest to łatwe zadanie, ale jest ono do wykonania. O tyle jest ono trudne, bowiem postępowanie apelacyjne trwało, w tak dużej i zawiłej sprawie, tylko niewiele ponad pół roku, a postępowanie pierwszoinstancyjne trwało bez mała 8 lat, a więc był to dla Sądu meriti, bardzo długi okres aby przygotować ten fragment uzasadnienie na zdecydowanie wyższym poziomie merytorycznym [profesjonalnym].
W odniesieniu do poszczególnych oskarżonych, ustalenia faktyczne, poczynione przez Sąd I instancji, co do poszczególnych zarzutów, znajdują swoje oparcie zasadniczow poniższych dowodach. Zarzuty opisane w pkt II, XXX, LXVI aktu oskarżenia (chodzio oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),K. R. (1))– k. 143-144, 146- 147 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)28 kwietnia 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 10 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym), k. 4.207, 4.210- 4.211 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2009 r.). Nadto o pozycji w zorganizowanej grupie przestępczej oskarżonegoK. R. (1)wyjaśniałW. S. (1)- k. 63 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 30 czerwca z 2008 r., podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.). Zarzuty opisane w pkt III i XXXI aktu oskarżenia (chodzi o tych samych oskarżonych co wyżej wskazano)– k. 143-144, 146-147 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone28 kwietnia 2008 r., zeznania z 10 i 12 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego), k. 4.207, 4.212 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2009 r.). Zarzuty z pkt IV i LXXVII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżanychK. K. (1)iM. T. (1))- zeznaniaG. O.iH. W. (1), ekspertyza z zakresu daktyloskopii. Zarzuty z pkt IX, XXXV, LXXVIII, CIV, CXX aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),M. T. (1),M. W. (1)iŁ. N. (1))– k. 133-136 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 25 kwietnia 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 25 września 2009 r. kiedy podtrzymał na rozprawie wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 244-245 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 20 maja 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 24 marca 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia złożonew postępowaniu przygotowawczym), k. 4.210 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2009 r.), k. 6.824- 6.825 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 24 marca 2010 r.). Zarzuty z pkt X, XXXIX, LXXI, LXXIV, XCVIII, CXII, CXXII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),K. R. (1),D. I.,M. B. (1),S. J.,Ł. N. (1))- k. 136-137 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 25 kwietnia 2008 r., zeznania z 25 września 2009 r., kiedy podtrzymał na rozprawie wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 159 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)z 30 kwietnia 2008 r., zeznania z 12 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 231-233 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)z 15 maja 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 10 lutego 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnieniaz postępowania przygotowawczego), k. 246 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 20 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 24 marca 2010 r.), k. 382 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)9 października 2008 r., zeznania z 8 lipca 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 4.207 (zaznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2009 r.), k. 6.390- 6.392 (zeznania złożone przezP. S. (1)10 lutego 2010 r.), k. 6.824- 6.825 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 24 marca 2010 r.), k. 7.322 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 10 maja 2010 r.), k. 8.152- 8.153 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 8 lipca 2010 r.). Rozmowy zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej pod kryptonimem(...)i związane z tym wyjaśnieniaP. S. (1)z 3 czerwca 2008 r. (k. 318- 324 teczka osobowa nr 28), k. 55- 60 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 26 czerwca 2008 r.- teczka osobowa nr 21, podtrzymane na rozprawie20 października 2010 r.), k. 8.855- 8.872 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 14 września 2010 r.), k. 43- 48 (wyjaśnieniaW. S. (1)z 23 czerwca 2008 r., podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), k. 8.853- 8.872 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 14 września 2010 r.), k. 9.208- 9.224 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 20 października 2010 r.). Zarzuty z pkt XI, CI, CXXIII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. B. (1),Ł. N. (1)– k. 137 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)25 kwietnia 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 25 września 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 6.826-6.829 (zeznania złożone przezP. S. (1)24 marca 2010 r.). Rozmowy zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej pod kryptonimem(...)i związane z tym wyjaśnieniaP. S. (1)z 3 czerwca 2008 r. (k. 318- 324- teczka osobowa nr 28), k. 55- 60 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 26 czerwca 2008 r., podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.). Zarzuty z pkt XII, LXX, XCIX, CX aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),K. R. (1),M. B. (1),S. J.– k. 153 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)29 kwietnia 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 12 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym). Zarzuty z pkt XIII, XXXVIII, CXXIV aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),Ł. N. (1))- k. 330- 339 (wyjaśnienia złożone przez oskarżonegoŁ. N. (1)20 grudnia 2007 r.- teczka(...)), k. 131- 140 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 25 kwietnia 2009 r., podtrzymane na rozprawie 25 września 2009 r.), k. 183- 189 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 7 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 8 grudnia 2009 r.). Zarzuty z pkt XIV, XXXVII, LXI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),A. K. (1))– k. 220-221 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)13 maja 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 9 lutego 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnieniaz postępowania przygotowawczego), k. 4.407- 4.408 (zeznania złożone na rozprawie przezP. S. (1)25 września 2009 r.), k. 8.259 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 16 lipca 2010 r.), k. 8680 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 2 września 2010 r.). Zarzut z pkt XV aktu oskarżenia (chodzio oskarżonegoK. K. (1))- k. 221-222 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 13 maja 2008 r., zeznania złożone przez niego na rozprawie 9 lutego 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 382 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 9 października 2008 r., które podtrzymał na rozprawie 8 lipca 2010 r.),k. 43- 48 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 23 czerwca 2008 r.– teczka osobowa nr 21, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.). Zarzuty z pkt XVII, XL aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1)iP. W. (1))- k. 131- 140 (wyjaśnieniaP. S. (1), podtrzymane na rozprawie 25 września 2009 r.), k. 6.394 (zeznaniaP. S. (1)złożone 10 lutego 2010 r., k. 49- 53 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 25 czerwca 2008 r.- teczka osobowa nr 21, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), k. 8.853- 8.872 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 14 września 2010 r.). Zarzuty z pkt XVIII, XLI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1)iP. W. (1))- k. 131- 140 (wyjaśnia złożone przezP. S. (1)25 kwietnia 2008 r., podtrzymane przez niego na rozprawie 25 września 2009 r.), k. 330- 339 (wyjaśnienia oskarżonegoŁ. N. (1)złożone 20 grudnia(...).- teczka(...)). Zarzuty z pkt XIX, XLII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonegoK. K. (1)iP. W. (1))– k. 193– 194 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)8 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 9 grudnia 2009 r.), k. 282 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 27 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 16 kwietnia 2010 r.) k. 5.523 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), k. 5.565- 5.566 (zeznaniaP. S. (1)złożone 9 grudnia 2009 r.), k. 14- 17 (wyjaśnieniP. M.złożone 14 lutego 2008 r.- teczka osobowa nr 22, podtrzymane na rozprawie 27 stycznia 2012 r.), 18- 20 (wyjaśnieniaP. M.złożone 15 lutego 2008 r.- teczka osobowa nr 22, podtrzymane na rozprawie 27 stycznia 2012 r.), k. 21 – 27 (wyjaśnieniP. M.złożone 22 lutego 2008 r.- teczka osobowa nr 22, podtrzymane na rozprawie 27 stycznia 2012 r.), k. 28- 37 (wyjaśnieniaP. M.złożone 21 marca 2008 r.- teczka osobowa nr 22, podtrzymane na rozprawie 27 stycznia 2012 r.), k. 49- 52 (wyjaśnieniaP. M.złożone 17 czerwca 2008 r.- teczka osobowa nr 22, podtrzymane na rozprawie 27 stycznia 2012 r.), k. 11.582- 11.599 zeznaniaP. M.złożone na rozprawie 27 stycznia 2012 r., kiedy również podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Zarzuty z pkt XX, CXI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1)iS. J.)– k. 131- 140 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)25 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 25 września 2009 r.), k. 5.514 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), k. 5.567- 5.569 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 9 grudnia 2009 r.). Zarzuty z pkt XXI, CVIII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1)iM. W. (1))- k. 155 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)30 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 12 listopada 2009 r.). Zarzuty z pkt XXII, CXIV aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1)iM. Ś. (1))- k. 195-196 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 8 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 9 grudnia 2009 r.), k. 282 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 27 maja 2008 r., podtrzymane 16 kwietnia 2010 r.), k. 5.519- 5.521, 5.560 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 8 i 9 grudnia 2009 r.), k. 8.028 (zeznania złożone na rozprawie 22 czerwca 2010 r.). Zarzutyz pkt XXIII, XLIII, CXV aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),M. Ś. (1))– k. 179 -180 (wyjaśnieniaP. S. (1). złożone 5 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), k. 4.218, 4.408, 5.519- 5.521, 5.560- 5.562, 8.020, 8.260, 8.684- 8.686 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawach: 10 i 25 września 2009 r., 8 i 9 grudnia 2009 r., 22 czerwca 2010 r., 16 lipca 2010 r., 2 września 2010 r.). Zarzuty z pkt XXIV, XLIV, LXIV, CXVI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),A. K. (1),M. Ś. (1))- k. 155- 161, 177- 182 (odpowiednio wyjaśnieniaP. S. (1)z 30 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 12 listopada 2009 r., wyjaśnienia złożone 5 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), k. 5.519-5.521 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), odnośnie oskarżonegoA. K. (1)rozmowy zarejestrowane w ramach czynności operacyjnych prowadzonych wobec niego pod kryptonimami(...),(...), prowadzone w oparciu o postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 lipca 2007 r.,(...). Zarzuty z pkt XXV, XLV, CXVII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),M. Ś. (1))- k. 155- 160, 177- 182 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 30 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 12 listopada 2009 r., wyjaśnienia złożone 5 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), k. 238 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 16 maja 2008 r., podtrzymane 10 lutego 2010 r.), k. 5.519- 5.521, 5.560- 5.562 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawie 8 i 9 grudnia 2009 r.). Zarzut z pkt XXVI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonegoK. K. (1))- k. 222-223 (wyjaśnianiaP. S. (1)złożone 13 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 10 lutego 2010 r.). Zarzuty z pkt XXVII, XLVI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1))– k. 311 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 3 czerwca 2008 r., podtrzymane na rozprawie 22 czerwca 2010 r.), k. 7.320- 7.321 (zeznaniaP. S. (1)złożone 10 maja 2010 r.) oraz k. 8.127-8.128 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 6 lipca 2010 r.). Zarzuty z pkt XXVIII, XLVII, LXXXIX, CXVIII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),B. J. (1),M. Ś. (1))– k. 180-181 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 5 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie8 grudnia 2009 r.), k. 222-223 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 13 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 10 lutego 2010 r.), k. 227-228 (wyjaśnianiaP. S. (1)złożone 14 maja 2008 r., podtrzymane 10 lutego 2010 r.), k. 312 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 3 czerwca 2008 r., podtrzymane na rozprawie 22 czerwca 2010 r.), k. 8683 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 2 września 2010 r.). Zarzuty z pkt XXXII, LI aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychP. W. (1)iA. K. (1))- k. 141- 147 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 28 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 10 listopada 2009 r.), nadtoW. S. (1)w swoich wyjaśnieniach złożonych 30 czerwca 2008 r. (k. 61-65, które potrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.), podał, że oskarżonyB. J. (1)zajmował się sprzedażą kokainy.
Zarzuty XXXIII, LXXIII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonychP. W. (1),D. I.)- k. 141- 147 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)28 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 10 listopada 2009 r.), k. 4.212 (zeznaniaP. S. (1)złożone 10 września 2009 r.), k. 4.408 (zeznaniaP. S. (1)złożone 25 września 2009 r.), k. 8.260 (zeznaniaP. S. (1)złożone 16 lipca 2010 r.), k. 8.684- 8.686 (zeznaniaP. S. (1)złożone 2 września 2010 r.), k. 22- 29 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 18 czerwca 2008 r.- teczka osobowa nr 21, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), k. 8.774- 8.789 zeznaniaW. S. (1)złożone 10 września 2010 r.), 8.853- 8.872 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 14 września 2010 r.), 8.921- 8.934 (zeznaniaW. S. (1)złożone 16 września 2010 r.). Zarzut z pkt XXXIV aktu oskarżenia (dotyczący oskarżonegoP. W. (1)), k. 141- 147 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 28 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 10 listopada 2009 r.), k. 22- 29 (wyjaśnieniaW. S. (1)złożone18 czerwca 2008 r.- teczka osobowa nr 21, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r), k. 6-11 (zeznaniaŁ. M. (1)– teczka nr 24, podtrzymane na rozprawie 28 stycznia 2011 r.). Zarzuty XXXVI, CV aktu oskarżenia (dotyczący oskarżonychP. W. (1),M. W. (1))- k. 131- 140 i 234- 241 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone25 kwietnia 2008 r i 16 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawach 25 września 2009 r. i 10 lutego 2010 r.), wyjaśnieniaP. M.z 22 lutego 2008 r. (k. 21- 27- teczka osobowa nr 22),M. B. (2)z 31 marca 2008 r. (k. 40- teczka osobowa nr 22),J. B.z 31 marca 2008 r. (k. 42-44- teczka osobowa nr 22), k. 4-8 (wyjaśnieniaP. M.złożone 29 października 2007 r.- teczka osobowa nr 22), k. 14- 17 (wyjaśnieniP. M.z 14 lutego 2008 r.- teczka osobowa nr 22), k. 21- 27 (wyjaśnieniP. M.z 22 lutego 2008 r.- teczka osobowa nr 22), k. 28- 37 (wyjaśnieniaP. M.z 21 marca 2008 r. – teczka osobowa nr 22), zeznaniaP. M.złożone na rozprawie 27 stycznia 2012 r., kiedy również podtrzymał wcześniej złożone wyjaśnienia (k. 11582- 11599), k. 387- 389 (protokół okazania z 4 lutego 2009 r.P. M.- teczka osobowa nr 14), k. 411- 413 ( protokół okazania z 13 marca 2009 r.P. M.- teczka osobowa nr 14). Zarzuty z pkt XLVIII, XCVI aktu oskarżenia (chodzio oskarżonychP. W. (1),M. B. (1))- k. 301, k. 328, k. 355-357 (wyjaśnieniaP. S. (1)złożone 29 maja 2008 r., 4 czerwca 2008 r., 10 lipca 2008 r., podtrzymane na rozprawach 10 maja 2010 r., 24 czerwca 2010 r., 6 lipca 2010 r.), k. 7.316-7.319, k. 7.321 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 maja 2010 r.),k. 8.130- 8.132 (zeznaniaP. S. (1)złożone 6 lipca 2010 r.), k. 8683 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 2 września 2010 r.) oraz zeznania świadków wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w częściach odnoszących się do przestępstwa rozboju kwalifikowanego, w tym wyjaśnienia i zeznaniaW. S. (1)
- k. 36- 41 (wyjaśnieniaW. S. (1)z 20 czerwca 2008 r., teczka osobowa nr 21, potwierdzone na rozprawie 20 października 2010 r.), który wskazał na udziałP. W. (1)i(...)w rozboju wP., k. 419- 420 wyjaśnieniaW. S. (1)(teczka osobowa nr 12, potrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.). Zarzutz pkt XC aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonegoB. J. (1))– k. 186 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 7 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 8 grudnia 2009 r.), k. 8.874- 8.789 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2010 r.), k. 8.853- 8.872 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 14 września 2010 r.), k. 5.559, 5.562, 5.563 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 9 grudnia 2009 r.), k. 8.026 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 22 czerwca 2010 r.). Zarzut z pkt XCIV aktu oskarżenia (dotyczącyM. S. (1))- wynik przeszukania, dokumenty odnoszące się do pozwolenia na broń palną dla tego oskarżonego. Zarzuty z pkt XCVII, XCVIII aktu oskarżenia (odnoszące się do oskarżonegoM. B. (1))- k. 153 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)29 kwietnia 2008 r., podtrzymane na rozprawie 12 listopada 2009 r.), k. 7.322, 8.152- 8.253 (zeznania złożone przezP. S. (1)na rozprawach 10 maja 2010 r. i 8 lipca 2010 r.). Zarzut z pkt CII aktu oskarżenia (chodzi o oskarżonegoP. B. (1))- k. 399 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 2 grudnia 2008 r., które podtrzymał 8 lipca 2010 r.), k. 410-413 (konfrontacjaP. S. (1)zT. M. (1)z 29 stycznia 2009 r.), k. 4.220 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2009 r.), k. 43- 48 wyjaśnieniW. S. (1)- złożone 23 czerwca 2008 r.- teczka osobowa na 21, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), k. 55- 60 (wyjaśnieniW. S. (1)złożone 26 czerwca 2008 r., podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), k. 8.774- 8.789 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2010 r.), 9.208- 9.224 (zeznaniaW. S. (1)złożone na rozprawie 20 października 2010 r.). Także nie można zapominać o wyjaśnieniachP. S. (1), w których odnosi się do materiału zdobytego w toku zarządzonych przez Sąd kontroli operacyjnych odnoszących się bezpośrednio do niego. Chodzi o kontrolę operacyjną pod kryptonimem(...)zarządzoną 9 maja 2007 r. W tych wyjaśnieniach złożonych 27 i 29 maja 2008 r. (k. 276-290, 297- 308), wskazuje na udział w zdarzeniach związanych z obrotem narkotykamiI. J. (1),M. J. (1),M. Ś. (1),M. N. (1),P. M.(...)),N. S. (1)(N,P.,D. P.,W.,D.),K. K. (1)(M.),P. W. (1)(P.,(...),D.,D.)M. O. (1)(B.),Ł. N. (1)((...),Z.),K. R. (1)(G.,R.,(...)),M. B. (1)(M.),S. J.,B. J. (1)(J.),O.. Nadto w nich opisał: przygotowania transportu, przygotowania pieniędzy na zakup narkotyków, ustalanie kursu euro, ich zakup w kantorze, pilnowanie granicy, ceny narkotyków i sadzonek, posługiwanie się pseudonimami, napad wP., rozliczenia za narkotyki, sposób mierzenia marihuany, ocenę jej jakości, transakcje, których przedmiotem była marihuana w lipca 2007 r., uprawę marihuany, usterki sprzętu użytego do jej uprawy, przerzuty narkotyków doK., słowny kamuflaż marihuany (zielona farba, jedno naczynie), kokainy (loko- koko, mała paczuszka), sprawdzanie trasy przerzutu (trasa czysta, most sprawdzony), określanie nazw miejscowości skrótami (np.B.-B.) oraz sadzonek marihuany (dzieci), nazewnictwo waluty (klocek e) i granicy (g). W swoich wyjaśnieniachP. S. (1)także odniósł się do materiału operacyjnego, który został uzyskany w toku kontroli operacyjnych ale prowadzonych w oparciu o postanowienia dotyczące innych osób. Chodzi o materiał operacyjny uzyskany w toku kontroli operacyjnych prowadzonych pod kryptonimami:(...)(postanowienie z 30 kwietnia 2007 r., dotyczyłoN. S. (1)),(...)(postanowienie z 17 października 2006 r., dotyczyłoK. K. (1)),(...)(postanowienie z 30 kwietnia 2007 r., dotyczyłoK. K. (1)),(...)(postanowienie z 28 kwietnia 2006 r., dotyczyłoN. S. (1)),(...)(postanowienie z 22 września 2006 r., dotyczyłoP. W. (1)). Czyni takP. S. (1)w czasie przesłuchań: 27 maja 2008 r. (k. 276- 290- teczka osobowa nr 28), 3 czerwca 2008 r. (k. 309-324- teczka osobowa nr 28),4 czerwca 2008 r. (k. 325- 336- teczka osobowa nr 28), 23 lipca 2008 r. (k. 363- 369- teczka osobowa nr 28). O tyle ten materiał jest cenny, że daje się wykorzystać, do oceny czy ustalenia faktyczne, poczynione przez Sąd I instancji, dotyczące zorganizowanej grupy przestępczej są prawidłowe. Informacje podane w tych wyjaśnieniach przezP. S. (1), potwierdzają słuszność tych ustaleń faktycznych, wskazujących na istnienie zorganizowanej grupy przestępczej zajmującej się zasadniczo obrotem narkotykami, kupowanymi z reguły poza naszym krajem.
Także nie można zgodzić się z zarzutami, w których wskazano, że uzasadnienie wyroku Sądu I instancji jest plagiatem w stosunku do aktu oskarżenia, co zostało zarzucone w apelacjach obrońców oskarżonychK. K. (1),M. W. (1),M. Ś. (1). Konstatacja powyższa jawi się jako niezasadna, oparta na subiektywnych odczuciach, odwołujących się do wybiórczego odniesienia się do treści obu dokumentów. Nadto trzeba zwrócić uwagę, że w przypadku potwierdzenia słuszności zarzutów, pierwotnie skonstruowanych w akcie oskarżenia, nie ma żadnych przeszkód formalnych aby dany sąd korzystał z pewnych sformułowań zaczerpniętych ze skargi inicjującej dane postępowanie sądowe, zwłaszcza w zakresie poczynionych i przedstawionych ustaleniach faktycznych. Taka metodyka nawet jest o tyle pożądana, że upraszcza sposób sporządzenia dokumentu sprawozdawczego z zakończonego procesu, zwłaszcza w bardzo dużych sprawach, a z taką mamy do czynienia, a więc zawiłą pod względem podmiotowym, przedmiotowym oraz prawnym. Zmiana lub uchylenie orzeczenia z uwagi na naruszenie przepisów postępowania może nastąpić nie przy każdej takiej obrazie, a jedynie wówczas, gdy obraza ta mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, przy czym nie wystarczy samo twierdzenie o wywarciu przez uchybienie wpływu na treść orzeczenia, ale należy wykazać, że związek taki może realnie istnieć. Zauważyć także należy, że uzasadnienie wyroku jest czynnością wtórną do rozpoznania sprawy, bowiem czynność tę wykonuje sąd już po zakończonym rozpoznaniu sprawy, a uzasadnienie stanowi wyłącznie dokument o charakterze sprawozdawczym, zawierającym przedstawienie w sposób uporządkowany wyników narady z dokładnym wskazaniem, co sąd uznał za udowodnione i jak ocenił dowody jeśli chodzi o podstawę faktyczną wyroku oraz wyjaśnieniem podstawy prawnej zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Z tego też względu,,,nawet stwierdzone niedomogi uzasadnienia, nie mogą stanowić postawy do przyjęcia, iż uchybienieart. 424 § 1 k.p.k.miało realny wpływ na treść wyroku i musi prowadzić do jego zmiany bądź uchylenia, chyba że istnieją między wyrokiem, a uzasadnieniem sprzeczności, bądź uzasadnienie zostało sporządzone z tak daleko idącym rażącym naruszeniem wymogu jego sporządzenia, że uniemożliwiona jest całkowicie kontrola rozumowania sądu, a zatem brak jest oceny dowodów i dokonania ustaleń faktycznych”(vide: wyrok SA w Katowicach z 17 września 2009 r., II AKa 232/09, LEX nr 553847). Przenosząc to na realia przedmiotowej sprawy, trzeba wskazać, że niedomogi uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia, że uchybienieart. 424 § 1 k.p.k.miało realny wpływ na treść wyroku i musi prowadzić do jego uchylenia, chyba że uzasadnienie zostało sporządzone z tak daleko idącym rażącym naruszeniem wymogów jego sporządzenia, że uniemożliwiona jest całkowicie kontrola rozumowania sądu - a zatem brak jest oceny dowodów i dokonanych ustaleń faktycznych. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z takimi mankamentami. Ustalenia faktyczne zostały przedstawione, znajdują one oparcie w dowodach zgromadzonych w sprawie i przeprowadzonych w toku procesu. Ocena tych dowodów została także przedstawiona, a rolą Sądu II instancji jest, w kontekście zarzutów oraz dowodów zebranych w sprawie, podjęcie przekonania, czy odbyło się tow sposób prawidłowy, zwłaszcza w odniesieniu do kryteriów zdefiniowanych wart. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,,Zwłaszcza należy z dużą ostrożnością podchodzić do tych zarzutów,w sytuacji kiedy autorzy apelacji prezentują własną ocenę dowodów, opartą na ich wybiórczej i jednostronnej analizie, polemizując z ustaleniami faktycznymi i oceną wiarygodności dowodów niekorzystnych z ich punktu widzenia”(por. wyrok SN z 15 kwietnia 2008 r., III KK 381/08, Lex Nr 512100; postanowienie SN z dn. 10 października 2007 r.,III KK 120/07, Lex Nr 322853; postanowienie SN z dn. 2 sierpnia 2006 r., II KK 238/05, Lex Nr 193046; postanowienie SN z dn. 11 lutego 2009 r., V KK 400/08, Lex Nr 495318; wyrok SN z dn. 5 października 2004 r., V KK 124/04, Lex Nr 126713). Uważna analiza aktu oskarżenia, jak i omawianego uzasadnienia wyroku, nie potwierdza słuszności tych zastrzeżeń. Gdy dokona się tej analizy w oparciu o całokształt obu w/w dokumentówi poprzez pryzmat materiału dowodowego, jaki stanowił kanwę ustaleń faktycznych, bez wątpliwości należy dojść do przekonania, że nie doszło do plagiatu. To, iż pewne sformułowania- zwłaszcza w zakresie ustaleń faktycznych- zawarte w obu porównywanych dokumentach korespondują ze sobą, nie świadczy o ich bezkrytycznym przepisaniu (czemu przeczy choćby rozmieszczenie odpowiednich treści uzasadnienia wyroku), ale wynikaz istoty opisywanych zdarzeń (określona kolejność, numery, nazwy, daty), a także precyzyjnego relacjonowania czynności sprawczych w ślad za opisem zawartym w relacjach osobowych, opiniach biegłych, czy w treści dokumentów. Dobitnym przykładem takiego samodzielnego stanowiska Sądu są ustalenia odnoszące się do przywozu 64 kg narkotyków przezI. J. (1)(k. 38 uzasadnienia), braku przedstawienia zarzutów obejmujących przemyt w kwietniu 2007 r. sadzonek konopii innych niż włókniste, czy też ich późniejszej uprawy, a także nieobjęcie zarzutem przewozu wskazanej próbki kokainy(k. 35 uzasadnienia). W przedmiotowej sprawie ustalenia faktyczne, ocena dowodów, przedstawienie procesu subsumpcji ujęte zostały na prawie 200 stronach uzasadnienia zaskarżonego wyroku. W tych częściach zostały zawarte istotne fragmenty precyzyjnie wskazujące na tok rozumowania Sądu I instancji, co prawda nie zawsze był on prawidłowy, ale to już inna płaszczyzna oceny tego dokumentu. Brak więc jakiegokolwiek uzasadnienia dla tezy, poprzez wykazywanie braku lub błędnych ustaleń faktycznych czy niedokonanie oceny dowodów uniemożliwiona została kontrola instancyjna wyroku. Konkludując,,,jeżeli uzasadnienie orzeczenia pozwala na kontrolę instancyjną, nawet utrudnioną, a nie uniemożliwia jej, to spełnia wymogiart. 424 k.p.k."(vide: wyrok Sądu Apelacyjnegow Katowicach z 25 października 2012 r., sygn. akt II AKa 403/12, Lex nr 1236440).Nie sposób zaprzeczyć, że kontrola instancyjna, przedmiotowego wyroku, nie należy do najłatwiejszych, przy czym na jej utrudnienie złożyło się szereg różnorodnych czynników: począwszy od skomplikowanej materii faktycznej i prawnej, poprzez wielowątkowość i dużą ilość koniecznych do przeanalizowania dowodów i poszlak, skończywszy na treści samego wyroku, jak i jego uzasadnieniu. Niemniej, uzasadnienie zawiera wymagane i niezbędne elementy. Przyznać trzeba, że w pewnych częściach są one zbyt ogólnikowe, zwłaszczaw odniesieniu do oceny relacji uzyskanych od osób, które obciążały oskarżonych lub w tych relacjach obciążających były konsekwentne, choć poszczególne przekazy, składane na różnych etapach całego postępowania, w dużych odstępach czasu, w pewnych szczegółach różniły się. W tak dużej sprawie jak przedmiotowa, sporządzenie uzasadnienia wyroku, może zawsze tworzyć wrażenie, że czegoś jeszcze zabrakło lub zbyt ogólnie ujęto określone zdarzenia, a relacje na ich temat mogły być bardziej szczegółowe, w efekcie oceny z nimi związane mogły zawierać dodatkowe argumenty, tworząc wrażenie wnikliwszych. Poziom oczekiwań może być uzależniony od stopnia lub charakteru zaangażowania danej osobyw sprawie. Nie zmienia to jednak wyrażonego wyżej stanowiska, albowiem "o trafności rozstrzygnięcia nie decyduje jego uzasadnienie, lecz materiał stanowiący podstawę orzeczenia" (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 4 października 2012 r., sygn. II AKa 64/12, Lex 1237950). Kontrola odwoławcza odnosi się przecież do zasadności orzeczenia Sądu I instancji, a nie jego uzasadnienia, w którym zaprezentowany został przebieg narady (rozumowania) sądu meriti, który doprowadził do wydania kontrolowanego wyroku. Również zmiana stanu prawnego w efekcie wejścia w życie 1 lipca 2015 r. ustawy z 27 września 2013 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r., poz. 1.247) niczego nie zmieniała w ujęciu powyższego zagadnienia albowiem zgodnie z art. 36 pkt 2 ustawy nowelizującej w sprawach, w których przed dniem wejścia w życie tej ustawy wniesiono akt oskarżenia (co miało miejsce 15 maja 2009 r.)art. 437§2 k.p.k.stosuje się w brzmieniu dotychczasowym do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, a więc nie przewidującego- odmiennie do aktualnie obowiązującegoart. 437§2 k.p.k.- uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, poza wypadkami wskazanymi wart. 439 § 1 k.p.k.,art. 454 k.p.k.lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości. Również wprowadzenie do procedury karnejart. 455a, w którym wskazano, że nie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart. 424 k.p.k.na mocy art. 5 pkt 34 ustawy z 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 396) nie mogło wpłynąć na powyższe zagadnienie. Także wejście w życie 15 kwietnia 2016 r. kolejnej ustawy z 11 marca 2016 r. o zmianie ustawy- Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 437), nowelizującej procedurę karną, nie wpłynęło na odmienne ujęcie tego zagadnienia albowiem ten akt prawny nie zajmuje się tą kwestią, nie reguluje tej materii odmiennie. Rzeczywiście, w sposób ogólny Sąd I instancji odniósł się do dowodów, zwłaszcza uzyskanych odP. S. (1), przeprowadzonych na różnych etapach całego postępowania. Przeprowadzenie dowodu w trybieart. 391 k.p.k.nie powoduje, samo przez się, że sąd opierał się na dowodzie o wątpliwej wartości - skoro polskiej procedurze karnej nieznany jest podział dowodów na pełnowartościowe, mniej wartościowe, czy niepełnowartościowe. Takiego jakościowego różnicowania dowodów zakazuje wprost zasada swobodnej oceny dowodów.
Odnosząc się do licznych zarzutów naruszenia prawa materialnego, połączonychz zarzutami błędów w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, zawartych choćby w apelacjach obrońców oskarżonychK. K. (1),P. W. (1),A. K. (1), trzeba wskazać, że ,,

    zarzut naruszenia prawa materialnego zawsze oparty musi być na akceptacji prawidłowo dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych i jest zarzutem, w którym kwestionuje się prawidłowość przeprowadzenia procesu subsumpcji lub wykładni stosowanego przepisu. Konieczne jest również powiązanie wskazanego uchybienia z wpływem na treść skarżonego wyroku” (vide: postanowienie SN z 21 marca 2017 r., III KK 74/17, Prok. i Pr.-wkł. 2017/4/10). Obraza prawa materialnego polega na jego wadliwym zastosowaniu w orzeczeniu, które oparte jest na trafnych i niekwestionowanych ustaleniach faktycznych. Nie można więc mówić o obrazie prawa materialnego w sytuacji, gdy wadliwość orzeczenia w tym zakresie jest wynikiem błędnych ustaleń faktycznych, przyjętych za jego podstawę lub naruszenia przepisów procesowych. Formułowanie zatem tego zarzutu z jednoczesnym kwestionowaniem przepisów postępowania w tym samym zakresie jest nieskuteczne (vide: postanowienie SN z 6 lutego 2017 r, V KK 404/16, Opubl: Legalis). Oczywiście połącznie w tych środkach odwoławczych obu zarzutów, w sposób merytorycznie niepoprawny, osłabia ich wymowę. W praktyce, wczytując się w treść większości apelacji, zarzuty te łączą się, niesłusznie,z zarzutami odnoszącymi się do oceny wyjaśnień, a później zeznań zwłaszczaP. S. (1), członka zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), które są immamentnie skorelowane z zarzutamio charakterze procesowym, a odnoszącymi się do przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów, wykroczeniu poza podstawy faktyczne wyrokowania, co w konsekwencji miało to, zdaniem apelujących, przełożenie na poczynienie przez Sąd I instancji błędnych ustaleń faktycznych. Zarzuty dotyczące oceny materiału dowodowego pochodzącego odP. S. (1)sprawdzają się do postulowania dokonania innej oceny relacji pochodzących od niego, doszukując się w tym naruszenia zwłaszczaart. 410 k.p.k.,art. 7 k.p.k.Takie zarzutu zawarte zostały we wszystkich analizowanych apelacjach. ,,

    Nie stanowi naruszeniaart. 410 k.p.k.dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób odmienny od subiektywnych oczekiwań stron procesowych”(vide: postanowienie SN z 21 marca 2017 r., KK 71/17, LEX nr 2255323). Już z wyjaśnień złożonych przezP. S. (1)w toku postępowania przygotowawczego, wynika udział oskarżonegoK. K. (1), jaki pozostałych członków tej zorganizowanej grupy przestępczej, w przestępczym procederze. Wykonywanie przez te osoby poszczególnych czynności, o czym relacjonujeP. S. (1), jednoznacznie wskazuje, że musiały one mieć pełną świadomość udziału w takiej grupie, której przedmiotem działalności był głównie obrót narkotykami, ich uprzednie pozyskiwanie, zorganizowanie kanałów przerzutowych, wraz z ich przewożeniem na teren Polski, następnie w miejsca docelowe na jej terenie, zorganizowanie ich dystrybucji, zasadniczo na poziomie hurtowego obrotu, poprzez dotarcie do dalszych dystrybutorów, finalnie uzyskanie (czerpanie) zysków z ich dystrybucji, następnie zaaranżowanie tych zysków w dalszą działalność o tożsamym modelu, wykorzystując utrwalone metody działania oraz podział ról, przy użyciu analogicznych lub jednorakich środków. Można odnieść wrażenie, że apelujący, kwestionując wiarygodność materiału pochodzącego odP. S. (1), modelowo chcieliby, żeby przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej odbywała się na poziomie sformalizowanym i zmaterializowanym, tak aby wręcz istniała dokumentacja potwierdzająca taki udział, przedmiot i cel jej działania,w efekcie określająca oraz definiująca metody lub środki niezbędne do realizacji wyznaczonych zamierzeń. Oczywiście, z reguły niejawny charakter działalności, takiej zorganizowanej grupy przestępczej, pozostającej poza oficjalnym obiegiem oraz jakąkolwiek kontrolą organów władzy publicznej, intencjonalnie wymusza dążenie do kamuflażu jej działalności, w konsekwencji realnie ogranicza możliwości i sposobności dotarcia do wiedzy na temat przedmiotu, wyznaczonych celów, jak i składu podmiotowego grupy,aby gwarantować jej trwałość i skuteczność działań oraz przede wszystkim bezkarność. Oczekiwanie uzyskania takich dowodów jest absurdalne i życiowo nieosiągalne oraz zmierza do bezpodstawnej dyskredytacji dowodów, którymi dysponuje sąd w toku procesu,a dającymi obiektywne podstawy do ujawnienia działalności i lokalizacji takiej grupy, personalizacji jej składu, zdefiniowania oraz ustalenia metod, ustalenia środków, którymi posługuje się grupa o takich znamionach, włącznie z eksploracją wyznaczonych celów. Specyfiką spraw, w których przedmiotem jest właśnie działalność zorganizowanych grup przestępczych, jest często ubogość materiału dowodowego, odnoszącego się do nich, co nie znaczy, że nie pozwala to na poczynienie miarodajnych ustaleń faktycznych, poprzedzonych postępowaniem dowodowym, przeprowadzonym zgodnie z kanonami procesowymi. ,,

    Odmówienie wiary niektórym wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonych(jak i świadków- przypis Sądu Apelacyjnego),

     a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny dowodów, które dotyczą określonych faktów, w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobaciei uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych, z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów i w związku z tym, nie może być uznana za przejaw złamania zasady obiektywizmu, o jakiej mowa wart. 4 k.p.k.”(vide: postanowienie- SN z 9 sierpnia 2017 r., II KK 206/17, LEX 2347774), nawet jeżeli dzieje się to w sposób nie do końca precyzyjny, ale wymuszony realiami danej sprawy. Odrzucenie przez sąd jednych dowodów, przy jednoczesnym uwzględnieniu innych dowodów stanowi uprawnienie sądu dokonującego ustaleń faktycznych z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów i nie może być uznane za przejaw złamania zasady obiektywizmu. Również odmówienie wiary zeznaniom określonych świadków, czy też wyjaśnieniom oskarżonych, podobnie jak podzielenie stanowiska określonych biegłych, nie może być utożsamiane z pominięciem okoliczności, których te dowody dotyczą i nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu. Skoro Sąd I instancji, poczynił ustalenia faktyczne określonej treści, w zakresie czynów, których przypisanie poszczególnym oskarżonym okazało się zasadne, po rozpoznaniu apelacji ich obrońców, prowadzi to do wniosku, że Sąd I instancji słusznie dał wiarę relacjomP. S. (1), które determinowały właśnie takie a nie inne ustalenia faktyczne, co następnie przekonywująco wykazał. Tym samym Sąd I instancji nie dał wiary tym fragmentom jego relacji, które przedstawiały szczegóły przebiegu poszczególnych zdarzeń nieco odmiennie. Znamienne jest, że w tych relacjachP. S. (1), co do zasady, nie popadał w wersje, które absolutnie wykluczały się. W takiej sytuacji, z jednej strony mielibyśmy materiał obciążający daną osobę, a z drugiej strony mielibyśmy materiał odmienny. Odwołując się do realiów sprawy, wspólnym mianownikiem supozycji przedstawionych przez wspomnianą osobę jest to, że osoby, o których mówi, które występują w przedmiotowej sprawie w charakterze oskarżonych, ukazane są jako osoby, które brały udział w szeroko pojętym obrocie narkotykami, co prawda udział poszczególnych uczestników tego obrotu był zrelatywizowany pod względem intensywności, charakteru podejmowanych działań, rozłożenia w czasie, co właśnie przedstawiaP. S. (1). Te informacje, z jednej strony, są w tym zakresie jasne i konsekwentne, a z drugiej strony są punktowo uwiarygadniane innymi licznymi dowodami, co ma przełożenie na przesądzenie wiarygodności tego ,,skruszonego” przestępcy. Prawidłowo Sąd I instancji wykazał przesłanki determinujące ocenę zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odnoszącą się to tego materiału dowodowego. Odmienne oceny, podnoszone przez apelujących, są gołosłownei zmierzają do niezasadnego forsowania wniosków mających stać w opozycji do treści relacji przekazanych przez kolaborującego ,,skruszonego gangstera”. Co do kwestii funkcjonowania zorganizowanej grupy przestępczej oraz kwestii mocy dowodowej jednostkowego dowodu, należy wskazać, że ,,

    nie istnieje żadna reguła dowodowa, która uzasadniałaby pogląd, że zeznania jedynego świadka (wyjaśnienia jednego z oskarżonych) są niewystarczającą podstawą skazania i to bez względu na to, jaką świadek (oskarżony) zajmuje funkcję, pozycję w życiu społecznym bądź czy korzysta z jakichś szczególnych uprawnień procesowych (jak świadek koronny, tzw. mały świadek koronny czy świadek incognito). Tego rodzaju "jedyny" dowód nie może stać w sprzeczności z innymi dowodami, które nie mają wprawdzie decydującego znaczenia dla kwestii odpowiedzialności karnej, stanowią jednak podstawę do dokonania lub weryfikacji ustaleń faktycznych odnoszących się do określonych fragmentów zdarzenia(vide: wyrok SA we Wrocławiu z 20 października 2015 r., II AKa 250/15, LEX nr 1950398). Przenosząc to orzeczenie na grunt przedmiotowej sprawy, nawet ewentualna ubogość materiału dowodowego, nie wyklucza poczynienia określonych ustaleń faktycznych. Jeszcze raz godne i konieczne jest podkreślenia, że to postawaP. S. (1)przyczyniła się oraz finalnie pozwoliła pociągnąć do odpowiedzialności karnej wiele osób i to za różnorodne przestępstwa. To ,,rozszczelnienie przestępczej solidarności”, jest nie tylko dopuszczalnym narzędziem do uzyskania materiału dowodowego, pozwalającego na poczynienie określonych ustaleń faktycznych, ale także jest wręcz pożądanym środkiem do realizacji ochrony dobra wymiaru sprawiedliwości, zmierzającej do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej osób, którym, jak wykazał proces, w wielu wypadkach słusznie postawiono określone zarzutu. Wymaga podkreślenia,że analiza całości zdarzeń (przestępstw) przypisanych poszczególnym oskarżonym, wynikających z obciążającego materiału dowodowego, kreuje pełny obraz sposobu działania zorganizowanej grupy przestępczej, skład personalny, rolę i zadania wykonywane przez poszczególnych jej członków, co było determinowane przez wyznaczone cele oraz metodyi środki ich realizacji.
Trzeba odnieść się do supozycji zawartych w części apelacji (chodzi o apelacje obrońców oskarżonych:M. B. (1),Ł. N. (1)), w której wskazano,żeP. S. (1)miał interes aby wbrew obiektywnym faktom obciążyć inne osobyz uwagi na podjęcie przez niego współpracy z organami ścigania, później wymiarem sprawiedliwości, a oczekiwana swoista ,,nagroda”, wynikającą zart. 60§3 k.k., w postaci mniej dotkliwej represji karnej, była impulsem do zajęcia takiego a nie innego stanowiska, niekorzystnego dla oskarżonych, których przecież obciążył w swoich relacjach. Trudno przyjąć, że w/w osoba miała naturalny interes w tym aby- wbrew faktom- bezpodstawnie pomawiać oskarżonych o udział w zarzucanych im przestępstwach. Na czym miałby polegać ów interes tej osoby, skoro w swoich relacjach nie wykluczył swojego udziału w zarzucanych przestępstwach. Wręcz, wskazał na swójde factorozbudowany udział, który był nad wyraz wszechstronny, intensywny oraz stosunkowo długotrwały. Jak sięgnie się do relacjiP. S. (1), to wyłania się obraz jego działalności, która nie miała charakteru przypadkowego, marginalnego i okazjonalnego. Obiektywnie, ma się wrażenie, że udział jego był o tyle istotny, że bez niego oskarżeni mieliby, co najmniej, realne kłopoty, być może do pokonania, ale rozciągające w czasie, sposobności przeprowadzenia podjętych przestępczych działań, w rezultacie wysoce ograniczałoby to możliwości czerpania zyskówz uczestniczenia w szeroko pojętym obrocie narkotykami. Postawa przyjęta przezP. S. (1), w toku całego postępowania karnego, nastawiona na daleko posuniętą współpracę z organami ścigania rzeczywiście w jego intencji zmierzała do osiągnięcia partykularnego celu w postaci ograniczenia potencjalnej represji karnej, co jednak nie znaczy, że automatycznie miał on interes w obciążaniu innych osób i to wbrew faktom. Takie założenie jest bezpodstawne, wysoce abstrakcyjne i pozwalające niezasadnie z góry przyjąć, że osoby współpracujące z organami ścigania (następnie z wymiarem sprawiedliwości) mogą obciążyć każdą osobę, z którą zetknęła się na swojej linii życiowej i to na różnych płaszczyznach ludzkiego funkcjonowania. Nie można zapominać, żeP. S. (1)decydując się na współpracę z organami ścigania, miał pełną świadomość ryzyka, albowiem naraża się na zemstę dawnych kompanów. Decyzja o podjęciu współpracy z organami ścigania nie jest łatwa. Obawy oskarżonegoŁ. N. (1)jednoznacznie wskazują, że zemsta świata przestępczego nie jest pojęciem abstrakcyjnym. Z jednej strony, gdybyP. S. (1)kłamał, narażałby się na brak taryfy ulgowej we własnej sprawie,a z drugiej strony, i tak nie miałby szans na odbudowanie dawnych więzi z członkami zorganizowanej grupy przestępczej, którą zadenuncjował. Dowód z pomówienia może być dowodem winy o ile jest logiczny, stanowczy, konsekwentny, zgodny z logiką wypadków, nie jest wyrazem osobistego zainteresowania pomawiającego, wyrażającym sięw przerzucaniu winy na inną osobę czy umniejszaniu swojego stopnia zawinienia. Bez cienia wątpliwości wyjaśnienia, później zeznania wspomnianego mężczyzny, posiadają te cechy albowiem są one konsekwentne, logiczne, jasne, znajdują potwierdzenie w innym zebranym materiale dowodowym, choćby relacjachP. M.iW. S. (1),Ł. N. (1)(oczywiście we fragmentach wiarygodnych dla Sądu I instancji), którzyw części przyznali się do udziału w obrocie narkotykami i potwierdzili znacząco część informacji pochodzących od ,,skruszonego przestępcy”. Jak już wspomniano,P. S. (1)nie umniejsza swojej działalności oraz nie przerzuca jej na inne osoby. Relacjonując zdarzenia, nie koloryzuje zdarzeń, przedstawia je w sposób jasny i logiczny, skoro nie rozciąga w czasie przestępczej działalności pozostałych oskarżonych i nie intensyfikuje jej jakościowo i ilościowo, a mógł tak uczynić skoro jego przekaz często jest jedyną relacją na temat zaszłości, których w inny sposób czasami nie dało się do końca weryfikować dodatkowymi dowodami. Nadto konieczne i godne odnotowania, uznając tę konstatację jako kluczową dla przyjęcia istnienia przesłanek przesądzających wiarygodność osobowego materiału dowodowego obciążającego oskarżonych, jest zbieżność przekazów, zwłaszczaP. S. (1)z obiektywnymi faktami w postaci: informacji o pobycie oskarżonegoK. K. (1)w lecznicy(...)związanej z napadem na niego, zeznań świadków potwierdzających fakt włamania do wynajmowanego mieszkania wS., znalezienia zbiornika na paliwo na posesjiZ. M.wS., przerobienia go na skrytkę do przewozu narkotyków, które ujawniono w nim w postaci śladowych ilości suszu konopi indyjskich, kopii grypsów przesłanych i przeznaczonych dla oskarżonegoP. W. (1), co potwierdził w swoich zeznaniach świadekT. S.(k. 14- 17- teczka osobowa nr 21 oraz kopie tych grypsów- k. 18-19- teczka osobowa nr 21), cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi oskarżonemuK. K. (1). Intensywność kontaktów telefonicznych, wynikająca z zarejestrowanych rozmów prowadzonych przezP. S. (1), potwierdza co wyjaśniał świadek odnośnie pozostawania w nieustannym kontakcie z kurierami i przekazywania sobie na bieżąco informacji o postępach kuriera w trasie (vide np.: wyjaśnieniaP. S. (1)k. 330-332 t.o. 28). Udział mężczyzny ops. (...)[chodzi o oskarżonegoŁ. N. (1)] w przestępczej działalności opisał świadekŁ. W. (1)w swoich wyjaśnieniach, co uwiarygadnia relacjeP. S. (1). O przestępczej działalnościŁ. P.i jego współpracy z oskarżonymK. K. (1)ps. (...)świadczą rozmowy zarejestrowane w ramach(...)kryptonim(...)z: 13 stycznia 2007 r. godz. 8:35 (k. 5v), 8:56 (k. 5v-6), 14 stycznia 2007 r. godz. 14:53 (k. 13v-14), 17:21 (k. 14v-15v), 17:55 (k. 16-17), 21:31 (k. 18), 15 stycznia 2007 r. godz. 16:45 (k. 26v), 22:41 (k. 33v-34). ŚwiadekT. M. (2)potwierdził fakt wynajmowania mieszkania przyul. (...)wP.przezM. G.– konkubinę oskarżonegoS. J.. Tym samym zeznania tego świadka współgrają z twierdzeniamiP. S. (1)z wizji lokalnej, podczas której wskazał on okna mieszkania zajmowanego przez oskarżonego. O transakcji, do jakiej dojść miało 24 lipca 2007 r. z oskarżonymA. K. (1)weW., świadczą rozmowy zarejestrowane: w ramach(...)kryptonim(...)(kontrola operacyjna prowadzona wobec oskarżonegoA. K. (1)) z: 20 lipca 2007 r. godz. 19:01 (k. 69), 23 lipca 2007 r. godz. 16:26 (k. 71-72), 17:39 (k. 72-75), 19:46 (k. 75), 20:32 (k. 76), 24 lipca 2007 r. godz. 11:14 (k. 77-78), 11:22 (k. 79), 16:28 (k. 79-80), 17:13 (k. 80-81), co potwierdza relacjeP. S. (1).
ZeznaniaM. B. (4), których wiarygodność kwestionuje obrońca oskarżonegoM. B. (1), które zostały prawidłowo ocenione przez sąd I instancji, nie decydowały same w sobie o ustaleniach faktycznych niekorzystnych dla oskarżonych, w tym dla w/w oskarżonego. Zeznania tego świadka były jednym z wielu elementów, które potwierdzały relacjeP. S. (1). Bez supozycji uzyskanych od tego świadka, Sąd I instancji nie miał przesłanek do dokonania innej oceny materiału dowodowego pochodzącego doP. S. (1).
Także wyjaśnienia i zeznaniaP. S. (1)znajdują potwierdzeniew stosunkowo rozbudowanym innym materiale osobowym. Do tych dowodów należy zaliczyć liczne i dosyć obszerne wyjaśnieniaW. S. (1)oraz jego zeznania złożone w toku procesu. W czasie przesłuchania 18 czerwca 2008 r. (k. 22- 29- teczka osobowa nr 21, podtrzymane w toku rozprawy 20 października 2010 r., k. 9213- 9222) wskazał na intensywne związki z obrotem narkotykami:P. S. (1), oskarżonegoP. W. (1)ps.(...),(...)ps.(...),M. B. (1)ps.(...),K. K. (1),P. M.ps,(...),P. W. (1),M. Ś. (1)ps.(...),P. B. (1),Ł. M. (1),M. N. (1),(...)ze(...)[chodzi o oskarżonegoA. K. (1)],(...)[chodzi o oskarżonegoK. R. (1)],D. I.ps.(...). Ujawnił rolę tych osób w procederze, wskazał na użyte środki w postaci samochodów przystosowanych do ukrycie narkotyków, zdefiniował przedmiot działalności, metody realizacji celów, opisał zwerbowanieŁ. M. (1), udział w nieudanym przemycie narkotyków z Holandii. Kolejne przesłuchanie miało miejsce 19 czerwca 2008 r. (k. 30- 35- teczka osobowa nr 21, podtrzymane na rozpowie 20 października 2010 r.), w których wskazał na rolę(...)w grupie, opisał zwerbowanieŁ. M. (1), opisał próby przemytu narkotyków i obserwacje granicy przezP. W. (1)w czasie przemytów przez nią narkotyków, zrelacjonował organizowanie przemytów marihuany z Holandii wraz z(...)ze(...)(kolegą(...)) w 2003 r., używając jego samochodu, która finalnie była dlaI.”- [oskarżonegoD. I.]. Kolejne przesłuchanie miało miejsce 20 czerwca 2008 r. (k. 36- 42- teczka osobowa nr 14, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), w którym opisał okoliczności rozbojuwP., udziału w nimP. S. (1),P. W. (1)i(...)tj.M. B. (1). Kolejne przesłuchanie miało miejsce 23 czerwca 2008 r. (k. 43- 48, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), w których podał okoliczności odbytej przepustki w październiku 2006 r., kiedyP. S. (1)pojechał z nim na teren GS-ów wP., opisał ukrycie 20 kg marihuany w specjalnym schowku wF. (...), którąS.razem z(...)tj.K. K. (1)zawoził na(...), wskazując,że przemyty narkotyków są wykonywane na zlecenieN. S. (1)ps. (...). Podał, żeK.był napadnięty połamano mu żebra, zabrano marihuanę, a odbiorcą marihuany jest(...)[chodzi o oskarżonegoŁ. N. (1)],S.mógł uderzyćR. R. (1)za brak efektów w sprzedaży marihuany, widział ważenie marihuany przezS.z przeznaczeniem dlaR.iM. N. (1), podał okoliczności przekazania narkotykówP. B. (1)oraz przekazania próbki kokainy. Następne wyjaśnienia złożył 25 czerwca 2008 r. (k. 49- 54- teczka osobowa nr 14, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.), w których podał, okoliczności zwerbowania go przezP. S. (1)do przemytów marihuany z Holandii, w czym uczestniczyłM. Ś. (1), opisał przemyt narkotyków w styczniu 2007 r. z tego kraju z udziałemK. K. (1),P. S. (1), ujawnił pozyskiwanie pieniędzy w kantorze wP., wskazał na przechowywanie uO.przemyconych narkotykach wF. (...)użytym do ich przemytu. Wspomniał o nabywaniu marihuany przez(...)[oskarżonyM. T. (1)],(...)[oskarżonyŁ. N. (1)], rozprowadzeniu narkotyków przezS.[Ś.], wykorzystywaniu osobnych telefonów tylko w czasie przemytów, przybieraniu imion w toku komunikowania się w czasie ich realizacji. Kolejne przesłuchanie miało miejsce 26 czerwca 2008 r. (k. 55- 60- teczka osobowa nr 14, podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r. ), w których podał,że w połowie marca 2007 r. uczestniczył w przewozie i przekazaniu marihuany wT., które przekazali(...)[oskarżonyŁ. N. (1)] i [P.](...), którzy pilotowali go toT.i byli obecni przy przekazywaniu narkotyków, otrzymując od odbiorców pieniądze. Mówił o namawianiu go przezP. S. (1)do założenia uprawy 300 krzewów konopi, o kontroliF. (...)na granicy, w której były przewożone sadzonki, ujawnił zakamuflowane nazwy narkotyków- ,,koks”- kokaina oraz ,,trawa”- marihuana. Przybliżył okolicznościach werbowania przezP. S. (1)M. Ś. (1)ps. (...), który zgodził się na udział w przemycie. Kolejne przesłuchanie miało miejsce 30 czerwca 2008 r. (k. 61- 65- teczka osobowa nr 14, które podtrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.), w których podał, żeP. S. (1)nagabywał go,że ma po nim przejąć funkcję kuriera narkotyków z Holandii w przypadku pozbawienia wolności. Przekazał okoliczności zwerbowaniaP. M., ujawnił, że zapowiedźS.o wycofaniu się z przemytów nie będzie możliwa albowiem nie zgodzi się na toN. S. (1), który naśle na niego(...)[oskarżonyK. R. (1)], przy czymK. K. (1)wspominał, że ,,R.’ kilka razy go pobił. Wyjaśniał dalejo współpracyK.z(...)[oskarżonyB. J. (1)], o jeździe po 5-7 kg marihuanyK.i(...)[oskarżonyŁ. N. (1)] do Holandii.Te hasłowo przytoczone wyjaśnieniaW. S. (1)podtrzymał w czasie przesłuchania przed prokuratorem 1 lipca 2008 r. (k. 66- 69- teczka osobowa nr 14, które podtrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.). W czasie przesłuchania 2 lipca 2008 r. (k. 70- 73- teczka osobowa nr 14, które podtrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.) przybliżył specyficzny i zakamuflowany język, którym posługiwali się członkowie grupy, w czasie obrotu narkotykami.W. S. (1)potrzymał te wcześniej złożone wyjaśnienia w toku przesłuchania w charakterze podejrzanego 28 sierpnia 2008 r. (k. 116- 119- teczka osobowa nr 21, które podtrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.). Podczas przesłuchania 25 września 2008 r. (k. 125- 127- teczka osobowa nr 21, które podtrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.) rozpoznałM. K. (2)jako(...), uczestnika napadu wP.. Potrzymał wcześniejsze wyjaśnienia 6 listopada 2008 r. i 4 grudnia 2008 r., (k. 130- 132, 133- 135, 136- 138- teczka osobowa nr 21). Ważne jest również to,żeW. S. (1)w swoich wyjaśnieniach z 26 czerwca 2008 r. podał, że grupa używałaradia (...)jako środka łączności oraz do podsłuchiwania rozmów przekazów policyjnych prowadzonych tą drogą, co potwierdza wysoki stopień zorganizowania tej grupy (k. 55-60- teczka osobowa nr 21). RelacjaW. S. (1)w znaczących akcentach potwierdzaŁ. M. (1)w toku przesłuchania 27 października 2008 r. (k. 6-11- teczka osobowa nr 24), skoro relacjonuje wyjazd po narkotyki do Holandii, przy użyciu(...)przystosowanego do ich przemytu, wskazuje na kluczową rolę niejakiegoP.. Co prawda, nie mówi o oskarżonych, ale o mechanizmach przemytu narkotyków, co relacjonuje właśnieW. S. (1).
Cenne są także wyjaśnieniaP. M.złożone w toku postępowania przygotowawczego, w kontekście uwiarygodnienia obszernych i bogatych relacjiP. S. (1)orazW. S. (1). W czasie przesłuchania 14 lutego 2008 r. (k. 14- 17- teczka osobowa nr 22) przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, a w jej skład wchodziliN. S. (1)ps.(...)orazps. (...),K. K. (1)ps. (...),P. W. (1)ps. (...)iP.,P. S. (1)ps. (...)iP..P. W. (1)w 2006 r. zaproponował mu udział w uprawie marihuanywU., w której następnie uczestniczyli teżK. K. (1), który działał dlaN. S. (1), która została zlikwidowana przez policję.P. W. (1)zaproponował mu wyjazdy na granice z Niemcami w celu sprawdzenia czy nie ma tam wzmożonej kontroli granicznej, kilka razy na granicę jeździł sam, służyły one ochronie przemytów narkotyków z Holandii, na granice w tym celu jeździł kilka razy na zlecenieP. S. (1)iP. W. (1), zwerbował do jazd do HolandiiM. J. (1), przemycane narkotyki były chowane w skrytce za fotelem pasażera. W czasie pobytu w 2007 r. w Holandii kontaktował się zW.na temat zakupu marihuany, a ten konsultował się w tym temacie zK. K. (1). Wyjazdy na granice, w celu jej obserwacji,w toku przemytu narkotyków przez nią, potwierdził w czasie przesłuchania 15 lutego 2008 r. (k. 18-20- teczka nr 22). W toku przesłuchania 22 lutego 2008 r. (k. 21- 27- teczka nr 22) podał, że jego działalność w zorganizowanej grupie przestępczej rozpoczęła się z uprawą marihuany wU.uB., w której uczestniczył mężczyzna około czterdziestoletni z Holandii, który mówił po polsku. Jeździł na granicę zW.lubS., jak i sam, łącznie około 10 razy, które miały miejsce od końca 2006 r. do zatrzymaniaS.. Pod koniec przesłuchania wycofał się z przekazanych informacji. Z kolei, informacje o uprawie marihuany, jazdach na granicę w celu jej obserwacji w czasie dokonywanych przemytów narkotyków, potwierdził w toku przesłuchania 21 marca 2008 r. (k. 28- 37- teczka osobowa nr 22). Nadto wtedy podał, że sam zwerbowałM. J. (1)do przemytu narkotyków i wtedy sam obserwował granicę, wycofał się z odwołania wyjaśnień z poprzedniego przesłuchania. Udział w przemytach narkotyków potwierdziłw czasie przesłuchania 17 czerwca 2008 r. (k. 49- 52- teczka osobowa nr 22). Jak wynikaz powyższych informacji relacje przekazane przezP. S. (1)orazW. S. (1)nie tylko wzajemnie uzupełniają się, ale znajdują potwierdzenie w wyjaśnianiachP. M.. Trudno przyjąć, że te trzy osoby zdołały się umówić co do przekazywanych treści i to w taki sposób aby były zbieżne i uwiarygadniały się wzajemnie. Te osoby na etapie postępowania przygotowawczego nie miały takich możliwości, a z kolei w toku procesu, wyraźnie widać dużą niechęć (delikatnie to określając) doP. S. (1), który jest ewidentnie postrzegany przez wielu oskarżonych jako zdrajca, który ,,złamał im życie”. Tylko nie wiadomo dlaczegoP. S. (1), postanowił ,,złamać życie” swoimi supozycjami właśnie takim a nie innym osobom, skoro w tym zakresie nie miał żadnego obiektywnego motywu. W tak wytworzonej aurze wokółP. S. (1), nikt nie zdecydowałby się na wchodzenie z nim w jakiekolwiek relacje, a co dopiero relacje, których efekt jest niekorzystny dla oskarżonych, tym samym narażając się na jawny i wrogi ostracyzm tego środowiska.
Niezasadny merytorycznie okazał się zarzut, zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoK. K. (1), w którym wskazano, że w toku procesu nie odczytano wyjaśnień tego oskarżonego, który złożył w toku postępowania przygotowawczego. Apelujący nie wykazał, poza gołosłowną deklaracją, w jaki sposób brak odczytania protokołówz przesłuchania tego oskarżonego w czasie fazy poprzedzającej proces, miało znaczenie na treść zaskarżonego, wyroku, co jest niezbędnym warunkiem, aby zarzut naruszenia przepisów postępowania mógł być skuteczny w postępowaniu odwoławczym. W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyK. K. (1)był wielokrotnie przesłuchiwany. Te przesłuchania miały miejsce w datach: 26 lipca 2007 r. (k. 899-902, 907-910), 27 lipca 2007 r. (k. 912-914), 29 października 2007 r. (k. 1.011- 1.013),30 października 2007 r. (k. 1.019- 1.020), 31 stycznia 2008 r. (k. 1.250- 1.251), 18 lutego 2008 r. (k. 1.259- 1.260, 6 marca 2008 (k. 1.409- 1.412), 2 kwietnia 2008 r. (k. 1.432- 1.434), 17 czerwca 2008 r. (k. 1.459- 1.461), 8 lipca 2008 r. (k. 1.538- 1.539), 14 listopada 2008 r. (k. 1.592- 1.594), 16 marca 2009 r. (k. 1.665- 1.667). Stosowne protokoły z tych czynności są zawarte w teczce osobowej nr 2 . Nadto był on przesłuchany 5 lutego 2008 r. (k. 507-509- teczka:O.). NatomiastK. K. (1)w toku procesu był przesłuchany na rozprawie 7 sierpnia 2009 r. (k. 3.817- 3.835). W toku tych czynnościK. K. (1)konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i korzystającz przysługującego mu prawa, nieugięcie odmawiał składania wyjaśnień. W tak rozwiniętej sytuacji procesowej, z uwzględnianiem stanowiska zajętego przez tego oskarżonego, trzeba zadać pytanie, czemu miał służyć ten zarzut, który w praktyce, nie ma żadnej merytorycznej wartości. Skoro ten oskarżony nie składał wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym, nie zaszła jakakolwiek przesłanka zawarta wart. 389§1 k.p.k., wskazująca na konieczność odczytanie protokołów przesłuchań z postępowania przygotowawczego, w których składał wyjaśnienia. W realiach sprawy przecież ów oskarżony takich wyjaśnień nie złożył. Zarzut ten po prostu jest elementem taktyki, która w praktyce sprowadza się do mnożenia wątpliwości różnego charakteru, w celu kreowania fałszywego i nad wyraz subiektywnego oraz negatywnego obrazu postępowania sądowego przed organem I instancji.
Niezasadny okazał się zarzut, zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoM. W. (1), w którym wskazano, że w toku procesu nie odczytano wyjaśnień tego oskarżonego, który złożył w toku postępowania przygotowawczego. Apelujący również w tym wypadku nie wykazał, poza gołosłowną deklaracją, w jaki sposób brak odczytania protokołów z przesłuchań tego oskarżonego przeprowadzonych w fazie poprzedzającej proces, miało znaczenie na treść zaskarżonego, wyroku, co jest niezbędnym warunkiem, aby zarzut naruszenia przepisów postępowania mógł być skuteczny w postępowaniu odwoławczym. W toku postępowania przygotowawczego oskarżonyM. W. (1)był czterokrotnie przesłuchiwany. Te przesłuchania miały miejsce w datach: 10 czerwca 2008 r. (k. 43-45- teczka osobowa nr 14), 11 czerwca 2008 r. (k. 49- 51- teczka osobowa nr 14), 7 lipca 2008 r. (k. 100-101- teczka osobowa nr 14), 18 marca 2009 r. (k. 425- 427- teczka osobowa nr 14). Stosowne protokoły z tych czynności są zawarte w teczce osobowej nr 14. NatomiastM. W. (1)w toku procesu był przesłuchany 7 sierpnia 2009 r. (k. 3.817- 3.835). W czasie czynności, przeprowadzonych w fazie postępowania przygotowawczegoM. W. (1)konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu przestępstw i korzystając z przysługującego mu prawa, odmawiał składania wyjaśnień.W zaistniałej sytuacji procesowej, z uwzględnianiem stanowiska zajętego przez tego oskarżonego, skoro ten oskarżony nie składał wyjaśnień w postępowaniu przygotowawczym, nie zaszła jakakolwiek przesłanka zawarta wart. 389§1 k.p.k., wskazująca na potrzebę odczytanie protokołów przesłuchań z postępowania przygotowawczego, w których składał wyjaśnienia. W realiach sprawy ów oskarżony takich wyjaśnień nie złożył. Jak widać, jest to kolejny zarzut będący elementem taktyki procesowej, która w praktyce sprowadza się do mnożenia wątpliwości różnego charakteru, w celu kreowania fałszywego i nad wyraz negatywnego obrazu postępowania sądowego przed organem I instancji, co jest wyrazem nielojalności, a wręcz nadużywaniem uprawnień procesowych, ze strony profesjonalnych podmiotów, stawiających tak jaskrawie niezasadne zarzuty.
Nie jest zasady zarzut naruszeniaart. 34§3 k.p.k.w zw. zart. 193 k.p.k., polegający na wyłączeniu do odrębnego postępowania sprawy oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), zawarty w apelacjach oskarżonychM. B. (1),M. W. (1),S. J.. Decyzja procesowa, z 6 marca 2017 r. (k. 16.001), o wyłączaniu sprawy tego oskarżonego do odrębnego postępowania, była wynikiem uzyskania w stosunku do tego oskarżonego opinii z 11 lutego 2017 r., sporządzonej przez dwóch biegłych psychiatrów, którzy na polecenie Sądu I instancji, po przeprowadzeniu stosownych badań oskarżonego, wydali ekspertyzę, w której we wnioskach wskazali, że: ,,z uwagi na zaburzenia depresyjne nawracające, stan zdrowia psychicznego badanego nie pozwala na jego udział w procesie przez okres 6 miesięcy” (k. 15.980- 15.983), który z reszta trwa do chwili obecnej, co zostało potwierdzone kolejnymi opiniami wydanymi przez biegłych tej specjalności. Z pewnością wyłączenie sprawy tego oskarżonego, do odrębnego postępowania, zubaża przedmiotowy proces, ale tylko i wyłącznie, dlatego, że mimo szerokiego wszechstronnego, relatywnie najbogatszego materiału dowodowego zgromadzonego w stosunku do tego oskarżonego, nie może jeszcze dojść do wyroku, który za pewne, przy tożsamej ocenie, jaką zaprezentował Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, byłyby wyrokiem skazującym i to na wieloletnią karę pozbawienia wolności. Postulowanie wspólnego rozpoznania sprawy, a więc łącznie ze sprawą oskarżonegoN. S. (1), jest stanowiskiem intencjonalnym, zmierzającym do przedłużenia, i tak już długiego postępowania sądowego, do czego nie można już było dopuścić, w przeciwnym wypadku naruszone byłoby dobro wymiaru sprawiedliwości. Nadto, pozostali oskarżeni nie mogli już dłużej funkcjonować w niepewności wynikającej z braku zakończenia ich sprawy. Wydanie wyroku przez Sąd I instancji, a następnie wydanie wyroku przez Sąd II instancji, zamyka ten niepewny etap ich życia. Przed nimi już ,,tylko” konieczność odbycia reszty kar pozbawienia wolności oraz wykonanie wobec nich kar grzywny i środków karnych.
Zarzut braku zaliczenia w poczet materiału dowodowego teczki osobowej dotyczącej oskarżonegoM. Ś. (1)o tyle zaskakuje, że został postawiony w apelacji obrońcy oskarżonegoB. J. (1), a poza zarzutem zart. 258§1 k.k., ci dwaj mężczyźni nie popełnili żadnego wspólnie przestępstwa objętego niniejszym postępowaniem. Niemniej, należy uznać ten zarzut także za merytorycznie niezasadny. Owszem, w postanowieniach z 13 czerwca 20016 r., jak i 6 marca 2017 r. Sąd I instancji nie zaliczył w poczet materiału dowodowego teczki osobowej nr 16 dotyczącej oskarżonegoB. Ś.. Ten brak- musi być oceniany na poziomie banalnego przeoczenia- skoro inne teczki osobowe zaliczono w poczet materiału dowodowego, nie miał żadnego wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia. W toku procesu, kiedy doszło do przesłuchaniaM. Ś. (1), w charakterze oskarżonego, na rozprawie 7 sierpnia 2009 r. (k. 3.817- 3.835) odczytano protokoły jego przesłuchań z postępowania przygotowawczego (chodzi o protokoły zwarte w teczce osobowej nr 16), do których odniósł się, podtrzymując wcześniej złożone wyjaśnienia. Natomiast w wspomnianej teczce osobowej znajdują się dokumenty w postaci: protokołu zatrzymania w/w, przeszukania osoby i pomieszczeń mieszkalnych, oględzin telefonu, postanowienia o przedstawieniu zarzutów, protokółz posiedzenia sądu w przedmiocie tymczasowego aresztowania, postanowienie sądu wydane w tym zakresie. Te dokumenty w żaden sposób nie poszerzały wiedzy, Sądu I instancji,o przedmiotowych zdarzeniach, a więc nie wpływały na ustalenia faktyczne. A finalnie na treść zaskarżonego wyroku.
Nie jest słuszny zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoP. W. (1), w którym wskazano, że Sąd I instancji błędnie przyjął, że ów oskarżony ,,pełnił kierowniczą rolę w zorganizowanej grupie przestępczej”. Sąd w części rozstrzygającej wyroku, w pkt 23, przyjął, że ten oskarżony odpowiada z udział w zorganizowanej grupie przestępczej w formie podstawowej, kwalifikowanej zart. 258§1 k.k.Owszem rola tego oskarżonego, na kanwie działalności tej grupy, była bardzo istotna, ale kierownictwo jej, jak słusznie ustalił SądI instancji, bezsprzecznie należało do(...)tj. oskarżonegoN. S. (1). Jednocześnie udział oskarżonegoP. W. (1)szeroko opisany w wyjaśnieniachi zeznaniachP. S. (3), jednoznacznie wskazuje, że o działaniach na rzecz tej zorganizowanej grupy przestępczej i w jej ramach absolutnie nie można mówić, że byłali tylko na poziomie pomocnictwa. Ilość podejmowanych zachowań, ich rodzaj, różnorodność, rozłożenie w czasie, jego pozycja w grupie, całkowicie wykluczają, aby jego zachowania były oceniane jako pomocnictwo. Udział w obrocie to nie tylko zachowanie polegające na bezpośrednim przekazaniu (odpłatnie, nieodpłatnie) narkotyków innej osobie, nie będącej konsumentem. Pod to pojęcie podpadają również wszelkiego rodzaju czynności wykonawcze obliczone na uczynienie możliwym wprowadzenie narkotyku na rynek, handel nimi, dalsze przekazanie, a zatem również, wszelkie czynności, które umożliwiają realizację celu, w postaci sprzedaży narkotyków, dającej wielkie nielegalne zyski finansowe. Obserwowanie konkretnego przejścia granicznego na zachodniej granicy Polski, w trakcie przewożenia i przekraczania jej, przez kurierów transportujących narkotyki zakupionew Holandii, nie było czynnością przeprowadzoną dla samej obserwacji. Śledzenie takiego specyficznego miejsca, w specyficznym momencie, było istotnym elementem oraz środkiem do realizacji zadania zmierzającego do osiągnięcia założonego celu. Obserwacja granicy służyła ustaleniu, czy są odpowiednie warunki do jej przekroczenia, gwarantujące kurierom narkotykowym nieujawnienie ich działań, ze strony organów ścigania. Eksploracja takiego miejsce nie była warunkiem koniecznym do przekroczenia granicy w taki sposób, albowiem mogła ona odbyć się bez niej, ale grupa w swoich mechanizmach działania, uznała, że jest to konieczne, po to aby nie utracić cennego towaru oraz kurierów, bowiem w przeciwnym wypadku mogłoby to się łączyć ze stratami finansowymi, personalnymi, a to, czego nie można byłoby całkowicie wykluczyć, mogłyby łączyć się z ujawnieniem działalności grupyi ujęciem jej członków. Dostarczanie pieniędzy na zakup narkotyków, było warunkiem wstępnym, podjęcia jakiejkolwiek działalności przestępczej zajmującej się obrotem narkotykami. Bez tego przecież zbywcy narkotyków nie podjęliby współpracy. Każdej ze stron zależało na pieniądzach, zbywcy bo sprzedawał te środki, nabywcy na ich dalszym szybkim zbyciu. Obrót gotówkowy jest charakterystyczny dla specyfiki środowisk zajmujących się szeroko pojętym obrotem narkotykami, z prostego powodu, transakcje są tajne, szybkie, istnieje stałe zagrożenie ujawnienia i ujęcia, co rodzi ryzyko nieodzyskania pieniędzy w przypadku sprzedaży na kredyt. OskarżonyP. W. (1)doskonale wiedział, że pieniądze pożyczaP. S. (3)na zakup narkotyków, co wynika z supozycji tego ostatniego. OskarżonyP. W. (1), jest zbyt przedsiębiorczym człowiekiem, aby zdecydował się pożyczać, i to spore pieniądze osobie, co tu ukrywać, o ,,ciemnej” przeszłości, nie mającej żadnego legalnego i dochodowego zajęcia, na przedsięwzięcia,o których pożyczkodawca nic by nie wiedział. Jednocześnie świadomość wysokiej dochodowości obrotu narkotykami, o czym świadczy rozbudowana działalność grupy, nie pozwalałabyP. W. (1)na ,,ograniczenie” swojej aktywności tylko do pożyczania pieniędzy. Stąd łatwa pokusa, aby w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wykorzystując wypracowany mechanizm jej działania, kurierów, kanały przerzutowe oraz kanały ich zbycia, dokonywać obrotu nimi dodatkowo poza wiedząN. S. (1), który dawałby dodatkowe bardzo duże zyski finansowe, podlegające podziałowi pomiędzy mniejszą ilość osób, a więc większe na poszczególne osoby. Obrót narkotykami, z punktu widzenia osób zajmujących się taką działalnością, jest pracą złożoną, ciężką, ryzykowną, łączącą się z niebezpieczeństwem, które czyha ze strony konkurencji, ale również wynikaz potencjalnego faktu ujęcia i poniesienia słusznych konsekwencji karnych. Jednak te ,,niedogodności” są wkalkulowane i są rekompensowane wysokimi dochodami, z tej niegodziwej działalności, które, jak w wypadku oskarżonegoP. W. (1)były realizowane w tej grupie na rzecz(...), ale również w części poza jego wiedzą,co nie odbiera cech działania w ramach zorganizowanej grupy przestępczej.To, że oskarżonyN. S. (1)ps. (...), był oszukiwany przez swoich ,,żołnierzy”, to nie jest problem wymiaru sprawiedliwości, a jest to problem członków zorganizowanej grupy przestępczej, wzajemnych między nimi rozliczeń finansowych, rozstrzyganych na poziome przestępczego kodeksu honorowego. Wzajemne oszukiwanie się członków zorganizowanej grupy przestępczej, jednoznacznie utwierdza, w przekonaniu,że dla uzyskania dodatkowych pieniędzy, poczucie wzajemnej lojalności, uczciwościi zaufania schodzi na dalszy plan, nawet w środowisku przestępczym.
Kwestia wzięcia udziału przez oskarżonegoP. W. (1)w uprawie marihuany, została przesądzona relacjamiP. S. (1)i nie ma żadnych przesłanek aby te relacje skutecznie zdyskredytować. Z pewnością nie można tego czerpać z części relacjiP. M., który kwestionował jakość roślin uzyskanych z ich uprawy. Tym bardziej, że nie przypisano temu oskarżonemu ani przemytu sadzonek konopi innych niż włóknistez Holandii do Polski, ani ich późniejszej uprawy. Uprawa roślin wymagała użycia określonych środków specjalistycznych, których wykorzystanie dawało realne i obiektywne przesłanki skutecznej realizacji przedsięwzięcia. Stąd konieczność nabycia ich, w czym partycypowali ci, którzy mieli pieniądze, a więc w tym również oskarżonyP. W. (1).
Odnośnie udziału oskarżonegoP. W. (1)w rozbojuP., zarzuty jego obrońcy podważające ustalenia faktyczne Sądu I instancji w tym zakresie,są nieprzekonywujące. Apelujący, bezzasadnie wskazuje, że skoro są relacje korzystne dla tego oskarżonego pochodzące doM. O. (1),W. M.,G. M. (1),W. S. (1), to należy wyeliminować z udziału w tym zdarzeniu jego mandanta.Na marginesie, nie zrozumiałe jest dlaczego apelujący w puli tych osób wskazałM. O. (1), skoro ta osoba nie uczestniczyła w napadzie wP.. Stawiający ten zarzut zupełnie pomija, że udział tego oskarżonego w tym zdarzeniu był na poziomie organizacyjnym, on nie uczestniczył bezpośrednio w napadzie, on go zaaranżował pod względem użytych sił, jak i środków. W tej sytuacji, nie trudno wytłumaczyć dlaczego o jego udziale w praktyce mówi tylkoP. S. (1), którego relacje słusznie uznano za wiarygodne. Zwłaszcza o jego wiarygodności świadczy brak w jego relacjach intensyfikacji udziału tego oskarżonego w zdarzeniu, przecież nic nie stało na przeszkodzie, aby przedstawić jego udział na innym jakościowo pułapie.
Odnośnie, zarzutu naruszeniaart. 45§2 k.k., podniesionego przez obrońcęP. W. (1), dotyczącego kwestii dokumentacji przedłożonej przez jego obrońcę, odnoszącej się do wyceny odtworzeniowej nieruchomości zabudowanej domem położonej wP.przyul. (...), (nrKW (...)), której właścicielem jest w/w oskarżony, co ma w praktyce przełożenie na kształt orzeczenia odnoszącego się do środka karnego w postaci orzeczenia wobec niego przepadku równowartości korzyści majątkowej uzyskanej z popełnionego przestępstwa w wysokości 512.830 zł, trzeba uznać go zasadniczo za niezasadny.
Z pisma z 15 lipca 2016 r. i załączonych do niego dokumentów (k. 14.931- 14.993) wynika, że oskarżonyP. W. (1)w okresie od 2009 r. do 2015 r. uzyskał przychód w kwocie 594.719,65 zł. Sąd II instancji nie kwestionuje faktu uzyskania przychodu przez oskarżonego w tym okresie i w tej deklarowanej kwocie, ale nie ma to wpływu na treść zastosowanego rozstrzygnięcia, albowiem nie dotyczą one zdarzeń sprzed maja 2007 r., a więc zanim oskarżony kupił wspomnianą nieruchomość. Z kolei, pismo z 22 lipca 2011 r. obrońca oskarżonegoP. W. (1)(k. 11.058- 11.179) oraz dołączone do niego również decyzje organów podatkowych z 29 stycznia 2010 r.- Naczelnika Urzędu SkarbowegowS.(k. 11.074- 11.086), oraz z 30 listopada 2010 r.- Dyrektora Izby Skarbowej wP.(k. 11.088- 11.093), nie mogły wpłynąć na obalenie zasadności decyzji procesowej Sądu I instancji, orzekającej przepadek korzyści majątkowej w kwocie 512.830 zł, albowiem owe decyzje odnoszą się tylko i wyłącznie do 2007 r., a orzeczony przepadek odnosi się do przestępczej działalności oskarżonego obejmującej okres począwszy od przełomu 2002 r. i 2003 r. do pierwszej połowy 2007 r. Z informacji uzyskanych z Urzędu Skarbowego wS.wynika, że oskarżony w Latach 2002- 2006 nie osiągnął żadnego dochodu. Natomiast jego zatrudnienie było fikcyjne i ,,spreparowane” na potrzeby uzyskania kredytu z banku. Z pisma z 7 sierpnia 2012 r. (k. 12.108- 12.255) oraz z załączonych do niego pism, nie wynikają, żadne dodatkowe informacje, które wpłynęłyby na kształt rozstrzygnięcia w tym zakresie. Zwłaszcza fakt darowizn z 11 lipca 2006 r. od ojca i matki oskarżonego, opiewających na kwoty po 19.274 zł, jest wysoce wątpliwy. Ten wątek dopiero pojawia się w sierpniu 2008 r., a w maju 2008 r. w toku postępowania prowadzonego przed organami finansowymi. Zaskakuje taka opieszałość w ujawnieniu tych faktów, która została dokonana z takim opóźnieniem w stosunku do deklarowanych dat ich ziszczenia się, zwłaszcza mając na względzie zaradność oskarżonego, umiejącego dbaćo swoje interesy. Zwraca uwagę okoliczność, że w stosunku do oskarżonego następuje wręcz ,,wysyp” kolejnych darczyńców, skoro został obdarowany przezA. H.13 sierpnia 2006 r., na kwotę 7.276 zł,S. S. (7)20 lipca 2006 r., na kwotę 9.637 orazH. C.24 lipca 2006 r., na kwotę 7.276 (k. 12.143- 12.145). Dla Sądu II instancji, te powyższe rzekome darowizny, to nic innego jak nieudolna próba ,,legendowania” (uwiarygodnienie) nielegalnych dochodów oskarżonego osiąganych przez niego w toku jego przestępczej działalności związanej z obrotem narkotykami. Natomiast promesa udzielenie kredytu na kwotę 295.000 zł z(...) S.A.była wystawiona w czerwcu 2007 r., więc po dokonanej wycenie z 8 maja 2007 r. i nie ma znaczenia dla treści kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wysokość orzeczonego przepadku nie jest decyzją arbitralną albowiem znajduje swoje oparcie właśnie w opinii rzeczoznawcyW. W. (7)z 8 maja 2007 r. (k. 428- 443- teczka osobowa nr 3, dot.P. W. (1)). Rzeczoznawca wycenił tą nieruchomość, przyjmując wartość rynkową, na kwotę 512.830 zł. Nie można zgodzić się, co sugerował obrońca tego oskarżonego w piśmie procesowym z 29 lipca 2016 r. (k. 15.064- 15.085), że wartość odtworzeniowa tej nieruchomości, wyliczona przez rzeczoznawcę na kwotę 441.670 zł, powinna być brana pod uwagę w celu określenia wartości majątku uzyskanego przez oskarżonego w okresie objętym stawianymi mu zarzutami. ,,Korzyść majątkowa to znamię nieostre, wartościujące, które może być wypełnione różnymi określeniami odnoszącymi się do sytuacji majątkowej sprawcy lub innej osoby (z uwagi naart. 115 § 4 k.k.). Pojęcie to definiuje się jako szersze od zysku, obejmujące zarówno przysporzenie mienia obecnie i w przyszłości, spodziewane korzyści majątkowe i ogólne polepszenie sytuacji majątkowej. Polepszenie sytuacji majątkowej może polegać na zwiększeniu aktywów czy też zmniejszeniu pasywów” (vide: wyrok SN z 14 listopada 2012 r., V KK 12/12). W tej sytuacji, nie może być tak, że odpowiedzialność oskarżonego,w zakresie orzeczonego środka karnego, ograniczać ma się do wartości odtworzeniowej nieruchomości, w przeciwnym wypadku, byłby wzbogacony, w efekcie działalności przestępczej, o znaczną kwotę wynikającą właśnie z różnicy pomiędzy wyceną rynkową tej nieruchomości, a wyceną odtworzeniową tej nieruchomości, a więc czerpałby w dalszym ciągu zyski z działalności przestępczej i to na dodatek ujawnionej, za którą został pociągnięty do odpowiedzialności karnej. W takiej sytuacji wręcz byłaby to zachęta do jak najszybszego, wszechstronnego inwestowania ,,brudnych pieniędzy”, zwłaszcza w przedsięwzięcia dające oczywistą i pewną zyskowność, a za taką uchodzi nabywanie nieruchomości, bowiem poza polem rażenia zastosowanej represji karnej byłby zysk z takiego przedsięwzięcia, co jest nieracjonalne i niepożądane z punktu widzenia dobra wymiaru sprawiedliwości, zasady prewencji ogólnej, jak i szczególnej. W piśmie z 6 maja 2016 r. (k. 14.736- 14.737) zwrócono się po raz kolejny z wnioskiem o zwolnienie spod zabezpieczenia nieruchomości zabudowanej domem, które nie wnosiło nic istotnego merytorycznie, w kontekście rozstrzygnięcia opartego oart. 45§1 k.k.wobec oskarżonegoP. W. (1). Uniewinnienie oskarżonego od przestępstwa opisanego w pkt XXXVIII aktu oskarżenia,z powodów wskazanych wcześniej (k. 26- 29 niniejszego uzasadnienia), nie implikowało konieczności umniejszenia orzeczonej kwoty opiewającej na 512.830 zł albowiemw ustaleniach faktycznych nie wskazano oskarżonego jako uczestniczącego w tym przestępstwie i siłą rzeczy nie wskazano w jakiej wysokości odniósł on korzyść majątkową.
Słusznie Sąd I instancji uznał, że oskarżonyP. W. (1)w wypadkach, w których obserwował dane przejście graniczne, kiedy dochodziło do wwozu narkotyków na teren naszego kraju, nie mógł zadawalać się wynagrodzeniem w kwocie 500 zł, o czym wspomniał w swoich wyjaśnieniachP. S. (1), przy czym sam powątpiewał, aby taka kwota była pełnym wynagrodzeniem dla tego oskarżonego. Jak podpowiada doświadczenie życiowe, oskarżony z racji swojej wysokiej pozycji w zorganizowanej grupie przestępczej, zróżnicowanego charakteru jego udziału w jej poczynaniach, nie mógł zadawalać się takimi kwotami, albowiem takie kwoty nie rekompensowały jemu niedogodności związanych z tą działalnością. Skoro oskarżony nie wykazał, skąd miał pieniądze na zakup wspomnianej nieruchomości, słusznie przyjęto, że pieniądze wydatkowane na nią są pieniędzmi pochodzącymi z działalności narkotykowej. Z pewnością, dowodem przeciwnym, wskazującym, że oskarżony miał pieniądze na jej zakup, nie może być powoływanie się na osiąganie dużych dochodów z innej przestępczej działalności. Osiąganie dochodów, z innej wcześniejszej lub równoległej działalności przestępczej, mogłoby być skutecznym wykazaniem sposobu sfinansowania określonego legalnego przedsięwzięcia, w przypadku wydania wyroku skazującego, zawierającego wyraźne i jednoznaczne określenie wysokości osiągniętych korzyści majątkowych, później zainwestowanych w inne przedsięwzięcie nawet legalne, przy czym takie zainwestowanie pieniędzy nie traciłoby walorów procederu ,,prania brudnych pieniędzy”. Postanowienie prokuratora o zabezpieczeniu 25 listopada 2008 r.(k. 1110- 1126- teczka osobowa nr 3 dot.P. W. (1)) na mieniu tego oskarżonego było słusznym rozstrzygnięciem gwarantującym szybkie i realne wyegzekwowanie prawa wobec niego.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoM. K. (1)Sąd II instancji stwierdza,co następuje.
Należy przypomnieć, że w stosunku doM. K. (1)apelacja okazała się zasadna i doprowadziła do jego uniewinnienia, z racji braku dowodów wskazujących na jego sprawstwo, poza materiałami pochodzącymi z podsłuchów, które w odniesieniu do tego oskarżonego, nie można było procesowo wykorzystać, wobec braku zgody następczej sądu dotyczącej tego oskarżonego, a po uchwaleniu i wejściu w życieart.168 b k.p.k., wobec braku decyzji prokuratora o wykorzystaniu tych materiałów w toku procesu, jak również niemożność wykorzystania tego rozwiązania w odniesieniu do materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej przed wejście w życie tego przepisu. Kwestie odnoszące się do znajomości oskarżonegoM. K. (1)iP. S. (1), zawarte w apelacji obrońcy oskarżonegoM. K. (5), są bezprzedmiotowe, w sytuacji uniewinnienia tego oskarżonego od zarzucanego mu czynu kwalifikowanego zart. 258§1 k.k.Z jednej strony niemożność wykorzystania materiału pozyskanego w toku kontroli operacyjnej, odnoszącego się do oskarżonegoM. K. (5), a z drugiej strony zeznaniaH. W. (2)orazJ. W., nie pozwalają w sposób niebudzący wątpliwości przypisać temu oskarżonemu odpowiedzialność za przestępstwo mające polegać na tym, że: 2006 roku do 23 października 2006 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polskii następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, o określony składzie personalnym, przy czym jego udział miał sprowadzać się do wzięcia udział w ukrywaniu korzyści pochodzących z obrotu tymi środkami odurzającymi, a więc w rejestracji pojazdów samochodowych użytkowanych przez dwóch członków tej grupy poprzezH. W. (2). Z ubogiego materiału dowodowego, dotyczącego tego wątku, który daje się wykorzystać procesowo, nie można w sposób jednoznaczny, klarowny oraz obiektywny, poczynić ustaleń wskazujących, że ten oskarżony wiedział, że działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a jego rola sprowadzała się do rejestrowania pojazdów na osoby spoza tej grupy przestępczej, jako sposób ,,kamuflowania” osiąganych nielegalnych zysków z działalności przestępczej. Nadto warto odnotować, że w relacjachP. S. (1)złożonych na rozprawie 10 września 2009 r.(k. 4208) jednoznacznie podał on, że nie zna osoby o nazwiskuM. K. (1), a więc te cenne relacje bardzo obciążające innych oskarżonych, nie były przydatne co do przesądzenia odpowiedzialności karnej wspomnianego oskarżonego. Kwestia, dlaczego prokurator nie postawił temu oskarżonemu zarzutu przestępstwa zart. 299§1 k.k.(prania brudnych pieniędzy) nie należy do materii, za którą odpowiadać ma wymiar sprawiedliwości.
Odnośnie zarzutów zawartych w apelacjach obrońców oskarżonych:A. K. (1),K. R. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1), w których zakwestionowano ustalenia faktyczne Sądu I instancji, dotyczące obrotu narkotykami w postaci amfetaminy, przez zorganizowaną grupę przestępczą, co miał wykluczyć w swoich relacjachP. S. (1)w wyjaśnieniach złożonych 30 kwietnia 2008 r., 8 grudnia 2009 r., 9 lutego 2010 r., 22 czerwca 2010 r., należy uznać je za niezasadne. Analizując te relacje, rzeczywiścieP. S. (1)wskazał, że ,,byłem przekonany, że grupa zajmuje się marihuaną, a nie amfetaminą”. Ta deklaracja nie wyklucza w sposób jednoznaczny i przekonywujący, że zorganizowana grupa przestępcza oskarżonegoN. S. (1)ps.(...)zajmowała się tylkoi wyłącznie marihuaną. Należy spojrzeć na całość relacjiP. S. (1), z których wnika, że rzeczywiście zasadniczym przedmiotem obrotu tej grupy przestępczej były narkotyki w postaci marihuany. Jednak to nie eliminowało, że grupa ,,przy okazji” zasadniczej działalności, zajmowała się także innymi narkotykami, co również wynikaz relacjiP. S. (1). Te supozycje nie pozostają w żadnej sprzecznościi nie determinują dokonanie negatywnej oceny relacji tego świadka. Jednocześnie nie można zapominać, że w realiach przedmiotowej sprawy, ma miejsce duża ułomność materiału dowodowego. Z przyczyn formalnych, odnoszących się do kwestii braku zgód następczych sądu, niemożności wykorzystania materiałów z kontroli operacyjnych prowadzonych przed 15 kwietnia 2016 r., a później [marginalnie i dodatkowo] braku decyzji prokuratorao wykorzystaniu materiałów uzyskanych, w toku kontroli operacyjnych, odnoszących się do osób, nieobjętych pierwotnymi postanowieniami sądu zarządzającymi kontrole operacyjne, rezultatów tych czynności niejawnych, w znaczący sposób, nie można było wykorzystać procesowo, co już wcześniej szeroko i klarownie umotywowano. W konsekwencji zaszła konieczność wydania wyroku reformatryjnego i na dodatek bardzo często te orzeczenia uniewinniające dotyczyły zdarzeń związanych z obrotem amfetaminom. Odnośnie obrotu innymi narkotykami niż marihuana (chodzi zwłaszcza o obrót amfetaminą oraz w mniejszym stopniu kokainą)P. S. (1)składał wyjaśnienia. I tak, jego relacje odnoszą się one do obrotu amfetaminą, co miało miejsce na przełomie 2006 i 2007 r. (czyn opisany w akcie oskarżenia w pkt: XII- odnośnie oskarżonegoK. K. (1), LXX- donośnie oskarżonegoK. R. (1), XCIX- odnośnie oskarżonegoM. B. (1), XC – odnośnie oskarżonegoS. J.). O tym zdarzeniu relacjonowałP. S. (1)w czasie przesłuchania w charakterze podejrzanego 29 kwietnia 2008 r. (k. 148- teczka osobowa nr 28- dotyczącaP. S. (1), które podtrzymał na rozprawie 12 listopada 2009 r.). Kolejne przestępstwa, opisane przezP. S. (1), których przedmiotem była kokaina, która była przemycona z Holandii do Polski, przy okazji przerzutu marihuany, co miało miejsce od drugiej połowy 2006 r. do pierwszej połowy 2007 r., 28- 29 czerwca 2007 r., w lipcu 2007 r. Konkretnie chodzi o przestępstwa opisane w akcie oskarżenia w pkt: XIV (odnośnie oskarżonegoK. K. (1)), XXXVII, XLVII (odnośnie oskarżonegoP. W. (1)), LXI (odnośnie oskarżonegoA. K. (1)), LXXXIX (odnośnieB. J. (1)), CXVIII (odnośnie oskarżonegoM. Ś. (1)).Te zdarzenia były przedmiotem relacji złożonych przezP. S. (1)w czasie: przesłuchania w charakterze podejrzanego 24 kwietnia 2008 r. (k. 131- teczka osobowa nr 28- dotyczącaP. S. (1), które podtrzymał na rozprawie 25 września 2009 r.),13 maja 2008 r. (k. 218- teczka osobowa nr 28- dotyczącaP. S. (1), które podtrzymał na rozprawie 9 lutego 2010 r.) oraz 14 maja 2008 r. (k. 225- teczka osobowa nr 28 – dotyczącaP. S. (1), które podtrzymał 10 lutego 2010 r. (k. 6.378- 6.394), jego zeznań złożonych na rozprawach 26 lipca 2010 r. i 2 września 2010 r. (k. 8.259, 8.680). Haszysz był również przedmiotem obrotu, w który była zaangażowana grupa, który miał miejsce w drugiej połowie 2006 r. (chodzi o przestępstwo z pkt XV aktu oskarżenia- odnośnie oskarżonegoK. K. (1)). Na temat tego zdarzeniaP. S. (1)złożył: wyjaśnienia 13 maja 2008 r. (k. 221- 222- teczka osobowa nr 28), zeznania złożone przez niego na rozprawie 9 lutego 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego), k. 382 (wyjaśnieniaP. S. (1)z 9 października 2008 r., które podtrzymał na rozprawie 8 lipca 2010 r.), wyjaśnieniaW. S. (1)złożone 23 czerwca 2008 r. (k. 43- 48 teczka osobowa nr 21), które zostały przez niego podtrzymane na rozprawie 20 października 2010 r.
Odnośnie zarzutu zawartego w apelacji obrońcy oskarżonych:A. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1), dotyczącego pominięcia przez Sąd I instancji wyroku Sądu Rejonowego- Poznań Grunwald i Jeżyce wP.z 16 grudnia 2013 r. (sygn. akt VIII K 428/13,k. 14.719- 14.720) oraz Sądu Okręgowego w Poznaniu z 29 kwietnia 2014 r. (sygn. akt XVII Ka 314/14, k. 14.730), należy uznać ten zarzut za niezasadny. Obrońca tych oskarżonych(oczywiście pomijającM. K. (1)orazM. S. (1)z racji ich uniewinnienia od czynów kwalifikowanych zart. 258§1 k.k.) z faktu prawomocnego uniewinnienia oskarżonychP. W. (1)orazK. K. (1)od zarzutu popełnienia przestępstwa w postaci kierowania gróźb karalnych wobecP. S. (1)w związku z zeznaniami złożonymi przez niego na potrzeby niniejszego postępowania karnego, czerpie bezpodstawne i niezasadne przesłanki mające prowadzić do dyskredytacji relacji pochodzących od wspomnianegoP. S. (1). Otóż, należy mieć na względzie samodzielność jurysdykcyjną sądu, na co wyraźnie wskazujeart. 8 k.p.k.W konsekwencji sąd nie jest związany ustaleniami poczynionymi w innej sprawie, i na dodatek dotyczącymi innego zupełnie zdarzenia, powiązanego z przedmiotową sprawa w sposób pośredni. Nadto, należy zauważyć, że w sprawie, z losu, której obrońca oskarżonego czerpie przesłanki do obalenia wiarygodnościP. S. (1), nie obalono całkowicie wiarygodności zeznańP. S. (1). Natomiast przesądzono, że zeznaniaR. K. (1), w których wskazał, że miał przekazywać groźby artykułowane przezP. W. (1)iK. K. (1)wobec właśnieP. S. (1), nie są wiarygodne, z uwagi na to, że ów pośrednik w toku procesu wycofał się z tych relacji, a kwestię dotyczącą gróźb ,,dodał od siebie” (vide: uzasadnienie wyroku w sprawie VIII K 428/13, k. 14.721- 14.729). W tej sytuacji, brak odniesienia się do tych wyroków przez Sąd I instancji, który nawet ich nie zaliczył w poczet materiału dowodowego, na co wskazują zapisy postanowień wydanychw tym przedmiocie na rozprawach 13 czerwca 2016 r. (k. 14.763- 14.772) oraz 6 marca 2017 r. (k. 16.001), nie może być traktowany jako jakikolwiek błąd w procedowaniu, tym bardziej, że nie miało to żadnego merytorycznego oraz obiektywnego znaczenia dla kształtu zaskarżonego wyroku.
Odnośnie zarzutu dotyczącego pozbawienia wolności przez oskarżonegoA. K. (1)[odbywającego karę izolacyjną], w okresie kiedy miało dojść do części zarzucanych mu przestępstw, na co zwrócił uwagę w apelacji jego obrońca, należy przyznać, że miało to pewne znaczenie dla wyroku Sądu I instancji, co poniżej zostanie wyjaśnione. W celu rozwiania wszelkich wątpliwości, co do okresów pozbawienia wolności przez oskarżonegoA. K. (1), poprzez elektroniczny system ,,NOE-SAD” ustalono,że był on pozbawiony wolności w okresach: od 18 sierpnia 2003 r. do 1 września 20004 r.,od 9 listopada 2004 r. do 7 lutego 2005 r., od 29 października 2007 r. do 7 stycznia 2011 r. Tym samym należy przyjąć, że przestępstwo kwalifikowane wobec niego zart. 258§1 k.k.(zarzut z pkt L aktu oskarżenia) popełnił ten oskarżony w okresie od początku 2003 r.do 18 sierpnia 2003 r., od 1 września 2004 r. do 9 listopada 2004 r., od 7 lutego 2005 r.do końca lipca 2007 r. Jak wynika z powyższych dat oraz okresów, należało wyeliminować te okresy kiedy ten oskarżony był pozbawiony wolności, a końcowy okres obejmuje jeszcze zdarzenie z 24 lipca 2007 r. Natomiast materiał operacyjny uzyskany legalnie wobec niego w ramach czynności operacyjnych pod kryptonimami:S.,T.,S.,P., wskazują w sposób jednoznaczny, aby udział w tej zorganizowanej grupie przestępczej trwał aż do października 2007 r., o czym mówi akt oskarżenia. W konsekwencji, należało przyjąć,że przestępstwo zarzucane temu oskarżonemu w pkt LI aktu oskarżenia, kwalifikowanezart. 258§1 k.k., miało miejsce w okresie od początku 2003 r. do 18 sierpnia 2003 r. oraz od 1 września 2004 r. do 9 listopada 2004 r., od 7 lutego 2005 r. do 29 października 2007 r. W efekcie, należało ustalić, że przestępstwo opisane w pkt LI aktu oskarżenia (odnośnie oskarżonegoA. K. (1)) oraz w pkt XXXII aktu oskarżenia (odnośnie oskarżonegoP. W. (1)), miało ono miejsce w okresie od początku 2003 r. do 18 sierpnia 2003 r. Stąd niezbędne zmiany zaskarżonego wyroku, co już wcześniej przedstawiono.
Nie jest zasadny zarzut zawarty w apelacji obrońcyA. K. (1), w którym wskazano, że ustalenie faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, w którym wskazano,że ten oskarżony zachowywał autonomię w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przez oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), są wewnętrznie sprzeczne. Współpraca oskarżonegoA. K. (1), którą widać w kontekście przypisanych mu przestępstw, rozłożonych w czasie, jednoznacznie determinuje przyjęcie jego udziału w działalności tej grupy przestępczej, w więc o jakiejkolwiek sprzeczności nie może być mowy. Prowadzenie własnej działalności przestępczej, nie wykluczało podejmowanie działań w ramach i na rzecz innej zorganizowanej grupy przestępczej, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.
Fakt, żeP. S. (1)w swoich relacjach nie wskazał, że bezpośrednio nie był świadkiem przekazywania narkotykówD. I.,B. J. (1), a miał to czynić oskarżonyK. K. (1), jak również braku potwierdzenia jego relacji dotyczących oskarżonegoM. T. (1), nie przesądza, że ten wątek jest niewiarygodny albo co najmniej wątpliwy dowodowo, co bezpodstawnie zarzuca w apelacji obrońca oskarżonych:A. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1).P. S. (1)w swoich supozycjach wyraźnie wskazywał, że o pewnych zaszłościach, związanych z działalnością zorganizowanej grupy przestępczej, dowiadywał się w oparciu o informacje pochodzące odK. K. (1)lubP. W. (1). Taka klarowna postawa świadczy, żeP. S. (1)nie zmyśla, przekazuje swoją wiedzę taką jaką posiada, ujawniając, źródło tej wiedzy.To, że tych relacji nikt nie potwierdza, zwłaszcza oskarżeniD. I.,K. K. (1),M. T. (1), nie zaskakuje, albowiem ich stanowisko to przyjęta linia obrony, zmierzająca do uniknięcia odpowiedzialności karnej. Po raz kolejny, należy przypomnieć,że sam fakt oparcia orzeczenia skazującego na zeznaniach tylko jednego świadka, nawetw sytuacji nieprzyznania się oskarżonego do winy, samo przez się nie może stanowić podstawy do zarzutu dokonania błędnych czy dowolnych ustaleń faktycznych w sprawie.,,Nie istnieje żadna reguła dowodowa, która uzasadniałaby pogląd, że zeznania jedynego świadka są niewystarczającą podstawą skazania i to bez względu na to, jaką świadek zajmuje funkcję, pozycję w życiu społecznym, bądź czy korzysta z jakichś szczególnych uprawnień procesowych (jako świadek koronny czy świadek incognito). Jednak tego rodzaju "jedyny" dowód nie może stać w sprzeczności z innymi dowodami, które nie mają wprawdzie decydującego znaczenia dla kwestii odpowiedzialności karnej, stanowią jednak podstawę do dokonania lub weryfikacji ustaleń faktycznych odnoszących się do określonych fragmentów zdarzenia”(vide: wyrok SA w Poznaniu z 22 grudnia 2014 r, II AKa 137/14). Jak wykazano w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku relacjeP. S. (1), zostały potwierdzone licznymi innymi dowodami, na przykład choćby supozycjamiW. S. (1),P. M.,Ł. N. (1)(w części wiarygodnej dla Sądu I instancji),Ł. M. (1),M. N. (1), co wcześniej szeroko omówiono.
Na poziomie, pewnego nieporozumienia, należy traktować zarzut zwarty w apelacji obrońcy oskarżonych:A. K. (1),D. I.,M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1), w którym wskazał swoje wątpliwości co do kwestii nabycia 0,7 g kokainy, i czy rzeczywiście kokaina była przedmiotem trzech przemytów. W dalszym ciągu nie ma obiektywnych przesłanek aby nie wierzyćP. S. (1), że takie zdarzenia nie miały jednak miejsca. Już nawet wskazanie, faktycznie, niewielkiej ilości tego narkotyku, świadczy, że ten ostatni nie koloryzuje zdarzeń. Wtórne znaczenie ma kwestia, gdzie były przekazywane narkotyki oskarżonemuM. T. (1). W relacjachP. S. (1)nie ma znaczenia miejsce gdzie doszło do zdarzenia, ale czy w ogóle miało ono miejsce i co było przedmiotem i celem tego spotkania. W tych relacjachP. S. (1)jest konsekwentny i to potwierdza w tym zakresie jego wiarygodność. Także pewne rozbieżności ile tych narkotyków przekazano oskarżonemuM. T. (1)nie są kluczowe. Otóż, te rozbieżności pojawiają się w dużym odstępnie czasu, skoro informacje o oskarżonymM. T. (1)ps.(...), pojawiają się już od 25 kwietnia 2008 r., a rozbieżność, na którą powołuje się ów obrońca, pojawia się dopiero 24 marca 2010 r. (k. 6.821- 6.833). W zeznaniach tychP. S. (1)mówiło(...)(chodzi o oskarżonegoŁ. N. (1)), o(...)(chodzio oskarżonegoM. T. (1)), o(...)(chodzi o oskarżonegoD. I.),oS.(chodzi o oskarżonegoS. J.), a więc prawie równo po dwóch latach, od przesłuchania z 25 kwietnia 2008 r., a prawie po pięciu latach od zdarzeń opisanych przez niego. Nie ulega wątpliwości, że upływ czasu jest czynnikiem obiektywnym, powodującym zacieranie się obrazu zdarzeń, tym bardziej, że zajmujemy się wieloma zdarzeniami, w wielu wypadkach podobnymi do siebie. Nie ma żadnych powodów aby wątpliwości wyrażone przezP. S. (1)w toku przesłuchania na rozprawie10 lutego 2010 r., co do rodzaju substancji (miała być to według jego relacji kokaina), będącej przedmiotem obrotu, implikowały niejasności, podważające ustalenia faktyczne dokonane w tym zakresie przez Sąd I instancji. Ów Sąd oparł się na wiarygodnych relacjachP. S. (1), który w toku rozprawy, wskazał, że nie próbował tej substancji,ale nie znaczy to, że w rzeczywistości przestępcy wtedy nie mieli do czynienia właśniez kokainą. Odbiorcą kokainy z tych trzech przemytów był oskarżonyB. J. (1)(k. 6.387). Za jazdę do(...)(chodzi o oskarżonegoA. K. (1)– przypis Sądu II instancji)P. S. (1)dostał 200 zł wynagrodzenia (k. 6.387). Swoją wiedzęP. S. (1)czerpał odK. K. (1)i nie ma żadnych przesłanek, aby wbrew faktom ten ostatni, przekazywał informacje nieprawdziwe, a więc ubarwiał rzeczywistość, tym bardziej, że nie miał ku temu powodów. To, że w praktyceP. S. (1)deklaruje,że sam miał zorganizowaną grupę przestępczą, nie zmienia wniosku, że jego relacje, dotyczące zorganizowanej grupy przestępczej, w skład, której wchodzili pozostali oskarżeni,w stosunku do których ostały się zarzuty, którą kierowałN. S. (1)ps. (...), są obiektywne i tym samym wiarygodne. Informacje odnoszące się do oskarżonegoA. K. (1)podane przezP. S. (1)rzeczywiście są stosunkowo ubogie ale nie na tyle aby nie móc przypisać jemu odpowiedzialność za cztery przestępstwa, w tym trzy ,,narkotykowe”. O udziale jego w zorganizowanej grupie przestępczej świadczą właśnie ubogie acz wystarczające relacjeP. S. (1)oraz treści rozmów telefonicznych zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej prowadzonej wobec właśnieA. K. (1)na mocy postanowień Sądu Okręgowego w Warszawie z 13 lipca 2007 r., XVIII K 1230/(...)- wniosek dot.A. K. (1)wniosek 58/3/07- pod kryptonimem(...), zarządzonej na okres 3 miesięcy. Treści tych zarejestrowanych rozmów telefonicznych odnoszą się do zdarzeń z lipca 2007 r., których przedmiotem była marihuana. Wzajemna zbieżność relacji tego świadka z treściami zawartymiw zarejestrowanych rozmowach telefonicznych obopólnie uwiarygadnia ten materiał dowodowy.
Zapomnienie zdania właściwemu organowi amunicji do broni palnej, w przypadku braku pozwolenia na broń palną, co odnosi się do oskarżonegoM. S. (3), jest penalizowane. Ta penalizacja ma charakter niejako porządkowy. Nie może być tak, żeby nie posiadając zezwolenia na broń palną, legalnie posiadać amunicję do niej. Inne rozumowanie jest niebezpieczne społecznie i nielogiczne, cechujące się brakiem pragmatycznego podejścia do tego zagadnienia. Nie jest możliwe aby zdając broń, nie zdać amunicji do niej. Jeżeli nie uczyni się tego, to implikuje to możliwość narażenia się na odpowiedzialność karną, do której doszło w odniesieniu do tego oskarżonego, a orzeczona kara za to przestępstwo jest wyważona zwłaszcza w odniesieniu do ilości i rodzaju zabezpieczonej amunicji.
Odnośnie zarzutu powagi rzeczy osądzonej, przedstawionego w apelacji obrońcy oskarżonegoM. T. (1), należy uznać ten zarzut za niezasadny. Aby to wykazać, trzeba przypomnieć, że na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 4 lipca 2016 r.M. T. (1), w sprawie o sygn. akt XVI K 187/14, został uznany za winnego tego,że w okresie od maja 2005 r. do 14 września 2005 r., w czasie bliżej nieustalonym, wP., wbrew przepisomustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu, uczestniczył w obrocie znacznych ilości substancji psychotropowej w postaci co najmniej 80.000 sztuk tabletek ekstazy w cenie po 1,40 zł za sztukę łącznej wartości 112.000 zł w ten sposób, że nabył je w kilku transzach od dwóch ustalonych osób celem ich dalszej odsprzedaży tj. przestępstwa zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65§1 k.k.i za to na podstawieart.56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65§1 k.k.wymierzył mu karę 3 lat pozbawienia wolności i grzywny w wysokości 150 stawek dziennych w kwocie po 50 złotych każda. Na podstawieart. 45§1 k.k.tytułem środka karnego orzekł wobec niego przepadek równowartości korzyści majątkowej uzyskanej przez oskarżonego z popełnienia przestępstwa tj. kwoty 112.000 złotych. Na podstawieart. 70 ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzekł od niego nawiązkę na rzecz wskazanej instytucji w kwocie 5.000 złotych. Po rozpoznaniu apelacji obrońcyM. T. (1)Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 22 marca 2017 r., w sprawie o sygn. akt II AKa 198/16, zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wobec niego z podstawy skazania wyeliminowałart. 65§1 k.k.i obniżył mu karę do 2 lat i 4 miesięcy, utrzymując wyrok sądu I instancji w pozostałym zakresie w mocy. Jak widać z powyższego orzeczenia, przypisane przestępstwo zostało popełnione w okresie od maja do 14 września 2005 r., nie zostało popełnione w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, przedmiotem jego były narkotyki w postaci tabletek ekstazy, a w popełnieniu tego przestępstwa brały udział inne osoby, niż w przestępstwach przypisanych temu oskarżonemu w przedmiotowej sprawie. Natomiast w niniejszej sprawie, przypisane prawomocnie oskarżonemu przestępstwa, zostały popełnione w okresie od co najmniej maja 2005 r. do lutego 2007 r., 21 maja 2005 r. oraz w okresie od kwietnia 2005 r. do października 2006 r., nadto zostały popełnione w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, i jak wskazano wcześniej, z innymi osobami. Te liczne elementy o charakterze podmiotowym oraz przedmiotowym wskazują, że nie mamy do czynienia z tożsamością zdarzeń z obu tych spraw, co wyklucza przyjęcie powagi rzeczy osądzonej, zwłaszcza w odniesieniu do przestępstwa popełnionego 21 maja 2005 r.
Zarzuty zawarte w apelacjach obrońców oskarżonych:K. K. (1),A. K. (1),K. R. (1),M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1),M. B. (1),M. W. (1),Ł. N. (1), dotyczący odkodowania języka, którym posługiwali się często oskarżeni,w trakcie realizacji szeroko pojętego obrotu narkotykami, począwszy od ich załatwiania,a skończywszy na ich dostarczeniu odbiorcom, okazały się niezasadne. Już sam fakt posługiwania się takim sztucznym językiem świadczy, że osoby, które posługują się nim, intencjonalnie w praktyce szyfrują przekaz treściowy. Takie szyfrowanie służyło właśnie kamuflowaniu rzeczywistych intencji i treści przekazu, względem innych osób, które z tymi przekazami mogłyby się zetknąć. Trzeba podkreślić, że kamuflaż nie był stosowany dla samego kamuflażu, bowiem gdyby tak właśnie było, nie miałby on żadnego logicznegoi pragmatycznego uzasadnienia. Apelujący zapomina, że właśnie relacje podane przezP. S. (1)już w toku postępowania przygotowawczego z postępowania przygotowawczego w czasie przesłuchania 9 maja 2008 r. (k. 198- 203) przybliżyły prowadzącym postępowanie karne, jakim słownictwem posługiwali się członkowie zorganizowanej grupy przestępczej, właśnie prowadząc rozmowy, odnoszące się do obrotu narkotykami. Te supozycjeP. S. (1)podtrzymał w toku rozprawy 9 lutego 2010 r. (k. 6353- 6361). Dodatkowe informacje na temat tego ,,konspiracyjnego” języka przestępców, podał w toku przesłuchania 23 lipca 2008 r. oraz 13 listopada 2008 r. (k. 362- 369, 390- 392- teczka osobowa nr 28), które podtrzymał na rozprawach 6 i 8 lipca 2010 r. Również wyjaśnieniaW. S. (1)z 2 lipca 2008 r. (k. 70 – 73- teczka osobowa nr 14, które podtrzymał na rozprawie 20 października 2010 r.) przyczyniły się do odkodowania tego specyficznego języka, jednocześnie wskazując i potwierdzają, że metody grupy nie były banalne, zmierzały do skutecznego kamuflażu jej działalności i w efekcie do uniknięcia odpowiedzialności karnej przez jej członków. Powyższe uwagi i stwierdzenia wskazują dobitnie, że supozycjeP. S. (1), to nie był jedyny materiał dowodowy, wskazujący, na określone konspiracyjne metody działania zorganizowanej grupy przestępczej. W tej sytuacji brak przesłuchania na tę okoliczność funkcjonariusza organu ścigania (chodzi oJ. U.) nie było żadnym brakiem w przeprowadzonym procesie. O tyle jest to ciekawe albowiem w toku procesu ta w/w osoba była przesłuchana w charakterze świadka w toku procesu 12 kwietnia 2011 r. (k. 10.629). W czasie tej czynności żaden z oskarżonych lub ich obrońcy nie widzieli potrzeby dokładnego przesłuchania jego na powyższe okoliczności.
Wbrew temu co zarzuca obrońca oskarżonegoA. K. (1)w aktach sprawy jest stosunkowo obszerny materiał dowodowy, wskazujący na sprawstwo tego oskarżonego. Odnośnie czynności sprawczych oskarżonegoA. K. (1)P. S. (1)wyraźnie wskazał w czasie przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego 25 kwietnia 2008 r. (k. 131- 140- teczka osobowa nr 28) oraz 28 kwietnia 2008 r. (k. 141-147- teczka osobowa nr 28), 7 maja 2008 r. (k. 183- 189- teczka osobowa nr 28), 13 maja 2008 r. (k. 218- 224- teczka osobowa nr 28), które to protokołyP. S. (1), po ich odczytaniu, podtrzymał odpowiednio na rozprawach: 25 września 2009 r. (k. 4.403- 4418), 10 listopada 2009 r. (k. 5103- 5124), 8 grudnia 2009 r. (k. 5508- 5523), 9 lutego 2010 r. (k. 6353- 6361). Z treści podanych przezP. S. (1)wyłania się udział oskarżonegoA. K. (1)w przestępstwach, które zdołano jemu prawomocnie przypisać. Kwestionowanie tych przekazów ma charakter bezpodstawnyi jedynie polemiczny, co nie mogło prowadzić do przyjęcia słuszności tego zarzutu.
Kwestie kontaktów towarzyskichM. S. (1)z funkcjonariuszami Policji są o tyle wtórne, mając na względzie uniewinnienie tego oskarżonego od zarzutu kwalifikowanego zart. 258§1 k.k., o czym będzie jeszcze mowa.
Kamuflowanie imion i nazwisk nie miało szerszego zakres i dotyczyło tylko i wyłącznieN. S. (1),K. K. (1),P. W. (4)iP. S. (1),co wynika z relacji tego ostatniego. Kamuflaż nie miał szerszego zasięgu, była to kwestia wybranych metod działania i widocznie osoby wyżej usadowione w hierarchii grupy gwarantowały i zapewniały sobie takie zabezpieczenie. Jednocześnie, ta relatywizacja kamuflażu nie świadczy w żaden sposób o braku wiarygodnościP. S. (1).
Z materiału dowodowego uzyskanego odP. S. (1)nie wynika, że jest to wynik sugestii ze strony osób prowadzących z nim czynności na etapie postępowania przygotowawczego. Protokoły są obszerne, nawet część z nich była rejestrowana w zakresie obrazu i dźwięku, i z tych zapisów nie wynika aby przesłuchania były prowadzone niewłaściwe, w warunkach wykluczających swobodę jego wypowiedzi. O spontaniczności wypowiedzi świadczą również przesłuchaniaP. S. (1)w toku procesu.Na pierwszych rozprawach 10 września 2009 r. i 25 września 2009 r. wypowiadał się on spontanicznie, za nim przystąpiono do odczytania protokołów jego przesłuchańz postępowania przygotowawczego. Trudno przyjąć, że przesłuchującyP. S. (1)funkcjonariusze Policji, na etapie postępowania przygotowawczego, zdecydowaliby się na rejestrację obrazu i dźwięku tych protokołowanych czynności, gdyby nie zachowano wymogów proceduralnych. Jak można się domyślać, właśnie po to doszło do rejestracji tych czynności, w tej fazie postępowania, aby w przyszłości skutecznie odeprzeć zarzutu naruszeń proceduralnych, prowadzących do dyskredytacji uzyskanego materiału dowodowego.
Również nie ma żadnych przesłanek aby odmówić wiary relacjomP. M., w tych częściach, które były wiarygodne dla Sądu I instancji, które były jednocześnie istotnym elementem uwiarygadniającym supozycje przekazane przezP. S. (1). Z kolei uzyskana opinia sądowo- lekarska, jednoznacznie wskazała, żeP. M.może zostać przesłuchany w charakterze świadka. Będąc słuchanym w tym charakterze na rozprawie 27 stycznia 2012 r. (k. 11.582- 11.599) potwierdził te relacje, który obciążały oskarżonych, zwłaszczaN. S. (1),K. K. (1),P. W. (1).
Bezpodstawnie dyskredytuje się relacjeK. W. (3), i to tylko dlatego, że w swoich zeznaniach wskazał, żeA. K. (4)miał być jednym z przywódców zorganizowanej grupy przestępczej(...), a którego na te okoliczności nie przesłuchano, co w praktyce miałoby na dodatek osłabiać wiarygodnośćP. S. (1). Tożsame stanowisko należy zająć w odniesieniu do braku przesłuchaniaM. O. (3), który pojawia się w relacjiM. B. (6), którego wskazał, jako członka zorganizowanej grupy przestępczej oskarżonegoN. S. (1)ps.(...). Brak przesłuchania tych osób nie osłabia wymowy dowodów pochodzących od tych osób, jak iP. S. (1). Materiał od tych osób wzajemnie zazębia sięw procesie oceny wiarygodności, albowiem z jednej strony uwiarygadnia relacjeP. S. (1), z drugiej strony relacje tego ostatniego uwiarygadniają relacje właśnieK. W. (3), jak iM. B. (4), ale co najcenniejsze siła wiarygodnościP. S. (1)bierze się z innych przymiotów i przesłanek, o czym wcześniej szeroko wzmiankowano. Zaniechanie przesłuchania wskazanychA. K. (4)orazM. O. (3)nie mogą był traktowane jako braki postępowania sądowego i to na takim poziome, aby miało to istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Przesłuchanie tych osób, co do uzyskanych treści, dawałoby zasadniczo kilka wariantów. Takie przesłuchania potwierdziłyby ich udział w zorganizowanej grupie przestępczej- co jest mało prawdopodobne, aby obciążyli siebie i narazili się na odpowiedzialności karną. Możliwe byłoby i to w wysokim stopniu, że nie potwierdziliby swojego udziału w działalności tej zorganizowanej grupie przestępczej. Ewentualnie wskazaliby na znajomość z osobami, które występują w sprawie w charakterze oskarżonych, nie potwierdzając ich związków z jej działalnością albo wskazaliby na znajomość z osobami, które występują w sprawie,w charakterze oskarżonych, potwierdzając ich związki z jej działalnością. Niemniej,w dalszym ciągu, obojętnie jakie informacje uzyskanoby zachodziłaby konieczność oceny relacjiP. S. (1)i to bez względu na potencjalne treści przekazane przezA. K. (4)iM. O. (3)
Prawdziwość relacjiW. S. (1),Ł. N. (1),Ł. M. (1)- jak wskazano słusznie wspierają wiarygodnośćP. S. (1), co do całości jego relacji nawet w tych fragmentach, w których nie wypowiadają się oni o innych oskarżonych.W dalszym ciągu istotny jest pogląd, że o danym ustaleniu faktycznym może przesądzić, nawet jeden dowód, a zwłaszcza, wtedy kiedy jego wiarygodność, jest wzmacniana,w istotnych fragmentach innymi dowodami, nawet bezpośrednio niezwiązanymi z innymi oskarżonymi lub zasadniczymi zdarzeniami będącymi przedmiotem osądu.
WyjaśnieniaG. O.właściwie zostały ocenione przez Sąd I instancji.Nie tylko rozpoznanie oskarżonegoM. T. (1)– jako(...), przez tę osobę, łączy z zakupem tabletek ekstazy, ale informacja o związkach oskarżonego z subkulturą kibicówKKS,,(...)”, w efekcie zatrzymania korespondencji, wiąże tego oskarżonego z tym przestępstwem, a jego rola została właśnie opisana przezG. O.. Z kolei, przyporządkowanie pseudonimu(...)właśnie oskarżonemuM. T. (1)słusznie oparto na relacjiM. B. (7), który także rozpoznał oskarżonych:M. B. (1)- jako osobę posługującą się pseudonimem(...),D. I.- jako osobę posługującą się pseudonimem(...), co potwierdziłW. S. (1).
W tym miejscu należy odnieść się do zarzutów zawartych w apelacjach obrońców oskarżonych:K. K. (1),A. K. (1),K. R. (1),M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1),M. B. (1),M. W. (1),Ł. N. (1)oraz drugiego obrońcy oskarżonegoA. K. (1), którzy zarzucili brak przesłuchania w charakterze świadka właśnie wspomnianegoM. K. (3). Rzeczywiście w toku procesu nie doszło do przesłuchania tej osoby, co nie było nawet żadnym błędem, mając na względzie, żeM. K. (3)jako brak oskarżonegoA. K. (1), powiązany z wieloma innymi oskarżonymi oraz działalnością tej zorganizowanej grupy przestępczej, z pewnością złożyłby relacje przeczące tezom zawartym w akcie oskarżenia skierowanym wobec oskarżonychw tej sprawie. Złożenie zeznań, takiej treści, a więc korzystnych dla oskarżonych,nie niwelowałoby materiału dowodowego skutecznie obciążającego oskarżonych występujących w przedmiotowej sprawie.
Należy uznać za niezasadne zarzuty zawarte w apelacjach obrońców oskarżonych, wskazujące na brak prowadzenia rozprawy od początku, mimo złożenia wniosku w tym przedmiocie, właśnie z uwagi na zbyt długi okres odroczenia pomiędzy rozprawami odbytymi w okresach: od 28 listopada 2013 r. do 21 stycznia 2015 r., od 21 stycznia 2015 r. do 13 czerwca 2016 r. oraz od 13 czerwca 2016 r. do 6 marca 2017 r. Zarzut ten jest całkowicie nietrafny. Apelujący podnosząc ten zarzut w ogóle nie odwołują się do realiów sprawyi rzeczywistego przebiegu procesu, nie uwzględnił zupełnie czynności sądowych przeprowadzonych w tych powyższych okresach. Ów zarzut byłby zasadny, jedynie wówczas gdyby, odwołując się do zdarzeń sądowych, wykazanoby, że bierność sądu była niczym nieuzasadniona, mimo że istniały obiektywne przesłanki do prowadzenia procesu z właściwą rytmika i dynamiką, zmierzającą do przeprowadzenia postępowania dowodowego i wydania wyroku. Fakty sądowe, które zaistniały w tych trzech okresach zupełnie na coś inne wskazują, czego apelujący zupełnie nie zauważają, przez co stosują swoistą sofistykę, prowadzącą do co najmniej ,,zamydlenia” rzeczywistości. Aby to wykazać, należy przedstawić przebieg procesu w tych interwałach czasowych. W okresie od 28 listopada 2013 r. do 21 stycznia 2015 r. odbyły się rozprawy: 6 grudnia 2013 r., 17 grudnia 2013 r., 12 września 2014 r., 20 października 2014 r., 10 grudnia 2014 r. i nie były to czynności pozorowane ze strony Sądu I instancji. I tak, na rozprawę 6 grudnia 2013 r. (k. 13.246- 13.249) nie stawił się oskarżonyK. K. (1), z uwagi na deklaracje jego obrońcy, że jego mandant cierpi na grypę żołądkową i w tej sytuacji na tej rozprawie nie przeprowadzono żadnych czynności dowodowych. Kolejna rozprawa odbyła się 17 grudnia 2013 r. (k. 13.255- 13.259), na którą nie stawił się oskarżonyN. S. (1), z uwagi na stan zdrowia, co nie zostało zobrazowane żadnym zaświadczeniem wydanym przez lekarza sądowego. Pismem z 15 stycznia 2014 r. (k. 13.368) obrońca oskarżonegoK. K. (1)poinformował Sąd I instancji, że jego mandant został zatrzymany i tymczasowo aresztowany na terenie Wielkiej Brytanii, i w tej sytuacji odwołano rozprawę wyznaczoną na 17 stycznia 2014 r. Pismem z 16 lutego 2014 r. (k. 13.409) obrońca oskarżonegoK. K. (1)potwierdził, że ów oskarżony jest pozbawiony wolności na terenie Wielkiej Brytanii i przebywa w areszcie śledczym, co zostało potwierdzone kolejnym pismem jego obrońcy z 14 marca 2014 r. (k. 13.469). 31 marca 2014 r. jeden z ławników poinformował, że od 25 marca 2014 r. przebywa w szpitalu na leczeniu (k. 13.481). W tej sytuacji odwołano rozprawy wyznaczone na 3 i 17 kwietnia 2014 r. Kolejna rozprawa odbyła się 12 września 2014 r. (k. 13.727- 13.731), na którą nie stawili się: oskarżonyB. J. (1), przy czym przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, w którym stwierdzono zerwanie więzadła barkowego prawego, jednocześnie w odrębnym piśmie ten oskarżony wniósł o jej odroczenie oraz nie stawił się oskarżonyK. K. (1), który nadal był pozbawiony wolności na terenie Wielkiej Brytanii. Kolejna rozprawa miała miejsce 20 października 2014 r. (k. 13.804- 13.808), na którą nie stawił się oskarżonyB. J. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało,że oskarżony uskarżał się na zespól bólowy kręgosłupa, który również wniósł o odrodzenie rozprawy, natomiast stawił się oskarżonyK. K. (1). Kolejna rozprawa miała miejsce 10 grudnia 2014 r. (k. 13.844- 13.848), na którą nie stawił się oskarżonyN. S. (1), a jego obrońca przedłożył informację z placówki medycznej, z której wynikało, że ów oskarżony ma mieć operowaną przegrodę nosową oraz wniósł o odrodzenie rozprawy.W tych dwóch pozostałych okresach rozprawy miały miejsce: 9 lutego 2015 r., 10 marca 2015 r., 13 kwietnia 2015 r., 21 maja 2015 r., 22 czerwca 2015 r., 11 sierpnia 2015 r.,2 października 2015 r., 30 października 2015 r., 1 grudnia 2015 r., 29 grudnia 2015 r.,2 lutego 2016 r. 25 lutego 2016 r., 26 marca 2016 r., 22 kwietnia 2016 r., 13 maja 2016 r., 13 czerwca 2016 r., 23 czerwca 2016 r., 16 sierpnia 2016 r., 18 października 2016 r.,2 grudnia 2016 r., 5 stycznia 2017 r., 6 lutego 2017 r. i 6 marca 2017 r. Już samo zestawienie tych dat jednoznacznie wskazuje, że Sąd I instancji kreował właściwą dynamikę procesu, skoro rozprawy wyznaczane były w zasadzie w stałych interwałach czasowych, poza okresem letnim, co jest powszechnie zrozumiałe, wymuszone specyfiką tej pory roku. Jednocześnie warto przyjrzeć się dlaczego na powyższych rozprawach (poza rozprawamiz 13 czerwca 2016 r. i 6 marca 2017 r.) nie były prowadzone czynności dowodowe i czy za zaburzoną rytmikę czynności dowodowych (a właściwie chodzi o ich brak) ponosi odpowiedzialność organ sądowy. Na rozprawę 9 lutego 20165 r. nie stawił się oskarżonyM. T. (1), który poprzez swojego obrońcę przedłożył zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że ów oskarżony ma zapalenie gardła i ostrą infekcje, a jego obrońca wniósł z tego powodu o odroczenie rozprawy (k. 13.944- 13.949). Następna rozprawa miała miejsce 10 marca 2015 r. (k. 13.997- 14.004), na którą nie stawił się oskarżonyS. J., a jego obrońca pismem z 9 marca 2015 r. wniosłao ,,zniesienie” (sic) tego terminu rozprawy, dołączając zaświadczenie lekarza sądowego,z którego wynikało, że oskarżony uskarża się na zespół bólowy kręgosłupa. Następna rozprawa odbyła się 13 kwietnia 2015 r. (k. 14.062- 14.066), na którą nie stawił się oskarżonyD. I., który pismem z 9 kwietnia 2015 r. poinformował Sąd I instancji, że został zakwalifikowany na zabieg chirurgiczny na dzień, kiedy miała odbyć się rozprawa, co nie było możliwe w innym terminie z uwagi na chorobę lekarza prowadzącego. W dniu rozprawy w placówce medycznej, na którą powoływał się oskarżonyD. I.we wspomnianym piśmie, ustalono, że:,,do godz. 9.00 ten oskarżony nie stawił się w rejestracji celem zaplanowanego zabiegu”,a lekarz na którego powoływał się w piśmie nie miał gow harmonogramie zabiegów w tym dniu. Z kolei jego obrońca w toku rozprawy, uzyskał telefonicznie u oskarżonego informację, że o godz. 11.00 ma mieć zabieg chirurgiczny.Po rozprawie 14 kwietnia 2010 r. (k. 14060- 14.070) wpłynęło od oskarżonego pismo wraz z zaświadczeniem od lekarza sądowego, wydane 14 kwietnia 2015 r., z którego wynikało, że 13 kwietnia 2015 r. oskarżony nie może stawić się na rozprawę z uwagi na dolegliwośćo symbolu D.43.6. (miało chodzić o dolegliwości nowotworowe, przy czym wg. kodów(...)nie ma takiego symbolu- przypis Sądu II instancji). Pismem z 22 kwietnia 2015 r. lekarzR. K. (2), z placówki medycznej, na którą powoływał się wspomniany oskarżony, odpisał Sądowi I instancji (k. 14.086), że zabieg chirurgiczny był konieczny, ale mógł być wykonany w każdym innym dniu, przy czym oskarżony stawił się w dniu rozprawy. Następna rozprawa odbyła się 21 maja 2015 r. (k. 14.112- 14.116), na którą nie stawił się oskarżonyA. K. (1), a jego obrońca przedłożył zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarża się na dolegliwości o symbolu A09 (miało chodzić o biegunkę lub zapalenie jelitowo- żołądkowe- przypis Sądu II I instancji), jednocześnie wniósł o odroczenie rozprawy. Kolejna rozpraw miała miejsce 22 czerwca 2015 r. (k. 14.207- 14.211), w toku której wyłączono do odrębnego postępowania sprawy oskarżonychM. K. (2)iJ. P., natomiast oskarżonyK. K. (1)nie stawił się z uwagi na pobyt w szpitalu najprawdopodobniej z powodu boreliozy. Pismemz 30 czerwca 2015 r. placówka medyczna, w której miał przebywać w/w oskarżony w tym termin, wskazano, że ów oskarżony przebywał 22 czerwca 2015 r., a pobyt był związanyz obserwacją w kierunku zapalenia wyrostka robaczkowego, która dała wynik negatywny. Następna rozprawa odbyła się 11 sierpnia 2015 r. (14.428- 14.432), na którą nie stawili się oskarżeni:A. K. (1), z uwagi na udział w rozprawie przed Sądem Apelacyjnym we Wrocławiu, w sprawie o sygn. akt II AKa 107/15,M. K. (1)z uwagi na udziałw rozprawie przed Sądem Okręgowym w Poznaniu, w sprawie o sygn. akt XVI K 31/10. Następna rozprawa odbyła się 2 października 2015 r. (k. 14. 481- 14.486), na którą nie stawił się oskarżonyA. K. (1), z uwagi na udział w rozprawie przed Sądem Okręgowym w Opalu w przedmiocie wydania wyroku łącznego, o sygn. akt III K 98/15. Kolejna rozprawa miała miejsce 30 października 2015 r. (k. 14.502- 14.504), na którą nie stawił się oskarżonyA. K. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, w którym wskazano na dolegliwości o symbolu M54.3. (chodzić miało o rwę kulszową), a w związku z dyskopatią przebywał w placówce medycznej od 27 do 29 października 2015 r. Następna rozpraw odbyła się 1 grudnia 2015 r. (k. 14.579- 14.582),na która nie stawił się oskarżonyS. J., przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarża się na ostrą infekcję wirusową i biegunkę. Na rozprawę 29 grudnia 2015 r. (k. 14.621- 14.625) nie stawił się oskarżonyK. K. (1), jego obrońca przedłożył zaświadczenie od lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarża się na zaburzenie korzeni nerwów rdzeniowychi splotów nerwowych- o kodzie G54. Następna rozprawa odbyła się 2 lutego 2016 r.(k. 14.647- 14.650), na którą nie stawił się oskarżonyD. I., przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarżał się na wymioty krwią i biegunkę. Kolejna rozprawa miała miejsce 25 lutego 2016 r.(k. 14.665- 14.669), na którą nie stawił się oskarżonyS. J., przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarżał się na rwę kulszowa. Następna rozpraw odbyła się 24 marca 2016 r. (k. 14.689- 14.692), na którą nie stawił się oskarżonyK. K. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarżał się na refluks, ból brzucha, zapalenie jelita grubego. Na rozprawę 22 kwietnia 2016 r. (k. 14.712- 14.717) nie stawił się oskarżonyA. K. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarżał się na dolegliwości o symbolu S06.0 tj. urazowy krwotok podpajęczynówkowy. Kolejna rozprawa odbyła się 13 maja 2016 r.(k. 14.541- 14.744), na którą nie stawił się oskarżonyA. K. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarżał się na stan po urazie głowy. Następna rozprawa miała miejsce 13 czerwca 2016 r.(k. 14.763- 14.772) odbyła się i w jej toku zaliczono w poczet materiału dowodowego wskazane w postanowieniu sądu materiał dowodowy, przy czym nie uwzględniono sposobu usprawiedliwienia nieobecności oskarżonegoN. S. (1), wobec którego przedłożono tylko zwolnienie wydane dla potrzeb Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej- ZUS). Następna rozprawa odbyła się 23 czerwca 2016 r. (k. 14.805- 14.811), na którą nie stawił się oskarżonyK. K. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że oskarżony uskarżał się na ostry ból żołądka i wymioty, przedkładając skierowanie do szpitala z 21 marca 2016 r., jednocześnie pismem procesowym z 21 czerwca 2016 r. obrońcaA. K. (1), adw.Ł. W. (2),w praktyce wniósł o odroczenie rozprawy z uwagi na w wyjazd poza Polskę. Następna rozprawa miała miejsce 16 sierpnia 2016 r. (k. 15.260- 15.267), na którą nie stawił się oskarżonyS. J., jego obrońca przekazał informację, że oskarżony ten uległ wypadkowi i leży w szpitalu wojskowym, telefonicznie potwierdzono, że oskarżony leży na izbie przyjęć. Koleina rozprawa odbywała się 18 października 2016 r. (k. 15.513- 15.521), na która nie stawili się: oskarżonyM. K. (1), przedłożono zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, z którego wynikało, że u oskarżonego stwierdzono zapalenie płuc,a oskarżonyM. T. (1)uległ wypadkowi samochodowemu w przeddzień rozprawy,z kolei oskarżonyM. Ś. (1)leży w Szpitalu wL., co zostało potwierdzone,a jego pobyt w tej placówce był związany z podejrzeniem zapalenia wyrostka robaczkowego, ale przeprowadzona obserwacja dała wynik negatywny. Następna rozprawa miała miejsce 2 grudnia 2016 r. (k. 15.633- 15.641), na którą nie stawili się: oskarżonyM. S. (1), obrońca przedłożył zwolnienie L4 wydane na potrzeby ZUS, oskarżonyN. S. (1), przedłożono przetłumaczone dokumenty, z których wynikało, że ten oskarżony leży w szpitalu w Danii, gdzie ma mieć operowany tzw. ,,łokieć tenisisty”, przy czym operacja nie jest konieczna, uskarżał się również na uraz kończyny dolnej lewej i łokcia, uzyskując dokumenty z polskiej placówki medycznej. Nie stawił się oskarżonyA. K. (1), przedłożono kopie dokumentów wskazujących, że ten oskarżony został przyjęty 1 grudnia 2016 r. do Szpitala wK.- z rozpoznaniem wstrząsu mózgu. Kolejna rozprawa odbyła się 5 stycznia 2017 r. (k. 15.784- 15.791), na którą nie stawili się: oskarżonyK. K. (1), jego obrońca przekazał informację, że jego mandant przebywa w Szpitalu wK., oskarżonyA. K. (1), jego obrońca przekazał informację, że ten oskarżony przebywa w Szpitalu wP.. Kolejna rozprawa odbyła się 6 lutego 2017 r. (k. 15.894- 15.902), na którą nie stawili się: oskarżonyA. K. (1), przy czym jego obrońca poinformował o tym, że ten oskarżony przeszedł operacje 26 stycznia 2017 r., przy czym ze szpitala został wypisany 29 stycznia 2017 r., a 1 lutego 2017 r. został zatrzymany do innej sprawy, ale nie został tymczasowo aresztowany z uwagi na zły stan zdrowia i aktualnie przebywa w szpitalu wN., oskarżonyN. S. (1), jego obrońca przekazał zaświadczenie o pobycie tego oskarżonego w szpitalu psychiatrycznym. 23 stycznia 2017 r została sporządzona opinia przez Zakład Medycyny Sądowej wP., dotycząca oskarżonegoA. K. (1), z której wynikało, że jego stan zdrowia jest dobry, stwierdzona u niego rwa kulszowa pozwala na udział w procesie, a ewentualna operacja nie musi być przeprowadzona w trybie natychmiastowym (k. 15.868- 15.880). 9 lutego 2017 r. została sporządzona opinia Zakładu Medycyny Sądowej wP.(k. 15.949- 15.953) dotycząca oskarżonegoN. S. (1), z której wynikało, że zabieg chirurgiczny, który przeszedł w Danii, w postaci usunięcie wyrośli kostnej w obrębie kości klinowej przyśrodkowej stopy lewej, nie był zabiegiem pilnym, odbył się on w warunkach ,,chirurgii jednego dnia”, który mógł być przeprowadzony w innym terminie, natomiast dolegliwość tzw. ,,łokieć tenisisty” nie był kwalifikowany do leczenia operacyjnego, a była potrzeba leczenia jedynie w formie zachowawczej i farmakologicznej. Z kolei, z uzyskanej opinii, z 11 lutego 2017 r., wydanej przez dwóch biegłych psychiatrów, dotyczącejN. S. (1)wynikało, że nie może on uczestniczyć w procesie przez okres kolejnych 6 miesięcy, z uwagi na zaburzenia depresyjne (k. 15.980- 15.983). Natomiast oskarżonyA. K. (1)został tymczasowo aresztowany wK.do innej sprawy i nadal jest pozbawiony wolności. Uzyskano w tym okresie jeszcze dwie opinie Zakładu Medycyny Sądowej wP.dotyczące oskarżonegoN. S. (1). W opinii z 14 czerwca 2016 r., z jej wniosków wynika, że stan zdrowia tego oskarżonego pozwalał jemu na udział w rozprawie 13 czerwca 2016 r. (k. 14.779- 14.780). Kolejna opinia Zakładu Medycyny Sądowej wP.dotoczyła do oskarżonegoK. K. (1)z 4 lipca 2016 r., z której wynika, że jego stan zdrowia pozwalał mu na udział w procesie (k. 14.855- 14.860). Świadomie przytoczono w sposób bardzo szczegółowy przebieg procesu w tych okresach kiedy nie doszło do przeprowadzenia danych czynności dowodowych i opisano zachowania w nich poszczególnych oskarżonych, aby z jednej strony wykazać, że Sąd I instancji z należytą starannością podejmował liczne działania zamierzające do sprawnego przeprowadzenia procesu, a z drugiej strony w celu wykazania, że postawa niektórych oskarżonych, którzy nagle zaczęli chorować lub przydarzały się im zdarzenia losowe, swoją postawą w praktyce torpedowali rytmikę prowadzonego postępowania, przejawiali nielojalność wobec Sądu, wręcz utrudniali postępowania. Zwłaszcza wynika to z treści opinii Zakładu Medycyny Sądowej wP., w których wskazano, że badani oskarżeni nie byli w takim stanie zdrowia aby nie mogli uczestniczyć w danych rozprawach. Często oskarżeni powoływali się na dolegliwości zdrowotne, których rozpoznanie i potwierdzenie, z uwagi na ich charakter, musiało odbyć się tylko na poziome werbalnym, a więc na deklaracjach oskarżonych lub na dolegliwości, których leczenie mogło być skutecznie prowadzone w innych dniach niżw dniach, an które wyznaczano rozprawy. Nawet jeden z oskarżonych wyjechał do Wielkiej Brytanii, gdzie swoją postawą doprowadził do jego zatrzymania i pozbawienia wolności przez dłuższy okres czas, co wykluczało prowadzenie procesu. W konsekwencji trzeba uznać,że w określonych wskazanych powyżej okresach proces nie był efektywny, ale taki stan nie był żadną miarą zawiniony przez organ procesowy. Wręcz przeciwnie, Sąd I instancji, podejmował liczne kroki mające zapobiegać temu, a niedoskonałość procedury karnej, polegającej w zasadzie na konieczności bieżącego (na daną rozprawę) akceptowania zaświadczeń wydanych przez uprawnionego lekarza sądowego, była ewidentnie nadużywana przez pewnych oskarżonych. Takich postaw nie można absolutnie tolerować, zwłaszcza w sprawach tak dużych jak przedmiotowa i w odniesieniu do oskarżonych, będących, w przytłaczającej większości, członkami zorganizowanej grupy przestępczej.W przeciwnym wypadku utwierdzałoby to również takie osoby w przekonaniu,że torpedowanie procesu, przez deklarowanie chorób nie dających się obiektywnie weryfikować (na przykład: problemy żołądkowe, rwa kulszowa, werbalizowane objawy zapalenia woreczka żółciowego) lub podejmowanie leczenia dolegliwości zdrowotnych, które nie wymagały natychmiastowej interwencji medycznej, właśnie w dniach kiedy odbywały się rozprawy, jest skutecznym środkiem zmierzającym do uniemożliwienia wydania wyroku wobec nich.
Niezasadny okazał się zarzut apelacji braku uzyskania informacji z Urzędu Miastai GminyO.iG.na okoliczność, ile samochodówM., o określonych parametrach, było rejestrowanych w 2003 r., i czy wśród ich właścicieli była osoba o imieniuW., celem przesłuchania tej osoby co do przemytów narkotyków z przełomu 2002/ 2003 roku. W pierwszej kolejności należy wskazać, że od przedmiotowych zdarzeń upłynęło ponad 15 lat, a więc, poczynienie ustaleń do takich zaszłości już same w sobie mogłoby być problematyczne. Nadto przesądzenie, że rejestracja takiego pojazdu na osobę o takim imieniu (W.) miała miejsce nie jest samo w sobie jednoznaczne, jak i również taki sam charakter ma przesądzenie, że do takiej rejestracji nie doszło. O mężczyźnie o takim imieniu, jako o człowieku(...)[chodzi o oskarżonegoA. K. (1)] mówiP. S. (1)w czasie przesłuchania 28 kwietnia 2008 r. (k. 141- 147- teczka osobowa nr 28), co nie przesądza, że rzeczywiście należałoby szukać mężczyzny o takim właśnie imieniu. RzeczonyW.jako człowiek(...)mógł być poprzez takie imię kamuflowany, przed innymi osobami współpracującymi przy przemytach narkotyków, a rejestracja na taką osobę o takim imieniu nie miała miejsca. Również ustalanie oczekiwanych informacji w wskazanej jednostce administracyjnej, nie wskazuje pewnej supozycji, że rzeczywiście mężczyznao imieniuW.wskaże na swój udział w przemycie narkotyków i w konsekwencji potwierdzi relacjeP. S. (1). Postulowanie konieczności poszukiwania tej osobyi przesłuchanie jej, jest niczym innym jak sposobem na zbędne wydłużenie postępowania sądowego, i szukaniem pozornych w nim luk.
Zarzuty błędów w ustaleniach faktycznych, odnoszący się do ustaleń faktycznych niekorzystnych dla oskarżonychA. K. (1),M. T. (1)D. I.,B. J. (1),K. K. (1), łączą się z zarzutem dokonania określonej oceny dowodów. Z jednej strony, oceny korzystnej dla w/w oskarżonych, co postulują apelujący, a z drugiej strony niekorzystnej dla nich, zaproponowanej przez Sąd meriti. Odniesienie się w taki, a nie inny sposób do zarzutów dotyczących oceny dowodów tych dwóch kategorii, w sposób logiczny wyłącza konieczność przesądzania, co legło u podstaw poczynionych przez Sąd I instancji, określonych ustaleń faktycznych, skoro taka ocena została zaaprobowana przez Sądu II instancji, co niemniej szeroko zaprezentowano we wcześniejszych fragmentach niniejszego dokumentu.
Ustalenie faktyczne poczynione przez sąd I instancji, z którego wynika, żeA. K. (1)nie mieszkał wP., a daleko od tego miasta, w żaden sposób, nie wyklucza, że wykonywał on na rzecz zorganizowanej grupy przestępczej, kierowanej przezN. S. (1)ps. (...), określone czynności, tym samym był jej członkiem, poprzez powiązania z nią. Działania oskarżonegoA. K. (1), wykonywane na rzecz tej zorganizowanej grupy przestępczej i w ramach jej działania, były niezbędnym warunkiem realizacji celów wyznaczonych przez zorganizowaną grupę(...). Rzeczywiście należy mówić o dużej autonomii działalności oskarżonegoA. K. (1), wynikającej z zasadniczego zaangażowania we własną działalność przestępczą, która obejmowała związki z obrotem narkotykami.
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoA. K. (1)(apelacja adw.J. D.), co do zarzutów, które nie powielają się z zarzutami wcześniej omówionymi przez Sąd II instancji.
Obrońca zarzucił naruszenieart. 174 k.p.k., odnośnie notatek urzędowych sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji, wymienionych w zarzucie, zaliczonych w poczet materiału dowodowego, które stały się podstawą poczynionych ustaleń faktycznych. Zarzut ten należy uznać za niezasadny. W pierwszej kolejności należy ustalić jaki charakter prawny mają materiały sporządzone przez wskazanych funkcjonariuszy Policji, które zostały zgromadzone w aktach sprawy i zostały oznaczone jako teczki analiz. Nie ulega wątpliwości, że owe analizy zostały sporządzone w toku zarządzonych kontroli operacyjnych. Jeżeli chodzi o kontrole operacyjne, w toku, których uzyskano materiały odnoszące się do osób nieobjętych ani pierwotnymi postanowieniami sądu o kontroli operacyjnej, ani w stosunku do tych osób nie uzyskano tzw. zgód następczych, wyrażonych w postanowieniach sądu, bezprzedmiotowe jest odnoszenie się do tych materiałów, włącznie z teczkami analiz, co już wcześniej sygnalizowano, albowiem skoro ten pakiet materiałów uznano za dowody niedopuszczalne, to nie ma żadnego merytorycznego sensu odnoszenie się do materiałów będących ich pochodną. Pozostaje do przesądzenia los teczek analiz, odnoszących się do materiałów operacyjnych uzyskanych w stosunku do oskarżonych, wobec których wydano postanowienia sądu zarządzających kontrole operacyjne. W praktyce chodzi o postanowienia odnoszące się do oskarżonych:K. K. (1).P. W. (1),M. S. (1),A. K. (1),B. J. (1),M. T. (1), które jeszcze raz poniżej wskazano.

1
SO W-wa 17 lipca 2006 r., VIII K 1297/(...)- wniosek dot.K. K. (1)- wniosek 45/3/06-K., 3 m-ce,tel. (...),

2
SO W-wa 19 września 2006 r., VIIII K 1707/(...)- wniosek dot.P. W. (1)- wniosek 324/3/06,P., 3 m-ce,tel. (...),

3
SO W-wa 22 września 2006 r., VIII K 1718/(...)- wniosek dot.P. W. (1)- wniosek 338/3/06-P.1, 3 m-ce,tel. (...),

4
SO W-wa 22 września 2006 r., VIII K 1719/(...)- wniosekM. S. (1), wniosek 339/3/06,C., 3 m-ce,tel. (...),

5
SO W-wa 10 października 2006 r., XVIII K 1921/(...)- wniosek dot.M. T. (1)- wniosek 79/4/06/-Ł.- 3m-ce,tel. (...),

6
SO W-wa 17 października 2006 r., XVIII K 1895(...)- wniosek dot.K. K. (1)- 73/4/06-(...), 3 m-ce,tel. (...),

7
SO W-wa 19 października 2006 r., XVIII K 1940/(...)- wniosek dot.K. K. (1)- 100/4/06-(...)m-ce,tel. (...),

8
SO W-wa 21 grudnia 2006 r., XVIII K 2478/(...)- wniosek dot.M. S. (1)- wniosek 462/4/06-C., 3 m-ce,tel. (...),

9
SO w Opolu 23 kwietnia 2007 r., PT 42/07, wniosek 13/2/07/Z, Transport 3,A. K. (1), 3 m-ce, 665 935 736,

10
SO W-wa 30 kwietnia 2007 r., VIII K 803/(...)- wniosek dot.K. K. (1)- wniosek 159/2/07-(...)3 m-ce,tel. (...),

11
SO W-wa 6 czerwca 2007 r., VIII K 1018/(...), wniosek dot.A. K. (1), wniosek 381/2/07,S.1, 3 m-ce,tel. (...),

12
SO W-wa 22 czerwca 2007 r., VIII K 1108/(...)- wniosek dot.B. J. (1)- wniosek 476/2/07,(...)m-ce,tel. (...),

13
SO W-wa 9 lipca 2007 r., XVIII K 1207/(...)- wniosek dot.A. K. (1)- wniosek 33/3/07,S.- 3 m-ce,tel. (...),

14
SO W-wa 13 lipca 2007 r., XVIII K 1230/(...)- wniosek dot.A. K. (1)- wniosek 58/3/07- - 3m-ce,tel. (...),

15
SO W-wa 13 lipca 2007 r., XVIII K 1229/(...), wniosek dot.B. J. (1)- wniosek 57/3/07-(...)m-ce,tel. (...),

16
SO W-wa 25 lipca 2007 r., XVIII K 1317/(...)- wniosek dot.B. J. (1)- wniosek 145/3/07,S., 3 m-ce,tel. (...),

17
SO W-wa 28 sierpnia 2007 r., VIII K 1448/(...)- wniosek dot.A. K. (1)- wniosek 276/3/07,S., 3 m-ce,tel. (...),

18
SO W-wa 18 października 2007 r., VIII K 1762/(...)- wniosek dot.A. K. (1), wniosek 93/4/07-P., 3 m-ce,tel. (...).

Ustalenia faktyczne, poczynione przez Sąd I instancji, oparte wyłącznie na materiałach uzyskany w toku kontroli operacyjnych, dotyczące tych osób, abstrahując od relacji osobowych, zwłaszcza pochodzących odP. S. (1),W. S. (1),P. M.,Ł. N. (1)(oczywiście w części wiarygodnej dla organów sądowych), odnoszą się jedynie do fragmentów działalności zorganizowanej grupy przestępczej.(...)te zostały uzyskane w toku kontroli operacyjnych prowadzonych pod kryptonimami:(...)(kontrola prowadzona była wobecM. S. (1)),(...)(kontrola prowadzona była wobecA. K. (1)), ale nie dotyczą one poszczególnych przestępstw związanych z obrotem narkotykami. W tej sytuacji trzeba wskazać, że błędnie apelujący stwierdza, że Sąd I instancji czyniąc ustalenia faktyczne opierała się na notatkach urzędowych sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji, zawartych w tzw. ,,teczkach analiz”. Nie ma znaczenia, że: ,,
    ujawniając dowody wnioskowane w akcie oskarżenia do odczytania, sąd okręgowy nie wyłączył z nich notatek urzędowych policjantów, choć dowodzenie nimi było niedopuszczalne (art. 174 k.p.k.). Skarżący nie wykazał, jakie mogłoby to mieć znaczenie dla wyrokowania (art. 438 pkt 2 k.p.k.), a z uzasadnienia wyroku wynika, że nie oparto na nich żadnego ustalenia ani żadnej oceny (argument zart. 410 k.p.k.)”-vide: wyrok SA w Krakowie z 8 października 2010 r., II AKa 92/08, Legalis- przegląd orzeczeń doart. 174 k.p.k.Nadto, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd I instancji nie odwoływał się do treści zawartych w analizach sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji, które z kolei odwoływały się oraz były oparte na zarejestrowanych rozmowach telefonicznych, a więc były niczym innym jak wnioskowaniem z treści rozmów i odtwarzaniem ich intencji, zamierzeń, ewentualnie zajmowały się interpretacją przekazu. Nadto, trzeba wskazać, że:
    ,,notatka służbowa (urzędowa) sporządzona przez funkcjonariusza Policji w trybie wykonywania czynności operacyjnych zart. 19 i 19 a ustawy o Policjijest dokumentem urzędowym złożonym w postępowaniu przygotowawczym dokumentującym czynności, z których przeprowadzenia nie jest wymagane sporządzenie protokołu, a co więcej nie zastępuje ona zeznań świadka (w rozumieniuart. 174 k.p.k.)”-vide: wyrok SA w Warszawie z 22 grudnia 2005 r., II AKa 396/05, Legalis przegląd orzeczeń doart. 174 k.p.k.Innymi słowy wykorzystane notatki służbowe nie są sposobem na obejście zakazu procesowego zawartego wart. 174 k.p.k., jednocześnie dla przedmiotowej sprawy miały one marginalne znaczenie.
Co do zakamuflowanego języka Sąd I instancji wiedzę swoją czerpał z relacjiP. S. (1),W. S. (1)orazŁ. N. (1), a więc nie czynił tych ustaleń w oparciu o notatki urzędowe zawarte w teczkach analiz sporządzonych przez funkcjonariuszy Policji.
Nie było żadnych przesłanek aby przesłuchiwaćP. S. (1)w obecności biegłego psychologa, a tym bardziej psychiatry. W toku procesuP. S. (1), był przesłuchany kilka razy, z zapisów protokołów rozpraw, nie wynika, aby przesłuchanie jego w charakterze świadka nastręczało jakiekolwiek problemy, obciążające osobę przesłuchiwaną, mające realny wpływ na jego zdolność postrzegania, zapamiętywania oraz odtwarzania zaszłości. Cenne są również zapisy obrazu i dźwięku, dotyczące części przesłuchańP. S. (1)w charakterze podejrzanego. Z tych zapisów wynika,że jego zachowanie nie daje przesłanek aby powstawały zastrzeżenia co do jego władz umysłowych. Nie było żadnych wykładników mogących wskazywać, że jego wypowiedzi są nieskładne, nielogiczne, niejasne, narzucone, wykluczające swobodę, co powinno implikować zbadanie jego przez dwóch biegłych psychiatrów, w zależności od decyzji psychiatrów również przez biegłego psychologa, co w dalszym etapie postępowania, po zmianie roli procesowej winno prowadzić do przesłuchania go w obecności psychologa zgodnie zart. 192§2 k.p.k.Stosowanieart. 192§2 k.p.k.wymaga uprawdopodobnienia wątpliwości, co do stanu psychicznego świadka, jego rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń. Innymi słowy, chodzi o powstanie rozsądnych w świetle doświadczenia życiowego i wskazań wiedzy wątpliwości,czy wymienione stany psychiczne nie rzutują ujemnie na teść zeznań świadka. Wątpliwości te muszą być rzeczywiste i wynikać z konkretnych faktów. Nie stanowi ich natomiast przekonanie strony o niezgodności zeznań z rzeczywistością. To bowiem organ procesowy sąd i prokurator podejmują, w tym względzie, decyzję w oparciu o analizowane przepisy,po powzięciu omówionych wątpliwości- vide: postanowienie SN z 17 maja 2017 r., IV KK 148/17, Legalis przegląd orzeczeń doart. 192 k.p.k.
W stosunku do oskarżonegoA. K. (1)ustalono, że wielokrotna karalność była czynnikiem wpływającym w odniesieniu do niego na wymiar kary, przy czym odwołano się do karty karnej uzyskanej z Krajowego Rejestru Karnego 16 grudnia 2016 r. (k. 15.718- 15.719), z której wynika, że był on czterokrotnie karany, w tym dwa razy za przestępstwa przeciwko mieniu, raz za przestępstwo skarbowe, raz za przestępstwo przeciwko zdrowiu. W tym dokumencie wskazano skazania Sądu Rejonowego w Głubczycach 25 lipca 2005 r. (II K 127/04) oraz Sądu Rejonowego w Nysie z 21 marca 2006 r. (II K 456/06), które wówczas nie uległy zatarciu z uwagi na brzmienieart. 108 k.k., w którym wyraźnie mowa, że: ,,jeżeli sprawcę skazano za dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw, jak również jeżeli skazany po rozpoczęciu, lecz przed upływem, okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań”. Z aktualnej karty karnej z Krajowego Rejestru Karnego z 2 marca 2018 r. (k. 17.445- 17.447) wynika, że był karany pięciokrotnie, a więc w dalszym ciągu wielokrotna karalność słusznie musi być okolicznością wpływającą na jej zaostrzenie wobec tego oskarżonego. W tym dokumencie, z uwagi na brzmienieart. 108 k.k., w dalszym ciągu przywołano skazania Sądu Rejonowego w Głubczycach (II K 127/04) oraz Sądu Rejonowego w Nysie (II K 456/06), które nie uległy zatarciu mając na względzie zasadę jednoczesności zatarcia skazań przy ich zbiegu.
W celu rozwiania wszelkich wątpliwości, co do okresów pozbawienia wolności przez oskarżonegoA. K. (1), poprzez elektroniczny system ,,NOE-SAD” ustalono,że był on pozbawiony wolności w okresie od 18 sierpnia 2003 r. do 1 września 20004 r.,od 9 listopada 2004 r. do 7 lutego 2005 r., od 29 października 2007 r. do 7 stycznia 2011 r. Tym samym należy przyjąć, że przestępstwo kwalifikowane wobec niego zart. 258§1 k.k.(zarzut z pkt L aktu oskarżenia) popełnił w okresie od początku 2003 r. do 18 sierpnia 2003 r., od 1 września 2004 r. do 9 listopada 2004 r., od 7 lutego 2005 r. do końca lipca 2007 r. Jak wynika z powyższych dat oraz okresów, należało wyeliminować z przypisanych mu przestępstw, te okresy kiedy ten oskarżony był pozbawiony wolności, przy czym końcowy okres działalności przestępczej obejmuje jeszcze zdarzenie z 24 lipca 2007 r. Te informacje pozwoliły na doprecyzowanie ustaleń faktycznych, również odnoszących się do poszczególnych czynów popełnionych przez tego oskarżonego i wspólnie z inną osobą.
Rzeczywiście, jak ustalono w Kancelarii Tajnej Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, znajdują się materiały, które dotyczą niewielkiej części czynności operacyjno- rozpoznawczych, prowadzonych w oparciu o przepisyustawy o Policji, z którymi nie zapoznał się cały skład orzekający w niniejszej sprawie, poza sędzią przewodniczącą. Bez wątpienia jest to błąd proceduralny, który należy rozpatrywać w kategoriach względnej przyczyny odwoławczej definiowanej wart. 438 pkt 2 k.p.k., wymagającej wykazania, że owo naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku.Nie można zapominać, że w aktach jawnych znajdują się stenogramy zarejestrowanych niejawnie rozmów telefonicznych, które są zawarte w teczkachO.– Obiekt. W tych aktach znajdują się stenogramy rozmów zarejestrowanych w toku(...):(...)- dotyczącej tel.o nr(...),(...)- dotyczącej tel. o nr(...),(...)- dotyczącej tel.o nr(...),(...)- dotyczącej tel. o(...),(...)- dotyczącej tel. o nr(...),(...)- dotyczącej tel. o nr(...),(...)- dotyczącej tel. o nr(...). Owe kontrole operacyjne (chodzi o 7 takich kontroli), oparte zostałyna uwzględnionych wnioskach uprawnionego organu oraz finalnie na postanowieniach właściwego sądu, w których zawarto informacje wskazujące kogo dotyczą poszczególnete wnioski, pod jakimi kryptonimami były prowadzone czynności niejawne oraz jakie numery telefonów zostały objęte kontrolą. Jak wynika z tych postanowień, nie dotyczyły one żadnego z oskarżonego, co jest do sprawdzenia w aktach niejawnych, znajdujących aktualnie w Kancelarii Tajnej tutejszego Sądu. Tymczasem treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych, utrwalonych w ramach tych siedmiu czynności operacyjnych oraz numery podsłuchiwanych telefonów znajdują się- paradoksalnie- w aktach jawnych- w/w teczkach tematycznych(...)– gwoli przypomnienia chodzi o ,,obiekty(...)i odpowiednio telefony o numerach:(...)-tel. (...),(...)
(...),(...)-(...),(...)-(...),(...)-(...),(...)- (...),(...)-(...). Jak już wyżej wyjaśniono, z przyczyn formalnych, materiał dowodowy uzyskany w toku tych czynności operacyjnych nie dał się wykorzystać w odniesieniu do oskarżonych, skoro postanowienia sądu nie odnoszą się do nich, a nie uzyskano wymaganych zgód następczych sądu, w przypadku pozyskania ,,przy okazji” materiałów odnoszących się do któregoś z nich. Akta niejawne, z którymi nie zapoznał się cały skład orzekający, dotyczą strony formalnej, będącej podstawą, do uzyskania materiału zawartego i zaprezentowanego natomiastw aktach jawnych, z którym natomiast zapoznał się cały skład orzekający, co wynikaz postanowienia Sądu z 13 czerwca 2016 r. (k. 14.763- 14.766). W konsekwencji, brak zapoznania się całego składu orzekającego z aktami niejawnymi znajdującymi sięw Kancelarii Tajnej, nie miało żadnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku. Jednocześnie warto odnotować, że informacje zawarte w aktach jawnych, zawierających między innym treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych, znajdują znaczące potwierdzeniew wyjaśnieniach oskarżonegoŁ. N. (1), które są w teczkach osobowych- teczkach tematycznych- zatytułowanych(...). W tych wyjaśnieniach, z 20 grudnia 2007 r., podał informacje obciążające oskarżonegoK. K. (1)ops. (...), z których wynika, że od jesieni 2006 r., od niego właśnie załatwiał marihuanę, którą za jego pośrednictwem nabywałŁ. P., w cenach od 13.000 zł do 15.200 zł za kilogram, z uwzględnianiem własnej marży w kwocie 400- 500 zł, przedmiotem tych transakcji było od 3 kg do 11 kg marihuany (!), które miały miejsce co tydzień, ale zdarzały się okresy, kiedy transakcje miały miejsce raz na półtora tygodnia, jak i dzień po dniu. Według relacjiŁ. N. (1),K. K. (1)narkotyki sprowadzał z Holandii, w ilościach od 15 do 18 kg, również sam jeździe zK.do Holandii po marihuanę, przez pewien okresP.załatwiał marihuanę w Holandii ze swoich źródeł, która nabywał(...)(chodzi oK.- przypis Sądu II instancji, k. 330- 339, teczkaO.), łącznie przez okres 6-7 miesięcy sprzedałP.około 40 kg, zarabiając na tym na czysto około 22.000 zł. Zawoził marihuanę doT.na prośbęP.. W dalszych wyjaśnieniach, z 28 grudnia 2007 r., odniósł się do odtworzonych mu zarejestrowanych rozmów telefonicznych z 19 grudnia 2006 r., 22 listopada 2006 r., 23 listopada 2006 r., 24 listopada 2006 r., 2 marca 2007 r., 20, 26, 30, 31 stycznia 2007 r. Przybliżył język, którym posługiwano się w trakcie szeroko pojętego obrotu narkotykami (k. 352- 360, teczkaO.), a więc poszerzył wiedzę na temat specyficznego języka grupy, który był środkiem do kamuflażu jej działalności. W kolejnych wyjaśnieniach z 9 stycznia 2009r ., odniósł się do treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych z 13 stycznia 2007 r., 20, 21, 22 stycznia 2007 r., wskazując jakie ilości marihuany są przedmiotem obrotu (k. 381- 392, teczkaO.). Z kolei, w wyjaśnieniach z 24 stycznia 2008 r. (k. 410- 417, teczkaO.) odniósł się do treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych z 20, 23 listopada 2006 r., 16, 20, 24, 25 stycznia 2007 r., opisał sposób uprawy marihuany w przystosowanej do tego szafie, ceny tych narkotyków, zakupionej w Holandii, kwestie dostarczania marihuany do Siwego (chodzi oK.- przypis Sądu II instancji) oraz doT.. W czasie przesłuchania 31 lipca 2008 r. (k. 708- 711, teczkaO.) oskarżony wyjaśnił okoliczności na temat [K.]K., który posługiwał się samochodem marki(...)oraz(...)w latach 2006- 2007, jeszcze raz podkreślają, że obawia się zemsty. Z tego materiału dowodowego wyraźnie wynika, że oskarżonyK. K. (1), jak i oskarżonyŁ. N. (1)uczestniczyli w obrocie marihuana i to na bardzo szeroką skalę, wręcz gigantyczną, skoro przedmiotem obrotu były dziesiątki kilogramów tych narkotyków (!). Z kolei, wyjaśnienia oskarżonegoŁ. N. (1)znajdują potwierdzenie choćby w wyjaśnieniachi zeznaniachP. S. (1), które złożył 28 kwietnia 2008 r. (k. 141- 147- teczka osobowa nr 28) oraz na rozprawach 10 września 2009 r. (k. 4.202- 4.225), 15 maja 2008 r. (k. 229- 233) 10 lutego 2010 r. (k. 6.378- 6.395), 20 maja 2008 r. (k. 242- 247) 24 marca 2010 r. (k. 6.821- 6.833). W konsekwencji, słusznie Sąd I instancji uznał za wiarygodne relacje oskarżonegoŁ. N. (1), które złożył w toku postępowania przygotowawczego, w których ujawnił własną działalności przestępczą oraz innych osób.Co do wiarygodności relacjiP. S. (1), Sąd II instancji wypowiedział się już wcześniej i nie ma sensu aby powielał przesłanki, które legły u podstaw takiego stanowiska. Postawa oskarżonegoŁ. N. (1), przyjęta w toku procesu, nie jest wiarygodna, wynika ona z chęci uniknięcia odpowiedzialności karnej, a zwłaszcza poczucia zagrożenia, ze strony osób, które bezpośrednio obciążył, jak i innych osób zaangażowanych w przestępczy proceder. Relacje oskarżonegoŁ. N. (1)znajdują również potwierdzenie w wyjaśnieniachŁ. W. (1), który podał informacje, z których wynika, żeŁ. P.nabywał narkotyki od ludzi zP., wśród nich wymienił mężczyznę ops. (...)[chodzi o oskarżonegoK. K. (1)], którego rozpoznał, jak i właśnie(...)- tj. oskarżonegoŁ. N. (1).
Niezasadny okazał się zarzut apelacji wskazujący na brak dostępu do akt sprawyw siedzibie Sądu I instancji, jako ograniczenie prawa do obrony oskarżonegoA. K. (1). Jak wynika z akt sprawy, 31 marca 2017 r. jako obrońca oskarżonegoA. K. (1), zgłosił się adw.J. D.(k. 16.207), powołując się na załączone pełnomocnictwo (k. 16.208). Od tego momentu, dbając o interesy swojego mandanta, ,,nowy” obrońca tego oskarżonego mógł bez większych problemów uzyskać dostęp do akt sprawy, aby zaznajomić się z nimi i choćby wykonać ich fotokopię, nie czekając na doręczenie wyroku wraz z jego uzasadnieniem lub na dzień kiedy faktycznie był problemz uzyskaniem ich w siedzibie sądu. Adwokat, jako podmiot fachowy, na dodatek z dużym doświadczeniem zawodowym, doskonale wiedział, że skoro występuje w dużej sprawiei zaczął brać w niej udział dopiero po wydaniu wyroku, to z racji obowiązku sporządzania uzasadnienia w niej, mogą pojawić się doraźne problemy z dotarciem do ich. Taka naturalna niedogodność, wynikająca ze specyfiki sprawy, determinowana jej obszernością, nie była przeszkodą do zaznajomienia się z aktami, a później do sporządzenia środka odwoławczego, z poniższych względów. W praktyce te uprawnienie, jako realizacja prawa do obronyi dbałości o interes mandanta, obrońca zaczął realizować dopiero 1 czerwca 2017 r.(k. 16.250). Wtedy bowiem zwrócił się do Sądu o umożliwienie mu wglądu do akti wykonanie ich fotokopii. Dlaczego obrońca tego oskarżonego tak długo zwlekał,z wykonaniem tych czynności, nie sposób dojść, ale z pewnością ta zwłoka obciąża adwokata, a nie Sąd, czy sędziego sporządzającego pisemne uzasadnienie wyroku. Pismo adwokata z 8 czerwca 2017 r. (k. 16.258- 16.259, 16.267- 16.268) informujące o braku możliwości wglądu do akt niczego nie zmienia. Pismem z tej samej daty (k. 16.260) poinformowano obrońcę, że akt zostaną zwrócone do Sądu po sporządzeniu uzasadnieniu wyroku przez sędziego, co ma nastąpić do 3 lipca 2017 r. Temu obrońcy wyrok wrazz uzasadnieniem doręczono w 18 lipcu 2017 r. (k. 16.514). Reasumując ten watek, obrońca oskarżonegoA. K. (1)od momentu ustanowienia go obrońcą, do momentu podjęcia pierwszych kroków zmierzających do bezpośredniego zapoznania się z aktami sprawy oraz wykonania ich fotokopii, pozostawał w bezczynności przez okres prawie dwóch miesięcy, a był to wystarczający okres, aby podjąć intensywniejsze i obiektywnie skuteczniejsze działania, do uzyskania akt sprawy. Uzasadnienie wyroku zostało sporządzone i przedłożone w Sądzie przez sędziego 26 czerwca 2017 t. (k. 16.422), więc nawet nieco przed zakreślonym czasem. Wyrok z uzasadnieniem doręczono obrońcy18 lipca 2017 r. O braku pośpiechu w działalności obrońcy świadczy, że wnioskowany dokument nie był oczekiwany z taka intensywnością oraz uwagą, skoro doręczenie odbyło się w efekcie drugiego awizo (k. 16.514), a ewentualne tłumaczenie takiej opieszałości okresem urlopowym przekonywująco nie tłumaczy podmiotu fachowego.
Odnośnie zarzutu apelacji obrońcy oskarżonegoA. K. (1), w którym wskazano, że rozprawa 24 maja 2011 r. odbyła się w czasie usprawiedliwionej nieobecności tego oskarżonego oraz mimo jego wniosku i jego obrońcy o odroczenie rozprawy, należy uznać ten zarzut za całkowicie niezasadny. Jak wynika z akt sprawy rzeczywiście rozprawa z 24 maja 2011 r. (k. 10.891- 10.895) odbyła się w czasie nieobecności w/w oskarżonego, który nie stawił się i poprzez swojego obrońcę złożył oświadczenie usprawiedliwiające nieobecność, doręczeniem mu wezwania na przesłuchanie świadkaA. Ł.w Sądzie Rejonowym w Głubczycach, które było realizacją odezwy sądowej, prowadzonej pod sygn. akt II Ko 303/11, przez sąd wezwany. Jest wiele powodów, które wskazują na niezasadność tego zarzutu. Każdy z nich z osobna byłby przesłanką do takiej konstatacji, a ich suma, jawi ten zarzut jako absurdalny, sofistyczny, na poziomie manipulacji. Po pierwsze, udział oskarżonego w przesłuchaniu świadka, w drodze pomocy prawnej, był jego uprawnieniem, a nie obowiązkiem. Po drugie,A. Ł.była przesłuchana na okoliczność parkowania przez oskarżonego samochodu markiB. (...)na terenie stacji paliw wG., o czym wiedział oskarżony, albowiem ten świadek został przesłuchany również w toku postępowania przygotowawczego (k. 372- 373- teczka osobowa nr 4). Po trzecie, poziom zaangażowania oskarżonegoA. K. (1)w tej czynności zleconej był żaden, albowiem na przesłuchanie świadka po prostu nie stawił się w Sądzie wykonującym odezwę sądową. Zwłaszcza z tego ostatniego argumentu jednoznacznie wynika, że ten oskarżony, jak i jego obrońca, chcieli storpedować rozprawę z 24 maja 2001 r. Można żywić nadzieję, że postawa tego ostatniego nie była działaniem podjętym z rozmysłem, bowiem w przeciwnym wypadku, wskazywałoby to na uchybienie godności adwokata. Nadto, oskarżony doskonale wiedział, że okoliczności przesłuchania tego świadka dla całego postępowania, mają w praktyce wtórny charakter. Również jak wynika z protokołu w/w rozprawy nie przeprowadzono żadnych dowodów bezpośrednio odnoszących się do oskarżonegoA. K. (1), albowiem odtworzono nagrania zarejestrowane w ramach czynności operacyjno- rozpoznawczych prowadzonych pod kryptonimem(...)oraz(...), które dotyczyły oskarżonegoN. S. (1)ps. (...). ,,Aby zarzut oparty o przepisart. 438 pkt 2 k.p.k.mógł okazać się zasadny, musi zostać stwierdzone po pierwsze, że doszło do obrazy przepisu postępowania a po wtóre, ze miało to wpływ na treść orzeczenia. Zarzut oparty na wskazanym przepisie nie może zostać zatem uznany za zasadny jeżeli w ogóle nie doszło do obrazy przepisu postępowania lub jeżeli wprawdzie doszło do ale nie miało to wpływu na treść zaskarżonego orzeczenia”– vide: wyrok SA w Gdańsku z 9 maja 2017 r., II AKa 334/16, Legalis przegląd orzecznictwa doart. 438 k.p.k.Nieobecność oskarżonego na powyższej rozprawie, przeprowadzenie w/w dowodów w czasie jego nieobecności, nie wpłynęław żaden sposób na treść zaskarżonego wyroku. Na marginesie, w czasie tej rozprawy był obecny jeden z jego obrońców, którego zaangażowania nie było na takim poziome,jak wynikałoby to z jego wniosku o odroczenie tej rozprawy, skoro przez pewien czas nawet nie był na niej obecny. Trzeba jednoznacznie wskazać, że ten zarzut jest zupełnie oderwany od realiów sprawy, wyartykułowany w praktyce ,,na siłę”, aby bezpodstawnie wytwarzać atmosferę braków postępowania sądowego i to na poziomie takich uchybień, które miałyby jednoznacznie dyskwalifikować całe postępowanie sądowe, co jest zachowaniem nieprofesjonalnym, wręcz nielojalnym oraz nieuczciwym wobec Sądów obu instancji.
Również w tych kategoriach należy rozpatrywać zarzut tego samego obrońcy,w którym zarzucono, że w toku postępowania sądowego nie odczytano wyjaśnień podejrzanegoP. S. (1), które złożył 25 maja 2008 r. (k. 263- 268- teczka nr 28- dotyczącaP. S. (1)). Rzeczywiście w czasie procesu odczytywanoP. S. (1)- kiedy był przesłuchiwany w charakterze świadka- protokoły jego przesłuchań, które złożył w toku postępowania przygotowawczego, w charakterze podejrzanego. Odczytywanie tych wcześniejszych protokołów przesłuchań podejrzanegoP. S. (1)odbyło się na rozprawach: 10 listopada 2009 r., wtedy odczytano protokół z 25 kwietnia 2008 r. (k. 131- 140- teczka osobowa nr 28), 10 listopada 2009 r., kiedy odczytano protokół z 28 kwietnia 2008 r. (k. 141-147- teczka osobowa nr 28),12 listopada 2009 r., odczytano protokoły przesłuchań z 29 i 30 kwietnia 2008 r. (k. 148- 154, 155- 161- teczka osobowa nr 28), 9 grudnia 2009 r., kiedy odczytano protokoły przesłuchań z 2, 5, 7, 8 maja 2008 r. (k. 162- 175, 176- 182, 183- 189, 190- 197- teczka osobowa nr 28), 9 lutego 2010 r., wtedy odczytano protokoły z 9, 12, 13 maja 2008 r.(k. 198- 203, 204- 217, 218- 224- teczka osobowa nr 28), 10 lutego 2010 r. odczytano protokoły z 14, 15, 16 maja 2008 r. (k. 225- 228, 229- 233, 234- 241- teczka osobowa nr 28), 24 marca 2010 r., kiedy odczytano protokoły z 20, 21, 23, 27 maja 2008 r. (k. 242- 247, 248- 252, 253- 262, 276- 290- teczka osobowa nr 28), 16 kwietnia 2010 r., wtedy odczytano protokoły z 27 maja 2008 r. (k. 276- 290 – teczka osobowa nr 28), 20 kwietnia 2010 r., odczytano protokół z 27 maja 2008 r. (k. 276- 290- teczka osobowa nr 28), 10 maja 2010 r., kiedy odczytano protokoły z 29 maja 2008 r. (k. 297- 308- teczka osobowa nr 28), 20 maja 2010 r., wtedy odczytano protokoły z 3 czerwca 2008 r. (k. 309- 324-teczka osobowa nr 28), 2 czerwca 2010 r., odczytano protokoły z 3 czerwca 2008 r. (k. 309- 324- teczka osobowa nr 28), 22 czerwca 2010 r., kiedy odczytano protokoły z 3 i 4 czerwca 20008 r. (k. 309- 324, 325- 336- teczka osobowa nr 28), 24 czerwca 2010 r., odczytano protokoły z 4 czerwca 2008 r. (k. 325- 33 6- teczka osobowa nr 28), 6 lipca 2010 r., wtedy odczytano protokoły z 4, 16 czerwca 2008 r., 10, 21, 23 lipca 2008 r. (k. 325- 336, 362- 369, 378- 379, 380- 383- teczka osobowa nr 28), 8 lipca 2010 r., wtedy odczytano protokoły z 23 lipca 2008 r., 25 września 2008 r., 9, 14 października 2008 r., 13 listopada 2008 r., 2, 30 grudnia 2008 r., 29 stycznia 2009 r. (k. 362- 369, 376- 377, 378- 379, 380- 383, 384- 387, 390- 392, 397- 400, 401- 406, 410- 413, 414- 416- teczka osobowa nr 28), 14 i 16 lipca 2010 r., kiedy odczytano protokoły z 25 kwietnia 2008 r. (k. 131- 140- teczka osobowa nr 28),16 lipca 2010 r., teczka osobowa nr 28). Jak widać, z powyższego odtworzenia przebiegu części procesu, kiedy był przesłuchiwanyP. S. (1), nie doszło do odczytania jemu protokołu przesłuchania w charakterze podejrzanegoP. S. (1)z 25 maja 2008 r. zawartego na k. 263- 268- w teczce osobowej nr 28. Z pewnością, nie było to celowe działanie, a wynikało z ogromu materiału dowodowego uzyskanego odP. S. (1)i przez banalne przeoczenie nie doszło do odczytania tego protokołu. Niemniej, materiał dowodowy zawarty w tym nieodczytanym protokole, był przedmiotem analizy ze strony Sądu I instancji, bowiem miał ku temu podstawy formalne. Otóż na mocy postanowienia a z 13 czerwca 2016 r. (k. 14.763- 14.767) doszło do zaliczenia w poczet materiału dowodowego teczki osobowej nr 28 dotyczącejP. S. (1). W ten sposób ów pierwotny błąd został skutecznie konwalidowany czynnością sądową wskazaną w poprzednim zdaniu. Nadto należy zauważyć, że treści któreP. S. (1)podał w toku przesłuchania 25 kwietnia 2008 r. (k. 263- 268- teczka osobowa nr 28), wskazał również w innych przesłuchaniach, podając informacje o sposobach przerzutu narkotyków do Polski i obserwacji wtedy przejścia granicznego, przekazywaniu informacji poprzez krótkie wiadomości tekstowe, jeździe do(...)[chodzi o oskarżonegoA. K. (1)], kamuflażu imion, połączeniach telefonicznych z członkami grupy.
Niezasadny jest zarzut w apelacji obrońcy oskarżonegoA. K. (1)odnoszący się niedokładnego opisu czynów z pkt LV i LXII aktu oskarżenia. Zarzut ten bardziej należy odczytywać jako bezprzedmiotowy z uwagi na uniewinnienie tego oskarżonego od tych dwóch czynów, z powodów wcześniej wskazanych, a sprowadzających się do stwierdzenia braku uzyskania zgód następczych sądu w odniesieniu do materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnych prowadzonych wobec oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), pod kryptonimami(...)i(...), a więc nie uzyskano ich wobec oskarżonegoA. K. (1).
Odnośnie opinii fonoskopijnej dotyczącej oskarżonegoA. K. (1), należy wskazać, że ów zarzut także jest bezprzedmiotowy. Na potrzeby postępowania uzyskano opinie biegłego z zakresu fonoskopii. Pierwsza opinia jest z 27 marca 2009 r. (k. 1.734- 1.795), druga opinia jest z 5 kwietnia 2009 r. (k. 1.859- 1.869. Wskazano w nich, że odnoszą się one do materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnych prowadzonych pod kryptonimami:(...),(...),(...),(...),(...), które były prowadzone wobec oskarżonegoN. S. (1),(...), która była prowadzona wobec oskarżonegoK. K. (1),(...), które były prowadzone wobecR. D. (1),(...),(...), która była prowadzone wobec oskarżonegoA. K. (1). W żadnej z tych opinii nie wskazano, że jakimś rozmówcą, w tych zarejestrowanych rozmowach telefonicznych, był właśnie oskarżonyA. K. (1). W kolejnej opinia z 3 kwietnia 2009 r. (k. 966- 975- teczka osobowa nr 4), dotyczyła kontroli operacyjnych prowadzonych pod kryptonimami:(...),(...),(...), które były prowadzone wobec oskarżonegoN. S. (1),(...), które były prowadzone wobec nieznanych osób,(...), które były prowadzone wobec oskarżonegoA. K. (1). W opinii tej wskazano, że rozmowa zarejestrowana 23 lipca 2007 r. o godz. 16.26, prowadzona była przez oskarżonegoA. K. (1). Z treści tej rozmowy (stenogram k. 71, Obiekt(...)(...)) wynika, jednoznacznie, że rozmówcy znają się, nikt z nich nie kwestionuje wątpliwości co do tożsamości osób w niej uczestniczących. W tej sytuacji, zarzut sugerujący, że ktoś mógł podszywać się pod tego oskarżonego w toku rozmowy telefonicznej jest po prostu niedorzeczny. Z kolei wypowiedz: ,,

    on może przyjechać z jednym obiadem całym zobaczą jak to wygląda… jak nie będzie pasowało no to wróci no i koniec nie”- jednoznacznie wskazuje, że odnosi się do przesyłki narkotyków przewożonych przezP. S. (1)iK. K. (1)24 lipca 2007 r. do oskarżonegoA. K. (1), o czym wyjaśniał i zeznawałP. S. (1). Nie ma żadnych przesłanek aby kwestionować wnioski opinii z 3 kwietnia 2009 r., która właśnie odnosi się do oskarżonegoA. K. (1). Z pierwszej opinii z 27 marca 2009 r. jasno wynika, jaką metodologię badań zastosował biegły. Wskazał on, że na subiektywnej ocenie głosu nie poprzestawał, zasadniczą metodą badawczą była metoda GMM [zmiennych instrumentalnych]. Opiniujący podkreślił, że badaniom poddał wypowiedzi około 10 sekundowe, a w praktyce można badać wypowiedzi około 3 sekundowe, a więc poddawał analizie wypowiedzi spełniające ten warunek. Inne uwagi, odnoszące się do mankamentów opinii fonoskopijnych, zawartew apelacji obrońcy tego oskarżonego, o tyle są bezprzedmiotowe, albowiem pozostałe podsłuchy, które były stosowane wobec niego, w oparciu o postanowienia sądu, prowadzone pod kryptonimami:(...),(...),(...),(...),(...), były prowadzone w okresie od 23 kwietnia 2007 r. do 18 października 2007 r. (plus 3 miesiące), a więc swoim zasięgiem czasowym obejmują jedynie przestępstwo popełnione przez tego oskarżonego 24 lipca 2007 r., co jest także wykazane wyjaśnieniami oraz zeznaniamiP. S. (1). Nie można zapominać, że

    ,,decyzja co do doboru metod badawczych należy do biegłych i to oni decydują, jakimi metodami się posłużą dla udzielenia odpowiedzi na pytanie postawione w postanowieniu organu procesowego. Strona może oczywiściew ramach sfery kontrolowania prawidłowości takiej opinii zadawać pytania co do użytych metod badawczych oraz pominięcia określonej metody lub metod”(vide: postanowienie SN z 20 lutego 2014 r., VKK 375/13, LEX nr 1441479).
Odnośnie naruszeniaart. 4 k.p.k.,art. 5§2 k.p.k.,art. 7 k.p.k., co zawarł w apelacji obrońca oskarżonegoA. K. (1), należy wskazać, że zarzuty te są niezasadne, oczywiście w odniesieniu do przestępstw, które prawomocnie przypisano temu oskarżonemu. W praktyce zarzuty naruszenia powyższych przepisów postępowania, łączą się z kwestiami związanymi z oceną materiału dowodowego obciążającego oskarżonych. Zwłaszcza chodzi o materiał dowodowy pochodzący odP. S. (1)oraz materiał uwiarygadniający go. Odmówienie wiary materiałowi dowodowemu stojącemu w kontrzew stosunku do relacjiP. S. (1)(ale również chodzi o inne dowodowy, zwłaszcza osobowe, obciążające oskarżonych, a potwierdzające wiarygodność tego ostatniego),nie może być postrzegane jako skuteczna przesłanka do negowania wiarygodności dowodów, na dodatek, tylko dlatego, że zostały one ocenione w sposób dla skarżącego niekorzystny, ani też dlatego, że możliwe jest przeciwstawienie takiemu materiałowi dowodowemu innych dowodów lub ich fragmentów, a zdaniem skarżącego, mających większe lub inne znaczenie, niż przypisał im Sąd I instancji. Tego rodzaju zabieg stanowi nie tylko nieuprawnioną polemikę, ale przede wszystkim odmawiają sądowi prawa do przeprowadzenia swobodnej oceny dowodowej, którą właściwie umotywował. Jeszcze raz należy przypomnieć, że: ,,Odmówienie wiary niektórym wyjaśnieniom złożonym przez oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych, z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów i w związkuz tym, nie może być uznana za przejaw złamania zasady obiektywizmu, o jakiej mowawart. 4 k.p.k.”-vide: postanowienie SN z 9 sierpnia 2017 r., II KK 206/17, Legalis przegląd orzeczeń doart. 4 k.p.k., opubl. Prok. i Pr. 2017/10/3). Mając na względzie powyższą uwagę i odnosząc się do zarzutów dotyczących: błędu w ustaleniach faktycznych, obrazy przepisów postępowania mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a zwłaszcza nawiązujących do oceny wiarygodności wyjaśnień, a później zeznańP. S. (1), należy wskazać, że analiza uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia, które generalnie odpowiada wymogom formalnym i umożliwia kontrolę odwoławczą, pozwala na stwierdzenie, że Sąd Okręgowy dokonał prawidłowej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, która pozwoliła na poczynienie jednoznacznych ustaleń faktycznych, zapewniających pełną realizację zasady prawdy materialnej określonej wart. 2§2 k.p.k.Oczywiście poza ustaleniami dokonanymi w oparciu o materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnych, który ma swoje istotne mankamenty, o czym wcześniej szerzej pisano, nadto, mając na względzie uzupełnienia dokonane przez Sąd II instancji, sprowadzające się do uściślenia i skonkretyzowania materiału osobowego obciążającego poszczególnych oskarżonych. Przedmiotem kontroli instancyjnej jest analiza toku rozumowania SąduI instancji, który doprowadził go do przekonania o winie bądź niewinności oskarżonych. ,,Sąd odwoławczy, co do zasady, ogranicza swoją działalność do weryfikacji racjonalności rozumowania sądu orzekającego, przedstawionego w zaskarżonym wyroku. Skoro skarżący je podważają, to konieczne jest, bądź to wykazanie słuszności podniesionych przez nich argumentów, bądź też wykazanie sądowi a quo, że nie ma racji i dlaczego. Uczynić to można tylko przez konkretną argumentację, z przywołaniem– w zależności od zaistniałej sytuacji- określonych dowodów przeprowadzonych w danej sprawie, poglądów prawnych, albo argumentów powołujących się na racje natury logicznej” (por. m.in.: wyrok SN z 1 marca 2007 roku, WA 8/07, Lex nr 446355, wyrok SN z dnia 3 kwietnia 2007 roku, II KK 81/06, Lex nr 448000). Wbrew temu co sugerują apelujący, Sąd Okręgowy przeprowadził długotrwałe i zasadniczo wnikliwe postępowania. Ujawnienie przez Sąd I instancji w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy, szczegółowe przeprowadzenie postępowania dowodowego, rozważenie w zasadzie wszystkich okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, dokonanie ich oceny w pisemnych motywach wyroku w sposób wyczerpujący i zasadniczo logiczny z uwzględnieniem wskazań wiedzyi doświadczenia życiowego prowadzi Sąd II instancji do wniosku, iż ocena dowodów dokonana przez sąd meriti pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.i w żadnej mierze nie stanowi naruszenia dyrektywy w tym przepisie zawartej. Reprezentujący i apelujący obrońcy wszystkich oskarżonych nie wskazali w żadnym punkcie apelacji na czym miałoby polegać naruszenie przez sąd normyart. 7 k.p.k., w odniesieniu do dowodów wiarygodnych również dla Sądu II instancji. Takie zarzuty zostały sformułowane w zasadzie we wszystkich apelacjach. Bez wykazania między innymi, iż ocena dowodów wyrażona przez Sąd I instancji jest sprzeczną z zasadami logiki i doświadczeniem życiowym, żadna ze stron procesowych nie uzyskuje uprawnienia do podważania stanowiska sądu, tym bardziej czyni bezzasadny zarzuty skarżących zwłaszcza w odniesieniu do kwestionowania poczynionych przez SądI instancji ustaleń faktycznych, co miało faktycznie poprzedzać błędy w ocenie zebranego materiału dowodowego, w odniesieniu do oskarżonych, którzy, w realiach sprawy,nie przyznali się do zarzucanych im czynów, przedstawiając własną wersję okoliczności odnoszących się do zdarzeń, a w zasadzie stojących w pełnej opozycji do wersji przedstawionej przezP. S. (1), obciążającego tych oskarżonych. Istota zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych nie może opierać się na odmiennej ocenie materiału dowodowego, innymi słowy mówiąc, na forsowaniu własnego poglądu na tę kwestię. Stawiając tego rodzaju zarzut należy wskazać, jakich uchybień w świetle zgodności (lub niezgodności) z treścią dowodu, zasad logiki (błędność rozumowania i wnioskowania) czy sprzeczności (bądź nie) z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy dopuścił sięw dokonanej przez siebie ocenie dowodów Sąd I instancji, a nie ograniczać się do przedstawienia własnej wersji nawet opierającej się na materiale dowodowym, który w ich mniemaniu powinien zasługiwać na wiarygodność. Na takie zarzuty- błędu w ustaleniach faktycznych- zasadniczo powołują się w apelacjach obrońcy wszystkich oskarżonych.Z pewnością argumentem mającym przemawiać za uznaniem dokonania błędóww ustaleniach faktycznych przez Sąd I instancji, mających w rzeczywistości polegać na przypisaniu sprawstwa oskarżonym, co do poszczególnych zarzucanych im czynów,od których nie zostali uniewinnieni przez Sąd II instancji, nie może być kwestia postulowania wiarygodności wyjaśnień tych oskarżonych oraz zeznań części świadków, którzy w jakiejś mierze potwierdzali te wyjaśnienia. Konsekwentność wyjaśnień tych oskarżonych nie jest skuteczną przesłanka do obalenia wiarygodności wyjaśnień, a później zeznańP. S. (1)oraz innych osób, których wiarygodność miała znaczenie dla oceny jego wiarygodności. Obalenie jego wiarygodności musiałoby w logicznej konsekwencji prowadzić do wydania przez Sąd I instancji wyroków uniewinniających. Jednocześnie trzeba wskazać, że Sąd meriti prawidłowo wykazał na jakich przesłankach uznał wiarygodność tego materiału dowodowego. W rezultacie sama możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błęduw ustaleniach faktycznych. Trzeba odnieść się do realiów sprawy. Otóż,P. S. (1), od momentu podjęcia współpracy z organami ścigania, a później wymiarem sprawiedliwości, był przesłuchany w charakterze podejrzanego łącznie 32 razy, natomiast w toku procesu łącznie był przesłuchany 16 razy. Jak podpowiada doświadczenie życiowe, nietrudnood osoby tak wiele razy przesłuchiwanej, na przestrzeni kilku lat, relacjonującej złożoną działalność przestępczą, własną, jak i innych osób, uzyskać relacje, które w szczegółach mogą być nieścisłe, niepełne, niejasne. Doszukiwanie się tych nieścisłości, nawetw niektórych momentach w sposób zasadny, nie prowadzi automatycznie do obalenia globalnej wiarygodności relacji takiej osoby, w których obciąża inne osoby. Trzeba wskazać, że zasadniczym wspólnym mianownikiem tych relacji, było przedstawienie działalności osób, tworzących zorganizowaną grupę przestępczą, której zasadniczym przedmiotem jej aktywności był obrót narkotykami. Nie mają znaczenia subiektywne odczucia tego świadka, co do jego ocen mających wskazywać, które z osób brały udział w jej działalności [grupy przestępczej]. Odpowiednie ustalenia należą do sądu, włącznie z przesądzeniem, czy proces subsumpcji pozwala na przypisanie tym osobom odpowiedzialności karnej za przestępstwo zart. 258 k.k.Przy czym te subiektywne odczucia, przekazane przezP. S. (1), choćby na rozprawie 10 września 2009 r. (k. 4201- 4225) uwiarygadniają jego relacje, bowiem wskazują, że swoich supozycji nie forsuje w sposób intencjonalny i to wbrew obiektywnym faktom, tylko po to aby pogrążyć jak największą ilość osób współpracujących z nim bezpośrednio lub osób, które były zaangażowane w działalność tej zorganizowanej grupy przestępczej, a o ich aktywności, na tej płaszczyźnie, dowiedział się od nich samych, co następnie ujawnił w toku podjętej współpracy z organami ścigania. Z relacjiP. S. (1), jak i innych osób uwiarygadniających jego relacje, wyłania się obraz zorganizowanej grupy przestępczej, jej złożony charakter pod względem geograficznej rozległości działania, a więc poza granicami naszego kraju, jak i na jego terenie, poziom zaangażowania poszczególnych osób w całym paśmie różnorodnych czynności, zrelatywizowanych pod względem ich złożoności oraz wielorakości, będących środkami zmierzającymi do realizacji wyznaczonego celu jej działania, z uwzględnieniem różnorodnego charakteru użytych metod i środków.
Zarzuty obrazyart. 4 k.p.k., zawarte w zasadzie we wszystkich apelacjach obrońców oskarżonych, należy uznać za chybione. Przepisart. 4 k.p.k.statuuje zasadę obiektywizmu, zgodnie z którą organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Jednakże zgodnie z jednolitym stanowiskiem prezentowanym tak w doktrynie, jak i orzecznictwie, wspomniana zasada obiektywizmu w swej istocie ,,nie sprowadza się do obowiązku interpretowania zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego jedynie na korzyść oskarżonego, a polegać ma na obiektywnym, bezstronnym stosunku organu prowadzącego postępowanie do wszystkich stron procesowych oraz sprowadzać się ma do dokonania sprawiedliwej i nieuprzedzonej analizy i oceny zgromadzonych dowodów”(vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 20 czerwca 2012 r., sygn. akt II AKa 98/12, opubl. LEX nr 1216340). Fakt, iż dokonana przez sąd orzekający w sprawie ocena dowodów jest sprzeczna z ich subiektywną oceną dokonaną przez strony postępowania (zwłaszcza oskarżonych i ich obrońców) nie może być wyznacznikiem naruszenia przez ten sąd zasady obiektywizmu. O naruszeniu omawianej zasady może być mowa jedyniew przypadku niezachowania przez sąd obiektywizmu i dokonania oceny materiału dowodowego w sposób stronniczy, tendencyjny, biorący pod uwagę okoliczności przemawiające tylko lub w znacznej mierze na korzyść lub niekorzyść oskarżonego przy jednoczesnym nie dostrzeżeniu i pominięciu okoliczności przeciwnych. O takim procedowaniu Sądu I instancji w niniejszej sprawie nie może być mowy. Sąd meriti dokonał bowiem sprawiedliwego osądu wszystkich występujących w sprawie przesłanek, rozważając materiał dowodowy w sposób uwzględniający okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, o czym świadczy m.in. fakt, iż w przypadku wątpliwości co do ilości narkotyków, będących przedmiotem podjętych przez grupę działań, Sąd przyjął ilości najniższe z podawanych, a więc najkorzystniejsze dla oskarżonych, zachowując tym samym bezstronność i orzekając zgodnie z naczelnymi zasadami postępowania.
W części apelacji obrońców oskarżonych pojawiły się zarzuty naruszeniaart. 5§2 k.p.k.Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 5§2 k.p.k.trzeba wskazać, że ,,naruszenie reguły zart. 5§2 k.p.k.ma miejsce jedynie wówczas, gdy sąd orzekający poweźmie wątpliwości co do istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności i nie mogąc wątpliwości tych usunąć, rozstrzyga je na niekorzyść oskarżonego”(wyrok Sądu Apelacyjnego w Lubliniez 7 maja 2013 r., II AKa 58/13, LEX nr 1316234), przy czym lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wskazuje aby Sąd I instancji powziął takie wątpliwościi rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonych, tym bardziej, że adresatem tego przepisu nie są strony lecz sąd meriti. Oczywiście te uwagi nie mogą odnosić się do uniewinnionych oskarżonych w stosunku, do których właśnie słusznie zastosowano wspomnianą i omawianą zasadę procesową. Warunkiem prawidłowego formułowania zarzutu obrazyart. 5§2 k.p.k.jest powzięcie przez organ procesowy rzeczywistych wątpliwości, których przy prawidłowej ocenie materiału dowodowego nie udało się usunąć, a mimo to rozstrzygnięto te wątpliwości na niekorzyść oskarżonego. Czynienie zastrzeżeń co do sposobu oceny dowodów- dokonanej przez Sąd I instancji- niekorzystnej dla oskarżonych- zwłaszcza w zakresie oceny wiarygodności wyjaśnień i zeznańP. S. (1)oraz materiału dowodowego potwierdzającego jego wiarygodność, a więc zasadniczego materiału dowodowego dotyczącego bezpośredniego udziału oskarżonych w dokonaniu poszczególnych zarzucanych im przestępstw, bez uwzględnienia całego materiału dowodowego obciążającego oskarżonych, co czynią apelujący, jest po prostu nieprzekonywujące, a wręcz procesowo niedopuszczalne, bowiem prowadzi to mogłoby do poczynienia niewłaściwych ustaleń faktycznych i wypaczałoby proces subsumcji, co finalnie miałoby wpływ na ewentualną represję karną- co do jej kierunku jak i zakresu. Mając na względzie jednocześnie ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, obciążającego oskarżonych, dokonaną przez Sąd I instancji, trudno ocenę w zakresie dowodu z wyjaśnień tego oskarżonego oraz zeznań części świadków, kwalifikować jako naruszenie powinności wynikających z brzmieniaart. 5§2 k.p.k.Natomiast takie wątpliwości pojawiają się odnośnie udziału oskarżonychM. K. (1)iM. S. (1)w zorganizowanej grupie przestępczej, które zdefiniowano oraz ujawniono na poziomie postępowania odwoławczego.
Z kolei, ,,obdarzenie wiarą w całości lub w części jednych dowodów oraz odmówienie tej wiary innym, jest prawem sądu, który zetknął się z tymi dowodami bezpośrednioi pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k., jeżeli tylko zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonych, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpującoi logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku” (vide: wyrok SA w Lublinie z 5 czerwca 2014 r., II AKa 113/14, LEX nr 1488651). Przenosząc te uwagi na grunt realiów sprawy, trudno przyjąć, żeP. S. (1)(jak i inne osoby, które przekazały niekorzystne dla oskarżonych informacje) miał naturalny interes w tym aby- wbrew faktom- bezpodstawnie pomawiać oskarżonych o udział w przestępstwach. Na czym miałby polegać ów interes tego świadka, skoro w swoich relacjach nie wykluczył swojego udziału w zarzucanych przestępstwach. Wręcz wskazał na swójde factobardzo rozbudowany udział, który był wszechstronny oraz długotrwały. Jak sięgnie się do wyjaśnień i zeznań tej osoby, to wyłania się obraz jego działalności, który nie miał charakteru marginalnego i okazjonalnego. Jeszcze raz należy podkreślić, z uwagi na ważkość tych dowodów, że jego udział był o tyle istotny, że bez niego oskarżeni mieliby co najmniej realne kłopoty, być może do pokonania,ale rozciągające w czasie skuteczną realizację wyznaczonych celów. Odnośnie przemytów narkotyków oskarżeni, z poziomu decyzyjnego dla zorganizowanej grupy przestępczej, mogliby nie znaleźć kurierów, którzy z racji specyfiki czynności kurierskich, z reguływ pierwszej kolejności, narażeni są na duże ryzyko ujęcia i poniesienia konsekwencji prawnych. Z kolei, w odniesieniu do dalszej dystrybucji tak uzyskanych narkotyków również należało zaangażować zdeterminowane osoby, gotowe podjąć ryzyko ujawnienia przez organy ścigania, również narażone na brutalne działania innych grup przestępczych, czego przykładem są napady na oskarżonegoK. K. (1).
Sąd I instancji w sposób przekonywujący wykazał, że w zakresie przemytu narkotyków oskarżeni działali w zorganizowanej grupie przestępczej i to w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, czyniąc z tej działalności stałe źródło dochodu. Należy zaakcentować, że z wiarygodnych wyjaśnień i później zeznańP. S. (1), wyłania się schemati mechanizmy działania tej grupy. Oczywiście nie był on w stanie przekazać na tyle jasnych informacji aby obraz działalności tej grupy był bardzo szczegółowo i w pełni przedstawiony. Jest zrozumiałe, że w/w tak bardzo szerokiej i wnikliwej wiedzy nie posiadał. Niemniej, odtwarzał zdarzenia, w których bezpośrednio uczestniczył lub miał wiedzę od osób bezpośrednio w nich uczestniczących, przecież był on zasadniczo ,,tylko” kurierem narkotyków lub ich dalszym dystrybutorem, a kontakty bezpośrednie miał wyłączniez osobami, które dostarczały jemu towar i odpowiednio przysposobiony środek lokomocji służący do ich przemytu. W przypadku bezpośredniego udziału w przemycie narkotyków lub ich dalszej dystrybucji relacjonuje te zaszłości i ich w żaden sposób nie koloryzuje, skoro subiektywnie nawet ogranicza personalny skład zorganizowanej grupy przestępczej. Taki wzorzec działania- w ramach zorganizowanej grupy przestępczej- nie był wzorcem atypowym. Taki model funkcjonowania grupy, był wymuszony względami praktycznymi, zwłaszcza determinowanymi wymogami zachowania bezpieczeństwa całej grupy, zmierzającymi do realnego i w miarę pewnego kamuflażu jej działalności, bowiem tylko taki sposób funkcjonowania dawał zorganizowanej grupie przestępczej duże szanse na skuteczne i efektywne działania nastawione na osiągnięcie maksymalnych zysków pieniężnych z przemytu narkotyków, a faktycznie z jej hurtowej sprzedaży na terenie kraju. Zakres ilościowy przemycanych narkotyków i sposób uzyskania pieniędzy, a więc z reguły dopiero po ich sprzedaży, wskazywał, że grupa przestępcza, jako całość, miała otrzymywać pieniądze sukcesywnie jako wypadkową tempa ich sprzedaży i ograniczeń wynikającychz ryzyka ujawnienia jej działalności. Także dalsza dystrybucja wymagała podjęcia takich złożonych działań. Członkowie zorganizowanej grupy przestępczej mając pełną świadomość tylko własnych działań i przy znajomości celu działania grupy w postaci uzyskania zysków finansowych ze sprzedaży narkotyków, mieli co najmniej ogólną świadomość uczestnictwa w mechanizmie działań, który z uwagi na specyfikę celu i złożonego charakteru jego realizacji, przy konieczności zapewnienia konspiracyjnych metod działania, wymagał konglomeratu różnorodnych zachować często równorzędnych pod względem doniosłości, wzajemnie zazębiających się, tworzących zamknięty łańcuch zdarzeń. Innymi słowy, bez załatwienia narkotyków, nie byłoby konieczności organizowania środka do ich przemytui jego stosownego przysposobienia, następnie zorganizowania skutecznego ich przemytu do Polski, a dalej ich szybkiej dystrybucji na terenie kraju. Wykonanie tych czynności wymagało zwerbowanie kuriera i zorganizowanie trasy przemytu. Następnie zorganizowaniei wykonanie tych czynności wymagało zaaranżowanie odbioru narkotyków i ich dalszą dystrybucję, a później zorganizowanie sprawnego odbioru pieniędzy i przekazanie ich dostawcom. Te konstatacje, jednoznacznie wskazują, że mamy do czynieniaz zorganizowaną grupą przestępczą zajmującą się dostarczeniem narkotyków do Polski dla osiągania stałych zysków finansowych. Z wyjaśnień, a później zeznańP. S. (1)(oraz innych osób, potwierdzających znacząco jego relacje), wynika, że w zdarzeniach,w których sam bezpośrednio uczestniczył lub czerpał wiedzę od bezpośrednich uczestników zdarzeń, grupa zasadniczo zajmowała się obrotem marihuaną. Obrót innymi narkotykamiw rzeczywistości był wyjątkiem od wyznaczonej reguły. Inne informacje płyną z materiałów z kontroli operacyjnej, ale z uwagi na mankamenty formalne, będące podstawą ich procesowego wykorzystania, są poza zainteresowaniem Sądu w przedmiotowej sprawie. Odmienna sytuacja miałaby miejsce w przypadku gdyby zaskarżony wyrok obejmowałN. S. (1)ps. (...). Przy czym ustalenia sądu I instancji, nie są w tym zakresie arbitralne, albowiem opierają się na relacjachP. S. (1), z których wynika, że obrót amfetaminą, w której uczestniczył on sam lub uczestniczyli poszczególni członkowie zorganizowanej grupy przestępczej, miał często charakter przypadkowy. Jako przykład tego są okoliczności, dystrybucji amfetaminą, która początkowo w świadomościP. S. (1)miała być marihuaną. W konsekwencji, nie można uznać, że ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji, to wyłącznie odwołanie się do wiadomości medialnych lub własnego doświadczenia zawodowego. Wnikliwość pytań skierowanych doP. S. (1)w toku jego przesłuchań procesowych, była realizacją prawa do obrony. Jednak były one przyjętą linią obrony zmierzającą do uzyskania od tego świadka sprzecznych, niejasnych odpowiedzi, zmierzających do jego dyskredytacji, co finalnie słusznie nie powiodło się.
Jednocześnie należy zauważyć, wbrew zarzutom apelacji części obrońców, że to nie ocenyP. S. (1), zawarte w jego relacjach, decydują o przyjęciu w odniesieniu do określonych osób, że brały one udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Na przyjęcie odpowiedzialności karnej danych osób za przestępstwo zart. 258 k.k.decydują dowody zebrane w sprawie, ocenione w pierwszej kolejności przez autora aktu oskarżenia,a następnie przez sąd. Ta ocena z perspektywy Sądu odwoławczego, jest oceną prawidłową i właściwie umotywowaną.
Postawa części oskarżonych przyjęta w toku procesu, zamierzającą do jego zbędnego wydłużenia, co jednoznacznie zobrazowano i klarownie zinterpretowano we wcześniejszych fragmentach niniejszego uzasadnienia, nie była okolicznością, którą Sąd I instancji brak pod uwagę przy wymiarze kary. Jak wskazał Sąd meriti w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku:,,od pewnego momentu zachowanie oskarżonych przyjęło postać jawnej obstrukcji procesowej, powodowało konieczność zaostrzenia stosowanych wobec podsądnych środków zapobiegawczych, jednak również odwlekało w czasie wydanie wyroku”(k. 198 uzasadnienia), a więc taka postawa wpłynęła na kwestie odnoszące się do stosowanych środków zapobiegawczych, a nie do finalnej represji karnej, tym samym zarzut w apelacji odnoszący się do tej kwestii jest całkowicie bezpodstawny i niezasadny.
Odnośnie zarzutów czynionychM. S. (1)w akcie oskarżenia, należy wskazać, że samo bliskie pokrewieństwo z oskarżonymN. S. (1)ps.(...), a więc z groźnym przestępcą i to na poziomie kwalifikowanym, skoro kierował zorganizowaną grupą przestępczą, nie może automatycznie przesądzać, że jego brat również był członkiem tej grupy. W aktach sprawy nie zgromadzono żadnych dowodów, które można byłoby wykorzystać procesowo, z których wynikałby jego udział w tej grupie. Z pewnością nie należą do takiego materiału dowodowego wyjaśnienia lub zeznaniaP. S. (1),z których nie wynika, aby ta osoba była członkiem tej grupy. Stąd uniewinnienie tego oskarżonego od zarzutu popełnienia przestępstwa zart. 258§1 k.k., uznając, że zarzuty zawarte w apelacji jego obrońcy są słuszne. Nadto trzeba dodać, że materiał operacyjny uzyskany w toku kontroli operacyjnych prowadzonych pod kryptonimami:(...), która prowadzona była wobec oskarżonegoN. S. (1)oraz(...), która prowadzona była wobec oskarżonegoM. S. (1), mają ograniczone zastosowanie i jednocześnie nie daje podstaw do skutecznego wykazania temu oskarżonemu zasadności zarzutu popełnienia przez niego przestępstwa zart. 258§1 k.k.Ten materiał niesłusznie został uznany przez Sąd I instancji, jako wystarczające dowody wskazujące na jego udział w przestępstwie zart. 258§1 k.k.Materiał ten trzeba poddać wnikliwej analizie i ustalić, czy w sposób bezsprzeczny i jednoznaczny prowadzić
    musi[podkreślenie Sądu II instancji] do przesądzenia jego odpowiedzialności karnej w tym zakresie. Pierwsza z kontroli operacyjnych wskazanych powyżej nie dotyczyła oskarżonegoM. S. (1). Wobec niego nie uzyskano zgody następczej sądu na wykorzystanie materiałów odnoszących się do niego, a więc treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych, w toku tej prowadzonej kontroli operacyjnej. Z przyczyn formalnych, co już wcześniej szeroko umotywowano, nie można było wykorzystać dowodowo ewentualnych informacji, mogących obciążyćM. S. (1). Natomiast, druga z kontroli operacyjnych dotyczy tego oskarżonego, była ona zarządzona w oparciu o postanowienia Sądu z 22 września 2006 r. i 21 grudnia 2006 r. Sąd I instancji, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (k. 181), powołał się na zarejestrowane rozmowy telefoniczne: z 6 lutego 2007 r.o godz. 18.33., 18.36, 20.06, z których treści wywodzi udział tego oskarżonegoz zorganizowanej grupie przestępczej oraz z 10 listopada 2006 r. Wnioski te nie można uznać jako pewne i przekonywujące. W toku pierwszej rozmowy, odtwarzając istotę rozmowy, oskarżony informuje rozmówcę, że:
    ,,dzwoniłaM.od(...)
[chodzi o oskarżonegoM. T. (1)- przypis Sądu II instancji], która przekazała mu informację, że
    ,,zawinęli”go [został zatrzymany przez Policję], bowiem zajechał drogę sąsiadowi, który wezwał Policję. Policjanci, po spisaniu, jednak zatrzymali(...), który wtedy krzyczał, żeby zadzwonić do adwokata. Pytała [oskarżonegoM. S. (1)], k
    tórego[adwokata]
    zaangażować,P.
(sic),
    czyK.?. On mówi, że:
    ,,raczej należy zaangażowaćK., bo on również występuje w sprawie(...)[oskarżonyM. B. (1)]. Prosi- rozmówcę- aby zadzwonić doK., bo nie ma do niego telefonu. Przy zatrzymaniu [(...)- przypis Sądu II instancji], policjanci nie mogli nic dokładniej powiedzieć, tylko, że na pewno przez 48 godzin nie wyjdzie […]
    musiał mieć coś wbite[…]
    nie pilnuje takich rzecz.Rozmówca zapewnia, że zadzwoni zapytać się tego, a on jest nawet na dyżurze”.W toku drugiej rozmowy, prowadzonej zR.[prawdopodobnie chodzi o adwokataR. K. (3)- przypis Sądu II instancji], dotyczy ona(...)[oskarżonegoT.- przypis Sądu II instancji], który ma mieć 14 lutego 2007 r. o godz. 9 posiedzeniew przedmiocie odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności, przy czym wobec niego dwóch lekarzy psychiatrów zG.
    wydali opinię, że jest on zdrów[oskarżonyT.- przypis Sądu II instancji]
    i ma on iść do więzienia, bo ma tylko lekką depresję. Informujeo zatrzymaniu(...)[oskarżonegoT.- przypis Sądu II instancji], po zajechaniu drogi, ale rozmówca informuje, że mógł być zatrzymany, bowiem mógł być wydany nakaz doprowadzenia do aresztu, bo tak samo miał ten(...). W toku trzeciej, zarejestrowanej rozmowy, oskarżonyM. S. (1)informuje rozmówcę,że
    zatrzymany[oskarżonyT.]
    jest u lekarza, który zadecyduje czy może on odbywać karępozbawienia wolności. Rozmówca proponuje aby pojechać do(...), czy jest ten człowiek. Kolejna rozmowa miała miejsce 10 lutego 2006 r. oskarżonyM. S. (1)rozmawia z matkąK.[nie wiadomo o kogo chodzi], która informuje,że
    syn jeszcze nie wrócił z przesłuchania. Oskarżony zobowiązuje się zadzwonić do znajomego i dowiedzieć się co dzieje się z zatrzymanym. Z treści tych przybliżonych rozmów telefonicznych, trudno w sposób jednoznaczny i bezsprzeczny wnioskować, że oskarżonyM. S. (1), w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, zajmował się, niejako, obsługą prawną oraz miał możliwości w sposób realny i obiektywny, poprzez kontaktyz osobami zatrudnionymi w organach ścigania, wpływać na tok postępowań prowadzonych w stosunku do zorganizowanej grupy przestępczej lub jej członków. Przekazywanie jemu informacji w sytuacjach, kiedy miały miejsce określone czynności procesowe lub zdarzenia pozostające w zainteresowaniu organów ścigania, dotyczące osób, które w realiach sprawy, występują w roli członków zorganizowanej grupy przestępczej(...), same w sobie nie przemawiają za tym aby uznać, że jest to forma udziału w ramach tej grupy. Również do takiego wniosku, nie może prowadzić, ustalenie, że oskarżony prowadził rozmowyz adwokatami, którzy mieliby być zaangażowani do konkretnych spraw danej osoby, zwłaszcza w sytuacji kiedy nie można ustalić, że ich udział miałby być bezpośrednio związany z działalnością oskarżonych prowadzoną na rzecz zorganizowanej grupy przestępczej, której działalność jest przedmiotem niniejszego postępowania. Kolejne zarejestrowane rozmowy telefonicznego tego oskarżonego mające wskazywać na jego udział w zorganizowanej grupie przestępczej(...), to rozmowy telefoniczne zarejestrowane w toku kontroli operacyjnej(...)12 października 2006 r. o godz. 17:17, 19:17, z 13 października 2006 r. o godz. 11:17, 11:46, 20 października 2006 r. o godz. 13:56, 23 października 2006 r.o godz. 17:24. Z pierwszej rozmowy wynika, żeK. D.[funkcjonariusz Policji] potrzebuje od oskarżonego prawdopodobnie pięciu biletów na mecz piłkarskiKKS(...).Z drugiej rozmowy wynika, że oskarżony przekazuje dalej informację, że
    potrzebuje pięciu biletów na mecz,a zamawiającemu [D.] wypadałoby załatwić te bilety. W trakcie pierwszej rozmowy z tej drugiej daty, rozmówca [D.] dziękuje za załatwienie [biletów] obiecuje
    ,,jakąś flachę dobrą”. W czasie drugiej rozmowy, z tej drugiej daty, oskarżony przekazuje rozmówcy informację o miejscu, czasie i sposobie przekazania załatwionych biletów. W czasie rozmowy z tej trzeciej daty oskarżony mówi o kolejnym załatwieniu biletów na mecz piłkarski, a rozmówca informuje, że w sprawieN.[S.] tona poniedziałek umówił się na rozmowę. W czasie rozmowy z 23 października 2006 r. oskarżony zostaje poinformowany przez rozmówcę, że grzywna będzie mniejsza, dlaN., a oskarżony mówi ,,naganę trzeba mu dać, tak pasem na dupę by się przydało…, przez kolano na dupę mu dać” (sic) [oskarżonegoN. S. (1)]. Dalej mówi:
    ,,ja mu tam coś podałem, powód i mówi na to ze względu na mnie to tam go”. Z tych przybliżonych rozmów telefonicznych wynika, że oskarżonyM. S. (1), ma kontakty z funkcjonariuszem Policji, o nazwiskuD., któremu załatwiał bilety na mecze piłkarskie. Ta okoliczność sama w sobie nie przemawia za jednoznacznym przyjęciem,że takie kontakty, są formą podziękowania za czerpanie informacji od wspomnianego policjanta, na temat wiedzy organów ścigania o zorganizowanej grupie przestępczej(...). Z dużą dozą pewności można przyjąć, że policjantD.wiedział, żeM. S. (1)to brat oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), ale taka znajomość bardziej w złym świetle stawia tego funkcjonariusza niżM. S. (1). Przekazanie jemu informacji o umniejszeniu grzywnyN.[S.] także nie wskazuje na zaangażowanieM. S. (1)w działalność grupy, której przewodził jego brat, tym bardziej, że nawet nie wiemy jednoznacznie, czy owa grzywna nałożona na wspomnianą osobę, ma związek z działalnością zorganizowanej grupy przestępczej, tym samym informacja, że w zamian ,,coś tam przekaże”, nie ma znaczenia, choć zapewne można to odczytywać jako przekazanie korzyści majątkowej. Ton rozmowy, jej treść, również wyraźnie wskazuje, że nie do końca poczynania swojego brataM. S. (1)akceptuje, a jak podpowiada doświadczenie życiowe, w przypadku członkostwa w grupie, tak nie wypowiadałby się o swoim szefie, przed inną osobą, aby nie deprecjonować jego pozycji oraz lekceważącego stosunku do niego. Z kolei,P. S. (1)na temat oskarżonegoM. S. (1)wypowiada się w czasie składania wyjaśnień 25 kwietnia 2008 r.(k. 131- 140- teczka osobowa nr 28), wyraźnie wskazuje, że zna tego oskarżonego ale on nie należy do ,,grupy”. Później, w tej fazie postępowania na jego temat nie wypowiada się. W toku procesu również nie przekazuje żadnych istotnych informacji na jego temat, które wskazywałyby na jego udział w przestępstwie kwalifikowanym zart. 258§1 k.k.Te braki, niejasności w dowodach, nie dające się wyjaśnić, nie pozwalają, na jednoznaczne przesądzenie, że oskarżonyM. S. (1)był członkiem zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez jego brata i w myślart. 5§2 k.p.k., należało je interpretować na jego korzyść. W każdej sytuacji, gdy przedmiotem zarzutu jest przestępstwo zart. 258§1 kk, obowiązkiem sądu jest rozważenie, w oparciu o konkretne dowody, a nie domniemania, czy popełnione przez oskarżonych przestępstwo nie zostało zrealizowane w ramach zwykłego współsprawstwa, czy zorganizowana grupa faktycznie istniała, czy każdyz oskarżonych był jej członkiem, czy też jego zachowanie miało jedynie charakter współdziałania z grupą. Aby danej osobie przypisać czyn zart. 258§1 kkniezbędne jest wykazanie, że osoba taka miała świadomość istnienia grupy przestępczej i zamiar działania w jej ramach, że została zaakceptowana co najmniej przez osoby, które mogły decydować o jej składzie osobowym (por. wyrok SA w Katowicach z dnia 27.10.2010 roku, sygn. II AKa 123/10- LEX nr 686851). ,,
    Skoro występek zart. 258§1 kkmożna popełnić tylko umyślnie, to świadomość istnienia takiej grupy jest niezbędnym warunkiem przypisania udziału w niej. Nie można należeć do zorganizowanej grupy przestępczej, nie wiedząc, że taka grupa istnieje. Nie wystarczy, że istnienie grupy i współdziałania z nią sprawca mógł i powinien się domyślać, bo powinność domyślania się jest znamieniem nieumyślności (art. 9§2 k.k.), zatem nie spełnia znamienia umyślności występku zart. 258§1 k.k.”(por. wyrok SAw Katowicach z dnia 24.03.2011r., sygn. II AKa 468/10- LEX nr 1001371).
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoK. R. (1), w której kwestionuje udział tego oskarżonego w przypisanych mu przestępstwach, w zasadzie Sąd II instancji wypowiedział się wtedy kiedy wskazano jaki materiał dowodowy przesądza o jego udziale w przypisanych mu ostatecznie przestępstwach. Gwoli przypomnienia, o udziale tego oskarżonego- zarzut opisany w pkt LXVI aktu oskarżenia, przesądziły wyjaśnieniai późniejsze zeznaniaP. S. (1)- k. 146- 147 (wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)28 kwietnia 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 10 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym), k. 4207, 4210-4211 (zeznaniaP. S. (1)złożone na rozprawie 10 września 2009 r.). Co do zarzutu opisanego w pkt LXX aktu oskarżenia, o jego udziale przesądziły wyjaśnieniaP. S. (1)z postępowania przygotowawczego– k. 153 - złożone przez niego 29 kwietnia 2008 r. oraz jego zeznania złożone na rozprawie 12 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym. Odnośnie zarzutu z pkt LXXI aktu oskarżenia, na jego udział wskazują wyjaśnieniaP. S. (1)z 25 kwietnia 2008 r., zeznania z 25 września 2009 r., kiedy podtrzymał na rozprawie wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)30 kwietnia 2008 r. oraz zeznania z 12 listopada 2009 r., kiedy podtrzymał wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)z 15 maja 2008 r., zeznania złożone na rozprawie 10 lutego 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnieniaz postępowania przygotowawczego, wyjaśnieniaP. S. (1)z 20 maja 2008 r., podtrzymane na rozprawie 24 marca 2010 r., wyjaśnienia złożone przezP. S. (1)9 października 2008 r., jego zeznania z 8 lipca 2010 r., kiedy podtrzymał wyjaśnieniaz postępowania przygotowawczego, zaznaniaP. S. (1)złożone na rozprawach 10 września 2009 r., 10 lutego 2010 r., 24 marca 2010 r., 10 maja 2010 r. 8 lipca 2010 r. Trudno oczekiwać, żeP. S. (1), jako członek zorganizowanej grupy przestępczej, był bezpośrednim świadkiem wszystkich działań podejmowanych przez poszczególnych jej członków, co również odnosi się w jakimś stopniu do relacjiW. S. (1). Z racji rozbudowanej w czasie, jak i pod względem różnorodności i mnogości podejmowanych działań, trudno sobie wyobrazić, abyP. S. (1)miał pełną wiedzę o działalności grupy li tylko z bezpośredniej obserwacji. Jego wiedza również była zdobyta dzięki przekazom uzyskanym od innych członków grupy, i nie sposób przyjąć, że była to z ich strony konfabulacja, która przecież niczemu nie służyłaby. To, żeP. S. (1)nie wspomina w swoich relacjach, że oskarżonyK. R. (1)bezpośrednio mu nie groził, to nie znaczy, że takich gróźb nie stosował ów oskarżony, jako element i środek zmierzający do zagwarantowania w grupie jedności, dyscypliny i posłuszeństwa. W wyjaśnieniachz 25 kwietnia 2008 r.P. S. (1)(k. 138- teczka osobowa nr 28) wyraźnie wskazał, że:,,Każdy się bałR., aK.powiedział, że w przeszłościR.go strasznie męczył. RównieżW.miał duży strach przedR.”.Co ciekawe, świadekT. S.w związku z egzekwowaniem dyscypliny w grupie na potrzeby napaduwP.podał 13 czerwca 2008 r., że:,,Zagroził, że jeżeli nie pojedzie[chodzio jego brataW. S. (1)- przypis Sądu II instancji]przyjedzieR.” i go rozkurwi”(k. 16- teczka osobowa nr 21). W tym stanowisku nie był on nawet odosobniony albowiemW. S. (1)w czasie przesłuchania w charakterze podejrzanego 19 czerwca 2008 r. wyraźnie wskazał, że: ,,P. S. (1)powiedział mi, żeR.powiedziały, że wiem już za dużo i że dalej mam dla nich latać. Jeżeli nie pojadę, to powiedział….Przyjadą, przemielą mnie i rozkurwią”(k. 32- teczka osobowa nr 21). Według jego relacjiR.- to mężczyzna ops. (...)(k. 32- teczka osobowa nr 21), co także potwierdził w toku przesłuchania 30 czerwca 2008 r. (k. 63- teczka osobowa nr 14). Tym samym opinie o roli oskarżonego jako egzekutora określonego posłuchu na rzecz grupy nie są odosobnione. Jest naturalne- jak podpowiada doświadczenie życiowe i zawodowe- że zorganizowana grupa przestępcza, zajmująca się złożoną działalnością przestępczą, osiągająca z tego ogromne zyski, o wysokim stopniu złożoności i kamuflażu, musi mieć wypracowany mechanizm scalający jej efektywność, gwarantujący sprawny mechanizm działania, co musi przejawiać się, co najmniej, realną możliwością wymuszenia posłuszeństwa, w tym przy użyciu siły fizycznej. Stąd konieczność istnienia w grupie mechanizmu wymuszającego posłuch jej członków oraz konieczność wypełnienia ich przez inna osobę [osoby], co w praktyce realizował wspomniany oskarżony.
To, żeP. S. (1), z innymi jeszcze członkami zorganizowanej grupy przestępczej, dokonywali przemytu oraz dalszej dystrybucji pewnej partii narkotyków, poza wiedzą oskarżonegoN. S. (1)ps. (...), nie niweluje faktu działania zorganizowanej grupy przestępczej tego ostatniego. Wzajemna uczciwość pomiędzy przestępcami (a w zasadzie jej brak), postrzegana z ich punktu widzenia, a więc według moralności przestępczej, obcej ludziom żyjącym uczciwie, jest tylko i wyłącznie sprawą tych przestępców, co nie osłabia ,,z automatu” wiarygodności relacji skruszonego przestępcy, który oszukiwał swojego szefa, w tym wypadku chodzi o oskarżonegoN. S. (1)ps. (...). Nie można zapominać, że tych ,,lewych” przemytówP. S. (1)dokonywał zawsze przy okazji przemytów zlecanych i organizowanych przez oskarżonegoN. S. (1), jednocześnie czynił tak wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymK. K. (1), który bez wątpienia miał wysoką pozycję w grupie przestępczej. Ich wspólne działania, podjęte poza świadomością oskarżonegoN. S. (1), były realizowane, albowiem ich ,,legitymizacja” brała się właśnie z wysokiej pozycji oskarżonegoK. K. (1). Fakt braku potwierdzenia relacjiP. S. (1), przez innych oskarżonych, całkowicie nie zaskakuje. Oskarżeni nie mogli potwierdzać wersji skruszonego przestępcy, ponieważ akceptowaliby jego relacje, a tym samym doprowadziliby do samooskarżenia. Nie jest prawdą, że Sąd I instancji, odnośnie przestępstwa z pkt LXVI aktu oskarżenia, nie określił na czym polegał udział oskarżonegoK. R. (1). W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku na k. 4 wyraźnie wskazano, że: ,,Pieniądze na zakup narkotyków oraz wcześniej, na zakup samochodu, wyłożyłK. K. (1), jednak zyskami podzielił sięzK. R. (1). właśnieK. R. (1)zleciłP. W. (1)obserwację przejścia granicznego”.Uważna lektura tego dokumentu dyskredytuje powyższy zarzut apelacji obrońcy tego oskarżonego, a słuszność zarzutu z aktu oskarżenia znajduje potwierdzeniew wyjaśnieniachP. S. (1)złożonych 28 kwietnia 2008 r. (k. 146- teczka osobowa nr 28, potrzymanych w toku procesu).
Sąd I instancji nie czyni, w oparciu o przekazy medialne, ustaleń faktycznych dotyczących działalności zorganizowanej grupy przestępczej kierowanej przez oskarżonegoN. S. (1)ps. (...). W tym zakresie odwołuje się do przeprowadzonychw postępowaniu sądowym dowodów, a odniesienie się do przekazu medialnego, ma charakter marginalny, jednostkowy, nie mający żadnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku. Tym samym zarzut apelacji obrońcy oskarżonychK. R. (1)jest niezasadny.
Treści wyjaśnień złożonych w charakterze podejrzanego przezP. S. (1), w postępowaniu przygotowawczym, a zwłaszcza zapisy obrazu i dźwięku z tych czynności, jednoznacznie wskazuje, że ze strony przesłuchujących nie było żadnych sugestii, ani nacisków, które mogłyby mieć wpływ na postawęP. S. (1)w podczas tych czynności procesowych. Relacje tej osoby były swobodne.P. S. (1)w tych warunkach był przesłuchiwany kilka razy. Trudno przyjąć, że do tych przesłuchań był wcześniej przygotowany, na takim poziomie, że był w stanie ukryć te naciski, tym bardziej, żeP. S. (1)jest tylko skruszonym przestępcą, a nie jest osobą o profesjonalnym przygotowaniu do spełnienia określonej roli, sprowadzającej się do złożenia obciążających relacji określony zespół ludzi i na dodatek właśnie tych a nie innych ludzi. Tym samym zarzut obrońcy oskarżonegoK. R. (1)należy uznać za niezasadny.
Sąd I instancji właściwie ocenił relacjeP. M.,K. W. (3),w określonej częściŁ. N. (1),W. S. (1)orazŁ. M. (1). Niezadowolenie z dokonanej oceny, niekorzystnej dla oskarżonych, nie może być impulsem do zdyskredytowania tej oceny. Intencje artykułowania takiego zarzutu są czytelne, ponieważ jest obiektywnym faktem, że wiarygodność tego materiał dowodowego jest istotnym elementem wzmacniającym, wiarygodnośćP. S. (1). Błądw ustaleniach faktycznych, łączy się w praktyce z zarzutami procesowymi odnoszącymi się do naruszeń postępowania, zwłaszcza w odniesieniu do oceny dowodów obciążających poszczególnych oskarżonych (art. 7 k.p.k.), co już wcześniej omówiono. Prawidłowe ustalenia faktyczne, to wypadkowa prawidłowo dokonanych ocen dowodów, właściwie przeprowadzonych przez Sąd I instancji (oczywiście w części niekwestionowanej przez Sąd II instancji).
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoM. B. (1), ustosunkowano się wcześniej już do zarzutu dotyczącego naruszeniaart. 424 k.p.k.Również wskazano jakie konkretne dowody legły u podstaw ustaleń faktycznych dotyczących tego oskarżonego. Rozpoznanie oskarżonegoM. B. (1)ps. (...), dokonane 25 września 2008 r., przezP. S. (1)nie nasuwa żadnych wątpliwości (k. 407- 408- teczka osobowa nr 12, k. 198- teczka osobowa nr 28), co zostało wzmocnione relacjamiW. S. (1), który także w tej samej dacie wskazał tego oskarżonego jako bardzo podobnego do jednego ze sprawców rozboju (k. 419- 420- teczka osobowa nr 12), co już wcześniej sygnalizowałw czasie przesłuchania 18 czerwca 2008 r. (k. 24- teczka osobowa nr 21), potwierdzając, przy składaniu wyjaśnień 10 lipca 2008 r. (k. 355- teczka osobowi nr 28). W efekcie udział tego oskarżonego w rozboju wP.nie nasuwa żadnych wątpliwości. Brak rozpoznania tego oskarżonego przez pokrzywdzonych tym przestępstwem, nie zaskakuje choćby z racji upływu czasu, roli jaką odgrywali w zdarzeniu, które miało bardzo dynamiczny charakter oraz pewną dawkę obaw tych świadków, ze strony sprawców, o których doskonale wiedzieli, że są ludźmi ze świata przestępczego, na co wskazuje przedmiot niedoszłej transakcji (chodzi przecież o zakup nielegalnych papierosów), sposób popełnienia rozboju cechujący się determinacją, zorganizowaniem, użycie środków, w tym niebezpiecznych przedmiotów. Nadto należy zauważyć, że przypisanie temu oskarżonemu poszczególnych przestępstw ,,narkotykowych”, przesądza o jego udziale w zorganizowanej grupie przestępczej, zajmującej się właśnie szeroko pojętym obrotem tymi środkami. Z kolei, eksponowanie także jego roli jako osoby, która na rzecz grupy miała wymuszać posłuch wśród jej członków, ma charakter wtórny, albowiem to zadanie samo w sobie nie determinowało jego przynależności do niej, a co najwyżej kwalifikowało jego udział pod względem odgrywanej roli w niej.P. S. (1), rzeczywiście początkowo nie przypomina sobie nic o oskarżonymM. B. (1)i nic mu nie mówips. (...).Tak wypowiedział się 25 kwietnia 2008 r. (k. 138- teczka osobowa nr 28). Stanowisko zmienia 29 kwietnia 2008 r. (k. 152- teczka osobowa nr 28), kiedy wyjaśnia, że przypomina sobie tego oskarżonego o takim pseudonimie. Taka zmiana nie zaskakuje, mając na względzie ilość wątków poruszanych przez niego w toku dotychczas złożonych wyjaśnień oraz ilość osób w nich występujących. Tym bardziej, oskarżonyM. B. (1)mógł nie pojawić się od razu w relacjachP. S. (1), albowiem jego udział nie był aż tak intensywny, a co do rozboju wP.P. S. (1)mógł uważać sprawę za zamkniętą, z uwagi na fakt jego skazania i odbycia kary pozbawienia wolności. Jednocześnie relacjeP. S. (1)są konsekwentne skoro udział w przestępstwach oskarżonegoM. B. (1)potwierdza w toku procesu choćby na rozprawie 10 września 009 r. (k. 4202- 4225).
Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonegoP. B. (1), trzeba uznać ją za niezasadną. RelacjeP. S. (1)są konsekwentne skoro na udziałw przestępstwach oskarżonegoP. B. (1)potwierdza w toku procesu choćby na rozprawie 10 września 2009 r. (k. 4202- 4225), a na temat przesłanek wiarygodności relacjiP. S. (1)Sąd II instancji wypowiadał się już wcześniej w innych miejscach niniejszego dokumentu i nie ma żadnych powodów aby powtarzać to stanowisko i zawarte w nim argumenty oraz refleksje.
Niezasadny jest zarzut podniesiony w apelacji obrońcy oskarżonegoM. W. (1), wskazujący na brak przesłanek do zastosowania wobec niego polskich przepisów karnych, skoro działania, jak wskazuje obrońca, które opisałP. S. (1)mogły być podejmowane na terenie Holandii. Jak wynika z wiarygodnych relacjiP. S. (1), co wcześniej wykazano i umotywowano, zachowania odnoszące się do przestępstw opisanych w pkt CIII, CIV, CVIII aktu oskarżenia, były podejmowane przez oskarżonegoM. W. (1). Jego działania były elementem większej całości w postaci uczestnictwa w obrocie narkotykami, których miejscem przeznaczenia była Polska i ich dalsza dystrybucja na jej terenie, o czym ten oskarżony doskonale wiedział i świadomiew tym uczestniczył, poprzez załatwianie kontaktów ze zbywcami narkotyków w Holandii oraz częste uczestniczenie w pertraktacjach z nimi, zwłaszcza z uwagi na znajomość holenderskich realiów, znajomość języka. Zachowania tego oskarżonego były zachowaniami równorzędnymi z pozostałymi osobami uczestniczącymi w zakupie narkotyków,ich przewozie do Polski i ich dalszej dystrybucji, na poziome współsprawstwa.P. S. (1)w czasie przesłuchania nie tylko mówiąc o tym oskarżonym posługiwał się jego imieniem, ale jednocześnie wskazał go personalnie choćby na rozprawie 2 września 2010 r. (k. 8674- 8679), co prawda wtedy wskazując, że ten oskarżony nie należał do zorganizowanej grupy przestępczej, ale jednocześnie nie wycofał się ze swoich relacji,w których wskazał naM.[chodzi właśnie o oskarżonegoM. W. (1)- przypis Sąd II instancji] jako osobę zaangażowaną w czynnościach odnoszących się do nabywania narkotyków w Holandii, przez oskarżonegoK. K. (1), co zwłaszcza uwypuklił w toku składania wyjaśnień 25 kwietnia 2008 r. (k. 131- 140- teczka osobowa nr 28, które podtrzymał na rozprawie 25 września 2009 r.), a o udziale tego oskarżonegow przestępstwachP. S. (1)jednoznacznie wskazał w toku przesłuchania na rozprawie 10 września 2009 r. (k. 4208). W tej sytuacji nieistotne było ustalenie co działo się z oskarżonymM. W. (1)po dokonanych zakupach narkotyków w Holandii, skoro jego rola nie sprowadzała się do przewożenia ich na teren Polski, ani nie polegała na dalszej ich dystrybucji. Ilość jednorazowo nabywanej marihuany, jednoznacznie wskazywała i determinowała wnioski, że nabywana jest ona przez hurtowników, której dalsza dystrybucja wymagała określonego i zorganizowanego systemu działań, w co nie był później zaangażowany oskarżonyM. W. (1), ale nie ma to znaczenia dla przesądzenia jego odpowiedzialności karnej.
OskarżonemuM. W. (1)nie zarzucono przestępstwa kwalifikowanego z art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a więc odnoszenie się do kwestii pozyskiwania dowodów co do takiego przestępstwa w oparciu o czynności operacyjno– rozpoznawcze definiowane wart. 19 ustawy o Policji, są bezprzedmiotowe, co zostało niezasadnie poruszone w apelacji jego obrońcy.
O udziale oskarżonegoM. W. (1)w uprawie marihuany przesądzają relacjeP. S. (1), wzmocnione zeznaniamiM. B. (2), jak i wyjaśnieniamiP. M.. Kwestionowanie tych ustaleń faktycznych ma charakter polemiczny, a skuteczne kontestowanie ich musiałoby odbyć się poprzez niedopuszczalne pominięcie tego materiału dowodowego.
Przypisanie udziału oskarżonegoM. W. (1)w/w przestępstwach nie było uzależnione od konieczności wykazania temu oskarżonemu znajomości specyficznego słownictwa, którym posługiwali się inni członkowie zorganizowanej grupy przestępczej. Ten oskarżony, jak już wcześniej wskazano, miał zasadniczo inną rolę do odegrania i jego udział nie wymagał nawet znajomości tego słownictwa, jego udział był implikowany znajomością języka holenderskiego i znajomością tamtejszych realiów, pozwalających na dotarcie do środowisk i miejsce, gdzie był możliwy zakup marihuany w hurtowych ilościach. Posługiwanie się przez oskarżonegoK. K. (1)w toku rozmów telefonicznych pojęciem kawior, oczywiście nie dotyczyło w żaden sposób rzeczywiście kawioru. Trudno przyjąć, że ów oskarżony był jakimś wybitnym smakoszem tego produktu spożywczego,na dodatek do tego stopnia, że był skłonny po niego jeździć aż do Holandii, który był do nabycia w Polsce i to za porównywalne, a nawet często niższe ceny.
Nie jest prawdą, że oskarżonyM. W. (1)nigdy nie został rozpoznany przezP. S. (1). Już w postępowaniu przygotowawczymP. S. (1)w toku przesłuchania 29 maja 2008 r. (k. 297- 308- teczka osobowa nr 28) wskazał na tego oskarżonego jako tę osobę, która jeździła z oskarżonymK. K. (1)po marihuanę do Holandii. Tym samym supozycje obrońcy tego oskarżonego, wskazujące na coś zupełnie odmiennego, są bezpodstawne i nie są niczym obiektywnie wykazane.
Nie jest zasadny zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., w którym wskazano, że w komparycji wyroku nie wymieniono wszystkich rozpraw, które odbyły się w toku procesu, co miałoby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Owszem nie wymieniono wszystkich rozpraw, które odbyły się na przestrzeni całego wieloletniego procesu, ale nie ma to najmniejszego znaczenia dla niniejszej sprawy. Nadto, w praktyce sądowej przyjęte jest, że w części wstępnej wskazuje się tylko i wyłącznie rozprawy, na których odbyły się czynności dowodowe, a więc przesłuchanie oskarżonych, przesłuchanie świadków, oględziny dowodów, które sprowadzono na rozprawę, odczytano dokumenty, bądź uznano je za ujawniono bez ich odczytywania, odsłuchiwano treści zarejestrowanych rozmów telefonicznych w toku czynności niejawnych. Na marginesie, nawet gdyby przyjąć, że wyrok ten ma taki mankament procesowy, to w jaki sposób ma to mieć znaczenie dla treści zaskarżonego wyroku. Tylko naruszenia procesowe, które mają wpływ na merytoryczną treść zaskarżonego wyroku, mogłyby być uznane za skuteczne,co już wcześniej wykazano i umotywowano, w tym stanowiskiem judykatury.
W apelacji jednego z obrońców oskarżonegoS. J.zaskakuje zarzut dotyczący naruszeniaart. 168 b k.p.k.oraz uznania, że treści rozmów telefonicznych były podstawą ustaleń faktycznych. Otóż, ustalenia faktyczne dotyczące przestępstw z pkt: CX (k. 33 uzasadnienia zaskarżonego wyroku), CXI (k. 40 uzasadnienia zaskarżonego), CXII (k. 40 uzasadnienia zaskarżonego wyroku) nie odwołują się do materiałów uzyskanychw toku kontroli operacyjnych, a dotyczących tego oskarżonego. Z kolei, wykazanie istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, nie odbyło się w oparciu o kontrolę operacyjną prowadzoną wobec oskarżonegoB. J. (1)albowiem wobec niego takiej kontroli nie prowadzono. Tym samym, kwestia odtworzenia albo braku odtworzenia całości materiałów uzyskanych w toku kontroli operacyjnej, zwłaszcza w odniesieniu do tego oskarżonego, jest bezprzedmiotowa. Jednocześnie relacjeP. S. (1)są konsekwentne skoro udział w przestępstwach oskarżonegoS. J.potwierdza on w toku procesu choćby na rozprawie 10 września 2009 r. (k. 4202- 4225) oraz w toku postępowania przygotowawczego, co już wcześniej szeroko omówiono.
Wtórą kwestią dla kształtu zaskarżonego wyroku i odpowiedzialności karnej poszczególnych oskarżonych jest treść pisma, które skierowałP. S. (1)do Prokuratury. Z wyjaśnień wiemy, że w piśmie tym sugerował możliwość podjęcia współpracy z organami ścigania. Chęć podjęcia współpracy z organami ściganiaP. S. (1)wyjaśnił w tym piśmie jak i w swoich relacjach. Dla sprawy nie jest istotne czy podjęta współpraca to efekt inspiracji ze strony funkcjonariuszy organów ścigania, czy efekt zupełnie samodzielnej decyzji tej osoby. Istotne dla losu sprawy są relacje przekazane przez tę osobę, które złożył w charakterze podejrzanego oraz świadka w toku procesu, ich ocena, ustalenia faktyczne poczynione w oparciu o te relacje.
Również kwestia braku przeprowadzenia dowodu z wyroku Sądu OkręgowegowP.z 11 lutego 2011 r. (sygn. akt III K 113/09) nie jest istotna dla sprawy, a wręcz forsowanie tego zarzutu działa na niekorzyść oskarżonych. Niemniej, trzeba przypomnieć, że ów wyrok dotyczył:W. S. (3),M. J. (1),W. S. (1),R. R. (1),M. N. (1),Ł. M. (1),I. J. (1), którzy występują w tej sprawie i są powiązani z przestępczą działalnością części oskarżonych. Osoby te składały relacje, które w znaczącej części okazały się wiarygodne dla SąduI instancji. Aby wykazać, że brak przeprowadzenia dowodu z wyroku z powyższej sprawy, nie miał wpływu na treść zaskarżonego wyroku, należy przytoczyć jego treść. Odwołując się do treści tego orzeczenia:P. S. (1)został oskarżony o to, że:
I. w okresie od końca 2002 roku do lutego 2004 roku i od 13 kwietnia 2006 roku do 24 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili w różnym okresie:P. M.ps. (...),M. J. (1),W. S. (1),M. N. (1),I. J. (1)i inne ustalone oraz nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

II
na przełomie 2002/2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, nieustalonej ilości marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, a on sam wspólnie z inną ustaloną osobą, na polecenie innej ustalonej osoby podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na mm wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn z art. 55 ust. 1 i zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

III
na początku 2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, której zakupu na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, a on sam wspólnie z inną ustaloną osobą, podczas tego przywozu prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn z art. 55 ust. 3 i zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

IV
od początku 2003 roku do lutego 2004 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej pięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko- memiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 25 kg marihuany, które zostały nabyte dla dwóch ustalonych osób, a których zakupu na terenie Holandii dokonał nieustalony mężczyzna, w ten sposób, że sam, bądź wspólnie z ustaloną osobą, podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy me ma na nim wzmożonej kontroli, otrzymując w zamian za to każdorazowo wynagrodzenie w kwocie 100 zł, w przypadkach, gdy sam obserwował przejście graniczne, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn z art. 55 ust. 3 i zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

V
latem 2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zW. S. (1)i dwoma ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 10 kg marihuany, które zostały nabyte dla ustalone] osoby, a on wskazałW. S. (1)miejsce, do którego ma się udać w Holandii oraz przekazał mu pieniądze na nabycie środków odurzających i numer telefonu do ustalonej osoby, od której zostały nabyte narkotyki, a inna ustalona osoba podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

- latem 2003 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości marihuany o łącznej masie netto 10 kilogramów, w ten sposób, że dwukrotnie przekazał ustalonej osobie, w celu dalszej odsprzedaży, po 5 kilogramów tego narkotyku, którego przywozu z Holandii dokonali, działający na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu,P. S. (1)iW. S. (1)oraz dwie inne ustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VI
w kwietniu 2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zW. S. (1)iŁ. M. (1)oraz dwoma ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, jeden raz usiłował dokonać przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, które miały zostać nabyte dla ustalonej osoby, a których zakupu na terenie Holandii dokonałŁ. M. (1), którego do tego zadania zwerbowałW. S. (1), w ten sposób, że poinstruowałŁ. M. (1), gdzie ma się udać w Holandii oraz przekazał mu numer telefonu do ustalonej osoby od której miały zostać nabyte narkotyki oraz kwotę około 11.000 euro, za którą miały one zostać zakupione, a które zostały otrzymane od innej ustalonej osoby, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na to, że na terenie Holandii zepsuł się samochód, którym miała być przewożona marihuana, a następnie narkotyki te miały zostać wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

VII
w okresie od kwietnia do końca sierpnia 2006 roku, wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, co najmniej 250 gramów kokainy o nieustalonej wartości i 500 sztuk sadzonek krzewów konopi indyjskich o nieustalonej wartości, których wewnątrzwspólnotowego nabycia, na polecenie ustalonej osoby, na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, przy czym 180 kg marihuany o łącznej wartości około 540.000 euro na terenie Holandii zostało dostarczone przez inną ustaloną osobę, a on sam wraz z ustaloną osobą dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a inna ustalona osoba na polecenie ustalonej osoby, podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

- w okresie od kwietnia 2006 roku do października 2006 roku wL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, wraz z ustaloną osobą na polecenie ustalonej osoby, przekazał innej ustalonej osobie, za pośrednictwem jeszcze innej ustalonej osoby, co najmniej 8-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 80 kg marihuany, o łącznej wartości około 800.000 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

-

w okresie od kwietnia do października 2006 roku wP.działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że na polecenie ustalonej osoby, te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazał ustalonej osobie, każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku, w celu dalszej odsprzedaży,

w dniu 17 lipca 2006 roku na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 2.000 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że ustalona osoba, na polecenie innej ustalonej osoby, przygotowała do sprzedaży te narkotyki za kwotę 27.600 złotych, które to narkotyki przeznaczone były dla innej ustalonej osoby,

tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. w zw. zart. 64 § 1 k.k.zart. 65 § 1 k.k.

VIII
w okresie od września 2006 roku do kwietnia 2007 roku, wP., województwie(...)i na terenie całego kraju oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 200 kg marihuany o łącznej wartości około 600.000 euro, których wewnątrzwspólnotowego nabycia, na polecenie ustalonej osoby, na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, a on sam wraz z tą ustaloną osobą dokonał przywozu tych narkotyków na teren Polski, a inna ustalona osoba na polecenie ustalonej osoby, podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na mm wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

-

we wrześniu 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z ustaloną osobą, na polecenie innej ustalonej osoby, te środki odurzające co najmniej czterokrotnie przekazał ustalonej osobie, każdorazowo po 5 kilogramów tego narkotyku, w celu dalszej odsprzedaży,

w drugiej połowie 2006 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie co najmniej 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że kilkakrotnie ten narkotyk przekazałR. R. (1)za łączną kwotę co najmniej 4.000 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, brał udział w obrocie środków odurzających w postaci łącznie 200 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z ustaloną osobą, na polecenie innej ustalonej osoby, dwukrotnie po 100 gram tego narkotyku jako próbkę przekazał ustalonej osobie,

na przełomie 2006/2007 roku, wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kilogramów marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z ustaloną osobą, na polecenie ustalonej osoby, przekazał ten narkotyk ustalonej osobie, który następnie został przez nią wprowadzony do dalszego obrotu,

na przełomie 2006/2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci 400 gram marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że na polecenie ustalonej osoby, czterokrotnie sprzedał, każdorazowo po 100 gramów tego narkotykuM. N. (1), za łączną kwotę nie mniejszą niż 5.800 zł, a on pieniądze te przekazał ustalonej osobie,

w okresie od 23 listopada 2006 roku do 30 stycznia 2007 roku wP.iL.oraz innych miejscowościach na terenie kraju, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami wraz z innymi osobami, brali udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w ten sposób, że w celu dalszej dystrybucji, ustalona osoba przekazała osobiście bądź poprzez ustaloną osobę i mne osoby, na polecenie ustalonej osoby, ustalonej osobie oraz nieustalonym osobom, co najmniej 6-krotnie środki odurzające w łącznej ilości co najmniej 27,5 kg marihuany, o łącznej wartości nie mniejszej niż 412.500 zł, w celu dalszej odsprzedaży,

w okresie od listopada 2006 do kwietnia 2007 roku wT.i na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zW. S. (1)oraz sześcioma ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 23,5 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz zW. S. (1)i trzema ustalonymi osobami, na polecenie ustalonej osoby, co najmniej pięciokrotnie te środki odurzające sprzedał dwóm ustalonym osobom, za łączną kwotę co najmniej 218.500 zł, przy czym czterokrotnie po 5 kg tego narkotyku, a jeden raz 3,5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży,

w 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 50 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z ustaloną osobą, na polecenie ustalonej osoby, co najmniej dziesięciokrotnie te środki odurzające sprzedał ustalonej osobie, które następnie zostały przez nią wprowadzone do dalszego obrotu, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

IX
w okresie od października 2006 roku do 24 lipca 2007 roku, wP.i wS.w województwie(...), działając w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, brał udział w obrocie znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci łącznie 75 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z ustaloną osobą, na polecenie ustalonej osoby, co najmniej 27-krotnie te środki odurzające sprzedał ustalonej osobie, przekazując je za pośrednictwem innej ustalonej osoby, które następnie zostały przez nią wprowadzone do dalszego obrotu, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

X
od drugiej połowy 2006 roku do pierwszej połowy 2007 roku, wP., województwie(...), wO., w województwie(...)oraz wK.i na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami i trzema nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii na polecenie ustalonej osoby dokonał on sam wraz z ustaloną osobą od trzech nieustalonych mężczyzn, a następnie wraz z ustaloną osobą dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a inna ustalona osoba, podczas tego przywozu prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski, w ten sposób, że 1 kg kokainy, po uzgodnieniu tego przez ustaloną osobę, został przezP. S. (1)i ustaloną osobę dostarczony do innej ustalonej osoby, która po dokonaniu jego wzmocnienia zwróciła go i następnie ustalona osoba przekazała te środki odurzające nieustalonemu mężczyźnie, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XI
w drugiej połowie 2006 roku, wP., wK., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, środków odurzających w postaci około 450 gram haszyszu, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, a on dokonał przywozu tego narkotyku z Holandii do Polski, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 1 i art. 56 § 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XII
jesienią 2006r. wP., w województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko - niemiecką i niemiecko - polską, co najmniej 10 kg marihuany, której wewnątrzwspólnotowego nabycia dokonał na terenie Holandii wraz z ustaloną osobą, a inna ustalona osoba wskazała im osoby, od których nabyli oni te środki odurzające, a następnie dokonał ich przywozu na teren Polski, a ustalona osoba, podczas tego przywozu, prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy me ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn z art. 55 ust. 3 i zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. 179 , poz. 1485 z późn. Zm.) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIII
na przełomie 2006/2007 roku wP.i wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z czterema ustalonymi osobami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 800 gram amfetaminy, w ten sposób, że na polecenie ustalonej osoby, która wykonywała polecenie innej ustalonej osoby odebrał wyżej wymienione środki odurzające od dwóch ustalonych osób, a następnie wykonując polecenie ustalonej osoby, sprzedał 100 gram z tych narkotykówM. N. (1)za kwotę około 800 zł, a pieniądze z tej transakcji przekazał ustalonej osobie, zatrzymując dla siebie około 100 zł, a pozostałą część tej amfetaminy w ilości co najmniej 700 gram ustalona osoba sprzedała ustalonemu nabywcy za kwotę około 5.600 zł, przekazując całą kwotę z tych dwóch transakcji ustalonej osobie, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. 179 , poz. 1485 z późn. Zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIV
w styczniu 2007 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zW. S. (1), dwoma ustalonymi osobami i dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dokonał wraz zW. S. (1)i ustaloną osobą przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko- niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków' odurzających w postaci łącznie 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia od dwóch nieustalonych mężczyzn dokonał on sam wraz z ustaloną osobą, aW. S. (1)przechowywał pieniądze, za które zostały nabyte te narkotyki oraz dwukrotnie przewiózł ustaloną osobę przez granicę polsko-niemiecką, za coW. S. (1)otrzymał kwotę 300 zł, a inna ustalona osoba podczas tego przywozu prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XV
na początku 2007 roku wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 łat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami oraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie dokonał przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, łącznie co najmniej 45 kg marihuany, za łączną kwotę co najmniej 135.000 euro, której wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, od dwóch nieustalonych osób wskazanych przez ustaloną osobę, dokonał on sam wraz z ustaloną osobą, a inna ustalona osoba, podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn z art. 55 ust. 3 i zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVI. w pierwszej połowie 2007 roku, wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniuP. M.,M. J. (1)i dwoma ustalonymi osobami oraz nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, przynajmniej dziesięciokrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 87 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, na polecenie ustalonej osoby, dokonała ustalona osoba, bądź on sam, a sześciokrotnie przywozu takiego dokonałM. J. (1), aP. M.i druga ustalona osoba, podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVII
w okresie od maja do lipca 2007 roku, wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z dwoma ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej łącznie 10 kg marihuany, w ten sposób, że przekazał ustalonej osobie pieniądze wręczone mu przez inną ustaloną osobę na zakup tych środków odurzających, które wymienił na walutę euro, za którą następnie ustalona osoba dwukrotnie dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii każdorazowo po 5 kg tego narkotyku, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn z art. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 iipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XVIII
w czerwcu 2007 roku, wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kaiy ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zI. J. (1),P. M.i dwoma ustalonymi osobami oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-memiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 15 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, w ten sposób, że poleciłI. J. (1)i drugiej ustalonej osobie przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając im w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, aP. M., podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie wręczył ustalonej osobie za przywiezienie tych narkotyków łączną kwotę 3.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu n terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XIX
w czerwcu 2007 roku, wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zI. J. (1)i trzema ustalonymi osobami oraz nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba wraz z nieustalonym mężczyzną, w ten sposób, że na polecenie ustalonej osoby poleciłI. J. (1)i drugiej ustalonej osobie przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając im w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a inna ustalona osoba, podczas tego przywozu prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie wręczył ustalonej osobie za przywiezienie tych narkotyków łączną kwotę 3.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu n terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XX
w dniach 28-29 czerwca 2007 roku, wP., wP.i wS., województwie(...)oraz na terenie Holandii,B.i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii i Belgii dokonała ustalona osoba na polecenie ustalonej osoby za kwotę około 30.000 euro, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał wraz z ustalona osobą, a następnie otrzymał za to kwotę 2.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXI
w okresie od czerwca 2007 roku do 24 lipca 2007 roku, wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dwukrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 40 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, w ten sposób, że na plecenie ustalonej osoby polecił innej ustalonej osobie przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając jej w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a ustalona osoba, podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie wręczył kurierowi za przywiezienie tych narkotyków łączną kwotę 6.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, i tak:

- w dniu 24 lipca 2007 roku wL., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami oraz z dwoma dotychczas nieustalonymi mężczyznami, przewożąc, na polecenie ustalonej osoby, ukryte w schowku w samochodzie markiV. (...)ziele konopii w ilości 1001,46 g. wbrew przepisom ustawy, które przeznaczone były dla ustalonej osoby, uczestniczył w obrocie znaczną ilością środków odurzających, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
- w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku, wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, trzykrotnie brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 37 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba, w ten sposób, że polecił ustalonej osobie przywieźć te narkotyki z Holandii do Polski, wręczając jej w tym celu pieniądze na zakup paliwa oraz jedzenie, a inna ustalona osoba, podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie wręczył kurierowi za przywiezienie tych narkotyków łączną kwotę 7.500 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXII
w lipcu 2007 roku, wP., wP.i wK., województwie(...)oraz na terenieB.i Niemiec, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu z trzema ustalonymi osobami i nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Belgii poprzez granicę belgijsko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 1 kg kokainy, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenieB.dokonał on sam na polecenie dwóch ustalonych osób za kwotę około 120.000 zł, a przywozu tego narkotyku z Belgii do Polski dokonał wraz z ustaloną osobą, a inna ustalona osoba, podczas tego przywozu prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 5.000 zł do podziału z dwoma innymi ustalonymi osobami, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXIII
w dniu 16 lipca 2007 roku wS., działając w7zorganizowanej grupie przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną, brał udział w obrocie 4 gramów środków odurzających w postaci amfetaminy, w ten sposób, że zakupił je odM. N. (1)za łączną kwotę około 40 zł, a następnie narkotyk ten udostępnił nieodpłatnie innym nieustalonym osobom, tj. o czyn zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. 179 , poz. 1485 z późn. Zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXIV
w okresie od kwietnia 2007 roku do lipca 2007 roku wK.i województwie(...), działając krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w zorganizowanej grupie przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy, wspólnie i w porozumieniu z nieustalonymi mężczyznami, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających w postaci marihuany, w ten sposób, że czterokrotnie przewiózł doK., każdorazowo 15 kg marihuany, nabytych przez nieustalone osoby na terenie Holandii, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii( Dz. U. 179 , poz. 1485 z późn. Zm.) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXV
w okresie od czerwca do lipca 2007 roku, wM.gm.K., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, wbrew przepisom ustawy, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zM. O. (1)i dwoma ustalonymi osobami przechowywał przyrządy przeznaczone do niedozwolonego wytwarzania środków odurzających, to jest marihuany, które zostały nabyte przez trzy ustalone osoby i przez niego, w postaci: pięciu przetworników elektrycznychmarki S., sześciu żarówek marki(...), pięciu metalowych ekranów w kształcie prostokąta z ceramiczną oprawką z granitem do żarówek, jednej żarówkiP. (...)i dwóch promienników ciepła do zwierzątmarki H.typ(...)z przewodami i metalową osłoną, tj. o czyn zart. 54 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXVI
jesienią 2006 roku wZ.na terenie województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w ciągu 5 lat po odbyciu kary ponad sześciu miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstw podobne, wbrew przepisom ustawy, udzielił nieustalonej ilości narkotyków w postaci marihuanyK. N.,D. W.,M. W. (4)iR. S.w ten sposób, że udostępnił nn do zapalenia przygotowanego przez siebie papierosa, z zawartością środka odurzającego, tj. o czyn zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

M. J. (1)został oskarżony o to, że:

XXVII
w pierwszej połowie 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili w różnym okresie:P. M.ps.(...),P. S. (1),I. J. (1),W. S. (1),M. N. (1)oraz inne ustalone nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych,

tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

XXVIII
w pierwszej połowie 2007 roku, wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,P. S. (1), i trzema ustalonymi osobami oraz nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, na polecenie ustalonej osoby, która wykonywała plecenie innej ustalonej osoby, dokonał co najmniej trzykrotnie przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko- niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 51 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonał od nieustalonego mężczyznyP. S. (1)wraz z inna ustaloną osobą, aP. M.i druga ustalona osoba podczas tych przywozów prowadzili obserwację przejścia

granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, otrzymując w zamian za to wynagrodzenie w łącznej kwocie co najmniej 4.000 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3i zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXIX
w pierwszej połowie 2007 roku, wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,P. S. (1)i ustaloną osobą oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, na polecenieP. S. (1), który realizował przywóz na zamówienie nieustalonego mężczyzny, dokonał co najmniej trzykrotnie przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 36 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii od nieustalonego mężczyzny dokonała ustalona osoba, aP. M.podczas tych przywozów prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na mm wzmożonej kontroli, otrzymując w zamian za to wynagrodzenie w łącznej kwocie co najmniej 4.500 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby,

tj. o czyn zart. 55 ust. 3i zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.W. S. (1)został oskarżony o to, że:

XXX
w 2003 roku i od stycznia do 2007 roku do kwietnia 2007 roku wP.oraz na terenie województwa(...)i na terenie całego kraju, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili w różnym okresie:P. M.ps.(...),P. S. (1),M. J. (1),I. J. (1),M. N. (1)i inne ustalone oraz nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.

XXXI
w kwietniu 2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, pomagałP. S. (1),Ł. M. (1)i dwóm ustalonym osobom, którzy działali na polecenie ustalonej osoby, w dokonaniu przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, które miały zostać nabyte dla ustalonej osoby, a których zakupu na terenie Holandii dokonał od ustalonej osobyŁ. M. (1), który w tym celu otrzymał odP. S. (1)kwotę około 11.000 euro, za którą miały one zostać zakupione, a które to pieniądze pochodziły od innej ustalonej osoby oraz został przez niego poinstruowany, gdzie ma się udać w Holandii, jak również otrzymał od mego numer telefonu do ustalonej osoby, w ten sposób, że wskazałP. S. (1)osobęŁ. M. (1), a nadto sporządził umowę użyczenia pojazdu markiM. (...), którym poruszał sięŁ. M. (1), a który był zarejestrowany na niego, lecz zamierzonego celu me osiągnęli z uwagi na to, że na terenie Holandii zepsuł się samochód, którym miała być przewożona marihuana, a następnie narkotyki te miały zostać wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXII
latem 2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, na polecenie ustalonej osoby, działając wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)i dwoma

ustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dwukrotnie dokonał przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 10 kg marihuany, które zostały nabyte dla ustalonej osoby, aP. S. (1), wskazał mu miejsce, do którego ma się udać w Holandii oraz przekazał mu pieniądze na nabycie środków odurzających i numer telefonu do ustalonej osoby, od której narkotyki zostały nabyte, a inna ustalona osoba podczas tych przywozów prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu przez inną ustaloną osobę, który sprzedał je nieustalonym osobom, a on sam otrzymał za te przywozy łączną kwotę 2.000 zł, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXIII
w styczniu 2007 roku, wrP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)i dwoma ustalonymi osobami oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, dokonał wraz zP. S. (1)i drugą ustaloną osobą przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko- polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci łącznie 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia od dwóch nieustalonych mężczyzn dokonaliP. S. (1)wraz z drugą ustaloną osobą, a on przechowywał pieniądze, za które zostały nabyte te narkotyki oraz dwukrotnie przewiózł ustaloną osobę przez granicę polsko-niemiecką, za co otrzymał kwotę 300 zł, a inna ustalona osoba podczas tego przywozu prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXIV
w marcu 2007 roku wT.i na terenie województwa(...), działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)oraz czterema ustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy, dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających, w postaci 5 kg marihuany, pochodzących z wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii, w ten sposób, że wraz z dwoma ustalonymi mężczyznami, na polecenieP. S. (1), który wykonywał polecenie innej ustalonej osoby, sprzedał dwóm ustalonym osobom 5 kg marihuany, w celu dalszej ich odsprzedaży, za co otrzymał kwotę 500 zł, tj. o czyn zart.56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.

XXXV
w dniu 10 czerwca 2008 roku w miejscowościN., gminaK.w województwie(...), wbrew przepisom ustawy, posiadał środki odurzające w postaci tabletki o wadze 0,20 grama zawierającej chlorowodorek MDMA, tj. o czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485).

Ł. M. (1)został oskarżony o to, że:

XXXVI
w kwietniu 2003 roku, wP., województwie(...),K.oraz na terenie Holandii i Niemiec, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, działając wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1),W. S. (1)i dwoma ustalonymi osobami, którzy działali na polecenie ustalonej osoby, usiłował dokonać przywozu z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci 5 kg marihuany, które zostały nabyte dla ustalonej osoby, a których zakupu na terenie Holandii dokonał on sam od ustalonej osoby i w tym celu otrzymał odP. S. (1)kwotę około 11.000 euro, za którą zostały one zakupione, a które to pieniądze pochodziły od innej ustalonej osoby oraz został poinstruowany przezP. S. (1), gdzie ma się udać w Holandii, jak również otrzymał od mego numer telefonu do mężczyzny, od którego miały zostać nabyte narkotyki, lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na to, że na terenie Holandii zepsuł się samochód, którym miała być przewożona marihuana, a następnie narkotyki te miały zostać wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.

R. R. (1)został oskarżony o to, że:

XXXVII
latem 2004 roku wP.na terenie województwa(...), wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, jeden raz udzielił nieustalonej ilości narkotyków małoletniejK. N., w postaci marihuany za kwotę 20 zł, tj. o czyn zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485)

XXXVIII
w drugiej połowie 2006 roku wP.i na terenie województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, udzielił różnym osobom środki odurzające w postaci marihuany i haszyszu, które uprzednio, w łącznej ilości, co najmniej 200 g marihuany, zakupił kilkakrotnie odP. S. (1)za łączną kwotę co najmniej 4.000 zł oraz w postaci haszyszu, w ilości co najmniej 50 gram, który zakupił od tej samej osoby za łączną kwotę co najmniej 800 zł, dorzucając na każdym sprzedanym gramie każdego z wymienionych środków odurzających marżę w wysokości 5 zł, i tak:

-

M. B. (8)w nieustalonej ilości,

przynajmniej trzykrotnie małoletniemuH. F., środek odurzający w postaci marihuany w nieustalonej ilości,

przynajmniej ośmiokrotnieP. T., środek odurzający w postaci marihuany w nieustalonej ilości,

oraz innym nieustalonym osobom

tj. o czyn zart. 59 ust. 1i zart. 59 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
XL. w drugiej połowie 2006 roku wP.i na terenie województwa(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy, udzielił przynajmniej pięciokrotnie nieustalonej ilości narkotykówŁ. J., w postaci marihuany i haszyszu, które uprzednio zakupił odP. S. (1), tj. o czyn zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.
M. N. (1)został oskarżony o to, że:
XLI. w okresie od końca 2006 do 16 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili w różnym okresie:P. M.ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),W. S. (1),I. J. (1)oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XLII. w okresie od końca 2006 do połowy 2007 roku wP., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie znacznej ilości środków odurzających, w ten sposób, że kupił odP. S. (1)100 gramów amfetaminy za kwotę około 800 zł oraz czterokrotnie zakupił od tej samej osoby łącznie 400 gramów marihuany, każdorazowo po 100 gramów, za łączną kwotę 5.800 zł, w celu dalszej odsprzedaży tych narkotyków, aP. S. (1)dokonywał tych sprzedaży na polecenie ustalonej osoby, tj. o czyn zart. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
XLIII. w dniu 16 lipca 2007 roku wS., działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wbrew przepisom ustawy i dla osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie środka odurzającego w ten sposób, że sprzedałP. S. (1)4 gramy amfetaminy za kwotę około 40 zł, aP. S. (1)nabył ten narkotyk w celu udostępnienia go innym nieustalonym, osobom, tj. o czyn zart. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 65 § 1 k.k.
I. J. (2)został oskarżony o to, że:
XLIV. w okresie od czerwca 2007 roku do 23 lipca 2007 roku wP.oraz na terenie województw(...)i(...), brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez ustaloną osobę, w skład której wchodzili w różnym okresie:P. M.ps. (...),P. S. (1),M. J. (1),W. S. (1),M. N. (1)oraz inne ustalone i nieustalone osoby, mającej na celu popełnianie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabyciu oraz przywozie do Polski i następnie wprowadzaniu do obrotu na terenieP.oraz województw(...)i(...)wbrew przepisom ustawy, znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych, tj. o czyn zart. 258 § 1 k.k.
XLV. w czerwcu 2007 roku, wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu zP. M.,P. S. (1)i dwoma ustalonymi osobami oraz dwoma nieustalonymi mężczyznami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-memiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 15 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba wraz z dwoma nieustalonymi mężczyznami, w ten sposób, że na polecenieP. S. (1), wspólnie z Inn ą ustaloną osobą dokonał przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, aP. M., podczas tego przywozu prowadził obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 500 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
XLVI. w czerwcu 2007 roku, wS.i wP., województwie(...)oraz na terenie Holandii i Niemiec, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, na polecenie ustalonej osoby, wspólnie i w porozumieniu zP. S. (1)i trzema ustalonymi osobami oraz nieustalonym mężczyzną, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy, w ramach podziału ról, brał udział w przywozie z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, znacznej ilości środków odurzających w postaci co najmniej 20 kg marihuany, których wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Holandii dokonała ustalona osoba wraz z nieustalonym mężczyzną, w ten sposób, że na polecenieP. S. (1), wykonującego polecenie innej ustalonej osoby, wspólnie z ustalona osobą dokonał przywozu tych narkotyków z Holandii do Polski, a inna ustalona osoba, podczas tego przywozu prowadziła obserwację przejścia granicznego, w celu sprawdzenia, czy nie ma na nim wzmożonej kontroli, a następnie otrzymał za to kwotę 500 zł, a następnie narkotyki te zostały wprowadzone do obrotu na terenie Polski przez różne ustalone i nieustalone osoby, tj. o czyn zart. 55 ust. 3 i art. 56 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U. 179, poz. 1485) w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.
Na mocy tego wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu:
P. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.popełnionegow sposób wyżej opisany wpunkcie Iz tą tylko zmianą, że z opisu czynu wyeliminowanoP. M.pseudonim(...)i w to miejsce wpisano inną ustaloną osobę i za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 3 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 50 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna.P. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorazart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 55 ustęp 3 i 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.orazart. 64 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 kkpopełnionego w sposób wyżej opisany w punktach od II do VI z tą tylko zmianą, że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono od oskarżonego nawiązkę w kwocie 5000 złotych. OskarżonegoP. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.orazart. 64 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany w punktach od VII do XXV z tą tylko zmianą, że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz, że opisana wpunkcie XIilość przewożonego z Holandii poprzez granicę holendersko-niemiecką i niemiecko-polską, środków odurzających w postaci haszyszu wynosiła co najmniej 100 gramów, a ponadto z opisu czynu wpunktach XVI i XVIIIwyeliminowanoP. M.i w to miejsce wpisano inną ustaloną osobę i za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę 200 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono od oskarżonego nawiązkę w kwocie 5 000 złotych.P. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 54 ustęp 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXVIi za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 7 k.k.odstąpiono od wymierzenia kary i zasądzono świadczenie pieniężne w kwocie 1 000 złotych.P. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 58 ustęp 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 k.k.w związku zart. 12 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXVIIi za przestępstwo to wymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Połączono orzeczone wyżej wobec niego kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i wymierzono kary łączne 2 lat pozbawienia wolności oraz 300 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna. Na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono jemu okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 24 lipca 2007 roku do dnia 19 czerwca 2009 roku.
M. J. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXVIIIz tą tylko zmianą, że z opisu czynu wyeliminowanoP. M.pseudonim(...)i w to miejsce wpisuje mną ustaloną osobę i za przestępstwo to wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności.M. J. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.orazart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunktach XXIX i XXXz tą tylko zmianą,że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wyeliminowanoP. M.i w to miejsce wpisano ustaloną osobę i za przestępstwo to wymierzono oskarżonemu karę 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono od oskarżonego nawiązkę w kwocie 1 000 złotych. Połączono orzeczone wyżej kary pozbawienia wolnościi wymierzono karę łączną 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
W. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.popełnionego w sposób -wyżej opisany wpunkcie XXXIz tą tylko zmianą, że z opisu czynu eliminujeP. M.pseudonim(...)i w to miejsce wpisano inną ustaloną osobę i za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 3 k.k.wymierzono oskarżonemu karę 50 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna.W. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 18§ 3 k.k.w zw. zart. 13 § 1 k.k.iart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 §1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXIIi za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 1 k.k.wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 40 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono od oskarżonego nawiązkę w kwocie 300 złotych.W. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 kkpopełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXIIIi za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 1 k.k.wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 40 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono nawiązkę w kwocie 300 złotych.W. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXIVi za przestępstwo to przy zastosowaniuart. 60 § 3 i § 6 pkt 1 k.k.wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 40 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono od oskarżonego nawiązkę w kwocie 300 złotych. OskarżonegoW. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXVi za przestępstwo to i przy zastosowaniu art.art. 60 § 3 i § 6 pkt 3 k.k.wymierzono karę 40 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono nawiązkę w kwocie 200 złotych.W. S. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 62 ustęp 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniipopełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXVIi za przestępstwo to wymierzono karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 20 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono nawiązkę w kwocie 100 złotych. Połączono orzeczone kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i wymierzono kary łączne 1 roku 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna.
Ł. M. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXVIIi za przestępstwo to przy zastosowaniu art.art. 60 § 2 i § 6 pkt 1 k.k.wymierzono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono nawiązkę w kwocie 500. Orzeczoną karę pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres lar 5 tytułem próby i oddano oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
R. R. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 59 ustęp 2 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 4 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXVIIIz tą tylko zmianą, że uznaje to za wypadek mniejszej wagi i za przestępstwo to wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.R. R. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 58 ustęp 1 i art. 59 ustęp 1i zart. 59 ustęp 2 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XXXIX i XLz tą tylko zmianą, że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i za przestępstwo to wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono nawiązkęw kwocie 1000 złotych. Połączono orzeczone kary pozbawienia wolności i wymierzono karę łączną 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres lat 5 tytułem próby i oddano oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
M. N. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XLIz tą tylko zmianą, że z opisu czynu eliminujeP. M.pseudonim(...)i w to miejsce wpisano ustaloną osobę i za przestępstwo to wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności.M. N. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.iart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisanywpunktach XLII i XLIIIz tą tylko zmianą, że oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i za przestępstwo to wymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności oraz karę 50 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono od oskarżonego nawiązkę w kwocie 1000 złotych. Połączono orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzono karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres lat 5 tytułem próby i oddano oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego.
I. J. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie XLIVz tą tylko zmianą, że z opisu czynu wyeliminowanoP. M.pseudonim(...)i w to miejsce wpisano ustaloną osobę i za przestępstwo to wymierzono karę 1 roku pozbawienia wolności.I. J. (1)uznano za winnego przestępstwa zart. 55 ustęp 3 i art. 56 ustęp 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 k.k.iart. 12 k.k.orazart. 65 § 1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunktach XLV i XLVIz tą tylko zmianą, że działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, eliminujeP. M.i w to miejsce wpisano inną ustaloną osobę i za przestępstwo to wymierzono karę 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności oraz karę 100 stawek dziennych grzywny po 50 złotych stawka dzienna i zasądzono nawiązkę w kwocie 1000 złotych. Połączono orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzono karę łączną 3 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności.
Celowo przytoczono treść całego rozstrzygnięcia aby unaocznić, że przytłaczająca część przypisanych powyżej przestępstw, wskazanym osobom, znajduje potwierdzeniew relacjach, które złożył również w toku przedmiotowego postępowania karnegoP. S. (1), co było efektem wiarygodności tych relacji, wiarygodności mającej zastosowanie w praktyce w obu postępowaniach. Ta konstatacja odnosząca się do zacytowanego powyżej wyroku, znajduje potwierdzenie w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11 lutego 2011 r. (sygn. akt III K 113/09). Co cenne, stanowisko Sądu Okręgowego w Poznaniu wyrażone w przytoczonym wyroku i umotywowane w jego pisemnym uzasadnieniu, zostało poddane kontroli odwoławczej w efekcie rozpoznania apelacji obrońcówM. J. (1),W. S. (1),I. J. (1). Sąd Apelacyjny w Poznaniu wyrokiem z 22 września 2011 r. (sygn. akt II AKa 149/11) utrzymał w mocy powyższy wyrok Sądu I instancji.W uzasadnieniu tego wyroku podkreślono rolęP. S. (1), jak i(...), czyli oskarżonegoN. S. (1), odwołując się do wiarygodności tego pierwszego. Gdyby przyjąć słuszność zarzutu apelacji, w którym wskazano, że błędem było nieprzeprowadzenie dowodu z tego wyroku (błąd braku), to w praktyce przeprowadzenie dowodu z tego wyroku, musiałoby to w praktyce prawie prowadzić do ,,automatycznego” przesądzenia wiarygodnościP. S. (1), czemu przecież oponują obrońcy oskarżonych. Mając na względzie samodzielność jurysdykcyjną sądu I instancji (art. 8 k.p.k.), nawet przeprowadzenie dowodu ze wspomnianych wyroków, a nawet całych akt owej sprawy, nie zwalniało Sądu I instancji od konieczności poczynienia samodzielnych ustaleń faktycznych, w oparciu o przeprowadzenie samodzielnej oceny dowodów oraz wykonanie samodzielnego procesu subsumpcji.
Nie jest prawdą, że w poczet materiału dowodowego nie zaliczono opinii fonoskopijnych. Dowody te zostały zaliczone do dowodów na mocy postanowienia Sądu I instancji z 13 czerwca 2016 r. (k. 14766). Z kolei, postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego względemM. K. (3), zostało zaliczone w poczet materiału dowodowego na mocy postanowienia Sądu I instancji z 6 marca 2017 r. (k. 16.001), przy czym nawet brak zaliczenia do dowodów tego postanowienia nie miałby żadnego znaczenia dla treści zaskarżonego wyroku. Owszem, zaliczenie w poczet materiału dowodowego tego orzeczenia, niestety nie było dostatecznym sygnałem dla Sądu I instancji, aby zdecydowanie bardziej wnikliwie przyjrzeć się kwestiom formalnym, odnoszącym się do przesłanek uzyskania materiałów zdobytych w toku czynności niejawnych oraz możliwości jego procesowego wykorzystania. Dopiero postepowanie odwoławcze, wywołane wniesionymi środkami odwoławczymi i zawarte w nich zarzuty, implikowało konieczność przeprowadzenia odpowiedniej analizy prawnej, co konwalidowano, niwelując istotne braki postępowania,co zostało wcześniej szeroko omówiono.
Kwestia braku zaliczenia w poczet materiału dowodowego protokołu przyjęcia ustnego zawiadomienia przezP. S. (1)nie ma żadnego znaczenia dla sprawy. Samodzielność jurysdykcyjna to determinuje, jednocześnie należy przypomnieć, że sprawa odnosząca się do gróźb kierowanych wobec w/w osoby, nie ma żadnego przełożenia na ocenę wiarygodności relacji pochodzących od niej, co już wcześniej omawiano.
Teczka osobowa nr 16 dotycząca oskarżonegoM. Ś. (1)nie została zaliczona w poczet materiału dowodowego na mocy postanowień Sądu I instancji z 13 czerwca 2016 r. oraz 6 marca 2017 r. W/w teczka osobowa zawiera dowody w postaci protokołów przesłuchania tego oskarżonego, z 10 czerwca 2008 r. (k. 29- 32- teczka osobowa nr 16) oraz z 2 grudnia 2008 r. (k. 141- 144- teczka osobowa nr 16), które zostały jemu odczytane w toku rozprawy 7 sierpnia 2009 r. (k. 3817- 3835), które ten oskarżony podtrzymał. Inne dokumenty, zebrane w tej teczce osobowej: odnoszącej się do zatrzymania oskarżonego, przeszukania pomieszczeń, oględzin telefonu komórkowego, stosowania środka zapobiegawczego, nie mają znaczenia dla sprawy, w kontekście przesądzenia odpowiedzialności karnej tego oskarżonego za zarzucane mu czyny, co najwyżej ma znaczenie dla zaliczenia na poczet kary pozbawienia wolności okres zatrzymania i stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania.
Brak zaliczenia w poczet dowodów karty karnej dotyczącej oskarżonegoS. J.nie ma o tyle znaczenia skoro co do jego karalności ustalano, że był raz karany za przestępstwo zart. 229§1 k.k., na karę grzywny również w oparciu o kartę karną uzyskaną z Krajowego Rejestru Karnego na potrzeby niniejszego postępowania odwoławczego. Uprzednia karalność miała wpływ na wymiar kary ale mając na względzie ilość przypisanych temu oskarżonemu przestępstw, ilość narkotyków, w obrocie których uczestniczył (chodzi o 700 g amfetaminy, 20 kg i 50 kg marihuany), należy przyjąć domniemanie, w zasadzie nie dające obalić się że ta ,,jednostkowa” karalność, ograniczona do stosunkowo łagodnej represji karnej, nie miała większego znaczenia przy kształtowaniu wymiaru kary w realiach przedmiotowej sprawy.
Z kolei, okoliczności zawarte w wywiadzie kuratorskim oraz umowie o pracę [dotyczące oskarżonegoS. J.], mimo niezaliczenia ich w poczet materiału dowodowego, były przedmiotem analizy ze strony sądu I instancji skoro ustalano, że oskarżony pracuje, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, co zawarto we fragmencie uzasadnienia zaskarżonego wyroku ,odnoszącego się do prezentacji warunków i właściwości osobistych tego oskarżonego.
Co do zarzutu braku zaliczenia w poczet materiału dowodowego wyroku Sądu Rejonowego- Poznań Grunwald i Jeżyce z 16 grudnia 2013 r. (sygn. akt VIII K 428/13) oraz Sądu Okręgowego w Poznaniu z 29 kwietnia 2013 r. (sygn. akt XVII Ka 314/14), trzeba uznać, że ten błąd zaniechania nie miał żadnego znaczenia dla niniejszej sprawy,w konsekwencji trzeba uznać ten zarzut za niezasadny. Zaniechanie zaliczenia tych orzeczeń w poczet dowodów- co rzeczywiście miało miejsce- nie miało żadnego przełożenia na treść zaskarżonego wyroku. Jak już wcześniej wskazano, obrońca tego oskarżonego z faktu prawomocnego uniewinnienia oskarżonychP. W. (1)orazK. K. (1)od zarzutu popełnienia przestępstwa w postaci kierowania gróźb karalnych wobecP. S. (1)w związku z zeznaniami złożonymi przez niego także na potrzeby niniejszego postępowania karnego, czerpie przesłanki mające prowadzić do dyskredytacji wiarygodności relacji pochodzących od wspomnianegoP. S. (1). Otóż, należy mieć na względzie samodzielność jurysdykcyjną sądu, na co wyraźnie wskazujeart. 8 k.p.k.W konsekwencji, sąd nie jest związany ustaleniami poczynionymi w innej sprawie o na dodatek dotyczącymi innego zupełnie zdarzenia, powiązanego z przedmiotową sprawaw sposób pośredni. Nadto należy przypomnieć, że w sprawie, z losu, której obrońca oskarżonego czerpie przesłanki do obalenia wiarygodnościP. S. (1), nie obalono całkowicie wiarygodności zeznańP. S. (1). Natomiast przesądzono, że zeznaniaR. K. (1), w których wskazał, że miał przekazywać groźby artykułowane przezP. W. (1)iK. K. (1)wobec właśnieP. S. (1), nie są wiarygodne, z uwagi na to, że ów pośrednik w toku tamtego procesu wycofał się z tych relacji, a kwestię dotyczącą gróźb ,,dodał od siebie” (vide: uzasadnienie wyroku w sprawie VIII K 428/13, k. 14.721- 14.729). W tej sytuacji, brak odniesienia się do tych wyroków przez Sąd I instancji, nawet ich niezaliczenie w poczet materiału dowodowego, na co wskazują zapisy postanowień wydanych w tym przedmiocie na rozprawach 13 czerwca 2016 r. (k. 14.763- 14.772) oraz 6 marca 2017 r. (k. 16.001), nie może być postrzegany jako brak postępowania mogącego mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Reasumując, należy uznać za niezasadne zarzuty, zawarte w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., odnoszące się do braków zaliczenia w poczet materiału dowodowego określonych dokumentów albowiem wbrew apelującego do takiego zaliczenia jednak doszło, w odniesieniu do wielu dokumentów wskazanych przez niego w apelacji, a w przypadku rzeczywiście braku stosowanego procesowego zaliczenia w poczet materiału dowodowego, nie miało to wpływu na treść zaskarżonego wyroku.
Także nie można zgodzić się z zarzutem zawartym w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., w którym wskazał na naruszenieart. 405 k.p.k., albowiem Sąd I instancji zaniechał zadania pytania stronom, czy ,,wnoszą o uzupełnienie postępowania dowodowego”, co miało uniemożliwić oskarżonemu realizację prawa do obrony. Warte przypomnienia jest, że przedmiotowe postępowanie trwało przed Sądem I instancji ponad 7 lat i 6 miesięcy. OskarżonemuS. J.zarzucono łącznie5 przestępstw, w tym zbrodnie zart. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Wynika z tego, że wobec oskarżonego istniał przymus adwokacki determinowany brzmieniemart. 80 k.p.k.Na rozprawie 6 marca 2017 r. (k. 15.998- 16.023), na której zamknięto przewód sądowy, ten przymus adwokacki był zrealizowany. W trakcie tej rozprawy udział wziął wspomniany oskarżony oraz jego obrońca. Przed zamknięciem przewodu sądowego, po zadaniu pytania przez przewodniczącego składu orzekającego strony oświadczyły, że nie zgłaszają żadnych wniosków. Sąd I instancji wydał postanowienie o zaliczeniu dokumentów w poczet materiału dowodowego, a następnie zamknął przewód sądowy, po czym udzielił głosu stronom. Rzeczywiście, pytanie o ,,uzupełnienie postępowania dowodowego”, modelowo, powinno paść po wydaniu postanowieniao zaliczeniu w poczet dowodów określonego pakietu dokumentów. Jednak pytanie to ze strony przewodniczącego składu orzekającego padło, co prawda nie użyto sformułowania zawartego w ustawie, ale stosownego synonimu, co było dopuszczalne i oddawało istotę tej części procesu. Oskarżony, jak i jego obrońca, nie skorzystali z możliwości złożenia wniosków dowodowych, a więc sami pozbawili się ewentualnej inicjatywy dowodowej, a z pewnością nie uczynił tego sąd, ani przewodniczący składu orzekającego. Zarzut ten tym bardziej jest niezasadny, mając na względzie czas trwania postępowania sądowego, który dawał absolutnie wiele obiektywnych sposobności i możliwości do podjęcia stosownej inicjatywy dowodowej, czy merytorycznie słusznej to już inna kwestia.
Zwłaszcza obrońca oskarżonegoS. J.popada w pewną logiczną sprzeczność, wykazując, że brak odsłuchania wszystkich zarejestrowanych rozmów telefonicznych w toku zarządzonych kontroli operacyjnych, jest błędem merytorycznymi procesowym, mającym wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Taki pogląd można wyrazić, albowiem z jednej strony, wobec tego oskarżonego nie poczyniono żadnych ustaleń faktycznych w oparciu o materiał pozyskany w toku tych czynności niejawnych. Z drugiej strony, obrońca zarzuca zaniechanie przeprowadzenia określonych czynności dowodowych, co do środków dowodowych, które sam definiuje jako bezprawne.
Udział oskarżonegoS. J., jak i innych oskarżonych, nie wymagał wielce skomplikowanych zabiegów aby wykazać, że działali z zamiarem bezpośrednim, jeżeli chodzi o przestępstwa kwalifikowaneustawą z 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomanii. Oskarżeni doskonale wiedzieli, że ich działalność jest związana z narkotykami, których obrót w Polsce jest wysoce i ściśle reglamentowany,a sposób ich udziału w obrocie narkotykami, przejawiający się kamuflażem, zabezpieczeniem logistycznym, zorganizowaniem przerzutu narkotyków, jednoznacznie wskazywał, że chcieli popełnić te przestępstwa, co oczywiście determinuje zamiar bezpośredni, który został wyrażony w opisie czynu sformułowaniami: ,,kupił amfetaminę”, ,,brał udział w przywozie narkotyków”, ,,brał udział w obrocie”.
Nie jest zasadny zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., w którym wskazano, że w toku procesu nie odtworzono nagrania przesłuchania w charakterze podejrzanegoW. S. (1)z 1 lipca 2008 r., mimo,że takie zaniechanie rzeczywiście miało miejsce na rozprawie 20 października 2010 r.W czasie rozprawy 20 października 2010 r. (k. 9.208- 9.224), kiedy odczytanoW. S. (1)protokół przesłuchania z 1 lipca 2008 r. (k. 66- 69 – teczka osobowa nr 21) rzeczywiście nie doszło do odtworzenia zapisu obrazu i dźwięku z tej czynność dowodowej z postępowania przygotowawczego. Brak ten- spowodowany problemami technicznymi- nie miał żadnego znaczenia dla sprawy albowiem odzwierciedleniem tej czynności procesowej jest- poza zapisem obrazu i dźwięku- protokół z tej czynności, który w toku procesu został właśnie odczytany na rozprawie 20 października 2010 r. (k. 6214- 6224). Nadto należy zauważyć, że w momencie przeprowadzenia tej czynności obowiązywałart. 147§5 k.p.k.w którym wskazano, że ,,jeżeli czynność procesową utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, protokół można ograniczyć do zapisu najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w niej udział. Zapis obrazu lub dźwięku, a także przekład zapisu dźwięku staje się załącznikiem do protokołu”. Treści wynikające z tej jednostki redakcyjnej wskazują, że zasadniczym dokumentem i dowodem z tej rejestrowanej czynności jest mimo wszystko protokół, a nie zapis obraz lub dźwięku. Skoro treści zawarte w tym protokolesą stosunkowo obszerne to wynika, że zapis obrazu lub dźwięku nie byłby bogatszy od samego protokołu. Niemniej, obrońca tego oskarżonego- sofistycznie i intencjonalnie- skoro zna akta sprawy- zupełnie pominął, że na kolejnej rozprawie 22 października 2010 r. (k. 9.237- 9.242) odtworzono zapis obrazu i dźwięku przesłuchaniaW. S. (1)z 1 lipca 2008 r., w jego obecności, a więc problem podniesiony przez tego obrońcę ma charakter iluzoryczny i jest kolejnym przykładem mnożenia zarzutów w sposób nieadekwatny do przebiegu postępowania, aby tworzyć sztuczną aurę wokół postępowania Sądu I instancji, mającą wskazywać na istotne dla sprawy luki w postępowaniu, dążąc co najmniej do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, aby finalnie zbędnie wydłużyć postępowanie.
Zupełnie niezrozumiały jest zarzut w apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., w którym wykazał niewiarygodność relacjiW. S. (1)albowiem ów świadek w czasie jednego z przesłuchań zeznał: ,,funkcjonariusze spisali protokół, że się przyznaję, a potem ja im wszystko opowiedziałem”.Obrońca manipuluje materiałem dowodowym pochodzącym od tego świadka, który złożył obszerne wyjaśnienia w toku postępowania przygotowawczego, jak i później zeznania w toku procesu. Wyjaśnienia jaki zeznania zazębiają się, są konsekwentne, jasne, pewne różnice mają charakter marginalny i wynikają z naturalnych efektów upływu czasu od zaszłości, o których składał zeznania. Materiał pochodzący od tej osoby nie jest zróżnicowany w zależności od fazy uzyskania jego, czego obrońca już nie chce zauważyć, a z jednego zdania, które można interpretować na różne sposoby, choćby czy to zdanie odnosi się do wszystkich wyjaśnień złożonych przezW. S. (1), czy tylko do jednego przesłucha, czerpnie nieprzekonywujące argumenty. Jednak, co najważniejsze, zawarcie na wstępnie przesłuchania oświadczeniao przyznaniu się jego, nie powodowało, że informacje dalej podane przez niego zostały zmyślone przez przesłuchującego lub osobę przesłuchiwaną.
Odnośnie zarzutu apelacji obrońcy oskarżonegoS. J., braku odczytania protokołu z eksperymentu procesowego z 22 lipca 2008 r. (k. 110- 112- teczka osobowa nr 21), należy stwierdzić, że nie jest on zasadny. Na rozprawie 20 października 2010 r. (k. 9.214- 9.224) doszło do przesłuchania w charakterze świadkaW. S. (1). W toku tej czynności, rzeczywiście nie odczytano temu oskarżonemu protokołu z tego eksperymentu procesowego, przy czym w toku tej czynności, przeprowadzonej na rozprawie,W. S. (1)również podał informacje, które wcześniej relacjonował, to jest w czasie przesłuchań w charakterze podejrzanego, które odnosiły się doŁ. N. (1),P. B. (1),P. S. (1),Ł. M. (1). Tym bardziej, można tak twierdzić, albowiem eksperyment procesowy w praktyce sprowadził się do wskazania miejsc, o których wyjaśniał uprzednio. Tym samym brak odczytania tego protokołu nie miał żadnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku.
Zarzut podniesiony między innymi przez obrońcę oskarżonegoS. J.w postaci braku odsłuchania wszystkich nagrań, utrwalonych w toku kontroli operacyjnej, do czego już wcześniej odniesiono się, tym bardziej jest niezasadny, ponieważ nagrania rozmów telefonicznych, wykraczających poza granice podmiotowe, wyznaczone postanowieniami sądu, zezwalającymi na przeprowadzenie czynności niejawnych, jako dowody niedopuszczalne, a przeprowadzone przez Sąd I instancji, poprzez zaliczeniew całości tych nagrań bez ich odsłuchania w poczet materiału dowodowego, nie zostały wzięte pod uwagę przez Sąd II instancji, co przecież prowadziło do wydania wyroku reformatoryjnego. Z kolei, wydanie wyroku skazującego wobec tego oskarżonego oraz uprzednie poczynienie ustaleń faktycznych, przesadzających jego odpowiedzialność karną, odbyło się w oparciu o zasadniczo inny materiał dowodowy, niż materiał dowodowy, uzyskany w toku kontroli operacyjnej, który- jak już wielokrotnie podkreślano- był formalnie dopuszczalny, bowiem nie wykraczał poza granice podmiotowe, wyznaczone postanowieniami uprawionego sądu, wyłącznie w odniesieniu do oskarżonychK. K. (9),P. W. (1),M. T. (1),A. K. (1),B. J. (1), co wcześniej wyjaśniono.
Niemniej, brak odtworzenia wszystkich rozmów zarejestrowanych w toku zarządzonych kontroli operacyjnych, nie może uchodzić za jakikolwiek błąd metodyki przeprowadzonego procesu. Apelujący obrońca oskarżonegoS. J., oczekując przeprowadzenie tych dowodów, w takim zakresie w jakim postuluje choćbyw analizowanym środku odwoławczym, godzi tym w realizację celów postępowania definiowanych wart. 2§1 pkt 4 k.p.k., w którym wyraźnie wskazano, że rozstrzygnięcie sprawy ma nastąpić w rozsądnym terminie. Bezrefleksyjna realizacja tego postulatu, uniemożliwiłaby ukształtowanie konkretnego postępowania w taki sposób aby w/w cel osiągnąć w sposób racjonalny, w konsekwencji prowadziłoby to zbędnego, niezasadnego wydłużenia postępowania sądowego. Nawet gdyby założyć teoretycznie, że w toku postępowania sądowego doszłoby do tak nieracjonalnego przeprowadzenia postępowania dowodowego i odsłuchanoby wszystkie nagrane rozmowy telefoniczne, uzyskane w toku prowadzonych kontroli operacyjnych, niczego to do sprawy nie wniosłoby. Odtworzeniew całości takich nagrań, z jednej strony, dałoby materiał zupełnie nieodnoszący się do przestępczej działalności oskarżonych, wchodzących w skład zorganizowanej grupy przestępczej, bowiem trudno przyjąć, że owi członkowie takiej grupy prowadząc rozmowy telefoniczne, rozmawiali li tylko o jej działalności. Z drugiej strony, w dalszym ciągu mielibyśmy, w całościowym materiale dowodowym, uzyskanym także w toku kontroli operacyjnej (chodzi oczywiści o część formalnie dopuszczalną), materiał nie odnoszący się do jej istnienia i udziału w niej poszczególnych osób, a więc materiał wykraczający poza przedmiot postępowania wyznaczony aktem oskarżenia. Przecież istnienie tego szerokiego zespołu zarejestrowanych rozmów telefonicznych, nie odnoszących się do meandrów działania zorganizowanej grupy przestępczej, nawet gdyby był bardzo bogatyi wszechstronny, nie mógłby z automatu dyskredytować tego pakietu zarejestrowanych rozmów telefonicznych, odnoszących się właśnie ściśle do zorganizowanej grupy przestępczej. Innymi słowy, fakt normalnego funkcjonowania danej osoby, na różnych płaszczyznach życiowej aktywności, nie wyklucza jego innej działalności polegającej na łamaniu prawa. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wyraźnie wynika, jakie określone fragmenty rozmów zarejestrowanych w toku kontroli operacyjnej, prowadzonej pod wskazanymi kryptonimami, zostały przyporządkowane do konkretnych zdarzeń oraz osób, co dało się wykorzystać dowodowo, przy spełnieniu wskazanych wcześniej niezbędnychi koniecznych wymogów formalnych. W efekcie jest zupełnie niezrozumiały zarzut zawartyw apelacji obrońcy w/w oskarżonego, w którym wskazano, że tego właśnie nie uczyniono, między innymi przez zaniechanie odtworzenie całości zarejestrowanych rozmówz podsłuchów. Jednocześnie apelujący nie zauważa, że Sąd I instancji odtwarzał materiał uzyskany w toku kontroli operacyjnej, w sposób bardzo szeroki i stosunkowo czasochłonny, do czego doszło na rozprawach: 16 kwietnia 2010., 20 kwietnia 2010 r., 10 maja 2010 r., 18, 24 maja 2011 r., 3, 22 czerwca 2011 r., 19, 27 października 2011 r., 1grudnia 2011 r., 27 stycznia 2012 r., 9, 20, 29 marca 2012 r., 18 kwietnia 2012 r., 15, 23 maja 2012 r.,10 lipca 2012 r., 23 października 2012 r., 23 listopada 2012 r., 23, 30 kwietnia 2013 r.W konsekwencji nie doszło do zbędnego wytracania czasu, a metodyka pracy SąduI instancji, w tym zakresie prowadzona w toku procesu, nie budzi zastrzeżeń.
Charakter działań przypisanych oskarżonemuS. J., jednoznacznie wskazuje, że miał on świadomość działania w zorganizowanej grupie przestępczej, co już wcześniej wykazano, na konkretnych dowodach osobowych, przyporządkowanych do poszczególnych przestępstw przypisanych jemu.
Wysuwanie wniosku o niewinności tego oskarżonego ze zdania podanego przezP. S. (1):,,Ja żadnych kontaktów towarzyskich zS. J.nie mam”(rozprawa z 10 września 2009 r.)- jest manipulacją dowodami obciążającymi właśnie tego oskarżonego, tym bardziej, że brak kontaktów towarzyskich nie wyklucza niejako ,,z automatu” kontaktów przestępczych.
Odnośnie wyliczeń orzeczonych przepadków równowartości korzyści majątkowych uzyskanych przez oskarżonegoS. J., należy wskazać, że te wskazane kwoty są prawidłowe, jak i wyliczenia dokonane w stosunku do pozostałych oskarżonych, wobec których orzeczono takie środki karne. Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, prawidłowo wyliczył odpowiednie kwoty i wskazał, w sposób rachunkowy, jak doszło do określenia poszczególnych kwot, czego nie sposób skutecznie zakwestionować, które z reguły były iloczynem ilości wyjazdów po narkotyki, ilości narkotyków, będących przedmiotem obrotu, a jego ceną jednostkową (przeważnie chodziło o cenę 1 kilograma albo 1 grama konkretnych narkotyków) albo opierając się na relacjachP. S. (1), przy jednoczesnym uwzględnieniu ułamkowego udziału danego oskarżanego w całej odniesionej korzyści majątkowej odniesionej przez większa ilość oskarżonych, w przypadku kiedy nie dało się zindywidualizować tak odniesionej korzyści majątkowej z danego przypisanego przestępstwa, na dodatek przyjmując wersję najbardziej korzystną dla danego oskarżonego (np. oskarżonychA. K. (1),S. J.- o czym poniżej). To samo uczynił w odniesieniu do rozstrzygnięć, które ostały się, mimo wydania przez Sąd II instancji wyroku reformatoryjnego, z powodów wcześniej przedstawionychw niniejszym dokumencie. Dotyczy to oskarżonych:K. K. (1),P. W. (1),A. K. (1),K. R. (1),D. I.,M. T. (1),M. J. (2),M. Ś. (1),Ł. N. (1). Sposobu wyliczenia kwot objętych przepadkiem nie ma sensu powielać, tym bardziej, że jest to do odtworzenia w oparciu o uzasadnienie zaskarżonego wyroku w odniesieniu do tych oskarżonych.
W zarzucie CXI aktu oskarżenia, czynionym oskarżonemuK. K. (1)i oskarżonemuS. J., przy czym w przestępstwie tym uczestniczył równieżP. S. (1), mowa jest tylko ,,co najmniej o 20 kg marihuany”, przemycanej poza wiedzą oskarżonegoN. S. (1)ps.(...), a nie o łącznie przemycanych narkotykach, a więc również tych dla tego ostatniego. Orzeczenie tego przepadku w trzech częściach równych było uzasadnione faktami oraz prawnie, tym bardziej, że,,w przypadku trudności z dokładnym ustaleniem wartości udziałów w korzyści majątkowej osiągniętej przez poszczególnych współsprawców orzeka się przepadek tej korzyści lub jej równowartości w częściach równych(vide: wyrok SA w Szczecinie z 21 marca 2017 r, sygn.. akt II AKa 33/17, LEX nr 2295146). Ten tok rozumowania, jak i sposób wyliczenia orzeczonego przepadku równowartości odniesionej korzyści majątkowej odnosi się do kwoty dotyczącej przestępstwa opisanego w pkt CXII aktu oskarżenia. Odnośnie zasądzenia od oskarżonegoS. J.kwoty 700 zł tytułem orzeczonego przepadku równowartości odniesionej korzyści majątkowej z przestępstwa, jest ono o tyle prawidłowe, że korzystne dla tego oskarżonego. Prawidłowo wyliczona kwota powinna wynosić 6.300 zł. Z ustaleń faktycznych wynika, że temu oskarżonemu sprzedano 700 gram amfetaminy za 5.600 zł, a w realiach dealerów narkotyków tego typu naliczana była marża w wysokości 100 zł za 100 gram amfetaminy. Trzeba w tym miejscu odwołać się do słusznego poglądu, z którego wynika, że:,,w przypadku orzekania zwrotu równowartości przepadku uzyskanych korzyści nie chodzi bynajmniej o zysk łączący się z uprzednim pomniejszeniem przysporzenia majątku o koszty jego uzyskania, lecz także o wszelkie wydatki poczynione na uzyskanie przedmiotu pochodzącego z przestępstwa. Nie można w żadnej mierze przyjąć, że osoby uczestniczące w grupie przestępczej, zajmującej się produkcją środków odurzających, winny odpowiadać w zakresie omawianego środka jedynie za te kwoty, jakie otrzymały w wyniku swoistego "wynagrodzenia" z racji jego produkowania z pominięciem kosztów poniesionych na ten cel. Winne one odpowiadać za zwrot uzyskanej korzyści, obejmującej także koszty jej uzyskania - jeżeli nie da się dokładnie ustalić wielkości, jaką każda z nich odrębnie uzyskała - w częściach równych-(vide: wyrok SN z 22 października 2015 r., sygn.. akt KK 154/15, LEX nr 1820406).
RelacjeP. S. (1)są konsekwentne, skoro udział w przestępstwach oskarżonegoM. Ś. (1)potwierdza w toku procesu choćby na rozprawie 10 września 2009 r. (k. 4202- 4225), którego wcześniej jednoznacznie rozpoznał w toku postępowania przygotowawczego 25 września 2008 r. (k. 376- 377- teczka osobowa nr 28).
Zaskakuje zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoM. Ś. (1), w którym wskazano,żeP. S. (1)relacjonował, że przestępcza działalność tego oskarżonego rozpoczęła się w połowie czerwca 2007 r., a Sąd I instancji ustalił, że zaczęła się ona od czerwca 2007 r. Sąd II instancji nawet nie ma zamiaru wnikać, czy z relacjiP. S. (1)orazz ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji zachodzi ta różnica. Nawet jeżeli ma ona miejsce, to z pewnością nie miała ona żadnego wpływu na treść zaskarżonego wyroku, w kontekście oceny społecznej szkodliwości czynu i przedawnienia karalności tego przestępstwa.
Brak wiarygodności wersji podanej przez oskarżonegoM. Ś. (1), dla Sądu I instancji, do czego ma zastrzeżenia w apelacji obrońca tego oskarżenia, co w praktyce ma bezpośrednie przełożenie na ustalenia faktyczne niekorzystne dla tego oskarżonego, nie jest bezpodstawnym i arbitralnym stanowiskiem Sądu I instancji, oderwanym od dowodów zebranych w sprawie. Sąd I instancji, co prawda w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku nie wskazał, w odniesieniu do poszczególnych przypisanych oskarżonym zarzutów, które konkretnie dowody zadecydowały o tym, oczywiście uwzględniając ich ocenę. Ten brak konwalidował Sąd II instancji, co wykazano we wcześniejszej części niniejszego dokumentu, i nie ma przesłanek merytorycznych aby to powielać. Samodzielne i subiektywne oceny zaprezentowane przezP. S. (1)dotyczące jego refleksji czy dana osoba należała do zorganizowanej grupy przestępczej nie mają znaczenia bowiem jest to zadaniem sądu dokonanie odpowiednich ustaleń i przesądzenie tego w toku procesu oceny dowodówi procesu subsumpcji.
Obrońca oskarżonegoM. Ś. (1)bezpodstawnie i bezskutecznie usiłuje z pewnych fragmentów zeznańP. S. (1)złożonych w toku procesu, wysnuć wnioski, które miałyby prowadzić do uniewinnienia oskarżonego, skoro jego mandant miał uczestniczyć w przewozie osób do Holandii. Obrońca zupełnie– najprawdopodobniej świadomie i intencjonalnie– zapomina o wyjaśnieniachP. S. (1)choćby z 5, 7, 8, 27 maja 2008 r. (teczka osobowa nr 28), potwierdzonych na rozprawach 10, 25 września 2009 r, 8, 9 grudnia 2009 r., 22 czerwca 2010 r., 16 lipca 2010 r., 2 września 2010 r.W toku tych licznych czynności ujawnił i opisał działalność tego oskarżonego. Z tych przekazów wynikało i nie ulegało żadnej wątpliwości, że oskarżonyM. Ś. (1)doskonale wiedział, że uczestniczy w przemycie narkotyków i na dodatek jest jednym z wielu trybików, do przeprowadzenia całego procederu. Ów proceder wymagał, począwszy od zorganizowania źródła pozyskania narkotyków (na dodatek w ilościach hurtowych), sfinansowania ich zakupu (na dodatek niemałymi kwotami), konieczności zorganizowania przystosowanego do tego odpowiednio środka transportu, zaaranżowanie trasy przemytu, określenie destynacji przedmiotu tego przemytu oraz zorganizowanie jego dystrybucji, łączącej się z koniecznością uzyskania za narkotyki satysfakcjonującej ceny oraz zaaranżowania uzyskanych pieniędzy w powielenie mechanizmu obrotu narkotykami. PrzecieżM. Ś. (1)miał pełną świadomość konieczności wykonania tych czynności, bez potrzeby znajomości osób, które te poszczególne czynności wykonywać miały. Kwestia przewozu osób jest z jego strony kamuflażem, a jak podpowiada doświadczenie życiowe,w 2007 r. aby dostać się do Holandii drogą lądową nie trzeba było wydawać aż 2.400 zł. Towarzyszenie oskarżonemuM. Ś. (1)przezI. J. (1)ma swoje wytłumaczenie. Samodzielny dojazd do konkretnego miejsca w Holandii, w wykonaniu oskarżonegoM. Ś. (1), przekraczał jego możliwości intelektualne lub doświadczenie życiowe i stąd konieczność asysty osoby o większych przymiotach w tym zakresie lub o bogatszym doświadczeniu życiowym.
Jeszcze raz należy podkreślić, odwołując się do zarzutów zawartych w apelacji osobnicy oskarżonegoM. Ś. (1), że całkowicie niezasadny okazał się też zarzut naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.w odniesieniu do tego oskarżonego. Zastosowanie regułyin dubio pro reowchodzi bowiem w grę dopiero wówczas, gdy wątpliwości co do sposobu rozstrzygnięcia określonej kwestii faktycznej nie dadzą się usunąć, ale sąd prowadzący postępowanie podjął wszelkie dostępne czynności zmierzające do dokonania jednoznacznych ustaleń. Rzecz jednak w tym, iż do rozstrzygnięcia wątpliwości na korzyść oskarżonego dojść może dopiero wówczas, gdy sąd orzekający rzeczywiście wątpliwości takie powziął. Innymi słowy, ,,dla oceny, czy nie został naruszony zakaz, o którym mowa wyżej, nie są miarodajne tego rodzaju wątpliwości, zgłaszane przez stronę, ale jedynie to, czy orzekający w sprawie sąd je powziął i wobec braku możliwości ich usunięcia rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego, względnie to, czy w świetle realiów sprawy wątpliwości takie powinien był powziąć. W wypadku zatem, gdy określone ustalenie faktyczne zależne jest od dania wiary poszczególnym dowodom i odmówienia wiary innym dowodom, nie można mówić o naruszeniu zasady zart. 5 § 2 k.p.k., a ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu rozstrzygane być mogą jedynie na płaszczyźnie wynikającej z treściart. 7 k.p.k., lub przekroczenia przez sąd tych granic i wkroczeniaw sferę dowolności ocen”(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 2002 r.,V KKN 90/01, LEX nr 53913). Analiza wniesionego środka odwoławczego zdaje się ukazywać, że jego autor– obrońca oskarżonego widzi możliwość stosowania zasady określonejwart. 5 § 2 k.p.k.nie tyle co do rzeczywiście występujących w sprawie wątpliwości „natury faktycznej”, lecz co do oceny dowodów. Powtórzenia wymaga jednak, że Sąd meriti nie powziął wątpliwości ani przy ocenie dowodów, ani przy ustalaniu na ich podstawie stanu faktycznego, zaś poczynione przez niego ustalenia nie budzą zastrzeżeń Sądu Apelacyjnego, oczywiście w częściach, w których nie doszło do ingerencji na poziome postępowania odwoławczego.
Łączenie błędu w ustaleniach faktycznych z zarzutem naruszenia prawa materialnego jest merytorycznie niedopuszczalne, co osłania oba zarzutu apelacyjne. Niemniej, wykazanie oskarżonemuM. Ś. (1)świadomości brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej zajmującej się przemytem narkotyków do Polski i dystrybucją ich na terenie kraju oraz udziału w jednostkowych przestępstwach kwalifikowanych przepisami ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, nie jest trudne, skoro miał świadomość złożoności działań zmierzających do realizacji wyznaczonego celu, wyznaczających konieczność zaangażowania wielu osób do jego osiągnięcia.
Jak już wskazano we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia, postawa części oskarżonych przyjęta w toku procesu, zamierzającą do jego zbędnego wydłużenia, nie była okolicznością, którą Sąd I instancji brak pod uwagę przy wymiarze kary. Jak wskazałw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku:,,od pewnego momentu zachowanie oskarżonych przyjęło postać jawnej obstrukcji procesowej, powodowało konieczność zaostrzenia stosowanych wobec podsądnych środków zapobiegawczych, jednak również odwlekało w czasie wydanie wyroku”(k. 198 uzasadnienia), a więc taka postawa wpłynęła na kwestie odnoszące się do stosowanych środków zapobiegawczych, a nie do finalnej represji karnej. Tym samym zarzut zawarty w apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. N. (1), poruszający ten watek, nie jest zasadny.
Co do naruszeniaart. 5§2 k.p.k.Sąd II instancji wypowiedział się szeroko i nie ma żadnych przesłanek, aby odnośnie tego zarzutu zawartego w apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. N. (1)odnosić się ponownie.
Po raz kolejny, ustosunkowując się do podniesionego przez obrońcę oskarżonegoŁ. N. (1)zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, w pierwszej kolejności wskazać należy na orzeczenie Sądu Najwyższego z 24 marca 1975 r., w którym Sąd ten wskazał, iż „zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków, wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu, wyrażonymiw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, lecz do wykazania, jakich mianowicie konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego. Możliwość zaś przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego w tej mierze poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez sąd błędu w ustaleniach faktycznych”(sygn. akt II KR 355/75, opubl. OSNGP 9/75, poz. 84,s. 12). Ponadto zwrócić uwagę należy na wyrażony tak w judykaturze, jak i w doktrynie pogląd, zgodnie z którym „ustalenia faktyczne dokonane przez sąd meriti mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana dopiero wtedy, gdyw procedurze dochodzenia do nich sąd orzekający uchybił dyrektywom zart. 7 k.p.k., to jest pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne, bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno– odwoławczej”(vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt II AKa 159/13). Jak wyżej wskazano, Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w niniejszej sprawie uchybienia wyrażonej wart. 7 k.p.k.zasadzie swobodnej oceny dowodów, uznając, iż rozważania Sądu meriti są prawidłowei zgodne z zasadami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego, a co za tym idzie, nie stwierdzono również popełnienia przez Sąd I instancji błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, poza wyjątkami wcześniej wykazanymi i omówionymi. Argumenty skarżącego obrońcy podniesione w apelacji nie odnosiły się do okoliczności pominiętych lub niedostrzeżonych przez Sąd Okręgowy,a jedynie sprowadzały się do polemiki z ustaleniami tego Sądu i dokonaną przez niego analizą i oceną zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. O popełnieniu błędu przy ustalaniu stanu faktycznego w niniejszej sprawie przez Sąd I instancji nie może być zatem mowy.
Trzeba odnieść się do supozycji zawartych w części apelacji (chodzi o apelacje obrońców oskarżonychM. B. (1),Ł. N. (1)), w których wskazano,żeP. S. (1)miał interes, aby wbrew obiektywnym faktom obciążyć inne osoby,z uwagi na podjęcie przez niego współpracy z organami ścigania i wymiarem sprawiedliwości, oczekując na swoistą ,,nagrodę” wynikającą zart. 60§3 k.k., w postaci mniej dotkliwej represji karnej. Powyższe miało być impulsem do zajęcia takiego a nie innego stanowiska, niekorzystnego dla oskarżonych, których obciążył w swoich relacjach. Przenosząc te powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, trudno przyjąć, że w/w miał naturalny interes w tym aby- wbrew faktom- bezpodstawnie pomawiać oskarżonych o udział w zarzucanych im przestępstwach. Na czym miałby polegać ów interes tej osoby, skoro w swoich relacjach nie wykluczyli swojego udziału w zarzucanych przestępstwach. Wręcz wskazał na swójde factorozbudowany udział, który był nad wyraz wszechstronny, intensywny oraz stosunkowo długotrwały. Jak sięgnie się do relacjiP. S. (1),to wyłania się obraz jego działalności, która nie miała charakteru przypadkowego, marginalnego i okazjonalnego. Obiektywnie ma się wrażenie, że udział jego był o tyle istotny, że bez niego oskarżeni mieliby, co najmniej, realne kłopoty, być może do pokonania, ale rozciągające w czasie, możliwość przeprowadzenia podjętych przestępczych działań,w rezultacie wysoce ograniczające możliwości czerpania zysków z uczestniczenia w szeroko pojętym obrocie narkotykami. Postawa przyjęta przezP. S. (1)w toku całego postępowania karnego, nastawiona na daleko posuniętą współpracę z organami ścigania rzeczywiście w jego intencji zmierzała do osiągnięcia partykularnego celu w postaci ograniczenia potencjalnej represji karnej, co jednak nie znaczy, że automatycznie miał on interes w obciążaniu innych osób i to wbrew faktom. Takie założenie jest bezpodstawne, wysoce abstrakcyjne i pozwalające niezasadnie z góry przyjąć, że osoby współpracującez organami ścigania (następnie z wymiarem sprawiedliwości) mogą obciążyć każdą osobę, z którą zetknęła się na swojej linii życiowej i to na różnych płaszczyznach ludzkiego funkcjonowania. Dowód z pomówienia może być dowodem winy o ile jest logiczny, stanowczy, konsekwentny, zgodny z logiką wypadków, nie jest wyrazem osobistego zainteresowania pomawiającego, wyrażającym się w przerzucaniu winy na inną osobę czy umniejszaniu swojego stopnia zawinienia. Bez cienia wątpliwości wyjaśnienia, później zeznania wspomnianego mężczyzny, posiadają te cechy albowiem są one konsekwentne, logiczne, jasne, znajdują potwierdzenie w innym zebranym materiale dowodowym, choćby relacjachP. M.iW. S. (1),Ł. N. (1)(oczywiście we fragmentach wiarygodnych dla Sądu I instancji), którzy w części przyznali się do udziału w obrocie narkotykami i potwierdzili w sposób znaczący część informacji pochodzących od ,,skruszonego przestępcy”.
Z relacji tego ,,skruszonego przestępcy” wynika, że zorganizowana grupa przestępcza posługiwała się swoistym specyficznym językiem, który służył im do kamuflowania treści przekazywanych w kontaktach telefonicznych, które odnosiły się do prowadzonej działalności przestępczej. Przy czym trzeba zwrócić uwagę, że ów metajęzyk, nie był jedynym środkiem determinującym przyjęcie, w ustaleniach faktycznych, poczynionych przez Sąd I instancji, istnienie zorganizowanej grupy przestępczej, w której uczestniczyli poszczególni oskarżeni (oczywiście poza oskarżonymi uniewinnionymi od zarzutów popełnienia przestępstw kwalifikowanych zart. 258 k.k.) oraz inne osoby, o których relacjonują zwłaszczaP. S. (1),Ł. N. (1),W. S. (1),P. M.. Wiele innych dodatkowych elementów zawartych w relacjach szczególnie tych osób wyłania się obraz działalności grupy, jej złożony charakter pod względem podmiotowym, przedmiotowym oraz użytych środków i metod podjętych działań, zmierzających do realizacji wyznaczonego celu.
W trakcie rozprawy apelacyjnej obrońca oskarżonegoS. J.wskazał, że jak wynika z zapisu z protokołu rozprawy z 27 stycznia 2012 r. odnotowano,że adw.S. K. (1)występował jako substytut ustanowionego obrońcy oskarżonegoJ.przy czym wcześniej był obrońcąP. S. (1), nadto jak wynika z zapisu protokołu rozprawy z 10 września 2009 r. adw.S. K. (1)zadawał pytania świadkowiP. S. (1), przy czym w tej dacie występował on jako obrońca oskarżonegoK. R. (1), kiedy był wcześniej właśnie obrońcą wspomnianego świadkaS.. W konsekwencji tych faktów, według tego obrońcy, doszło do naruszenia prawa do obrony i zachodzi konieczność uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Tak poważny zarzut, wskazujący na naruszenieart. 85§1 k.p.k., w praktyce, w przypadku jego potwierdzenia, musiałoby implikować uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, co najmniej w odniesieniu do oskarżonych, co do których taką sprzeczność w obronie stwierdzonoby. Taka konkluzja jest zasadna, tym bardziej, że ,,
    zgodnie zart. 85 § 1 k.p.k.obrońca może bronić kilku oskarżonych, jeżeli ich interesy nie pozostają w sprzeczności. Kolizja interesów współoskarżonych ma miejsce w sytuacji, w której wyjaśnienia jednego z nich lub dowody przez niego powoływane godzą w interes procesowy drugiego oskarżonego, co sprawia, że nie jest możliwe prowadzenie realnej obrony obu tych osób jednocześnie. Zaakceptowanie takiego stanu rzeczy przez sąd i niewydanie postanowienia w trybieart. 85 § 2 k.p.k.stanowi naruszenie prawa do obrony, które co do zasady może mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia w sprawie” (vide: wyrok SN z 14 września 2116 r., I KK 277/14, Prok.i Pr.-wkł. 2016/11/13), W pierwszej kolejności, należało wskazać, że adwokatS. K. (1)w toku prowadzonego postępowania, w jego początkowej fazie występował [będąc aplikantem adwokackim], jako substytut, ustanowionych dlaP. S. (1)obrońców w osobie adw.G. J.lub adw.K. M., co znalazło swój wyrazw udzialeS. K. (1)w przesłuchaniachP. S. (1)w charakterze podejrzanego: 8 sierpnia 2007 r. (k. 97- teczka osobowa nr 28), 9 października 2007 r. (k. 111- teczka osobowa nr 28), 12 lutego 2008 r. (k. 119- teczka osobowa nr 28) oraz2 kwietnia 2008 r. (k. 125- teczka osobowa nr 28). W toku tych przesłuchańP. S. (1)nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw, a co do przestępstw ,,narkotykowych” również odmówił złożenia wyjaśnień. W czasie przesłuchania 18 kwietnia 2008 r. (k. 128- teczka osobowa nr 28)P. S. (1)w dalszym ciągu jako podejrzany wyraźnie wskazał, że
    ,,chciałby być […] przesłuchany bez obecności moich obrońców […], aby w tej czynności nie uczestniczył mój obrońca […] chce złożyć wyjaśnienia przed prokuratorem […] chce to zrobić bez obecności obrońcy i nie chce aby mój obrońca był powiadomiony o tej czynności […] złożę wyjaśnienia, ale bez obecności moich obrońców”.W czasie kolejnego przesłuchania, w charakterze podejrzanego, co miało miejsce 25 kwietnia 2008 r. (k. 131- teczka osobowa nr 28)P. S. (1)wyjaśnił, że: ,,
    Nie chce korzystać z pomocy mojego obrońcy. Adw.K. M.i adw.G. J.nie są już moimi obrońcami, ponieważ wypowiedziałem im pełnomocnictwo […]M.wypowiedziałem pełnomocnictwo 21 kwietnia br. Listownie […]P.-J.[…] 18 kwietnia br.”.W dalszej części postępowaniaS. K. (1)[już jako adwokat] pojawia się jako obrońca oskarżonegoK. R. (1)w lipcu 2009 r. (k. 3576- brak daty na pełnomocnictwie), co wynika z dat innych dokumentów złożonych lub wytworzonych do niniejszego postępowania w okresie złożenia tego pełnomocnictwa. W sprawieP. S. (1), prowadzonej odrębnie, również prowadzonej wobecW. S. (3),M. J. (1),W. S. (1),R. R. (1),M. N. (1),Ł. M. (1),I. J. (1), przed Sądem Okręgowym w Poznaniu (III K 113/09), korzystał on z pomocy adwokata z urzędu adw.M. K. (6).To postępowanie zakończyło się prawomocnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniuz 11 lutego 2011 r. (sygn. akt III K 113/09), albowiem wobecP. S. (1)ów wyrok nie został zaskarżony. Powyższe fakty należy skonfrontować z tym co wydarzyło się na dwóch rozprawach, o których mówił w swoim wystąpieniu końcowym jeden z obrońców oskarżonegoS. J.. Otóż, chronologicznie, na pierwszej nich [10 września 2009 r.] (k. 4202- 4225), na której był przesłuchiwany w charakterze świadkaP. S. (1), zeznał on::
    ,,Ja zmieniłem swoje stanowisko procesowe w mojej sprawie, bo chciałem skorzystać z maksymalnego złagodzenia kary. Nikt mnie do tego nie namawiał, nikt na mnie nie wpłynął”.W takcie tej rozprawy, jak należy wnioskować, w efekcie pytania obrońcyK. R. (1)adw.S. K. (1),P. S. (1)dalej zeznał: ,,
    Pan mecenas(...)nie miał nic wspólnego ze zmianą mojej decyzji procesowej. Nigdy nie było tematu tzw. 60-tki z mecenasem(...). Gdy podjąłem tą decyzje i byłemw prokuraturze to od razu do pana mecenasa wysłałem rezygnację z jego obrony”(k. 4212). Aby skutecznie mówić o sprzeczności w obronie kilku oskarżonych, musi mieć ona charakter obiektywny, pewny, a nie może ona opierać się na domysłach i przypuszczeniach. Procesowa kolizja interesów musi być realna, rzeczywista, a nie jedynie pozorna, czy potencjalna
    . Obrona jednego ze współoskarżonych, z uwagi na sprzeczność interesów, musi w sposób nieuchronny, narażać dobro drugiego oskarżonego, ma czynić obronę drugiego oskarżonego zadaniem "wręcz niemożliwym"(vide: wyrok SA w Warszawie z 30 maja 2017 r., II AKa 57/17, LEX nr 2338568). Odwołując się do tego cytowanego orzeczenia, należy zauważyć, że wręcz sam obrońcaK. R. (1)adw.S. K. (1)swoim pytaniem- trudno uznać, czy w sposób w pełni zamierzony, ale nie jest to istotne- uzyskując odpowiedź odP. S. (1), rozwiał wątpliwości czy mógł w niniejszym procesie bronić oskarżonegoK. R. (1). Zmiana stanowiskaP. S. (1), który początkowo nie przyznawał się do przestępstw ,,narkotykowych”, a następnie podjął współprace z organami ścigania, później z wymiarem sprawiedliwości, w odniesieniu do tych przestępstw, nie była efektem udziału w jego obronie adw.S. K. (1)(ówcześnie aplikanta adwokackiego), co wcześniej, również w sposób jednoznaczny, zasygnalizował rezygnując z udziału w czynnościach ustanowionych obrońców (tym samym ich substytuta), wyrażając wręcz chęć złożenia wyjaśnień bez ich udziału, a następnie wypowiadając im pełnomocnictwa. Odmienne wrażenie należałoby odnieść gdybyP. S. (1)zeznał inaczej, a więc wskazałby na roleS. K. (1), który choćby w jakiejś części doprowadził do podjęcia współpracy z organami ścigania właśnieP. S. (1). Także trzeba zwrócić uwagę, że w toku rozprawy 10 września 2009 r.P. S. (1)miał już prowadzony odrębny proces przed Sądem Okręgowym w Poznaniu (sygn. akt III K 113/09), w której przewód sądowy otwarto 16 czerwca 2009 r., ale korzystał już z innego obrońcy, wyznaczonego z urzędu. Sprzeczność postawyP. S. (1), w stosunku do postawy oskarżonegoK. R. (1)(jak i innych oskarżonych) dotyczyła fazy postępowania, kiedyS. K. (1)nie występował już wobecP. S. (1)jako jego obrońca [substytucyjny], a zeznania tego ostatniego klarownie wskazały i wyjaśniły,że jego wcześniejszy obrońca nie miał żadnego wpływu na zmianę stanowiska i przyjęcie innej kolaboracyjnej postawy, odmiennie od oskarżonegoK. R. (1), który konsekwentnie nie przyznał się do zarzucanych mu przestępstw. Tym samym, nie ma mowy aby w sposób subiektywny, ani obiektywny interesyP. S. (1)pozostawaływ sprzeczności, o jakiej mowa wart. 85§1 k.p.k.kiedyS. K. (2)był obrońcą tego ostatniego.S. K. (1)nigdy nie był obrońcą tych dwóch osób równocześnie,a zmiana postawyP. S. (1), jako źródła dowodowego, nie była wypadkową działania ówczesnego obrońcy, co mógłby w przeciwnym wypadku wykorzystać przy obronie innej osoby. Te same powyższe refleksje należy odnieść do przebiegu rozprawy z 27 stycznia 2012 r. (k. 11582- 11599). W toku tej rozprawy, jak wynika z zapisu protokołu z jej przebiegu, odnotowano:
    staje adw.S. K. (1)i oświadcza że apl. adw.J. G.
[substytut adw.M. O. (2)]
    i on zgłasza się jako pełnom. subst. Adw.M. O. (2), adw.A. R. (2),A. T.,R. H.,A. S.” (sic),(k. 11593). AdwokatS. K. (1)nie był wcześniej obrońcą żadnego z oskarżonych, do obrony których udzielono mu substytucji, a chodzio oskarżonychS. J.,A. K. (1),M. T. (1),B. J. (1),M. K. (1),M. S. (1)iM. Ś. (1), poza oskarżonymK. K. (1), którego bronił jako substytut na tym samym etapie postępowania przygotowawczego coP. S. (1), ale wtedyP. S. (1)jak iK. K. (1), nie pozostawali w żadnym konflikcie o charakterze dowodowym. Nadto w dniu tej rozprawy nie był prowadzony już proces wobecP. S. (1), który zakończył się 11 lutego 2009 r., a więc dodatkowo oba postępowania nie były już prowadzone równocześnie, co jednak należy traktować jako marginalną okoliczność przemawiająca za uznaniem, że udział adwokataS. K. (1)w tej rozprawie nie kreował sprzeczność interesów oskarżonych, prowadząc do jego wyłączenia oraz burząc prawo do obrony któregokolwiek z nich.
    Kolizja interesów, o której mowa wart. 85 § 1 k.p.k., zachodzi wówczas, gdy wyjaśnienia jednego z oskarżonych lub dowody przez niego powoływane i ich ocena, godzą w interes drugiego oskarżonego, ale musi się to wiązać ze sprawowaniem i wypełnianiem obrony obu oskarżonych, pozostających wówczasw ,,dowodowym konflikcie”, choćby w odrębnych postępowaniach, które nawet nie muszą toczyć się równoległe lub ów ,,konflikt” został spowodowany postawą takiego obrońcy,co zostało następnie choćby uprawdopodobnione, bowiem w takim przypadku spełnianie obrony staje się zadaniem obiektywnie niemożliwym do wykonania, także w innym postępowaniu równoległym lub później prowadzonym[podkreślenie Sądu II instancji]. Procesowa kolizja interesów oskarżonych musi być bowiem realna, rzeczywista, a nie jedynie pozorna lub potencjalna; ze względu na sprzeczność interesów, obrona jednego ze współoskarżonych winna "w sposób nieuchronny" narażać dobro innego oskarżonego, ma czynić jednoczesną obronę obu oskarżonych zadaniem "wręcz niemożliwym". Także należy zwrócić uwagę, że czy interesy oskarżonych (podejrzanych) pozostają w sprzeczności dokonuje obrońca, oskarżony i sąd. Do takiej oceny powołany jest przede wszystkim sam obrońca, który przyjmując obronę kilku oskarżonych powinien ze skrupulatnością rozważyć, czy nie zachodzi taka sprzeczność. Takiej sprzeczności nie zauważył ani adw.S. K. (1), ani inny obrońca, na przestrzeni postępowania przed Sądem I instancji, a pojawienie się takiego, na dodatek ,,iluzorycznego” zarzutu, należy traktować jako działanie procesowe, ale intencjonalne zmierzające do storpedowania postępowania sądowego Sądu meriti. Adwokat ustanowiony z wyboru, czy też wyznaczony jako obrońcy z urzędu, który nie podjął konkretnych czynności obrończych, wpływających na zmianę postawy osoby reprezentowanej, nie stwarza sytuacji, w której tenże adwokat powziąłby od tej osoby wiadomości o sprawie i miał realny wpływu na uzewnętrznione modelowanie linii obrony innej osoby, której obrony podjął się równocześnie albo później. Wydaje się, że przyjęcie odmiennej koncepcji stanowiłoby naruszenie fundamentalnej zasady swobody wyboru obrońcy.
Odnośnie zarzutów dotyczących niewspółmierności kar zasadniczych pozbawienia wolności i grzywny oraz orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności oraz grzywny wobec oskarżonych, zawartych w apelacjach oskarżonychA. K. (1),M. T. (1),B. J. (1),M. B. (1),P. B. (1),M. W. (1),S. J.,M. Ś. (1), muszą one być rozpatrywany,w pierwszej kolejności, w kontekście wydania wobec w zasadziede factowszystkich oskarżonych wyroku reformatoryjnego, również w zakresie orzeczonych kar zasadniczych. Zostało już wcześniej omówione, w niniejszym dokumencie, kiedy dokładnie opisanoi wyjaśniono w jakim zakresie zmiana zaskarżonego wyroku musiała być dokonana, wskazując rozmiar zastosowanej represji karnej oraz przesłanki tego. Jednocześnie należy przypomnieć, że represja karna, znacząco zmodyfikowana przez Sąd II instancji, determinowana była zwłaszcza długością przestępczej działalności, ilością i złożonością podjętych działań w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, ilością oraz rodzajem narkotyków, w przemycie lub dystrybucji, których uczestniczyli poszczególni oskarżeni. Nadto, w drugiej kolejności, trzeba zaakcentować, że orzeczone kary za dane przestępstwa, co do których nie zachodziła konieczność ingerencji w rozstrzygnięcie Sądu I instancji, zostały one ukształtowane na właściwym poziome, mając na względzie ocenę stopnia społecznej ich szkodliwości, która w sposób zasadniczy była determinowana ilością narkotyków, które były przedmiotem przestępczej działalności. Ta hurtowa ilość, już sama w sobie wskazuje, że przestępstwa te były nietuzinkowe, wymagające złożonych metod działania oraz użycia dosyć skomplikowanych środków, które były nastawione na czerpanie ogromnych zysków z obrotu narkotykami, co w konsekwencji musiało potęgować [zaostrzać] pułap zastosowanej represji karnej w zakresie orzeczonych kar izolacyjnych, jak i kar grzywny, co do ilości stawek dziennych oraz wysokości każdej z nich, których relatywizacja była uzależniona od dochodów oskarżonych, ich warunków i właściwości osobistych, stosunków majątkowych oraz możliwości zarobkowych (k. 199 uzasadnienia Sądu I instancji).
O kosztach postępowania Sąd II instancji orzekł na podstawieart. 636§2 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.,art. 8 i art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z 23 czerwca 1973 r. o opłatachw sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r., nr 49, poz. 223 ze zm.) oraz na podstawie§1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(Dz.U. z 2013 r., poz. 663, t.j.) orazart. 24 ust. 1 i 3 ustawy z 24 maja 2000 r. o Krajowym Rejestrze Karnym(Dz.U.z 2012 r., poz. 654, t.j.) w zw. z §1 pkt 1 i §3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U. z 2014 r., poz. 861). Obliczony poziom partycypacji w tych koszt, to wynik ilości wywiedzionych apelacji podlegających rozpatrzeniu, które nie doprowadziły do uniewinnienia poszczególnych oskarżonych lub zmiany zaskarżonego wyroku w sposób zasadniczo zbieżny z wnioskami zawartymi w apelacjach, przy czym w odniesieniudo całkowicie uniewinnionego oskarżonego koszty sądowe ponosi w odpowiedniej części Skarb Państwa oraz konieczności wymierzenia opłat karnych za II instancję albo obliczenia nowych opłat za obie instancje. Na podstawieart. 91 ust. 1 pkt 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych(Dz.U. z 2018 r., poz. 1014 t.j.) w zw. zart. 618§1 pkt 12 k.p.k.zasądzono ryczałt za dwa wywiady środowiskowe przeprowadzonego przez kuratorów sądowych wobec oskarżonegoP. W. (1), które uzyskano już w toku postępowania apelacyjnego.

    Mariusz Tomaszewski Grzegorz Nowak Maciej Świergosz