Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 411/14
Data wyroku: 2014-07-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sylwana Wirth, Agnieszka Połyniak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Środki Karne
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 411/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lipca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Agnieszka Połyniak (spr.)

Sędziowie :

SSO Sylwana Wirth
SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Marta Synowiec

przy udziale Barbary Chodorowskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 roku
sprawyD. S.
oskarżonego zart. 177 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wałbrzychu
z dnia 12 lutego 2014 roku, sygnatura akt III K 835/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uchyla rozstrzygnięcie zawarte w punkcie III i IV dyspozycji a tyczące orzeczonego środka karnego – zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

II
wydatkami związanymi z postępowaniem odwoławczym obciąża Skarb Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 411/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 lutego 2014r. Sąd Rejonowy w Wałbrzychu, w sprawie o sygn. akt III K 835/12, uznałD. S.za winnego tego, że:
w dniu 29 marca 2011 roku wM.woj.(...)naulicy (...)kierując samochodem osobowym markiV. (...)onr rej. (...), umyślnie naruszył zasady ruchu drogowego dot. ograniczenia prędkości oraz zachowania należytej ostrożności podczas wykonywania manewru wyprzedzania, w wyniku czego uderzył w kończący manewr skrętu w lewo pojazd markiA. (...)onr rej. (...)kierowany przezM. M., który w wyniku zderzenia odniósł obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy, urazu skrętnego kręgosłupa szyjnego z odprostowaniem fizjologicznym lordozy i stłuczenia kręgosłupa lędźwiowego, gdzie obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej dni 7 (siedmiu), a pasażer pojazdu markiA. (...)nr rej. (...)–J. M.odniósł obrażenia w postaci: złamania dwóch żeber po stronie prawej, ogólnego potłuczenia z sińcem na udzie prawym, gdzie obrażenia te naruszyły czynności narządów ciała na czas powyżej dni 7 ( siedmiu),
to jest czynu zart. 177§1 kk, za który na podstawieart. 177§1 kkwymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawieart. 69§1 i 2 kkorazart. 70§2 kkzawiesił warunkowo wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoD. S.kary pozbawienia wolności tytułem próby na okres lat 3 (trzech), oddając go w tym czasie pod dozór kuratora sądowego (art. 73§2 kk).
W oparciu oart. 42§1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku, zaś na podstawieart. 43§3 kkzobowiązał go do zwrotu Starostwu Powiatowemu wW.dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdów mechanicznych, to jestprawa jazdy o numerze (...).
Z rozstrzygnięciem tym nie pogodził się oskarżony, który za pośrednictwem swego obrońcy zaskarży wyrok w części dotyczącej orzeczenia o zastosowanym wobec oskarżonego środku karnym, tj. w pkt III i IV wyroku i na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego jakim jest 1 rok zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, polegający na nietrafnym uznaniu, iż oskarżony w przyszłości niejeden raz zdecyduje się wykonać podobne ryzykowane manewry, a nadto iż orzeczony środek karny nie przekracza miary dolegliwości adekwatnej do rozmiarów naruszenia przez oskarżonego reguł bezpieczeństwa.
Podnosząc ten zarzut obrońca wniosła o zmianę wyroku poprzez uchylenie punktu III i IV wyroku Sądu I instancji.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Ustalenia Sądu meriti, dotyczące okoliczności wypadku, przyczyn jego zaistnienia oraz umyślności naruszenia przezD. S.zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, są jedynie trafne, a żadna ze stron postępowania ich nie kwestionuje. Słusznie przy tym uznał tenże Sąd, żeD. S.dwukrotnie przekroczył dozwoloną administracyjnie prędkość obowiązującą na terenie zabudowanym i był to wynik jego świadomej decyzji, którą poprzedził brak należytej ostrożności podczas wykonywania manewru wyprzedzania kolumny samochodów, które zwalniały, w związku z manewrem wykonywanym przez pokrzywdzonego. Taka postawa słusznie określona została mianem „brawury” (k. 254).
W tym też zakresie ocena prawno – karana zachowania oskarżonego jest oczywiści słuszna, a wymierzona kara stanowi adekwatną odpłatę.
Niemniej nie sposób pominąć tego, że wypadek miał miejsce 29 marca 2011r., a po tej dacie oskarżony zachował uprawnienia i poruszał się po drogach jako kierujący pojazdem mechanicznym.
Z przedłożonych w toku postępowania odwoławczego dokumentów, potwierdzających zatrudnienieD. S.wfirmie (...)weF.(k. 275 – 276), wynika, że przebywa on na terytorium Niemiec i tam też te uprawnienia są mu niezbędne dla wykonywania pracy zarobkowej.
Gdy zatem zważy się upływ czasu, w ciągu którego oskarżony respektował zasady ruchu drogowego (o czym przekonuje to, że nie został ukarany np. mandatem karnym), stwierdzić należy, że założenie przyjęte przez Sąd I instancji, iż dalsze pozostawienie uprawnieńD. S.będzie stanowiło zagrożenia bezpieczeństwa w komunikacji, nie ma uzasadnionych podstaw, a pociągnie dla niego istotnie nader dotkliwe skutki – utrata pracy, jedynego źródła utrzymania.
Z tych też względów, Sąd odwoławczy uznał, że dopuszczalne jest, tj. uzasadnione okolicznościami związanymi z zachowaniem oskarżonego na drodze po 29.03.2011r., przyjęcie, iż orzeczenia środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na rok, nie jest konieczne, by osiągnąć efekt w postaci wdrożeniaD. S.w przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i zaniechania zachowań ryzykowanych i niebezpiecznych dla innych uczestników ruchu drogowego.
Mając powyższe na uwadze uchylił Sąd II instancji rozstrzygnięcie dotyczące orzeczenia środka karnego na podstawieart. 42§1 k.k.i związane z nim zobowiązanieD. S.do zwrotu dokumentu prawa jazdy.
Z uwagi na wynik postępowania odwoławczego, orzeczono o kosztach tego postępowania, tj. wydatkami obciążono Skarb Państwa.