Sąd Apelacyjny w Gdańsku
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V ACa 321/14
Data wyroku: 2014-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Grela, Przemysław Banasik, Maria Sokołowska
Słowa kluczowe: Prasowe Prawo
Podstawa prawna: art. 12 prawa prasowego

Sygn. akt V ACa 321/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 2014 r.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku V Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący  SSA Jacek Grela
Sędziowie   SSA Maria Sokołowska
SSO del. Przemysław Banasik (spr.)
Protokolant: st. sek. sąd.Ż. D.
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. w Gdańsku
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwK.
przeciwkoJ. K. (1),M. J.,R. B.,R. G. (1),A. S.,P. S.,M. C. (1),(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej(...) Spółki AkcyjnejwS.
o ochronę dóbr osobistych
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Okręgowego wB.
z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I C 633/12

1
oddala apelację,

2
zasądza od powoda solidarnie na rzecz pozwanychA. S.,P. S.,i (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwB.kwotę 2070 zł. (dwa tysiące siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym,

3
zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego wB.na rzecz radcy prawnegoE. S.kwotę 2070 zł. (dwa tysiące siedemdziesiąt złotych) powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pozwanemuM. C. (1)w postępowaniu apelacyjnym,

4
zasądza od powoda na rzecz interwenienta ubocznego kwotę 2070 zł. (dwa tysiące siedemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Na oryginale właściwe podpisy
Sygn. akt V ACa 321/14

UZASADNIENIE
Powódka(...) sp. z o.o.wK.wniosła o nakazanie pozwanymJ. K. (1),M. J.,R. B.,R. G. (2),A. S.,P. S.iM. C. (1), aby opublikowali w gazecie codziennej o tytule(...)na stronie 17 oraz na stronie internetowej o adresie http://(...)
(...).pl oświadczenie o następującej treści: „(...)

Pismem procesowym z dnia 4 lutego 2013r. powódka wniosła o wezwanie(...) sp. z o.o.wB.do udziału w sprawie w charakterze pozwanego.
W odpowiedziach na pozew pozwani oraz interwenient uboczny(...) S.A.wS.domagali się oddalenia powództwa. PozwaniJ. K. (1),M. J.,R. B.,R. G. (1),P. S.iA. S.wnieśli nadto o dokonanie zwrotu pozwu, wskazując również na brak legitymacji biernejJ. K. (1),M. J.,R. B.iR. G. (1), nie będących wydawcami dziennika(...)i nie należących do kręgu osób ponoszących odpowiedzialność za publikację w świetleart. 38 ustawy prawo prasowe.
Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013r. Sąd Okręgowy wB.oddalił powództwo; zasądził od powoda na rzecz pozwanych oraz interwenienta ubocznego kwoty po 2.760 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; nakazał zwrócić ze Skarbu Państwa na rzecz kancelarii radcy prawnegoE. S.kwotę 3.394,80 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej pozwanemuM. C. (2)z urzędu.
Podstawę powyższego orzeczenia stanowiły następujące ustalenia faktyczne:
W marcu 2012r. w gazecie codziennej(...)zostały opublikowane artykuły poświęcone działalności powodowej spółki autorstwa pozwanegoP. S.zatytułowane „(...)” oraz „(...)”. W sierpniu 2012r.
z pozwanymP. S.skontaktował się pozwanyM. C. (1)- uczestnik programuL.. który przesłał mu kopię zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, złożonego w Prokuraturze RejonowejK.-Wschód oraz dokumenty dotyczące jego członkostwa w Programie i umowę handlową zawartą z powódką. Na podstawie powyższych dokumentów, rozmowy zM. C. (1)oraz prokuratorem z Prokuratury Rejonowej wK.w dniu 25 sierpnia 2012r. w gazecie codziennej(...)oraz w dniu 5 września 2012r. na stronie internetowej o adresie http://(...)
(...).pl ukazał się przedmiotowy artykuł dotyczący powódki o tytule: „(...)” autorstwaP. S.. W przedmiotowym artykuleP. S.przytoczył twierdzenieM. C. (1), że domaga się unieważnienia umowy z(...) sp. z o.o.: „(...) ponieważ uprawia ona działalność nielegalną polegającą na prowadzeniu piramidy finansowej (...)” oraz wypowiedź prokuratoraP. K.z Prokuratury RejonowejK.Zachód potwierdzającą wpływ doniesienia złożonego przezM. C. (1). PozwanyM. C. (1)nie autoryzował swoich wypowiedzi, jednakże treść artykułu jest zgodna z jego stanowiskiem. Przed opublikowaniem przedmiotowego artykułu pozwanyP. S.skontaktował się z przedstawicielem powódkiJ. C.i przedstawił zarzuty stawiane spółce przezM. C. (1)z prośbą o ustosunkowanie się do nich, a także poprosił o udzielenie informacji dotyczących ilości prowadzonych postępowań przez polskie prokuratury oraz spraw sądowych prowadzonych przeciwkospółce (...)wA.. W odpowiedzi przedstawiciel powódki udzielił informacji na temat toczących się postępowań wS.iA.oraz o braku informacji na temat postępowań prowadzonych przez prokuratury w Polsce przeciwko spółce. Powódka nie odniosła się do zarzutów stawianych przezM. C. (1). Powódka przed wytoczeniem niniejszego powództwa nie domagała się opublikowania na łamach dziennika przeprosin przez pozwanych.M. C. (1)zawarł z(...) spółką z o.o.wK.w dniu 27 grudnia 201 lr. umowę handlową oraz zawarł z(...)umowę o udział w programieL.jako konsument oraz jako przedsiębiorca. Osoby uczestniczące w programie były zachęcane do zgłaszania nowych uczestników. Pozwany dokonał na rzecz powódki wpłaty łącznej kwoty 12.346,20 zł, w tym z tytułu uczestniczenia w ProgramieL.(partnerP.) kwotę 9.000 zł. Po podpisaniu umów pozwany przedstawił powódce propozycję rejestracji osób chętnych do uczestniczenia w Programie

L.oraz sprzedaży bonów na terenie galerii handlowej. Powódka nie zaakceptowała złożonej przez pozwanegoM. C. (1)propozycji. W dniu 18 maja 2012r. powódka powołując się na treść § 9 pkt 9.1. ogólnych warunków umów rozwiązała z pozwanymM. C. (1)umowę handlową. Pozwany czując się oszukanym z uwagi na brak wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy, a także brak zwrotu dokonanych wpłat zarzucił powódce działalność tożsamą z piramidą finansową oraz zapowiedział złożenie doniesienia do Prokuratury Rejonowej wK.o podejrzeniu popełnienia przestępstwa. Na skutek zawiadomienia złożonego przez pozwanegoM. C. (1)również Prezes(...)wszczął wobec(...)postępowanie w sprawie stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów oraz złożył pozew przeciwko(...)o uznanie postanowień wzorców umowy za niedozwolone. Postępowanie jest w toku. Postanowieniem z dnia 28 marca 2013r. Agencja(...)umorzyła śledztwo w sprawie podejrzenia doprowadzenia w celu osiągnięcia korzyści majątkowej do niekorzystnego rozporządzenia przezM. C. (1)mieniem w kwocie 12.376,20 zł poprzez wprowadzenie w błąd co do okoliczności przewidywanego zysku związanego z zawartymi umowami handlowymi kontrahenta(...) sp. z o.o.wK.oraz co do zasad funkcjonowania programu partnerskiegoL.tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.W związku z działalnościąspółki (...)na terenie Polski w innej gazecie codziennej ukazał się artykuł dotyczący powódki oraz zamieszczane są krytyczne informacje na temat spółki pod adresem http:/(...)pl. (...)jest(...) Sp. z o.o.wB., zaś redaktorem naczelnymA. S..
Sąd Okręgowy przytoczył treśćart. 38 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. - Prawo prasowe(Dz.U. 1984r. Nr 5, poz. 24 ze zm.) i wskazał, że pozwaniJ. K. (1),M. J.,R. B.orazR. G. (1)nie mają legitymacji biernej do występowania w niniejszym postępowaniu w charakterze pozwanych, albowiem nie są żadną z osób wymienionych w tym przepisie. Autorem publikacji jestP. S., redaktorem naczelnymA. S.zaś wydawcą(...) sp. z o.o.wB.. PozwanyJ. K. (1)zatrudniony jest w(...) sp. z o.o.na stanowisku koordynatora rozwiązań IL, natomiast pozwaniM. J.,R. B.orazR. G. (1)są redaktorami wydań, jednakże żaden z nich nie jest redaktorem naczelnym i do ich zadań należy jedynie koordynowanie pracy edytorów odpowiedzialnych za wykonanie poszczególnych stron gazety i nie decydowali oni o dopuszczeniu do opublikowania artykułu.
Z tej przyczyny Sąd Okręgowy powództwo w stosunku do ww. pozwanych oddalił.
W ocenie Sądu Okręgowego działalnie pozwanegoP. S.orazA. S.i(...)M.sp. o.o. nie było natomiast bezprawne. PozwanyP. S.nie naruszył wymagań określonych wart. 12 ust. 1 ustawy Prawo prasowe. Przed przystąpieniem do publikacji zweryfikował informacje uzyskane od pozwanegoM. C. (1), rozmawiał zarówno zM. C. (1), jak i z prokuratorem Prokuratury Rejonowej wK., który potwierdził wniesienie przezM. C. (1)doniesienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez powódkę. Wskazał również Sąd Okręgowy, że pozwany już wcześniej przygotował artykuł zatytułowany „(...)” dotyczący działalności powódki, który ukazał się w dzienniku(...)w dniu 16 marca 2012r., a także artykuł pt. „(...)” opublikowany w dniu 23 marca 2012r. Przygotowując się do powyższej publikacji posiadał zatem wiedzę o działalności powodowej spółki, w tym także uczestniczył w spotkaniu przedstawicieli spółki z potencjalnymi klientamiL.. Pozwany przed publikacją zwrócił się również do powódki z prośbą o ustosunkowanie się do zarzutów stawianych przezM. C. (1), dotyczących jego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa przez powodową spółkę oraz o zerwaniu umowy i braku zwrotu wpłaconej na rzecz spółki kwoty 12.000 zł. Powódka nie odniosła się jednak do wskazanych zarzutów informując jedynie pozwanego, że nie posiada informacji ani o złożonym przezM. C. (1)doniesieniu do Prokuratury Rejonowej wK.ani innych doniesieniach złożonych w polskich prokuraturach.
Analizując treść zapytania pozwanegoP. S.skierowanego do powódki w dniu

23
sierpnia 2012r. Sąd Okręgowy doszedł do wniosku, że pozwany umożliwił powódce zajęcie właściwego stanowiska w sprawie. Okoliczność, że powódka nie miała wówczas wiedzy na temat prowadzonego postępowania przygotowawczego przez prokuraturę nie oznacza, iż nie miała wiedzy o zarzutach stawianych jej przezM. C. (1). PozwanyP. S.w skierowanej do powódki korespondencji wskazuje zarówno imię i nazwisko uczestnikaM. C. (1)oraz okoliczność zerwania umowy i braku zwrotu kwoty 12.000 zł, a także zarzut przyrównania działalności powódki do systemu sprzedaży lawinowej i piramidy finansowej.Z.Sądu Okręgowego nie są trafne twierdzenia powódki o ogólnikowości zapytanie, dziennikarza, gdyż ta sama osoba, z którą kontaktował się pozwanyP. S., kontaktowała się również z pozwanymM. C. (1)w czerwcu 2013r.

Kwestia ilości podpisanych przez pozwanegoM. C. (1)umów w ocenie Sądu Okręgowego nie miała znaczenia dla istoty sprawy ani nie dowodzi braku staranności pozwanegoP. S.tym bardziej, że pozwanyM. C. (1)w swoich zeznaniach wskazał, że zawarł z powódką trzy umowy. Zauważył ponadto Sąd Okręgowy, że pozwany nie
ocenia  działalności spółki i nie sugeruje popełnienia przestępstwa, takiej sugestii nie zawiera także podtytuł. Z treści artykułu jednoznacznie wynika natomiast, że miejsce, gdzie mogło zostać popełnione przestępstwo, o którym mowa w doniesieniu, będzie dopiero ustalane przez prokuraturę. Treść podtytułu nie może być nadto odczytywana w oderwaniu od samej treści artykułu, a przede wszystkim od zacytowanej w publikacji wypowiedzi prokuratora. Według Sądu Okręgowego przeciętny czytelnik ze spornej publikacji nie wyczyta kategorycznego zarzutu popełnienia przestępstwa, a jedynie zapozna się ze stanowiskiem osoby, która złożyła doniesienie o jego popełnieniu. Ponadto wskazał Sąd Okręgowy, że niewątpliwie pozwany w przedmiotowym artykule poruszył temat istotny społecznie i celem artykułu było poinformowanie opinii publicznej o złożeniu pierwszego doniesienia na działalność powodowej spółki do prokuratury przez jednego z uczestników programuL..
Reasumując tę część rozważań stwierdził Sąd Okręgowy, że autor publikacji pozwanyP. S.dochował należytej staranności wynikającej zart. 12 ust. 1 ustawy prawo prasowe

i
brak jest tym samym podstaw do przypisania jego działaniu, a co za tym idzie także pozostałym pozwanymA. S.oraz(...) sp. z o.o., cech bezprawności.

Sąd Okręgowy stanął na stanowisku, że również działanie pozwanegoM. C. (1)nie nosiło znamion bezprawności. Okoliczności niniejszej sprawy, fakt wpłaty na rzecz powódki kwoty ponad 12.000 zł oraz brak jej zwrotu po rozwiązaniu umowy handlowej a także, co potwierdził świadekJ. K. (2), zachęcanie do wstępowania coraz to nowych członków i dokonywania przez nich wpłat, uzasadniały postępowanie pozwanego. W ocenie Sądu Okręgowego również nietrafne jest stanowisko powódki, że skoro Prokuratura Okręgowa wK.prowadziła postępowanie przygotowawcze dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstwa opisanego wart. 286 § 1 k.k.na szkodęM. C. (1)2iwiązane z działalnością powódki, to powódka nie jest piramidą finansową a tym samym poprzez nazwanie powódki piramidą finansową pozwanyM. C. (1)wprost naruszył jej dobra osobiste. Przyjęta przez prokuraturę kwalifikacja prawna nie ma znaczenia dla stwierdzenia naruszenia dóbr osobistych. Istotnym jest również, iż pozwany nie autoryzował swoich wypowiedzi, choć przyznał, ze treść artykułu jest zgodna z jego stanowiskiem.
Według Sądu Okręgowego powódka nie wykazała również, że doznała ujemnych konsekwencji spowodowanych opublikowaniem przedmiotowego artykułu. Twierdzenie występującej w imieniu powódkiW. K., że zostało zaburzone zaufanie do firmy i dobre imię spółki nie zostało poparte żadnymi dowodami. Zauważył przy tym Sąd Okręgowy, że przed opublikowaniem spornego artykułu ukazał się w dziennikuGazecie (...)
artykuł pt:(...)G.? Drobiazg. Witajcie wL.!”, a także w Internecie istnieje stronaA.L., na której umieszczone są krytyczne wpisy wielu osób. A zatem już przed opublikowaniem artykułu przez pozwanych w mediach pojawiły się bardzo krytyczne wypowiedzi na temat powódki, co mogło mieć wpływ na wizerunek spółki. Nadto zdaniem Sądu Okręgowego nie bez znaczenia jest również postawa powódki, która przed wytoczeniem niniejszego powództwa nie domagała się opublikowania na łamach dziennika(...)przeprosin przez pozwanych.
Sąd Okręgowy wyjaśnił ponadto, że oddaleniu podlegał wniosek o zawieszenie postępowania, albowiem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie było uzależnione od wydania decyzji administracyjnej przez Prezesa Urzędu Konkurencji i Konsumentów.
O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.iart. 107 k.p.c.oraz przepisówrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(Dz.U. z 2002r., Nr 163 poz. 1349 ze zm.).
W apelacji powódka zaskarżyła wyrok w części dotyczącej pozwanychM. C. (1),P. S.,(...) spółki z o.o.wB., domagając się zmiany orzeczenia w tym zakresie poprzez uwzględnienie powództwa przeciwko ww. pozwanym, ewentualnie uchylenia wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia solidarnie od pozwanych na rzecz powódki zwrotu kosztów procesu.
Skarżąca zarzuciła obrazę prawa materialnego, tj.art. 24 k.c.,art. 448 k.c.iart. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984r. Prawo prasowe(t.j. Dz.U. z 1984r. Nr 24, poz. 5 z późń. zm.) poprzez jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, że pozwanyP. S.publikując artykuł o tytule „(...)” zachował szczególną staranność, skoro w artykule tym stwierdził, że powódka popełniła przestępstwo, tylko że Prokuratura wK.nie wie, gdzie zostało ono popełnione, mimo że prokuratura ta nie stwierdziła popełnienia przez powódkę jakiegokolwiek przestępstwa.
Uzasadniając swoje stanowisko podniosła skarżąca, że pozwanyM. C. (1)pomówił ją nazywając piramidą finansową i uczynił to zarówno w swoim doniesieniu o popełnieniu przestępstwa jak i wyrażając zgodę na publikację tej wypowiedzi w artykule prasowym pozwanegoP. S.. Według skarżącej, odpowiedzialność pozwanegoP. S.jest oparta na przekazaniu nieprawdziwych informacji i niezachowaniu szczególnej staranności i rzetelności w zbieraniu materiałów prasowych. Fakt, że informacje te są nieprawdziwe nie budzi zdaniem skarżącej wątpliwości, ani też nie został przez strony podważony w toku procesu. Zgodnie z utrwalonym w judykaturze poglądem w takiej sytuacji odpowiedzialność wyłącza wykazanie prawdziwości podanych danych

i
faktów, a ciężar udowodnienia prawdziwości informacji spoczywa na osobie, która naruszyła dobra osobiste.

W odpowiedziach pozwani oraz interwenient uboczny po stronie pozwanej wnieśli
ooddalenie apelacji oraz zasądzenie od powoda na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest niezasadna.
Sąd Apelacyjny podzielił i przyjął za własne poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oraz wyprowadzone przez Sąd pierwszej instancji wnioski o braku podstaw do uwzględnienia żądania pozwu w całości, uznając tym samym, że kwestionowana przez skarżącą ocena prawna zachowania pozwanegoP. S., nie narusza przepisów prawa materialnego.
Przede wszystkim błędnie odczytuje skarżąca podtytuł spornego artykułu - „(...)- jako wypowiedź pozwanegoP. S., że powódka popełniła przestępstwo. Przeczy temu użyty w przytoczonym sformułowaniu wyraz „właściwie”. Poza tym z treści publikacji wynika jednoznacznie, że pozwany nie wyraża w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie a odwołuje się do wypowiedzi Prokuratora RejonowegoK.-Zachód. Zresztą w ocenie Sądu odwoławczego cała treść artykułu została należycie wyważona, pozwanyP. S.ograniczył bowiem swoją rolę do zrelacjonowania przebiegu współpracy z powódką prezentowanej przezM. C. (1), wskazania że zarząd spółkiL.P.nie chciał komentować tej sprawy oraz przytoczenia wspomnianej wypowiedzi Prokuratora. Żadna z ujawnionych w artykule informacji nie została przez pozwanego zafałszowana. JakkolwiekM. C. (1)nie autoryzował swojej wypowiedzi, to potwierdził, że tego rodzaju treści przekazywałP. S.. Nie budzi również żadnych wątpliwości fakt, że w dacie opublikowania artykułu toczyło się zainicjowane zawiadomieniem złożonym przezM. C. (1)postępowanie przygotowawcze, umorzone dopiero postanowieniem z dnia 28 marca 2013r. (k.329-330), nie jest jednocześnie kwestionowana okoliczność, że powódka, która według jedynego w zasadzie zamieszczonego w publikacji własnego komentarzaP. S.bezspornie posiada wielu zwolenników w naszym kraju, odmówiła zajęcia stanowiska w sprawie.
Niezależnie od powyższego zważyć należy, że powołane w apelacji unormowaniaKodeksu cywilnegoorazPrawa prasowegow sytuacji, w której do naruszenia dobra osobistego doszło w publikacji prasowej, wzajemnie się uzupełniają nie tylko w zakresie roszczeń uprawnionego, ale także oceny naruszenia dobra oraz bezprawności tego naruszenia. Konsekwentnie przy analizowaniu w takiej sprawie przesłanek wyłączenia bezprawności, należy mieć na względzie także szczegółowe regulacje zawarte wprawie prasowym. W takim znaczeniu można mówić o modyfikacji odpowiedzialności dziennikarzy w stosunku do zasad ogólnych. Za jedną z okoliczności wyłączających bezprawność naruszenia dóbr osobistych uznaje się w orzecznictwie i piśmiennictwie działanie w obronie społecznie uzasadnionego interesu Nadtoprawo prasoweokreśla powinności dziennikarza, przypisując mu obowiązki zachowania szczególnej staranności i rzetelności przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych (art. 12 ust. 1 pkt 1)oraz działania zgodnie z etyką zawodową i zasadami współżycia społecznego (art. 10 ust. 1). Najistotniejsze znaczenie ma w tym zakresie rodzaj i rzetelność źródła informacji (dziennikarz nie powinien opierać się na źródle, którego obiektywizm lub wiarygodność budzi wątpliwości), sprawdzenie zgodności z prawdą uzyskanych informacji przez sięgnięcie do wszystkich innych dostępnych źródeł i upewnienie się co do zgodności z prawdą uzyskanych informacji z innymi znanymi faktami, a także umożliwienie osobie zainteresowanej ustosunkowania się do uzyskanych informacji. Na etapie wykorzystania materiałów prasowych istotne jest przede wszystkim wszechstronne, a nie selektywne przekazanie informacji, przedstawienie wszystkich okoliczności i niedziałanie „pod z góry założoną tezę”, a także rozważenie powagi zarzutu, znaczenia informacji z punktu widzenia usprawiedliwionego zainteresowania społeczeństwa oraz potrzeby (pilności) publikacji. Stwierdzony przy zastosowaniu kryteriów obiektywnych fakt zadośćuczynienia tym obowiązkom powinien być czynnikiem uwzględnianym przy ocenie bezprawności działania, w przeciwnym razie wskazanym przepisomPrawa prasowego, związanym z doniosłymi zadaniami wolnej prasy, odmówi się należnego im znaczenia (por. uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z 18 lutego 2005r., III CZP 53/04, LEX nr 143120).
Zdaniem Sądu odwoławczego zgromadzone w postępowaniu dowody pozwalają na uznanie, że publikacja spornego materiału prasowego poprzedzona została spełnieniem przez pozwanegoP. S.wszystkich wyżej wymienionych warunków. Przede wszystkim w tym kontekście zwraca uwagę fakt, że pozwany jest autorem cyklu publikacji dotyczących działalności(...)na terenie Polski, pierwszy z nich przedstawiał profil biznesowy spółki i poszczególne etapy jej rozwoju ((...)z dnia 16 marca 2012r k.176), następny przybrał zaś formę wywiadu przeprowadzonego
z przedstawicielemspółki (...)(„(...)" z dnia 23 marca 2012r. k. 177). Kolejny, objęty przedmiotowym postępowaniem artykuł pt. „(...)”, który ukazał się w dniu 25 sierpnia 2012r. w gazecie codziennej(...)wpisuje się zatem w temat poruszany przez pozwanego i chociażby z tej przyczyny nie może być oceniany jako działanie tendencyjne zmierzające do wykazania z góry założonego celu przedstawienia powódki w negatywnym świetle, stanowi natomiast przejaw realizacji godnego ochrony interesu społecznego wszechstronnego informowania o działalności powodowej spółki.
Nie budzi przy tym wątpliwości Sądu odwoławczego metodologia działania pozwanego świadcząca o zachowaniu przez niego szczególnej staranności i rzetelności dziennikarskiej. Aby przedstawić obiektywny obraz sytuacji pozwany nie poprzestał bowiem na zaprezentowaniu stanowiskaM. C. (1), ale potwierdził fakt złożenia przez niego zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa w Prokuraturze RejonowejK.-Zachód przede wszystkim zaś zwrócił się do powódki umożliwiając jej wyrażenie poglądu w sprawie. W odpowiedzi na zapytanie skierowane przezP. S., zawierające opis zarzutów stawianych przezM. C. (1), powódka ograniczyła się jednak do stwierdzenia, że ze względu na regulacjeustawy o ochronie danych osobowychnie może udzielać informacji o uczestnikach programu (korespondencja e-mailowa k.222-223). Tym samym, pomimo stworzonej jej przez pozwanego sposobności przed opublikowaniem artykułu nie zakwestionowała prawdziwości informacji powoływanych przezM. C. (1)znając jego stanowisko z korespondencji e-mailowej (m.in. k. 123-124). W rozpoznawanej sprawie zwraca nadto uwagę okoliczność, że powódka potwierdziła w toku postępowania fakt dokonania przezM. C. (1)na jej rzecz wpłaty kwoty 9.000 zł, która pomimo wypowiedzenia umowy nie została jemu zwrócona. Z materiału dowodowego zgromadzonego w procesie wynika również, że przeciwkoL.(...)zapadł wyrok skazujący (informacja pochodząca od powódki k.223), natomiast Prezes(...)prowadził postępowanie w sprawie stosowania praktyki naruszającej zbiorowe interesy konsumentów polegającej na oferowaniu uczestnikom programuo nazwie P. (...)możliwości otrzymania korzyści materialnych, które są uzależnione od wprowadzenia przez nich innych osób do ww. programu, pod warunkiem uprzedniego wpłacenia przez Uczestników Programu zaliczek na zakup bonówL.lub zasilenia limitu karty płatniczejL.bądź uprzedniego dokonania zakupów u partnerów handlowychL.. W konsekwencji w dniu 24 maja 2013r. w Sądzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów wW.został złożony pozew przeciwko(...)o uznanie postanowień
wzorców umowy za niedozwolone (pisma k.305,317). Powyższe ustalenia, jak słusznie zauważa Sąd pierwszej instancji, istotnie mogą wskazywać na zasadność wyrażanych przezM. C. (1)wątpliwości co do prawidłowości działań prowadzonych przez powodową spółkę, a co za tym idzie pozostają bez wpływu na trafnie dokonaną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia ocenę prawną jego zachowania.
Mając powyższe na względzie, uznając sformułowany przez powódkę zarzut za bezzasadny, Sąd Apelacyjny apelację oddalił na mocyart. 385 k.p.c.
Podstawę rozstrzygnięcia o kosztach postępowania stanowiły przepisyart. 108 § 1 k.p.c.w zw. zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.iart. 99 k.p.c.oraz§ 6 pkt 5, § 10 ust. 1 pkt 2 i § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu(j.t. Dz.U. z 2013r. poz. 490).
Ustalając wysokość kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanemuM. C. (1)z urzędu Sąd Apelacyjny miał nadto na względzie przepis § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, nakazujący powiększenie należnego z tego tytułu wynagrodzenia o stawkę podatku od towarów i usług.