Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 719/24
Data wyroku: 2024-12-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Tomasz Skowron, Robert Bednarczyk, Sędzia Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu, Przestępstwo przeciwko życiu, Uniewinnienie, Groźba bezprawna
Podstawa prawna: art. 190 § 1 kk, art. 157 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 719/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 grudnia 2024 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący –Sędzia Andrzej Tekieli (spr.)
Sędzia Tomasz Skowron
Sędzia Robert Bednarczyk
Protokolant Joanna Szmel
przy udziale prokurator Prokuratury Rejonowej w Lwówku ŚląskimE. S.
po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 roku
sprawyJ. M.ur. (...)wL.
s.B.,J.z domuP.
oskarżonego zart. 190a § 1 k.k.iart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i inne
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim
z dnia 5 sierpnia 2024 r. sygn. akt II K 35/21

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. M.w ten sposób, że:

1
w miejsce czynu przypisanego w punkcie I części dyspozytywnej wyroku kwalifikowanego zart. 190 a § 1 kkiart. 190 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kkuznaje oskarżonegoJ. M.za winnego tego, że w bliżej nieokreślonym dniu maja 2020 roku wG.w powiecie(...)groził pozbawieniem życiaS.K.trzymając w ręce przedmiot przypominający maczetę i groźba ta wzbudziła obawę pokrzywdzonej, że zostanie spełniona, przy czym czynu tego dopuścił się przed upływem 5 lat po odbyciu m. in. kary 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za czyny zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkiart. 190 a § 1 kkorazart. 91 § 1 kkw sprawie sygn. akt II K 456/16 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim objętej następnie wyrokiem łącznym w sprawie sygn. akt II K 48/18 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim w którym wymierzono karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która oskarżony odbywał m. in. w okresie od 14.10.2017 do 10.02.2020 tj. czynu zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to na podstawie tych przepisów wymierza oskarżonemu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
w opisie czynów przypisanych w punkcie II, III i IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku przyjmuje, że zostały one popełnione w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w punkcie I 1. niniejszego wyroku;

3
uniewinnia oskarżonegoJ. M.od popełnienia czynu przypisanego w punkcie V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku kwalifikowanego zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kki w tej części kosztami sądowymi w sprawie obciąża Skarb Państwa;

4
stwierdza, że kara łączna pozbawienia wolności zpunktu VIczęści dyspozytywnej straciła moc i na podstawieart. 85 § 1 kkorazart. 86 § 1 kkłączy oskarżonemuJ. M.karę pozbawienia wolności orzeczone w punkcie II, III i IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i w punkcie I 1. części dyspozytywnej niniejszego wyroku i wymierza oskarżonemu karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 719/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim z dnia 5 sierpnia 2024 r. sygn. akt II K 35/21

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

J. M.

1.uprzednia karalność oskarżonego;
2. skazanie oskarżonego na karę 2 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim w sprawie sygn. akt II K 48/18 który objął m.in. karę 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną w sprawie sygn. akt II K 456/16 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim za czyny zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i zart. 190a § 1 k.k.iart. 91 § 1 k.k.– którą to karę łączną oskarżony odbył w okresie od 14.10.2017 r. do 10.02.2020 r.;
3. opuszczenie zakładu karnego przez oskarżonego w dniu 10.02.2020 r., ponowne osadzenie go w zakładzie karnym do odbycia kolejnej kary w dniu 13.01.2022 r.

Dane o karalności oskarżonego;
wydruki z systemu Noe – Sad.

k. 278 – 288,
k. 289 - 291

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Dane o karalności oskarżonego;
wydruki z systemu Noe – Sad

Dokumenty wiarygodne, uzyskane z wiarygodnych systemów.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1 Obraza przepisów postępowania która miała wpływ na treść orzeczenia a to jestart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.polegająca na oczywiście błędnej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dokonanej w sposób sprzeczny z doświadczeniem życiowym wskazaniami wiedzy i logiką poprzez przyjęcie iż zeznania świadkówW. B.,K. K. (1),M. W.,P. Z.są niewiarygodne, zaś świadkowie nie posiadali żadnej istotnej wiedzy w zakresie zarzutów stawianych oskarżonemu, podczas gdy zeznania ich wzajemnie ze sobą korespondują a także są zbieżne z wyjaśnieniami oskarżonego, a także uznaniu – wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego – za wiarygodne zeznańK. K. (2),M. F.,K. K. (3),M. J.,K. S.,B. S.,A. S.a także zeznań samych pokrzywdzonych które to depozycje pozostają w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków oraz wyjaśnieniami oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na treść tego orzeczenia polegający na nieprawidłowym przyjęciu iżJ. M.popełnił zarzucane mu przestępstwa;

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

2. Naruszenie prawa materialnego a to jestart. 190a § 1 k.k.,art. 190 § 1 k.k.,art. 157 § 1 k.k.,art. 245 k.k.,art. 193 k.k.iart. 279 § 1 k.k.poprzez ich zastosowanie wskutek błędnego uznania iż zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona tychże przestępstw;

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

3.Rażąca niewspółmierność kary i środków karnych wymierzonych oskarżonemuJ. M.kar jednostkowych wymierzonych wpunktach I, II , III, IV, Voraz kary łącznej pozbawienia wolności dwóch lat i ośmiu miesięcy ( punk VI ) poprzez nieuwzględnienie wszystkich dyrektyw wymiaru kary określonych wart. 53 § 1 i 2 k.k.co doprowadziło do tego iż wymierzona oskarżonemu kara jest w odczuciu społecznym karą niesprawiedliwą, jej dolegliwość znacznie przekracza stopień winy, a nadto jest rażąco niewspółmierna do stopnia społecznej szkodliwości, podczas gdy cele kary i warunki osobiste wskazują, iż w realiach niniejszej sprawy adekwatne byłoby wymierzenie kary w niższym wymiarze, która również spełni cele kary w znaczeniu prewencji szczególnej i ogólnej.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad.1 - 3
Wszystkie podniesione zarzuty zostaną omówione łącznie, jako że są ze sobą powiązane i w części są zasadne.
W ocenie Sądu Okręgowego zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez brak wyczerpania ustawowych znamion przypisanych oskarżonemu przestępstw jest zasadny w odniesieniu do czynu przypisanego w pkt I części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku w zakresie kwalifikacji prawnej zart. 190a § 1 k.k.Przepis ten sankcjonujący karalność zachowań polegających na uporczywym nękaniu innej osoby przez sprawcę, zakłada przewagę, dominację tego ostatniego nad pokrzywdzonym ( czy też jak w niniejszej sprawie pokrzywdzoną ) powodującą poczucie osaczenia, zagrożenia, udręczenia, brak możliwości uwolnienia się od sprawcy, z którym pokrzywdzony nie chce pozostawać w jakiejkolwiek relacji. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. OskarżonyJ. M.który jest osobą wielokrotnie karaną przez sądy, pozostawał w relacji zS.K., osobą pochodzącą z tego samego środowiska, w trakcie postępowania przed Sądem I instancji także odbywającą karę pozbawienia wolności ( k. 80 ). PokrzywdzonaS.K.już w postępowaniu przygotowawczym zeznawała niekonsekwentnie na temat relacji z oskarżonym, z jednej strony twierdziła że nie pozostawała z nim w związku, że „przyczepił się” do niej wbrew jej woli, był nachalny i zazdrosny, groził jej pozbawieniem życia gdy nie chciała się z nim spotykać ( k. 61 – 64, odpis k. 105 - 107 akt II K 435/20 SR w Lwówku Śląskim ) ), z drugiej przyznawała, że chodziła z nim do znajomych i co najmniej raz współżyła z nim, przy czym z zeznań nie wynika aby czyniła to wbrew swojej woli ( k. k.136 – 137 w/w akt ). Na rozprawie przed Sądem I instancjiS.K.zeznawała natomiast pozytywnie o relacji z oskarżonym, twierdziła, że darzyła go uczuciem, że było tak także w okresie objętym zarzutem i że to zazdrość była powodem kłótni między nimi ( k. 81 odwrót ). Mając na uwadze tak zmienne zeznania pokrzywdzonej, przy jednoczesnym zaprzeczaniu oskarżonego aby nękał pokrzywdzoną, wskazywaniu przez niego na zażywanie przez nią narkotyków ( wyjaśnienia k. 102, k. 51 odwrót ) oraz braku innych jednoznacznych dowodów na zachowania znamionujące nękanie ( w ocenie Sądu Okręgowego np. analiza treści wiadomości sms nie przesądza o nękaniu pokrzywdzonej, może świadczyć o chęci podtrzymywania relacji i zwykłych kłótniach stron - k. 133 – 135 ), zasadny jest zarzut skarżącego obrońcy o braku wyczerpania wszystkich ustawowych znamion przestępstwa zart. 190a § 1 k.k.
Powyższe nie oznacza że poszczególne zachowania oskarżonego wobecS.K.nie wyczerpywały znamion innych przestępstw. Czyn przypisany wpkt Iczęści dyspozytywnej kwalifikowany był także jako groźba karalna zart. 190 § 1 k.k.i przynajmniej co do jednego zdarzenia mającego miejsce w maju 2022 r. w mieszkaniuM. F.materiał dowodowy ponad wszelką wątpliwość wskazuje na wyczerpanie przez oskarżonego znamion groźby karalnej. Jak prawidłowo ustalił Sąd I instancjiS.K.przebywała wtedy w mieszkaniu tego świadka, oskarżony kierując się zazdrością wtargnął tam wbrew woli właściciela z przedmiotem przypominającym maczetę i trzymając go w ręce groziłS.K.pozbawieniem życia, był tak agresywny że obydwoje pokrzywdzeni musieli uciekać przez okno. Wynika to zarówno z zeznańS.K.( k. 61, odpis k. 105 odwrót akt II K 435/20 SR w Lwówku Śląskim ) jak iM. F.( k. 57 – 58 w/w akt ). Czyn przypisany oskarżonemu w pkt I części dyspozytywnej wyroku powinien być więc zakwalifikowany tylko zart. 190 § 1 k.k.Oskarżony wyczerpał także znamiona przestępstwa zart. 193 k.k., którym pokrzywdzony byłM. F.( czyn przypisany w pkt IV części dyspozytywnej ). Zdaniem Sądu Okręgowego Sąd I instancji prawidłowo ustalił także na podstawie swobodnie ocenianego materiału dowodowego, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów kwalifikowanych zart. 157 § 1 k.k.iart. 245 k.k.( czyny przypisane w pkt. II i III części dyspozytywnej wyroku ). Wprawdzie także odnośnie tych czynówS.K.zeznawała w sposób zmienny, jednak jej zeznania z postępowania przygotowawczego obciążające oskarżonego znajdują w tym przypadku potwierdzenie w innych dowodach. Co się tyczy przestępstwa zart. 157 § 1 k.k.mającego miejsce w dniu 30.05.2020 r. na klatce schodowej jednego z budynków zeznania pokrzywdzonejS.K.z postępowania przygotowawczego ( k. 61, odpis k. 105 odwrót akt II K 435/20 SR w Lwówku Śląskim ) znajdują potwierdzenie m.in. w zeznaniach bezpośredniego świadka zdarzeniaA. S.( k. 54 – 55 w/w akt ) a także świadkaK. K. (3)( k. 43 – 44, odpis k. 108 – 110 w/w akt, k. 162 - 163 ). W szczególności świadekA. S.potwierdziła wersję pokrzywdzonej ze śledztwa, że oskarżony intencjonalnie a nie przypadkowo zepchnął ją ze schodów powodując w rezultacie obrażenia ciała w postaci złamania kości skokowej prawej ( opinia biegłego lekarza chirurga k 158a w/w akt ) a także powierzchowną ranę ciętą prawego ramienia posiadanym nożem. Ponadto w trakcie jazdy do szpitala oskarżony groziłS.K.że jej „poderżnie gardło” jak zgłosi na policji o zdarzeniu, zeznania pokrzywdzonej z postępowania przygotowawczego w tym zakresie ( k. 62, k.105 odwrót w/w akt ) co do zasady zgodne są z zeznaniami świadkaK. K. (3). Wyczerpuje to znamiona przestępstwa zart. 245 k.k.W zakresie tych czynów nie są zasadne zarzuty obrońcy zawarte w apelacji odnośnie obrazy prawa materialnego i przepisów postępowania dotyczących oceny zebranego materiału dowodowego.
Zasadnie Sąd Rejonowy uznał że czyny przypisane oskarżonemuJ. M.w pkt I ( kwalifikowanym jednak tylko zart. 190 § 1 k.k.), II , III i IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku zostały przez niego popełnione w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k., Sąd ten jednak nieprawidłowo, powielając błąd z aktu oskarżenia opisał przesłanki warunkujące kwalifikację zart. 64 § 1 k.k.Opis tzw. „recydywy” zawarty w akcie oskarżenia, przyjęty przez Sąd I instancji powodował, iż zaskarżony wyrok był wewnętrznie sprzeczny, skoro przyjęto m.in. że oskarżony miał odbywać jedną z uprzednio orzeczonych kar w wymiarze 1 roku i 7 miesięcy pozbawienia wolności w sprawie II K 456/16 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim w okresie od 12.04.2019 r. do 6.11.2020 r., a wyżej wymienione czyny w niniejszej sprawie popełnił w maju 2020 r., czyli jakoby w okresie odbywania kary pozbawienia wolności. Przeprowadzone w postępowaniu odwoławczym, opisane wyżej dowody z aktualnych danych o karalności oskarżonegoJ. M.i wydruku z systemu Noe – Sad przekonują, że oskarżony w istocie opuścił zakład karny w dniu 10.02.2020 r. po odbyciu kary łącznej 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności ( którą odbywał od 14.10.2017 r. ) orzeczonej wyrokiem łącznym w sprawie II K 48/18 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląski obejmującym m.in. karę jednostkową 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną za czyny zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.iart. 190a § 1 k.k.orazart. 91 § 1 k.k.w sprawie II K 456/16 Sądu Rejonowego w Lwówku Śląskim. Zdaniem Sądu Okręgowego zmiana zaskarżonego wyroku w tym zakresie nie jest zmianą na niekorzyść oskarżonego a jedynie dostosowuje opisy wyżej wymienionych czynów do przyjętych kwalifikacji prawnych.
Zasadnie natomiast skarżący obrońca zarzucił obrazęart. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.w odniesieniu do czynu przypisanego w V części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku kwalifikowanego zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie w przekonaniu Sądu Okręgowego jest niewystarczający do przypisaniaJ. M.sprawstwa i winy w tym zakresie i zastosowanie znajdujeart. 5 § 2 k.p.k.Spośród rzeczy które niewątpliwie skradzione zostały w wyniku kradzieży z włamaniem do komórki gospodarczej pokrzywdzonegoB. T.odzyskany został jedynie rower górskimarki R. (...)ujawniony w miejscu zamieszkaniaK. K. (2)współoskarżonego, objętego tym samym aktem oskarżenia następnie skazanego w odrębnym postępowaniu za czyn zart. 291 § 1 k.k.K. K. (2)wyjaśniał co następuje: ”Przyznaję że wczoraj wieczorem przyjąłem do swojego domu rowerR. (...). Wczoraj w moim domu miała miejsce impreza. Było mnóstwo znajomych zM.,G.,Ś.i okolic. Ktoś tym rowerem do mnie przyjechał i ja go przechowywałem. Byłem dość poważnie pijany i nie kojarzyłem faktów…Ja nie wiem kto włamał się po ten rower i nie wiem gdzie jest reszta rzeczy z tej kradzieży…” ( k.18 akt II K 435/20 SR w Lwówku Śląskim ). Zeznając jako świadek w niniejszej sprawieK. K. (2)mówił: „…Była u mnie kiedyś impreza alkoholowa, to było w okresie kiedy zginął rower. Na następny dzień była u mnie policja. Było u mnie około 20 osób. PamiętamJ. M.,E. B.,M.– nie pamiętam nazwiska. Ktoś na tą imprezę przyjechał rowerem i zostawił na tarasie domu. Po całej imprezie byłem pijany, nie kontrolowałem tego i rano zapukali do mnie policjanci i uświadomili mnie że u mnie jest kradziony rower. Ten rower z balkonu wstawiłaE. B.zam.L.”. Na podstawie tego dowodu nie sposób przyjąć sprawstwa i winy oskarżonego w zakresie dokonania kradzieży z włamaniem, takie rozstrzygnięcie oparte byłoby tylko na domysłach. Sam oskarżony nie przyznawał się do dokonania tej kradzieży z włamaniem, pokrzywdzonyB. T.nic nie wiedział o sprawcy kradzieży, w szczególności nie miał wiedzy aby był nimJ. M.( k. 80 – 81 ). Wbrew przekonaniu Sądu Rejonowego niewystarczające w tym zakresie są także zeznaniaS.K.. W zeznaniach z postępowania przygotowawczego w których obciążała oskarżonegoJ. M.zeznała ona w tym zakresie: „…dowiedziałam się żeJ.ukradł rower który policja znalazła uT.wM.. Ja się o tym dowiedziałam odJ.. On jak się o tym dowiedział że rower zabrała policja mówił mi że ukradł go z jakiegoś podwórka. Ja będąc uT.w domu widziałam ten rower…Był to rower męski. On stał na dole w przedpokoju a potem na górze.J.powiedział że on przyjechał na tym rowerze zeŚ., ale nie wiem czy to prawda.J.w tym dniu gdy pokazał mi rower, pokazał mi też jakieś elektronarzędzia jak wiertarkę, flecę i klucze nasadowe w plastikowym pudełku. To wszystko było uT.. Ja nie wiem coJ.z tym zrobił” ( k. 63, odpis k. 105 odwrót – 107, k.137 akt II K 435/20 SR w Lwówku Śląskim ). Na rozprawie przed SądemS.K.nie podtrzymała tej części zeznań ( k. 81 odwrót ). Jej zeznania ze śledztwa są niewystarczające do przyjęcia ponad wszelką wątpliwość że oskarżonyJ. M.dokonał przypisywanej mu przez Sąd I instancji kradzieży z włamaniem chociażby dlatego że w zeznaniachS.K.odwołującej się do relacji przekazanej przez oskarżonego jest szereg sprzeczności z innymi dowodami dotyczącymi tego zdarzenia. Według jej zeznań oskarżony miał zabrać rower z „jakiegoś podwórka” tymczasemB. T.zeznał ponad wszelką wątpliwość że rower był w komórce gospodarczej z której sprawca wyrwał z muru skobel w drzwiach ( k. 6 w/w akt ). Włamanie to miało miejsce wM., tymczasem według zeznańS.K.oskarżony miał jej powiedzieć że przyjechał na tym rowerze zeŚ.. Ponadto wbrew zeznaniom pokrzywdzonej u(...)czyliK. K. (2)nie ujawniono innych przedmiotów pochodzących z tej kradzieży z włamaniem. Wszystkie powyższe zeznania należy uznać za rozproszone, nie pozostające w logicznym ciągu poszlaki na podstawie których Sąd Rejonowy poczynił nieprzekonywujące pozostające w sprzeczności zart. 5 § 2 k.p.k.ustalenia co do sprawstwa i winy oskarżonegoJ. M.odnośnie przestępstwa zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Zarzuty apelacji w tym zakresie są zasadne.
Zarzut rażącej niewspółmierności kary był w tej sytuacji częściowo zasadny w kontekście potrzeby istotnej zmiany zaskarżonego wyroku w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego, o czym mowa będzie poniżej.

Wniosek

1.o zmianę zaskarżonego wyroku i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie oskarżonegoJ. M.od wszystkich zarzucanych mu czynów;
2. ewentualnie z ostrożności procesowej o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej orzeczenia o karze przy zastosowaniu przepisuart. 37a k.k.wymierzenie oskarżonemu kar łagodniejszego rodzaju w postaci kar grzywny bądź kar ograniczenia wolności, ewentualnie wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze nieprzekraczającym 1,5 roku.
--------------------------------------------------------------------------------------------

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Mając na uwadze wszystkie okoliczności wskazane powyżej pierwszy z wniosków był zasadny częściowo, a to odnośnie czynu zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., drugi był także zasadny tylko w części, gdyż uprzednia, wielokrotna karalność oskarżonego i charakter popełnionych przez niego przestępstw wykluczał wymierzenie mu kar wolnościowych, a karę łączną pozbawienia wolności należało wymierzyć mu w niższym wymiarze, jednakże wyższym niż wnioskowane do 1 rok i 6 miesięcy.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. M.w części w której nie doszło do jego zmiany tj. odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego co do przestępstw zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 245 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 193 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przy zmienionym opisie przesłanek zart. 64 § 1 k.k., wymiaru kar pozbawienia wolności za te czyny i zwolnienia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie pierwszoinstancyjne.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Mając na uwadze argumentację przedstawioną powyżej w wyżej wymienionej części zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wobec oskarżonegoJ. M.wyrok w znacznej części, a to: w pkt I części dyspozytywnej zmieniając istotnie opis czynu uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.przy jednoczesnej zmianie opisu przesłanek warunkujących przyjęcie powrotu do przestępstwa, wymierzył oskarżonemu za ten czyn karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, w pkt II, III i IV części dyspozytywnej przyjął opis przesłanek warunkujących przyjęcieart. 64 § 1 k.k.jak w pkt. I, uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego w pkt. V części dyspozytywnej kwalifikowanego zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i w tej części kosztami postępowania w sprawie obciążył Skarb Państwa oraz stwierdził, że kara łączna pozbawienia wolności z pkt VI części dyspozytywnej straciła moc i na podstawieart. 85 § 1 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.połączył oskarżonemu kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt II , III i IV części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku oraz za czyn zart.190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.opisany w pkt. I1.wyroku Sądu Okręgowego i wymierzyłJ. M.karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach zmiany

Mając na uwadze całą argumentację przedstawioną powyżej Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoJ. M.w wyżej wymienionej części.
Sąd Okręgowy uznał że kara 8 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.będzie adekwatna do wszystkich istniejących okoliczności przedmiotowych i podmiotowych. Nową karę łączną pozbawienia wolności Sąd Okręgowy mógł orzec w wymiarze od 11 miesięcy do 2 lat i 4 miesięcy. Sąd Okręgowy uznał że kara łączna 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona na zasadzie asperacji spełni swoje wymogi w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

Bezwzględna przyczyna odwoławcza

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

Zasadane peius

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

----------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego przebywającego obecnie w zakładzie karnym Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia wyroku

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana