Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1067/23
Data wyroku: 2024-05-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Bednarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 96 § 3 kw

Warszawa, dnia 16 maja 2024 r.
Sygn. akt VI Ka 1067/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSO Adam Bednarczyk
protokolant: protokolant sądowy – stażysta Weronika Bugno
po rozpoznaniu dnia 16 maja 2024 r.
sprawyR. P.synaJ.iI.,ur. (...)wD.
obwinionego o wykroczenie zart. 96 § 3kw w zw. zart. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 30 czerwca 2023 r. sygn. akt II W 55/23
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od obwinionego kwotę 50,00 złotych tytułem opłaty za II instancję i pozostałe koszty sądowe w postępowaniu odwoławczym.
Sygn. akt VI Ka 1067/23

UZASADNIENIE
R. P.został obwiniony o to, że będąc posiadaczem pojazdu markiK.nr rej. (...), oświadczeniem z dnia 28.10.2022 r. sporządzonym wL.naul. (...), woj.(...), powiat(...), gm.L.wbrew obowiązkowi nie wskazał żądanie uprawnionego organu, tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego, komu powierzył wymieniony wyżej pojazd do kierowania lub używania w dniu 23 września 2022 r. o godz. 09:01 w lokalizacjiJ./B.DK (...)(...)pomimo, że pojazd ten nie został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec
tj. o czyn zart. 96 § 3kw w zw. zart. 78 ust. 4 i 5 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym.
Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 30 czerwca 2023 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt II W 55/23 uznał obwinionegoR. P.za winną zarzucanego mu czynu i wymierzył karę grzywny w kwocie 300 zł oraz obciążył kosztami postępowania w sprawie.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obwiniony, zarzucając szereg błędów w ustaleniach faktycznych stanowiących jego podstawę i wnosząc o jego zmianę poprzez uniewinnienie od zarzucanego mu wykroczenia.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja obwinionegoR. P.nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku wykazała, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie, dokonując trafnych ustaleń faktycznych na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oceniając go swobodnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Apelacja skarżącego, w ramach zawartych w niej zarzutów sprowadza się w istocie do jednej tezy, stanowiącej, że nie popełnił on zarzucanego mu wykroczenia ponieważ jego popełnienie nie zostało mu w sposób nie budzący wątpliwości udowodnione. Powyższe, polemiczne twierdzenie skarżącego jest jednakże sprzeczne istniejącym w niniejszej sprawie materiałem dowodowym.
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwala na ustalenie, iż uwidoczniony na zdjęciach pojazd markiK.był w momencie zarejestrowanego wykroczenia prowadzony przez mężczyznę. Jakość fotografii nie pozwala co prawda na jednoznaczne ustalenie, kto podczas zdarzenia z dnia 23 września 2022 r. znajdował się za jego kierownicą, jednakże niespornym w realiach sprawy pozostaje, iż przedmiotowy pojazd został przekazany obwinionemu do użytkowania, o czym wprost świadczy znajdujący się w aktach sprawy na k. 49 protokół przekazania samochodu służbowego. Z zeznań świadkaM. K.wynika co prawda, że samochody mogły być w sposób niepodlegający żadnej rejestracji wykorzystywane przez innych handlowców, lecz brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, że taka sytuacja w odniesieniu do powierzonegoR. P.pojazdu miała miejsce w dniu 23 września 2022 r.
W ocenie Sądu odwoławczego, kluczowym dla przypisania winy podsądnemu jest fakt, iż oświadczenie na mocy którego nie przyjął on odpowiedzialności za zarejestrowane wykroczenie i nie wskazał osoby, której przekazał pojazd zostało złożone przezR. P.w dniu 28 października 2022 r., a więc nieco ponad miesiąc od daty zdarzenia. Należy zatem przyjąć, iż obwiniony w tej dacie z powodzeniem mógł pamiętać, komu ewentualnie udostępniał przypisany do niego pojazd i poprzez wskazanie tej osoby uwolnić się od odpowiedzialności za wykroczenie, za którego popełnienie został ukarany.
W ocenie zatem Sądu Okręgowego winaR. P.w zakresie przypisanego mu wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. nie budzi żadnych wątpliwości, a jego wyjaśnienia oraz oświadczenia stanowią wyłącznie przejaw przyjętej przez niego linii obrony.
Kara wymierzona obwinionemu nie nosi cech rażącej surowości. Jest także w pełni zgodna z dyrektywami określonymi w treści art. 33 kw i w odpowiedni sposób uwzględnia naganność zachowania podsądnego, jak też nagminność tego typu wykroczeń.
Sąd Okręgowy obciążył obwinionegoR. P.opłatą i wydatkami w postępowaniu odwoławczym, albowiem uznał, że ze względu na uzyskiwanie przez niego stałego dochodu brak jest podstaw do zwolnienia go od kosztów sądowych. Zgodnie z przepisemart. 121 § 1kpsw do kosztów postępowania stosuje się odpowiednio m.in. przepisyart. 636 § 1 kpk, a zatem w razie nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez oskarżonego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.