Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 472/16
Data wyroku: 2016-09-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Makarska

Sygn. akt VIIK 472/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 września 2016r.
Sąd Rejonowy w Białej Podlaskiej VII Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącySSR Małgorzata Makarska
Protokolant Marta Daniluk
w obecności -
po rozpoznaniu dnia 08 września 2016 r.
sprawyM. T.s.J.iA.z domuP.,ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że: w dniu 22 stycznia 2016 r. wB.usiłował doprowadzićTowarzystwo (...)wB.niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5300 zł, w ten sposób, że w celu wyłudzenia odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia samochodu osobowegomarki A. (...)onr rej. (...)podał fikcyjne okoliczności, w których doszło do uszkodzenia w/w pojazdu będące podstawa do wypłaty odszkodowania w/w kwocie,
to jest czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk
M. T.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart.13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kki za na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk, przy zastosowaniuart. 37a kk,art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kk,art. 35 § 1 kkwymierza mu karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin miesięcznie; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 70 (siedemdziesiąt) zł tytułem opłaty, zaś zwalnia go od ponoszenia wydatków.
VII K 472/16

UZASADNIENIE
w sprawie przeciwkoM. T.w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Białej PodlaskiejM. T.został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 22 stycznia 2016r. wB.usiłował doprowadzićTowarzystwo (...)wB.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 5300 zł w ten sposób, że w celu wyłudzenia odszkodowania z tytułu umowy ubezpieczenia samochodu osobowegomarki A. (...)onr rej. (...)podał fikcyjne okoliczności, w których doszło do uszkodzenia w/w pojazdu będące podstawą do wypłaty odszkodowania w w/w kwocie;
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kk
Wymierzając karęM. T.Sąd przychylił się do wniosku prokuratora złożonego w trybieart. 335 § 1 kpk, po uprzednim wyrażeniu zgody przez oskarżonego (k.89,110). Jednocześnie Sąd kierował się zasadami i dyrektywami sądowego wymiaru kary określonymi wart. 53 § 1 i 2 kk. Sąd zważył w szczególności, by dolegliwość kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględnił stopień społecznej szkodliwości czynu jak też cele w zakresie prewencji w stosunku do sprawcy i kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Uwzględnione z jednej strony zostało to, iż sprawca usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem towarzystwo ubezpieczeniowe zgłaszając nieprawdziwe okoliczności powstania szkody, chociaż jego przestępne działanie nie spowodowało stratTowarzystwo (...)wB.. Ponadto jako okoliczność łagodzącą Sąd miał na względzie młody wiek oskarżonego oraz jego niekaralność (k.93).
Sąd uznał za zasadne orzeczenie wobec oskarżonegoM. T., przy zastosowaniuart. 37 a kk, kary roku ograniczenia wolności, która jest adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu i ma możliwość powstrzymania go od popełnienia takich czynów ponownie. W ocenie Sądu kara pozbawienia wolności przewidziana w ustawowym zagrożeniu za przestępstwo zart. 286 § 1 kkbędzie dla niego zbyt surową dolegliwością.M. T.jest młodą osoba, dotychczas nie wchodząca w konflikt z prawem. Posiada średnie rolnicze wykształcenie, a pracuje w gospodarstwie rodziców. Wykazuje niewielki dochód – zaledwie 300 zł miesięcznie. Poza zarejestrowanym na siebie samochodemA. (...)z 1995r. majątku nie posiada Nie ma zatem żadnych przeszkód, aby mógł wykonywać prace w ramach kary ograniczenia wolności przez okres roku. Tak orzeczona kara czyni również zadość ogólnie rozumianej prewencji generalnej.
Jednocześnie omyłkowo sąd orzekł niższy niż uzgodniony pomiędzy prokuratorem a oskarżonymM. T.wymiar kary ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu kontrolowanej pracy na cele społeczne określając go na 20 godzin miesięcznie mimo, że właściwym było przyjęcie 30 godzin miesięcznie. Niewłaściwe orzeczenie w tym zakresie było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej sądu.
Biorąc pod uwagę sytuację zarobkową i majątkową oskarżonegoM. T., jego niewielkie dochody, Sąd uznał, iż ponoszenie przez niego całych kosztów procesu byłoby nadmiernie uciążliwe. Stąd też zasadne było w oparciu oart. 624 § 1 kpkzwolnienie go z opłaty, a jednocześnie obciążenie go w oparciu o treśćart. 627 kpkobowiązkiem zwrotu poniesionych przez Skarb Państwa wydatków w wysokości 70 zł. Na kwotę tę składa się: opłata za dane o karalności (30 zł) oraz ryczałt za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i przed sądem (2x20 zł).
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku.