Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 138/18
Data wyroku: 2018-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabela Kosińska-Szota
Słowa kluczowe: Uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym
Podstawa prawna: art. 10 ust. 1 ust. o księgach wieczystych i hipotece

Sygn. akt IC 138/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 września 2018 roku
Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska – Szota
Protokolant: p.o. prot. sąd. Joanna Wiejkut
po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 roku w Kłodzku
na rozprawie
sprawy z powództwaSkarbu Państwa – Starosty(...)
przeciwkoSpółdzielczemu Centrum (...)weW.
ouzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym

I
uzgadnia treśćksięgi wieczystej (...)prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kłodzku dla nieruchomości zabudowanej położonej wD.przyul. (...)z rzeczywistym stanem prawnym w ten sposób, że w dziale II wpisuje jako właściciela Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę(...), zamiast strony pozwanejSpółdzielczego Centrum (...)weW.;

II
zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 5 400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem kosztów procesu.

(...)

UZASADNIENIE
Powód Skarb Państwa – Starosta(...)wniósł o usunięcie niezgodności treściksięgi wieczystej (...)prowadzonej przez Sąd Rejonowy w Kłodzku poprzez usunięcie w dziale II błędnej treściSpółdzielcze Centrum (...)i wpisanie w to miejsce nowej treści „Skarb Państwa – Starosta(...)” i zasądzenie od pozwanego na rzecz strony powodowej kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że jako właściciela nieruchomości położonej wD.oznaczonej geodezyjnie jakodziałka nr (...)wpisano błędnie stronę pozwaną, a wcześniej jej poprzednika prawnego tj.(...) Związku Spółdzielni (...)weW.na podstawie niezgodnej z wówczas obowiązującym prawempkt 8 decyzji nr (...)Naczelnika Miasta wD.z dnia 20 marca 1979 r. Powód podniósł, że zgodnie zustawą o gospodarce terenami w miastach i osiedlachtereny państwowe mogły być przekazywane (odpłatnie) jednostkom państwowym i organizacjom społecznym w użytkowanie, a na mocy wskazanej decyzji przekazano nieruchomość w postaci czterech działek o ówczesnej numeracji geodezyjnej(...)stanowiących własność Skarbu Państwa w użytkowanie na rzecz związku spółdzielni, a we wrześniu 1986 r. działki te zostały scalone w jednądziałkę zabudowaną nr (...). Powód podał, że decyzja Naczelnika MiastaD.został uchylona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze wW..
W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa, zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w uzasadnieniu podnosząc, że pozwany jest właścicielem nieruchomości na podstawie decyzji Naczelnika MiastaD.z dnia 20 marca 1979 r., w której § 8 przyznano własność tej nieruchomości poprzednikowi prawnemu pozwanego. Strona pozwana podniosła, że od początku sporu stoi na stanowisku, że wydanadecyzja nr (...)na rzecz poprzednika prawnego została prawomocnie uznana przez SKO wW.za obowiązującą w systemie prawnym, albowiem nie stwierdzono jej nieważności z popędu wywołania nieodwracalnych skutków prawnych. Strona pozwana zaprzeczyła, żeD.z dnia maja 2017 r. została uchylonadecyzja nr (...)z dnia 20 marca 1979 r. wskazując, że decyzja z dnia 10 maja 2017 r. uchylił wcześniejszą decyzję z dnia 15 marca 2017 r. Strona pozwana wskazała, że powód nie zaskarżył decyzji do sądu administracyjnego, a zatem nie można odebrać właścicielowi prawa własności wcześniej przyznanego na podstawie tej decyzji. Strona pozwana zarzuciła także, że przed 1979 r. jako właściciel nieruchomości w księdze wieczystej wpisany byłZwiązek Spółdzielni (...)wW., a nie Skarb Państwa. W ocenie strony pozwanej wniosek o zasiedzenie jednoznacznie rozstrzygnie o prawie własności przedmiotowej nieruchomości, ponieważ od 8 marca 1979 r., kiedy to(...) Związek Spółdzielni (...)weW.wszedł w posiadanie przedmiotowej nieruchomości należy traktować jako początek biegu zasiedzenia, ponadto posiadanie było w dobrej wierze, zaś 20 - letni okres zasiedzenia upłynął 8 marca 1999 r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Wksiędze wieczystej (...)prowadzonej dla nieruchomości zabudowanej stanowiącejdziałkę nr (...)położonej wD.przyul. (...)jako właściciel nieruchomości wpisana jest strona pozwanaSpółdzielcze Centrum (...)weW..
Dowód:
wydrukksięgi wieczystej (...)– k.6 – 10
wydruk pełny treści(...)– k.76 - 88
Państwowe Biuro Notarialne wK.postanowieniem z dnia 26 stycznia 1974 r. założyłoksięgę wieczystą KW nr (...)dla nieruchomości położonej wD.przyul. (...)składającej się zdziałek o nr (...)i jako właściciela wpisałoZwiązek Spółdzielni (...)wW..
Dowód:postanowienie(...)z dnia 26.01.1974 r. – k.89
W dniu 20 marca 1979 r. Naczelnik Miasta wD.wydałdecyzje nr (...)na skutek uchwały ZarząduZwiązku Spółdzielni (...)wW.w sprawie likwidacji zakładu własnegoZwiązku Spółdzielni (...)wD.i przekazania majątku(...) Związkowi Spółdzielni (...)weW.oraz wniosku(...) Związku Spółdzielni (...)weW.w sprawie przekazania w użytkowanie nieruchomości położonej wD.przyul. (...)i orzekł o wygaśnięciu użytkowania terenu zabudowanego położonego wD.przyul. (...)stanowiącegodziałki o nr (...)przezZwiązek Spółdzielni (...)wW.i przekazał na czas nieokreślony na rzecz(...) Związku Spółdzielni (...)weW..
Dowód:
decyzja Naczelnika Miasta wD.nr(...)z dnia 20.03.1979 r. - k.15 - 18
protokół zdawczo - odbiorczy z dnia 08.03.1979 r. - k.103
pismo Urzędu Miejskiego wD.z dn. 25.04.1979 r. – k.132
W dniach 18 i 19 września 1986 r. dokonano pomiarów m. in.działek (...)i oznaczono je numerem 148 w ewidencji gruntów zmodernizowanej.
Dowód:protokół geodetyM. M.z dnia 19.09.1986 r. - k.13 - 14
W dniu 25 września 1990 r. na zebraniu przedstawicieli spółdzielni zrzeszonych w(...) Związku Spółdzielni (...)weW.podjęta została uchwała nr 5 o przekazaniu na własność majątku(...) Związku Spółdzielni (...)weW.na rzecz(...) Spółdzielni (...)weW.. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 27 maja 1994 r. postanowiono wykreślić w rejestrzespółdzielni (...)i wpisać(...) Spółdzielnię Usług (...). Następnie nastąpiła zmiana nazwy naSpółdzielcze Centrum (...)weW.
Dowód:
protokół z zebrania przedstawicieli Spółdzielni zrzeszonych w zlikwidowanym(...) Związku Spółdzielni (...)z dn. 25.09.1990 r. - k.90 - 94
uchwała nr(...)- k.97
postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej z dnia 27.05.1994 r. - k.95
pełny odpisu KRS dot. pozwanego - k.98 - 102
Państwowe Biuro Notarialne zawiadomiło dnia 2 września 1991 r., że w dziale II-imksięgi wieczystej (...)prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości(...) Spółdzielnia (...)weW.została wpisana jako właściciel w miejsce dotychczasowego właściciela(...) Związku Spółdzielni (...)weW.. Kolejny wpis w dziale II-im zmienił się poprzez wpis jako właściciela(...) Spółdzielni Usług (...)weW.w miejsce(...) Spółdzielni (...)weW.
Dowód:
zawiadomienie Państwowego Biura Notarialnego z dn.2.09.1991 r. – k.129
kserokopia działu IIksięgi wieczystej (...)– k.130
zawiadomienie z dnia 25.10.1995 r. – k.131
Burmistrz MiastaD.pismem z dnia 24 grudnia 1992 r. poinformował Wojewodę(...)o wycofaniu wniosku z 26 listopada 1992 r. dotyczącego komunalizacji nieruchomości położonej wD.działki nr (...).
Dowód:pismo z dn. 24.12.1992 r. – k.104
Poprzednik prawny strony pozwanej,(...) Związek Spółdzielni (...)weW., wszedł w posiadanie przedmiotowej nieruchomości 8 marca 1979 r. Objął nieruchomość w posiadanie jak właściciel. Już na początku lat 80-tych ubiegłego wieku rozpoczął inwestycje na nieruchomości w postaci remontów budynków na niej położonych oraz budowy nowego budynku.(...) Związek Spółdzielni (...)weW.uzyskał pozwolenie na budowę budynku administracyjno – gospodarczego oraz stacji trafo nadziałce (...). Strona pozwana i jej poprzednicy nigdy nie konsultowali ze stroną powodową decyzji inwestycyjnych, ani nie zwracali się o wyrażenie zgody na remonty i rozbudowy, decyzje te podejmowali samodzielnie. Inwestycje były finansowane również z kredytów, których spłaty były zabezpieczone hipoteką ustanowioną przez stronę pozwaną jako właściciela na nieruchomości wD.przyul. (...). Podatek od nieruchomości był płacony przez poprzedników prawnych strony pozwanej, a następnie stronę pozwaną. Strona pozwana i jej poprzednicy prawni podlegali różnym kontrolom w związku z organizacją turnusów rehabilitacyjnych, również biegłego rewidenta. Skarb Państwa od marca 1979 r. nie był w posiadaniu przedmiotowej nieruchomości.
Dowód:
decyzja z dnia 23.05.1980 r. – k.133
protokołu z dn. 19.06.1990 r. i z dn. 6.01.1992 r. – k.134, 135
wyciąg ze sprawozdań – k.136 - 138
deklaracje na podatek od nieruchomości w latach 1999- 2016 – k.141 – 142, 147 – 160, 162 – 167, 169, 171, 173, 175 – 180, 184, 186 – 189, 191
decyzji w sprawie ulg i umorzenia podatku – k.183, 185, 190
kartoteka podatnika za lata 2010 - 2017 i pisma Burmistrza MiastaD.z dnia 27.08.2018 r. – k. 199, 196 - 204
zeznania świadków:A. S.- k.209
A. R.- k.209
zeznania przedstawiciela strony pozwanejJ. K.– k.210
Trzy lata temu strona pozwana zwróciła się do Starostwa Powiatowego wK.do Wydziału Geodezji z wnioskiem o sprostowanie wpisu w rejestrze gruntów przedmiotowej nieruchomości, ponieważ figurował w nim jako właściciel Skarb Państwa, natomiast w księdze wieczystej wpisana była strona pozwana.
Dowód:zeznania przedstawiciela strony pozwanejJ. K.– k.210
W związku z tym strona pozwana wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika MiastaD.z dnia 20 marca 1979 r. nr(...)jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, które dotyczyło pkt 8 tej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wW.decyzją z dnia 15 marca 2017 r. odmówiło stwierdzenia nieważności tej decyzji, a następnie po rozpatrzeniu wniosku Starosty(...)o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego wW.z dnia 15 marca 2017 r. decyzją z dnia 10 maja 2017 r. uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 15 marca 2017 r. i stwierdziło, że decyzja Naczelnika Miasta wD.z dnia 20 marca 1979 r. nr(...)została wydana z naruszeniem prawa, ale nie można stwierdzić jej nieważności albowiem wywołała nieodwracalne skutki prawne.
Dowód:
decyzja SKO wW.z dnia 10.05.2017 r. - k.19 - 23
wniosek Starosty(...)o ponowne rozpatrzenie sprawy - k.24 - 25
decyzja SKO wW.z dnia 15.03.2017 r. - k.26 – 29
Strona pozwana wystąpiła z wnioskiem o zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości.
Dowód:wniosku o stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości – k.105 – 109

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu.
W myśl przepisuart.10 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece(Dz.U. Nr 19, poz. 147) w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym osoba, której prawo nie jest wpisane lub jest wpisane błędnie albo jest dotknięte wpisem nieistniejącego obciążenia lub ograniczenia, może żądać usunięcia niezgodności.
Sąd dokonał ustaleń stanu faktycznego w oparciu o dowody z dokumentów, których prawdziwości i autentyczności żadna ze stron nie kwestionowała.
W rozstrzyganej sprawie spór wiązał się ze skutkami decyzji wydanej przez Naczelnika Miasta wD.nr(...)z dnia 20 marca 1979 r. Strona powodowa bezpodstawnie twierdziła w uzasadnieniu pozwu, że decyzja ta została uchylona na mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, choć oczywistym jest, że uchylona została decyzja SKO z dnia 15 marca 2017 r. Strona pozwana podniosła, iż decyzja z 20 marca 1979 r. będąca podstawą wpisu prawa własności jest obowiązująca, co orzekło SKO wW.. Strona pozwana nie zwróciła jednak uwagi, że w uzasadnieniu decyzji z dnia 10 maja 2017 r. SKO wskazało, że „decyzja o użytkowaniu wydana na podstawie przepisówustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlachnie mogła stanowić podstawy do zmiany właściciela nieruchomości państwowej. Kwestia ta jednak pozostaje poza kompetencjami tut. Kolegium, albowiem jest to sprawa właściwa do oceny przez sąd powszechny.”
W pierwszej kolejności wskazać należy, że sąd ma na względzie zasadę trójpodziału władz (art.10 Konstytucji RP), prawne rozgraniczenie drogi sądowej i administracyjnej określone w przepisachkodeksach postępowania administracyjnegoi cywilnego oraz zasadę działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji).
Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale w składzie 7-osobowym z dnia 9 października 2007 r. III CZP 46/07 w orzecznictwie Sądu Najwyższego ugruntowany jest pogląd, iż sąd w postępowaniu cywilnym obowiązany jest uwzględniać stan prawny wynikający z osnowy ostatecznej decyzji administracyjnej, chyba że decyzja została wydana przez organ niepowołany lub w zakresie przedmiotu orzeczenia bez jakiejkolwiek podstawy w obowiązującym prawie materialnym względnie z oczywistym naruszeniem reguł postępowania administracyjnego.
Zwrócić należy uwagę, że decyzja z dnia 20 marca 1979 r. nie jest decyzją komunalizacją. W ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, w kontekście przepisówustawy z dnia 14 lipca 1961 r. o gospodarce terenami w miastach i osiedlach(Dz.U. z 1969 r. Nr 22, poz. 159, z 1972 r. Nr 27, poz. 193 i z 1974 r. Nr 14, poz. 84), niemożliwe było wydanie przez ówczesny organ – naczelnika miasta decyzji uwłaszczającej poprzednika prawnego strony pozwanej.Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 tej ustawy tereny państwowe mogą być przekazywane jednostkom państwowym i organizacjom społecznym w użytkowanie, innym zaś osobom prawnym i osobom fizycznym oddawane w użytkowanie wieczyste. W ust. 2 art. 3 wskazano, że organizacjami społecznymi w rozumieniu niniejszej ustawy są organizacje polityczne, związki zawodowe i organizacje spółdzielcze, prócz spółdzielni budownictwa mieszkaniowego i rolniczych spółdzielni produkcyjnych. Użytkowanie terenów przekazywanych organizacjom społecznym jest odpłatne.
Analizując treść decyzji z dnia 20 marca 1979 r. nr(...)stwierdzić należy, że nie ma w niej mowy o oddaniu na własność nieruchomości składającej się z działek o numerach - w tamtym czasie -(...), lecz w użytkowanie. W pkt 1 – 7 decyzji odniesiono się do kwestii związanych z użytkowaniem i w dopiero w pkt 8-ym, z nieznanych powodów wskazano, że decyzja służy za podstawę do wpisania wksiędze wieczystej nr (...)w dziale II jako właściciela –(...) Związek Spółdzielni (...)weW.. Żaden z przepisów powołanejustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlachnie dawał naczelnikowi miasta takich uprawnień. W istocie meritum problemu stanowipkt 8 decyzji nr (...).
W związku z powyższym oraz mając na względzie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wW.z dnia 10 maja 2017 r. sąd doszedł do przekonania, że choć decyzja z dnia 20 marca 1979 r. nie została wyeliminowana przez organy administracyjne, to jednak w odniesieniu do przedmiotu sporu, podlega badaniu w niniejszym postępowaniu. Podkreślić jednak należy, że decyzja w zakresie orzeczenia o wygaśnięciu użytkowania terenu przezZwiązek Spółdzielni (...)oraz o przekazaniu na czas nieokreślony na rzecz(...) Związku Spółdzielni (...)weW.oraz pkt 1 – 7 nie budzi żadnych wątpliwości, ponieważ została wydana przez uprawniony organ i na podstawie obowiązującej wówczasustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlach. Jednak nie można tego samego stwierdzić w odniesieniu do pkt 8 decyzji z 20 marca 1979 r. I w tym zakresie sąd cywilny rozpoznający niniejszą sprawę uznał, że ma możność zbadania, kto jest istotnie właścicielem nieruchomości położonej wD.przyul. (...)działki nr (...), dla której prowadzona jestksięga wieczysta (...), a decyzja we pkt 8-ymzostała wydana bez jakiejkolwiek podstawy w obowiązującym prawie materialnym.
Zdaniem sądu, trudno zgodzić się z uzasadnieniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 maja 2017 r. w części dotyczącej nieodwracalnych skutków prawnych. SKO wskazało, że z uwagi na treśćart.156 § 2 k.p.a.nie jest możliwe stwierdzenie nieważności tej decyzji, albowiem, jak wynika z treści księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości położonej wD.przyul. (...), której dotyczy przedmiotowa decyzja Naczelnika Miasta wD.z dnia 20 marca 1979 r., rozstrzygnięcie to wywołało nieodwracalne skutki prawne, albowiem stanowiło podstawę dokonania odpowiedniego, zgodnego z treścią pkt 8 decyzji, wpisu w dziale IIksięgi wieczystej nr (...). W ocenie sądu, wpis prawa własności na podstawie pkt 8 przedmiotowej decyzji nie wywołał nieodwracalnych skutków. Takim skutkiem byłoby zbycie nieruchomości przez poprzedników prawnych strony pozwanej lub stronę pozwaną na rzecz osoby trzeciej. Kwestie związane z przejęciem majątku(...) Związku Spółdzielni (...)weW., uprawnionego do użytkowania wdecyzji nr (...)) przez(...) Spółdzielnię (...)i następnie zmianie nazwy przez stronę pozwaną na(...) Spółdzielnię Usług (...)i obecną nazwę, nie wywołały nieodwracalnych skutków prawnych. Rozważeniu przez SKO podlegało, czy takimi nieodwracalnymi skutkami prawnymi są czynione przez kilkadziesiąt lat inwestycję na nieruchomości. Obecnie jednak pozostaje to bez znaczenia. Niemniej jednak decyzja SKO z dnia 10 maja 2017 r. nie została zaskarżona skargą do WSA we Wrocławiu, a strona powodowa poddała sprawę pod rozstrzygnięcie sądowi powszechnemu wnosząc powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Mając na względzie powyższe, sąd uznał, że nie jest związany pkt 8 decyzji z dnia 20 marca 1979 r. i dokonał ustalenia, kto był rzeczywistym właścicielem nieruchomości, skoro decyzja w zakresie pkt 8-go została wydana bez jakiejkolwiek podstawy prawnej. Okoliczność wynikająca z postanowienia Państwowego Biura Notarialnego wK.z dnia 26 stycznia 1974 r., a dotycząca założenia księgi wieczystej dla przedmiotowej nieruchomości i wpisania jako właścicielaZwiązku Spółdzielni (...)wW.nie stanowi o tym, że przedmiotowa nieruchomość nie była własnością Skarbu Państwa. Zwrócić należy uwagę, że decyzją z dnia 20 marca 1979 r. Naczelnik Miasta wD.orzekł o wygaśnięciu użytkowania terenu stanowiącegodziałki (...), które następnie w 1986 r. zostały oznaczone geodezyjnie w ewidencji gruntów numerem 148. Zatem na mocy decyzji z 20 marca 1979 r. nr(...)wygasło użytkowanie przedmiotowej nieruchomości przysługująceZwiązkowi Spółdzielni (...)wW., a powstało prawo, na skutek przekazania(...) Związkowi Spółdzielni (...)weW., użytkowania tej nieruchomości temu podmiotowi. GdybyZwiązkowi Spółdzielni (...)przysługiwało prawo własności przedmiotowej nieruchomości, to wydawanie decyzji na podstawieustawy o gospodarce terenami w miastach i osiedlachbyłoby zbędne, a przeniesienie własności nastąpiłoby w formie aktu notarialnego międzyZwiązkiem Spółdzielni (...)wW.a(...) Związkiem Spółdzielni (...)weW.. W ocenie Sądu, zarówno w przypadkuZwiązku Spółdzielni (...), jak i(...) Związku Spółdzielni (...)weW., wydane decyzje o przekazaniu terenu w użytkowanie błędnie określały, jak w przypadku pkt 8 decyzji z dnia 20 marca 1979 r., że decyzja taka służy jako podstawa do wpisania w księdze wieczystej jako właściciela podmiotu, któremu przysługiwało tylko i wyłącznie prawo użytkowania zgodnie z wówczas obowiązującąustawą o gospodarce terenami w miastach i osiedlach, a nieruchomość była własnością państwową, czyli Skarbu Państwa, bo takie tereny mogły być zgodnie z powołana ustawą przekazywane w użytkowanie określonym jednostkom państwowym i organizacjom społecznym.
Po dokonaniu analizy i oceny złożonych dowodów z dokumentów, o której była mowa wyżej, sąd uzgodnił treść księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym i wpisał jako właściciela przedmiotowej nieruchomości Skarb Państwa reprezentowany przez Starostę(...), zamiast strony pozwanejSpółdzielczego Centrum (...)weW., która niewątpliwie jest następcą prawnym(...) Związku Spółdzielni (...), a który uzyskał wpis prawa własności na podstawiepkt 8 decyzji nr (...)podjętej wbrew przepisom.
Odnosząc się do zarzutu zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości, stwierdzić należy, że zarzut ten nie mógł zostać uwzględniony w ten sposób, by rozstrzygnąć o nim merytorycznie, choć początkowo sąd wyrażał takie przekonanie. Wprawdzie w orzecznictwie pojawiają się poglądy o możliwości uwzględnienia takiego zarzutu w postępowaniu na podstawieart.10 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, który jest przecież zarzutem merytorycznym, jednak Sąd doszedł do przekonania, w związku z aktualnym wpisem prawa własności na rzecz strony pozwanej na podstawie decyzji z 20 marca 1979 r., że strona pozwana nie uzyska w wyniku niniejszego postępowania - gdyby uwzględnić zarzut zasiedzenia - wpisu na podstawie wyroku prawa własności na podstawie zasiedzenia. Z drugiej strony, z wniosku o zasiedzenie, jak i wpisu prawa własności w dziale II-imksięgi wieczystej (...)wynika, że właścicielem nieruchomości jest strona pozwana. Zatem bez orzeczenia w niniejszej sprawie, wniosek o zasiedzenie jest bezprzedmiotowy, ponieważ strona pozwana jest wpisana jako właściciel, a zasiedzenie biegnie przecież przeciwko właścicielowi. Ponadto, dokonując oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie sąd podzielił pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie II CKN 413/00, że w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie jest dopuszczalne ustalenie, że strona procesu nabyła jej własność przez zasiedzenie. Ponadto, większość orzeczeń Sądu Najwyższego odwołuje się do stwierdzenia, że w sprawie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym nie jest dopuszczalne ustalenie, że pozwany wpisany jako właściciel nieruchomości nabył jej własność przez zasiedzenie. Postępowanie zart.10 ustawy o księgach wieczystych i hipotecenie może zastępować innych przewidzianych przepisami procedury cywilnej postępowań służących ustaleniu prawa własności nieruchomości. W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 20 marca 1969 r. w sprawie III CZP 11/69 wskazano, że w procesie o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym ustalenie, jako przesłanki wyroku, że powód nabył własność nieruchomości przez zasiedzenie, nie jest dopuszczalne. Niezależnie od tego, nie przesądzając jednak wyników postępowania dowodowego w sprawie o zasiedzenie, z przeprowadzonych dowodów w postaci deklaracji podatkowych, decyzji w sprawie ulg i umorzenia podatku, kartoteki podatnika za lata 2010 - 2017, pisma Burmistrza MiastaD.z dnia 27.08.2018 r. oraz zeznań świadków:A. S.iA. R.i zeznań przedstawiciela strony pozwanejJ. K.wynika, że strona pozwana posiadała nieprzerwanie nieruchomość objętąksięgą wieczystą (...)od 8 marca 1979 r. i w ocenie sądu manifestowała swoje posiadanie jako posiadacz samoistny. Zresztą strona pozwana wobec wpisu w dziele II-im księgi wieczystej prawa własności na jej rzecz była przekonana, że jest właścicielem i jak właściciel podejmowała decyzje inwestycyjne.
Na marginesie wskazać należy, że rozbieżności w zakresie numeracji nieruchomości położonej przyul. (...)oznaczonej w księdze wieczystej jako 4, a w decyzji jako 2 nie ma znaczenia, ponieważ istotna była zgodność co do oznaczenia nieruchomości wg numeracji księgi wieczystej idziałek geodezyjnych nr (...), które oznaczono jako jednadziałkę o numerze (...).
Wskazać należy, że postanowienie Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 26.01.2018 r. nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart.98 § 1 i 3 k.p.c.zasądzając je od strony pozwanej jako przegrywającej ustalone na podstawie§ 5 pkt 8w zw. z § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz.1800) na kwotę 5 400 zł.