Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 532/14
Data wyroku: 2014-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka, Lech Gutkowski, Rafał Sadowski
Słowa kluczowe: Kara, Przestępstwo Przeciwko Zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk

Sygn. akt – IX Ka 532/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11. grudnia 2014 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w składzie:
Przewodniczący – S.S.O. Aleksandra Nowicka
Sędziowie: S.S.O. Lech Gutkowski
S.S.O. Rafał Sadowski (spr.)
Protokolant – st. sekr. sąd. Katarzyna Kotarska
Przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Toruniu Marzenny Mikołajczak

po rozpoznaniu w dniu 11. grudnia 2014 r.
sprawyK. M.– oskarżonego zart. 157§1 kk,
na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Grudziądzu,
od wyroku Sądu Rejonowego w Grudziądzu z dnia 28. sierpnia 2014 r.,sygn. akt II K 532/14,

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w punkcie 1. tego wyroku uzupełnia podstawę prawną wymiaru kary oart. 58§3 kk;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zwalnia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami poniesionymi w tym postępowaniu obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IX Ka 532/14

UZASADNIENIE
K. M.został oskarżony o to, że w dniu 30 marca 2014 r. ok. godz. 18:30 wK., gminaR., na drodze gruntowej spowodował uŁ. Z.uszkodzenie ciała, w ten sposób, że uderzył go z ręki w której trzymał kamień w twarz, w wyniku tego uderzeniaŁ. Z.upadł na podłoże i doznał obrażeń ciała w postaci otarcia naskórka twarzy, złamania kości nosa z przemieszczeniem oraz złamania żuchwy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni w znaczeniukodeksu karnego
-tj. o czyn zart. 157 § 1 kk
Wyrokiem z dnia 28 sierpnia 2014 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu, sygn. akt II K 532/14, uznał oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. występku zart. 157 § 1 kk, i za to, na mocyart. 157 § 1 kk, skazał go na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającego na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Na mocyart. 36 § 2 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązał oskarżonego do kontynuowania nauki w okresie wykonywania kary.
Na mocyart. 415 § 1 kpkzasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoŁ. Z.kwotę 500 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 9 lipca 2014 r. do dnia zapłaty, tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, ból fizyczny i naruszenie czynności narządów ciała.
Zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów procesu, obciążając wydatkami Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżyłw części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego oskarżyciel publiczny, zarzucając obrazę prawa materialnego w postaciart. 157 § 1 kkpoprzez nieuprawnione wymierzenie oskarżonemu kary ograniczenia wolności na podstawie tego przepisu, podczas, gdy przewiduje on jedynie możliwość orzeczenia kary pozbawienia wolności, zaś wymierzenie kary ograniczenia wolności za przypisane oskarżonemu przestępstwo, wypełniające znamiona określonego w nim występku, możliwe było jedynie po zastosowaniuart. 58 § 3 kk.
W oparciu o powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt I poprzez uzupełnienie podstawy wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego o pominiętyart. 58 § 3 kk.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżyciela publicznego okazała się zasadna.
Zastrzeżeń sądu odwoławczego, podobnie, jak i prokuratora, nie budziły poczynione ustalenia faktyczne. Słusznie uznając uzgodnioną przez strony karę za wystarczającą do zabezpieczenia realizacji wszystkich celów ukarania, sąd ten prawidłowo ustalił też wystąpienie przesłanek uwzględnienia wniosku złożonego w trybieart. 335 kpk.
Na tle prawidłowo ustalonego stanu faktycznego i merytorycznie prawidłowych rozstrzygnięć w zakresie orzeczenia o karze, sąd odwoławczy dostrzegł jednak potrzebę konwalidowania w zaskarżonym wyroku uchybienia, wskazanego przez oskarżyciela publicznego, dostrzeżonego także przez sam sąd orzekający już na etapie sporządzania uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie jako podstawę wymiaru kary ograniczenia wolności faktycznie przywołanoart. 157 § 1 kk, podczas, gdy jej wymierzenie oskarżonemu w rzeczywistości możliwe było dopiero po zastosowaniuart. 58 § 3 kk.
Lektura uzasadnienia wyroku świadczyła o tym, że orzekając karę ograniczenia wolności, nieprzewidzianą w ustawowym zagrożeniu za przypisane mu przestępstwo, sąd I instancji w istocie zamierzał skorzystać właśnie z dostępnej w w/w przepisie możliwości orzeczenia kary łagodniejszego rodzaju zamiast kary pozbawienia wolności, a jedynie przez przeoczenie błędnie oznaczył podstawę prawną tego rozstrzygnięcia (k. 73). Z racji tego, że omyłka ta - jako dotycząca merytorycznych elementów orzeczenia - nie miała charakteru oczywistej w rozumieniuart. 105 kpk, podstawa prawna wymiaru kary, która winna uwzględniać wszystkie wykorzystane przepisy, wymagała korekty w toku postępowania odwoławczego.
Mając na uwadze powyższe, sąd odwoławczy - zgodnie z wnioskiem skarżącego -zmienił zaskarżony wyrok poprzez uzupełnienie podstawy prawnej wymiaru kary o pominięty przez sąd orzekającyart. 58 § 3 kk.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się zarazem w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też w pozostałym należało utrzymany został on w mocy.
Na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 635 kpksąd zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, a wydatkami tego postępowania obciążył Skarb Państwa, albowiem przemawiały za tym względy słuszności, gdyż to nie jego postawa przyczyniła się do wszczęcia postępowania odwoławczego.