Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 204/22
Data wyroku: 2023-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: sędzia Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art.222§1 k.c.

Sygn. akt I C 204/22
WYROK KOŃCOWYW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2023 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2023 r. wG.sprawy z powództwaGminy M.G.przeciwkoA. K. (1)
o eksmisję

I
nakazuje pozwanejA. K. (1), aby opuściła, opróżniła i wydała powodowiGminie M.G.lokal mieszkalny numer (...), znajdujący się w budynku przyul. (...)wG.;

II
orzeka, że pozwanejA. K. (1)przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu i wstrzymuje w stosunku do pozwanej wykonanie punktu I. niniejszego wyroku do czasu złożenia jej przezGminę M.G.oferty zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu;

III
nie obciąża pozwanejA. K. (1)kosztami procesu;

IV
nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciąża ostatecznie Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Gdyni.

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
Lokal mieszkalny przyul. (...)wG.jest własnościąGminy M.G.. W lokalu tym zamieszkujeA. K. (1), która była najemcą tego lokalu od 30 stycznia 2008 r.
Okoliczności bezsporne (vide k. 12, aneks z 12 lutego 2008 r.)
Od listopada 2020 r. w/w pozwana nie dokonywała żadnych wpłat czynszowych, w związku z czym umowa najmu została jej skutecznie wypowiedziana z skutkiem na dzień 30 listopada 2020 r.
Dowód: wezwanie do zapłaty, k. 32
wypowiedzenie z zpo, k. 37
Pismem z dnia 25 sierpnia 2020 r. administrator właściciela wezwałA. K.do zaniechania zakłócania porządku, spokoju i ciszyn nocnej.
Dowód: pismo z zpo, k. 46
Komisariat Policji wG.-C.w okresie od 14 kwietnia 2019 r. do 26 maja 2022 r. odnotował 37 interwencji w lokalu zajmowanym przezA. K., przy czym w przypadku części tych interwencji nie potwierdzono danych ze zgłoszenia, w przypadku części innych ukaranymi były osoby trzecie znajdujące się w lokalu, cześć dotyczyła sytuacji gdy zgłaszającaA. K. (1)domagała się usunięcia osób trzecich z lokalu lub części wspólnych, w przypadku części obecnymi w lokalu były tylko osoby trzecie.
Dowód: informacja Policji, k. 108-109
A. K. (1)w latach 2019-2021 korzystała ze świadczeń z pomocy społecznej.
Dowód: informacja MOPS, k. 68-74
A. K. (1)nie pracuje, leczy się od wielu lat psychiatrycznie, cierpi na chorobę alkoholową. Otrzymuje różne kwoty od partnera, z którym nie zamieszkuje, np. 1.000 zł.
Dowód: zeznania pozwanejA. K., k. 18
Ocena dowodów
ZeznaniaA. K.są szczere i wiarygodne. Informacja Policji o interwencjach jest szczegółowa i wartościowa dowodowo.
Pozostałe okoliczności sprawy są bezsporne i wynikają z niekwestionowanych dokumentów prywatnych.
Kwalifikacja prawna
Na skutek rozwiązania umowy najmu pozwanaA. K. (1)nie posiada tytułu prawnego do zajmowania przedmiotowego lokalu, więc powództw okazało się zasadne w świetleart. 222 § 1 k.c., stąd orzeczono jak wpunkcie I. sentencji.
W sprawie nie miał zastosowania art. 17 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów […]. Bliższa analiza informacji Policji o interwencjach związanych ze zdarzeniami w przedmiotowym lokalu wskazuje, że tylkoniewielka częśćz nich może być uznana za związaną z nagannymi zachowaniami pozwanej zakłócającymi porządek i ciszę w budynku: tj. interwencje w dniach 26.07.2020, 10.08/2020, 2.11.2020, 7.11.2020. Są to więc zaledwie4 przypadki na 37 odnotowanych(brak uporczywości), po listopadzie 7.11.2020 r. jakich sytuacji już nie było. Pozostałe ewidentnie nie mogą być w ogóle uznane z związane z wykładnią art. 17 w/w ustawy: w wielu przypadkach toA. K.zgłaszała naruszanie jej praw przez różnych [najczęściej] mężczyzn. Materiał dowodowy przedstawiony przez stronę powodową nie dowodzi, że to właśnieA. K.jest odpowiedzialna za nieprawidłowe zachowanie tych osób trzecich.A. K. (1)jest schorowaną kobietą (osobą słabszą fizycznie od mężczyzn), z opisu interwencji wynika, że mężczyźni przychodzący do tego mieszkania bywają agresywni, a więc możliwym jest także taka interpretacja opisów tych interwencji jako próba poszukiwania u Policji przez pozwaną ochrony przed przemocą ze strony osób trzecich wobec samotnie zamieszkującej pozwanej, co zresztą jasno wynika np. z opisu interwencji z dnia 17 grudnia 2021 r. Duża część interwencji dotyczyła też zdarzeń związanych z nagłym pogorszeniem stanu zdrowia pozwanej. W ogóle najczęściej karaną mandatami osobą byłK. C.. Reasumując, brak jednoznacznych dowodów wskazujących na to, że pozwana świadomie i złośliwie wpuszcza do lokalu osoby trzecie, o których wie, że mogą naruszać porządek i spokój w budynku. Sam zestaw opisu interwencji policyjnych, to zbyt mało do takich dalekosiężnych wniosków.
Z kolei stwierdza się, że pozwanaA. K.posiada nieregularne dochody z zmiennej wysokości, oscylującej wokół 1.000 zł jako pomoc od znajomego (partnera). Powyższe stanowi mniej niż obowiązująca wysokość najniższej emerytury w ujęciunetto(1.445,48 zł), co kwalifikuje pozwaną jako uprawnioną do uzyskania lokalu socjalnego zgodnie z obowiązującą uchwałą Rady MiastaG..
Z tych przyczyn orzeczono jak wpunkcie II. sentencji na mocy art. 14 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów […]. Pozwana nie posiada żadnego majątku.
Koszty
Z uwagi na sytuację osobistą, majątkową i zdrowotną pozwanej (wyjątkowo niekorzystną) – na mocyart. 102 k.p.c.nie obciążono jej kosztami procesu (punkt III. sentencji).
Nieuiszczone koszty sądowe obciążają ostatecznie Skarb Państwa – Sąd Rejonowy w Gdyni na mocy art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, gdyż ich ściągnięcie od pozwanej byłoby oczywiście bezskuteczne (punkt IV. sentencji).