Sąd Okręgowy w Poznaniu
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 748/22
Data wyroku: 2023-02-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Maria Antecka
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 § 1 kc

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 lutego 2023 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział II Cywilny Odwoławczy
w składzie:
Przewodnicząca: sędzia Maria Antecka
po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 roku w Poznaniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaH. D.
przeciwko(...) S.A.wŁ.
zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
z dnia 28 lutego 2022 r.
sygn. akt I C 264/19

1
oddala apelację,

2
zasądza od pozwanego na rzecz powódki 900 zł z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Maria Antecka

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 7 lutego 2023 r.
Sąd Rejonowy Poznań – Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu, w sprawie z powództwaH. D.przeciwko(...) S.A.wŁ.o zapłatę17600 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 28 listopada 2017 r. do dnia zapłaty, wyrokiem z 28 lutego 2022 r./ ( I C 264/19)
- w punkcie 1. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 17.600 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia od dnia 28 listopada 2017 r. do dnia zapłaty;
- w punkcie 2. kosztami postępowania w całości obciążył pozwanego, zastrzegając że koszty zastępstwa procesowego winny być ustalana w oparciu o stawki minimalne;
- w punkcie 3. wyliczenie kosztów procesu pozostawił referendarzowi sądowemu.
Pozwany zaskarżył powyższy wyrok apelacją, w części, w punktach 1. i 2., zarzucając:
- naruszenie przepisów prawa materialnego ,w szczególnościart.445§1 k.c.poprzez błędną wykładnię i uznanie, że odpowiednią jest suma zadośćuczynienia za doznaną krzywdęw wysokości 25000 zł,
-naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy,w szczególnościart.233§1 k.p.c.i przekroczenie granic swobodnej oceny sędziowskiej, poprzez ustalenie wysokości należnego powódce zadośćuczynienia w oderwaniu od materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w szczególności pomijając fakt, że obecny jej stan zdrowia nie jest skutkiem wypadku, a występowania schorzeń samoistnych.
Wskazując na powyżej apelujący wniósł o:
- zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 1. poprzez obnażenie zadośćuczynienia z kwoty 17500 zł do 10100 zł,
- zmianę zaskarżonego wyroku w punkcie 2. poprzez obciążenie powódki kosztami procesu w 42%, a pozwanego w 58% i ich wzajemne zniesienie,
- zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy podziela w całości stan faktyczny ustalony przez Sąd Rejonowy oraz rozważania prawne przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, uznając je za własne na podstawieart. 382 k.p.c.
Odnosząc się szczegółowo do apelacji, po pierwsze do zarzutu naruszenia prawa procesowego (art. 233 § 1 k.p.c.), Sąd II instancji zauważa, że wbrew temu zarzutowi, Sąd Rejonowy przeprowadził analizę i ocenę zebranych dowodów, w tym zeznań powódki i opinii biegłego, nie wykraczając poza uprawnienia wynikające zart. 233 § 1 k.p.c.Ocena mocyi wiarygodności dowodów, przeprowadzona w pisemnym uzasadnieniu orzeczenia, mogłaby być skutecznie podważona w postępowaniu odwoławczym tylko wówczas, gdyby wykazano, że zawiera ona błędy logiczne, wewnętrzne sprzeczności czy jest niepełna. Uchybień takich nie sposób dopatrzeć się w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia.
Wbrew twierdzeniom apelującego, podniesionym w ramach tego zarzutu, Sąd Rejonowy uwzględnił w ustaleniach i rozważaniach to, że powódka cierpi na zaawansowaną osteoporozę, która powoduje samoistne złamania trzonów kręgowych, a także na zmiany zwyrodnieniowe wielostawowe głównie bioder i kolan, które upośledzają jej funkcjonowanie oraz poruszanie się (k.4 uzasadnienia). Sąd Rejonowy podkreślił przy tym, że obecny stan zdrowia powódki jest głównie upośledzony przez schorzenia samoistne, a złamanie miednicy
( skutek urazu z 11 sierpnia 2017 r.) jedynie w niewielkim stopniu, jednak istotnym, wpływa na stan zdrowia powódki. Już tylko z tych względów zarzut ten ocenić należy jako niezasadny.
Chybiony okazał się również zarzut naruszenia prawa materialnego, w szczególnościart.445§1 k.c.poprzez błędną wykładnię i uznanie, że odpowiednia jest suma zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 25000 zł ..
Ustalenie wysokości zadośćuczynienia ma charakter ocenny i należy do sfery swobodnego uznania sędziowskiego. Przepisy nie wskazują zasad miarkowania wysokości zadośćuczynienia. Ingerencja Sądu odwoławczego w ustaloną wyrokiem wysokość zadośćuczynienia jest możliwa wtedy, gdy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy mających wpływ na jego rozmiar, okazało się ono niewspółmiernie nieodpowiednie tj. albo rażąco wygórowane, albo rażąco niskie (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca1970 r., III PRN 39/70 i z dnia 18 listopada 2004 r., I CK 219/04). Zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny i nie może być symboliczne, ale też nie może być nadmiernew stosunku do krzywdy i stanowić źródła nieuzasadnionej korzyści majątkowej osoby poszkodowanej. W ocenie Sądu odwoławczego zasądzona kwota zadośćuczynienia uwzględnia całokształt okoliczności sprawy i stanowi odpowiednią sumę, która nie jest ani rażąco wygórowana ani rażąco niska. Oceniając wysokość przyznanego zadośćuczynienia Sąd odwoławczy miał na uwadze rozmiar krzywdy doznanej przez powódkę i stopień naruszenia jej dóbr osobistych, które to okoliczności zostały poddane przez Sąd Rejonowy wnikliwej ocenie. Sąd Rejonowy uzasadniając wysokość przyznanego zadośćuczynienia podkreślił takie okoliczności jak prawie dwumiesięczny czas, w którym powódka miała zalecone leżenie i była zaopatrzona cewnikiem oraz to że w wyniku urazu kilka miesięcy poruszała się o kulacha następnie o lasce, a przez około dwa miesiące wymagała wsparcia osób trzecich, a uraz wiązał się z dolegliwościami bólowymi o dużej intensywności ( w opinii biegły określił intensywność dolegliwości bólowych na 9-10 punktów w dziesięciostopniowej skali) i do chwili obecnej powódka odczuwa dolegliwości bólowe. Wbrew twierdzeniom apelacji, ustalając wysokość kwoty należnej powódce z tytułu zadośćuczynienia, Sąd Rejonowy oddzielał skutki urazu od innych chorób, na które cierpi powódka.
Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uznał apelację pozwanego za bezzasadną i jako taką oddalił na podstawieart. 385 k.p.c., o czym orzeczono w punkcie 1. sentencji wyroku.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c., obciążając pozwanego kosztami zastępstwa procesowego powódki w postępowaniu apelacyjnym. Wysokość kwoty zasądzonej w punkcie 2. sentencji wyroku wynika z § 2 pkt 4 w zw. z § 10 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800, ze zm.).
Maria Antecka