Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 691/22
Data wyroku: 2023-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Naruszenie nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 217§1 kk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 691/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku wydany w dniu 09 sierpnia 2022 roku w sprawie o sygn. akt II K 750/21

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☐  na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

W. B. (1)

W dniu 19 sierpnia 2021 roku zostało wydane postanowienie w sprawie sygn. akt RSD-385/21 KPP wR.i zatwierdzone zostało przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w Radomsku w dniu 23 sierpnia 2021 roku w sprawie o sygn. akt Pr. Ds 1727.2021 o umorzeniu dochodzenia w sprawie podejrzenia pobiciaM. B.w dniu 15 czerwca 2021 roku w miejscowościG.przezS. G.poprzez uderzenie pokrzywdzonego ręka w lewy policzek twarzy i popchnięcie go, w wyniku czegoM. B.stracił przytomność i doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, co spowodowało rozstrój jego zdrowia na okres poniżej siedmiu dni i na skutek czego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku określonego wart. 157 §1 kk, tj. o czyn zart. 158 §1 kk, wobec stwierdzenia negatywnej przesłanki procesowej , z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, to jest na podstawieart. 17 §1 pkt 2 kpk. W dniu 20 stycznia 2022 roku Sąd Rejonowy w Radomsku rozpoznał zażalenie pokrzywdzonegoM. B.na wydane postanowienie i utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Postanowienie Sądu Rejonowego w Radomsku wydane w dniu 20.01.2022 roku w sprawie o sygn. akt II Kp 478/21

149 v w zw. z k. 97-98 akt PR Ds.(...).2021 Prokuratury Rejonowej w Radomsku

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Postanowienie Sądu Rejonowego w Radomsku wydane w dniu 20.01.2022 roku w sprawie o sygn. akt II Kp 478/21

Dokument ten nie był kwestionowany przez żadną ze stron, wydany przez Sąd Rejonowy w Radomsku i potwierdzający ustalenia w nim zawarte, iż toM. B.w dniu 15 czerwca 2021 roku. zapoczątkował kłótnię sąsiedzką i jako pierwszy chwyciłS. G.za ubranie w okolicach szyi.

1.1.6

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Zarzut pierwszy (1, połączony z zarzutem drugim) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonejW. B. (1)dotyczył mającego wpływ na treść zaskarżonego wyroku błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę tego wyroku, a polegającego na:
- przyjęciu, że oskarżonaW. B. (1)około godziny 10.20 w miejscowościR.popychała i szarpała za ubranie oraz przytrzymywałaS. G., podczas gdy pomiędzy oskarżoną aS. G.nie doszło w owym dniu do jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, bowiemS. G.ok. godziny 09.20 co najmniej popychałM. B.aW. B. (1)zrobiła zdjęcia potwierdzające kontakt fizycznyS. G.zM. B.,
- przyjęciu, że oskarżonaW. B. (1)około godziny 10.20 w miejscowościR.popychała i szarpała za ubranie oraz przytrzymywałaS. G., podczas gdy pomiędzy oskarżoną aS. G.nie doszło w owym dniu do jakiegokolwiek kontaktu fizycznego, a sprawa zainicjowana przezS. G.i zarejestrowana pod sygnaturą akt II K 750/21 stanowi pomówienie i odwet za oskarżenieS. G.w sprawie II K 703/21.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W ocenie sądu okręgowego zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd I instancji z dowodów ujawnionych w toku przewodu sądowego odpowiada zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego. Fakt ten nie pozwala na przyjęcie, iż w niniejszej sprawie sąd rejonowy przekroczył granice swobodnej oceny dowodów, a tym samym, dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mogącego mieć wpływ na jego treść przypisując oskarżonej dokonanie czynu wypełniającego dyspozycjęart. 217§1 kk. Sąd rejonowy dokonał oceny wyjaśnień oskarżonejW. B. (1)i wskazał w jakiej części dał im wiarę, a w jakiej uznał za niewiarygodne i dlaczego. Dokonując ustaleń faktycznych sąd I instancji szczegółowo odniósł się także do zeznań przesłuchanych w sprawie świadkówD. P.,A. P.,K. K.,K. S.,M. Ł.,K. Ł. (1)i dokonał ich oceny. Między stronamiW. B. (1)(i jej mężem) a oskarżycielem prywatnymS. G.jest spór sąsiedzki dotyczący wykonanej budowy budynku mieszkalnego przezS. G.w miejscowościR.gm.G.oraz aktualnej budowy ogrodzenia pomiędzy posesjami stron. Podnieść należy, że wersja wydarzeń podana w wyjaśnieniach oskarżonejW. B. (1)jest sprzeczna nie tylko z zeznaniami pokrzywdzonegoS. G.i świadkaD. P., ale także z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Oskarżona w swoich wyjaśnieniach stwierdziła, że w dniu zdarzenia, gdy wyszła z mężem przed dom, nagle z sąsiedniej posesji wyszedłS. G.z synem swojej konkubiny, podeszli doM. B.i oskarżyciel prywatny bez żadnego powodu uderzył go, a drugi z mężczyzn popchnąłM. B., aż się przewrócił na prawy bok. W tym czasie oskarżona stała z boku i nawet nie dotknęła pokrzywdzonego. Trudno sobie wyobrazić takie zachowanieW. B. (1), która wiedząc, że jej mąż jest niepełnosprawny i widząc jak dwóch mężczyzn podchodzi do niego ( i do niej, gdyż stała obok), po czym bez żadnego powodu używają przemocy fizycznej wobec jej męża - nawet nie próbuje żadnego z nich odepchnąć, broniącM. B.. DodatkowoM. B.w wyniku upadku miał stracić przytomność, czyli musiałby leżeć w miejscu, którym się przewrócił. Podnieść należy, że pod tym kątem (zaistnienia przestępstwaart. 158§1kk) było prowadzone postępowanie w sprawie podejrzenia pobiciaM. B.w dniu 15 czerwca 2021 roku w miejscowościG.przezS. G.poprzez uderzenie pokrzywdzonego ręką w lewy policzek twarzy i popchnięcie go, w wyniku czegoM. B.stracił przytomność i doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy, co spowodowało rozstrój jego zdrowia na okres poniżej siedmiu dni i na skutek tego czego pokrzywdzony został narażony na bezpośrednie niebezpieczeństwo wystąpienia skutku określonego wart. 157 §1 kk, tj. o czyn zart. 158 §1 kk. Postępowanie to zostało umorzone postanowieniem wydanym w dniu 19 sierpnia 2021 roku w sprawie sygn. akt RSD-385/21 Komendy Powiatowej Policji wR., zatwierdzonym przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w Radomsku w dniu 23 sierpnia 2021 roku w sprawie o sygn. akt Pr. .Ds 1727.2021 - wobec stwierdzenia negatywnej przesłanki procesowej, z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, to jest na podstawieart. 17 §1 pkt 2 kpk. Na wydane postanowienieM. B.złożył zażalenie. W dniu 20 stycznia 2022 roku Sąd Rejonowy w Radomsku rozpoznał zażalenieM. B.i utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Sam fakt wniesienia sprawy z oskarżenia prywatnego przezS. G.przeciwkoW. B. (1)iM. B.o czyn zart. 217 §1 kkw związku ze zdarzeniem w dniu 15 czerwca 2021 roku nie może być odbierany jako tylko działanie odwetowe za zainicjowane przezM. B.postępowanie w sprawie z oskarżenia prywatnego przeciwkoS. G.o czyn zart. 157§2 kkw z wz. zart. 217 kkw zw. zart. 11 §2 kk, które jest procedowane przed Sądem Rejonowym w Radomsku w sprawie o sygn. akt II K 703/21. Zdaniem sądu okręgowego dokonana ocena przez sąd I instancji wyjaśnień oskarżonej i zeznań przesłuchanych świadków pozostaje pod ochronąart. 7 kpk

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej o dokonania zarzuconego jej czynu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut zawarty w punkcie pierwszym ( 1) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonejW. B. (1)nie zasługiwał na uwzględnienie, to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez obrońcę oskarżonej. Sąd okręgowy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku z urzędu i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

3.2.

Zarzut drugi (2) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonejW. B. (1)dotyczył mającej wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazy prawa procesowego , mianowicieart. 4 kpkiart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie, mianowicie dowolną i jednostronną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, sprzeniewierzającą się podstawowym zasadom postępowania karnego, tj. zasadzie obiektywizmu oraz swobodnej oceny dowodów, jak również pozostająca w sprzeczności z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ,a polegającą przede wszystkim na:
- uznaniu przez sąd, że oskarżona jedynie szarpała pokrzywdzonego za rękę podczas gdy w opisie zarzucanego oskarżonej czynu nie pada takie sformułowanie. Niezasadnie więc przypisane zostało oskarżonej popełnienie zarzucanego jej czynu;
- uznaniu przez sąd, że do zdarzenia doszło ok. godziny 10.20, podczas gdy o wskazanej godzinie pokrzywdzonemuM. B.była udzielana pomoc przez służby medyczne,
- ocenianiu zeznań świadkaK. S.- konkubinyS. G.- jako szczegółowych, spójnych w zasadniczych szczegółach konsekwentnych i korespondujących z zeznaniami świadkaS. G.w zakresie dotyczącym zachowania się oskarżonej wobec pokrzywdzonego, podczas gdyK. S.znajdowała się na terenie własnej posesji w odległości uniemożliwiającej jej swobodną obserwację miejsca zdarzenia (dom zasłaniał miejsce zajścia) polegającego na popchnięciuM. B.przezS. G.. ŚwiadekK. S.odmiennie zeznawała w postępowaniu przygotowawczym oraz przed sądem myląc się w szczegółach.K. S.nie była w stanie doprecyzować jak miałoby dojść do złapania za palec pokrzywdzonego, który obie ręce miał zajęte bowiem trzymał w nich sznurek i narzędzia ogrodnicze, których nie upuścił na ziemię ani mu nie wypadły;
- wywiedzeniu z zeznań jedynego naocznego świadka zdarzenia z dnia 15 czerwca 2021 r.D. P., iż to że świadek nie widział kontaktu pomiędzy stronami tej sprawy nie oznacza, że tego kontaktu nie było.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut drugi (2) apelacji obrońcy oskarżonejW. B. (1)nie zasługuje na uwzględnienie. Aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej zart. 7 kpkzasady swobodnej oceny dowodów należałoby wykazać, czego obrońca oskarżonego nie zdołał uczynić, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 §2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424§1pkt1kpk) - zobacz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 1990 r., OSNKW 1991 r., nr 7-9, poz. 41 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1998 r., Prok i Pr. 1999 r., nr 2 poz.6). Wbrew zarzutowi zawartemu w punkcie drugim apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej sąd I instancji dokonał oceny wyjaśnień oskarżonej i uzasadnił dlaczego nie dał im wiary w części, którejW. B. (2)twierdziła, że w ogóle w dniu zdarzenia nie naruszyła nietykalności cielesnejS. G.. W tym miejscu podnieść należy, że wyjaśnieniaW. B. (1), w których twierdziła, że w dniu zdarzeniaS. G.razem zP. S.bez powodu zaatakowali jej męża na jego posesji, a ona stała obok i tylko się przyglądała oraz miała zajęte ręce, gdyż robiła zdjęcia z tego zdarzenia - zgodnie zasadami wynikającymi z treściart. 7 kpkzostały ocenione jako nie zasługujące na wiarę. Tego rodzaju zachowanie oskarżonej nie mogło mieć miejsca, gdyż nie zostawiłaby bez pomocy męża (inwalidę I grupy) w sytuacji gdy dwóch młodszych od niego, silniejszych i sprawniejszych fizycznie mężczyzn zaatakowało go bez powodu. W tym czasie jej mąż będąc uderzony przezS. G.i popchnięty przez drugiego napastnika miał upaść na prawy bok i stracić przytomność. Tymczasem stojący w pobliżu miejsca zdarzenia świadekD. P.stanowczo stwierdził, żeM. B.nie upadł na ziemię i po zdarzeniu poszedł ,,o własnych siłach” do domu razem z żoną . Faktem jest, iż świadekD. P.zeznał, iż nie widział jak oskarżona szarpała oskarżyciela prywatnego, ale widział jakM. B.go szarpał iS. G.go odepchnął. Świadek ten w dniu zdarzenia kopał rów pod fundament ogrodzenia na posesjiS. G.i był tą czynnością zajęty. Nie przyglądał się uważnie całemu zdarzeniu. Ponadto oczywiste jest, że nie chciał wtrącać się w spór sąsiedzki między małżeństwemB.aS. G.. Podnieść należy, że świadek ten, na którego zeznania powołuje się apelująca dokładnie opisał zachowanieW. B. (1)zanim doszło do tego zdarzenia i to ona zainicjowała kłótnię zeS. G.i w sposób agresywny zachowywała się wobec sąsiada, chcąc uniemożliwić mu wykonanie prac związanych z postawieniem ogrodzenia. Spór sąsiedzki, jak zwykle bywa w takich przypadkach dotyczy ustalenia granicy między działkami sąsiadów. W opisie przypisanego czynu oskarżonej sąd I instancji przyjął, żeW. B. (1)szarpała i przytrzymywała pokrzywdzonego. W ustalonym stanie faktycznym sąd stwierdził, że szarpała go za rękę i sznurek, który trzymał w ręce. Tego rodzaju ustalenia nie są sprzeczne z opisem czynu przypisanego oskarżonej, gdyż doszło do szarpania, a także przytrzymywania oskarżyciela prywatnego podczas zaistniałego zdarzenia, gdyż szarpiąc za rękę oskarżona także przytrzymywała oskarżyciela prywatnego. Bezsporne jest w sprawie, że do zaistniałego zdarzenia doszło w dniu 15 czerwca 2021 roku w godzinach porannych, więc sformułowanie w opisie czynu przypisanego oskarżonej ,,około godziny 10:20” nie jest sprzeczne z ustaleniami sądu, gdyż bezsporne jest, że samo zdarzenie miało miejsce w dniu, który został wskazany w przypisanym oskarżonej czynie oraz w godzinach porannych. Bezsporne jest również, że o godzinie 12:12M. B.był przyjęty wSzpitalu (...)wR.w Oddziale Ratunkowym z Izbą Przyjęć (k-37). Dokonując oceny zeznań świadkaK. S.sąd I instancji dając im wiarę wbrew zarzutowi zawartemu w apelacji obrońcy oskarżonej nie naruszył zasady wynikającej z treściart. 7 kpk.K. S.konsekwentnie twierdziła w swoich zeznaniach, że stroną, która w dniu z darzenia wywołała konflikt byli małżonkowieB.. Tego rodzaju zeznania korespondują z zeznaniamiD. P.,K. Ł. (2)iS. G.. Ponadto już w pierwszych zeznaniach złożonych w KPP wR.w dniu 22 lipca 2021 roku świadek wskazała, że widziała jak oboje małżonkowie złapali w pewnym momencieS. G.za ubranie w okolicy klatki piersiowej oraz w okolicy jego palca. Jest rzeczą oczywistą, zeK. S.będąc w nieformalnym związku zeS. G.może próbować go bronić, składając zeznania tej treści. Faktem jest, że są rozbieżności w szczegółach w poszczególnych zeznaniach, co wiąże się z upływem czasu od zdarzenia, ale zeznania te są konsekwentne w zasadniczej części dotyczącej udziału oskarżonej w szarpaniu oskarżyciela prywatnego w dniu zdarzenia. ŚwiadekD. P.widziałK. S.w pobliżu miejsca zdarzenia , gdy byli tam jeszcze małżonkowieB., a zatem nie było tak , że stała w takim miejscu, że nie mogła widzieć tego zdarzenia. Podnieść należy, że zeznaniaK. S.w konfrontacji z wyjaśnieniami oskarżonejW. B. (1)trafnie zostały ocenione przez sąd I instancji jako zasługujące na wiarę. Obrońca oskarżonej w pisemnej skardze apelacyjnej wskazuje na zdjęcia dołączone do akt sprawy, które zrobiła podczas zaistniałego zdarzeniaW. B. (1)jako dowód, iż nie dokonała ona przypisanego jej czynu przez sąd I instancji. Wówczas miała stać obok atakowanego męża i miała mieć ręce zajęte, gdyż robiła zdjęcia telefonem, a zatem nie mogła atakować oskarżyciela prywatnego. Gdyby przyjąć tę wersję wydarzeń, to logiczne wydaje się, że w załączonych do akt zdjęciach powinny być takie, na których widać jakS. G.z synem konkubiny atakują jej męża oraz najważniejsze zdjęcie, na którym powinno być widać leżącego na ziemi po zadanym uderzeniu nieprzytomnegoM. B.. Takich zdjęć nie ma wśród dołączonych do akt sprawy. Ponadto z zeznań funkcjonariusza Policji interweniującego w tym dniu na miejscu zdarzeniaK. K.wynika, że nie widział, abyM. B.miał jakieś zewnętrzne obrażenia ciała, a został zabrany karetką pogotowia do szpitala z uwagi na inne dolegliwości, co potwierdził również w swoich zeznaniach drugi z interweniujących funkcjonariuszy Policji świadekA. P.. Reasumując dokonana ocena przez sąd I instancji zebranego w sprawie materiału dowodowego pozostaje pod ochronąart. 7 kpk.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej o dokonania zarzuconego jej czynu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Skoro zarzut zawarty w punkcie drugim (2) apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonejW. B. (1)nie zasługiwał na uwzględnienie, to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób postulowany przez obrońcę oskarżonej. Sąd okręgowy nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku z urzędu i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądzoną w punkcie 3 kwotę 1800 złotych na rzecz oskarżyciela prywatnegoS. G.z tytułu poniesionych w sprawie wydatków obniżył do wysokości 1440 złotych.

Zwięźle o powodach zmiany

Sąd I instancji w punkcie 3 zaskarżonego wyroku zasądził od oskarżonejW. B. (1)kwotę 60 złotych opłaty na rzecz Skarbu Państwa oraz kwotę 1800 złotych na rzeczS. G.tytułem poniesionych przez niego wydatków w sprawie. Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego na rozprawie w dniu 09 sierpnia 2022 roku w głosach końcowych stron wnosił o zasądzenie od oskarżonej na rzecz oskarżyciela prywatnego kwoty 1500 złotych z tytułu kosztów zastępstwa procesowego. Jednocześnie z akt sprawy wynika, żeS. G.wraz z wniesionym prywatnym aktem oskarżenia w przedmiotowej sprawie uiścił na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 złotych z tytułu zryczałtowanych wydatków postępowania prywatnoskargowego ( k-4). Sąd I instancji także z tytułu zwrotu wydatków zasądził na rzecz oskarżyciela prywatnego ww. kwotę. W tym miejscu podnieść należy, że zażalenie obrońcy oskarżonej wniesione w złożonej apelacji na punkt 3 zaskarżonego wyroku dotyczące zasądzonych kosztów sądowych od oskarżonej okazało się zasadne w takim stopniu, że sąd okręgowy zmienił rozstrzygnięcie zawarte w tym punkcie. Pełnomocnik oskarżyciela prywatnego był obecny na 6 terminach rozpraw (24.01. 2022 r., 09.02.2022 r., 04.04.2022 r. 23.05.2022 r.27.06.2022 r. 09.08.2022 r.). Zgodnie z §11 ust. 2 pkt 1 w zw. z §11 ust 7 i §17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokacie z dnia 22 października 2015 roku ( Dz. U z 2015 r poz. 1800) stawka minimalna związana z wynagrodzeniem pełnomocnika oskarżyciela prywatnego wynosi 1440 złotych ( 720 zł + 5x144 zł = 1440 zł). Sąd okręgowy rozpoznając zażalenie zawarte w apelacji obrońcy oskarżonej na punkt 3 zaskarżonego wyroku obniżył zasądzoną od oskarżonej na rzecz oskarżyciela prywatnegoS. G.z tytułu zwrotu wydatków kwotę z 1800 złotych do wysokości 1440 złotych. Podnieść należy, że kwota 300 złotych wpłacona na rzecz Skarbu Państwa przezS. G.z tytułu zryczałtowanych wydatków związanych z postępowaniem prywatnoskargowym podlega zwrotowi oskarżycielowi prywatnemu na podstawieart. 622 kpk. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego w  wypadku umorzenia postępowania w sprawach prywatnoskargowych z powodu znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu nie ma zastosowaniaart. 632 pkt 1 KPK, lecz należy zasądzać od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego poniesione przez niego koszty; do kosztów tych nie wlicza się jedynie uiszczonej przez oskarżyciela prywatnego zryczałtowanej równowartości wydatków, której zwrot zarządza prezes sądu w oparciu oart. 622 KPK(Wyrok Sądu Najwyższego Izba Karna z dnia 12 lutego 2021 r., I KK 74/20). Analogicznie należy postąpić w przedmiotowej sprawie, gdy postępowanie karne zostało warunkowo umorzone w stosunku do oskarżonej.
Jednocześnie podnieść należy, że brak było podstaw do zwolnienia oskarżonej od opłaty w symbolicznej kwocie 60 złotych na rzecz Skarbu Państwa, a od zwrotu kosztów zastępstwa prawnego na rzecz oskarżyciela prywatnego nie można zwolnić.

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt 3 wyroku sądu okręgowego.

Na podstawieart. 622 kpksąd okręgowy nakazał zwrot od Skarbu Państwa na rzecz oskarżyciela prywatnegoS. G.kwoty 300 złotych z tytułu uiszczonych zryczałtowanych wydatków postępowania prywatnoskargowego.

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt 4 wyroku sądu okręgowego

O kosztach sąd okręgowy orzekł na podstawieart. 634 kpk. Sąd okręgowy zasądził od oskarżonejW. B. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych zgodnie z treściąart. 7 i 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz. U nr 49 poz.223 z późn. zm.). Sąd okręgowy zasądził od oskarżonejW. B. (1)na rzecz oskarżyciela prywatnegoS. G.kwotę 1176 złotych z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa prawnego za postępowanie odwoławcze zgodnie z §11 ust 2 pkt 4, ust 7 i §17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 roku ( Dz. U z 2015 r. poz. 1800). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik oskarżyciela prywatnego (zastępowany w ramach substytucji) brał udział w trzech rozprawach przed sądem II instancji, a zatem koszty związane z jego udziałem przy przyjęciu stawki minimalnej wynoszą 1176 złotych ( 840 zł + 2 x 168 zł =1176 zł). Nie ma podstaw prawnych do zwolnienia oskarżonej od ponoszenia kosztów związanych z udziałem pełnomocnika oskarżyciela prywatnego na rozprawie przed sądem II instancji w sytuacji, gdy apelacja wniesiona przez obrońcę oskarżonej od winy okazała się niezasadna.

.

7

PODPIS

1.11

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonejW. B. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Skarżone jest rozstrzygnięcie uznające oskarżoną za winną dokonania przypisanego jej czynu, a także wniesiono zażalenie na rozstrzygnięcie o zasądzonych kosztach procesu.

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana