Sąd Rejonowy w Sokółce
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 585/16
Data wyroku: 2017-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Sopek

Sygn. akt II K 585/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 kwietnia 2017 roku
Sąd Rejonowy w Sokółce w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Beata Sopek
Protokolant: Urszula Olechno
w obecności Prokuratora bez udziału
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 20 lutego 2017 r., 22 marca 2017 r., 5 kwietnia 2017 r.
sprawy:
M. C.
córkiH.iB. z domu R.
urodzonej (...)wB.
oskarżonej o to, że:
w dniu 25 lipca 2016 roku około godz. 20:30 wS.naulicy (...), wspólnie z innymi osobami oraz ustaloną osobą nieletnią brali udział w bójce, podczas której szarpano się, kopano i uderzano rękoma w twarz, a nadtoM. C.użyła gazu łzawiącego kierując go w twarz nieletniej, która wskutek tego doznała obrażeń w postaci oparzeń chemicznych i erozji rogówek obu oczu, co spowodowało u niej naruszenie czynności organizmu trwające dłużej niż 7 dni, przez co narazili uczestników bójki na bezpośrednie nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk
tj. czynu zart. 158 § 1 kk

I
OskarżonąM. C.uznaje za winną popełnienia zarzuconego jej czynu, z tym, że kwalifikuje go zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kki za to na mocyart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkskazuje ją, zaś na mocyart. 158 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 37a kkw zw. zart. 34 § 1 i 1a pkt 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkwymierza jejkarę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolnościz obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze30 (trzydziestu) godzin miesięcznie.

II
Zwalnia oskarżoną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie.

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 25 lipca 2016 roku około godziny 20.30M. C.usłyszała krzyki pod domem, w którym zamieszkiwała wS.przyul. (...). Po chwili otrzymała telefon odA. C. (1)(poprzednioB.), że mają rachunki do wyrównania i żeby wyszła na zewnątrz. Przed domM. C.przyszli niepełnoletniaJ. B. (1)razem z rodzicamiA. C. (1)iG. B. (1), żeby porozmawiać z nią o tym, że źle traktuje nieletniąJ. B. (1). Wychodząc z domu na spotkanie z nimiM. C.wezwała telefonicznie funkcjonariuszy policji na interwencję, wzięła ze sobą metalowy klucz do śrub oraz gaz łzawiący. Poleciła małoletniejA. F. (1), która była wówczas w jej domu, aby nagrywała telefonem całe zajście. Stojąc przed domemM. C.zapytała zastane osoby, po co przyszły.A. B.powiedziała jej wówczas, że wytłumaczyły sobie wcześniej niejasności i ostrzegła ją, że jeżeli jeszcze raz tknie jej córkę, to zobaczy co się będzie działo.M. C.używając słów wulgarnych zaczęła wyganiać rodzinęB., a nadto słowami niecenzuralnymi wyzywać małoletniąJ. B. (1)i jej matkę. Tym zachowaniem sprowokowałaA. C. (1)do tego, że rzuciła się na nią. Obie kobiety zaczęły szarpać się i ciągać za włosy. Na pomoc matce ruszyłaJ. B. (1), która próbował uderzyćM. C.w twarz i którejM. C.prysnęła gazem łzawiącym w oczy. Wówczas nieletnia odeszła z płaczem na bok. Na skutek tegoJ. B. (1)doznała zaczerwienienia skóry okolicy oczodołów, mierne przekrwienie spojówek i liczne ubytki nabłonka rogówek, co świadczyło o oparzeniu chemicznym i erozji rogówek obu oczu, powodujące naruszenie czynności organizmu trwające powyżej 7 dni. W czasie szarpaninyM. C.wypadł metalowy klucz do śrub.M. C.wołała małoletniąA. F. (2), aby mu go podała. W celu rozdzielenia kobiet włączył się do bójkiG. B. (1), który złapałM. C.za rękę, aby nie pryskała gazem. W jego kierunkuM. C.kierowała gaz łzawiący, pierwsza go kopnęła, na co on również odpowiedział kopnięciem jej. Następnie strony rozeszły.M. C.wulgarnymi słowami nadal wyganiała rodzinęB..A. C. (1)powiedziała wówczas doM. C., że zobaczy, iż pójdzie siedzieć do więzienia i zabiorą jej dzieci. Na miejsce zdarzenia wezwana została policja. Po chwili na miejscu pojawili się funkcjonariusze policji.M. C.w wyniku bójki doznała bolesności podoczodołowej, otarcia naskórka na twarzy i kończynach dolnych, które spowodowały naruszenie czynności powłok trwające poniżej 7 dni.
Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie: częściowo wyjaśnień oskarżonej (k. 102v-103v), zeznań świadkaJ. B. (1)(k. 104), zeznań świadkaA. F. (2)(k. 104 v), zeznań świadkaG. B. (1)(k. 110v), zeznań świadkaA. C. (1)(k.111), zeznań świadkaK. D.(k. 111v), zeznań świadkaR. D.(k. 112) zeznań świadkaA. H.(k. 116v), zeznań świadkaA. O.(k. 117), protokołu oględzin z materiałem poglądowym (k. 42-48), dokumentacji medycznej (k. 49-55), protokołu oględzin rzeczy (k. 65-67), sprawozdania sądowo- lekarskiego (k. 68-69), nagrania na płycie CD z przebiegu zdarzenia (k. 94), nagrania zgłoszenie telefonicznego interwencji z dnia zdarzenia (k. 115), karty karnej (k. 12-13, 39-40), informacji z Urzędu Miejskiego (k. 9-10).
OskarżonaM. C.nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. Potwierdziła jedynie użycie gazu łzawiącego w obronie własnej. Wyjaśniła, że to był trzeci raz, kiedy rodzinaB.ją nachodziła i miała już tego dość, oczerniania jej. Podała, że posiada dzieci i nie biła się, bo jest matką. Użyła wyłącznie gazu, który zawsze nosi ze sobą, ponieważ miała nieciekawe życie, była bita przez męża, bita na ulicy, różne przypadki ją spotykały. Wyjaśniła, że toB.szarpali ją, bili i ma ślad po tym na nodze. Stwierdziła, że to ona podała sprawę na policji, dlatego jest zdziwiona, że została oskarżona. Wyjaśniając przebieg zdarzenia podała, iż w dniu 25 lipca 2016 roku była w domu z dziećmi i z koleżankąA. F. (2). Wieczorem usłyszała jakieś krzyki przed domem i po chwili zadzwonił jej telefon. Była toA. B.. Powiedziała jej wówczas, że mają rachunki do wyrównania i prosiła, aby wyszła na zewnątrz. Zadzwoniła na policję i od razu wyszła na dwór zA. F. (2), która poprosiła, aby nagrywała całe zajście, ponieważ nie był to pierwszy raz, kiedy rodzinaB.ją nachodziła i wykrzykiwała wulgaryzmy pod jej domem. Krzyczeli, że ją załatwią, mają odpowiednie osoby, które ją zniszczą i zabiorą jej dzieci. Po wyjściu na ulicę zastałaA. B., jej córkęJ. B. (1)i jej mężaG. B. (1). Kazała im wulgarnymi słowami opuścić miejsce i prosiła, aby nie nachodzili jej, co nie poskutkowało i dalej trwała kłótnia, wymiana zdań. Czepiali się ciągle jej dzieci, że je załatwią tak, że nie pozbierają się, zgłoszą tam gdzie trzeba i zabiorą jej dzieci. Dodała, że pierwsza nie użyła przemocy. Najpierw została zaatakowana przezA. B., która złapała ją za włosy i bluzkę i zaczęła szarpać. Sama nie biła się, a tylko broniła się. Wyjaśniła, że nie uderzyłaA., a trzymała ją za włosy i pryskała w nią gazem. Stwierdziła, żeG. B. (1)bił ją, więc broniąc się kopnęła go.G. B. (1)oddał jej w taki sposób, iż ma ranę na nodze.J. B. (1)uderzyła ją ręką w twarz i broniąc się użyła wobec niej gazu.M. C.przyznała, że użyła wobec wszystkich gazu. Bała się nie tyle o siebie, co o swoje dzieci. Przyznała, że kopnęła. Telefon był pobity, ponieważ wyrwała jej z ręki, a kluczem chciała ich nastraszyć, żeby odeszli. Wyjaśniła, że za zdarzenie było jej wstyd przed sąsiadami, tym bardziej, że wynajmowała stancję. Dodała, iż między nimi doszło do krótkiej wymiany zdań. Wszystko zostało nagrane na nagraniu, które dostarczyła przy składaniu zawiadomienia w sprawie. Dodała, że sama nie biła się, a tylko broniła. Oskarżona wyjaśniła, iż miała ze sobą metalowy klucz do śrub. Wyszła z nim, ponieważ kiedy dzwoniłaA., to akurat trzymała go w ręce. Dodała, że miała zamiar użyć go wobecG. B. (1), ponieważ ją kopnął. W trakcie zajścia krzyknęła doA., aby mu go podała. WtedyA.krzyknęła doA.„ani się waż”. Na koniec zajścia chciała tylko postraszyć ich kluczem. Po wszystkim używając wulgarnych słów kazała im opuścić miejsce. Po tym rozeszli się i przyjechała policja. Wyjaśniła, żeJ.coś sobie wymyśliła i nagadała to matce. Dodała, że ona ją obgaduje. Dodała, że ta sytuacja nie wynikała z jej winy. Po zajściu właścicielka kazała jej opuścić zajmowany lokal i musi szukać innego mieszkania. Przez tą awanturę jest ze wszystkimi skłócona. Dodała, że jest jej przykro, iż tak wyszło. Stwierdziła, że w trakcie zajścia nie puściły jej nerwy, a broniła się. Uważa, że to ona została pobita przez rodzinęB.. Oskarżona wyjaśniła, żeA.mówiła, że robi krzywdę jej córce, co jest nieprawdą.

Sąd zważył, co następuje:
W świetle przeprowadzonych dowodów nie budzą wątpliwości wina i okoliczności popełnienia przez oskarżonąM. C.zarzuconego jej czynu, z tym, że kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonej wymagała częściowej modyfikacji, o czym poniżej.
Co istotne, sama oskarżona co do zasady nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu, niemniej opisała jego przebieg w sposób zgodny z nagranym zajściem na płycie CD. Sąd nie zgodził się jednak z zaprezentowaną przez oskarżoną oceną prawną jej zachowania jako mającego charakter obrony przed atakiem, pobiciem ze strony rodzinyB.. Analiza zgromadzonych w sprawie dowodów, zeznań świadkówJ. B. (1),A. C. (1),G. B. (1)oraz wyjaśnień samej oskarżonej, skonfrontowanych z utrwalonym na płycie nagraniem z przebiegu zajścia świadczy o tym, że zachowanieM. C.znacznie wykraczało poza ramy obrony. Wręcz przeciwnie, była ona aktywnym uczestnikiem bójki, w której oprócz niej wzięli udziałA. C. (1),G. B. (1)oraz nieletniaJ. B. (1).
Co istotne, jak wynika z relacji oskarżonej, świadka funkcjonariusza policjiA. C. (2), sytuacja z dnia 26 lipca 2015 roku, kiedy rodzinaB.przyszła doM. C.w celu wyjaśnienia konfliktu oskarżonej z nieletniąJ. B. (2)nie była pierwsza. Z wyjaśnieńM. C.wynika, że przed zdarzeniem dwukrotnie „nachodzili” ją. Okoliczność wcześniejszych wizyt została potwierdzona przezA. C. (1),G. B. (1),J. B. (1)i nieletniąA. F. (2)w ich zeznaniach. Niemniej jednak nikt z obecnych, ani też sama oskarżona nie podali, aby dotychczasowe spotkania miały podobny przebieg z użyciem przemocy fizycznej przez którąkolwiek ze stron. Pomimo tego jednakM. C.w dniu 26 lipca 2016 roku wyszła na spotkanie z rodzinąB.zaopatrując się w przedmioty, których chciała użyć wobec w/w osób, tj. metalowy klucz do śrub, w celu nastraszenia oraz gaz łzawiący, który faktycznie użyła powodując naruszenie czynności ciała nieletniejJ. B. (1)na czas powyżej 7 dni. Oskarżona twierdziła, że klucz wzięła ze sobą po to, aby przestraszyćB.. Faktycznie nie użyła go w trakcie zajścia wobec którejkolwiek z osób. W czasie szarpaniny wypadł on jej i zwróciła się doA. F. (2), aby jej go podała. Analizując zachowania stron przed bójką, co Sąd czynił nie tylko na podstawie wyjaśnień i zeznań uczestników zajścia, a przede wszystkim na podstawie oględzin nagrania z dnia zdarzenia, Sąd doszedł do wniosku, że stroną najbardziej agresywną i prowokującą była właśnie oskarżonaM. C.. Z zeznańA. C. (1),J. B. (1)iG. B. (2)wynika, że poszli doM. C.po to, aby wyjaśnić powód, dla którego oskarżona kopnęła kilka dni wcześniej nieletnią i spowodować, aby zmieniła wobec niej swoje zachowanie. Na początkuA. C. (1)próbowała w spokoju porozmawiać z oskarżoną na temat tego, jak traktuje jej córkęJ. B. (1). Oskarżona natomiast używając słów wulgarnych wyganiałaB.oraz wyzywała obraźliwymi słowami zarównoA. C. (1), jak też jej córkęJ. B. (1). To wypowiedźM. C.doprowadziła do tego, żeA. C. (1)straciła cierpliwość i rzuciła się na oskarżoną. Tego rodzaju ocena zdarzenia nie ma na celu usprawiedliwienieA. C. (1)(której zachowanie, podobnie jakG. B. (1)zostało ocenione jako udział w bójce, za co zostali oni prawomocnie skazani). Należało jednak podkreślić, wbrew twierdzeniom oskarżonej, iż takie jej zachowanie świadczy o tym, że nie była ona bierną ofiarą, na której dokonano pobicia. Wręcz przeciwnie, to agresywne zachowanie oskarżonej doprowadziło do tego, że bójka rozpoczęła się. Ponadto na dołączonym do akt sprawy nagraniu widoczne jest, że oskarżona była aktywnym uczestnikiem bójki. Kiedy szarpała się zA. C. (1), na pomoc matce przyszła małoletniaJ. C., wobec której oskarżona użyła gazu łzawiącego powodując u niej obrażenia w postaci oparzeń chemicznych i erozji rogówek obu oczu powodujące naruszenie czynności organizmu na czas powyżej 7 dni. Ponadto zarówno z wyjaśnień oskarżonej, jak też z nagrania wynika, że gaz łzawiącyM. C.używała również wobecG. B. (1), jak iA. C. (1), która miał wówczas założone okulary, co mogło uchronić ją od oparzenia chemicznego. Ponadto zauważyć należało, że w pewnym momencie do szarpiących się dwóch kobiet dołączyłG. B. (1). Z jego zeznań, znajdujących uzasadnienie w nagraniu wynika, że zrobił to, ponieważM. C.użyła gazu wobec jego córkiJ. B. (1). Jego zachowanie początkowo nie jest bardzo agresywne, trzymając za rękęM. C.próbował spowodować, aby nie pryskała gazem i tym samym pomócA. C. (1)wydostać się spod uściskuM. C.. Na nagraniu bardzo dokładnie widoczne jest, że toM. C.jako pierwsza kopnęła go nogą, na coG. B. (1)odpowiedział kopnięciem w nogę oskarżonej. Tym samym biorąc pod uwagę użyte przez oskarżoną w trakcie zajścia przedmioty, to jest gaz łzawiący oraz służący do demonstracji siły - metalowy klucz do śrub (który jeżeli zostałby użyty w trakcie bójki, mógłby spowodować bardzo poważne uszkodzenia ciała osoby atakowanej), bardzo agresywne, wulgarne i prowokujące zachowanieM. C.bezpośrednio przed samym zajściem, a nadto zaczepne i aktywne używanie przemocy fizycznej w trakcie samego zajścia wobec małoletniejJ. B. (1),A. C. (1)iG. B. (1), świadczy jednoznacznie o tym, że oskarżona była uczestnikiem bójki. Użyte przez nią środki i zachowanie tak przed, jak i w trakcie bójki, nie wskazuje na to, że wyłącznie broniła się ona przed napastnikami, a aktywnie brała udział w bójce.M. C.żądną miarą nie można uznać za bierną, atakowaną ofiarę zmuszoną do tego aby bronić się przed napaścią. Wręcz przeciwnie, była ona uczestnikiem bójki bardzo aktywnym. Sam fakt, że przeciwko sobie miała ona trzy osoby, samo w sobie nie przesądza jeszcze o tym, że można uznać ją za osobę napadniętą. Porównując czynności wykonawcze podejmowane przezB., a przez oskarżoną, należało uznać, że oprócz przewagi liczebnej, (co nie miało miejsca w trakcie całego zajścia, bowiemJ. B. (1)iG. B. (1)nie uczestniczyli w bójce przez cały czas), niewątpliwie środki użyte przez oskarżoną oraz wykazana przez nią agresja, dawały jej przewagę nadB.lub przynajmniej wyrównywały siły. Ponadto jak wynika ze sprawozdania sądowo – lekarskiego,M. C.nie po odniosła poważnych uszkodzeń ciała, tj. bolesność prawej okolicy podoczodołowej, otarcia naskórka na twarzy i kończynach dolnych, które spowodowały naruszenie czynności powłok trwające poniżej 7 dni. Obrażenia te opisane zostały w protokole oględzin i widoczne są na materiale poglądowym znajdującym się w aktach sprawy.
Z relacji przybyłego na miejsce zdarzenia funkcjonariusza policjiA. H.wynika, że oskarżona była przestraszona, z tego powodu, że miała małe dzieci w domu, a ona była sama. Natomiast świadekA. O.– funkcjonariusz policji stwierdziła, że zarównoM. C., jak i pozostałe osoby, które brały udział w zajściu były zdenerwowane i dość agresywne. Oceniła, że nie były one przestraszone, a bardziej zdenerwowane i agresywne w stosunku do siebie, a rozmowy, które miały miejsce wówczas między nimi miały charakter słownych przytyczek, obwiniając siebie nawzajem. Zeznania te potwierdzają ustalenia, że oskarżoną nie sposób uznać wyłącznie za ofiarę napaści, jak próbowała sugerowaćM. C..
Ustalenie stanu faktycznego w niniejszej sprawie nie sprawiło trudności. Z uwagi na znajdujące się w aktach sprawy nagranie z przebiegu bójki, a nadto zeznania bezpośrednich świadków zdarzenia, to jestJ. B. (1),A. C. (1),G. B. (1)iA. F. (2), poszczególne etapy zdarzenia były łatwe do odtworzenia. Relacje tych świadków, jak też oskarżonej, którzy podawali fragmenty zdarzenia zgodnie z tym, co zapamiętali, wzajemnie uzupełniały się i znalazły potwierdzenie w nagraniu. Tym samym Sąd przypisał im walor wiarygodności. Nie uznał natomiast oceny zdarzenia dokonanej przez oskarżoną, stwierdzając, że jej tłumaczenie, jakoby występowała wyłącznie w roli ofiary broniącej się przed napastnikami, stanowi przyjętą przez nią linię obrony.
Zeznania świadkówK. D.iR. D.niewiele wniosły do sprawy. Nie byli oni bezpośrednimi świadkami zdarzenia, a dowiedzieli się o nim od innych osób. Potwierdzili oni natomiast konflikt istniejący między oskarżoną aJ. B. (1).
Tym samym w ocenie Sądu nie było żadnych wątpliwości, że w dniu 25 lipca 2016 roku około godz. 20.30 wS.naulicy (...)wspólnie z innymi osobami (to jestA. C. (1)iG. B. (1), który zostali za ten czyn skazani) oraz nieletnią (J. B. (1)), brała udział w bójce podczas której szarpali się, kopali, uderzali rękoma w twarz, a ponadtoM. C.użyła gazu łzawiącego wobec nieletniej powodując u niej obrażenia w postaci oparzeń chemicznych i erozji rogówek obu oczu, co spowodowało naruszenie czynności organizmu trwające dłużej niż 7 dni, przez co narazili uczestników bójki na bezpośrednie nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk, a zatem czynu zart. 158 § 1 kk. Sąd uzupełnił kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonej o czyn zart. 157 § 1 kkz uwagi na spowodowane przez oskarżoną uszkodzenia ciała nieletniejJ. B. (1)kwalifikujące się na czas powyżej 7 dni, co wynika z jednoznacznej i obiektywnej opinii - sprawozdania sądowo-lekarskiego sporządzonego przez biegłego sądowego z zakresu medycyny sadowejZ. A..
Okoliczności czynu popełnionego przez oskarżoną w świetle zebranych w sprawie dowodów nie budzą żadnych wątpliwości. Przechodząc do wymiaru kary wobec oskarżonej, Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności popełnienia czynu, jak też warunki i właściwości osobisteM. C.oraz kierował się dyrektywami wymiaru kary zawartymi wart. 53 §1 i 2 kk. Zgodnie z nimi Sąd wymierza karę bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanej, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ponadto Sąd uwzględnia między innymi motywację i sposób zachowania się sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia i zachowanie się po popełnieniu przestępstwa, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezM. C.i jej winy jako wysoki. To ona sprowokowała swoim agresywnym zachowaniemA. C. (1)do tego, że zaczęła ją szarpać. W trakcie bójki to ona była najbardziej aktywna. Tylko oskarżona a, spośród uczestników zajścia posiadała przy sobie niebezpieczne przedmioty, tj. metalowy klucz o śrub i gaz łzawiący, używając ostatniego, spowodowała obrażenia u nieletniej. Okolicznością obciążającą oskarżoną jest fakt, że była uprzednio karana sądownie. Okolicznościami, które mają wpływ na złagodzenie winy oskarżonej jest ustalenie, iż działała ona kierując się zazdrością o partnera, a nadto przyznała, że jest jej przykro z powodu tego, że doszło do zdarzenia. Wyjaśniła, że wstydzi się tego, co się stało. Zdaniem Sądu przy zastosowaniu właściwej reakcji karnej, w tym o charakterze wolnościowym, jest szansa, że oskarżona wyciągnie pozytywne wnioski ze skazania i nie wejdzie więcej w konflikt z prawem, a przede wszystkim nie popełni podobnego przestępstwa. W ocenie Sądu karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżoną i jej winy będzie kara ograniczenia wolności w wymiarze 6 miesięcy z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny wskazany przez Sąd w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Oskarżona nie pracuje, wychowuje dzieci. Dysponuje zatem czasem niezbędnym do wykonania orzeczonej wobec niej kary. W ocenie Sąd wystarczająca dla osiągnięcia celów prewencyjnych będzie kara wolnościowa, która możliwa jest do wymierzenia z uwagi na treśćart. 37 a kk. Z pewnością uzmysłowi ona oskarżonej, że zachowanie objęte zarzutem nie zasługuje na aprobatę i usprawiedliwienie i spotyka się to z dezaprobatą ze strony wymiaru sprawiedliwości.
Mając na uwadze sytuację materialną i finansową oskarżonej, fakt, że nie pracuje, a tym samym nie posiada dochodów poza zasiłkami rodzinnymi i alimentami, ani też nie dysponuje majątkiem, na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił od ich ponoszenia. Ich uiszczenie bowiem z uwagi na jej sytuację rodzinną i spoczywający na niej obowiązek utrzymania dzieci, byłoby dla niej zbyt uciążliwe.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku z uzasadnieniem przesłać obrońcy oskarżonej.