Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 100/22
Data wyroku: 2023-04-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Anna Gajewska
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art. 75 c ustawy prawo bankowe

Sygn. akt I C 100/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 kwietnia 2023 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

sędzia Anna Gajewska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Anita Topa

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2023 roku
sprawy z powództwaE.1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą wW.
przeciwkoE. S.
o zapłatę
o r z e k a :

I
Oddala powództwo.

II
Przyznaje kuratorowiM. N.wynagrodzenie w kwocie 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych), które w całości wypłacić z zaliczki zapisanej pod poz. 570012752039.

Sygn. akt I C 100/22

UZASADNIENIE
(...)1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wW.wytoczył powództwo przeciwkoE. S.o zapłatę kwoty 6 712,40 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 21.07.2021r. do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że dochodzona niniejszym pozwem wierzytelność powstała w wyniku zawarcia w dniu 13 października 2011 roku pomiędzy poprzednikiem prawnym powoda –Bankiem (...) S.A.z siedzibą weW.– a pozwanąE. S.umowy o debet/limit kredytowy w rachunku osobistym o numerze(...). Pomimo precyzyjnie ustalonych warunków umowy, pozwana nie zaspokoiła wszystkich należności wynikających z powyższego stosunku zobowiązaniowego i pozostawała w opóźnieniu ze spłatą zadłużenia. Dlatego wierzyciel pierwotny wypowiedział umowę, po uprzednim zastosowaniu procedury restrukturyzacyjnej zart. 75c ustawy Prawo bankowe, wskutek czego roszczenie stało się wymagalne 27 maja 2020 roku.
Na wniosek powoda, zarządzeniem z dnia 14 grudnia 2022 roku Przewodniczący ustanowił kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanejE. S., w osobieM. N.będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu.
Kurator w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podniósł zarzut braku legitymacji czynnej powoda oraz zarzut nieskutecznego wypowiedzenia umowy o limit kredytowy.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 13 października 2011 roku pomiędzyBankiem (...) Spółką Akcyjnąz siedzibą weW., aE. S.zawarta została umowa o kartę płatniczą, na mocy której ww. Bank wydałE. S.kartę płatniczą do posiadanego przez nią rachunku bankowego o numerze(...).
(dowód: umowa o kartę płatniczą z 13.10.2011r. k. 107-108)
W dniu 26 listopada 2015 roku pomiędzyBankiem (...) Spółką Akcyjnąz siedzibą weW., aE. S.zawarta została w formie elektronicznej umowa o limit kredytowy w rachunku osobistym o numerze(...), prowadzonym dlaE. S.przezBank (...) S.A.na podstawie zawartej wcześniej przez te strony umowy.
Na podstawie ww. umowy,Bank (...) S.A.udostępniłE. S.środki pieniężne w kwocie 1 000 złotych, z przeznaczeniem na finansowanie bieżących potrzeb konsumpcyjnych. Umowa zawarta została na okres 12 miesięcy, z zastrzeżeniem § 7 umowy, zgodnie z którym, kredytobiorca, który wyraził zgodę na odnowienie limitu kredytowego może złożyć pisemną rezygnację z odnowienia przed upływem okresu obowiązywania udzielonego limitu.
Zgodnie z umową, Bank uprawniony został do pobierania odsetek od wykorzystanego limitu kredytowego i od zadłużenia przeterminowanego.
E. S.zobowiązała się w okresie obowiązywania limitu kredytowego do utrzymywania regularnych, miesięcznych wpływów z tytułu udokumentowanych dochodów na konto osobiste, pozwalających na obniżenie zadłużenia z tytułu limitu kredytowego.
Następnie, w drodze zawieranych w formie elektronicznej pomiędzy stronami aneksów do ww. umowy,Bank (...) S.A.zwiększałE. S.kwotę udzielonego limitu kredytowego do kwoty: 2 000 złotych, 3 000 złotych, 4 500 złotych, 7 500 złotych, 8 700 złotych i ostatecznie do kwoty 9 700 złotych.
(dowód: umowa o limit kredytowy k. 98-104; potwierdzenie zawarcia umowy o limit kredytowy k. 88-97; aneksy do umowy o limit kredytowy k. 85-87, 82-84, 79-81, 76-78, 73-75, 70-72)
Uchwałą Walnego Zgromadzenia akcjonariuszyBanku (...) S.A.z dnia 16 maja 2018 roku, zmieniono nazwę Banku na(...) Bank (...) S.A.i dokonano zmiany siedziby rejestrowej naW..
Na mocy zawartej w dniu 26 lutego 2021 roku umowy przelewu wierzytelności,(...) Bank (...) S.A.z siedzibą wW.zbył na rzecz(...)1 Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego z siedzibą wW.przysługującą mu wierzytelność względemE. S.w łącznej wysokości 6 558,62 złotych wynikającą z umowy o limit w rachunku bankowym nr(...)zawartej w dniu 13 października 2011 roku.
(dowód: umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikiem nr 2a i wypisem z KRS k. 20-69)
W związku z brakiem spłaty kwoty limitu kredytowego i powstaniem zadłużenia przeterminowanego, pismem z dnia 24 stycznia 2020 roku(...) Bank (...) S.A.wezwałE. S.do uregulowania w terminie do 14 lutego 2020 roku całego zadłużenia w łącznej wysokości 7 965,52 złotych pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego.
(dowód: zestawienie spłat limitu kredytowego k. 219-676; pismo – wezwanie do zapłaty z 24.01.2020r. k. 109; pismo – wypowiedzenie umowy z 06.03.2020r. wraz z dowodem nadania k. 111-112)

Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powoda podlegało oddaleniu.
Na wstępie podnieść należy, iż w treści pozwu powód wskazał, iż przedmiotowa wierzytelność powstała w wyniku zawarciaw dniu 13 października 2011 rokupomiędzy jego poprzednikiem prawnym –Bankiem (...) S.A.z siedzibą weW.– a pozwanąE. S.umowy o debet/limit kredytowy w rachunku osobistym o numerze(...).
Powyższą wierzytelność powód nabył w wyniku umowy przelewu wierzytelności zawartej 26 lutego 2021 roku, co wprost wynika z załącznika nr 2a do tejże umowy, znajdującego się w aktach sprawy na karcie 68.
Tymczasem przedłożona przez powoda i załączona do akt sprawy umowa zawarta w dniu 13 października 2011 roku pomiędzy jego poprzednikiem prawnym –Bankiem (...) S.A.z siedzibą weW.– a pozwaną, toumowa o kartę płatniczą, na mocy której ww. Bank wydałE. S.kartę płatniczą do posiadanego przez nią rachunku bankowego o numerze(...)(k. 107-108).
Jak wynika z akta sprawy, umowa o limit kredytowy w rachunku osobistym o numerze(...)pomiędzyBankiem (...) S.A.z siedzibą weW., a pozwaną zawarta została26 listopada 2015 roku(umowa k. 98-104, potwierdzenie zawarcia umowy k. 88-97), a będący jej przedmiotem limit był następnie zwiększany w drodze sześciu aneksów. Na marginesie wskazać należy, iż Sąd nie jest w stanie ustalić, czy wspomniane aneksy faktycznie zostały zawarte i kiedy doszło do ich zwarcia, albowiem powód nie przedłożył podjętych przez Bank pozytywnych decyzji kredytowych, tzw. „potwierdzeń zawarcia aneksu do umowy”, z których wynikałby dzień zawarcia poszczególnych aneksów (patrz § 2 pkt 2. aneksu do umowy o limit kredytowy).
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż powód swoje żądanie wywodził z faktu postawienia całego zobowiązania w stan wymagalności w związku z wypowiedzeniem umowy kredytu łączącej go z pozwaną, a tym samym winien był wykazać, iż wypowiedzenie to było skuteczne. Okoliczność, iż pozwana faktu tego nie podważała, nie zwalniała Sądu z obowiązku przesądzenia prawidłowości wypowiedzenia wiążącej strony umowy.
Zgodnie zart. 75c ust. 1-6 ustawy Prawo bankowe, jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W wezwaniu, o którym mowa wust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. Restrukturyzacja, o której mowa wust. 1, dokonywana jest na warunkach uzgodnionych przez bank i kredytobiorcę. Bank, w przypadku odrzucenia wniosku kredytobiorcy o restrukturyzację zadłużenia, przekazuje kredytobiorcy, bez zbędnej zwłoki, szczegółowe wyjaśnienia, w formie pisemnej, dotyczące przyczyny odrzucenia wniosku o restrukturyzację. Przepisyust. 1-5stosuje się odpowiednio do umów pożyczek pieniężnych.
Z uwagi na treść cytowanego wyżej przepisu uznać należy, że bank nie może swobodnie wypowiedzieć umowy kredytowej, gdy kredytobiorca popadł w opóźnienie ze spłatą kredytu. W pierwszej kolejności bank winien doręczyć kredytobiorcy wezwanie oraz odczekać do upływu dodatkowego terminu, wyznaczonego w wezwaniu (nie krótszego niż 14 dni roboczych), na spłatę zadłużenia. Dopiero po upływie tego terminu może złożyć wobec kredytobiorcy oświadczenie woli w sprawie wypowiedzenia umowy. W przypadku, gdy powyższe przesłanki nie zostały spełnione, czynność prawna banku polegająca na wypowiedzeniu umowy jest nieważna (art. 58 § 1 k.c.). W szczególności nie prowadzi ona do wymagalności wierzytelności banku o spłatę tej części kredytu, co do której kredytobiorca nie pozostawał w opóźnieniu. Procedura wynikająca z art. 75c ustawy nie może być przeprowadzona także po złożeniu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, tym samym wypowiedzenie umowy kredytu nie może być konwalidowane poprzez późniejsze działania. Wskazany przepisprawa bankowegostanowi w całości przepis semidyspozytywny. Może zostać zmieniony w umowie kredytu albo osobnym porozumieniu jedynie na korzyść kredytobiorcy, na przykład przez wydłużenie terminu na złożenie wniosku w sprawie restrukturyzacji kredytu(wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 15.04.2019r. w sprawie V ACa 663/18, Legalis; podobnie wyrok Sądu Apelacyjnego wB.z 19.07.2018r. w sprawie I ACa 285/18).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy zauważyć, iż powód przedłożył Sądowi zaadresowane do pozwanej pismo z dnia 24.01.2020r., zatytułowane „ostateczne wezwanie do zapłaty”, wzywające do zapłaty przeterminowanego zadłużenia w terminie do 14 lutego 2020 roku pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego(k. 109). Wezwanie powyższe w swojej treści nie zawierało informacji o możliwości złożenia w terminie 14 dni od dnia otrzymania tegoż pisma wniosku o restrukturyzację zadłużenia na podstawie uprawnień wskazanych wart. 75c ustawy prawo bankowe(vide k. 78 akt sprawy), ponadto brak jest w aktach sprawy dowodu doręczenia powyższego pisma pozwanej.
Konsekwencją powyższego jest uznanie przez Sąd, iż powód dokonał wypowiedzenia umowy kredytu w wadliwy sposób, bez wdrożenia procedury wynikającej z przepisuart. 75c ustawy Prawo bankowe.
Podkreślić należy, że od banku jako profesjonalisty należy oczekiwać, aby działania upominawcze były zgodne z dyspozycjąart. 75c prawa bankowegoi tym samym poprzedzały właściwe wypowiedzenie umowy. Z samej istoty upomnienia wynika, że stanowi ono rodzaj skarcenia, napomnienia, przypomnienia, lecz nie ukarania. Sekwencja oświadczeń powodowego banku powinna być taka, że w pierwszej kolejności winien on wezwać kredytobiorcę do zapłaty, z poinformowaniem o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację, a następnie, w przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego terminu, złożyć oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Tymczasem w rozpatrywanym przypadku, zdaniem Sądu, takiej sekwencji oświadczeń banku nie było.
Mając powyższe na uwadze, uznając roszczenie powoda za niezasadne, na podstawie powołanego przepisu Sąd powództwo oddalił.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepisy § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.) orazart. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 3 600 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 17 złotych tytułem zwrotu opłaty od udzielonego pełnomocnictwa.
Na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 09.03.2018r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz.U. z 2018r. poz. 536) w zw. z § 2 pkt 4) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015., poz. 1800 ze zm.), Sąd przyznał kuratorowiM. N., mając na względzie rodzaj sprawy, stopień jej zawiłości i nakład pracy kuratora, wynagrodzenie w kwocie 720 złotych, które nakazał w całości wypłacić z zaliczki wpłaconej przez powoda.