Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 88/14
Data wyroku: 2014-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Waldemar Majka, Sylwana Wirth, Adam Pietrzak
Słowa kluczowe: Przestępstwo Przeciwko Wolności
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 88/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 czerwca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Waldemar Majka (spr.)

Sędziowie :

SSO Adam Pietrzak
SSO Sylwana Wirth

Protokolant :

Marta Synowiec

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2014 roku
sprawy oskarżonegoP. P.
oskarżonego zart. 191 § 2 kk,art. 189 § 2 kk,art. 159 kkiart.157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 22 listopada 2013 roku , sygnatura akt VI K 102/12

I
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I jego dyspozycji w ten sposób, że przyjmuje w podstawie skazania i podstawie wymiaru kary przepisart. 189 § 2 Kodeksu Karnego z 6 czerwca 1997 rokuw brzmieniu obowiązującym przed 19 kwietnia 2010 roku, zaś wymiar kary pozbawienia wolności obniża do 1 (jednego) roku;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. L.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.619, 92 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygnatura akt IV Ka 88/14

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 22 listopada 2013 roku (sygnatura akt VI K 102/12) Sąd Rejonowy w Kłodzku uznał oskarżonegoP. P.za winnego tego, że:
w dniu 01 czerwca 2000 roku wW., woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu zZ. L.,P. L.,S. B.,M. R.iJ. L., w celu zmuszenia do zwrotu wierzytelności pieniężnej, zastosował przemoc wobec nieletniegoT. P.,S. B. (1)orazK. B.w ten sposób, że pozbawiając ich wolności oraz wbrew ich woli, przy użyciu siły fizycznej, umieściłK. B.w bagażniku samochodu osobowego markiA.onr rej. (...)przewożąc go tym samochodem, a następnie w ten sam sposób postąpił zeS. B. (1), zaś nieletniegoT. P., wbrew jego woli umieścił w samochodzie markiM. (...)onr rej. (...)przewożąc go w kierunku pobliskiego lasu, a nadto wobecS. B. (1), w czasie przewożenia i przetrzymywania w okolicznym lesie i pomieszczeniu piwnicznym wP., stosując przemoc fizyczną, wziął udział w pobiciu wymienionego polegającym na uderzaniu go rękoma i kopaniu po całym ciele, a także zadawał uderzenia w głowę i lewe podudzie kijem bejsbolowym, grożąc jednocześnie pozbawieniem życia, narażając w ten sposób wymienionego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia, skutkujące doznaniem przez pokrzywdzonego obrażeń ciała w postaci stłuczenia głowy i uda lewego, stłuczenia i otarć skóry na nosie oraz stłuczenia lewej połowy twarzy, naruszając czynności jego narządów ciała na czas poniżej dni siedmiu – co wiązało się ze szczególnym udręczeniem ,
to jest za winnego popełnienia czynu zart. 191§2 kkiart. 189§2 kkiart. 159 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk
i za to na podstawieart.189§2 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzono mu karę 2 (dwóch ) lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania w dniach od 1 czerwca 2000 roku do dnia 3 czerwca 2000 roku.
W oparciu o przepisart. 624§1 kpkoskarżony został zwolniony w całości od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek tegoż Skarbu Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł prokurator, zaskarżając wyrok w całości na korzyść oskarżonegoP. P.zarzucając:
obrazę prawa materialnego przepisuart. 4§1 kpkpolegającą na nie zastosowaniu przez Sąd I instancji ustawy obowiązującej poprzednio, która była względniejsza dla sprawcy i wymierzeniu oskarżonemu kary za czyn zart. 191§2 kkiart. 189§2 kkiart. 159 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kkna podstawie przepisuart. 189§2 kkw zw. zart. 11§3 kk, zamiast za czyn zart. 191§2 kkiart. 189§2 kkw brzmieniuustawy z dnia 6 czerwca 1997 rokuDz.U. Nr 88, poz.553 iart. 159 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kki orzeczenia kary na podstawieart. 189§2 kkw brzmieniuustawy z dnia 6 czerwca 1997 rokuDz.U.Nr 88, poz.553 w zw. zart. 11§3 kk, a podnosząc wskazany zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez skazanie oskarżonego o przestępstwo zart. 191§2 kkiart. 189§2 kkw brzmieniuustawy z dnia 6 czerwca 1997 rokuDz.U. Nr 88, poz.553 iart. 159 kkiart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kki wskazanie jako podstawy wymierzenia karyart. 189§2 kkw brzmieniuustawy z dnia 6 czerwca 1997 rokuDz. U. Nr 88, poz.553 w zw. zart. 11§3 kk.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżony, zaskarżając wyrok jak można wnioskować z uzasadnienia w części dotyczącej orzeczenia o karze zarzucając jej rażącą surowość, mimo wyrażenia skruchy za popełnione czyny a wskazując na powyższe wniósł o sprawiedliwą karę adekwatną do innych które zapadły w tej sprawie wobec pozostałych sprawców.

Sąd okręgowy zważył:

co do apelacji prokuratora - nie jest pozbawiona słuszności.
Trafnie podnosi skarżący, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem prawa materialnego tj.art. 4 § 1 kk. Zgodnie z unormowaniem zawartym w tym przepisie jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże w razie stwierdzenia, że ustawa obowiązująca uprzednio jest względniejsza, należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio.
Oskarżonemu zarzucono popełnienie przestępstwa zart. 191 §2 kkiart. 189 § 2 kkiart. 159 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. W chwili popełniania zarzuconego oskarżonemu czynu tj. w dniu 1 czerwca 2000 rokuart. 189miał następujące brzmienie§ 1kto pozbawia człowieka wolności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 zaś§ 2jeżeli pozbawienie wolności trwało dłużej niż 7 dni lub łączyło się ze szczególnym udręczeniem, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. Zmiana tego przepisu została dokonana ustawą z dnia 17 grudnia 2009 roku o zmianieustawy kodeks karnyorazustawy kodeks postępowania karnegoDz. U. z 2010 roku nr 7 poz. 46. Ponieważ ustawa obowiązująca w czasie popełnienia przestępstwa była dla oskarżonego względniejsza niż ustawa obowiązująca w chwili orzekania należało zatem zgodnie z dyspozycjąart. 4 § 1 kkzastosować ustawę poprzednią. Zauważyć w tym miejscu natomiast należy, iż sąd rejonowy po rozpoznaniu sprawy oskarżonegoP. P.w wydanym wyroku uznając wymienionego oskarżonego za winnego popełnienia czynu zart. 191 §2 kkiart. 189 § 2 kkiart. 159 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki wymierzając temu oskarżonemu na podstawieart. 189 § 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkkarę 2 lat pozbawienia wolności jedynie w pisemnym uzasadnieniu wydanego orzeczenia wskazał, iż w niniejszej sprawie wobec wymienionego zastosowana została ustawa obowiązująca uprzednio jako względniejszą dla sprawcy, nie precyzując tego jednakże w treści wydanego orzeczenia. Wskazane uchybienie sądu rejonowego skutkować musiało zmianą zaskarżonego wyroku w powyższym zakresie.
Co do apelacji osobistej oskarżonego, to odnosząc się do podniesionego zarzutu rażącej surowości orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, to winien być uznany za zasadny. Niewątpliwie na niekorzyść oskarżonego jak wskazał sąd rejonowy przemawiał między innymi sposób działania sprawcy w czasie zdarzenia i argumentacja podniesiona w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku jest niewątpliwie trafna. Zwrócić jednakże należy uwagę na fakt, iż od daty popełnienia czynu a więc od 1 czerwca 2000 roku minęło już 14 lat, zaś prewencyjność kary winna przejawiać się przede wszystkim w rychłości jej orzeczenia i wykonania.
Obecnie sytuacja oskarżonego jest nieadekwatna do tej z daty czynu, jak bowiem wynika z opinii o skazanym uzyskanej z miejsca osadzenia wymienionego – jego zachowanie w czasie odbywania kary jest bardzo dobre, pracuje społecznie poza terenem zakładu karnego na rzecz Domu Dziecka wP., był wielokrotnie nagradzany i posiada krytyczny stosunek do popełnionych czynów. Wskazane okoliczności przemawiają za obniżeniem orzeczonej kary pozbawienia wolności biorąc pod uwagę również wymiar i charakter kar orzeczonych wobec współsprawców.
Na podstawieart. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku Prawo o Adwokaturze(Dz. U. Nr 16 poz. 124 z późn. zm.) oraz§ 14 ust. 2 pkt 4 i § 19 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz. U. 2013.461 tj.) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.E. L.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.kwotę 619,92 złotych tytułem zwrotu kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
O kosztach sądowych postępowania odwoławczego, należnych Skarbowi Państwa, orzeczono na podstawieart. 624§1 kpkzwalniając oskarżonego od ponoszenia tych kosztów wobec sytuacji majątkowej oskarżonego.