Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1464/23
Data wyroku: 2024-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Karolina Chudzinska
Podstawa prawna: ustawa o emeryturach pomostowych

Sygn. akt VI U 1464/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 marca 2024 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Karolina Chudzinska
Protokolant – stażysta Martyna Słowińska
po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2024 r. w Bydgoszczy
na rozprawie
odwołania:B. N.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 18 sierpnia 2023 r., znak:(...)
w sprawie:B. N.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o rekompensatę

1
Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonej prawo do rekompensaty,

2
Stwierdza, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sędzia Karolina Chudzinska
Sygn. akt VI U 1464/23

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 18 sierpnia 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.odmówił ubezpieczonejB. N.prawa do rekompensaty, powołując się na przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( tekst jednolity Dz. U. z 2022r., poz. 504 ze zm. ) i ustawy z dnia 19 grudnia 2019r. o emeryturach pomostowych ( tekst jednolity Dz.U. z 2022r., poz. 1340 ze zm.).
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że ubezpieczona nie spełnia wszystkich warunków niezbędnych do przyznania żądanej rekompensaty, ponieważ nie udowodniła w wymaganym okresie co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania, w szczególności posiada wymagany okres pracy w warunkach szczególnych.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił i zważył co następuje :
Zgodnie zart. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych– ubezpieczonemu, który posiada na dzień 31 grudnia 2008r. co najmniej 15 letni okres pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnych charakterze w rozumieniu przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przysługuje prawo do rekompensaty.
Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie, czy ubezpieczona spełnia warunek wymaganego czasu pracy w warunkach szczególnych, niezbędny do uzyskania rekompensaty.
W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym zapoznał się z dokumentami zgromadzonymi w aktach rentowych i dokumentacji pracowniczej, a także przesłuchał ubezpieczoną i świadków :P. G.iG. P.( nagranie z rozprawy z dnia 04.03.2024r.).
Po przeanalizowaniu wspomnianego wyżej materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza twierdzenia ubezpieczonej dotyczące posiadania wymaganego okresu pracy w warunkach szczególnych.
Jak wynika bowiem ze wspomnianych wyżej dowodów, ubezpieczona była zatrudniony wHucie (...)w okresie od 1 września 1979r. do 31 grudnia 2005r. Początkowo – do 18 czerwca 1982r, była zatrudniona na podstawie umowy o pracę w celu nauki zawodu, a następnie do 31 października 2005r. pracowała stale, w pełnym wymiarze czasu pracy jako zdobnik szkła, w tym kryształu, czyli szkła ołowiowego. Pracę wykonywała przy użyciu szlifierki. Podczas tej pracy ubezpieczona była narażona na działanie uwalniających się podczas szlifowania tlenków ołowiu, a także zimnej wody, która ściekała jej po rękach oraz hałasu. Nie korzystał z urlopów bezpłatnych, nie miała też dłuższych zwolnień lekarskich.
Sąd dał wiarę zeznaniom ubezpieczonej i świadków, albowiem były one spójne i logiczne, a dodatkowo potwierdzone zostały dokumentacją pracowniczą. Dodatkowo należy podkreślić, że zeznający w sprawie świadkowie byli osobami obcymi dla ubezpieczonej, a złożone zeznania oparli na własnych spostrzeżeniach z okresu wspólnej pracy z ubezpieczoną.
Wspomniane wyżej dowody w sposób jednoznaczny wskazują,że podczas zatrudnienia u powyższego pracodawcy, w okresie od 19 czerwca 1982r. ( tj. od zakończenia nauki w szkole przyzakładowej) do 31 października 2005r. ubezpieczona wykonywała stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, pracę określoną w wykazie A dziale XIII pod poz. 12 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że ubezpieczona spełnia wszystkie warunki niezbędne do przyznania rekompensaty , dlatego też Sąd zgodnie zart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję, jak w pkt 1 wyroku.
Jednocześnie, z uwagi na fakt, że przedstawione ZUS-owi dokumenty były niewystarczające, a istniejące wątpliwości mogły zostać wyjaśnione dopiero w toku postępowania sądowego, Sąd w pkt 2 wyroku stwierdził, że organ rentowy nie ponosi odpowiedzialności za niewyjaśnienie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.

Sędzia Karolina Chudzinska