Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 91/23
Data wyroku: 2023-03-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Jarosław Gołębiowski
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 822 kc, art. 361 kc, art. 363 kc

Sygn. akt II Ca 91/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 marca 2023 r.
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Cywilny Odwoławczyw składzie:

Przewodniczący

Sędzia Jarosław Gołębiowski

po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2023 r. w Piotrkowie Trybunalskim
na posiedzeniu niejawnym

    sprawy z powództwa(...)z siedzibąwJ.

przeciwkoTowarzystwu (...) Spółce Akcyjnejz siedzibą wW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Radomsku
z dnia 1 grudnia 2022 r. sygn. akt I C 138/22

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.na rzecz powoda(...)z siedzibą wJ.kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą.

Jarosław Gołębiowski
II Ca 91/23

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 1 grudnia 2022 r. Sąd Rejonowyw Radomsku po rozpoznaniu sprawy z powództwa(...)z siedzibą wJ.przeciwko pozwanemuTowarzystwu (...) S.A.z siedzibą wW.o zapłatę kwoty 4.044,02 zł:

1
zasądził od pozwanejTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.na rzecz powoda(...)z siedzibą wJ.tytułem odszkodowania kwotę 4.019,42 (czterech tysięcy dziewiętnastu złotych i 42/100) wrazz ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi:

a
od kwoty 3.969,42 (trzy tysiące dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć złotei 42/100 groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 04 stycznia 2022 roku do dnia zapłaty,

b
od kwoty 50,00 (pięćdziesiąt złotych 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 14 lutego 2022 roku do dnia zapłaty,

2
oddalił powództwo w pozostałym zakresie,

3
zasądził od pozwanejTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.na rzecz powoda(...)z siedzibą wJ.tytułem zwrotu kosztów procesu kwotę 2.791,00 (dwóch tysięcy siedmiuset dziewięćdziesięciu jeden złotych i 00/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnieniew spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas od dnia uprawomocnienia się przeczenia którym je zasądzono, do dnia zapłaty.

Podstawę powyższego wyroku stanowiły przytoczone poniżej ustaleniai zarazem rozważania Sądu Rejonowego:
Pojazd marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)stanowił własnośćR. K..
W dniu(...)roku pojazd markiA.onumerze rejestracyjnym (...)uległ uszkodzeniu. Sprawca szkody z dnia(...)roku na pojeździe markiA.onumerze rejestracyjnym (...)korzystał z ochrony ubezpieczeniowej w zakresie ubezpieczenia OC u pozwanego. Szkoda została zgłoszona do ubezpieczyciela, to jestTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW., który uznał swoją odpowiedzialność co do zasady i ostatecznie wypłacił odszkodowanie za szkodę na pojeździe marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)w wysokości 4.626,89 złotych.

R. K.sprzedał szkodę na pojeździe marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)z dnia(...)roku na rzecz(...) sp. z o.o.spółka komandytowa z siedzibą wP.w dniu 11 stycznia 2022 roku.

(...) sp. z o.o.spółka komandytowa z siedzibą wP.w dniu 19 stycznia 2022 roku sprzedał umową z dnia 19 stycznia 2022 roku na rzecz(...)z siedzibą wJ.na podstawie umowy cesji szkodęz dnia(...)roku na pojeździe marki(...)onumerze rejestracyjnym (...).
Cesją do pojazdu markiA.onumerze rejestracyjnym (...)stanowiącego własnośćR. K.nabył ostatecznie powód(...)z siedzibąwJ.na podstawie umowy cesji.
W sprawie sporna była wysokość szkody z dnia(...)roku na pojeździe marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)rocznik(...).
Strona powodowa ustaliła jej wysokość na kwotę 8.620,91 złotych. Pozwany ustalił wysokość szkody na kwotę 4.626,89 złotych.
Biegły sądowyB. B.w pisemnej opinii z dnia 08 lipca 2022 roku ustalił, że koszt naprawy pojazduA.onumerze rejestracyjnym (...)po szkodzie z dnia(...)roku z uwzględnieniem części oryginalnych oznaczonych logo producenta pojazdu oraz kosztów lakierowania wynosi 8.596,31 zł .
Biegły sądowyB. B.w pisemnej opinii z dnia 08 lipca 2022 roku ustalił, że koszt naprawy pojazduA.onumerze rejestracyjnym (...)po szkodzie z dnia(...)roku z uwzględnieniem części zamiennych oryginalnych oznaczonych logo producenta pojazdu z uwzględnieniem rabatu 16 % oraz współczynnika odchylenia na materiał lakierniczy wynosi 7062,66 złotych.
Biegły wskazał, że stawka 100,00 zł za 1 rbh naprawy pojazdu przyjęta przez powoda nie była stawką zawyżoną i była stawką występującą w warsztatach poza ASO na rynku lokalnym oraz stawka ta umożliwiła przywrócenie w dacie szkody pojazdu do stanu sprzed szkody.
Podczas zeznań w dniu 30 listopada 2022 rokuR. K.właściciel pojazduA.onumerze rejestracyjnym (...)zeznał, że otrzymał od pozwanego ofertę naprawy pojazdu w sieci współpracującej z pozwanym wskazując, że nie skorzystał z tej oferty ze względu na odległość pomiędzy jego miejscem zamieszkania –R., a siedzibą warsztatuK.GminaK.wskazanego przez pozwanego.R. K.zeznał, że przed szkodą w pojeździe miał zamontowane części nowe oryginalne, zaś pojazd naprawił częściami używanymi za kwotę ok. 3000,00 złotych.
W niniejszej sprawie szereg okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia było między stronami bezspornych. I tak, niekwestionowanym był fakt szkodyi okoliczności jej powstania oraz odpowiedzialność pozwanego za szkodę.
Osią sporu między stronami były wysokość odszkodowania i to w tym obszarze koncentrowało się postępowanie dowodowe. Biegły sądowy w wydanej opinii nie kwestionowanej przez pozwanego, po zapoznaniu się z całością dokumentacji związanej ze szkoda oraz po dokonaniu oględzin pojazdu określił wysokość stawki za naprawę pojazdu, zakres uszkodzeń pojazdu oraz wyliczył wysokość odszkodowania w dwóch wariantach. Pozwany nie kwestionował opinii biegłego.
Sąd Rejonowy zważył, iż roszczenie jest zasadne powoda i podlega uwzględnieniu.
W niniejszej sprawie strona powodowa dochodzi roszczeniao odszkodowanie za szkodę na pojeździe.
Zgodnie zart. 822 k.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonegow umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. W myśl zaśart. 34 ust. 1 ustawyz dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz.U. z 2003 r., nr 124, poz. 1152 z poźn. zm.), z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są zobowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia.
Odpowiedzialność towarzystwa ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierowcy pojazdu mechanicznego wyznaczona jest odpowiedzialnością tego posiadacza lub kierowcy samochodu. Stosownie zaś do treściart. 361 § 1 i 2 k.c.sprawca kolizji obowiązany jest naprawić szkodę w sposób pełny, w granicach adekwatnego związku przyczynowego (por. np. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2001 r. III CZP 68/01 OSP 2002, z.7-8, poz. 103 i z dnia 21 marca 2003 r. III CZP 6/03 OSNC 2004, z.1, poz. 4).
Podstawową funkcją odszkodowania jest kompensacja, co oznacza, że odszkodowanie powinno przywrócić w majątku poszkodowanego stan rzeczy naruszony zdarzeniem wyrządzającym szkodę, nie może ono jednak przewyższać wysokości faktycznie poniesionej szkody. Sąd Najwyższy wielokrotnie zajmował stanowisko, że oceny czy poniesienie określonych kosztów mieści się w ramach szkody i normalnego związku przyczynowego, należy dokonywać na podstawie indywidualnej sytuacji poszkodowanego i konkretnych okoliczności sprawy (tak Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 lutego 2002r.V CKN 1273/00 nie publ. oraz w uzasadnieniu wyroku z dnia 16 maja 2002 r.V CKN 1273/00 nie publ.).
W myślart. 361 § 1 i 2 k.c.zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła i w powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono .
W ocenie Sądu Rejonowego roszczenie jest zasadne powoda i podlega uwzględnieniu.
Sąd uznał, że uszkodzony pojazd markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)rocznik(...)powinien być przywrócony do stanu sprzed szkody w oparciu o wartość nowych części oryginalnych. Takie częściw swoim aucie posiadałR. K.przed szkodą z dnia(...)roku. Stąd wysokość odszkodowania przyznanego przez Sąd I-instancji stanowi kwotę 8.596,31 złotych pomniejszoną o wypłaconą kwotę 4.626,89 złotych, to jest kwotę 3.969,42 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia na podstawieart. 481 kczostały zasądzone od dnia 4 stycznia 2022 roku tj. od dnia, w którym upłynął 30 - dniowy termin wynikający z dyspozycjiart. 817§1 kc.
Sąd przyznał od pozwanego na rzecz powoda kwotę 50,00 zł za koszty sporządzenia prywatnej opinii biegłego w oparciu o wyrok Sądu Najwyższegoz dnia 02 września 2019 roku wydanego w sprawie III CZP 99/18, który stanowi, że : „Poszkodowanemu oraz cesjonariuszowi roszczeń odszkodowawczychz tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej zwrot kosztów tzw. prywatnej opinii (ekspertyzy) rzeczoznawcy, jeżeli jej sporządzenie było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania.“
O kosztach procesu sąd orzekł w oparciu oart. 98 k.p.c.w zw. zart 100 zdanie 2 k.p.c.stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu uznając ze pozwany przegrał proces na którą to kwote składa się opłata od pozwu w kwocie 400,00 złotych , 900,00 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowegoz Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.w sprawie opłat za czynności radców prawnych - §2 pkt 3 rozporządzenia, kwotą 17,00 złotych tytułem opłat skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwotę 1474,00 złotych tytułem kosztów sporzadzenia opinii przez biegłego w sprawie.
Powyższy wyrok strona pozwana zaskarżyła w części, tj.:

a
w zakresie pkt 1 wyroku — w całości,

b
w zakresie pkt 3 wyroku - w całości.

Apelacja zaskarżonemu wyrokowi zarzuca:

1
naruszenie art, 233§ 1 k.p.c., w wyniku dokonania niewszechstronnej i dowolnej oceny materiału dowodowegow sprawie, w szczególności kalkulacji naprawy pozwanegonr(...)-01 oraz porozumień rabatowych poprzez:

a
nienadanie odpowiedniego znaczenia dowodowego ww. dokumentów, co prowadziło do pominięcia przez SądI instancji okoliczności, iż poszkodowany nie korzystającz ofert rabatowych przyczynił się do maksymalizacji rozmiarów szkody i naruszył obowiązek współdziałania z wierzycielem przy naprawieniu szkody oraz poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że kwestia ewentualnego dysponowania przez ubezpieczyciela rabatami na części zamienne i materiały lakiernicze pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w sytuacji gdy powód dochodził hipotetycznych kosztów naprawy,a zastosowanie rabatów oferowanych przez pozwanego było również hipotetycznie możliwe,

b
poprzez błędne przyjęcie, że ceny detaEczne części obowiązujące w wskazanym przez pozwaną punkcie sprzedaży nie są z „oczywistych względów” tożsame z ceną danej części widniejącej w programie AUDATEX oraz że punkty sprzedaży współpracujące z ubezpieczycielem naliczają wysoką marżę, że nawet po zastosowaniu rabatu cena części będzie i tak wyższa niż cena ujawniona w systemie AUDATEX przyjęta do obliczeń do biegłego w sytuacji, gdy okoliczność ta nie wynika z żadnego materiału dowodowego w sprawie, a ponadto to ceny podawane przez system AUDATEX sa cenami detalicznymi dla klienta indywidualnego, czyli de facto jest to cena najwyższa zawierająca marże warsztatu naprawczego,

c
błędne przyjęcie, przez Sąd I instancji, że przywrócenie stanu poprzedniego sprzed szkody nastąpi po wypłacie powodowi odszkodowania w wysokości 8.596,31 zł pomniejszonegoo wypłaconą kwotę 4.626,89 zł, podczas gdy przy uwzględnieniu rabatów odszkodowanie powinno wynosić 7062,66 zł.

2
naruszenie att, 233§ 1 k.p.c.w zw. zart. 278 § 1 k,p,c. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na fragmentaryczneji wybiórczej ocenie dowodu z opinii biegłego z zakresu techniki samochodowej, przejawiającej się w pominięciu przez Sąd bez jakiejkolwiek analizy wersji kosztorysu uwzględniającej gwarantowane przez pozwanego rabaty na oryginalne części zamienne i materiały lakiernicze, w sytuacji gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika w żadnej mierze podjęcie przez poszkodowanego jakichkolwiek działań mających na celu minimalizowanie szkody, które to uzasadniałyby wyłączenie możliwości ich zastosowania,

3
naruszenie przepisów prawa materialnego, tj, art, 361§ 1 k.c, iart. 363 § 1 k.c.poprzez błędne przyjęcie, że pozwana ponosi odpowiedzialność gwarancyjną z tytułu kosztów naprawy pojazdu, liczonych w oparciu o hipotetyczne, maksymalne na rynku koszty naprawy, które nie pozostają w adekwatnym związku przyczynowym w związku z powstałą szkodą z tego względu, iż powód nie wykazał, aby poniósł takie kosztyi dochodzi odszkodowania „kosztorysowo”, zaś celowyi ekonomicznie uzasadniony koszt naprawy, pozwalający na przywrócenie stanu poprzedniego pojazdu, uwzględniać winien możliwe do uzyskania za pośrednictwem pozwanej rabaty na części zamienne i materiały lakiernicze, które były gwarantowane przez pozwaną,

4
naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art, 471k.c.w zw.zart. 822 § 1 k.c.orazart. 361 § 1 k.c., a to w wyniku przyjęcia, iż odszkodowanie z tytułu sporządzenia prywatnej opinii biegłego, pozostaje w związku przyczynowym ze szkodą, podczas gdy powód dokonał wcześniej naprawy pojazdu za kwotę wypłaconą przez ubezpieczyciela, a więc znał uzasadniony koszt naprawy przedmiotowego pojazdu w chwili zlecenia sporządzenia prywatnej wyceny,

5
naruszenie przepisów prawa materialnego, a w szczególnościart. 354 § 2 k.c.oraz w zw. zart. 826 § 1 k.c.oraz w zw. art. 16 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych. Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych przez jego niezastosowanie i pominięcie przy określaniu uzasadnionych kosztów naprawy, że poszkodowany ma obowiązek współdziałać z ubezpieczycielem w wykonaniu zobowiązaniai dążyć do minimalizacji szkody, a zatem skoro został poinformowany o możliwości nabycia części zamiennychi materiałów lakierniczych z uwzględnieniem rabatów to powinienz takiej możliwości skorzystać, tym bardziej, że powód dochodził hipotetycznych, a nie rzeczywistych kosztów naprawy. Skutkowało to błędnym przyjęciem, że uzasadnione koszty naprawy winny uwzględniać jedynie części jakości O, z pominięciem gwarantowanych rabatów na części jakości O oraz materiały lakiernicze,

6
naruszenie przepisów prawa materialnego- art, 481 k,c. w zw. z 817§ 1 k.c.poprzez niezastosowanie skutkujące błędnym uznaniem że pozwany pozostawał w opóźnieniu już 04.01.2022. w zakresie kwoty 4.019,42 zł, podczas gdy dochodzone kwoty miały charakter sporny do chwili wyrokowania.

Apelujący wnosił o:

1
uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego, w tymo kosztach zastępstwa procesowego według norm przepisanych,

ewentualnie o:
zmianę rozstrzygnięcia w zakresie zaskarżenia poprzez oddalenie powództwa w zaskarżonej części, a także poprzez rozliczenie kosztów procesu stosownie do wyniku sprawy zweryfikowanego w toku instancji oraz o rozstrzygnięcie o kosztach procesu w zakresie postępowania przed sądem I oraz II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, stosownie do wyniku postępowania i zasady odpowiedzialności strony za wynik sprawy,

2
o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z pisemnej opinii uzupełniającej biegłego, w której biegły ustali uzasadnione koszty naprawy pojazdu:

a
z uwzględnieniem części zamiennych jakości O, Q i P oraz rabatem na części zamienne w wysokości 12 % oraz na materiały lakiernicze w wysokości 40 %,

b
z uwzględnieniem części zamiennych jakości O oraz rabatem na oryginalne części zamienne w wysokości 12 % oraz na materiały lakiernicze w wysokości 40%.

W odpowiedzi na apelację powód wnosił o:

1
oddalenie apelacji w całości;

2
zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja pozwanego nie jest uzasadniona.
Nie jest trafny zarzut obrazy zaskarżonym wyrokiem prawa procesowego.
Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie dowodowe dokonując oceny dowodów zaoferowanych przez obie strony. Ocena ta jest prawidłowai uwzględnia wszystkie dyrektywy, jakie wynikają z dyspozycjiart. 233 § 1 k.p.c.
Ustalając stan faktyczny stanowiący podstawę rozstrzygnięcia Sąd nie naruszył reguł logicznego rozumowania oraz zasad wynikającychz doświadczenia życiowego. Ocena dowodów nie jest dowolna, mieści sięw granicach swobodnej.
Sąd Okręgowy ustalenia Sądu I instancji akceptuje i przyjmuje za własne.
Powyższe uwagi odnoszą się również do dowodu z opinii biegłegoz zakresu techniki samochodowej.
Opinia ta jest – wbrew zarzutom skarżącego – rzetelna i kompleksowa, udzielająca odpowiedzi na podnoszone w toku postępowania wątpliwości i uwagi. Autor opinii na zlecenie Sądu dokonał analizy szkody w przedmiotowym pojeździe oraz ustalił kwotę odszkodowania, która jest wymagana, ażeby przywrócić stan pojazdu sprzed szkody.
Opinia ta w toku postępowania nie została skutecznie zakwestionowana.W zaistniałej sytuacji podnoszone w apelacji zarzuty w tej mierze należało potraktować jako bezskuteczną polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu.
Należało się w szczególności zgodzić z zapatrywaniem Sądu, iż przywrócenie stanu technicznego pojazdu w realiach rozpoznawanej sprawy winno polegać na uwzględnieniu nowych części oryginalnych, zwłaszcza że odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wynika z polisy OC posiadacza pojazdu mechanicznego. Nie istnieją żadne rzeczowe argumenty, które przemawiałyby za zastosowaniem innych części – zamienników.
Całkowicie niezrozumiały jest zarzut, że powód nie wykazał (nie składając stosownego kosztorysu), że pojazd naprawił i jakie koszty z tego tytułu poniósł.
Podkreślenia wymaga, że poszkodowany nabywa uprawnienia do odszkodowania już w chwili wyrządzenia szkody (w dacie zdarzenia komunikacyjnego). Roszczenie to już w tym momencie się uaktualnia, nie zaś dopiero w dacie poniesienia kosztów naprawy. Uprawniony w ogóle nie jest zobowiązany do naprawy pojazdu.
Nie ma również racji skarżący, że wysokość odszkodowania winna być obniżona z uwagi na preferencyjne ceny i rabaty, które były proponowane przez niego.
Poszkodowany nie ma obowiązku naprawy pojazdu we wskazanym przez pozwany zakład warsztacie naprawczym. Twierdzenia skarżącego, że takie rabaty winny być zastosowane w niniejszej sprawie są nieuprawnione. Oddając auto do naprawy poszkodowany przekazuje do wyłącznej dyspozycji samochód profesjonaliście, który naprawia je z użyciem części nowych, oryginalnych, których cena ma postać rynkowej. Taka właśnie sytuacja istniała w niniejszej sprawie, zatem brak było podstaw, ażeby obniżyć z tego tytułu odszkodowanie.
Zgodzić się również należało ze stwierdzeniem, iż w realiach sprawy elementem szkody jest również koszt ekspertyzy prywatnej. Stanowisko w tej mierze Sądu I instancji jest prawidłowe, skoro była kwestionowana wysokość roszczenia na etapie przedsądowym.
Reasumując, Sąd meriti nie naruszył zaskarżonym wyrokiem prawa materialnego wskazanego w apelacji.
Z tych przyczyn i na podstawieart. 385 k.p.c.orzeczono jak w sentencji.
O kosztach procesu za instancję odwoławcza rozstrzygnięto na podstawieart. 98 k.p.c.stosując zasadę odpowiedzialności strony za wynik procesu.
Jarosław Gołębiowski