Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 36/23
Data wyroku: 2023-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Bartosz Szałas
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność
Podstawa prawna: art. 4 a ustawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnienia osób niepełnosprawnych

Sygn. akt VI U 36/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 czerwca 2023 roku

Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: sędzia Bartosz Szałas
po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2023 roku w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym na podstawieart. 1481§ 1 k.p.c.
sprawy z odwołania małoletniegoA. U.reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowegoM. U.
od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia 6 grudnia 2022 roku, nr WN-I.(...).2.(...).2022
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.
o ustalenie niepełnosprawności

- zmienia zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia 6 grudnia 2022 roku, nr WN-I.(...).2.(...).2022 oraz poprzedzające je orzeczenie Miejskiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia 30 września 2022 roku, nr(...)w ten sposób, że postanawia:

w pkt 7) – wskazania dotyczące konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji – wskazać, żewymaga.

Sygn. akt VI U 36/23

UZASADNIENIE

Orzeczeniem z dnia 30 września 2022 roku, nr(...), Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.zaliczył małoletniegoA. U.do osób niepełnosprawnych, symbol niepełnosprawności 02-P. Jednocześnie MZON w pkt 7 swojego orzeczenia o niepełnosprawności wskazał, że małoletni nie wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Od powyższego orzeczenia MZON przedstawiciel ustawowy małoletniego wniósł odwołanie. W wyniku jego rozpoznania Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wW.orzeczeniem z dnia 6 grudnia 2022 roku, nr WN-I.(...).2.(...).2022, utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.

    (orzeczenie MZON z dnia 30.09.2022r. i orzeczenie WZON z dnia 06.12.2022r. – akta WZON)

Od wskazanego orzeczenia WZON przedstawiciel ustawowy małoletniego odwołującego sięA. U.– jego matkaM. U.– wniosła odwołanie, zaskarżając to orzeczenie w zakresie pkt 7. Wniosła ona o zmianę orzeczenia WZON i poprzedzającego je orzeczenia MZON poprzez wskazanie w pkt 7, że jej syn wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
(odwołanie – k. 7 – 7 verte)

W odpowiedzi na odwołanie WZON wniósł o jego oddalenie podnosząc, że brak jest podstaw do zmiany orzeczenia.
(odpowiedź na odwołanie – k. 13 – 14 verte)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

U małoletniego odwołującego sięA. U.rozpoznano zaburzenia hiperkinetyczne, tiki. Odwołujący się spełnia kryteria do zaliczenia go do osób niepełnosprawnych. Obecnie wymaga on konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji w związku z jego nauczaniem indywidualnym, nie uczęszcza do szkoły i uczy się w domu. Małoletni nie czy się sam, pomaga mu matka lub korepetytorka, prezentuje dużą męczliwość, bardzo szybko się denerwuje, jest lękliwy, jest objęty nauczaniem indywidualnym. Ma duże braki w edukacji, ma problemy z koncentracją, ma trudności z dojściem do szkoły. Małoletni prezentuje zachowania agresywne, nie prezentuje zachowań autoagresywnych.
(dowód: opinia biegłego z zakresu psychologii – k. 22 – 24)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wnioski zawarte w opinii biegłego z zakresu psychologii, które są dla Sądu przekonujące i logicznie uargumentowane. Sąd miał na uwadze, że biegły wskazał, że małoletni odwołujący się wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, wiążąc to głównie z prowadzonym nauczaniem indywidualnym. Strona odwołująca się nie wniosła żadnych zastrzeżeń do opinii biegłego, zaś WZON wskazał jedynie na nowe w jego ocenie okoliczności, które dotyczą właśnie nauczania indywidualnego, nie negując jednocześnie wniosków opinii, ani nie wskazując jakichś konkretnych zarzutów do niej. Wobec powyższego, Sąd oparł się na wnioskach zawartych w opinii biegłego, podzielając je w całości.

Sąd zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest odwołanie małoletniegoA. U.od orzeczenia WZON wW.utrzymującego w mocy orzeczenie MZON wW., w którym nie wskazano, że wymaga on konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (pkt 7 orzeczenia).
Zgodnie zart. 4a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(t.j. - Dz. U. z 2021r., poz. 573) osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodującą konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.
Z kolei zgodnie z§1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 1 lutego 2002 roku w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życia(Dz. U. z 2002r., Nr 17, poz. 162) oceny niepełnosprawności u osoby w wieku do 16 roku życia, zwanej dalej "dzieckiem", dokonuje się na podstawie następujących kryteriów:
1) przewidywanego okresu trwania upośledzenia stanu zdrowia z powodu stanów chorobowych, o których mowa w § 2, przekraczającego 12 miesięcy,
2) niezdolności do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, takich jak: samoobsługa, samodzielne poruszanie się, komunikowanie z otoczeniem, powodującej konieczność zapewnienia stałej opieki lub pomocy, w sposób przewyższający zakres opieki nad zdrowym dzieckiem w danym wieku, albo
3) znacznego zaburzenia funkcjonowania organizmu, wymagającego systematycznych i częstych zabiegów leczniczych i rehabilitacyjnych w domu i poza domem.
Przy ustalaniu stanu faktycznego w zakresie rzeczywistej konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji Sąd oparł się na wnioskach z opinii biegłego, które zostały omówione wyżej przy ocenie stanu faktycznego. Wnioski te są przekonujące dla Sądu. Biegły jednoznacznie wskazał, że w przypadku małoletniego istnieje konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, co jest uzasadnione głównie prowadzeniem nauczania indywidualnego. Wobec tego Sąd uznał, że zasadnym jest zmiana orzeczenia o niepełnosprawności w zakresie owego pkt 7 i wskazanie w nim, że małoletni wymaga tej konieczności.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.