Sąd Rejonowy w Nowym Sączu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 4/23
Data wyroku: 2023-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Dominik Mąka
Słowa kluczowe: Groźba bezprawna
Podstawa prawna: art. 191 § 1 kk

Sygn. akt II K 4/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 października 2023 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Dominik Mąka
Protokolant: Karolina Rzeszowska - Świgut
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11 lipca 2023 roku oraz 29 września 2023 roku
sprawyW. K.synaS.iG.z domu(...)
urodzonego (...)wN.
oskarżonego o to, że:
w dniu 27 maja 2022 roku podczas połączenia telefonicznego kierował wobecJ. W.groźbę bezprawną rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci pokrzywdzonego, oraz kierując słowa „zniszczenia w posłudze kapłańskiej” żądał od pokrzywdzonego zapłaty pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 50 000 zł tj. o przestępstwo określone wart. 191§1 kk

I
w ramach czynu zarzucanego aktem oskarżenia uznajeW.K.za winnego tego, że 27 maja 2022 roku wP.bezpośrednio zmierzał do zmuszeniaJ. W.do zapłaty kwoty 50000 złotych w ten sposób, iż skierował wobecJ. W.groźbę bezprawną rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego w postaci upublicznienia informacji odnośnie rzekomych przestępstw seksualnych dopuszczanych się przez pokrzywdzonego, przy czym zamiary nie zrealizował z uwagi na postawę pokrzywdzonego tj. czynu stanowiącego występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 1 k.k.i za to przestępstwo na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 1 k.k.w zw. z art. 72 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa przy zastosowaniuart. 60 § 2 k.k.w zw. zart. 34 § 1a pkt 1 k.k.wymierza oskarżonemuW.K.karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 (dwudziestu czterech) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podstawieart. 41 § 1a k.k.orzeka wobec oskarżonegoW.K.środek karny w postaci zakazu kontaktowania się zJ. W.oraz zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 100 (stu) metrów na okres 5 (pięciu) lat;

III
na podstawieart. 46 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoW.K.nawiązkę na rzeczJ. W.w kwocie 1000 (tysiąca) złotych;

IV
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonegoW.K.kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych tytułem opłaty, zaś na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w pozostałej części.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 4/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

W. K.

27 maja 2022 roku wP.bezpośrednio zmierzał do zmuszeniaJ. W.do zapłaty kwoty 50000 złotych w ten sposób, iż skierował wobecJ. W.groźbę bezprawną rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego w postaci upublicznienia informacji odnośnie rzekomych przestępstw seksualnych dopuszczanych się przez pokrzywdzonego, przy czym zamiaru nie zrealizował z uwagi na postawę pokrzywdzonego

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. K.wiosną 2022 roku przez dłuższy okres czasu prowadziła rozmowy zJ. W., w trakcie których nakłaniała go do uznania ojcostwaO.K.. W tym samym czasieM. K.złożyła także w(...)kurii zawiadomienie o nadużyciach seksualnych na jej szkodę ze stronyJ. W..

Częściowo zeznania świadkaJ. W.k. 11-12, k. 59-60,137-139
(...)screeny rozmów pokrzywdzonego zM. K.k. 158
Zeznania świadekM. K.k. 160

25 maja 2022 rokuJ. W.wysłałM. K.wiadomość tekstową, w której zażądał odM. K.wycofania zeznań złożonych w procesie kościelnym pod rygorem przekazania jej mężowiW.K.oraz pozostałym członkom jej rodziny informacji o jej niestosownym zachowaniu. Wiadomość ta spowodowała, iżM. K.zdecydowała przekazać mężowi informacje, iż nie jest on ojcemO.K..

(...)screeny rozmów pokrzywdzonego zM. K.k. 158
Zeznania świadekM. K.k. 160

Rozmowa ta miała miejsce w nocy z 25 na 26 maja 2022 roku. WówczasM. K.powiedziała mężowi, iż miała być ona wielokrotnie gwałcona przezJ. W., w wyniku czego na świat przyszedł jej najmłodszy syn.

Wyjaśnienia oskarżonegoW.K.k. 77-78, k. 114, k. 135-136
(...)screeny rozmów pokrzywdzonego zM. K.k. 158
Zeznania świadekM. K.k. 160

W. K.w całości uwierzył w historie opowiedzianą mu przez jego żonę. Oskarżony wzburzył się zaistniała sytuacją. 27 maja 2022 roku w godzinach porannychW. K.wykonał kilka połączeń doJ. W.z użytkowanego przez siebie numeru telefonu komórkowego. Po kilku krótkich połączeniachJ. W.oddzwonił doW.K., z którym odbył trwająca niespełna 7 minut rozmowę.

Zeznania świadkaJ. W.k. 11-12, k. 59-60,137-139
Płyta CD k. 13
Protokół oględzin nagrania z k. 13, k. 20
Dane objęte tajemnicą telekomunikacyjną k. 34, k. 38-45
Analiza połączeń k. 55-58
Protokół zatrzymania rzeczy k. 67-71
Opinia biegłego informatyka k. 90-107

W czasie tej rozmowyW. K.zażądał od pokrzywdzonego zapłaty kwoty 50000 złotych tytułem kosztów utrzymania syna. RównocześnieW. K.zagroziłJ. W., iż w przypadku braku zapłaty rozgłosi uzyskane od żony informacje o jego rzekomych przestępstwach seksualnych, a także zniszczy go – powodując niemożność pełnienia posługi kapłańskiej.

Zeznania świadkaJ. W.k. 11-12, k. 59-60,137-139
Zeznania świadkaM. W.k. 21-25, k.129
Zeznania świadkaA. W.k. 30-31, k. 140

Po tym czasieW. K.wielokrotnie telefonował doJ. W.oraz wysyłał mu wiadomości tekstowe. W trakcie tych kontaktów groził on pokrzywdzonemu, a także znieważał go słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe. Oskarżony odwiedził także końcem maja 2022 roku miejsce rodzinne oskarżonego, gdzie także zażądał zapłaty kosztów utrzymaniaO.K., grożąc rozgłoszeniem nadużyć seksualnych pokrzywdzonego.

Zeznania świadkaJ. W.k. 11-12, k. 59-60,137-139
Płyta CD k. 13
Protokół oględzin nagrania z k. 13, k. 20
Zeznania świadkaM. W.k. 21-25, k.129
Zeznania świadkaA. W.k. 30-31, k. 140
Dane objęte tajemnicą telekomunikacyjną k. 34, k. 38-45
Analiza połączeń k. 55-58
Zeznania świadkaS. W.k. 88-89, k. 159-160
Opinia biegłego informatyka k. 90-107
Częściowo zeznania świadkaM. B.k. 136

J. W.oparł się żądaniom oskarżonego i nie zapłacił żądanej przez niego sumy pieniężnej.

Zeznania świadkaJ. W.k. 11-12, k. 59-60,137-139

W. K.ma 47 lat. Oskarżony jest osobą żonatą, z którego to związku posiada 5 dzieci, w tym dwoje pełnoletnich.W. K.posiada wykształcenie wyższe.O.prowadzi działalność gospodarczą z zakresu mechaniki samochodowej, z którego to zajęcia uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 4000- 5000 złotych . Oskarżony jest współwłaścicielem dwóch nieruchomości, w tym jednej zabudowanej budynkiem mieszkalnym . W skład mieniaW.K.wchodzi także kilkanaście samochodów. OskarżonyW. K.jest osobą niekaraną.W. K.nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.

Wyjaśnienia oskarżonegoW.K.k. 77-78, k. 114, k. 135-136 w zakresie danych osobo poznawczych
Notatka o oskarżonym k. 108
Zaświadczenie o stanie majątkowym k. 109-110
Karta karna k. 122

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonegoW.K.

OskarżonyW. K.zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i w toku rozprawy głównej zdecydował się złożyć wyjaśnienia. W obydwu stadiach procesu oskarżony negował swoją odpowiedzialność karną. Niemniej jednak prezentował w tym zakresie odmienną linie obrony, co przełożyło się na treść jego depozycji. Tutaj wypada zwrócić uwagę, iż dużą cześć wyjaśnień złożonych przezW.K.w toku postępowania przygotowawczego dotyczy zarzutu zniszczenia mienia pokrzywdzonego. Dalej oskarżony w sposób ogólny przytoczył genezę swojego konfliktu zJ. W.. Mianowicie jego żonaM. K.końcem maja 2022 roku, przekazała mu, iż to pokrzywdzony jest ojcem jej najmłodszego dziecka. Do tegoM. K.przekazała mu, iż dziecko to jest wynikiem wielokrotnych gwałtów na jej osobie ze strony pokrzywdzonego. Oskarżony przedstawiał również innego rodzaju działania pokrzywdzonego, o których wie ze słyszenia bądź z relacji jego żony, które miały go kompromitować jako osobę duchowną. Odnośnie zarzutu rozpoznawanego w tym postępowaniuW. K.w toku dochodzenia przyznał, iż faktycznie telefonował on do pokrzywdzonego. Oskarżony w trakcie tej rozmowy przyznał, iż zażądał odJ. W.zapłaty kwoty 50000 złotych. Niemniej jednak w jego ocenie owe żądanie nie było w żaden sposób związane z grożeniem pokrzywdzonego.W. K.owo żądanie w toku dochodzenia usprawiedliwiał kosztami utrzymania małoletniego. Natomiast w trakcie rozprawy głównej oskarżonyW. K.stanowczo zaprzeczył jakiejkolwiek rozmowie z pokrzywdzonym. W czasie rozprawy sądowej oskarżony podał, iż numer rozpoczynający się od cyfr 513 tylko formalnie należy do niego, gdyż jest zarejestrowany na jego firmę, a faktycznie korzysta z niego jego małżonka. Oskarżony wskazał, iż nigdy nie rozmawiał, nie dzwonił do pokrzywdzonego, gdyż ma do niego uraz w związku ze skrzywdzeniem jego żony. Oskarżony podał, iż był kilka dni później u rodziców pokrzywdzonego wM., jednak również tam nie żądał od nich żadnych pieniędzy. Sąd Rejonowy uznał wyjaśnienia oskarżonegoW.K.za skrajnie niewiarygodne, złożone jedynie dla poprawy swojej sytuacji procesowej, do czego oczywiście uprawnia go prawo do obrony. Tutaj należy wskazać w pierwszej kolejności, iż wyjaśnieniaW.K.są wewnętrznie sprzeczne. Oczywisty jest bowiem ich brak spójności w zakresie telefonowania do pokrzywdzonego 27 maja 2022 roku. Do tego ogół tych wyjaśnień nie przystaje do pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Przede wszystkim należy z całą kategorycznością stwierdzić, iż to oskarżony inkryminowanego dnia telefonował do pokrzywdzonego. Tutaj należy odnieść się do depozycjiJ. W., który podał na rozprawie, iż doskonale rozpoznaje on głos oskarżonego jako osoby, która wielokrotnie do niego dzwoniła grożąc i znieważając go. Fakt ten ma także potwierdzenie w dowodach rzeczowych. W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na nagrania przedstawione przez pokrzywdzonego wraz z zawiadomieniem o przestępstwie, gdzie wyraźnie słychać głos mężczyzny, spójny z głosemW.K.. Oczywiście nie jest to nagranie z 27 maja 2022 roku, lecz z czerwca 2022 roku, Niemniej jednak trzeba zauważyć, iż oskarżony wypierał się jakichkolwiek kontaktów z pokrzywdzonym. Do tego należy zwrócić uwagę na analizę billingów przedstawionych przez operatora telekomunikacyjnego. Z danych tych wynika niezbicie, iż to numery zarejestrowane na oskarżonego wielokrotnie kontaktowały się z pokrzywdzonym. W szczególności należy zwrócić uwagę, iż inkryminowane połączenie nastąpiło z numeru o początku 501, a nie 513 jak podawał oskarżony.E.twierdzeniaW.K., iż to jego żona wykonała to połączenie są całkowicie bezzasadne. Co więcej należy zwrócić uwagę, iż w toku dochodzenia dokonano protokolarnego zatrzymania telefonu komórkowego oskarżonego, w którym włożona byłą karta SIM odpowiadająca numerom telefonu, z którego wykonano inkryminowane połączenie. Do tego koniecznym jest zwrócenie uwagi, iżM. K.przyznała, iż w inkryminowanym czasie nie przebywała w pobliżu miejsca zamieszkania pokrzywdzonego, a telefon o początku 513 logował się przecież w stacji(...)wK., w czasie odpowiadającym wizycieW.K.u rodziców pokrzywdzonego.T.samym należy zwrócić uwagę, iż również oskarżony wbrew swoim twierdzeniom korzystał z tego numeru telefonu. Zarazem należy zwrócić uwagę, iż z uwagi na wcześniej łączące pokrzywdzonego i żonę oskarżonego stosunki,J. W.z pewnością miał wcześniej zapisany jej faktyczny numer telefonu, zwłaszcza, iż jak zeznałaM. K., potwierdzając to przedłożonymi wydrukami, kilka dni wcześniej prowadziła z nim korespondencje SMS-ową.T.samym należy stwierdzić wbrew postawieW.K.w toku procesu, iż to on telefonował do pokrzywdzonego 27 maja 2022 roku. Dalej odnosząc się już do faktycznej treści rozmowy oskarżonego z pokrzywdzonym należy zwrócić uwagę, iżJ. W.w przeciwieństwie do oskarżonego zeznawał w toku całego procesu w sposób spójny. Pokrzywdzony na rozprawie wyraźnie zaznaczył, iż oskarżony brak zapłaty kwoty 50000 złotych powiązał z rozpowszechnieniem informacji na temat jego rzekomych przestępstw seksualnych. Sąd zdaje sobie sprawę, iż zeznania te stanowią jedyny dowód bezpośrednio przeczący pierwotnej wersji oskarżonego. Niemniej należy zwrócić uwagę także na postawę pozostałych świadków oskarżenia, a toM. W.A. W.czyS. W.. Osoby te przekazały, iż syn/brat kilkukrotnie żalił im się na tak opisane groźby. Co więcej istotne znaczenie miał również przebieg spotkania mającego miejsce wM.. Tam przecież oskarżony przy wielu świadkach artykułował tego samego rodzaju żądania połączone z groźbami. Okoliczność ta znacznie uwiarygadnia wersje pokrzywdzonego. Do tego owa wersja jest również wiarygodna nie tylko w obliczu jasnej, spójnej postawy w toku procesu, lecz także jest efektem negacji prawdziwości depozycji procesowychW.K., który w tym procesie okazał się wielokrotnie kłamać, nie tylko w aspektach kluczowych dla jego odpowiedzialności karnej, co wykazano w powyższej części uzasadnienia, ale także kwestiach zupełnie błahych, czego symbolem była jego negacja wykonywania zdjęć pokrzywdzonemu w toku rozprawy, kiedy to po okazaniu telefonu oskarżonego ujawniono posiadanie przez oskarżonego tego rodzaju zdjęć. Do tego należy zwrócić uwagę na nietypowa sytuacje motywacyjną oskarżonego, jego głębokie i usprawiedliwione wzburzenie, co w połączeniu z tak zebranym materiałem dowodowym sprawia, iż Sąd Rejonowy ocenił także jego pierwotne wyjaśnienia odnośnie kształtu forowania owego żądania za niewiarygodne. Natomiast Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne twierdzenia oskarżonego odnośnie jego motywacji. Tutaj należało zwrócić uwagę na zeznaniaM. K.. Nadto owe twierdzenia mają częściowo poparcie w sms przedłożonych przez żonę oskarżonego w toku rozprawy.T.samym Sąd uznał za wykazane, iż oskarżony działał w przeświadczeniu, iż jego żona była osobą pokrzywdzoną szeregiem przestępstw popełnionych przezJ. W., w żadnym razie nie przesądzając czy owe przestępstwa miały w rzeczywiście miejsce, czy też stanowią one wersje przedstawioną w celu ratowania związku małżeńskiego. Zatem Sąd Rejonowy jedynie częściowo oparł się w trakcie rekonstrukcji stanu faktycznego w tej sprawie na wyjaśnieniach złożonych przez oskarżonegoW.K..

oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaJ. W.

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaJ. W.w zakresie odnoszącym się do inkryminowanego w tym procesie czynu. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż świadek pierwotnie swoją uwagę koncentrował na zniszczeniu 3 samochodów będących w jego posiadaniu, a w sposób bardziej poboczny odnosił się do kwestii szantażu/gróźb/zniewag.E.zrozumiałym jest, iż owe zeznania z dochodzenia są bardziej ubogie w szczegóły, aniżeli zeznania złożone na rozprawie głównej. Również dopiero na rozprawie głównejJ. W.miał okazje porównać wizerunek oskarżonego z jego głosem. Stąd też nie budzi wątpliwości, iż dopiero na tym etapie procesu pokrzywdzony w sposób kategoryczny stwierdził, iż toW. K.dzwonił do niego 27 maja 2022 roku. Dodatkowo trzeba mieć na uwadze fakt, że pokrzywdzony już na wstępnym etapie procesu, przedłożył nagranie późniejszych telefonów od jak się póżniej okazało oskarżonego, gdzieW. K., pozostawiał na poczcie głosowej telefonu pokrzywdzonego informacje zawierające szereg zniewag i gróźb choć irrelewantnych w świetle uregulowańkodeksu karnego. Dalej wypada zwrócić uwagę, iż zeznaniaJ. W.mają pełne pokrycie w analizach danych przedstawionych przez operatora telekomunikacyjnego. Jego zeznania licują także z efektem badania telefonu oskarżonego przez biegłego informatyka. Następnie należy zwrócić uwagę, iżJ. W.w toku rozprawy w sposób dokładny opisał groźbę połączoną przez oskarżonego z żądaniem zapłaty kwoty 50000 złotych. W tym zakresie pokrzywdzony wspomniał wprost o upublicznieniu informacji o jego domniemanych przez oskarżonego przestępstwach, a także zniszczeniu w posłudze kapłańskiej. Warto zwrócić uwagę, iż owe groźby są zbieżne z groźbami, o których wspominali rodzice i siostra pokrzywdzonego, które to groźbyW. K.miał artykułować kilka dni później wM.. Okoliczność ta także wpływa na wiarygodność przedstawionej przez pokrzywdzonego wersji zdarzenia. Nadto koniecznym jest zastrzeżenie, iżJ. W.jednoznacznie wskazywał o wielości tego rodzaju gróźb, co dezawuuje możliwość błędnego zrozumienia przez pokrzywdzonego przekazu informacyjnego wystosowanego przezW.K.27 maja 2022 roku. Natomiast z uwagi na treść skargi oskarżycielskiej owe zeznaniaJ. W.mogły mieć jedynie subsydiarne znaczenie dla oceny zdarzenia objętego aktem oskarżenia. Należy przy tym zauważyć, iżJ. W.w odróżnieniu od postawy oskarżonego w toku rozprawy głównej zeznawał w sposób rzeczowy, odnosząc się do sfery faktów, nie wychodząc poza zakres przedmiotowy niniejszego postępowania.J. W.relacjonował także w sposób bardziej opanowany, aniżeli oskarżony. Niemniej po pokrzywdzonym także widać było głęboki uraz do oskarżonego i silny konflikt pomiędzy tymi mężczyznami. Dalej należy ocenić, że oświadczenia wiedzy pokrzywdzonego są wewnętrznie spójne. Owe depozycje są także zgodne z zasadami wiedzy czy doświadczenia życiowego. Zeznania te mają także swoje oparcie w zeznaniach członków jego rodziny, którzy relacjonowali podobne działania oskarżonego popełnione w ich domu rodzinnym. Koniecznym jest także zwrócenie uwagi na spójność tych depozycji z danymi o charakterze rzeczowym. Stąd też Sąd Rejonowy ocenił, iż zeznaniaJ. W.są wiarygodne, a z uwagi na ich charakter stanowiły główną podstawę rekonstrukcji faktycznej inkryminowanego zdarzenia.

zeznania świadkaM. W..

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne zeznania świadkaM. W.. Świadek ta w sposób niezwykle szczegółowy przedstawiła zdarzenie z udziałem oskarżonego, które miało miejsce w jej domu rodzinnym. Świadek już na etapie postępowania przygotowawczego zeznała o wizycie dwóch mężczyzn, którego to faktu nie zweryfikowano w toku czynności śledczych, a który to fakt ujawnił się po wysłuchaniuM. B.. Dalej należy mieć na względzie, iż świadek pomimo relacji łączących ją z pokrzywdzonym, zeznawała w sposób chłodny, opanowany.M. W.zeznawała w sposób rzeczowy i nie dała się zbić z pantałyku pomimo szeregu prowokacyjnych zachowań oskarżonego. Co ważne świadek opisała nie tylko zdarzenie zM., co miało jedynie subsydiarne znaczenie wobec treści skargi oskarżycielskiej, ale także przyznała, iż jej syn żalił jej się na podobne groźby artykułowane wobec jego osoby. Zatem świadek ta była świadkiem pośrednim, ze słyszenia inkryminowanego zachowania. Trzeba przy tym spostrzec, iż analiza zeznań złożonych przezM. W.nie dała podstaw do podważenia ich prawdziwości. Zeznania te licują także z zeznaniamiS. W.czyA. W.. Pomiędzy tymi depozycjami brak jest sprzeczności o charakterze zewnętrznym. Są one także spójne wewnętrznie. ZeznaniaM. W.są także zbieżne z zasadami doświadczenia życiowego, a opisywany w nich sposób zachowania oskarżonego, znalazł także odzwierciedlenie w zarejestrowanym na rozprawie sposobie zachowania sięW.K..T.wszystko skłoniło Sąd do uznania zeznańM. W.za wiarygodnych, jednakże ich przydatność dla rozstrzygnięcia tego procesu należy uznać za ograniczoną.

zeznania złożone przezA. W.

Podobnie wiarygodne lecz średnio przydatne dla celów tego procesu karnego okazały się być zeznania złożone przezA. W.. Jej zeznania były koherentne z oświadczeniami wiedzy jej rodziców, odnoszących się do przebiegu zdarzenia zM.. Niemniej jednakA. W.sama wskazała, iż nie była świadkiem całego spotkania, a do tego brała w nim udział tylko i wyłącznie poprzez połączenie video. Świadek częściowo także potwierdziła oświadczenia jej brata w zakresie artykułowania względem niego gróźb bezprawnych. Z uwagi na roleA. W., którą pełniła ona w zdarzeniu wM., jej zeznania mają jedynie marginalne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Niemniej w ocenie Sądu brak jest podstaw do podważenia ich wiarygodności. W szczególności świadek wspomniała o żądaniach finansowych forowanych w zamian za milczenie dotyczące rzekomych przestępstw popełnianych przez jej brata, co jest spójne z relacją jej rodziców. Zarazem należy zwrócić uwagę, iż z uwagi na sposób brania udziału w tym spotkaniuA. W.mogła nie widzieć biorącego w tej rozmowie udziałuM. B.. Świadek odnosząc się do tej kwestii powiedziała wprost, iż w kamerze widziała tylko oskarżonego. Natomiast obecnośćM. B.została potwierdzona przez zeznaniaM.iS. W.. Zatem zeznania ocenianej świadek miały minimalne znaczenie dla poczynienia w tej sprawie relewantnych ustaleń faktycznych.

Depozycje złożone przez świadkaS. W.

Sąd Rejonowy nie znalazł podstaw do podważenia wiarygodności depozycji złożonych przez świadkaS. W.. Świadek ten w sposób konsekwentny opisał najście oskarżonego w jego domu rodzinnym.S. W.opisał swój udział w tym spotkaniu, zwracając uwagę, iż przystąpił do niego dopiero wówczas kiedy jego uwagę zwróciły podniesione głosy gości. Dalej należy zwrócić uwagę, iżS. W.zeznawał w sposób szczery lecz zarazem opanowanym. Jego depozycje odnosiły się tylko i wyłącznie do sfery faktów. W zeznaniach tych świadek wyraźnie wskazał, iż słyszał on szantaż ze stronyW.K.. Dodatkowo należy wskazać, iżS. W.opisał również udział w tym zdarzeniuM. B.. Zeznania te są także spójne wewnętrznie. Brak jest możliwości wykazania ich ewentualnej kłamliwości. Niemniej jednak należy zwrócić uwagę, iż owe oświadczenia wiedzy nie odnoszą się do inkryminowanego zdarzenia. Stąd też ich rola w tym procesie sprowadza się jedynie do uwiarygodnienia oświadczeń wiedzy składanych przezJ. W..

zeznaniaM. B.

Jedynie częściowo wiarygodne okazały się być zeznaniaM. B.to jest uczestnika zdarzenia zM.. Świadek ten zaprzeczył bowiem, aby oskarżony miał w ogóle wspominać o kwestiach natury finansowej. Teza ta jest jawnie sprzeczna nie tylko z zeznaniami rodzinyW., lecz także postawą oskarżonego w toku postępowania przygotowawczego kiedy przyznał on, iż artykułował tego rodzaju żądania, zaprzeczając przy tym forowaniu gróźb. Należy również zwrócić uwagę na wielość osób zeznających w sposób kategoryczny, iż także wM.W. K.miał stawiać rodzinieW.żądania finansowe. Natomiast Sąd Rejonowy uznał zeznaniaM. B.za cenne źródło dowodowe w zakresie ustalenia stanu wzburzenia oskarżonego na skutek uzyskania przez niego informacji o braku ojcostwa i rzekomych przestępstwach popełnionych na szkodę jego żony. Wypada zwrócić tutaj uwagę, iż w świetle zeznańM. B.oskarżony w całości uwierzył w przekaz informacyjny jego małżonki. Natomiast podobnie jak przypadku pozostałych świadków biorących udział w zdarzeniu wM.zeznaniaM. B.miały marginalne znaczenie w kontekście ustalenia przebiegu zdarzenia z 27 maja 2022 roku, gdyż sam świadek oświadczył, iż nie posiada w tym zakresie żadnej wiedzy.

zeznania złożone przezM. K.

Częściowo wiarygodne przydatne się być także zeznania złożone przezM. K.. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, iż jest ona osobą najbliższą dla oskarżonego, a także silnie skonfliktowaną z pokrzywdzonymJ. W.. Zarazem wypada dostrzec, iż świadek podała, iż nie przypomina sobie rozmowy z pokrzywdzonym w dniu 27 maja 2022 roku, co świadczy przecież na niekorzyść oskarżonego, biorąc pod uwagę, iż rozmowa ta wynika wprost z danych przedstawionych przez operatora telefonii komórkowej. Dalej trzeba mieć również na względzie fakt, iżM. K.wskazał, iż użytkuje ona numer telefonu o początku 513. Jest to o tyle istotne, że z przedstawionych bilingów jednoznacznie wynika, że inkryminowana rozmowa miała miejsce z telefonu o numerze zaczynającym się od cyfr 501. DalejM. K.zaprzeczyła aby końcem maja przebywała w okolicach domu pokrzywdzonego. Okoliczność ta również wpływa niekorzystnie na ocenę wyjaśnień oskarżonego, wskazując pośrednio że oskarżony miał dostęp także do numer 513, gdyż ów telefon logował się wówczas w stacji(...)wK.. Równocześnie wypada zwrócić uwagę, iż świadek nie miała wiedzy na temat kontaktów jej męża z oskarżonym, co przecież nie może zostać uznane za równoznaczne z tym, iż tego rodzaju kontaktów nie było, zwłaszcza iż czegoś przeciwnego dowodzą znajdujące się w aktach sprawy nagrania. Dalej zapewnieniaM. K., iż jej mąż nigdy nie żądał od pokrzywdzonego pieniędzy nie mają żadnego potwierdzenia w okolicznościach przez świadka zaobserwowanych, a więc stanowią jedynie swego rodzaju domniemanieM. K.. Warto przy tym zwrócić uwagę, iż tego rodzaju żądania słyszał nie tylkoJ. W., lecz także jego rodzina, zeznająca w tym postępowaniu. Nadto wypada zwrócić uwagę, że w świetle tych depozycji owe żądania miały być łączone z groźbą bezprawną. Co więcej należy zaznaczyć, iżM. K.nie przyznała się zeznając w charakterze świadka do szantażu wobecJ. W., lecz jedynie do informowania go o konieczności łożenia na utrzymanie jego syna. Okoliczność tę należy zestawić z wyjaśnieniami jej męża z rozprawy, które swoje poprzednie wyjaśnienia dezawuował poprzez chęć ochrony żony, co przecież byłoby niepotrzebne uznając za prawdziwe zeznaniaM. K.odnośnie kształtu owych żądań finansowych. Natomiast Sąd Rejonowy uznał zeznaniaM. K.za przydatne w kontekście ustalenia sytuacji motywacyjnej oskarżonego, który kilkadziesiąt godzin wcześniej miał dowiedzieć się od niej o braku ojcostwa biologicznego względem jej najmłodszego syna, a także faktu, iż oskarżony całkowicie uwierzył w jej zapewnienia odnoszące się do przestępnego charakteru kontaktów seksualnych łączących świadka z pokrzywdzonym.T.wszystkie okoliczności spowodowały, iż Sąd Rejonowy uznał za jedynie częściowo przydatne dla odtworzenia stanu faktycznego w tej sprawie oświadczenia wiedzy złożone na rozprawie głównej przez świadkaM. K..

dane przedstawione przez operatora telekomunikacyjnego wraz z miejscem logowania się poszczególnych urządzeń

Istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały także dane przedstawione przez operatora telekomunikacyjnego wraz z miejscem logowania się poszczególnych urządzeń. Owe dowody mają charakter rzeczowy i nie były kwestionowane w toku procesu. Z ich treści wynika w sposób niezbity, iż to posiadacz numer o początku 501 kontaktował się z pokrzywdzonym inkryminowanego dnia. Nadto zestawienie tych danych oraz zeznańM. K., a także nagrań przedłożonych przez pokrzywdzonego świadczy o dostępie oskarżonego do numeru telefonu o początku 513.

nagrania przedstawione na płycie CD przez pokrzywdzonego wraz z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa.

Doniosłą rolę odegrały także nagrania przedstawione na płycie CD przez pokrzywdzonego wraz z zawiadomieniem o popełnieniu przestępstwa. Wprawdzie owe nagrania dotyczą innych zdarzeń. Niemniej owe nagrania, a w szczególności zarejestrowanych na nich głos przeczą twierdzeniomW.K.o braku jego kontaktów z pokrzywdzonym, w tym kontaktów o charakterze bezprawnym.

wydruki SMS przedłożone przezM. K.

Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne wydruki SMS przedłożonych przezM. K.. Owe wydruki dokumentują sytuacje motywacyjną oskarżonego w inkryminowanym czasie, a także dowodzą iż równieżJ. W.w inkryminowanym czasie uciekał się do stosowania szantażu, czego dowodzi wiadomość uwidoczniona jako pierwsza na k. 158 akt przedmiotowej sprawy.

opinia biegłego informatyka

Pewne znaczenie dla losów tego postępowania miała natomiast opinia biegłego informatyka. Biegły ten jest osobą obca dla stron, nie mającą żadnego interesu w złożeniu fałszywej opinii. Strony nie podniosły także zarzutów odnośnie obranej przez biegłego metodologii biegłego, wniosków końcowych. Opinia ta jest pełna, jasna i pozbawiona jakichkolwiek sprzeczności. W ocenie Sądu symptomatyczne w tej opinii są następujące okoliczności wpływające na ocenę zebranych w sprawie dowodów o charakterze osobowym. Mianowicie biegły wykazał, iż w telefonie posiadanym przez oskarżonego, znajdowała się karta sim, z której wykonano inkryminowane połączenie w świetle przedstawionych bilingów, co przeczy twierdzeniomW.K., iż ów telefon wykonała jego żona. Nadto sposób zapisania przez oskarżonego numeru pokrzywdzonego świadczy zarówno o silnym konflikcie stron oraz daniu przez oskarżonego wiary w zapewnienie jego żony.

notatki urzędowe, protokoły oględzin, a także dane osobo poznawcze oskarżonego : karta karna, notatka o podejrzanym, zaświadczenie o stanie majątkowym.

Sąd Rejonowy uznał także za przydatne dla pozostałe dokumenty przedstawione wraz z aktem oskarżenia do przeprowadzenia w toku postępowania jurysdykcyjnego. Dokumenty te zostały sporządzone we właściwej formie, przez osoby do tego uprawnione. Co więcej owe dokumenty zarówno w warstwie formalnej i merytorycznej nie były w żaden sposób kwestionowane w toku tego procesu przez którąkolwiek ze stron.T.samym Sąd Rejonowy uznał za przydatne dla odtworzenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie notatki urzędowe, protokoły oględzin, a także dane osobo poznawcze oskarżonego : karta karna, notatka o podejrzanym, zaświadczenie o stanie majątkowym.T.samym powyższe dokumenty stanowiły także podstawę ustaleń faktycznych Sądu.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznania złożone przez świadkaJ. Ś.

Sąd Rejonowy ocenił jako nieprzydatne dla rozstrzygnięcia sprawy zeznania złożone przez świadkaJ. Ś.. W tym zakresie należy zwrócić uwagę, iż osoba ta nie posiadała żadnej wiedzy odnoszącej się do inkryminowanego zachowania. Przesłuchanie świadka w toku dochodzenia warunkowane było kwestią uszkodzenia samochodów pokrzywdzonego. Świadek nie posiadał także bliższych informacji odnoszących się do konfliktu pomiędzy pokrzywdzonym, aW.K.. Stąd też należało ocenić, iż zeznaniaJ. Ś.nie miały żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I

W. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W. K.został oskarżony o to, że w dniu 27 maja 2022 roku podczas połączenia telefonicznego kierował wobecJ. W.groźbę bezprawną rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci pokrzywdzonego oraz kierując słowa „zniszczenia w posłudze kapłańskiej” żądał od pokrzywdzonego zapłaty pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 50000 złotych tj. czynu stanowiącego występek zart. 191 § 1 k.k.
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy niebagatelne znacznie miała zmiana treściart. 191 § 1 k.k., która weszła w życie w dniu 1 października 2022 roku. Według aktualnego brzmienia tego przepisu występku tego dopuszcza się ten kto stosując przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną, zmusza ją lub inną osobę do określonego działania, zaniechania lub znoszenia. Natomiast przed 1 października 2023 roku przepis ten miał następującą treść kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia.T.krótkie zestawienie daje asumpt do stwierdzenia, iż do czasu wejścia owej nowelizacji przestępstwo stypizowane wart. 191 § 1 k.k.miało charakter formalny i do jego dokonania wystarczające było jedynie zastosowanie przemocy bądź groźby bezprawnej w danym celu – określonym przez znamiona modalizujące. Natomiast po zmianie tego przepisu dla bytu tego typu czynu zabronionego w etapie stadialnym dokonania konieczne jest powstanie skutku czyli wywołanie przez sprawcę oczekiwanego efektu w postaci zmuszenia pokrzywdzonego do określonego działania\/zaniechania. Nie uległy zmianie natomiast pozostałe elementy tego typu czynu zabronionego i tak po 1 października 2023 roku występek ten jest dalej typem powszechnym, a więc zdatnym do popełnienia przez nieograniczony zbiór osób zdolnych do ponoszenia odpowiedzialności karnej. Natomiast czynność sprawcza polega na stosowaniu przemocy bądź groźby bezprawnej w celu zmuszenia pokrzywdzonego do określonego działania bądź zaniechania. Jako przemoc w polskim systemie prawa karnego należy rozumieć na gruncie tego przepisu fizykalne oddziaływanie zmierzające do przełamania woli/oporu pokrzywdzonego. W ocenie Sądu brzmienieart. 191 § 1a k.k.nie daje podstaw do rozciągnięcia pojęcia przemocy na gruncie typu podstawowego do zachowań innych aniżeli stosowanie przemocy/fizykalnego oddziaływania wobec osoby.P.odmiennego zapatrywania wskazywałoby bowiem na nieracjonalność wprowadzenia do kodeksu przepisu 191§ 1a k.k., który to występek jest przecież zagrożony takim samym wymiarem kary. Kolejno pojęcie groźby bezprawnej ma swoją definicje legalną wart. 115 § 12 k.k.i według tego przepisu groźbą bezprawną jest zarówno groźba, o której mowa wart. 190– czyli groźba popełnienia przestępstwa na szkodę zagrożonego bądź osoby dla niego najbliższej , jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub innego postępowania, w którym może zostać nałożona administracyjna kara pieniężna, jak również rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej; nie stanowi groźby zapowiedź spowodowania postępowania karnego lub innego postępowania, w którym może zostać nałożona administracyjna kara pieniężna, jeżeli ma ona jedynie na celu ochronę prawa naruszonego przestępstwem lub zachowaniem zagrożonym administracyjną karą pieniężną.
Przenosząc wyżej poczynione rozważania natury teoretycznej na grunt niniejszej sprawy należy zwrócić uwagę, iżW. K.27 maja 2022 roku (jak i kilka razy w późniejszym czasie – czego nie objął jednak zakres skargi oskarżycielskiej) zażądał od pokrzywdzonegoJ. W.kwoty 50000 złotych tytułem kosztów utrzymania jego syna grożąc przy tym pokrzywdzonego, iż w przypadku braku zapłaty rozgłosi informacje o rzekomych przestępstwach seksualnych pokrzywdzonego i zarazem zniszczy go w posłudze kapłańskiej. W ocenie Sądu Rejonowego nie ulega wątpliwości, iż w tego rodzaju wypadkuW. K.posłużył się w swoim działaniu groźbą bezprawną. Groźba ta polega zarówno na fakcie rozgłoszenia w przestrzeni publicznej informacji naruszającej cześć pokrzywdzonego, jak groźbie stypizowanej wart. 190 § 1 k.k.Sąd zwraca uwagę, iż tego rodzaju zapowiadane działanie oskarżonego realizowałoby przecież znamiona przestępstwa zart. 212 § 1 k.k., a nawet zakładając prawdziwość jego przekazu, wątpliwe byłoby spełnienie przez oskarżonego wymogów zawartych 213§ 1 i 2 k.k.Zarazem oczywistym jest, iż celem wystosowania owej groźby przezW.K.było zmuszenie pokrzywdzonego do zapłaty kwoty 50000 złotych. Dla realizacji znamion występku nie ma znaczenia fakt posiadania przez oskarżonego w chwili czynu podejrzeń, co do swojego ojcostwa. Co więcej przyjęcie, iż oskarżony działał w celu dochodzenia wierzytelności sprowadziłoby na oskarżonego odpowiedzialność za typ kwalifikowany, określony wart. 191 § 2 k.k.Natomiast w ocenie Sądu zachowanie oskarżonego nie było nacechowane na zwrot wierzytelności, lecz jedynie stanowiło swoista odpłatę/ cenę moralną za fakt konieczności wychowywania nie swojego dziecka. Oczywistym przy tym jest, iż oskarżony miał pełna świadomość popełnianego przez niego czynu i działał w tym zakresie w zamiarze bezpośrednim. Inną kwestią jest tutaj stopień winy oskarżonego, o czym mowa będzie w kolejnych częściach uzasadnienia. Finalnie wypada zwrócić uwagę, iż działania oskarżonego nie przyniosły oczekiwanych efektów i pomimo zastosowania wobecJ. W.w określonym celu groźby bezprawnej,W. K.nie osiągnął swojego celu, a to nie zmusił pokrzywdzonego do zapłaty kwoty 50000 złotych. Okoliczność ta każe stwierdzić, iż oczywiście korzystniejsze dla oskarżonego było zastosowanie ustawy karnej z dnia wyrokowania, albowiem w tym stanie prawnym możliwym do przypisania oskarżonemu był jedynie występek zart.191 § 1 k.k.zakończony w fazie usiłowania – co przecież niemal automatycznie wiąże się z mniejszym stopniem społecznej szkodliwości aniżeli przypisanie czynu zabronionego w fazie dokonania. Dlatego też dokonując subsumcji wyżej poczynionych ustaleń faktycznych do przytoczonych powyżej norm prawnych, należy stwierdzić, że zachowanieW.K.wypełniło znamiona występku zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 1 k.k.
Powyższe stwierdzenia implikowały podjęcie przez Sąd rozważań w kontekście karygodności tego czyny poprzez pryzmat normy wypływającej zart. 1 § 2 k.k.Nie ulega wątpliwości, iż ustawodawca enumeratywny katalog kwantyfikatorów stopnia społecznej szkodliwości zawarł wart. 115 § 2 k.k.Zgodnie z tym przepisem przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia. Przekładając powyższe na okoliczności niniejszej sprawy Sąd Rejonowy ocenił, iż zachowanieW.K.było społecznie szkodliwe w sposób nieznaczny, aczkolwiek przekraczający próg znikomości. Za tego rodzaju stwierdzeniem należały następujące okoliczność obciążające. Oskarżony zagroził pokrzywdzonemu zachowaniem mogącym mieć niebagatelne znaczenie dla jego dalszej kariery zawodowej, a także mogącym mieć szerokie reperkusje w środowisku lokalnym. Nie bez znaczenia jest także rodzaj aktywności, do której oskarżony zmuszałJ. W., a to zapłata dużej ilości pieniędzy, a to kwoty 50000 złotych. Niemniej jednak w sprawie oprócz tych okoliczności obciążających, które dezawuują możliwość przyjęcia znikomego stopnia społecznej szkodliwości, znajduje się więcej okoliczności łagodzących odium czynu oskarżonego, które to okoliczności implikowały przyjęcie niskiego/nieznacznego stopnia karygodności tego czynu.T.rodzaju czynnikami są przede wszystkim okoliczności tego czynu. Należy zwrócić uwagę, iżW. K.owej groźby podjął się zaledwie kilkadziesiąt godzin po tym jak dowiedział się, iż nie jest on ojcem dziecka swojej żony, a owo dziecko miało powstać w wyniku gwałtu. Sąd Rejonowy oczywiście w tym miejscu nie odnosi się do prawdziwości tej tezy, jednakże wskazuje, iż wykazane zostało w tym procesie, iżW. K.uwierzył w zapewnienia jego żony. Dalej należy zwrócić uwagę, iż jak wynika z zeznańM. K.wspartych wydrukami wiadomości tekstowych żona oskarżonego sama wcześniej była przedmiotem szantażu ze strony pokrzywdzonego obliczonego na wycofanie przez nią zeznań złożonych w(...)kurii. Na poziom karygodności tego czynu w sposób oczywisty wpływa również fakt braku dokonania skutku opisanego wart. 191 § 1 k.k.tj. braku finalnego zmuszeniaJ. W.do zapłaty żądanej sumy pieniężnej.T.wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy uznał ów czyn za społecznie szkodliwy w stopniu nieznacznym, spełniającym jednak poziom wymagalny dla bytu przestępstwa przezart. 1 § 2 k.k.
Czyn oskarżonegoW.K.był także zawiniony w świetle normatywnej teorii winy recypowanej w polskim prawie karnym wart. 1 § 3 k.k.Mianowicie można postawić oskarżonemu relewantny zarzut braku posłuchu dla normy sankcjonowanej. W tym względzie należy stwierdzić, iż oskarżonyW. K.jest osobą dorosła, ukształtowaną życiową, posiadającą wyższe wykształcenie. Z pewnością oskarżony zdawał więc sobie sprawę z treści normy sankcjonowanej zawierając się ogólnikowo w absolutnym zakazie szantażu. OskarżonyW. K.nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo, przez co brak jest choćby minimalnych wątpliwości odnośnie jego poczytalności tempore criminis w rozumieniuart. 31 § 1 k.k.Oskarżony nie działał również w stanie wyższej konieczności.W. K.jest bowiem osobą dobrze sytuowaną, nie potrzebującą dla zapewnienia kosztów utrzymania siebie i swojej rodziny, środków pieniężnych stanowiących własność pokrzywdzonego. Niemniej jednak w ocenie Sądu Rejonowego stopień winy oskarżonego mimo tych podniesionych wyżej okoliczności należy ocenić jako niski, zbliżony wręcz do minimalnego wymaganego dla uznania zawinienia na gruncieart. 1 § 3 k.k.Za tego rodzaju sytuacją przemawia bowiem szczególna sytuacja motywacyjna oskarżonego, który kilkadziesiąt godzin wcześniej dowiedział się od swojej żony, iż pokrzywdzony jest ojcem jej najmłodszego dziecka, które było dotąd wychowane przez oskarżonego jako własne. Nadto oskarżony uwierzyłM. K., iż została ona ofiarą wielokrotnych przestępstw seksualnych.T.wszystko popchnęło oskarżonego do nierozważnych działań, w tym do wystosowania owej groźby bezprawnej w celu zmuszenia pokrzywdzonego do zapłaty kwoty 50000 złotych jako kosztów utrzymaniaO.K..T.samym należy ocenić, iż stopień winy oskarżonego kształtował się na niskim poziomie.
Pomimo stwierdzenia, iż stopień społecznej szkodliwości jak i winy oskarżonego nie był znaczny, w ocenie Sądu Rejonowego niezasadnym byłoby zastosowanie w tej sprawie instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Mianowicie postawa oskarżonego w toku procesu, w tym jego agresywne podejście do pokrzywdzonego, wskazują, iż nie tylko nie wyraża on żadnej skruchy, lecz także nie daję rękojmi tego, iż poprzestanie na warunkowym umorzeniu postępowania karnego będzie wystarczające aby stwierdzić, iż tego rodzaju reakcja prawno karna będzie wystarczająca, aby zapewnić przestrzeganie przez oskarżonego porządku prawnego, a w szczególności zapobiec popełnieniu przez niego kolejnego przestępstwa. W tym względzie konieczne jest spostrzeżenie chociażby na zachowanieW.K.podczas dwóch terminów rozpraw, kiedy to zachowywał się bardzo niestosownie, a uwagi podnoszone przez oskarżonego w kierunku pokrzywdzonego i członków jego rodziny wskazują na nie tylko brak ogłady, lecz także dużą dozę złośliwości, celowego działania zmierzającego do dokuczenia pokrzywdzonemu/ członkom jego rodziny. Co więcej niektóre stwierdzenia podnoszone na forum rozprawy, pomimo licznych pouczeń przewodniczącego mogły w bardzo poważnym stopniu naruszyć cześć, dobre imię pokrzywdzonego, a także wpływać na dobro prawne w postaci wolności (chociażby robienie zdjęć pokrzywdzonemu w trakcie składania zeznań czy też mówienie do niego fraz typu „pójdziesz siedzieć”) Na marginesie należy dodać, iżW. K.był w przeszłości karany za przestępstwo umyślne, które uległo zatarciu tuż przed wszczęciem tego postępowania.T.wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy uznał, iż niestosownym byłoby obdarzenie oskarżonego dobrodziejstwem warunkowego umorzenia postępowania karnego.
W związku z wyżej podniesioną argumentacją Sąd Rejonowy w punkcie I uzasadnianego wyroku uznał oskarżonegoW.K.za winnego tego, że27 maja 2022 roku wP.bezpośrednio zmierzał do zmuszeniaJ. W.do zapłaty kwoty 50000 złotych w ten sposób, iż skierował wobecJ. W.groźbę bezprawną rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego w postaci upublicznienia informacji odnośnie rzekomych przestępstw seksualnych dopuszczanych się przez pokrzywdzonego, przy czym zamiary nie zrealizował z uwagi na postawę pokrzywdzonego tj. czynu stanowiącego występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 1 k.k.

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

W. K.

I

I

W.K.przypisano w tym postępowaniu występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 191 § 1 k.k.Wedle przywołanego przepisu części szczególnejkodeksu karnegoów występek jest co do zasady zagrożony karą pozbawienia wolności w wymiarze do 3 lat. Niemniej jednak wypadało zauważyć, iż przestępstwo dokonane przezW.K.zostało popełnione 27 maja 2022 roku, a więc po wejściu w życie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Okoliczność ta ma niebagatelne znaczenie dla niniejszej sprawy, albowiem w art. 72 pkt 1 tego aktu prawnego wskazano, iż skazując sprawcę, który w czasie trwania konfliktu zbrojnego na terytorium Ukrainy popełnił przestępstwo, o którym mowa w 191§ 1 -2 k.k.sąd orzeka karę pozbawienia wolności w wysokości nie niższej niż rok. Trywialnym jest tu wskazywanie, iż obecna szczególnie intensywna faza konfliktu zbrojnego na terytorium Ukrainy rozpoczęła się 24 lutego 2022 roku wraz z inwazją wojsk Federacji Rosyjskiej. Zarazem bezsporne jest, iż niniejsze uregulowanie, biorąc pod uwagę wykładnie językową oraz systemową (wzgląd naart. 6 k.k.) odnosi się do przestępstw wymienionych enumeratywnie w tym przepisie popełnionych także na terytorium Rzeczpospolitej. Zatem bez znaczenia jest fakt, że niniejsza sprawa nie miała charakteru międzynarodowego i w żaden sposób nie była chociażby pośrednio powiązana z tym konfliktem zbrojnym. Jednocześnie brzmienie tego przepisu wymusza na Sądzie wymierzenie sprawcy tego przestępstwa kary pozbawienia wolności., nie dając możliwości zastosowania kar nieizolacyjnych. Niemniej jednak przepis ten nie dezawuuje możliwości zastosowania wobec sprawcy instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. W ocenie Sądu Rejonowego w realiach niniejszego postępowania wymierzenie oskarżonemu kary roku pozbawienia wolności, a więc kary najniższej w ramach ustawowego zagrożenia byłoby karą nieadekwatną do stopnia społecznej szkodliwości tego czynu, a także nie przystająca do stopnia winyW.K. T.samym zostały spełnione przesłanki umożliwiające Sądowi skorzystać z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, wymienione wart. 60 § 2 k.k.Natomiast sposób skorzystania z tej instytucji określiłart. 60 § 6 pkt 3 k.k., który to przepis uprawnia do wymierzenia właśnie w takich nadzwyczajnych okolicznościach kary o charakterze nieizolacyjnym. W ocenie Sądu Rejonowego to kara ograniczenia wolności w stosunkowo krótkim wymiarze bo zaledwie ¼ ustawowego zagrożenia w sposób najbardziej pełny spełni sądowe dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 k.k.Kara ograniczenia wolności wywoła z pewnością bardziej trwały efekt resocjalizacyjny, aniżeli kara grzywny. Do tego właściwości i warunki osobiste oskarżonego nie sprzeciwiają się wykonaniu tej kary w formie prac społecznych. Tu należy zwrócić uwagę, że oskarżony prowadzi własną działalność gospodarczą, a więc jest w stanie tak ułożyć sobie obowiązki zawodowe, aby wykonać nie wysoki przecież miesięczny wymiar prac. Zarazem tego rodzaju kara bardziej aniżeli kara grzywny uzmysłowiW.K.nieopłacalność wkroczenia na drogę przestępstwa. Kara ta zarazem nie przekracza swoim odium stopnia społecznej szkodliwości przepisanego oskarżonemu czynu. Dłuższe oddziaływanie penitencjarne w stosunku doW.K.jawi się również jako uzasadnione biorąc pod uwagę zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, kiedy toW. K.nie tylko nie pojednał się z pokrzywdzonym – co w gruncie rzeczy jest zrozumiałe, lecz przede wszystkim jak wynika z zeznań występujących w tej sprawie świadków kontynuował tożsame jakościowo i przedmiotowo zachowania. Nie bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy miała także postawa oskarżonego podczas rzeczonego procesu, kiedy to oskarżony niemal bez przerwy prowokował pokrzywdzonego, co świadczy o braku wywarcia na niego dostatecznego wpływu samo wszczęcie i prowadzenie procesu karnego.T.wszystko sprawiło, iż w punkcie I uzasadnianego wyroku Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemuW.K.kare 6 miesięcy ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 godzin w stosunku miesięcznym.

W. K.

II

I

W punkcie II uzasadnianego wyroku celowym było orzeczenie wobec oskarżonegoW.K.środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się oskarżonego z pokrzywdzonymJ. W.oraz zakazem zbliżania na odległość mniejszą niż 100 metrów. W realiach niniejszej sprawy zostały spełnione wymogi formalne orzeczenia tego środka karnego określone wart. 41a § 1 k.k.Mianowicie uzasadnianym wyrokiem przypisanoW.K.przestępstwo przeciwko wolności. Natomiast uzasadnienie faktyczne orzeczenia tego zakazu wiąże się przede wszystkim z faktem, iż przypisaneW.K.przestępstwo nie było zachowaniem odosobnionym, incydentalnym, lecz jedynie elementem całego zbioru bezprawnego oddziaływania na pokrzywdzonegoJ. W.. W tym zakresie należy odwołać się wprost do zeznań pokrzywdzonego oraz członków jego rodziny, które to twierdzenia mają również oparcie w dowodach o charakterze rzeczowym, takich jak nagranie przedstawione w dochodzeniu, analizie danych przedstawionych przez operatora komunikacyjnego czy także w sposób pośredni opinii biegłego informatyka. Tutaj należy podnieść, iżW. K.jest nastawiony skrajnie negatywnie wobecJ. W.. Jego zachowanie w tym zakresie jest przepełnione agresją o czym świadczy chociażby treść jego wyjaśnień złożonych w trakcie postępowania przygotowawczego. Warto zwrócić również uwagę, iż oskarżony nie omieszkał artykułować swego rodzaju gróźb wobec pokrzywdzonego w trakcie rozprawy głównej, nagrywanej w systemie audio video – kiedy to pomimo wielokrotnych wcześniejszych upomnień groziłJ. W.pozbawieniem wolności.T.wszystko wskazuje na bardzo silne zantagonizowanie oskarżonego względem pokrzywdzonego. Jednocześnie w ocenie Sądu Rejonowego zaniechanie przez oskarżonego dalszych jakichkolwiek kontaktów zJ. W.będzie najlepszym remedium zapewniającym jego brak powrotu do przestępstwa. Sąd określając czas trwania tego środka karnego uwzględnił bardzo intensywne emocje żywione przez oskarżonego względem pokrzywdzonego, które nie ostygły pomimo upływu przeszło roku od poinformowaniu go przezM. K., iż nie jest on ojcem jej najmłodszego syna. Natomiast odległość 100 metrów określona jako cenzus zakazu zbliżania się nie powinna być dla oskarżonego szczególnie dotkliwa biorąc pod uwagę, iż od czerwca 2022 roku strony tego konfliktu mieszkają na terenie innych miejscowości, a łączą ich jedynie sprawy sądowe. Dlatego też w punkcie II wyroku z 2 października 2023 roku Sąd orzekł wobecW.K.środek karny w postaci zakazu kontaktowania się z pokrzywdzonymJ. W.oraz zakazu zbliżania się do niego na odległość mniejszą niż 100 metrów.

W. K.

III

I

Jednocześnie Sąd Rejonowy zwrócił uwagę, iż z uwagi na cierpienia psychiczne doznane przez pokrzywdzonegoJ. W., o których zeznawał on w toku postępowania przygotowawczego, a także opisał na rozprawie głównej na skutek bezprawnego oddziaływania oskarżonego należało stosownie do treściart. 46 § 1 k.k.orzec środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W okolicznościach niniejszej sprawy wyżej ustalony stan faktyczny nie budzi wątpliwości, iż oskarżony ponosi winę za owo zachowanie w rozumieniuart. 415 k.c.Kolejno nie ulega wątpliwości, że zachowanieW.K.wywołało u pokrzywdzonego cierpienie w postaci strachu o własną reputacje, możliwość dalszego sprawowania posługi kapłańskiej. Nie można to pominąć także dobra prawnego w postaci wolności, prawa do samostanowienia się osoby ludzkiej, które to dobro prawne pokrzywdzonego zostało naruszone przez bezprawny szantaż oskarżonego. Oczywiście Sąd Rejonowy zwrócił uwagę na szczególną sytuacje motywacyjną oskarżonego i swoiste przyczynienie się pokrzywdzonego – które jednak w tym procesie wykazano tylko i wyłącznie w zakresie uprzednich podobnych zachowań czynionych względem żony oskarżonego, co przecież nie dezawuuje krzywdy doznanej inkryminowanym zachowaniem Tutaj należy także w sposób kategoryczny podkreślić, iż środek kompensacyjny nie może przybrać jedynie symbolicznego charakteru. Przeciwnie jak sama nazwa wskazuje powinien w sposób pełny kompensować krzywdę wyrządzoną przestępstwem, W odniesieniu do owej krzywdy należy zaznaczyć, że pokrzywdzony był adresatem groźby bezprawnej o szczególnie silnym charakterze, które wywołały w nich stan szczególnej obawy. Konkludując Sąd Rejonowy uznał, iż całokształt okoliczności niniejszej sprawy implikuje konieczność przyznania pokrzywdzonemu od oskarżonego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w wysokości 1000 złotych Stąd też w punkcie III wyroku Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonegoW.K.środek kompensacyjny w postaci zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w kwocie 1000 złotych płatnych na rzecz pokrzywdzonegoJ. W..

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Zarazem wzgląd na okoliczności niniejszej sprawy odnoszące się do szczególnej sytuacji motywacyjnej oskarżonegoW.K.sprawiły, iż Sąd Rejonowy korzystając z dyspozycjiart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia wydatków związanych z niniejszym procesem karnym. Tutaj należy raz jeszcze podkreślić niski stopień winy oskarżonego oraz nieznaczny stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Zarazem duża część kosztów niniejszego postępowania wynikała z konieczności weryfikacji zarzutów, ostatecznie nie zawartych w treści skargi oskarżycielskiej. Jednocześnie oskarżony nie jest osobą posiadającą bardzo dobra sytuacje materialną, gdyż osiąga zaledwie przeciętny dochód z prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, który to dochódW. K.musi przeznaczyć na utrzymanie żony i czwórki małoletnich dzieci. Toteż w ocenie Sądu zasada odpowiedzialności za wynik procesu znajdzie swój wydźwięk – w zasadzeniu od oskarżonego jedynie kwoty opłaty karnej tj. 120 złotych.

Podpis