Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 469/24
Data wyroku: 2024-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tomasz Skowron
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 87 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 469/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 września 2024 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie :
Przewodniczący – Sędzia Tomasz Skowron
Protokolant Dominika Cieślak
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 roku
sprawyT. W.ur. (...)wK.
s.M.,B.z domuS.
obwinionego z art. 87 § 1 kw
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze
z dnia 21 maja 2024 r. sygn. akt II W 54/24

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec obwinionegoT. W.w ten sposób, że uniewinnia go od popełnienia zarzucanego mu czynu,

II
kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obwinionegoT. W.kwotę 1.200 złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony w niniejszej sprawie.

Sygn. akt VI Ka 469/24

UZASADNIENIE
T. W.został obwiniony o to, że:
w dniu 11 marca 2024 roku około godz. 09:30 na drodze(...)wK., woj.(...), prowadził po drodze publicznej pojazd markiF. (...)onr rej. (...)znajdując się w stanie po użyciu alkoholu: I badanie 0,10 mg/l, II badanie 0,06 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. za wykroczenie z art. 87 § 1 k.w.
Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze wyrokiem z dnia 21 maja2024r. r. w sprawie sygn. akt II W 54/24:

1
T. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 87 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w kwocie 2500,00 (dwa tysiące pięćset) złotych,

2
na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł wobecT. W.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześć) miesięcy,

3
na podstawie art. 29 § 4 k.w. na poczet orzeczonego wobecT. W.zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 11.03.2024 r.,

4
na podstawieart. 118 § 1 k.p.w.w zw. z § 2 i 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania (...) w sprawach o wykroczenia oraz art. 3 ust. 1 w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądził odT. W.na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 120 zł i wymierzył mu opłatę w kwocie 250 zł.

Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca obwinionego. Zaskarżonemu wyrokowi obrońca obwinionego zarzucił:
1. naruszenieart. 7 k.p.k.polegające na dowolnej, a nie swobodnej ocenie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci zeznań świadków i wyjaśnień obwinionego skutkujące niedaniem wiary obwinionemu co do tego, że celowo opuszczał swój powrót samochodem, aby nie prowadzić samochodu w stanie po spożyciu alkoholu,
2. będące skutkiem powyższego naruszenia poczynienie błędnych ustaleń faktycznych polegających na przyjęciu, że obwiniony umyślnie kierował pojazdem mechanicznym w stanie po spożyciu alkoholu, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków i wyjaśnień obwinionego oraz wyników badań pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu prowadzą do wniosku, że obwiniony mógł pozostawać w usprawiedliwionym błędzie co do stanu swojej trzeźwości, co w konsekwencji prowadzić powinno do wniosku, że popełniając zarzucane mu wykroczenie, obwiniony działał nieumyślnie,
3. naruszenieart. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.kpolegające na nieuwzględnieniu na korzyść obwinionego faktu, iż błąd pomiarowy urządzenia, którym dokonano pomiaru stężenia alkoholu w wydychanym przez obwinionego powietrzu wynosi 0,01 mg/1, podczas gdy w przypadku uwzględnienia tej okoliczności Sąd winien był zważyć, że brak jest jednoznacznych dowodów potwierdzających tezę, iż rzeczywiste stężenie alkoholu w wydychanym przez obwinionego powietrzu było równe lub przekroczyło próg karalności wynoszący 0.10 mg/1
Wobec powyższego obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez:

1
uniewinnienie obwinionego,

2
zasądzenie na rzecz obwinionego zwrotu kosztów obrony w postępowaniu przed Sądem I i II instancji według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy obwinionego zasługuje na uwzględnienie.
W szczególności zasadny jest zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do tego, że inkryminowanego dnia obwinionyT. W.wK.kierował samochodem będąc w stanie po użyciu alkoholu. Na marginesie należy zauważyć, że zarzut naruszeniaart. 7 k.p.k.i zarzut błędnych ustaleń faktycznych w układzie procesowym niniejszej sprawy w zasadzie są zarzutami wspólnymi.Art. 5§2 k.p.k.w ogóle zaś nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania.
Odnosząc się do wskazanego zarzutu zgodzić się należy ze skarżącym, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, iżT. W.inkryminowanego dnia swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona wykroczenia z art. 87§1 k.w.
Obwiniony został zatrzymany do kontroli drogowej ok. godz. 9.30. Bezpośrednio po zatrzymaniu został poddany badaniu urządzeniem(...), które to badanie wykazało 0,10 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Kolejne przeprowadzone o godz. 9.48 dało wynik 0,06 mg/l. Z kserokopii świadectwa wzorcowania wskazanego urządzenia pomiarowego wynika, iż niepewność pomiaru wynosi 0,01 mg/l.Art. 87§1k.w. penalizuje zachowania polegające na prowadzeniu pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym przez osoby znajdujące się w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka. Przepisart. 46 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowistwierdza, iż stan po użyciu alkoholu zachodzi gdy zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm(
    3 ). Istotne jest, iżT. W.postawiono zarzut kierowania pojazdem w stanie po użyciu alkoholu w miejscowościK.ok. godz. 9.30. Mając na względzie stwierdzone u obwinionego stężenie alkoholu w wydychanym powietrzu, wartość możliwego błędu pomiaru nie sposób jest stwierdzić, iż swoim zachowaniem wyczerpał on ustawowe znamiona wykroczenia z art. 87§1 k.w. Przede wszystkim wskazać należy, że miejscowośćK.jest niewielka wsią. Przejazd tą miejscowością z któregokolwiek kierunku nie zajmuje więcej niż kilka minut. Kolejne badanie obwinionego miało miejsce po 18 minutach i wykazało stężenie alkoholu o prawie połowę mniejsze. W tej sytuacji nawet uwzględniając, iż obwiniony dzień wcześniej spożywał alkohol ( do czego się zresztą przyznał w swoich wyjaśnieniach ) nie jesteśmy w stanie stwierdzić w jakim tempie alkohol ten był z organizmu obwinionego eliminowany i w efekcie czy kierując pojazdem w miejscowościK.w okolicach godz. 9.30 znajdował się on w stanie po użyciu alkoholu czy miał przynajmniej 0,1 mg/l czy może 0,09 mg/l ( uwzględniając wartość błędu pomiaru ) alkoholu w wydychanym powietrzu.
W tej sytuacji na podstawieart. 437§2 k.p.k.w zw. zart. 109§2 k.p.s.w. orzekając odmiennie co do istoty sprawy zmienił zaskarżony wyrok i uniewinnił obwinionegoT. W.od popełnienia zarzucanego mu czynu.
Na podstawieart. 119§2 pkt 1 k.p.s.w. kosztami postępowania w sprawie należało obciążyć Skarb Państwa. W związku z uniewinnieniem obwinionego sąd okręgowy stosując odpowiednioart. 616§1 pkt 2 k.p.k.zasądził od Skarbu Państwa na jego rzecz kwotę 1.200zł., gdyż w toku postepowania przed sądami I i II instancji korzystał on z pomocy adwokata ustanowionego z wyboru. Wysokość określając w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 2 i 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.