Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 633/22
Data wyroku: 2023-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...) – Finanse Sp. z o.o.z siedzibą wW.wniosła o zasądzenie od pozwanegoZ. O.195,98 zł z ustawowymi odsetkami od 16 października 2016r. oraz zasądzenie kosztów procesu i kosztów korespondencji kierowanej do pozwanego. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że pozwany korzystał ze środków transportu należących do(...) Sp. z o.o.niezgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi wymogu posiadania przez pasażera odpowiedniego biletu uprawniającego do przejazdu, co zostało stwierdzone podczas rutynowej kontroli.
PozwanyZ. O.nie stawił się na rozprawie i nie złożył wyjaśnień.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

PozwanyZ. O.w dniu 1 października 2016 r. korzystał z usług przewoźnika(...) sp. z o.o.z/s wW.na trasie od stacjiW.do stacji(...)bez ważnego biletu, co ujawniono podczas kontroli i obciążono pozwanego opłatą dodatkową w wysokości 185,00 zł. Zgodnie zprotokołem nr (...)z 1 października 2016r. pozwany zobowiązany był zapłacić na rzecz przewoźnika opłatę dodatkową 185 zł wraz z ceną biletu 10,98 zł tj. łącznie 195,98 zł w terminie 14 dni. Pozwany podpisał protokół i pokwitował odbiór wezwania do zapłaty.
Strona powodowa w dniu 2 stycznia 2019r. nabyła od(...) sp. z o.o.wW.wierzytelności, w tym wierzytelność wobec pozwanego w wysokości 222,36 zł, w tym opłata przewozowa 10,98 zł, opłata dodatkowa 185 zł i odsetki 26,98 zł.

Dowód:

-

protokołem nr (...)z 01.10.2016r.k. 7;

wyciąg z taryfy przewozowej wraz z załącznikiem k. 8;

wyciąg z regulaminu odprawy oraz przewozu osób, rzeczy i zwierząt przez Koleje(...)k. 8v;

wyciąg z umowy przelewu wierzytelności wraz z wyciągiem z załącznika nr 1 do umowy k.10 –14.

Sąd zważył, co następuje:

Podstawa zgłoszonego żądania budziła uzasadnione wątpliwości, wobec tego powództwo podlegało oddaleniu w całości, przy czym z uwagi na niestawiennictwo pozwanego i niezłożenie przez niego wyjaśnień, Sąd zgodnie zart. 339 i 340 k.p.c.wydał wyrok zaoczny.
Wbrew twierdzeniom powoda pozwany dokonując w dniu 1 października 2016r. przejazdu bez ważnego biletu zawarł z poprzednikiem prawnym powoda umowę przewozu. Zgodnie bowiem z treściąart. 16 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe(Dz.U.2015.915 t.j.) w brzmieniu obowiązującym w dacie zdarzeniaumowę przewozu zawiera się przez nabycie biletu na przejazd przed rozpoczęciem podróży lub spełnienie innych określonych przez przewoźnika lub organizatora publicznego transportu zbiorowego warunków dostępu do środka transportowego, a w razie ich nieustalenia - przez samo zajęcie miejsca w środku transportowym. Ustawa ta kompleksowo reguluje przewóz osób i rzeczy, w tym kwestie związane z zasadami dokonywania kontroli oraz odpowiedzialności w sytuacji, gdy podróżny uchybi obowiązkom wynikającym z umowy przewozu takim jak obowiązek nabycia ważnego i odpowiedniego biletu oraz posiadania wymaganych dokumentów potwierdzających prawo do bezpłatnego lub ulgowego przejazdu. Zgodnie zart. 33a ust. 3 prawa przewozowegow razie stwierdzenia braku odpowiedniego dokumentu przewozu przewoźnik lub organizator publicznego transportu zbiorowego albo osoba przez niego upoważniona pobiera właściwą należność za przewóz i opłatę dodatkową albo wystawia wezwanie do zapłaty. Ustawa reguluje więc podstawy do wydawania aktów wykonawczych oraz regulaminów i taryf przewozowych obejmujących ceny biletów oraz wysokość opłat dodatkowych za naruszenie obowiązku posiadania ważnego biletu na przejazd czy dokumentu potwierdzającego prawo bezpłatnego lub ulgowego przejazdu. W przedmiotowej sprawie podstawą wystawienia wezwania do zapłaty zawierającego opłatę za przejazd oraz opłatę dodatkową były obowiązujące u konkretnego przewodnika taryfy i regulamin, których wyciąg z mającymi zastosowanie w sprawie postanowieniami, strona powodowa dołączyła do pozwu. Roszczenie przewoźnika wynika z tych regulaminów i taryfikatorów, nie sposób więc podzielić stanowiska powoda, że roszczenie dochodzone w niniejszej sprawie znajduje uzasadnienie w przepisach dotyczących bezpodstawnego wzbogacenia.
Z tych powodów zdaniem Sądu, że w przedmiotowej sprawie pozwanego z przewoźnikiem łączył stosunek zobowiązaniowy, a co za tym idzie pozwany posiadał status konsumenta w rozumieniuart. 221k.c.Z tego też względu zgodnie zart. 117 § 21k.c.Sąd miał obowiązek z urzędu zbadać, czy dochodzone należności nie uległy przedawnieniu. Z przeprowadzonych dowodów wynika, że roszczenie z tytułu umowy przewozu – obowiązek uiszczenia opłaty za przewóz wraz z opłatą dodatkową stało się wymagalne 15 października 2016r. a zatem termin przedawnienia rozpoczął swój bieg od 16 października 2016r. Zgodnie zaś zart. 77 ust. 1 prawa przewozowegoorazart. 778 k.c.roszczenia z umowy przewozu osób przedawniają się z upływem roku od dnia dokonania przewozu, a zatem termin ten upłynął 16 października 2017r.
W tych okolicznościach Sąd z urzędu przyjął, że roszczenia wobec pozwanego uległy przedawnieniu, a w konsekwencji powództwo zgodnie zart. 117§ 21k.c.podlegało oddaleniu.