Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1491/21
Data wyroku: 2025-01-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Renta socjalna
Podstawa prawna: art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalne

Sygn. akt VII U 1491/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 stycznia 2025r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Agnieszka Stachurska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 stycznia 2025r. w Warszawie
sprawyW. M. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o rentę socjalną
na skutek odwołaniaW. M. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 7 września 2021 roku, znak:(...)
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeW. M. (1)rentę socjalną na okres od 1 września 2021 roku do 1 sierpnia 2025 roku.

UZASADNIENIE
W dniu 23 września 2021r.W. M. (1)wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 7 września 2021r., znak:(...)odmawiającą jej przyznania prawa do renty socjalnej. Uzasadniając odwołanie ubezpieczona wskazała, że od dzieciństwa choruje na dziecięce porażenie mózgowe, leczy się psychiatrycznie, nie potrafi samodzielnie funkcjonować. Nadto leczy się okulistycznie, neurologicznie oraz endokrynologicznie i posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym
    (odwołanie z 22 września 2021r. – k. 3 a.s).

W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., a uzasadniając przedstawione stanowisko wskazał, że ubezpieczonej do 31 maja 2021r. przysługiwała renta socjalna. W dniu 14 kwietnia 2021r. złożyła wniosek o ponowne ustalenie prawa do tego świadczenia. W toku postępowania Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 10 sierpnia 2021r. uznała, że ubezpieczona nie jest całkowicie niezdolna do pracy. W oparciu o powyższe orzeczenie organ rentowy zaskarżoną decyzją odmówił ubezpieczonej prawa do renty socjalnej(odpowiedź na odwołanie – k. 49 a.s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W. M. (1),urodzona (...), od dnia 1 grudnia 2011r. pobierała rentę socjalną, świadczenie zostało jej przyznane do dnia 31 marca 2013r. Następnie organ rentowy przyznał ubezpieczonej rentę socjalną od 1 marca 2020r. do 31 maja 2021r.(decyzja ZUS z 14 lutego 2012r., k 25 a.r.; decyzja ZUS z 22 czerwca 2020r., k. 8 a.r.).
Orzeczeniem Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności wW.z dnia 14 stycznia 2015r.W. M. (1)została zaliczona do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na stałe z przyczyn 01-U i 10-N. Wskazano, że niepełnosprawność istnieje od wczesnego dzieciństwa oraz że istnieją wskazania do wykonywania pracy na stanowisku przystosowanym do niepełnosprawności(orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z 14 stycznia 2015r., k. 48 a.s.).
W dniu 14 kwietnia 2021r.W. M. (1)złożyła wniosek o przyznanie renty socjalnej na dalszy okres. Lekarz orzecznik ZUS w orzeczeniu z dnia 17 czerwca 2021r., a następnie Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 10 sierpnia 2021r. ustalili, że badana nie jest całkowicie niezdolna do pracy. W oparciu o powyższe organ rentowy wydał decyzję odmowną z dnia 7 września 2021r., znak:(...)(wniosek o rentę socjalną z 14 kwietnia 2021r., k. 14-15 a.r.; orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 17 czerwca 2021r., k. 16 a.r.; orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 10 sierpnia 2021r., k. 22 a.r.; decyzja ZUS z 7 września 2021r., k. 23 a.r.).
W dniu 23 września 2021r.W. M. (1)odwołała się od ww. decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., a sąd postanowieniem z 21 października 2021r. dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych psychiatry i neurologa na okoliczność, czy ubezpieczona jest całkowicie niezdolna do pracy zarobkowej oraz czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa, to na jaki okres oraz czy naruszenie sprawności organizmu powstało przed ukończeniem 18 roku życia, w trakcie nauki w szkole wyższej przed ukończeniem 25 roku życia albo w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej(postanowienie z 21 października 2021r. – k. 54 a.s.).
Biegła sądowa psychiatraM. P.w opinii z dnia 14 lutego 2022 roku, wydanej po przeprowadzeniu badania oraz dokonaniu analizy akt sprawy wraz ze zgromadzoną dokumentacją medyczną, rozpoznała uW. M. (1)zaburzenia emocji i zachowania u osoby z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim. Wskazała na utrzymujące się wahania nastroju, skłonność do drażliwości, zaburzenia myślenia (stereotypie, perswazje), bladość afektu, a także istotnie zaburzone funkcjonowanie społeczne. Podkreśliła, że ubezpieczona korzysta z pomocyFundacji (...), gdzie pod kierunkiem trenera poszukuje pracy. Według biegłej nie nastąpiła poprawy stanu psychicznego ubezpieczonej od maja 2020 roku, kiedy orzeczono u niej całkowitą niezdolność do pracy. Biegła podkreśliła, żeW. M. (1)nie jest w stanie, ze względu na swoje deficyty, utrzymać się w zatrudnieniu na otwartym rynku pracy, ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe. Wymaga systematycznego leczenia, wsparcia psychologicznego i oddziaływań rehabilitacyjnych. Wobec tego jest całkowicie niezdolna do pracy nadal, tj. od 1 czerwca 2021r. na okres 2 lat, a naruszenie sprawności organizmu powstało przed 18 rokiem życia(opinia biegłej sądowej psychiatryM. P.z dnia 14 lutego 2022r., k. 60-67 a.s.).
Biegła sądowa neurologB. A.w opinii z dnia 20 czerwca 2022 roku, po przeprowadzeniu badania neurologicznego oraz dokonaniu analizy akt sprawy wraz ze zgromadzoną dokumentacją medyczną, wskazała na występujące uW. M. (1)mózgowe porażenie dziecięce, lekkie upośledzenie umysłowe i niedoczynność tarczycy. W badaniu neurologicznym ubezpieczona prezentowała logiczny kontakt, prawidłową orientację auto- i allopsychiczną. W ocenie biegłej uW. M. (1)nie występuje całkowita niezdolność do pracy – zarówno obecnie, jak i w przeszłości, a naruszenie sprawności organizmu powoduje co najwyżej częściową niezdolność do pracy. Zdaniem biegłej przemawia za tym brak objawów ogniskowego uszkodzenia(...)w badaniu neurologicznym opiniowanej, prawidłowe wyniki badań specjalistycznych, tj. badanie tomografii komputerowej głowy, które nie wykazało istotnych zmian ogniskowych w strukturach mózgowia i móżdżku oraz wykonywane kilkakrotne badania EEG bez uchwytnych odchyleń od normy(opinia biegłej sądowej neurologB. A.z dnia 20 czerwca 2022r., k. 87-88 a.s.).
Postanowieniem z dnia 5 października 2022r. – z uwagi na zastrzeżenia zgłoszone przez organ rentowy – Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego psychiatry (z wyłączeniemM. P.) na okoliczność, czyW. M. (1)jest całkowicie niezdolna do pracy zarobkowej oraz czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa, to na jaki okres oraz czy naruszenie sprawności organizmu powstało przed ukończeniem 18 roku życia, w trakcie nauki w szkole wyższej przed ukończeniem 25 roku życia albo w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej(pismo ZUS z 29 marca 2022r., k. 77 a.s., postanowienie z dnia 5 października 2022r., k. 117 a.s.).
Biegły sądowy psychiatraM. S.w opinii z dnia 10 marca 2023 roku, po dokonaniu analizy akt sprawy wraz ze zgromadzoną dokumentacją medyczną, rozpoznał uW. M. (1)zaburzenie emocji i zachowania u osoby z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim oraz dyskretną postać mózgowego porażenia dziecięcego. W ocenie biegłego schorzenie psychiczne ubezpieczonej nie powoduje całkowitej niezdolności do pracy zarobkowej. Biegły wskazał, żeW. M. (1)może potrzebować oddziaływań psychoedukacyjnych oraz psychoterapeutycznych, jednakże nie w ramach całkowitej niezdolności do pracy. Dotychczasowa częściowa niezdolność do pracy pozostaje w związku z naruszeniem sprawności organizmu powstałym w okresie przed ukończeniem 18 roku życia(opinia biegłego sądowego psychiatryM. S.z dnia 10 marca 2023r., k. 144-149 a.s.).
Postanowieniem z dnia 13 maja 2023r. – z uwagi na zastrzeżenia zgłoszone przez ubezpieczoną – Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego psychiatryM. L.na takie same okoliczności jak poprzednio opiniujących biegłych(pismo ubezpieczonej z 5 kwietnia 2023r., k. 165 a.s., postanowienie z 13 maja 2023r., k. 178 a.s.).
Biegła sądowa psychiatraM. L., po przeprowadzeniu badania oraz dokonaniu analizy akt sprawy wraz ze zgromadzoną dokumentacją medyczną, wydała opinię, w której wskazała, że rozpoznała uW. M. (1)zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia zachowania u osoby z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim i mózgowe porażenie dziecięce. W opinii biegłejW. M. (1)jest całkowicie niezdolna do pracy, nadal po 1 czerwca 2021r., do 1 sierpnia 2025 roku. Biegła wskazała, że opiniowana prezentuje dysfunkcje w zachowaniu, jest niesamodzielna, nieporadna, wymaga oddziaływań rehabilitacyjnych, psychologicznych i leczenia psychiatrycznego, a jej stan psychiczny od 2020 roku nie uległ poprawie. Zdaniem biegłej naruszenie sprawności organizmu powstało we wczesnym dzieciństwie(opinia biegłej sądowej psychiatryM. L.z dnia 17 września 2023r., k. 243-247 a.s.).
Z uwagi na zastrzeżenia zgłoszone przez organ rentowy – Sąd zlecił biegłejM. L.wydanie opinii uzupełniającej poprzez ustosunkowanie się do treści pisma Zakładu z dnia 11 stycznia 2024r.(pismo organu rentowego z 11 stycznia 2024r., k. 254 a.s.).
Biegła sądowa psychiatraM. L.w opinii uzupełniającej z dnia 17 marca 2024 roku odniosła się do zarzutów organu rentowego i wskazała, że po ponownej analizie zebranego materiału dowodowego podtrzymuje w całości wydaną opinię. Biegła podkreśliła, żeW. M. (1)ma rozpoznane mózgowe porażenie dziecięce, organiczne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, na którego podłożu ma zaburzenia zachowania – drażliwość, zaburzenia aktywności, trudności w codziennym funkcjonowaniu – nie radzi sobie z codziennymi obowiązkami domowymi, mieszka z ojcem, nie porusza się komunikacją – błądzi, gubi się, jest wrogo nastawiona wobec ludzi, unika ludzi, jest ksobna, zdarzają się jej zachowania agresywne (ma założoną niebieską kartę wobec babci). Biegła wskazała, że opiniowana przez krótki czas rozdawała ulotki, jednak nie radzi sobie zawodowo(opinia uzupełniająca biegłej sądowej psychiatryM. L.z dnia 17 marca 2024r., k. 262-263 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o zebrane w sprawie dokumenty, w tym dokumentację medycznąW. M. (1)konieczną w procesie opiniowania przez biegłych sądowych oraz dokumenty obrazujące przebieg postępowania przed organem rentowym. Zostały one ocenione jako wiarygodne, ponieważ ich treść oraz forma nie budziły zastrzeżeń.
Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się również na opiniach sporządzonych przez biegłych sądowych specjalistów z zakresu psychiatriiM. P.iM. L.oraz neurologiiB. A.. Zostały one ocenione jako fachowe i rzetelne, ponieważ każda opinia została wydana przy uwzględnieniu dokumentacji medycznej oraz dodatkowo po zbadaniu ubezpieczonej. Nadto opiniujący ubezpieczoną biegli posiadają specjalizacje odpowiadające rozpoznanym u niej schorzeniom. Treść ich opinii jest jasna i logiczna, a także wyczerpująco i przekonująco uzasadniona. Co prawda z opinii biegłego neurologa nie wynikają podstawy do tego, by stwierdzić u ubezpieczonej całkowitą niezdolność do pracy, to jednak nie dyskwalifikuje opinii, gdyż główne schorzenia wywołujące taką niezdolność uW. M. (1)obejmują obszar psychiczny, co stwierdzili biegli z dziedziny psychiatrii -M. P.iM. L.. Prezentowane przez te dwie biegłe wnioski, dotyczące istnienia u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy oraz czasu jej powstania, mają charakter stanowczy i jednoznaczny oraz są spójne. Co prawda biegłe różniły się w opiniach w zakresie daty, do której powinna być orzeczona całkowita niezdolność do pracy, to jednak nie wpływa na ocenę ich opinii z tego względu, że badanieM. L.odbyło się w sierpniu 2023r., a więc już po upływie 2 lat, które biegłaM. P.wskazała w swojej opinii jako czas, na który powinna zostać orzeczona niezdolność do pracy we wskazanym stopniu. Mimo wskazanej różnicy w opiniach, obie biegłe były jednak zgodne co do braku poprawy stanu ubezpieczonej w porównaniu z okresem, gdy pobierała rentę socjalną. Akcentowały deficyty wynikające z upośledzenia umysłowego oraz mózgowego porażenia dziecięcego, wskazując na nieporadność ubezpieczonej tak w życiu codziennym, jak i zawodowym oraz niemożność podjęcia jakiejkolwiek pracy na otwartym rynku pracy. Z tego względu biegłaM. P.oznaczyła okres niezdolności do pracy na dwa lata, poczynając od 1 czerwca 2021r., zaś opiniująca późniejM. L., powyższe potwierdziła, przedłużając okres trwającej całkowitej niezdolności do pracy na czas do 1 sierpnia 2025r. Opinie obu biegłych, jako w pełni zgodne w zakresie oceny stanu ubezpieczonej, a różniące się datą końcową całkowitej niezdolności do pracy, co jednak było uzasadnione, zostały więc ocenione jako rzetelne.
Innej oceny Sąd dokonał w odniesieniu do opinii biegłego psychiatryM. S., którego wnioski były odmienne od wniosków pozostałych dwóch biegłych psychiatrów i jako nieuwzględniające w pełnym zakresie zaburzeń występujących u ubezpieczonej, nie zostały zaaprobowane.
Organ rentowy zgłosił zastrzeżenia do opinii biegłej psychiatryM. P.i kwestionował ustalenia dotyczące istnienia u ubezpieczonej całkowitej niezdolności do pracy. Sąd wobec zgłaszanych przez organ wątpliwości dopuścił dowód z opinii biegłego psychiatryM. S., a wobec zgłaszanych przez ubezpieczoną zarzutów do opinii ww. specjalisty, dodatkowo dowód z opinii biegłej psychiatryM. L., która co do istnienia całkowitej niezdolności do pracy podzieliła stanowisko biegłejM. P.. Opinie biegłychM. P.iM. L.są spójne i zgodne co do daty powstania całkowitej niezdolności do pracyW. M. (1). Mimo tego organ rentowy wniósł zastrzeżenia także do opinii biegłejM. L.i wnioskował o dopuszczenie dowodu z opinii innego psychiatry, ponieważ stan zdrowia ubezpieczonej powoduje najwyżej częściową niezdolność do pracy. Organ rentowy wskazał, że ubezpieczona zdobyła zawód sprzedawca, jest sprawna ruchowo, ogląda telewizję, jest ogólnie zorientowana, sprząta, trochę gotuje. Kolejnym argumentem, jaki przedstawił organ rentowy, uzasadniając ten wniosek, było to, że ubezpieczona nie była nigdy hospitalizowana psychiatrycznie, z czym nie można się zgodzić, gdyżW. M. (1)przebywała od 8 września do 8 października 2009 roku w IX Oddziale Psychiatrii(...)wG., gdzie rozpoznano u niej zaburzenia adaptacyjne i upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim ze zmianami w zachowaniu. Co prawda w późniejszym czasie do hospitalizacji nie dochodziło, a zarazem ubezpieczona jest sprawna ruchowo i wykazuje się pewną aktywnością w życiu codziennym, to jednak nie jest okoliczność mogąca wskazywać na zachowanie przez nią zdolności do wykonywania pracy zarobkowej. Tego aspektu, zdaniem Sądu, organ rentowy w ogóle nie uwzględnił, akcentując okoliczności istotne być może z punktu widzenia oceny niezdolności do samodzielnej egzystencji, nie zaś całkowitej niezdolności do pracy. Nie dotyczy ona – wbrew temu, co mogą sugerować argumenty ZUS – tylko osób, które nie mają wykształcenia. Ubezpieczona zdobyła zawód, ale – co umknęło organowi rentowemu, a co zaakcentowały biegłeM. L.iM. P.– ma problemy związane z samodzielnym poruszaniem się w otoczeniu i radzeniem sobie z emocjami. Ma także trudności w kontakcie z innymi ludźmi, wykazuje wycofanie, a czasem agresję. Pracy poszukuje ze wsparciem osoby z fundacji, ale te działania dotychczas nie dały pozytywnych efektów. Ubezpieczona krótko rozdawała ulotki, ale nie była w stanie wykonywać tej pracy z uwagi na problemy, które akcentowały biegłe z dziedziny psychiatrii. W tej sytuacji argumenty organu rentowego, które zostały zgłoszone do opinii tych biegłych, nie były wystarczające do tego, by uwzględnić wniosek o przeprowadzenie dowodu z opinii innego biegłego. Został on więc pominięty na podstawieart. 2352§ 1 pkt 2 i 5 k.p.c.jako nieistotny i zmierzający jedynie do przedłużenia postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieW. M. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 7 września 2021r., znak:(...)podlegało uwzględnieniu.
Warunki przyznania prawa do renty socjalnej zostały określone wustawie z dnia 27 czerwca 2003r. o rencie socjalnej(tekst jedn. Dz. U. z 2022r., poz. 240). Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy, renta socjalna przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu naruszenia sprawności organizmu, które powstało:
1. przed ukończeniem 18 roku życia,
2. w trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej – przed ukończeniem 25 roku życia,
3. w trakcie studiów doktoranckich lub aspirantury naukowej.
Osobie, która spełnia warunki określone w ust. 1 przysługuje renta socjalna stała, jeżeli całkowita niezdolność do pracy ma charakter trwały lub renta socjalna okresowa, jeżeli niezdolność do pracy ma charakter okresowy.
Przepisart. 15 ust. 1 ustawy o rencie socjalnejzawiera odesłanie ustawowe do niektórych przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2022r., poz. 504 – dalej również jako ustawa emerytalna),z zaznaczeniem, że przepisy te stosuje się odpowiednio. Odesłanie to obejmuje między innymi art. 12 ustawy emerytalnej, który zawiera definicję niezdolności do pracy. Zgodnie z treścią tego przepisu niezdolną do pracy w rozumieniu ustawy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu. Całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiast osobą częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolności oraz rokowania, co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy emerytalnej)(por. wyrok Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2004 roku, II UK 222/03).Wskazać również należy, że przesłanka niezdolności do jakiejkolwiek pracy odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu(por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 8 grudnia 2000r., II UKN 134/00; z dnia 7 września 1979r., II URN 111/79; z dnia 8 grudnia 2000r., II UKN 134/00, OSNAPiUS 2002 Nr 15, poz. 369; z dnia 3 kwietnia 2003r., II UK 206/02, M.P.Pr. - wkł. 2004 Nr 3, poz. 13; z dnia 7 października 2003r., II UK 79/03, OSNP 2004 Nr 13, poz. 234; z dnia 13 października 2009r., II UK 106/09, LEX nr 558589; z dnia 4 lipca 2013r., II UK 403/12, LEX nr 1350309).Konieczność odniesienia się do normalnych (typowych) warunków pracy można uznać za pogląd utrwalony także w piśmiennictwie(por. T. Bińczycka-Majewska: Wokół projektu zmian prawa rentowego, PiZS 1995 nr 5, s. 3; W. Koczur: Orzekanie o niezdolności do pracy dla celów rentowych (w:) B.M. Ćwiertniak (red.), Prawo pracy, ubezpieczenia społeczne, polityka społeczna. Wybrane zagadnienia, Opole 1998 s. 385; H. Pławucka: Niezdolność do pracy w przepisach prawa emerytalno-rentowego, PiZS 1998, nr 1, s. 4).
W związku z powyższym w takich sprawach, jak rozpatrywana, w toku postępowania dowodowego, konieczne staje się odniesienie do normalnych (typowych) warunków pracy i przez ich pryzmat dokonanie oceny, na ile dana osoba z określonym schorzeniem (schorzeniami) jest w stanie podjąć zatrudnienie i wykonywać pracę w warunkach niedostosowanych do jej potrzeb. W analizowanej sprawie biegli sądowi psychiatrzy, których opinie Sąd uwzględnił, oceniając jako rzetelne i wyczerpujące, zgodnie wskazali, żeW. M. (1)cierpi na zaburzenia psychiczne oraz zaburzenia zachowania u osoby z upośledzeniem mózgowym w stopniu lekkim. W związku z rozpoznanym mózgowym porażeniem dziecięcym u ubezpieczonej występują organiczne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, na którego podłożu przejawia zaburzenia zachowania – wahania nastroju, drażliwość, zaburzenia aktywności, bladość afektu, zaburzenia myślenia takie jak stereotypie i perswazje oraz istotnie zaburzone funkcjonowanie społeczne – jest wrogo nastawiona do ludzi, unika ich, jest ksobna oraz zdarzają się jej zachowania agresywne. Ubezpieczona ma także trudności w codziennym funkcjonowaniu, jest niesamodzielna i nieporadna. Wymaga systematycznego leczenia psychiatrycznego, wsparcia psychologicznego i oddziaływań rehabilitacyjnych. Wskazani biegli byli zgodni także co do braku poprawy stanu psychicznego ubezpieczonej. Zarazem podkreślali, że ubezpieczona nie jest w stanie - ze względu na swoje deficyty - utrzymać się w zatrudnieniu na otwartym rynku pracy, ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności na stałe. Przez krótki czas rozdawała ulotki, jednak nie radzi sobie zawodowo. Korzysta z pomocyFundacji (...), gdzie pod kierunkiem trenera poszukuje pracy. Natomiast na otwartym rynku pracy nie ma możliwości podjęcia pracy, co potwierdzili biegli. W tej sytuacji, nie ma podstaw – zgodnie z powołanym orzecznictwem – by z faktu poszukiwania zatrudnienia czynić argument przemawiający za brakiem całkowitej niezdolności do pracy, tym bardziej, że choć w myśl art. 12 ust. 2 ustawy o emerytalnej całkowita niezdolność do pracy polega na utracie zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy, to od wskazanej wyżej zasady przewidziany został wyjątek. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 4 tej ustawy, zachowanie zdolności do pracy w warunkach określonych w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (zob. ustawa z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych, tekst jedn. Dz. U. z 2019r. poz. 1172) nie stanowi przeszkody do orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy. Oznacza to, że możliwość uznania całkowitej niezdolności do pracy jest wykluczona przy zachowaniu choćby ograniczonej zdolności do pracy, ale w tzw. normalnych (otwartych) warunkach pracy. Konieczność odniesienia się do normalnych (typowych) warunków pracy można uznać za pogląd utrwalony w piśmiennictwie, o czym była już mowa. Potwierdza go również cytowane wcześniej orzecznictwo.
W przedmiotowej sprawie istotne jest również to, żeW. M. (1)rentę socjalną pobierała do 31 maja 2021r. W roku 2021, kiedy ZUS odmówił przyznania jej tego świadczenia na kolejny okres, stan jej zdrowia oraz sposób funkcjonowania nie zmieniły się, co potwierdzili biegli sądowi. Nie było więc przesłanek do tego, by ocenę orzeczniczą, jeśli chodzi o stopień niezdolności do pracy, zmienić. Dokonanej w 2021r. zmiany organ rentowy nie uzasadnił, nie wyjaśnił na czym polegała poprawa stanu zdrowia ubezpieczonej. Zdaniem biegłych takiej poprawy nie można stwierdzić, co wskazuje na konieczność orzeczenia w dalszym ciągu całkowitej niezdolności do pracyW. M. (1).
W związku z powyższym na podstawieart. 477(

    14)§ 2 k.p.c.decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 17 września 2021r., znak:(...)została zmieniona w ten sposób, że Sąd przyznał ubezpieczonej prawo do renty socjalnej począwszy od 1 września 2021r. do 1 sierpnia 2025r. Data 1 września 2021r. związana jest z tym, żeW. M. (2)do 31 sierpnia 2021r. pobierała ww. świadczenie, przedłużone na podstawie art. 15 zc ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, co organ rentowy wskazał w piśmie z 27 listopada 2024r. (k. 294).