Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 424/23
Data wyroku: 2024-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: 92 § 1 kw

Sygn. akt II W 424/23
(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2024 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącySSR Roman Chorab
Protokolant Joanna Gaweł – Wojciechowska
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu w dniu 25.07.2024 r.
sprawyA. B.
ur. (...)wK.
synaT.iG.z d.T.
obwinionego o to, że:
w dniu 16 czerwca 2023 roku w miejscowościR.kierując pojazdem markiT. (...)onumerach rejestracyjnych (...)nie zastosował się do znaku B-20 STOP

tj. o czyn z art. 92 § 1 kw

I
obwinionegoA. B.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. wymierza mu karę 400 zł (czterystu złotych) grzywny;

II
na podstawieart. 119 § 1 k.p.w.zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 100 zł i na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza opłatę w kwocie 40 zł.

Sygn. akt II W 424/23

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:A. B.jest w chwili obecnej 40-sto letnim stałym mieszkańcemR., będącym zatrudnionym jako przedstawiciel medyczny, z czego uzyskuje dochód w wysokości około 5000 złotych miesięcznie.

(

dowód:

dane osobowe obwinionegoA. B.oraz protokół rozprawy z dnia 25 lipca 2024 r. – k. 3 i k. 41)
Dnia 16 czerwca 2023 r. w miejscowościR., na terenie powiatu(...), w województwie(...), około godziny 19:09A. B.prowadząc należący do niego samochód marki(...)onr rej.(...)przejeżdżał przez znajdujący się w miejscowości przejazd kolejowy. Rzeczone miejsce jest oznaczone znakiem drogowym B-20 tj. znakiem STOP, gdzie obwinionyA. B.pomimo tego znaku samochodu nie zatrzymał, po czym udał się dalej drogą.

(  
dowód:

wyjaśnienia obwinionegoA. B.– k.41 – w części ; zeznania świadka –M. C.k. 41v-42 ; zeznania świadkaK. B.– k. 42
)
Po około 150 metrachA. B.został zatrzymany przez nieoznakowany patrol policji, w składzie sierż.K. B.oraz sierż.M. C., celem nałożenia naA. B.mandatu, za niezastosowanie się do znaku drogowego B-20, poprzez niezatrzymanie prowadzonego przez niego pojazdu w wyznaczonym miejscu. Wskazany mandat opiewać miał na kwotę 300 złotych oraz implikował nałożenie na kierującego pojazdem 8 punktów karnych.A. B.odmówił przyjęcia mandatu we wskazanym wymiarze, gdyż jak argumentował przekroczyłby on tym samym limit punktów, co miałoby skutkować odebraniem mu prawa jazdy, a tym samym możliwości zarobkowania w obecnie wykonywanym zawodzie. Zamiast tego proponował funkcjonariuszom, by mandat został zmieniony na taki, który nakładać będzie na niego nawet i wyższą karę finansową, lecz mniejszą ilość punktów karnych, na co ww. funkcjonariusze policji nie przystali. W związku z odmową przyjęcia mandatu, sprawę skierowano na drogę sądową.

( 
dowód:

zeznania świadka –M. C.k. 41v-42 , zeznania świadkaK. B.– k. 42 oraz notatka urzędowa z dnia 16.06.2023r.- k.1

)

Przesłuchany w charakterze obwinionego ,A. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Z ich treści wynika, żeA. B.kierując swoim samochodem marki(...)zatrzymał się przed znakiem drogowym B-20, gdyż jak sam twierdzi, wie doskonale o istnieniu tegoż znaku, a także że miejsce to jest częstym miejscem kontroli drogowych. Co więcej, widział on nieoznakowany patrol policji i posiadał wiedzę, że był to samochód należący do patrolu policji. Wedle zeznań, funkcjonariusze mieli nie patrzeć w stronę jadącego samochodu, gdyż w opinii oskarżonego mieli sporządzać dokumentacje i nie zwracać uwagi na panujący na drodze ruch samochodowy.

( 
dowód:

wyjaśnienia obwinionegoA. B.– k.41
)

Sąd zważył co następuje:

Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, należy zauważyć, iż wyjaśnienia obwinionegoA. B.w ich istotnej części, mianowicie jego twierdzenia jakoby prawidłowo zastosował się do znaku B-20 tj. Znaku Stopu nie mogą zasługiwać na wiarygodność.
Sąd doszedł do takiego przekonania mając na względzie, że wiarygodności wyjaśnień obwinionegoA. B.należy dokonać zarówno przez analizę ich treści, jak również i pozostałego materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.
W pierwszej kolejności należy, w ocenie sądu dokonać analizy wyjaśnień złożonych przezA. B., bez odnoszenia ich do pozostałego materiału dowodowego.
Na wstępie należy wskazać, że w ocenie Sądu, wyjaśnienia jakie zostały złożone przez obwinionegoA. B., nie są ze sobą spójne, powodując tym samym błędy natury logicznej w całości prezentowanej sprawy. Zacząć należy od tego, że w momencie samego zatrzymania,A. B.miał proponować zamianę mandatu na inny, a dokładniej na taki, który miałby nałożyć na niego mniej punktów karnych. Pomijając wątpliwie moralny aspekt tego działania, stanowi ono w zasadzie niejako przyznanie się do popełnienia zarzuconego mu wykroczenia i chęć poddania się karze jednak w innym jej wymiarze. Kierując się bowiem zasadami logiki ,jak również i doświadczenia życiowego osoba będąca pewna, niepopełniania przez siebie czynu zabronionego, nie powinna nalegać na poddanie się jakiejkolwiek karze.
W ocenie Sądu, ww. działania są całkowicie pozbawione logiki i mimo powstałego w wyniku kontroli drogowej stresu, który mógł mieć wpływ na działania podjęte przezA. B.działania, kierujący pojazdem tym bardziej, zdając sobie sprawę ze swojej trudnej ,pod względem punktów karnych, sytuacji będąc przekonanym o swojej niewinności nie powinien składać propozycji o poddaniu się karze w innym wymiarze, a całkowicie odmówić poddaniu się karze.
Przechodząc do oceny ww. wyjaśnień obwinionegoA. B., przez pryzmat pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów, tak wskazać należy, że stoją one ze sobą w zupełnej sprzeczności. Wskazać należy w szczególności na zeznania świadka sierż.M. C., który otwarcie wskazuje na to, żeA. B.samochodu(...)nie zatrzymał w wyznaczonym miejscu, a także, że chciał on przyjąć mandat, jednak taki, który przewidywałby nałożenie mniejszej ilości punktów karnych na kierowcę. Należy wskazać, że funkcjonariusze policji obwinianego nie znali i nie mieli żadnego interesu w tym, żeby wydać rozstrzygnięcie w jakikolwiek sposób godzący w prawaA. B.. (k.1).Co więcej zgodnie z zeznaniami ww. świadka, patrol policji stał właśnie w tamtym miejscu, aby dokonywać kontroli kierowców nie respektujących znaku B 20, z racji ogólnego jego nierespektowania przez kierowców na tym odcinku drogi. Sąd uznał, zatem za wątpliwe, wyjaśnieniaA. B., wedle których funkcjonariusze patrolu mieli nie patrzeć na drogę i uzupełniać dokumentację, skoro skierowani byli właśnie w celu przeprowadzania kontroli drogowych w tamtym rejonie. Wskazać należy ponadto, żeA. B., jako kierujący pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, nie powinien „rozglądać się” po poboczu drogi, a zachować koncentrację na prowadzeniu pojazdu w sposób, zgodny z zasadami ruchu drogowego. (k. 41)
Dokonując zatem całościowej oceny materiału dowodowego należy stwierdzić, iż wyjaśnienia obwinionegoA. B.w części, gdzie nie przyznaje się on do stawianego mu zarzutu, są niewiarygodne, a zabrany w sprawie materiał dowodowy, omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że dopuścił się on zarzucanego mu czynu w ten sposób, że:
W dniu 16 czerwca 2023r. wR.kierując samochodem marki(...)onr rej. (...), nie zastosował się do znaku drogowego B 20 tj. Znaku STOP, poprzez niezatrzymanie kierowanego przez niego pojazdu w wyznaczonym miejscu.
Sąd przyjął kwalifikację prawną z art. 92 § 1 kw. mając na uwadze, iż dla prawidłowej interpretacji powyższego przepisu kluczowa jest interpretacja pojęcia niezastosowania się do znaku drogowego.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości to, że kierujący samochodem(...)nie przestrzegał reguły implikowanej przez znak drogowy B 20 i samochodu nie zatrzymał mimo obowiązku.
Przy wymiarze kary obwinionemuA. B.Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno łagodzących jak i obciążających. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył umyślność działaniaA. B., polegającego na niezatrzymaniu w wyznaczonym miejscu, mimo doskonałej świadomości tego, że znak jest w rzeczonym miejscu. Natomiast do okoliczności łagodzących Sąd zaliczył, to żeA. B.nie był uprzednio karany sądownie.
Łącząc wymienione wyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary z art. 33 § 1 i 2 kw., Sąd uznał, iż wymierzenie obwinionemu kary grzywny w wymiarze 400 (czterystu) złotych jest współmierne do stopnia jego winy, stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił – a jednocześnie czyni zadość roli wychowawczej oraz zapobiegawczej, powodując, że w przyszłościA. B.kierując pojazdem mechanicznym nie dopuści się przekroczenia zasad ruchu drogowego. Ponadto zdaniem Sądu powyższa kara uczyni zadość prewencji ogólnej, oraz jest ona współmierna do możliwości finansowo-dochodowych obwinionegoA. B..
Biorąc pod uwagę te ostatnie okoliczności, a więc jeśli zważy się, że obwinionyA. B.posiada stałe źródło dochodów, Sąd uznał że brak jest podstaw do zwolnienia z kosztów postępowania w sprawie o wykroczenia. Tym samym na podstawie przepisów wskazanych w pkt. II części dyspozytywnej wyroku, orzekł o zasądzeniu tychże kosztów na rzecz Skarbu Państwa.