Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 284/23
Data wyroku: 2024-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 92a§1 kw

Sygn. akt IIW 284/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 09 kwietnia 2024 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – sędzia Katarzyna Garbarczyk
Protokolant–sekr. sąd. Anna Rogojsza
w obecnościoskarżyciela publicznego z KPP wG.– podkom. Piotra Drozdowskiego
po rozpoznaniu w dniach: 12.02.2024 roku oraz 03.04. 2024 roku na rozprawie sprawy
M. Ż.
synaW.iJ.zd.S.
ur. (...)wŁ.
obwinionego o to, że:
W dniu 31 maja 2023 roku około godz. 9:15 wG.naul. (...)prowadząc pojazd markiD. (...)onumerze rejestracyjnym (...), w obszarze zabudowanym w obrębie funkcjonowania znaku B-43 „strefa ograniczenia prędkości” z ograniczeniem prędkości do 40 km/h, przekroczył dopuszczalną prędkość o 25 km/h, jadąc z prędkością 65 km/h

tj. o czyn z art. 92a§1 kw

1
ObwinionegoM. Ż.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 92a§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje go na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych.

2
Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 (pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem pozostałych kosztów postępowania.

Sygn. akt IIW 284/23

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. Ż.w dniu 31 maja 2023 roku około godz. 9:15 wG.naul. (...)prowadząc pojazd markiD. (...)onumerze rejestracyjnym (...), w obszarze zabudowanym w obrębie funkcjonowania znaku B-43 „strefa ograniczenia prędkości” z ograniczeniem prędkości do 40 km/h, przekroczył dopuszczalną prędkość o 25 km/h, jadąc z prędkością 65 km/h.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: częściowo wyjaśnień obwinionego (k. 36v, 37v, 45), nadto na podstawie: zeznańM. S.(k. 36v-37v), świadectwa legalizacji (k. 2), nagrania z płyty (k. 7).
Obwiniony nie przyznał się do winy. Potwierdził, że w dniu zdarzenia był kierowcą pojazdu markiD. (...)onumerze rejestracyjnym (...), poruszał sięul. (...)wG., gdzie obowiązuje ograniczenie prędkości do 40 km/h. Przyznał, że prawdopodobnie na tym odcinku zwiększył prędkość ponad wskazane ograniczenie, ale jak oznajmił zmusiła go do tego sytuacja na drodze tj. chęć wyminięcia innego pojazdu i przyspieszenie jazdy radiowozu, który poruszał się za nim.M. Ż.zaprzeczył jednak, by jechał z prędkości 65 km/h (wyjaśnienia obwinionego k. 36v, 37v, 45),
Sąd sceptycznie odniósł się do wyjaśnień obwinionego, w których nie przyznaje się do winy. Zdaniem Sądu wyjaśnienia te nie polegają na prawdzie i stanowią jedynie przyjęta przezM. Ż.linię obrony. Nadto przeczy im pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy, jakiemu Sąd nadał walor wiarygodności.
W ocenie Sądu brak jest jakichkolwiek podstaw, by odmówić wiary zeznaniom funkcjonariusza policji, który dokonywał kontroli drogowej obwinionego. Świadek ten nie miał żadnego interesu, by zeznawać na temat okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca i w konsekwencji niesłusznie obciążać obwinionego ( zeznaniaM. S.k. 36v-37v). Po pierwsze brak jest podstaw, by kwestionować uprawnienia świadka oraz będącego z nim w patrolu drugiego z funkcjonariuszy policji tj.A. L., co do posiadanych przez w/w uprawnień do obsługi wideorejestratora, którym dokonywano pomiaru prędkości pojazdu, jakim poruszał się obwiniony. Nie ma też żadnych okoliczności, jaki wskazywałby, że radiowóz, w którym funkcjonariusze pełnili służbę, jak i wideorejestrator będący na wyposażeniu tego radiowozu - nie spełniał norm, a co miałoby wpływ na rzetelność pomiaru prędkości pojazdu obwinionego. Ze świadectwa legalizacji (k. 2) jednoznacznie wynika, iż wideorejestrator w dniu zdarzenia miał ważną legalizację i był zamontowany w radiowozie o odpowiednich parametrach. Sąd nie znajduje także powodów, by kwestionować nagranie z wideorejestratora, na podstawie którego przyjęto, że obwiniony poruszał się z prędkością o 25 km/h większą, niż dozwolona. W/w dowody są zbieżne, spójne, wzajemnie się uzupełniają i zasługują na miano wiarygodnych.
W świetle zebranych dowodów i ich analizy nie budzi wątpliwości, że obwiniony dopuścił się zarzuconego mu wykroczenie z art. 92a§1 kw.
Przy wymiarze kary grzywny Sąd miał na uwadze stopień zawinienia obwinionego i społecznej szkodliwości czynu, warunki osobiste, majątkowe sprawcy.
Każdy kierowca pojazdu musi posiadać wiedzę w przedmiocie obowiązujących przepisów dotyczących zasad w ruchu drogowym, w tym ograniczeń dotyczących prędkości, z jaką powinien prowadzić pojazd. Do przepisów tych ma obowiązek się stosować.M. Ż.jadąc z nadmierną prędkością naruszył podstawowe zasady obowiązujące w ruchu drogowym.
W świetle powyższego Sąd uznając obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, podstawie art. 92a§1 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazał go na karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych.
Zdaniem Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej.
Zasądzając od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 120 złotych tytułem pozostałych kosztów postępowania, Sąd kierował się z treściąart. 119§1 kpw.