Sąd Apelacyjny w Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 325/22
Data wyroku: 2023-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSA Robert Mąka, SSA Przemysław Żmuda, SSA Piotr Brodniak
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu, Przestępstwo przeciwko życiu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 325/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 14 września 2022r. w sprawie III K 67/22

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

- rażąca obraza prawa procesowego, mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicieart.7kpkw zw. zart.4kpk, polegająca na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nieuwzględnienia okoliczności zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, przez przyjęcie, że wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania świadkaB. Ś.(jedynego trzeźwego świadka podczas zdarzenia), są niewiarygodne w zakresie, w jakim nie dają podstaw do ustalenia działania oskarżonego w warunkach obrony koniecznej, w wyniku nieprawidłowego przyjęcia przez Sąd, że zachowanie pokrzywdzonego, poprzedzające zadanie mu przez oskarżonego uderzenia, nie miało cech zamachu pomimo, że prawidłowa analiza treści wyjaśnień oskarżonego jak i zeznań w/w świadka powinna prowadzić do wniosku, że zamach pokrzywdzonego na osobę oskarżonego rozpoczął się już w momencie, w którym oskarżony wraz z żoną musieli zamknąć się w swoim samochodzie, w wyniku agresywnego zachowania pokrzywdzonego oraz jego kolegi, a których zachowanie było kontynuowane, jak też w wyniku nieuprawnionego ustalenia, że pokrzywdzony w chwili bezpośrednio poprzedzającej atak ze strony oskarżonego, nie kierował do niego groźby zamachu na życie i zdrowie, co wzbudziło w nim strach o własne życie i zdrowie, przy jednoczesnym niedostrzeżeniu przez Sąd takich okoliczności jak np. młody wiek pokrzywdzonego, silniejszą posturę, jego stan upojenia alkoholowego, uprzednie, napastliwe i agresywne zachowanie względem oskarżonego i jego żony, co z kolei przy uwzględnieniu dynamiki zajścia, uprawniało oskarżonego do przyjęcia założenia, że wypowiadana w stosunku do jego osoby groźba dokonania zamachu na jego życie i zdrowie w każdej chwili może się zmaterializować,
- rażąca obraza prawa procesowego, mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicieart.7kpkw zw. zart.4kpk, polegająca na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego, przez dokonanie dowolnej oceny treści dowodów z zeznań świadkaP. R.i obdarzeniu ich przymiotem wiarygodności jedynie w zakresie tych, które zostały złożone na rozprawie z jednoczesnym dowolnym uznaniem za niewiarygodne tych złożonych w postępowaniu przygotowawczym, przy jednoczesnym niedostrzeżeniu chwiejności i ogólnikowości relacji tego świadka oraz ich sprzeczności z treścią innych relewantnych dowodów, jak też niedostrzeżeniu czynników w istotny sposób wpływających na jego możliwości percepcyjne w związku z silnym upojeniem alkoholowym w chwili zdarzenia, a nadto dowolnym przyjęciem, że świadek ten pomimo, że w pierwszych zeznaniach stwierdził, że nic nie pamięta ze względu na ilość spożytego alkoholu, to jego zeznania złożone na rozprawie, podczas których nagle świadek „przypomniał” sobie przebieg zdarzenia- mogą być uznane za wiarygodne, a co z kolei dowodzi, że świadek ten może podawać sprzeczne wersje, co z góry osłabia wiarygodność każdej z nich,
- rażąca obraza prawa procesowego, mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicieart.7kpkw zw. zart.4kpk, polegająca na naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów, sprzecznej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego, przez dokonanie dowolnej oceny treści dowodów z zeznań pokrzywdzonego w zakresie, w jakim Sąd przyznał im walor wiarygodności, podczas gdy prawidłowa analiza i ocena tego dowodu powinna prowadzić do wniosku, że zeznania te nie są spójne i konsekwentne, zawierają wewnętrzne sprzeczności bowiem jak wynika z protokołów przesłuchania, zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i sądowym, pokrzywdzony zeznawał, że został zaatakowany przez oskarżonego i podczas tego ataku wypadł mu telefon z ręki, przy jednoczesnym zeznaniu, że chwilę wcześniej pobił się z kolegąP. R.i podczas tej bójki został przewrócony na ziemię, otrzymał dwa albo trzy kopnięcia, a gdy się podniósł, odepchnąłP. R.i zadał mu ciosy pięścią w twarz i podczas całej tej bójki również trzymał telefon w ręku- takie zenanie jest niewiarygodne z tego względu, że trzymając telefon nie byłby w stanie toczyć bójki zP. R.-ergopodczas tej właśnie bójki wypadł mu telefon, a nie podczas sytuacji z oskarżonym,
- rażąca obraza prawa procesowego, mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicieart.5§2kpk, poprzez nierozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego, podczas gdy materiał dowodowy pozwala w sposób jednoznaczny stwierdzić, że oskarżony niecelowo ugodził sierpem pokrzywdzonego, że był to efekt wyłącznie chęci odstraszenia pokrzywdzonego, spowodowany wcześniejszą awanturą, bez wcześniejszego planowania
w konsekwencji naruszenia w/w przepisów postępowania błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść przez ustalenie, że oskarżony popełnił przestępstwo zart.148§1kkw zw. zart.11§3kkdziałając z zamiarem bezpośrednim zabójstwa, podczas gdy z materiału dowodowego zebranego w sprawie nie wynika, aby oskarżony miał bezpośredni zamiar zabiciaP. B., jak ustalił to Sąd Okręgowy, sam oskarżony nie sprowokował pokrzywdzonego, nie dokonał żadnych czynności mających na celu zaplanowanie zabójstwa pokrzywdzonego, nie czynił żadnych przygotowań do zabójstwa pokrzywdzonego, oskarżony bał się na tyle pokrzywdzonego, że ukrył się z żoną w samochodzie i jedynie w celu obrony przed pokrzywdzonym wyciągnął sierp z auta (który był narzędziem starym, tępym, służącym oskarżonemu do prac w polu), celem odstraszenia napastników, którzy grozili oskarżonemu pozbawieniem życia, a nadto to nie oskarżony przyszedł do pokrzywdzonego, to pokrzywdzony tego dnia przyszedł z kolegą do oskarżonego proponując wspólne spożywanie alkoholu, to pokrzywdzony wraz z kolegą byli osobami agresywnymi, o czym świadczy nie tylko zachowanie w stosunku do oskarżonego ale również ich wzajemne relacje, które doprowadziły do pobicia się między sobą

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

zarzut obrazyart.7kpknie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy, co do zaatakowania pokrzywdzonego przez oskarżonego i uderzenia go sierpem w szyję, a także co do kierowania gróźb karalnych przezM. Ś.pod adresemP. B., został oceniony przez Sąd I instancji prawidłowo, z zachowaniem reguły dowodzenia zart.7kpk, która statuuje zasadę swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą ocena dowodów, mająca swoje oparcie w prawidłowo zebranym i ujawnionym materiale dowodowym, obiektywna, zgodna z logiką i doświadczeniem, korzysta z ochronyart.7kpk,
Sąd Apelacyjny zgadza się z oceną zeznańP. B.iP. R.dokonaną przez Sąd I instancji,
złożenie obszerniejszych zeznań na dalszym etapie postępowania przezP. R.ich nie dezawuuje,
istotne jest czy są one spójne z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, a także z czego wynikało to, że zeznania złożone krótko po zdarzeniu nie były tak szczegółowe jak te późniejsze,
w odniesieniu doP. R.upływ czasu spowodował, że jego zdolność odtworzenia przebiegu wydarzeń w(...)wN.wzrosła,
nie jest to sytuacja wyjątkowa,
w tym miejscu należy podkreślić, że podstawą ustaleń co do sprawstwaM. Ś.w zakresie czynów popełnionych na szkodęP. B.były spójne i konsekwentne zeznania pokrzywdzonego, które zeznaniaP. R., którym Sąd I instancji dał wiarę, tylko potwierdziły,
P. B.szczegółowo przedstawił okoliczności ataku ze strony oskarżonego, a jego zeznania znalazły potwierdzenie w analizie danych zawartych w jego telefonie komórkowym,
pozwoliły one bowiem w sposób niebudzący wątpliwości ustalić, że w chwili ataku przezM. Ś., był on w kontakcie telefonicznym zR. P., którego krótko po zdarzeniu, już po przyjeździe Policji poinformował o przebiegu zdarzenia,
P. B.nie miał żadnego interesu w bezpodstawnym pomawianiuM. Ś.,
pokrzywdzony nie spodziewał się ataku i obrażenia jakich doznał to potwierdzają,
został uderzony sierpem w tył szyi, na wysokości karku, i kiedy odwracał głowę, sierp trzymany przezM. Ś.dalej godził w jego szyję, powodując ranę ciętą szyi o długości 18 cm,
zaskoczony atakiem wypuścił z ręki telefon i zaczął uciekać, i przez chwilęM. Ś.biegł za nim wykrzykując groźby pozbawienia go życia,
relacjaP. B.została wiarygodnie uzupełniona zeznaniamiM. B.iA. R., którzy zobaczyli pokrzywdzonego bezpośrednio po ataku, zauważyli obrażenia szyi i zadzwonili po pomoc,
dla oceny wiarygodności zeznańP. B.nie ma żadnego znaczenia czy i kiedy wypuścił on z ręki telefon, czy podczas bójki zP. R.czy w chwili zaatakowania go przez oskarżonego, przy czym należy podkreślić, że jego zeznania w części, w której mówił o wypadnięciu telefonu z ręki w chwili ataku sierpem przezM. Ś., są logiczne i zasługują na uwzględnienie,
zeznaniaP. B.są wiarygodne również i z tego powodu, że nie ukrywał on bójki do jakiej doszło między nim iP. R., co oznacza, że jego celem było opisanie wszystkich wydarzeń, w których wówczas brał udział,
zasadnie Sąd I instancji odmówił wiarygodności wyjaśnieniomM. Ś.i zeznaniom jego żonyB. Ś., jako sprzecznym z zeznaniami pokrzywdzonego, którym Sąd dał wiarę,
P. B.chodził po ośrodku i rozmawiał przez telefon,
mogło to denerwowaćM. Ś.ale nie dawało żadnych podstaw do ataku z jego strony, również informacja o bójce pomiędzy pokrzywdzonym, aP. R., z którejP. B.wyszedł zwycięsko,
nie ma żadnych wiarygodnych dowodów, że bezpośrednio przed sięgnięciem przezM. Ś.po sierp, został on(lub jego żona) zaatakowany przez pokrzywdzonego lub jego kolegęP. R., a zawartość zabezpieczonego odP. B.telefonu przeczy twierdzeniom oskarżonego o nagrywaniu go przez pokrzywdzonego,
w tym miejscu należy zauważyć, żeM. Ś., w swoich pierwszych wyjaśnieniach nie mówił, że z obawy przed pokrzywdzonym i jego kolegą, z żoną zamknęli się w samochodzie, z jego relacji wynika, że miał być na zewnątrz, przed domkiem,
o braku wiarygodności oskarżonego, i w konsekwencji jego żony, świadczy zachowanieM. Ś.w trakcie interwencji Policji, do której doszło po pewnym czasie od zdarzenia,
oskarżony w stanie nietrzeźwości groził funkcjonariuszom Policji, wyzywał ich, a jednego z nich odepchnął, co pokazuje jak pobudzony był w chwili zdarzeniaM. Ś., i nie zważając na to z kim ma do czynienia, groził im podobnie jak wcześniejP. B.,
powyższe uzasadnia stwierdzenie, że ocena wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków, we wskazanym powyżej zakresie, dokonana przez Sąd I instancji była zgodna z zasadą swobodnej oceny dowodów i korzysta z ochronyart.7kpk,
w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie może być mowy o naruszeniu reguły zart.5§2kpkco do przyjęcia przez Sąd I instancji świadomego zaatakowania przezM. Ś.pokrzywdzonego sierpem, ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia żadnych wątpliwości co do tego, że oskarżony zadał cios sierpem w szyję niespodziewającego się atakuP. B.,
było to celowe działanie,
pomimo prawidłowo dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów, omówionej powyżej, i nie przyjęcia działania oskarżonego w warunkach obrony koniecznej, ustalenie faktyczne co do zamiaru z jakim działałM. Ś.zadając cios sierpemP. B.było błędne, i Sąd Apelacyjny zgadza się ze skarżącym, że brak było podstaw do przyjęcia, że oskarżony działał wówczas z zamiarem bezpośrednim zabójstwa pokrzywdzonego, co oznacza, że chciał śmierciP. B.,
właściwości i warunki osobiste oskarżonego przeczą takiej tezie, jak również jego dotychczasowe życie,
w dacie zdarzenia zdenerwował się naP. B., był zły na niego i chciał go nastraszyć, i w tym celu sięgnął po sierp, i zadał nim jeden cios w szyję pokrzywdzonego,
niewątpliwie stan nietrzeźwości w jakim wtedy się znajdował ułatwił podjęcie decyzji o ataku i jej realizację, i spowodował, że nie zadziałały u niego mechanizmy kontrolne,
użyte narzędzie i miejsce zadania ciosu nie przesądzają o zamiarze zabójstwa,
należy bowiem zwrócić uwagę na przebieg zdarzenia-M. Ś.zadał jeden cios z niewielką siłą, jak wynika z opinii, z zakresu medycyny,
gdyby rzeczywiście, jak przyjął Sąd Okręgowy, za aktem oskarżenia, chciał śmierciP. B.mógł swój zamiar zrealizować, zadając cios ze znacznie większą siłą, a następnie kolejne,
miał ku temu sposobność, ponieważ zaatakowałP. B.od tyłu i pokrzywdzony nie spodziewał się ataku,
fakt, że ograniczył się do jednego uderzenia, z niewielką siłą, czym spowodował uP. B.ranę ciętą powierzchowną szyi, nie kontynuował ataku, sprzeciwia się, w ocenie Sądu Odwoławczego, przyjęciu, że celemM. Ś.było pozbawienie życia pokrzywdzonego,
brak jest nawet podstaw do przyjęcia, że godził się na skutek w postaci śmierciP. B., dlatego należało ocenić zachowanie oskarżonego pod kątem realizacji znamion czynu z art.156§1pkt2kk, na co zwrócił również uwagę skarżący w apelacji, w części obejmującej zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, co zostało omówione szerzej poniżej, w punkcie 3.2. uzasadnienia

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I i III wyroku,
ewentualnie
o zmianę kwalifikacji czynu(opisanego w punkcie I wyroku) poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej skazaniaart.148§1kki ocenę zachowania oskarżonego pod kątem wypełnienia przez niego znamion przestępstwa określonego wart.156§1kki wymierzenie na tej podstawie adekwatnej kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia
ewentualnie
o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadne zarzuty naruszeniaart.5§2kpkorazart.7kpkw zakresie odnoszącym się do nie przyjęcia przez Sąd Okręgowy obrony koniecznej, i ustalenia, że toM. Ś.zaatakował pokrzywdzonegoP. B.,
natomiast zasadnie skarżący podniósł, że zachowanie oskarżonego, należało rozpatrywać pod kątem wyczerpania znamion czynu zart.156§1kk, albowiem zgromadzone w toku postępowania dowody nie uzasadniały przyjęcia zamiaru zabójstwa, a jedynie działanie, w zamiarze ewentualnym, spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego,
Sąd I instancji prawidłowo ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart.7kpki dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych dotyczących czynu popełnionego przezM. Ś.zart.190§1kk(opisanego w punkcie III. wyroku),
obrońca nie wskazał na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, nie wskazał również żadnej z przyczyn uchylenia orzeczenia zawartych wart.439§1kpk, a z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancjiart.454kpknie miał zastosowania, dlatego brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania

Lp.

Zarzut

2.

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku mający wpływ na jego treść przez ustalenie, że oskarżony nie działał w ramach obrony koniecznej, a działał z zamiarem bezpośrednim zabójstwa, podczas gdy oskarżony, będąc pod wpływem strachu i w toku dynamicznie rozwijającego się zdarzenia podjął jedynie czynności zmierzające do obrony koniecznej i nie kalkulował, że uszkodzi pokrzywdzonego w konkretnym miejscu, tj. w jego szyję;
jak wyjaśnił spójnie i konsekwentnie oskarżony, przyłożył jedynie sierp do pokrzywdzonego, nie mając zamiaru go zabić a jedynie odstraszyć; dodatkowo nie można tracić z pola widzenia tego, przy takim przyjęciu przez Sąd I instancji, że zeznania tego świadka są wiarygodne, że świadekP. R.zeznał, iż widział jak oskarżony „wymachiwał tym sierpem, ale nie chciał go dotknąć i tylko go musnął", powyższe okoliczności wskazują, że oskarżony nie miał bezpośredniego zamiaru pozbawienia życia pokrzywdzonego - a w konsekwencji doszło do naruszenia prawa materialnego, tj.art.25§1kkpoprzez błędne jego niezastosowanie, pomimo że oskarżony działał w warunkach obrony koniecznej, na co wskazuje całokształt materiału dowodowego,
- błąd w ustaleniach faktycznych mogący mieć wpływ na treść orzeczenia poprzez uznanie, że oskarżonyzadał ciossierpem w szyję pokrzywdzonego, podczas gdy z opinii specjalistów medycyny sądowej jednoznacznie wynika, że oskarżonyprzyłożyłsierp do szyi pokrzywdzonego w wyniku czego doznał obrażeń narządów ciała poniżej 7 dni, a nadto błędnym przyjęciu, że oskarżony nie osiągnął zamierzonego celu zabójstwa tylko dlatego, że pokrzywdzony zdążył odwrócić lekko głowę, co w konsekwencji skutkowało błędnym przyjęciu, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia pokrzywdzonego, bowiem po pierwsze gdyby faktycznie chciał zabić pokrzywdzonego zadałby cios ze znaczną siłą, a po drugie odwrócenie głowy w żaden sposób nie miałoby wpływu na złagodzenie skutków użycia sierpa na szyi pokrzywdzonego

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Apelacyjny uznał za bezzasadny zarzut skarżącego błędu w ustaleniach faktycznych przez brak ustalenia, żeM. Ś.działał w warunkach obrony koniecznej zart.25§1kk, ponieważ zgromadzony i prawidłowo oceniony materiał dowodowy nie dawał podstaw do takiego ustalenia,
M. Ś.ani jego żona, nie znajdowali się w stanie zagrożenia kiedy oskarżony sięgnął do samochodu po sierp,
oskarżony był pijany,
zobaczyłP. B., który chodził po terenie ośrodka wypoczynkowego i głośno rozmawiał przez telefon komórkowy,
denerwowało go to,
dowiedział się o bójce między pokrzywdzonym, aP. R.,
w/w mężczyźni zachowywali się niewłaściwie, i stąd jego decyzja o ich „zdyscyplinowaniu”,
w chwili kiedyM. Ś.sięgnął po sierp, nie był atakowany- ani fizycznie ani werbalnie przez pokrzywdzonego aniP. R.,
to oskarżony zaatakował odwróconego do niego tyłemP. B.,
pokrzywdzony nie spodziewał się ataku zajęty rozmową telefoniczną,
w przedmiotowej sprawie, zeznaniaP. B.zasadnie były podstawą dokonania ustaleń przez Sąd Okręgowy, jako wiarygodne źródło informacji o przebiegu zdarzenia objętego niniejszym postępowaniem,
pokrzywdzony szczegółowo opowiedział co robił w dniu zdarzenia, o alkoholu spożywanym z oskarżonym, razem z kolegąP. R.,
nie ukrywał pobicia zP. R., co ten potwierdził,
dla przyjęcia za wiarygodne zeznańP. B.istotna była analiza danych zabezpieczonych z jego telefonu komórkowego, ponieważ potwierdzają one, że w chwili ataku ze strony oskarżonego, pokrzywdzony prowadził rozmowę ze swoim znajomymR. P., którego potem, już po zajściu, szczegółowo poinformował o jego przebiegu,
niezwykle ważne było również zachowanie pokrzywdzonego zaraz po ataku,
uciekł przedM. Ś.do pawilonu znajdującego się na terenie ośrodka, w którym osoby tam obecne zauważyły obrażenia szyi uP. B.i natychmiast wezwały pogotowie ratunkowe, przekazując informacje uzyskane od pokrzywdzonego dotyczące zdarzenia, w którym doznał tych obrażeń,
stwierdzenie skarżącego, żeM. Ś.tylko przyłożył sierp do szyi pokrzywdzonego nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym,
P. B.jednoznacznie mówił o uderzeniu go sierpem,
również w opinii medycznej brak takiego sformułowania,
biegli podali, że stwierdzone u pokrzywdzonego obrażenia świadczą o niewielkiej sile z jaką cios został zadany,
o ile zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, co do nie przyjęcia przez Sąd I instancji działania oskarżonego w warunkach obrony koniecznej, był nieuzasadniony, to zarzut błędu co do zamiaru z jakim działałM. Ś.zdaniem Sądu Apelacyjnego zasługiwał na uwzględnienie,
Sąd Okręgowy przyjął za aktem oskarżenia, żeM. Ś.działał z zamiarem bezpośrednim zabójstwaP. B., a celu nie osiągnął tylko dlatego, że pokrzywdzony zdołał uciec,
oznacza to, że w ocenie w/w podmiotów,M. Ś.chciał zabić pokrzywdzonego, chciał jego śmierci, z uwagi na użyte narzędzie- sierp, miejsce zadania ciosu- szyja, i wykrzykiwane pod adresemP. B.groźby zabójstwa,
Sąd Odwoławczy analizując kompletny materiał dowodowy zgromadzony w toku postępowania uznał, że nie uzasadnia on ustalenia, w sposób pewny, istnienia tak daleko idącego zamiaru po stronieM. Ś.,
w tym miejscu należy podkreślić, że zamiaru nie wolno się domyślać, musi wynikać on w sposób niebudzący wątpliwości z dowodów,
decydujące znaczenie ma odtworzenie strony podmiotowej, ponieważ to ustalenia w tym zakresie powodują, że w danej sprawie należy przyjąć zabójstwo- w zamiarze bezpośrednim lub ewentualnym, czy też ciężki uszczerbek na zdrowiu, jak w niniejszej sprawie,
zdaniem Sądu Apelacyjnego brak jest dowodów na przyjęcie po stronieM. Ś.zamiaru pozbawienia życiaP. B.- zarówno w zamiarze bezpośrednim jak i ewentualnym,
użyte narzędzie i miejsce zadania ciosu o tym zamiarze nie przesądzają, ponieważ obrażenia jakich doznał pokrzywdzony były niewielkie- naruszające prawidłowe funkcjonowanie narządu ciała(szyi)P. B.na okres poniżej 7 dni- zart.157§2kk,
jak wynika z opinii medycznej nie stanowiły one bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia pokrzywdzonego,
istotne było zatem ustalenie co spowodowało tak nieznaczne obrażenia, ponieważ co oczywiste nie sam charakter stwierdzonych obrażeń determinuje zamiar z jakim działa sprawca,
z opinii medycznej wynika, że powstałe u zaatakowanego obrażenia były wynikiem ciosu zadanego z niewielką siłą,
Sąd I instancji w sposób dowolny przyjął, że ta niewielka siła była skutkiem stanu nietrzeźwości oskarżonego, a ponadto odwrócenie przez pokrzywdzonego głowy, w chwili ataku sprawiło, że napastnik nie osiągnął zamierzonego celu i nie zabiłP. B.,
powyższe ustalenia nie wynikają ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,
oskarżony podszedł od tyłu i zadał cios osobie niespodziewającej się ataku, niebroniącej się,
gdyby istotnie celem jego działania była śmierć pokrzywdzonego miał narzędzie i sposobność żeby swój zamiar zrealizować,
zadał jednak cios z niewielką siłą, ataku nie ponowił, a wypowiadane przez niego groźby pozbawienia życia, w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie dają podstaw do przyjęcia, że służyły uzewnętrznieniu zamiaru zabójstwa,
w ocenie Sądu ApelacyjnegoM. Ś.chciał nastraszyćP. B., którego zachowanie go zdenerwowało,
sięgnął po sierp żeby swój pierwotny zamiar zrealizować, po czym pojawił się zamiar spowodowania obrażeń u pokrzywdzonego, oskarżony godził się przy tym z ciężkim uszczerbkiem na zdrowiuP. B., za czym przemawia użyte narzędzie i uderzenie w szyję,
właściwości i warunki osobisteM. Ś.również uzasadniają stanowisko Sądu Odwoławczego co do zamiaru z jakim działał,
nie należy on do osób zdemoralizowanych, które nie liczą się z życiem innych, co wynika z wywiadu środowiskowego o oskarżonym oraz jego niekaralności

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w punktach I i III wyroku,
ewentualnie
o zmianę kwalifikacji czynu(opisanego w punkcie I wyroku) poprzez wyeliminowanie z podstawy prawnej skazaniaart.148§1kki ocenę zachowania oskarżonego pod kątem wypełnienia przez niego znamion przestępstwa określonego wart.156§1kki wymierzenie na tej podstawie adekwatnej kary w dolnych granicach ustawowego zagrożenia
ewentualnie
o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

bezzasadny zarzut błędu w ustaleniach faktycznych co do nie przyjęcia przez Sąd Okręgowy obrony koniecznej, i ustalenia, że toM. Ś.zaatakował pokrzywdzonegoP. B.,
natomiast zasadnie skarżący podniósł, że zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy nie uzasadniał przyjęcia zamiaru zabójstwa, co spowodowało zmianę opisu czynu przypisanego oskarżonemu, i przyjęcie w miejsceart.148§1kk, przepisuart.156§1pkt 2 kk,
obrońca nie wskazał na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, nie wskazał również żadnej z przyczyn uchylenia orzeczenia zawartych wart.439§1kpk, a z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancjiart.454kpknie miał zastosowania, dlatego brak było podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Szczecinie do ponownego rozpoznania

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

- uznanie oskarżonegoM. Ś.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zart.190§1kk, opisanego w punkcie III. wyroku oraz czynu zart.224§2kkw zb. zart.222§1kkw zb. zart.226§1kkw zw. zart.11§2kk, opisanego w punkcie II.,
- orzeczenie o dowodzie rzeczowym, środku kompensacyjnym oraz dotyczące okresu rzeczywistego pozbawienia wolności podlegającego zaliczeniu na poczet kary łącznej pozbawienia wolności

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

zarzuty obrońcy oskarżonegoM. Ś., w zakresie czynu opisanego w punkcie III. wyroku, były bezzasadne i sformułowane w środku odwoławczym wnioski nie zasługiwały na uwzględnienie,
pomimo zaskarżenia wyroku w całości, nie podniesiono żadnych zarzutów dotyczących czynu przypisanego w punkcie II., popełnionego przezM. Ś.na szkodę interweniujących funkcjonariuszy Policji, a Sąd Odwoławczy, z urzędu, nie stwierdził żadnych podstaw do zmiany rozstrzygnięcia w tym zakresie

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

zmiana opisu i kwalifikacji czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie I. zaskarżonego wyroku przez uznanieM. Ś.za winnego tego, że w dniu 25 września 2021r. na terenie(...)(...)wN., działając z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiuP. B.pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu, ugodził go sierpem w lewą okolicę karku, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego, powodując uP. B.ranę ciętą powierzchowną szyi o długości 18 cm, które to obrażenie naruszyło prawidłowe funkcjonowanie narządu ciałaP. B.na okres poniżej 7 dni, tj. czynu zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 156 § 1 pkt 2 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, za co na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 156 § 1 pkt 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzonoM. Ś.karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności,
skutkiem powyższej zmiany było uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności i ukształtowanie jej na nowo,
na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kkpołączono orzeczone wobec oskarżonegoM. Ś.kary pozbawienia wolności i wymierzono mu karę łączną 4 (czterech) lat i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności

Zwięźle o powodach zmiany

zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy nie uzasadniał przyjęcia, żeM. Ś.działał z zamiarem bezpośrednim zabójstwaP. B.,
nie wykazano bowiem strony podmiotowej czynu zart.148§1kk,
prawidłowa ocena dowodów uzasadniała ustalenie, żeM. Ś.działał z zamiarem ewentualnym spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiuP. B.pod postacią choroby realnie zagrażającej życiu- co zostało przedstawione powyżej, w puntach 3.1. i 3.2. uzasadnienia,
spowodowało to konieczność zmiany opisu czynu przypisanegoM. Ś.w punkcie I. zaskarżonego wyroku, na korzyść oskarżonego, i jego kwalifikacji prawnej, na łagodniejszą, co w dalszej kolejności skutkowało wymierzeniem kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze,
rozstrzygając o karze Sąd Apelacyjny kierował się dyrektywami wymiaru kary zart.53kki uwzględnił okoliczności obciążające oraz łagodzące,
do okoliczności obciążających zaliczyć należy wysoki stopień winy sprawcy i wysoką społeczną szkodliwość czynu mu przypisanego wynikające z okoliczności czynu, sposobu działaniaM. Ś.i zaatakowanego przez niego dobra chronionego prawem- zdrowia ludzkiego,
M. Ś.zaatakował sierpem- przedmiotem niebezpiecznym, pokrzywdzonego, uderzył w szyję niespodziewającego się atakuP. B.,
na niekorzyść oskarżonego przemawia łatwość z jaką podjął decyzję o zaatakowaniu człowieka, a także działanie w stanie nietrzeźwości, co bez wątpienia zadziałało odhamowująco na sprawcę, jak również miejsce gdzie doszło do zdarzenia- teren ośrodka wypoczynkowego,
do okoliczności łagodzących zaliczyć należy dotychczasową niekaralnośćM. Ś.oraz bardzo dobrą opinię z miejsca zamieszkania, a także jego właściwości i warunki osobiste wynikające z wywiadu środowiskowego, uzasadniające stwierdzenie, że zdarzenie objęte postępowaniem było incydentem w jego życiu, i nie powtórzy się w przyszłości,
analiza okoliczności obciążających i łagodzących doprowadziła Sąd Odwoławczy do wniosku, że kara jaką należy wymierzyćM. Ś.za czyn jakiego się dopuścił na szkodęP. B., to kara 4(czterech) lat pozbawienia wolności,
stanowi ona właściwą reakcję na przestępcze zachowanie oskarżonego i realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku doM. Ś., uświadamiając mu naganność jego postępowania, a z uwagi na jej wymiar będzie oddziaływać na niego w przyszłości, zniechęcając go przed popełnieniem kolejnych przestępstw,
w zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując wysoką społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości,
zmiana rozstrzygnięcia Sądu I instancji w zakresie opisu czynu przypisanego oskarżonemuM. Ś.w punkcie I. części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, która skutkowała zmianą kwalifikacji co do tego czynu i wymierzenie kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze, spowodowała konieczność uchylenia rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności,
Sąd II instancji wymierzył nową karę łączną pozbawienia wolności na podstawieart.85 § 1 kkorazart.86 § 1 kki orzekł wobec oskarżonegoM. Ś.karę łączną 4 (czterech) lat i 1(jednego) miesiąca pozbawienia wolności,
wymierzając karę łączną Sąd orzekał w granicach od 4 lat i miesiąca do 5 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności,
kształtując wymiar kary łącznej Sąd Apelacyjny kierował się treściąart.85a kk, i zastosował zasadę asperacji w najniższym możliwym wymiarze uznając ją za najbardziej adekwatną do zachowań oskarżonego objętych niniejszym postępowaniem albowiem najpełniej uwzględnia ona okoliczności temporalne oraz podmiotowe i przedmiotowe przypisanychM. Ś.przestępstw,
swoim postępowaniem naruszył on wprawdzie różne dobra chronione przez prawo: życie i zdrowie ludzkie(art.13§1kkw zw. zart.156§1pkt2kk,art.157§2kk), wolność od poczucia obawy i strachu przed popełnieniem przestępstwa na szkodę adresata groźby lub osoby dla niego najbliższej(art.190§1kk) oraz powaga i niezakłócone funkcjonowanie instytucji publicznych, ochrona zdrowia i życia funkcjonariuszy publicznych oraz ich godność (art.224§2kk,art.222§1kk,art.226§1kk) lecz wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej za czyn zart.13§1kkw zw. zart.156§1pkt 2 kkspowodował, że zastosowanie zasady asperacji w najniższym możliwym wymiarze pozwoliło na ukształtowanie kary łącznej orzeczonej wobecM. Ś., za przypisane mu przestępstwa, na prawidłowym poziomie, i odpowiada sposobowi ukształtowania kary łącznej przez Sąd I instancji, co przy rozpoznawaniu apelacji złożonej tylko na korzyść oskarżonego, należało mieć na uwadze,
zdaniem Sądu Apelacyjnego orzeczona wobec oskarżonegoM. Ś.kara łączna 4 (czterech) lat i 1(jednego) miesiąca pozbawienia wolności stanowi właściwą reakcję na jego przestępcze zachowania i spełnia przesłanki wymiaru kary łącznej zart.85a kkalbowiem realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku doM. Ś., uświadamiając mu naganność jego postępowania, a z uwagi na jej wymiar będzie oddziaływać na niego w przyszłości, zniechęcając go przed popełnieniem kolejnych przestępstw,
w zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonemu kara łączna pozbawienia wolności kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując wysoką społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu oraz wolności psychicznej człowieka, a także wymierzonych w funkcjonariuszy publicznych, ich zdrowie i życie, i godność, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt  rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

na podstawieart.634kpkw zw. zart.627kpkzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierzono oskarżonemuM. Ś.400(czterysta) złotych opłaty za obie instancje, której wysokość ustalono kierując się treściąart.10ust.2w zw. zart.2ust.1 pkt 5 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych

7

PODPIS

SSA Przemysław Żmuda SSA Robert Mąka SSA Piotr Brodniak

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonegoM. Ś.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów: zart.13§1kkw zw. zart.148§1kkw zb. zart.157§2kkw zw. zart.11§2kk(pkt I wyroku), zart.224§2kkw zb. zart.222§1kkw zb. zart.226§1kkw zw. zart.11§2kk(pkt II wyroku) i zart.190§1kk(pkt III wyroku)

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana