Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 570/22
Data wyroku: 2023-07-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek, Sądu Okręgowego Arkadia Wyraz-Wieczorek
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 720 kc

Sygn. akt III Ca 570/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 lipca 2023 r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Sędzia Sądu Okręgowego Arkadia Wyraz-Wieczorek
Sądu OkręgowegoB. C.
Protokolant Aleksandra Sado-Stach

po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2023 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Banku (...) Spółki AkcyjnejwW.
przeciwkoM.G.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II C 971/21

uchyla zaskarżony wyrok w punktach 1 i 3 i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.

SSO Beata Majewska-Czajkowska SSO Leszek Dąbek SSO Arkadia Wyraz-Wieczorek
Sygn. akt III Ca 570/22

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Gliwicachw wyroku z dnia 27 04 2022r. zasądził
od pozwanejM.G.na rzecz powódki(...) Banku (...) Spółki AkcyjnejwW.kwotę 20.974,44zł z ustawowymi odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie, liczonymi od dnia 15 01 2021r. do dnia zapłaty oraz oddalił powództwo w pozostałej części i orzekła o kosztach procesu.
W uzasadnieniu wyroku między innymi wyjaśnił, że poczynił ustalenia faktyczne
na podstawie okoliczności bezspornych pomiędzy stronami oraz wskazanych w nim źródeł dowodowych, która uznał za wiarygodne, gdyż pomimo podniesionego przez pozwaną zarzutu, że powódka nie przedłożyła odpisów dokumentów z„poświad-czeniem za zgodność z oryginałem”zostały przedłożone ich kserokopie, które stoso-wnie do regulacjiart. 308 k.p.c.„są dopuszczalne jako odrębny środek dowodowy”
i pomimo tego, że nie są one dokumentami lub ich odpisami„nie ma przeszkód
do posługiwania się w celach dowodowych”.W motywach wyroku przywołał regulacjeart. 720 k.c.,art. 103 § 2 k.c.orazart. 481 k.c.iart. 482 k.c.po czym po dokonaniu
w ich świetle oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego w jej konkluzji uznał powództwo za uzasadnione w uwzględnionej w sentencji jego części, a w pozostałym zakresie oddalił je jako bezzasadne. O kosztach procesu orzekał stosując regulacjiart. 100 zd. 1 k.p.c.

Orzeczenie zaskarżyłapozwanaM. G.w części uwzględniającej powództwo oraz orzekającej o kosztach procesu (pkt 1 i wyroku),którawnosiła o zmianę wyroku w zaskarżonej części przez oddalenie powództwa oraz zasądzenie na jej rzecz od powódki zwrotu kosztów procesu za obie instancje.
Zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe i materialne w sposób wskazany w apelacji, w tym regulacjeart. 6 k.c.,art. 232 k.p.c.,art. 245 k.p.c.
iart. 253 k.p.c.„polegające na uznaniu, iż powód udowodnił istnienie roszczenia, jego wysokość oraz datę wymagalności, podczas gdy powód nie przedstawił dowodów
na udostępnienie pozwanej kwoty kredytu zgodnie z postanowieniami Umowy,
nie przedstawił dowodów w jakiej faktycznie wysokości wierzytelność ta istnieje
w związku z czym nie można uznać , żeby powód dowiódł istnienia roszczenia
co do zasady oraz co do wysokości”.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powódki przyjmując, że mają one źródło w zawartej przez strony umowie pożyczki, lecz wadliwie rozpoznał sprawę a w konsekwencji tego, skonstruował wadliwą podstawę faktyczną orzeczenia.
Przy rozpoznaniu sprawy umknęło bowiem jego uwadze, że powód konsekwentnie w toku postępowania kwestionował podstawę faktyczną powództwa, wobec czego wskazane w niej fakty były pomiędzy stronami sporne i jako takie – stosownie
do regulacjiart. 6 k.c.– wymagały one udowodnienia.
Konstruując podstawę faktyczną orzeczenia oparł się on na informacjach zawartych w dołączonych przez powodów do pozwu kserokopiach dokumentów.
Nie zostały one jednak w żaden sposób uwierzytelnione, przez co jakkolwiek Sąd Rejonowy słusznie wskazuje, że stanowią one„inny środek dowodowy”w rozumieniuart. 309 k.p.c.to ich moc dowodowa jest znikoma i w kontekście zajętego przez pozwanego stanowiska w sprawie, bez ich prawidłowego uwierzytelnienia, bądź potwierdzenia przez informacje zawarte w innych środkach dowodowych (np. dokumentach czy też zeznaniach świadków, a ostatecznie w zeznaniach stron) nie mogą być podstawą do poczynienia przez sąd na ich podstawie pozytywnych ustaleń faktycznych.
Równocześnie przy rozpoznaniu tego zagadnienia umknęło jego uwadze
– co należy podkreślić -że stosownie do regulacjiart. 126 § 1 pkt 5 k.p.c.w związku
zart. 187 § 1 k.p.c.pozew powinien jedynie zawierać„wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów”,co jednak nie jest równoznaczne z obowiązkiem dołączenia do niego oryginałów dokumentów stanowiących źródła dowodowe, bądź ich odpowiedników w postaci prawidłowo poświadczonych ich odpisów przez notariusza
albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (art. 129 § 2 k.p.c.).
Konieczność ich przedłożenia jest bowiem uzależniona od tego, czy zachodzi potrzeba przeprowadzenia z nich dowodu (nie zachodzi ona w przypadkach przewidzianych wart. 227 - 230 k.p.c.), czy ich przedłożenia zażądał przeciwnik strony
(art. 129 § 1 k.p.c.), czy też, kiedy sąd w okolicznościach sprawy uzna za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, np. poweźmie wątpliwości co do jego sporządzenia lub treści (art. 250 § 2 k.p.c.)
W każdym z tych przypadków przyjąć jednak należy, że przed przystąpieniem do przeprowadzania postępowania dowodowego sąd rozpoznający sprawy (faktycznie przewodniczący składu orzekającego) zażąda ich przedstawienia
(art. 208 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Sąd Rejonowy rozpoznając niniejszą sprawę nie wywiązał się z tego obowiązku (nie zażądał od powódki przedłożenia oryginałów dokumentów zaoferowanych mu jako źródła dowodowe albo ich uwierzytelnionych odpisów).
Tym samym naruszył on wskazaną regulację prawną, co w świetle motywów zaskarżonego orzeczenia doprowadziło w konsekwencji do nierozpoznania istoty sprawy w rozumieniuart. 386 § 4 k.p.c.a to czyni apelację uzasadnioną (z uwagi na wskazane wadliwości skonstruowanej podstawy faktycznej zaskarżonego wyroku ocena prawna pozostałych zarzutów apelacji jest bezprzedmiotowa).
Równocześnie wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, co z kolei - w świetle przywołanej regulacji prawnej - czyniło koniecznym uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.

Reasumując zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację pozwanej jako uzasadnioną uwzględniono, orzekając jak w sentencji w oparciu o regulację  art. 386 vk.p.c.

Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i jeżeli powtórnie uzna za konieczne przeprowadzenie w sprawie postępowania dowodowego z zaoferowanych mu w pozwie dowodów z dokumentów , to w oparciu o regulacjęart. 208 § 1 pkt 4 k.p.c.zobowiąże powodów - w zakreślonym mu terminie - do ich przedłożenia ich w oryginale albo wraz z ich prawidłowym uwierzytelnieniem (np. przez reprezentującego powoda radcę prawnego).

SSO Beata Majewska – Czajkowska SSO Leszek Dąbek SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek