Sąd Okręgowy w Rzeszowie
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 346/18
Data wyroku: 2018-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Krzywonos
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: o podleganie ubezpieczeniom społecznym - ustawa o systemie ubezpieczeń Społecznych
Teza: oddala odwołanie.

Sygn. akt IV U 346/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2018 r.
Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jolanta Krzywonos

Protokolant:

st. sekr. sądowy Maria Misiuda

po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2018 r.
sprawyP. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o podleganie ubezpieczeniu społecznemu
na skutek odwołaniaP. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 15 stycznia 2018
Nr :(...)
oddala odwołanie
Sygn. akt IV U 346/18

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 28 czerwca 2018 r.
Decyzją z dnia 15 stycznia 2018 r. znak:(...), nr(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR., powołując się na treść przepisówustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychoraz rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady nr 987/2009 i nr 883/2004, stwierdził, żeP. K.podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 maja 2014 r. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności GospodarczejP. K.figuruje jako przedsiębiorca(...)P. K.z datą rozpoczęcia wykonywania działalności od 1 czerwca 2007r. Wpis pozostaje aktywny. Z danych zaewidencjonowanych na koncie wynika, że wnioskodawca wyrejestrował się z obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego od 1 stycznia 2013r., zaś ponownego zgłoszenia dokonał 1 sierpnia 2015r. W okresie od 01.06.2014r. do 31.07.2015r.P. K.podlegał ustawodawstwu niemieckiemu w związku z zatrudnieniem u pracodawcy(...), co potwierdza formularz A1.
Organ rentowy podnosił także, że słowacka instytucja ubezpieczeniowa w dniu 05.05.2014r. wydała postanowienie znak:(...)- (...)-SK o wygaśnięciu obowiązkowego ubezpieczenia społecznego pracownikaP. K.zatrudnionego u pracodawcy(...)B. P.z dniem 01.01.2013r.
W okresie od 01.01.2013r. do 31.05.2014r. w ocenie organu rentowego w/w podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą na terytoriumP..
W odwołaniuP. K.zakwestionował stanowisko ZUS, wnosił o zmianę decyzji i ustalenie, że w okresie spornym nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą. Zarzucił naruszenie art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego przez jego niezastosowanie. Podnosił, że przepis ten odnoszący się do osób, które wykonują pracę najemną i pracę na własny rachunek jednoznacznie stanowi, że właściwym ustawodawstwem jest w takiej sytuacji ustawodawstwo kraju, w którym wykonywana jest praca najemna.
Zarzucił również naruszenie art. 16 ust. 3 i 4 rozporządzenia 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia nr 883/2004, przez brak nawiązania kontaktu przez polski organ rentowy z właściwymi instytucjami ubezpieczeniowymi, wobec występujących po stronie polskiego organu rentowego wątpliwości w kwestii określenia właściwego ustawodawstwa, w związku z informacją od wnioskodawcy, iż do chwili obecnej nie został wyłączony z ubezpieczenia na terenieS., czego potwierdzeniem ma być zaświadczenie o objęciu ubezpieczeniem społecznym w okresie od 1 stycznia 2013 r. oraz od 31.05.2014r.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.w odpowiedzi na złożone odwołanie wnosił o jego oddalenie i zasądzenie na swą rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił, co następuje:
P. K.od 1 czerwca 2007 r. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą(...)P. K.. Status indywidualnej działalności gospodarczej jest aktywny.
Z posiadanej przez ZUS bazy danych wynika, że z dniem 1 stycznia 2013r. wnioskodawca zgłosił wyrejestrowanie z ubezpieczeń. Ponownego zgłoszenia dokonał 1 sierpnia 2015r.
W okresie od 1 czerwca 2014r. do 31 lipca 2015r. podlegał ustawodawstwu niemieckiemu z tytułu zatrudnienia w(...).
Pismem z dnia 25 lipca 2013r.S. P.wB.poinformowała ZUS wW.o przeprowadzeniu kontroli m.in. uB. P.(...)i stwierdziła, że u pracowników tej firmy, którym wystawiono już formularze A1 nie będą one anulowane. Po upływie ich ważności właściwy oddział zakładu ubezpieczeń społecznych wyda postanowienie o wygaśnięciu ubezpieczenia. Natomiast odnośnie pracowników, w stosunku do których nie zostało postanowione, którym przepisom prawnym podlegają, na terenieR. S.nie dochodzi do realnego wykonywania pracy i zostanie wydane postanowienie o braku ubezpieczenia.
Postanowieniem z dnia 05.05.2014r. nr(...)- (...)-S. P.oddział wS.orzekła o niepowstaniu od 1 stycznia 2013r. obowiązkowego ubezpieczenia społecznego zgodnie ze słowackim ustawodawstwemP. K..
Pismem z dnia 15 listopada 2017r. ZUS O/R.zawiadomił wnioskodawcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia okresu podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
Po zakończeniu postępowania administracyjnego w dniu 15 stycznia 2018 r. organ rentowy wydał zaskarżoną w sprawie decyzję obejmując nią okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 maja 2014r.
Powyższych ustaleń Sąd dokonał w oparciu o dowody z dokumentów zawarte w aktach organu rentowego oraz w aktach niniejszej sprawy, których treść i forma pozostawały bez zastrzeżeń.
Organ rentowy nie zgłaszał dalszych wniosków dowodowych i nie zachodziły podstawy do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego z urzędu. Wnioskodawca ani przed organem rentowym, ani przed Sądem nie złożył wyjaśnień.
Sąd zważył:
Nie budzi wątpliwości, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych posiadając informacje z(...)oraz informacjęs.instytucji ubezpieczeniowej, z której wynika jednoznacznie, iż z dniem 1 stycznia 2013r. nie powstało obowiązkowe ubezpieczenie społeczne z tytułu wykonywania pracy najemnej na terytoriumS.zasadnie uznał, żeP. K., który w tym czasie prowadził działalność gospodarczą na terytoriumP., podlega z tego tytułu obowiązkowym ubezpieczeniom. Podleganie ubezpieczeniom społecznym w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą jest obowiązkowe, o czym stanowiart. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych( Dz. U z 2017 r. poz. 1778 j.t.). Jedynym bowiem realizowanym w spornym czasokresie tytułem ubezpieczenia przez wnioskodawcę była prowadzona działalność gospodarcza wP.. Odmienne stanowisko prowadziłoby do sytuacji, w której wnioskodawca mimo posiadania niespornego tytułu do objęcia ubezpieczeniem społecznym, tj. prowadzenia działalności gospodarczej na terenieP., tym ubezpieczeniem nie byłby objęty.
W okolicznościach niniejszej sprawy z uwagi na podnoszenie przez wnioskodawcę faktu pozostawania od stycznia 2013r. do maja 2014 r. w formalnym stosunku pracy z pracodawcąs., odniesienia się wymaga stosowanie przepisów wspólnotowej koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE Nr L.04.166/1) a także rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 987/2009 z 16 września 2009 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (WE) Nr 883/2004 (Dz. Urz. UE Nr L.09.284/1), które powinny być stosowane łącznie.
Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego należy do kluczowych kwestii związanych z realizacją swobody przemieszczania się w Unii Europejskiej oraz podejmowania aktywności zawodowej. Polska status państwa członkowskiego Unii Europejskiej uzyskała z dniem 1 maja 2004 r., a zatem przepisy rozporządzeń dotyczących koordynacji krajowych systemów zabezpieczenia społecznego stosuje bezpośrednio. Już w preambule rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 wyraźnie zostało stwierdzone, że pracownicy najemni i osoby prowadzące działalność na własny rachunek przemieszczające się we wspólnocie powinny być objęte systemem zabezpieczenia społecznego tylko jednego państwa członkowskiego w celu uniknięcia zbiegu właściwych ustawodawstw i wynikających z tego komplikacji. Dlatego też zasada stosowania ustawodawstwa jednego państwa członkowskiego polega na podporządkowaniu ustawodawstwu tylko jednego państwa czyli stosowanie jego postanowień tak jakby zainteresowany realizował swą aktywność zawodową w całości na terytorium tego państwa.
W tym miejscu wyjaśnienia wymagają pewne definicje określeń wspólnotowych. Praca najemna oznacza formę zatrudnienia. Cechą charakterystyczną stosunku pracy jest to, że przez pewien okres jedna osoba wykonuje świadczenia na rzecz innej osoby pod jej kierownictwem, w zamian za co otrzymuje wynagrodzenie (por. wyroki: z dnia 3 lipca 1986 r. w sprawie 66/85,

    Lawrie-Blum
, a także z dnia 11 września 2008 r. w sprawie C-228/07,

    Petersen
). Natomiast pod pojęciem ustawodawstwa należy rozumieć, w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, przepisy ustawowe, wykonawcze i inne oraz obowiązujące środki wykonawcze odnoszące się do działów systemu zabezpieczenia społecznego, przepisy danego państwa członkowskiego, które tworzą system zabezpieczenia społecznego o charakterze prawa powszechnie obowiązującego w danym państwie. Treść tak określonej normy nie budzi wątpliwości. Status ubezpieczeniowy ustala się według miejsca wykonywania pracy najemnej. Procedura dotycząca stosowania art. 13 rozporządzenia, czyli poinformowanie przez osobę instytucji wyznaczonej przez właściwą władzę państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, o wykonywaniu pracy w dwóch państwach, wymaga zastosowania procedury przestrzegającej właściwości i kompetencji instytucji ubezpieczeń społecznych przewidzianej w art. 16 rozporządzenia wykonawczego nr 987/2009.
Procedura ta przewiduje mianowicie, że po uzyskaniu informacji o wykonywaniu przez daną osobę pracy w dwóch lub więcej państwach członkowskich, wyznaczona instytucja państwa członkowskiego miejsca zamieszkania niezwłocznie ustala ustawodawstwo mające zastosowanie do zainteresowanego, uwzględniając art. 13 rozporządzenia podstawowego oraz art. 14 rozporządzenia wykonawczego. Takie wstępne określenie mającego zastosowanie ustawodawstwa ma charakter tymczasowy i o swoim tymczasowym określeniu instytucja ta informuje wyznaczone instytucje każdego państwa członkowskiego, w którym wykonywana jest praca (ust. 2). Tymczasowe określenie mającego zastosowanie ustawodawstwa, przewidziane w ust. 2, staje się ostateczne w terminie dwóch miesięcy od momentu poinformowania o nim instytucji wyznaczonych przez właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich, zgodnie z ust. 2, o ile ustawodawstwo nie zostało już ostatecznie określone na podstawie ust. 4, lub przynajmniej jedna z zainteresowanych instytucji informuje instytucję wyznaczoną przez właściwą władzę państwa członkowskiego miejsca zamieszkania przed upływem tego dwumiesięcznego terminu o niemożności zaakceptowania określenia mającego zastosowanie ustawodawstwa lub o swojej odmiennej opinii w tej kwestii (ust. 3). W przypadku gdy z uwagi na brak pewności co do określenia mającego zastosowanie ustawodawstwa niezbędne jest nawiązanie kontaktów przez instytucje lub władze dwóch lub więcej państw członkowskich, na wniosek jednej lub więcej instytucji wyznaczonych przez właściwe władze zainteresowanych państw członkowskich lub na wniosek samych właściwych władz ustawodawstwo mające zastosowanie do zainteresowanego jest określane na mocy wspólnego porozumienia, z uwzględnieniem art. 13 rozporządzenia podstawowego i odpowiednich przepisów art. 14 rozporządzenia wykonawczego (ust. 4). W przypadku rozbieżności opinii między zainteresowanymi instytucjami lub właściwymi władzami podmioty te starają się dojść do porozumienia, zastosowanie ma art. 6 rozporządzenia wykonawczego (ust. 4). Instytucja właściwa państwa członkowskiego, którego ustawodawstwo zostało tymczasowo lub ostatecznie określone jako mające zastosowanie, niezwłocznie informuje o tym zainteresowanego (ust. 5).
W niniejszej sprawie, wbrew zarzutom zawartym w odwołaniu, organ rentowy podjął i właściwie przeprowadził czynności wynikające z formalnej procedury. Wiążące dla organu rentowego jest postanowienies.instytucji ubezpieczeniowej o wygaśnięciu ubezpieczenia społecznego z tytułu zatrudnienia u pracodawcyB. P.(...).
Mając na uwadze poczynione w sprawie ustalenia oraz ich prawną ocenę uznać należy, że(...) OddziałwR.wydał prawidłową decyzję, w której stwierdził, że w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 maja 2014 r.P. K.podlega ustawodawstwup.w zakresie ubezpieczenia społecznego. Dlatego wobec bezpodstawności odwołania, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł o jego oddaleniu.