Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 303/22
Data wyroku: 2023-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek, Leszek Dąbek

Sygn. akt III Ca 303/22 (III Cz 563/21)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2023 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2023 r. w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa GminyT.
przeciwkoL. J.(J.)
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanego i zażalenia powódki
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 21 stycznia 2022 r., sygn. akt II C 418/21

1
oddala apelację;

2
oddala zażalenie;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 1.800 zł (tysiąc osiemset złotych), z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 303/22 (III Cz 563/21)

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicachw wyroku z dnia 21 01 2022r. utrzymał w mocy wyrok zaoczny z dnia 3 09 2021r. (sygn.. akt II C 418/21) w którym uwzględnił powództwo i zasądził od pozwanegoL. J.na rzecz powódki GminyT.kwotę 34.947,60zół z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 04 2021r., orzekł o kosztach procesu i nadał wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacje:art. 238 k.c.iart. 71 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 21 08 1997r. o gospodarce nieruchomościami.
Stwierdził, że pozwany jest wieczystym użytkownikiem wskazanej w uzasadnieniu nieruchomości oddanej mu wieczyste użytkowanie w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Uchwałą Rady Miejskiej wT.z dnia 3 12 1991r.
nr XXIX/240/91 oraz Uchwałą tej Rady z dnia 10 12 1990r. nr XXXVIII/344/97 ustalono opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego od nieruchomość gruntowych o innym przeznaczeniu niż zabudowa pod cele mieszkaniowe, oświatowo – wychowawcze, profilaktyki zdrowotnej, opieki społecznej i organizacji charytatywnych oraz od nieruchomości gruntowych innych niż wymienione w art. 72 ust. 3 pkt 1-4 przywołanej powyżej ustawy, w wysokości 5% wartości nieruchomości. Dotyczyły one między innymi opłat
za wieczyste użytkowania od nieruchomości służących do prowadzenie działalności gospodarczej, w tym także nieruchomości pozwanego. Wskazał, że z zawiadomienia
o wypowiedzeniu i aktualizacji opłaty rocznej z tytułu wieczystego użytkowania wieczystego gruntu z dnia 6 12 2013r. (doręczonego pozwanemu w dniu 24 12 2013r.), wynika, że opłata roczna za użytkowanie wieczyste przedmiotowych nieruchomości zarok 2016r.i lata następne została określona na kwotę34.947,60zł.Stwierdził, że pozwany nie podważył twierdzeń powoda dotyczących ustalenia wysokości stawki rocznej za użytkowanie wieczyste i z tej przyczyny utrzymał w mocy wyrok zaoczny.
O należnych powódce od pozwanego odsetkach za opóźnienie w zapłacie zasądzonej należności głównej orzekał na podstawie regulacjiart. 481 k.c., a o kosztach procesu przy zastosowaniu regulacjiart. 98 k.p.c., między innymi uznając, że „nie ma podstaw
do uznania, że czynności pełnomocnika związane ze złożeniem wniosku o udzielenie zabezpieczenia podlegają odrębnemu wynagrodzeniu.
Orzeczeniezaskarżyły obie strony.
Powódka GminaT.zaskarżyła wyrok w części orzekającej
o kosztach procesu, która wnosiła o jego zmianę poprzez zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kwoty 7.148zł z tytułu zwrotu kosztów procesu.
Zarzucała, że przy ferowaniu tego orzeczenia naruszono regulacjęart. 745 § 1 k.p.c.poprzez przyjęcie błędnego wniosku, że koszty postępowania zabezpieczającego nie stanowią w zasadzie osobnej pozycji kosztów procesu, do której zapłaty jest zobowiązana strona przegrywająca proces, ale zawierają się w kosztach postępowania rozpoznawczego.
PozwanyL. J.zaskarżył wyrok w całości i wnosił o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa, bądź jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
Zarzucał, że w toku rozpoznawania sprawy i przy orzekaniu naruszono wskazane
w apelacji regulacje prawne w sposób w niej podany.
Przewodniczący w Sądzie Okręgowy w Gliwicachw dniu 20 12 2022r. zarządził na mocyart. 219 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.iart. 397 § 1 zd. 1 k.p.c.połączyć sprawę zażaleniową zarejestrowane pod sygn. akt III Cz 563/21 ze sprawą apelacyjną
o sygn. akt III Ca 93/20 do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Sąd Okręgowy, zważył co następuje :
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie powódki, a następnie w zakresie niezbędnym dla prawidłowego orzekania prawidłowo, rozpoznał sprawę (podniesione w apelacji zarzuty dotyczące wadliwego procedowania przez Sąd, odnoszą się do zagadnień nie mających wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonego wyroku, wobec czego ocena ich zasadności jest bezprzedmiotowa).
Ustalenia składające się na podstawę faktyczną orzeczenia, mają podstawę
w informacjach zawartych w przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wiarygodnych źródłach dowodowych, których ocena jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów.
Podniesione w apelacji zarzuty dotyczą okoliczności faktycznych nie mających istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy (poniżej), przez co również i tym zakresie ich ocena jest bezprzedmiotowa.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji (art. 387§ 1 21pkt 1 k.p.c.).
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego
w swym zasadniczym zarysie jest również prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela
(art. 387§ 1 21pkt 1 k.p.c.).
W sprawie bezspornym bowiem jest, że pozwany jest wieczystym użytkownikiem przedmiotowych nieruchomości, stąd też zgodnie z regulacjąart. 238 k.c.przez czas trwania swego prawazobowiązany jest uiszczać od niegoopłatę roczną.
Zgodnie z regulacjąart. 72 ust. 1 ustawy z dnia 21 08 1997r. o gospodarce nieruchomościami„Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej określonej zgodnie zart. 67.”,
a jejwysokość jest uzależniona„od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana”.
Wysokość spornej opłaty (za rok kalendarzowy 2021r.) została ustalona
na kwotę 34.947,60zł w wyniku wypowiedzenia przez powódkę poprzedniej opłaty
i jej aktualizacji.
Pozwany zakwestionował to wypowiedzenie i aktualizacją, lecz jego odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wK.zostało oddalone (orzeczenie Kolegium z dnia 10 03 2014r. nr SKO G –(...))
Pomimo tego lecz nie wniósł on od tego orzeczenia sprzeciwu, przez co jest ono prawomocne i wiąże Sąd w niniejszej sprawie.
W sprawie bezspornym jest, że sporna opłata we wskazanej powyżej wysokości nie została dotychczas uiszczona powódce przez skarżącego, w konsekwencji czego powództwo jest uzasadnione.
Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku,
przez co apelacja jest bezzasadna w rozumieniuart. 385 k.p.c.i jako taka z mocy zawartej w nim regulacji podlegała ona oddaleniu.
Prawidłowe jest także kwestionowane przez powódkę orzeczenie o kosztach procesu.
Postępowanie zabezpieczające jest częścią postępowania w sprawach cywilnych, w których co do zasady przysługują opłaty za czynności adwokackie,
a za udział w przeprowadzonych jej ramach postepowaniach przysługują one tylko
w enumeratywnie wypadkach wskazanych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 10 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015r. poz. 1.800), w Rozdziale 2 - 
„Stawki minimalne w sprawach cywilnych, ze stosunków pracy i ubezpieczeń społecznych”
         .
W rozdziale tym nie przewidziano jednak opłat za czynności adwokackie
w postępowaniach o udzielenie zabezpieczenia, stąd też Sąd Rejonowy słusznie uznał,
że brak jest podstaw do ich uwzględnienia w zaskarżonym orzeczeniu.
Z tych względów zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego zażalenie powódki jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji prawnej zawartej
wart. 385 k.p.c.w związku zart. 397
Reasumując zaskarżony wyrok odpowiada prawu i dlatego orzeczono
jak sentencji przy zastosowaniu wskazanych powyżej regulacji prawnych
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na mocy regulacji
art. 98  § 1 i 3 k.p.c.biorąc pod uwagę, że pozwany w uległ w całości postępowaniu
apelacyjnym i powinien zwrócić powódce poniesione przez nią w postępowaniu koszty zastępstwa procesowego.

SSO Leszek Dąbek