Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 255/23
Data wyroku: 2025-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Stasiów, Adam Solecki, Krzysztof Jasiński
Słowa kluczowe: Zabójstwo
Podstawa prawna: art. 148§1, 207§1 w zw. z 158§1 w zw. z 11§2 kk

Sygn. akt XII K 255/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 stycznia 2025 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSO Katarzyna Stasiów (spr.)
Sędzia SR (del.) Adam Solecki
Ławnicy: Krzysztof Jasiński
Edyta Jaworska
Teresa Smuga
Protokolant: Katarzyna Hydzik, Olga Jagieło, Ewelina Sidz, Natalia Moskal, Monika Raczyńska, Adrian Wykrętowicz

przy udziale prokurator Pauliny Klimaszewskiej-Prokop
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 6.03.2024 r., 19.04.2024 r., 17.05.2024 r., 28.06.2024 r., 4.07.2024 r., 27.08.2024 r., 7.10.2024 r., 4.11.2024 r. i 13.01.2025 r.
sprawyA. Z. (1)córkiR.iM.z domuM.,urodzonej (...)wB.
oskarżonej o to, że:
I. w dniu 31 stycznia 2023 r. wW.wlokalu mieszkalnym nr (...)przyul. (...), działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaW. M. (1), zadała mu dwa ciosy nożem w klatkę piersiową, powodując u niego obrażenia w postaci rany kłutej prawej strony klatki piersiowej z przecięciem czwartej przestrzeni międzyżebrowej oraz przecięciem odcinka wstępującego aorty z obfitym wylewem krwawym, składającej się z dwóch kanałów rany o długościach 12.5 cm i 8 cm penetrujących do prawej jamy opłucnowej z uszkodzeniem trzech płatów płuca prawego, w następstwie której doszło do masywnego krwotoku skutkującego zgonem pokrzywdzonego w tym samym dniu,
tj. o czyn zart. 148 § 1 k.k.
II. w okresie od nieustalonego bliżej czasu 2014 r. do nieustalonego dnia, lecz nie później niż do 13 stycznia 2023 r. wW.i innych miejscach znęcała się nad osobą najbliższą – synemO. M.w ten sposób, że biła pokrzywdzonego po całym ciele, w tym po twarzy i głowie, zarówno otwartą ręką, pięścią, paskiem oraz innymi przedmiotami codziennego użytku, szarpała, wyzywała słowami powszechnie uznawanymi za obraźliwe, poniżała, groziła pozbawieniem życia lub zdrowia, szantażowała targnięciem się na swoje życie, podżegała inną ustaloną osobę do stosowania przemocy wobec pokrzywdzonego, w tym w dniu 15 września 2022 r. wW.wlokalu mieszkalnym nr (...)przyul. (...)brała udział wraz z inną ustaloną osobą w pobiciuO. M.polegającym na jego szarpaniu, biciu pięściami, rękami, garnkiem po głowie, plecach, rękach, brzuchu, duszeniu oraz uderzanie głową o kafelki, co naraziło wyżej wymienionego pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart. 207 § 1 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na podstawieart. 4 § 1 k.k.stosując w całym wyroku przepisykodeksu karnegow brzmieniu obowiązującym w dniu 30 września 2023 r.
I.A. Z. (1)uznaje za winną zarzucanego jej czynu zpkt. I.i za to na podstawieart. 148 § 1 k.k.skazuje ją na karę 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności;
II.A. Z. (1)uznaje za winną zarzucanego jej czynu zpkt. II.i za to na podstawieart. 207 § 1 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazuje ją, a na podstawieart. 207 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza jej karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
III. na podstawieart. 85 § 1 i 86 § 1 k.k.kary orzeczone wpkt. I. i II.łączy i wymierza oskarżonej karę łączną 11 (jedenastu) lat pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonej okres tymczasowego aresztowania od 31 stycznia 2023 roku godzina 11.45 do 13 stycznia 2025 roku;
V. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. R.kwotę 3 360 (trzech tysięcy trzystu sześćdziesięciu) złotych powiększoną o obowiązującą stawkę podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronęA. Z. (1)z urzędu;
IV. zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XII K 255/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

A. Z. (1)

W dniu 31 stycznia 2023 r. wW., wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...), działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaW. M. (1)zadała mu dwa ciosy nożem w klatkę piersiową powodując u niego obrażenia w postaci rany kłutej prawej strony klatki piersiowej z przecięciem czwartej przestrzeni międzyżebrowej oraz przecięciem odcinka wstępującego aorty z obfitym wylewem krwawym, składającej się z dwóch kanałów rany o długościach 12,5 cm i 8 cm, penetrujących do prawej jamy opłucnowej z uszkodzeniem trzech płatów płuca prawego, w następstwie której doszło do masywnego krwotoku skutkującego zgonem pokrzywdzonego w tym samym dniu,
tj. czyn zart. 148 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

A. Z. (1)iW. M. (1)rozwiedli się w dniu 21 kwietnia 2022 r., jednakże nadal mieszkali razem. Między byłymi małżonkami dochodziło do starć na polu finansowym –W. M. (1)zapowiedział, że zmieni testament i przepisze cały majątek zamiast naA. Z. (1), na ich synaO. M.. Ponadto,W. M. (1)był uzależniony od leków nasennych, oskarżona zaś zażywała dużo środków nasennych i uspokajających; w ich domu dochodziło do obustronnych aktów przemocy, np. bicia, zamykania w pokoju.W. M. (1)był osobą impulsywną, kontrolującą. W zażegnaniu kryzysu między byłymi małżonkami nie pomogła interwencja rodziny pokrzywdzonego (jego siostry i szwagra –D.iS. N.), jaka miała miejsce niedługo przed zdarzeniem, tj. w dniu 29 stycznia 2023 r. Byli małżonkowie nie chcieli zamieszkać oddzielnie, mimo że mieli taką możliwość finansową. Co prawdaA. Z. (1)planowała wyprowadzkę i w chwili zdarzenia była nawet spakowana, jednak tych planów nie zrealizowała, mimo zaangażowania wielu osób w pomoc w zbudowaniu nowego samodzielnego życia. W okresie od dwóch lat przed zdarzeniem oskarżona pozostawała w relacji romantycznej zB. B., o czymW. M. (1)się dowiedział.A. Z. (1)doświadczyła ponadto problemów na tle zawodowym w związku z wszczęciem kontroli podatkowej w prowadzonej przez oskarżoną kancelarii księgowo-podatkowej. Oskarżona nie zgadzała się również na propozycje męża, żeby w wychowywaniu ich syna pomogła im jego siostra. Toksyczne relacje rodziców z synem i uzależnienie go przez rodziców od leków doprowadziły do wielu problemów m.in. do jego uzależnienia od środków psychotropowych. Oboje małżonkowie mieli potrzebę przedstawiania na zewnątrz własnej rodziny jako idealnej. Ich bliscy długo nie wiedzieli o prawomocnym rozwodzie czy złych relacjach z synem.
W dniu zdarzeniaO. M.przebywał w szpitalu psychiatrycznym w związku z uzależnieniem.
Wszystkie te wydarzenia, skumulowane, stanowiły motyw popełnienia przezA. Z. (1)zarzucanego jej czynu.
Wieczorem przed zdarzeniem – 30 stycznia 2023 r. w poniedziałek byli małżonkowie przebywali sami w swoim mieszkaniu wW.przyul. (...).W. M. (1)zabrał oskarżonej telefon, dowód osobisty, kartę płatniczą. Wypłacił z jej konta 10.000 zł, uznając, że są to pieniądze, które oskarżona zabrała z rodzinnych oszczędności i co następnie chciała zataić. Tymczasem oskarżona twierdziła, że są to pieniądze pozostałe z prowadzonego przez nią uprzednio przedsiębiorstwa.
Byli małżonkowie rozmawiali też oB. B..
W. M. (2)chciał przejrzeć telefon oskarżonej, żeby poznać prawdę. Oskarżona nie chciała mu tego umożliwić, ale w końcu podała numer PIN i pokrzywdzony zobaczył np. jej wyznanie miłościB. B..W. M. (1)dowiedział się podczas tej rozmowy, że oskarżona zapłaciła 8 000 złotych za zabieg chirurgii plastycznej, który ma się odbyć w środę 1 lutego. Pokrzywdzony postanowił, że następnego dnia odwołają zabieg i spróbują odzyskać pieniądze.
W. M. (1)miał żal do oskarżonej o zdradę, przyczynianie się do problemów finansowych, fakt, że o mało nie pozbawiła jego iO.życia.
W pewnym momencie małżonkowie obiecali sobie, że poprawią swoje rodzinne relacje, oskarżona zaniecha prób wyprowadzki, pokrzywdzony więcej jej nie uderzy. Zależało im, abyO.po wyjściu ze szpitala miał normalną rodzinę.
Podczas powyższych rozmów oskarżona początkowo sprawia wrażenie zniechęconej, rozleniwionej, jednakże w momencie pogodzenia i decyzji o(...)oskarżona rozmawia już głosem pełnym energii. Byli małżonkowie zastanawiają się, kto ma się najpierw umyć,(...).
Do tego momentu – do około godziny 23.10 - przebieg zdarzeń był nagrywany przezW. M. (1)dyktafonem w jego telefonie przez czas 3,5 godziny (głos 001 od godziny 19.54, głos 002 od godziny 21.14 i glos 003 od godziny 22.12 przez 57 minut). Późniejszych nagrań nie ma. Po pewnym czasie od(...)pomiędzyA. Z. (1)iW. M. (1)doszło do szamotaniny, w wyniku którejW. M. (1)został przez oskarżoną ugodzony nożem w klatkę piersiową. Nóż został włożony, następnie lekko wysunięty i ponownie wsunięty pod trochę innym kątem, co spowodowało powstanie jednej rany kłutej z dwoma kanałami o długościach 12,5 i 8 cm. Nóż został włożony w kierunku od dołu ciała ku górze – w stronę głowy, nie nóg. Stało się to po godzinie 2.00 31 stycznia 2023 r. W chwili zadania ciosu pokrzywdzony był ubrany.
Po ugodzeniu nożemW. M. (1)wybiegł z mieszkania i skierował się na schody. Schodząc po schodach i będąc już prawie na parterze, upadł na plecy, z głową skierowaną w stronę wejścia na piętro, a z nogami w stronę klatki schodowej. Tak leżącego pokrzywdzonego znalazłaA. Z. (1), która wyszła za nim z mieszkania w krótkim czasie po zdarzeniu. Kobieta po odnalezieniu rannego mężczyzny udała się do ochrony budynku i poprosiła o pomoc. Ochroniarz,A. S., udał się z nią we wskazane przez nią miejsce i zadzwonił po pogotowie ratunkowe. W tym czasie oskarżona podejmowała próby reanimacji pokrzywdzonego poprzez zastosowanie sztucznego oddychania – mimo sprawdzenia przez ochroniarza, że pokrzywdzony oddycha. Następnie po przyjeździe karetki pogotowia ratownicy rozpoczęli reanimację pokrzywdzonego na miejscu. Na miejsce zdarzenia przyjechała także Policja. W czasie udzielania pomocy pokrzywdzonemu, najpierw w obecności ochroniarza, a potem ratowników pogotowia i Policji,A. Z. (1)przejawiała chaotyczne zachowanie, była roztrzęsiona oraz powtarzała, żeW. M. (1)zranił się sam. Starała się być jak najbliżej niego i pytała, czy pokrzywdzony przeżyje.
W czasie odbytej reanimacji ratownicy uzyskali tętno na tętnicy szyjnej pokrzywdzonego i zawieźli go karetką do szpitala celem przewiezienia na blok operacyjny.
Finalnie mimo przeprowadzonej reanimacjiW. M. (1)zmarł. Do jego śmierci doszło z powodu utraty znacznej ilości krwi – masywnego krwotoku na skutek rany kłutej klatki piersiowej z przecięciem czwartej przestrzeni międzyżebrowej oraz przecięciem odcinka wstępującego aorty z obfitym wylewem krwawym, rany penetrowały do prawej jamy opłucnowej, co spowodowało uszkodzenie trzech płatów płuca prawego.
Na kciuku lewej dłoniW. M. (1)pośmiertnie stwierdzono ranę, która mogła wskazywać na próbę przechwycenia ostrza noża przez pokrzywdzonego lub osłaniania się ręką przed ciosami.
W sypialni mieszkania na dywanie koło drzwi znaleziono zakrwawiony nóż z drewnianą rączką.
W dniu popełnienia czynu w powietrzu wydychanym przez oskarżoną nie wykryto alkoholu. Nie wykryto go również u pokrzywdzonego.

Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu

k. 4-5 t. I

Protokół oględzin miejsca – klatki schodowej wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 9-10 t. I, k. 338-339 t. II, k. 346-354 t. II

Protokół oględzin osoby –A. Z. (1)wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 14-15 t. I, k. 18-22 t. I, k. 25 t. I, k. 364 t. II

WyjaśnieniaA. Z. (1)(częściowo)

k. 157-158 t. I, k. 437-440 t. III, k. 1025-1027 t. VI, k. 1345-1346 t. VII, k. 1663v-1665 t. IX, k. 1666 t. IX, k. 1735v t. X, k. 1736 t. X, k. 1736v t. X, k. 1810 t. X, k. 1930 t. X

Protokół oględzin miejsca – mieszkania wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 16-17 t. I, k. 26-41 t. I, k. 365-366 t. II

Karta stwierdzenia tożsamości

k. 47 t. I

Karta medycznych czynności ratunkowych

k. 56-57 t. I

Protokół oględzin nagrań monitoringu wraz z materiałem poglądowym

k. 64-70 t. I

Kserokopia notatników służbowych

k. 71-74 t. I

ZeznaniaO. M.

k. 369-371 t. II, k. 376-377 t. II, k. 650-655 t. IV, k. 1175-1176 t. VI, k. 1928v-1930 t. X

ZeznaniaD. N.

k. 168-170 t. I, k. 284-285 t. II, k. 333 t. II, k. 1734v-1736 t. X

ZeznaniaP. Ś.

k. 355-356 t. II, k. 1131-1132 t. VI, k. 1859v t. X

ZeznaniaK. D. (1)

k. 496-498 t. III, k. 879-880 t. V, k. 1764v-1765 t. X

ZeznaniaA. S.

k. 59 t. I, k. 1736v t. X

ZeznaniaK. S. (1)

k. 101-102 t. I, k. 1736 t. X

ZeznaniaS. N.

k. 174-175 t. I, k. 1665-1666 t. IX, k. 1737v-1738 t. X

Protokoły oględzin nagrań z kamer nasobnych funkcjonariuszy Policji

k. 75-88 t. I

Protokół przeszukania mieszkania

k. 89-91 t. I

Protokół przeszukania samochodu

k. 107-110 t. I

Dokumentacja medycznaW. M. (1)

k. 111-130 t. I

Protokół oględzin i otwarcia zwłok

k. 131-132 t. I

Dokumentacja fotograficzna z sekcji zwłok

k. 178-187 t. I

ZeznaniaM. Z.

k. 343-346 t. II, k. 1737 t. X

ZeznaniaA. G.

k. 358 t. II

ZeznaniaD. G.

k. 361 t. II

Protokół oględzin samochodu

k. 303-305 t. II

Protokół oględzin mieszkania

k. 308-309 t. II

Protokół oględzin samochodu

k. 318-320 t. II

Dokumentacja medycznaA. Z. (1)

k. 396-397 t. II

ZeznaniaK. S. (2)

k. 443-449 t. III, k. 1763-1764 t. X

ZeznaniaS. S.

k. 451-454 t. III, k. 1762 t. X

ZeznaniaM. P.

k. 474-475 t. III, k. 1860 t. X

ZeznaniaM. B.

k. 477-479 t. III, k. 1762v-1763 t. X

Opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 401-413, k. 414-426 t. III

Korespondencja skierowana doS. S.

k. 428-431, k. 457-461, k. 466-467 t. III

Korespondencja skierowana doB. B.

k. 463-464 t. III

Wydruk korespondencji elektronicznej pomiędzyA. Z. (1)aS. S.

k. 500-574 t. III

Dokumentacja medycznaA. Z. (1)

k. 576-581 t. III

Dokumentacja przekazana przezK. D.

k. 593-604 t. III

ZeznaniaL. Z.

k. 633-635 t. IV, k. 1793v-1794 t. X

Materiały z oględzin akt postępowania

k. 605-626 t. IV

Protokół oględzin samochodu

k. 639-641 t. IV

Protokół eksperymentu procesowego – wizji lokalnej wraz z płytami CD

k. 642-646 t. IV, k. 909 t. V

Protokół przeszukania mieszkania

k. 647-649 t.. IV

Wydruk korespondencji elektronicznej międzyA. Z. (1)aL. Z.

k. 708-714 t. IV

Opinia sądowo-psychiatryczna dot.A. Z. (1)

k. 762-777 t. IV

PismoA. Z. (1)– zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa

k. 782-792 t. IV

Opinia wydana na podstawie ekspertyzy fonoskopijnej

k. 1941-2101 t. XI

PismoK. D. (1)z załącznikami

k. 2126-2147 t. XI-XII

ZeznaniaA. Z. (2)

k. 875-876 t. V

ZeznaniaD. P.

k. 882-884 t. V, k. 1794 t. X

ZeznaniaE. M.

k. 907 t. V

Dokumentacja dot. Niebieskiej Karty

k. 804-869 t. V

Dokumentacja medyczna dot.W. M. (1)–(...)

k. 901-905 t. V

Kserokopia listu skierowanego przezB. B.doA. Z. (1)

k. 924 t. V

Dane telekomunikacyjne

k. 926-927 t. V

Protokół oględzin nagrania

k. 963-964 t. V

Opinia biegłego z zakresu medycyny

k. 965-966 t. V

Kserokopia listu skierowanego przezA. Z. (1)doK. D. (1)

k. 970-979 t. V

Protokół oględzin i sądowo-lekarskiej sekcji zwłok z opinią z zakresu medycyny sądowej

k. 991-1003 t. V

Wynik badania toksykologicznego na obecność alkoholu –W. M. (1)

k. 1004 t. V

ZeznaniaB. B.

k. 1009-1010 t. VI, k. 1134-1136 t. VI, k. 1795v-1796 t. X

ZeznaniaA. Ż.

k. 1187-1189 t. VI, k. 1897-1898 t. X

ZeznaniaT. K.

k. 1195-1196 t. VI, k. 1860 t. X

ZeznaniaM. R.

k. 1198-1199 t. VI, k. 1807-1809 t. X

Opinia z zakresu genetyki sądowej dot. noża

k. 1014-1023 t. VI

PismaA. Z. (1)w sprawie

k. 1028-1074 t. VI, k. 1350-1362 t. VII

Opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 1101-1113 t. VI

Wynik badania toksykologicznego w kierunku narkotyków i leków –W. M. (1)

k. 1128 t. VI

Nagrania zgłoszeń z dyspozytorem alarmowym

k. 1137-1138 t. VI

Płyta CD z danymi bankowymi

k. 1139-1140 t. VI

Dane z(...)

k. 1145-1174 t. VI

Protokół oględzin nagrania rozmów z dyspozytorem alarmowym

k. 1183-1186 t. VI

Wydruk korespondencji elektronicznej międzyA. Ż.aA. Z. (1)

k. 1191-1194 t. VI

ZeznaniaB. W.

k. 1304-1305 t. VII, k. 1809v-1810 t. X

ZeznaniaB. Ś.

k. 1369-1370 t. VII, k. 1810 t. X

Wyniki badań toksykologicznychA. Z. (1)

k. 1211 t. VII

Pismo Naczelnika(...)Urzędu Celno-Skarbowego wW.

k. 1229 t. VII

Materiały z oględzin akt sprawy rozwodowej

k. 1316-1341 t. VII

Wydruk korespondencji międzyA. Z. (1)aP. Ś.

k. 1378-1427 t. VII-VIII

Uzupełniająca opinia psychologiczna dot.O. M.

k. 1432-1441 t. VIII

Wydruki z raportu biegłego z zakresu informatyki

k. 1443-1446 t. VIII, k. 1447-1472 t. VIII, k. 1473-1478 t. VIII

Dane od operatorów telekomunikacyjnych

k. 1479-1493 t. VIII

Opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 1496-1507 t. VIII

PismoK. D. (1)z załącznikami

k. 1741-1760 t. X

Opinia sądowo-lekarska

k. 1770 t. X

Kwestionariusz wywiadu środowiskowego

k. 1772 t. X

PismoK. D. (1)

k. 1789 t. X

ZeznaniaK. W.

k. 1794v-1795 t. X

PismoD. N.z załącznikami

k. 1800-1804 t. X

Uzupełniająca ustna opinia psychiatryczno-psychologiczna

k. 1895-1896 t. X

Uzupełniająca ustna opinia biegłegoM. L.

k. 1896-1897 t. X

TestamentW. M. (1)

k. 1918-1919 t. X

Nie ma podstaw do uznania, iż w czasie zdarzenia oskarżona miała jakościowe zaburzenia zdolności intelektualnych w sferze zapamiętywania i odtwarzania swoich spostrzeżeń. Wykluczono upośledzenie umysłowe oraz chorobę psychiczną w trakcie popełnienia zarzucanych oskarżonej czynów. Nie miała ona wówczas także zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania znaczenia czynu jak i pokierowania swoim postępowaniem.
Rozpoznano u oskarżonej zaburzenia osobowości o typie histrionicznym

Opinia toksykologiczno-sądowa

k. 2148-2152 t. XII

Opinia psychiatryczno-psychologiczna

k. 1233-1254 t. VII

W chwili popełnienia czynuA. Z. (1)była niekarana.

Dane o karalności dot.A. Z. (1)

k. 1428-1429 t. VIII

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

2

A. Z. (1)

W okresie od nieustalonego bliżej czasu 2014 roku do nieustalonego dnia, lecz nie później niż do 13 stycznia 2023 r. wW.i innych miejscach, znęcała się nad osobą najbliższą – synemO. M., w ten sposób, że biła pokrzywdzonego po całym ciele, w tym po twarzy i głowie, zarówno otwartą ręką, pięścią, paskiem oraz innymi przedmiotami codziennego użytku, szarpała, wyzywała słowami powszechnie uznawanymi za obraźliwe, poniżała, groziła pozbawieniem życia lub zdrowia, szantażowała targnięciem się na swoje życie, podżegała inną ustaloną osobę do stosowania przemocy wobec pokrzywdzonego, w tym w dniu 15 września 2022 r. wW.wlokalu mieszkalnym nr (...)przyulicy (...)brała udział wraz z inną ustaloną osobą w pobiciuO. M.polegającego na jego szarpaniu, biciu pięściami, rękami, garnkiem po głowie, plecach, rękach, brzuchu, duszeniu oraz uderzaniu głową o kafelki, co naraziło ww. pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. czyn zart. 207 § 1 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

O. M.był bity przez rodziców,W. M. (1)orazA. Z. (1), od dzieciństwa, a już na pewno od 2014 r., zazwyczaj pasem po całym ciele. Pobicia były regularne,A. Z. (1)stosowała przemoc także samodzielnie bądź też podżegała do jej stosowania swojego męża, opowiadając mu o rzekomych przewinieniach syna. Oskarżona zmuszała syna do określonych czynności, takich jak umycie włosów w konkretny dzień, szantażując go targnięciem się na swoje życie.A. Z. (1)ponadto szczypałaO. M., biła otwartą dłonią po twarzy, szarpała za ramiona, ręce i twarz, uderzała otwartą ręką po głowie, biła pasem po całym ciele razem zW. M. (1), biła syna pięściami, torbą, garnkiem. Ponadto wyzywała go słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe, groziła mu utratą życia lub zdrowia czy też zrzucała na niego winę za przemoc w domu wobec służb (Policji), wskazując, żeO. M.nie był ofiarą, lecz agresorem. Wieloletnie znęcanie się nadO.i podawanie mu leków doprowadziło go do uzależnienia od benzodiazepin.
W dniu 15 września 2022 r. w domuM.doszło do szarpaniny, w czasie którejA. Z. (1)szantażowała syna targnięciem się na własne życie, jeśli nie odda swoich rzeczy, następnie razem zW. M. (1)biła syna, m.in. garnkiem i rękami.O. M.w trakcie zdarzenia kilkakrotnie tracił i odzyskiwał przytomność, zdążył też zbiec z mieszkania do ochrony budynku po tym, jak udawał nieprzytomnego i jego ojciec na chwilę odszedł.P.O. M.ponownie stracił przytomność, zaś ochrona wezwała karetkę pogotowia. W szpitalu założono mu szwy na głowie. Zdarzenie to naraziłoO. M.na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Po tym, jak jego ojciec został zatrzymany na komendzie Policji,A. Z. (1)usiłowała zmusić syna do przyznania się Policji, że toO. M.był sprawcą. W czasie, kiedyO. M.przebywał na komisariacie Policji z związku ze składaniem zeznań, oskarżona kilkukrotnie dzwoniła do syna, wyzywając go słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, obarczając go winą za zatrzymanie ojca i rozkazując mu nic nie mówić Policji. RozmowyO. M.z matką zostały przeprowadzone w trybie głośnomówiącym w obecności funkcjonariusza PolicjiM. K..
Przez cały okres znęcania się na synemA. Z. (1)usiłowała utrzymać otoczenie w przeświadczeniu, żeM.stanowią idealną, kochającą się rodzinę.

WyjaśnieniaA. Z. (1)(częściowo)

k. 157-158 t. I, k. 437-440 t. III, k. 1025-1027 t. VI, k. 1345-1346 t. VII, k. 1663v-1665 t. IX, k. 1666 t. IX, k. 1735v t. X, k. 1764 t. X, k. 1930 t. X

ZeznaniaO. M.(częściowo)

k. 215-216 t. II, k. 231-233 t. II, k. 369-371 t. II, k. 376-377 t. II, k. 650-655 t. IV, k. 1175-1176 t. VI, k. 1928v-1930 t. X

ZeznaniaP. Ś.

k. 355-356 t. II, k. 1131-1132 t. VI, k. 1859v t. X

ZeznaniaK. D. (1)

k. 496-498 t. III, k. 879-880 t. V, k. 1764v-1765 t. X

Notatka urzędowa dot. przeprowadzonych interwencji

k. 104 t. I

ZeznaniaS. R.

k. 207 t. II, k. 1736 t. X

ZeznaniaM. K.

k. 229-230 t. II, k. 1736v-1737 t. X

ZeznaniaM. Z.

k. 343-346 t. II, k. 1737 t. X

Karta leczenia szpitalnegoO. M.

k. 223-224 t. II

Protokół oględzinO. M.wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 227-228 t. II, k. 944-957 t. V

ZeznaniaK. S. (2)

k. 443-449 t. III, k. 1763-1764 t. X

ZeznaniaM. T.

k. 627-631 t. IV, k. 1792v-1793 t. X

Dokumentacja medyczna z(...)dot.O. M.

k. 665-707 t. IV

Dokumentacja medycznaO. M.ze szpitala MSWiA

k. 716-759 t. IV

Dokumentacja dot. Niebieskiej Karty

k. 804-869 t. V

Dokumentacja psychologicznaO. M.

k. 886-895 t. V

Dokumentacja medycznaO. M.–Szpital (...)

k. 896-900 t. V

Dokumentacja medycznaO. M.–Szpital (...)

k. 912-922 t. V

Dokumentacja medycznaO. M.-(...)

k. 1121-1127 t. VI

ZeznaniaM. M. (5)

k. 1203-1206 t. VII, k. 1807v t. X

Dokumentacja medycznaO. M.- (...)

k. 1313 t. VII

Uzupełniająca opinia psychologiczna dot.O. M.

k. 1432-1441 t. VIII

Kwestionariusz wywiadu środowiskowego

k. 1772 t. X

ZeznaniaK. W.

k. 1794v-1795 t. X

W chwili popełnienia czynu aniA. Z. (1), aniW. M. (1)nie figurowali w Krajowym Rejestrze Karnym.

Karta karnaW. M. (1)

k. 325 t. II

Karta karnaA. Z. (1)

k. 326 t. II

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.2.

brak

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

brak

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.-1.1.2.

WyjaśnieniaA. Z. (1)(częściowo) k. 157-158 t. I, k. 437-440 t. III, k. 1025-1027 t. VI, k. 1345-1346 t. VII, k. 1663v-1665 t. IX, k. 1666 t. IX, k. 1735v t. X, k. 1736 t. X, k. 1736v t. X

Na uznanie za wiarygodne zasługują te wyjaśnienia oskarżonej, w których potwierdziła ogólny zarys wydarzeń z dnia 31 stycznia 2023 r., tj. fakt zaśnięcia z pokrzywdzonymW. M. (1)po odbytym stosunku seksualnym, następnie, że widziała, iż ww. pokrzywdzony został zraniony w klatkę piersiową i wyszedł z mieszkania na klatkę schodową, jak również fakt wezwania przez oskarżoną pomocy dla pokrzywdzonego po znalezieniu go na schodach. Oskarżona potwierdziła także, iż spożywała duże ilości leków nasennych i środków uspokajających, jak również że w domu jej oraz pokrzywdzonychW.iO. M.dochodziło do aktów przemocy ze stronyW. M. (1). Za wiarygodne uznać należy także wyjaśnienia oskarżonejA. Z. (1), zgodnie z którymi jej relacja z byłym mężem nie była już od jakiegoś czasu poprawna, sama zaś pozostawała w związku zB. B., z którym w niedługim czasie przez zdarzeniem z dnia 31 stycznia 2023 r. planowała ślub. Wyjaśnienia oskarżonej w zakresie podanym powyżej znajdują odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym.

1.1.1.-1.1.2.

ZeznaniaO. M.(częściowo) k. 231-233 t. II, k. 369-371 t. II, k. 376-377 t. II, k. 650-655 t. IV, k. 1175-1176 t. VI, k. 1928v-1930 t. X

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka w całości oprócz fragmentów, o których mowa w punkcie 2.2. niniejszego uzasadnienia. W pozostałej części zeznania świadka są logiczne, spójne i korespondują z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

1.1.1.-1.1.2.

Zeznania pozostałych świadków wymienionych w 1.1.

Sąd ocenił zeznania świadków jako wiarygodne, gdyż są one rzeczowe, konkretne, wewnętrznie i wzajemnie niesprzeczne, jak również znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym ujawnionym w toku postępowania, na podstawie którego sąd ustalił stan faktyczny w sprawie.

1.1.1.-1.1.2.

Opinie biegłych wymienione w 1.1.

Na uznanie za w pełni wiarygodne zasługują opinie biegłych dotyczące m.in. śladów daktyloskopijnych czy sekcji zwłok, albowiem biegli w wyczerpujący sposób przedstawili m.in. badania z zakresu daktyloskopii czy medycyny sądowej. Opinie zostały sporządzone zgodnie z wymogami określonymi wart. 202 k.p.k., przez osoby o niekwestionowanym poziomie wymaganej wiedzy specjalistycznej, w sposób fachowy, wszechstronny i logiczny.

1.1.1.-1.1.2.

Pozostała dokumentacja wymieniona w 1.1.

Na uznanie za wiarygodne co do ich treści, formy oraz legalności sporządzenia zasługują dowody z ujawnionych w sprawie dokumentów, m.in. dokumentacji medycznej czy też korespondencji pisemnej i elektronicznej. Dokumenty zostały sporządzone zgodnie z przepisami prawa. Ich treść nie budziła wątpliwości ani stron, ani sądu.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1.-1.1.2.

WyjaśnieniaA. Z. (1)(częściowo) k. 157-158 t. I, k. 437-440 t. III, k. 1025-1027 t. VI, k. 1345-1346 t. VII, k. 1663v-1665 t. IX, k. 1666 t. IX, k. 1735v t. X, k. 1736 t. X, k. 1764 t. X, k. 1810 t. X, k. 1930 t. X

Za niewiarygodne uznać należy wyjaśnienia oskarżonej, wedle których w nocy zdarzenia z 31 stycznia 2023 r., gdy doszło do wbicia noża w klatkę piersiowąW. M. (1), chciała go jedynie przytulić, zaś nóż wbił sobie sam pokrzywdzony. Sąd uznał ponadto za niewiarygodne twierdzenia oskarżonej, iż nigdy nie stosowała przemocy wobec swojego synaO. M., tylko interweniowała w przypadkach występowania kłótni międzyO.aW. M. (1), jedynie rozdzielając ich. Sąd uznał ww. wyjaśnienia za niewiarygodne w świetle występowania sprzeczności w wyjaśnieniach oskarżonej, jak również w świetle wydanej w sprawie opinii psychiatryczno-psychologicznej dotyczącejA. Z. (1)(k. 1233-1254 t. VII), wedle której oskarżona ma skłonność do „ubarwiania faktów, nadmiernego dramatyzowania, teatralnego zachowania”, i co może mieć wpływ na nieświadome zniekształcanie opisywanych przez nią zdarzeń, choć jednocześnie nie można wykluczyć także świadomego zmyślania i zniekształcania wydarzeń przez oskarżoną.
Odnośnie sprzeczności występujących w wyjaśnieniach oskarżonejA. Z. (1), należy zwrócić uwagę na następujące kwestie: oskarżona w swoich wyjaśnieniach, jak też bezpośrednio po zdarzeniu z dnia 31 stycznia 2023 r. wskazywała przybyłym na miejsce funkcjonariuszom Policji i ratownikom medycznym, iżW. M. (1)zranił się nożem samodzielnie, podczas gdy w korespondencji kierowanej przez nią z aresztu śledczego do znajomych pozostających na wolności wskazywała, iż „nie zrobiła tego umyślnie, tylko w obronie własnej” (k. 428 t. III). Przy tym zauważyć należy, iż oskarżona w toku postępowania sądowego, jak i uprzednio postępowania przygotowawczego, nie przyznała się do zabójstwa byłego męża, ani też nie wskazywała na zaistnienie obrony koniecznej. Co prawda oskarżona sygnalizowała okoliczności bicia jej przez byłego męża i stosowania przez niego nadmiernej kontroli wobec niej, jednocześnie jednak nie przyznała się do zarzucanego jej czynu, chociażby przy wskazaniu na obronę konieczną. Wskazanie w korespondencji okoliczności obrony przed byłym mężem stoi w oczywistej sprzeczności z wysuwanym przez oskarżoną twierdzeniem, iżW. M. (1)skaleczył się sam.
Ponadto, oskarżona raz twierdziła, iż jej rany na szyi zostały spowodowane skaleczeniem się łańcuszkiem, zaś przy innym przesłuchaniu wskazywała, że widziałaW. M. (1)pochylającego się nad nią z nożem i kreślącego jej na szyi linie owym nożem. Wyjaśnienia te są ze sobą sprzeczne. Sądowi nie udało się ustalić, kiedy te razy powstały. Są one jednak na tyle precyzyjne, że nie mogły powstać w czasie zdarzenia gwałtownego, zagrażającego jej życiu. Nadto,A. Z. (1)wyjaśniła, że mąż siłą, po rzuceniu jej na fotel, zmusił ją do oddania dokumentów w postaci dowodu osobistego i paszportu; tymczasem z zapisu fonoskopijnego nagrań z telefonu (k. 1941-2101 t. XI) wynika, że oddanie przez oskarżoną tych dokumentów miało miejsce w wyniku długiej rozmowy w celu analizy zawartości telefonu oskarżonej przezW. M. (1). Abstrahując od zasadności takiego postępowania ze strony zmarłego, z akt sprawy nie wynika, aby oddanie przez oskarżoną dokumentów miało miejsce w wyniku zmuszenia jej do tego przy użyciu siły.
Oskarżona wahała się również w swoich wyjaśnieniach odnośnie charakteru(...)z jej byłym mężem.A. Z. (1)początkowo wskazywała, że(...)następnie zaś wskazywała na(...)przezW. M. (1)(z ww. zapisu fonoskopijnego wynika, że – przynajmniej na początku –(...)). Ponadto, raz twierdziła, że siostra jej byłego męża kazała mu oddać telefon oskarżonej, następnie zaś, że przeciwnie, kazała mu go zabrać. Nieprawdą jest natomiast stwierdzenie oskarżonej, że w jej spółce nie odbyła się żadna kontrola skarbowa – jak wynika z danych uzyskanych bezpośrednio od Naczelnika(...)Urzędu Celno-Skarbowego wW., kontrola taka odbyła się (k. 1229 t. VII). Oskarżona wskazała ponadto, że umyślnie wyjaśniała niezgodnie ze stanem faktycznym, po to, aby poW. M. (1)pozostało dobre imię. Bezpośrednio wskazuje to na zdolność oskarżonej do umyślnego manipulowania przez oskarżoną treścią składanych wyjaśnień, które to stwierdzanie nieprawdy oczywiście jest jej – jako strony oskarżonej – prawem, jednakże jednocześnie wskazuje na brak wiarygodności części składanych przez nią wyjaśnień. W ocenie sądu wyjaśnienia te stanowią realizowaną przez oskarżoną w sposób niekonsekwentny i sprzeczny linię obrony, mającą na celu zniwelowanie odpowiedzialności prawnokarnej. Szczerości w postawie oskarżonej sąd niestety się nie doszukał.

1.1.1.-1.1.2.

ZeznaniaO. M.(częściowo) k. 231-233 t. II, k. 369-371 t. II, k. 376-377 t. II, k. 650-655 t. IV, k. 1175-1176 t. VI, k. 1928v-1930 t. X

Sąd uznał za niewiarygodne zeznania świadka w części, w której wskazuje, żeW. M. (1)nie stosował przemocy wobecA. Z. (1)(tzn. „nie bił jej”), zaś samO. M.nie zażywał nigdy substancji psychoaktywnych. Ocena sądu odnośnie braku wiarygodności świadka w zakresie faktu stosowania przemocy przezW. M. (1)wobecA. Z. (1)wynika bezpośrednio ze zmienności zeznań świadka w tym względzie. Świadek w zależności od terminu złożenia zeznań stwierdził, że: a)W. M. (1)stosował przemoc wobecA. Z. (1)(bił ją; k. 231-233 t. II), b)W. M. (1)„nie bił”A. Z. (1), tylko używał wobec niej siły, pacyfikując ją (k. 369-371 t. II, k. 376-377 t. II), c) nigdy nie był świadkiem, żeby jego ojciec bił jego matkę, jednakże miała ona siniaki; z drugiej strony,O. M.zeznał, żeW. M. (1)biłA. Z. (1)otwartą ręką i szarpał (k. 650-655 t. IV). Najprawdopodobniej w wyniku doznanych przeżyć świadekO. M.nie potrafi odróżnić, przynajmniej w odniesieniu do własnych rodziców, co składało się na przemoc, potocznie bicie, a co taką przemocą nie było. Wskazać należy również, że świadek – co podniesiono także w uzupełniającej opinii psychologicznej (k. 1443-1446 t. VIII) wykazuje tendencję do manipulowania faktami dotyczącymi używanych przez niego substancji psychoaktywnych. Jakkolwiek posiadanie i korzystanie z takich substancji nie jest przedmiotem niniejszego postępowania, rzutuje to na ocenę wiarygodności świadka.

1.1.1.-1.1.2.

Protokół przeszukania komórki lokatorskiej k. 92-93 t. I

Sąd uznał, że wskazany dowód nie ma znaczenia dla ustalenia faktów, ponieważ w trakcie przeszukania komórki lokatorskiej nie znaleziono żadnych dowodów, które mogłyby świadczyć na korzyść lub niekorzyść oskarżonej. Na podstawie niniejszego dowodu nie można stwierdzić winyA. Z. (1)(czy też jej wykluczyć) ani decydować o fakcie dokonania lub niedokonania przez nią zarzucanych jej czynów.

1.1.1.-1.1.2.

Pismo od lekarza psychiatry lek.A. J.k. 387 t. II, pismo z(...)dot.W. M. (1)k. 662 t. IV

Dowód ten należało uznać za niemający znaczenia dla ustalenia faktów, bowiem pokrzywdzonyW. M. (1)nie był pacjentem ani wymienionego lekarza psychiatry, ani(...).

1.1.1.

ZeznaniaR. J.k. 481-482 t. III

Wskazane zeznaniaR. J.nie wnoszą do sprawy żadnych nowych informacji, które miałyby znaczenie dla czynu popełnionego przez oskarżoną. Nie mają one znaczenia dla ustalenia faktów.

1.1.1.

ZeznaniaT. P.k. 485-486 t. III

Wskazane zeznaniaT. P.nie wnoszą do sprawy żadnych nowych informacji, które miałyby znaczenie dla czynu popełnionego przez oskarżoną. Nie mają one znaczenia dla ustalenia faktów.

1.1.1.-1.1.2.

Protokół oględzin rzeczy – sprzętu elektronicznego k. 780-781 t. IV

Przy większości rzeczy wymienionych w protokole odstąpiono od oględzin zawartości tych urządzeń ze względu na konieczność wpisania kodu PIN, a w pozostałych nie ujawniono dokumentów mogących mieć związek z postępowaniem, w związku z czym uznać należy, iż dowód ten nie ma znaczenia dla ustalenia faktów.

1.1.1.-1.1.2.

Protokół oględzin rzeczy – laptopa k. 960-962 t. V

Wśród plików zapisanych na owym laptopie nie ujawniono żadnego pliku mogącego mieć związek ze sprawą. Niniejszy dowód nie ma zatem znaczenia dla ustalenia faktów.

1.1.1.

Wydruk z rejestrów notarialnych k. 1143-1144 t. VI

W ww. rejestrach nie znaleziono żadnych danych na temat testamentówW. M. (1), zatem dowód nie ma znaczenia dla ustalenia faktów w sprawie.

1.1.1.-1.1.2.

Korespondencja elektroniczna międzyA. Z. (1)aK. D. (1)k. 1179-1182 t. VI

Niniejszy dowód stanowią e-maile z fakturami związanymi z pogrzebem matki oskarżonej orazK. D. (1). Nie mają one znaczenia dla ustalenia faktów w sprawie.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

A. Z. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie zart. 148 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 września 2023 r., będącym brzmieniem korzystniejszym dla oskarżonej, podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 8, karze 25 lat pozbawienia wolności albo karze dożywotniego pozbawienia wolności, kto zabija człowieka. Zgodnie z orzecznictwem znamię czasownikowe „zabija” realizuje każda, dowolna czynność sprawcy, o ile może doprowadzić do osiągnięcia skutku śmiertelnego objętego umyślnością (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 28.09.2017 r., sygn. akt II AKa 192/16). Przestępstwo zabójstwa może być popełnione wyłącznie umyślnie, zaś dla odpowiedzialności sprawcy wystarczające jest, aby obejmował skutek śmiertelny zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym (vide: Komentarz do art. 148 k.k., red. Stefański 2023). O ataku w klatkę piersiową Sąd Najwyższy wypowiedział się natomiast następująco: „Sprawca (…) mierząc na wysokości klatki piersiowej, gdzie zarówno po lewej, jak i prawej stronie znajdują się ważne dla życia organy (nie tylko serce), musi przewidywać możliwość pozbawienia człowieka życia bądź co najmniej godzić się z taką możliwością. Okoliczności te automatycznie same przez się nie przesądzają o tym, że sprawca działał w zamiarze zabójstwa, ale należy je rozważyć w powiązaniu z innymi składnikami zdarzenia” (vide: postanowienie SN z dnia 6 stycznia 2004 r., sygn. akt IV KK 276/03).
Odnosząc powyższe uregulowania prawne do realiów niniejszego postępowania, wskazać należy, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości fakt, żeA. Z. (1)swym zachowaniem zrealizowała wszystkie znamiona czynu zart. 148 § 1 k.k.
Godzenie pokrzywdzonegoW. M. (1)kuchennym nożem o długim ostrzu w klatkę piersiową, a więc w miejsce, gdzie znajdują się ważne dla życia narządy wewnętrzne, niewątpliwie wskazuje na bezpośredni zamiar zabójstwa. Konkluzja ta jest zgodna z przytoczonym wyżej orzeczeniem Sądu Najwyższego.
1) Gdyby zabójstwo nie zaistniało, oskarżona nigdy – w żadnych wyjaśnieniach ani listach – nie twierdziłaby, że to jej dzieło. Nie miałaby żadnych powodów tak fałszywie twierdzić, zważywszy na oczywistą niemoralność i surową karalność takiego czynu.
2) Zamiar oskarżonej nie może zostać wykluczony po powiązaniu faktu godzenia nożem w klatkę piersiową z innymi składnikami zdarzenia, takimi jak zażycie leków o działaniu uspokajającym i przeciwlękowym przez oskarżoną w niedługim czasie przed popełnieniem czynu.A. Z. (1)w stan po zażyciu takich leków wprawiła się z własnej, nieprzymuszonej woli. Ponadto, co istotne, wskazać należy, że zgodnie z opinią toksykologiczno-sądową wydaną w niniejszej sprawie nie można obiektywnie uznać, aby w czasie zdarzenia oskarżona miała jakościowe zaburzenia zdolności intelektualnych w sferze zapamiętywania i odtwarzania swoich spostrzeżeń, co mogłoby uzasadniać brak pamięci przebiegu zdarzenia.
Zgodnie z treścią opinii „zaburzenia zapamiętywania (aż do luki pamięciowej włącznie, podobnej do tej, jaka występuje po nadużyciu alkoholu prowadzącym do upojenia) obserwuje się przy przedawkowaniu prowadzącym do zerwania kontaktu z rzeczywistością, najczęściej objawiającym się znacznym spowolnieniem psychoruchowy często połączonym z następowym zapadnięciem w głęboki sen, nierzadko z zauważalnymi zaburzeniami oddychania” (tom XII k. 2151). Taki stan u oskarżonej absolutnie nie wystąpił, o czym świadczy rezolutna reakcja na propozycję uprawiania seksu, jak i pełne energii działania po zbiegnięciu przez pokrzywdzonego na parter bloku mieszkalnego.
Wykluczono upośledzenie umysłowe oraz chorobę psychiczną w trakcie popełnienia zarzucanego oskarżonej czynu, jak również nie miała ona wówczas zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Jak wskazała w ww. opinii biegła, typowym działaniem dla leków zażytych przez oskarżoną nie był wzrost poziomu agresji czy też otępienie skutkujące niemożnością pokierowania swoim postępowaniem, lecz działanie uspokajające i przeciwlękowe. Nie można zatem uznać, aby oskarżona w chwili popełnienia czynu nie wiedziała, co robi, lub nie mogła rozpoznać znaczenia dokonywanego przez nią czynu.
W toku postępowania wynikła także kwestia możliwości zadania ciosu nożem w klatkę piersiową nie przezA. Z. (1), lecz przez samegoW. M. (1).
3) W takiej jednak sytuacji pokrzywdzony nie miałby powodu uciekać pomimo silnego krwawienia z mieszkania. Nawet w razie zmiany zamiaru, poprosiłby o pomoc oskarżoną.
4) Jak wskazał biegłyM. L.w opinii uzupełniającej, rana kłuta klatki piersiowej została pokrzywdzonemu zadana pod kątem, który byłby bardzo mało prawdopodobny dla przypadku samookaleczenia – od dołu, a nie od góry.
5) Dodatkowo, na zadanie ciosu przez osobę trzecią wskazuje zadanie także drugiego ciosu bez całkowitego wyciągnięcia noża, którego wystąpienie w przypadku śmierci samobójczej pokrzywdzonego byłoby mało prawdopodobne i biegły z taką sytuacją nie zetknął się nigdy w dotychczasowej praktyce.
6) Ponadto, w przypadku samookaleczenia nie są znajdowane rany takie jak ta na kciuku pokrzywdzonego, mogące wskazywać na próbę przejęcia ostrza od osoby zadającej cios.
7) Pokrzywdzony nie zdjął również ubrania ani nie ma śladów podjęcia przez niego prób wbicia ostrza w odpowiedni sposób.
Reasumując, obrażenia znalezione na ciele pokrzywdzonego świadczą o tym, że jego śmierć nie była śmiercią samobójczą, lecz że rany zadała osoba trzecia.
8) Również rozmowy przeprowadzane przez byłych małżonków przed zdarzeniem nie wskazują, abyW. M. (1)w dniu zdarzenia planował samobójstwo, mimo że wcześniej miał takie myśli. Chciał on poprawić relacje małżeńskie, właściwie przyjąć syna w chwili powrotu ze szpitala, miał plan naprawiania w swój siłowy sposób negatywnych skutków finansowych działań oskarżonej.
9) O winieA. Z. (1)świadczy także posiadanie przez nią motywu popełnienia przestępstwa. Jakkolwiek oskarżona starała się, aby wobec osób postronnych założona przez nią rodzina wyglądała na idealną, rzeczywistość odbiegała od tego w sposób znaczący. Odnośnie relacji między samąA. Z. (1)aW. M. (1), wskazać należy, iż mimo orzeczonego wobec nich rozwodu prowadzili oni nadal wspólne gospodarstwo domowe, żyjąc tak jak wcześniej. W ich mieszkaniu dochodziło do obustronnych aktów przemocy, przy czym szczególną uwagę należy zwrócić na skalę przemocy stosowanej wobecA. Z. (1)przezW. M. (1), której ślady oskarżona uwieczniała na zdjęciach. Oprócz powyższego zwrócić należy również uwagę na fakt, iż byli małżonkowie pozostawali w sporze majątkowym, zaśW. M. (1)planował zmianę testamentu w sposób dla oskarżonej niekorzystny, postanowił też skontrolować dane w telefonie oskarżonej celem odnalezienia informacji o zaginionych frankach, których to informacjiA. Z. (1)nie potrafiła lub nie chciała mu udzielić.W. M. (1)w wyniku tej kontroli odwołał także planowany przez oskarżoną zabieg medycyny estetycznej oraz wypłacił z jej konta 10.000 zł, które wedle oskarżonej pochodziły nie z kradzieży franków, lecz z prowadzonej przez nią niegdyś kancelarii podatkowej. Wszelkie powyższe okoliczności spowodowały wywołanie u oskarżonej zamiaru zabójstwaW. M. (1).
O winie oskarżonej świadczy całokształt materiału dowodowego, spośród którego wyróżnić należy opinie biegłych oraz dowody potwierdzające istnienie motywu przestępstwa. Czyn popełniony przez oskarżoną wypełnia zatem znamiona przestępstwa zart. 148 § 1 k.k.
Sąd nie przyjął działania w ramach obrony koniecznej, gdyż żaden dowód na to nie wskazuje. Motywem oskarżonej było wiele czynników nagromadzonych na przestrzeni lat, a nie nagłe zagrożenie życia. Z rozmów wynika, że oskarżona już wcześniej o mało nie doprowadziła do śmierciW. M. (1)iO. M., żeW. M. (1)obawia się zabójstwa ze strony byłej żony, a z drugiej strony – sam zapewnił ją, że nie chce jej robić krzywdy, mówiąc „będziesz żyła, mam nadzieję, długo”.
W związku z powyższym sąd przypisał oskarżonej taki czyn, jak wskazano w wyroku.

☒

1.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

II

A. Z. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie zart. 207 § 1 k.k.karze podlega, kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy.
Wedle zaś zart. 158 § 1 k.k.podlega karze, kto bierze udział w bójce lub pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 k.k.
Zgodnie natomiast zart. 11 § 2 k.k.jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Jest to instytucja tzw. kumulatywnego zbiegu przepisów.
Jak wskazywane jest w orzecznictwie, „ustawowe określenie: "znęca się" oznacza działanie albo zaniechanie, polegające na umyślnym zadawaniu bólu fizycznego lub dotkliwych cierpień moralnych, powtarzającym się albo jednorazowym, lecz intensywnym i rozciągniętym w czasie” (vide: uchwała SN z dnia 9 czerwca 1976 r., sygn. akt VI KZP 13/75). W tym samym orzeczeniu SN wskazał ponadto, iż „stosunek zależności od sprawcy (…) zachodzi wówczas, gdy pokrzywdzony nie jest zdolny z własnej woli przeciwstawić się znęcaniu i znosi je z obawy przed pogorszeniem swoich dotychczasowych warunków życiowych (np. utratą pracy, środków utrzymania, mieszkania, rozłąką lub zerwaniem współżycia ze sprawcą)”.
Jak ponadto wskazujeart. 115 § 11 k.k., osobą najbliższą jest małżonek, wstępny,zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu.
Wskazać również należy, iż pobicie to takie zdarzenie, w którym biorą udział także co najmniej trzy osoby, ale można wyodrębnić stronę atakującą i broniącą się (vide: Komentarz do art. 158 k.k., red. Magdalena Budyn-Kulik).
Odnosząc powyższe uregulowania prawne do realiów niniejszego postępowania, wskazać należy, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości fakt, żeA. Z. (1)swym zachowaniem zrealizowała wszystkie znamiona czynu zart. 207 § 1 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Działania podejmowane przez oskarżonąA. Z. (1)w stosunku do jej synaO. M.niewątpliwie nosiły znamiona przestępstwa znęcania się. Były to mianowicie działania wskazujące zarówno na znęcanie się fizyczne (np. bicie po całym ciele czy też szarpanie), jak i psychiczne (np. używanie wobec niego słów powszechnie uznawanych za obelżywe, szantażowanie popełnieniem samobójstwa). Zaznaczyć przy tym należy, żeO. M., jako syn oskarżonej, pozostawał dla niej osobą najbliższą. Pozostawał również w stosunku zależności od rodziców, w tym oskarżonej, jako że najpierw jako dziecko nie mógł przeciwstawić się stosowanej wobec niego przemocy, a następnie już jako osoba dorosła pokrzywdzony studiował i uczył się, pozostając na utrzymaniu rodziców, przy czym warto wspomnieć, iż wszelkie jego próby usamodzielnienia się i uzbierania środków na samodzielne życie byłyby utrudnione przez kontrolującą postawę jego rodziców i czynności takie jak przeszukiwanie jego pokoju. Dodatkowo, zauważyć należy, iż czynności składające się na znęcanie się nad pokrzywdzonym podejmowane były przez oskarżoną przez wiele lat. Przy tym, oskarżona starała się sprawiać pozory, że ich rodzina jest wzorowa i kochająca się. Oskarżona potrafiła gwałtownie przechodzić od bardzo dobrego traktowania swojego syna do złego.
Ponadto, wskazać należy, iż po pobiciuO. M.przezA. Z. (1)iW. M. (1)pokrzywdzony trafił do szpitala i miał zakładane szwy na głowie.
Czyny oskarżonej wyczerpują znamiona określone w więcej niż dwóch przepisachkodeksu karnego, a zatem wypełniają one znamiona czynu zart. 207 § 1 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

☐

3.2
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. Z. (1)

I

1

Wymierzając oskarżonejA. Z. (1)karę, sąd kierował się zasadami określonymi wrozdziale VI kodeksu karnego, w szczególnościart. 53 k.k.Sąd wnikliwie analizował zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe czynu z troską, aby wymiar kary spełnił poczucie społecznej sprawiedliwości kary, był adekwatny do stopnia winy i osiągnął swe cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Z okoliczności wpływających obciążająco na wymiar kary sąd uwzględnił znaczny stopień winy, jak i znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżoną. Oskarżona miała pełną świadomość swojego przestępnego działania; w momencie popełnienia czynu zabronionego miała niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się zgodnie z prawem. Nie zaszła żadna z okoliczności wyłączających winę czy też bezprawność czynu, w szczególności nie doszło do działania w ramach obrony koniecznej.
Wymierzając oskarżonej karę 10 lat pozbawienia wolności, sąd miał na uwadze przede wszystkim, aby orzeczona kara była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu. Jednocześnie sąd miał na względzie właściwości i warunki osobiste oskarżonej, na korzyść której przemawiała jej wcześniejsza niekaralność. Na korzyść sąd uwzględnił także nagłość zamiaru i chęć odwrócenia skutków swojego czynu tuż po jego dokonaniu – próba samodzielnej pomocy, zadbanie o wezwanie pogotowia. Stopień winy oskarżonej jest jednak niewątpliwie wysoki.
Wymierzona kara jest zdaniem sądu adekwatna do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz spełni cele prewencji ogólnej i szczególnej, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

A. Z. (1)

II

2

Wymierzając oskarżonejA. Z. (1)karę, sąd kierował się zasadami określonymi wrozdziale VI kodeksu karnego, w szczególnościart. 53 k.k.Sąd wnikliwie analizował zarówno elementy przedmiotowe, jak i podmiotowe czynu z troską, aby wymiar kary spełnił poczucie społecznej sprawiedliwości kary, był adekwatny do stopnia winy i osiągnął swe cele zapobiegawcze i wychowawcze.
Z okoliczności wpływających obciążająco na wymiar kary sąd uwzględnił znaczny stopień winy, jak i znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżoną. Oskarżona miała pełną świadomość swojego przestępnego działania; w momencie popełnienia czynu zabronionego miała niczym niezakłóconą możliwość podjęcia decyzji i zachowania się zgodnie z prawem. Nie zaszła żadna z okoliczności wyłączających winę czy też bezprawność czynu. Czyn trwał około 9 lat.
Wymierzając oskarżonej karę 2 lat pozbawienia wolności, sąd miał na uwadze przede wszystkim, aby orzeczona kara była adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu. Jednocześnie sąd miał na względzie właściwości i warunki osobiste oskarżonej, na korzyść której przemawiała jej wcześniejsza niekaralność. Stopień winy oskarżonej jest jednak niewątpliwie wysoki.
Wymierzona kara jest zdaniem sądu adekwatna do stopnia zawinienia i szkodliwości społecznej czynu oraz spełni cele prewencji ogólnej i szczególnej, jak również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

A. Z. (1)

III

I, II

Sąd uznał, że wymierzona oskarżonej kara łączna 11 lat pozbawienia wolności jest w pełni adekwatna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez oskarżoną przestępstw. Zgodnie z treściąart. 86§ 1 k.k.sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa (w przypadkuA. Z. (1)od 10 lat pozbawienia wolności) do ich sumy (do 12 lat pozbawienia wolności), nie przekraczając jednak 20 lat pozbawienia wolności. W świetle tych regulacji, w ocenie sądu, nie sposób uznać, aby kara łączna była nadmierna, niesprawiedliwa, bądź przekraczała stopień winy czy stopień społecznej szkodliwości popełnionych przestępstw.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. Z. (1)

IV

Mając na uwadze, że wobecA. Z. (1)zastosowano środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania, sąd na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył na poczet orzeczonej wobec niej kary łącznej 11 lat pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania od 31 stycznia 2023 roku godzina 11.45 do dnia wydania wyroku 13 stycznia 2025 roku.

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

O wynagrodzeniu za obronę z urzędu oskarżonej orzeczono na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów.

VI

Mając na uwadze aktualną sytuację życiową i majątkową oskarżonej, orzeczenie długotrwałej kary pozbawienia wolności, sąd zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

6

1Podpis