Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach
Sygnatura akt: VIII K 219/14
Data wyroku: 2014-08-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Smoktunowicz

Sygn. akt VIII K 219/14

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 sierpnia 2014 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach w składzie:
Przewodniczący: SSR Elżbieta Smoktunowicz
Protokolant: Łukasz Markowski
po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2014 roku sprawy:
R. A. L.s.J.iM.z domuK.
Urodzonego w dniu (...)wE.

oskarżonego o to, że:
W dniu 18 czerwca 2014 r. o godzinie 8.50 na trasieS.K.gm.N.kierował motocyklemmarki M. (...)nr rej. (...)będąc w stanie nietrzeźwości 0,89 mg/dm3alkoholu w wydychanym powietrzu
tj. o czyn zart. 178a § 1 kk

I
OskarżonegoR. A. L.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.skazuje go na karę grzywny w wysokości 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, iż jedna stawka dzienna grzywny równoważna jest kwocie 10 (dziesięć) złotych.

II
Na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku.

III
Na podstawieart. 43 § 3 kknakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu prawa jazdy do właściwego wydziału komunikacji z zastrzeżeniem, że do chwili wykonania tego obowiązku okres, na który orzeczono zakaz nie biegnie.

IV
Na podstawieart. 49 § 2 k.k.orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 200 (dwieście) złotych.

V
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu.

VIII K 219/14

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 18 czerwca 2014 roku służbę patrolową pełnił st. asp.M. D.. O godzinie 8:50 na trasieS.-K.zatrzymał on do kontroliR. L., który kierował motocyklemmarki M. (...)nr rej. (...). St. aspirantM. D.poddałR. L.badaniu stanu trzeźwości urządzeniem elektronicznym alcometr A 2.0/04. Wynik badania z godziny 9: 39 wyniósł 0,89 mg/ dm3alkoholu w wydychanym powietrzu.
Powyższych ustaleń faktycznych dokonano w oparciu o notatkę urzędową (k. 1) , protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości (k.2) oraz w oparciu o pozostały materiał dowodowy zebrany w sprawie.
OskarżonyR. L.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
.
Sąd zważył co następuje:
Bezsporne jest w sprawie, że oskarżony kierując motocyklem znajdował się w stanie nietrzeźwości. Okoliczność powyższa znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego oraz w treści badania stanu trzeźwości oskarżonego. Otóż przeprowadzone badanie stanu trzeźwości urządzeniem kontrolno-pomiarowym tuż po zatrzymaniu oskarżonego wykazało 0,89 mg/dm3 alkoholu w wydychanym powietrzu.
Mając powyższe okoliczności na uwadze zdaniem Sądu wina oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony swoim działaniem wyczerpał dyspozycjęart. 178a § 1 kk.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart.53 § 1 i 2 kkoraz wart. 54 § 1 kk. Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności łagodzące jak i obciążające oskarżonego, podkreślić należy, iż prowadzenie samochodu w stanie nietrzeźwym stanowi naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Przestępstwa komunikacyjne popełniane w stanie nietrzeźwości stanowią poważne zagrożenie dla uczestników ruchu drogowego, dlatego też wobec oskarżonego należało zastosować stosunkowo wysoką karę.
Odnosząc się w dalszym ciągu do wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, Sąd uwzględnił jako okoliczność łagodzącą fakt przyznania się oskarżonego do winy, nie utrudnianie postępowania oraz dotychczasową niekaralność oskarżonego.
Sąd uznał, iż wystarczającym dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, będzie wymierzenie kary grzywny w wysokości 150 stawek dziennych, przyjmując, że jedna stawka dzienna równoważna jest kwocie 10 złotych.
Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności łagodzące i obciążające oskarżonego Sąd na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku uznając, że tak orzeczony okres zakazu jest dostatecznie dotkliwy i spełni w odpowiednim stopniu swoją rolę jaką jest ochrona uczestników ruchu drogowego przed kierowcą umyślnie naruszającym podstawowe zasady ruchu drogowego.
W związku z tym, że prawo jazdy nie zostało oskarżonemu zatrzymane, Sąd nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu prawa jazdy do właściwego wydziału komunikacji z jednoczesnym zastrzeżeniem, że do chwili wykonania powyższego obowiązku okres, na który orzeczono zakaz nie biegnie.
Kierując się dyspozycjąart. 49 § 2 kk.. Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz instytucji użyteczności publicznej do zadań, której należy świadczenie pomocy pokrzywdzonym w wypadkach drogowych.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu oart. 627 kpk, a o opłacie na mocyart. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych( Dz. U z 1983 r Nr 49 poz. 223 z późń zm.)żadnych wątpliwości.