Sąd Rejonowy w Legnicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 3693/18
Data wyroku: 2019-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Karolina Krzemińska
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c.

UZASADNIENIE
Strona powodowa GminaL.– Zarząd (...)wL.wystąpiła z powództwem przeciwko pozwanym:M. M.,T. M.oraz małoletniemuK. M.domagając się orzeczenia ich eksmisji bez prawa do lokalu socjalnego z lokalu położonego wL.przyul. (...)oraz zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu wskazała, że pozwani zajmują bez tytułu prawnego w/w lokal, którego właścicielem jest strona powodowa. Posiadają zaległości w uiszczeniu opłat za użytkowanie lokalu.
Pozwani nie złożyli odpowiedzi na pozew i nie stawili się na rozprawie w dniu 10 stycznia 2019r. na której sąd wydał wyrok zaoczny.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Lokal mieszkalny nr (...)położony wL.przyul. (...)wchodzi w skład komunalnego zasobu mieszkaniowego GminyL., którym zarządza ona poprzez swą jednostkę organizacyjną - Zakład Gospodarki Mieszkaniowej.
Najemcą przedmiotowego lokalu w oparciu o umowę najmu z dnia 13.04.2001r. była matka pozwanejM. J.B..
Pismem z dnia 2.05.2016r. strona powodowa wypowiedziałaJ. B.umowę najmu wskazanego lokalu.
J. B.zmarła w dniu 2.11.2017r.
W przedmiotowym lokalu pozostała jej córkaM. M.wraz z synami:T. M.oraz małoletnimK. M.
okoliczności niesporne
a nadto
dowody:- umowa najmu z 13.04.2001r. –k. 7 -10 akt
-wezwanie do zapłaty z 31.03.2016r. – k. 11 akt
-wypowiedzenie z dnia 2.05.2016r. – k. 12 akt

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treściąart. 222 § 1 kcwłaściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy niesporny był fakt, iż strona powodowa jest właścicielem lokalu, którego dotyczy niniejsze powództwo. Strona powodowa jest więc uprawniona do żądania wydania przedmiotowego pomieszczenia na podstawieart. 222 § 1 kc.
Nie ulegało również wątpliwości, że pozwani utracili tytuł prawny do zajmowania spornego lokalu mieszkalnego.
Za życia jego najemczyniJ. B.pozwani korzystali z tego lokalu za jej zgodą. Należało zatem uznać, że zajmowali go na podstawie umowy użyczenia zawartej z nią. Zgodnie bowiem z treściąart. 710 kcprzez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu przez czas oznaczony lub nieoznaczony na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Umowa użyczenia może być zwarta w dowolnej formie, także przez czynności konkludentne. (G. Bieniek i in., Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga Trzecia. Zobowiązania. Tom II, s.215, Warszawa 1997r.).
Umowa ta uległa jednak rozwiązaniu z chwilą rozwiązania umowy najmu łączącej stronę powodową zJ. B.na skutek wypowiedzenia dokonanego przez stronę powodową. W myśl bowiemart. 668§2 kcstosunek wynikający z zawartej przez najemcę umowy o bezpłatne używanie lub podnajem rozwiązuje się najpóźniej z chwilą zakończenia stosunku najmu.
Z tym też dniem pozwani utracili tytuł prawny do lokalu, który wywodzili od najemczyni.
Powyższe skutkowało obowiązkiem opuszczenia i opróżnienia przez pozwanych spornego lokalu oraz wydania go powódce jako właścicielce, na podstawieart. 222 §1 kc.
Dlatego też Sąd orzekł jak w punkcie I. wyroku.
Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że korzystanie z lokalu przez domowników najemcy oraz osoby, którym najemca użyczył lokalu, nie jest względem wynajmującego ani bezprawne, ani bez tytułu prawnego, choć nie łączy ich z wynajmującym stosunek najmu. Ich tytuł do korzystania z mieszkania wypływa z prawa i woli najemcy i jest skuteczny wobec wynajmującego. Jest to uprawnienie pochodne od prawa najemcy, powstające i gasnące razem z nim (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 1959 r., 1 CO 1/59, OSN 1959, nr 4, poz. 95 oraz uchwałę z dnia 27 czerwca 2001 r., III CZP 28/01).
Z tych względów nie można uznać, że osoby takie zajmowały lokal bez tytułu prawnego, posiadały bowiem tytuł pochodny od najemcy i skuteczny wobec wynajmującego. A zatem są one lokatorami w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu Cywilnego(Dz. U. z 2001r., nr 71, poz. 733 ze zm.). Obejmuje ich więc ochrona przewidziana w art. 14 cyt. ustawy, który nakazuje sądowi orzekanie w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia, wobec osób których nakaz dotyczy.
Zgodnie zaś z ust. 4 art. 14 cyt. ust. sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec:
1)kobiety w ciąży,
2) małoletniego, niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawyz dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej(Dz. U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414, z późn. zm.)lub ubezwłasnowolnionego oraz sprawującego nad taką osobą opiekę i wspólnie z nią zamieszkałą,
3)obłożnie chorych,
4)emerytów i rencistów spełniających kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
5)osoby posiadającej status bezrobotnego,
6)osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały,
chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
Małoletniemu pozwanemuK. M.oraz zamieszkałej z nim przedstawicielce ustawowejM. M.przysługiwało uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego na podstawie art. 14 ust. 4 punkt 2 cyt. ustawy, o którym orzeczono w punkcie II wyroku.
PozwanyT. M.nie wykazał, aby przysługiwało mu uprawnienie do lokalu socjalnego (art. 6 kc), dlatego w stosunku do tego pozwanego orzeczono o braku takiego uprawnienia (punkt III wyroku).
O wstrzymaniu wykonania opróżnienia lokalu orzeczono na podstawie art. 14 ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów (punkt IV wyroku).
O kosztach procesu w stosunku od pozwanychM. M.iT. M.orzeczono na podstawieart. 98§1 i 3 kpc, zaś w stosunku do małoletniegoK. M.– na podstawie 102kpc(punkty V i VI wyroku).
O rygorze natychmiastowej wykonalności orzeczono na podstawieart. 333§1pkt 3 kpc.
Z/

1
(...)

2
(...)

(...)
L.,(...)
(...)