Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 77/23
Data wyroku: 2023-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tomasz Hausman

Sygn. akt II W 77/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 marca 2023 r.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Tomasz Hausman
Protokolant: st. sekr. sąd. Paulina Grzybowska
Oskarżyciel: ---

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2023r. sprawy przeciwko

P. M.

s.P.iI.z d.W.,ur. (...)wŚ.,PESEL: (...)

obwinionemu o to, że:
W dniu 03.11.2022 roku około godziny 12:00 w miejscowości(...), na drodze(...), kierując pojazdem markiV. (...)onr rej. (...)stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie upewnił się co do możliwości wykonania manewru wyprzedzania pojazdu poprzedzającego i uderzył w pojazd markiR.onr rej. (...), który wykonywał manewr skrętu w lewo,
tj. za wykroczenie z art. 86 § 1 kw

orzekł:

ObwinionegoP. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to, na podstawie art. 86 § 1 kw wymierza mu karę grzywny w wysokości 1.000 zł (tysiąc złotych).

Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty sądowej oraz 100 zł (sto złotych) tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania.

Omówienie: Sprostowano wyrok, zgodnie z treścią postanowienia z   17.08.2023 r.
Dnia: 01.09.2023 r. St. sekr. sąd.K. C.

II W 77/23

UZASADNIENIE

Dnia 3 listopada 2022r. ok. godz. 12.00 obwinionyP. M.poruszał się samochodem markiV. (...)onr rej. (...)drogą nr (...). Dojeżdżając do miejscowościJ.zbliżył się do samochodu markiR. (...)onr rej. (...)kierowanego przezM. C. (1). KierującaR.zbliżając się w pobliże adresu(...)włączyła lewy kierunkowskaz, albowiem miała zamiar skrętu w lewo w drogę gruntową, gdyż chciała dojechać do miejsca zamieszkania. KierującaR.zwolniła i zaczęła wykonywać manewr skrętu. Pomimo tego obwinionyP. M.zdecydował się na wyprzedzenie samochoduR.. GdyR.dojeżdżał do granicy drogi asfaltowej z gruntową doszło do kolizji pojazdów. Obwiniony odbił w lewo, ale mimo to prawym bokiemV.zderzył się z lewym narożnikiemR..
(dowód:
-zeznaniaM. C.– k. 63v-64 i 11-12;A. S.– k.13-14; S.S.– k.64;
- protokoły -k.5-6;
- szkic – k. 7;
- zdjęcia – k.19-25;).

ObwinionyP. M.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i przed Sądem wyjaśnił, że gdy wyprzedzałR.w momencie dojeżdżania do niego zauważył, że kierujący tym pojazdem skręca w lewo. Dodał, że nie widział aby wR.był włączony kierunkowskaz i nic nie wskazywało, że ten samochód będzie skręcał w lewo.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Pozostają one sprzeczności z zeznaniami świadków, a przede wszystkim samej pokrzywdzonej, które to zeznania Sąd uznał za wiarygodne. Obwiniony stwierdził, że nic nie wskazywał na zamiar skrętu przezR.. Natomiast pokrzywdzona stwierdziła, że znacząco zwolniła. Zdaniem Sądu to twierdzenie pokrzywdzonej polega na prawdzie. Po pierwsze wynika to zasad logiki i doświadczenia życiowego. Oczywistym jest, że skręt bez zwolnienia nie mógłby się bezpiecznie udać. Po drugie z zeznańA. S.wynika, że obwiniony po zdarzeniu oświadczył , że widział jakR.zwalnia w rejonie dojazdu do posesji. Należy zauważyć, że świadek to policjant i osoba obca dla stron, nie zainteresowana rozstrzygnięciem, dlatego też nie ma powodów by zeznawać nieprawdę. To samo tyczy się drugiego z funkcjonariuszy policji. Logicznym jest natomiast, że skoro pokrzywdzona zwolniła to z cała pewnością zasygnalizowała wcześniej zamiar manewru kierunkowskazem. Tym bardziej, że jak oświadczyła wcześniej cały czas widziała za sobą pojazd obwinionego. Słowa pokrzywdzonej potwierdza też zdaniem Sądu miejsce kolizji. Świadczy ono jednoznacznie o tym, że pokrzywdzona kończyła już manewr, a obwiniony podjął wyprzedzanie, gdyR.było już w trakcie manewru. Sąd nie dopatrzył się okoliczności, które podważałyby wiarygodność któregokolwiek ze świadków. Ocena zeznań pokrzywdzonej została dokonana ze szczególną wnikliwością z uwagi na jej zainteresowanie wynikiem sprawy.
Wątpliwości co do autentyczności i wartości dowodowej nie budzą też pozostałe dowody zgromadzone w sprawie.

W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona wykroczenia zart. 86§1kw. Obwiniony, bowiem kierując samochodem na drodze publicznej nie zachował należytej ostrożności podejmując manewr wyprzedzania i doprowadził do zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym w postaci kolizji pojazdów. Zgodnie zart. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymuczestnik ruchu ma zachować ostrożność. Art. 24 ust. 1 pkt 3 tej ustawy stanowi, że kierujący pojazdem jest obowiązany przed wyprzedzaniem upewnić się w szczególności, czy kierujący przed nim jadący na tym samym pasie ruchu nie zasygnalizował m.in. zmiany kierunku jazdy. Obwiniony nie zastosował się do dyspozycji tegoż przepisu. Obwiniony nie zastosował się również do wyrażonej wart. 4 Prawa o ruchu drogowymzasady ograniczonego zaufania. Obwiniony, który twierdził, że nie widział kierunkowskazu to jednak widząc, że jadący przed nim samochód przy dojeździe do drogi gruntowej i posesji wyraźnie zwalnia powinien powstrzymać się od manewru wyprzedzania, aż do całkowitej pewności, że może to zrobić bezpiecznie.

Zdaniem Sądu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz stworzonego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zważywszy na deklarowane przez obwinionego dochody nie można tej kary uznać za rażąco surową.

O kosztach orzeczono na podstawieart. 119§1 kpw. Opłatę wymierzono na podstawieart. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.