Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 80/21
Data wyroku: 2023-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Kaniok, Przemysław Filipkowski, Katarzyna Capałowska
Słowa kluczowe: Narkotyki
Podstawa prawna: art. 56 ust. 1 i 3 uopn

Sygn. akt II AKa 80/21
Sygn. akt II AKa 80/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 1 czerwca 2023 r.

Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSA Katarzyna Capałowska (spr.)
Sędziowie SA Rafał Kaniok
SA Przemysław Filipkowski

Protokolant: Klaudia Kulbicka

przy udziale prokuratora Marcina Wielgomasa
po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2023 r.
sprawyE. G. (1)synaJ.iM.urodzonego w dniu (...)wN.,
oskarżonego zart.4§1 kkw zw. z art.56 ust 1 i 3 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. w zw. zart.65§1 kk,art.263§2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 15 marca 2017 r. sygn. akt XII K 177/12

zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoE. G. (1)w ten sposób, że w opisie czynu przypisanego oskarżonemuE. G. (1)w punkcie XLII wyroku z okresu przestępstwa eliminuje czas od dnia 16 marca 2009 roku do dnia 24 sierpnia 2009 roku;

w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postepowanie odwoławcze, wydatkami obciąża Skarb Państwa;

zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. F.kwotę 1440 zł plus 23 % VAT tytułem obrony z urzędu oskarżonego w postępowaniu odwoławczym.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 80/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 15 marca 2017 r. o sygn. XII K 177/12 w zakresie dotyczącymE. G. (1)

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

E. G.

Termin poznaniaE. K.z oskarżonym,

Zeznania świadkaD. K. (1)
I zeznania świadkaE. K. (2)

k.29189-29193,

k.29134-29134

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

zeznaniaE. K. (2)

ZeznaniaD. K. (1)

ZeznaniaE. K. (2)złożone na rozprawie odwoławczej okazały częściowo wiarygodne w zakresie jego osoby – jako zgodne z depozycjamiM. R.ocenionymi jako wiarygodne ( o czym szerzej poniżej w części dotyczącej omówienia zarzutów apelacyjnych).
ŚwiadekD. K. (1)nie potrafił sprecyzować ( jako stały bywalec dyskoteki wS.kołoZ.) z jakiej przyczyny akurat wskazał na zimę na przełomie lat 2009/2010 r. . ŚwiadekD. K.wskazał, że oskarżonyE. G. (1)miał wówczas dłuższe włosy („niż na jeżyka”). Na tej samej rozprawie odwoławczej oskarżony – wyjaśnił, że w czasie, o którym mówił świadek, „to golił głowę”. Zatem sprzeczność do fryzury oskarżonego, również stanowi o niewiarygodności świadkaD. K..

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

I. w zakresie czynu obrotu narkotykami (pkt XLII wyroku), na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.art. 4 k.p.k.iart. 7 k.p.k.polegającą nieobiektywnej i dowolnej ocenie materiału dowodowego w postaci zeznańM. R. (2), który na żadnym etapie postępowania nie wskazał, że miał blisko sześciomiesięczną przerwę w dostarczaniu marihuany oskarżonym, a konsekwentnie wskazywał, że dostarczał je z częstotliwością czasem raz na tydzień, czasem raz na trzy tygodnie nie wskazując na żadną dłuższą przerwę w dostawach, w postaci zeznańM. C. (1)w zakresie określenia osób, którym miała być sprzedawana przezM. R. (2)marihuana, w sytuacji gdy świadek nie wskazywał na żadnym etapie udziału oskarżonegoE. G. (1),
skutkujące nadaniem im waloru wiarygodności, pomimo istniejących obiektywnie okoliczności podważających ich zeznania co do udziału oskarżonegoE. G. (1)w przypisanym mu czynie, przy jednoczesnym dowolnym, polegającym na braku podania racjonalnych i logicznych przyczyn odrzuceniu jako niewiarygodnych zeznań świadkaS. F. (1)wskazującego na późniejszy moment zawiązania znajomości między oskarżonymi, co w konsekwencji doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia i przypisania oskarżonemuE. G. (1)odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn;
2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.art. 170 1 pkt 4 k.p.k.w zw. zart. 366 k.p.k.iart. 167 k.p.k.polegającą na oddaleniu wniosku dowodowego z zeznańD. K. (1)z uznaniem, że dowodu nie da się przeprowadzić, gdyż jak wynika z informacji policji świadek przebywa w Wielkiej Brytanii i nie jest znany jego dokładny adres, w sytuacji gdy udzielona przez policję informacja dotyczyP. K., a nie wnioskowanegoD. K. (1)i w przywołanej informacji nie ma wskazanych powodów udzielenia odpowiedzi na temat innej osoby, niż wnioskowany świadek i o którego wezwanie zwracał się Sąd, co doprowadziło do bezpodstawnego oddalenia przez Sąd dowodu mającego istotne znaczenie dla sprawy i ustaleń faktycznych będących podstawą orzekania, czyli momentu poznania się oskarżonych, a tym samym mającego znaczenie dla oceny wiarygodności dowodu z zeznańM. R. (2), na podstawie których ustalono stan faktyczny sprawy, pomimo dysponowania dowodami podważającymi zeznania ww. świadka, które należało zweryfikować przez dowód z zeznań kolejnego świadka, w sytuacji gdy dowodzone okoliczności są sprzeczne z głównym dowodem obciążającym oskarżonego.
lI. w zakresie czynu posiadania broni palnej bez zezwolenia (pkt XLIII wyroku), na podstawie
art. 438 pkt 2 I 3 k.p.k.
1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.orazart. 5§ 2 k.p.k.polegającą na nieobiektywnej, wewnętrznie sprzecznej ocenie materiału dowodowego w postaci zeznańM. R. (2),M. C. (1)iM. K.oraz naruszeniu zasad rozstrzygania na korzyść wątpliwości, które zaistniały w sprawie, co polegało na stwierdzeniu, że oskarżonyE. G. (1)z oskarżonymE. K. (2)w nie dającym się do ustalenia (niedługim) okresie posiadali bez pozwolenia broń palną w postaci karabinu AK-47, co wynikało ze stwierdzenia w sprawie wyłącznie momentu przekazania broni palnej, do którego miało dojść w połowie 2010 r., a jednocześnie pomimo tej wątpliwości przyjęcie, że ww. oskarżeni pozostawali w posiadaniu tej broni palnej także w innych sytuacjach w połowie 2010 r., w różnych miejscach w kraju, pomimo braku ustalania jakichkolwiek zdarzeń o tym świadczących,
a w konsekwencji
2. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść polegający na przyjęciu, że oskarżonyE. G. (1)działając wspólnie i w porozumieniu z oskarżonymE. K. (2)w połowie 2010 roku wN.i innych miejscowościach, bez wymaganego prawem zezwolenia posiadał broń palną w postaci karabinu AK-47 wraz z amunicją, co skojarzone zostało wyłącznie z sytuacją jej nabycia od mężczyzny ops.M., która miała mieć wówczas miejsce, w sytuacji gdy z zeznańM. R. (2)ps.Ł., który — jako jedyny — wypowiadał się na temat przebiegu tego zdarzenia i z których wynikało, że oskarżonyE. G. (1)w nim nie uczestniczył.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

zasadny
częściowo zasadny
x niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut apelacji obrońcy oskarżonegoE. G.a dotyczący czynu przypisanego temu oskarżonemu w punkcie XLII wyroku okazał się zasadny w tej mierze, w której z opisu czynu należało wyeliminować ten sam okres jak w odniesieniuE. K. (3). Stwierdzić należy ( na co także zwrócił uwagę Sąd Najwyższy rozpoznając kasację w sprawie II KK 386/19 - wyrok z dnia 3 lutego 2021 r.), iż z depozycjiM. R. (3), wynika, iżE. G. (1)(M.) poznał jak przyjeżdżał zE. K. (2)i nie kontaktował się z oskarżonymE. G.. W uzupełnieniu dodał, iż nie powiedział aby się osobiści e spotykał zE. G.. Widział go zawsze w obecnościE. K. (2), nie kontaktował się z nim osobiście, ani nie rozmawiał z oskarżonymE. G. (1)(M.) telefonicznie, toE. K.inicjował kontakty. ŚwiadekM. R. (3)rozmawiał z nim ( z oskarżonym) tylko na żywo przy okazji spotkań zE.. Na spotkania . Również jak wynika z depozycji tego świadka na spotkania z nimE.(K.) iM.(E. G. (1)) przyjeżdżali razem i zarównoE. G. (1)jak iE. K. (2)– handlowali z nim narkotykami. Te depozycjeM. R.zasługiwały na wiarę.
Mimo eliminacji z opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie XLII okresu od 16 marca 2009 r. do 24 sierpnia 2009 r., nie miało to jednakże wpływu na wymiar kary, ponieważ mimo tej eliminacji, nadal czyn ten posiadał wysoki stopień społecznej szkodliwości poprzez długi czas trwania, uczynienie sobie z tego stałego źródła przychodu, łączną wagę środków odurzających (marihuany). Co nie dezaktualizowało okoliczności opisanych przez Sąd Okręgowy odnośnie tej kary wymierzonejE. G..
O wiarygodnościM. R.świadczy stopień podawanych szczegółów (choć i zgodnie z upływem czasu niektóre rzeczy mogły mu się zatrzeć w pamięci, lub czas zdarzeń – w odniesieniu np. do okresu pobytuE. K. (2)w areszcie śledczym). Obiektywizm podawanych faktów, kiedy np. podał, iż oskarżonyE. G.po narkotyki przyjeżdżał tylko zE. K.. Nie pomawiał oskarżonegoE. G. (1)o częstsze kontakty w sprawie narkotyków.
DepozycjeE. K.złożone na rozprawie odwoławczej potwierdziły, ze odbierał on narkotyki odM. R.i w tej mierze zasługiwały na wiarę.
Odnośnie zarzutu obrońcy w apelacji dotyczącego czynu z punktu XLIII przypisanego w wyroku, należało dać wiarę depozycjomM. R.złożonym 10 listopada 2010 r. ( T.2 k. 325-326) , w których relacjonuje on, żeE. K. (2)iM.(E. G. (1)) powiedzieli mu , że chcą kupić broń, i ich obu opisuje jako tych którzy zakupili kałasznikowa. To nawet fakt, iż fizycznie tylkoE. K.odebrał kałasznikowa, nie przełamuje faktu, iż oskarżeni wspólnie i w porozumieniu tę broń posiadali. Albowiem należy wrócić do dalszej części depozycjiM. R.– aby powziąć wiedzę, że obaj „chwalili się” świadkowi, jak tej broni używali. A ponieważ opisane były różne zachowania ( vide np. T, II k. 325-326) depozycjeM. R. (2), z których wynika, żeE.iM.ostrzelali jakiś samochód wN., lub przykładali broń do głowy dilerom z konkurencji (chodziło o grupę zT.M.) i dilerów od(...).
Stąd należy wywieść wniosek o posiadaniu broni przez oskarżonego iE. K.skoro informowali jaki użytek z niej uczynili.
Oceniono, iż poza okresem czynu z pkt XLII ustalenia Sądu I instancji odzwierciedlały prawidłowo oceniony materiał dowodowy a na jego podstawie ustalono stan faktyczny.

S. F. (1)Sąd I instancji zasadnie nie dał wiary w świetle depozycjiM. R.iM. C.. Zasadnie też taką ocenę dowodów uargumentował. Zdaniem tego Sądu, zeznaniaS. F. (2)przeczyły zebranemu materiałowi dowodowemu. Stanowiły jedynie jego domysły, że oskarżeni mogli poznać się dopiero na początku 2010 r. z tych powodów nie były dla Sądu wiarygodne we wskazanym zakresie. Podobnie Sąd Apelacyjny ocenił zeznaniaD. K. (1)jako sprzeczne z materiałem dowodowym w postaci depozycjiM. R.iM. C.. ŚwiadekD. K. (1)nie potrafił sprecyzować ( jako stały bywalec dyskoteki wS.kołoZ.) z jakiej przyczyny akurat wskazał na zimę na przełomie lat 2009/2010 r. . ŚwiadekD. K.wskazał, że oskarżonyE. G. (1)miał wówczas dłuższe włosy ( „niż na jeżyka”). Na tej samej rozprawie odwoławczej oskarżony – wyjaśnił, że w czasie, o którym mówił świadek, „to golił głowę”. Zatem sprzeczność do fryzury oskarżonego, również stanowi o niewiarygodności świadkaD. K.. Uznając, że oddalenie wniosku o przesłuchanieD. K.mogłoby mieć wpływ na treść wyroku, i znając adres świadka Sąd odwoławczy dopuścił dowód z zeznań tego świadka. Jednakże jego zeznania ( po dokonanej ocenie jako nie wiarygodne) nie wniosły istotnych elementów do sprawy, podobnie jak zeznaniaE. K. (2), obliczone na złagodzenie lub uniknięcie odpowiedzialności karnej przezE. G..
Polski proces karny kieruje się zasadą swobodnej oceny dowodów a nie legalną teorią dowodów. Stąd nawet jeden dowód – po jego prawidłowej ocenie może stanowić podstawę ustalenia winy.
W kwestii poruszonej obrazy prawa procesowego –4kpkiart. 7kpkgodzi się podkreślić, iż także w kontekście przepisuart. 410 kpk-nie można rozumieć w ten sposób, że każdy z przeprowadzonych na rozprawie głównej dowodów ma stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Byłoby to w wielu wypadkach w istocie niemożliwe ze względu na wzajemną sprzeczność okoliczności wynikających z różnych dowodów. Odmówienie wiary niektórym zeznaniom lub wyjaśnieniom złożonym przez świadków lub oskarżonych, a w rezultacie ich pominięcie jako podstawy dowodowej podczas dokonywanych ustaleń faktycznych, nie może być utożsamiane ani z brakiem oceny okoliczności, których tego rodzaju dowód dotyczy w kontekście finalnego rozstrzygnięcia, ani też nie jest wyrazem złamania zasady bezstronności sądu, bowiem odmowa przyznania waloru wiarygodności niektórym z przeprowadzonych dowodów, przy jednoczesnej aprobacie i uwzględnieniu innych dowodów, jest niczym więcej niż realizacją przysługującego sądowi orzekającemu uprawnienia w ramach czynienia ustaleń faktycznych, z pełnym uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów.
Także w aspekcie powyższych rozważań dotyczących oceny dowodów – w kwestii zarzutów dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, stwierdzić należy, że dokonana przez Sąd Okręgowy analiza i ocena zgromadzonych w sprawie dowodów w tym tych wymienionych przez skarżącego nie zawiera błędów natury logicznej i faktycznej, zgodna jest z zasadami wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego i z tego względu zawarta w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku ocena zasługuje na akceptację ze strony Sądu odwoławczego – który to przecież nie proceduje w oderwaniu od akt sprawy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego skarżący nie wykazali w sposób przekonujący, że ocena wymienionych w zarzutach depozycji świadków i oskarżonych jest dowolna, a nie swobodna gdyż zawiera właśnie chociażby jeden z wyżej wskazanych elementów, który potwierdza tę dowolność w postaci błędu natury faktycznej, logicznej bądź też naruszenie i nieuwzględnianie przy tej ocenie zasad wiedzy, logiki oraz doświadczenia życiowego.
Także w odniesieniu do zarzutu obrazyart. 5 §2 kpk- Sąd odwoławczy nie stwierdził, aby miała ona miejsce. Podkreślić należy, iż wątpliwości, o których mowa w tym przepisie Sąd I instancji nie podjął.

Wniosek

I. uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie przypisanego oskarżonemuE. G. (1)czynu obrotu marihuaną z pkt XLII wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,
II. uniewinnienie oskarżonegoE. G. (1)od przypisanego mu czynu posiadania broni bez zezwolenia z pkt XLIII wyroku.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wnioski apelacji nie zostały uwzględnione, a powody zostały opisane w części omawiającej zasadność wniosków apelacyjnych. Ponieważ częściowo został uwzględniony zarzut dot. czynu opisanego w pkt. XLII wyroku, nie wpłynęło to jednak na uchylenie w tej części wyroku a jedynie na zmianę opisu czynu – poprzez wyeliminowanie określonego czasu.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Utrzymano w mocy wyrok skazujący oskarżonegoE. G.ze zmianą opisu czynu z pkt. XLII.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Powody są tożsame, dla których nie uwzględniono zarzutów odwoławczych.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Eliminacja z opisu czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie XLII okresu od 16 marca 2009 r. do 24 sierpnia 2009 r.

Zwięźle o powodach zmiany

Powody tej zmiany zostały wskazane w części uzasadnienia omawiającej zarzuty apelacyjne.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Wobec faktu, iż obecnie oskarżony jest pozbawiony wolności i dodatkowo orzeczono wobec niego karę izolacyjną, z tych przyczyn Sąd zwolnił oskarżonego na podstawieart. 624 §1 kpkw zw. zart. 634 kpkod opłaty kosztów za postępowanie odwoławcze.

PODPIS

Przemysław Filipkowski Katarzyna Capałowska Rafał Kaniok

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok skazujący.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana