Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Ga 81/17
Data wyroku: 2017-06-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Bartczak-Sobierajska

Sygn. akt VI Ga 81/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 czerwca 2017 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący SSO Małgorzata Bartczak – Sobierajska
po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. w Toruniu
w postępowaniu uproszczonym
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowo-akcyjnej wP.
przeciwkoA. R.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 13 marca 2017 r., sygn. akt V GC 844/15 upr

1
prostuje oczywistą omyłkę rachunkową w punkcie I (pierwszym) wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 13 marca 2017 r. w ten sposób, że w miejsce zasądzonej kwoty 668,75 zł (sześćset sześćdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt pięć groszy) należy wpisać kwotę 768,75 zł (siedemset sześćdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt pięć groszy),

2
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda dalszą kwotę 2.791,82 zł (dwa tysiące siedemset dziewięćdziesiąt jeden złotych osiemdziesiąt dwa grosze) z odsetkami ustawowymi do dnia 31 grudnia 2015 r. i odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 r. od następujących kwot i dat:

- 753,40 zł (siedemset pięćdziesiąt trzy złote czterdzieści groszy) od dnia 17 kwietnia 2012 r.,
- 144,22 zł (sto czterdzieści cztery złote dwadzieścia dwa grosze) od dnia 17 sierpnia 2012 r.
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 16 września 2012 r.,
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 16 października 2012 r.,
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 17 listopada 2012 r.,
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 18 grudnia 2012 r.,
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 17 stycznia 2013 r.,
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 16 lutego 2013 r.,
- 270,60 zł (dwieście siedemdziesiąt złotych sześćdziesiąt groszy) od dnia 16 marca 2013 r.
do dnia zapłaty
oraz w punkcie III (trzecim) w ten sposób, że zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 662,00 zł (sześćset sześćdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu,

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 550,00 zł (pięćset pięćdziesiąt złotych ) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

Sygn. akt VI Ga 81/17

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 1 marca 2017 r., sygn. akt V GC 844/15 upr, Sąd Rejonowy w Toruniu po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym sprawy z powództwa(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowo-akcyjna wP.przeciwkoA. R.o zapłatę zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 668,75 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 270,60 zł od dnia 17 kwietnia 2013 r.; od kwoty 183,27 zł od dnia 27 kwietnia 2013 r.; od kwoty 157,44 zł od dnia 20 sierpnia 2013 r.; od kwoty 157,44 zł od dnia 21 października 2013 r. do dnia zapłaty (pkt I. wyroku), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt II. wyroku) oraz zniósł wzajemnie koszty procesu między stronami (pkt III. wyroku).
Sąd I instancji ustalił, że pozwany w dniu 22 listopada 2011 roku zawarł z powodem następujące umowy o świadczenie usług lokalizacji:umowę nr (...), a w dniu 4 stycznia 2012 roku dodatkowoumowę nr (...), których przedmiotem była lokalizacja pracy pojazdów pozwanego, a takżeumowę najmu nr (...)urządzeńS.3 niezbędnych do realizacji umowy o świadczenie usług lokalizacji.
W związku z zawartymi umowami pozwany nie uregulował należności wynikających z następujących faktur:(...)/(...)/04 z 2 kwietnia 2012 r. na kwotę 753,40 zł,(...)/(...)/08 z 1 sierpnia 2012 r. na kwotę 144,22 zł,(...)/(...)/09 z dnia 1 września 2012 r. na kwotę 270,60 zł,(...)/(...)/10 z 1 października 2012 r. na kwotę 270,60 zł,(...)/(...)/11 z dnia 2 listopada 2012 r. na kwotę 270,60 zł,(...)/(...)/12 z 3 grudnia 2012 r. na kwotę 270,60 zł,(...)/(...)/01 z 2 stycznia 2013 r. na kwotę 270,60 zł,(...)/(...)/02 z dnia 1 lutego 2013 r. na 270,60 zł, następnie fakturę oznaczoną numerem(...)/(...)/03 z 1 marca 2013 r. na kwotę 270,60 zł, fakturę(...)
(...)/04 z 2 kwietnia 2013 r. na kwotę 270,60 zł,(...)z 12 kwietnia 2013 r. na kwotę 183,27 zł, fakturę(...)z 5 sierpnia 2013 r. na kwotę 157,44 zł i fakturę(...)z 6 października 2013 r. na kwotę 157,44 zł.
Pozwany pomimo upływu wyznaczonych terminów płatności nie uregulował należności powodowi. Wezwaniem z 6 sierpnia 2014 r. oraz przedsądowym wezwaniem do zapłaty z 16 września 2014 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty należności wynikających z powołanych wyżej faktur. Pomimo upływu dodatkowych terminów, należność dochodzona niniejszym pozwem nie została uregulowana.
W dalszej kolejności Sądmeritiwskazał, że powyższy stan faktyczny ustalony został na podstawie dowodów z dokumentów, w tym z umów o świadczenie usług, umów najmu, regulacji promocji, a także faktur VAT oraz wezwań do zapłaty.
Przechodząc do rozważań prawnych Sąd Rejonowy stwierdził, że dał wiarę dowodom z dokumentów w całości, gdyż nie budziły one wątpliwości co do swojej prawdziwości, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich skutecznie. Jedyną okolicznością sporną w niniejszej sprawie było to, czy pozwany mógł skutecznie przedstawić zarzut przedawnienia dochodzonych pozwem należności. Jak wynika z treściart. 118 k.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.
W związku z powyższym, Sąda quopodkreślił, iż zasadniczą kwestią było ustalenie charakteru umowy, jaka łączyła strony niniejszego procesu. Strony nazwały łączące je umowy umowami o świadczenie usług, jednakże w ocenie Sądu I instancji zgodny zamiar i wola stron powinny być badane przez Sąd w celu ustalenia rodzaju tych umów. Sąd Rejonowy wskazał, że z treści umów, z których część była całkowicie nieczytelna, z uwagi na zbyt mały rozmiar czcionki, wynika jednak, że pozwany zawarł z powodem umowy, na podstawie których powód przekazał pozwanemu sygnał elektroniczny umożliwiający lokalizację samochodu powoda w terenie. W ocenie Sądu I instancji, tego typu umowa może być zaliczana do szeroko rozumianych umów o świadczenie usług, gdyż chodziło tu o wykonanie konkretnych, przewidzianych w umowie czynności faktycznych. Powyższe zostało potwierdzone dodatkowo przez pełnomocnika powoda na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r.
Mając powyższe na uwadze, Sądmeritipowołał dyspozycjęart. 750 k.c., zgodnie z którą do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu. Tym samym, według Sądu Rejonowego, do łączących strony umów będą miały zatem zastosowanie przepisy dotyczące przedawnienia przy umowach zlecenia. Zartykułu 751 pkt 1 k.c.wynika, że z upływem lat dwóch przedawniają się roszczenia o wynagrodzenie za spełnione czynności. Wobec podniesionego przez pozwanego zarzutu przedawnienia, Sąd I instancji ustalił, że dochodzone pozwem roszczenie uległo przedawnieniu ponad kwotę 668,75 zł, jak bowiem podkreślił, wszystkie te kwoty były wymagalne już przed wniesieniem pozwu do Sądu Rejonowego w Lublinie, co miało miejsce w dniu 30 marca 2015 r. Nie uległy natomiast przedawnieniu roszczenia wynikające z faktur wskazanych na kartach od 59 do 62 akt.
W związku z powyższym, Sąda quowyjaśnił zarazem, że termin wymagalności ww. faktur VAT upłynął dopiero po wniesieniu pozwu w niniejszej sprawie, wniesienie pozwu zaś skutkowało przerwaniem biegu przedawnienia.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia w zakresie pkt I. sentencji wyroku Sąd Rejonowy wskazałart. 750 k.c.w związku zartykułem 481 § 1 k.c.Jak nadmienił, w pozostałym zakresie na podstawie cytowanych wyżej przepisów, powództwo jako pozbawione uzasadnionych podstaw podlegało oddaleniu. Za podstawę orzeczenia o kosztach procesu Sądmeritiprzyjął natomiastart. 100 k.p.c.
Od powyższego wyroku apelację wniósł powód zaskarżając przedmiotowy wyrok w części oddalającej powództwo oraz orzekającej o kosztach postępowania, tj. w pkt II i III wyroku.
Zaskarżonemu wyrokowi powód zarzucił:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 750 k.c.w zw. zart. 751 pkt 1 k.c.poprzez ich zastosowanie i przyjęcie, że umowy zawarte pomiędzy stronami (umowa najmu oraz umowa o świadczenie usług lokalizacyjnych pojazdów), z uwagi na to, że ich przedmiotem jest wykonanie konkretnych, przewidzianych w umowie czynności faktycznych, stanowią umowy o świadczenie usług w rozumieniuart. 750 k.c.nieuregulowane innymi przepisami prawa, a tym samym, że mają do nich zastosowanie przepisy dotyczące zlecenia, podczas gdy, w ocenie powoda, umowy łączące strony są umowami dostatecznie uregulowanymi innymi przepisami prawa, wobec czego przepisy dotyczące zlecenia, w tym dwuletni termin przedawnienia roszczenia nie mają odpowiedniego zastosowania;
2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.art. 118 k.c.w zw. zart. 120 § 1 k.c.poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji dokonanie błędnej oceny co do okresu przedawnienia roszczeń powoda dochodzonych w niniejszej sprawie;
3. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.art. 233 § 1 k.p.c., poprzez wyprowadzenie z materiału dowodowego sprawy wniosków z niego niewynikających, a ponadto sprzecznych z zasadami logicznego rozumowania i z doświadczeniem życiowym, polegających na uznaniu, że skoro umowy o świadczenie usług lokalizacji obejmują przekazywanie sygnału pozwanemu o położeniu jego pojazdu, to stanowią one umowy o świadczenie usług w rozumieniuart. 750 k.c., konsekwencją czego było błędne przyjęcie, że roszczenie powoda o zapłatę opłaty abonamentowej uległo przedawnieniu w dużej części.
W oparciu o powyższe zarzuty apelujący wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo i rozstrzygającej o kosztach procesu, poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty wskazanej w pozwie w całości wraz z odsetkami ustawowymi od dat i kwot wskazanych w pozwie;
2. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje wg norm przepisanych.
W uzasadnieniu zarzutów apelacji powód podniósł przede wszystkim, że jego zdaniem termin przedawnienia roszczeń dla umów o świadczenie usług lokalizacji pojazdów, jako zbliżonych do umów telekomunikacyjnych, wynosi 3 lata, tj. zgodnie zart. 118 k.c.Tym samym, błędnie Sąd I instancji przyjął, żefaktury VAT nr (...)uległy przedawnieniu. Mając jednocześnie na względzie fakt, iż zarówno umowy najmu, jak i umowy o świadczenie usług lokalizacji zostały zawarte przez strony w ramach prowadzonych przez nie działalności gospodarczych, w ocenie powoda, umowa najmu jest umową nazwaną regulowaną przez przepisyk.c., a specyfika i zakres usługi lokalizacji jednoznacznie potwierdza zbliżony jej charakter do usług telekomunikacyjnych, przepisy dotyczące zlecenia, stosownie doart. 750 k.c.nie mogą znaleźć w tym stanie rzeczy zastosowania. W konsekwencji, w opinii skarżącego, roszczenia powoda przeciwko pozwanemu ulegają przedawnieniu według ogólnych zasad wyrażonych wart. 118 k.c., tj. z upływem 3 – letniego terminu przedawnienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja była w całości uzasadniona.
Na wstępie należy podkreślić, iż sprawa niniejsza toczyła się w postępowaniu uproszczonym, a zatem w myślart. 5059§ 11k.p.c.apelację można oprzeć tylko na wymienionym w pkt 1. zarzucie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i wymienionym w pkt 2. zarzucie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy.
W ocenie Sądu Okręgowego, zarzuty podniesione w apelacji okazały się trafne.
Rację należało przyznać apelującemu, iż umowy o świadczenie usług lokalizacji pojazdów zbliżone są swym charakterem do umów telekomunikacyjnych, w następstwie czego nie sposób zakwalifikować ich do innych umów o świadczenie usług nieuregulowanych wkodeksie cywilnym, o których mowa wart. 750 k.c.W świetle materiału dowodowego sprawy, w tym m.in. w rozumieniu zapisów Regulaminu świadczenia usługi lokalizacji pojazdów, usługa lokalizacji pojazdów polega bowiem na transmisji (redystrybucji) danych zawierających pozycję, dystans prędkość oraz kierunek jazdy pojazdu. Dane w tym zakresie są odbierane z monitorowanych pojazdów, a następnie gromadzone oraz przetwarzane na serwerze. Za transmisję danych i lokalizację pojazdu pobierany jest abonament, analogicznie, jak ma to miejsce w przypadku świadczenia usług telefonicznych (§ 2 Regulaminu). Poza tym, zgodnie z § 10 ust. 11 w zw. z § 10 ust. 10 Regulaminu, usługa lokalizacji oparta jest o prawidłowe przekazywanie danych przy pomocy(...)i(...). W tym stanie rzeczy wadliwe było stanowisko Sądumeriti,według którego umowy o świadczenie usług lokalizacji pojazdów należą do kategorii umów o świadczenie usług, o których mowa wart. 750 k.c.Z racji swojego charakteru i specyfiki, zbliżone są one bowiem najbardziej do umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych, do których zastosowanie znajduje 3 – letni termin przedawnienia roszczeń przewidziany wart. 118 k.c.
Ponadto trafny był zarzut powoda błędnego zastosowania przez Sąd I instancji, do roszczeń wynikających z umów najmu łączących strony,art. 750 k.c.i przyjęcie 2 – letniego terminu przedawnienia, podczas gdy umowy najmu są umowami nazwanymi, uregulowanymi w przepisachkodeksu cywilnego, do których zastosowanie znajduje 3 – letni termin przedawnienia przewidziany wart. 118 k.c.
W myślart. 50513§ 2 k.p.c.uzasadnienie wyroku Sądu drugiej instancji w postępowaniu uproszczonym, jeżeli Sąd ten nie przeprowadził postępowania dowodowego, nie wymaga szerszego uzasadnienia.
Mając powyższe na względzie, na zasadzieart. 386 § 1 k.p.c.Sąd orzekł jak w pkt II. sentencji wyroku. Jednocześnie należało sprostować oczywistą omyłkę rachunkową w zakresie należności głównej zasądzonej przez Sąd pierwszej instancji.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.
Skarga kasacyjna nie służy
Z.
1.(...),
2.(...),
3.(...)
T., dnia 27.06.2017 r.