Sąd Rejonowy w Wyszkowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 112/14
Data wyroku: 2014-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Brzostek
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 264§3 kk, art. 18§3 kk w zw. z art. 264§3 kk

1. Sygn. akt II K 112/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2014 r.
Sąd Rejonowy w Wyszkowie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący:SSR Magdalena Brzostek
Protokolant: st. sekr. sąd. Hanna Witkowska
w obecności oskarżyciela publicznego Katarzyny Kozłowskiej - Szmitko
po rozpoznaniu w dniu: 26 maja 2014 r.
sprawy:

1
S. A.s.A.iT.zd.T.

urodz. (...)wT.w Estonii

oskarżonego o to, że:

I
w dniach 13 - 14 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 5 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem osobowym markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), kierowanym przezA. M., gdzie sam poruszając się wraz z innymi osobami samochodem markiR.onumerze rejestracyjnym (...)zabezpieczał przejazd tego pojazd, w którymA. M.przewoził obywateli Wietnamu, przy czym do zatrzymania i ujawnienia przestępstwa doszło nadrodze krajowej numer (...)w rejonie miejscowościW., województwo(...)

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

II
latem 2012 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 3 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem markiA. (...)koloru srebrnego, którym przewożeni byli obywatele Wietnamu

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

III
w dniu 16 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.samochodem markiV. (...), którym kierował mężczyzna o imieniu(...)oraz inne ustalone osoby, a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą samochodem markiH. (...)zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którym mężczyzna o imieniu(...)wraz z innymi osobami przewozili obywateli Wietnamu

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

IV
w dniu 23 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-A.samochodem markiB.numer rejestracyjny (...), którym kierowałD. S., a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem osobowym markiC. (...)zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którymD. S., przewoził obywateli Wietnamu,

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

V
w dniach 1-2 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem osobowym markiV. (...), kierowanym przezG. G., a sam wraz z mężczyzną o imieniu(...)poruszał się samochodem markiR.zabezpieczając przejazd pojazdu, w którymG. G.przewoził obywateli Wietnamu

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

2
G. G.s.J.i Ona zd.I.

urodz. (...)wA.na Litwie
oskarżonego o to, że:

VI
w dniach 13 - 14 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 5 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przezS. A. (1)samochodem osobowym markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), kierowanym przezA. M., gdzie poruszając się wraz z innymi osobami samochodem markiR.onumerze rejestracyjnym (...)zabezpieczał przejazd tego pojazd, w którymA. M.przewoził obywateli Wietnamu, przy czym do zatrzymania i ujawnienia przestępstwa doszło nadrodze krajowej numer (...)w rejonie miejscowościW., województwo(...)

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

VII
w dniu 16 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach udzielił pomocy innym osobom w zorganizowaniu 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał pobyt połączony z noclegiem 4 obywatelom Wietnamu na swojej posesji, skąd następnie inne osoby zapewniły im transport na trasie Litwa -O.-W.samochodem markiV. (...), którym kierował mężczyzna o imieniu(...)oraz inne ustalone osoby, aS. A. (1)poruszając się wraz z inną ustaloną osobą samochodem markiH. (...)zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którym mężczyzna o imieniu(...)wraz z innymi osobami przewozili obywateli Wietnamu

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. z 264§ 3 k.k.

VIII
w dniu 23 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-A.samochodem markiB.numer rejestracyjny (...), którym kierowałD. S., a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą wypożyczonym w tym celu przezS. A. (1)samochodem osobowym markiC. (...)zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którymD. S.przewoził obywateli Wietnamu,

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

IX
w dniach 1-2 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościach działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczpospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu samochodem osobowym markiV. (...), którym osobiście kierował, aS. A. (1)i mężczyzna o imieniu(...)poruszali się samochodem markiR.zabezpieczając przejazd pojazduV. (...), w którymG. G.przewoził obywateli Wietnamu

tj. o czyn zart. 264 § 3 k.k.

orzeka:

1
oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

3
oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

4
oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt IV aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

5
oskarżonegoS. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt V aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

6
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczone wpkt. 1, 2, 3, 4 i 5kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemuS. A.karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

7
oskarżonegoG. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VI aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

8
oskarżonegoG. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VII aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 264 § 3 k.k.skazuje go i na podstawieart. 264 § 3 k.k.wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

9
oskarżonegoG. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt VIII aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

10
oskarżonegoG. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt IX aktu oskarżenia czynu i za to na podstawieart. 264 § 3 k.k.skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

11
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzeczone wpkt. 7, 8, 9 i 10kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonemuG. G.karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

12
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w sprawie, w tym od oskarżonegoS. A.kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty oraz od oskarżonegoG. G.kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty.

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 14.06.2013 r. funkcjonariusze Straży Granicznej wytypowali dwa pojazdy mogące przewozić nielegalnych imigrantów oraz ubezpieczać przewóz takich osób. W okolicachW.w ramach pomocy, funkcjonariusze KPP wW.zatrzymali do kontroli drogowej dwa wytypowane pojazdy na estońskich numerach rejestracyjnych, tj. markiT. (...)orazR.. WT.ujawniono 5 osób obywatelstwa Wietnamu, które przewożone były w bagażniku. Okazało się, że w dniach 13 - 14 czerwca 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościachS. A. (2)orazG. G.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizowali 5 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniali im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przezS. A.samochodem osobowym markiT. (...)onumerze rejestracyjnym (...), kierowanym przezA. M.. NatomiastS. A. (2)orazG. G.poruszali się wraz z innymi osobami samochodem markiR.onumerze rejestracyjnym (...), zabezpieczając przejazd pojazdu, w którymA. M.przewoził obywateli Wietnamu. Wcześniej, tj. latem 2012 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościachS. A. (2)działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 3 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przez siebie samochodem markiA. (...)koloru srebrnego, którym przewożeni byli obywatele Wietnamu. Następnie w dniu 16 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościachS. A. (2)działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizował 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał im transport na trasie Litwa -O.-W.samochodem markiV. (...), którym kierował mężczyzna o imieniu(...)oraz inne ustalone osoby, a sam poruszając się wraz z inną ustaloną osobą samochodem markiH. (...)zabezpieczał przejazd tego pojazdu, którym mężczyzna o imieniu(...)wraz z innymi osobami przewozili obywateli Wietnamu. W tym czasieG. G.udzielił pomocy w zorganizowaniu nielegalnego przekroczenia granicy RP z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewniał pobyt połączony z noclegiem 4 obywatelom Wietnamu na swojej posesji, skąd następnie inne osoby zapewniły im transport na trasie Litwa -O.-W.samochodem markiV. (...). W dniu 23 maja 2013 roku w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościachS. A. (2)iG. G.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizowali 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie, wbrew przepisom ustawy, granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewnili im transport na trasie Litwa -O.-A.samochodem markiB.numer rejestracyjny (...), którym kierowałD. S., a sami poruszając się wypożyczonym w tym celu przezS. A.samochodem osobowym markiC. (...)zabezpieczali przejazd pojazdu, którymD. S., przewoził obywateli Wietnamu. Zorganizowanie kolejnego nielegalnego przekroczenia granicy obywatelom Wietnamu odbyło się w dniach 1-2 czerwca 2013 roku. Wówczas w rejonie przejścia granicznego wO.w bezpośredniej bliskości granicy państwa oraz innych miejscowościachS. A. (2)iG. G.działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami zorganizowali 4 obywatelom Wietnamu przekroczenie wbrew przepisom ustawy granicy Rzeczypospolitej Polskiej z Republiką Litwy, w ten sposób, że zapewnili im transport na trasie Litwa -O.-W.wypożyczonym w tym celu przezS. A.samochodem osobowym markiV. (...), kierowanym przezG. G., podczas gdyS. A. (2)wraz z mężczyzną o imieniu(...)poruszali się samochodem markiR.zabezpieczając przejazd pojazdu, w którymG. G.przewoził obywateli Wietnamu.
Oskarżeni nie byli karani na terenie Polski.
W niniejszej sprawie Prokurator wystąpił z wnioskiem o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzania rozprawy w trybieart. 335 k.p.k.
Sąd uwzględniając wniosek postanowił na podstawieart. 343 § 4 k.p.k.w zw. zart. 394 § 1 i 2 k.p.k.uznać za ujawnione w całości bez odczytania dowody wymienione w akcie oskarżenia, w oparciu o które ustalono powyższy stan faktyczny, tj.: częściowo wyjaśnienia oskarżonegoS. A.k. 106-107, 121-122, 199-203, 291-286, 304-307, 402-405, 447-449, 469-474, 510-515, 562-563, 634-635, 738-742, częściowo wyjaśnienia oskarżonegoG. G., k. 110-111, 125-126, 208-210, 297-299, 310-313, 410-412, 453-457, 493-495, 714-717, zeznania świadków:M. C.k. 17-18,D. T.k. 19-20,D. Z.k. 21-23,A. P.k. 186-187,P. W.k. 331-332,E. S.k. 690,D. D.k. 704,H. S.k. 189-190, częściowo zeznania świadków:A. M.k. 114-117, 204-207, 285-288, 316-319, 406-409, 450-452, 611-614I. G.k. 102-103, 568-572, 636-637,D. S.k. 688-689,PHU (...)k. 415-418,(...)k. 419-422,(...)k. 423,(...)k. 424-427,(...)k. 428-431,(...)k. 682-683,(...)k. 684-685,(...)k. 686,(...)k. 687 oraz: k. 7-9, 15-16, 176 notatki urzędowe; k. 10 pismo dotyczące wypożyczenia samochoduT. (...)numer rejestracyjny (...); k. 11-14, 163 materiał poglądowy; k. 24-26 protokół przeszukania samochodu osobowego markiR. (...)numer rejestracyjny (...); k. 27-28 Protokół zatrzymaniaG. G.; k. 31-32 kopia dokumentówG. G.; k. 35-36 protokół przeszukania osobyG. G.; k. 37-39 Protokół przeszukania osobyS. A.; k. 40-41 protokół zatrzymaniaS. A.; k. 45 kopia dokumentówS. A.; k. 46-49 protokół przeszukania samochodu markiT. (...)numer rejestracyjny (...); k. 50-51 protokół oględzin samochodu osobowego markiT. (...); k. 52-54 protokół zatrzymania rzeczy; k. 58-59, 64-65, 73-74, 85-86, 90-91 protokoły zatrzymania osób narodowości wietnamskiej; k. 158-159, 160-165, 166-170, 171-175, 176-182, 183-185 protokoły oględzin rzeczy wraz z materiałem poglądowym; k. 191-198opinia numer (...); k. 211, 242-244, 261-262 notatki urzędowe; k. 247, 839 karta karnaS. A.; k. 248, 840 karta karnaG. G.; k. 256-260 protokół oględzin miejsca zatrzymania; k. 263-284 protokół oględzin przedmiotów zabezpieczonych podczas przeszukania samochoduT. (...)numer rejestracyjny (...)wraz z materiałem poglądowym; k. 289-290 protokół oględzin rzeczy dotyczący zapisu monitoringu miejskiego wŁ.z dnia 14 czerwca 2014 roku; k.: 321, 322, 323, 324, 325, 326, 327, 328, 329, 330 postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych; k. 376 notatka urzędowa; k. 382-401 dane telekomunikacyjne; k. 413-413 protokół oględzin telefonu komórkowegoS. A. (3); k. 446-444d notatka urzędowa wraz z tablicami poglądowymi od numeru 1 do 4; k. 458-468 notatka urzędowa wraz z tablicami poglądowymi od numeru 5 do 12; k. 503 oświadczenie; k. 504-509 notatki urzędowe; k. 516-523 tablice poglądowe od numeru 14 do 21; k. 524-535, 547-548, 592-594 postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych wraz z wykazami i tłumaczeniami; k. 536 notatka urzędowa wraz z tablicą poglądową nr 22; k. 538-540 notatki urzędowe; k. 545-546 pismo z Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego; k. 549-551 notatka urzędowa wraz z tablicami poglądowymi numer 23 i 24; k. 552, 600, 703 pokwitowanie odbioru; k. 556-557 notatka urzędowa wraz z tablicą poglądowa nr 25; k. 556-557 notatka urzędowa wraz z tablicą poglądowa nr 26; k. 695 notatka urzędowa; k. 638-640, 642 notatki urzędowe; k. 669-676 protokół przeszukania wraz z materiałem poglądowym; k. 677-678 protokół przeszukania osobyD. S.; k. 691-702 protokoły oględzin rzeczy wraz z materiałem poglądowym; k. 743-750 tablice poglądowe od numeru 27 do numeru 30.
OskarżeniS. A. (2)iG. G.początkowo nie przyznali się do winy, natomiast później przyznali się do postawionych im zarzutów.
OskarżonyS. A. (2)w toku postępowania, m.in. przesłuchiwany w dniu 10.09.2013 r. wyjaśnił, że wT.zwrócił się do niego mężczyzna o imieniuR.i zaproponował mu przewiezienie ludzi do Polski, za co oskarżony miał otrzymać 2000 USD. Zgodnie z sugestiąR.oskarżony wypożyczył samochód –T. (...), którym następnie miał być dokonany przewóz osób. OdR.dowiedział się, że został zorganizowany drugi samochód, który będzie ich ubezpieczał. Oskarżony zaproponował udział w wyjeździeA. M., który na to przystał. Z wyjaśnień oskarżonego wynika, że podlegających przetransportowaniu ludzi miał odebrać ze stacji benzynowej wmiejscowości I.. Przed wyjazdem ze stacjiA. M.przesiadł się jako kierowcaT.. Na stacji spotkali dwóch mężczyzn, którzy poleciliA., aby pojechał za nimi, by odebrać ludzi. Za kilkanaście minut zadzwonił do oskarżonego i oznajmił, że wziął ludzi. Drugim samochodem markiR.kierowałI.G.. Oskarżony podał, że następnie oba samochody udały się do miejsca zamieszkaniaG. G.i tam okazało się, że przerzucani ludzie to Wietnamczycy. Następnie przyjechałG. G.i powiedział, że Wietnamczyków trzeba przewieźć doW.. Oskarżony podał, iż wiedział, że Wietnamczycy to nielegalni imigranci i że ich przerzut jest nielegalny. Oskarżony szczegółowo przedstawił też mechanizm organizowania nielegalnego transportu obywateli Wietnamu na teren UE, tj., że najpierw byli oni sprowadzani do Rosji, a stamtąd organizowano przerzuty na zachód, podawał też trasy przerzutów ludzi. Oskarżony przyznał, że jego udział w tym procederze polegał na planowaniu wszelkich szczegółów działania, w tym ustalaniu czasu i miejsca, z którego należało zabrać Wietnamczyków. Wskazał również role poszczególnych osób biorących udział w przestępstwie.
W tym zakresie Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne, gdyż są one rzeczowe, spójne, logiczne, konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym w wyjaśnieniachG. G., zeznaniach funkcjonariuszy różnych służb, protokołach zatrzymań, materiale poglądowym i in.
OskarżonyG. G.wyjaśnił, że znaS. A., który przyjeżdżał na należącą do niego posesję z Wietnamczykami, którzy na tej posesji jedli, pili i nocowali.A.przyjechał ponownie z obywatelami Wietnamu na posesję oskarżonegoG.i powiedział, że trzeba ich zawieźć do Polski.G. G.zgodził się na to za kwotę 1500 Euro. Wtedy pojechali do Polski dwoma samochodami. Wówczas oskarżony kierował pojazdemm-ki S.. Wskazał również inne osoby uczestniczące w przerzucie ludzi, tj.A. M.orazI. G., a także mężczyzn o imionachR.iV..
W ocenie Sądu w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, gdyż są one spójne, logiczne, konsekwentne i znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym w wyjaśnieniachS. A., zeznaniach funkcjonariuszy różnych służb, protokołach zatrzymań, materiałach poglądowych.
W postępowaniu przygotowawczym oskarżeni początkowo przedstawiali okoliczności częściowo niezgodnie ze stanem faktycznym, tak by pomniejszyć swój udział w przestępstwie i w tej części Sąd nie dał im wiary. Natomiast w toku postępowania podali rzeczywisty przebieg wydarzeń wskazując udział i rolę poszczególnych osób w dokonywaniu zarzuconych im przestępstw oraz mechanizm działań związanych z organizowaniem nielegalnego przekraczania granicy przez obywateli Wietnamu.
Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonych za wiarygodne w części, w której odpowiadają one ustalonemu stanowi faktycznemu, bowiem w tej części znajdują one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym w zeznaniach przesłuchanych świadków.
Sąd zważył co następuje:
W niniejszej sprawie ważnym dowodem były zeznania świadków.
ŚwiadkowieM. C.iD. T.zeznali, że są funkcjonariuszami Policji – KPP wW.oraz że w dniu 14.06.2013 r. pełnili służbę. Podali przebieg czynności służbowych związanych z zatrzymaniem i kontrolą dwóch wytypowanych przez Straż Graniczną pojazdów na estońskich numerach rejestracyjnych, tj. markiT. (...)orazR.. Świadkowie podali, że wT.ujawniono 5 osób pochodzenia azjatyckiego, a także ustalono tożsamość osób kierujących i poruszających się tymi pojazdami.
Sąd uznał zeznania tych świadków za wiarygodne w całości, ponieważ są one szczegółowe, spójne, logiczne, konsekwentne, korespondują ze sobą nawzajem oraz z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami pozostałych świadków oraz zgromadzonymi dowodami, m.in. dokumentacją.
ŚwiadkowieD. Z.iA. P.zeznali, że jako funkcjonariusze(...)G.pełnili wspólnie służbę w dniu 14.06.2013 r. Wytypowali pojazdy mogące przewozić migrantów. Na zasadzie współpracy patrol Policji zatrzymał te pojazdy do kontroli, a wtedy zatrzymano pasażerów kontrolowanych pojazdów oraz kierujących nimi, wśród których było pięcioro Wietnamczyków orazA. M.iS. A. (2).
W ocenie Sądu zeznania tych świadków są wiarygodne w całości, ponieważ korespondują one tak wzajemnie ze sobą, jak i z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami pozostałych świadków, m.in. funkcjonariuszy Policji. Są rzeczowe, logiczne i konsekwentne.
ŚwiadekP. W.zeznał, ze w dniu 15.06.2013 r. jako funkcjonariusz Służby Granicznej pełnił służbę Dyżurnego Pomieszczeń dla Osób Zatrzymanych(...) OddziałuStraży Granicznej wB.. Zeznał, iż w dniu tym dokonał osadzeniaA. M., u którego w letniej kurtce znalazł powyrywane kartki z paszportu.
Zeznania tego świadka Sąd uznał za wiarygodne, ponieważ są one spójne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie.
Z zeznań świadkaE. S.wynika, że w dniu 23.05.2013 r. jako funkcjonariusz Służby Celnej zatrzymała do kontroli drogowej samochód osobowy markiB.na litewskich numerach, w którym ujawniono kierowcę pojazdu posiadającego obywatelstwo Litwy oraz czterech pasażerów o ciemnej karnacji nie posiadających przy sobie żadnych dokumentów tożsamości. Świadek zeznał, że pasażerowie spali na tylnym siedzeniu samochodu, ciężko było ich obudzić, a po obudzeniu byli zdezorientowani.
ŚwiadekD. D.będący funkcjonariuszem Straży Granicznej zeznał, że w dniu 23.05.2013 r. funkcjonariusze UC wA.powiadomili PSG wA., że nadrodze krajowej nr (...)podczas kontroli drogowej zatrzymali samochód na litewskich numerach rejestracyjnych, w którym znajdowały się 4 osoby o ciemnej karnacji. Z zeznań świadka wynika, iż ustalono, że byli to obywatele Wietnamu. Osoby te zostały przekazane do Placówki SG wA..
W ocenie Sądu zeznania tych świadków są wiarygodne w całości, ponieważ są rzeczowe i logiczne oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie, w tym z zeznaniami pozostałych świadków.
Okoliczności podane przez wszystkich wymienionych wyżej świadków miały związek z wykonywaniem przez nich czynności służbowych, brak zatem przesłanek do przyjęcia, że są one nieobiektywne. Świadkowie ci nie mieli żadnych powodów, aby podawać nieprawdę, ich zeznania są logiczne, spójne, konsekwentne, rzeczowe, korespondują ze sobą, wzajemnie się uzupełniają, znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie oraz opisują i łączą się w logiczny ciąg zdarzeń.
ŚwiadekA. M.zeznał, że w przemycie Wietnamczyków brali udział:S. A. (2),G. G.iI.G.. Podał że Wietnamczycy zostali zaprowadzeni do domuG. G.. Z zeznań świadka wynika, że kiedyS. A. (2)proponował mu udział w przewiezieniu ludzi do Polski, to mówił, że będą to Wietnamczycy, przy czym za zorganizowanie ich przerzutu doW.zaproponował kwotę 3000 USD, którą mieli się podzielić. Szczegółowo opisał też przebieg zdarzeń i role, jakie w popełnieniu przestępstwa pełniły poszczególne osoby.
W ocenie Sądu zeznania tego świadka w przedstawionym zakresie są zgodne z prawdą, ponieważ znajdują odzwierciedlenie w pozostałym materiale dowodowym, w tym w wyjaśnieniach oskarżonych oraz zeznaniach innych świadków, które Sąd uznał za wiarygodne.
Natomiast Sąd nie dał wiary zeznaniom złożonym przez świadka w początkowej fazie postępowania, w których twierdził on, że jechał do córek w Niemczech i na prośbę kolegi zabrał w ramach przysługi Wietnamczyków doW., nie mając świadomości, że nielegalnie przewozi ich przez granicę, bowiem stoją one w sprzeczności z pozostałymi dowodami w sprawie, w tym z późniejszymi zeznaniami tego świadka. Świadek był podejrzanym w przedmiotowej sprawie i zeznania w części, w której Sąd odmówił im wiarygodności miały na celu uwolnienie go od grożącej mu odpowiedzialności.
ŚwiadekD. S.zeznał, że jechał podW., aby spotkać się tam z mężczyzną w celu omówienia spraw związanych z handlem samochodami. Jechał zW., przezO.,S.,A.. Podał, że jeszcze przedA.przy drodze stało 4 mężczyzn, którzy chcieli zatrzymać przejeżdżające pojazdy na „autosop”. Z zeznań świadka wynika, że zatrzymał się on i zabrał ich jako pasażerów, aby mieć towarzystwo i został zatrzymany przez Policję.
Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka jedynie co do tego, że przewoził on pasażerów na wskazanej przez siebie trasie, bowiem w tym zakresie zeznania te są zgodne z pozostałym materiałem dowodowym. Natomiast w pozostałym zakresie zeznania te należało uznać za niewiarygodne wobec ich sprzeczności z wyjaśnieniami oskarżonych w części, w której Sąd uznał je za prawdziwe.
ŚwiadekH. S.zeznał, że znaI. G.od 25 lat oraz żeG.pracuje w jego firmie – korporacji taksówkarskiej jako kierowca samochodu. Został mu przydzielony pojazdR. (...)onr rej. (...), którym mógł poruszać się tylko poT.. Z zeznań świadka wynika, że dowiedział się on odI. G., że został zatrzymany w Polsce oraz że w wyniku uzgodnień zS.zgodził się pojechać do granicy z Polską, której jednak nie chciał przekroczyć. WówczasS.zaproponowałI. G.zapłatę w kwocie 1000 Euro i ten się zgodził i ruszył do Polski.
Sąd uznał zeznania tego świadka za wiarygodne. Świadek podał te informacje, o których było mu wiadomo z racji prowadzonej działalności oraz te, które uzyskał odI. G..
ŚwiadekI.G.zeznał, żeS. A. (2)zaproponował mu wyjazd na Litwę, a potem być może doW., za co świadek otrzymał wynagrodzenie w kwocie 1000 Euro i świadek wyruszył wraz z nim w tą trasę.
W ocenie Sądu w tej części zeznania świadka zasługują na wiarę, gdyż korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Natomiast Sąd uznał za całkowicie niewiarygodne zeznania świadka co do tego, że świadek jechał tam jako wynajęty kierowca taksówki, chciał w Polsce kupić parasole oraz że nic nie wiedział o nielegalnym przekraczaniu granicy przez obywateli Wietnamu. Przeczą temu bowiem zgromadzone w sprawie dowody, w tym wyjaśnienia oskarżonych oraz zeznania świadkaH. S.. Ostatecznie temu świadkowi również postawiono zarzuty i jego zeznania w założeniu miały spowodować, że uniknie on odpowiedzialności karnej.
Świadkowie:(...)w swoich zeznaniach opisywali sposób, w jaki opuścili terytorium Wietnamu, przy czym część z nich najpierw trafiła do Chin, a część do Rosji. Podali też, że nie wiedzieli dokładnie gdzie się znajdują, skąd i dokąd są przewożeni i jakie granice przekraczają. Część świadków podała, że wyruszając z Wietnamu miała przy sobie paszporty, które następnie im zabrano, a niektórzy z nich oświadczyli, że opuszczali terytorium Wietnamu bez żadnych dokumentów.
W powyższym zakresie Sąd dał wiarę zeznaniom tych świadków, ponieważ są spójne i logiczne, a także znajdują potwierdzenie w pozostałym materiałem dowodowym. Z doświadczenia życiowego wynika, że w takiej sytuacji świadkowie mogli być zdezorientowani odnoście tego, dokąd aktualnie się przemieszczali i gdzie przebywali (chociażby ze względu na odległość, jaką przebyli). W tym zakresie zeznania te zostały potwierdzone przez świadkaE. S..
Sąd nie nadał natomiast wiary zeznaniom tych świadków odnośnie tego, że każdy z nich został zabrany jako autostopowicz przez przypadkowych kierowców. Przeczą temu bowiem wyjaśnienia samych oskarżonych, którzy w sposób jednoznaczny podali, że transport obywateli Wietnamu został szczegółowo zorganizowany i zaplanowany.
Za wiarygodne i istotne dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie należy uznać również pozostałe dokumenty zgromadzone w sprawie, w szczególności: materiały poglądowe, protokoły oględzin, protokoły przeszukania, protokoły zatrzymania rzeczy, protokoły zatrzymania osób, notatki urzędowe, informacje, karty karne. Czynności te zostały przeprowadzone zgodnie z procedurą, zaś dokumenty zgromadzone w sprawie zostały wystawione przez uprawnione do tego organy, a ich treść nie pozostawia wątpliwości co do prawdziwości zawartych w nich informacji.
Zdaniem Sądu w świetle poczynionych ustaleń faktycznych, dokonanych na podstawie analizy materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżeniS. A. (2)iG. G.w czasie wskazanym w akcie oskarżenia zorganizowali innym osobom przekroczenie wbrew przepisom granicy Rzeczypospolitej Polskiej, aG. G.również udzielił w tym zakresie pomocy. Swoimi czynamiS. A. (2)wypełnił dyspozycję przepisu zart. 264 § 3 k.k., zaśG. G.dyspozycję przepisu zart. 264 § 3 k.k.odnośnie czynów z pkt. VI, VIII i IX aktu oskarżenia oraz zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 264 § 3 k.k.odnośnie czynu z pkt. VII aktu oskarżenia i naruszyli dobro prawnie chronione, jakim jest porządek publiczny.
Przestępstwo zart. 264 § 3 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8, natomiastart. 19 § 1 k.k.stanowi, że Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo.
W niniejszej sprawie Prokurator umieścił w akcie oskarżenia wniosek o wydanie wyroku skazującego w trybieart. 335 k.p.k.i orzeczenie wobec oskarżonych uzgodnionych z nimi kar, tj.: wymierzenie oskarżonemuS. A.na podstawieart. 264 § 3 k.k.za czyny: zpkt. Iaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zpkt. IIaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zpkt. IIIaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zpkt. IVaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zpkt. Vaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzenie mu na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.kary łącznej 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz obciążenie oskarżonego kosztami postępowania i opłatami w sprawie, a także wymierzenie oskarżonemuG. G.na podstawieart. 264 § 3 k.k.za czyny: zpkt. VIaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zpkt. VIIIaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, zpkt. IXaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczenie na podstawieart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 264 § 3 k.k.za czyn zpkt. VIIaktu oskarżenia kary 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzenie mu na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.kary łącznej 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz obciążenie oskarżonego kosztami postępowania i opłatami w sprawie.
Po stwierdzeniu, że zachodzą do tego warunki, Sąd na podstawieart. 335 § 1 k.p.k.postanowił uwzględnić wniosek Prokuratora o wydanie wyroku skazującego uznając, że okoliczności popełnienia przestępstwa w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie budzą wątpliwości, a postawa oskarżonych wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte.
Wobec przytoczonych okoliczności Sąd uznając oskarżonegoS. A.za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. I - V aktu oskarżenia czynów na podstawieart. 264 § 3 k.k.wymierzył mu za każdy z tych czynów kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzekł wobec niego karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności, natomiast uznając oskarżonegoG. G.za winnego popełnienia zarzucanych mu w pkt. VI - IX aktu oskarżenia czynów na podstawieart. 264 § 3 k.k.art. orazart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 264 § 3 k.k.skazał go i w granicach określonych przez przepisart. 264 § 3 k.k.wymierzył mu za każdy z tych czynów kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności, zaś na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.orzekł wobec niego karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.
Sąd zgodnie z wnioskiem zasądził też od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w sprawie, w tym od oskarżonegoS. A.kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty oraz od oskarżonegoG. G.kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty.
Z uwagi na brak możliwości szczegółowego wyliczenia wydatków przypadających na poszczególnych oskarżonych (do akt nie dołączono wszystkich dokumentów odnoszących się do poniesionych kosztów), Sąd jedynie przesądził zasadę co do obciążenia oskarżonych wydatkami w sprawie, pozostawiając szczegółowe rozstrzygnięcie do uzupełnienia w trybieart. 626 § 2 k.p.k., po dołączeniu stosownych dokumentów.
Sąd przy wymiarze kary odnośnie obu oskarżonych wziął pod uwagę charakter i okoliczności popełnionych czynów, ich społeczną szkodliwość, która jest znaczna, stopień winy każdego z oskarżonych oraz role, jakie odgrywali w popełnieniu zarzucanych im czynów, jak również charakter naruszonego przez oskarżonych przypisanymi im czynami dobra prawem chronionego. Jako okoliczność obciążającą Sąd uznał fakt, że oskarżeni działali w ramach pewnej większej struktury zajmującej się organizowaniem nielegalnego przekraczania granicy przez obywateli Wietnamu, skalę tego przedsięwzięcia, z wypracowanymi mechanizmami działania, „kanałami przerzutowymi” itp. Przepisart. 264 § 3 k.k.opisujący przestępstwo polegające na organizowaniu innym osobom przekraczania granicy RP wbrew przepisom, został wprowadzony w celu umożliwienia skuteczniejszej walki z coraz częstszymi zdarzeniami tego typu, często polegającymi na organizowaniu środków transportu, pobieraniu opłaty od kandydatów do nielegalnego przedostania się na terytorium Polski, przechowywaniu osób przemyconych do Polski.
W związku z tym, zdaniem Sądu brak było podstaw do wymierzenia oskarżonym kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, o których mówiart. 69 k.k.W ocenie Sądu jedynie bezwzględna kara pozbawienia wolności spełni swoje cele, wpływając pouczająco, wychowawczo i zapobiegawczo na sprawców.
Sąd przy wymiarze kary miał przede wszystkim na względzie prewencyjne oddziaływanie kary w stosunku do oskarżonych. W ocenie Sądu orzeczenie wobec nich kar z warunkowym zawieszeniem ich wykonania nie osiągnęłoby zamierzonego efektu resocjalizacyjnego, a społeczna szkodliwość tych czynów jest wysoka, zważywszy nie tylko na ochronę porządku publicznego, ale także na warunki, w jakich transportowani byli nielegalni imigranci.
Zdaniem Sądu tak orzeczone kary są adekwatne i proporcjonalne do stopnia zawinienia każdego z oskarżonych, stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także zrealizują swoje cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i umocnią przekonanie, że sprawcy przestępstw ponoszą odpowiedzialność adekwatną do popełnionych czynów. W ocenie Sądu spełnią one swoje cele, wpływając pouczająco, wychowawczo i zapobiegawczo na sprawców i stanowią dla nich dostateczną dolegliwość.
O kosztach rozstrzygnięto w oparciu o zasadę, zgodnie z którą oskarżony winien ponieść ciężar finansowy postępowania w przypadku wyroku skazującego (art. 626 § 1 k.p.k.,627 k.p.k.). Jednocześnie nie znaleziono podstaw do odstąpienia od tej reguły na rzecz zwolnienia oskarżonych od ponoszenia kosztów procesu, zwłaszcza, że ich poniesienie zostało objęte uzgodnieniami i wnioskiem złożonym w trybieart. 335 k.p.k.O opłatach orzeczono na mocy art. 1 i art. 2 ust. 1 pkt. 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku „o opłatach w sprawach karnych” (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.).