Sąd Okręgowy w Suwałkach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 266/24
Data wyroku: 2024-10-31 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 266/24

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Olecku z dnia 03 czerwca 2024 r., sygn. akt II K 231/23.

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego  w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

-

-

-

-

-

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

-

-

-

-

-

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.1.1.

-

-

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.2.2.1.

Wyciąg z operacji bankowych i płatności kartą wsklepie (...)dokonanych przez oskarżonegoR. I. (1)iB. I.

Dowód nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Fakt dokonania zakupu wsklepie (...)w dniu zdarzenia nie wyklucza możliwości popełnienia przez oskarżonegoR. I. (1)czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie II aktu oskarżenia.

2.2.2.2.

Opinia właścicielaAgencji (...)odnośnie oskarżonegoR. I. (1)

Dowód nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Fakt pozytywnej opinii z miejsca zatrudnienia nie wyklucza możliwości popełnienia czynów zarzucanych oskarżonemuR. I. (1).

2.2.2.3.

Zaświadczenie lekarskie z(...)Kliniki(...)odnośnie podjętego leczenia przez oskarżonegoR. I. (1)

Dowód nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Fakt leczenia oskarżonego (związanego z zaburzeniami adaptacyjnymi i uzależnieniem spowodowanym naprzemiennym używaniem środków psychoaktywnych – co wynika z treści zaświadczenia – rozpoznanie(...)) nie wyklucza możliwości popełnienia czynów zarzucanych oskarżonemuR. I. (1).

2.2.2.4.

Zaświadczenie psychoterapeuty

Dowód nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Fakt udziału w sesjach terapeutycznych i korzystania ze wsparcia psychologicznego nie wyklucza możliwości popełnienia czynów zarzucanych oskarżonemuR. I. (1).

1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

APELACJA OBROŃCY OSKARŻONEGO

R. I. (1)– (...).M. W. (1)

1
obraza przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:

a
przepisuart. 2§2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 92 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.,art. 5§1 i 2 k.p.k.- poprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów z zeznań świadków, a toD. K. (1),R. K.,M.W.,R. D.,J. K. (1),M. T.,E. S. (1),R. Ś.,C. I.,A. (...),K. H.,M. M.,E. W.,M. J.,W.S.oraz wyjaśnień oskarżonego i oparcie rozstrzy­gnięcia na nieprawdziwych ustaleniach faktycznych, przy jednoczesnym zaist­nieniu jednoznacznie nie dających się usunąć wątpliwości, które winny być rozpatrywane na korzyść oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego uznania, iżR. I. (1)dopuścił się przestępstw zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.,245 k.k.orazart. 190a § 1 k.k., podczas gdy:

⚫

z zeznań pokrzywdzonegoD. K. (1),J. K.orazE. S. (1)wynika, że:

- nie są w stanie jednoznacznie wskazać ilu sprawców miało zasłonięte twarze oraz w jaki sposób byli zamaskowani;
- sprawcy mieli udać się na piętro lokalu, gdzie przebywał już pokrzywdzony lub sprawcy mieli już tam być, kiedy do lombardu wszedł pokrzywdzony;
- na początku pokrzywdzony w żaden sposób nie wspomina o zamknięciu części lokalu (znajdującego się na piętrze) - sklepu, by później zeznać o drzwiach, by wreszcie na rozprawie wy­mienić zabezpieczenia w postaci żaluzji anty włamaniowej oraz kraty w drzwiach;
- pierwotnie pokrzywdzony rozpoznał jedynieR. D.(po głosie), by później stwierdzić, że rozpoznał także współoskarżonegoS. G.;
a nadto :
- pokrzywdzony nie skonkretyzował (a także Sąd meriti), na czym miało polegać rozkazanie lub przymuszanie pokrzywdzo­nego do podpisania umowy pożyczki oraz dlaczego uważa, ze nie opuściłby lokalu sklepu, gdyby nie podpisał dokumentu;
- pokrzywdzony nie wskazuje, aby miała być stosowana wobec niego przemoc fizyczna, podczas gdy z zeznańE. S.orazJ. K.wynika, iż miał o niej wspominać oraz posiadać na sobie ślady przemocy;

⚫

z zeznańR. K.,R. D.,C. I.oraz wyjaśnień oskarżonego wynika, że:

- do zawarcia umowy pożyczki doszło w sposób konkludentny, co wynika jednoznacznie z depozycji w/w osób;
- świadkiem zdarzenia była osoba postronna dla oskarżonego i pokrzywdzonego, w osobieR. K.;
- zeznaniaR. K.są konsekwentne na przestrzeni lat oraz w pełni zbieżne z przebiegiem wydarzeń zaprezentowa­nym przezC. I.oraz oskarżonego, w zakresie sposo­bu oraz okoliczności wypełniania dokumentów lombardowych

⚫

z zeznańM. T.wynika, że:

- nie przypomina sobie sytuacji, aby monitoring w lokalu sklepu nie działał lub by został celowo wyłączony;
- nie przypomina sobie aby podczas jej zmiany do lokalu przyszli zamaskowani mężczyźni;
- pokrzywdzony nie zadawał jej pytań odnoszących się do wyłączonego monitoringu;
- nie widziała (w dniu zdarzenia) u pokrzywdzonego żadnych ob­rażeń ciała, ani nie wyglądał na przestraszonego, gdy opuszczał sklep;
- na piętrze nie ma żaluzji anty włamaniowych, a krata zamonto­wana na półpiętrze jest ciągle otwarta;

⚫

z zeznańK. H.wynika, że:

- w lokalu była krata anty włamaniowa;

⚫

z zeznańW.S.wynika, że:

- zdarza się, że w wyniku awarii nie działa monitoring w lokalu lombardu

-

-co winno prowadzić do prawidłowych ustaleń,iż nie można w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, by oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czy­nu, tj. przestępstwa ujętego wart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.;

⚫

z zeznań pokrzywdzonejA. K. (2)wynika, że:

- oskarżony w żaden sposób jej nie groził;
- oskarżony nie zagrodził jej przejścia;
- nie obawia się oskarżonego;

⚫

z zeznań świadkówE. W.,M. J.,M. M.oraz wyjaśnień oskarżonego wynika, że:

- oskarżony nie groziłA. K. (2);
- oskarżony nie zagrodził jej przejścia
- oskarżony przebywał w sklepie, w którym zatrudniona była pokrzywdzona, w ramach zakupów;
-co winno prowadzić do prawidłowych ustaleń,iż nie można w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, by oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czy­nu, tj. przestępstwa ujętego wart. 245 k.k.;

⚫

z zeznań pokrzywdzonegoD. K. (1)orazJ. K.wynika, że:

- oskarżony miał śledzić pokrzywdzonego, przyjeżdżać pod jego miejsce zamieszkania, obrażać pokrzywdzonego oraz wielo­krotnie zbliżać się do niego pomimo sprzeciwu oraz jeździć samochodem wokół niego na parkingu przed Sądem Rejono­wym w Olecku - podczas, gdy nie przedstawiono na tę okolicz­ność jakiegokolwiek obiektywnego dowodu;

⚫

z zeznańM. W. (2)nie wynika,aby:

- widział jakiekolwiek zdarzenie, które znalazło się w opisie czy­nu zarzucanego oskarżonemu;

⚫

z wyjaśnień oskarżonegoR. I. (1)wynika, że:

- nie zna miejsca zamieszkania pokrzywdzonego;
- nigdy go nie śledził oraz nie krążył wokół niego na parkingu są­dowym;
- nie stosował wobec niego słów uznawanych za obelżywe, a przebywanie w pobliżu pokrzywdzonego ograniczało się do bu­dynku siłowni, na której zarówno oskarżony, jak i pokrzywdzo­ny trenują;
-co winno prowadzić do prawidłowych ustaleń,iż nie można w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, by oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa ujętego wart. 190a § 1 k.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

2
błąd w ustaleniach faktycznych, który miał wpływ na treść orzeczenia:

⚫

poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżonyR. I. (1)w dniu 12 grudnia 2020 roku wspólnie i w porozumieniu zS. G.oraz innymi nieustalonym osobami, w celu osiągnięcia ko­rzyści majątkowej, groźbą zamachu na życie lub zdrowie, uniemożli­wiając wyjście z pomieszczenia - zamykając żaluzję anty włamaniową, wykorzystując wieloosobową przewagę zamaskowanych osóbzmusiłpokrzywdzonegoD. K. (1)do rozporządzenia wła­snym mieniem poprzez podpisanie umowy pożyczki gotówkowej w kwocie 15.000 zł, podczas gdy:

z zeznańR. K.,R. D.,M. T.,C. I.oraz wyjaśnień oskarżonego wynika, iż:

- w dniu udzielenia pożyczki, a więc w dniu 12 grudnia 2020 roku w lo­kalu należącym doC. I., w chwili udzielania pożyczki prze­bywali jedynie:C. I.,R. I. (1),D. K. (1)oraz chwilowoR. K.;
- żaden świadek udzielania pożyczki pozaD. K. (1)nie potwierdził, aby w lokalu były inne osoby, niż te wskazane powyżej oraz by ktokolwiek miał zasłoniętą twarz przez jakikolwiek przedmiot;

z zeznań pokrzywdzonegoD. K. (1),E. S. (1)orazJ. K. (1)wynika, iż:

- brak jest spójnego i jednoznacznego wskazania ilu mężczyzn miało być zama­skowanych oraz w jaki sposób twarze były zasłonięte;
- brak jest spójnego i jednoznacznego wskazania czy oraz w jaki sposób miało zostać zamknięte dojście na piętro przezR. I. (1);
- wzajemnie sprzeczne oraz lakoniczne są zeznania w/w świadków oraz po­krzywdzonego w zakresie gróźb oraz przymusu jaki miał stosować oskarżony wraz z pozostałymi sprawcami, aby wymusić na pokrzywdzonym podpisanie umowy pożyczki;

⚫

poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżonyR. I. (1)w dniu 8 grudnia 2022 roku wG., przyul. (...), wsklepie (...),

      w celu wywarcia wpływu, groził
świadkowi przestęp­stwaA. K. (1), celem zmuszenia jej do określonego zachowania się, złożenia przez nią nieprawdziwych zeznań odnośnieD. K. (1), poprzez najście w miejscu zatrudnienia, uniemożliwienie swobodnego przejścia, zagradzanie drogi, naruszenie strefy komfortu poprzez prezentowanie znacznej przewagi fizycznej w bliskim dystansie, grożąc tym samym co najmniej naruszeniem nietykalności fizycznej, podczas gdy:

z zeznań pokrzywdzonejA. K. (2),E.W.,M. J.,M. M.oraz wy­jaśnień oskarżonegoR. I. (1)wynika, iż:

- oskarżonyR. I. (1)nie groził pokrzywdzonej, nie zagrodził jej przejścia, nie wymuszał złożenia przez nią nieprawdziwych zeznań oraz sama pokrzywdzona nie obawia się oskarżonego;

⚫

poprzez bezpodstawne przyjęcie, iż oskarżonyR. I. (1)w okresie od kwietnia 2022 r. do dnia 9 listopada 2022 roku wG.iO.uporczywie nękałD. K. (1)w sposób, który wzbudził w nim poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszał jego prywatność po­przez śledzenie, przyjeżdżanie pod jego miejsce zamieszkania, jeżdże­nie za pokrzywdzonym, znieważanie, wielokrotne zbliżanie się do pokrzywdzonego mimo jego sprzeciwu i manifestowanie swojej przewa­gi, jak również jeżdżenie samochodem wokół niego na parkingu pod Sądem Rejonowym w Olecku, utrudnianie znalezienia przez niego pra­cy u potencjalnych pracodawców, celem wywarcia wpływu na świadka w toczącym się postępowaniu, podczas gdy:

z wyjaśnień oskarżonegoR. I. (1)wynika, że:

- nie zna miejsca zamieszkania pokrzywdzonego, nigdy nie śledził, ani nie znieważał pokrzywdzonego, jak również nie wykonywał żadnych z zarzucanych mu w opisie czynu czynności, a jakakolwiek styczność z pokrzywdzonym była przypadkowa i miała miejsce praktycznie jedynie na siłowni, na którą obydwaj uczęszczają;

z zeznańM. W. (2)nie wynika:

- aby kiedykolwiek widział, by oskarżony dopuścił się któregoś z wymienionych zachowań;

zeznania pokrzywdzonegoD. K. (1)orazJ. K. (1)w kontekście zarzucanego oskarżonemu czynu są całkowicie gołosłowne i subiektywne;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

3
obraza przepisów prawa materialnego (zarzutewentualnydla zarzutów z pkt 1 i 2 — w przypadku ich nie uwzględnienia), a mianowicie:

a
przepisuart. 245 k.k.:

poprzez dokonanie jego niewłaściwej wykładni i uznanie, iż najście pokrzywdzonej w miejscu zatrudnienia, uniemożliwienie swobodnego przejścia, zagradzanie drogi, na­ruszenie strefy komfortu poprzez prezentowanie znacznej przewagi fizycznej w bli­skim dystansie - groziło tym samym co najmniej naruszeniem nietykalności fizycznej, co miało na celu wywarcie wpływu na świadka w toczącym się postępowaniu w Pro­kuraturze Rejonowej w Olecku -
    stanowi o wyczerpaniu znamion przestępstwa zart. 245 k.k.,podczas gdy żadne z w/w zachowań nie polega na użyciu przemocy, groźby bezprawnej lub naruszeniu nietykalności cielesnej;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

4
na podstawie przepisuart. 438 pkt 2 i art. 425 § 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, a mianowicie:

⚫

przepisuart. 424 § 1 k.k.w zw. zart. 443a § 1 i 2 k.p.kw zw. z art. 6 EKPC - poprzez brak wskazania faktów uznanych za nieudowodnione, brak wskazania dowodów dla uzasadnienia uznania zeznańC. I.jako sprzecznych z ustalonym materiałem dowodowym, brak uzasadnienia dla uznania zeznańR. D.jako „tendencyjne”, umieszczenie w rubryce „fakty uznane za udowodnio­ne” stwierdzenia, iżR. I. (1)posługiwał się i okazywał niebez­pieczne narzędzie w postaci siekiery - pomimo wyeliminowania tego elementu z opisu czynu, zawartego w treści wyroku, pomylenie depozycjiM. T.zM. K., wreszcie udostęp­nienie (doręczenie) uzasadnienia w portalu bez tekstu od końca str. 2 do połowy str. 4, co czyni uzasadnienie i wyrok wadliwymi, ogranicza­jącymi realne prawo oskarżonego do zaskarżenia orzeczenia oraz godzi w prawo do zapoznania się z uzasadnieniem rozstrzygnięcia, które trak­towane jest jako jeden z elementów prawa do rzetelnego procesu, przewidzianego w art. 6 EKPC

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

5
nadto (z ostrożności procesowej) na mocyart. 438 pkt. 4 k.p.k.:

⚫

rażąca niewspółmierność kary poprzez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 1 roku i 6 m-cy pozbawienia wolności, jak również nałożonego obowiązku naprawienia krzywdy w postaci zapłaty na rzecz pokrzyw­dzonego kwoty 15.000 zł tytułem zadośćuczynienia - bez prawidłowej oceny sytuacji finansowej oskarżonego oraz wszystkich okoliczności niniejszej sprawy w odniesieniu do kary sprawiedliwej i bezpodstawne uznanie, iż orzeczona tak wysoka kara i środki są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu, stopnia winy oskarżonego i, że jako ta­kie winny spełnić cele wychowawcze oraz cele w zakresie prewencji generalnej,zwłaszcza ze kierując się dyrektywami wymiaru kary zart. 53 k.k.Sad I instancji brał pod uwagę uprzednią karalność oskarżone­go. która, pomijając fakt skazania za przestępstwo skarbowe, dotyczy czynu osądzonego wyrokiem w sprawie II K. 282/21 Sądu Rejonowego w Olecku, który miał miejsce w dniu 31 marca 2021 roku, a więc póź­niej aniżeli czyn rzekomego wymuszenia pożyczki (12.12.2020 r.), a zatem oskarżony nie powinien ponosić z tego tytułu negatywnych kon­sekwencji prawnych, zwłaszcza, że przy ustalaniu stanu faktycznego w sprawie II K 281/22 prowadzone były czynności dowodowe w zakresie wydarzeń z dnia 12 grudnia 2020 r.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

APELACJA OBROŃCY OSKARŻONYCH:

R. I. (1)I (...)

– (...).W. S. (1)

W zakresie dotyczącymR. I. (1):

I
W zakresie czynu zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

1
Obraza przepisów postępowania, tj.:

a
naruszenieart. 7 kpkw zw. zart. 4 kpkorazart. 410 kpk, a takżeart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez dowolną, opartą jedynie o wybrane elementy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także niezgodną ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zebranych w sprawie dowodów w postaci wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadków, dokumentów, które to dowody Sąd Rejonowy uznał za wiarygodne jedynie w zakresie pozwalającym na ustalenie, że oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwo, podczas gdy w rzeczywistości prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie pozwalała na ustalenie, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu w akcie oskarżenia czynu w szczególności poprzez:

- odmowę wiarygodności wyjaśnieniomR. I. (1)a także zeznaniomC. I.orazR. K.oraz ogólne stwierdzenie, że zeznania są sprzeczne z materiałem dowodowym bez większej analizy i wskazania przyczyn takiego stwierdzenia w zakresie w jakim oskarżony oraz m.in. świadek wskazywali na okoliczności zawarcia pożyczki
- przyznanie wiarygodności pokrzywdzonemu, pomimo, że jego zeznania są wzajemnie ze sobą sprzeczne w zakresie chociażby osób rzekomo uczestniczących w zdarzeniu, ich rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

II
W zakresie czynu zart. 245 k.k.

1
Obraza przepisów postępowania, tj.:

a
naruszenieart. 7 kpkw z w. zart. 4 kpkorazart. 410 kpk, a takżeart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez dowolną a nie swobodną ocenę materiału dowodowego w postaci zeznań świadkaA. K. (2), której zeznania nie wskazywały na chęć wywarcia wpływu na świadka, czy też grożenie, a przede wszystkim braku wiedzy odnośnie sprawy pożyczki pomiędzyR. I. (1)orazD. K. (1)a w związku z tym, o jaki wpływ i o jaką wiedzę miałoby chodzić oskarżonemu?

2
Obraza przepisów prawa materialnego, tj.:

a
art. 245 § 1 k.k.poprzez jego błędną wykładnię i w związku z tym niezasadne stwierdzenie, że spotkanie w sklepie oskarżonego zA. K. (2)i rozmowa wypełniała znamiona tego czynu podczas gdy świadek nie wskazała na wystąpienie podstawowych elementów które wyczerpują znamiona przestępstwa

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

III
W zakresie czynu zart. 190 § 1 k.k.w zb. zart. 245 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

1
Obraza przepisów postępowania, tj.:

a
naruszenieart. 7 kpkw zw. zart. 4 kpkorazart. 410 kpk, a takżeart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez dowolną, opartą jedynie o wybrane elementy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także niezgodną ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zebranych w sprawie dowodów poprzez:

- stwierdzenie że oskarżony uporczywie nękał pokrzywdzonego z pominięciem tej okoliczności która wskazuje że niektóre spotkania były przypadkowe z uwagi na zamieszkiwanie w małej miejscowości, obowiązkowe obecności w Sądzie.

2
Obraza przepisów prawa materialnego, tj.:

a
art. 190a § 1 k.k.poprzez błędną wykładnię i ostatecznie bezpodstawne stwierdzenie, że nawet przypadkowe spotkania oraz nieweryfikowalne stwierdzenie „manifestowania swojej przewagi”, przejeżdżanie i siedzenie w samochodzie wypełnia znamiona czynu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

W zakresie dotyczącymS. G.:

I
W zakresie czynu zart. 282 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

1
Obraza przepisów postępowania, tj.:

a
naruszenieart. 7 kpkw zw. zart. 4 kpkorazart. 410 kpk, a takżeart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez dowolną, opartą jedynie o wybrane elementy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także niezgodną ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zebranych w sprawie dowodów poprzez

- pominięcie w swoich rozważaniach istotnego elementu jakim było to, że pokrzywdzony przy pierwszych swoich zeznaniach nie wskazywał na osobęS. G., wskazując jednocześnie że wszyscy byli zamaskowani i nie znał tożsamości zamaskowanych osób, co godzi w wiarygodność pokrzywdzonego, a tym samym skoro wszyscy byli zamaskowani, to możliwe było, że pokrzywdzony mógł pomylić osoby z opisywanego przez siebie zdarzenia, które być może nie miało w ogóle miejsca
- stwierdzenie że korespondencja pokrzywdzonego dołączona do akt sprawy stanowi korespondencję z oskarżonymG., co jednak nie zostało udowodnione w niniejszym postępowaniu
- brak uzasadnienia, na jakiej podstawie Sąd uznał winnegoS. G., skoro nie istnieją żadne ku temu dowody, a pokrzywdzony w swoich pierwszych zeznaniach wprost wskazywał że nie rozpoznał nikogo.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

APELACJA OSKARŻONEGOR. I. (1)

I
obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.polegająca na dokonaniu wybiórczej i dowolnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, z naruszeniem zasad swobodnej oceny dowodów, a w konsekwencji wadliwe przyjęcie, że zachodzą przesłanki uznania oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu, podczas gdy powinien być uniewinniony;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

II
obraza przepisów postępowania, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności:

a
zeznań pokrzywdzonegoD. K. (1)i przyznanie tym zeznaniom waloru wiarygodności, w sytuacji gdy pokrzywdzony wielokrotnie zeznawał odmiennie na temat kluczowych okoliczności w sprawie, m.in. na temat tego, czy mężczyźni w lokalu byli zamaskowani, czy też nie, czy pomieszczenie zostało zamknięte roletą antywłamaniową czy kratą, odnośnie jego obaw i swobody w podejmowaniu działań i decyzji, rzekomych rozmów z pracownikami sklepu o wyłączonym monitoringu, jak i o tym, iż oskarżony miał rzekomo oczerniać i nękać pokrzywdzonego, które to okoliczności nie zostały potwierdzone żadnym innym dowodem,

b
wyjaśnień oskarżonegoR. I. (1), w których nie przyznawał się do winy i wyjaśnił, że działanie pokrzywdzonego naraziło go na straty w kwocie 15.000 zł, podczas gdy były one logiczne, spójne i nie stanowiły jedynie przyjętej linii obrony, a wskazywały, że pokrzywdzony uszczuplił majątek oskarżonego, a podczas spotkania z pokrzywdzonym nie pozbawił go wolności, nie groził ani nie dokonał żadnego wymuszenia rozbójniczego na szkodę pokrzywdzonego, jak również nie nękał go ani nie wywierał na niego żadnego wpływu,

c
wyjaśnień oskarżonegoR. I. (1), w których nie przyznawał się do winy w zakresie czynu na szkodę pokrzywdzonejA. K. (2), chociaż wyjaśnienia były logiczne i nie potwierdzały, aby swoim zachowaniem oskarżony miał wywierać jakikolwiek bezprawny nacisk na pokrzywdzoną,

d
zeznań świadkówJ. K. (1)iE. S. (1), jako wiarygodnych, podczas gdy podawane przez nie okoliczności zdarzenia z dnia 12.12.2020 r., iż pokrzywdzony miał zostać poszarpany, nie potwierdziły się w pozostałym materiale dowodowym,

e
dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadków i ustalenie na ich podstawie, że oskarżonyR. I. (1)dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów, podczas gdy relacje poszczególnych świadków nie były spójne, nie pochodziły od bezpośrednich świadków czynów i nie sposób było na ich podstawie ustalić, że oskarżony w rzeczywistości miał dopuścić się popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

III
błąd w ustaleniach faktycznych, który mógł mieć wpływ na treść wyroku, polegający na nieuwzględnieniu całości materiału dowodowego i analizie go zgodnie z zasadami logicznego rozumowania oraz wiedzy i doświadczenia życiowego, w następstwie czego sąd i instancji przyjął, że oskarżony dopuścił się popełnienia wszystkich zarzucanych mu czynów, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie był jednolity, a znaczna część świadków, których zeznania sąd I instancji ocenił jako wiarygodne, nie podawała żadnych okoliczności, które dowodziłyby winie i sprawstwu oskarżonego, tym samym nie potwierdzając zeznań pokrzywdzonych;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

IV
błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na ustaleniu przez sąd, że zachowanie oskarżonego miało cechy uporczywego nękania, znieważenia i bezprawnego wpływania na pokrzywdzonych, podczas gdy żadna z tych okoliczności nigdy nie miała miejsca, a ewentualna obecność oskarżonego w pobliżu pokrzywdzonych nigdy nie wiązała się z nękaniem lub próbą wpływania na te osoby, a jedynie przypadkowym spotkaniem w małej miejscowości.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Żaden z zarzutów podniesionych w apelacjach – zarówno obrońców oskarżonych, jak i oskarżonegoR. I. (1)– nie zasługiwał na podzielenie. Argumenty wskazane przez Sąd Rejonowy w Olecku są dla Sądu Okręgowego przekonujące, niebudzące żadnych zastrzeżeń, stąd też bezcelowe jest ich ponowne przytaczanie w niniejszym uzasadnieniu wyroku.
Na wstępie należy wyjaśnić, że do obrazy prawa materialnego dochodzi w sytuacji, gdy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, niezasadnie zastosowano przepis prawa materialnego, bądź przepisu takiego niezasadnie nie zastosowano.
Sąd odwoławczy w przedmiotowej sprawie nie doszukał się obrazy przepisów prawa materialnego.
Sąd Rejonowy w Olecku orzekł o winie oskarżonych w oparciu o całokształt materiału dowodowego, ustalił prawidłowy stan faktyczny i przyjął właściwą kwalifikację prawną czynów zarzucanych oskarżonymR. I. (2)iS. G..
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych może być natomiast słuszny tylko w sytuacji, kiedy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, gdy zostaną wykazane konkretne uchybienia w zakresie zasad logicznego rozumowania w ocenie zebranego materiału dowodowego, co również nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny nie budził żadnych wątpliwości sądu odwoławczego, a lektura porównawcza motywów apelacji oraz uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje jednoznacznie, iż Sąd Rejonowy w Olecku ocenił zebrane w sprawie dowody w sposób prawidłowy, z zachowaniem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, a następnie w sposób logiczny i przekonujący uzasadnił swoją decyzję. Sąd odwoławczy w całej rozciągłości przychyla się do tych ustaleń.
Odnośnie niewspółmierności kary zarzucanej wyrokowi przez obrońcę oskarżonegoR. I. (1), to zauważyć należy, że niewspółmierność rażąca to znaczna, zasadnicza, „bijąca w oczy” różnica między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą. Zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnosić tylko wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to jednak nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy (patrz: wyrok SN z dnia 21 stycznia 2003r. sygn. akt SNO 57/02).
Sąd uprawniony jest do wymierzenia kary wedle swego uznania w granicach przewidzianych przez ustawę, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 § 1 i 2 kk. Sąd dostrzegł, że oskarżonyR. I. (1)jest znany miejscowej społeczności, że udziela się nie tylko aktorsko, ale i społecznie i w tym miejscu podkreślić należy, że kara jaka została mu wymierzona jest utrzymana w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd Rejonowy ustalając wymiar kary wziął pod uwagę wszystkie okoliczności, w związku z czym kara nie jest rażąco i nadmiernie surowa. Również w tym zakresie swoje rozstrzygnięcie szczegółowo uzasadnił.
Sąd odwoławczy dostrzegł, że w niniejszej sprawie przedstawiono dwie wersje zdarzenia.
I tak, odnosząc się do czynu zarzuconego oskarżonemuR. I. (1)w punkcie I aktu oskarżenia, pierwsza wersja została przedstawiona przez pokrzywdzonegoD. K. (1). Sprowadza się ona do tego, żeD. K. (1)w sposób przestępczy został zmuszony do podpisania weksla i nieistniejącej umowy pożyczki. Druga wersja – według oskarżonegoR. I. (1)– wykazuje, że pokrzywdzonyD. K. (1)w sposób dobrowolny przyjął pożyczkę, podpisał weksel bez żadnych zobowiązań i otrzymał pieniądze od matki oskarżonego, a całe dalsze jego działanie polegało na tym, że nie chciał się z tej pożyczki wywiązać i nie chciał jej spłacać.
W tej sytuacji należało się zastanowić nad tym, która wersja jest prawdopodobna, wiarygodna i znajduje oparcie w zgromadzonym w aktach sprawy materiale dowodowym. W ocenie Sądu Okręgowego w Suwałkach, podobnie jak ocenił to Sąd Rejonowy w Olecku, jest nią wersja przedstawiona przez pokrzywdzonegoD. K. (1). Sąd nie dał wiary okolicznościom, na jakie powoływał się oskarżonyR. I. (1). Sądowi notoryjnie znany jest fakt, że osoby które przychodzą do lombardu, w celu uzyskania pożyczki, na ogół muszą wykazać się jakimkolwiek zabezpieczeniem, czymś wartościowym i na pewno nie jest to sam weksel. Z zeznań świadkaC. I.wynika, że podstawą udzielenia pożyczki, było jedynie zapewnienie ze strony jej synaR. I. (1), żeD. K. (1)jest jego znajomym. Z tego też powodu, bez żadnego innego poręczenia, została mu od ręki wypłacona kwota 15.000,00 zł bez żadnych innych zobowiązań. Wersja ta budzi bardzo duże zastrzeżenia Sądu, zwłaszcza biorąc pod uwagę warunki(...)i ogólnie lombardowe, a także mając na uwadze zwolnienieD. K. (1)przezR. I. (1)z pracy w niedługim okresie czasu od udzielenia rzekomej pożyczki. Oznaczałoby to, że jednego dnia udzielono mu pożyczki w znacznej kwocie ze względu na bliskie stosunki koleżeńskie z synem właścicielki lombardu, a jednocześnie pracodawcą, ponieważR. I. (1)wraz z żonąB. I.zatrudnialiD. K. (1), by następnego dnia pozbawić go zatrudnienia i uniemożliwić spłatę tejże pożyczki. Jest to w ocenie Sądu zupełnie nielogiczne. Ponadto w okresie od 12.12.2020 r. do 01.04.2021 r., tj. dnia złożenia zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa,D. K. (1)nie otrzymywał odC. I.wezwań do zapłaty zobowiązania. Zostało ono wystosowane dopiero po 01.04.2021 r. i również po tej dacieC. I.złożyła zawiadomienie o oszustwie dokonanym przez pokrzywdzonego na jej szkodę poprzez doprowadzenie jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 15000 zł, a postanowienie w tym zakresie zostało prawomocnie umorzone wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu.
Sąd II instancji dostrzegł okoliczności związane z wątpliwościami dotyczącymi zeznań pokrzywdzonego, który w różny sposób opisywał okoliczności zdarzenia, niemniej nie są to wątpliwości, które by dyskwalifikowały jego zeznania i które mogłyby zostać uznane za niewiarygodne. Zeznania świadkówJ. K. (1)iE. S. (1), pośrednio wspierają zeznaniaD. K. (1)i to jak relacjonował zdarzenie związane z przymuszeniem go do podpisania weksla. Obie kobiety jednoznacznie określiły, że taka sytuacja miała mieć miejsce.
Zastanawiającą okolicznością i jednocześnie podważającą wersję wydarzeń przedstawioną przez oskarżonegoR. I. (1), a popierającą wersjęD. K. (1)jest również to, że cała sytuacja związana z przedmiotem niniejszego postępowania, miała mieć miejsce w momencie, kiedy w budynkusklepu (...)nie działały kamery i nie zarejestrowały obrazu, który mógłby stanowić ewentualny dowód na poparcie wersji oskarżonegoR. I. (1).
To, że pokrzywdzony nie był w stanie wskazać ilu sprawców miało zasłonięte twarze oraz w jaki sposób byli zamaskowani, czy też że na początku pokrzywdzony nie wspominał o zamknięciu części lokalu – co zarzuca obrońca oskarżonegoR. I. (1)– również nie wyklucza wersji wydarzeń przedstawionej przez pokrzywdzonego, a raczej może wynikać z silnego stresu, jakiemu poddany był pokrzywdzony w trakcie przedmiotowego zdarzenia. Postawienie osoby w sytuacji, kiedy zmuszana jest do podpisania dokumentu w obecności zamaskowanych osób o niepewnych zamiarach i skłonnościach, nie stanowi normy, ani nie należy do kategorii spotkań o charakterze czysto towarzyskim. Już sam fakt zaistnienia takiej okoliczności nie wymaga uzasadniania na czym miałoby polegać rozkazanie lub przymuszanie pokrzywdzo­nego do podpisania umowy pożyczki oraz uzasadniania dlaczego pokrzywdzony uważa, że nie opuściłby lokalu sklepu, gdyby nie podpisał dokumentu.
Jeżeli chodzi o stwierdzenie, że  świadkiem zdarzenia była osoba postronna dla oskarżonego i pokrzywdzonego, w osobieR. K., to z nim również nie do końca zgadza się Sąd Okręgowy. O ile bowiem dla pokrzywdzonego świadek jest rzeczywiście osobą postronną, tak zupełnie inaczej wygląda jego stosunek do oskarżonegoR. I. (1), który jest synem właścicielki lombardu, która tego świadka zatrudnia, i której to właścicielce zależało na tym, aby bronić swojego syna.
W zakresie oceny zeznańM. T.to zauważyć należy, że była ona zatrudniana przez państwaI.w sklepie monopolowym. Podczas rozprawy w dniu 18.03.2024 r. również niejako potwierdziła wersję wydarzeń pokrzywdzonego.
Również podnoszony w apelacjach zarzut rozbieżności w zeznaniach świadków czy pomieszczenie było zamykane roletą antywłamaniową czy kratą, w ocenie Sądu stanowi kwestię nazewnictwa. Nie ma bowiem większego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy to, czym było zamykane wejście do pomieszczeń znajdujących się w budynku, w którym doszło do przedmiotowego zdarzenia.
Jeśli chodzi o zarzut z punktu II aktu oskarżenia,A. K. (2)dwukrotnie zeznała, żeR. I. (1)wielokrotnie nawiązywał z nią tematD. K. (1)podczas prowadzonego postępowania w zakresie czynu z zarzutu I. W dniu 08.12.2022 r. ponownie przyszedł do sklepu, w którym pracowała pokrzywdzona i ponownie poruszył temat pokrzywdzonego i kwestię rozliczeń finansowych pomiędzyA. K. (2)iD. K. (1). Manifestując swoją przewagę fizyczną powiedział jej że ma nadzieję, że nie będzie zeznawała „na korzyść tego oszusta”. Pokrzywdzona wskazała wprost, że sytuacja doprowadziła do tego, że wyszła do pomieszczenia socjalnego, które opuściła dopiero w momencie kiedyR. I. (1)wyszedł ze sklepu, że czuła się niekomfortowo kiedy zagradzał jej przejście, była zdenerwowana sytuacją, czuła się osaczona, czuła że oskarżony chciał wywierać na niej presję odnośnie złożonych zeznań, że chce wiedzieć co zeznawała w sprawie i czy w ogóle zeznawała. Ponadto, wychodzącR. I. (1)zapytał koleżankę pokrzywdzonej do której godziny jest otwarty sklep. Cała ta sytuacja wzbudziła w pokrzywdzonej strach, że po skończonej przez nią pracy oskarżony może czekać na nią i ponownie wypytywać o jej zeznania i doprowadziła do tego, że pokrzywdzona zadzwoniła po swojego brata, który przyjechał po nią do sklepu i zabrał ją do domu. Takie zachowanie oskarżonego w ocenie Sądu odwoławczego wypełnia znamiona czynu zart. 245 k.k.Już samo nachodzenie świadka w miejscu pracy i wielokrotne szukanie z nią kontaktu w celu nawiązania rozmowy dotyczącej jej zeznań, wskazuje, że oskarżony wywierał na nią bezprawny nacisk i stosował przemoc - pośrednią. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, że przy okazji wizyt w tym sklepie oskarżony dokonywał zakupów.
W zakresie zarzutu z punktu III aktu oskarżenia, Sąd Okręgowy w Suwałkach w całości popiera stanowisko i argumentację Sądu Rejonowego w Olecku. Powoływanie się oskarżonego na przypadkowość spotkań z pokrzywdzonymD. K. (1)z powodu wielkości miejscowości, a przy tym na to, że nie zna miejsca zamieszkania pokrzywdzonego, stanowi jedynie przyjętą przez niego linię obrony.
Odnosząc się natomiast do apelacji obrońcy oskarżonegoS. G.: w zakresie obrazy przepisów postępowania, orzecznictwo Sądu Najwyższego jak też sądów powszechnych jest bardzo bogate i wynika z niego, że aby skutecznie podnosić zarzut naruszenia wynikającej zart. 7kpkzasady swobodnej oceny dowodów należałoby wykazać, że ustalenia sądu meriti oraz ocena zgromadzonego w niniejszej sprawie istotnego materiału dowodowego z punktu widzenia postawionego oskarżonemu zarzutu nie została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 kpk), a nadto nie była wynikiem rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4 kpk) oraz uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1kpk). Sąd Rejonowy w Olecku nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania. Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy wykazał, żeS. G.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu.
Reasumując, zebrany w sprawie materiał dowodowy w ocenie Sądu Okręgowego w Suwałkach pozwala na przypisanie obu oskarżonym zarzucanych im czynów i żaden z zarzutów podniesionych w apelacjach nie zasługiwał na podzielenie.

Wniosek

APELACJA OBROŃCY OSKARŻONEGO

R. I. (1)– (...).M. W. (1)

1
zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu przestępstw;

2
ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;

3
w przypadku nieuwzględnienia powyższych wniosków – orzeczenie kary o charakterze wolnościowym (grzywny lub pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) oraz zadośćuczynienia w kwocie 1.000 zł.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

APELACJA OBROŃCY OSKARŻONEGO

R. I. (1)– (...).M. W. (1)

1
zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obojga oskarżonych;

2
ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

APELACJA OSKARŻONEGOR. I. (1)
Zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie od popełnienia zarzucanych mu czynów.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Odrzucenie zarzutów apelacji determinowało niezasadność wniosków obrońców oskarżonych oraz oskarżonego o zmianę wyroku czy też uchylenie go i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zgodnie z treściąart. 437 § 2 k.p.k.uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w wypadkach wskazanych wart. 439 § 1 k.p.k.,art. 454 k.p.k.lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości, co w niniejszej sprawie nie znalazło uzasadnienia.

1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Sąd Okręgowy nie stwierdził uchybień uwzględnianych z urzędu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Nie dotyczy

1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego w Olecku z dnia 03.06.2024 r. w sprawie o sygn. akt II K 231/23.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wniesione apelacje nie wykazały argumentów, które obalałyby ustalenia Sadu I instancji, w tym również w zakresie kwalifikacji prawnej czynu.
Podniesione zarzuty nie zasługiwały na uwzględnienie. Skarżący utrzymywali własną, odmienną ocenę materiału dowodowego, co oczywiście pozostawało naturalnie prawem do obrony, lecz nie można było stwierdzić, aby z oceny tej wynikało, że ocena dokonana przez Sąd I instancji charakteryzowała się dowolnością, czy by prowadziła do błędnych ustaleń faktycznych.
Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd Rejonowy oparte zostały o kompleksową analizę ujawnionych w sprawie dowodów, których ocena nie wykazała błędów natury faktycznej i logicznej, była zgodna ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a także nie wykraczała poza ramy swobodnej oceny dowodów, chronionej treściąart. 7 kpk. Tym samym apelacje obrońców oskarżonych, jak również oskarżonegoR. I. (1)stanowiły jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu Rejonowego w Olecku.
Przeprowadzona kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku nie dała podstaw do stwierdzenia, że orzeczona w stosunku do oskarżonegoR. I. (1)kara była rażąco niewspółmierna w rozumieniuart. 438 pkt 4 kpk. Sąd I instancji, co wynika z uzasadnienia wyroku, w sposób należyty wziął pod uwagę wszystkie okoliczności wiążące się z poszczególnymi ustawowymi dyrektywami.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

0.0.1Nie dotyczy

Zwięźle o powodach zmiany

Nie dotyczy

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

Nie dotyczy

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Nie dotyczy

4.1.

Nie dotyczy

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Nie dotyczy

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

pkt II

Zgodnie zart. 627 k.p.k.w zw. z§ 11 ust. 2 pkt 4w zb. z§ 11 ust. 7w zw. z § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964) zasądzono od oskarżonychR. I. (1)iS. G.solidarnie na rzecz oskarżyciela posiłkowegoD. K. (2)kwotę 840,00 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru – zgodnie z wnioskiem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoD. K. (2).

1Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z  wyroku

Przytoczyć okoliczności

pkt. III i IV

Sąd na zasadzieart. 627 kpkw zw. zart. 634 kpkiart. 2 ust. 1 pkt 3w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. 1983r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) obciążył oskarżonych opłatą oraz pozostałymi kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze po ½ części każdego z nich.

1PODPIS

Sędzia Jacek Sowul Sędzia Jacek Przygucki Sędzia Marcin Walczuk

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

A..M. W. (1)- obrońca oskarżonegoR. I. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

A..W. S. (2)- obrońca oskarżonychR. I. (1)iS. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

OskarżonyR. I. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia dot.R. I.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana