Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 56/23
Data wyroku: 2023-05-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 56/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 13 grudnia 2022r., sygn. akt II K 374/22.

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1

1.

N. R.

Okoliczności związane ze zdarzeniem i zachowanie się oskarżonej po przedmiotowym zdarzeniu

ŚwiadekS. Ś.

k. 199-199

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.1.1.

S. Ś.

Zeznania tego świadka nie wniosły do sprawy żadnych nowych okoliczności

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

- obrazę przepisu postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art.23a § 1 k.p.k., poprzez nierozpoznanie wniosku obrońcy oskarżonej o skierowanie sprawy do instytucji lub osoby do tego uprawnionej w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego między pokrzywdzoną a oskarżoną (wniosek zawarty w treści sprzeciwu od wyroku nakazowego z dnia 06.05.2022r.), co mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, albowiem ewentualne pojednanie się oskarżonej z pokrzywdzoną w wyniku przeprowadzonej mediacji stanowiłoby okoliczność łagodzącą, która winna być uwzględniona przy stosowaniu środków reakcji karnej,
- niesłuszne zastosowanie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kat. B a to w związku z nieuwzględnieniem lub niedostatecznym uwzględnieniem wszystkich istotnych okoliczności wiążących się z poszczególnymi dyrektywami i wskazówkami stosowania środków reakcji karnej, a mianowicie:
a. nieuwzględnienie faktu, że oskarżona przeprosiła pokrzywdzoną i przeprosiny zostały przyjęte,
b. nieuwzględnienie faktu, że oskarżona dążyła do pojednania z pokrzywdzoną i wyszła z inicjatywą przeprowadzenia postępowania mediacyjnego,
c. nieuwzględnienie faktu, ze w chwili zdarzenia oskarżona poruszała się z prędkością zbliżoną do dopuszczalnej,
d. nieuwzględnienie w sposób dostateczny faktu, że oskarżona jest osobą niekaraną,
e. nieuwzględnienie w sposób dostateczny faktu, ze oskarżona jest sprawcą incydentalnym,
f. nieuwzględnienie w sposób dostateczny faktu, ze oskarżona wyraziła szczery żal wobec pokrzywdzonej, interesowała się jej zdrowiem oraz wypłaciła jej dobrowolnie kwotę 10.000 zł tytułem zwrotu kosztów opieki,
g. nieuwzględnienie w sposób dostateczny faktu, że oskarżona przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła okoliczności jego popełnienia.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Odnosząc się do apelacji obrońcy oskarżonego stwierdzić należy, iż jako niezasadny rodzi się zarzut naruszenia przez sąd I instancjiart. 23a § 1 k.p.k.poprzez nierozpoznanie wniosku obrońcy oskarżonej o skierowanie sprawy do instytucji lub osoby do tego uprawnionej. Stara się, bowiem nie zauważać skarżący obrona, iż jest to jedynie przepis fakultatywny a nie obligatoryjny, który daje możliwość Sądowi skorzystania z instytucji mediacji a nie nakłada na sąd takiego obowiązku.
Zdaniem sądu odwoławczego, charakter przestępstwa i osoba pokrzywdzona nie powodują zasadności skorzystania z tej instytucji. Postępowanie mediacyjne ma za zadanie łagodzić konflikt między stronami, spowodować, że skonfliktowane strony zrozumieją podłoże przestępstwa i będą na przyszłość starać się unikać takich sytuacji sprzyjających przestępstwom. W niniejszej sprawie takie sytuacje nie zachodzą. Sprawca i pokrzywdzona są osobami obcymi dla siebie, a podłożem przestępstwa nie są wzajemne relacje ale naruszenie przepisów o ruchu drogowym. W sytuacji gdy pokrzywdzona jest osoba małoletnia, czternastoletnia tym bardziej jej osobisty udział w takim postepowaniu jest nieuzasadniony.
Również jako niezasadny należy traktować zarzut obrony w zakresie zastosowanie środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kat. B na okres 1 roku.
Zgodnie z przepisemart. 42 § 1 k.k.sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów określonego rodzaju w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, w szczególności jeżeli z okoliczności popełnionego przestępstwa wynika, że prowadzenie pojazdu przez tę osobę zagraża bezpieczeństwu w komunikacji.
Sąd I instancji dokonując prawidłowych ustaleń wskazał, że oskarżona umyślnie naruszyła zasady ruchu drogowego poprzez całkowite zignorowanie obowiązku zachowania szczególnej ostrożności, poprzez zaprzestanie obserwowania przedpola jazdy na około 3 sekundy co spowodowała, że nie zauważyła pieszej wchodzącej na jezdnię na oznaczonym przejściu dla pieszych.
Jak wynika z jej wyjaśnień była zdenerwowana kłótnią z mężem, wiozła dzieci do przedszkola, nad którymi nie mogła zapanować, się biły szarpały, jedno się zakrztusiło, i to było powodem, że się odwróciła i nie obserwowała drogi.
Te okoliczności absolutnie nie usprawiedliwiają oskarżonej, wskazują na przyczynę powstania zagrożenia i spowodowania przez nią wypadku. Jest oczywistą rzeczą, że winna zaprzestać prowadzenia pojazdu, uspokoić siebie i dzieci, następnie kontynuować jazdę. W przeciwnym wypadku godziła się na wytworzenie niebezpiecznej sytuacji drogowej i tak właśnie się stało.
Rażące jest właśnie to, że zaprzestała obserwowania drogi w sytuacji gdy powinna zachować szczególna ostrożność przy dojeżdżaniu dla miejsca oznaczonego jako przejście dla pieszych. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko sądu I instancji, że prowadzenie przez oskarżoną pojazdów zagraża bezpieczeństwu w komunikacji, a wyeliminowanie oskarżonej na rok z ruchu drogowego będzie miało również dla niej walor wychowawczy.
Oczywiście udzielenie pomocy pokrzywdzonej na miejscu zdarzenia, oferowanie i udzielenie pomocy finansowej na leczenie, nawiązanie dobrych relacji z matką pokrzywdzonej obrazują pozytywną postawą oskarżonej, która nie mogła być niezauważona i znalazła wyraz w zastosowaniu dobrodziejstwa zart. 37a § 1 k.k., i w konsekwencji orzeczenia kary grzywny zamiast kary pozbawienia wolności przewidzianej w ustawie

Wniosek

- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie orzeczenia o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, do kierowania którymi uprawnia prawo jazdy kat. B, zawartego w punkcie II wyroku.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutów zawartych w apelacji skarżącego, a nie znalazł przy tym uchybień podlegających uwzględnieniu z urzędu i powodujących konieczność zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Orzeczony środek karny

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Środek karny nie budzi wątpliwości Sądu Okręgowego

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.1

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

O kosztach postępowania odwoławczego sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.iart. 636 § 1 k.p.k.., w zw.§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(t.j. Dz.U.2013 poz.663), w zw. zart. 618 § 1 pkt 1 k.p.k.orazart. 3 ust. 1w zw. zart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz.U. z 1983 r. nr 49, poz. 223 z późn. zm.),

7

PODPIS

Karol Skocki