Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 112/22
Data wyroku: 2023-09-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Jarosław Mazurek, Janusz Godzwon, Maciej Skórniak
Słowa kluczowe: Mienie
Podstawa prawna: art. 280 § 1 k.k.

Sygnatura akt II AKa 112/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 września 2023 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Jarosław Mazurek
Sędziowie: SA Maciej Skórniak (spr.)
SA Janusz Godzwon
Protokolant: Agata Herman
przy udziale prokuratora Prokuratury(...)weW.Waldemara Kawalca
po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r.
sprawyD. C.oskarżonego o czyny zart. 280 § 2 kk,art. 291 § 1 kk,art. 263 § 2 kk
K. J.oskarżonego o czyn z:
art. 280 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze
z dnia 29 grudnia 2021 r. sygn. akt III K 117/20

zaskarżony wyrok wobec oskarżonychD. C.iK. J.utrzymuje w mocy;

zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.B. A.1200 zł,w tym należny podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za obronę udzieloną oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

zwalnia oskarżonych od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

co do oskarżonegoD. C.

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 112/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 29 grudnia 2021 roku, w sprawie sygn. akt III K 117/20

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

Granice zaskarżenia

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Ustalenie faktów

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

D. C.

oskarżony nie był karany sądownie

dane o karalności

574

2.1.1.2.

K. J.

Oskarżony był wielokrotnie karany sądownie. Ostatnio wyrokiem:
- Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 12.08.2022 r., w sprawie sygn. akt II K 354/22, za przestępstwo zart. 287 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności;
- wyrokiem Sądu Rejonowego Jeleniej Górze z dnia 13 stycznia 2023 roku, w sprawie sygn. akt II K 06/22, za przestępstwa:
zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i inne, na karę łączną 1 roku pozbawienia wolności.

dane o karalności

575-580

2.1.1.3.

K. J.

Oskarżony od 12.02.2022 roku przebywa w Zakładzie Karnym wB., gdzie odbywa kary orzeczone wyrokami Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze (II K 541/19 i II K 406/23. Koniec kary został obliczony na dzień 16.10.2024 r.
Oskarżony w związku z rozpoznaniem u niego uzależnienia przebył terapię w programie standardowym.
Zachowanie oskarżonego oceniane jest jako właściwe. W grupie osadzonych utrzymuje zgodne relacje. Wobec funkcjonariuszy ZK zachowuje regulaminową postawę. Był nagradzany za właściwą postawę oraz wzorowe wywiązywanie się z obowiązków w zatrudnieniu. Raz karany dyscyplinarnie w 2022 roku za aroganckie zachowanie.

opinia Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego wB.z dnia 19.07.2023

582-585

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

Ocena dowodów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

dane o karalności

dowód ma charakter dokumentu urzędowego

2.1.1.2

dane o karalności

dowód ma charakter dokumentu urzędowego

2.1.1.3

opinia Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego wB.z dnia 19.07.2023 r.

Opinia została sporządzona przez uprawniony podmiot. Zawiera zasadnicze informacje odnośnie aktualnej sytuacji oskarżonego i jego zachowania w warunkach pozbawienia wolności. Zachowanie osadzonego zostało ocenionej jako bardzo dobre.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Apelację w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu w pkt I i II części dyspozytywnej wywiódł obrońca oskarżonegoD. C.adw.D. K. (1)na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 3 k.p.k.zarzucając:

w zakresie skazania za czyn wymieniony w punkcie I sentencji wyroku - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treśc, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżonyD. C.swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona czynu zart. 280 § 1 k.k.przez to, że w dniu 15 czerwca 2020 r. w godzinach wieczornych wJ.naul. (...)w pobliżu stacji paliw(...), działając wspólnie i w porozumieniu zK. J.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia rowerumarki B.o wartości ok. 800 zł stanowiącego własność pokrzywdzonegoD. K. (2)w ten sposób, że gdyD. C.wyrwał pokrzywdzonemu rower,K. J.zagroził pokrzywdzonemu użyciem przemocy – uderzeniem reką, co spowodowało, że pokrzywdzony wypuścił z rąk rower, aD. C.oddalił się z nim, a następnieK. J.w celu utrzymania się przezD. C.w posiadaniu skradzionego roweru, zagroził pokrzywdzonemu natychmiastowym użyciem przemocy, deomonstrujac mu nóż, machając nim przed pokrzywdzonym, jednocześnie zagradzając mu drogę i w ten sposób zmuszając go do odstąpienia od pościgu zaD. C.w celu odzyskania roweru, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego winna prowadzić do wniosku, że zachowanie oskarżonegoD. C.było jedynie ukierunkowane na odebranie od pokrzywdzonego wcześniej pożyczonego mu roweru i na żądanie od niego zapłaty kwoty 400 zł za udział pokrzywdzonego w kursie zawodowym i istnienia z tego tytułu długu pokrzywdzonego wobecD. C., zaś zachowanie oskarżonegoK. J.było pozbawione znamion groźby użycia przemocy polegającej na uderzeniu ręką pokrzywdzonego, a ponadtoK. J.nie demonstrował noża i nie groził pokrzywdzonemu jego użyciem w celu zabrania pokrzywdzonemu roweru i uniemożliwieniaD. C.oddalenia się z rowerem z miejsca zdarzenia.

w zakresie skazania za czyn wymieniony w punkcie II sentencji wyroku – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na stwierdzeniu, że oskarżonyD. C.dopuścił się zarzuconego mu czynu kwalifikowanego zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 91§ 1 k.k., podczas gdy nabycie przez niego rowerów, wędek i pokrowców na wędki natąpiło w okolicznościach wyłączających jego świadomośc co do przstępnego źródła pochodzenia tych przedmiotów.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzuty apelacji obrońcy oskarżonegoD. C.nie zasługują na uwzględnienie.

Ad. 1
Nie tyle sama treść postawionego przez skarżącego zarzutu, ale dopiero jego uzasadnienie pozwala na przyjęcie, że obrońca dopatrując się błędu w ustaleniach faktycznych jako następstwa naruszenia przepisów postępowania, w szczególności zaś błędnej oceny dowodów, jakiej w przekonaniu obrońców, dopuścił się Sąd Okręgowy, choć taki formalnie zarzut nie został postawiony.
Sąd Okręgowy dokonuje ustaleń faktycznych na podstawie zeznań samego pokrzywdzonegoD. K. (2), te zeznania traktując jako wiarygodne i wartościowe w stopniu wystarczającym dla dokonania pewnych ustaleń faktycznych. Sąd nie traktuje też tych zeznań bezkrytycznie. Analizuje postawę pokrzywdzonego w procesie, uwzględniono jego priorytety (chęć odzyskania roweru) oraz obawę przed ewentualną zemstą ze strony oskarżonych. Sąd stwierdza, że "Uzyskał od pokrzywdzonego informacje o powodach niewskazania podczas zeznań składanych w postępowaniu przygotowawczym danych jednego ze sprawców, którego pokrzywdzony znał, mianowicieD. C.. Przedstawiona przez świadka argumentacja jest przekonywująca i logiczna. Pokrzywdzony z uwagi na okoliczności czynu miał prawo obawiać się oskarżonych i stąd nie wskazać na jednego z nich jako sprawcę, zwłaszcza że, jak podał, nawiązali oni kontakt z jego byłą partnerką i jego dzieckiem chcąc wywrzeć na pokrzywdzonym presję, by ten zmienił zeznania" - pkt 2.1.4, str. 15 uzasadnienia). Kwestię tę należy przy tym traktować jako małoistotną, skoro obaj oskarżeni, w tymD. C.potwierdzali swój udział w zajściu i zabór roweru pokrzywdzonego.
Także w zakresie w jakim należało dokonać oceny relacjonowanego przez pokrzywdzonegoD. K. (2)przebiegu zajścia i sposobu zachowania się oskarżonych, ustalenia Sądu Okręgowego nie rażą dowolnością.
W pierwszym rzędzie należy wskazać, że oskarżonyD. C.nie wskazuje jednoznacznie na powód zaboru roweru. Jedna wersja wskazuje, że pokrzywdzony miał wobec niego dług (400 zł), którego nie zwrócił. To też miałoby wynikać ze spontanicznej wypowiedzi oskarżonego, skierowanej do swojego towarzysza - oskarżonegoK. J.. Miał on wówczas, wskazując na pokrzywdzonego, stwierdzać wulgarnie, że właśnie przez takich nie ma pieniędzy. ŚwiadekD. K. (2)zaprzeczył, aby miał zapłacić jakąkolwiek prowizjęD. C.w związku z udziałem w kursie. Zeznania te są kategoryczne, a przy tym logiczne, jeśli się uwzględni fakt, że pokrzywdzony nie ukończył kursu, nie uzyskał w związku z tym żadnych pieniędzy z Urzędu Pracy. Tymczasem owe 400 zł miało być przekazywane z uwagi na to, że kursant otrzymał pieniądze z urzędu za ukończenie kursu i już po jego zakończeniu. Natomiast o zasadach rozliczeń z kursantami zeznał świadekP. B.. Te zeznania także zaprzeczają podawanemu przez oskarżonego systemowi podziału kwot uzyskanych za udział w kursie. Tak więc twierdzenia oskarżonegoD. C.o długuD. K. (2)wobec niego, należało oceniać jako nieprzekonujące.
OskarżonyD. C.podawał także, że rower jaki zabrał pokrzywdzonemu miał należeć do niego, bo ten miał go kupić wcześniej, ale nie zapłacić. Znów tej wersji stanowczo zaprzeczył pokrzywdzony. Z kolei oskarżony wbrew deklaracjom nie był zdolny wykazać dokumentami lub w jakikolwiek inny sposób swoich praw do tej rzeczy. Wyłącznie to, że oskarżony potrafił go opisać w okolicznościach, kiedy dokonał jego zaboru, jest oczywiście niewystarczające.
Z kolei z wyjaśnień oskarżonegoK. J.wynika, że współoskarżony domagał się od pokrzywdzonego pieniędzy w związku z kursem, a skoro nie chce ich oddać, to ma oddać mu rower. Podczas kolejnych wyjaśnień wskazał natomiast, że oskarżonyD. C.już po zabraniu roweru pokrzywdzonemu powiedział mu, że zastanawia się nad tym, by oddać go pokrzywdzonemu, żeby nie było z tego problemów. – k. 109. Taka postawa oskarżonego nie może być inaczej interpretowana, jak tylko, że oskarżonyD. C.widział, że zabieraD. K. (2)rower będący własnością pokrzywdzonego.
W kontekście wskazanych rozbieżności w wyjaśnieniach obu oskarżonych, ich zmienności, których nie da się logicznie wytłumaczyć, Sąd Okręgowy trafnie wyjaśnienia te dyskwalifikuje pod względem wiarygodności. Ma przy tym podstawy, aby przeciwstawiać im zeznania pokrzywdzonego, które można oceniać jako spójne i konsekwentne.
Zasadniczą kwestią podnoszoną przez skarżącego w jego apelacji jest wskazanie na błąd w ustaleniach Sądumeriti, co do ustalenia o zastosowaniu groźby użycia przemocy jako sposobu dokonania zaboru roweru przezD. C.. Nie ulega wątpliwości, a co potwierdza też oskarżony, że po tym jak wyartykułował pretensje wobec pokrzywdzonego, próbował wyszarpnąć mu rower. Bez skutku. Pokrzywdzony rower przytrzymywał, bronił go przed zaborem. Strony znalazły się w impasie, bo żadna nie miała przewagi. Do tego włącza się, dotychczas bierny,K. J.. Włącza się po stronie napastnika i podnosi rękę do góry w sposób, który pokrzywdzony odpiera jako działanie nakierowane na zadanie mu ciosu. Nie mamy pewności, czy ten ruch stanowił bezpośredni atak, ale nie ulega wątpliwości, także oceniając wrażenie pokrzywdzonego, że należało to zachowanie oceniać, jako groźbę ataku przez oskarżonegoK. J.. Gdyby istotnie miał on tylko pomóc zabrać rower, wówczas zachowywałby się podobnie jakD. C.. Może wtedy siła dwóch mężczyzn wystarczyłaby, aby rower wyszarpnąć. OskarżonyK. J.kieruje swoją agresję, nie wobec rzeczy, ale wobec osoby pokrzywdzonego. Zresztą, jak trafnie analizuje sytuację Sąd Okręgowy,K. J., także już po dokonaniu zaboru roweru, pozostaje bardzo agresywny, skoro grozi pokrzywdzonemu użyciem noża.
Nie można zgodzić się z tezami zarzutu, że brak było podstaw do ustalenia porozumienia między oskarżonymi przy dokonaniu zaboru. O ile rzeczywiście, nie można przypisaćD. C.świadomości zachowania sięK. J.już po tym jak sam oddalił się z łupem, to jednak, pomimo braku werbalnego porozumienia, obaj oskarżeni niewątpliwie ze sobą współdziałali.K. J.włączył się do zajścia widząc potrzebę pomocy w dokonaniu zaboru. Ale to jego presja,stricte,przez niego artykułowana wobec pokrzywdzonego groźba uderzenia, skutkowała zaprzestaniem oporu i faktycznie umożliwiła dokonania zaboru roweru. OskarżonyD. C.nie może się tłumaczyć samowolą (ekscesem ze stronyK. J.), skoro właśnie jego działania umożliwiły mu kradzież. Przebieg akcji przestępczej jest całkowicie czytelny. To właśnie groźba ze stronyK. J., zaaprobowana przez oskarżonego, złamała dotychczasowy opór pokrzywdzonego i umożliwiła mu zabór, a później także ucieczkę z rowerem.
Podsumowując, rozumowanie Sądu Okręgowego w tym zakresie jest poprawne, nie jest obarczone błędem logicznym. Sekwencja zdarzeń oraz całość omawianego zachowania oskarżonegoD. C.pozwalają na dokonania ustaleń co do jego sprawstwa w zakresie przypisanego sprawstwa rozboju zart. 280 § 1 k.k.oraz jego umyślnego zawinienia.
Ad.2
W ocenie Sądu Apelacyjnego nie zasługuje na uwzględnienie również postawiony tu zarzut błędu w ustaleniach faktycznych.
Sąd Okręgowy przede wszystkim wskazuje fakt, że przedmioty, które zostały ujawnione u oskarżonego pochodziły z czynów zabronionych. O świadomości oskarżonego co do takiego pochodzenia Sąd wnosi z faktu, że rzeczy te zostały ujawnione w krótkim czasie od ich zaboru oraz tego, że rzeczy tych było kilka, pochodzących z różnych przestępstw. W ocenie Sądumeritiwyklucza to jakąkolwiek przypadkowość, a wręcz świadczy o tym, że oskarżony trudnił się tego rodzaju procederem. To dowodzi zamiaru bezpośredniego oskarżonego. Sąd przyjmuje, że "oskarżony, jak wyjaśnił, interesował się tematyką rowerową, znał się na tym, zatem z pewnością znał choćby w przybliżeniu wartość poszczególnych rowerów". To niewątpliwie ważne argumenty, które czynią przekonującymi argumenty Sąduad quo.
W tym miejscu trzeba jednak odwołać się do dwóch jeszcze argumentów. Oskarżony nie wskazał żadnej osoby, od której nabył te przedmioty, ani nie przedstawił żadnych dokumentów na okoliczność ich zakupu. Tego należałoby oczekiwać, zwłaszcza od osoby, która ma świadomość, że rowery używane oferowane do sprzedaży często właśnie pochodzą z kradzieży. Praktyką przy obrocie rzeczami używanymi, zwłaszcza tymi o większej wartości, jest sporządzanie umów na piśmie, gdzie wskazany pozostaje sprzedawca, oraz znajduje się jego zapewnienie co do legalnego pochodzenia rzeczy. W końcu, skarżący formułując swój zarzut pomija fakt, że oskarżony przyznał się do popełnienia takich czynów. Takie oświadczenie złożyłD. C.w toku rozprawy w dniu 23 marca 2021 roku (k. 408v). Nie może przy tym ulegać wątpliwości, że oskarżony miał świadomość umyślności zarzucanych mu przestępstw i właśnie to potwierdzał przed Sądem.
W konsekwencji dokonane przez Sądmeritiustalenia należy traktować jako poprawne, nie będące obarczone błędem.

Wniosek

Skarżący wniósł o : zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieD. C.od popełnienia zarzuconych mu czynów opisnaych w punkcie I i II sentencji wyroku.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutów apelacji musiała skutkować brakiem podstaw, aby podzielić wnioski tego środka zaskarżenia.

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Nie stwierdzono występowania okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu określonych wart. 439 k.p.k.,art. 440 k.p.k.,art. 455 k.p.k.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Co do winy i kary (pkt I wyroku).

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy:

Wyrok utrzymano w mocy wobec niestwierdzenia w toku kontroli odwoławczej:
- istnienia bezwzględnych powodów odwoławczych zart. 439 § 1 k.p.k.,
- tego, że utrzymanie w mocy wyroku skutkowałoby rażącą niesprawiedliwością orzeczenia (art. 440 k.p.k.),
- wadliwości kwalifikacji prawnej (art. 455 k.p.k.),
- a także stwierdzenia z powodów opisanych wsekcji 3. nietrafności podniesionych zarzutów apelacji obrońcy (art. 438 pkt 3 k.p.k.).

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Obrońca z urzędu oskarżonegoK. J.adw.B. A.uczestniczyła w rozprawie odwoławczej, złożyła oświadczenie o tym, że koszty obrony z urzędu w tym postępowaniu nie zostały uiszczone, dlatego na podstawieart. 29 ust. 1 prawa o adwokaturze§ 11 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie ( Dz.U. poz.1800 z póź. zm. ) zasądzono na jej rzecz 1200 zł kosztów pomocy obrony oskarżonego w postępowaniu odwoławczym, w tym należny podatek od towarów i usług.

III.

Zgodnie zart. 636 § 1 k.p.k.koszty postępowania odwoławczego związane z nieuwzględnioną apelacją oskarżyciela posiłkowego lub oskarżonego, ponosi na ogólnych zasadach ten kto wniósł ten środek odwoławczy. Zgodnie z tą regułą koszty te obciążałyby oskarżonych. Sąd jednak, zdecydował - na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.- zwolnić oskarżonych od obowiązku uiszczenia tych kosztów. W wypadku oskarżonych, mając na uwadze fakt, że ci nie posiadają dochodów i majątku, wymierzono im kary grzywny, a przede wszystkim z uwagi na fakt, że orzeczono wobec nich kary pozbawienia wolności, co musiało skutkować przyjęciem, że nie będą oni w stanie ponieść kosztów sądowych także za postępowanie odwoławcze (art. 624 § 1 k.p.k.).

PODPIS

SSA

Maciej Skórniak SSA Jarosław Mazurek SSA Janusz Godzwon

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonegoD. C.adw.D. K. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

O sprawstwie i winie

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana