Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1552/19
Data wyroku: 2023-02-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 720 kc

Sygn. akt III Ca 1552/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 lutego 2023 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Protokolant Marzena Makoś
po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2023 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwa Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej im. F.S.wG.
przeciwkoJ. P.iA. J.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanejJ. P.
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 14 sierpnia 2019 r., sygn. akt I C 315/16

1
umarza postępowanie apelacyjne w części toczącej się przeciwko pozwanejA. J.;

2
uchyla zaskarżony wyrok w punkcie 1 w części zasądzającej od pozwanejJ. P.na rzecz powódki kwotę 160,50 zł (sto sześćdziesiąt złotych i pięćdziesiąt groszy) z odsetkami umownymi naliczonymi według zmiennej stopy procentowej stanowiącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, nie wyższej jednak niż dwukrotność sumy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych (odsetki maksymalne za opóźnianie) od dnia 7 maja 2019r. do dnia zapłaty;

3
zmienia zaskarżony wyrok w punkcie 1 w ten sposób, że oddala powództwo w części żądania zasądzenia od pozwanejJ. P.na rzecz powódki kwoty 7.407,75 zł (siedem tysięcy czterysta siedem złotych i siedemdziesiąt pięć groszy) z odsetkami umownymi naliczonymi według zmiennej stopy procentowej stanowiącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, nie wyższej jednak niż dwukrotność sumy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych (odsetki maksymalne za opóźnianie) od dnia 7 maja 2019r. do dnia zapłaty;

4
oddala apelację w pozostałej części;

5
ustala, że powódka ponosi koszty postępowania odwoławczego w 38% (trzydzieści osiem procent), a pozwanaJ. P.w 62% (sześćdziesiąt dwa procent) pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie Rejonowym w Tarnowskich Górach.

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 1552/19

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górachw wyroku z dnia 14 08 2019r. zasądził solidarnie od pozwanejJ. J.iA. J.na rzez powódki Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im. F.S.wG.kwotę 7.21.830,36zł z odsetkami umownymi naliczanymi według zmiennej stopy stanowiącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, nie wyższej niż dwukrotność sumy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego i 5,5 punktów procentowych (odsetki maksymalne z opóźnienie), od dnia 7 05 2019r. do dnia zapłaty, umorzył postępowanie w pozostałej części,
orzekł o kosztach procesu i ustalił, że wobec pozwanejA. J.wyrok jest wyrokiem zaocznym.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulację:art. 720 § 1 k.c.Stwierdził, że w toku postępowania żadna ze stron
nie kwestionował faktu zawarcia umowy oraz jej ważności i bezspornym jest, iż powódka udzieliła pozwanejA. J.pożyczki w kwocie 75.000zł, a pozwanaJ. P.ją poręczyła i z tego powodu na podstawie regulacjiart. 876 §1 k.c.ponosi odpowiedzialność za spłatę zaciągniętych
w niejA. J.zobowiązań. Ze zgromadzonego materiału dowodowego, a także twierdzeń stron wynika, że pozwanaA. J.nie wywiązały się z ciążącego na niej obowiązkowi terminowej spłaty pożyczonej kwoty, co w konsekwencji doprowadziło do wypo-wiedzenia umowy i natychmiastowej wymagalności całości zadłużenia.
Nie dopatrzył się w umowie niedozwolonych klauzul skutkujących ich nieważnością oraz podstaw do zastosowania regulacjiart. 320 k.p.c.
i rozłożenia zasądzonej należności na raty, gdyż z dokonywanych
przez pozwanąJ. P.wynika, że jest ona w stanie zgromadzić wystarczające środki na spłatę całości zadłużenia. Ocenił, że obie pozwane nie podołały obowiązkom wynikającym z umowy i zasadne stało się zasą-dzenie od nich zasądzonych świadczeń, a w pozostałej części umorzył postępowanie, uznając, że w tej części powódka skutecznie cofnęła pozew.
O kosztach procesu orzekał stosując regulacjęart. 102 k.p.c.nie znajdując podstaw do zastosowania regulacjiart. 102 k.p.c., gdyż obie pozwane miały świadomość obowiązku zapłaty należności wynikającej z umowy.
Orzeczenie zaskarżyłapozwanaJ. P.„w części co do kwoty należności głównej do wysokości 16.608,05zł, co do odsetek umownych wskazanych w zaskarżonym wyroku a zasądzonych od kwoty 21.830zł”.
Zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono wskazane w apelacji regulacje prawne prawa cywilnego-materialnego oraz procesowego w sposób w niej podany.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował dochodzone roszczenia, przyjmując, że ma ją one źródło w zawartej przez strony umowy a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę.
Wydając zaskarżony wyrok wyrokował wobec pozwanejA. J.zaocznie, która nie wniosła od niego sprzeciwu.
Odpowiedzialność pozwanych wobec powódki za wykonanie umowy jest odpowiedzialnością solidarną i po ich stronie nie zachodzi współuczestnictwo materialne (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.), lecz nie jest o współuczestnictwo jednolite (art. 73 k.p.c.)
Z tej przyczyny wniesienie przez skarżącą apelacji od zaskarżonego wyroku nie miało wpływu na sytuację procesowąA. J..
W konsekwencji tego zaskarżony wyrok wobec niej uprawomocnił się i prowadzenie wobec niej postępowania odwoławczego i wydanie przez Sąd odwoławczy wyroku było niedopuszczalne w rozumieniuart. 355 § 1 k.p.c.w związku zart. 191 § 1 zd. 1 k.p.c.a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do umorzenia postępowania w części toczącej się przeciwko tej pozwanej.
Ustalenia składające się na podstawę faktyczną orzeczenia dotyczące okoliczności faktycznych zasadniczych dla orzeczenia Sądu odwoławczego mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku źródłach dowodowych, których ocena jakkolwiek jest lakoniczna mieści w granicach swobodnej oceny dowodów.
Podniesione w tej kwestii w apelacji zarzuty dotyczące wadliwości ustaleń faktycznych poczynionych na podstawie opinii biegłego zdezaktualizo-wały się w następstwie dokonanych przez skarżącą w toku postępowania odwoławczego spłat dochodzonych należności i jako takie nie mają wpływu
na powyższą ocenę.
Z tych też względów  we wskazanym zakresie  Sąd odwoławczy przyjął ze własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego
w swym zasadniczym zarysie - dotyczącym zawarcia przez strony umowy, jej zakwalifikowania, ważności skuteczności oraz wykonania - jest prawidłowa i Sąd odwoławczy w tej części ją podziela (art. 387 § 21pkt 1 k.p.c.; orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).
W szczególności prawidłowa jest jego ocena dotycząca„abuzywności”postanowień umowy dotyczących kosztów umowy ubezpieczenia, a w konsekwencji tego obowiązku ich ponoszenia przez pozwanąA. J.i odpowiedzialności skarżącej za zrealizowanie przez nią tego obowiązku
Jakkolwiek bowiem „ ubezpieczenie osobowe nie jest umową związaną bezpośrednio z umową pożyczki”, gdyż nie ma ono wpływu na zakres uprawnień i obowiązku stron tej umowy, to stanowi ono jednak zabezpieczenie jej realizacji przez pożyczkobiorcę albo jego spadkodawców w przypadku choroby pożyczkobiorcy lub jego śmierci (wystąpienie tych zdarzeń powoduje,
że w wykonaniu umowy ubezpieczenia pozyskane zostaną środki finansowe,
z których mogą zostać zaspokojone nie zapłacone przez pożyczkobiorcę należności z umowy pożyczki).
Jest ono zatem funkcjonalnie powiązane z tą umowy, co miało szczególnie znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż pozwana nie udzieliła powódce żadnego innego zabezpieczenia oraz co należy podkreślić zostało zaakceptowane przez pozwaną przy zawarciu umowy.
Z podanych względów nie kształtują one praw pozwanych i ich obowiązków w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami i nie naruszają one rażąco jej interesów w rozumieniu regulacjiart. 3851§ 1 k.c.
Wiążą one zatem strony, a równocześnie – w świetle regulacjiart. 5 k.c.- brak jest podstaw do przyjęcia, iż dochodzenie przez powódkę na ich podstawie roszczeń, jest sprzeczne z ich społeczno-gospodarczym przeznaczeniem i zasadami współżycia społecznego, co wyłącza zastosowanie tych regulacji prawnych w niniejszej sprawie.
Jednakże strona pozwana w toku postępowania konsekwentnie kwestionowała fakt uiszczenia przez powódkę ubezpieczycielowi składki ubezpieczenia, co stosownie
do regulacjiart. 6 k.c.obligowało powódkę do wykazania tego, czego nie uczyniła
Równocześnie zgodnie z postanowieniami ust. 24 umowy za cały jej okres wynosił 7.407,75zł, stąd też należy przyjąć, iż w na skutek zakończenia umowy część składki podlegała zwrotowi i tym samym koszty zawarcia tej umowy były niższe od pierwotnych, a to stosownie do regulacjiart. 6 k.c.obligowało powódkę także do wykazania jakie były rzeczywiste koszty tej umowy, tj. w jakiej wysokości mogła potencjalnie uzyskać zwrot składki ubezpieczenia, z czego również się
nie wywiązała.
W połączeniu z powyższym należy zatem przyjąć, iż w tej części - wbrew ocenie Sadu pierwszej instancji - powództwo nie zostało wykazane, jest zatem nieuzasadnione,
a to w tym zakresie czyni apelację uzasadnioną i przy zastosowaniu regulacjiart. 386 § 1 k.p.c.prowadziło do zmiany zaskarżonego wyroku w sposób podany w sentencji.
Pozostałe należności zasądzone w wyroku Sądu Rejonowego i zaskarżone w apelacji, zostały w toku postępowania odwoławczego zaspokojone, a powódką
w części skutecznie cofnęła pozew.
Z tej przyczyny we wskazanym w sentencji zakresie uchylono zaskarżony wyrok i umorzono postępowanie w oparciu o regulację ar. 386§ 3 k.p.c., a w pozostałej części apelację jako bezzasadną oddalono przy zastosowaniu regulacji
art. 385 k.p.c.
Reasumując, z podanych względów orzeczono jak w sentencji
przy zastosowaniu wskazanych powyżej regulacji prawnych.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulacjęart. 100 § 1 zd. 1 k.p.c.iart. 108  § 1 k.p.c.

SSO Leszek Dąbek