Sąd Rejonowy w Siedlcach
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 419/14
Data wyroku: 2015-07-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Semeniuk

Sygn. akt VII K 419/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lipca 2015 r.
Sąd Rejonowy w Siedlcach VII Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: SSR Małgorzata Semeniuk
Protokolant: st.sekr.sąd. Agnieszka Kuc
w obecności Prokuratora :Agnieszki Czapinskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach :03. 12. 2014 roku oraz 23.03.11.05.29.06.20.07. 2015 roku wS.
sprawy:
D. S. (1)synaB.iT.z domuK.,urodzonego (...)wS.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 27 stycznia 2010 roku w miejscowościO.S.gm.S.woj.(...)na tereniefirmy (...)należącej doE. S.uderzając pięściami w okolice głowy i kopiącW. Ł. (1)spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci spiralnego złamania kostki bocznej podudzia lewego, które należą do kategorii średnio – ciężkich i powodują naruszenie czynności narządów ciała na okres przekraczający siedem dni, a okres leczenia i rehabilitacji nie przekroczy sześciu miesięcy.

tj. czyn zart. 157 § 1 kk

II
w miejscu i czasie jak w punkcie I działając wspólnie i w porozumieniu z żonąE. S.zniszczył dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w postaci jednego świadectwa działalności na podstawie rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz dwóch tarcz tachografu wystawionych na nazwisko kierowcyŁ. W.zatrudnionego wfirmie (...)z siedzibą w miejscowościO.S.gm.S..

tj. czyn zart. 276 kk
E. S.z domuP.córkiA.iG.z domuZ.urodzonej (...)wM.
oskarżonej o to, że:

I
w dniu 27 stycznia 2010 roku w miejscowościO.S.gm.S.woj.(...)na tereniefirmy (...), której jest właścicielką działając wspólnie i w porozumieniu z mężemD. S. (1)zniszczyła dokument, którym nie miała prawa wyłącznie rozporządzać w postaci jednego świadectwa działalności na podstawie rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz dwóch tarcz tachografu wystawionych na nazwisko kierowcyŁ. W.zatrudnionego wfirmie (...)z siedzibą w miejscowościO.S.gm.S..

tj. czyn zart. 276 kk

II
w okresie od 1 sierpnia 2009r do 17 grudnia 2009r wS.zatrudniając w charakterze kierowcyW. Ł. (1)wfirmie (...)S. E.z siedzibą wS.ul. (...), naruszyła przepisy prawa o ubezpieczeniu społecznym nie zgłaszając wymaganych danych dotyczących zatrudnieniaW. Ł. (1)mających wpływ na prawo do świadczeń i ich wysokość.

tj. czyn zart. 219 kk
ORZEKA:

I
oskarżonegoD. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu zpkt. Ia.o wyczerpującego dyspozycjeart.157 § 1 kki za to na podstawieart. 157 § 1 kkw zw. zart. 37a kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza mu karę 100/ stu/ stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 15/ piętnastu złotych.

II
oskarżonegoD. S. (1)w ramach czynu II a/o uznaje za winnego tego, że w dniu 27 stycznia 2010 roku w miejscowościO.S.gm.S.woj.(...)na tereniefirmy (...)należącej doE. S.działając wspólnie i w porozumieniu z żonąE. S.usiłował odebrać i zniszczyć dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w postaci jednego świadectwa działalności na podstawie rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz dwóch tarcz tachografu wystawionych na nazwisko kierowcyŁ. W.zatrudnionego wfirmie (...)z siedzibą w miejscowościO.S.gm.S., jednakże z uwagi na opórW. Ł. (2)celu swego nie osiągnął, tj. popełnienia czynu zart.13 § 1 kkw zw. zart.276 kki za czyn ten na podstawieart.14 § 1 kkw zw. zart.276 kkorzeka wobec oskarżonego grzywnę w wymiarze 100 /stu stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15 /piętnastu/ złotych,

III
Na podstawieart. 85 § 1 kkw zw. zart. 86 § 1 i 2 kkw zw zart. 4 § 1 kkorzeczone wobecD. S. (1)jednostkowe kary grzywien łączy i wymierza jako karę łączną 200/ dwustu/ stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15/ piętnastu/ złotych.

IV
oskarżonąE. S.w ramach czynu I a/o uznaje za winną tego, że w dniu 27 stycznia 2010 roku w miejscowościO.S.gm.S.woj.(...)na tereniefirmy (...)do niej należącej działając wspólnie i w porozumieniu z mężemD. S. (1)usiłowała odebrać i zniszczyć dokument, którym nie miała prawa wyłącznie rozporządzać w postaci jednego świadectwa działalności na podstawie rozporządzenia (WE) nr 561/2006 oraz dwóch tarcz tachografu wystawionych na nazwisko kierowcyŁ. W.zatrudnionego wfirmie (...)z siedzibą w miejscowościO.S.gm.S., jednakże z uwagi na opórW. Ł. (2)celu swego nie osiągnęła, tj. popełnienia czynu zart.13 § 1 kkw zw. zart.276 kki za czyn ten na podstawieart.14 § 1 kkw zw. zart.276 kkorzeka wobec oskarżonej grzywnę w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15/ piętnastu/ złotych,

V
oskarżonąE. S.uniewinnia od popełnienia zarzucanego jej czynu w pkt II a/o.

VI
Zasądza solidarnie odD. S. (1)iE. S.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoW. Ł. (1)kwotę 797/ siedemset dziewięćdziesiąt siedem/ zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego;

VII
zasądza odD. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 300/ trzystu/ złotych oraz obciąża go częściowymi kosztami sądowymi w kwocie 500/ pięćset// złotych

VIII
zasądza odE. S.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w kwocie 150 (sto pięćdziesiąt) złotych oraz obciąża ją częściowo pozostałymi kosztami sądowymi w kwocie 200/ dwustu/ złotych.

IX
W pozostałym zakresie koszty postępowania przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt VII K 419/14

UZASADNIENIE
W oparciu o zebrany w sprawie materia dowody Sad Rejonowy ustali następujący stan faktyczny :
W dniu 27 stycznia 2010 rokuW. Ł. (1)przyjechał swoim samochodemC.na terenfirmy (...)należącej doE. S.. W biurze przebywała właścicielska i jej mążD. S. (1).W. Ł. (1)wszczął z oskarowymi awanturę na temat zaległości finansowych jakie jego zdaniemE. S.jest mu winna oraz wzajemnych rozliczeń za wykonywane usługi przezW. Ł. (1).D. S. (1)odmówił mu wypłaty .Na toW. Ł. (1)oświadczył ,ze ma przy sobie świadectwo działalności tzw. urlopówki i tarcze tachografu i będzie w stanie udowodnić w Sądzie Pracy oraz w trakcie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy ,że był u nich zatrudniony .W trakcie awanturyW. Ł. (1)wyszedł z biura, za nim podążyłD. S. (1).Na zewnątrz biura ,tuż za schodamiD. S. (1)uderzyłW. Ł. (1)w tył głowy tak iż ten przewrócił się na ośnieżonej powierzchni. Gdy leżał na ziemi oskarżony uderzał go rękami i kopal po całym ciele. Do atakującegoD. S. (1)dołączyła jego żonaE. S..Oboje pochyleni nad pokrzywdzonym chcieli odebrać mu dokumenty o których mówił im w biurze. Oboje jednak widząc ,że pokrzywdzony stawia opór -odeszli od niego ,zwłaszcza ,że pokrzywdzony bronił się odpychając oboje napastników, ugryzł teżE. S.w palec.W. Ł. (1)podniósł się z ziemi przeszedł do swego samochodu , gdy zaś próbował wsiadać podszedł do niegoD. S. (1), uderzył go pięścią w twarz i zrzucił mu okulary, po czym odszedł.W. Ł. (1)wysiadł z samochodu , poczuł już wtedy ,że boli go noga , postanowił szybko poszukać pomocy, podszedł do ogrodzenia i przerzucił się całym ciałem na stronę sąsiedniejfirmy (...). Tam na portierni poprosił ochroniarza-R. W.aby ten zadzwonił na policję , ale w zdenerwowaniu nie mogli uzyskać połączenia.W. Ł. (1)wyszedł z terenufirmy (...), zatrzymał na drodze jakiegoś nieznanego kierowcę prosząc o podwiezienie doG., gdzie jego syn prowadzifirmę (...). Po krótkim czasie przyjechał do tej firmy . Tam opowiedziałR. Ł.,ze został pobity przezD. S. (1)na tereniefirmy (...)i pozostawił tam samochód oraz saszetkę. Pracownikfirmy (...)zawiózłR. Ł.dofirmy (...). TamR. Ł.odebrał z firmy samochód , we wnętrzu na siedzeniu leżały pęknięte okulary, czapka ,zegarek zaś kluczyki były pozostawione w stacyjce.
W. Ł. (1)w dniu 27 stycznia 2010 roku zgłosił się na Oddział Ratunkowy Szpitala Wojewódzkiego wS.. Stwierdzono wówczas, że pokrzywdzony doznał spiralnego złamania kostki bocznej podudzia lewego. Ponadto w dokumentacji odnotowano uraz głowy -bez zewnętrznych cech urazu. Przebywał na OddzialeO.- Urazowym w dniach od 03.-09 lutego 2010 roku. Obrażenia jakich doznałW. Ł. (1)nalezą do kategorii średnio- ciężkich i powodują naruszenie czynności narządów ciała na okres przekraczający 7 dni tj. kwalifikowane są zart. 157 § 1 kk.
Powyższe ustalenia faktyczne poczyniono w oparciu o:
częściowe wyjaśnieniaD. S. (1)/k 58-59, 127, 486,636/,E. S./k 61-62,88,128,486,636/, zeznaniaW. Ł. (1)/k 12-16,39-40,81-82,129-131,215,311-312,486-487,502-504,636-638/,R. Ł./k 28-29,178-179, 538,681/,R. W./k 35-36,131,532v-533, 636/,A. T./k 37-38,132,533,687v/.
Podstawą ustalenia stanu faktycznego były także dokumenty których wiarygodności Sąd nie kwestionował:
dokumentacja medyczna dot.W. Ł. (1)/k 5-7,17, 508-511/, protokół zatrzymania rzeczy /k 22-23,45-46/, spis i opis rzeczy /k 24,47/, umowa o pracę /k 25/, świadectwo pracy /k 26/, wykaz /k 27, 50/, opinia biegłegoM. R./k 30-31,188 ,692v-693/, opinie biegłegoZ. A. (1)/k 455-458 ,693/świadectwo działalności /k 49, 117-118/, protokół kontroli PIP /k 65-76, 139-161/, pismo ZUS /k 84/, potwierdzenia przelewu /k 119,121,123,125/, zgłoszenie do ubezpieczenia /k 120-126/, wykresówki /k 231/, pismo i dokumentacja(...)Inspektora(...)/k 239, 242-244/, kserokopie ze spraw IV P 274/10 i IV Pa 274-301 / i akt IV Pa 79/12 /k 648-667/ akta sprawy VII W 916/10 oraz akta sprawy 1 Ds 1180/10, opina sądowo- psychologiczna dot.W. Ł. (1)/k 513-523/.
D. S. (1)w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów/ k57-59/. Wyjaśnił ,że w dniu 27 stycznia 2010 rokuW. Ł. (1)przyszedł do jego firmy ale z chęcią pożyczenia kwoty tysiąca złotych. Gdy odmówił mu-Ł.wyszedł obrażony, przeskoczył płot i poszedł do sąsiedniejfirmy (...). Po upływie godziny do firmy przyjechał jego syn -R. Ł.i zabrał kluczyki oraz samochódC.który jego ojciec pozostawił na placu .
Na pierwszej rozprawie /k 127 / zasadniczo potwierdził swoje dotychczasowe wyjaśnienia ,na dalszych rozprawach odmówił składania dalszych wyjaśnień i udzielenia odpowiedzi na pytania.
Zdaniem Sadu wyjaśnieniaD. S. (1)są wiarygodne tylko w tym aspekcie gdy nie kwestionuje on faktu ,ze w dniu zdarzenia widział się z pokrzywdzonym. Przebieg zdarzeń przedstawiany przez oskarżonego jest nie tylko gołosłowny ale i całkowicie niewiarygodny, zwłaszcza że zeznaniaW. Ł. (1)wskazują na zupełnie inny przebieg zdarzeń.
ElżbietaSoszyńskaw postępowaniu przygotowawczym nie przyznała się do popełnienia zarzucanych mu czynów/ k 61-63/. Wyjaśniła ,żeW. Ł. (1)zatrudniony był wfirmie (...)na podstawie umów zlecenia ,które zresztą zostały zawarte dopiero w marcu 2010 roku po kontroli Państwowej Inspekcji Pracy. Ona nie niszczyła i nie zabierała mu żadnych dokumentów. Jejfirma (...)nie zalega z płatnościami wobecW. Ł. (1).
Na rozprawie /k 128/ dodała ,że dokumenty w postaci tarcz tachografu i świadectwa działalności to właśnieW. Ł. (1)wykradł z firmy ,bo on nie powinien być w ich posiadaniu.
Kursy które wykonywał od sierpnia do grudnia 2009 roku wyłącznie na podstawie mowy ustnej. Na polecenie inspekcji sporządziła ona umowy o prace, zapłaciła zaległy ZUS i mandat z wykroczenie w kwocie 2 tysięcy złotych.
WyjaśnieniaE. S.skupiają się na przedstawieniu linii obrony dot. zarzutu zart. 219 kk. W tym aspekcie jej linia obrony jest wiarygodna i znajduje odzwierciedlenie w ustaleniach poczynionych także przez Sąd Pracy. Natomiast niewiarygodne są jej twierdzenia ,że nie chciała ona odebrać dokumentówW. Ł. (1).Zeznania pokrzywdzonego wskazują na zupełnie inny zamiar i sposób działania oskarżonej.
Sąd zważył co następuje :
Przebieg zdarzeń z dnia 27 stycznia 2010 roku przedstawia wielokrotnie w swych zeznaniach pokrzywdzonyW. Ł. (1). Zeznania te są zasadniczo wiarygodne ,chociaż za każdym razem pokrzywdzony zmienia bądź dodaje szczegóły które jednak nie zmieniają waloru tych zeznań .Podkreślić należy ,że zasadnicze aspekty zdarzenia podawane są przez pokrzywdzonego w sposób niezmienny. Zeznania te korelują z zeznaniami świadków którzy widzieli go po zdarzeniu jak też z dokumentacją lekarską i opiniami biegłych chirurgów .
W. Ł. (1)po raz pierwszy złożył zawiadomienie 10 dni po zdarzeniu .Stwierdził wówczas, że w biurze doszło pomiędzy nim aD. S. (1)do kłótni na temat rozliczeń, gdy wyszedł z biura ,za nim wyszedłD. S. (1)i jego żonaE.. Gdy kierował się w stronę swego samochodu ,poczuł uderzenie w okolicy lewego ucha, na skutek czego przewrócił się. Zobaczył ,że nad nim stoiD. S. (1)trzyma 30 -centymetrowy przedmiot- /przypominający gumę/.Gdy leżał twarzą na śniegu poczuł trzy uderzenia lub kopnięcia w kostkę.D. S. (1)i jego żonaE.próbowali wyrwać mu trzymane w ręku papiery dot. zatrudnienia. GdyE. S.próbowała włożyć mu swój palce do nosa, wtedy on boleśnie ja ugryzł w palec. GdyD. S. (1)nadal siedział na pokrzywdzonym,E. S.podeszła do samochodu pokrzywdzonego , znalazła tam saszetkę z dokumentami którą wzięła ze sobą. GdyD. S. (1)uwolnił pokrzywdzonego ,ten wsiadł do samochodu, ale oskarżony jeszcze podszedł do pojazdu, otworzył drzwi i zerwał mu okulary z twarzy, rzucił na ziemie i podeptał.W. Ł. (1)o własnych silach podszedł do ogrodzenia i przeskoczył przez ogrodzenie na sąsiednią posesje. Dotarł do swego syna który następnie zfirmy (...)przyprowadził jego samochód. Była w nim już saszetka, lecz brakowało w niej dokumentów w postaci umów o pracę.
Przesłuchany przed prokuratorem /k 39-41/ stwierdził ,ze dostał uderzenie od oskarżonego w tył głowy twardym przedmiotem /jakby gumą/ potem się zachwiał i poczuł ból w kostce lewej nogi. Wydaje mi się ,że mnie kopał .Cały czas chronił dokumenty i tarcze tachografu które trzymał przed sobą leząc na ziemi.D. S. (1)siadał mu na plecach ,zaśE. S.próbowała wyrwać mu te dokumenty
Przesłuchany po raz pierwszy na rozprawie zeznał / k 129-131v/ zasadniczo podobnie , wskazywał najważniejsze elementy zdarzenia tj. fakt ,że przewrócił się od uderzenia w głowę, potem był kopany przezD. S. (1),następnie oboje z żoną chcieli odebrać trzymane przez niego dokumenty. Dodał też /k 215/ ,że podczas zdarzenia doznał rozcięcia wargi, ukruszył mu się też ząb , który miał przygotowany do protezy . Nie mówił o tym fakcie ani w szpitalu ani wcześniej w postępowaniu przygotowawczym gdyż ważniejsze dla niego było to ,że doznał urazu nogi.
Na kolejnych rozprawach oskarżyciel posiłkowy w szeroki sposób relacjonował zajście ,przy czym wielokrotnie w podobny sposób wskazane przez niego opisy nie zawierały różnic co do zasadniczych faktów. W poszczególnych zeznaniach w miarę upływu czasu dodaje pewne szczegóły lub zmienia okoliczności towarzyszące ale w żaden sposób nie podważa to wiarygodności jego relacji.
Sad podziela opinię biegłego psychologa -w obecności którego zeznawał świadek ,że prawidłowo on postrzega i zapamiętuje zdarzenia. Jest on człowiekiem impulsywnym i reaguje emocjonalnie. Zeznania złożone przezW. Ł. (1)można uznać za wiarygodne a pojawiające się w zeznaniach rozbieżności wynikają z czynników emocjonalno -dążeniowych ,jak poczucie krzywdy, drażliwość i zaległy afekt.
Zeznania pozostałych świadków w sprawie stanowią wiarygodne uzupełnienie materiału dowodowego przedstawionego przez pokrzywdzonego.
R. Ł.zeznaje ,że w dniu 27 stycznia do jego biura wszedł ojciec –W. Ł. (1)który powiedział ,że został „napadnięty przezD. S. (1)i jego żonę” tj. kiedy wychodził z ich biura został uderzony, przewrócił się ,dalej był bity przezD. S. (2), oboje chcieli mu odebrać dokumenty świadczące o jego pracy w firmie. GdyR. Ł.poszedł dofirmy (...)otrzymał tam saszetkę ojca , nie znalazł jednak jego telefonuN..Na siedzeniu w samochodzie leżały zbite okulary i uszkodzony zegarek naręczny.
Na rozprawie dodaje /k 178v-179/ ,że kiedy wszedł do biura państwaS.-oni opowiedzieli mu o wcześniejszej kłótni z jego ojcem , twierdzili ,ze nie są mu winni już żadnej kwoty. Ponadto dodaje” iż widział krew na ustach swego ojca, była rozmazana. W tym miejscu podnieść należy ,ze lekkiego uszkodzenia wargi nie kwestionujeW. Ł. (1)jak też zostało to odnotowane w dokumentacji lekarskiej i uwzględnione w obu opiniach biegłych chirurgów. Jednakże biorąc pod uwagę charakter obrażeń jakich doznał pokrzywdzony na skutek uderzenia i upadku pozwalają na stwierdzenie ,ze drobny uraz wargi czy jamy ustanej jest znacznie mniejszym skutkiem aniżeli skutek w postaci złamania nogi. W ocenie Sadu zarzut zart. 157 § 1 kksformułowany został przez oskarżyciela prawidłowo , skutki w postaci rany wargi nie są zawarte w opisie czynu zarzucanego oskarżonemu aczkolwiek okoliczności te znane oskarżycielowi publicznemu były już na etapie postępowania przygotowawczego ,albowiem o kwalifikacji prawnej czynu decydują obrażenia w postaci złamania nogi opisane w zarzucie aktu oskarżenia. W związku z tym Sąd nie widział potrzeby modyfikacji opisu czynu ,w szczególności że opisywane przez świadka obrażenia twarzy nie były przedmiotem diagnozy lekarskiej w chwili udzielania mu pomocy .Z praktyki Sądu wiadomo ,ze tego rodzaju obrażenia stanowią co do zasady bądź to lekkie uszkodzenie w rozumieniuart. 157 § 2 kkbądź to nieznaczne ślady na ciele w rozumieniuart. 217 § 1 kk. Nie maja więc znaczenia dla opisu i oceny prawno- karnej czynu zarzucanegoD. S. (1).
R. W.pracował wfirmie (...)jako ochroniarz. W dniu zdarzenia przyszedł do niegoW. Ł. (1). Oskarżał się na ból nogi. Mówił ,ze został pobity przez właścicieli sąsiadującej firmy. Twierdził ,ze zabrali mu telefon komórkowy oraz portfel z dokumentami.R. W.próbował dodzwonić się na numer alarmowy ale nie udało mu się uzyskać połączenia. Twierdzi ,zeW. Ł. (1)odjechał jakimś przygodnym samochodem w stronę miasta.
A. T.był obecny w pomieszczeniach biurowych należących dofirmy (...),kiedy przyszedł tamW. Ł. (1). Skarżył się, że został pobity, zabrano mu dokumenty i telefon komórkowy Na prośbęR. Ł.pojechał z nim dofirmy (...)lecz nie wchodził do środka.
Niewiele do sprawy wnoszą zeznaniaA. S./ k 214v/, który jako funkcjonariusz policji przybył na interwencje dofirmy (...). Po upływie kilkunastu miesięcy od zdarzenia nie jest w stanie przytoczyć powodu interwencji , jedynie stwierdza ,ze „pokrzywdzony coś relacjonował na temat pobicia” . Podobnie niczego nie wnoszą zeznaniaC. P./ k 326/– kierowcy zfirmy (...)który nie jest w stanie podać żadnych okoliczności które mógł zaobserwować w dniu zdarzenia
Natomiast świadekI. W./k 214v-215/ jest pracownicąfirmy (...). Chociaż potwierdza ,że w dniu zdarzenia przebywała w pomieszczeniu biurowym do którego wszedłW. Ł. (1), nie jest jednak w stanie przytoczyć czego dotyczyła kłótnia, sama była zajęta swoją rozmową telefoniczną. Zdaniem Sądu świadek wyraźnie nie chce angażować się w konflikt i nie chce wypowiedzieć jakiegokolwiek zdania które mogłyby postawić w złym świetle jej pracodawcę. W tej sytuacji jej zeznania jako pozbawione obiektywizmu należało uznać za niewiarygodne.
Sąd obdarzył wiarygodnością dokumentny złożone do akt które stanowiły podstawę ustalenia prawidłowego stanu faktycznego ,dotyczy to głównie odpisów ze sprawy z powództwaW. Ł. (1)przeciwkoE. S.jak też odpisy z toczącego się postępowania kontrolnego przeciwkoE. S.. Poza tym podnieść należy ,ze w sprawie VII W 916/10E. S.została uniewinniona od dokonania kradzieży telefonu komórkowego i pieniędzy w kwocie 70 zł na szkodęW. Ł. (1). Ponadto sprawie 1 Ds 1180/10 Prokuratura Rejonowa w Siedlcach odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie ukrywania dokumentów w postaci tarcz tachografu -wobec stwierdzenia ,że czyn ten nie zawiera znamion czynu zabronionego. Akta powyższe nie mają znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.
Odnośnie zarzutu I a/o zart. 157 § 1 kkSąd zważył co następuje :
W. Ł. (1)w dniu zdarzenia po południu zgłosił się na Oddział Ratunkowy Szpitala Wojewódzkiego wS.. Stwierdzono , że pokrzywdzony doznał spiralnego złamania kostki bocznej podudzia lewego. Ponadto w dokumentacji odnotowano uraz głowy -bez zewnętrznych cech urazu. Przebywał na OddzialeO.- Urazowym w dniach od 03.-09 lutego 2010 roku.
Zdaniem biegłegoR.do spiralnego złamania kostki bocznej dochodzi w wyniku urazu skrętnego stawu skokowego podczas utraty równowagi i upadku. Mało prawdopodobne jest ,że do takiego rodzaju złamania kostki bocznej doszło w wyniku urazu czynnego tj. bezpośredniego uderzenia lub kopnięcia w okolicy stawu skokowego lewego.
Sad dokonał konfrontacji obu biegłych którzy wydawali opinię w sprawie i są oni zgodni w swych wioskach ,że do powstania urazu mogło dojść na skutek utraty równowagi a następnie upadku pokrzywdzonego na podłoże .
Odnośnie mechanizmu powstania obrażeń ciała uW. Ł. (1)opinia biegłego sądowegoZ. A. (1)pozostaje w korelacji z opinią biegłegoR.. Wskazuje ona bowiem ,że złamanie powstało na skutek mechanizmu pośredniego tj. urazu skrętnego stawu skokowego podczas utraty równowagi .Mogło dojść w okolicznościach podanych przez pokrzywdzonego tj. w po upadku na podłoże na skutek uderzenia w głowę .Nie można również wykluczyć samoistnego upadku np. przy pokonywaniu płotu. Złamanie takie nie uniemożliwiało pokrzywdzonemu poruszanie się po schodach czy przeskakiwanie przez plot.
Tak wiec obie opinie są zgodne z treścią zeznań pokrzywdzonego ,który twierdzi ,że na skutek uderzenia przezD. S. (1)upadł na ziemię a skutkiem tego było spiralne złamanie kostki .Bezpośrednio po upadku był kopany i bity przez oskarżonego. Ból jaki zaczął odczuwał pokrzywdzony na skutek kopania i bicia czasowo pokrył się z bólem wynikającym ze złamania , zaś ilość kopnięć zadanych pokrzywdzonemu była znaczna i skutki takiego zachowania odebrał jako uraz w postaci złamania kończyny. To tylko przekonanie pokrzywdzonego ,że złamanie był wynikiem uderzenia lub kopnięcia przez oskarżonego i nie ma tu sprzeczności pomiędzy zeznaniami pokrzywdzonego a opinią biegłegoR.jak i biegłegoZ. A. (2). Czynności jakie wykonywał pokrzywdzony po urazie- szukanie pomocy, przetoczenie się przez płot, wejście do prokuratury czy policji- te czynności wykonywał w stanie stresu .Opinie biegłych tego nie wykluczyły takiego zachowania pokrzywdzonego.
Materiał dowody w sprawie nie potwierdził jednak zarzutu zart. 219 kkjaki oskarżyciel postawiłE. S.i w tym aspekcie Sąd zważył co następuje:
W. Ł. (1)był zatrudniony wfirmie (...)na stanowisku kierowcy- mechanika w okresie od 16. 10.2008 do 20. 03. 2009 .Pracodawca wydał mu świadectwo pracy w dniu 03. 04. 2009 roku. Poza tymW. Ł. (1)był zatrudniony czterokrotnie do wykonania usługi przewozu towarów poza granice kraju : dwa razy do Anglii / październik i grudzień 2009 roku/, raz do Hiszpanii /w sierpniu 2009/ oraz do Belgii / wrzesień- październik 2009 roku/. Za wykonane usługi przewozu na podstawie umowy cywilno- prawnej otrzymał wynagrodzenie w łącznej wysokości 8200 zł za 39 dni pracy oraz 5 tysięcy tytułem zwrotu kosztów delegacji.
W wyniku przeprowadzonej kontroli przez(...)Wojewódzki Inspektor(...)drogowego w 2011 roku w przedsiębiorstwie nałożono karę w wysokości 16.950 zł w drodze decyzji administracyjnej za naruszenia związane z czasem pracy kierowców / informacja k 242/.
W dniu 20 lipca 2010 rokuW. Ł. (1)wystąpił do Wydziału Pracy Sądu Rejonowego w Siedlcach z pozwem przeciwkoE. S.o ustalenie istnienia stosunku pracy od dnia 23. 03. 2009 roku .Twierdził ,że pozwana nie spełniła swego obowiązku zawarcia z nim umowy o pracę. Poza tym żądał wynagrodzenia za 10 miesięcy , umówionych kwot za przestoje i zwrotu z zaliczek w łącznej kwocie 16.970 złotych.
Sprawa toczyła się pod sygn. IVP 274/10 i w wyroku z dnia 01. 08. 2012 roku Sąd Rejonowy ustalił, że z powodemW. Ł. (1)i pozwanąE. S.prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą(...)łączył stosunek pracy w okresie od 21. 03. 2009 roku do 26. 01. 2010 roku , oddalił zaś powództwo w pozostałym zakresie /tj. o zapłatę kwoty 16.900 zł/.
Na skutek apelacji powodaW. Ł. (1)i pozwanejE. S.Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy sygn. akt IV Pa 79/12 wyrokiem z dnia 21 maja 2013 roku oddalił apelację powodaW. Ł. (1)orazoddalił powództwo o ustalenie stosunku pracy/ odpis wyroku i uzasadnienia k 655-667/
Aczkolwiek treść orzeczeń innego sądu ma charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny to nie mniej jednak dla sądu orzekającego w sprawie karnej jest jednym z dowodów pozwalających na prawno- karną ocenę zachowania oskarżonej a ustalenia i wnioski poczynione przez Sąd Pracy , Sad Karny wziął pod uwagę również orzekając w niniejszej sprawie .
Nie ulega dyskusji ,żeE. S.po złożeniu przezW. Ł. (1)skargi ,wobec rodzących się wątpliwości co do charakteru stosunku prawnego wynikłych podczas kontroli i wniosków PIP oskarżona chcąc aby kontrola na tym się zakończyła i aby nie wyciągnięto wobec niej poważniejszych konsekwencji prawnych przyznała pokrzywdzonemu prawa przysługujące pracownikowi , opłaciła za niego zaległe składki . Sam fakt ,że oskarżona tak uczyniła aby uniknąć dalszych procedur i konsekwencji prawnych na skutek zaleceń PIP -sam w sobie nie przesądza o charakterze stosunku prawnego łączącego oskarżoną i pokrzywdzonego. Znaczenie ma całokształt relacji łączących obie strony, przy czym zdaniem Sadu rozstrzygający jest prawomocny wyrok Sądu Pracy uwzględniający to ,że nie było pełnej podległości służbowej nawet w zakresie wykonywania zadań pomiędzy oskarżoną a pokrzywdzonym. Uzasadnienie wyroku oddalającego powództwo o ustalenie stosunku pracy wskazuje ,że podległość jego nie była pełna i charakterystyczna dla stosunku pracy. Skoro oskarżony mógł sobie wybierać zlecania , nie był on dla tegoż pracodawcy podległym mu pracownikiem lecz partnerem stosunku gospodarczego który bądź to przejmował lub odrzucał zlecanie oskarżonej.
Sąd Okręgowy stwierdził w uzasadnieniu ,że materiał dowodowy w sprawie nie dawał podstawy do ustalenia ,że ,że w okresie od 21 marca 2009 do 26 stycznia 2010 roku strony pozostawały w stosunku pracy. Sąd jednocześnie nie kwestionował ,że po 20 marca 2009 rokuW. Ł. (1)wykonywał czynności na rzeczfirmy (...)oraz otrzymywał za to wynagrodzenie , został też zgłoszony do ubezpieczenia społecznego ,jednakże czynności powoda były wykonywane w sposób okazjonalny i w ramach zastępstwa za innych kierowców. Powód wykonywał kursy za granice zlecane mu doraźnie kiedy zaszła taka potrzeba. Reasumując- Sad Okręgowy uznał ,że strony nie pozostawały w stosunku pracy i zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób ,że powództwo o ustalenie stosunku pracy oddalił . Uznał też ,że żądanie powoda o zasadzenie 12 tysięcy złotych tytułem wynagrodzenia z pracę przez okres 10 miesięcy- nie znajduje uzasadnienia.
W tej sytuacji Sad uniewinniłE. S.od zarzutu uporczywego naruszania obowiązków pracowniczych.
Odnośnie zarzutu zart. 276 kkzarzucanego obojgu oskarżonym Sąd zważył co następuje:
W. Ł. (1)opisując zdarzenie z dnia 27 stycznia 201o roku stwierdził ,żeD. S. (1)i jego żonaE.chcieli wyrwać mu dokumenty w postaci świadectwa działalności oraz dwóch tarcz tachografu Nie ulega wątpliwości iż tarcze tachografu i świadectwo stanowiły dokumenty w rozumieniuart. 154 § 14 kk, miały być bowiem użyte przez pokrzywdzonego jako dowód w sądzie i przed PIP iż był zatrudniony wprzedsiębiorstwie (...). Zamiar taki przekazał oskarżonym co był przyczyną ich agresywnego zachowania. Ze względu na to ,że oskarżeni nie weszli w posiadanie w/w dokumentów ich zachowanie nie przekroczyło stadium usiłowania ,dlatego Sąd uznał ,że czyn w przypadku obojga oskarżonych wyczerpuje znamionaart. 13 § 1 kkw zw. zart. 276 kki za powyższe zarzuty Sad wymierzył im kary grzywien w rozmiarze po 100 stawek dziennych określając wobec obojga oskarżonych jednej stawki na kwotę 15 złotych.
Sąd wymierzyłD. S. (1)za popełnienie czynu zart. 157 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 37a kkw zw. zart. 4 § 1 kkkarę 100 stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na 15 złotych. Jednocześnie Sad orzeczone wobecD. S. (1)kary grzywien połączył i orzekł karę 200 stawek dziennych grzywny po 15 złotych zaś na podstawieart. 33 § 3 kkuwzględnił stan majątkowy, dochody i warunki rodzinne obojga oskarżonych
Wymierzając oskarżonym kary za poszczególne czyny , Sąd wziął pod uwagę jako okoliczności łagodzące dotychczasowy sposób życia oskarżonych, przede wszystkim ich niekaralność . W związku z powyższym sąd uznał, że kara pozbawienia wolności, orzeczona nawet z warunkowym zawieszeniem jej wykonania byłaby niewspółmiernie surowa . Wymierzone kary grzywien uwzględniają nie tylko stopień winy obojga oskarżonych za przypisane im czyny i społeczną ich szkodliwość która w ocenie jest znaczna. Kara grzywny wymierzona nie jest karą surową ,jest adekwatna do wagi popełnionych występków ale wdroży oskarżonych do przestrzegania prawa i zasad społecznych w swoim środowisku i pracy.
Uwzględniając ilość rozpraw przed tut składem sędziowskim Sąd zasadził solidarnie odD. S. (1)iE. S.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoW. Ł. (1)kwotę 797 tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego -zaś kwotę tę uzasadnia § 14 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09. 2002 roku „w sprawie opłat za czynności adwokackie” .
Mając powyższe na względzie Sad orzekł jak w wyroku.