Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 54/23
Data wyroku: 2024-03-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: sędzia Paweł Wyrzykowski, Stanisława Panek, Iwona Placety

Sygn. akt III K 54/23

7.

8. WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2024r.
9.Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze, Wydział III Karny w składzie:
Przewodniczący:sędzia Paweł Wyrzykowski
Ławnicy:Stanisława Panek, Iwona Placety
Protokolant:Dorota Kaproń
11.po rozpoznaniu w dniach: 29 czerwca 2023r., 20 lipca 2023r., 23 października 2023r., 28 listopada 2023r., 29 stycznia 2024r., 15 lutego 2024r. oraz 15 marca 2024r.
12.sprawy
13.D. S.s.S.iE.z domuD.
14.urodzonego (...)wB.
16.oskarżonego o to, że:

I
w dniu 18 grudnia 2022 roku wB.działając z zamiarem ewentualnym usiłował spowodować ciężki uszczerbek na zdrowiuD. Z.w postaci choroby realnie zagrażającej życiu w ten sposób, że po uprzednim użyciu gazu pieprzowego zadał mu co najmniej dwa ciosy nożem - jeden w część potyliczną głowy, a drugi w okolice kręgosłupa lędźwiowego, czym spowodował obrażenia ciała w postaci rany ciętej o długości 5 cm powłok głowy w okolicy potylicznej oraz rany kłutej pośladka prawego o długości 3,5 cm i głębokości 3-4 cm z uszkodzeniem mięśni pośladka, które spowodowały naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym działał na szkodęD. Z.,

18.tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

II
w dniu 20 grudnia 2022 roku wB., posługując się nieustalonym ostrym narzędziem, najprawdopodobniej nożem, spowodował uJ. M.obrażenia ciała w postaci głębokiej rany grzbietowej i przyśrodkowej powierzchni nadgarstka prawego z otwarciem stawu nadgarstkowego, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni, czym działał na szkodęJ. M.,

20.tj. o czyn zart. 157 § 2 k.k.

III
w dniu 21 grudnia 2022 roku wB.działając z góry powziętym zamiarem oraz w krótkich odstępach czasu, przyul. (...)używając młoto-siekiery, dokonał zniszczenia pojazdu markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poprzez wybicie szyby przedniej, szyby tylnej oraz czterech szyb bocznych, uszkodzenie pokrywy silnika, dachu, drzwi, zderzaków, lamp przednich oraz przebicie koła lewego tylnego, a nadto wB.przyul. (...)dokonał zniszczenia pojazdu markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poprzez jego podpalenie, czym spowodował łączne straty w wysokości 12.300 zł na szkodęE. R., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10.12.2018 roku sygn. akt III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27.03.2019 roku sygn. akt II AKa 54/19 między innymi za czyny zart. 279 § 1 k.k.na karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył między innymi w okresie od dnia 11.03.2018 roku do dnia 30.10.2021 roku,

22.tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

IV
w tym samym czasie i miejscu jak w punkcie III dokonał zniszczenia mienia poprzez podpalenie wózka dziecięcego znajdującego się na klatce schodowej przyul. (...), czym spowodował straty w wysokości co najmniej 700 zł na szkodęW. K., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10.12.2018 roku sygn. akt III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27.03.2019 roku sygn. akt II AKa 54/19 między innymi za czyny zart. 279 § 1 k.k.na karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył między innymi w okresie od dnia 11.03.2018 roku do dnia 30.10.2021 roku,

24.tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

V
w dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 11:30 wB.naulicy (...)kierował samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)wbrew zakazowi orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 23.08.2022 roku, sygn. akt II W 493/22 obowiązującemu w okresie od dnia 27.09.2022 roku do dnia 26.03.2023 roku,

26.tj. o czyn zart. 244 k.k.

VI
w dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 15:00 wB.naulicy (...)kierował samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)wbrew zakazowi orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 23.08.2022 roku, sygn. akt II W 493/22 obowiązującemu w okresie od dnia 27.09.2022 roku do dnia 26.03.2023 roku,

28.tj. o czyn zart. 244 k.k.

VII
w dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 15:00 wB.naulicy (...)działając w zamiarze umyślnym kierunkowym zniszczenia mienia, kierując samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...), dwukrotnie uderzył kierowanym przez siebie pojazdem w bramę wjazdową posesji o numerze 7a, czym spowodował wyrwanie bramy z mocowań oraz połamanie desek ją pokrywających, czym spowodował straty w kwocie 4.000 zł na szkodęJ. Z. (1), przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 10.12.2018 roku sygn. akt III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27.03.2019 roku sygn. akt II AKa 54/19 między innymi za czyny zart. 279 § 1 k.k.na karę łączną 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył między innymi w okresie od dnia 11.03.2018 roku do dnia 30.10.2021 roku, tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoD. S.winnym tego, że w dniu 18 grudnia 2022 roku wB.po uprzednim użyciu gazu pieprzowego wobecD. Z.zadał mu co najmniej dwa ciosy nożem tj. jeden w część potyliczną głowy, a drugi w okolice kręgosłupa lędźwiowego, czym usiłował spowodować u niego ciężki uszczerbek na zdrowiu, godząc się ze spowodowaniem takiego skutku, który to skutek jednak finalnie nie wystąpił, m.in. wskutek ucieczki i obrony przez pokrzywdzonego, a w/w ciosy skutkowały obrażeniami ciała pokrzywdzonego w postaci rany ciętej o długości 5 cm powłok głowy w okolicy potylicznej oraz rany kłutej pośladka prawego o długości 3,5 cm i głębokości 3-4 cm z uszkodzeniem mięśni pośladka, powodując naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym działał na szkodęD. Z., tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności,

II
uznaje oskarżonegoD. S.winnym popełnienia czynu, opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku, stanowiącego przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

III
uznaje oskarżonegoD. S.winnym popełnienia czynów, opisanych w pkt. III i VII części wstępnej wyroku, przy czym ustala, że zostały one popełnione w warunkach ciągu przestępstw oraz, że oskarżony dopuścił się ich, będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z 8 stycznia 2018r. w sprawie o sygn. akt II K 162/17 za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w ramach wyroku łącznego wydanego przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze dnia 10 grudnia 2018r. o sygn. III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2019 roku o sygn. akt II AKa 54/19, którymi wymierzono oskarżonemu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył on w okresie od 11 marca 2018r. do 30 października 2021r. tj. przestępstw zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.i zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

IV
uznaje oskarżonegoD. S.winnym popełnienia czynów, opisanych w pkt. V i VI części wstępnej wyroku, uznając, że zostały one popełnione warunkach ciągu przestępstw tj. przestępstw zart. 244 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 244 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

V
uniewinnia oskarżonegoD. S.od popełnienia czynu opisanego w pkt. IV części wstępnej wyroku,

VI
na podstawieart. 91 § 2 k.k.w zw. zart. 86 § 1 k.k.orzeczone w pkt. I-IV części dyspozytywnej wyroku kary pozbawienia wolności łączy i orzeka wobecD. S.karę łączną 4 (czterech) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

VII
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonemuD. S.na poczet kary pozbawienia wolności okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 21 grudnia 2022r., godz. 19:45 do dnia 1 czerwca 2023r., godz. 16:00 oraz od dnia 18 lipca 2023r., godz. 16:50 do dnia 25 marca 2024r.

VIII
na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zakresie czynu opisanego w pkt. I części wstępnej wyroku orzeka wobecD. S.obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoD. Z.kwoty 1000,- złotych (tysiąc złotych) tytułem zadośćuczynienia mu za doznaną przestępstwem krzywdę,

IX
na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zakresie czynu opisanego w pkt. III części wstępnej wyroku orzeka wobecD. S.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejE. R.kwoty 3700,- zł (trzy tysiące siedemset złotych),

X
na podstawieart. 46 § 1 k.k.w zakresie czynu opisanego w pkt. VII części wstępnej wyroku orzeka wobecD. S.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejJ. Z. (1)kwoty 4000,- zł (cztery tysiące złotych),

XI
na podstawieart. 42 § 1a pkt 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. S.w zakresie czynów zart. 244 k.k.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat,

XII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 54/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

7.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn  przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

D. S.

I. W dniu 18 grudnia 2022 roku wB.po uprzednim użyciu gazu pieprzowego wobecD. Z.zadał mu co najmniej dwa ciosy nożem tj. jeden w część potyliczną głowy, a drugi w okolice kręgosłupa lędźwiowego, czym usiłował spowodować u niego ciężki uszczerbek na zdrowiu, godząc się ze spowodowaniem takiego skutku, który to skutek jednak finalnie nie wystąpił, m.in. wskutek ucieczki i obrony przez pokrzywdzonego, a w/w ciosy skutkowały obrażeniami ciała pokrzywdzonego w postaci rany ciętej o długości 5 cm powłok głowy w okolicy potylicznej oraz rany kłutej pośladka prawego o długości 3,5 cm i głębokości 3-4 cm z uszkodzeniem mięśni pośladka, powodując naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, czym działał na szkodęD. Z..

D. S.

II. W dniu 20 grudnia 2022 roku wB., posługując się nieustalonym ostrym narzędziem, najprawdopodobniej nożem, spowodował uJ. M.obrażenia ciała w postaci głębokiej rany grzbietowej i przyśrodkowej powierzchni nadgarstka prawego z otwarciem stawu nadgarstkowego, które spowodowały rozstrój zdrowia na okres poniżej 7 dni, czym działał na szkodęJ. M..

D. S.

III. W dniu 21 grudnia 2022 roku wB.działając z góry powziętym zamiarem oraz w krótkich odstępach czasu, przyul. (...)używając młoto-siekiery, dokonał zniszczenia pojazdu markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poprzez wybicie szyby przedniej, szyby tylnej oraz czterech szyb bocznych, uszkodzenie pokrywy silnika, dachu, drzwi, zderzaków, lamp przednich oraz przebicie koła lewego tylnego, a nadto wB.przyul. (...)dokonał zniszczenia pojazdu markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poprzez jego podpalenie, czym spowodował łączne straty w wysokości 12.300 zł na szkodęE. R., przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z 8 stycznia 2018r. w sprawie o sygn. akt II K 162/17 za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w ramach wyroku łącznego wydanego przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze dnia 10 grudnia 2018r. o sygn. III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2019 roku o sygn. akt II AKa 54/19, którymi wymierzono oskarżonemu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył on w okresie od 11 marca 2018r. do 30 października 2021r.

D. S.

7.IV.W dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 11:30 wB.naulicy (...)kierował samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)wbrew zakazowi orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 23.08.2022 roku, sygn. akt II W 493/22 obowiązującemu w okresie od dnia 27.09.2022 roku do dnia 26.03.2023 roku.

D. S.

7.V. W dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 15:00 wB.naulicy (...)kierował samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...)wbrew zakazowi orzeczonemu prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 23.08.2022 roku, sygn. akt II W 493/22 obowiązującemu w okresie od dnia 27.09.2022 roku do dnia 26.03.2023 roku.

D. S.

7.VI. w dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 15:00 wB.naulicy (...)działając w zamiarze umyślnym kierunkowym zniszczenia mienia, kierując samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...), dwukrotnie uderzył kierowanym przez siebie pojazdem w bramę wjazdową posesji o numerze 7a, czym spowodował wyrwanie bramy z mocowań oraz połamanie desek ją pokrywających, czym spowodował straty w kwocie 4.000 zł na szkodęJ. Z. (1), przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z 8 stycznia 2018r. w sprawie o sygn. akt II K 162/17 za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w ramach wyroku łącznego wydanego przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze dnia 10 grudnia 2018r. o sygn. III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2019 roku o sygn. akt II AKa 54/19, którymi wymierzono oskarżonemu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył on w okresie od 11 marca 2018r. do 30 października 2021r.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

I. Dnia 18 grudnia 2022r.D. S.udał się do budynku przyul. (...), gdzie zamieszkiwał znany muD. Z..D. S.miał na sobie kominiarkę, jak również posiadał gaz pieprzowy oraz nóż typu myśliwskiego, o ostrzu nie krótszym niż 10 cm. W momencie, gdyD. Z.wyszedł z mieszkania i znajdował się obok zamaskowanegoD. S.ten skierował w jego twarz strumień gazu pieprzowego.D. Z.udało się wybiec z budynku, po czym zaczął uciekać, jednak naulicy (...)potknął się i upadł. GdyD. S.dobiegł do niego ponownie użył gazu pieprzowego, po czym, wyciągnął nóż i zadałD. Z.cios w tył głowy, okolica potyliczna prawa.D. Z.próbował się bronić i odpychał napastnika, zaś w trakcie szamotaniny zdjął mu kominiarkę.D. S.powiedziałD. Z., że go „obmawiał” i że „zrobię z wami wszystkimi porządek”, jak również, że zarżnieD. Z.i kazał mu „otworzyć mordę”.D. Z.udało się uciec, lecz wcześniej otrzymał odD. S.jeszcze jeden cios w okolice kręgosłupa części lędźwiowej - prawy pośladek. Obrażenia doznane przezD. Z.spowodowały naruszenie czynności jego narządów ciała na okres poniżej dni siedmiu.

- zeznania świadkówD. Z.(częściowo),M. O.,D. P.,M. K.
- karta informacyjna z izby przyjęć i czynności ratunkowych
- opinia sądowo lekarska

k. 4-5, 12-14, 524-525
k. 544-545
k. 546
k. 545-546
k. 6, 175-176
k. 189-190

II.W dniu 20 grudnia 2022r.D. S.jadąc swoim pojazdem markiV. (...)wjechał „pod prąd” wulicę (...)wB.uniemożliwiając dalszą jazdę jadącemu prawidłowo z drugiej stronyJ. M..J. M.zwrócił uwagęD. S., by umożliwił mu przejazd, wychodząc z samochodu.D. S.również wysiadł ze swojego samochodu po czym bez słowa podszedł doJ. M.i ostrym narzędziem zadał mu cios w rękę powodując u niego obrażenia ciała w postaci głębokiej rany grzbietowej i przyśrodkowej powierzchni nadgarstka prawego z otwarciem stawu nadgarstkowego, które spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres poniżej 7 dni.

- wyjaśnienia oskarżonego (częściowo),
- zeznania świadkaJ. M.
- dokumentacja medyczna
-opinia sądowo lekarska

k. 39-40, 47, 100, 202, 365-366
k. 207-208, 468,
k. 178-181
k. 189-190

III. W dniu 21 grudnia 2022 roku w godzinach rannychD. S.poprzebijał opony w samochodzie markiV. (...)onr rejestracyjnym (...)orazP. (...)onr rejestracyjnych (...)należących doE. R..D. S.w godzinach popołudniowych tego samego dnia używając młoto-siekiery, dokonał zniszczenia w/w pojazdu markiV. (...)wybijając w nim szybę przednią, tylną oraz cztery szyby boczne, uszkadzając również pokrywę silnika, dachu, drzwi, zderzaków, lamp przednich. Tego samego dnia w zbliżonym przedziale czasowymD. S.podpalił w/w pojazd markiP. (...)należący doE. R., powodując łączne straty na jej szkodę na kwotę 12.300 złotych.

- wyjaśnienia oskarżonego (częściowo),
- zeznania świadkówE. R.,M. D.
- protokół oględzin miejsca zdarzenia zniszczenia samochoduV. (...)z dokumentacją zdjęciową

k. 39-40, 47, 100, 202, 365-366
k. 22-23, 466-467
k. 30-31, 367-368
k. 32-35

IV-V. 1. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 23.08.2022 roku, sygn. akt II W 493/22D. S.uznany został winnym popełnienia wykroczenia z art. 94 § 1 k.w. W pkt. II wyroku orzeczono wobecD. S.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy – obowiązujący w okresie od dnia 27.09.2022 roku do dnia 26.03.2023 roku.

- odpis wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Zgorzelcu
- wydruk z KSIP

k. 388
k. 113

IV-V.2 W dniu 25 listopada 2022 roku około godziny 11:30, a następnie około godziny 15.00 wB.naulicy (...)kierował samochodem markiA.onumerze rejestracyjnym (...).

- wyjaśnienia oskarżonego (częściowo),
- zeznania świadkówJ. Z. (1),E. S.

k. 39-40, 47, 100, 202, 365-366
k. 345-346, 358 (odpis),
k. 354 (odpis)

VI.J. Z. (1)jest siostrą matkiD. S.– nie żyjącej jużE. S.i zamieszkuje w domu w zabudowie bliźniaczej wB.przyulicy (...), zaś drugą połowę domu (ulica (...)) zamieszkiwałaE. S.wraz ze swoim synemD. S.. Od października 2022r.D. S.oskarżałJ. Z. (1), że ukradła mu pieniądze za które miała wyremontować dach swojego domu. W dniu 25 listopada 2022r. około godziny 15:00D. S.zaczął rzucać kamieniami w stronę dachu budynku przyul. (...), a następnie wsiadł do pojazdu markiA.o nr rejestracyjnych i wyjechał ze swojej posesji. NastępnieD. S.tyłem swojego pojazdu wjechał w bramę wjazdową na posesję przyul. (...)dokonując jej uszkodzenia poprzez wyrwanie bramy z mocowań oraz połamanie desek ją pokrywających i powodując straty na kwotę 4 tysięcy złotych.

- wyjaśnienia oskarżonego (częściowo),
- zeznania świadkówJ. Z. (1),E. S.
- protokół oględzin uszkodzonej bramy
- protokół oględzin pojazdu markiA. (...)z dokumentacją zdjęciową

k. 39-40, 47, 100, 202, 365-366
k. 345-346, 358, (odpis)
k. 354 (odpis)
k .350 (odpis)
k. 83-97

D. S.był wielokrotnie karany, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z 8 stycznia 2018r. w sprawie o sygn. akt II K 162/17 za czyny zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbył w ramach wyroku łącznego wydanego przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze dnia 10 grudnia 2018r. o sygn. III K 124/18, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 27 marca 2019 roku o sygn. akt II AKa 54/19, którymi wymierzono oskarżonemu karę 3 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył on w okresie od 11 marca 2018r. do 30 października 2021r.

- dane o karalności
- odpisy wyroków

k.334-335
k. 107-110, 381-388

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

7.OCena DOWOdów

1.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego
(częściowo)

Wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na przydanie im waloru wiarygodności w części tj. w zakresie czynów zart. 244 k.k., zniszczenia samochodu markiV. (...)na szkodęE. R., jak i zniszczenia bramy wjazdowej na szkodęJ. Z. (1). W tym zakresie oskarżony przyznawał się do popełnienia w/w czynów, był w tym zakresie konsekwentny w przebiegu całego postępowania, a jego wyjaśnienia współgrały z pozostałym materiałem dowodowym tj. zeznaniamiE. R.,M. D.,E. S.,J. Z. (1), protokołami oględzin samochodu markiA., oględzin zniszczonego samochodu markiV. (...), oględzin zniszczonej bramy – wraz ze zdjęciami z tych czynności.

I.

zeznania świadkaD. Z.

Oceniono, że w zakresie omawianego dowodu na wiarę zasługuje jedynie relacja świadka złożona w postępowaniu przygotowawczym – w tej fazie postępowania świadek był dwukrotnie przesłuchiwany i konsekwentnie wskazywał jako sprawcę zdarzenia oskarżonego. Współgra w/w wersja z zeznaniamiM. O., która asystowała pokrzywdzonemu bezpośrednio po zdarzeniu zarówno podczas udzielania pierwszej pomocy lekarskiej, jak i na komisariacie, gdzie składał pierwsze zeznania. Z relacji świadka o której mowa w zdaniu poprzednim jednoznacznie wynika, że pokrzywdzony wskazywał oskarżonego jako sprawcę zdarzenia. Analogicznie zeznawali f-sze policji, którzy przeprowadzali z nim pierwsze czynności procesowe –D. P.iM. K.. Świadkowie ci wskazywali wiarygodnie i spójnie, że pokrzywdzony podawał, że sprawcą napadu na jego osobę byłD. S.i nie miał co do tego żadnych wątpliwości.
Zeznania świadka zatem złożone na rozprawie w których twierdzi on, że nie rozpoznał osoby, która go zaatakowała i że „policja tak napisała” są dla sądu w sposób oczywisty niewiarygodne. Po pierwsze jak już wskazano – sprzeczne są nie tylko z zeznaniami f-szy policji, ale iM. O.. Po drugie świadek nie potrafił wytłumaczyć logicznie zmiany swoich zeznań. Po trzecie nie dostrzega sąd motywu dla których świadek miałby bezpodstawnie oskarżaćD. S., natomiast przejrzysty wydaje się motyw zmiany zeznań świadka przed sądem. W ocenie sądu świadek ma podstawy obawiać się oskarżonego, bowiem oskarżony jest osobą nieobliczalną, skłonną do aktów gwałtownej przemocy i jeszcze w trakcie niniejszego postępowania miał zastraszać świadków, mimo uchylenia stosowania tymczasowego aresztowania i zastosowania zakazu zbliżania się do świadków (vide zapisek urzędowy k. 377 i k. 389). W tym zakresie toczy się odrębne postępowanie. Ponadto świadek również jest osobą należącą do szeroko rozumianego świata przestępczego (składając zeznania doprowadzony był do sądu z Aresztu Śledczego wJ.) w którym osoby składające zeznania obciążające inne osoby są stygmatyzowane, a nierzadko szykanowane.

II.

zeznania świadkaJ. M.

Relacja świadka zasługiwała na wiarę mimo, że świadek konsekwentnie podawał, że nie był w stanie rozpoznać sprawcy zdarzenia. Świadek opisał logicznie i wiarygodnie przebieg zdarzenia z udziałem oskarżonego, a jego zeznania współgrały z dokumentami z udzielonej mu pomocy medycznej.

III.

zeznania świadkaE. R.

Zeznania pokrzywdzonej oceniono jako wiarygodne; świadek konsekwentnie i logicznie przedstawiła okoliczności, o których posiadała wiedzę. Jej zeznania współgrały z innymi dowodami tj. częściowo wyjaśnieniami oskarżonego, zeznaniamiM. D., jak i protokołami oględzin samochodu markiV. (...)dokumentacją zdjęciową.

I.

zeznania świadkówM. O.,D. P.,M. K.

Zeznania świadków również zasługiwały na wiarę – jak już wspominano świadkowie w sposób logiczny i spójny zeznawali o okolicznościach o których posiedli wiedzę, a przydatnych w postępowaniu (przede wszystkim była to kwestia kogo jako sprawcę zdarzenia wskazywał pokrzywdzonyD. Z.w czasie czynności procesowych i bezpośrednio po zdarzeniu).

III.

zeznania świadkaM. D.

W ocenie sądu relacja omawianego świadka stanowi pełnowartościowy dowód w sprawie – jest to relacja logiczna, konsekwentna i spójna z pozostałymi dowodami. Istniały pewne drobne rozbieżności pomiędzy zeznaniami świadkaD., a relacjąE. R.np. co do tego, czy wszystkie uszkodzenia samochoduV. (...)nastąpiły tego samego dnia, ale wynikały one z zawodności ludzkiej pamięci i dynamiki wydarzeń. Nie znalazł sąd powodu, by odmówić wiarygodności zeznaniom świadka.

IV-VI.

zeznania świadkówE. S.,J. Z. (1)-skiej

Nie miał sąd również powodów, by nie dawać wiary zeznaniom obu świadków omawianych w niniejszej części uzasadnienia z którychE. S.to zmarła w trakcie postępowania matka oskarżonego, zaś drugi świadek to siostra zmarłej –J. Z. (1). Żaden ze świadków nie był przesłuchiwany bezpośrednio przed sądem; jeden świadek z uwagi na śmierć, a drugi z uwagi na fakt, że oskarżony nie przeczył okolicznościom podawanym przez świadka i w zakresie czynów o których zeznawał świadek konsekwentnie przyznawał się do winy. Nie bez znaczenia był fakt, że jak wynika z zapisków urzędowych na k. 377 i 389 w trakcie postępowania przed sądem świadek dzwonił do sekretariatu Wydziału III Karnego tutejszego sądu wskazując na swoje obawy przed oskarżonym. Jako, żeJ. Z. (1)jest osobą już w podeszłym wieku w ocenie sądu wzywanie świadka do sądu i narażanie na stres w sytuacji, gdy obrona nie kwestionowała tez wynikających z zeznań świadka pozbawione było sensu i również wnosiła o odstąpienie od bezpośredniego przesłuchania świadka.
Dodać ponadto należy, że zeznania obu świadków były spójne, jak i współgrały z protokołem oględzin uszkodzonej bramy.

I-II.

Opinia pisemna biegłegoZ. K.

Omawiany dowód dotyczący rodzaju i charakteru obrażeń odniesionych przezD. Z.iJ. M.oceniony został jako w pełni wartościowa opinia tj. jasna, pełna i pozbawiona wewnętrznych sprzeczności.

I-VI

Dowody z dokumentów wskazanych w sekcji 1.1 niniejszego uzasadnienia oraz pozostałe dowody ujawnione w niniejszej sprawie.

Wszystkie dokumenty o których mowa w niniejszej części uzasadnienia nie były kwestionowane przez żadną ze stron – zostały sporządzone w odpowiedniej formie, ich treść nie była kwestionowana i uzupełniały one spójnie pozostały materiał dowodowy.

1.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim nie przyznawał się do zarzucanych mu czynów

Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w omawianym zakresie.
W odniesieniu do czynu na szkodęD. Z.wyjaśnienia oskarżonego stały w opozycji do konsekwentnej relacji pokrzywdzonego z etapu śledztwa, wzmocnionej dowodami opisanymi przy okazji omawiania tego dowodu. Dodać należy ponadto, że oskarżony miał oczywistą korzyść w składaniu wyjaśnień tej treści, zaś po stronie pokrzywdzonego nie doszukano się motywu, jaki miałby mu przyświecać w składaniu nieprawdziwych zeznań na niekorzyść oskarżonego. Przeciwnie – złożenie tych zeznań wymagało od pokrzywdzonego swego rodzaju odwagi; pokrzywdzony jest osobą starszą, drobniejszą i słabszą fizycznie od oskarżonego, który ponadto ma skłonność do czynów gwałtownych i nacechowanych przemocą.
W odniesieniu z kolei do czynu na szkodęJ. M.oskarżony był niekonsekwentny tzn. na etapie śledztwa dwukrotnie potwierdził swój udział w zdarzeniu z udziałem pokrzywdzonego, ale wskazywał, że do zranienia pokrzywdzonego doszło przypadkowo. Przed sądem z kolei wszystkiemu zaprzeczył twierdząc, że to policja wymusiła na nim w/w wyjaśnienia. Jest to nielogiczne, ponieważ po pierwsze oskarżony nie przyznał sięde factodo czynu zart. 157 § 2 k.k., a jedynie do przypadkowego skaleczenia pokrzywdzonego. Po drugie skoro policja miała na oskarżonym cokolwiek wymuszać dlaczego zmusiła go akurat do w/w twierdzeń, a nie do przyznania się do pozostałych przestępstw, w tym tego zpkt. Ia/o – najpoważniejszego z wszystkich zarzucanych mu czynów. W ocenie sądu jest to wymysł oskarżonego i linia obrony zmierzająca do uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Co do spalenia samochodu markiP. (...)na szkodęE. R.to zaznaczyć należy, że w tym przypadku istotnie ustalenie winy oskarżonego miało charakter poszlakowy. Oskarżony przyznał się do mającego miejsce niemalże w tym samym czasie zniszczenia samochodu markiV. (...)należącego również doE. R.(oba auta zaparkowane były w odległości ok. 700 metrów od siebie), ale trudno było temu zaprzeczyć, bowiem w swoim przestępstwie był tak zapamiętały, że od kontynuowania niszczenia samochodu zmuszony był go odciągnąć patrol policji stosując środki przymusu bezpośredniego. Mając na uwadze, że zniszczenie obu aut było dokonane w zbliżonym czasie i miejscu, w sposób typowy dla działania oskarżonego (vide notatka urzędowa k. 392 – z której wynika, że w trakcie niniejszego postępowania, po uchyleniu stosowania wobec oskarżonego tymczasowego aresztowania nie tylko groził on innym osobom – konkretnieJ. Z. (1)– spaleniem mienia, ale i miał spalić właśnie samochody oraz skuter – w tym zakresie prowadzone jest odrębne postępowanie) i na szkodę tej samej pokrzywdzonej, co do której oskarżony posiadał motyw dokonania przestępstwa (co zostanie opisane precyzyjniej w dalszej części) – przyjęto, że wersja oskarżonego, że to nie on dokonał omawianego przestępstwa nie zasługuje na wiarę.

Zeznania świadkówA. W.,J. W.,H. W.

Zeznania świadków nie zasługiwały na wiarę. Relacje omawianych świadków zmierzały do ustalenia, że oskarżony posiadał alibi w zakresie czynu z pkt. I a/o. W pierwszym rzędzie wskazać należy, że świadkowie to osoby osobiście zainteresowane w korzystnym dla oskarżonego wyniku procesu tj. jego konkubina oraz jej rodzice. Po drugie ich wersja stoi w opozycji do konsekwentnej relacji pokrzywdzonego z etapu śledztwa, wzmocnionej dowodami opisanymi przy okazji omawiania tego dowodu. Po trzecie wreszcie zwraca sąd uwagę, że czyn z pkt. I a/o miał być popełniony 18 grudnia 2022r., zaś pierwsze przesłuchanie oskarżonego miało miejsce 4 dni później (k. 37-40) i oskarżony ani słowem nie wspomniał o tym, o czym zeznawali w/w świadkowie. Powstaje retoryczne pytanie – jak to możliwe, że ktokolwiek oskarżany jest o poważne przestępstwo i wiedząc, że w tym czasie był w innym miejscu nic o tym nie mówi. Tym bardziej, że mowa jest nie o osobie mającej pierwszy raz kontakt z organami ścigania, ale kimś wielokrotnie karanym dla którego przesłuchanie procesowe nie jest żadną nowością, czy zaskoczeniem, o szoku nie wspominając.

Zeznania świadkaB. T.

Zeznania świadka również nie były dla sądu wiarygodne –D. Z.zaprzeczył, by kiedykolwiek z tym świadkiem rozmawiał na temat zdarzenia, przy czym zeznawał on o tym przed sądem, czyli wtedy, gdy zmienił podawaną przez siebie wersją na korzyść oskarżonego. Na marginesie jedynie podkreślić należy, że nie można wykluczyć, że pokrzywdzonyZ.mógł powiedzieć świadkowiT., że nie obciążył oskarżonego przez organami policji, bojąc się, że gdy informacja ta wyjdzie na jaw, będzie miał kłopoty – o co z oskarżonym nietrudno. W ocenie sądu wiarygodne jest to, o czym zeznawał pokrzywdzony na etapie śledztwa, co jak już nadmieniano, jest wzmocnione pozostałym materiałem dowodowym (wskazywanym już przez sąd).

7.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I-II, III, IV-VII

D. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Na aprobatę zasługiwała przyjęta w a/o kwalifikacja prawna omawianych czynów.
Ad. I.
W zakresie czynu zpkt. Ia/o uznał sąd, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.działając umyślnie w zamiarze ewentualnym. Sąd zmienił nieco opis czynu dokonując jego korekty i porządkując go. Obrona podnosiła, że zasadnym byłoby dopuszczenie opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej, który ustaliłby, czy odniesione obrażenia narażały pokrzywdzonego na skutek zart. 156 k.k.W ocenie sądu jednak takie ustalenie byłoby zbędne w sprawie tj. przestępstwo narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu jest odrębnym przestępstwem penalizowanym wart. 160 k.k.i jest to przestępstwo skutkowe z narażenia. Nie jest koniecznym do ustalenia zamiaru po stronie sprawcy usiłowania dokonania przestępstwa zart. 156 k.k.czynienie uprzedniego ustalenia, czy takie zachowanie narażało pokrzywdzonego na taki skutek. W tym zakresie koniecznym jest analiza całości zachowania oskarżonego, zaś obrażenia odniesione przez pokrzywdzonego (w przypadku usiłowania) są tylko jednym z elementów tego procesu. W realiach sprawy pokrzywdzony opisywał, że został zaatakowany nożem przypominającym nóż myśliwski o długości ostrza ok. 10 cm, przy czym zadano mu przynajmniej dwa ciosy, jeden w okolicę głowy, drugi wycelowany w okolicę nerki, i jak można przypuszczać, w sytuacji dynamicznej, opisanej przez pokrzywdzonego, jego prób obrony i ucieczki, cios ten ostatecznie trafił „w udo, na granicy uda i pośladka prawego” (k. 176). W trakcie zdarzenia oskarżony zwracał się do pokrzywdzonego m.in. słowami „zarżnę cię”. Mając na uwadze dodatkowo dysproporcję sił po obu stronach na korzyść oskarżonego uznano, że suma w/w okoliczności pozwala na przyjęcie, że oskarżony godził się z wystąpieniem w/w skutku w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (zamiar ogólny), który finalnie nie wystąpił, a w wyniku szczęśliwych dla pokrzywdzonego okoliczności (ucieczka i próby obrony) skutek opisywanego działania ograniczył się do naruszenia narządu ciała i rozstroju zdrowia pokrzywdzonego na okres nie przekraczający 7 dni.
W mowie końcowej obrońca oskarżonego podnosił, że w odniesieniu do omawianego czynu brak jest po stronie oskarżonego motywu popełnienia przestępstwa. Zwraca sąd uwagę, że w przypadku większości przypisanych oskarżonemu przestępstw motywacja, którą kierował się oskarżony wydaje się mało racjonalna. W przypadku czynu na szkodę siostry swojej matki –J. Z. (1)motywem miała być rzekoma kradzież pieniędzy oskarżonemu, za które to skradzione pieniądze wyżej wymieniona miała wyremontować dach swojego domu. Z kolei w przypadkuJ. M.motywem stało się to, że ten zwrócił oskarżonemu uwagę, że nie może kontynuować jazdy samochodem z uwagi na nieprawidłowy manewr oskarżonego wjechania „pod prąd” w ulice jednokierunkową. W odniesieniu doD. Z.– jak wynika z jego zeznań – oskarżony miał pretensję do tego pokrzywdzonego, że go „obmawiał” i że „zrobi z nimi wszystkimi porządek”. Nie wydaje się zatem, by w jakiś szczególny sposób analizowane przestępstwo odbiegało od innych w niniejszej sprawie, jeśli chodzi o stronę motywacyjną.
W tym miejscu sąd zwraca uwagę na związki pomiędzy niniejszą sprawą, a sprawą jaka toczy się przed Sądem Rejonowym w Zgorzelcu, gdzieD. S.(jak i jego partnerkaA. W.) występują jako pokrzywdzeni. Sąd miał okazję zapoznać się z w/w postepowaniem, bowiem Sąd Rejonowy w Zgorzelcu po przeprowadzeniu części przewodu sądowego uznał się niewłaściwym rzeczowo i przekazał ją Sądowi Okręgowemu w Jeleniej Górze. Ostatecznie na skutek wszczęcia sporu kompetencyjnego w/w sprawa powróciła do sądu rejonowego (postanowienie w tej mierzę wydał SA we Wrocławiu 3 kwietnia 2023r., sygn. akt II AKo 56/23). Z akt w/w sprawy wynika, że osoby związane z lokalnym środowiskiem przestępczymB.iZ.(chodzi głównie oŁ. Z.) podejrzewająD. S.o kradzież 2 milionów złotych na ich szkodę i poprzez różnego rodzaju działania, jak niszczenie mienia, pobicia etc. usiłują w/w pieniądze od oskarżonego odzyskać. Trzon w/w działania miał mieć miejsce w maju 2022r. W ocenie sądu oskarżony znajdując się pod dużą presją części swojego własnego środowiska zaczął się zachowywać częściowo nieracjonalnie, stąd m.in. ataki na pokrzywdzonych w niniejszej sprawie, słowa „zrobię z wami wszystkimi porządek”, kolejne groźby, podpalenia, agresja, nawet już po uchyleniu stosowania tymczasowego aresztowania na etapie postępowania przed sądem w niniejszej sprawie. Reasumując przedmiotowy wątek - ustalanie motywu dopuszczenia się poszczególnych przestępstw przez oskarżonego winno być dokonane również w kontekście okoliczności wskazanych w niniejszym akapicie.
Ad. II
W zakresie czynu zpkt. IIa/o również zaaprobowano kwalifikację prawną wskazaną w a/o tj.art. 157 § 2 k.k.W tym zakresie kierowano się przede wszystkim opinią biegłego z zakresu medycyny sądowej. Przestępstwa dokonano umyślnie w zamiarze bezpośrednim.
Ad. III i VII.
Kwalifikacja prawna obu czynów jako przestępstwa zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.również nie budziła wątpliwości sądu. Zmieniono jedynie opis czynu w zakresie ustalenia co doart. 64 § 1 k.k.– porządkując go. Jednocześnie przyjęto, że w/w przestępstwa popełnione zostały w warunkachart. 91 § 1 k.k.Obu w/w przestępstw dopuszczono się umyślnie w zamiarze bezpośrednim. W związku ze zmianą treściart. 64 § 1 k.k.od dnia 1.10.2023r. zastosowanoart. 4 § 1 k.k.
Ad. V i VI
Kwalifikacja prawna obu czynów jako przestępstw zart. 244 k.k.w ocenie sądu jest oczywista, jednocześnie przyjęto, że w/w przestępstwa popełnione zostały w warunkachart. 91 § 1 k.k.Obu w/w przestępstw dopuszczono się umyślnie w zamiarze bezpośrednim Wedle przepisów obowiązujących od dnia 1.10.2023r. w razie dopuszczenia się przestępstwa zart. 244 k.k.obligatoryjnie wymierzane jest świadczenie pieniężne, zatem wobec dopuszczenia się czynów zart. 244 k.k.przez oskarżonego przed tą datą, zastosowanoart. 4 § 1 k.k.(i niemożliwym było rzec jasna wymierzenie wnioskowanego przez prokuratora świadczenia pieniężnego).

☐

1.4
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

------------------------

-------------------------------------------------

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

☐

1.5
Warunkowe umorzenie postępowania

---------------

------------------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

☐

1.6
Umorzenie postępowania

------------------

---------------------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

☐

1.7
Uniewinnienie

Pkt. V

D. S.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

W ocenie sądu brak jest wystarczających podstaw dowodowych, by przypisać oskarżonemu dopuszczenie się czynu zart. 288 § 1 k.k.na szkodęW.K.. Na etapie postępowania przygotowawczego ustalenia, że omawiane przestępstwo zostało popełnione przez oskarżonego dokonano w oparciu o zeznania w/w pokrzywdzonej, która stwierdziła, że sąsiedzi jej tak powiedzieli. Nie ustalono danych tych osób oraz nie zweryfikowano, czy istotnie osoby te były w posiadaniu takiej wiedzy. Na rozprawie pokrzywdzona na pytanie o dane osób, które wskazały jej w/w wiedzę, zeznała, że „teraz okazuje się, że nikt nic nie wie” i wskazała jedną osobę, której bliższych danych osobowych i informacji o aktualnym miejscu zamieszkania nie udało się ustalić (k. 480). Zasadniczą różnicą w stosunku do ustalenia winy oskarżonego w zakresie spalenia samochodumarki P. (...)był fakt, że brak jest jakichkolwiek danych wskazujących na motyw, choćby „urojony” ze strony oskarżonego, popełnienia w/w przestępstwa. Stąd mimo, że również to przestępstwo popełnione zostało w bliskiej odległości czasu i miejsca co przestępstwo zpkt. IIIa/o uznano, że brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia czynu zabronionego (art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.).

7.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. S.

I, VIII.

I.

Ocenił sąd, że wniosek oskarżyciela publicznego o wymierzenie oskarżonemu kary trzech lat pozbawienia wolności za przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zw. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.zasługuje na uwzględnienie.
Do takiej oceny skłoniły sąd okoliczności zdarzenia tj. natężenie przemocy (przynajmniej dwa ciosy, w tym jeden skierowany bezpośrednio w głowę), stopień zagrożenia zachowania oskarżonego dla zdrowia i życia pokrzywdzonego, jak i realne skutki jakie wywołało to zachowanie dla zdrowia pokrzywdzonego, które należy ocenić jako – szczęśliwie dla pokrzywdzonego przeciętne.
Na niekorzyść oskarżonego wzięto pod uwagę jego uprzednią karalność, jak również brak jakiejkolwiek refleksji w toku niniejszego postępowania, wyrażającej się w dalszej eskalacji agresji wobec różnych osób, już po uchyleniu stosowania wobec niego tymczasowego aresztowania.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeczono wobec oskarżonego środek kompensacyjny – zadośćuczynienie w kwocie 1000 złotych płatnych na rzecz pokrzywdzonegoD. Z.. Sąd w tej mierze przychylił się do wniosku oskarżyciela publicznego, gdyż sam pokrzywdzony takiego wniosku nie składał.

D. S.

II.

II.

W zakresie czynu z pkt. II prokurator wnosił o wymierzenie oskarżonemu kary 6 miesięcy pozbawienia wolności. Uznano kierując się natężeniem przemocy, motywacją oskarżonego (gniew z powodu zwrócenia mu uwagi na oczywistą kwestię nieprawidłowości w zakresie prowadzenia samochodem), że wnioskowana kara 6 miesięcy pozbawienia wolności będzie karą adekwatną do wszystkich okoliczności czynu.
Wzięto pod uwagę również uprzednią karalność oskarżonego i opisywaną wcześniej jego postawę w toku niniejszej sprawy.

D. S.

III, IX, X.

III.

W zakresie przestępstw zart. 288 § 1 k.k.uznano, że popełnione zostały w warunkachart. 91 § 1 k.k.i wymierzono za nie karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wzięto pod uwagę gwałtowność zachowania oskarżonego, wartość zniszczonego mienia, jak i powoływane wyżej okoliczności uprzedniej karalności oskarżonego oraz jego zachowanie w toku postępowania. W zakresie omawianych przestępstw (poza spaleniemP. (...)) oskarżony do ich popełnienia się przyznał, jednak nie wykazał jakiejkolwiek, choćby czysto deklaratywnej, skruchy.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeczono obowiązek naprawienia szkody pokrzywdzonejE. R.poprzez zapłatę na jej rzecz kwoty 3700 złotych. Kwota w/w środka obejmowała jedynie szkodę dotyczącą samochodu markiP. (...), bowiem w zakresie drugiego z samochodów pokrzywdzona uzyskała odszkodowanie od ubezpieczyciela, o czym zeznała na rozprawie.
Na podstawie analogicznego przepisu orzeczono obowiązek naprawienia szkody pokrzywdzonejJ. Z. (1)poprzez zapłatę na jej rzecz kwoty 4000 złotych.

D. S.

IV, XI.

IV.

W odniesieniu do przestępstw zart. 244 k.k.uznano, że popełnione zostały w warunkachart. 91 § 1 k.k.i wymierzono za nie karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wzięto pod uwagę wymierzając w/w karę przede wszystkim uprzednią karalność oskarżonego i brak skruchy po jego stronie (do obu czynów oskarżony się przyznał).
Na podstawieart. 42 § 1a pkt 2 k.k.orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Wzięto pod uwagę przy wymiarze w/w środka karnego okoliczności wskazane wyżej.

D. S.

VI.

I-IV.

Na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierzono oskarżonemu karę łączną 4 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Kara łączna została wymierzona na zasadzie asperacji. Pomiędzy przestępstwami istnieją przeciętne związki o charakterze podmiotowo –przedmiotowym tj. z jednej strony wszystkie popełnione zostały w dość krótkim odstępie czasowym (około jednego miesiąca), wszystkie miały charakter umyślny i towarzyszył im zamiar bezpośredni. Z drugiej naruszały one różne dobra prawne tj. zdrowie, mienie oraz dobro wymiaru sprawiedliwości.
Wymierzając karę łączną w w/w wysokości miał sąd na względzie również cele kary łącznej wskazane wart. 85a k.k., w szczególności w okolicznościach sprawy zwrócić uwagę należało na tzw. społeczne oddziaływanie kary. Niewątpliwie demoralizujący efekt w w/w kontekście ma sytuacja w której sprawca dopuszcza się kolejnych przestępstw, lekceważąc porządek prawny do tego stopnia, że atakuje pokrzywdzonych nawet po tym, jak uchylono wobec niego stosowanie tymczasowego aresztowania i orzeczono zakaz kontaktowania się ze świadkami niniejszej sprawy. Wywołuje to poczucie bezkarności oskarżonego z jednej strony, zaś z drugiej może wywoływać w odczuciu społecznym poczucie bezsilności organów państwowych wobec tak zachowującego się oskarżonego. Niewątpliwie wymierzona kara musiała uwzględniać również i ten aspekt w procesie wymierzania kary. .

7.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. S.

VII.

I-IV, VI.

Zaliczenie na poczet orzeczonej kary okresu zatrzymania i tymczasowego aresztowania.

7.6. inne zagadnienia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XII.

Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolniono oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych – aktualnie oskarżony pozostaje pozbawiony wolności, nie posiada dochodów ani oszczędności.

7.1Podpis

Paweł Wyrzykowski