Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 202/24
Data wyroku: 2024-06-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Bednarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko osobie
Podstawa prawna: art. 107 kw

Warszawa, dnia 25 czerwca 2024 r.
Sygn. akt VI Ka 202/24

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: SSO Adam Bednarczyk
protokolant sądowy Justyna Kutnikowska
po rozpoznaniu dnia 25 czerwca 2024 r.
sprawyW. J. (1)synF.iM.,ur. (...)wF.
obwinionego o wykroczenie z art. 107 kw
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
z dnia 23 października 2023 r. sygn. akt IV W 614/23
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50,00 zł tytułem zryczałtowanych kosztów postępowania odwoławczego; zasądza od obwinionego na rzeczE. J.kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika w instancji odwoławczej.
Sygn. akt VI Ka 202/24

UZASADNIENIE
W. J. (1)został obwiniony o to, że w czasie od 26 sierpnia 2022 r. do 9 listopada 2022 r. wW.złośliwie niepokoiłE. J.poprzez nachodzenie jej w miejscu zamieszkania i w miejscu pracy
tj. o czyn z art. 107 k.w.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi- Południe w Warszawie wyrokiem z dnia 23 października 2023 roku, wydanym w sprawie o sygn. akt IV W 614/23 w ramach zarzucanego czynu uznał obwinionegoW. J. (1)za winnego tego, że w okresie od 26 sierpnia 2022 r. do 9 listopada 2022 r. wW.w celu dokuczeniaE. J.złośliwie ją niepokoił poprzez obserwowanie jej miejsca zamieszkania, obserwowanie jej podczas spacerów z psem, częste dzwonienie, słowne zaczepki, a także posądzanieE. J.w miejscu pracy o kradzież koców ze szpitala, tj. wykroczenia z art. 107 k.w. i na tej podstawie wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 zł oraz obciążył kosztami postępowania w sprawie.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca obwinionego, zarzucając obrazę prawa materialnego, a mianowicie art. 107 k.w. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w niniejszej sprawie i uznanieW. J. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu wykroczenia złośliwego niepokojenia pokrzywdzonejE. J.w celu dokuczenia jej, pomimo że zachowania obwinionego ustalone na podstawie przeprowadzonych dowodów nie wypełniły znamion złośliwego niepokojenia, o których mowa w tym przepisie. Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieW. J. (1)od zarzucanego mu wykroczenia.
Sąd Okręgowy zważył co następuje.
Apelacja obrońcy obwinionegoW. J. (1)nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku wykazała, że Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie, dokonując trafnych ustaleń faktycznych na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, oceniając go swobodnie, zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
W ocenie Sądu Okręgowego, prawidłowo ustalony przez Sąd Rejonowy stan faktyczny pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż zachowanie obwinionego w okresie od 26 sierpnia 2022 r. do 9 listopada 2022 r. wypełniło znamiona wykroczenia stypizowanego w treści art. 107 k.w. Ocenie sądu w realiach niniejszej sprawy podlegają bowiem łącznie wszystkie zachowaniaW. J. (1)ujawnione w podanym wyżej okresie, nie zaś ich odrębna, subiektywna interpretacja, która została zaprezentowana przez obrońcę w treści złożonej apelacji. Również- na co słusznie wskazuje Sąd Rejonowy- w realiach niniejszej sprawy należy uznać, że wszystkie ujawnione zachowania obwinionego motywowane były swoistą chęcią odwetu naE. J., w związku z prawomocnym skazaniem obwinionego za występek zart. 207 § 1 k.k.popełniony na jej szkodę oraz postępowaniem o eksmisję podsądnego z lokalu przyul. (...).W. J. (1)bowiem zaczął złośliwie niepokoić pokrzywdzoną bezpośrednio po ustaniu zakazu zbliżania się do oskarżycielki posiłkowej. Ujawnione zachowania obwinionego, polegające na obserwowaniu miejsca zamieszkaniaE. J., obserwowaniu jej podczas spacerów z psem, częstym dzwonieniu, słownych zaczepkach, a także pomawianiu oskarżycielki posiłkowej w miejscu pracy o kradzież koców ze szpitala z pewnością podejmowane były w celu dokuczenia – o czym ewidentnie świadczą zeznania przesłuchanych przed Sądem Rejonowym świadków. Argumentacja obrońcy, jakoby cel działania obwinionego był inny (chęć ustalenia kwestii związanych z mieszkaniem, którego był formalnym najemcą, czy też chęć ustrzeżeniaSzpitala (...)przed utratą mienia) nie została w żaden sposób poparta dowodowo, jak tez nie znajduje odzwierciedlenia w dowodach znajdujących się w aktach niniejszej sprawy
Ponadto, w doktrynie wskazuje się, że dla zaistnienia wykroczenia z art. 107 k.w. wystarczy już jedno zachowanie stanowiące złośliwe wprowadzenie w błąd bądź innego rodzaju złośliwe niepokojenie. Nie musi to być więc ani zespół kilku zachowań, ani zachowanie długotrwałe bądź powtarzające się- które miało miejsce w ramach zarzucanego podsądnemu czynu.
W ocenie zatem Sądu Okręgowego winaW. J. (1)w zakresie przypisanego mu wykroczenia z art. 107 k.w. nie budzi żadnych wątpliwości, a polemiczna argumentacja obrońcy stanowi wyłącznie przejaw przyjętej linii obrony obwinionego.
Kara wymierzonaW. J. (1)nie nosi cech rażącej surowości. Jest także w pełni zgodna z dyrektywami określonymi w treści art. 33 k.w. i w odpowiedni sposób uwzględnia naganność zachowania podsądnego, jak też stopień uciążliwości jego czynów dla oskarżycielki posiłkowej.
Sąd Okręgowy obciążył obwinionegoW. J. (2)opłatą i wydatkami w postępowaniu odwoławczym, albowiem uznał, że brak jest podstaw do zwolnienia go od kosztów sądowych. Zgodnie z przepisemart. 121 § 1 k.p.s.w. do kosztów postępowania stosuje się odpowiednio m.in. przepisyart. 636 § 1 kpk, a zatem w razie nieuwzględnienia apelacji wniesionej wyłącznie przez oskarżonego, koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.

SSO Adam Bednarczyk