Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V Pa 9/23
Data wyroku: 2023-04-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Beata Łapińska, Sędzia Beata Łapińska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 385 k.p.c.

Sygn. akt V Pa 9/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 kwietnia 2023 r.
Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Piotrkowie Trybunalskim,
Wydział V w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Beata Łapińska
po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2023 r. w Piotrkowie Trybunalskim
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaW. C.
przeciwkoD. W.
o odszkodowanie
na skutek apelacji pozwanegoD. W.od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 22 grudnia 2022 r. sygn. akt IV P 42/22

1. oddala apelację,

2. od pozwanegoD. W.na rzecz powodaW. C.kwotę 120,00 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą.
Sędzia Beata Łapińska
Sygn. akt V Pa 9/23

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 4 sierpnia 2022 roku powódW. C.wniósł o zasądzenie od pozwanegoD. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)D. W.wA., odszkodowania w kwocie 9.300,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia.
Powód jako roszczenie ewentualne zgłosił żądanie przywrócenia go do pracy na poprzednich warunkach wraz z zasądzeniem wynagrodzenia za cały czas pozostawania bez pracy.
Uzasadniając zgłoszone powództwoW. C.podniósł, iż podane przez pozwanego pracodawcę okoliczności uzasadniające rozwiązanie umowę o pracę były nieprawdziwe i niezasadne.
W odpowiedzi na pozew z dnia 6 września 2022 roku pozwanyD. W.prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą(...)D. W.wA.nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości.
Pozwany podniósł, iż przyczyny wskazane w treści oświadczenia pracodawcy były rzeczywiste, konkretne i zasadne.
Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2022r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie IVP 42/22 zasądził od pozwanegoD. W.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)D. W.wA.na rzecz powodaW. C.kwotę 9.030,00 złotych tytułem odszkodowania z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 sierpnia 2022 roku do dnia zapłaty, zasądził od pozwanegoD. W.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)D. W.wA.na rzecz powodaW. C.kwotę 2.100,50 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu z ustawowymi odsetkami od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty oraz nakazał pobrać od pozwanegoD. W.prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)D. W.wA.na rzecz Skarbu Państwa-Sadu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. kwotę 452,00 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty od pozwu.
Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawnego Sądu Rejonowego:
PowódW. C.był zatrudniony u pozwanegoD. W., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)D. W.wA.na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku kierowcy. Strony ustaliły wynagrodzenie w wysokości płacy minimalnej.
PozwanyD. W.pismem z dnia 17 lipca 2022 roku złożył powodowi oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia z powodu winy umyślnej i ciężkiego naruszenia obowiązku podstawowego, co spowodowało zagrożenie interesów pracodawcy.
Jako okoliczności uzasadniające złożone oświadczenie pozwany wskazał, iż:
- powód był nieobecny od dnia 13 lipca 2022 roku, nie podał przyczyny absencji, okoliczności uniemożliwiających stawienie się u pracodawcy i jej świadczenia lub innego przypadku niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika, a uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecności w pracy.
- nie dopuścił powoda do pracy w stanie upojenia alkoholowego w dniu 17 czerwca 2022 roku. Powód nie został dopuszczony do pracy także przez przełożonego współpracownika.
W dniu 21 lipca 2022 roku powód otrzymał od pozwanego przesyłkę poleconą zawierającą oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika.
W dniu 27 lipca 2022 roku powodowi doręczono świadectwo pracy.
W dniu 16 czerwca 2022 rokuS. W.o godzinie 20.27 skontaktował się telefonicznie z powodem. Rozmowa trwała 1 minutę 3 sekundy. Powód próbował oddzwonić doS. W.o godzinie 21.23.
Z powodem w dniu 16 czerwca 2022 roku około o godzinie 20.42 skontaktował się telefonicznieB. P. (1), połączenie trwało 36 sekund. Powód próbował zadzwonić doB. P. (2)o godzinie 20.44, połączenia nie nawiązano.B. P. (2)ponownie zadzwonił do powoda o godzinie 20.45 i połączenie trwało 26 sekund. O godzinie 20.55 powód połączył się telefonicznie zB. P. (2), połączenie trwało 19 sekund.
W dniu 14 lipca 2022 roku zostało wystawione zaświadczenie lekarskie potwierdzające niezdolność do pracy powoda w okresie od dnia 13 lipca 2022 roku do dnia 31 lipca 2022 roku. W kolejnym zaświadczeniu lekarskim z dnia 1 sierpnia 2022 roku stwierdzono niezdolność do pracy powoda w okresie od dnia 1 sierpnia 2022 roku do dnia 22 sierpnia 2022 roku.
Zaświadczenie lekarskie z dnia 14 lipca 2022 roku zostało wystawione w formie elektronicznej, kopia zaświadczenia została przesłana na konto pozwanego na PlatformieUsług (...).
W dniu 13 lipca 2022 roku powód o godzinie 16.32 usiłował połączyć się telefonicznie zS. W.na numer wskazany jako numer obsługi klienta w godzinach od 8 do 16.00 od poniedziałku do piątku. Następnie powód próbował połączyć się zeS. W.na inny numer telefonu o godzinie 16.33 i 16.51.
W dniu 13 lipca 2022 roku z powodem skontaktowała się telefonicznieA. C. (1)o godzinie 16.21, połączenie trwało 1 minutę 33 sekund, następnie ponownie zadzwoniła do powoda o 16.27, połączenie trwało 2 minuty 7 sekund.
S. W.jest ojcem pozwanego i jest jego pełnomocnikiem w prowadzonej działalności gospodarczej.S. W.zarządza transportem w firmie syna i faktycznie i faktycznie współprowadzi z pozwanym jego firmę.
A. C. (2)jest pracownikiem pozwanego jako dyspozytor, kasjer, zajmuje się też ustaleniem grafiku kierowców.
Dla dokonania oceny dowodów Sąd Rejonowy podniósł, iż ciężar dowodu w niniejszej sprawie spoczywał na stronie pozwanej, która to winna była wykazać, iż okoliczności wskazane w oświadczeniu woli były konkretne, rzeczywiste i uzasadniały zarzuty postawione powodowi. Kolejną istotną kwestią jest to, iż granice niniejszego postępowania zakreślone zostały poprzez treść oświadczenia woli pozwanej Spółki i wnioski dowodowe dotyczące wykazania okoliczności i faktów wykraczających poza treść oświadczenia woli pozwanej Spółki nie mogły znaleźć uznania Sądu I instancji. W ocenie tego Sądu za szczególnie istotne dla ustaleń w sprawie należało uznać dowody w postaci dokumentów załączonych do akt sprawy, a w szczególności zestawień połączeń z telefonem powoda, dowody ze zeznań świadkówS. W.iB. P. (2)oraz zeznania stron.
Dokonując oceny powyższych dowodów Sąd I instancji stwierdził, iż z powyższych dowodów wynika, że znaczna część okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia była bezsporna lub wynikła z dowodów wnioskowanych przez stronę pozwaną.
Sąd Rejonowy zwrócił uwagę na zgodne zeznaniaS. W.iD. W., iż firma pozwanego posiada konto(...)i na to konto wpłynęło zaświadczenie lekarskie o niezdolności powoda do pracy.D. W.stwierdził, iż sprawdza dane na tym koncie, aS. W.przyznał, iż znana była mu treść zaświadczenia lekarskiego powoda bowiem zeznał, iż „zaświadczenie było wydane z datą wsteczną”, wiedzę taką można nabyć po zapoznaniu się z treścią zaświadczenia.
Sąd I instancji, wskazał, że kolejną kwestią bezsporną wynikającą z dowodów przedstawionych przez stronę pozwaną jest, iż zarównoS. W.jak iB. P. (2)w dniu 17 czerwca 2022 roku nie rozmawiali z powodem, nie badali jego trzeźwości i nie wydawali w tym dniu polecenia o niedopuszczenia do pracy. Sąd ten uznał, że z zeznań powyższych świadków wynika, że prowadzili oni rozmowy telefoniczne z powodem w dniu 16 czerwca 2022 roku i z twierdzeń powyższych świadków, wbrew treści oświadczenia pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy wynika, że to nie pracodawcaD. W., a jego ojciecS. W.podjął decyzję o nieświadczeniu przez powoda pracy w kolejnym dniu. Decyzji takiej nie podejmował teżB. P. (2)bo jak wynika z zeznań świadka został on poinformowany przezS. W., że w dniu 17 czerwca 2022 roku to on obsługuje kursy, a nie powód.
Sąd Rejonowy podniósł, że kwestią sporną była przyczyna zwolnienia powoda od świadczenia pracy w dniu 17 czerwca 2022 roku. Pozwany podnosił, iż powód w dniu 16 czerwca 2022 roku był w stanie upojenia alkoholowego stwierdzonego przezS. W.w trakcie rozmowy telefonicznej zW. C.. Powód podnosił, iż rozmową zeS. W.dotyczyła zmiany godziny rozpoczęcia przez niego pracy, na którą to zmianę nie wyraził on zgody i to było powodem zwolnienia go od pracy w dniu 17 czerwca 2022 roku. Odnosząc się do twierdzenia pozwanego, iż podstawą stwierdzenia jego upojenia alkoholowego była niewyraźna mowa, powód wskazał, iż w poprzednich dniach miał usuwane zęby, co skutkowało niewyraźnym wysławianiem się.
Dla weryfikacji twierdzeń stron dotyczących dnia 16 czerwca 2022 roku istotne jest odniesienie zeznań stron oraz świadkówS. W.iB. P. (2)do złożonych zestawień połączeń telefonicznych z numeru telefonu powoda. Powyższe zestawienia wskazują, iż rozmowa powoda zeS. W.miała miejsce o godzinie 20.27, a rozmowy zB. P. (2)między 20.42 a 20.55. Nadto powód o 21.32 próbował dodzwonić się doS. W., połączenia jednak nie nawiązano. Istotnym jest także czas trwania rozmów. Połączenie powoda zeS. W.trwało 1 minutę 3 sekundy. Niemożliwym jest w taki czasie stwierdzić telefonicznie stan psychofizyczny pracownika, ustalić przyczyny i zakres ewentualnej niedyspozycji oraz dokonać oceny jaki będzie stan pracownika za ok. 8 godzin bo wtedy powód miał rozpocząć pracę. Tak samo rozmowy powoda zeB. P. (2)trwały od 19 do 36 sekund. Trudno w czasie tak krótkich rozmów poza wymianą podstawowych informacji ustalić stan percepcji współrozmówcy w szczególności gdy także powód aktywnie próbował się połączyć ze świadkiem co przeczy tezie, iż stanW. C.był tak zły, że nie kontakt z nim był utrudniony i nie pamiętał rozmów.
Powyższe sprzeczności skutkowały powstaniem wątpliwości Sądu I instancji co do wiarygodności twierdzeń strony pozwanej w tym zakresie, a tym samym co do wiarygodności twierdzeń świadkówS. W.iB. P. (2)co do treści rozmów z powodem i stanu powoda w trakcie tych rozmów. Nadto Sąd Rejonowy wskazał, iż nawet w przypadku przyjęcia wiarygodności twierdzeń strony pozwanej w tym zakresie, okoliczności te z przyczyn wskazanych poniżej nie mogły być uznane za uzasadniającej rozwiązanie stosunku pracy z powodem.
W oparciu o tak ustalony stan faktyczny, Sąd Rejonowy uznał roszczenie powoda za  zasadne.
Sąd Rejonowy wskazał, że w niniejszej sprawie powódW. C.wniósł o zasądzenie od pozwanegoD. W.odszkodowania w kwocie 9.30,00 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia. Pozwany nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie w całości.
Na wstępie Sąd I instancji podniósł, że zgodnie zart. 52 § 1 pkt 1 kodeksu pracypracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Zgodnie z powyższym dla uznania zasadności rozwiązania bez wypowiedzenia stosunku pracy z winy pracownika konieczne jest zaistnienie następujących przesłanek:

⚫

pracownik musi w sposób ciężki, czyli rażący, naruszyć podstawowe obowiązki jakie spoczywają na nim jako pracowniku,

działanie pracownika musi być zawinione, czyli pracownik działał z winą umyślną lub z rażącym niedbalstwem.

Przez ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych należy rozumieć takie zachowanie pracownika, które stanowi czyn bezprawny, sprzeczny z powinnościami ciążącymi na pracowniku jako na stronie stosunku pracy. Czyn taki może polegać zarówno na działaniu (np. znieważenie przełożonego, pobicie współpracownika), jak i na zaniechaniu (np. nieprzybycie do pracy, nie wykonanie polecenia pracodawcy). Istotne jest jednak, aby pozostawał on w kolizji z obowiązkami pracownika, i to z obowiązkami o charakterze prawnym. Musi to być naruszenie podstawowych obowiązków, musi być spowodowane przez pracownika świadomie, w sposób przez niego zawiniony, oraz stwarzać zagrożenie dla interesów pracodawcy. Sąd Rejonowy wskazał, iż okoliczności wskazane w oświadczeniu pracodawcy winny być konkretne, rzeczywiste i uzasadniające postawienie pracownikowi zarzutu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Niepodanie przyczyny lub niewłaściwe jej podanie stanowi naruszenie prawa i uprawnia pracownika do dochodzenia roszczeń zart. 56 § 1 k.p.Podanie przyczyny oznacza wskazanie konkretnego zdarzenia lub zdarzeń względnie okoliczności, które, zdaniem pracodawcy, uzasadniają wypowiedzenie lub rozwiązanie bez wypowiedzenia. Przyczyna ta ma być konkretna i rzeczywista. Opis przyczyny musi umożliwiać jej indywidualizację w miejscu i czasie. Konkretność przyczyny należy rozumieć w ten sposób, iż pracodawca ma wskazać w taki sposób przyczynę rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem by była na tyle zrozumiała i weryfikowalna dla pracownika, by umożliwić mu dokonanie racjonalnej oceny, czy ta przyczyna w rzeczywistości istnieje i czy w związku z tym zaskarżenie czynności prawnej pracodawcy może przynieść pracownikowi określone korzyści. Ma być to dokonane w sposób na tyle jasny, by nie budziła wątpliwości zwalnianego pracownika co do tego z jakim konkretnie jego zachowaniem należy ją łączyć ( por. wyrok SN z 14.05.1999 r., I PKN 47/99, OSNP 2000/14/548; wyrok SN z 19.01.2000 r. I PKN 481/99, OSNP 2001/11/373W; wyrok SN z 10.05.2000 r., I PKN 641/99, OSNP 2001/20/618, wyrok SN z dnia 12 lipca 2012 r. II PKN 305/11 i inne ).
Pozwany pracodawca jako okoliczność uzasadniającą rozwiązanie stosunku pracy z powodem wskazał na to, że:
- powód był nieobecny od dnia 13 lipca 2022 roku, nie podał przyczyny absencji, okoliczności uniemożliwiających stawienie się u pracodawcy i jej świadczenia lub innego przypadku niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika, a uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecności w pracy.
- nie dopuścił powoda do pracy w stanie upojenia alkoholowego w dniu 17 czerwca 2022 roku. Powód nie został dopuszczony do pracy także przez przełożonego współpracownika.
W ocenie Sądu Rejonowego tak określone przyczyny rozwiązania z powodem stosunku pracy bez wypowiedzenia nie mogły znaleźć uznania Sądu.
Odnosząc się do nich w kolejności należy wskazać, iż brak jest podstaw do zarzucenia powodowi nieusprawiedliwionej absencji jeżeli w dniu 14 lipca 2022 roku na koncie pozwanego(...)widniało w wersji elektronicznej zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy od dnia 13 czerwca 2022 roku. Zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy usprawiedliwia nieobecność pracownika w okresie nim objętym Z twierdzeń pozwanego i z zeznańS. W.wynika, iż znana była im treść tegoż zaświadczenia, nie wiadomym więc jest w oparciu o jakie okoliczności pozwany uznał nieobecność za nieusprawiedliwioną. Jeżeli pozwany uważał, iż zaświadczenie jest niezasadne mógł wnioskować do ZUS o kontrolę jego zasadności, nie uczynił tego. Należy nadto zauważyć, iż nieobecność powoda dotyczyła łącznie okresu od dnia 13 lipca 2022 roku do dnia 22 sierpnia 2022 roku, a więc nie była to krótkotrwała niezdolność do pracy. Następna ze wskazanych okoliczności dotyczy w istocie zdarzenia z dnia 16 czerwca 2022 roku, a nie 17 czerwca 2022 roku. Pozwany podnosił, iż w trakcie rozmowyS. W.z powodem w dniu 16 czerwca 2022 roku stwierdził on, żeW. C.jest w stanie upojenia alkoholowego i dlatego wydał mu polecenie nie odsunięcia od pracy w dniu 17 czerwca 2022 roku, kiedy powód miał wykonywać pracę zgodnie z grafikiem. Powód wskazując na powyższą rozmowę przyznał, iż w dniu 16 czerwca 2022 roku skontaktował się z nimS. W.jednakże rozmowa dotyczyła zmiany czasu rozpoczęcia świadczenia pracy przez powoda w kolejnym dniu , na co on nie wyraził zgody, co skutkowało oświadczeniem o daniu mu dnia wolnego. Odnosząc się do zarzutu pozwanego, iż wysławiał się on niewyraźnie powód wskazał, iż w poprzednich dniach miał usuwane zęby, co skutkowało niewyraźną mową.
W ocenie Sądu Rejonowego nawet przyjęcie wersji przedstawionej przez pozwanego za prawdziwą nie uzasadniało rozwiązania stosunku pracy przez pozwanego w oparciu o okoliczność wskazaną w oświadczeniu pracodawcy. Należy wskazać, iż pozwany w dniu 17 czerwca 2022 roku nie badał trzeźwości powoda i nie odsuwał go od pracy, a to stan upojenia alkoholowego i odsunięcie od pracy w tym dniu były wskazane jako okoliczności uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy. Rozmowa z powodem miał miejsce w godzinach wieczornych w dniu 16 czerwca 2022 roku.S. W.miał stwierdzić u powoda stan upojenia alkoholowego w oparciu o niewyraźną mowę powoda w trakcie rozmowy, która miała miejsce o godzinie 20.27 i trwała 1 minutę i 3 sekundy. Należy wskazać, iż w trakcie rozmowy telefonicznej niezależnie od czasu jej trwania brak jest możliwości precyzyjnego ustalenia stanu rozmówcy, który miał by spożyć alkohol. Nie da się w ten sposób ustalić czy powód był w stanie nietrzeźwości, czy w stanie po spożyciu alkoholu, nie da się ustalić stężenia alkoholu we krwi czy w wydychanym powietrzu, nie da się ustalić czy rozmówca jest w fazie wchłaniania spożytego alkoholu i jego stężenie w organizmie będzie wzrastać, czy też już alkohol się wchłonął i jest metabolizowany, a stężenie spada. Powyższe okoliczności są o tyle istotne, że powód miał rozpocząć pracę nie bezpośrednio po tej rozmowie, a następnego dnia rano, za ponad 8 godzin. W oparciu o rozmowę telefoniczną nie da się antycypować stanu pracownika za 8 godzin i wskazać, że powód nie będzie w stanie świadczyć pracy. W dniu 17 czerwca 2022 roku nie była badana trzeźwość powoda, powód nie był też niedopuszczony do pracy bowiem to w poprzednim dniu polecono mu się nie stawiać do niej.
Sąd I instancji zwrócił także uwagę na okoliczność, iż jeżeli stan powoda był tak zły, że nie kontaktował i nie pamiętał rozmowy zS. W., to dlaczego nie stawił się do pracy w dniu 17 czerwca 2022 roku, jeżeli nie pamiętał by faktu rozmowy to nie pamiętał by też osunięcia od pracy. Nadto powód próbował o 21.23 dodzwonić się doS. W.. Miało to już miejsce po rozmowach powoda zeB. P. (2). Istotnym było także, iżB. P. (2)wykonał telefon do powoda o godzinie 20.42, rozmowa trwała 36 sekund. Następnie o 20.44 to powód próbował dodzwonić się doB. P. (2), który oddzwonił o 20.45 i połączenie trwało 26 sekund. O godzinie 20.55 powód połączył się telefonicznie zB. P. (2), połączenie trwało 19 sekund. Z powyższego wynika, iż było kilka połączeń powoda zB. P. (2), a nie jedno jak wskazywał świadek. Rozmowy te były krótkie około pół minuty i rozciągnięte w okresie 13 minut. Także to przeczy tezie o złym stanie psychofizycznym powoda.
Istotnym jest, iż Sąd jest związany treścią oświadczenia pracodawcy czyli stwierdzeniem, iż „nie dopuścił powoda do pracy w stanie upojenia alkoholowego w dniu 17 czerwca 2022 roku. Powód nie został dopuszczony do pracy także przez przełożonego współpracownika”. W toku postępowania pozwany precyzował, iż stwierdzenie stanu upojenia miało miejsce dzień wcześniej tj. 16 czerwca 2022 roku i że wtedy został odsunięty od pracy.
Powyższe późniejsze precyzowanie oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy jest sprzeczne zart. 30 § 4 k.p.Oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy bez wypowiedzenia jest bowiem jednostronną czynnością prawną, a jedynym konstrukcyjnym elementem tej czynności jest oświadczenie woli zawierające treść owej czynności, a zatem samo rozwiązanie stosunku pracy.
Dlatego też Sąd Rejonowy uznał, że okoliczność wskazana przez pozwanego w miejscu i czasie przez niego wskazanym nie zaistniała, a w toku postępowania pozwany bezskutecznie próbował ją modyfikować, wskazując na zaistnienie jej w innym miejscu i czasie.
Dlatego też Sąd I instancji doszedł do przekonania, że nie można było uznać oświadczenia pozwanego o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę za spełniającego wymogiart. 30 § 4 k.p.Powyższa konstatacja powodowała, iż powodowi przysługiwało skuteczne roszczenie o odszkodowanie zgodnie zart. 56 § 1 k.p, którego wysokość regulujeart. 58 k.p.w którym wskazano, iż odszkodowanie, o którym mowa wart. 56 k.p., przysługuje w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Biorąc pod uwagę, że powód przepracował ponad 3 lata w pozwanej firmie przysługiwał mu 3 miesięczny okres wypowiedzenia.
Dlatego też Sąd Rejonowy uznał, iż powodowi przysługiwało odszkodowanie w wysokości wyliczonej przez powoda – tj. 9.300,00 zł, które to wyliczenie nie zostało zakwestionowane przez pozwanego.
Powyższy wyrok, zaskarżył w całości pozwany.
Apelacja zredagowana w imieniu pozwanego przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżonemu wyrokowi zarzuca:
sprzeczność istotnych ustaleń- Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału wskutek naruszenia przepisów postepowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:
a)art. 233 § 1 k.p.c., poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i przyjęcie że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż brak jest podstaw do zarzucania powodowi nieusprawiedliwionej absencji w dniu 13 lipca 2022,

b
art. 233§ 1 k.p.c., poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i ocenę dowodów W sposób dowolny, co doprowadziło Sąd do wniosku, że nie wiadomo w oparciu o jakie okoliczności Pozwany uznał, nieobecność Powoda w dniu 13 lipca 2022 r. za nieusprawiedliwiona.

c
art. 233 § 1 k.p.c., poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i przyjęcie wbrew zasadom logiki, że podczas rozmowytelefonicznej nie sposób ustalić czy Powód był w stanie świadczyć pracę kierowcy autobusu w dniu 17 czerwca 2022 r.

d
art. 233 § 1 k.p.c., poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i przyjęcie wbrew zasadom logiki, że Powód pamiętał rozmowę, którą przeprowadził w dniu 16 czerwca 2022 r. zeS. W.i dla tego nie stawił się do pracy w dniu 17 czerwca 2022 r. cyt. „jeżeli nie pamiętał by faktu rozmowy to nie pamiętał by też odsunięcia od pracy”

e
art. 233 § 1 k.p.c., poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i przyjęcie że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż bełkotliwa, niezrozumiała mowa podczas rozmów zeS. W.iB. P. (2)wynikała nie z upojenia alkoholowego, a z ekstrakcji zębów.

Apelujący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie kosztów postepowania apelacyjnego oraz ponowne rozstrzygnięcie o kosztach za pierwszą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych
W odpowiedzi na apelację pełnomocnik powoda wnosił o oddalenie apelacji w całości oraz zasądzenie kosztów postepowania apelacyjnego od pozwanego na rzecz powoda, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za postepowanie apelacyjne, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia prawomocności orzeczenia do dnia zapłaty.
Sąd Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
zważył, co następuje:
Apelacja pozwanego okazała się bezzasadna , albowiem wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się chybione.
W ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Sąd Rejonowy właściwie przeprowadził postępowanie dowodowe, w żaden sposób nie uchybiając przepisom prawa procesowego oraz dokonał wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, w konsekwencji prawidłowo ustalając stan faktyczny sprawy. Sąd Odwoławczy podziela ustalenia i rozważania prawne Sądu Rejonowego.
Sąd Rejonowy wydał prawidłowe rozstrzygnięcie, które znajduje uzasadnienie w całokształcie okoliczności faktycznych sprawy oraz w treści obowiązujących przepisów prawa.
Wbrew twierdzeniom apelacji, Sąd II instancji nie dopatrzył się żadnego naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego, skutkujących koniecznością - zgodnie z żądaniem apelacji - zmiany tegoż orzeczenia.
Zgodnie zart. 233 § 1 KPCsąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.
Sąd dokonuje oceny wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności towarzyszących przeprowadzaniu poszczególnych dowodów, mających znaczenie dla ich mocy i wiarygodności (tak np. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu orzeczenia z 11 lipca 2002 roku, IV CKN 1218/00). Ramy swobodnej oceny dowodów są zakreślone wymaganiami prawa procesowego, doświadczenia życiowego, regułami logicznego myślenia oraz pewnym poziomem świadomości prawnej, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego (tak też Sąd Najwyższy w licznych orzeczeniach, np. z dnia 19 czerwca 2001 roku, II UKN 423/00, OSNP 2003/5/137). Poprawność rozumowania sądu powinna być możliwa do skontrolowania, z czym wiąże się obowiązek prawidłowego uzasadniania orzeczeń (art. 328 § 2 KPC).
Zdaniem Sądu II instancji zarzut naruszeniaart. 233 KPCokazał się w całości nietrafny przede wszystkim dlatego, że apelant powinien był wykazać, że Sąd uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego. Natomiast zarzut dowolnego i fragmentarycznego rozważenia materiału dowodowego wymaga dla swej skuteczności konkretyzacji, i to nie tylko przez wskazanie przepisów procesowych, z naruszeniem których apelujący łączy taki skutek, lecz również przez określenie, jakich dowodów lub jakiej części materiału zarzut dotyczy, a ponadto podania przesłanek dyskwalifikacji postępowania sądu pierwszej instancji w zakresie oceny poszczególnych dowodów na tle znaczenia całokształtu materiału dowodowego oraz w zakresie przyjętej podstawy orzeczenia.
W ocenie Sądu Okręgowego dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zgromadzonego w postępowaniu materiału dowodowego w zakresie , w jakim przyjął, iż pozwany nie udowodnił zaistnienia przyczyn skutkujących rozwiązanie umowy o pracę z powodem bez wypowiedzenia jest wbrew twierdzeniom apelującego prawidłowa. Zarzuty skarżącego sprowadzają się w zasadzie jedynie do polemiki z trafnym stanowiskiem Sądu oraz interpretacją dowodów dokonaną przez ten Sąd i jako takie nie mogą się ostać.
Z lektury akt wynika, iż Pozwany pracodawca jako okoliczność uzasadniającą rozwiązanie stosunku pracy z powodem wskazał na to, że:
- powód był nieobecny od dnia 13 lipca 2022 roku, nie podał przyczyny absencji, okoliczności uniemożliwiających stawienie się u pracodawcy i jej świadczenia lub innego przypadku niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika, a uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecności w pracy.
- nie dopuścił powoda do pracy w stanie upojenia alkoholowego w dniu 17 czerwca 2022 roku. Powód nie został dopuszczony do pracy także przez przełożonego współpracownika.
Odnosząc się do nich w kolejności Sąd Rejonowy prawidłowo uznał, iż brak jest podstaw do zarzucenia powodowi nieusprawiedliwionej absencji jeżeli w dniu 14 lipca 2022 roku skoro na koncie pozwanego(...)widniało w wersji elektronicznej zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy od dnia 13 lipca 2022 roku. Zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy usprawiedliwia nieobecność pracownika w okresie nim objętym i może być wydane za okres nie dłuższy niż 3 dni wstecz. Z twierdzeń pozwanego i z zeznańS. W.wynika, iż znana była im treść tegoż zaświadczenia, stąd wskazanie daty 13 lipca 2022 r., jako nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy jest niezrozumiała, czy też wręcz nielogiczna. Ma rację Sąd Rejonowy, iż jeżeli pozwany uważał, iż zaświadczenie jest niezasadne mógł wnioskować do ZUS o kontrolę jego zasadności, nie uczynił tego.
Ma także rację tenże Sąd, iż druga z przyczyn rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia dotyczy w istocie zdarzenia z dnia 16 czerwca 2022 roku, kiedy powód przebywał w domu w czasie wolnym od pracy, a nie dnia 17 czerwca 2022 roku.
Pozwany podnosił, iż w trakcie rozmowyS. W.z powodem w dniu 16 czerwca 2022 roku stwierdził on, żeW. C.jest w stanie upojenia alkoholowego i dlatego wydał mu polecenie odsunięcia od pracy w dniu 17 czerwca 2022 roku, kiedy powód miał wykonywać pracę zgodnie z grafikiem. Z kolei powód wskazując na powyższą rozmowę przyznał, iż w dniu 16 czerwca 2022 roku skontaktował się z nimS. W.jednakże rozmowa dotyczyła zmiany czasu rozpoczęcia świadczenia pracy przez powoda w kolejnym dniu , na co on nie wyraził zgody, co skutkowało oświadczeniem o daniu mu dnia wolnego. Odnosząc się do zarzutu pozwanego, iż wysławiał się on niewyraźnie powód wskazał, iż w poprzednich dniach miał usuwane zęby, co skutkowało niewyraźną mową.
Ma rację Sąd meriti, iż nawet przyjęcie wersji przedstawionej przez pozwanego za prawdziwą nie uzasadniało w żadnym razie rozwiązania stosunku pracy przez pozwanego w oparciu o okoliczność wskazaną w oświadczeniu pracodawcy. Wszak pozwany w dniu 17 czerwca 2022 roku nie badał trzeźwości powoda i nie odsuwał go od pracy, a to stan upojenia alkoholowego i odsunięcie od pracy w tym dniu były wskazane jako okoliczności uzasadniające rozwiązanie stosunku pracy.
Warto w tym miejscu zaznaczyć, iż w świetle orzecznictwa rozwiązanie umowy o pracę w trybieart. 52 KPjako nadzwyczajny sposób rozwiązania stosunku pracy powinno być stosowane przez pracodawcę wyjątkowo i z ostrożnością. Musi być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które w zakresie winy pracownika polegają na jego złej woli lub rażącym niedbalstwie, a nie na błędnym przekonaniu o działaniu w interesie pracodawcy (zob. wyr. SN z 2.6.1997 r., I PKN 193/97, OSNAPiUS 1998, Nr 9, poz. 269). Obowiązek wykazania (udowodnienia) wskazanej przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika obciąża pracodawcę (zob. wyr. SN z 17.7.2009 r., I PK 45/09, Legalis). Rozwiązanie umowy o pracę w trybieart. 52 § 1 KPjest nadzwyczajnym i najbardziej dotkliwym dla pracownika sposobem rozwiązania stosunku pracy. Z tego powodu powinno być stosowane przez pracodawcę z wyjątkową ostrożnością (zob. wyr. SN: z 11.10.2011 r., II BP 8/11, Legalis; z 29.11.2012 r., II PK 116/12, MoPr 2013, Nr 4, s. 200).
Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy należy zatem podkreślić, iż Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że powód dopuścił się swoim zachowaniem ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych. Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena dowodów w żadnym razie nie ma cech dowolności, jest logiczna, wnikliwa i w pełni przekonywująca. Zawarte w apelacji zarzuty stanowią li tylko gołosłowną polemikę z prawidłowym poglądem Sadu meriti i jako takie okazały się chybione.
Ostatecznie Sąd Okręgowy uznał, iż wyrok Sądu Rejonowego odpowiada prawu, a apelacja jako bezzasadna musi zostać oddalona , o czym na podstawieart. 385 kpcorzekł jak w punkcie 1 sentencji.
O kosztach orzekł na podstawieart. 98 kpcobciążając nimi stronę pozwaną jako przegrywającą proces.