Sąd Rejonowy w Nowym Sączu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1163/23
Data wyroku: 2023-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Dominik Mąka
Słowa kluczowe: Naruszenie nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 217 § 1 kk w zw. z art. 57a kk

Sygn. akt II K 1163/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 grudnia 2023 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Dominik Mąka
Protokolant: Katarzyna Lorek
Przy udziale oskarżycielki posiłkowejW. L. (1)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 23 listopada 2023 roku i 19 grudnia 2023 roku
sprawyJ. T.
synaK.iB.z domuF.
urodzonego (...)wK.
oskarżonego o to, że:
w dniu 04 lutego 2023r. w miejscowościS., rejonu(...), działając publicznie z oczywistego błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważę porządku prawnego, naruszył nietykalność cielesnąW. L. (1)w ten sposób, że uderzył i rozbił szybę samochodu m-kiT., wskutek czego odłamki szkła uderzyły w twarz i oczy pokrzywdzonej, w wyniku czegoW. L. (1)doznała niewielkiego obrzęku powieki górnej oka lewego,
tj. o przestępstwo zart. 217 §1 k.k.w zw. zart. 57a k.k.

I
oskarżonegoJ. T.uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkprzyznaje od Skarbu Państwa na rzecz oskarżonegoJ. T.kwotę(...)(tysiąca ośmiu) złotych tytułem wydatków poniesionych przez oskarżonego w toku procesu;

III
na podstawieart. 632 pkt 2 kpkkosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1163/23

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

J. T.

J. T.został oskarżony o to, że 4 lutego 2023 roku w miejscowościS., rejonu(...), działając publicznie z błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, naruszył nietykalność cielesnąW. L. (1)w ten sposób, że uderzył i rozbił szybę samochodu markiT., wskutek czego odłamki szkła uderzyły w twarz i oczy pokrzywdzonej, w wyniku czegoW. L. (1)doznała niewielkiego obrzęku powieki górnej oka lewego tj. o przestępstwo zart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 57a §k.k.
CZYNU NIE PRZYPISANO W ASPEKCIE REALIZACJI STRONY PODMIOTOWEJ

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

4 lutego 2023 rokuJ. T.organizował dla grupy znajomych kulig wS..K.ten miał miejsce w godzinach wieczornych. Na rzeczony kulig została zaproszona równieżW. L. (1), która na tę imprezę przybyła wraz ze swoim chłopakiemA. N.. Podczas tego wydarzenia wszyscy jego uczestnicy, w tym strony tego procesu pili alkohol. Pod koniec jazdy saniami doszło do sprzeczki pomiędzy uczestnikami dwóch różnych kuligów, która to zakończyła się szarpaniną.

Częściowo zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Częściowo zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98
Zeznania świadkaJ. K.k. 22-23, k. 99
Zeznania świadkaA. K.k. 26-27,k.100
Wyjaśnienia oskarżonegoJ. T.k. 41-42, k. 95

Po zakończonej szarpaninieA. N.miał pretensje doJ. T., iż ten uderzył go.J. T.zaprzeczał tej wersji zdarzenia. StronęA. N.obrała oskarżycielka posiłkowaW. L. (1), która oznajmiła oskarżonemu, iż od teraz nie będzie uczęszczać na prowadzone przez niego zajęcia na siłowni. DalejW. L. (1)iA. N.postanowili opuścić towarzystwo i udać się w dółS..

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoJ. T.k. 41-42, k. 95

Podczas tego marszuW. L. (1)zadzwoniła do swoich rodziców, którym opowiedziała o zaistniałym incydencie. W reakcji na to brat oskarżycielkiA. L.zaoferował jej podwiezienie do domu, samochodem ich ojca.A. L.zabrał schodzących w dół partnerów jakieś kilkaset metrów, od zatoczki autobusowej, na terenie której wciąż przebywaliJ. T.oraz grupka jego znajomych.A. N.zajął wówczas przednie miejsce pasażera, aW. L. (1)usiadła za nim tj. po prawej strony tylnej kanapy tegoż samochodu.

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98
Zeznania świadkaT. L.k. 119-120

Z uwagi na fakt, iż prowadzony przez niego pojazd miał zapięta przyczepkę.A. L.chcąc bezpiecznie wykonać manewr zawrócenia pojechał, aż na teren owej zatoczki autobusowej. W trakcie jazdyW. L. (1)przekazała bratu swoje spostrzeżenia odnośnie agresywnego zachowaniaJ. T.. GdyA. L.nawrócił się skierował się na odległość kilka metrów, od auta przy którym stałD. K..

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97

Wówczas toJ. T.przebywał w środku pojazdu, którym przyjechał po uczestników kuligu synD. K.. W samochodzie tym przebywali takżeA. K.orazJ. K.. Osoby te były mocno nietrzeźwe. GdyA. L.zbliżył się doD. K., uchylił szybę od swojej strony i zwróciłD. K.uwagę odnośnie niewłaściwego zachowanie jego kolegi.

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98

Owa uwaga spotkała się z agresywną postawąD. K., który odpowiedział mu w sposób wyzywający. Następnie z samochodu wyszedłA. N., który znałD. K.z racji wspólnych treningów piłki nożnej. Po krótkiej, choć dość gwałtownej dyskusjiA. N.postanowił wrócić do pojazdu. Gdy zmierzał on w kierunku swojego miejsca, z samochodu synaD. K.wybiegłJ. T., który uderzył w lewą boczną szybę pojazdu markiT..

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98

WówczasA. N.szybko wsiadł do pojazdu, aA. L.pojechał w kierunku miejsca przebywania jego rodziców.

Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98

Na skutek uderzeniaJ. T.została rozbita owa lewa boczna szyba pojazdu (na poziomie tylnej kanapy). Odłamki szkła przemieściły się w kierunku siedzącej po prawej stronie pojazduW. L. (1)i podrażniły jej oko.

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98

NastępnieA. L.wrócił na miejsce zdarzenia wraz ze swoim ojcemT. L., chcąc rozwiązać ów spór. Na miejscu zdarzenia była również matka pokrzywdzonej iA. N., którzy dojechali chwile później. Z uwagi na stan nietrzeźwościJ. T.i jego kompanówT. L.zdecydował się wezwać policje, a funkcjonariusze odebrali od uczestników tego zdarzenia sprzeczne oświadczenia.

Notatka urzędowa k. 1
Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaA. N.k. 18-19, k. 98
Zeznania świadkaJ. K.k. 22-23, k. 99
Zeznania świadkaD. K.k. 30-31, k.101-102
wyjaśnienia oskarżonegoJ. T.k. 41-42, k. 95
Zeznania świadkaT. L.k. 119-120

W kolejnych dniachJ. T.porozumiał się zT. L.odnośnie naprawy szyby samochodowej, która została rozbita w wyniku jego uderzenia.J. T.kupił taką szybę, a wymienił ją nieodpłatnieJ. K.. Owo porozumienie skutkowało brakiem wniesienia wniosku o ściganie dotyczące zniszczonej szyby samochodowej przezT. L..

Zeznania świadkaA. L.k. 14-15, k. 97
Zeznania świadkaJ. K.k. 22-23, k. 99
Wyjaśnienia oskarżonegoJ. T.k. 41-42, k. 95
Zeznania świadkaT. L.k. 119-120

Natomiast z uwagi na obrzęk oka i związany z tym dyskomfortW. L. (1)udała się do szpitala. W szpitalu wK., do którego została zabranaW. L. (1), nie stwierdzono obecności w jej oku ciała obcego. Na skutek tego zdarzenia nie doszło do naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonej.

Zeznania świadkaW. L. (1)k. 4-5, k. 39, k. 96
Dokumentacja medyczna k. 10—11
Opinia okulistyczna k. 36

J. T.ma 37 lat. Oskarżony posiada wykształcenie średnie. Z zawodu jest on trenerem personalnym. Oskarżony utrzymuje się z prac dorywczych, z których osiąga dochód w wysokości kilkuset złotych miesięcznie. Oskarżony jest rozwodnikiem.J. T.na swoim utrzymaniu posiada dwójkę małoletnich dzieci. Oskarżony w przeszłości leczył się psychiatrycznie w związku z depresją. Jednak w chwili czynu posiadał on zachowaną zdolność do rozpoznania jego znaczenia oraz pokierowania swoim postępowaniem.J. T.jest osobą dwukrotnie karaną za występek uchylenia się od realizacji świadczeń alimentacyjnych.J. T.nie jest właścicielem żadnych nieruchomości, ani wartościowych rzeczy ruchomych.

Wyjaśnienia oskarżonegoJ. T.k. 41-42, k. 95 w zakresie danych osobopoznawczych
Notatka o oskarżonym k. 45
Karta karna k. 46
Opinia psychiatryczna k. 107-109

1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonegoJ. T.

J. T.będąc słuchanym w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Oskarżony skorzystał wówczas z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Natomiast w toku rozprawy głównej oskarżony konsekwentnie nie przyznając się do zarzucanego czynu złożył obszerne wyjaśnienia. W tych depozycjachJ. T.oświadczył, iż faktycznie w trakcie trwania kuligu doszło do szarpaniny z inną grupą. Oskarżony zaprzeczył jednakowoż, iż brał w niej czynny udział. PrzeciwnieJ. T.tłumaczył, iż rozdzielał on uczestników. Dalej oskarżony stanowczo zaprzeczył jakoby miał wtedy uderzyćA. N..J. T.przyznał jednak, iż chwile później doszło do sporu między nim, aA. N., który obwiniał go o uderzenie.J. T.oświadczył, iż na skutek tych pretensji oskarżycielka i jej chłopak opuścili grupę i udali się w dółS.. Dalej oskarżony wskazał, iż w późniejszym czasie na zatoczkę autobusową wS.przyjechał brak oskarżycielki, który miał prowokowaćD. K.. Według oskarżonego do tej dyskusji miał włączyć sięA. N., prowokując go.J. T.przekazał, iż owe prowokacje trwały bardzo długo i w końcuA. N.wrócił do swojego pojazdu. Następnie oskarżony przekazał, iż wówczas gdyA. N.wsiadł do pojazduA. L.gwałtownie ruszył swoim samochodem. Sytuacja ta miała miejsce nieopodal miejsca w którym stał zD. K..J. T.wyjaśnił, że wówczas chcąc się ratować odepchnął się od szyby tego pojazdu. Od pojazdu również miał się odepchnąćD. K.. Dalej oskarżony oznajmił, iż chwile później na miejsce przyjechałT. L.wraz z synem samochodem, w którym już była wybita szyba. Oskarżony podał również, iż na miejsce została wezwana policja.J. T.wskazał także, iżA. N.był przez całą imprezę zazdrosny oW. L. (1). Oskarżony oświadczył, iż z uwagi na dawną znajomość zT. L.zdecydował się pokryć koszt wymiany uszkodzonej szyby.J. T.bagatelizował także obrażenia doznane przez oskarżycielkę posiłkową. Sąd Rejonowy jedynie w niewielkim zakresie uznał za wiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez oskarżonego. Na samym wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd Rejonowy na marginesie niniejszej sprawy traktował szarpaninę z uczestnikami innego kuligu, która była zarzewiem przedmiotowego konfliktu. W tym zakresie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zupełnie wystarczające było w zasadzie bezsporne ustalenie, iż doszło do sytuacji konfliktowej, na skutek którejA. N.miał pretensje do oskarżonego i wraz z dziewczyną opuścił towarzystwo. Dalej należy zwrócić uwagę, iż wyjaśnieniaJ. T.odnośnie kluczowego momentu zdarzenia nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności. MianowicieJ. T.wyjaśniał jakoby miał być przez długi czas prowokowany przezA. N.. Fakt ten jest nie tylko sprzeczny z zeznaniami świadków oskarżenia, lecz także nie ma poparcia w zeznaniach świadków obrony. MianowicieJ. K.oświadczył, iż w trakcie tej interakcjiJ. T.znajdował się w samochodzie. Podobnie zeznałaA. K.. Do tego świadkowie ci podali, iż faktycznie oskarżony wybiegł z samochodu, a chwili potem została rozbita szyba w pojeździeT. L.. Do tego takie długie prowokacje ze stronyA. N.względemJ. T.jawią się jako niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego, mając na uwadze rażącą dysproporcje fizyczną tych antagonistów. Do tego jako sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego należy ocenić depozycjeJ. T., wsparte zeznaniamiD. K., iż jedynie odepchnął się on od tej szyby. W ocenie Sądu działanie polegające na odepchnięciu się od szyby nie doprowadziłoby do jej rozbicia, a tym bardziej rozbicia tak gwałtownego, aby odłamki szyby znalazły się na drugim końcu kanapy i to na wysokości oczu pokrzywdzonej. Dalej konieczne jest zwrócenie uwagi, iżA. L.nie brał aktywnego udziału w tym sporze i nie miał żadnego interesu, aby straszyć oskarżonego szybką jazdą przy nim. Kolejno trzeba mieć na względzie, iż w świetle zeznań świadków oskarżeniaA. N.w momencie uderzenia nie znajdował się jeszcze w pojeździe kierowanym przezA. L.. Okoliczność ta ma niebanalne znaczenie, gdyż świadkowie oskarżenia zeznawali tak jeszcze przed złożeniem jakichkolwiek wyjaśnień w tej sprawie przez oskarżonego. Natomiast tego rodzaju fakt podważa prawdziwość depozycjiJ. T.jakoby powodem jego interakcji z samochodemL.miała być obawa przed wypadkiem komunikacyjnym. Kolejno sam fakt dobrowolnego naprawienia tej szyby również wpływa niekorzystnie na wiarygodność oświadczeń wiedzyJ. T.. Natomiast nawet podważenie owych wyjaśnień oskarżonego odnoszących się do przebiegu zdarzenia, nie powoduje wykazania przez oskarżycieli działania oskarżonego w zamiarze naruszenia nietykalności cielesnejW. L. (1), co zostanie szerzej omówione w kolejnej części uzasadnienia. Natomiast za wiarygodne Sąd uznał twierdzenia oskarżonego, iż wszyscy uczestnicy kuligu, w tym oskarzycielka posiłkowa, spożywali alkohol. Fakt ten znajduje potwierdzenie w zeznaniachJ. K.czyA. K.. Rzeczona okoliczność zgodna jest także z zasadami doświadczenia życiowego, biorąc pod uwagę charakterystykę tego rodzaju imprez, a także brak przyjazdu na miejsce zdarzenia przez oskarżycielkę własnym środkiem lokomocji. Tezy tej nie podważa zaprzeczenieW. L. (1)odwołujące się jedynie do wskazań zawartych w dokumentacji medycznej, gdzie nie stwierdzono pozytywnie jej stanu nietrzeźwości. Tutaj należy zaznaczyć, iż lekarz nie miał takiego obowiązku, zwłaszcza gdy oskarżycielka była w szpitalu kilka godzin po kuligu, a w międzyczasie doszło do przynajmniej kilku stresogennych sytuacji. Natomiast brak było podstaw do podważenia danych osobo poznawczych przedstawionych przez oskarżonego, które są zbieżne z materiałami zebranymi przez prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Tym samym Sąd Rejonowy jedynie w niewielkim zakresie skorzystał z oświadczeń wiedzyJ. T.odtwarzając przebieg inkryminowanego zdarzenia.

oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaD. K..

Sąd uznał za w dużej mierze niewiarygodne oświadczenia wiedzy złożone przez świadkaD. K.. Świadek odnosząc się do przebiegu inkryminowanego czynu, powielił niemal wersje oskarżonego, wspominając o długich prowokacjach ze stronyA. N.. W tym miejscu również należy zwrócić uwagę na sprzeczność tych depozycji z zeznaniamiA. K.iJ. K., którzy przyznali, iżJ. T.przebywał wówczas w samochodzie i tylko na chwile z niego wybiegł. Oświadczenia te potwierdzają wiarygodność zeznań świadków oskarżenia, którzy podali, iż całe zdarzenie miało dynamiczny charakter. Nadto zarównoD. K.jak iJ. T.nie potrafili w sposób przekonujący podać motywów dla, których mieliby jednocześnie odepchnąć się od samochodu. Świadek podał, iż samochód ten przejechał w odległości około metra od nich, a więc nie stwarzał przecież zagrożenia dla ich życia i zdrowia. Nadto brak jest celu dla którego mieli wykonać to odepchnięcie i to w warunkach gwałtownego startuA. L.. Owa okoliczność jest też wątpliwa biorąc pod uwagę znaczny stan nietrzeźwościJ. T.czyD. K., czego nie kryli przecież świadkowie obrony, a znalazło to także potwierdzenie w zeznaniachT. L.czy notatce urzędowej sporządzonej przez funkcjonariuszy policji. Dalej po raz kolejny należy mieć na względzie fakt, iż jako sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego jest twierdzenie, iżA. N.prowokował będącego od niego znacznie silniejszegoJ. T.i to wówczas gdy ten był pod wpływem alkoholu. Co więcej nie było żadnych podstaw, aby twierdzić, iż takie prowokacje miał urządzaćA. L., który jako jedyny był wówczas trzeźwy. Toteż wersja oskarżonego wspierana przez depozycjeD. K.nie mogła być skutecznie przeciwstawiona wiarygodnej i zbieżnej z pozostałym materiałem dowodowym, zasadom doświadczenia życiowego, wersji przedstawionej przez świadkówL.orazA. N.. Trzeba mieć przy tym na uwadze, iżD. K.zeznawał w sposób bardzo emocjonalny, odwołując się do wciąż żywego konfliktu zA. N.. Przy tym bardzo wątpliwe jest, abyD. K.lepiej pamiętał to zdarzenie po upływie 9 miesięcy, biorąc pod uwagę ,iż był on wówczas w stanie nietrzeźwości. Zarazem należy zwrócić uwagę na spore rozbieżności w zeznaniach tego świadka. Stąd też istnieje wysokie prawdopodobieństwo, iż jego zeznania złożone na rozprawie nie są efektem przedstawienia jego rzeczywistych spostrzeżeń, lecz powstałych po czasie wyobrażeniach o nich, co znacznie osłabia ich wiarygodność, wobec wyłożonych powyżej okoliczności podważających ich wiarygodność. Toteż depozycje jedynie w minimalnym ( i w zasadzie odnoszącym się jedynie do okoliczności bezspornych) stały u podstaw ustaleń faktycznych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

zeznania świadekA. K.

Nikłe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały zeznania świadekA. K.. Świadek w swoich zeznaniach w dużej mierze skupiła się na przedstawieniu sytuacji stanowiącej zarzewie przedmiotowego konfliktu, nie mającej jednak znaczenia dla rozstrzygnięcie tej sprawy. Natomiast w odniesieniu do samego inkryminowanego zdarzenia świadek nie była świadkiem samego uderzenia szybę. Niemniej cennym było oświadczenieA. K., iżJ. T.siedział wcześniej z nią w samochodzie. Owo oświadczenie wspierało wersje przekazaną przez świadków oskarżenia, a skutecznie podważało relacje jej męża iJ. T.jakoby przez rozbiciem szyby, mieli być oni natarczywie i przez długi czas prowokowani przezA. N.. Podkreślić przy tym trzeba, iżA. K.wspominała, iż równieżW. L. (1)spożywała tego dnia alkohol. Sąd Rejonowy oceniając zeznaniaA. K.zwrócił uwagę, iż zawierają one małą liczbę szczegółów i wydają się być w niektórych miejscach niekonsekwentne. Fakt ten jednak nie świadczy o braku szczerościA. K., lecz jedynie potwierdza jej stan psychofizyczny, w jakim się ona wówczas znajdowała. Zresztą okoliczność tęA. K.podkreślała w swoich zeznaniach składanych na forum rozprawy. Sąd Rejonowy zwrócił także uwagę, iż wiedza o rozbiciu szyby przezJ. T.była wiedzą nabytą w sposób pośredni. Toteż trudno przeceniać jej oświadczenia złożone w tym zakresie w toku dochodzenia. Niemniej jak już wspomniano fragment jej oświadczeń wiedzy odnoszący się do wybiegnięcia z pojazdu oskarżonego potwierdził wersje przekazaną przez świadków oskarżenia. Reasumując owe zeznania miały subsydiarne znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy.

zeznania złożone przez świadkaJ. K.

Podobnie należy ocenić zeznania złożone przez świadkaJ. K.. Również ten świadek potwierdził, iżJ. T.w momencie rozmowyD. K.zA. N.przebył w samochodzie i dopiero później z niego wyszedł, co zakończyło się wybiciem szyby. Świadek także potwierdził, iżW. L. (1)orazA. N.spożywali tego dnia alkohol.J. K.w tej kwestii zeznał w sposób zdecydowany, kategoryczny, odnosząc się do poczynionych bezpośrednio przez siebie spostrzeżeń. Dalej świadek ten podkreślał także starania powzięte przezJ. T.w naprawienia wyrządzonej szkody. Do tegoJ. K.odniósł się do własnej roli w tym przedsięwzięciu. Natomiast w pozostałym zakresie tej wypowiedziJ. K.nie miał istotnej wiedzy dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Świadek zastrzegł, iż w tym czasie przebywał w samochodzie. Nie był bezpośrednim obserwatorem tej sytuacji.J. K.szczerze oznajmił, iż był wówczas mocno pijany, co utrudniało mu zapamiętywanie szczegółów tego zdarzenia. ZeznaniaJ. K.jawią się jako stabilne, logiczne, mające oparcie w zasadach doświadczenia życiowego. Owe zeznania korespondują również z oświadczeniami wiedzy świadków oskarżenia, odnoszących się do krótkiej interakcjiJ. T.z jego pasażerami w trakcie zajścia na zatoczce autobusowej. Zarazem owe oświadczenia wiedzy nie zawierają dyskwalifikujących ich sprzeczności. Niemniej z uwagi na ich skromną zawartość treściową, owe zeznania nie mogły samodzielnie stanowić podstawy ustaleń faktycznych w tej sprawie, a jedynie stanowiły pośrednio potwierdzenie zeznań świadkówL.i po częściA. N.. To wszystko sprawiło, iż Sąd Rejonowy jedynie częściowo posłużył się zeznaniami złożonymi przez świadkaJ. K..

zeznania złożone przez świadkaA. L.

Doniosłe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miały zeznania złożone przez świadkaA. L.. Istotność owych depozycji wiąże się nie tylko z faktu, iżA. L.był bezpośrednim obserwatorem tego zdarzenia, lecz także z faktu, iż jako jedyny ze świadków występujących w tej sprawie był wówczas trzeźwy. ZarazemA. L.nie był personalnie zaangażowany we wcześniejszy konfliktJ. T.zA. N.. Dalej należy podkreślić, iżA. L.owo zdarzenie przedstawił podając dużą ilość szczegółów. Zeznania świadkaA. L.charakteryzują się przy tym rzeczowością, spokojem podczas składanie wypowiedzi. Cenne jest również posługiwanie się przezA. L.dokładnymi cytatami wypowiedziD. K., co również uwiarygodnia jego wersje zdarzenia. Podać przy tym trzeba, iż świadekA. L., wskazał, iż scysja słowna miała miejsce międzyD. K., a nim, a późniejA. N.. Świadek przyznał, iżJ. T.wybiegł z auta już w momencie gdyA. N.zbliżał się do samochodu, i wówczas bez innego zaangażowania uderzył w szybę jego pojazdu. Świadek podał również, iż w owej rozmowei w żadenj sposób nie brała udziału jego siostra która siedziała na prawej stronie tylne kanapy jego pojazdu. Oświadczenia te mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, poprzez odtworzenie stanu świadomości oskarżonego. W tym zakresieA. L.wskazał, iż podczas późniejszego przyjazdu z ojcem stwierdzili, iż oskarżony jest bardzo pijany. ZeznaniaA. L.były pozbawione sprzeczności. Zarazem pozorna sprzeczność z wypowiedziamiA. N.została usunięta w toku przeprowadzonej na rozprawie konfrontacji, a wynikała ona z różnego sposobu relacjonowania spostrzeżeń oraz różnej perspektywy w jakiej widzieli to zdarzenie.A. L.zeznawał przy tym w sposób zgodny z zasadami doświadczenia życiowego. Całkowicie nieuprawniona jest bowiem wersja jakoby uderzenie w szybę samochoduL.miało stanowić manewr obronny. Brak jest zresztą logicznego celu dla wykonania tego rodzaju manewru. Warto przy tym spostrzec, iż relacjaA. L.odnośnie czasu udziału w tej rozmowieJ. T.została przecież potwierdzona za pomocą zeznań świadkówA. K.iJ. K.. Za wiarygodnością owych twierdzeń faktycznych przemawia także skala uszkodzenia szyby wyrażająca się w finalnym naruszeniu nietykalności cielesnejW. L. (1). Toteż Sąd Rejonowy oceniając zeznaniaA. L.uznał je za wiarygodne i niezwykle przydatne do poczynienia ustaleń faktycznych w tej sprawie.

zeznaniaW. L. (1)

Jako w przeważająco wiarygodne należy ocenić zeznaniaW. L. (1). Sąd Rejonowy podważył w zasadzie jedynie podnoszony przez oskarżycielkę posiłkową brak spożywania alkoholu w trakcie kuligu. Przeciwko wiarygodności tych twierdzeń świadczą zeznania świadkówA. K.iJ. K., którzy zeznawali w sposób szczery, pozbawiony stronniczości. Nadto sam fakt braku przybycia przez pokrzywdzoną na miejsce kuligu bez własnego środka transportu, świadczy przynajmniej o zamiarze spożywania alkoholu. Natomiast negacja tego faktu w tym postępowaniu należy ocenić jako reakcje obronną, obliczoną na użytek poprawy własnej sytuacji procesowej. W szczególności o wiarygodności tych twierdzeń nie mogą świadczyć treść dokumentacji medycznej, gdzie nie zawarto danych o poddaniu pokrzywdzonej badaniu trzeźwości. Natomiast w pozostałej części zeznańW. L. (1)zostały one ocenione w sposób pozytywny. Owe wypowiedzi faktyczne znalazły potwierdzenie w sporządzonej dokumentacji medycznej. Nadto licują one z zeznaniami jej brata czy chłopaka. Wypada zauważyć przy tym , iżW. L. (2)w sposób szczery i uczciwy zaznaczyła, że siedziała ona po prawej stronie owego pojazdu. Dalej oskarżycielka posiłkowa podała również, iżJ. T.szybko podbiegł do samochodu i bez zastanowienia rozbił w nim szybę.W. L. (1)potwierdziła także porozumienia pomiędzy jej ojcem, a oskarżonym dotyczące naprawy tej szyby, a skutkujące brakiem wniesienia wniosku o ściganie. Do tego niezbędnym jest zwrócenie uwagi, iż zeznaniaW. L. (1)pozostawały spójne wewnętrznie. Brak jest w nich istotnych sprzeczności. Dalej owe wypowiedzi były składane spontanicznie, bez zbędnego zastanowienia.W. L. (1)podała, iż zdarzenia miało miejsce już po zmroku, a cała sytuacja miała gwałtowny przebieg. Oskarżycielka posiłkowa podniosła także istotny stan nietrzeźwościJ. T.. WypowiedziW. L. (1)są zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd Rejonowy ocenił owe depozycje jako w przeważającej mierze wiarygodne i przydatne do rekonstrukcji stanu faktycznego w tej sprawie.

oświadczenia wiedzyA. N.

Podobne okoliczności leżały za uznaniem za w przeważającej mierze wiarygodne oświadczenia wiedzyA. N.. Świadek ten w toku konfrontacji usunął sprzeczności z wypowiedziamiA. L.. ZarazemA. N.przekonująco wyjaśnił okoliczności w jakich powstało do tych nieścisłości. Podkreślić przy tym trzeba, iżA. N.jasno zaznaczył, iż w żaden sposób nie prowokowałJ. T.. Do tego świadek ten podał, iż rozmawiał on w inkryminowanej chwili zD. K., aJ. T.w pewnym momencie z krzykiem wybieg z samochodu wybił szybę w pojeździeT. L.. Oświadczenia wiedzyA. N.są zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Podobne okoliczności jak w przypadkuW. L. (1)podważyły jedynie twierdzenia świadkaN.w odniesieniu do stanu trzeźwości oskarżycielki posiłkowej. Do tego zeznaniaA. N.nie zostały skutecznie podważone przez świadków obrony, gdzieA. K.iJ. K.mieli marginalną wiedze o tym zdarzeniu, aD. K.zeznawał w sposób stronniczy, niewiarygodny i sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego. Kolejno należy zważyć, iż relacjaA. N.pozostawała spójna wewnętrznie. Owe zeznania korespondowały z zeznaniami jedynego trzeźwego uczestnika tego wydarzenia tj.A. L.. To wszystko przekonało Sąd o zasadniczej wiarygodności oświadczeń wiedzy złożonych przezA. N.i możności ustalanie w oparciu o nie kluczowych ustaleń faktycznych w tej sprawie.

zeznania złożone przez świadkaT. L.

Niską przydatność miały natomiast zeznania złożone przez świadkaT. L.. Świadek ten nie był uczestnikiem inkryminowanego zdarzenia, a swoją relacje oparł jedynie o przedstawieniu spotkania z oskarżonym mającego miejsce po ponownym przyjeździe na parking wS.. Do tego świadek przedstawił powody, dla których zrezygnował ze ścigania oskarżonego za przestępstwo zart. 288 § 1 kk. W tym miejscu trzeba podkreślić uczciwość świadka, który przyznał, iżJ. T.w żadnym miejscu nie przyznał mu się do celowego rozbicia szyby. Świadek zeznawał w sposób spokojny, opanowany. Jego zeznania były zbieżne z notatką urzędową sporządzoną przez funkcjonariuszy policji. Depozycje te pozostawały jasne, spójne wewnętrznie, logiczne oraz zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Niemniej jednak z uwagi na ich treść przedmiotowe oświadczenia wiedzy miały jedynie pomocnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.

opinia biegłego okulisty.

Sąd Rejonowy ocenił jako zgodną z wymogami procesowymi opinie biegłego okulisty. Biegła jest osobą całkowicie obca dla stron tego procesu. Jej poziom wiedzy specjalnej z zakresie okulistyki nie był w żadnym stopniu kwestionowany przez strony tego procesu. Zarazem sporządzona przez nią opinia jest pełna. Biegła w pełni odpowiedziała na zadane pytania. Jej opinia jest zarazem jasna. Biegła wytłumaczyła dlaczego uznała, iż przedmiotowe zdarzenie nie wywołało uW. L. (1)obrażeń ciała w rozumieniuart. 157 k.k.W tym względzie biegła podała, iż skutki tego zdarzenia nie naruszyły w żaden sposób funkcjonowania narządu wzroku, lecz jedynie spowodowały lekkie otarcie naskórka wokół gałki ocznej. Co ważne biegła stwierdziła, iż zebrana dokumentacja nie pozwala stwierdzić, aby w okuW. L. (1)przez jakikolwiek okres czasu znajdowało się szkło. Twierdzenia faktyczne biegłej mają pełne poparcie w zgromadzonej dokumentacji medycznej. Wskazać przy tym należy, iż kierując pokrzywdzoną do(...)szpitala stwierdzono jedynie podejrzenie istnienia ciała obcego w oku, które to podejrzenie się finalnie nie potwierdziło. Następnie trzeba zwrócić uwagę, iż żadna ze stron tego procesu nie przedstawiła jakichkolwiek zarzutów do treści opinii pisemnej. Stąd też ów dokument był przydatny do stwierdzenia okoliczności wymagających wiedzy specjalnej z zakresu okulistyki tj. ustalenia czy zdarzenie to wywołało u pokrzywdzonej naruszenie czynności narządów jej ciała.

notatki urzędowe, kartę karnąJ. T.czy zaświadczenie o jego stanie majątkowym oraz dokumentacje medyczną i zdjęcie przedstawione przez oskarżycielkę posiłkowąW. L. (1)

Sąd Rejonowy uznał za przydatny także pozostały materiał dowodowy zgromadzony w toku czynności postępowania przygotowawczego tj. notatki urzędowe, kartę karnąJ. T.czy zaświadczenie o jego stanie majątkowym oraz dokumentacje medyczną i zdjęcie przedstawione przez oskarżycielkę posiłkowąW. L. (1). Należało zważyć, iż przedmiotowe dokumenty zostały sporządzone przez właściwe ku temu osoby, w przepisanej przez prawo formie. Co więcej ich treść nie była w żaden sposób kwestionowana przez którąkolwiek ze stron tego postępowania. Tym samym również te dowody posłużyły w odtworzeniu przebiegu inkryminowanego zdarzenia (powstania niewielkiego obrzęku u pokrzywdzonej) oraz pozyskaniu informacji o oskarżonymJ. T..

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.5. Uniewinnienie

I

J. T.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

J. T.został oskarżony o to, że 4 lutego 2023 roku w miejscowościS., rejonu(...), działając publicznie z błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, naruszył nietykalność cielesnąW. L. (1)w ten sposób, że uderzył i rozbił szybę samochodu markiT., wskutek czego odłamki szkła uderzyły w twarz i oczy pokrzywdzonej, w wyniku czegoW. L. (1)doznała niewielkiego obrzęku powieki górnej oka lewego tj. o przestępstwo zart. 217 § 1 k.k.w zw. zart. 57a §k.k.
Przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej zostało stypizowane wart. 217 § 1 k.k.Przestępstwo to jest typem powszechnym, formalnym. W realiach niniejszej sprawy niezbędne jest zaznaczenie przynajmniej dwóch istotnych kwestii. Pierwszą z nich jest wyznaczenie linii demarkacyjnej pomiędzy występkiem zart. 157 § 2 k.k., a występkiem zart. 217 § 1 k.k.Oczywistym jest, iż pierwszy z wymienionych powyżej typów czynu zabronionego ma charakter skutkowy, gdzie ów skutek polega choćby na minimalnym naruszeniu czynności ciała pokrzywdzonego bądź też rozstrój jego zdrowia. W orzecznictwie wskazuje się, iż różnego rodzaju siniaki, zadrapania, obrzęki same w sobie nie powodują zaistnienia tego rodzaju skutku.E.tego rodzaju oddziaływanie winno być kwalifikowane jako występek naruszenia nietykalności cielesnej. Dla bytu przestępstwa skutkowego konieczne jest stwierdzenie wpływu tych siniaków, zadrapań, obrzęków na funkcjonowanie danego narządu ciała/układu narządów. Zatem przenosząc to stwierdzenie na użytek niniejszej sprawy koniecznym jest ustalenie czy niewielki obrzęk powiekiW. L. (1)naruszył funkcjonowanie jej oczu, w aspekcie funkcji tego organu tj. widzenia. Kluczowe znaczenie mu tutaj opinia biegłej okulisty, która analizując całokształt dokumentacji medycznej stwierdziła, iż nie doszło do naruszenia czynności narządu odpowiadających za wzrok pokrzywdzonej. Opinia ta w żaden sposób nie była kwestionowana przez strony tego procesu. Sąd nie powziął także uwag do stwierdzeń zawartych w tym dokumencie. Oczywistym w tym aspekcie jest stwierdzenie, iż udzielenie odpowiedzi na to relewantne dla rozstrzygnięcia sprawy pytanie wymaga posiadania wiadomości specjalnych z zakresu okulistyki. Stąd też nie sposób uznać, iż lekki obrzęk powieki pokrzywdzonej wywołał skutek o którym mowa wart. 157 § 2 k.k.Stwierdzenie to ma niebagatelne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Wypada bowiem zauważyć, iżart. 157 k.k.posiada§ 3w którym penalizowane jest nieumyślne sprowadzenie przewidzianych w powyższych paragrafach skutków. Natomiast klauzuli nieumyślności nie posiada występek zart. 217 k.k.Tym samym odesłanie do normy zawartej wart. 8 k.k., prowadzi do stwierdzenia, iż polski ustawodawca nie penalizuje nieumyślnego naruszenia nietykalności cielesnej. Zarazem w realiach tej sprawy w świetle ustalonego wyżej stanu faktycznego oczywistym jest, iż naruszenie nietykalności cielesnejW. L. (1)polegające na zetknięciu się z jej okiem odłamka szyby samochodowej, pozostawało w adekwatnym związku przyczynowo – skutkowym z działaniemJ. T.który uderzył pięścią w rzeczoną szybę. Tym samym dla oceny zasadności skargi oskarżycielskiej niezbędnym jest dokonanie oceny czyJ. T.działał w zamiarze naruszenia nietykalności cielesnejW. L. (1). Oczywistym jest bowiem. Iż w świetle ustalonych powyżej okoliczności faktycznych oskarżony w sposób umyślny z zamiarem bezpośrednim dokonał uszkodzenia samochoduT. L.. Inną kwestią jest brak możliwości skazaniaJ. T.za przestępstwo zart. 288 § 1 k.k.albowiem od początku tego procesu jasne było, iż pokrzywdzony z uwagi na naprawę szkody w sposób świadomy zdecydował się nie składać wniosku o ściganie oskarżonego. Fakt uszkodzenia mienia był także doskonale znany oskarżycielowi publicznemu i wobec takiej, a nie innej postawy właściciela samochodu, zdecydowano się wnieść oskarżenie odnoszące się tylko i wyłącznie do kwestia naruszenia nietykalności cielesnejW. L. (1). Zatem koniecznym jest udzielenie odpowiedzi nie tyle na pytanie czyJ. T.umyślnie rozbił szybę w pojeździe kierowanym przezA. L., lecz udzielenie odpowiedzi czy oskarżony działał w zamiarze (choćby wynikowym) naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonej. W ocenie Sądu Rejonowego na to pytanie należy udzielić odpowiedzi jednoznacznie negatywnej. Mianowicie warto zwrócić uwagę na okoliczności niniejszej sprawy. Tutaj należy poczynić zastrzeżenie, iż Sąd dokonując oceny przeżyć psychiczny sprawcy pod kątem spełnienia znamion strony podmiotowej winien brać pod uwagę wszystkie okoliczności przedmiotowo/podmiotowe indywidualizujące konkretną sprawę, a w w szczególności możliwość pojmowania w aspekcie intelektualnym, iż swoim działaniem tworzy wysokie prawdopodobieństwo popełnienia danego przestępstwa. Stwierdzenie to dotyczy także choć w mniejszym zakresie rekonstrukcji aspektu woluntatywnego danego zachowania sprawcy. Odnosząc się natomiast do tych okoliczności przedmiotowo – podmiotowych należy zwrócić uwagię, iż inkryminowane zdarzenie miało miejsce w godzinach późno – wieczornych, kiedy to z uwagi na porę roku niewątpliwie panował już zmrok. Do tego pokrzywdzona znajdowała się wewnątrz samochodu. W żadnym stopniu nie brała czynnego udziału w utarczce słownej zD. K.. Jej obecność w tym miejscu nie była w żadnym stopniu dostrzegalna dla osób nieobserwujących uważnie wnętrza jej samochodu. Kolejno wypada zwrócić uwagę, iżW. L. (1)siedziała z prawej strony tylnej kanapy samochodu prowadzonego przezA. L.. NatomiastJ. T.oddziaływał na lewą boczną szybę, co również musi mieć wpływ na ustalenie jego świadomości naruszenia jej nietykalności cielesnej. Dalej niezbędne jest zwrócenie uwagi, iż w świetle zeznań świadków oskarżeniaJ. T.nie brał udziału w dyskusji czy to zA. L.czyA. N.. Działanie oskarżonego było gwałtowne tj. niesiony bliżej nieustalonym impulsem wybiegł on z pojazdu po czym uderzył w szybę samochodu pokrzywdzonej. Oskarżony nie przyglądał się szczegółowo osobom znajdujących się w tym samochodzie. Jego zachowanie było gwałtowne i nieprzemyślane. Dla odzwierciedlenia stanu przeżyć psychicznych oskarżonego należy zwrócić uwagę, iż znajdował się on wówczas w stanie głębokiej nietrzeźwości. Co więcej wówczas z samochoduW. L. (1)nie wychodziła.E.obecności jej na tylnej kanapie tego pojazduJ. T.mógł się jedynie domyślać. Do tego zwyczajowe właściwości szyb samochodowych winny uniemożliwiać przedostanie się jej odłamków tak głęboko do wnętrza pojazdu. Tym samym w ocenie Sądu Rejonowego należy udzielić negatywnej odpowiedzi na pytanie czy oskarżony działał choćby w zamiarze wynikowym naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonej. Tu raz jeszcze należy podkreślić gwałtowny przebieg tego zdarzenia, ograniczone zdolności percepcyjne oskarżonego, porę dnia utrudniającą czynienie obserwacji czy wreszcie fakt, iżW. L. (1)siedziała w dość dużym oddaleniu od miejsca inkryminowanego oddziaływania oskarżonego. Oczywiście nie ulega wątpliwości, iżJ. T.naruszył reguły postępowania z dobrem prawnym i w sytuacji spowodowania naruszenia u pokrzywdzonej czynności narządów jej ciała, jego czyn stanowiłby przestępstwo. Niemniej jednak byłby to czyn nieumyślny gdyż oskarżony biorąc pod uwagę wyżej poczynione uwagi nie zdawał sobie sprawy z możliwości naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonejW. L. (1), która siedziała z innej strony tego pojazdu. Nie można jednak owych naruszeń ostrożności po stronieJ. T.utożsamiać z umyślnym działaniem oskarżonego. Przeciwnie naruszenie przez niego nietykalności cielesnejW. L. (1)stanowiło jedynie uboczny, niezamierzony w żaden sposób skutek umyślnego działania obliczonego na uszkodzenie pojazduT. L.. Oczywiście modelowy obserwator powinien zdawać sobie sprawę, iż rozbijając szybę samochodową wywołuje pewien stan zagrożenia naruszenia nietykalności osobom znajdującym się wewnątrz pojazdu, jednakże stwierdzenie, iż sprawca mógł i powinien przewidzieć możliwość popełnienia przestępstwa definiuje przecież nieumyślność wedle definicji zawartej wart. 9 § 2 k.k., a w tej konkretnej sprawie konieczne było wykazanie, iż zamiaremJ. T.było naruszenie nietykalności cielesnejW. L. (1), co wobec wyżej wyłożonego toku rozumowania należy ocenić co najmniej jako nieuprawnione. W związku z powyższym Sąd Rejonowy ocenił, iżJ. T.co prawda umyślnie zniszczył szybę samochodową, lecz jednak swoim zamiarem nie objął naruszenia nietykalności cielesnej pokrzywdzonej, co dezawuowało możliwość przypisania mu występku określonego wart. 217 § 1 k.k.z uwagi na brak realizacji znamion podmiotowych tego przestępstwa. Do tego z uwagi na jasną postawę pokrzywdzonego nie można było pociągnąć oskarżonego do odpowiedzialności za uszkodzoną szybę samochodową (podkreślić przy tym należy, iż skarga oskarżycielska dotyczyła wobec takiej postawy wyłącznie kwestii naruszenia nietykalności cielesnej. Nie sposób również skutecznie argumentować, iżJ. T.swoim zachowaniem naraził pokrzywdzoną na niebezpieczeństwo utraty życia, bądź wystąpienia skutku, o którym mowa wart. 160 § 1 k.k.To wszystko prowadzi do konstatacji, iż w tym postępowania nie można było przypisać oskarżonemu popełnienia przestępstwa, co wobec treściart. 414 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.prowadziło do konieczności wydania wyroku uniewinniającego.
Tym samym wobec braku wykazania w tej sprawie działania oskarżonego z zamiarem naruszenia nietykalności cielesnej uW. L. (1)doszło do dekompletacji znamion czynu zabronionego określonego wart. 217 § 1 k.k.co musiało prowadzić do uniewinnienia oskarżonegoJ. T.od zarzucanego mu czynu, co Sąd Rejonowy uczynił w punkcie I uzasadnianego wyroku.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Natomiast uwagi na kategoryczne brzmienieart. 632 pkt 2 k.p.k.i stosowne żądanie obrońcy oskarżonego Sąd Rejonowy zobowiązany był przyznać oskarżonemu od Skarbu Państwa wydatki poniesione przez niego w toku tego procesu. W tym miejscu należało dostrzec, iżJ. T.jedynie na etapie postępowania jurysdykcyjnego był reprezentowany przez adwokatB. K.. Zarazem wobec braku przedstawienia dowodu potwierdzającego wysokość poniesionych kosztów owe wydatki należało przyznać według wysokości stawek minimalnych ustanowionych w rozporządzeniu ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie. Wysokość opłaty została powiększona o 20 % z uwagi na rozstrzygnięcie sprawy po 2 terminie rozprawy głównej. Toteż Sąd Rejonowy w punkcie II uzasadnianego postanowienia przyznałJ. T.od Skarbu Państwa kwotę 1008 złotych.

III

Zarazem orzekając w przedmiocie kosztów procesu, w zakresie kosztów sądowych Sąd miał na względzie dyspozycjeart. 632 pkt 2 k.p.k., zgodnie z którą w przypadku uniewinnienia oskarżonego koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Podpis