Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 828/23
Data wyroku: 2024-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art. 50 ust. 11 ustawy z dnia 27 08 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej  ze środków publicznych.

Sygn. akt III Ca 828/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 czerwca 2024 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2024 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa(...)Wojewódzkiego Szpitala (...)im. drJ. D.wP.
przeciwkoV. B.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach
z dnia 30 maja 2023 r., sygn. akt I C 999/22
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Tarnowskich Górach do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 828/23

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górachw wyroku z dnia 30 05 2023r. oddalił powództwo powoda(...)Wojewódzkiego Szpitala (...)wP.przeciwkoV.Birkutowi o zapłatę 19.110 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 19 06 2018r. oraz nakazał wypłacić wynagrodzenie kuratorowi nieznanego z miejsca pobytu pozwanego.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach wyroku przywołał regulację
art. 50 ust. 11 ustawy z dnia 27 08 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej
ze środków publicznych. Stwierdził, że regulacja ta„poprzestaje na przyznaniu świadczeniodawcy roszczenia o zwrot kosztów do osoby, której udzielono świadczenia opieki zdrowotnej w stanie nagłym i nie przewiduje żądnych regulacji
z których wynikałoby, że w razie braku możliwości wyegzekwowania tego roszczenia, świadczeniodawca może żądać ich zwrotu od Narodowego Funduszu Zdrowia”.Ocenił, że„roszczenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie,
gdyż na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie ustalono, że pozwany w dniu w dniu 4 kwietnia 2018 r. zawarł umowę ubezpieczenia, której potwierdzeniem był wniosek –polisa nr (...), a dotyczącą kosztów leczenia cudzoziemców i obywateli polskich zamieszkałych na stałe za granicą w czasie pobytu w Rzeczpospolitej Polskiej. Okres ubezpieczenia obejmował datę zdarzenia, którego skutkiem był pobyt pozwanego w szpitalu i świadczenie usług medycznych. Kolejna umowa ubezpieczenia (wniosek –polisa nr (...)) stanowiła kontynuację umowy zawartej w dniu 4 kwietnia 2018 roku. Stosowne dokumenty zostały przedstawione powodowi, a jego twierdzenia, iż okres ubezpieczenia nie obejmuje okresu, w którym był leczony w szpitalu są niezasadne”.
Ponadto przywołał regulacjęart. 6 k.c.i w konkluzji stwierdził, że„strona powodowa nie złożyła żadnych wniosków dowodowych, które mogły wskazać istnienie przesłanek powodujących wyłączenie odpowiedzialności ubezpieczyciela będącego stroną umowy ubezpieczenia z dnia 4 kwietnia 2018 roku”i uznał,że „powództwo na podstawieart. 6 k.c.a contrario należało oddalić”.
O wynagrodzeniu należnym kuratorowi dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego orzekał na mocy wskazanych w uzasadnieniu wyroku regulacji prawnych.
Orzeczenie zaskarżyłpowód(...)Wojewódzki Szpital (...)wP., który wnosił o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie na jego rzecz
od pozwanego zwrotu kosztów procesu za obie instancje, bądź uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz pozostawienie temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego
Zarzucił, że przy ferowaniu wyroku naruszono regulację art. art. 50 ust. 11 ustawy
z dnia 27 08 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych
oraz wskazane w apelacji regulacje prawa procesowego, w sposób niej podany.
Kurator dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanegownosił
o oddalenie apelacji oraz przyznanie mu wynagrodzenia za reprezentowanie pozwanego w postępowaniu odwoławczym.
Przewodniczący w Sądzie Okręgowym w Gliwicachw zarządzeniu
z dnia 27 03 2024r. zarządził rozpoznać sprawę w postępowaniu procesowym odrębnym uproszczonym.
Sąd okręgowy zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji prawidło zakwalifikował dochodzone przez powoda roszczenie, przyjmując, że ma ono prawne umocowanie w regulację art. 50 ust. 11 ustawy z dnia 27 08 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych, rodzącego po stronie świadczeniodawcy (np. przychodnie, czy szpitale) roszczenie o zwrot poniesionych przez niego kosztów leczeni pozwanego.
W toku rozpoznania sprawy umknęło jednak jego uwadze, że dla dochodzenia tego roszczenia nie ma znaczenia, czy pozwany (świadczeniobiorca) zawarł cywilną umowę – tak jak ma to miejsce w spawie – ubezpieczenia kosztów lecenia, gdyż ta rodzi jedynie stosunek obligacyjny pomiędzy jej kontrahentami, tj. w niniejszej sprawie pomiędzy pozwanym (ubezpieczonym), a(...) Spółką AkcyjnąwW.(ubezpieczającym).
Dlatego zawarcie tej umowy, jej treść i okres jej obowiązywania (co zarzuca apelacja) nie ma wpływu na ocenę zasadności powództwa.
Umknęło również jego uwadze – na słusznie zwraca uwagę apelacja –
że powód w celu wykazania wysokości dochodzonych roszczeń zaoferował dowód z wystawionej przez niego w dniu 18 04 2018r. faktury, której moc dowodowa nie została dotychczas formalnie zakwestionowana w toku postępowania,
co już tylko z tego powodu w obecnym materiale sprawy dokonaną przez Sąd Rejony ocenę nie wykazania przez skarżącego wysokości dochodzonego roszczenia (art. 6 k.c.) czyni nieuprawnioną.
Niezależnie od tego konstruując podstawę faktyczną orzeczenia oparł się na informacjach zawartych w dołączonych przez powoda do pozwu kserokopiach dokumentów, które nie zostały w żaden sposób uwierzytelnione, przez co jakkolwiek stanowią one„inny środek dowodowy”w rozumieniuart. 309 k.p.c.
to ich moc dowodowa jest znikoma bez ich prawidłowego uwierzytelnienia,
bądź potwierdzenia przez informacje zawarte w innych środkach dowodowych
(np. dokumentach czy też zeznaniach świadków, a ostatecznie w zeznaniach stron) i nie mogą one być podstawą do poczynienia przez sąd na ich podstawie pozytywnych ustaleń faktycznych.
Równocześnie przy rozpoznaniu tego zagadnienia umknęło jego uwadze –
co należy podkreślić -że stosownie do regulacjiart. 126 § 1 pkt 5 k.p.c.
w związku zart. 187 § 1 k.p.c.pozew powinien jedynie zawierać„wskazanie dowodu na wykazanie każdego z tych faktów”,co jednak nie jest równoznaczne
z obowiązkiem dołączenia do niego oryginałów dokumentów stanowiących źródła dowodowe, bądź ich odpowiedników w postaci prawidłowo poświadczonych ich odpisów przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub radcą Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (art. 129 § 2 k.p.c.).
Konieczność ich przedłożenia jest bowiem uzależniona od tego, czy zachodzi potrzeba przeprowadzenia z nich dowodu (nie zachodzi ona w przypadkach przewidzianych wart. 227 - 230 k.p.c.), czy ich przedłożenia zażądał przeciwnik strony (art. 129 § 1 k.p.c.), czy też, kiedy sąd w okolicznościach sprawy uzna za konieczne przejrzenie oryginału dokumentu, np. poweźmie wątpliwości co do jego sporządzenia lub treści (art. 250 § 2 k.p.c.)
W każdym z tych przypadków przyjąć jednak należy, że przed przystąpieniem do przeprowadzania postępowania dowodowego sąd rozpoznający sprawy (faktycznie przewodniczący składu orzekającego) zażąda ich przedstawienia (art. 208 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę nie wywiązał się z tego obowiązku
(nie zażądał od powoda przedłożenia uwierzytelnionych kserokopii dokumentów), przez co naruszył wskazaną powyżej regulację prawną.
W połączeniu z powyższym czyni to apelację uzasadnioną i prowadziło
do uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej
instancji do ponownego rozpoznania przy zastosowaniu regulacjiart. 50512§ 1 k.p.c.
Reasumując zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak w sentencji na mocy regulacjiart. 505 
12
          § 1 k.p.c.
Sąd Rejonowy rozpoznając ponownie sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i jeżeli powtórnie uzna za konieczne przeprowadzenie w sprawie postępowania dowodowego z zaoferowanych mu w pozwie dowodów z dokumentów, to w oparciu o regulacjęart. 208 § 1 pkt 4 k.p.c.zobowiąże powoda - w zakreślonym mu terminie - do ich przedłożenia wraz z ich prawidłowym uwierzytelnieniem (np. przez reprezentującego powoda adwokata).
Orzekając w sprawie dokona oceny zebranego w sprawie materiału i poczyni ustalenia dotyczące wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, bądź też wyjaśni, dlaczego nie uznał ich za udowodnione.

SSO Leszek Dąbek