Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 538/14
Data wyroku: 2014-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 109 § 2 k.p.w. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 538/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Mariusz Górski

Protokolant :

Ewa Ślemp

po rozpoznaniu dnia 20 sierpnia 2014 roku
sprawy:
1.Ł. B.
synaM.iI.z domuP.
urodzonego (...)wW.
obwinionego z art. 86 § 1 k.w.
2.J. S.
córkiS.iM.z domuJ.
urodzonej (...)wG.
obwinionej z art. 86 § 1 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionegoŁ. B.
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 14 kwietnia 2014 roku, sygnatura akt II W 402/13

I
uchyla zaskarżony wyrok w stosunku doJ. S.i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy, zaliczając związane z tym wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 538/14

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem umorzono w oparciu oart. 62 § 2 kpwpostępowanie wobecŁ. B.obwinionego o to, że w dniu 17 stycznia 2013 roku około godziny 17.35 w miejscowościG., nadrodze (...)skrzyżowanie zulicą (...), kierując samochodem markiM.onumerach rejestracyjnych (...)z przyczepą onumerach rejestracyjnych (...)i podczas wyjazdu zulicy (...)naruszył zasadę szczególnej ostrożności oraz naruszył dyspozycje znaku drogowego A-7 „ustąp pierwszeństwa” w wyniku czego doprowadził do zdarzenia z samochodem markiF. (...)onumerach rejestracyjnych (...)powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 kw.
Tymże wyrokiem na mocyart. 62 § 2 kpwumorzono postępowanie co doJ. S.o to, że w dniu 17 stycznia 2013 roku około godziny 17.25 w miejscowościG.nadrodze (...)skrzyżowanie zulicą (...)kierując samochodem markiF. (...)onumerach rejestracyjnych (...)naruszyła zasadę szczególnej ostrożności wynikającej ze znaku drogowego ostrzegawczego A-6B „skrzyżowanie z drogą podporządkowaną”, w wyniku czego uderzyła w bok przyczepy onumerach rejestracyjnych (...), która była podpięta do samochodu markiM.onumerach rejestracyjnych (...)powodując zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
to jest o wykroczenie z art. 86 § 1 kw.
Wyrok powyższy zaskarżyłŁ. B., a z treści jego osobistej apelacji wynika zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, przejawiający się w umorzeniu postępowania, podczas gdy sprawa winna być rozpoznana przez Sąd I instancji o wykroczenia z art. 86 § 1 kw.
Tym samym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu celem kontynuowania postępowania „wykroczeniowego”.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja zasługuje na częściowe uwzględnienie.
I tak, w sprawie omawianej istnieją opinie lekarskie dotyczące obrażenia jakich doznała w wyniku zdarzeniaJ. S.. Pierwotnie stwierdzono naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej dni 7, a następnie na okres przekraczający dni 7.
W tej sytuacji Sąd I instancji doszedł do słusznego wniosku, iż nie jest uprawnionym do prowadzenia postępowania wobecŁ. B.o czyn zart. 86 § 1kw, bowiem dotychczasowe dowody zdają się wskazywać, iż obwiniony dopuścił się przestępstwa zart. 177 § 1 kk.
Oczywistym przy tym jest, iż być może oskarżyciel publiczny po przeprowadzeniu postępowania przygotowawczego dojdzie do wniosku, iż sprawca dopuścił się jednak nie przestępstwa, lecz wykroczenia i odmówi sporządzenia aktu oskarżenia.
Nie można też wykluczyć, że Sąd Rejonowy rozpatrując już sprawę o występek zart. 177 § 1 kkdojdzie do przekonania, iż zaistniało „tylko” wykroczenie zart. 86 § 1kw i w tej sytuacji skarzeŁ. B.za taki właśnie czyn.
Być może konieczne będzie także wydanie wyroku uniewinniającego, lecz to jest obecnie zagadnieniem przedwczesnym.
Z uwagi na powyższe zdecydowano jak w pkt II wyroku.
Racje ma natomiast skarżący, iż nie sposób obecnie rozpatrywać czynu obwinionej w kontekścieart. 177 § 1 kk.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego nie wynika w żaden sposób, by miała ona swym zachowaniem spowodować u kogokolwiek (z wyjątkiem siebie) obrażenia o jakich mowa wart. 177 § 1 lub 2 kk.
Tym samym, powinnością Sądu I instancji jest przeprowadzenie postępowania wobecJ. S.o wykroczenie z art. 86 § 1 kw i wydanie wyroku skazującego lub uniewinniającego obwinioną.
Z uwagi na powyższe – zdecydowano jak w pkt. I wyroku.
ap