Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 143/16
Data wyroku: 2016-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Kozaczuk
Podstawa prawna: art. 45 §1 kw

Sygn. akt II Ka 143/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 18 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Jerzy Kozaczuk

Protokolant:

st.sekr.sąd. Agata Polkowska

po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 r.
sprawyM. G.
obwinionego o wykroczenie z art. 86 § 1 kw
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie
z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt II W 550/13
zaskarżony wyrok uchyla i postępowanie w stosunku doM. G.na zasadzieart. 45§1kw iart. 5§1 pkt 4 kpwz powodu przedawnienia karalności wykroczenia umarza; stwierdza, że wydatki postępowania w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sygn. akt II Ka 143/16

UZASADNIENIE
M. G.został obwiniony o to, że:w dniu 29 października 2013 roku około godz. 14.35 wK.,ul. (...), gm.Ł.kierując pojazdem markiI. (...)nr rej. (...)nie zachował szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru omijania na łuku drogi i najechał na stojący pojazd markiF. (...)nr rej. (...), który wykonywał roboty drogowe – malowanie pasów,
tj.o wykroczenie z art. 86 § 1 kw.
Sąd Rejonowy w Węgrowie wyrokiem z dnia 29 września 2015 r. uznał obwinionegoM. G.za winnego tego, że w dniu 29 października 2013 roku około godz. 14.35 wK.,ul. (...), gm.Ł., woj.(...)kierując pojazdem markiI. (...)nr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru omijania na łuku drogi i najechał na stojący pojazd markiF. (...)nr rej. (...), który wykonywał roboty drogowe – malowanie pasów, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. czynu zart. 86 § 1kw i za to na podstawieart. 86 § 1kw wymierzył mu karę grzywny w wysokości 600 złotych; na podstawieart. 118 § 1 kpwzasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 złotych tytułem opłaty, 100 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz kwotę 1061,80 zł tytułem wydatków związanych z wydaniem opinii w sprawie.
Apelację od tego wyroku wniósł obrońca obwinionego, który zaskarżył wyrok w całości. Wyrokowi zarzucił obrazę przepisów postępowania, tj.art. 7 kpkmającą wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez:

1
ustalenie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie w zakresie przyczyny powstania kolizji drogowej i przyjęcia sprawstwa obwinionego w oparciu o bezkrytycznie ocenianą oraz zawierającą luki i błędy merytoryczne opinię biegłego sądowego, podczas gdy z obiektywnie ocenianego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, jak też z zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego wynika, że kolizyjne położenie pojazdów względem siebie, jak również charakterystyczne uszkodzenia pojazdu m-kiF. (...)– świadczą o tym, iż oba pojazdy znajdowały się w ruchu, a do zderzenia doszło na skutek zbliżenia się skośnie poruszającego się pojazdu m-kiF. (...)do burty naczepy ciągnika siodłowego m-kiI.– co przeczy przyjętej przez biegłego i zaakceptowanej przez Sąd I instancji ocenie taktyki jazdy obwinionego jako nieprawidłowej,

2
niezasadne obdarzenie pełną wiarygodnością zeznań świadkówB. Ł.orazD. B.w zakresie okoliczności i przyczyn powstania kolizji z dnia 29.10.2013 r. podczas gdy ich zeznania w kształcenie jaki podali, tj. traktujących o odpowiedzialności obwinionego za przedmiotową kolizję a zaprzeczających zawinieniu kierowcyF. (...)w doprowadzeniu do zderzenia się pojazdów – były złożone w interesie tychże świadków i wobec tego winny być oceniane przez Sąd wnikliwie i z daleko idącym krytycyzmem.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu wykroczenia, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jednocześnie na podstawieart. 5 § 1 pkt 4 kpkw zw. zart. 45 § 1kw wniósł o rozważenie wystąpienia w niniejszej sprawie przedawnienia karalności zarzucanego obwinionemu wykroczenia z dnia 29.10.2013 r. i w takim wypadku uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego w Węgrowie i umorzenie postępowania w sprawie.
Na rozprawę odwoławczą strony nie stawiły się, będąc o jej terminie zawiadomione prawidłowo.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd Odwoławczy po zapoznaniu się z aktami przedmiotowej sprawy stwierdził, że zachodzi bezwzględna przesłanka do uchylenia wyroku, zart. 5§1 pkt 4 kpw, bowiem nastąpiło przedawnienie karalności wykroczenia zarzuconegoM. G., co zostało zarzucone w zarzucie II apelacji.
Z treści art. 45§1 kw wynika, iż „karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok. Jeżeli zaś w tym czasie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem dwóch lat od popełnienia czynu”. Zważywszy na powyższe Sąd Odwoławczy nie bada więc już zasadności wszystkich podniesionych w apelacji zarzutów, bowiem pierwszeństwo do rozważenia ma stwierdzenie, czy zachodzą bezwzględne przesłanki odwoławcze, czy też nie.
Czyn zarzucony obwinionemu miał miejsce w dniu 29 października 2013 roku. Tak więc w momencie orzekania przez Sąd Odwoławczy upłynęły już 2 lata od jego popełnienia.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy zobowiązany był zaskarżony wyrok uchylić i na podstawieart. 45§1kw orazart. 5§1 pkt 4 kpwpostępowanie wobecM. G.umorzyć wobec przedawnienia karalności wyżej wskazanego wykroczenia.
Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437§1 i 2 kpkw zw. zart. 109§2 kpworaz na podstawieart. 118§2 kpworzekł jak w wyroku.