Sąd Apelacyjny w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII AKa 8/23
Data wyroku: 2024-01-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSA Dorota Radlińska, SSO Michał Bukiwiecz (del), SSA Przemysław Filipkowski
Słowa kluczowe: Narkotyki
Podstawa prawna: art.55 i art. 56 Ustawy o przeciwdziałaniu narkoamnii

0.1Sygn. akt VIII AKa 8/23

1WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

2Dnia 21 grudnia 2023 r.
4Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:

4.0.0.1Przewodniczący: SSA – Przemysław Filipkowski (spr.)

4.0.1Sędziowie: SA – Dorota Radlińska

4.0.2 SO (del.) – Michał Bukiewicz

4.0.3Protokolant: – st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber
przy udziale prokuratora Marka Marciniaka
po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2023 r. sprawy
1)M.G.urodz. (...)weF., synaS.iE.,
oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii/x 2/,
2)D. K. (1)urodz. (...)wC., synaA.iT.,
oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
3)A. N. (1)urodz. (...)w(...), synaW.iT.,
oskarżonego zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii/x 2/,
4)M. R. (1)urodz. (...)wW., synaM.iJ.,
oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k., zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zart. 53 ust. 1 i 2 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii,
5)K. S. (1)urodz. (...)wP., synaJ.iG.,
oskarżonego zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.,
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców wszystkich oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 10 lutego 2021 r.   sygn. akt  XVIII K 128/18
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że :
a/ w stosunku do oskarżonegoM.G.w punktach 4 i 5 sentencji za podstawę prawną wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjmujeart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.;
b/ w stosunku do oskarżonegoD. K. (1)odnośnie czynu zarzucanego w punkcie 4 i przypisanego w punkcie 7 przyjmuje, że oskarżony działał od czerwca do września 2016 r., eliminuje przyjęcie i przewiezienie do Polski w okresie od 1 do 21 kwietnia 2016 r. 5000 tabletek ekstazy i 1 kilograma(...), a nadto na mocyart. 4 § 1 k.k.przyjmuje kwalifikację prawną czynu oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r., jak też obniża karę pozbawienia wolności do 5 (pięciu) lat;
c/ w stosunku do oskarżonegoA. N. (1):
- odnośnie czynu zarzucanego w punkcie 6 i przypisanego w punkcie 10 przyjmuje, że oskarżony działał w dniach 14-18 października 2016 r., a ilość haszyszu wynosiła 81 gram;
- w punktach 11 i 12 sentencji za podstawę prawną wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjmujeart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.;
d/ w stosunku do oskarżonegoM. R. (1):
- uchyla rozstrzygnięcia z punktów 16 i 17 sentencji o wymierzeniu kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny,
- odnośnie czynu zarzucanego wpunkcie 7i przypisanego wpunkcie 13przyjmuje na mocyart. 4 § 1 k.k.kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r.,
- uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 9 i przypisanego w punkcie 15,
- na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy orzeczone kary jednostkowe oraz wymierzaM. R. (1)kary łączne 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny po 100 (sto) złotych każda;
e/ w stosunku do oskarżonegoK. S. (1):
- uchyla rozstrzygnięcie z punktu 21 sentencji o wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności,
- odnośnie czynu zarzucanego wpunkcie 10i przypisanego wpunkcie 19z opisu czynu eliminuje sformułowanie „czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu”, z kwalifikacji prawnej eliminujeart. 65 § 1 k.k.oraz wart. 12 k.k.eliminuje§ 1, az podstawy prawnej wymierzonych kar eliminujeart. 65 § 1 k.k.iart. 64 § 2 k.k., jak też przyjmuje na mocyart. 4 § 1 k.k.kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 7.06.2010 r.,
- odnośnie czynu zarzucanego wpunkcie 11i przypisanego wpunkcie 20przyjmuje na mocyart. 4 § 1 k.k.kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r., jak też obniża karę pozbawienia wolności do 5 (pięciu) lat,
- na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.łączy orzeczone kary jednostkowe oraz wymierzaK. S. (1)karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;
- wpunkcie 22za podstawę prawną wymierzonej kary łącznej grzywny przyjmujeart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.;
II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części w stosunku do oskarżonychM.G.,D. K. (1),A. N. (1),M. R. (1)iK. S. (1);
III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. S.i adw.A. B.kwoty po 1440 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści) zł każda, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonym z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
IV. kosztami postępowania w części uniewinniającej obciąża Skarb Państwa;
V. zasądza na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych: odM.G.kwotę 4400 (cztery tysiące czterysta) zł, odD. K. (1)kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł, odA. N. (1)kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł, odM. R. (1)kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł i odK. S. (1)kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) zł tytułem opłat oraz przypadające na nich wydatki Skarbu Państwa w części skazującej za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VIII AKa 8/23

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

5

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. XVIII K 128/18 z dnia 10.02.2021 r.

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

x obrońcy oskarżonych

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

x na korzyść
☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

x

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

x

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

x

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

x

uchylenie

x

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

Nie dotyczy

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1/

M. G. (1)

Niepopełnienie zarzucanych przestępstw
Czyny z pkt 1, 2 i 3 wyroku

Wyrok SO w Warszawie sygn. XII K 30/21 z uzasadnieniem

k. 2177-2185 t. XX

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Nie dotyczy

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1/

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. XII K 30/21 z uzasadnieniem

Nieprawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie sygn. XII K 30/21 z uzasadnieniem nie dowodzi, że oskarżonyM. G. (1)nie popełnił zarzucanych mu przestępstw, co odnosi się także do pozostałych oskarżonych w rozpoznawanej przez Sąd Apelacyjny sprawie. Zauważyć trzeba, że w/w wyrok dotyczy innej osoby i innych czynów niż oskarżeni, a zatem wyrażona w nim częściowo negatywna ocena depozycjiS. J. (1)nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Oczywiste jest przecież, że stosownie do zasady samodzielności jurysdykcyjnej zawartej wart. 8 kpkkażdy sąd karny samodzielnie rozstrzyga zagadnienia faktyczne i prawne oraz nie jest związany rozstrzygnięciem innego sądu, za wyjątkiem prawomocnych rozstrzygnięć sądu kształtujących prawo lub stosunek prawny. Tak więc niezależnie od w/w orzeczenia, którego prawidłowość zostanie zbadana w odrębnym trybie w związku z apelacją wniesioną przez prokuratora, należało poddać analizie zarzuty zamieszczone w apelacjach obrońców oskarżonych. Przy czym depozycje świadka pomawiającego innych sprawców podlegają odrębnej ocenie w odniesieniu do poszczególnych czynów zabronionych, a nie ogólnie co do całości wszystkich pomówień.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1/

I/ ObrońcyM.G.obrazy przepisów prawa procesowego, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, a to:
-art. 2 § 1 pkt 1 i § 2 kpkpoprzez oparcie rozstrzygnięcia na niezgodnych z prawdą ustaleniach faktycznych i przypisanie odpowiedzialności karnej osobie niewinnej,
-art. 4 kpkpolegającej na nieuwzględnieniu wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego,
-art. 5 § 2 kpkpoprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego,
-art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na uznaniu, iż wyjaśnieniaM. G.nie posiadają waloru wiarygodności przy jednoczesnym daniu wiary zeznaniom i wyjaśnieniom świadkaS. J. (1), pomimo istotnych wątpliwości w tej mierze,
-art. 167 kpkiart. 413 § 2 pkt 1 kpkpoprzez pominięcie zeznań świadkówS. K. (1)oraz pozostałych uczestników wyjazdów do Hiszpanii i zaniechanie ustalenia konkretnych zachowań oskarżonegoG.podczas tych wyjazdów, przy braku ustalenia, na czym miałoby polegać sprawstwo pierwszego z przypisanych czynów.
II/ ObrońcyD. K. (1)obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść wyroku, tj.art. 4 kpk,art. 5 kpk,art. 6 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpkpoprzez:
1/ dokonanie oceny materiału dowodowego w sposób niepełny, wybiórczy i dowolny, a nie swobodny, pomijający okoliczności przemawiające na korzyść oskarżonego, jak również analizę sprawy dokonaną wbrew całokształtowi materiału dowodowego i w sposób tendencyjny, sprowadzającą się do uznania, żeD. K.brał udział w wewnątrzwspólnotowym nabyciu środków odurzających i substancji psychotropowych, podczas gdy całokształt okoliczności nie pozwala na przypisanie mu zarzucanego przestępstwa,
2/ uznanie świadkaS. J. (1)za wiarygodne i rzeczowe źródło dowodowe, podczas gdy w jego zeznaniach występują rozbieżności i nieścisłości niepozwalające na dokonywanie konkretnych ustaleń oraz w sytuacji, gdy okoliczności przedstawiane przez świadka pozostają w oczywistej sprzeczności z obiektywnymi i niepolegającymi interpretacji faktami płynącymi m.in. z dowodów z dokumentów złożonych przez obronę,
prowadzące do naruszeniaart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kkiart. 65 § 1 kkpoprzez skazanie oskarżonego.
III/ ObrońcyA. N. (1)obrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku tj.:
1/art. 410 kpkw zw. zart. 7 kpkpoprzez przyznanie pełnej wiarygodności zeznaniom świadkaS. J. (1), podczas gdy zeznania były sprzeczne, niejasne i nielogiczne, a odmówienie wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoA. N., podczas gdy wyjaśnienia były spójne, logiczne i konsekwentne,
2/art. 7 kpkw zw. zart. 92 kpkiart. 410 kpkpoprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, polegającą na oparciu skazania oskarżonego na zeznaniach świadkaS. J. (1), podczas gdy materiał dowodowy wyklucza sprawstwo i winę oskarżonego, a świadek jest niewiarygodny, ma interes w obciążaniu oskarżonego z uwagi na zapadły w jego sprawie wyrok,
3/art. 7 kpkw zw. zart. 92 kpkw zw. zart. 4 kpkw zw. zart. 424 kpkpoprzez dowolną ocenę materiału dowodowego wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, polegającą na uznaniu za niewiarygodne wyjaśnieńA. K.co do charakteru „udziału”A. N.w podróży do Hiszpanii.
IV/ ObrońcyM. R. (1)pkt 1A-Cobrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj. :
A/art. 7 kpkpoprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, sprzeczną z zasadami prawidłowego rozumowania i wskazaniami doświadczenia życiowego, w zakresie : 1. przyznania pełnej wiarygodności zeznaniom świadkaS. J. (1), podczas gdy w zeznaniach zachodzą sprzeczności i niespójności, a część zeznań opiera się na domysłach i wnioskach; 2. odmówienia wiarygodności wyjaśnieniomM. R.; 3. odmówienia wiarygodności zeznaniom świadkówD. O.,J. G. (1),M. B.,M. S. (1)/tj.S.– uwaga SA/ iA. K.; 4. pominięcia nieprzyznawania sięM. R.i udowodnionego faktu przebywania oskarżonego w hotelu podczas nabycia środków odurzających w Holandii; 5. uznania, że sam fakt przebywania oskarżonego zJ. G. (1)świadczy, że są wspólnikami; 6. nieposiadania przezM. R.prawa jazdy i prowadzenia samochodu a także nałożonego zakazu opuszczania kraju;
B/art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkpolegającej na bezkrytycznej i dowolnej oceny zeznań świadkaS. J. (1)poprzez wybiórczą analizę i pominięcie części składanej na etapie postępowania sądowego, z której wynika, żeM. R.nie dokonywał czynności produkcyjnych dla wytworzenia środka odurzającego;
C/art. 424 kpkw zw. zart. 410 kpkpolegającej na niedopełnieniu obowiązku wydania orzeczenia w oparciu po całokształt materiału dowodowego, a nadto zamieszczenia w uzasadnieniu koniecznych elementów, a przede wszystkim wskazania, w oparciu o jakie dowody Sąd poczynił konkretne ustalenia faktyczne, wnikliwej oceny dowodów, a także brak przedstawienia motywów, jakimi kierował się Sąd wymierzając karę;
V/ ObrońcyK. S. (1)pkt 1a-eobrazy przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia tj.art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 7 kpkart. 366 § 1 kpk,art. 424 § 1 i 2 kpk, polegającej na :
a/ uznaniu za wiarygodne zeznań świadkaS. J. (1), albowiem ich treść i charakter, ewidentna sprzeczność z pozostałym materiałem dowodowym w postaci wyjaśnień oskarżonych i zeznań świadków świadczy o ich niewiarygodności, co potwierdza dążenie świadka do uzyskania statusuart. 60 § 3 kk, złagodzenia odpowiedzialności karnej i chęć wywarcia zemsty naK. S.,
b/ przyjęciu, iż zachowanieK. S.miałoby stanowić uczynienie sobie stałego źródła dochodu, w sytuacji gdy oskarżony za pomocnictwo otrzymał zapłatę w wysokości od 100 do 300 euro, a więc niewielkie i sporadyczne kwoty w krótkim czasie,
c/ zawyżeniu zarówno ilości, jak i wartości środków odurzających, w obrocie którymi miał rzekomo pomagać oskarżony - w oparciu o zeznaniaS. J.,
d/ wadliwym sporządzeniu uzasadnienia wyroku wbrew standardom statuowanym przezart. 366 § 1 kpkiart. 424 § 1 kpk, wyrażającym się w niewyjaśnieniu okoliczności sprawy, braku logicznego i przekonywującego stanowiska Sądu w przedmiocie zeznańS. J.,
e/ odmowie wiarygodności zeznań świadkówA. K.,A. U. (1),D. O.,J. G. (1),M. B..

☐ zasadny
x częściowo zasadne co doD. K.,M. R.
x niezasadne co doM. G.,A. N.iK. S.

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

a/ Apelacje obrońców oskarżonych kwestionują depozycje świadkaS. J. (1)i są w znacznej mierze zbieżne, a więc celowe jest ich łączne rozpoznanie.
b/ Podzielić należy konsekwentne poglądy orzecznictwa, że przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i jej braku w przypadku innych, pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k., jeżeli zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, rozważeniem okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, pozostaje zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku /tak np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11.04.2018 r. sygn. IV KK 104/18, lex nr 2498022/.
c/ W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy generalnie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne w zakresie sprawstwa i winy oskarżonychM.G.,D. K. (1),A. N. (1),M. R. (1)iK. S. (1)– za wyjątkiem 1 przemytu z udziałem D.K., produkcji amfetaminy przezM. R.i nieuzyskiwania dochodu przezK. S.przy zakupie narkotyków, o czym niżej - oraz dokonał jej na podstawie właściwej oceny, mając na uwadze treśćart. 7 kpk, a ocena ta wymagała jedynie pewnej korekty i uzupełnienia. Oparł się na całości przedstawionego mu materiału dowodowego oraz wobec tego odnośnie poczynionych ustaleń – poza wskazanymi wyjątkami - nie naruszyłart. 410 kpk, ponieważ uchybienie normie zawartej w przepisieart. 410 k.p.k.może nastąpić jedynie w wypadku nieuwzględnienia przy wyrokowaniu całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a nie poprzez nieuwzględnienie czegoś, co potencjalnie dopiero mogłoby zostać na tej rozprawie ujawnione /tak wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26.03.2014 r. sygn. III KK 396/13, lex nr 1451526/. Dotyczy to zaś tylko istotnych kwestii. Przy tymart. 92 kpkzawiera ogólną normę w porównaniu doart. 410 kpk, dotyczącego podstawy faktycznej wyroku, a więc jego naruszenie należy tak samo ocenić.
d/ Ponadto przepisyart. 2 § 1 pkt 1 i § 2 kpkdotyczą ogólnych celów postępowania karnego tzn. pociągnięcia sprawcy do odpowiedzialności karnej i uchronienia osoby niewinnej od tej odpowiedzialności, jak też oparcia rozstrzygnięcia na prawdziwych ustaleniach faktycznych. Natomiastart. 4 kpkustanawia ogólną dyrektywę nakazującą badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego – a więc przepisy te nie mogą samodzielnie stanowić podstawy zarzutu apelacyjnego i należy je powiązać z naruszeniem konkretnych regulacji czy uprawnień. Zatem ich naruszenie wymaga wykazania obrazy szczegółowych unormowań.Art. 6 kpkdotyczy zaś prawa oskarżonego do obrony, które zostało zagwarantowane w tej sprawie.
e/ Chybione są zarzuty obrońcówM. G.iK. S.dotyczące naruszeniaart. 5 § 2 kpk, gdyż Sąd I instancji nie miał nieusuwalnych, obiektywnych wątpliwości co do zachowania tych oskarżonych czy innych uczestników zarzucanych w/w zdarzeń, a dopiero istnienie takich wątpliwości warunkuje zastosowanie tego przepisu. Zarzut obrazy tego przepisu może być uznany za skuteczny tylko wówczas, gdy zostanie wykazane, że orzekający sąd rzeczywiście miał wątpliwości o takim charakterze i nie rozstrzygnął ich na korzyść oskarżonego. Dla zasadności tego zarzutu nie wystarczy zaprezentowanie przez stronę własnych wątpliwości co do stanu dowodów /tak np. postanowienie Sądu Najwyższego sygn. V KK 68/2018 z 04.04.2018 r. lex nr 2488989/. Przy tym nieprawidłowe jest równoczesne stawianie zarzutu naruszeniaart. 5 § 2 kpkiart. 7 kpk, ponieważ o niedających się usunąć wątpliwościach można mówić dopiero po przeprowadzeniu prawidłowej i wszechstronnej oceny dowodów.
f/ Niespełnienie wymogów zart. 424 kpknie może stanowić samodzielnej podstawy zmiany lub uchylenia wyroku, skoro jest to uchybienie o charakterze procesowym /art. 438 pkt 2 k.p.k./, a więc wymaga wykazania możliwego wypływu na treść orzeczenia. Takiego wpływu obrońcyA. N.,M. R.iK. S.nie wykazali. Kwestię te przesądza nadtoart. 455a kpk, który wyklucza uchylenie wyroku z powodu niespełnienia przez uzasadnienie wymagań zart. 424 kpk. Jednocześnieart. 366 § 1 kpknie dotyczy sporządzenia uzasadnienia wyroku, a więc nie mógł zostać naruszony w ten sposób /chybione zarzuty z pkt 3 obrońcyA. N., pkt 1C obrońcyM. R., pkt 1d obrońcyK. S./.
g/ Nie doszło zatem do obrazyart. 2 kpk,art. 4 kpk,art. 5 § 2 kpk,art. 6 kpk,art. 7 kpk,art. 410 kpkaniart. 424 § 1 kpkczy innych, która uniemożliwiałaby instancyjną kontrolę prawidłowości wyroku bądź nakazywała jego zmianę co do sprawstwa i winy oskarżonych – za wyjątkiem 1 przemytu z udziałemD. K. (1), produkcji amfetaminy przezM. R.i nieuzyskiwania dochodu przezK. S.przy zakupie narkotyków. Zatem wnioski obrońców o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonych – poza w/w zakresem - są w oczywisty sposób bezzasadne.
h/ Skarżący nie podważyli skutecznie dokonanej przez Sąd I Instancji oceny materiału dowodowego – poza wskazanymi wyjątkami. W pozostałym zakresie słusznie uznano za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonych, którzy negowali swoją winę. Wyjaśnienia te należy uznać za nielogiczne i sprzeczne z innymi dowodami. Obrońcy nie wykazali, aby doszło do niewłaściwej analizy czy pominięcia istotnych okoliczności.
i/ OdnośnieM. G.: Inny niż ustalony przestępczy powód wyjazduM. G.do Hiszpanii co do czynu 1 jest nielogiczny i nieprzekonujący oraz sprzeczny z całokształtem sytuacji. Nie mają znaczenia jego konkretne, indywidualne zachowania co do przemytu narkotyków, skoro chodzi tu o działanie wspólnie i w porozumieniu zS. J.iS. K., których postępowanie oskarżony w pełni aprobował i dopełniał a zS. K.samochodem osobowym udał się do Hiszpanii po narkotyki oraz przyjechał z nimi z tego kraju do Polski. Skarżący obrońca nie wykazał, aby błędnie przyjęto rolę i świadomość w/w oskarżonego co do udziału w przemycie marihuany, które wprost wynikają z depozycjiS. J.. W doktrynie i judykaturze utrwalony jest pogląd, że współsprawstwo sprowadza się do przypisania każdemu ze współdziałających całości popełnionego wspólnie przez 2 lub więcej osób czynu zabronionego, kiedy ich zachowania dopełniają się lub stanowią istotny element dla wykonania przestępstwa, przy czym sprawcy mają świadomość i wolę wspólnego działania. Przestępcze porozumienie może być zawarte najpóźniej w momencie realizacji danego czynu z uwagi np. na dynamiczny charakter zajścia i może mieć charakter konkludentny tj. dorozumiany /porównaj np.Kodeks KarnyCzęść Ogólna Komentarz,W.2016W. K., pod red.W. W.iA. Z.,P. K.tezy nr 28-54, 69-97 doart. 18 kk;Kodeks KarnyKomentarz, ABC 2005,A. M.tezy nr 3-11 doart. 18 kk; wyrok SN z 15.02.2005 r. III KK 165/04, OSNwSK 2005 poz. 354; postanowienie SN z 18.06.2020 r. II KK 289/19, Lex nr 3276353/. Skarżący nie podważył skutecznie ustaleń, że odnośnie czynu z pkt 1 sprawcy działali w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu, a dodatkowo w oczywistym celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
Jednocześnie nie doszło do obrazyart. 167 kpkiart. 413 § 2 pkt 1 kpkw postaci pominięcia zeznańS. K. (1)oraz pozostałych uczestników wyjazdów do Hiszpanii i zaniechania ustalenia konkretnych zachowań oskarżonegoG.podczas wyjazdów, przy braku ustalenia, na czym miałoby polegać sprawstwo pierwszego z przypisanych czynów /chybiony alternatywny zarzut obrońcyM. G./ - nie zdołano przecież przesłuchaćS. K., który po zwolnieniu z aresztu w Holandii ukrył się w nieznanym miejscu, a nie ustalono zbywców narkotyków, jak też obrona nie wnosiła o przesłuchanie innych osób. Natomiast wyrok w punktach 1-3 sentencji zawiera dokładne określenie przypisanych czynów i konieczne elementy świadczące o popełnieniu przestępstw. Nie budzi wątpliwości, że sformułowania zawarte w opisach czynów wystarczająco odpowiadają treści poszczególnych znamion czynów zabronionych.
j/ Odnośnie D.K.: Sąd Okręgowy zasadnie podał odnośnie wyjaśnień D.K., że wielkość narkotyków i ich zapach nie wykluczały popełnienia przestępstwa, skoro narkotyki mieściły się w pojeździe ciężarowym i były pakowane hermetycznie. Nie ma znaczenia zaprzeczanie przez oskarżonego, aby jechał przezE., gdyżS. J. (1)nie mówił o jeździe przez to miasto, a tylko w jego nieokreślonej okolicy, co może oznaczać odległość np. kilkudziesięciu kilometrów czy większą – natomiast w okolicyE.przebiega autostrada prowadząca w kierunku Niemiec i dalej Polski, a zatem oskarżony mógł bez problemu umówić się na spotkanie w pewnej, nawet znacznej odległości od tego miasta. Nie podważają ustaleń kwestie, czy w dniach przekazania narkotyków oskarżony miał wolne lub obowiązkową przerwę w pracy – takie sytuacje w ogóle nie wykluczają odbierania i przekazywania narkotyków. Rzeczywiste trasy przejazdu oskarżonego w Holandii nie były zaś rejestrowane. Jednakże rację ma skarżący, że za niepodważone i prawdziwe uznać należy wyjaśnienia D.K.co do jego pobytu w Polsce w dniach 5-16.04.2016 r. i nie jest wystarczające stwierdzenie, że nie uniemożliwiało to popełnienia przestępstwa na początku kwietnia lub po tym okresie do 21.04.2016 r., gdyż chodzi tu o okres 8-11.04.2016 r. - o czym jeszcze niżej. Zeznania świadkaR. K./k.5895-5901/ nie ekskulpują oskarżonego, skoro nie ma on wiedzy o przedmiotowych czynach, nie prowadził ciągłego nadzoru nad pojazdem D.K.i nie zna tras przejazdu, a do tego faktycznie możliwe jest udostępnienie innej osobie karty kierowcy.
k/ OdnośnieA. N.: Sąd I instancji jasno przedstawił, dlaczego uznał depozycjeA. K.za niewiarygodne i ocena ta nie została skutecznie zakwestionowana przez obrońcę. Naiwne i nielogiczne są twierdzenia, jakobyA. N.iS. K.nie wiedzieli, jaki jest prawdziwy cel podróży do Hiszpanii i że przewożone są narkotyki. Przeczy temu chociażby zamiana samochodów czy ucieczka oskarżonego na widok policji. Przy tym A.K.jest blisko powiązany z oskarżonymi, a więc ma interes, aby ich odciążać.
l/ OdnośnieM. R.: Obciążanie wielu osób przezS. J.nie oznacza, że oskarżony nie brał udziału w procederze narkotykowym. Depozycje innych sprawców czy znajomych, mające na celu odciążenie oskarżonego, podlegają ocenie Sądu i nie nakazują uniewinnienia. PrzebywanieM. R.w hotelu w Holandii w żadnej mierze nie świadczy, że nie brał udziału w przemycie kokainy, co wykazał już Sąd Okręgowy. Za pełnym współdziałaniem oskarżonego zJ. G.jednoznacznie przemawiają depozycjeS. J.i przedstawione przez niego okoliczności, a nie tylko wspólne przebywanie w/w, przy czym dodatkowo należy się odwołać do uwag w/w poczynionych odnośnie działalnościM. G., iż współsprawstwo sprowadza się do przypisania każdemu ze współdziałających całości popełnionego wspólnie przez 2 lub więcej osób czynu zabronionego. Brak prawa jazdy i nałożony zakaz opuszczania kraju co oczywiste nie oznacza faktycznej niemożności prowadzenia czy używania samochodu ani nie wyklucza popełnienia przypisanych przestępstw, a tylko świadczy o negatywnych cechach oskarżonego, który lekceważył orzeczony zakaz. Fakt ostrożności oskarżonego także jest typowy dla przestępczości narkotykowej. Przy tym obrońca wysnuwa dowolne i nieuprawnione wnioski z depozycjiS. J., przypisując mu pozorne sprzeczności.
ł/ OdnośnieK. S.: Sąd Okręgowy przekonująco wykazał /str. 39-40 uzasadnienia wyroku/, dlaczego nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Jednocześnie dokonał analizy całokształtu materiału dowodowego, do czego był nie tylko uprawniony, ale wprost zobowiązany. Nie pominął przy tym najistotniejszego dowodu w postaci depozycjiS. J.. Nie można zgodzić się z obrońcą, aby treść obciążających oskarżonego relacji wynikała wyłącznie z zemsty świadka za nierozliczenie się z zakupu samochodu, gdy chodziło o transakcje narkotykowe.
m/ Depozycje świadkaS. J. (1)jako dość szczegółowe, naturalne i logiczne słusznie uznano za wiarygodne. Nie umniejsza wartości jego depozycji prowadzenie przestępczego procederu, chęć skorzystania z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary w trybieart. 60 kkani prawomocne skazanie, skoro szeroko opisywał on własną przestępczą działalność i nie minimalizował swojej odpowiedzialności. Nie oznacza to bezpodstawnego obciążania oskarżonych ani jedynie domysłów i wniosków świadka. Wbrew sugestii obrońcyM. G., uzasadnienie Sądu I instancji nie świadczy, aby zastosował on tzw. formalną teorię dowodową. Niewątpliwie relacje świadka przedstawione na rozprawie generalnie są mniej dokładne i przekonujące niż wyjaśnienia składne po zatrzymaniu i podjęciu współpracy z organami ścigania, ponieważ w Sądzie był przesłuchiwany później tj. od 9.10.2018 r. i nie pamiętał już niektórych szczegółów, co nie uniemożliwiło poczynienia ustaleń. JednakżeS. J.potwierdził odczytywane protokoły. Ponadto pewne odmienności w depozycjach są naturalne i wynikają z upływu czasu, wielości i dynamiki zdarzeń oraz zadawanych pytań przez strony. Nie ukrywał on nieporozumień zA. U.– który podejrzewał go o zabranie 2 kg marihuany z garażu, co nie uniemożliwiło mu dalszego prowadzenia przestępczego procederu. Przyznał, żeK. S.był mu winny za transakcje narkotykowe około 2500 euro /k.5662/ i wychodząc z sali w odpowiedzi na słowa oskarżonego zwrócił się do niego, że „trzeba się było rozliczyć” /k. 5663-65/. Nie wskazuje to na bezpodstawne pomawianie oskarżonych o czyny, których nie popełnili, a tylko tłumaczy motywy współpracy z organami ścigania.S. J.szeroko opisał udział oskarżonych w przypisanych im czynach oraz ich świadomość odnośnie popełnianych przestępstw. Zauważyć trzeba, że Sąd Okręgowy miał wiedzę o sytuacji świadka oraz szczegółowo oceniał jego wypowiedzi, które w zakresie przypisanych czynów /z zastrzeżeniami jak wyżej/ były wystarczająco spójne, logiczne i znajdowały częściowe potwierdzenie w innych dowodach. Ponadto nie jest bez znaczenia, że Sąd orzekający bezpośrednio zetknął się ze świadkiem na rozprawie i miał okazję obserwować jego zachowanie. Taki kontakt ułatwia wartościowanie depozycji świadka /nieskuteczne zarzuty obrońcówM. G., częściowo D.K.,A. N., częściowoM. R.,K. S./.
n/ W szczególności S.J.logicznie i wiarygodnie wskazał na udział i rolę osk.M.G.co do czynu z pkt 1 – tj. przemyt 6 kg marihuany z Hiszpanii /k.126-127/. Opisał zakup przez oskarżonego 2 razy po 100 g marihuany – czyny z pkt 2 i 3 /k.225/. Uzasadnia to przyjęcie kwalifikacji czynu z pkt 1 wyroku z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, a co do czynów z pkt 2 i 3 wyroku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
o/ OdnośnieD. K. (1)i czynu z pkt 7 S.J.podał, że przemyt 5000 tabletek ekstazy i 1 kg(...)odbył się w dniach 8-9 /k.49/ lub 10-11.04.2016 r. /k.47/ a narkotyki te przewieźli nieznani kierowcyL.alboU., natomiast oskarżony odwiózł 600 g(...)do Holandii /przesłuchanie 24.11.2016 r. k. 44/. Opisał nadto wykonane z udziałem D.K.: przemyt z Holandii 10.000 tabletek ekstazy i 15 kg marihuany /k. 48-49/ plus 1000 sztuk tabletek ekstazy /k. 187-188/ i przemyt 1 kg marihuany /k. 193-194/. NastępnieJ.częściowo odmiennie przekazał o 3 przemytach z Holandii: 10 kg marihuany i 20.000 tabletek ekstazy, a potem przemycie 10 kg marihuany i 1 kg(...)oraz kolejnym przemycie 10 kg marihuany /protokół z 26.01.2017 r. k. 157/. Ostatecznie świadek 14.09.2017 r. sprecyzował, żeD. K.brał udział w 4 przemytach z Holandii do Polski – tj. 5000 tabletek ekstazy i 1 kg(...)10-11.04.2016 r.; 10 kg plus 5 kg marihuany; 11.000 tabletek ekstazy i 15 kg marihuany; 1 kg marihuany /k. 568/. Oskarżony otrzymywał za przewóz narkotyków wynagrodzenie – po 5-6.000 zł i raz 10.000 zł /k. 5594, 5667/. Uzasadnia to przyjęcie kwalifikacji czynu z pkt 7 wyroku z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk.
Powyższe niezbicie wskazuje na rolę D.K.jako kierowcy w przemycie narkotyków. Dowodzi to udziału D.K.w przedstawionych 3 przemytach z Holandii po kwietniu 2016 r. oraz zwrotnego przewiezienia przez niego z Polski do Holandii 600 g(...). Natomiast istotne zastrzeżenia wiążą się z pierwszym zarzuconym przemytem 5000 tabletek ekstazy i 1 kg(...)skoro od początku świadek konsekwentnie wskazywał na okres 8-9 lub 10-11.04.2016 r. i potwierdził to w trakcie rozprawy, nadto opisał przewiezienie tych narkotyków przez nieznanych kierowców, a równocześnie nie pomijał roli D.K.w przestępczym procederze, to przemawia to przeciwko przyjęciu co do tego przemytu innego okresu 1-5.04 lub 17-21.2016 r. oraz dokonaniu tego przez oskarżonego. Wykazano, żeD. K.pozostawał w podróży służbowej do dnia 5.04.2016 r. a potem w dniach 15-22.04.2016 r. /k.6047, 6049, 6162-64/, co przyjął już Sąd Okręgowy. Brak jest zaś innych dowodów pozwalających rozstrzygnąć tę kwestię, czyli pozostają nieusunięte wątpliwości w myślart. 5 § 2 kpk, które należy tłumaczyć na korzyść oskarżonego i w rezultacie wyeliminować przemyt narkotyków z kwietnia 2016 r. /częściowo zasadny zarzutpkt 1obrońcy D.K./.
p/ S.J.przekonująco przedstawił rolę osk.A. N. (1)co do czynów z pkt 9 i 10 tj. przemytu z Hiszpanii do Polski samochodemF. (...)kg marihuany w 2015 r. a potem 5 kg marihuany i 81 g haszyszu w dniach 14-18.10.2016 r. /k. 43-44, 92-93, 128/. Natomiast ustalenia Sądu Okręgowego /str. 13 uzasadnienia wyroku/ dotyczą przewozu 81 g haszyszu i taką mniejszą ilość należy przyjąć, gdyż apelację wniesiono jedynie na korzyść oskarżonego /zakazreformationis in peiuszart. 434 kpk/. Uzasadnia to przyjęcie kwalifikacji czynów z pkt 9 i 10 wyroku z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
r/ S.J.jasno podał, że osk.M. R. (1)dopuścił się czynów z pkt 13 i 14. Wbrew twierdzeniu obrońcy, Sąd I instancji opisał także udział oskarżonego w przemycie 2 kg kokainy /str. 15 uzasadnienia wyroku/. Świadek jednoznacznie wskazał, żeM. R.iJ. G. (1)byli wspólnikami w procederze narkotykowym, czyli w pełni współdziałali co do obrotu narkotykami – zakupu 6 kg marihuany i sprzedaży 3 x po 200 g kokainy, jak też przemytu 2 kg kokainy a nadto doszło do wytwarzania amfetaminy /k. 60, 109-110, 116-117, 284-285, 568, 5599, 5603, 5679/. Nie przeczy temu a wręcz potwierdza współdziałanie sytuacja, że świadek rozliczał się fizycznie zJ. G., kiedy przyjeżdżali, a zawsze byli we dwóch. Przyjąć należy, że sprawcy –M. R.iJ. G.- działali wspólnie i w porozumieniu w ramach uzgodnionego podziału ról. Uzasadnia to przyjęcie kwalifikacji czynu z pkt 13 wyroku z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk, a co do czynu z pkt 14 wyroku z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Odnośnie czynu z pkt 15 początkowo świadek wskazał na produkcję 10 kg amfetaminy przezJ. G.przy współudziale oskarżonego w 2013-2014 r. /k.60/, a potem sensownie sprecyzował, że było to w październiku-listopadzie 2014 r. /k.568/. Niewątpliwie zaś chodziło o wytwarzanie amfetaminy w postaci stałej. Jednakże brak wykonywania przez oskarżonegoM. R.bezpośrednich czynności co do wytwarzania tej amfetaminy nie wyklucza, ale także nie potwierdza jego udziału w produkcji – sam przyjazd z S.J.doJ. G.w miejsce produkcji, wcześniejsza świadomość oskarżonego tego wytwarzania i brak jakiejkolwiek informacji, aby dotyczyło to tylkoJ. G.nie oznacza, żeM. R.brał udział w w/w produkcji, gdyż jego rola mogła być inna i dotyczyć np. późniejszej dystrybucji narkotyków, co wykracza jednak poza zarzut zpkt 9, czyn zpkt 15i ustalenia Sądu Okręgowego oraz uniemożliwia poczynienie nowych ustaleń niekorzystnych dla sprawcy /apelację wniesiono jedynie na korzyść oskarżonego i obowiązuje zakazreformationis in peiuszart. 434 kpk/. Brak jest innych dowodów pozwalających rozstrzygnąć tę kwestię, czyli pozostają nieusunięte wątpliwości w myślart. 5 § 2 kpk, które należy tłumaczyć na korzyść oskarżonego i w rezultacie uniewinnić go od zarzutu wytwarzania amfetaminy zpkt 9 i 15/częściowo zasadny zarzut pkt 1A obrońcyM. R./.
s/ S.J.szeroko przedstawił rolę osk.K. S. (1)co do czynów z pkt 19 i 20. Opisał czyn z pkt 19 – tj. zakup 4 x po 500 g amfetaminy /k. 273/. Podał informacje odnośnie czynu z pkt 20 – opisał przemyt 5000 tabletek ekstazy i 1 kg(...)/k. 44/; przemyt 10.000 tabletek ekstazy i 15 kg marihuany /k. 48-49/ plus 1000 sztuk tabletek ekstazy na zlecenie oskarżonego /k. 187-188/; przemyt 1 kg marihuany /k. 193-194/. Obrońca nie wykazał, aby doszło do zawyżenia ilości czy wartości tych narkotyków. Oskarżony był pośrednikiem i otrzymywał po 100 euro za 1 kg od zakupionych od innych osób narkotyków i nieustalone kwoty za tabletki(...)/k. 5595, 5600-5601/, a maksymalnie 300 euro za 1 kg /k. 516/. Dochód otrzymywany przez oskarżonego nie był niewielki, skoro za przemyt 15 kg narkotyków miał otrzymać wartość 1500 euro. Stanowiło to stałe źródło dochodu w okresie kwiecień-wrzesień 2016 r., przy czym taki stały dochód nie musi być wyłączny, regularny ani znaczny – nie wyklucza go legalne zatrudnienie i inne główne dochody uzyskiwane w Holandii. Niewątpliwie zachowanie oskarżonego przekroczyło ramy pomocnictwa, gdyż część narkotyków przemycono na jego własne zlecenie dla jego odbiorcy. Uzasadnia to przyjęcie kwalifikacji czynu z pkt 7 wyroku z art. 55 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kk.
t/ Sąd Okręgowy prawidłowo odniósł się do zeznań świadkówA. K.,A. U. (1),D. O.,J. G. (1),M. B.iM. S. (2). Był w pełni uprawniony do negatywnej oceny ich wiarygodności, gdyż ich relacje nie są obiektywne ani przekonujące oraz mają na celu odciążenie oskarżonych.A. K.jest bratemD. K., sam pozostaje pod zarzutami popełnienia wielu przestępstw, przyznaje się jedynie do posiadania amunicji i przemytu z 18.10.2016 r., kiedy został ujęty i wykazuje oczywiste negatywne nastawienie doS. J.. Natomiast A.K.przyznał, żeD. K.posługiwał się jego kartą do prowadzenia pojazdów ciężarowych – czyli zarejestrowane dane wskazywały na przejazd A.K.. Wskazywanie przezA. U.dopiero 25.09.2017 r. naS. J.jako sprawcę włamania do garażu w 2015 r. jest wyłącznie instrumentalne, skoro ma być oparte na śladach butów, a świadek w ogóle nie zgłaszał zdarzenia na Policję i nie skontaktował się zS. J., zaś jest przez niego obciążany. PodobnieD. O.,J. G. (1),M. B.iM. S. (2)stoją pod zarzutami popełnienia wielu przestępstw, mówi o nichS. J.i nie chcieli obciążać oskarżonych.
u/ Sąd Okręgowy był uprawniony do oddalenia na mocyart. 170 § 1 pkt 4 kpkna rozprawie 10.02.2021 r. wniosku o przesłuchanieS. K. (1), gdyż został on zwolniony z aresztu w Holandii, ukrył się i nie było znane miejsce jego pobytu /k. 6611/.

Lp.

Zarzut

2/

I/ ObrońcyM.G.błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na bezzasadnym uznaniu, iżM. G.jest sprawcą przypisanych mu czynów, mimo poważnych w tym zakresie wątpliwości.
II/ ObrońcyA. N. (1)błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia tj. ustalenia, żeA. N.popełnił czyny przypisane w pkt 9 /uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu 5 kg marihuany/ i pkt 10 /uczestniczył w wewnątrzwspólnotowym nabyciu 5 kg marihuany i 81,85 g haszyszu/, skoro depozycjeS. J. (1)wykazują liczne rozbieżności i nie sposób ustalić, że oskarżony miał wiedzę o rzeczywistym celu podróżyS. J.i A.K..
III/ ObrońcyM. R. (1)pkt 2błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegającego na ustaleniu, że oskarżony dopuścił się zarzucanych czynów w sytuacji, gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do odmiennego wniosku.
IV/ ObrońcyK. S. (1)pkt 2błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegającego na przypisaniu oskarżonemu popełnienia czynów z pkt 19 i 20 wyroku, w sytuacji gdy nawet w świetle zeznańS. J.– oskarżony pełniąc rolę pomocniczą nie miał wiedzy o wielkości i wartości przedmiotów transakcji.

☐ zasadny
x częściowo zasadny co doM. R.
x niezasadne co doM. G.,A. N.iK. S.

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

a/ Zarzuty dotyczące błędnych ustaleń w sprawie poprzez przypisanie oskarżonym popełnienia przestępstw są błędnie sformułowane, gdyż w rzeczywistości chodzi tu o zarzuty wadliwej oceny dowodów tj. naruszenia przepisów postępowania, które są pierwotne w stosunku do zarzutów błędu w ustaleniach faktycznych. Wobec tego odesłać należy do rozważań w pkt 1 dotyczących obrazy przepisów postępowania.
b/ Powtórzyć można, że stosownie do przeprowadzonej analizy dowodów nie podważono ustaleń Sądu Okręgowego co do popełnienia przezM. G.,A. N.,M. R.iK. S.przypisanych im czynów, za wyjątkiem produkcji amfetaminy przezM. R.z pkt 15 i z zastrzeżeniem nieuzyskiwania dochodu przezK. S.przy zakupie narkotyków w pkt 19.

Lp.

Zarzut

3/

I/ ObrońcyM. R. (1)rażącej niewspółmierności kary pozbawienia wolności wymierzonej oskarżonemu.
II/ ObrońcyK. S. (1)rażącej surowości kar jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych oskarżonemu oraz kar łącznych, wyrażającej się w pominięciu, iż w przypisanym okresie przestępczego działania w pkt 19 wyroku był on osobą młodocianą, a w kolejnym – opisanym w pkt 20 wyroku – człowiekiem prowadzącym ustabilizowany tryb życia, a ponadto nieuwzględnieniu w stopniu należytym okoliczności łagodzących tj. pozytywnych warunków i właściwości osobistych oskarżonego, dobrych opinii środowiskowych, faktu wykonywania od wielu lat stałej pracy, stanowiącej źródło utrzymania założonej przed 5 laty rodziny /partnerka i małe dziecko/, pominięciu, że przypisane działanie trwało przez krótkie okresy czasu i sprowadzało się do incydentalnych zachowań, a uzyskania korzyść majątkowa była niewielka, wręcz symboliczna w porównaniu z korzyściami majątkowymi odniesionymi przez inne osoby, zwłaszczaS. J..

☐ zasadny
x częściowo zasadne co doM. R.iK. S.
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

a/ Stosownie do brzmieniaart. 438 pkt 4 kpkSąd odwoławczy zmienia lub uchyla orzeczenie w zakresie kary tylko w przypadku stwierdzenia jej rażącej niewspółmierności. Rażąca niewspółmierność zachodzi wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności mających wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, że powstałaby znaczna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji a karą, którą należałoby orzec w następstwie prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary. Nie każda różnica w zakresie oceny wymiaru kary uzasadnia zarzut rażącej niewspółmierności kary, przewidziany wart. 438 pkt 4 k.p.k., ale tylko taka, która ma charakter zasadniczy, a więc jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować /tak np. wyrok Sądu Najwyższego z 16.02.2009 r. II KK 132/05, LEX nr 725034/. Nie chodzi tu o wszelkie możliwe różnice co do wymiaru kary, lecz wyłącznie o tak istotne, że powodowałyby uznanie orzeczonej kary za niesprawiedliwą.
b/ Apelacja obrońcyM. R.nie zawiera żadnych argumentów, które prowadziłyby do zakwestionowania stanowiska Sądu Okręgowego odnośnie wymiaru orzeczonych kar: 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 250 stawek grzywny po 100 zł za czyn z pkt 13, 3 lat pozbawienia wolności i 250 stawek grzywny po 100 zł za czyn z pkt 14. Natomiast uniewinnienie od czynu z pkt 15 nakazywało orzec na nowo o ukształtowaniu kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny. Powyższe kary jednostkowe są adekwatne do dużego stopnia szkodliwości społecznej czynów i winy sprawcy, jak też ilości i rodzaju narkotyków. Odnośnie kary łącznej pozbawienia wolności w zaskarżonym wyroku słusznie przyjęto typową zasadę asperacji, a co do kary łącznej grzywny zastosowano najkorzystniejszą dla oskarżonego zasadę absorpcji – uwzględniając rozpiętość czasową czynów i ich związek przedmiotowo-podmiotowy. Wobec tego wymierzono oskarżonemu nowe kary łączne 4 lat pozbawienia wolności i 250 stawek grzywny po 100 zł na podstawie tych samych zasad. Przy czym popełnienie więcej niż 1 umyślnego i jednorazowego czynu świadczy o skali przestępczej działalności i nie oznacza potrzeby orzeczenia kar w jeszcze niższym wymiarze.
c/ Podobnie apelacja obrońcyK. S.nie przedstawiła okoliczności nakazujących zmianę rozstrzygnięć co do wysokości wymierzonych niezbyt wysokich kar roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 200 stawek grzywny po 100 zł za czyn z pkt 19, jak też 250 stawek grzywny po 100 zł za czyn z pkt 20. Natomiast celowe okazało się złagodzenie kary 6 lat pozbawienia wolności do 5 lat za czyn z pkt 20, a w rezultacie obniżenie kary łącznej do 5 lat pozbawienia wolności i pozostawienie kary łącznej 250 stawek grzywny po 100 zł. Kary te są odpowiednie do dużej szkodliwości społecznej czynów, rodzaju i ilości narkotyków, dużej winy sprawcy i osiągniętych korzyści. Przy czym kary łączne orzeczono na zasadzie absorpcji kar tzn. w sposób najkorzystniejszy dla sprawcy, mimo rozpiętości czasowej i odmienności przypisanych przestępstw. Sąd wskazał w uzasadnieniu wyroku dane, które wziął pod uwagę. Liczne pozytywne informacje i opinie o oskarżonym nie budzą wątpliwości i świadczą o jego aktualnym prawidłowym funkcjonowaniu w społeczeństwie /dokumentacja i pisma k. 6824, 6828-29, 6832-3, 6836, 6856, 7005-7030/, ale nie powoduje to konieczności dalszego obniżenia sankcji karnej. Oskarżony miał wykonywać pracę zarobkową już wcześniej, co nie powstrzymało go od popełnienia czynu z pkt 20. Upływ czasu, obecne właściwe zachowanie, założenie rodziny i utrzymywanie jej nie niweczy potrzeby właściwej represji karnej za przedmiotowe przestępstwa. Przy tym nie chodzi tu o „podrzędną rolę” oskarżonego, gdyż jego udział był istotny i warunkował zaistnienie czynów zabronionych. Uzyskiwał także stałe dochody z przestępstwa w okresie kwiecień-wrzesień 2016 r., których nie można określić jako symbolicznych. Wymiar kar odpowiada także dyrektywie społecznego oddziaływania kary. Skarżący nie wykazał innych okoliczności, które należałoby dodatkowo uwzględnić przy wymiarze kar.
d/ Reasumując, wymierzoneM. R.iK. S.w w/w postaci kary nie są nadmiernie surowe i ich ukształtowanie czyni zadość potrzebom prewencji indywidualnej i generalnej oraz odpowiada dyrektywom zamieszczonym wart. 53 § 1 i 2 kk. Całokształt okoliczności sprawy przekonuje, że takie kary są właściwe i celowe, a w konsekwencji sprawiedliwe. Słusznie orzeczono także o nawiązkach na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii a ich rozmiar nie jest rażąco wysoki - jest proporcjonalny do możliwego uszczerbku dla zdrowia publicznego w razie zażycia tych narkotyków przez konsumentów oraz odpowiada możliwościom zarobkowym oskarżonych, którzy pozostają na wolności.
e/ Dodatkowo nadmienić należy, że apelacja obrońcyM. G.także nie świadczy o konieczności zmiany rozstrzygnięć co do wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny /za 1 czyn - 3 lata i 200 stawek po 100 zł, za 2 i 3 czyny po 2 lata i po 20 stawek po 100 zł/ oraz kar łącznych 4 lat pozbawienia wolności i 200 stawek grzywny po 100 zł. Kary te są sprawiedliwe i nie są zbyt surowe oraz odpowiadają potrzebom prewencji indywidualnej i generalnej, a nadto dyrektywom zamieszczonym wart. 53 § 1 i 2 kk. Zauważyć trzeba, że odnośnie kary łącznej pozbawienia wolności słusznie przyjęto typową zasadę asperacji, a co do kary łącznej grzywny zastosowano najkorzystniejszą dla sprawcy zasadę absorpcji – uwzględniając rozpiętość czasową czynów i ich związek przedmiotowo-podmiotowy, przy czym popełnienie 3 umyślnych przestępstw świadczy o przestępczej determinacji i nie oznacza potrzeby orzeczenia kar w jeszcze niższym wymiarze. Prawidłowo orzeczono także o nawiązkach na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii a ich rozmiar nie jest rażąco wysoki.
f/ Ponadto apelacja obrońcyA. N.nie przemawia za potrzebą złagodzenia orzeczonych kar za czyny z pkt 9-10 wyroku po 4 lata pozbawienia wolności i po 200 stawek grzywny po 100 zł oraz kar łącznych 5 lat pozbawienia wolności i 250 stawek grzywny po 100 zł. Kary te są odpowiednie do rodzaju i społecznej szkodliwości czynów oraz stopnia winy sprawcy. Przy tym oskarżony był wielokrotnie karany /k.6514-15, k. 6999-7003/, a nie jest osobą niekaraną, jak twierdzi obrońca. Ustabilizowany tryb życia i opieka nad rodzicami nie niweczy niezbędności właściwego ukarania. Prawidłowo zastosowano zasadę asperacji kar przy wymierzaniu kar łącznych. Zatem kary te są sprawiedliwe a nie zbyt surowe oraz odpowiadają potrzebom prewencji indywidualnej i generalnej, a nadto dyrektywom zamieszczonym wart. 53 § 1 i 2 kk. Słusznie orzeczono także o nawiązkach na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii a ich rozmiar nie jest rażąco wysoki.
g/ Zmiana opisu czynu świadczy o celowości złagodzenia kary 6 lat pozbawienia wolności wymierzonej D.K.do wysokości 5 lat i pozostawienia kary 250 stawek grzywny po 100 zł. Kary w takich rozmiarach są adekwatne do rodzaju i dużej społecznej szkodliwości czynu, ilości i rodzajów narkotyków oraz stopnia winy sprawcy. Ponadto odpowiadają potrzebom prewencji indywidualnej i generalnej, jak też dyrektywom określonym wart. 53 § 1 i 2 kk. Prawidłowo orzeczono także o nawiązce na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii a jej rozmiar nie jest rażąco wysoki.

Wniosek

I/ ObrońcaM.G.wniósł o:
1/ zmianę wyroku w zaskarżonej części i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,
2/ uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
II/ObrońcaD. K. (1)wniósł o:
1/ zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego przestępstwa,
2/ uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.
III/ObrońcaA. N. (1)wniosła o:
1/ zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych czynów,
2/ uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
IV/ObrońcaM. R. (1)wniósł o:
1/ zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,
2/ ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
V/ObrońcaK. S. (1)wniósł o:
1/ zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,
2/ względnie zmianę opisów czynów przypisanych w pkt 19 i 20 wyroku poprzez co najmniej wyeliminowanie sformułowania, iż oskarżony uczynił ze swego zachowania stale źródło dochodu, zmiarkowanie ilości środków odurzających, w obrocie którymi miał uczestniczyć, a w konsekwencji znaczne złagodzenie wymierzonych kar jednostkowych i łącznych pozbawienia wolności i grzywny, jak również znaczące obniżenie wymiaru nawiązki,
3/ ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu.

☐ zasadny
x częściowo zasadne co doD. K.,M. R.iK. S.
x niezasadne co doM. G.,A. N.

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

a/ Wnioski obrońców o uniewinnienie oskarżonych lub uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu - nie zasługiwały na uwzględnienie wobec przeprowadzonych wyżej w części 3 rozważań co do zarzutów apelacji, za wyjątkiem uniewinnieniaM. R.od czynu z pkt 15.
b/ Natomiast analiza zarzutów apelacyjnych i materiału dowodowego jak wyżej w części 3 nakazywała zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wyeliminowanie 1 przemytu z udziałem D.K.i przyjęcie nieuzyskiwania dochodu przezK. S.przy zakupie narkotyków w pkt 19, a nadto częściowe obniżenie kar wymierzonych D.K.M. R.iK. S..

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

1/ Zmiana stanu prawnego od 8.06.2010 r.
2/ Zmiana stanu prawnego od 24.06.2020 r.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

1/ Od 8.06.2010 r. podwyższono górną granicę kary grzywny.
2/ Od 24.06.2020 r. podwyższono karę grożącą za czyn ciągły i zaostrzono zasady wymiaru kary łącznej.

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1W punkcie II utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części w stosunku do oskarżonychM.G.,D. K. (1),A. N. (1),M. R. (1)iK. S. (1)tj. w części niezmienionej w punkcie I.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Powody wskazano w części 3 tj. nieuwzględnienie w znacznej mierze apelacji obrońców.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

W punkcie I zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że :
a/ w stosunku do oskarżonegoM.G.w punktach 4 i 5 sentencji za podstawę prawną wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjętoart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.;
b/ w stosunku do oskarżonegoD. K. (1)odnośnie czynu zarzucanego w punkcie 4 i przypisanego w punkcie 7 przyjęto, że oskarżony działał od czerwca do września 2016 r., wyeliminowano przyjęcie i przewiezienie do Polski w okresie od 1 do 21 kwietnia 2016 r. 5000 tabletek ekstazy i 1 kilograma(...), a nadto na mocyart. 4 § 1 k.k.przyjęto kwalifikację prawną czynu oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r., jak też obniżono karę pozbawienia wolności do 5 lat;
c/ w stosunku do oskarżonegoA. N. (1):
- odnośnie czynu zarzucanego w punkcie 6 i przypisanego w punkcie 10 przyjęto, że oskarżony działał w dniach 14-18 października 2016 r., a ilość haszyszu wynosiła 81 gram;
- w punktach 11 i 12 sentencji za podstawę prawną wymierzonych kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny przyjętoart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.;
d/ w stosunku do oskarżonegoM. R. (1):
- uchylono rozstrzygnięcia z punktów 16 i 17 sentencji o wymierzeniu kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny,
- odnośnie czynu zarzucanego wpunkcie 7i przypisanego wpunkcie 13przyjęto na mocyart. 4 § 1 k.k.kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r.,
- uniewinniono oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 9 i przypisanego w punkcie 15,
- na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.połączono orzeczone kary jednostkowe oraz wymierzonoM. R. (1)kary łączne 4 lat pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny po 100 złotych każda;
e/ w stosunku do oskarżonegoK. S. (1):
- uchylono rozstrzygnięcie z punktu 21 sentencji o wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności,
- odnośnie czynu zarzucanego wpkt 10i przypisanego wpkt 19z opisu czynu wyeliminowano sformułowanie „czyniąc sobie z tego stałe źródło dochodu”, z kwalifikacji prawnej wyeliminowanoart. 65 § 1 k.k.oraz wart. 12 k.k.wyeliminowano§ 1, az podstawy prawnej wymierzonych kar wyeliminowanoart. 65 § 1 k.k.iart. 64 § 2 k.k., jak też przyjęto na mocyart. 4 § 1 k.k.kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 7.06.2010 r.,
- odnośnie czynu zarzucanego wpunkcie 11i przypisanego wpunkcie 20przyjęto na mocyart. 4 § 1 k.k.kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r., jak też obniżono karę pozbawienia wolności do 5 lat,
- na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.połączono orzeczone kary jednostkowe oraz wymierzonoK. S. (1)karę łączną 5 lat pozbawienia wolności;
- wpunkcie 22za podstawę prawną wymierzonej kary łącznej grzywny przyjętoart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. w zw. zart. 4 § 1 k.k.

Zwięźle o powodach zmiany

a/ Przyjęcie odnośnieM. G.podstawy prawnej wymiaru kar łącznych w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. – wypływa z zaostrzenia od 24.06.2020 r. zasad wymiaru kary łącznej /zmienionyart. 86 § 1 kkstanowi, że karę łączną wymierza się powyżej najwyższej z kar jednostkowych/.
b/ Zmiana opisu czynu z pkt 7 i obniżenie kary pozbawienia wolności odnośnie D.K.- wynika z rozważań wczęści 3, natomiast przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu oraz podstawy prawnej wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. – wypływa z podwyższenia od 24.06.2020 r. kary za czyn ciągły /dodanoart. 57b kk/.
c/ Przyjęcie odnośnieA. N., że wpkt 10oskarżony działał w dniach 14-18 października 2016 r., a ilość haszyszu wynosiła 81 gram – wynika z ustaleń Sądu Okręgowego i rozważań wczęści 3; natomiast przyjęcie podstawy prawnej wymiaru kar łącznych w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. – wypływa z zaostrzenia od 24.06.2020 r. zasad wymiaru kary łącznej /zmienionyart. 86 § 1 kkstanowi, że karę łączną wymierza się powyżej najwyższej z kar jednostkowych/.
d/ OdnośnieM. R.:
- uchylenie rozstrzygnięć z pkt 16 i 17 o wymierzeniu kar łącznych – wypływa z konieczności dokonania poniższych zmian;
- przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu zpkt 13oraz podstawy prawnej wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny oraz nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. – wypływa z podwyższenia od 24.06.2020 r. kary za czyn ciągły /dodanoart. 57b kk/;
- uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynu zarzucanego w punkcie 9 i przypisanego w punkcie 15 – wynika z rozważań w części 3;
- wymierzenie nowych kar łącznych na mocyart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. – wypływa z konieczności ich orzeczenia, zaostrzenia zasad wymiaru kary łącznej od dnia 24.06.2020 r. /zmienionyart. 86 § 1 kkstanowi, że karę łączną wymierza się powyżej najwyższej z kar jednostkowych/ oraz z rozważań wczęści 3.
e/ OdnośnieK. S.:
- uchylenie rozstrzygnięcia z pkt 21 o wymierzeniu kary łącznej – wypływa z konieczności dokonania poniższych zmian;
- zmiana opisu czynu zpkt 19- wynika z tego, że zakup narkotyków samoistnie nie powodował zysków, tylko koszty dla sprawcy, dochody przynosiła dopiero późniejsza sprzedaż narkotyków, w rezultacie niezbędne było wyeliminowanieart. 65 § 1 k.k.z kwalifikacji prawnej, a z podstawy prawnej wymierzonych kar wyeliminowanieart. 65 § 1 k.k.iart. 64 § 2 k.k.; natomiast przyjęcie kwalifikacji prawnej oraz podstawy prawnej wymierzonych kar pozbawienia wolności i grzywny w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. oraz wart. 12 k.k.wyeliminowanie§ 1– wypływa z podwyższenia górnej granicy kary grzywny od dnia 8.06.2010 r.;
- przyjęcie kwalifikacji prawnej czynu zpkt 20oraz podstawy prawnej wymierzonych kar i nawiązki w brzmieniu ustawy obowiązującym do dnia 23.06.2020 r. – wypływa z podwyższenia od 24.06.2020 r. kary za czyn ciągły /dodanoart. 57b kk/, natomiast obniżenie kary pozbawienia wolności - wynika z rozważań wczęści 3,
- wymierzenie nowej kary łącznej pozbawienia wolności na mocyart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. – wypływa z konieczności jej orzeczenia, zaostrzenia zasad wymiaru kary grzywny od dnia 8.06.2010 r. oraz z rozważań wczęści 3;
- przyjęcie wpkt 22za podstawę prawną wymierzonej kary łącznej grzywnyart. 85 k.k.orazart. 86 § 1 i 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 7.06.2010 r. – wynika z zaostrzenia zasad wymiaru kary grzywny od dnia 8.06.2010 r.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

Nie dotyczy

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Nie dotyczy

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania
Nie dotyczy

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Nie dotyczy

4.1.

Nie dotyczy

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Nie dotyczy

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Nie dotyczy

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. S.i adw.A. B.kwoty po 1440 zł każda, w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonym z urzędu w postępowaniu odwoławczym - oparciu o § 11 ust. 1 pkt 5 w zw. z § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, przy uwzględnieniu treści wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20.12.2022 r. sygn. SK 78/21 oraz faktu, że określone w w/w przepisach kwoty zawierają już podatek vat a doliczanie go stawiałoby obrońców z urzędu w korzystniejszej sytuacji od obrońców z wyboru.

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV-V.

Wpkt IVkosztami postępowania w części uniewinniającej obciążono Skarb Państwa – na mocyart. 632 pkt 2 kpk.
W pkt V zasądzono na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych: odM.G.kwotę 4400 zł, odD. K. (1)kwotę 5400 zł, odA. N. (1)kwotę 5400 zł, odM. R. (1)kwotę 5400 zł i odK. S. (1)kwotę 5400 zł tytułem opłat oraz przypadające na nich wydatki Skarbu Państwa w części skazującej za postępowanie odwoławcze - w oparciu o treśćart. 633 kpk,art. 634 kpkiart. 627 kpk.

7

PODPIS

Przemysław Filipkowski
Dorota Radlińska Michał Bukiewicz

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca osk.M.G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Punkty 1-6 wyroku

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

x na korzyść
☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

x

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

x

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

x

uchylenie

x

zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca osk.D. K. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Punkty 7-8 wyroku

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

x na korzyść
☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

x

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

x

uchylenie

x

zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca osk.A. N. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Punkty 9-12 wyroku

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

x na korzyść
☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

x

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

x

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

x

uchylenie

x

zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

4

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca osk.M. R. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Punkty 13-18 wyroku

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

x na korzyść
☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

x

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

x

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

x

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

x

uchylenie

x

zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

5

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca osk.K. S. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Punkty 19-22 wyroku

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

x na korzyść
☐ na niekorzyść

x w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

x

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

x

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

x

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

x

uchylenie

x

zmiana