Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1728/22
Data wyroku: 2023-06-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Lasoń

Sygnatura akt I C 1728/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2023 roku

Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim, Wydział I Cywilny w składzie:

Przewodniczący

Sędzia SO Paweł Lasoń

Protokolant

Marcelina Machera

po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2023 roku w Piotrkowie Trybunalskim
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwC.
przeciwkoM. D. (1)

o zapłatę

zasądza od pozwanejM. D. (1)na rzecz powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwC.kwotę:200.000(dwieście tysięcy) złotychwraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie za okres od dnia 15 lutego 2021 r. do 16 lutego 2022 roku oraz ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 17 lutego 2022 roku do dnia zapłaty;

zasądza od pozwanegoM. D. (1)na rzecz powoda(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwC.kwotę15.217(piętnaście tysięcy dwieście siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 5.217 (pięć tysięcy dwieście siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt I C 1728/22

UZASADNIENIE

Pozwem z dnia 23 czerwca 2022 roku pełnomocnik powoda(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wC.wniósł o zasądzenie od pozwanejM. D. (1)na rzecz powoda(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wC., kwoty 200 000,00 złotych wraz odsetkami odsetki umowne w wysokości 5% w skali miesiąca, przy czym nie wyższe niż odsetki ustawowe maksymalne za okres od dnia 15 lutego 2021 r. do dnia 16 lutego 2022 r., oraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie - za okres od dnia 17 lutego 2022 r. do dnia zapłaty, wnosząc dodatkowo o zasądzenie kosztów procesu z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu powód wskazał, iż dochodzona pozwem wierzytelność wynika z pożyczki z dnia 15 lutego 2021 r. zawartej przez pozwaną w ramach, której cedent powoda -S. J.zobowiązała się wydać na rzecz pozwanej kwotę 200 000,00 zł, a pozwana zobowiązała się do zwrotu pożyczki do dnia 16 lutego 2022 r. wraz z należnymi odsetkami kapitałowymi w wysokości 5% w skali miesiąca należnymi przez cały okres trwania umowy pożyczki. Cedent wywiązał się z umowy i wydał pozwanej w gotówce kwotę 200 000,00 zł. natomiast pozwana pomimo upływu terminu nie uregulowała tej należności w jakimkolwiek zakresie.( -k. 3-5)
Nakazem zapłaty z dnia 7 września 2022 w sprawie I Nc 89/22 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. I Wydział Cywilny nakazał pozwanejM. D. (1), aby zapłaciła stronie powodowej(...) Spółce z Ograniczona odpowiedzialnościąwC.kwotę 200.000 zł wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie za okres od dnia 15 lutego 2021 roku do 16 lutego 2022 roku oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17 lutego 2022 roku do dnia zapłaty oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania wraz z pouczeniem pozwanej o prawie i terminie do wniesienia sprzeciwu (-k.16)

W ustawowym terminie pozwana zaskarżyła powyższy nakaz zapłaty w całości, podnosząc, że umowa pożyczki z dnia 15 lutego 2021 roku była czynnością pozorną, a co za tym idzie zarówno sama umowa jak i oświadczenia pozwanej w niej zawarte są nieważne. Z tych względów pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz zasadzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych.( k.20-24)
W odpowiedzi na zarzuty pozwanej powód wnosił jak dotychczas.(-k.64)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

G. J. (1)i jego żonaS. J., buyli dobrymi znajomymiM. D. (1). Mieli do niej duże zaufanie, bowiem albowiem ojcaG. J. (1)oraz ojca ówczesnego męża pozwanej łączyła bliska znajomość.
MałżonkowieJ.w dniu 6 stycznia 2021 roku udzielali już pozwanej pożyczkę w kwocie 50 .000 zł , z której pozwana zgodnie z umową wywiązywała się.
/ dowód: zeznania świadków:G. J. (1)-k. 98 verte-100 iS. J.-k. 97 verte-98 verte/

W dniu 15 lutego 2021 rokuS. J.zawarła z pozwanąM. D. (1)umowę pożyczki inwestycyjnej.
/ dowód: umowa pożyczki inwestycyjnej z dnia 15.02.2021 -k. 10-11/

Dzień przed podpisaniem umowy,G. J. (1)mążS. J.uzgodnił z pozwaną miejsce i czas podpisania umowy, a także wysokość udzielanej kwoty pożyczki.
/ dowód: zeznania verte ,G. J. (1)-k. 98 verte-100/

W dniu 15 lutego 2021 rokuG. J. (1)zawiózł pieniądze do domu pozwanej.
Treść umowy sporządziła i wydrukowałaM. D. (1), jednakże jako pożyczkobiorcę wpisałaspółkę (...), w której pracowała.G. J. (1)nie wyraził zgody na taka treść umowy, żądając aby zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami pożyczkobiorca byłaM. D. (1).G. J. (1)wskazał, że jego żona nie pożyczy pieniędzy nieznanemu mu podmiotowi, zaś to jedynieM. D. (1)stanowi dla nich gwarancje bezpieczeństwa tej transakcji.
M. D. (1)zgodziła się i wydrukowała umowę pożyczki zgodnie z wcześniejszymi ustaleni8ami.
Wydrukowana przez pozwaną umowa została zaakceptowana i podpisana przez pozwaną orazS. J..
/dowód: zeznania pozwanejM. D. (1)-k. 101 verte-102 verte, zeznania świadków :S. J.-k. 97 verte-98 verte ,G. J. (1)-k. 98 verte-100, zeznaniaA. D.-k 100 i verte ,D. I.-k. 100-100 verte/

W czasie spotkana do domu pozwanej przyjechał jej szefM. D. (2), który przeliczył pieniądze.
/ dowód: zeznania pozwanejM. D. (1)-k. 101 verte-102 verte, zeznania świadkaG. J. (1)-k. 98 verte-100, zeznaniaA. D.-k 100 i verte/

M. D. (2)był bliskim znajomym pozwanej i jej obecnego narzeczonegoD. I., często spotykali się i darzyli zaufaniem.
MałżonkowieJ.nie znali i nie utrzymywali relacji towarzyskich zarówno zM. D. (2)jak i zD. I..
/ okoliczności niesporne/

Zgodnie z umową pozwana zobowiązała się do zwrotu przedmiotu pożyczki w terminie do dnia 16 lutego 2022 roku.( § 2 umowy) . Pożyczka miała być spłacana przez pozwaną z odsetkami w wysokości minimum 5% w skali miesiąca, przez okres 12 miesięcy od dnia podpisania umowy do dnia zwrotu pożyczki w całości. Spłata miała odbywać się do rąk własnych pożyczkodawców, co 30 dni, licząc od dnia 15 lutego 2021 roku. Spłata całej kwoty powodowała zamknięcie umowy pożyczki.( § 3 )
W dacie podpisywania umowy pozwana miała wynajęty lokal pod działalnośćN.L., który remontowała.
/ dowód: zeznania świadkaG. J. (1)-k. 98 verte-100, zeznaniaA. D.-k 100 i verte , umowa pożyczki -k. 10-11 /

Zgodnie z deklaracjami pozwanej, kwota pożyczki miała zostać zainwestowana w rozwój własnej działalności prowadzonej podfirma (...)wB., z którym pozwana od pewnego czasu współpracowała.
/ dowód: zeznania pozwanejM. D. (1)-k. 101 verte-102 verte, zeznania świadków:G. J. (1)-k. 98 verte-100 iS. J.-k. 97 verte-98 verte,A. D.-k 100 i verte/

Pierwsze problemy związane z wykonywaniem umowa pożyczki z dnia 15 lutego 2021 roku pojawiły się już po miesiącu od jej zawarcia. Spłata pożyczki opóźniała się, a pozwana kazała pożyczkodawcy czekać, tłumacząc, że musi coś jeszcze kupić, coś sprzedać .
/ dowód: zeznania pozwanejM. D. (1)-k. 101 verte-102 verte, zeznania świadków :S. J.-k. 97 verte-98 verte ,G. J. (1)-k. 98 verte-100, zeznaniaA. D.-k 100 i verte ,D. I.-k. 1oo-100 verte/

Po około trzech miesiącach od zawarcia umowy tj. ok. maja 2021 roku pozwana oznajmiła pożyczkodawcy, że pieniędzy nie odda.
/ dowód: zeznania świadków :S. J.-k. 97 verte-98 verte ,G. J. (1)-k. 98 verte-100/

W międzyczasie okazało się, ż pozwana jest z mężem w trakcie rozwodu i związała się zD. I..
/ okoliczność niesporna/

Pomimo upływu zakreślonego w umowie terminu zwrotu pożyczki, pozwana nie uregulowała należności w jakimkolwiek zakresie, a podejmowane przezG.iS. J.próby skontaktowania się z pozwaną okazywały się nieskuteczne.
/ dowód: zeznania świadków :S. J.-k. 97 verte-98 verte ,G. J. (1)-k. 98 verte-100/

W dniu 4 listopada 2021 rokuS. J.zawarła z powodem(...) sp. z.o.o.z siedzib a wC.umowę cesji, mocą której jako cedentka przeniosła na cesjonariusza wierzytelność o zapłatę sum pieniężnych jakie ma wobec pozwanejM. D. (1), które cesjonariusz będzie we własnym imieniu próbował odzyskać.
/ dowód: umowa cesji z dnia 4.11.2021 -k. 8-9/

Pismem z dnia 4.11.2021 roku cesjonariusz powiadomił pozwanąM. D. (1)o przejęciu ww. wierzytelności.
/ dowód: zawiadomienie o cesji -k. 7, cesja -k. 8-9/

Pismem z dnia 17 lutego 2022 roku powód wezwał pozwaną do natychmiastowej zapłaty kwoty 228.700, 81 zł , na którą składały się : kwota udzielonej na mocy umowy z dnia 15 lutego 2021 roku pożyczki tj. 200.000 zł, odsetki , które na dzień 24 lutego 2022 roku wynosiły 28.690,41 zł oraz koszty windykacyjne , które na dzień 24.02.2022 roku wynosiły 10;40 zł.
/ dowód: ostateczne przedsądowe wezwanie do zapłaty z dnia 17 lutego 2022 roku -k.13 wraz z potwierdzeniem nadania listem poleconym -k. 12-13 /

Pozwana do chwili obecnej nie uregulowała zaległego zobowiązania .
/okoliczność niesporna/

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2022 roku Prokuratura Rejonowa w Bełchatowie w odpowiedzi na zawiadomienie przezM. D. (1)o podejrzeniu popełnienia na jej szkodę przestępstwa oszustwa, odmówiła wszczęcia dochodzenia w sprawie.
Postanowieniem z dnia 21 września 2022 roku wydanym w sprawie II Kp 205/22 SR w Bełchatowie na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia Sąd Rejonowy w Bełchatowie II Wydział Karny utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
/dowód: zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa -k.27-29, postanowienie z dnia 21 września SR w Bełchatowie w sprawie IIkp 205/22-k.30-34 , akta sprawy II Kp 205/22 SR w Bełchatowie II Wydział Karny /

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Powództwo okazało się uzasadnione.
Zgodnie z art.. 509.kcwierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu, albo właściwości zobowiązania. (§ 1. ) i § 2: wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Oznacza to, że w przypadku jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie umowy pożyczki zobowiązanie pożyczkobiorcy istnieje nadal, z tą tylko różnicą, że zapłaty żąda inny podmiot.
Powód wywodzi roszczenie z umowy z dnia 15 lutego 2021 roku, na mocy której pozwanaM. D. (1)pobrała tytułem pożyczki kwotę 200.000 zł i domaga się zwrotu pożyczonej na tej podstawie kwoty wraz z należnymi od tej kwoty odsetkami : za okres od 15 lutego 2021 roku do dnia 16 lutego 2022 roku odsetki umowne w wysokości 5% w skali miesiąca, przy czy, nie wyższe niż odsetki ustawowe maksymalne oraz za okres od 17 lutego 2022 roku do dnia zapłaty.
Podstawę prawną żądania pozwu stanowi przepisart. 720 § 1 k.c., zgodnie z treścią którego przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy, albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Pozwana przyznała fakt zawarcia umowy pożyczki, z której powód wywodzi roszczenie, wskazując jednocześnie , jakoby strona umowy nie była ona aM. D. (2), któremu jeszcze w obecnościG. J. (1)przekazała kwotę pożyczki.

Zgodnie z treścią przepisuart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Reguła dotycząca ciężaru dowodu nie może być rozumiana w ten sposób, że zawsze, bez względu na okoliczności sprawy, spoczywa on na stronie powodowej. Zgodnie z rozkładem ciężaru dowodu wynikającym z przepisuart. 6 k.c., powód jest zobowiązany do wykazania wszystkich okoliczności uzasadniających jego roszczenie tak co do zasady jak i wysokości. Pozwany zaś, który odmawia uczynienia zadość żądaniu powoda, obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje. Spoczywający na pozwanym obowiązek dowiedzenia okoliczności wskazujących na wygaśnięcie zobowiązania nie może wyprzedzać ciążącego na powodzie obowiązku udowodnienia powództwa.
W niniejszym procesie związanym z wykonaniem łączącej strony umowy, z uwagi na stanowisko strony pozwanej, strona powodowa zobowiązana była zatem udowodnić, stosownie do treści przepisuart. 6 k.c., że strony zawarły umowę pożyczki gotówkowej, której przedmiotem była kwota 200. 000 złotych, a także, że przeniosła na pozwaną kwotę udzielonej pożyczki oraz, że pozwana nie wywiązała się z obowiązku zwrotu pożyczonej jej kwoty i z tego tytułu powstało zadłużenie w dochodzonej pozwem kwocie.
Strona powodowa wywiązała się z ciążącego na niej obowiązku wykazania faktów, z których wywodzi roszczenie. Nie ulega wątpliwości, że w dniu 4 listopada 2021 roku cesjonariusz(...)sp. z.o.o z siedziba wC.zawarła z cedentemS.J.umowę cesji wierzytelności, jaka przysługiwała jej wobec dłużnika- pozwanejM. D. (1), a wynikającej z zawartej miedzy cedentem , a pozwaną w dniu 15 lutego 2021 roku umowy pożyczki.
W dniu zaś 15 lutego 2021 rokuS. J.zawarła z pozwanąM. D. (1)umowę pożyczki inwestycyjnej, czego dowodem jest podpisana przez pozwana umowa pożyczki.
Wbrew stanowisku strony pozwanej stronami przedmiotowej umowy pożyczki byłaS. J.oraz pozwanaM. D. (1). Na żadnym etapie podejmowania decyzji o zawarciu umowy pożyczki nie było mowy, że pożyczka miałby faktycznie być zawarta ze wskazywanym przez pozwaną jako pożyczkobiorcąM. D. (2), anispółką (...). Nawet jeżeli któraś ze stron umowy rozważała taka możliwość to jednak do zawatcia takiej umowy nie doszło.S. J.oraz jej mażG. J. (1)nie znaliM. D. (2)i jak wynika z ich zeznań, okolicznością, która przesądziła, że zgodzili się na zawarcie umowy pożyczki , był fakt znajomości z pozwaną oraz bliskie relacje towarzyskie teścia pozwanej i ojcaG. J. (1).
Pozwana była dobrą znajomąM. D. (2), z którym współpracowała i z którym pozostawała wówczas w bliskich relacjach towarzyskich. Z okoliczności sprawy wynika również, że zawarcie z pozwaną w dniu 15 lutego 2021 roku umowy było poprzedzone uzgodnieniami z dnia 14 lutego 2021 roku. Ustalono wówczas czas i miejsce podpisania umowy, a także kwotę , pozyczki, którą do razu przy podpisaniu umowy wręczono pozwanej. Ponadto w dniu 15 lutego 2021 roku kiedyG. J. (2)przybył na umówione spotkanie to pozwana wydrukowała formularz umowy pożyczki i to ona podpisała się na umowie, wyrażając tym samym w imieniu własnym zgodę na zawarte w umowie warunki i potwierdzając to swoim podpisem.
Na marginesie należy wskazać, że do zawarcia wspominanej już wcześniej umowy pożyczki z dnia 6 stycznia 2021 roku w kwocie 50.0000 zł doszło na warunkach i zasadach zaproponowanych przez pozwaną i to w toku toku dalszych rozmów pozwana zachęcała cedentkę i jej męża do udzielenia kolejnej pożyczki do zawarcia której doszło w dniu 15 lutego 20221 roku.
W sprawie, poza twierdzeniami pozwanej i jej obecnego narzeczonegoD. I.(z którym ma wspólne dziecko) i będącego również znajomymM. D. (2)brak jest jakichkolwiek dowodów jakoby toM. D. (2)był w istocie stroną zawartej umowy. To pozwana oraz świadekD. I.znaliM. D. (2), który był ich bliskim znajomym, którego darzyli zaufaniem.
Nie ma przy tym znaczenia w jakim celu pozwana pożyczyła kwotę 200 000,00 zł i na co te środki przeznaczyła. Jeśli nawet było tak jak twierdzi pozwana , że pieniądze zostały przekazane przezM. D. (1)M. D. (2), to miało to miejsce na podstawie ich wspólnych ustaleń, czy łączącej ich umowy, w które to ustalenia nie była na żądnym etapie zaangażowana cedentka. Jak zgodnie w swych zeznaniach podaliS. J.i jej mażG. J. (1), nigdy nie wyraziliby zgody na udzielenie pożyczki obecnej osobie, jaką był dla nichM. D. (2). To właśnie pozwana była dla nich osobą , którą darzyli zaufaniem. Przywołane przez pozwaną wiadomości SMS z rozmów prowadzonych przez pozwaną iM. D. (2), w żadnym razie nie dowodzą, że pomiędzy cedentką aM. D. (2)istniał jakikolwiek stosunek zobowiązaniowy. Nawet świadomość pożyczkodawców, żeM. D. (1)przeznaczy pożyczone pieniądze na inwestycje wfirmę (...)nie wpływa na ocenę ważności umowy pożyczki.
Bezzasadne są również zdaniem Sądu twierdzenia pozwanej, że umowa pożyczki była czynnością pozorną. Czynność prawna mogłaby zostać uznana za pozorną, gdyby obie jej strony wiedziały i godziły się na to, albowiem nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że cedentka-S. J.nie złożyła pozwanej oświadczenia woli dla pozoru. Wolą cedentki było zawarcie umowy pożyczki z pozwaną, a nie z inną osobą. Nie sposób również wyprowadzać wniosków o rzekomej pozorności umowy pożyczki na podstawie załączonego do sprzeciwu postanowienia Sądu Rejonowego w Bełchatowie II Wydział Karny w sprawie II Kp 205/22, albowiem z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że pozwana zupełnie świadomie zawierała umowy pożyczki we własnym imieniu, pozyskując inwestorów dlaM. D. (2). Powyższe ustalenia w żadnym wypadku nie mogą potwiuerdzają pozorności umowy, lecz wskazują na łączący pozwaną iM. D. (2)odrębny stosunek zobowiązaniowy. Okoliczność, że pozwana przekazała środki na rzeczM. D. (2)może świadczyć np. o swego rodzaju umowie fiducjarnej, zgodnie z którą pozwana zawarło umowę pożyczki z cedentką we własnym imieniu, przekazała środkiM. D. (2), który w stosunku umownym z pozwaną zobowiązał się zorganizować środki tytułem zwrotu pożyczki. W ostateczności, gdyby nawet tylko hipotetycznie przyjąć, że cedent zawarł umowę pożyczki zM. D. (3), to pozwaną można traktować jako gwaranta lub poręczyciela, a to zgodnie z normą wynikającą zart. 391 k.c.zgodnie z którą, w przypadku umowy, zgodnie z którą w przypadku, gdy w umowie przyrzeczono, że osoba trzecia (w tym wypadkuM. D. (2)) spełni określone świadczenie (zwróci kwotę pożyczki udzielonejM. D. (1)), ten kto przyrzeczenie takowe uczynił odpowiedzialny jest za szkodę, którą druga strona ponosi przez to, że osoba trzecia nie spełnia świadczenia.
Stosownie zaś doart. 876 § 1 k.c.przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał.
W konsekwencji, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności fakt, że umowa pożyczki z dnia 15 lutego 2021 r. dotyczyła środków pieniężnych, które następnie miały być zainwestowane wprzedsiębiorstwo (...), to pozwana, jest odpowiedzialna wobec pożyczkodawcy (a w konsekwencji cesji, wobec powoda) za zwrot świadczenia wraz z ustalonym wynagrodzeniem.
Podstawę odmiennych ustaleń faktycznych w tym zakresie nie mogą stanowić zeznania zawnioskowanych przez pozwaną świadkówA. D.iD. I.. Żadna z tych osób nie obyła obecna przy zawieraniu umowy i podstawowe kwestie z nią związane znają od pozwanej.
Na koniec należy jeszcze wskazać, że nie ma znaczenia kiedyS.J.złożyła swój podpis na umowie. Fakt jego złożenia oznacza potwierdzenie jej woli. Nawet jeżeliG. J. (1)był pełnomocnikiem czy raczej posłańcem nie może być podstawą uznania jakiejkolwiek wadliwości umowy.
W oparciu o powyższe , Sąd doszedł do przekonania , że strona powodowa wykazała ponad wszelka wątpliwość, że pozwana winna zwrócić pożyczoną na podstawie umowy z dnia 15 lutego 2021 roku kwotę pożyczki tj. 200 000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami zgodnie z żądaniem pozwu.
Fakt pokrzywdzenia pozwanej przezM. D. (2), który to fakt zdaje się być w sprawie niewątpliwy (brak bowiem podstaw do sformułowania tezy, żeM. D. (1)działała w zmowie zM. D. (2)w celu przestępnym) pozostaje bez wpływu na jej odpowiedzialność wobec powoda.
Sąd uwzględnił zatem powództwo w całości i zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 200 000 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie : za okres od 15 lutego 2021 roku do dnia 16 lutego 2022 roku odsetki umowne w wysokości 5% w skali miesiąca, przy czy, nie wyższe niż odsetki ustawowe maksymalne oraz za okres od 17 lutego 2022 roku do dnia zapłaty.
Roszczenie o odsetki ustawowe za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego znajduje oparcie w treściart. 359 § 1 k.c.iart. 481 § 1 i 2 k.c.Zgodnie z treścią przepisuart. 481 § 1 k.c.jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Dłużnik popada w opóźnienie jeśli nie spełnia świadczenia pieniężnego w terminie, w którym stało się ono wymagalne także wtedy, gdy kwestionuje istnienie lub wysokość świadczenia ( por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 października 2003 r., sygn. II CK 146/02).
O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z wyrażoną w przepisieart. 98 § 1 k.p.c.zasadą odpowiedzialności za wynik postepowania, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenie praw i celowej obrony. Na koszty te składa się, zgodnie zart. 98 § 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., opłata od pozwu, koszty zastępstwa procesowego na podstawie § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłata skarbowa od złożonego dokumentu pełnomocnictwa procesowego w kwocie 17 złotych.

ZARZĄDZENIE
odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczyć pełn pozwanej.