Sąd Okręgowy w Warszawie
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 176/15
Data wyroku: 2016-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Pieńkos, Maciej Gruszczyński, Izabela Szumniak

Sygn. akt VIII K 176/15

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 kwietnia 2016 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie w VIII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:SSO Maciej Gruszczyński (spr.)
Sędziowie:SO Izabela Szumniak
Ławnicy:Anna Pieńkos
Marek Głuszniewski
Leokadia Borkowska-Wiernicka
Protokolant:prot. sądowy Joanna Kuklińska
w obecności Prokuratora:Piotra Romaniuka
przy udziale oskarżycielki posiłkowejI. Ż.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 23 listopada 2015 r., 01 grudnia 2015 r., 03 grudnia 2015 r., 18 stycznia 2016 r., 15 lutego 2016 r., 24 lutego 2016 r., 3 marca 2016 r. i 5 kwietnia 2016 r.
sprawy:

1
P. K. (1), synaZ.iB.z d.J.,urodzonego (...)wP.

oskarżonego o to, że:

w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB., działając wspólnie i w porozumieniu, w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną ciętą, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonemT. Ż.
tj. o przestępstwo zart. 148 § 1 kk

2
J. G., synaM.iZ.z d.K.,urodzonego (...)wW.

oskarżonego o to, że:

I
w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB., działając wspólnie i w porozumieniu, w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną ciętą, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonemT. Ż.

tj. o przestępstwo zart. 148 § 1 kk

II
w dniu 11 października 2014 r. wJ.iP.posiadał wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 1,90 gr kokainy

tj. o przestępstwo z art. 62 ust. 1 o przeciwdziałaniu narkomanii

III
w okresie od nieustalonego czasu nie wcześniej niż od dnia 22 listopada 2013 roku od dnia 11 października 2014 roku wW.ukrywał dokument w postacidowodu osobistego serii (...), wystawionego naŁ. S., którym to dokumentem nie miał prawa wyłącznie rozporządzać,

tj. o przestępstwo zart. 276 kk

3
M. M. (2), synaB.iJ.z domuK.,urodzonej (...)wW.

oskarżonego o to że:

I
W dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB., działając wspólnie i w porozumieniu, w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną ciętą, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonem przy przyjęciu, że zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

tj. o przestępstwo zart. 148 § 1 kk. w zw. zart. 64 § 1 kk.

II
W dniu 14 października 2014 r. wW.posiadał wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 0,54 gr. marihuany, przy czym zarzucanego czynu dopuścił się przed upływem 5 lat od odbycia co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o popełnienie przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 64 § 1 kk.

III
W dniu 13 lipca 2014 roku w miejscowościL.naul. (...)kierował pojazdem mechanicznym markiD. (...)nr. rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości I badanie 0,43 mg/l, II badanie 0,34 mg/l, III badanie 0,34 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,

tj. o przestępstwo zart. 178a § 1 kk.

4
A. D., synaM.iL.z d.T.,urodzonego (...)wL.

oskarżonego o to, że:

W okresie od 6 czerwca 2013 roku do 23 sierpnia 2014 roku wW.działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, dokonał podrobienia podopisuP. M.na dokumentach poświadczających odbiór korespondencji dospółki (...)zbiura spółki (...),
tj. o przestępstwo zart. 270 § 1 kk. w zw. zart. 12 kk.

orzeka

I
OskarżonegoP. K. (1)w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia uznaje winnym tego, że w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB.nie udzielił pomocyT. Ż.znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, mimo że mógł jej udzielić, nie narażając siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. czynu zart. 162 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 (jeden) rok i 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.

II
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej oskarżonemuP. K. (1)kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 10 października 2014 r. do dnia 10 kwietnia 2016 r. i uznaje karę pozbawienia wolności za wykonaną w całości.

III
OskarżonegoJ. G.w ramach czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia uznaje winnym tego, że w dniu 6 października 2014 roku wW.oraz w miejscowościM.gminaB.kierował realizacją przez inną osobę zbrodni zabójstwa - w ten sposób, że wskazał osobę, która miała dokonać przestępstwa, ustalił czas i miejsce jego popełnienia, zorganizował środki łączności oraz przywiózł sprawcę i pokrzywdzonego na miejsce zdarzenia, w następstwie czego w dniu 6 października 2014 roku w miejscowościM.gminaB.,M. M. (2), w zamiarze pozbawienia życiaT. Ż., zadał pokrzywdzonemu wielokrotnie uderzenia narzędziem tępokrawędzistym w głowę powodując złamania kości czaszki z porozrywaniem opon i tkanki mózgowej z krwawieniem wewnątrzczaszkowym oraz wielokrotnie uderzenia nożem w szyję skutkujące ranami kłutymi i raną ciętą, powodując uszkodzenia dużych pni naczyń szyjnych i dróg oddechowych z następowym krwawieniem skutkującym zgonemT. Ż., tj. czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 kki za to na podstawieart. 148 § 1 kkwymierza mu karę 25 (dwadzieścia pięć) lat pozbawienia wolności.

IV
OskarżonegoJ. G.uznaje winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie IIi za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiskazuje go i wymierza karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.

V
OskarżonegoJ. G.uznaje winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie III, i za to na podstawieart. 276 kkskazuje go i wymierza karę 4 (cztery) miesięcy pozbawienia wolności.

VI
Na podstawieart. 85 § 1 i § 2 kk,art. 85a kk,art. 86 § 1 kkkary wymierzone oskarżonemuJ. G.w punktach III, IV i V łączy i wymierza mukarę łączną25 (dwadzieścia pięć) lat pozbawienia wolności.

VII
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej oskarżonemuJ. G.kary łącznej pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 11 października 2014 r., godzina 16.15 do dnia 19 kwietnia 2016 r. i uznaje karę pozbawienia wolności w tej części za wykonaną.

VIII
OskarżonegoM. M. (2)uznaje winnym popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie I z tą zmianą, iż ustala, że działał on samodzielnie pod kierownictwemJ. G.i za to na podstawieart. 148 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkskazuje go i wymierza karę dożywotniego pozbawienia wolności.

IX
OskarżonegoM. M. (2)uznaje winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie II, przy czym ustala, iż posiadał on wbrew przepisom ustawy środki odurzające w postaci 0,50 gr marihuany, i za to na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kkskazuje go i wymierza karę 2 (dwa) miesiące pozbawienia wolności.

X
OskarżonegoM. M. (2)uznaje winnym popełnienia czynu zarzucanego mu wpunkcie IIIi za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.wymierza karę 4 (cztery) miesiące pozbawienia wolności.

XI
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.wymierza oskarżonemu środek karny zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzy) lat.

XII
Na podstawieart. 85 § 1 i § 2 kk,art. 85a kk,art. 86 § 1a kkkary wymierzone oskarżonemuM. M. (2)w punktach VIII, IX i X łączy i wymierza mukarę łącznądożywotniego pozbawienia wolności.

XIII
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej oskarżonemuM. M. (2)kary łącznej dożywotniego pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 14 października 2014 r., godzina 15.10 do dnia 13 sierpnia 2015 r. i od dnia 12 października 2015 r. do dnia 19 kwietnia 2016 r. i uznaje karę w tej części za wykonaną.

XIV
Na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka środek kompensacyjny w postaci obowiązku naprawienia szkody i zasądza solidarnie od oskarżonychM. M. (2)iJ. G.na rzeczI. Ż.kwotę 40.000 (czterdzieści tysięcy) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

XV
OskarżonegoA. D.uznaje winnym popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia i za to na podstawieart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kkskazuje go, a na podstawieart. 270 § 1 kkwymierza karę 6 (sześć) miesięcy pozbawienia wolności.

XVI
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kk,art. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.

XVII
Na podstawieart. 71 § 1 kkwymierza oskarżonemu obok orzeczonej kary pozbawienia wolności karę grzywny 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych, ustalając wysokość stawki dziennej na 10 (dziesięć) złotych.

XVIII
Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej oskarżonemuA. D.kary grzywny zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 21 kwietnia 2015 r., godzina 13.40 do dnia 22 kwietnia 2015 r. i uznaje karę grzywny za wykonaną do wysokości czterech stawek dziennych.

XIX
Na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci suszu roślinnego ((...)) oraz papierowego opakowania z zawartością 3 torebek foliowych ((...)), szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 644-649, poz. 12 i 62.

XX
Na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek przez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci brązowego swetra ((...)), granatowych spodni ((...)), brązowego paska ((...)), czarnych skarpet ((...)), butów adidas ((...)), kurtki jasnej ((...)), bokserek ((...)), częściowo spalonej tkaniny zielonej i szarej ((...)) oraz częściowo spalonej tkaniny z zamkiem błyskawicznym ((...)), szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 644-649, poz. 51-59.

XXI
Na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.nakazuje zwrócićJ. G.dowód rzeczowy w postaci pokrowca na nóż, szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych(...)(k. 644-649, poz. 69).

XXII
Dowody rzeczowe w postaci zaświadczenia GUS o nadaniu REGON(...)((...)), potwierdzenia nadania NIP(...)((...)), potwierdzenia rejestracji podatnika VAT z dnia 31.05.2012 ((...)), zamówienia firmy(...)((...)), wniosku o wydanie karty debetowej(...)((...)), pisma zfirmy (...)((...)), kserokopii dowodu osobistego ((...)), pisma z(...)do(...)((...)) kserokopii wydruku KRS(...)((...)) szczegółowo opisanych w wykazie dowodów rzeczowych na k. 644-649 po poz. 26-29, 32-33, 35-37 nakazuje pozostawić w aktach sprawy.

XXIII
Na podstawieart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010 r. o dowodach osobistychnakazuje przekazać wystawcy dowód rzeczowy w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwiskoS. Ł.o nr(...), szczegółowo opisany w wykazie dowodów rzeczowych(...)(k. 644-649, poz. 13).

XXIV
Na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 kpkzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataF. K.wynagrodzenie w kwocie 1440 (jeden tysiąc czterysta czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek VAT tytułem obrony oskarżonego udzielonej z urzędu.

XXV
Na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpk,art. 624 § 1 kpkzasądza na rzecz Skarbu Państwa tytułem zapłaty części kosztów sądowych:

⚫

od oskarżonegoP. K. (1)kwotę 5000 (pięć tysięcy) złotych w tym kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty,

od oskarżonegoA. D.kwotę 3000 (trzy tysiące) złotych w tym kwotę 330 (trzysta trzydzieści) złotych tytułem opłaty.

XXVI
Na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonychJ. G.iM. M. (2)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt VIII K 176/15

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Co do czynu zarzucanego oskarżonemuP. K. (1),A. D.orazJ. G.iM. M. (2)(opisanego jako zarzut I).

Aktem notarialnym z dnia 18 maja 2012 r. została powołana do życia(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Faktycznym założycielem spółki byłafirma (...)zajmująca się rejestrowaniem podmiotów, a następnie ich sprzedażą i świadczeniem usług wirtualnego biura. Dnia 06 czerwca 2012 r. spółka została wpisana do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
W połowie 2012 r.A. G.zwróciła się doA. D.z prośbą o znalezienie jakiejś niekaranej osoby, która mogłaby zostać prezesem spółki kapitałowej. Wskazała, że nie mają znaczenia kompetencje takiej osoby w zakresie zarządzania, chodziło wyłącznie o osobę, która swoim nazwiskiem firmowałaby spółkę, byłaby przysłowiowym „słupem”. Powyższe związane było z planami wykorzystania tego podmiotu do działalności przestępczej.
A. D.zaproponował na „prezesa” znanego mu zosiedla (...). Była to osoba, która od wielu miesięcy była bezrobotna, pozostawał on na utrzymaniu matki, praktycznie codziennie przesiadywał na osiedlowym placu, gdzie spożywał alkohol.T. Ż.zgodził się na propozycję. W lipcu 2012 r. udziały w spółce należące dospółki (...)zostały zbyte na rzeczT. Ż., zgodnie z ustaleniami został on także prezesem spółki.T. Ż.zawarł nadto zespółką (...)umowę o prowadzenie wirtualnego biura dlaspółki (...), które mieściło się wW.przyulicy (...).

T. Ż.jako „słup” nie był rzecz jasna w żaden sposób zaangażowany w działalność spółki, ta natomiast była wykorzystywana jako znikający podatnik w transakcjach karuzelowych. W 2013 i 2014 rokuspółka (...)towarami, głównie z podmiotami(...)i(...)wykazując przychody idące w dziesiątki milionów złotych.
W czasie jednej z rozmów zA. D.A. G.poprosiła go o znalezienie kolejnej osoby, która zostałaby prokurentemspółki (...)i zawarła w imieniu spółki umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych połączone z zakupem telefonów komórkowych i laptopa.A. D.zaproponował taką rolę znajomemu swojego pracownika –P. M.. W zamian za to miał on przez rok otrzymywać pieniądze w kwocie 1600 złotych miesięcznie.P. M.zgodził się na taką rolę i udał się do wskazanego przezA. D.salonu telefonii komórkowej.
Wykorzystując fakt, żeP. M.został prokurentemspółki (...)w okresie od czerwca 2013 r. do sierpnia 2014 r. podszywając się pod jego osobę co miesiąc udawał się do wirtualnego biura tej spółki mieszczącego się wW.przyulicy (...), gdzie od pracownika spółki(...)A. K. (1)odbierał korespondencje adresowaną dospółki (...). Każda taka wizyta była poprzedzona telefonem z informacją, że po przesyłki zgłosi się PanM..A. D.kwitował odbiór korespondencji podpisując się nazwiskiemP. M., dodatkowo uiszczał w gotówce należność za wynajem wirtualnego biura.
W 2014 r.spółką (...)zaczął się interesować aparat skarbowy. W naturalny sposób kontrolerzy skarbowi –M. K.iM. N. (1)– zaczęli poszukiwać kontaktu z prezesem tej spółkiT. Ż.. W tym celu w dniu 25 i 26 września 2014 r. udali się do miejsca zamieszkaniaT. Ż., żeby wręczyć mu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli skarbowej. Nie zastali go jednak w mieszkaniu. MatceT. Ż.–I.Ż.– zostawili numery telefonów do siebie z prośbą o kontakt.
Obawiając się, żeT. Ż.może zacząć współpracę z organami kontroli skarbowej, a w dalszej perspektywie organami ścigania konkubent faktycznie zarządzającej spółką(...)A. G.–J. G.– wpadł na pomysł pozbycia sięT. Ż.. W tym celu domówił się zM. M. (2), z którym podzielił się planem dokonania zabójstwaT. Ż.. Zostało ono zaplanowane na dzień 06 października 2014 r.
M. M. (2)był kolegą z podwórkaT. Ż.. Od kilku dni przed planowanym zabójstwem utrzymywał z nim kontakt telefoniczny. W dniu 06 października 2014 r. w godzinach porannych od 6.51 do 7.24 kontaktował się z nim sms-owo, po tej godzinie mężczyźni spotkali się i zaczęli pić alkohol.
W tym samym czasie, około godziny 7.00J. G.spotkał się z innym swoim znajomym -P. K. (1). Poprosił go o przyniesienie na spotkanie jakiegoś aparatu telefonicznego. Gdy go otrzymał włożył do niego kartę telefoniczną i po aktywowaniu karty SIM z tego telefonu skontaktował się zM. M. (2). Umówił się z nim za kilka minut na placu wU.. Podjechali tam zP. K. (1), po czymJ. G.wysiadł z auta i przekazałM. M. (2)reklamówkę. NastępnieJ. G.iP. K. (1)odjechali. Przemieszczali się tego dnia po terenieU.,P.i miejscowościM.. W „międzyczasie” ponownie podjechali na spotkanie zM. M. (2), któremuP. G.przekazał zakupiony wcześniej alkohol.
W czasie jazdy samochodem obok miejscowościM.J. G.przekazałP. K. (1)informację, żeM. M. (2)właśnie w tym miejscu ma pobić mężczyznę, z którym tego dnia spożywa alkohol.J. G.wytłumaczył co jest tego powodem, powiedział także, że nie do końca wierzyM. M. (2). W związku z powyższym poprosiłP. K. (1)o to, by był na miejscu zdarzenia i sprawdził, czyM. M. (2)rzeczywiście dokona pobicia tego mężczyzny.
Gdy przyjechali do mieszkaniaJ. G.ten poprosiłP. K. (1)o pozostawienie telefonu, sam przekazał mu jakiś inny aparat. Jadąc samochodem marki(...)do miejscowościM.zatrzymali się na stacji(...)celem zakupu karty telefonicznej.P. K. (1)włożył ją do aparatu otrzymanego odJ. G., otrzymał także od niego numer telefonu, na który miał się z nim kontaktować. Kilka minut po godzinie 14.00 wysadził go w miejscowościM.na przedłużeniuulicy (...), kilkaset metrów od biegnącej tamautostrady (...).J. G.wrócił wtedy poM. M. (2)iT. Ż., natomiastP. K. (1)oddalił się od ulicy w kierunku zarośli, nie chciał bowiem być zauważonym przez pozostałych mężczyzn. Po kilkudziesięciu minutach na miejscu pojawił się ponownie samochódJ. G., z którego wysiedliT. Ż.iM. M. (2).J. G.odjechał niezwłocznie po wysadzeniu pasażerów.M. M. (2)zT. Ż.udali się w zarośla,P. K. (1)obserwował ich z ukrycia. Mężczyźni co jakiś czas ginęliP. K. (1)z pola widzenia. W pewnym momencieM. M. (2)zamachnął się i uderzył idącego przed nimT. Ż.w tył głowy tępym narzędziem. Ten upadł na ziemię. WówczasM. M. (2)klęknął i zaczął zadawać leżącemu na wznak koledze uderzenia nożem, a na koniec podciął mu gardło. O godzinie 15.24 zadzwonił doJ. G.by ten przyjechał po niego. GdyJ. G.przyjechałM. M. (2)wsiadł i mężczyźni odjechali.P. K. (1)został na miejscu. Postanowił udać się w kierunku miejsca gdzie ostatni raz widziałT. Ż.. Gdy podszedł na odległość kilku metrów zauważył zakrwawionego mężczyznę, nie zbliżał się do niego, nie sprawdzał czy żyje. Postanowił wrócić do drogi.
W tym czasieJ. G.iM. M. (2)wrócili naU.. Pojechali na samoobsługową stację benzynową przyul. (...), gdzie o 15.54 do butelki po wodzie mineralnej(...)wlali 1.43 litra benzyny. Następnie udali się na tereny poprzemysłowe, gdzieM. M. (2)oblał benzyną i podpalił reklamówkę z rzeczami, które miał na sobie w momencie dokonywania zabójstwaT. Ż.. Po spaleniu rzeczyJ. G.odwiózł go naulicę (...).
W tym czasieP. K. (1)pieszo wracał w kierunkuU.. Dzwonił doJ. G.by przyjechał po niego jednak ten zajęty zacieraniem śladów zabójstwa oświadczył, że ma kłopoty z samochodem i nie może póki co podjechać.P. K. (1)doszedł doP.i tam przyjechał po niego samochodem marki(...)J. G..P. K. (1)wyjął z aparatu telefonicznego kartę SIM po czym oddał goJ. G.. Razem pojechali do mieszkaniaJ. G., skądP. K. (1)zabrał swoje rzeczy.

Co do pozostałych czynów zarzucanych oskarżonemuJ. G.(zarzuty II i III) orazM. M. (2)(zarzut II).

W związku z trwającymi czynnościami procesowymi związanymi z dokonanym zabójstwem w miejscach pobytuJ. G.iM. M. (2)dokonano przeszukań osób oraz pomieszczeń, w których przebywali wymienieni oskarżeni. W wyniku tych czynności procesowych w dniu 11 października 2014 r. w mieszkaniuJ. G.przyul. (...)zabezpieczono m.in. dokument w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwiskoŁ. S.. Z kolei w wyniku przeszukania odzieży wierzchniejJ. G.zabezpieczono trzy torebki foliowe z zawartością łącznie 1,90 g kokainy.
W dniu 14 października 2014 r. funkcjonariusze policji udali się do salonu gier przyul. (...), gdzie miał przebywaćM. M. (2)celem jego zatrzymania. W wyniku przeszukania osoby zabezpieczono przy zatrzymywanym susz roślinny w ilości 0,50 g, który, jak się okazało, stanowił środek odurzający w postaci marihuany.

Co do czynu zarzucanegoM. M. (2)opisanego jako zarzut III

Dnia 13 lipca 2014 r.M. M. (2)samochodem marki(...)nr rej. (...)udał się do miejscowościK., gdzie miał odebrać koleżankęK. D.przebywającą naulicy (...). Miał ja odwieźć do domu do miejscowościK.. Wyjeżdżając zulicy (...)kierujący pojazdemM. M. (2)nie zauważył pojazdu(...)nr rej. (...), którym poruszali sięS.iM. M. (3)i doprowadził do kolizji. W wyniku zderzenia pojazd, którym poruszali sięM. M. (2)iK. D.dwukrotnie się obrócił i uderzył w słup. Bezpośrednio po zdarzeniuM. M. (2), nie wysiadając z samochodu odjechał w kierunku pobliskiego osiedla. Po chwili jednak zawrócił i przyjechał na miejsce kolizji. Tam zjawili się funkcjonariusze policji, którzy przebadali uczestników zdarzenia na okoliczność obecności alkoholu w wydychanym powietrzu. Początkowo zbadano tylkoS. M.iK. D., jednak w związku z twierdzeniamiS.iM. M. (3), którzy twierdzili, że kierującym byłM. M. (2)badanie takie przeprowadzono także co do jego osoby. Wykazało ono w pierwszej próbie 0,43 mg/l, a w kolejnych dwóch próbach obecność alkoholu u badanego na poziomie 0,34 mg/l.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadkówA. M. (1)(t. II, k. 1-2, t. 9 k. 852-852v),I. Ż.(t. 1, k. 3-4, t. 9, k. 851-852),P. M.(t. 2, k. 42-45, t. 10, k. 917-918),K. D.(t. 2, k. 16),J. M. (1)(t. 2, k. 17, t. 10, k. 920-920v),P. K. (2)(t. 2, k. 18, t. 10, k. 920v-921),A. K. (1)(t. 2, k. 46-48, 49-51, t. 10, k. 918-919), jak również na podstawie wyjaśnieńP. K. (1)(t. 3, k. 13-15, 17, 22-24, t. 9, k. 849-849v, 850v-851, t. 11, k. 1164-1164v, 1229v-1230) iA. D.(t. 3, k. 221-224, t. 9, k. 848v), dokumentów w postaci protokołu oględzin miejsca (t. 5, k. 4-17, 24-25), protokołu oględzin miejsca (t. 5, k. 32-23), protokołu przeszukania osoby (t. 5, k. 35-37), protokołu oględzin samochodu (t. 5, k. 58-62), protokołu użycia alkomatu (t. 5, k. 66, 68), zestawień połączeń telefonicznych (t. 5, k. 70-200, t. 6, k. 201-287, 343-372, t. 11, k. 1210-1228), protokołu sądowo lekarskich oględzin zwłok (t. 4, k. 1-18), opinii z zakresu badań chemicznych (t. 4, k. 19-21), opinii biegłego z zakresu genetyki (t. 33-39, 40-41, 92-101), protokołu sądowo lekarskich oględzin i sekcji zwłok (t. 4, k. 80-89), protokołu przeszukania pomieszczeń (t. 7, k. 451-453), a także po części w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoJ. G.(t. 3, k. 50-51, 53-57, 65-66).
OskarżonyP. K. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Słuchany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, iż w dniu 06 października 2014 roku około godziny 7.00 rano zadzwonił do niegoJ. G., który przekazał mu, aby ten zszedł do niego na dół i zabrał ze sobą jakiś telefon.P. K. (1)wziął telefon od swojej dziewczyny, z którego czasami korzystał, po czym poszedł spotkać się zJ. G.i wręczył mu aparat telefoniczny, do którego ten włożył swoją kartę. Dalej oskarżony wyjaśnił, że za pomocą tego telefonuJ. G.zadzwonił doM. M. (2)i umówił się z nim na spotkanie na placu wU.. Po przyjechaniu na miejsceJ. G.wysiadł z samochodu i dałM. M. (2)torebkę. Dodał, że nie słyszał o czym rozmawialiG.zM., gdyż siedział w aucie i jedynie widział to spotkanie. Oskarżony wyjaśnił, iż następnie zJ. G.pojechali odebrać jego auto do jednego z warsztatów. Po odebraniu auta, wrócili dwoma samochodami, przy czymJ. G.zostawił(...)u siebie przed domem. NastępnieJ. G.zadzwonił doM. M. (2)i umówił się z nim wU.przy torach kolejowych. Oskarżony nadmienił, że udali się tam samochodem marki(...)należącym doJ. G.. Po przybyciu na miejsceJ. G.dałM. M. (2)alkohol, który uprzednio kupił. Oskarżony dodał, iżG.pytałM.co się dzieje zŻ., usłyszał, że ten cały czas pije. Oskarżony wyjaśnił, iż następnie wraz zJ. G.udali się do jego domu. Dodał, żeG.ponownie dzwonił doM.i pytał się „co tam?” ale nie wie jakie były odpowiedzi. Nadmienił, iż następnie pojechali razem zJ. G.do warsztatu samochodowego wP., gdzie mechanik sprawdzał(...)J. G.. Następnie udali się ponownie naU., gdzieJ. G.telefonował doM. M. (2), lecz ten nie odbierał. Dalej oskarżony wyjaśnił, iż pojechał zJ. G.do kolejnego mechanika, lecz nie mogli znaleźć warsztatu. WówczasJ. G.stwierdził, że skoro już tu są to pojadą doM.bo on chciałby coś tu obejrzeć. Oskarżony wyjaśnił, iż przejechali obok tego miejsca gdzie później doszło do zabójstwa, lecz nie zatrzymywali się. Nadmienił, iżJ. G.powiedział mu, żeM. M. (2)ma przyjechać w to miejsce z tym gościem, z którym pije i tu go pobić, a nie zrobił tego wcześniej gdyż w miejscu, w którym piją jest za dużo ludzi. Oskarżony dodał, iż wie z rozmowy zJ. G., że ten miał jakieś rozliczenia finansowe zŻ., a ponadto chciał zmusić tego człowieka do złożenia na policji zeznań odnośnie kredytów. OdJ. G.dowiedział się także, żeM. M. (2)pojechał rano doŻ.by wyciągnąć go z mieszkania, gdyż tego dnia pokrzywdzonego miała zatrzymać Policja.M. M. (2)miał dokonać pobicia pokrzywdzonego za pieniądze, leczJ. G.stwierdził, iż nie wierzy, że go pobije. DlategoJ. G.poprosił go, aby ten sprawdził na miejscu czyM. M. (2)rzeczywiście dokona pobicia. Oskarżony dodał, iż nie chciał, abyM. M. (2)wiedział, że on się tam znajduje. Nadmienił, żeJ. G.powiedział mu, żeby zostawił swój aparat telefoniczny u niego w mieszkaniu, w zamian dał mu jakiś swój stary telefon. Wyjaśnił, iż w razie potrzeby miał pomócM. M. (2), ale wierzył, że ten sobie poradzi. Następnie, około godziny 14 zakupił kartę do telefonu przekazanego mu przezG.na stacji(...)wP..J. G.zadzwonił do niego na ten numer, żeby wiedział na jaki numer ma się z nim kontaktować. Oskarżony wyjaśnił, iż następnieJ. G.zawiózł go doM.i tam zostawił, a sam pojechał poM. M. (2)iT. Ż..J. G.powiedział mu, że jak ich przywiezie to da znać. Oskarżony wyjaśnił dalej, że po upływie około 40 min, około godziny 16 zobaczył, jakJ. G.przywiózłM. M. (2)wraz zT. Ż., wysadził ich i odjechał. Następnie dodał, iżM. M. (2)udał się zJ. Ż.dróżką w zarośla. Nadmienił, że do pewnego momentu ich widział, ale później stracił ich z oczu. Zadzwonił doJ. G.i powiedział mu o tym, a ten odparł, żeby ich obserwował. Dodał, że nie chciał podchodzić bliżej, żeby go zauważono. Oskarżony wyjaśnił, iż zszedł z wału gdzie stał i wszedł na małe wzniesienie, gdzie pomiędzy krzakami zobaczyłM. M. (2), po czym ponownie stracił obu mężczyzn z oczu. Dodał, iż następnie zszedł z wzniesienia, obszedł dookoła staw i znowu ich zobaczył. Kręcili się w jednym miejscu. Widział ich od ramion w górę. Dalej oskarżony wyjaśnił, że w pewnym momencie zobaczył jakM. M. (2)uderzył tego człowieka albo się na niego zamachnął, po czym stracił obu z oczu. Nadmienił, żeM. M. (2)z pokrzywdzonym kucnęli albo się położyli i dlatego ich nie widział. Następnie udał się on do drogi asfaltowej, którą przyszedł. Postanowił jednak wrócić w obserwowane miejsce i zobaczyć co zŻ.. Po dotarciu w to miejsce zobaczył pokrzywdzonego leżącego na ziemi. Dodał, że widział go z odległości paru metrów i nie podchodził bliżej, gdyż nie chciał aby ten go zobaczył. Nadmienił również, że nie było już tamM. M. (2). Oskarżony wyjaśnił, iż następnie udał się ponownie do drogi asfaltowej, gdzie zobaczył jadącego autemJ. G.zM. M. (2).J. G.zatrąbił i pojechał dalej nie zatrzymując się. Następnie oskarżony ruszył pieszo w stronęP., dzwonił doJ. G.aby ten po niego przyjechał. W rozmowieJ. G.powiedział mu, że teraz nie może bo ma problem z autem, wytłumaczył mu jak ma iść i dodał, że jak zmieni samochód to po niego przyjedzie. Oskarżony nadmienił, że doszedł doU.i praktycznie na miejscu spotkałJ. G., który jechał w jego stronę. Oskarżony wyjaśnił, iż następnie oddałG.telefon, który uprzednio od niego dostał, a ten powiedział mu, że miał problem zM., gdyż ten miał całe ubranie zakrwawione i trzeba było coś z tym zrobić. Dodał, że kartę z aparatu wyjął i wyrzucił. Potem udał się zJ. G.do niego do domu, gdzie wcześniej zostawił swoje klucze do domu i telefon. Oskarżony nadmienił, że zapytałJ. G.co z tym gościem, a ten odpowiedział mu, iżM. M. (2)„dojebał” mu dobrze mu widział jego ciuchy. Oskarżony wyjaśnił dalej, że następnego dnia, we wtorek, był u niegoJ. G.i powiedział, żeM.chyba przesadził, bo pokrzywdzonego nie widać naU.. Nadmienił, iżG.powiedział mu, że jak by co to on nic nie wie. Tego samego dnia spotkał się jeszcze zG., który dał mu 1.500 złotych i powiedział „ty nic nie wiesz”. Oskarżony dodał, że na miejscu zdarzenia widział pokrzywdzonego leżącego na plecach, miał zakrwawioną twarz z prawej strony i się nie ruszał. Dodał jeszcze, że po tym zdarzeniu nie widział się zM. M. (2). (t. III, zb. E, k. 13-15).
W toku kolejnego przesłuchania oskarżonyP. K. (1)sprostował wcześniej złożone wyjaśnienia w ten sposób, iż wyjaśnił, że poszedł na miejsce zdarzenia dopiero po tym, jakJ. G.odjechał zM. M. (2). Uzupełniając swoje wyjaśnienia dodał, iż w chwili kiedy widział, jakG.przywiózłM.zŻ.,J. G.zadzwonił do niego i poinformował go o powyższym fakcie. Dopytywany wyjaśnił, iż nie znaR. N., choć wie, że jest to kolegąJ. G., gdyż oboje pracują w tej samej korporacji taxi. W nawiązaniu do swoich wcześniejszych wyjaśnień odnośnie aparatu telefonicznego przekazanego rankiem 06.10.2014 rokuJ. G., oskarżony dodał, żeJ. G.korzystał z tego telefonu przez cały dzień i w jego obecności dzwonił z niego doM. M. (2). Oskarżony nadmienił, iż nie odzyskał już tego telefonu. Odnośnie znajomości zM. M. (2), oskarżony wyjaśnił, iż razem chodzili do jednej szkoły i stąd go zna. Oskarżony wyjaśnił, iż telefon o numerze(...)należy do jego dziewczyny. Dalej oskarżony wyjaśnił, iżJ. G.proponował mu kiedyś aby został prezesem jakiejś firmy, ale ponieważ był już karany, było to niemożliwe. W ramach tej funkcji miał dostawać pieniądze za odbiór korespondencji. Ponadto oskarżony wyjaśnił, iż w dniu 06.10.2014 rokuJ. G.powiedział mu, że jak policja zatrzymaT. Ż.to zostaną zatrzymani również on,R. N.i inni. Dodał, że w dniu zdarzeniaJ. G.po rannym spotkaniu zM. M. (2)powiedział, żeM.nie może znaleźćŻ.i prawdopodobnie zatrzymała go policja. Dlatego tego samego dnia około godziny 8.00 dzwonił przy nim doR. N.i sprawdzał czy nie został on zatrzymany. Dodał, że na widzeniu z mamą dowiedział się, że konkubina lub żonaG.dzwoniła do jego dziewczyny i nakłaniała ją aby ta wpłynęła na niego by zmienił zeznania. W uzupełnieniu swoich wcześniejszych wyjaśnień oskarżony podał, iż w dniu 06.10.2014 roku umówił się zJ. G.aby zobaczyć co jest z jego samochodem marki(...). Kwotę 1.500 złotych otrzymał odG.za to, że nie był tego dnia w pracy. Oskarżony nadmienił ponadto, że na propozycjęJ. G.aby pomógłM. M. (2)odpowiedział, iż się nie zgadza i że może jedynie obserwować co się dzieje. (t. III, zb. E, k. 22-24)
Oskarżony słuchany po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczym podtrzymał swoje wcześniejsze wyjaśnienia. Dodał, że propozycja zostania prezesem współce (...)została mu złożona przezJ. G.w czerwcu lub lipcu 2014 roku. Za objęcie tego stanowiska miał dostawać odG.5.000 złotych miesięcznie. Dodał, iżJ. G.zawiózł go raz do siedziby tej spółki i poprosił aby odebrał korespondencję we wskazanym przez niego pokoju. Wyjaśnił, iż nie znaA. D.,K. S.aniP. M.. Według niego związek zespółką (...)miała konkubinaJ. G., gdyż ten po odebraniu pisma ze spółki dzwonił do niej i relacjonował jej jego treść (t. III, zb. E, k. 27).

    Oskarżony słuchany w toku przewodu sądowegooświadczył, iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie będzie składał wyjaśnień i będzie odpowiadał tylko na pytanie swoich obrońców. Po odczytaniu protokołu złożonych w toku śledztwa wyjaśnień (t. III, k.13-15) potwierdził je, wskazując jednak na zamienioną kolejność zdarzeń. Wyjaśnił, iż w pewnym momencie zszedł z nasypu, żeby obejść to miejsce dookoła i zobaczyć co tak naprawdę się zdarzyło. Podał, że jak doszedł do drogi głównej to zauważyłM. M. (2)iJ. G.jak odjeżdżają jego samochodem marki(...). Wyjaśnił, iż dopiero po ich odjeździe poszedł zobaczyć co stało się z tym człowiekiem. Na pytanie obrońcy wyjaśnił, iż nie znał pokrzywdzonego, a tamtego dnia widział go po raz pierwszy. Dodał, że nie spodziewał się co się wydarzy i nie pojechałby tam gdyby wiedział, jaki będzie przebieg zdarzeń. Nadmienił, iż poza udaniem się na miejsce zdarzenia po odjeździeM. M. (2)nie miał styczności z pokrzywdzonym. Odpowiadając na pytanie obrońcy oskarżony wyjaśnił, iż w tamtym okresie miał zaufanie doJ. G.. Podał, że po przedmiotowym zdarzeniu miał dużo czasu, żeby przemyśleć cały przebieg zdarzeń i wszystkie szczegóły, o których dowiedział się w toku prowadzonego śledztwa w sprawie. Utwierdziło go to w przekonaniu, że pozostali oskarżeni, głównieJ. G., próbowali go w to wrobić. Oskarżony wyjaśnił, że głównie w tym przekonaniu utwierdził go po pierwsze fakt, iżJ. G.wziął od niego telefon, a przecież miał co najmniej kilka swoich aparatów telefonicznych. Po drugieJ. G.powiedział mu, że został odrzucony przez KRS, jako kandydat do Zarządu spółki, a mimo toJ. G.nadal podrabiał jego podpisy.P. K. (1)odniósł się także do wyjaśnień złożonych w toku śledztwa przez oskarżonegoM. M. (2). Oskarżony wyjaśnił, iż wbrew temu co twierdzi oskarżonyM., że miał być obserwowany jakiś budynek czy też firma to podał, iż w miejscu gdzie zostało dokonane zabójstwo znajdują się jedynie łąki, staw orazautostrada (...). Dodał, iż wbrew temu co twierdzi oskarżonyM.nie miała miejsca sytuacja, żeby dowoził na tory wU.papierosy lub alkohol. Odniósł się także do wyjaśnień oskarżonegoM.w przedmiocie reklamówki z ubraniami. Wyjaśnił, iż nie przekazywałM. M. (2)żadnej reklamówki. Nadmienił, iż na miejscu zdarzenia widział oskarżonegoM., natomiastM.nie mógł widzieć jego.
Na kolejnym terminie rozprawy w dniu 03 marca 2016 rokuP. K. (1)na pytania przewodniczącego wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia pomiędzy godzinami 6.00 - 9.00 na pewno nie był na terenieP.. Dodał, iż nic mu nie mówi nazwaulicy (...). Podał, że nie miał numerów telefonów doT. Ż.ani doM. M. (2), zatem nie mógł się kontaktować z którymś z nich w godzinach rannych w dniu zdarzenia. Dalej wyjaśnił, iż w dniu zdarzenia przed godziną 8 rano na pewno dzwonił do pracy – do swojego pracodawcy. Dysponował wtedy swoim aparatem telefonicznym. Nadmienił, że krytycznego dnia około godziny 13.00 zostawił swój telefon w mieszkaniuJ. G.. Dodał, że tego dnia był zJ. G.w tym mieszkaniu kilka razy. Wyjaśnił także, że tego dnia w międzyczasie pojechał zJ. G.do warsztatu wP., a potem pojechali do drugiego warsztatu doP., jednakże nie mogli go odnaleźć. Między godzinami 7 a 8 rano pojechał wraz zJ. G.odebrać samochód(...), po czym oboje wrócili do mieszkaniaJ. G.. Nadmienił, iż około godziny 12-13 w dniu zdarzenia otrzymał odJ. G.inny aparat telefoniczny. Dodał, że aparat ten nie miał karty, kartę do niego nabyli później po drodze na miejsce zdarzenia. Oskarżony wyjaśnił, iż po wszystkim oddałJ. G.ten aparat telefoniczny.
Na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2016 roku oskarżonyP. K. (1)odpowiadając na pytania przewodniczącego wyjaśnił, że tak jak podał w pierwszych wyjaśnieniach kartę telefoniczną kupił około godziny 14.00 w dniu zdarzenia na stacji(...)wP.. Przebywał wtedy zJ. G.. Aparat telefoniczny dostał odJ. G.. Nadmienił, że był to jedyny aparat, który miał wtedy przy sobie, a karta do niego była nowo zakupiona. Wyjaśnił, że zadzwonił z niego ze dwa razy. Nie potrafił powiedzieć jaki był numer tego telefonu. Dodał, że mogło być w sumie kilka połączeń, co najmniej cztery. Dalej oskarżony podał, że po zakupie przedmiotowej karty telefonicznej podyktowałG.nowy numer telefonu, a ten puścił mu sygnał z numerem telefonu kontaktowego doJ. G.. Oskarżony wyjaśnił, że z tej stacji pojechał bezpośrednio na miejsce zdarzenia. Jazda mogła trwać ok. 10 minut. Po przybyciu na miejsce czekał ok. pół godziny, do 40 minut na pozostałych. Dodał, że nie jest w stanie podać dokładnej godziny, o której przyjechaliM.iŻ.. Nadmienił, żeJ. G.zawiózł go tam, a następnie pojechał poM.iŻ.. Oskarżony wyjaśnił, że pierwszy kontakt telefoniczny zJ. G.miał jak ten przyjechał zM.iŻ.i wtedy zadzwonił do niego. Była to kilkusekundowa rozmowa. Dalej oskarżony podał, iż on zadzwonił doJ. G., gdyM.zŻ.wysiedli z samochodu po czym weszli w zarośla i następnie stracił ich z oczu. Oskarżony wyjaśnił, iż chciał poinformowaćG.o tym fakcie. Rozmowa ta trwała kilka – kilkanaście sekund. Dalej oskarżony podał, iż następny kontakt zJ. G.nastąpił już po zdarzeniu, jak to zadzwonił doG., gdyż ten miał po niego przyjechać. Zapytał sięG.za ile będzie oraz powiedział mu że będzie szedł tą drogą, którą go przywiózł. Oskarżony nadmienił, że potem jeszcze kilka razy dzwonił doG.gdyż ten nie przyjeżdżał. Dalej wyjaśnił, iż szedł pieszo ponad godzinę w kierunkuU.i spotkał się zG.międzyP.aU.. Wtedy oddał mu ten telefon. Potem pojechał zG.do niego do mieszkania, gdzie zostawił swoje rzeczy - klucze od domu, telefon. Oskarżony wyjaśnił, iż następnie wziął od niego samochód i wrócił do domu. Był to ten samochód, który był uszkodzony. Miał on następnego dnia jechać nim do pracy i go naprawić. Dodał, że jeszcze w mieszkaniuG.odebrał telefon od swojej dziewczyny. Następnie oskarżony sprostował, że jak się spotkał zG.to on miał już jego telefon przy sobie. Zauważył wtedy, że miał kilkanaście lub kilkadziesiąt nieodebranych połączeń. Nadmienił, że jeszcze jak jechał zG.do jego mieszkania, to wtedy odebrał telefon od dziewczyny. Dodał, żeJ. G.miał w dniu zdarzenia na pewno więcej niż dwa telefony, którymi się posługiwał. Telefony te leżały w samochodzie z jednego odbierał połączenia, a z drugiego dzwonił. Nadmienił, że wszystkich telefonów było przynajmniej trzy. Oskarżony wyjaśnił, iż nie pamięta z kim i o czym rozmawiałJ. G.. Podał, że przed zdarzeniemG.kontaktował się zM..G.dzwonił doM., aM.dzwonił doG.. Wyjaśnił, iż pamięta, żeG.pytał sięM.co tam, gdzie są, czy długo to jeszcze potrwa. Dodał, że późniejM.dzwonił doG., żeby ten przywiózł mu jakiś alkohol, papierosy. Nadmienił, że był nawet razem w sklepie zG.i kupili te rzeczy. Oskarżony wyjaśnił, iż nie wie czyM.dostał jakiś telefon odG..

    OskarżonyJ. G.
przesłuchany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że znaM. M. (2)iP. K. (1), natomiast nie znaT. Ż.. W dniu 06.10.2014 roku kupiłM. M. (2)na jego prośbę reklamówkę z wódką. Dał mu ją, gdyż pożyczał on wcześniej pieniądze odM. M. (2)gdy grał na automatach. Dodał, iż nie ma wiedzy z kimM. M. (2)miał pić wódkę. Oskarżony wyjaśnił, iż później wraz zP. K. (1)udał się do warsztatu naprawić swój samochód marki(...), lecz mechanik nie potrafił zreperować pojazdu. W tej sytuacji pojechali do kolejnego warsztatu, którego jednak ostatecznie nie znaleźli. Wrócili doW.i naU.spotkałM. M. (2)zT. Ż.. W tym momencie nie było już z nimP. K. (1). Dalej wyjaśnił, żeM. M. (2)powiedział mu żeby zawiózł go wraz zT. Ż.doK.bo mają tam jakąś robotę. Udali się doK..M. M. (2)kazał mu się zatrzymać przy polu we wskazanym miejscu, a następnie udał się on wraz zT. Ż.w stronę jakiegoś domu. Oskarżony nadmienił, żeM.powiedział mu, żeby przyjechał za 15 minut. Dodał, żeM.miał ze sobą reklamówkę i mogła to być ta, którą wcześniej od niego otrzymał. Oskarżony wyjaśnił, iż zostawił obu mężczyzn i pojechał szukać warsztatu, po czym ponownie wrócił w to miejsce. Na miejscu zobaczyłM. M. (2), który nie był ubrudzony i miał ze sobą reklamówkę. Nadmienił, że wcześniej wraz zM. M. (2)zmienili telefony i karty SIM, po czym po wszystkim wyrzucili je po drodze. Wyjaśnił, iż następnie na prośbęM. M. (2)kupił benzynę przyul. (...), przy pomocy którejM.spalił reklamówkę. Potem zawiózłM. M. (2)do pracy naul. (...). Dodał, że pomysł z zamianą telefonów byłM. M. (2).J. G.wyjaśnił także, iż dowód osobisty, który został znaleziony w jego mieszkaniu, znalazł w swojej taksówce gdyż ktoś go musiał zostawić. Dodał, że czekał, aż ktoś się po niego zgłosi (t. III, zb. E, k. 50-51).
W toku przeprowadzonego w śledztwie eksperymentu procesowego z jego udziałem wyjaśnił, że w dniu 06 października 2014 roku w godzinach popołudniowych kierował pojazdem marki(...)o nr rej(...). Dodał, że w pewnym momencie zatrzymał pojazd. Wraz z nim jechałM. M. (2), który wyciągnął reklamówkę i podpalił ją przy użyciu benzyny. Podał, iż następnieM. M. (2)wsiadł do auta prosząc o odwiezienie naulicę (...). Nadmienił, że jak odjeżdżali to reklamówka jeszcze się paliła (t. III, zb. E, k. 55-57).
Oskarżony słuchany w toku posiedzenia o zastosowanie tymczasowego aresztowania potwierdził odczytane mu i złożone przez niego uprzednio wyjaśnienia. Skorzystał z prawa do odmowy udzielenia odpowiedzi na pytania Sądu i prokuratora (t. III, zb. E, k. 59-60).
W czasie kolejnego przesłuchania przyznał się do popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt. 2 i 3, nie przyznał się natomiast do popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. pierwszym tj. zbrodni zabójstwa. W zakresie czynu trzeciego oskarżony wyjaśnił, że dowód osobisty znalazł w swojej taksówce około 2-3 tygodnie przed zatrzymaniem, bo prawdopodobnie ktoś zostawił go w jego samochodzie. Dodał, że w dniu znalezienia dowodu poinformował o tym centralę(...)wW., w której pracował. Co do znajomości zR. N.oskarżony wyjaśnił, iż jest to jego kolega z korporacji, z którym bardzo często się kontaktuje. Nadmienił, że nie dokonywał z nim żadnych przestępstw związanych z wyłudzaniem kredytów. Następnie oskarżony wyjaśnił, iż nie podejrzewał, że w dniu 06.10.2014 rokuR. N.może być zatrzymany przez policję. Dodał, że około 30 września 2014 roku odR. N.otrzymał telefon komórkowy. Nadmienił, że mogło być tak, że wkładał do jego telefonu kartę, którą uprzednio nabył. Telefon ten uległ zniszczeniu, gdyż przejechał go samochodem. W nawiązaniu do swoich wcześniejszych wyjaśnień oskarżony dodał, że w dniu 06.10.2014 roku zmieniał telefony i karty na prośbęM. M. (2). Nadmienił, żeM. M. (2)miał dokonać jakiegoś włamania wraz zT. Ż.i stąd ta konspiracja (t. III, zb. E, k. 65-66).
Oskarżony przesłuchiwany po raz kolejny w postępowaniu przygotowawczym oświadczył, iż nie przyznaję się do popełnienia zarzucanych mu czynów, po czym skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień (t. III, zb. E, k. 70).
Słuchany w toku rozprawy głównejoświadczył, iż przyznaje się do popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie drugim aktu oskarżenia i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Wyraził gotowość udzielania odpowiedzi wyłącznie na pytania swojego obrońcy, te jednak nie padły.

    OskarżonyM. M. (2)
przesłuchany po raz pierwszy w toku śledztwa nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, iż w dniu 06.10.2014 roku około godz. 7.00, po nocy spędzonej u swojej narzeczonej, wyszedł od niej z mieszkania i udał się do mieszkania swojej mamyJ. M. (2), aby wyszykować do szkoły swojego bratanka. Następnie ok. godziny 7.40 wraz ze swoją narzeczoną udał się do lokalu gdzie pracował, znajdującego się naulicy (...). Nadmienił, że około godziny 10.00 do lokalu przyjechał jego kolegaK. K. (2)oraz około godziny 17.00 przyjechał kolegaP. T.. Ponadto po godzinie 13.00 do lokalu przyjechaliA. K. (2),A. M. (2)orazA. M. (3). Oskarżony wyjaśnił, iż w lokalu tym przebywał nieprzerwanie do godziny 17.40. Następnie udał się do ogniska dla dzieci, które mieści się w budynku komendy policji wU.gdzie odebrał swojego bratanka i zaprowadził go do domu, po czym wrócił do pracy. Oskarżony nadmienił, że w pracy przebywał do godziny 8.00 dnia następnego, tj. 07.10.2014 roku. Ponadto oskarżony dodał, że w godzinach porannych w dniu 06.10.2014 roku, prawdopodobnie gdy szedł do mieszkania swojej matki, zgubił swój telefon marki(...)nrtel. (...). Oskarżony wyjaśnił, że nie znaP. K. (1)orazJ. G., natomiast znaT. Ż., gdyż mieszkali razem blisko siebie na jednym osiedlu. Dalej oskarżony wyjaśnił, iż nie kupował benzyny zJ. G.na stacji(...). Dodał, że nie pożyczałJ. G.żadnych pieniędzy, jak również nie jeździł z nim taksówką. Ponadto oskarżony nadmienił, że po wyjściu z aresztu ustatkował się, zaręczył się, pracował dorywczo i wystąpił o zawieszenie pozostałej mu do odbycia kary 10 miesięcy pozbawienia wolności (t. III, zb. E, k. 82-83).
Słuchany w toku posiedzenia w przedmiocie tymczasowego aresztowania podtrzymał swoje wyjaśnienia (t. III, zb. E, k. 91-92).
Oskarżony przesłuchany po raz kolejny w toku śledztwa ponownie oświadczył, iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Odnośnie drugiego zarzutu wyjaśnił, iż marihuanę, która została u niego znaleziona w czasie przeszukania, znalazł u siebie wlokalu (...)minut przed zatrzymaniem przez Policję. Nadmienił, iż wiedział, że znaleziona rzecz to marihuana. Co do trzeciego zarzutu oskarżony wyjaśnił, iż przestawił przedmiotowy samochód, ale nie nim jeździł. Wyjaśnił, że jechał z swoją koleżankąK., która prowadziła samochód, on był pasażerem. Poprzedniego dnia pili alkohol, on wypił z 3-4 piwa i nocował u koleżanki. Rano po obudzeniu czuć było od niego alkohol i nie chciał prowadzić auta, więcK.zgodziła się prowadzić. W trakcie jazdy doszło do kolizji. Drugi pojazd uderzył w bok pojazdu, w którym znajdował się oskarżony. Oskarżony wyjaśnił, iż po kolizji oba pojazdy stanęły na środku drogi i tamowały ruch, więc chciał on udrożnić ruch i przestawił samochód. Nadmienił, że przejechał tylko autem na chodnik, około 2-3 metrów. Oskarżony w czasie tego przesłuchania oświadczył, że chciałby jednak zmienić uprzednio złożone wyjaśnienia odnoszące się do zarzutu zabójstwa. Wyjaśnił, żeT. Ż.zaproponował mu żeby mu pomógł w jednej robocie, która miała polegać na dokonaniu włamania i kradzieży do jednego z domów znajdujących się przy torach kolejowych wU.. Dodał, że nie miał pieniędzy i zgodził się na tą propozycję. Razem zT. Ż.byli we wskazanym miejscu nie raz i obserwowali ten dom. Nadmienił, że cała propozycja kradzieży wyszła odP. K. (1). Nie wiedział, że ten ostatni zna się zT. Ż.. Oskarżony wyjaśnił, że w dniu zdarzenia praktycznie cały dzień siedział zT. Ż.na kładce nad torami kolejowymi i oboje obserwowali dom, który miał zostać okradziony. Dodał, żeP. K. (1)przywoził im w tym czasie jedzenie, papierosy oraz wódkę. Przyjeżdżał do nich 3-5 razy. Nadmienił, żeK.powiedział im, że jedzie zobaczyć jeszcze jedną firmę, którą również obserwował i która miała zostać okradziona. Podczas nieobecnościP. K. (1)przyjechał do nichJ. G.i powiedział im, żeby pojechali z nim zaP., ponieważP. K. (1)obserwuje tam jedną firmę, która miała zostać okradziona. Następnie on iT. Ż.wraz zJ. G.pojechali w to miejsce. Po tym jak przyjechali, na miejscu znajdował sięP. K. (1). Oskarżony wyjaśnił, iżP. K. (1)powiedział żebyT. Ż.został z nim, aM. M. (2)przekazał reklamówkę z ubraniami i poprosił o jej spalenie, gdyż rzeczy pochodzą z wcześniejszej roboty z placu. Oskarżony wyjaśnił, iż razem zJ. G.pojechali na stację benzynową naU.przyul. (...)gdzie kupili benzynę. Następnie udali do dawnych zakładów naU.. TamJ. G.podał mu benzynę, a on oblał benzyną reklamówkę i podpalił ją. PóźniejJ. G.zawiózł go salonu gier, w którym został później zatrzymany. Nadmienił, iż w lokalu tym siedział następnie 24 godziny do godziny 8.00 rano. Na drugi dzień również przyszedł do lokalu – salonu gier. Dodał, że dwa dni później, jak szedł na placu, dowiedział się, żeT. Ż.nie żyje. Nie uwierzył w tą informację. Wyjaśnił, iż ostatni raz widziałT. Ż.razem zP. K. (1)i nie wiedział czy coś się stało. Ponadto dodał, że wieczorem w dniu 06.10.2014 roku bądź następnego dnia przyjechał do niegoP. K. (1). Zapytał się go co się dzieje zT. Ż., na co ten odparł, żebym się nie interesował i że w ogóle go tam nie było. Oskarżony wyjaśnił, że może raz od ostatniego spotkania widział się zJ. G.. Dalej podał, że w dniu 06.10.2014 roku odebrał bratanka z ogniska dla dzieci wU.i następnie odprowadził go do mieszkania swojej matki, która jest jego prawnym opiekunem. Następnie wrócił do salonu gier. Wyjaśnił, że następnie cały czas funkcjonował na linii dom – praca, praca – dom. Dalej oskarżony oświadczył, iż to nie on zabiłT. Ż.. Podał, że bał się jak dowiedział się, żeT. Ż.nie żyje i że on może mieć coś z tym wspólnego, dlatego też w toku składania pierwszych wyjaśnień podał, że go w ogóle nie było na miejscu zdarzenia. Na pytanie obrońcy oskarżony wyjaśnił, żeJ. G.nie kazał mu pobićT. Ż.. Oskarżony dodał, że nawet jakby mu coś takiego proponowano to by się na to nie zgodził. Nadmienił, żeJ. G.nie kazał mu upićT. Ż.. Ostatni razJ. G.widział rano jak przyjechał zP. K. (1)pod dom doT. Ż..P. K. (1)dał wtedyT. Ż.papierosy i wódkę. Oskarżony dodał, że nie wie nic na temat tego żebyT. Ż.miał składać jakieś zeznania w przedmiocie kredytów bankowych. Dalej wyjaśnił, że na miejscu, do którego przyjechał wraz zT. Ż.nie uderzył go. Nadmienił, że zostawił go całego, zdrowego, uśmiechniętego. Dodał, że nie widział, żeby równieżP. K. (1)uderzyłT. Ż.. Podał, że nic mu nie wiadomo, abyT. Ż.był skonfliktowany zP. K. (1)lubJ. G.. Dodał, że on również nie miał żadnego zatargu zT. Ż.. Na temat znajomości zJ. G.oskarżony wyjaśnił, iż nigdy dla niego nie pracował. Poznał go w lipcu 2014 roku. Nigdy nie wykonywał jego poleceń ani nie otrzymał od niego żadnych pieniędzy, wynagrodzenia. Nadmienił, że nie słyszał jakobyJ. G.robił jakieś przekręty, włamania. Z tego co wiadomo oskarżonemu jeździł on na taksówce (t. III, zb. E, k. 97-101).
Oskarżony słuchany w toku przewodu sądowegoprzyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, za wyjątkiem zarzutu zabójstwa. Oświadczył, iż korzysta z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Wyraził gotowość udzielania odpowiedzi wyłącznie na pytania swojego obrońcy, te jednak nie padły.
Oskarżony w toku rozprawy głównej w dniu 18 stycznia 2016 roku zasygnalizował Sądowi wolę złożenia wyjaśnień w sprawie. Podał, iżP. K. (1)iJ. G.poznał na początku sierpnia 2014 roku, kiedy to przyjeżdżali do salonu gier, w którym pracował. Po paru spotkaniachP. K. (1)zaproponował mu włamanie do domu znajdującego się przy torach kolejowych pomiędzyN., aU.. Dodał, iżP. K. (1)pokazał mu ten dom i kazał go obserwować. Oskarżony wyjaśnił, iżP. K. (1)zaproponował udział we włamaniu równieżT. Ż., który miał jeździć wraz z nim i obserwować dom. Nadmienił, iżP. K. (1)mógł znać się wcześniej zT. Ż.. Dodał, że znałT. Ż., gdyż mieszkał obok niego w bloku oraz przychodził do niego do salonu gier grać na automatach. Jeździł obserwować dom zT. Ż.na zmianę bądź wspólnie. Oskarżony wyjaśnił, iż dzień przed zdarzeniem przyjechali do niegoP. K. (1)wraz zJ. G.i powiedzieli mu, żeby jechał on wraz zT. Ż.obserwować ten dom, gdyż jak będzie okazja to zostanie on obrabowany. Nadmienił, iżJ. G.miał być kierowcą oraz, że w całe zdarzenie wprowadził goP. K. (1). Oskarżony podał, iż rano w poniedziałek spotkał się zT. Ż.. Dodał, że również w poniedziałek rano, zadzwonił do niegoP. K. (1)i zapytał się go czy spotkał się zT. Ż.. Wyjaśnił, iż następnie do niego iT. Ż.przyjechałK.wraz zG.. Podał, żeK.lubG.dałŻ.ćwiartkę wódki, gdyż ten był skacowany i chcieli żeby lepiej się poczuł. Dodał, że rozmawiali chwilę na temat domu, który miał być obrabowany, a następnie pojechali autobusem na pętle autobusową naN.. Byli tam ok. 7-8 rano i obserwowali przedmiotowy dom. W tym czasie dzwonił do niegoP. K. (1)i pytał się co się dzieje. Nadmienił, żeP. K. (1)wraz zJ. G.przyjeżdżali do nich(...)pytał się co się dzieje, nadto dałT. Ż.butelkę wódki. Oskarżony wyjaśnił, iż następnie po niego orazT. Ż.przyjechałJ. G.i zawiózł ich zaP.w okolice miejscowościM.na inną robotę. Nadmienił, iż przyjechali jakąś drogą przy autostradzie, gdzieG.zatrzymał się i kazał jemu orazT. Ż.iść wskazaną ścieżką gdzie miał czekać na nichP. K. (1). Po dojściu na miejsce zastaliP. K. (1), który pokazał im firmę, która znajdowała się w odległości 50-100 metrów od tego miejsca i powiedział im, że będzie to kolejna robota. Wyjaśnił, iżP. K. (1)powiedział mu, że będzie obserwował tę firmę zT. Ż., po czym wręczyłM. M. (2)reklamówkę z ubraniami, które były z poprzedniej roboty i kazał mu spalić te rzeczy. Nadmienił, żeK.dał mu również telefony, które kazał wyrzucić. Podał, iż następnieK.zadzwonił poG., żeby przyjechał na miejsce. Następnie wraz zG.pojechał na stację benzynową gdzie ten kupił paliwo, a następnie udali się na terenZakładu (...)gdzie przy użyciu zakupionej benzyny spalił on ubrania. Po drodze wyrzucili telefony, które otrzymał odK.. Oskarżony wyjaśnił, iż następnie wrazJ. G.udali się do salonu gier gdzie został do 8 rano. Dodał, że jeszcze tego samego dnia wieczoremP. K. (1)przyjechał do niego wraz z dwoma innymi mężczyznami i powiedział że nie będzie już żadnej innej roboty. Wyjaśnił, iż na drugi dzień dowiedział się, żeT. Ż.nie żyje. Zadzwonił wtedy doJ. G.i pytał się co się dzieje, a ten odparł, że to nie jego sprawa. Nadmienił, iż był to ostatni kontakt zK.iG.. Dodał ponadto, że zgodził się na tą robotę bo były mu potrzebne pieniądze.
OskarżonyA. D.przesłuchiwany po raz pierwszy w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w 2012 rokuA. G.zaproponowała mu możliwość zarobienia pieniędzy. Interes miał polegać na tym, iż miał on znaleźć osobę, która nie jest karana, którą będzie można zrobić prezesem spółki. Wówczas zaproponował swojemu znajomemuT. Ż., żeby został prezesem tej spółki. Dodał, żeŻ.przystał na złożoną propozycję i miał otrzymywać za to 4.000 złotych miesięcznie. Spółkę za 5.000 złotych nabył on wraz zA. G., płacąc za nią wspólnie po połowie. Dodał, że do notariusza udali się on,A. G.orazT. Ż.. Nadmienił, że miał dostawać umówione wynagrodzenie odA. G.w kwocie 20.000 złotych, lecz otrzymywał tylko 2.000 złotych. Dalej oskarżony wyjaśnił, iż wspólnie zA. G.orazT. Ż.pojechali do oddziału banku założyć konto firmowe. W banku odmówiono założenia konta. Wtedy stwierdził, że założy konto na swoje dane. Dodał, że w tym celu udali się wspólnie zŻ.do notariusza gdzie ten udzielił mu pełnomocnictwa do założenia konta. Następnego dnia założył konto, a karty do konta oraz numery(...)przekazałA. G.. Oskarżony wyjaśnił nadto, iżA. G.zwróciła się do niego z prośbą o zakup telefonów na firmę. Dodał, że nie chciał wziąć tego na siebie, więc zaproponował swojemu pracownikowiP. M., aby został prokurentemspółki (...)i nabył na firmę telefony i laptop oraz założył konta bankowe.P. M.miał dostawać za objęcie tej funkcji 1.600 złotych miesięcznie. Nadmienił, że daneP. M.przekazałA. G.i został on ustanowiony prokurentem spółki. Oskarżony wyjaśnił, iż udał się zP. M.dobanku (...)wW., gdzie ten założył konto bankowe. Uzyskane karty do konta oraz numery(...)przekazałA. G.. NastępnieP. M.zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych i nabył w salonie telefony oraz laptopa. Całość dokumentacji bankowej, jak również nabyty sprzęt przekazałA. G.wU.przy lokalu(...). Oskarżony wyjaśnił, iż przez trzy miesiące dostawał pieniądze odA. G.na opłacenieP. M., później ich nie otrzymywał, więc przestał mu płacić. Dodał, że raz na jakiś czas dzwoniła do niegoA. G.i kazała jechać naul. (...)odebrać korespondencję. Oskarżony wyjaśnił, iż jeździł we wskazane miejsce i odbierał dokumenty podpisując się jako prokurentspółki (...). Z rozmów zA. G.dowiedział się, żefirma (...)zajmuje się handlem stalą. Oskarżony wyjaśnił, iż znaM. M. (2)orazJ. G., gdyż ten ostatni był on konkubentemA. G.. Oświadczył, iż nie znaR. N.iP. K. (1). Po okazaniu mu dokumentów potwierdzających odbiór korespondencji dlaspółki (...)za pośrednictwemspółki (...)oświadczył, iż to on podpisał się jakoM.na okazanych dokumentach (t. III, zb. E, k. 221-224).
Oskarżony słuchany w toku przewodu sądowegoprzyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, oświadczając jednocześnie, że nie będzie składać wyjaśnień oraz odpowiadać na pytania. Złożył wniosek o dobrowolne poddanie się karze.
Sąd zważył co następuje:
Rozpoczynając ocenę ujawnionych w toku przewodu sądowego dowodów od najpoważniejszego z zarzutów stawianych oskarżonym wskazać należy, iż osobowy materiał dowodowy, zwłaszcza gdy chodzi o świadków zdarzenia był wyjątkowo skromny. Mowa tu oczywiście o osobach, które mogły wnieść do sprawy treści na tyle istotne, by mogły stanowić podstawę czynionych przez Sąd ustaleń faktycznych.
Jeśli chodzi o świadków, których zeznania miały wzbogacić wiedzę Sądu w zakresie zbrodni zabójstwa to Sąd jako absolutnie wiarygodne ocenił zeznaniaM. M. (6). Świadek ten – „znalazca” zwłokT. Ż.– był absolutnie przypadkowym uczestnikiem zdarzenia, nie sposób założyć by był powiązany z którąkolwiek ze stron. Jego odruchowe, naturalne dla praworządnego obywatela reakcje związane z natychmiastowym zawiadomieniem policji potwierdzają tylko, że jego depozycje stanowią prawdziwe odtworzenie dokonanych postrzeżeń.
Analogicznie należało ocenić relację matki pokrzywdzonego –I. Ż.. Także ona stała się uczestnikiem postępowania na skutek okoliczności leżących poza nią, przed zdarzeniem nie łączyły jej z którąkolwiek z osób oskarżonych żadne relacje. Wymieniona nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia, jej zeznania ograniczyły się wyłącznie do potwierdzenia ogólnych informacji o sposobie funkcjonowaniaT. Ż.przed śmiercią.
Nie miały wpływu na ustalenia faktyczne zeznania osób tworzących krąg znajomychT. Ż.oraz zamieszkujących w sąsiedztwie pokrzywdzonego. DepozycjeA. W.(t. 2, k. 22, t. 10, k. 899v-900),R. P. (1)(t. 2, k. 33-34, t. 10, k. 900v-901),P. I.(t. 2, k. 36, t. 10, k. 901-901v),T. G.(t. 2, k. 37, t. 10, k. 902) czyM. G. (2)(t. 11, k. 1099v-1100) bazowały na plotkach i spekulacjach, które pojawiły się w tym gronie po śmierciT. Ż.i stąd nie mogły stanowić wartościowego przekazu. Z relacji części tych osób, z którymiT. Ż.kontaktował się telefonicznie w dniu swojej śmierci (M. G. (2),A. W.) wynika jednak pewna istotna kwestia, mianowicie, że pokrzywdzony na pewno nie spodziewał się, by krytycznego dnia groziło mu jakiekolwiek niebezpieczeństwo.
Relatywnie niewiele wniosły do sprawy ocenione przez Sąd jako wiarygodne zeznania konkubiny pokrzywdzonegoA. K. (3)i jej synaA. K. (4). Mimo, że były to osoby bliskieT. Ż.nie miały one wiedzy o szeregu aspektów jego funkcjonowania, np. o zaangażowaniu pokrzywdzonego w działalnośćspółki (...). Trzeba podkreślić, iż osoby te nie miały bezpośredniego kontaktu z pokrzywdzonym w dniu zdarzenia, jedynieA. K. (4)w godzinach południowych udało się przeprowadzić z nim rozmowę telefoniczną. Świadek, podobnie jakM. G. (2), czyA. W., nie stwierdził w głosieT. Ż.niczego nienaturalnego, pokrzywdzony deklarował nawet chęć spotkania w tym dniu na piwie, co tylko potwierdza wnioski wywiedzione przez Sąd z analizy zeznań wcześniej omawianych świadków.A.iA. K. (4)wskazywali także na fakt znajomościT. Ż.zM. M. (2)i ich wzajemnych kontaktów w bezpośredniej bliskości kluczowego zdarzenia. W tym zakresie analogiczne wyjaśnienia złożył oskarżonyM. M. (2)wobec czego Sąd potraktował powyższą okoliczność jako niesporną.
Sąd dał także wiarę depozycjomM. P.– pracownika samoobsługowej stacji benzynowej mieszczącej się przyulicy (...), który zeznawał na poboczne, ale istotne z punktu widzenia określenia czasu zdarzenia głównego okoliczności. Relacja tego świadka stanowi tak naprawdę dokumentalne odtworzenie zapisów transakcji, które były przeprowadzone na tej stacji w dniu zdarzenia. Podkreślić trzeba, iż co do istoty koresponduje ona z wyjaśnieniami zarównoJ. G., jak iM. M. (2).
Jako wiarygodne Sąd ocenił także zeznaniaR. N.i jego synaM. N. (2). Istota relacji tych świadków sprowadza się do dwóch kwestii, mianowicie telefonu oddanego do używaniaJ. G.i działalnościR. N.w(...) spółki (...). W tym ostatnim zakresie relacje te korespondują z dokumentacją rejestrową spółki, a gdy chodzi o przekazanie aparatu telefonicznego, z wyjaśnieniamiJ. G..
Funkcjonowaniuspółki (...)oraz powodów zainteresowania działalnością tego podmiotu organów skarbowych dotyczyły zeznania inspektora kontroli skarbowejM. K.. W zakresie treści na jakie rozpytywany był świadek nie sposób zakwestionować wiarygodności jego depozycji. Podnieść należy, że w zakresie prób kontaktu z „prezesem” spółki relacja świadka koresponduje z zeznaniamiI. Ż..
Marginalne znaczenie dla przedmiotowej sprawy miały także zeznania konkubinyP. K. (1)–B.M.. Wskazać należy, że w dniu 6 października 2014 r. świadek nie był obecny wW., tym samym nie dysponował bezpośrednią wiedzą na temat tego, czym zajmował sięP. K. (1)krytycznego dnia. Jeśli chodzi o telefoniczny kontakt między nimi, to relacja świadka w tym zakresie pokrywa się z wyjaśnieniami oskarżonegoP. K. (1), jak również zestawieniem połączeń telefonicznych z telefonu wymienionego. Świadek zeznawała również na temat okoliczności, które miały miejsce już po zainicjowaniu postępowania i zatrzymaniu oskarżonych – wskazywała na próby kontaktu innych osób, które miały doprowadzić do uzgodnienia wspólnej linii obrony oskarżonych.
Jak z powyższego wynika, żaden z poddanych dotychczas analizie dowodów o osobowym charakterze nie pozwolił na poczynienie ustaleń odnośnie zdarzenia, które miało miejsce dnia 06 października 2014 r. w miejscowościM.. Jedynymi dowodami, w oparciu o które Sąd mógł podjąć próbę ustalenia rzeczywistego przebiegu zdarzenia były wyjaśnienia oskarżonych. Problem jaki w tym kontekście napotkał Sąd związany był z zasadniczą rozbieżnością relacji poszczególnych oskarżonych.
Sąd w pierwszej kolejności poddał analizie wyjaśnienia oskarżonegoP. K. (1). Dowód ten jest kluczowy o tyle, że oskarżony oprócz tego, że był jedną z trzech osób, które miały dłuższą i bezpośrednią styczność z pokrzywdzonym krytycznego dnia, to dodatkowo jako pierwszy opisał przebieg wydarzeń wskazując na osoby, które były związane z dokonanym zabójstwem. Wyżej streszczone zostały główne tezy wyjaśnień oskarżonego, w tym miejscu uwaga Sądu zostanie skupiona na tych fragmentach, które poddają się weryfikacji przez pryzmat pozostałych źródeł dowodowych.
Najbardziej wiarygodnym weryfikatorem wyjaśnień oskarżonych były informacje uzyskane od operatorów sieci telefonii komórkowych. Stąd niezwykle istotną kwestią było ustalenie jakimi numerami telefonów posługiwali się sprawcy w dniu zdarzenia.
Jeśli chodzi o numery telefonów, którymi na co dzień posługiwali się oskarżeni i pokrzywdzony to okoliczność ta kształtowała się w sposób następujący:
T. Ż.- nr(...)
M. M. (2)- nr(...),
P. K. (1)- nr(...),
J. G.- nr(...).
Powyższe ustalenia uznać należy za bezsporne, zostały poczynione w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych oraz informacje od operatorów sieci telefonii komórkowych.
Oprócz tych numerów telefonów oskarżeni krytycznego dnia posługiwali się co najmniej czterema numerami telefonów, z których organom ścigania udało się ustalić tylko dwa, tj.

(...)
i

(...). Ustalenie osób, które posługiwały się tymi numerami było niezwykle istotne, pozwalało bowiem w znacznym stopniu zweryfikować prawdziwość wyjaśnień poszczególnych oskarżonych, ale także prześledzić sposób ich przemieszczania krytycznego dnia.
Gdy chodzi o numer

(...)
ustalono, że był on przypisany do karty, która dnia 06 października 2014 r. współpracowała z aparatem telefonicznym należącym wcześniej doP. K. (1). Wskazać należy, iż był on aktywny tylko w dniu 06 października 2014 r. w godzinach 7.06 – 15.24. W tym czasie posiadacz tego numeru telefonu kontaktował się tylko z dwoma numerami – jednym należącym doM. M. (2)(nr

(...))i drugim należącym do kolejnego ze sprawców (

(...)
). Skoro zatem z tego telefonu miały miejsce kontakty zM. M. (2), to można wykluczyć, że numerem tym posługiwał się ten właśnie oskarżony. Pozostają zatem jako potencjalni użytkownicy tego telefonuP. K. (1)lubJ. G.. Z wyjaśnieńP. K. (1)wynika, że w dniu zdarzenia około godziny 7 przyjechał po niegoJ. G.. Powyższe potwierdza aktywność na telefonieJ. G.– 5 rozmów między nim aP. K. (1)między 6.23 a 6.59, przy czym ostatnia 6-sekundowa (czyli trwająca akurat tyle, żeby poinformować rozmówcę np. o tym, że się po niego przyjechało).J. G.miał poprosićP. K. (1), żeby wziął jakiś stary telefon, co ten uczynił.P. K. (1)dodał, że po przekazaniu aparatuJ. G.ten wsadził do niego kartę SIM i jeszcze w jego obecności zadzwonił doM. M. (2). Powyższe potwierdzają informacje z bilingów telefonicznych – numer(...)był aktywowany krytycznego dnia o godzinie 7:06, po czym wykonano z niego o 7:07 połączenie z numeremM. M. (2)(t. 5, k. 114).
A zatem należy przyjąć, że numer(...)był telefonem, którym w dniu zdarzenia posługiwał sięJ. G..
Kolejny numer telefonu -(...)- jest z kolei numerem, który współpracował z aparatem telefonicznym należącym wcześniej doR. N.. Jak wynika z jego zeznań aparat ten przekazał on wcześniejJ. G.. Powyższe oznacza, że to przez ręce tego oskarżonego, za jego pośrednictwem, został on rozdysponowany.
Wskazać trzeba, że numer ten był aktywny od 3 października 2014 r. godz. 20:56, przy czym przed dniem 06 października 2014 r. wykonano z niego szereg połączeń tylko i wyłącznie z numerem należącym doT. Ż.. Oznacza to, że posiadacz tego telefonu musiał go znać. Dnia 6 października 2014 r. z tego telefonu w godzinach rannych (6:51 – 7:24) miały miejsce kolejne kontakty zT. Ż., i ich zupełny brak po godzinie 7:24. Powyższe może z kolei oznaczać, że w tej dalszej części dnia nie było potrzeby takich kontaktów, gdyż posiadacz tego telefonu mógł przebywać wspólnie z pokrzywdzonym. Powyższą tezę potwierdzić mogą także logowania telefonów należących doT. Ż.i posiadacza numeru(...)– od godziny 11:41 do 14:27 oba telefony logują się wyłącznie do stacji(...)zlokalizowanej wW., przyul. (...).
W tym miejscu wskazać należy, żeM. M. (2)deklarował znajomość zT. Ż., podczas gdy dlaP. K. (1)była to osoba obca. Okoliczność powyższą potwierdzająA.iA. K. (4), którzy wskazali naM. M. (2)jako osobę znaną pokrzywdzonemu, co więcej osobę, która kontaktowała się zT. Ż.przed dniem 6 października 2014 r.
Na koniec wskazać należy, iż lokalizacje stacji(...), do których logował się numer(...)i „normalny” numerM. M. (2)w godzinach rannych krytycznego dnia pokrywają się, natomiast nie pokrywają się lokalizacje tego(...)numeruP. K. (1). Najbardziej symptomatyczne są logowania(...)między godziną 9:33 a 9:41, które miały miejsce poza obszaremU.. Otóż w tym czasieM. M. (2)swoim telefonem loguje się o godzinie 9.33 do stacji(...)P.–B., a o godzinie 9:41 do stacji(...)R.–(...), podczas gdy telefon(...)o godzinie 9:39 loguje się do(...)P.–B..
Wobec powyższego uznać należało, że w dniu 6 października 2014 r. numer(...)był użytkowany przezM. M. (2).
Powyższy wniosek koresponduje także z wyjaśnieniamiP. K. (1), który stwierdził, że tego dnia dostał odJ. G.jakiś aparat telefoniczny i dopiero około godziny 14:00 jadąc już na miejsce zbrodni kupili na(...)kartę SIM, którą włożyli do telefonu.P. K. (1)z tego aparatu kilkakrotnie od tej godziny kontaktował się zJ. G.i tylko z nim. Wskazać należy, że ani na „normalnym” telefonieJ. G., jak i na telefonie, którym wymieniony posługiwał się krytycznego dnia ((...)) w godzinach 14:00 – 16:45 nie odnotowano połączeń z innego numeru telefonu niż(...)To z kolei oznacza, uznając wiarygodność wyjaśnieńP. K. (1)w tym zakresie, że uczestnicy tych wydarzeń –J. G.iP. K. (1)posługiwali się jeszcze dwoma numerami telefonów, które służyły do wyselekcjonowanych kontaktów tylko między tymi dwiema osobami. Niestety organom ścigania nie udało się ustalić tych numerów.
Jak wynika z powyższej analizy wyjaśnieniaP. K. (1)zostały pozytywnie zweryfikowane w zakresie co najmniej kilku ustaleń. Dodać należy, iż oskarżony jako jedyny od początku postępowania wyjaśniał w sposób spójny i konsekwentny, nawet indagowany przez Przewodniczącego na bardzo szczegółowe kwestie związane z przebiegiem zdarzeń krytycznego dnia precyzyjnie umiejscawiał fakty w przedstawionym przez siebie ciągu zdarzeń, w żaden sposób nie podważając wymowy wcześniejszych relacji. Podnieść należy, iż ostatecznie korzystnie dla oskarżonego została zweryfikowana wątpliwość Sądu związana z miejscem jego pobytu w godzinach rannych w dniu 6 października 2014 r. Jak wynika bowiem z danych operatora telefonii komórkowej w godzinach 6:23 – 06:59 miał się on znajdować w zasięgu stacji(...)opisanej jakoW.–ulica (...). Ulica o tej nazwie wW.jest tylko jedna i mieści się w dzielnicyP., w okolicach(...). Oskarżony jednak konsekwentnie zaprzeczał, by w tym czasie przebywał poza swoim miejscem zamieszkania wU.. Po ustaleniu, że rzeczona stacja(...)jest zlokalizowana w miejscu o danych geograficznych E(...)i N(...)stwierdzono, iż rzeczywiście mieści się ona w pobliżu miejsca zamieszkania oskarżonego, w okolicachdrogi ekspresowej (...)przy węźle(...).
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał wiarygodność wyjaśnieńP. K. (1).
W opozycji do nich znalazła się relacjaM. M. (2), który odpowiedzialność za dokonaną zbrodnię starał się przerzucić właśnie naP. K. (1). Podkreślić należy, iżM. M. (2)wyjaśniał wyjątkowo niekonsekwentnie, wielokrotnie zmieniał opis przebiegu wydarzeń dopasowując go do relacji pozostałych oskarżonych oraz danych, które można było wyprowadzić z historii logowań do stacji(...). Ostatecznie potwierdził on fakt przebywania krytycznego dnia wtowarzystwie (...), jak również fakt przywiezienia go do miejscowościM.przezJ. G., wreszcie powrót z nim i spalenie torby z rzeczami po oblaniu ich benzyną. Do końca zaprzeczał natomiast faktowi dokonania zbrodni.
Podnieść należy, iż relacjaM. M. (2)pozostaje w sprzeczności także z wyjaśnieniamiJ. G.. Oskarżony ten słuchany po raz pierwszy, do czasu pojawienia się na tej czynności swojego obrońcy, podzielił się z organami ścigania wycinkową wiedzą na temat zdarzenia. Symptomatyczne jest, żeJ. G.w czasie tego pierwszego przesłuchania nie wskazywał na udział w zbrodniP. K. (1)mówiąc wyłącznie o udzialeM. M. (2). Jednocześnie jednak zaprzeczał by znałT. Ż., co nie mogło być prawdą chociażby w świetle całokształtu okoliczności związanych z działalnościąspółki (...).
Wobec podniesionych wyżej okoliczności, w szczególności zaś z uwagi na brak konsekwencji składanych wyjaśnień, ich wewnętrzną sprzeczność, a przede wszystkim z uwagi na sprzeczność z wyjaśnieniamiJ. G.iP. K. (1)Sąd uznał relacjęM. M. (2)za niewiarygodną co do istoty, mającą za cel jedynie uniknięcie odpowiedzialności karnej tego oskarżonego za dokonaną zbrodnię.
Ostatnią relacją osoby, która była bezpośrednim uczestnikiem zdarzenia były wyjaśnieniaJ. G.. Od strony przedmiotowej, tj. zewnętrznych aspektów jego zachowania w dniu 06 października 2014 r. wyjaśnienia tego oskarżonego zasługują na wiarę. W relacjiJ. G.pojawiają się wszystkie elementy faktyczne obecne w wyjaśnieniachP. K. (1), a ostatecznie takżeM. M. (2). I takJ. G.przyznał, że tego dnia jeździł zP. K. (1)po warsztatach samochodowych, przywoziłM. M. (2)i „temu drugiemu” reklamówkę wódki, zawoził także wymienionych mężczyzn do(...), a następnie odbierał tylkoM. M. (2)z tego miejsca, zmieniał telefony i karty SIM, a „po wszystkim” zacierał ślady, tj. wyrzucił telefony, jeździł zM. M. (2)podpalić rzeczy w reklamówce polewając je zakupioną chwilę wcześniej benzyną.
Jak widać powyższe wyjaśnienia nic nie mówią o wiedzy i świadomości tego oskarżonego odnoszącej się do istoty wydarzeń krytycznego dnia. W tym miejscu zasygnalizować należy, że gdy chodzi o stronę podmiotową to Sąd nie uznał tej relacji za wiarygodną, nie przekonała Sądu teza, żeJ. G.robił to wszystko nie mając świadomości popełnianej na szkodęT. Ż.zbrodni. Szczegółowa analiza tego zagadnienia zostanie jednak przeprowadzona w dalszej części uzasadnienia, przy omawianiu kwalifikacji prawnej czynów przypisanych poszczególnym oskarżonym.
Gdy chodzi o pozostałe dowody to jako niebudzące wątpliwości Sąd ocenił wnioski sporządzonych w sprawie opinii, w tym z zakresu badań genetycznych, osmologicznych, daktyloskopijnych, opinii sądowo psychiatrycznych i psychologicznych, wreszcie protokołów oględzin i otwarcia zwłok oraz sądowo lekarskich oględzin zwłok. W przypadku tych dowodów uznać należało, iż zostały one prawidłowo przeprowadzone od strony procesowej, wszystkie te opinie sporządzone zostały przez specjalistów w danej dziedzinie. Potwierdzeniem tego założenia jest fakt, że u żadnej ze stron procesu wnioski powyższych opinii nie wzbudziły wątpliwości co do ich zasadności, były przy tym na tyle jednoznaczne, że nie wymagały jakiegokolwiek uzupełnienia, chociażby poprzez przesłuchanie ich autorów. Jedynie Sąd, wyłamując się nieco ze schematu narzuconego przez ustawodawcę w modelu kontradyktoryjnym, zdecydował się uściślić kwestie związane z mechanizmem zadawania ran oraz możliwości poszukiwania dalszych dowodów.
Rozwiewając te wątpliwości Sądu biegły z zakresu badań genetycznychR. P. (2)wskazał, iż nie jest możliwe zrobienie badań, w oparciu o które możliwe byłoby ustalenie pochodzenia DNA znajdującego się pod paznokciami prawej dłoni denata (t. 11, k. 1137v). Z kolei biegła z zakresu medycyny sądowejM. B.wskazała, że budzące wątpliwość Sądu stwierdzenie „rany jednoczasowe” odnoszące się do obrażeń stwierdzonych uT. Ż.oznacza, że zostały one zadane w zbliżonym, a nie tym samym czasie. Powyższe oznacza, iż ich sprawcą, a tym samym bezpośrednim zabójcą mogła być jedna osoba. Co istotne biegła dodała także, iż charakter stwierdzonych obrażeń pozwala na wnioskowanie, że obrażenia głowy mogły powstać na krótko przed obrażeniami szyi (t. 11, k. 1138). Jest to zatem kolejny argument przemawiający za wiarygodnością relacjiP. K. (1), który stwierdził, iż obserwującM. M. (2)iT. Ż.dostrzegł zamach tego pierwszego, po czym mężczyźni zniknęli mu z oczu.
Sąd uznał również wiarygodność licznych dokumentów urzędowych sporządzonych w związku z przeprowadzanymi czynnościami procesowymi w postaci protokołów zatrzymań, przeszukań osób i pomieszczeń czy protokołów oględzin. Dokumenty te zostały sporządzone zgodnie z wymogami procedury w tym zakresie i w sposób nie budzący wątpliwości obrazują przeprowadzone czynności. W ten sam sposób Sąd potraktował szereg dokumentów prywatnych dołączonych do akt postępowania, w szczególności w postaci zestawienia i wydruków połączeń telefonicznych, jako że wiarygodność potwierdzanych nimi faktów nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż niniejsze postępowanie w sposób niewątpliwy wykazało sprawstwo i zawinienie oskarżonegoM. M. (2)w zakresie zbrodni zabójstwa. Wskazać należy, iż zarówno stawiany oskarżonemu zarzut jak i zaproponowana przez Prokuratora kwalifikacja prawna czynu okazały się słuszne w pełnym zakresie. Jak wynika bowiem z wiarygodnych wyjaśnieńP. K. (1)M. M. (2)był jedyną osobą, która towarzyszyłaT. Ż.na polach wM.,P. K. (1)miał możliwość zaobserwowania jakM. M. (2)zamachnął się na pokrzywdzonego, kilka lub kilkanaście minut później miał możliwość zaobserwowania leżącego we krwiT. Ż.. Powyższe okoliczności jednoznacznie identyfikująM. M. (2)jako bezpośredniego sprawcę przedmiotowej zbrodni. Wątpliwości nie miał także Sąd ustalając postać zamiaru towarzyszącą oskarżonemu. Rodzaj i zakres ran zadanychT. Ż.jednoznacznie wskazują, iż napastnik chciał zabić swoją ofiarę.
Jeśli chodzi o pozostałych oskarżonych, tj.P. K. (1)iJ. G.to ich rola w zdarzeniu nie była tak oczywista i jednoznaczna.
Gdy chodzi oJ. G.to w oparciu o wyjaśnienia oskarżonych ustalony został zakres czynności, które krytycznego dnia wykonywał wymieniony. W tym miejscu należy się jednak zastanowić nad świadomościąJ. G.odnośnie tego co rzeczywiście miało się wydarzyć 06 października 2014 r. w miejscowościM..
Z ocenionych jako wiarygodne wyjaśnieńP. K. (1)wynika, iż krytycznego dniaJ. G.dzielił się z nim planami odnoszącymi się doT. Ż.. Gdy w ciągu dnia przejeżdżali obok miejscowościM.wskazywał, że to w to właśnie miejsce „M.ma przyjechać z tym gościem co z nim pije i go pobić” (t. 3, k. 14). Także po zdarzeniu, we wtorek, miał stwierdzić, że „M.chyba przegiął, bo tego pokrzywdzonego nie widać naU.”.
Z powyższych stwierdzeń wynika, żeJ. G.zakładał, że wM.dojdzie jedynie do pobicia pokrzywdzonego, a nie jego zabójstwa.
Taka teza zasadna jest jednak tylko pozornie. Przeczy jej logika wydarzeń.
Wskazać należy, iż sprawcy bardzo dokładnie przygotowywali się do tego dnia. Zgromadzone zostały co najmniej cztery aparaty telefoniczne, zakupione zostały karty SIM, znalezione ustronne miejsce, wreszcie bardzo skrupulatnie zostały zatarte wszelkie ślady związane ze zbrodnią. Można w tym miejscu retorycznie spytać, czy w ten sposób przygotowują się sprawcy do pobicia innej osoby? Z pewnością nie!
Należy zauważyć, że zbrodnia powyższa została rzeczywiście bardzo starannie zaplanowana. Poszczególne osoby miały wyselekcjonowane numery telefonów tylko do kontaktów zJ. G.. O roli tego ostatniego może świadczyć fakt, że jako jedyny miał kontakt zarówno zM. M. (2), jak iP. K. (1). Podjęcie takich starań dawało dużą szansę uniknięcia odpowiedzialności karnej i zapewne dałoby, gdyby nie jeden błądM. M. (2).
Otóż wymieniony oskarżony z telefonu, którym miał operować wyłącznie w czasie „akcji”, nie tylko w dniu zdarzenia, ale także wcześniej – od 3 października 2014 r.- kontaktował się zT. Ż.. To ta okoliczność dała organom ścigania punkt zaczepienia, spowodowała, że poprzez numer IMEI aparatu, do którego włożona była zakupiona karta SIM dotarli doP. K. (1), który szczegółowo opisał przebieg zdarzenia.
W tym miejscu należałoby się zastanowić kto był motorem tych działań, kto zorganizował i koordynował to przedsięwzięcie.
Z wyjaśnieńP. K. (1)wynika, że toJ. G.poprosił go o użyczenie starego aparatu telefonicznego, z którego sam korzystał, takżeJ. G.wręczył mu inny aparat telefoniczny przeznaczony do kontaktu z nim. To wreszcieJ. G.poprosiłP. K. (1)o pozostawienie „normalnego” telefonu u niego w mieszkaniu. Z kolei z relacjiR. N.wynika, iż także inny telefon, który był użyty w dniu zdarzenia przezM. M. (2)był wcześniej w dyspozycjiJ. G.. Powyższe wskazuje, że to właśnie ten oskarżony zorganizował środki łączności i przez cały czas miał kontakt ze wszystkimi uczestnikami tego zdarzenia. To dawało mu możliwość, jako jedynemu uczestnikowi, bieżącego koordynowania działań.
Kolejna, jak się wydaje, najistotniejsza kwestia – motyw działania. W sprawie, w której zabójstwo planuje się z taką precyzją powód jego dokonania, zdaniem Sądu, musiał występować i musiał to być powód poważny. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób dostrzec taki motyw po stronieP. K. (1), dla któregoT. Ż.był osobą całkowicie obcą. Podobnie należało ocenić tę kwestię po stronieM. M. (2)– żadna z osób bliskich pokrzywdzonemu, czy jego sąsiadów i znajomych nie wskazywała na konflikt między tymi osobami, przeciwnie, relację tę określano jako koleżeńską. O powyższym świadczy chociażby zaufanie jakie pokrzywdzony miał do swego późniejszego kata - gdyby takiego nie miał z pewnością nie spędziłby z nim całego dnia i z pewnością nie prowadziłby krytycznego dnia beztroskich rozmów telefonicznych ze swoimi znajomymi.
PozostajeJ. G.ispółka (...)w tle, z którą ten związany był poprzez osobę swojej konkubinyA. G.. Z zeznań świadkaM. K., jak również dokumentacji dotyczącej spółki wynika, iż w okresie bezpośrednio poprzedzającym zabójstwo inspektorzy kontroli skarbowej zaczęli się interesować tym podmiotem będącym istotnym ogniwem w przestępstwie karuzelowym. Poza sporem pozostaje okoliczność, żeT. Ż.był w tym podmiocie typowym „słupem”, swoim nazwiskiem firmował przedsięwzięcia podejmowane przez inne osoby. Z drugiej stronyT. Ż.dysponował wiedzą dotyczącą rzeczywistych zarządzających. Wyraz obawom, że może się on podzielić nią z organami skarbowymi, a w konsekwencji organami ścigania dał zresztąJ. G.w rozmowach zP. K. (1). Powyższe wskazuje zatem, że to od niego wyszła inicjatywa pozbycia się niewygodnego świadka.
Po co zatemJ. G.był potrzebnyP. K. (1), jaką rolę przypisał mu oskarżony w tym przedsięwzięciu? W ocenie SąduP. K. (1)miał zapewnićJ. G.alibi, usprawiedliwić go na wypadek niepowodzenia. Skoro wtowarzystwie (...)cały czas mówił o pobiciu pokrzywdzonego to oczywistym było, że taka wersja może wpłynąć na łagodniejsze potraktowanie go przez organy ścigania, a zachowanieM. M. (2)będzie musiało być wówczas uznane za eksces sprawcy. Niemniej jednak logika wydarzeń wcale nie wskazuje, że mieliśmy do czynienia z ekscesem – wM.nie doszło do pobicia, tylko do wykonania wyroku śmierci naT. Ż., a cała otoczka i przygotowania przedsięwzięte przezJ. G.wskazują, że doskonale zdawał on sobie sprawę w jakim celu wiezie pokrzywdzonego w to odludne miejsce.
Dlatego mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iżJ. G.nie był współsprawcą zbrodni zabójstwa tylko jej sprawcą kierowniczym. To on wskazał bezpośredniego sprawcę w osobieM. M. (2), wskazał na czas i miejsce popełnienia przestępstwa, zorganizował środki łączności i „dostarczył” sprawcę i ofiarę na miejsce zdarzenia. Motywem, którym się kierował była chęć pozbycia się niewygodnego świadka.
Jeśli chodzi oP. K. (1)to uznając wiarygodność jego wyjaśnień nie sposób było uznać zasadność stawianego mu w akcie oskarżenia zarzutu. Wskazać należy, iż oskarżony nie brał bezpośredniego udziału w zabójstwieT. Ż., o jego obecności mógł nawet nie wiedziećM. M. (2). Oznacza to, że nie sposób nawet mówić w tym przypadku o formie psychicznego wsparcia dla sprawcy. Z drugiej stronyP. K. (1)był na miejscu dokonywanego przestępstwa.
Niemniej jednak sama obecność oskarżonego przy braku realizacji jakiejkolwiek czasownikowej czynności w ramach popełnianego przestępstwa oraz przy braku jakichkolwiek informacji czy poszlak wskazujących na działanie w ramach porozumienia, zdaniem Sądu, uniemożliwiała przypisanieP. K. (1)sprawstwa w zakresie zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu.
W czasie i miejscu wskazanym w akcie oskarżeniaP. K. (1)zaobserwował pokrzywdzonego, który znalazł się w sytuacji grożącej bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Pomimo to nie udzieliłT. Ż.pomocy, nie podjął też starań w tym kierunku, takich jak zawiadomienie służb medycznych. W tej sytuacji Sąd uznałP. K. (1)winnym popełnienia występku określonego wart. 162 § 1 kk.
Sąd decydując się na zmianę w zakresie przypisanegoP. K. (1)czynu, uznał, iż w ten sposób nie wyjdzie poza granice aktu oskarżenia. Te określa bowiem zdarzenie faktyczne, które oskarżyciel opisał w akcie oskarżenia w formie zarzutu, podając także naruszony, jego zdaniem, przepis ustawy karnej. Sąd nie był związany ani samym opisem, ani też kwalifikacją prawną czynu podaną przez oskarżyciela, co więcej powinien był je zmienić w sytuacji gdy wskazywały na to ustalenia faktyczne dokonane na podstawie wyników przewodu sądowego.
W przedmiotowej sprawie między czynem zarzucanym a przypisanym zachodziła zarówno tożsamość gdy chodzi o osoby oskarżonego i pokrzywdzonego, jak i tożsamość miejsca oraz czasu zdarzenia. Sąd przyjmując jedyną logiczną wersję wydarzeń określił od strony podmiotowej i przedmiotowej zachowanie oskarżonego.
Wymierzając oskarżonym kary Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności oraz elementy podmiotowe dotyczące poszczególnych sprawców.
Czyn oskarżonychJ. G.iM. M. (2)cechuje niewątpliwie wysoki stopień społecznej szkodliwości. Zbrodnia zabójstwa jest bowiem synonimem najcięższego z możliwych zamachów na dobro prawnie chronione, grzechem, który w chrześcijańskiej tradycji utrwalony został w dekalogu. W przedmiotowej sprawie dodatkowo elementem obciążającym jest fakt, że czyn ten nie został popełniony w zamiarze nagłym. Przestępstwo zostało przez wymienionych współdziałających bardzo szczegółowo zaplanowane i do końca konsekwentnie realizowane.
Zaakcentować należy także motywację, która legła u podstaw dokonanej zbrodni – chodziło wyłącznie o pozbycie się niewygodnej osoby, potencjalnego świadka.T. Ż.nie zagrażał bowiem sprawcom w jakikolwiek inny sposób, w szczególności nie mógł stanowić przedmiotu obaw o zdrowie czy życie oskarżonych.
Na szczególne potępienie zasługuje również fakt, że współdziałający pozbawili życia człowieka, który miał do nich pełne zaufanie, był ich kolegą, pomógł w sprawach związanych z rejestracją spółki. W momencie gdy przestał być potrzebny, a sprawami spółki dodatkowo zaczął interesować się aparat skarbowy postanowili się go pozbyć, potraktować na wskroś przedmiotowo, jako zbędny i być może kłopotliwy element.
Dodatkowo wskazać należy, iżM. M. (2)przedmiotowego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego wart. 64 § 1 kk. Wymieniony oskarżony był już karany wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 04 października 2011 r. sygn. VIII K 74/10, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 04 lutego 2013 r., sygn. II AKa 401/12 m.in. za czyny zart. 158 § 1 kkna karę łączną 7 lat pozbawienia wolności (t. 3, k. 117-153, 154-209). Karę tęM. M. (2)odbywał m.in. w okresie od 13 stycznia 2009 r. do 04 lutego 2013 r. Rok i 8 miesięcy po odbyciu tej kary oskarżony ponownie popełnił przestępstwo, które jest podobne do tego, za które odbywał już karę pozbawienia wolności w wymiarze przenoszącym 6 miesięcy.
Elementem, który nakazywał nieco łagodniejsze potraktowanieJ. G.jest jego dotychczasowa niekaralność. Oskarżony przed zatrzymaniem prowadził działalność gospodarczą, a zatem ustabilizowane i zgodne z obowiązującym porządkiem prawnym życie.
Mając wszystkie powyższe okoliczności na względzie, Sąd wymierzył oskarżonemuJ. G.karę 25 lat pozbawienia wolności, a oskarżonemuM. M. (2)karę dożywotniego pozbawienia wolności uznając je za współmierne do stopnia winy oskarżonych i słuszne z punktu widzenia celów kary. Nie zasługuje na funkcjonowanie w społeczeństwie osoba, która na zimno, bez skrupułów pozbawia inną najwyższej wartości, jaką jest życie.
Jeśli chodzi oP. K. (1)to z oczywistych względów poziom jego zawinienia, jak i społecznej szkodliwości przypisanego mu ostatecznie czynu są niewspółmiernie mniejsze. Wskazać jednak trzeba, że oskarżony był już wielokrotnie karany, choć za relatywnie błahe i pospolite występki. Po opuszczeniu zakładu karnego podjął jednak próbę ustabilizowania swego życia, pozostaje w związku, podjął pracę.
W tej sytuacji wymierzona temu oskarżonemu kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest współmierna do stopnia winy oskarżonego i słuszna z punktu widzenia celów kary.
Gdy chodzi o zarzut zart. 178a § 1 kkto także w tym zakresie analiza całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła do jednoznacznego wniosku, że oskarżonyM. M. (2)popełnił to przestępstwo.
Jeśli chodzi o ocenę materiału dowodowego to stwierdzić należy, iż zasadniczo nie przysporzyła ona Sądowi większych problemów. Zarówno zeznania świadków, wyjaśnienia oskarżonego jak i dołączona do akt dokumentacja wzajemnie ze sobą korespondują gdy chodzi o relewantne, z punktu widzenia odpowiedzialności oskarżonego, elementy stanu faktycznego. Wskazać jednak należy, że jakkolwiek oskarżony przyznał, iż prowadził tego dnia samochód(...), to jednak próbował minimalizować swoją odpowiedzialność twierdząc, że tylko przestawiał ten pojazd po kolizji z pojazdem państwaM.. Zgoła odmienny wniosek wynika z zeznańK. D., która jechała z oskarżonym (t. 2, k. 16). Wymieniona stwierdziła, iż toM. M. (2), a nie ona od początku kierował pojazdem. W ocenie Sądu depozycje świadka zasługują na wiarę. Nawet jeżeli świadek na miejscu wypadku próbowała chronić kolegę, to w obliczu konsekwencji związanych z odpowiedzialnością karną za złożenie fałszywych zeznań zdecydowała się w sposób prawdziwy zrelacjonować zdarzenia. Dodać trzeba, że zeznaniaK. D.korespondują z relacjami przybyłych na miejsce funkcjonariusz policji –J. M. (1)(t. 2, k. 17, t. 10, k. 920-920v) iP. K. (2)(t. 2, k. 18, t. 10, k. 920v-921). Jakkolwiek nie byli oni bezpośrednimi świadkami zdarzenia, przyjechali na miejsce kolizji

    post factum, to jednak wersja przedstawiona przez podróżujących pojazdem(...)nie do końca odpowiadała ustaleniom poczynionym na miejscu m.in. przezJ. M. (1).
Sąd walorem wiarygodności obdarzył zaliczone w poczet materiału dowodowego dokumenty, jako że ich autentyczność, jak i wynikające z nich fakty nie budzą wątpliwości i nie były w toku postępowania kwestionowane przez żadną ze stron. Zostały one sporządzone przez powołane do tego organy i w zakresie ich właściwości.
Mając powyższe na względzie Sąd doszedł do przekonania, iż w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonego, jak i kwalifikacja prawna zarzucanego mu czynu nie budzą wątpliwości - oskarżonyM. M. (2)swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 kk.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zdarzenia, a także elementy podmiotowe odnoszące się do sprawcy przestępstwa.
Okolicznością obciążającą w stosunku do oskarżonego jest fakt, że czynu tego dopuścił się w zamiarze bezpośrednim, świadomie naruszając dyspozycjęart. 178a § 1 kk. Mając na uwadze kampanie medialne związane z plagą prowadzenia pojazdów pod wpływem alkoholuM. M. (2)niewątpliwie uświadamiał sobie konsekwencje swego czynu. Warto przy tym zauważyć, iż oskarżony swoim zachowaniem spowodował nie tylko potencjalne, ale realne zagrożenie (kolizja) dla innych uczestników ruchu oraz dla swojej koleżanki. Niekorzystnie o oskarżonym świadczy także jego kryminalna przeszłość.
Kolejnym negatywnym elementem, który Sąd musiał wziąć pod uwagę miarkując wymiar kary i środka karnego był stopień upojenia alkoholowego stwierdzony u oskarżonego. Pierwsze badanie wykazało 0,43 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, co jest wartością dość znaczącą.
Ze wskazanych wyżej względów orzeczona kara 4 miesięcy pozbawienia wolności jest sprawiedliwa, adekwatna do stopnia winy oskarżonego, charakteru jego czynu, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa oraz realizuje społeczny, a przede wszystkim indywidualny cel kary.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, a zwłaszcza zmierzony poziom alkoholu w wydychanym powietrzu Sąd zdecydował nadto o ustaleniu wysokości środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na poziomie 3 lat.
Jeśli chodzi o pozostałe czyny przypisane oskarżonym (posiadanie środków odurzających przezJ. G.iM. M. (2), ukrywanie dokumentu w postaci dowodu osobistego wystawionego na inną osobę przezJ. G., wreszcie podrabianie podpisów na dokumentach przezA. D.) to także w tych przypadkach ocena materiału dowodowego nie przysporzyła Sądowi trudności.
Gdy chodzi o posiadanie środków odurzających w postaci kokainy (1,90 g -J. G.) i marihuany (0,50 gM. M. (2)) to obaj wymienieni oskarżeni przyznali się do popełnienia tych czynów. Wiarygodność tych oświadczeń podkreślają protokoły przeszukań, wskazujące na zabezpieczenie tych środków bezpośrednio przy oskarżonych. Dodatkowo fakt, że zabezpieczone substancje są substancjami zabronionymi przez ustawę o przeciwdziałaniu narkomanii wskazuje niekwestionowana przez żadną ze stron opinia biegłego z zakresu badań chemicznych (t. 4, k. 19-21).
Podobnie w zakresie czynu polegającego na ukrywaniu przezJ. G.dokumentu w postaci dowodu osobistego wystawionego na nazwiskoŁ. S.wymieniony oskarżony przyznał się do jego popełnienia. Co prawda oskarżony próbował minimalizować swoją odpowiedzialność w tym zakresie wskazując, że informował korporację, w której pracował o pozostawieniu tego dokumentu przez jednego z pasażerów, niemniej jednak okoliczności tej nie potwierdziła sama korporacja.
Jeśli chodzi o ostatni z czynów – podrabianie dokumentów przezA. D.– to także w tym przypadku oskarżony przyznał się do jego popełnienia i wyraził nawet wolę dobrowolnego poddania się karze. W ocenie Sądu okoliczności tego przestępstwa nie budziły wątpliwości, oskarżony złożył na okoliczność podrabiania podpisówP. M.szczegółowe wyjaśnienia, które w pełni korespondują z zeznaniami przesłuchanego w charakterze świadkaP. M.. Dodatkowo sprawstwo oskarżonego potwierdziła świadekA. K. (1), która rozpoznałaA. D.jako osobę odbierającą cyklicznie korespondencję adresowana dospółki (...).
Wobec powyższego uznać należało, iż swoim zachowaniem oskarżeniJ. G.iM. M. (2)wyczerpali znamiona występku z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomani, przy czymM. M. (2)w ramach powrotu do przestępstwa opisanego wart. 64 § 1 kk, dodatkowoJ. G.wyczerpał także znamiona czynu zart. 276 kk, z koleiA. D.występku stypizowanego wart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
Wymierzając oskarżonym kary Sąd miał na uwadze całokształt okoliczności zdarzenia, a także elementy podmiotowe odnoszące się do sprawców przestępstwa.
Wszyscy oskarżeni dopuścili się popełnienia przypisanych im czynów w zamiarze bezpośrednim. Gdy chodzi oA. D.wskazać należy, iż sprzecznych z ustawa zachowań dopuszczał się on na przestrzeni ponad roku, w żaden sposób nie informując i nie uprzedzającP. M.o podrabianiu jego podpisów. Zaakcentować trzeba, że przy okazji każdej wizyty pracownik biurowy wydający korespondencję oskarżonemu uprzedzany był o wizycie prokurentaspółki (...), przestępstwo to było zatem w przypadku każdego z zachowań planowane z odpowiednim wyprzedzeniem.
Gdy chodzi o występki z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to wskazać należy, iż ilość zabezpieczonego środka odurzającego nie była znaczna u żadnego z oskarżonych, niemniej jednak, gdy chodzi oJ. G.wskazać należy, że kokaina zalicza się do tzw. „twardych” narkotyków, co wpłynęło na surowsze potraktowanie tego oskarżonego. Z drugiej strony jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował fakt dotychczasowej niekaralnościJ. G., czego niestety nie da się powiedzieć o pozostałych oskarżonych.
Wskazać należy, iżM. M. (2)przedmiotowego czynu dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa opisanego wart. 64 § 1 kk. Wymieniony oskarżony był już karany wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 04 października 2011 r. sygn. VIII K 74/10, zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 04 lutego 2013 r., sygn. II AKa 401/12 m.in. za czyny zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniina karę 3 lat pozbawienia wolności oraz karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, które wraz z innymi przestępstwami złożyły się na karę łączną 7 lat pozbawienia wolności (t. 3, k. 117-153, 154-209). Karę tęM. M. (2)odbywał m.in. w okresie od 13 stycznia 2009 r. do 04 lutego 2013 r. Rok i 8 miesięcy po odbyciu tej kary oskarżony ponownie popełnił przestępstwo, które jest podobne do tego, za które odbywał już karę pozbawienia wolności w wymiarze przenoszącym 6 miesięcy.  Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż kara 2 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wobecM. M. (2), kara 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona za występek z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i 4 miesięcy za czyn zart. 276 kkorzeczone wobecJ. G., wreszcie 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona wobecA. D.będą współmierne do stopnia winy oskarżonych i społecznej szkodliwości przypisanych im czynów, jak też właściwą odpłatą służącą realizacji celów prewencji indywidualnej i generalnej.
Sąd mając na uwadze wiekA. D., jego dotychczasową niekaralność na karę pozbawienia wolności zdecydował się zastosować względem niego środek o charakterze probacyjnym w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary. Przepisy dotyczące tego środka probacyjnego są tak skonstruowane, że przy stosowaniu tej instytucji nakazują sądowi kierować się jedynie względami szczególno-prewencyjnymi, zaś społeczne oddziaływanie kary, jej współmierność do szkodliwości społecznej czynu i winy sprawcy nakazuje uwzględniać przy wymierzaniu kary (art. 50 § 1-3 k.k.). By zatem możliwe było warunkowe zawieszenie wykonania kary sąd musiał nabrać przekonania, że sprawca nie powróci do przestępstwa i wykonanie wymierzonej kary nie będzie konieczne dla wdrożenia go do przestrzeganego porządku prawnego. Tego rodzaju przekonanie bazować zaś musi na ocenie postawy sprawcy, jego właściwości i warunków osobistych, dotychczasowego sposobu życia oraz zachowania się po popełnieniu przestępstwa
Po analizie wymienionych przesłanek Sąd uznał, iż wobec tego oskarżonego będzie to wystarczające do osiągnięcia celów kary. Jednocześnie mając na uwadze względy prewencyjne Sąd określił długość okresu próby wobecA. D.na poziomie 2 lat.
Mając jednocześnie na uwadze fakt, iż orzeczenie karne winno nieść ze sobą pewną odczuwalną dolegliwość Sąd wymierzył takżeA. D.karę grzywny ustalając jej wysokość na 150 stawek dziennych. Analizując aktualne możliwości zarobkowe i majątkowe oskarżonego Sąd określił wysokość stawki dziennej na minimalnym poziomie 10 złotych.
Tym samym Sąd nie podzielił zapatrywań obrońcy o potrzebie umorzenia postępowania wobec tego oskarżonego z uwagi na znikomy stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. Analiza kwantyfikatorów wskazanych wart. 115 § 2 kk, akcentowany już wyżej fakt rozciągnięcia tego przestępstwa w czasie i brak jakiejkolwiek wiedzyP. M.o tym fakcie nie pozwolił na stwierdzenie, że poziom owej społecznej szkodliwości nie przekroczył ładunku karygodności wymaganego dla przestępstwa.

Rozstrzygnięcie o karach łącznych, środku kompensacyjnym i innych środkach oraz kosztach procesu:

Orzekając o wymiarze kary łącznej Sąd orzekający nie jest uprawniony do ponownego rozważenia tych samych okoliczności, które legły u podstaw wymiaru kar jednostkowych, lecz powinien rozważyć przede wszystkim, czy pomiędzy poszczególnymi czynami, za które wymierzono te kary, istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, czy też związek ten jest dość odległy lub w ogóle go brak.
W przedmiotowej sprawie niewątpliwie taką łączność między czynami przypisanymi oskarżonymJ. G.iM. M. (2)nie występuje, jako że każde z nich godzi w inne dobra prawne. Niemniej jednak mając na uwadze normęart. 88 kkSąd wymierzył oskarżonym kary:

⚫

J. G.– 25 lat pozbawienia wolności,

M. M. (2)– dożywotniego pozbawienia wolności.

Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonych kar pozbawienia wolności zaliczono oskarżonym okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie. W części zaliczonej uznać należało, że kary zostały wykonane.
Wobec wniosku złożonego w trybieart. 46 § 1 kkSąd zobligowany był orzec opisany tym przepisem środek kompensacyjny. Miarkując wysokość zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przezI. Ż.w związku z pozbawieniem życia jej syna Sąd wziął pod uwagę ogrom negatywnych doznań, będących udziałem wymienionej. Strata dziecka i to tak niespodziewana niewątpliwie musiała odcisnąć piętno na psychice pokrzywdzonej. Kwota w orzeczonym wymiarze nie zrekompensuje oczywiście tej straty, ale przynajmniej w niewielkim stopniu uczyni zadość poczuciu krzywdy.
Działając na podstawieart. 44 § 2 kk, a w odniesieniu do środków odurzających na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, Sąd orzekł przepadek poprzez zniszczenie części dowodów rzeczowych. Jednocześnie niektóre dowody rzeczowe w postaci rzeczy należących doJ. G., zgodnie z dyspozycjąart. 230 § 2 kodeksu postępowania karnego, Sąd zwrócił osobie uprawnionej, uznając je za zbędne dla postępowania karnego.
Działając na podstawieart. 49 ust. 1 ustawy o dowodach osobistychSąd orzekł o zwrocie wystawcy dowodu rzeczowego w postaci dokumentu tożsamościŁ. S..
Sąd zasądził na rzecz adwokataM. M. (2)pełniącego funkcję obrońcy z urzędu oskarżonego odpowiednie wynagrodzenie od Skarbu Państwa, albowiem nie zostało ono uiszczone w całości ani w części.
Jednocześnie Sąd zwolnił oskarżonychJ. G.iM. M. (2)od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa. Sąd miał tu na uwadze aktualną sytuację oskarżonych i perspektywę wieloletniego pobytu przez nich w warunkach izolacji więziennej.
Z kolei gdy chodzi o pozostałych oskarżonych, tj.A. D.iP. K. (1)Sąd obciążył tych oskarżonych częścią wydatków wyłożonych dotychczas przez Skarb Państwa w związku z przedmiotową sprawą. Sąd miał tu na uwadze aktualną sytuację materialną i rodzinną wymienionych oskarżonych.