Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 530/23
Data wyroku: 2024-03-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Anna Lisowska
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: art. 6 kc
Teza: ciężar dowodu

Sygn. akt I C 530/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 marca 2024 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Anna Lisowska
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Judyta Masłowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2024 roku
sprawy z powództwa GminyP.
przeciwkoP. S.,M. S.
o zapłatę
o r z e k a:

I
Oddala powództwo.

II
Odstępuje od obciążania pozwanych kosztami procesu na rzecz powoda.

Sygn. akt I C 530/23

UZASADNIENIE
GminaP.w dniu 15 grudnia 2023 roku wytoczyła powództwo przeciwkoP. S.iM. S.o zapłatę solidarnie kwoty 1 094,10 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty – tytułem odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu i odszkodowania uzupełniającego za media i gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 01.05.2023r. do 31.10.2023r. Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanych kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że pozwani pozostają w związku małżeńskim. Powódkę i matkę pozwanego –G. S.– łączyła umowa najmulokalu mieszkalnego nr (...)położonego wbudynku nr (...)przyulicy (...)wP..G. S.zmarła w dniu 24 kwietnia 2021 roku. W dniu 24 września 2021 roku pozwani zwrócili się do powódki z prośbą o przeprowadzenie ekspertyzy co do czasu ich przebywania w ww. lokalu, w celu wstąpienia w stosunek najmu po zmarłej. Powódka w odpowiedzi poinformowała, iż brak jest osób mogących wstąpić w stosunek najmu po zmarłej. Pozwani zostali wezwani do wydania lokalu w terminie 14 dni, lecz wezwanie pozostało bezskuteczne. Do dnia dzisiejszego pozwani zajmują przedmiotowy lokal bezumownie. Z relacji sąsiadów wynika, że pozwani od kilku lat nie zamieszkują w tym lokalu. Nie wskazali oni powódce swojego nowego adresu pobytu i nie wydali kluczy od przedmiotowego lokalu, więc w każdym czasie mogą z lokalu tego korzystać. Dlatego ciąży na nich obowiązek uiszczania na rzecz powódki odszkodowania za bezumowne korzystanie z lokalu w wysokości czynszu i odszkodowania uzupełniającego za media i gospodarowanie odpadami komunalnymi. Kierowane do pozwanych wezwania do zapłaty pozostały bezskuteczne.
Powódka wskazała, że zadłużenie pozwanych za okres od 01.05.2023r. do 31.10.2023r. wynosi 1 094,10 złotych, w tym:
- 552 zł – odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu,
- 304,10 zł – odszkodowanie uzupełniające za media,
- 238 zł – odszkodowanie uzupełniające za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
Na wniosek strony powodowej, zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2024 roku Sąd Rejonowy w Piszu ustanowił dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych kuratora w osobieP. M.będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu.
Kurator wniósł o oddalenie powództwa w całości.

Sąd ustalił, co następuje:
GminaP.jest właścicielemlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wbudynku nr (...)przyulicy (...)wP.. Miesięczny czynsz za ten lokal w okresie od maja do października 2023 roku wynosił 34 złote.
GminęP.iG. S.łączyła umowa najmu opisanego wyżej lokalu mieszkalnego.
NajemczyniG. S.zmarła 24 kwietnia 2021 roku.
GminaP.ustaliła, iż brak jest osób mogących wstąpić w stosunek najmu po zmarłej i w związku z tym wezwała synaG. S.-P. S.i synowąM. S.do dobrowolnego wydania ww. lokalu mieszkalnego. Wezwanie pozostało bezskuteczne. W związku z tym GminaP.wystąpiła przeciwkoP. S.iM. S.na drogę sądową i w dniu 26 października 2022 roku uzyskała wyrok eksmisyjny (sygn. akt I C 50/22). Do dnia dzisiejszego wyrok ten nie został wykonany.
Od grudnia 2022 rokuP. S.iM. S.przestali uiszczać na rzecz GminyP.należne za ww. lokal opłaty. Co najmniej od tego czasu nie zamieszkują oni w przedmiotowym lokalu.
(okoliczności bezsporne)

Sąd zważył, co następuje:
Podstawą prawną domagania się przez powódkę zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z lokalu stanowiart. 18 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego(Dz.U. z 2018r., poz. 1234 j.t.), zgodnie z którym osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie. Odszkodowanie te odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa wust. 1, odszkodowania uzupełniającego (art. 18 ust. 2 cytowanej ustawy).
Odszkodowanie jakie powinna płacić osoba zajmująca lokal bez tytułu prawnego ustawa określa w odniesieniu do wysokości czynszu najmu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu tego lokalu, gdyby mógł nim dysponować (gdyby został opróżniony). Chodzi tu o sytuację hipotetyczną, w której lokal zostaje opróżniony, a właściciel (gmina, inna jednostka samorządowa, Skarb Państwa lub państwowa osoba prawna, towarzystwo budownictwa społecznego, spółdzielnia mieszkaniowa, inny właściciel - osoba fizyczna lub prawna) w uwarunkowaniach prawnych, w jakich funkcjonuje, oraz realiach rynkowych (danej miejscowości, dzielnicy) miałby możność wynająć dane mieszkanie. Podobnie jak w przypadku czynszu, obowiązek uiszczania odszkodowania obciąża wspólnie wszystkie osoby, które wcześniej można było zakwalifikować jako lokatorów w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.Odszkodowanie to nie jest, „czystym” obowiązkiem naprawienia szkody, o jakich mówią przepisyksięgi trzeciej kodeksu cywilnego. Obowiązek płacenia odszkodowania powstaje bowiem dlatego, że osoba zajmująca lokal czyni to nie posiadając tytułu do jego zajmowania. Decydujące znaczenie w ocenie, czy właścicielowi przysługuje odszkodowanie, ma jedynie fakt zajmowania lokalu bez tytułu prawnego. Roszczenie to może jednak kierować wobec osób, które faktycznie lokal ten w spornym okresie zajmowały.
W tym miejscu wskazać należy, iż w myśl ogólnej zasady wyrażonej wart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W sprawach cywilnych rolą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).
W ocenie Sądu strona powodowa nie udowodniła, że w okresie objętym żądaniem pozwu, tj. od 1 maja do 31 października 2023 roku, pozwani faktycznie zajmowali przedmiotowy lokal. Należy zważyć, że już w treści uzasadnienia pozwu powódka wskazała, że z relacji sąsiadów wynika, iż pozwani nie zamieszkują w przedmiotowym lokalu od kilku lat. Potwierdzają to również ustalenia poczynione przez ustanowionego w sprawie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu pozwanych.
Konsekwencją ustalenia przez Sad, że w okresie objętym żądaniem pozwu pozwani nie zajmowali przedmiotowego lokalu mieszkalnego, jest oddalenie powództwa w całości.
Powódka przegrała procesu, w związku z czym pozwani nie są zobowiązani na rzecz powódki poniesionych przez nią kosztów procesu.