Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 366/14
Data wyroku: 2014-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Połyniak, Adam Pietrzak, Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Groźba Bezprawna
Podstawa prawna: art. 437 § 1 k.p.k.

Sygnatura akt IV Ka 366/14

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 lipca 2014 roku.
Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący :

SSO Ewa Rusin (spr.)

Sędziowie :

SSO Agnieszka Połyniak
SSO Adam Pietrzak

Protokolant :

Marta Synowiec

przy udziale Andrzeja Mazurkiewicza Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu dnia 29 lipca 2014 roku
sprawyJ. S.
synaS.iT.z domuS.ur. (...)wW.
oskarżonego zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 7 lutego 2014 roku, sygnatura akt VI K 437/13

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.z Kancelarii Adwokackiej wŚ.516, 60 złotych tytułem kosztów nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych związanych z postępowaniem odwoławczym zaliczając wydatki za to postępowanie na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt IV Ka 366 / 14

UZASADNIENIE
Prokurator Rejonowy w Świdnicy oskarżyłJ. S.o to, że:

1
w dniu 24 stycznia 2013 roku wŚ., woj.(...), groził zabójstwem telefonicznie swojej byłej żonie –A. S. (1), która to groźba wzbudziła i pokrzywdzonej uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sadu Rejonowego w Świdnicy ( sygn.akt VI K 738/11 ) za czyny zart. 2072☺1kkiart. 157§2 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 02.01.2012 r. do 15.09.2012 r.

tj. o czyn zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,

2
w dniach 25.01.2013 r., 20.02.2013 r. i 27.03.2013 r. groził zabójstwem telefonicznie swojemu ojcuS. S., iż po zakończeniu odbywania kary pozbawienia wolności pozbawi życia jego, jego żonę, swoją byłą żonę i swoją małoletnią córkę, a wnuczkęS. S., która to groźba wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę spełnienia, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powortu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Świdnicy ( sygn.akt VI K 738/11 ) za czyny zart. 207§1 kkiart. 157§2 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 02.01.2012 r. do 15.09.2012 r.

tj. o czyn zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kk.
Sąd Rejonowy w Świdnicy wyrokiem z dnia 7 lutego 2014r. sygn. akt VI K 437 /13:

I
oskarżonegoJ. S.uniewinnił od popełnienia zarzutu opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kk,

II
w ramach czynu zarzucanego w pkt 2 części wstępnej wyroku oskarżonegoJ. S.uznał za winnego popełnienia czynu uznając, że został on popełniony jedynie w dniu 27 marca 2013 roku, tj. występku zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kki za to na podstawie tych przepisów wymierzył mu karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

III
zasądził ze Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.kwotę 929,88 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu,

IV
na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Z wyrokiem tym w części skazującej nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy z urzędu.
Apelujący zarzucił zaskarżonemu wyrokowi na podstawieart. 427§2 kpkw zw. zart. 438 pkt 2 i 3 kpk:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, to jestart. 4, art. 5§2, art. 7 i art. 410 kpkpoprzez jednostronną i nie uwzględniającą wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę dowodów, w szczególności wyjaśnień oskarżonego oraz informacji z Aresztu Śledczego wŚ.i rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, mimo braku jakichkolwiek innych dowodów winyJ. S., co skutkowało błędnym ustaleniem, żeJ. S.w dniu 27.03.2013 r. groził telefonicznie;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, żeJ. S.w dniu 27.03.2013 r. groził telefonicznie swojemu ojcuS. S., iż po zakończeniu odbywania kary pozbawienia wolności pozbawi życia jego, jego żonę, swoją byłą żonę i swoją małoletnią córkę, a wnuczkęS. S.;

3
wewnętrzną sprzeczność w treści uzasadnienia polegającą na dokonaniu przez Sąd ustaleń faktycznych na podstawie zeznań świadkaT. S., a w późniejszych rozważaniach stwierdzeniu, iż z uwagi na to, że zeznania te cechowała zmienność, należało podejść do nich z ostrożnością i oprzeć się w tym zakresie na konsekwentnych zeznaniachS. S..

i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w pkt II poprzez uniewinnienieJ. S.od czynu tam określonego.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jako niezasadna nie podlega uwzględnieniu.
Pisemne motywy wyroku dowodzą, że Sąd Rejonowy poczynił w sprawie obiektywne ustalenia faktyczne, oparte o prawidłowo przeprowadzone i ocenione dowody. Wnioski końcowe mieszczą się w granicach swobodnej oceny dowodów, w żadnym wypadku nie można im zarzucić dowolności, wypełniają one wszystkie wskazaniaart. 7 kpk. Potwierdzeniem tego stanowiska jest chociażby częściowe uniewinnienie oskarżonego od zarzutu I-go oraz ograniczenie sprawstwa i zawinienia w zakresie zarzutu II-go do jednego czynu w dniu 27 marca 2013r. W tej mierze Sąd bazował na konsekwentnych zeznaniach pokrzywdzonegoS. S.oraz bilingu rozmów telefonicznych, potwierdzającym fakt rozmowy z oskarżonym. Nie sposób dopatrzyć się w postawie pokrzywdzonego powodów dla tendencyjnego pomówienia oskarżonego o popełnienie występku groźby karalnej, na takie powody nie wskazuje także apelujący. ŚwiadekS. S.przekonująco podkreślał, że kierowanych przez oskarżonego wcześniejszych gróźb nie traktował poważnie, dopiero groźby wyartykułowane wobec żony i kilkuletniej wnuczki wzbudziły jego obawę spełnienia. Wbrew stanowisku apelującego Sąd nie opierał kluczowych ustaleń na zeznaniachT. S., wszak o ile była ona świadkiem telefonicznej rozmowy oskarżonego i pokrzywdzonego, to jednak o jej pełnej treści – z natury rzeczy – wiedzę mogła powziąć tylko z relacjiS. S..
Zarzut apelacji braku potwierdzenia zeznań pokrzywdzonego w drodze odnotowania treści przedmiotowej rozmowy telefonicznej przez funkcjonariusza służby więziennej także okazał się nieskuteczny. Rozmowy skazanych dokonywane z automatu telefonicznego na terenie aresztu śledczego powinny być monitorowane przez służbę więzienną ( k. 16, 108 i 117 akt), ale czy przedmiotowa rozmowa faktycznie była monitorowana i przez kogo, to już administracja Aresztu Śledczego wŚ.nie potwierdza. Brak notatki funkcjonariusza służby więziennej na okoliczność przebiegu rozmowy oskarżonego z pokrzywdzonym więc nie dyskwalifikuje wiarygodności zeznań pokrzywdzonegoS. S.. Zeznaniom tym nie można przecież przeciwstawić kontrdowodu w postaci zeznań jakiegokolwiek funkcjonariusza służby więziennej, a tym samym dokonać ich negatywnej weryfikacji, zaś samo zaprzeczenie oskarżonego ocenić należy jako linię obrony, obliczoną na uniknięcie odpowiedzialności karnej.
Tak więc zawinienie oskarżonego jak i przyjęta kwalifikacja prawna przypisanego oskarżonemu czynu zart. 190 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kknie wzbudza najmniejszych wątpliwości.
Niezasadnym byłoby ewentualne obniżenie wymiaru kary. Oskarżony, jak to podkreślił Sąd Rejonowy, był już wielokrotnie karany sądownie, w tym kilkakrotnie za występki z zastosowaniem przemocy wobec członków najbliższej rodziny, zaś popełniając przedmiotowy występek w warunkach recydywy specjalnej zart. 64 § 1 kki w dodatku podczas odbywania kary izolacyjnej dowiódł, że jest sprawcą niepoprawnym i wysoce zdemoralizowanym. W świetle okoliczności faktycznych popełnionego występku i dyrektywart.53 kkbrak jest podstaw do uznania, by rozstrzygnięcie o karze 2- ch miesięcy pozbawienia wolności, zatem orzeczonej nieznacznie powyżej najniższego ustawowego zagrożenia tym rodzajem kary, stanowiło konsekwencję karną rażąco niewspółmiernie surową w rozumieniu przepisuart.438 pkt. 4 kpk.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie§14 ust.2 pkt.4 oraz § 19 ust.1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu– Dz.U. Nr 163 poz.1348 z późn. zm.
O zwolnieniu oskarżonego od obowiązku poniesienia kosztów sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpkiart. 624 § 1 kpk, co uzasadnia wymierzenie kary izolacyjnej oraz brak danych o posiadanym majątku i ewentualnych dochodach oskarżonego.