Sąd Okręgowy w Poznaniu
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 668/23
Data wyroku: 2023-07-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Alina Szymanowska, Małgorzata Radomska-Stęplewska, Tomasz Józkowiak
Słowa kluczowe: Umowa ubezpieczenia
Podstawa prawna: art. 105 kc

Sygn. akt II Ca 668/23

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lipca 2023 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu II Wydział Cywilny Odwoławczy
w następującym składzie:
Przewodnicząca: sędzia Alina Szymanowska
Sędziowie: Tomasz Józkowiak
Małgorzata Radomska – Stęplewska
po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2023 r. w Poznaniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaM. W.
przeciwko(...)Towarzystwo (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.
o zapłatę
na skutek apelacji wniesionej przez powódkę
od wyroku Sądu Rejonowego w Obornikach
z dnia 28 grudnia 2022 r.
sygn. akt I C 258/22

oddala apelację;

zasądza od powódki na rzecz pozwanego tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej kwotę 2700 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się niniejszego postanowienia o kosztach procesu do dnia zapłaty.

Tomasz Józkowiak Alina Szymanowska Małgorzata Radomska - Stęplewska

UZASADNIENIE

M. W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła do Sądu Rejonowego w Obornikach pozew o zapłatę, wnosząc o zasądzenie od(...)Towarzystwo (...) S.A.z siedzibą wW.kwoty 51.620,55 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Pismem z dnia 23 września 2022 roku strona pozwana, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła odpowiedź na pozew, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie odM. W.kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Obornikach:
- w pkt 1. oddalił powództwo,
- w pkt 2. kosztami postępowania obciążył w całości powódkę pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu.
Podstawę rozstrzygnięcia stanowiły ustalenia faktyczne i rozważania prawne przytoczone w uzasadnieniu orzeczenia ( 158- 162v).
Apelację od powyższego wyroku złożyła powódka, zaskarżyła wyrok w całości.
Apelująca zarzuciła:

naruszenie prawa procesowegoart. 233 § 1 k.p.c.:

- poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodu z zeznań świadkaD. K. (1), poprzez nieuzasadnione danie wiary jego zeznaniom, w zakresie w jakim świadek zeznał, że nie wiedział o poważnej chorobieZ. W. (1)i fakcie jego hospitalizacji w momencie zawierania umowy ubezpieczenia w imieniu pozwanego, a także o fakcie posiadania polisy i okoliczności wypłacenia z tytułu ciężkiego zachorowania odszkodowania od poprzedniego ubezpieczyciela (P. (...)S.A.), pomimo tego, że z całości zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wiedzę taką musiał posiadać. Powyższe doprowadziło Sąd I Instancji do nieprawidłowego wniosku, jakoby to z winy i inicjatywy powódki, ubezpieczającej iZ. W. (1)doszło do wypowiedzenia polisy wP. (...)S.A. i zawarcia dlaZ. W. (1)polisy ubezpieczenia na życie u pozwanego, a także że pozwany nie wiedział o stanie zdrowia wyżej wymienionego na dzień zawarcia umowy ubezpieczenia, kiedy to do powyższego doszło z winy i inicjatywyD. K. (1), który to zainicjował całą sytuację i zataił informacje dotyczące stanu zdrowiaZ. W. (2)przed pozwanym.
- poprzez nieuzasadnioną odmowę dania wiary zeznaniomI. K.iD. W., w zakresie w jakim wyżej wymienione zeznały, żeD. K. (1)podczas rozmów w przedmiocie zawarcia umowy ubezpieczenia zD. K. (2)zapewnił, że pomimo, iżZ. W. (1)choruje na nowotwór to zawarcie nowej umowy zA. (...)będzie skutkować wypłatą świadczenia z tytułu zaistnienia tejże choroby i jej skutków, na takich samych warunkach jak w wypadku obowiązującej umowy ubezpieczenia zP. (...)pomimo tego, że z całości zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że wiedzę taką musiał posiadać. Powyższe doprowadziło Sąd I Instancji do nieprawidłowego wniosku, jakoby to z winy i inicjatywy powódki, ubezpieczającej iZ. W. (1)doszło do wypowiedzenia polisy wP. (...)S.A. i zawarcia dlaZ. W. (1)polisy ubezpieczenia na życie u pozwanego, a także że pozwany nie wiedział o stanie zdrowia wyżej wymienionego na dzień zawarcia umowy ubezpieczenia, kiedy to do powyższego doszło z winy i inicjatywyD. K. (1), który to zainicjował całą sytuację i zataił informacje dotyczące stanu zdrowiaZ. W. (1)przed pozwanym.
W świetle podniesionego zarzutu powódka wskazała, żeI. K.iD. W.

      nie szukały nowego ubezpieczenia i nie miały zamiaru zmieniać ubezpieczyciela, i toD. K. (1)osobiście nagabywał wyżej wymienione do zmiany polisy, obiecując lepsze warunki i gwarancie przejścia „z dobrodziejstwem inwentarza” z ubezpieczenia wP. (...)S.A.

    Sprzecznym z zasadami doświadczenia życiowego byłoby uznanie, żeI. K.iD. W.same z siebie miałyby wpaść na pomysł wprowadzenia w błąd Pozwanego co do stanu zdrowiaZ. W. (1)(który to na dzień zawarcia polisy ciężko chorował), ryzykując bardzo dużo - bowiem możliwością odmowy wypłaty świadczeń z polisy wobec stanu zdrowiaZ. W. (1), w szczególności, kiedy

zyskać bez ryzyka mógł przede wszystkim agent pozwanego poprzez otrzymanie stosownej prowizji od sprzedaży.
2. naruszenie prawa materialnego art. 18 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń.
Uzasadniając ten zarzut wskazano, że zgodnie zart. 18o.d.u., „Działalność agencyjna powinna być wykonywana z zachowaniem staranności określonej wart. 355 § 2 k.c”. Z kolei, jak stanowiart. 20ust. o.d.u. „Za szkodę wyrządzoną przez agenta ubezpieczeniowego lub przez agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych odpowiada zakład ubezpieczeń, na rzecz którego taki agent działa. Przepisuart. 429 k.c.nie stosuje się”.
W ocenie apelującej nie sposób uznać, abyD. K. (1)(agent pozwanego) wykonywał swoją pracę z zachowaniem staranności określonej wart. 355 § 2 k.c.bowiem:
-D. K. (1)nigdy nie rozmawiał zeZ. W. (1), a ten nie miał możliwości porozmawiania z agentem celem omówienia szczegółów umowy ubezpieczenia, z uwzględnieniem jego stanu zdrowia i potrzeb ubezpieczeniowych.
-D. K. (1)zbagatelizował stan zdrowiaZ. W. (1), proponując mu pośrednio produkt ubezpieczeniowy nieadekwatny do potrzeb i jego aktualnego stanu zdrowia (misseling).
-D. K. (1)nie weryfikował deklaracjiZ. W. (1), mimo że w świetle wiedzy, którą musiał posiadać na dzień zawarcia umowy ubezpieczenia,Z. W. (1)był hospitalizowany w trakcie ciężkiej choroby i nie mógł podlegać ubezpieczeniu u Pozwanego.
W apelacji wskazano ponadto, że nie jest wiadome z jakich przyczyn i w jakich okolicznościach doszło w oświadczeniuZ. W. (1)z dnia 23.09.2019 r. do zaznaczenia okienka „nie” w deklaracji medycznej. W szczególności nie można w sposób jednoznaczny stwierdzić, czy okienko to zaznaczyłZ. W. (1)- brak na tej stronie dokumentu chociażby jego podpisu lub parafki. Podpis taki z całą stanowczością powinien znajdować się pod tak kluczowym oświadczeniem, decydującymde factoczy dana osoba będzie objęta ubezpieczeniem. Tymczasem, udostępniony wzór deklaracji nie przewidywał miejsca na podpis pod tym oświadczeniem. Co więcej, zaznaczenie okienka „tak” wykluczałobyZ. W. (1)z możliwości objęcia go ubezpieczeniem - co pozostawało w sprzeczności z tym, co oświadczałD. K. (1), tj. że nowy ubezpieczyciel przejmie wszystkich ubezpieczonych „z dobrodziejstwem inwentarza”.Na marginesie wskazano, że z wielu przyczyn szpital nie powinien być miejscem do zawierania tak istotnej dlaZ. W. (1)umowy ubezpieczenia.
W ocenie apelującej niezwykle istotne jest to, żetuż po zawarciu ubezpieczeniaZ. W. (1)zwrócił się o zapłatę świadczeń z tytułu poważnego zachorowaniawskazując początek leczenia choroby na 15 maja 2019 roku, przedkładając jednocześnie w dobrej wierze dokumenty z których wynika, że przed zawarciem umowy ubezpieczenia jego stan zdrowia nie pozwalałby (zgodnie z deklaracją ubezpieczeniową) na zawarcie umowy ubezpieczenia(vide pismo pozwanego z dnia 17.12.2019 r wraz z dokumentacją medycznaZ. W. (3)- waktach szkody, płyta CD, plik o nazwie „dok med.”.

    Zdaniem apelującej winę za obecny stan rzeczy - brak wypłaty jakichkolwiek środków z tytułu śmierciZ. W. (1)- ponosi z całą pewnością agent pozwanegoD. K. (1), który wykonywał swoje obowiązki (w najlepszym wypadku) niesumiennie, bez zachowania należytej staranności. W przeciwnym razie, nigdy nie doprowadziły do sytuacji, która skutkowała wypowiedzeniem polisy ubezpieczającej bardzo chorego człowieka i zawarcia polisy u pozwanego, z przejściem okresu karencji z polisyP. (...)S.A.

W ocenie apelującej doszło do wyrządzenia przez agenta szkody, za którą ponosi odpowiedzialność pozwany, polegającej na wypowiedzeniu obejmującej śmierćZ. W. (1)polisy na życie wP. (...)S.A. i zawarcia bezskutecznej polisy dlaZ. W. (1)u pozwanego i tym samym uniemożliwieniu otrzymania, jakichkolwiek środków z żadnej z tych polis w chwili śmierci/zachorowania.

Naruszenie prawa materialnegoart. 60 k.c.w zw. zart. 805 § 1 k.c.

Uzasadniając ten zarzut apelująca wskazała, że w grudniu 2019 roku, tj. tuż po zawarciu umowy ubezpieczenia obejmującej życie i zdrowieZ. W. (1), pozwany powziął informację o stanie zdrowia wyżej wymienionego, odmawiając jednocześnie wypłaty środków z polisy z tytułu pobytu w szpitalu i ciężkiego zachorowania. Mimo powyższej wiedzy, pozwanynie złożył oświadczenia o uchyleniu się od skutków czynności prawnej zawartej pod wpływem błędu. Co więcej, aż do śmierciZ. W. (1)pobierał składki z tytułu jego ubezpieczenia.Zdaniem Powódki, takie zachowanie Pozwanego należy uznać,per facia concludentiaza sankcjonujące umowę ubezpieczeniaZ. W. (1)i powinno prowadzić do wypłaty świadczeń z tytułu jego śmierci.
Wskazując na powyższe naruszenia apelująca wniosła o:

zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwot zgodnie z żądaniem pozwu;

- ewentualnie - o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,

zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki kosztów postępowania przed sądem I i II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Pozwany złożył odpowiedź na apelacje wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania wywołanego wniesieniem apelacji w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja okazała się bezzasadna.
Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji i na podstawieart. 382 k.p.c.przyjmuje je za własne. Na aprobatę zasługują również rozważania prawne przytoczone przez Sąd Rejonowy.
Odnosząc się do wskazanego w apelacji zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.trzeba stwierdzić, że Sąd I instancji, rozstrzygając sprawę w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów. Dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę dowodów cechuje dostateczna wszechstronność i staranność. Poczynione przez Sąd ustalenia faktyczne znajdują oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym.
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, dokonując wyboru określonych środków dowodowych. Jeżeli z danego materiału dowodowego sąd wyprowadza wnioski logicznie poprawne i zgodne z doświadczeniem życiowym, to ocena sądu nie narusza reguł swobodnej oceny dowodów i musi się ostać, choćby w równym stopniu, na podstawie tego materiału dowodowego, dawały się wysnuć wnioski odmienne. Przeprowadzona przez sąd ocena dowodów może być skutecznie podważona tylko wtedy gdy brak jest logiki w wiązaniu wniosków z zebranymi dowodami lub, gdy wnioskowanie sądu wykracza poza schematy logiki formalnej albo, wbrew zasadom doświadczenia życiowego, nie uwzględnia jednoznacznych praktycznych związków przyczynowo – skutkowych (wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2023 roku w sprawie o sygn. akt I ACa 1070/21).
Ocena dowodów zgromadzonych w toku niniejszego postępowania w tym dowodów dokumentów, z zeznań świadków, z zeznań powódki jest należyta i odpowiada regułom wynikającym zustawy kodeks postępowania cywilnego.
Trzeba podkreślić, że w niniejszej sprawie poza sporem pozostaje to, że uZ. W. (1)stwierdzono chorobę nowotworową i nastąpiło to przed zawarciem umowy ubezpieczenia, z której powódka wywodzi swoje roszczenie o zapłatę. Okoliczności tej powódka nie kwestionuje, formułuje natomiast zarzuty dotyczące działania agenta ubezpieczeniowego i wskazuje, żeD. K. (1)będący inicjatorem zawarcia przedmiotowej umowy, w chwili jej zawarcia posiadał wiedzę o poważnej chorobieZ. W. (1), którą miał zataić przed ubezpieczycielem. Podstawę roszczenie powódki opartego na treści zawartej umowy ubezpieczenia stanowi również art. 18 w zw. z art. 20 ust 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 r. o dystrybucji ubezpieczeń. Taka podstawa odpowiedzialności pozwanego została wskazana już w treści pozwu (k. 5 pozwu) jednak nie została rozważona przez Sąd Rejonowy.
Powódka formułując zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.kwestionuje ocenę dowodu z zeznań świadkaD. K. (1). Sąd Rejonowy opatrzył zeznania tego świadka przymiotem wiarygodności i dokonana ocena zasługuje na aprobatę. ZeznaniaD. K. (1)są spójne i logiczne. Apelujący wskazuje, że świadek musiał posiadać wiedzę na temat chorobyZ. W. (3)i ma to wynikać z całości materiału dowowego, przy czym powódka nie wskazała precyzyjnie dowodów, które miałyby prowadzić do odmiennej oceny zeznań tego świadka w rozważanym zakresie. Trzeba podkreślić, żeI. K.iD. W.w swoich zeznaniach wskazywały, że w chwili zawierania umowy nie wiedziały na co chorujeZ. W. (1). Nie wiadomo zatem skądD. K. (1)miałby czerpać wiedzę o stanie zdrowia przystępującego do ubezpieczeniaZ. W. (1). Brak również podstaw do stwierdzenia, opierając się na zaoferowanym przez powódkę materiale dowodowym, żeD. K. (1)zapewniałD. W.o tym, że zawarcie umowy ubezpieczenia zA. (...)będzie skutkować wypłatą świadczenia z tytułu choroby nowotworowej i jej następstw na takich samych warunkach jak w przypadku umowy zawartej wcześniej zP. (...). Całkowicie pozbawiona podstaw jest zatem argumentacja, że to świadek będący agentem ubezpieczeniowym zataił przed pozwanym informacje dotyczące stanu zdrowiaZ. W. (1).
Trzeba podkreślić, że decydujące znaczenie dla ustalenia zakresu odpowiedzialności pozwanego ma treść deklaracji złożonej przezZ. W.. ŚwiadekD. K. (1)nie był zobowiązany i uprawniony do jej oceny czy weryfikacji. Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, iżZ. W. (1)w dniu 23 września 2019 roku, wypełniając „deklarację uczestnictwa lub zmian w grupowym ubezpieczeniu na życie(...)”, złożył niezgodne z prawdą oświadczenie, z którego wynika, że w okresie ostatnich 5 lat nie zdiagnozowano/nie leczono u niego: nowotworu, choroby wieńcowej, udaru mózgu, cukrzycy czy marskości wątroby. Nie zachodzą podstawy do stwierdzenia, że powyższe oświadczenie nie zostało wypełnione w całości przezZ. W. (1), co zdaje się sugerować apelująca, nie kwestionując jednocześnie, że oświadczenie zostało opatrzone podpisem złożonym przezZ. W. (1). Okoliczności tej apelująca nie wykazała, powódka nie zainicjowała nawet postępowania dowowego w tym zakresie (art. 6 k.c.). Bez znaczenia pozostaje motywacja, która skłoniła wypełniającego deklarację do złożenia takiego oświadczenia. Było ono istotne dla zawieranej umowy ubezpieczenia, przy czym zawarcie w oświadczeniu informacji o chorobie nie skutkowałoby natychmiastową odmową zawarcia umowy. Uzasadnione mogło być wówczas wypełnienie ankiety medycznej i dokonanie oceny ryzyka przez ubezpieczyciela.
Nadto nie może budzić wątpliwości, że doszło do zawarcia umowy ubezpieczenia. Umowa nie została wypowiedziana, rozwiązana, ubezpieczający nie zrezygnował z ubezpieczenia i od umowy nie odstąpił (§ 25 – 28 owu). Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie ma znaczenia, żeI. K.iD. W.nie szukały nowego ubezpieczenia, nie miały zamiaru zmieniać ubezpieczyciela i uczyniły to na skutek działań świadkaD. K. (1), który pracuje jako agent ubezpieczeniowy.
W świetle powyższego należy podzielić argumentację Sądu, że nie zaszła podstawa do wypłaty na rzecz powódki świadczenia z tytułu śmierciZ. W. (1). Pozwany miał prawo odmówić wypłaty świadczenia w związku ze zgonemZ. W. (1). Zgodnie z § 20 ogólnych warunków ubezpieczenia w przypadku ujawnienia, że przed objęciem ochroną ubezpieczeniową danego ubezpieczonego, podano wiadomości nieprawdziwe, a zwłaszcza zatajona została choroba ubezpieczonego, Towarzystwo w okresie pierwszych 3 lat od daty objęcia ubezpieczonego ochroną ubezpieczeniową, może odmówić wypłaty świadczenia.
Niezasadny jest sformułowany w apelacji zarzut naruszenie prawa materialnegoart. 60 k.c.w zw. zart. 805 k.c.§ 1 k.c.Podanie nieprawdziwych danych w deklaracji może uzasadniać odmowę wypłaty świadczenia. Zważywszy na brzmienie § 20 ogólnych warunków ubezpieczenia,pobieranie przez pozwanego składki uiszczanej już po odmowie wypłaty świadczenia związanego z pobytemZ. W. (1)w szpitalu, a zatem po powzięciu wiadomości o jego chorobie nie może prowadzić do wniosku, że pozwany ma obowiązek wypłaty świadczenia związane ze śmierciąZ. W. (1).
Niezasadny okazał się również zarzut naruszenia prawa materialnego art. 18 w zw. z 20 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2017 roku o dystrybucji ubezpieczeń. Z art. 20 ust 1. wskazanej ustawy wynika, że za szkodę wyrządzoną przez agenta ubezpieczeniowego lub przez agenta oferującego ubezpieczenia uzupełniające w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych odpowiada zakład ubezpieczeń, na rzecz którego taki agent działa. Przepisuart. 429ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilnynie stosuje się. Sąd Najwyższy w wyroku z 17.4.2015 r. (I CSK 216/14,L.) wskazał, że do przesłanek odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń należą: powstanie szkody, zaistnienie zdarzenia, które doprowadziło do jej powstania i związek przyczynowy pomiędzy szkodą a zdarzeniem. W odniesieniu do ostatniej z przesłanek powołanych w przytoczonym powyżej orzeczeniu Sądu Najwyższego, należy zgodzić się z poglądem prezentowanym przez doktrynę prawa, w myśl którego między wykonywaniem czynności agencyjnych a poniesioną szkodą powinien istnieć szczególny rodzaj związku przyczynowego polegającego na tym, że ich wykonywanie w normalnych okolicznościach powoduje istotny wzrost prawdopodobieństwa wyrządzenia takiej szkody, jaka zaszła w danym przypadku (M. Krajewski, Przesłanka związku szkody, s. 212 orazB. Ostrzechowski, Glosa do wyr. SN z 17.4.2015 r.,I CSK 216/14, Glosa 2016, Nr 3, s. 66–77). Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń ma charakter pierwotny co oznacza, że poszkodowany może od razu dochodzić naprawienia szkody bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń, bez uprzedniego dochodzenia roszczenia od agenta. Uwzględniając ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji i powyższe rozważania pozbawione podstaw jest stanowisko, że działania agentaD. K. (1)doprowadziły do powstania po stronie powódki szkody, która wynika z odmowy wypłaty przez pozwanego świadczenia z tytułu zgonuZ. W. (1).
Sąd Okręgowy nie dopatrzył się naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego, orzeczenie odpowiada prawu. Konsekwencje podania w deklaracji informacji nieprawdziwych, zostały jasno i precyzyjnie określone w ogólnych warunkach grupowego ubezpieczenia na życie. To na przystępującym do ubezpieczenia spoczywał obowiązek zapoznania się z treścią w/w dokumentu, który zgodnie z deklaracją został doręczonyZ. W. (1)(oświadczenie k. 86 akt sprawy) i czego w toku postępowania nie kwestionowano.
Zważywszy na powyższe apelacja powódki podlegała oddaleniu jako bezzasadna na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania wywołanego apelacją powódki orzeczono na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. zart. 108 § 1 k.p.c.w zw. z§ 2 pkt 6w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zasądzona na rzecz pozwanego kwota obejmuje koszty zastępstwa procesowego udzielonego pozwanemu w postępowaniu apelacyjnym.

Tomasz Józkowiak Alina Szymanowska Małgorzata Radomska – Stęplewska