Sąd Rejonowy w Toruniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 487/21
Data wyroku: 2022-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Marek Tyciński

Sygn. akt II K 487/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 lutego 2022 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu, II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia Marek Tyciński
Protokolant:  st. sekr. sądowy Marcin Szymczak
bez udziału prokuratora
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14 grudnia 2021 r. i 27 stycznia 2022 r.
sprawyA. Z.
synaL.iK.z domu(...)
urodzonego w dniu (...)wP.
oskarżonego o to, że:

1
w okresie od bliżej nieustalonego dnia kwietnia 2020 roku do dnia 7 listopada 2020 roku wT., przyul. (...)w miejscu zamieszkania znęcał się fizycznie i psychicznie nad konkubinąB. C. (1), w ten sposób, że będąc pod wpływem upojenia alkoholowego wszczynał awantury, w trakcie których znieważał, poniżał i lżył pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe oraz stosował wobec niej siłę fizyczną poprzez bicie pięściami po ciele, kopał, szarpał i popychał,

tj. o czyn zart. 207 § 1 k.k.,

2
w dniu 7 listopada 2020 roku wT.przyul. (...)dokonał zniszczenia telefonu komórkowego marki(...)model(...), wyposażonego w dodatkowe szkło ochronne oraz plastikowe etui koloru złotego, poprzez umyślne wrzucenie telefonu do pieca kaflowego, w którym paliło się drewno, czym dokonał zniszczenia mienia o wartości 600 zł na szkodęB. C. (1),

tj. o czyn zart. 288 § 1 k.k.

orzeka

I
przyjmując, iż społeczna szkodliwość czynu opisanego w punkcie 1. w części wstępnej niniejszego wyroku jest znikoma, na podstawieart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.w zw. zart. 1 § 2 k.k.postępowanie karne przeciwko oskarżonemuA. Z.o ten czyn umarza,

II
ustalając, iż wartość zniszczonego mienia wynosiła 380 złotych i czyn opisany powyżej w punkcie 2. w części wstępnej niniejszego wyroku wyczerpuje dyspozycjęart. 124 § 1k.w., na podstawieart. 5 § 1 pkt 9 k.p.w.postępowanie karne przeciwko oskarżonemuA. Z.o ten czyn umarza,

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. B.kwotę 1226,40 zł (tysiąc dwieście dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA. Z.z urzędu,

IV
kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 487/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn  przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

A. Z.

1. w okresie od bliżej nieustalonego dnia kwietnia 2020 roku do dnia 7 listopada 2020 roku wT., przyul. (...)w miejscu zamieszkania znęcał się fizycznie i psychicznie nad konkubinąB. C. (1), w ten sposób, że będąc pod wpływem upojenia alkoholowego wszczynał awantury, w trakcie których znieważał, poniżał i lżył pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe oraz stosował wobec niej siłę fizyczną poprzez bicie pięściami po ciele, kopał, szarpał i popychał,
tj. czyn zart. 207 § 1 k.k.,
2. w dniu 7 listopada 2020 roku wT.przyul. (...)dokonał zniszczenia telefonu komórkowego marki(...)model(...), wyposażonego w dodatkowe szkło ochronne oraz plastikowe etui koloru złotego, poprzez umyślne wrzucenie telefonu do pieca kaflowego, w którym paliło się drewno, czym dokonał zniszczenia mienia o wartości 600 zł na szkodęB. C. (1),
tj. czyn zart. 288 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

A. Z., w okresie od grudnia 2019 roku do dnia 7 listopada 2020 roku, zamieszkiwał wspólnie z konkubinąB. C. (1)w mieszkaniu przyul. (...)wT..

zeznaniaB. C. (1)

7, 109v-110

zeznaniaJ. C.

24-26

A. Z., w okresie od bliżej nieustalonego dnia kwietnia 2020 roku do dnia 7 listopada 2020 roku, znajdując się pod wpływem upojenia alkoholowego, wszczynał awantury, w trakcie których znieważał, poniżał i lżył pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe oraz stosował wobec niej siłę fizyczną poprzez bicie pięściami po ciele, kopał, szarpał i popychał.

protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu

5

zeznaniaB. C. (1)

7, 109v-110

zeznaniaJ. C.

24-26, 121v

zeznaniaM. Z.

52-53, 122

zeznaniaA. G.

55-57, 123

protokół oględzin

14-17

B. C. (1), w okresie wspólnego zamieszkiwania zA. Z.w mieszkaniu przyul. (...)wT., z zazdrości, z uwagi na relację, jaka łączyłaA. Z.z jego byłą żoną, wszczynała awantury, w trakcie których używała wobecA. Z.słów wulgarnych i obelżywych. W przypadku kłótni oskarżony uciekał na działkę, a pokrzywdzona do ojca. Obecnie stosunki między nimi są poprawne. Współżyli ze sobą.

zeznaniaB. C. (1)

109v-110

A. Z.w dniu 7 listopada 2020 roku wT.przyul. (...)dokonał zniszczenia telefonu komórkowego marki(...)model(...), wyposażonego w dodatkowe szkło ochronne oraz plastikowe etui koloru złotego, poprzez umyślne wrzucenie telefonu do pieca kaflowego, w którym paliło się drewno, czym dokonał zniszczenia mienia o wartości 380 zł na szkodęB. C. (1).

zeznaniaB. C. (1)

18-19, 110

A. Z.był uprzednio karany.

karta karna

77

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

A. Z.

1. w okresie od bliżej nieustalonego dnia kwietnia 2020 roku do dnia 7 listopada 2020 roku wT., przyul. (...)w miejscu zamieszkania znęcał się fizycznie i psychicznie nad konkubinąB. C. (1), w ten sposób, że będąc pod wpływem upojenia alkoholowego wszczynał awantury, w trakcie których znieważał, poniżał i lżył pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe oraz stosował wobec niej siłę fizyczną poprzez bicie pięściami po ciele, kopał, szarpał i popychał,
tj. czyn zart. 207 § 1 k.k.,
2. w dniu 7 listopada 2020 roku wT.przyul. (...)dokonał zniszczenia telefonu komórkowego marki(...)model(...), wyposażonego w dodatkowe szkło ochronne oraz plastikowe etui koloru złotego, poprzez umyślne wrzucenie telefonu do pieca kaflowego, w którym paliło się drewno, czym dokonał zniszczenia mienia o wartości 600 zł na szkodęB. C. (1),
tj. wykroczenie zart. 288 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

A. Z.w trakcie awantur, do których dochodziło w mieszkaniu przyul. (...)wT.w okresie wspólnego zamieszkiwania zB. C. (1), nie był jedyną osobą agresywną – agresję przejawiała takżeB. C. (1), która wszczynała awantury, wynikające z zazdrości o relacjęA. Z.z jego byłą żoną.

zeznaniaB. C. (1)

109v-110

wartość zniszczonego przezA. Z.telefonu komórkowego marki(...)model(...)wraz ze szkłem ochronnym i etui nie wynosiła 600 zł, biorąc pod uwagę, iżB. C. (1)na rozprawie w dn. 14 grudnia 2021 r. wskazała, iż w rzeczywistości wartość ta w dniu zdarzenia wynosiła 380 zł.

zeznaniaB. C. (1)

110

OCena DOWOdów

1.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

zeznaniaB. C. (1)

zeznania świadka zasługiwały na uwzględnienie w całości jako dowód spójny, wiarygodny i zgodny z większością pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym w szczególności z zeznaniamiJ. C.,M. Z.iA. G.. Odnotować jednakże należy, iż dowód ten pozostaje w częściowej sprzeczności z wyjaśnieniamiA. Z., co Sąd wziął pod uwagę przy ocenie tychże wyjaśnień, poświęcając temu inny, stosowny fragment niniejszego uzasadnienia.
Zauważyć należy, iż z zeznań świadka, będącego pokrzywdzonym w przedmiotowej sprawie, wyłania się obraz rodziny, w której na tle różnych spraw życia codziennego, jak również spraw majątkowych, w tym dotyczących naprawy samochodu, jak i spraw osobistych, w tym na tle stosunków, jakie łączyłyA. Z.z jego byłą żoną, dochodziło do konfliktów i awantur, w trakcie których zarównoA. Z., jak iB. C. (1)używali względem siebie słów wulgarnych i obelżywych, zaś niekiedyA. Z.stosował wobec swej konkubiny przemoc fizyczną. Trudne warunki panujące w środowisku domowym, potęgowało spożywanie przezA. Z.alkoholu, które w pewnym okresie przyjęło formę nagminnego upijania się. Jednocześnie, z zeznań tych nie wynika, abyA. Z.w swych działaniach był osobą bezwzględną, pozbawioną skrupułów. Zeznania te sugerują raczej, że sytuacja wzwiązku (...)ze swą konkubiną była bardziej złożona, niejednoznaczna, w związku tym tliły się różne „przyziemne” konflikty osobiste i majątkowe, w związku z którymi wszakA. Z.podejmował niekiedy działania niewspółmierne.
Obraz, jaki wyłania się z zeznańB. C. (1), znajduje potwierdzenie w zeznaniach jej koleżanek, z którymi znała się od dłuższego czasu, a najpełniej zaś w zeznaniachJ. C..

1.1.1.

zeznaniaJ. C.

zeznania świadka zasługiwały na uwzględnienie w całości jako dowód spójny, wiarygodny i zgodny z większością pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznaniamiB. C. (1),M. Z.iA. G.. Odnotować jednakże należy, iż dowód ten pozostaje w częściowej sprzeczności z wyjaśnieniamiA. Z., co Sąd wziął pod uwagę przy ocenie tychże wyjaśnień, poświęcając temu inny, stosowny fragment niniejszego uzasadnienia
ZeznaniaJ. C.mają znaczną wartość dowodową, biorąc pod uwagę fakt, iż świadek ten znał warunki panujące wzwiązku (...)zB. C. (1)bezpośrednio, naocznie, często odwiedzającB. C. (1)w mieszkaniu przyul. (...)wT.i wspólnie spędzając z nią czas, m. in. pomagając w opiece nad małoletnim dzieckiem tej pary,I.. W zeznaniach tych,A. Z.jawi się jako osoba zaniedbująca relację zB. C. (1), wywierająca na nią negatywny wpływ psychiczny (poprzez próby jej kontrolowania), często spożywająca alkohol.
WizerunekA. Z.w perspektywie zeznańJ. C., koresponduje z tym przedstawionym w zeznaniachB. C. (1),M. Z.iA. G..

1.1.1.

zeznaniaM. Z.

zeznania świadka zasługiwały na uwzględnienie w całości jako dowód spójny, wiarygodny i zgodny z większością pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznaniamiB. C. (1),J. C.iA. G.. Odnotować jednakże należy, iż dowód ten pozostaje w częściowej sprzeczności z wyjaśnieniamiA. Z., co Sąd wziął pod uwagę przy ocenie tychże wyjaśnień, poświęcając temu inny, stosowny fragment niniejszego uzasadnienia.
ZeznaniaM. Z.mają znaczną wartość dowodową, bowiem była ona naocznym świadkiem trzech awantur międzyA. Z.aB. C. (1), spotykała się wspólnie z nimi, przy tym samą konkubinę oskarżonego zna już od ponad 6 lat. Zwraca przy tym uwagę, iż świadek ten tylko raz dostrzegł szarpnięcieB. C. (1)przezA. Z., a zatem to szarpnięcie stanowi jedyny przykład przemocy fizycznej, którą zaobserwował świadek.
ObrazA. Z.w perspektywie zeznańM. Z., koresponduje z tym przedstawionym w zeznaniachB. C. (1),J. C.iA. G..

1.1.1.

zeznaniaA. G.

zeznania świadka zasługiwały na uwzględnienie w całości jako dowód spójny, wiarygodny i zgodny z większością pozostałego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym z zeznaniamiB. C. (1),J. C.iM. Z.. Odnotować jednakże należy, iż dowód ten pozostaje w częściowej sprzeczności z wyjaśnieniamiA. Z., co Sąd wziął pod uwagę przy ocenie tychże wyjaśnień, poświęcając temu inny, stosowny fragment niniejszego uzasadnienia.
Zwrócić należy uwagę, iż wiedzaA. G.co do warunków, jakie panowały w domuA. Z.iB. C. (1), jest ograniczona. Świadek w domu tym bywał bardzo rzadko, widział ich wspólnie tylko kilka razy, tak więc większość informacji posiadał odB. C. (1). Niemniej sprzeczki, jakichA. G.była świadkiem, wskazują, żeA. Z.w relacjach zB. C. (1)był arogancki, nie szanował jej i ją lekceważył.
ObrazA. Z.w perspektywie zeznańA. G.koresponduje z przedstawionym w zeznaniachB. C. (1),J. C.iM. Z..

1.1.1.

protokół z przebiegu badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu

protokół ten jest wiarygodny, nie budzi wątpliwości, został sporządzony w sposób prawidłowy w świetleart. 148 k.p.k., przez uprawniony podmiot - funkcjonariusza Policji z(...)T.-Ś.wT.. Z badania stanu trzeźwościA. Z.wynika, iż w chwili interwencji Policji w dniu pobiciaB. C. (1)i zniszczenia telefonu, był on w stanie nietrzeźwości, co potwierdza wniosek, jaki należy wyprowadzić z pozostałego materiału dowodowego, oczywiście za wyjątkiem wyjaśnień oskarżonego, iżA. Z.spożywał alkohol w znacznych ilościach, pod wpływem czego wszczynał awantury.

1.1.1.

protokół oględzin

protokół oględziny osoby, wraz z dołączonymi fotografiami, uznać należy za wiarygodny, nie budzący wątpliwości, został sporządzony w sposób prawidłowy w świetleart. 148 k.p.k., przez uprawniony podmiot - funkcjonariusza Policji z(...)T.-Ś.wT.. W toku oględzin uB. C. (1)nie ujawniono widocznych obrażeń, stwierdzono zaś kilka zasinień.

1.1.1.

dane o karalności

dane te nie były kwestionowane.

1.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1.

wyjaśnieniaA. Z.

wyjaśnienia oskarżonego w większości nie zasługiwały na uwzględnienie jako dowód niewiarygodny, a zatem nie mogący służyć w toku postępowania karnego za podstawę dokonania prawdziwych ustaleń faktycznych.
Z wyjaśnieńA. Z.w toku całego postępowania w przedmiotowej sprawie, a zatem także w postępowaniu przygotowawczym, wynika, iż ten bezrefleksyjnie za winną trudnej sytuacji w domu uznałB. C. (1), zarzucając jej chorobę psychiczną, zaprzeczył jednocześnie stosowaniu wobec niej przemocy fizycznej, właściwe przerzucając oskarżenie, zarzucającB. C. (1)„wyżywanie się” na sobie oraz na psie, a także krzyczenie na dziecko. Także do faktu spożywania alkoholu oskarżony odnosił się w sposób umniejszający ten fakt. Ponadto,A. Z.neguje zniszczenie telefonu na szkodęB. C. (1). Wyjaśnienia te w żaden sposób nie znalazły potwierdzenia w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym, toteż ocenić należało, iż służyły one wyłącznie obronie oskarżonego i nie można im przyznać przymiotu prawdziwości.
Z drugiej strony, wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na uwzględnienie w zakresie, w jakim wskazywał na wzajemny charakter niektórych sprzeczek zB. C. (1), ich raczej „przyziemny” charakter, a także na podejmowanie przez siebie pracy.

1.1.1.

zeznaniaD. R.

zeznania świadka nie zasługiwały na uwzględnienie, albowiem świadek ten nie znał bezpośrednio sytuacji, jaka panowała w domu rodzinnymA. Z.iB. C. (1), wiedzę zaś o tej sytuacji czerpał wyłącznie z informacji uzyskanych odA. Z..
Jednocześnie, Sąd wziął pod uwagę i uwzględnił fakt awantury, do jakiej doszło pomiędzyD. R.aB. C. (1)podczas jednego ze spotkań wespół zA.Z.. Fakt ten bowiem sugeruje istnienie pewnego silnego stan emocjonalnego uB. C. (1)związanego z faktem utrzymywania relacji przezA. Z.zD. R., jego byłą żoną i wskazuje na jedną z przyczyn (ognisk) sytuacji konfliktowej w relacjiB. C. (1)zA. Z..

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☒

1.5
Umorzenie postępowania

I, II

A. Z.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

W przedmiotowej sprawie, czynA. Z.został poddany prawnokarnej ocenie w perspektywie występków zart. 207 § 1 k.k.iart. 288 § 1 k.k.
Zgodnie zart. 207 § 1 k.k., kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Stwierdzić zatem należy, iż od strony przedmiotowej, występek ten wymaga od sprawcy działania w postaci znęcania się fizycznego lub psychicznego nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy. Interpretując zaś pojęcie „znęcania się fizycznego” podzielić należy pogląd wyrażony w doktrynie, iż pojęcie to oznacza „zarówno zadawanie razów, bicie, w ogóle sprawianie bólu fizycznego, jako też sprawianie ciężkich przykrości moralnych, zarówno jednorazowe, jako też systematyczne, zarówno aktywne, jak też polegające na zaniedbaniu, odmówienie pożywienia itp. Słowem, każde postępowanie nacechowane zamiarem krzywdzenia fizycznego lub moralnego, w odpowiednich warunkach może być objęte pojęciem znęcania się” (M. Mozgawa [w:] M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, M. Mozgawa,Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 207). Natomiast od strony podmiotowej, występek ten wymaga od sprawcy zamiaru bezpośredniego (tak SN w wyroku z dnia 21 października 1999 r., sygn. akt V KKN 580/97).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, ocenić należy w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, iżA. Z.swym zachowaniem podjętym wobecB. C. (1)w okresie wspólnego zamieszkiwania w mieszkaniu przyul. (...)wT., wyczerpał znamiona występku zart. 207 § 1 k.k., powodując u pokrzywdzonej konkubentki nie tylko krzywdy psychiczne, bowiem naruszył także kilkukrotnie jej nietykalność cielesną, stosując przemoc fizyczną.
Zgodnie zaś zart. 288 § 1 k.k., kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jednocześnie, w myślart. 124 § 1k.w., kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 500 złotych, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Mając na uwadze przywołane w tym ustępie przepisy, stwierdzić należy, iż granicę między występkiem a wykroczeniem uszkodzenia rzeczy wyznacza wysokość szkody określona wart. 124 § 1k.w. („próg kontrawencjonalizacji”).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, ocenić należy w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, iż skoro wartość zniszczonego telefonu komórkowegoB. C. (1), wynosiła 300 zł, to zarzuconyA. Z.w punkcie 2. aktu oskarżenia czyn stanowi wykroczenie zart. 124 § 1k.w., a zatem nie wypełnia znamion występku zart. 288 § 1 k.k.
Powyższe ocenić należy w perspektywieart. 414 § 1 k.p.k., stosownie do którego, w razie stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wyłączającej ściganie, sąd wyrokiem umarza postępowanie, a w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych wart. 17 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k.sąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.
Mając na uwadze przywołane powyżej rozwiązanie proceduralne, należało w przedmiotowej sprawie stwierdzić zaistnienie następujących okoliczności wyłączających ściganie, tj. odpowiednio:

a
w zakresie czynu zarzuconego w punkcie 1. aktu oskarżenia – okoliczności wyłączającej ściganie, określonej wart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k., w postaci znikomego stopnia społecznej szkodliwości czynu,

b
w zakresie czynu zarzuconego w punkcie 2. aktu oskarżenia - okoliczności wyłączającej ściganie, określonej wart. 5 § 1 pkt 9 k.p.w., w postaci braku żądania ścigania pochodzącego od osoby uprawnionej.

Wyjaśniając powyższe, należy wskazać na następujące ustalenia Sądu.
W zakresie czynu zarzuconego w punkcie 1. aktu oskarżenia, Sąd poddał szczegółowej analizie kryteria oceny społecznej szkodliwości czynu, określone wart. 115 § 2 k.k., zauważając, iż:
- naruszone dobro w postaci prawidłowości funkcjonowania, w tym dobra rodziny, dotyczy co prawda istotnego dobra prawnego, na którego ochronie winno należeć rozwiniętemu społeczeństwu w sposób szczególny, ale jednocześnie, że nie jest to dobro, które w hierarchii chronionych dóbr prawnych należy do dóbr najważniejszych, a zatem takich, których naruszenie zawsze winno spotykać się z odpowiednio surową reakcją karną,
- niewielkie rozmiary wyrządzonej szkody, bowiem uB. C. (1)nie stwierdzono żadnych obrażeń, które mogłyby wynikać z jakiejkolwiek awantury w domu, częściowo także wzajemny charakter działańB. C. (1)w postaci wulgarnych i obelżywych wyzwisk,
- sposób i okoliczności popełnienia czynu wskazują, iż podłożem zachowaniaA. Z.w stosunku doB. C. (1)nie był bynajmniej jego negatywny stosunek do swych obowiązków rodzinnych, zauważając, iż w okresie objętym czynem,A. Z.podejmował się pracy, wykazywał się również troską o dobro małoletniego syna, mimo faktu systematycznego wręcz upijania się; źródłem zaś istniejącej w rodzinie przemocy psychicznej i fizycznej, były konflikty o różnym pochodzeniu i stopniu nasilenia, część dotyczyła spraw codziennych, przyziemnych, konkubenci różnili się w niektórych sprawach,A. Z.zarzucał swej konkubentce niezaradność (nieporadność) – co widać szczególnie wyraźnie przy jednej ze sprzeczek wynikłej z nieumiejętności rozpalenia grill, część konfliktów miała wymiar osobisty, jak swego rodzaju zazdrośćB. C. (1)o relacjęA. Z.z jego byłą żoną, inna zaś część konfliktów wynikała z kwestii majątkowych, takich jak konieczność naprawy samochodu,
- wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, w których ocenie Sąd wziął pod uwagę, iżA. Z.w okresie trwania związku zB. C. (1)podejmował się pracy zarobkowej, a także czynił starania na rzecz wychowania małoletniego dziecka, toteż w ocenie Sądu należało przyjąć, żeA. Z.mimo wszystko miał na uwadze dobro rodziny,
- motywację sprawcy, uznając, iż działanieA. Z.wynikało ze złożonej sytuacji osobistej i majątkowej rodziny, a zatem w żaden sposób nie można przyjąć, by motywację działań podjętych przezA. Z.stanowiła jako taka sama chęć uprzykrzenia życiaB. C. (2).
W ten sposób, Sąd ocenił, iż stopień społecznej szkodliwości czynu wskazanego w punkcie 1. aktu oskarżenia, był znikomy, a zatem, że w zakresie tego czynu zaistniała przesłanka wyłączająca ściganie, określona wart. 17 § 1 pkt 3 k.p.k.
Natomiast w zakresie czynu zarzuconego w punkcie 2. aktu oskarżenia, Sąd po przeprowadzonej analizie materiału dowodowego, uznał, iż, jak już wskazano, czyn ten, z uwagi na stwierdzoną przezB. C. (1)wartość zniszczonego telefonu w dniu zdarzenia, kwalifikować należy jako wykroczenie z art. 124 § 1 k.w. Jednocześnie, w myśl art. 124 § 3 k.w., ściganie tego wykroczenia następuje na żądanie pokrzywdzonego. Zaś zauważyć należy, iż na rozprawie w dn. 14 grudnia 2021 r.,B. C. (1)stwierdziła, że nie podtrzymuje wniosku o ściganie za zniszczenie telefonu. Innymi słowy, należało stwierdzić, iż w takim wypadku, skoro czyn określony w punkcie 2. aktu oskarżenia stanowi wykroczenie ścigane na żądanie pokrzywdzonego, który swój wniosek o ściganie, czy też ściślej - swoje „żądanie” cofnął, to należało stwierdzić, mając na uwadze przepisyart. 5 § 1 pkt 9 k.p.w.w zw. zart. 6 § 1 k.p.w., iż w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka wyłączająca ściganie, określona wart. 5 § 1 pkt 9 k.p.w.
Mając powyższe na uwadze, w przedmiotowej sprawie należało umorzyć postępowanie karne w całości, tj. zarówno w zakresie czynu określone w punkcie 1., jak i w punkcie 2. aktu oskarżenia.

☐

1.6
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

W przedmiotowej sprawie, z uwagi na podjętą decyzję procesową w postaci umorzenia postępowania karnego, należało po myśliart. 632 pkt 2 k.p.k.obciążyć kosztami procesu Skarb Państwa.
Ponadto, Sąd zasądził na rzecz adw.R. B.kwotę 1226,40 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonejA. Z.z urzędu (którą to kwotę, mając na uwadze stawiennictwo obrońcy na dwóch terminach rozprawy, Sąd ustalił na podstawie § 11 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, mając na uwadze argumenty przedstawione w judykatach w postaci wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 roku, sygn. akt SK 66/19 oraz w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2021 roku, sygn. akt I CSK 598/20).

1Podpis