Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Ua 10/20
Data wyroku: 2021-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Kimel, Patrycja Bogacińska-Piątek, Grażyna Łazowska
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność
Podstawa prawna: art. 385 k.p.c.

Sygn. aktVIII Ua 10/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 maja 2021 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Łazowska

Sędziowie:

SSR del. Magdalena Kimel (spr.)
SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant:

Renata Figiel

po rozpoznaniu w dniu20 maja 2021r. w Gliwicach
sprawy z odwołaniamałoletniejL. Z.reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowegoA. Z.
przeciwkoWojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawnościw Województwie(...)wK.
oustalenie niepełnosprawności
na skutek apelacjiodwołującej
od wyrokuSądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia12 listopada 2019 r.sygn. aktVI U 273/16
oddala apelację.
(-) Patrycja Bogacińska-Piątek (-) Grażyna Łazowska (-) Magdalena Kimel (del.)
Sędzia Przewodnicząca Sędzia
Sygn. akt VIII Ua  10 / 20

UZASADNIENIE
Orzeczeniem Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawnościw Województwie(...)wK.z 16 marca 2016r. utrzymano w mocy orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wG.z 11 grudnia 2015r., o odmowie zaliczenia małoletniejL. Z.do osób niepełnosprawnych.
W odwołaniu od tego orzeczenia przedstawiciel ustawowy małoletniej odwołującej, domagała się zmiany zaskarżonego orzeczenia poprzez zaliczenie małoletniej odwołującej do osób niepełnosprawnych wedle symbolu 12-C w okresie od 16 listopada 2015r. do30 października 2027r. oraz orzeczenia, że małoletnia odwołująca wymaga korzystaniaz systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, wymaga czy wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
W uzasadnieniu odwołania podała, że u odwołującej rozpoznano poważne zaburzenia rozwojowe, które ograniczają w stopniu zaawansowanym jej zdolność do samodzielnej egzystencji. Nadto w związku z rozpoznaniem zespołu porażennego, zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego i koordynacji nerwowo ruchowej, hipotonii mięśniowej i nieżytu górnych dróg oddechowych, wymaga stałej opieki i rehabilitacji.
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wK.wniósł o oddalenie odwołania podnosząc, że samo stwierdzenie choroby, bądź dysfunkcji organizmu nie jest jeszcze niepełnosprawnością. Podano, żeu odwołującej nie stwierdzono naruszenia sprawności fizycznej lub psychicznejo przewidywanym okresie trwania 12 miesięcy z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu powodującej konieczność zapewnienia jej całkowitej opieki lub pomocy w sposób przewyższający zakres opieki nad zdrowym dzieckiem w tym wieku.
Wyrokiem z 12 listopada 2019r. (sygn. akt VI U 273/16) Sąd Rejonowy w Gliwicach,w punkcie pierwszym zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że ustalił, iż zaliczył małoletnią odwołującąL. Z.do osób niepełnosprawnych z powodu całościowych zaburzeń rozwojowych (symbol 12-C) od 24 maja 2017r. do 31 maja 2020r. i ustalił, iż małoletnia odwołująca wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparciaw samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, natomiast w punkcie drugim oddalił odwołanie w pozostałym zakresie.
Sąd Rejonowy oparł powyższe orzeczenie na następującym stanie faktycznymi poczynił następujące rozważania:
Orzeczeniem z 11 grudnia 2015r. Miejski Zespół do Spraw Orzekaniao Niepełnosprawności wG.nie zaliczył małoletniej odwołującej do osób niepełnosprawnych.
Zaskarżonym orzeczeniem z 16 marca 2016r. Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wK.utrzymał w mocy ww. orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wG..
U odwołującej urodzonej w roku 2011, zdiagnozowanozespół (...).
Celem weryfikacji oceny stanu jej zdrowia, a w szczególności ustalenia faktu i okresu niepełnosprawności odwołującej, jak również ustalenia, czy wymaga ona korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystaniez usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, czy wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji i czy wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych: neurologa, psychologa i psychiatry oraz okulisty.
Na podstawie opinii biegłych: z zakresu neurologii dziecięcejE. R.z 20 grudnia 2016r., z zakresu psychiatriiM. S.oraz z zakresu psychologiiM. T.zasadniczej z 18 marca 2017r. i uzupełniającej z 28 lipca 2017r., okulistaM. J.z 13 października 2017r. oraz zespołu biegłych psychiatryM. R.i psychologaL. B.z 28 czerwca 2018r., Sąd stwierdził, że u odwołującego rozpoznano: całościowe zaburzenia rozwojowe w postaciZespołu (...)oraz zaburzenia integracji sensorycznej, stan po operacji zeza zbieżnego oraz małą nadwzroczność obu oczu.
Stan zaawansowania tych schorzeń powoduje, że małoletnia odwołująca z przyczyn psychologicznych i psychiatrycznych, jest osobą niepełnosprawną od 24 maja 2017r. do31 maja 2020r., z symbolem niepełnosprawności 12-C. Równocześnie odwołująca wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki. Natomiast odwołująca nie wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz nie wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. W uzasadnieniu biegli podkreślili, że odwołująca potrafi komunikować się z otoczeniem, sygnalizuje potrzeby fizjologiczne, wykonuje czynności higieniczne z pomocą opiekunów, posiłki spożywa samodzielnie, samodzielnie porusza się, korzysta z toalety. Zdaniem biegłych odwołująca wymaga obecności osoby dorosłej z uwagi na niepełnosprawność oraz wiek. Pomoc ta jest częściowa, polega głównie na nadzorowaniu, przypominaniu i kontroli. Zdaniem biegłych odwołująca nie wymaga sprawowania stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innych osób w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Równocześnie odwołująca nie jest niepełnosprawna z przyczyn okulistycznych, bowiem o fakcie zaliczenia do osób niepełnosprawnych kwalifikują wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku powodujące znaczne ograniczenie jego sprawności, prowadzące do obniżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 5/25 lub 0,2 wedługS.po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni. Z kolei małoletnia odwołująca posiada pełną ostrość wzroku do dali i bliży oraz prawidłowe orientacyjne pole widzenia.
Przedstawiciel ustawowy odwołującej nie zgodził się z opiniami biegłych okulisty oraz psychiatry i psychologa zarzucając, że odwołująca choruje na ZespólA., a tym samym jest osobą niepełnosprawną, wymagającą stałej opieki, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy dokumentacja medyczna. Nadto nie zgadza się z ustaloną przez biegłe datą początkową niepełnosprawności u odwołującej. W uzasadnieniu przyznano, że wprawdzie w dacie 24 maja 2017r. po raz pierwszy oficjalnie zdiagnozowano u odwołującejzespół (...), jednak stwierdzono, że same objawy choroby pojawiły się u odwołującej wcześniej.
Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wK.nie zgłaszał zastrzeżeń do powyższych opinii.
Powyższych ustaleń Sąd Rejonowy dokonał w oparciu o dowody: z akt orzeczniczych odwołującej; z opinii biegłych:E. R.(k. 22-24),M. S.iM. T.zasadniczej (k. 41-45) i uzupełniającej (k. 97-98),M. J.(k. 120-121) orazM. R.iL. B.(k. 171-190).
Oceniając zebrany materiał dowodowy Sąd Rejonowy w pełnej rozciągłości podzielił ocenę stanu zdrowia ubezpieczonej, dokonaną przez biegłych z zakresu psychiatriii psychologiiM. R.iL. B., uznając ich opinią za przekonującą i zawierającą stanowcze wnioski. Zdaniem Sądu Rejonowego opinia ta została sporządzona rzetelnie i wyczerpująco, zgodnie z tezą dowodową, na podstawie akt sprawy i badania małoletniej odwołującej. Brak było podstaw do jej kwestionowania. Zgodniez poglądami orzecznictwa kryteria oceny opinii biegłych stanowią zgodność z zasadami logikii wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień staranności wyrażonych w niej wniosków (zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 7 lutego 2013r., V ACa 668/12, LEX nr 1289448).
W tym stanie rzeczy Sąd I instancji uznał, iż odwołanie zasługuje jedynie na częściowe uwzględnienie.
Sąd Rejonowy w pierwszej kolejności powołując się na treśćart. 4a ust. 1 ustawyz 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz.U. z 2019.,poz. 1172ze zm.) wskazał kryteria zaliczenia osoby małoletniej do osób niepełnosprawnych, jak również kryteria oceny konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji.
W dalszej kolejności Sąd Rejonowy powołując się na art. 6b ust. 3 pkt 6 – 8 wyżej powołanej ustawy przypomniał, iż w orzeczeniu o stwierdzeniu niepełnosprawności, poza jej ustaleniem lub ustaleniem stopnia niepełnosprawności, powinny być zawarte wskazania dotyczące korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznychi rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki, jak również wskazania dotyczące w szczególności: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, wskazania dotyczące w szczególności konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.
W niniejszej sprawie małoletnia odwołująca spełnia przesłanki do uznania jej za osobę niepełnosprawną, albowiem u odwołującej biegłe rozpoznały całościowe zaburzenia rozwojowe w postaciZespołu (...)oraz zaburzenia integracji sensorycznej. BiegłeM. R.orazL. B.jako datę początkową okresu obowiązywania niepełnosprawności wskazały 24 maja 2017r. Równocześnie biegłe podkreśliły, żeZespół (...)stanowi łagodną formę zespołu autystycznego, którego objawem są trudności w relacjach społecznych, jednak nie występuje opóźnienie ani upośledzenie ogólnego rozwoju języka ani funkcji poznawczych. Biegłe przyznały, że objawyZespołu (...), jako zaburzenia neurorozwojowego, pojawiły się u odwołującej wcześniej, jednak 24 maja 2017r. przyjęły jako datę pierwszej konsultacji specjalistycznej i postawienia rozpoznania. W ocenie Sądu Rejonowego brak było podstaw do uwzględniania wniosku o zaliczenie odwołującej do osób niepełnosprawnych już od 16 listopada 2015r., skoro w odniesieniu do małoletniej nie przeprowadzono w tym okresie specjalistycznej konsultacji, a tak miała miejsce właśnie 24 maja 2017r. Odwołująca wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji. Małoletnia z uwagi na naruszenie sprawności organizmu spowodowane zdiagnozowanymZespołem (...)wymaga rehabilitacji i edukacji. Równocześnie jednak odwołujący nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz nie wymaga konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Mianowicie posiada ona zasoby umożliwiające jej zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych w sposób adekwatny do jej wieku. Potrafi komunikować się z otoczeniem, sygnalizować potrzeby fizjologiczne, samodzielnie się porusza i korzysta z toalety. Bezspornym jest, jest zakres opieki nad małoletnią przewyższa zakres opieki nad dzieckiem zdrowym w Jej wieku, jednakże z tego właśnie względu została zaliczona do osób niepełnoprawnych. Jak już wskazano powyżej, przyZespole (...)nie występuje opóźnienie ani upośledzenie ogólnego rozwoju języka ani funkcji poznawczych.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o przytoczone przepisy prawa, Sąd Rejonowyw punkcie pierwszym zmienił zaskarżone orzeczenie zaliczając małoletnią odwołującąL. Z.do osób niepełnosprawnych z powodu całościowych zaburzeń rozwojowych (symbol 12-C) od 24 maja 2017r. do 31 maja 2020r. i ustalając, iż małoletnia odwołująca wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki. W pozostałym zakresie odwołanie oddalono, jako niezasadne.
Apelację od powyższego wyroku wniósł  przedstawiciel ustawowy  odwołując ej .
Zaskarżając wyrok w części oddalającej odwołanie, wniósł o jego i zaliczenie małoletniej ubezpieczonej do kręgu osób niepełnosprawnych od 16 listopada 2015r. Jednocześnie wniósł o zasądzenie na rzecz ubezpieczonej kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Ewentualnie wniósł też o uchylenie zaskarżonego wyrokui przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie na rzecz ubezpieczonej kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
W pierwszej kolejności apelujący zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj.§ 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 1 lutego 2002r. w sprawie kryteriów oceny niepełnosprawności u osób w wieku do 16 roku życiaw związku zart. 4a ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnychpoprzez niezasadne niezastosowanie, podczas gdy w niniejszej sprawie należało uwzględnić rodzaj i dotychczasowy przebieg procesu chorobowego oraz jego wpływ na aktualny stan czynnościowy organizmu małoletniej, zwłaszcza że z opinii biegłychM. T.iM. S.wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że objawyzespołu (...)(zaburzenia neurorozwojowe) pojawiły się u odwołującej już wcześniej i nie uległy zmianie, a to powoduje, iż niepełnosprawność ta istniała co najmniej w chwili złożenia przez przedstawiciela ustawowego małoletniej wniosku o jej zaliczenie do osób niepełnosprawnych, albowiem całościowe zaburzenia rozwojowe o symbolu 12-C stanowią w istocie wadę wrodzoną. Nadto zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mający istotny wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że: brak było podstaw do zaliczenia małoletniej odwołującej do osób niepełnosprawnych od 16 listopada 2015r., albowiem w tym okresie nie przeprowadzono specjalistycznej konsultacji, a tak miała miejsce właśnie w dniu 24 maja 2017r., w sytuacji gdy w niniejszej sprawie możliwe było ustalenie daty początkowej niepełnosprawności w oparciu o zeznania matki małoletniejA. Z.i dokumentację medyczną dziecka, z których wynika, iż objawyzespołu (...)istniały już według stanu na dzień złożenia wniosku o zaliczenie małoletniej do osób niepełnosprawnych. W dalszej części apelacji zarzucił naruszenie przepisów postępowania cywilnego, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, a to:

a
art. 231 k.p.c.poprzez jego niezastosowanie, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie możliwe było ustalenie daty początkowej niepełnosprawności na podstawie innych ustalonych faktów, zwłaszcza dokumentacji medycznej odwołującej i wniosków biegłych sądowych w zakresie chwili wystąpienia pierwszych objawów choroby oraz zeznań przedstawicielki ustawowej małoletniej, złożonych na rozprawie w dniu 25 października 2016r., z których wynika, iż zachowania dziecka, będące przedmiotem oceny biegłych, istniały już w chwili złożenia wniosku o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, a już z całą pewnością w chwili złożenia zeznań przez matkę małoletniej,

b
art. 278 § 1 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.poprzez niezasadne oddalenie wniosku powódki przeprowadzenie dowodu z uzupełniającej opinii biegłych, podczas gdy przeprowadzenie wskazanego dowodu było niezbędne dla wyjaśnienia - w sposób wszechstronny oraz niebudzący wątpliwości - od kiedy datuje się wystąpienie niepełnosprawności u dziecka, a co za tym idzie - w jakim zakresie temporalnym zaskarżona decyzja wymaga zmiany.

Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności wK.nie odniósł się do apelacji odwołującej.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Na podstawie wyników postępowania dowodowego uzupełnionego przez Sąd Okręgowy, Sąd uznał, że apelacja ubezpieczonej nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych, starannych ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie oraz wywiódł logiczne i znajdujące oparcie w prawie materialnym wnioski.
Także rozstrzygnięcie i rozważania, przedstawione na jego uzasadnienie, nie budzą wątpliwości Sądu odwoławczego, dlatego w całości przyjmuje je za swoje, bowiem SądI instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób odpowiadający wymogomart. 328 § 2 k.p.c.ustalił fakty, które uznał za udowodnione, wskazał dowody, na których się oparłi przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej oraz wyjaśnił podstawę prawną wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Zarzuty apelacji nie odniosły zamierzonego skutku.
Na etapie postępowania odwoławczego spór sprowadzał się wyłącznie do ustalenia daty początkowej powstania niepełnosprawności u małoletniejL. Z.. Apelująca zakwestionowała datę ustaloną przez Sąd I instancji tj 24 maja 2017 r. podnosząc, że niepełnosprawność małoletniej istaniała już 16 listopada 2015 roku.
Zgodnie zart. 4a ust 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 roku o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz.U z 2019 roku, poz 1172), osoby, które nie ukończyły 16 roku życia zaliczane są do osób niepełnosprawnych, jeżeli mają naruszoną sprawność fizyczną lub psychiczną o przewidywanym okresie trwania powyżej 12 miesięcy, z powodu wady wrodzonej, długotrwałej choroby lub uszkodzenia organizmu, powodująca konieczność zapewnienia im całkowitej opieki lub pomocy w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych w sposób przewyższający wsparcie potrzebne osobie w danym wieku.
Zasadnicze znaczenie miało zatem ustalenie czy naruszenie sprawności małoletniejL. Z.(fizycznej lub psychicznej) z powoduzespołu (...)istniało na dzień złożenia wniosku tj 16 listopada 2015 roku.
Sąd Okręgowy w oparciu o opinie uzupełniające biegłych z zakresu psychiatrii i psychologiiM. R.iL. B.(k.345 i 367-368) ustalił, iż brak jest podstaw do uznania ubezpieczonej za osobę niepełnosprawną od daty wcześniejszej, niż 24 maja 2017r. Wprawdzie ma rację apelująca, że zaburzenie neurorozwojowe, pod postaciązespołu (...), u ubezpieczonej datuje się od wczesnego dzieciństwa-zespół (...)ujawnia się bowiem najczęściej przed 3 rokiem życia, jest on łagodną formą autyzmu, jednak jego objawy u ubezpieczonej, w okresie wczesnodziecięcym, miały subtelne nasilenie oraz charakter niespecyficzny. Dopiero nasilenie objawów, powodujące zakłócenia funkcjonowania psychicznego które skutkowały naruszeniem sprawności psychicznej, a w konsekwencji niepełnosprawnością nastąpiło później, tj z dniem pierwszej diagnozyzespołu (...)czyli 24 maja 2017 roku.
Sąd Okręgowy uznał wnioski wypływające z opinii za spójne, należycie uzasadnione. Biegłe w sposób szczegółowy i wyczerpujący odniosły się do wszystkich zarzutów stawianych przez apelującą. Ostatecznie opinia nie została zakwestionowana.
Rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest zatem prawidłowe, ustalenia dokonane przez ten Sad znalazły w pełni potwierdzenie w uzupełniającym postępowaniu dowodowym przeprowadzonym przez Sąd Okręgowy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd II instancji, na mocyart. 385 k.p.c.oddalił apelację jako bezzasadną.
Sędzia Patrycja Bogacińska – Piątek Sędzia Grażyna Łazowska (spr.) Sędzia del. Magdalena Kimel
Sędzia   Przewodniczący  Sędzia