Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 560/22
Data wyroku: 2022-10-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Kosicka
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 22-23 ustawy o emeryturach pomostowych, art. 2 pkt 5 ustawa o emeryturach pomostowych

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
26 września 2022 r.
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Małgorzata Kosicka
Protokolant: protokolant sądowy – stażysta Oliwia Kuter
po rozpoznaniu na rozprawie 26 września 2022 r. w Warszawie
sprawy z odwołaniaR. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddziału wW.
z 14 kwietnia 2022 r. znak(...)
o prawo do rekompensaty
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeR. D.prawo do rekompensaty od stycznia 2022 r.

Sygn. akt VII U 560/22

UZASADNIENIE
R. D.9 maja 2022 r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z 14 kwietnia 2022 r., znak(...)o odmowie przyznania rekompensaty. W uzasadnieniu stanowiska odwołujący wskazał,że zatrudnienie zgodnie z otrzymanymi świadectwami wykonywania prac w szczególnych warunkach wystawionymi przez(...)odpowiada stanowisku wymienionemuwRozporządzeniu Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnegooraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Odwołujący wskazał, żeprzedsiębiorstwo (...)zostało utworzone dla realizacji konkretnego projektu i po jego zakończeniu wkrótce zlikwidowane, z czym wiąże się obecna trudność w uzyskaniu dokumentacji pracowniczej z tego okresu w formie żądanej przez ZUS  (odwołanie, k. 3 a. s.).
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o jego oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko organ rentowy wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją odmówił odwołującemu się prawa do rekompensaty z tytułu wykonywania pracyw szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze przez co najmniej 15 lat,ponieważ nie uwzględnił do stażu pracy okresu od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r.z uwagi na brak świadectwa wykonywania prac w szczególnych warunkach na potrzeby ustalenia prawa do rekompensaty okresu zatrudnienia ww. w(...)zgodniezrozporządzeniem z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. z 1983 r., poz.43).Ponadto organ rentowy nie przyjął do stażu pracy w szczególnych warunkach okresu pracy od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r. z uwagi na rozbieżności pomiędzy wskazanym stanowiskiem pracy, a występującym w zarządzeniu resortowym. Odwołującemu zaliczono 14 lat i 7 miesięcy pracy w warunkach szczególnych. (odpowiedź na odwołanie,k.5 a. s.).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
R. D.,urodzony (...), był zatrudniony w(...)(...)w okresie od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r. i w(...)(...)w okresie od 27 lutego 1984 r. do 28 lutego 1985 r. Następnie odwołujący się był zatrudniony w(...) S.A.(poprzednia nazwa(...) S.A.) w okresie od 3 września 1985 r. do 30 czerwca 1999 r. Od 3 września 1985 r. do 31 sierpnia 1986 r. stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace wymienione w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, tj. prace zbrojarskie i betoniarskie na stanowisku zbrojarz, co odpowiada stanowisku zbrojarz wymienionym w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, Punkt 1.Od 1 września 1986 r. do 28 stycznia 1987 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w Wykazie A, Dział V, pozycja 4, tj. prace zbrojarskie i betoniarskie na stanowisku betoniarz, co odpowiada stanowisku betoniarz wymienionym w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, Punkt 3. Od 1 marca 1987 r. do 5 kwietnia 1987 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, tj. prace zbrojarskie i betoniarskiena stanowisku zbrojarz co odpowiada stanowisku zbrojarz wymienionym w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, Punkt 1. Od 6 kwietnia 1987 r. do 16 grudnia 1987 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, tj. prace zbrojarskie i betoniarskie na stanowisku betoniarz co odpowiada stanowisku betoniarz wymienionym w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, Punkt 3. Od 11 stycznia 1988 r. do 30 czerwca 1999 r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace wymienione w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4,tj.prace zbrojarskie i betoniarskie na stanowisku zbrojarz co odpowiada stanowisku zbrojarz wymienionym w Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, Punkt 1 stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia nr 9 Ministerstwa Budownictwa i przemysłu Materiałów Budowlanych z 1 sierpnia 1983 r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych,na których są wykonywane prace w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę (Dz. Urz. MB i PMB nr 3 poz.6 z 6 grudnia 1983 r., w związkuz Rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. § 1 pkt.2 Dz.U. Nr 8, poz.43z późniejszymi zmianami w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionychw szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (świadectwo wykonywania pracw szczególnych warunkach, k.10 a. r.).
Ubezpieczony był zatrudniony w(...)(...)w okresie od 27 lutego 1984 r. do 28 lutego 1985 r. jako robotnik (świadectwo pracy, k.44 a. r.).
WD.wprzedsiębiorstwie (...)pracował razem z odwołującym się stolarzJ. D., który zeznał, żeR. D.pracował tam od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r. jako zbrojarz. W Niemczech zbrojenie jest oddzielone od innych prac. Praca była dwunastogodzinna. ŚwiadekJ. D.pracował też z odwołującym się na budowieS./Z.od 1987 r. do 2001 r. (zeznania świadkaJ. D., k.39). Odwołujący się wykonywał tylko prace zbrojarskie.
ŚwiadekM. Z.zeznał, że poznał odwołującego się w 1980 r. na budowie whotelu (...). Pracowali razem wPrzedsiębiorstwie (...). Odwołujący się był brygadzistą. Pracował również jako zbrojarz. Przynosił pręty, które następnie były wiązane w zestawach. Prace zbrojarskie wykonywane były przez zespoły odrębne od osób wykonujących prace betoniarskie. NastępnieM. Z.pracował z odwołującym się w(...)naU.na stanowiskach zbrojarza (zeznaniaM. Z., k.38).
R. D.był zatrudniony wSpółce z o. o. (...)od 27 lutego 1995 r.do 30 listopada 1996 r. na stanowisku zbrojarza. Następnie pracował wfirmie (...)M. K.od 1 czerwca 2005 r. do 31 grudnia 2007 r. na stanowisku zbrojarz. Ubezpieczony był ponownie zatrudniony wfirmie (...)M. K.od 1 stycznia 2008 r. do 14 lutego 2012 r. na stanowisku zbrojarz-betoniarz i od 15 lutego 2012 r. do 27 stycznia 2020 r. na stanowisku zbrojarz (świadectwo wykonywania pracyw szczególnych warunkach, k.11 a. r.; świadectwo wykonywania pracy w szczególnych warunkach, k.12 a. r.;świadectwo pracy, k.14 i 18 a. r.).
R. D.27 grudnia 2019 r. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniosek o emeryturę wraz z rekompensatą(wniosek o emeryturęz rekompensatą z 27 grudnia 2019 r., k.1 a. r.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.27 stycznia 2020 r. wydał decyzję znak:(...)o przyznaniu emerytury od 27 stycznia 2020 r., tj.od osiągnięcia wieku emerytalnego na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej
    (decyzja ZUS z 27 stycznia 2020 r., k.15 a. r.).

Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.28 lutego 2020 r. wydał decyzję znak:(...)o przyznaniu emerytury w kwocie zaliczkowej
    (decyzja ZUS z 28 lutego 2020 r., k.20 a. r.).

Ubezpieczony 19 stycznia 2022 r. złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniosek o ponowne obliczenie świadczenia emerytalno-rentowego(wniosek o ponowne obliczenie świadczenia emerytalno-rentowego z 19 stycznia 2022 r., k.42 a. r.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.24 marca 2022 r. wydał decyzję znak:(...)o przeliczeniu emerytury
    (decyzja ZUS z 24 marca 2022 r., k.47 a. r.).,zaś 14 kwietnia 2022 r. wydał decyzję odmowną o przyznaniu rekompensaty. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie spełnia warunku posiadania 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Zakład nie uznał do stażu pracy w warunkach szczególnych zatrudnienia w okresie od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r. i od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r., wskazując że zajmowane stanowisko, określone przez pracodawcę w świadectwach pracy, nie odpowiada ściśle stanowisku wymienionemu w wykazie A dział XIV poz. 25 pkt 1 powołanego przez zakład pracyw zarządzeniu stanowiącym załącznik nr 1 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego nr 7 z dnia 7 lipca 1987 r.
     (decyzja ZUS z 14 kwietnia 2022 r., k.49 a. r.).

R. D.9 maja 2022 r. złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z 14 kwietnia 2022 r., znak:(...)(
    odwołanie,k.3 a. s.).
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dowodów obejmujących wymienione dokumenty oraz dowodu z zeznań świadkówM. Z.,J. D.i z zeznań ubezpieczonego.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówM. Z.,J. D.i zeznaniom ubezpieczonego co do przebiegu zatrudnienia w(...)(...)i w(...)(...)oraz rodzaju i charakteru wykonywanej przez niego pracy, które zostały ocenione jako spójne i nie budzące wątpliwości co do ich wiarygodności, a nadto znajdują one potwierdzenie w dokumentacji pracowniczej odwołującego się.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieR. D.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)OddziałwW.z 14 kwietnia 2022 r., znak(...)podlegało uwzględnieniu.
Regulacja dotycząca prawa do rekompensaty z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych, o którą ubiegał sięR. D.została wprowadzona doustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych(tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1924). Art. 2 pkt 5 tej ustawy zawiera definicję rekompensaty rozumianej jako odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Z kolei warunki jej przyznawania oraz sposób jej obliczenia wskazują art. 21 – 23 zamieszczone w Rozdziale III „Rekompensata”. Art. 23 stanowi, że ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę oraz, że przyznawana jest ona w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W art. 21 ust. 1 ustawy wskazano natomiast, że rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkachlub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Z art. 21 ust. 2 ustawy wynika zaś, że rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Celem rekompensaty, o której mowa w cytowanych przepisach, podobnie jak i emerytury pomostowej, jest łagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych przy pracach w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku rekompensaty realizacja tego celu polega jednak nie na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, lecz na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.
Wskazywaneart. 2 pkt 5 i art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychformułują dwie zasadnicze przesłanki nabycia prawa do rekompensaty: 1) nienabycie prawa do emerytury pomostowej oraz 2) osiągnięcie okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynoszącego co najmniej 15 lat. Z kolei w art. 21 ust. 2 tej ustawy została zawarta przesłanka negatywna, którą stanowi nabycie prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Może ona budzić wątpliwości, gdyż literalna wykładnia tego wyrwanego z kontekstu normatywnego przepisu może prowadzić do wniosku, że prawo do rekompensaty przysługuje wyłącznie tym osobom, które nie nabyły prawa do jakiejkolwiek emerytury z FUS.Do prawidłowej interpretacji tego przepisu konieczne jest jednak zastosowanie wykładni systemowej, która prowadzi do przepisuart. 23 ustawy o emeryturach pomostowych, zgodnie z którym rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego. Z kolei z art. 173 ust. 1 ustawy emerytalnej wynika, że kapitał początkowy ustala się dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., za których były opłacane składkina ubezpieczanie społeczne przed dniem 1 stycznia 1999 r. W tych okolicznościach warunek sformułowany wart. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychnależy rozumieć w taki sposób, że rekompensata jest adresowana wyłącznie do ubezpieczonych objętych systemem emerytalnym zdefiniowanej składki, którzy przed osiągnięciem podstawowego wieku emerytalnego nie nabyli prawa do emerytury z FUS w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na prace w warunkach szczególnych, obliczanej według formuły zdefiniowanego świadczenia. Nabycie prawa do takiego tylko świadczenia stanowi przesłankę negatywną przyznania prawa do rekompensaty. Natomiast nabycie prawa do emerytury na zasadach ogólnych nie wpływaw żaden sposób na uprawnienia do rekompensaty(wyrok Sadu Apelacyjnego w Gdańsku z 5 maja 2017 r., III AUa 2047/16, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 14 grudnia 2015 r., III AUa 1070/15, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 22 września 2017 r., III AUa 529/16).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać,że nie zachodzi negatywna przesłanka przyznaniaR. D.prawa do rekompensaty. Ubezpieczony nie miał przyznanego prawa do wcześniejszej emerytury z uwagi na pracew warunkach szczególnych. Decyzją z 27 stycznia 2020 r. przyznano mu prawo do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym.
Wobec powyższego, celem ustalenia, czy ubezpieczonemu przysługuje prawodo rekompensaty należało zbadać spełnienie przesłanek pozytywnych, o których była mowa. Analiza cytowanych przepisówustawy o emeryturach pomostowych, prowadzi do wniosku,że prawo do rekompensaty mają osoby urodzone po 1948 r., które przed 1 stycznia 2009 r. wykonywały przez co najmniej 15 lat pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Podobnie jak przy ustalaniu tego okresu na potrzeby przyznania emerytury w niższym wieku emerytalnym,tak przy ustalaniu prawa do rekompensaty będą uwzględnione tylko okresy, w których praca była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Zdaniem sądu,R. D.spełnił przesłanki pozytywne konieczne do tego,by uzyskać prawo do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony nie nabył prawa do emerytury pomostowej i legitymuje się okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych, przypadającym przed 1 stycznia 2009 r.
Rozporządzenie Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r., Nr 8, poz. 43)– zwane dalej rozporządzeniem w sprawie wieku emerytalnego,do którego należy się odwołać na podstawie art. 32 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentachz FUS, wskazuje w § 2 ust. 1, że okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeńna zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. W przypadku ubezpieczonego, któremu ZUS nie uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych żadnego okresu zatrudnienia, należało uwzględnić okres pracy od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r. w(...)(...)i od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r. wPrzedsiębiorstwie (...). Według organu rentowego okresu tego nie można było uwzględnić z uwagi na brak świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Odnosząc się do wskazanej okoliczności należy podnieść, że w sprawie o prawodo emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na wykonywanie pracy szczególnych warunkach - analogicznie w sprawie o prawo do rekompensaty - należy ustalić faktyczny rodzaj i zakres powierzonych do wykonywania czynności (obowiązków) pracowniczychi to one podlegają każdorazowo ocenie, a nie rodzaj stanowiska, jaki w dokumentach podał pracodawca. Ponadto, choć wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powinno być stwierdzone przez pracodawcę w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterzelub w świadectwie pracy
    (wyrok Sądu Najwyższego z 15 grudnia 1997 r., II UKN 417/97oraz wyrok Sądu Najwyższego z 21 listopada 2001 r., II UKN 598/00),to dokumentyte podlegają każdorazowo weryfikacji. Wynika to z tego, że są to dokumenty prywatnew rozumieniuart. 245 k.p.c.i nie stanowią dowodu tego, co zostało w nim odnotowane. Taki walor mają wyłącznie dokumenty urzędowe, do których w myśl stosowanego a contrarioart. 244 § 1 k.p.c.nie zalicza się świadectwa pracy, skoro nie zostało sporządzone przez organy władzy publicznej ani inne organy państwowe
    (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicachz 17 grudnia 2013 r., III AUa 783/13, Lex nr 1409118).To zatem oznacza, że nawet jeśli pracodawca ww. dokument pracownikowi wystawił, to i tak podlega on kontroli ZUS i Sądui nie oznacza automatycznie, że praca w danym okresie była wykonywana w warunkach szczególnych. Z drugiej zaś strony, brak takiego dokumentu bądź jego wadliwości nie przesądzają o tym, że praca nie była wykonywana w warunkach szczególnych. Kwestiata każdorazowo podlega badaniu przy uwzględnieniu tego, jakie czynności i rodzaj prac faktycznie wykonywał wnioskodawca i co ważne, w razie wszczęcia postępowania sądowego, toczącego się wskutek odwołania ubezpieczonego od odmownej decyzji organu rentowegow sprawie przyznania uprawnień do emerytury w wieku obniżonym (także w sprawie o rekompensatę), dopuszczalne jest przeprowadzanie wszelkich dowodów dla wykazania okoliczności, mających wpływ na prawo do świadczenia. Wynika to z tego, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, a nie tylko świadectwem pracy w warunkach szczególnych.
W rozpatrywanej sprawie z przeprowadzonych przez sąd dowodów jednoznacznie wynika, żeR. D.pracował na stanowisku zbrojarza w spornym okresie od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r. w(...)(...)i od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r. wPrzedsiębiorstwie (...).
Praca, o której mowa w okresie od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r. i od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r. może zostać zakwalifikowana jako odpowiadającaw Wykazie A, Dział V, Pozycja 4, tj. prace zbrojarskie i betoniarskie na stanowisku zbrojarz, co odpowiada stanowisku zbrojarz wymienionym w Wykazie A, Dział V, pozycja 4, pkt 1 w zarządzeniu stanowiącym załącznik nr 1 Ministra Przemysłu Chemicznego i Lekkiego nr 7 z 7 lipca 1987 r., czyli prace zbrojarskie i betoniarskie dla przedsiębiorstw stosujących nomenklaturę zawodów specjalności wynikającą z zasad wynagradzania pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwach budowlano-montażowych: zbrojarz-betoniarz. Wobec tego sąd przyjął, że odwołujący pracował w warunkach szczególnych w okresie od 4 kwietnia 1978 r. do 14 marca 1982 r. i od 19 sierpnia 1994 r. do 16 grudnia 1994 r., wykonując prace zbrojarskie. Okresy te, łącznie z okresami uznanymi przez ZUS jako okresy zatrudnienia w warunkach szczególnych przekraczają wymagany przez ustawę próg 15 lat.
W tych okolicznościach należało stwierdzić, że ubezpieczony spełnia przesłankido uzyskania dochodzonego od organu rentowego prawa do rekompensaty. W konsekwencji odwołanie podlegało uwzględnieniu poprzez zmianę zaskarżonej decyzji w ten sposób,że przyznanoR. D.prawo do rekompensaty od stycznia 2022 r. na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., o czym sąd orzekł w sentencji wyroku.