Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 826/21
Data wyroku: 2022-11-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Kredyt
Podstawa prawna: art.49 ust.1 ustawy o kredycie konsumenckim

Sygn. akt III Ca 826/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 listopada 2022 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2022 r. w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaJ. J.
przeciwkoBankowi (...) Spółce AkcyjnejwW.
o zapłatę
na skutek apelacji pozwanej
od wyroku Sądu Rejonowego w Rudzie Śląskiej
z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt I C 2217/20

1
oddala apelację;

2
zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 826/21

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rudzie Śląskiejw wyroku z dnia 21 07 2021r. uwzględnił powództwo i zasądził od pozwanejBanku (...) Spółki AkcyjnejwW.kwotę 1.975,zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 2 02 2019r. oraz orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacjęart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 12 05 2011r. o kredycie konsumencki,art. 509 § 1 k.c.orazart. 84
\i 86k.c.Dokonał oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego i w jej ramach ocenił,
że powódka wykazała, iż doszło do skutecznego zawarcia umowy cesji,
w konsekwencji czego zarzut pozwanej braku legitymacji czynnej po stronie powódki jest nieuzasadniony i równocześnie brak jest podstaw do kwestionowania umowy
„co do relacji wartości wierzytelności i ceny jej nabycia”.Następnie przywołał pogląd prawny wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 12 12 2019r. (III CZP 45/19)„przewidziane wart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 12 05 2011r. o kredycie konsumenckiuprawnienie konsumenta do obniżenia całkowitego kosztu kredytu w przypadku jego spłaty w całości przed terminem określonym w umowie obejmuje także prowizję
za udzielenie kredytu”.Podzielił oceną wyrażoną przez Sąd Najwyższy w ramach przeprowadzonej analizy tej regulacji, że„obniżenie rzeczonych opłat nie może ograniczyć się do uwzględnienia jedynie kosztów przedstawionych przez kredytodawcę jako zależnych od okresu obowiązywania umowy”i uznał, że powódka co do zasady może domagać się proporcjonalnego zwrotu prowizji. Ocenił, że zaproponowany przez powódkę sposób proporcjonalnego zwrotu kosztów„jest najbardziej czytelny”.
Ponadto stwierdził, że żądanie pozwu w zakresie odsetek jest całkowicie uzasadnione, gdyż wynika ono wprost z treści art. 52 przywołanej powyżej ustawy oraz że zupełnie bezpodstawny był zarzut pozwanej naruszenia przez powódkę regulacjiart. 5 k.c.,
gdyż pozwana nie wskazała nawet na czym miałoby polegać działanie powódki,
które należałoby ocenić jako niezgodne z zasadami współżycia społecznego.
O kosztach procesu orzekał stosując regulacjęart. 98 § 1 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyłapozwanaBank (...) S.A.wW.,
która wnosiła o jego zmianę poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz
od powódki zwrotu kosztów procesu za obie instancje, ewentualnie jego uchylenie
i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania
– przy uwzględnieniu kosztów postępowania odwoławczego.
Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszono wskazane w apelacji regulacje prawa materialnego w sposób w niej podany.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował dochodzone roszczenia,i prawidłowo rozpoznał sprawę.
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną zaskarżonego orzeczenia nie były kwestionowane w apelacji.
Maja one podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu wyroku źródłach dowodowych, których ocena jakkolwiek niezmiernie lakoniczna mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów i Sąd odwoławczy ja podziela.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Prawidłowa jest także dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego.
Ma ona prawne odniesienie w przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku prawidłowo zastosowanych regulacjach prawnych i Sąd odwoławczy przyjmuje
ją za własną (art. 387 § 21pkt 2 k.p.c.)
Dotyczy to w szczególności zastosowania regulacji art. art. 49 ust. 1 ustawy
z dnia 12 05 2011r. o kredycie konsumencki.
W zależności od rodzaju zastosowanej wykładni tej regulacji prawnej (wykładni językowe, czy też wykładni celowościowej) możliwe są dwie metody obliczenia wysokości kwoty podlegającej zwrotowi kredytobiorcy w przypadku wcześniejszego spłaty przez niego kredytu.
W przypadku pierwszej wykładni (wykładni językowej) „„Komentowany przepis odnosi się jedynie do tych świadczeń kredytobiorcy, których wysokość lub powstanie zależy od okresu kredytowania, czyli okresu, na jaki udzielono kredytobiorcy kredytu” – w przepisie posłużono się nieprecyzyjnym sformułowaniem: „czas obowiązywania umowy””(Tomasz Czech „Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, WKP 2018r.; Podobnie A. Kopeć, [w:] M. Chruściak i in., Ustawa..., s. 168; niejasno Z. Ofiarski, Ustawa..., s. 366.).
Natomiast w przypadku wykładni celowościowej w której ramach priorytet nie nadaje się literalnemu brzmieniu regulacji, lecz jej celowi – w tym wypadku leżącemu u samych podstaw uchwalenia ustawy - w postaci dążenia do pełnej ochrony interesów konsumentów:„Art. 49 ust. 1 ustawy należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku wcześniejszej spłaty kredytu konsumenckiego następuje obniżenie wszystkich możliwych kosztów takiego kredytu, niezależnie od ich charakteru i niezależnie od tego, kiedy koszty te zostały faktycznie poniesione przez kredytobiorcę, z tymże wyjątkiem, iż redukcja ta ma charakter proporcjonalny, tj. odnosi się do okresu od dnia faktycznej spłaty kredytu do dnia ostatecznej spłaty określonej w umowie”(Stanowisko Rzecznika(...)i Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w sprawie interpretacji art. 49 ustawy
o kredycie konsumenckim,W., 16.05.2016 r.,(...); Podobnie
E. T., Redukcja kosztów kredytu konsumenckiego a przedterminowa jego spłata w świetle art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim,Studia (...)2016, t. C, s. 163 i n.).
Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie - akceptując zastosowaną przez powódkę metodę wyliczenia wysokości dochodzonego przez nią roszczenia - w istocie opowiedział się za drugim ze wskazanych sposobów wykładni omawianej regulacji prawnej, a Sąd odwoławczy wybór ten podziale, gdyż metoda ta w pełni realizuje cel ustawy.
Została ona prawidłowo zastosowana przez Sąd Rejonowy przy ferowaniu zaskarżonego wyroku.
Dlatego podniesione w apelacji zarzuty są chybione, a apelacja bezzasadną
w rozumieniuart. 385 k.p.c., a to z mocy zawartej w niej regulacji prowadzi do jej oddalenia.
Reasumując zaskarżony wyrok jest prawidłowy i dlatego apelację jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulacjeart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację
art. 98 § 1 i 3 k.p.c., biorąc pod uwagę, pozwana w całości uległa w tym postępowaniu i dlatego powinna zwrócić powódce poniesione przez nią w tym postępowaniu koszty.

SSO Leszek Dąbek