Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 3427/20
Data wyroku: 2021-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: sędzia Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 471 k.c art. 822§1 k.c.

Sygn. akt I 1 C 3427/20 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 listopada 2021 roku
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie:
Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk
po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 roku w Gdyni na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwaA. B. (1)przeciwko(...) S.A.V.(...)wW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanego(...) S.A.V.(...)wW.na rzecz powodaA. B. (1)kwotę 3.300,00 zł (trzy tysiące trzysta złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 czerwca 2020 roku do dnia zapłaty,

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

III
zasądza od pozwanego(...) S.A.V.(...)wW.na rzecz powodaA. B. (1)kwotę 579,22 zł (pięćset siedemdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia dwa grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu,

IV
nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni z zasądzonego powodowi w punkcie 1. roszczenia kwotę 254,71 zł (dwieście pięćdziesiąt cztery złote siedemdziesiąt jeden groszy) tytułem kosztów sądowych wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa,

V
nakazuje ściągnąć od pozwanego(...) S.A.V.(...)wW.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 494,45 zł (czterysta dziewięćdziesiąt cztery złote czterdzieści pięć groszy) tytułem kosztów sądowych wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa.

Sygn. akt I 1 C 3427/20

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
A. B. (1)– właściciel samochoduS. (...)nr rej. (...)– zlecił naprawę tego pojazdu profesjonalnemu warsztatowi prowadzonemu przezZ. J.(pod nazwą „J.(...)wL.”). Zlecenie obejmowało naprawę przodu i tyłu zawieszenia. Pojazd znajdował się w warsztacie do 15 stycznia 2020 r., odebrała go siostra powoda. Z uwagi na późniejsze istotne ograniczenia związane ze stanem epidemii(...)2 powód zgłosił się z pojazdem ponownie do w/w warsztatu 7 maja 2020 r. i wskazał na stwierdzone po pierwszej naprawie nieprawidłowości w funkcjonowaniu pojazdu (brak mocy silnika, kontrolki alarmowe). Pojazd został ponownie odebrany przez warsztat, tego samego dnia właściciel warsztatu (Z. J.) po sprawdzeniu stanu pojazdu stwierdził, że w pojeździe został uszkodzony wał korbowy i silnik. Wyjaśnił, że w dniu 7 maja 2020 r. w trakcie sprawdzania stanu pojazdu pracownicy warsztatu dokonali testów na placu postojowym i zdecydowali się sprawdzić samochód w ruchu na drodze publicznej i tam właśnie doszło do awarii polegającej na rozbieganiu silnika poprzez nieprawidłowe zwiększenie obrotów silnika. Na drodze publicznej silnik pojazdu zgasł, został zholowany do warsztatu, stwierdzono urwanie korbowodu. Powód zobaczył pojazd w dniu 7 maja 2020 r. po godzinie 15:30 w warsztacie: pojazd znajdował się na podnośniku, widać było urwany korbowód i wybitą dziurę w korpusie silnika pojazdu.
Dowód: zeznania powodaA. B., k. 171v-173
karta zlecenia, k. 101
faktura za naprawę, k. 107-108
e-mail, k. 113
Profesjonalny warsztat samochodowy w danej sytuacji miał podstawy, aby zorientować się, że w danym przypadku zachodzi poważne ryzyko uszkodzenia silnika wskutek jego rozbiegania, gdyż na osprzęcie silnika i dolnym zbiorniku chłodnicy powietrza (intercooler) było doskonale widać nagar i wycieki oleju silnikowego i istniał błąd komputera świadczący o niepoprawnej pracy turbosprężarki. Profesjonalista powinien więc skłonić się do czyszczenia oraz płukania układu dolotowego silnika, co uchroniłoby silnik przed uszkodzeniem. Umieszczenie (niefabryczne) śruby (wkrętu) w dolnym zbiorniku chłodnicy powietrza nie miało wpływu na powstanie uszkodzeń silnika w dniu 7 maja 2020 r.
Dowód: opinia biegłegoD. F., k. 186-200
Ubezpieczycielem odpowiedzialności cywilnej warsztatu prowadzonego przezZ. J.była(...) S.A.V.(...)wW..
Okoliczność bezsporna
Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel odmówił powodowi odszkodowania.
Okoliczność bezsporna
Wartość pojazdu przed szkodą wynosiła 5.000 zł, po szkodzie (wrak): 1.700 zł.
Okoliczności bezsporne
Ocena dowodów
Zeznania powoda są wiarygodne, poparte złożoną dokumentacją.
Opinia biegłegoD. F.jest jasna, pełna i wewnętrznie niesprzeczna.
Pozostałe okoliczności faktyczne wynikają z nie budzącej kontrowersji dokumentacji. Niesporna jest wysokość parametrów niezbędnych do wyliczenia odszkodowania (powód odwołał się w tym przypadku do danych ustalonych przez ubezpieczyciela – pozwanego).
Kwalifikacja prawna
Zasada odpowiedzialności ubezpieczonego wynika zart. 471 k.c.Profesjonalista (art. 355 § 2 k.c.) jakim był warsztat przyjmujący zlecenie naprawy pojazdu (umowa o świadczenie usługi –art. 750 k.c.) wykonał ją niepoprawnie – doprowadzając do poważnej awarii pojazdu i ponosi odpowiedzialność za do zdarzenie i szkodę w pojeździe. W dniu 7 maja 2020 r. powód po pierwszej naprawie ponownie przekazał pojazd warsztatowi zgłaszając określone zastrzeżenia (reklamacja). Warsztat przyjął pojazd ponownie (co świadczy o kontynuowaniu zlecenia/usługi), tym razem do diagnostyki i w trakcie czynności sprawdzających doprowadził do krytycznej awarii silnika. Zdarzenie miało więc miejsce w trakcie dalszych czynności przyjmującego zlecenie/usługę (weryfikującego reklamację) i tym samym jest dalszym ciągiem realizacji umowy o naprawę pojazdu. Bez znaczenia jest sam pierwotny zakres zlecenia/usługi (faktycznie nieobejmujący czynności naprawczych na silniku), gdyż diagnostyka pojazdu po zgłoszeniu reklamacji może dotyczyć także ujawnienia się nieprawidłowości w innej sferze funkcjonowania pojazdu, co wynika ze złożonego i wzajemnie powiązanego zespołu części i urządzeń łącznie składających się na funkcjonalną całość w postaci pojazdu mechanicznego. Zwykły konsument nie ma wiedzy co do relacji pomiędzy poszczególnymi podzespołami samochodu. Co więcej, zgłoszona reklamacja wyraźnie dotyczyła spadku mocy silnika, a nie samego zawieszenia, a więc uwaga warsztatu weryfikującego reklamację musiała być skoncentrowana na silniku, a biegły wyraźnie wykazał, że były ewidentne zewnętrzne objawy wskazujące na możliwość rozbiegania silnika. Reasumując, warsztat miał dwie możliwości, które zdjęłyby z niego odpowiedzialność: odmówić uznania reklamacji bez jakichkolwiek dalszych czynności sprawdzających, gdyż zgłoszone nieprawidłowości nie miały związku z pierwotnym zleceniem, albo wyjaśnić klientowi, że nieprawidłowości będą wymagać dalszych czynności naprawczych na silniku i pozostawić decyzję w tym zakresie klientowi. Tymczasem pracownicy warsztatu w sytuacji jawnych objawów nagaru na silniku i symptomów wycieku oleju z turbosprężarki testowali pojazd na drodze publicznej, gdzie doszło do urwania korbowodu, co – jak wykazał biegły – świadczy o braku odpowiedniego profesjonalizmu wymaganego w danych okolicznościach. Wypada dodać, żeS. (...)to bardzo popularny w Polsce samochód, co jest wiedzą notoryjną.
Bez znaczenia jest fakt, że awaria mogłaby także wystąpić, gdyby pojazd był dalej użytkowany przez właściciela i nie wynikała z pogorszenia stanu pojazdu w trakcie naprawy w warsztacie. Potencjał do wystąpienia awarii powinien być i mógł być bez trudu wychwycony właśnie przez profesjonalistę (warsztat), co oznacza, że – po pierwsze – warsztat nie powinien prowadzić czynności diagnostycznych lub jakichkolwiek innych działań, które mogłyby tę awarię wywołać, a ponadto – zgodnie z zasadami współżycia społecznego (lojalność, uczciwość), które stanowią część treści umowy zobowiązaniowej (art. 354 § 1 k.c.) – warsztat jako profesjonalista powinien o potencjale powstania awarii w silniku zawiadomić (ostrzec) klienta.
Niezasadny jest argument powoda, że szkoda powinna być wyliczona jako wartość pojazdu przed szkodą. W danym przypadku, wobec oczywistej nieopłacalności naprawy pojazdu po szkodzie jej wysokość powinna być wyliczona jako różnica wartości pojazdu przed i po szkodzie (tzw. metoda szkody całkowitej), gdyż tylko taka metodologia prawidłowo odzwierciedla koncepcję szkody majątkowej jako wyniku porównania stanu majątku poszkodowanego, który powstał w wyniku zdarzenia wywołującego szkodę, z hipotetycznym stanem tego majątku, gdyby zdarzenie takie nie zaistniało. Oznacza, to, że odszkodowanie w danym wypadku należy wyliczyć następująco: 5.000-1.700=3.300. Data początkowa naliczania odsetek od zasądzonego odszkodowania nie budzi wątpliwości.
W pozostałym zakresie powództwo było niezasadne (tj. co do żądania zapłaty 1.700 zł z odsetkami od tej kwoty).
Sąd nie podejmował żadnych czynności w zakresie działań powoda zmierzających do rozszerzenia powództwa z uwagi na treśćart. 5054§ 1 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocyart. 471 k.c.w zw. zart. 822 § 1 k.c.w zw. zart. 481 k.c.iart. 817 § 1 k.c.
W pozostałym zakresie powództwo oddalono na mocyart. 471 k.c.w zw. zart. 822 § 1 k.c.a contrario.
Koszty
Wpunkcie III.o kosztach stron rozstrzygnięto zgodnie zart. 100 k.p.c.(stosunkowe rozdzielenie). Powód wygrał proces w 66%, pozwany – w 34%. Koszty powoda to: opłata sądowa (400 zł), opłata za czynności adwokackie w stawce podwójnej (jakkolwiek sprawa nie należała do obszernych, to była nieco bardziej niż przeciętnie skomplikowana i w górnej granicy przedziału stawki) – 1.800 zł (§ 2 pkt 3w zw. z§ 15 ust. 3 pkt 2 i 4z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 66% z sumy tych kosztów to: 1463,22 zł. Koszty pozwanego to: opłata za czynności radcy prawnego w stawce podwójnej (jakkolwiek sprawa nie należała do obszernych, to była nieco bardziej niż przeciętnie skomplikowana i w górnej granicy przedziału stawki) – 1.800 zł (§ 2 pkt 3w zw. z§ 15 ust. 3 pkt 2 i 4z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). 34% z sumy tych kosztów to: 889,78 zł. Różnica na korzyść powoda to: 573,44 zł.
Wpunktach IV. i V.rozłożono na strony nieuiszczone koszty sądowe zgodnie z proporcją przegranej (art. 100 k.p.c.w zw. z art. 113 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).N.część wypłaconego biegłemu wynagrodzenia to 749,16 zł, z czego 66 % obciąża pozwanego (494,45 zł), a 34 % (254,71 zł) – powoda.