Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 192/20
Data wyroku: 2021-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 192/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343,art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacjizawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1

A. K. (1)

tożsamy z zarzucanym w akcie oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
W dniu 10 czerwca 2020 rokuA. K. (1),S. G. (1),H. L.iM. W. (1)spożywali alkohol przed budynkiem przyul. (...)wW., w którym mieszkaM. W. (1). Późnym popołudniem przechodził tamtędyJ. C.i dosiadł się do nich. Krótko po jego przyjściuH. L.udał się do domu.J. C.zaproponował, że postawi pozostałym alkohol. Kupił 0,5 litra wódki. Sam wypił piwo. W pewnym momencie doszło do sprzeczki międzyJ. C.aS. G. (1). Około godziny 19:00J. C.postanowił pójść do domu i udał się w tym celu w kierunkuulicy (...).

wyjaśnienia oskarżonegoA. K. (1)w części
wyjaśnienia oskarżonegoS. G. (1)w części
zeznania świadkaJ. C.
zeznania świadkaM. W. (1)w części
zeznania świadkaH. L.

k. 64, 00:15:00-
00:31:38 na k. 393v-394
k. 153v, k. 158v, 00:10:20-00:15:00 na k. 392v-393
k. 7-7v, 47v-48, 00:31:38-01:05:06 na k. 394v-396
k. 50v, 02:10:09-02:21:48 na k. 401-402
k. 186v, 02:44:50-02:53:52 na k. 404-404v

2
A. K. (1)iS. G. (1)poszli zaJ. C.. Weszli od stronyul. (...)do kamienicy przyul. (...)(tj. od strony podwórka). ZawołaliJ. C., by wszedł do korytarza. GdyJ. C.znalazł się w korytarzu, zażądali od niego pieniędzy na alkohol.J. C.odpowiedział, że nie ma. WówczasA. K. (1)iS. G. (1)uderzaliJ. C.rękoma po głowie, kopali w klatkę piersiową i głowę, czym doprowadzili do stanu bezbronności i nieprzytomności. Gdy osunął się na ziemię, toS. G. (1)wykręcałJ. C.prawą dłoń, pytając gdzie ma pieniądze.J. C.lewą dłonią pokazał na prawą kieszeń spodni, wobec czegoS. G. (1)obszukał mu kieszenie. Następnie zabrał należące doJ. C.: zegarekmarki P.o wartości 200 zł oraz pieniądze w kwocie 100 złotych.

wyjaśnienia oskarżonegoA. K. (1)w części
zeznania świadkaJ. C.
zeznania świadkaK. G.
protokół oględzin
miejsca i dokumentacja fotograficzna
protokół okazania wizerunku i tablica poglądowa

k. 64, 00:15:00-
00:31:38 na k. 393v-394
k. 7-7v, 47v-48, 00:31:38-01:05:06 na k. 394v-396
01:08:07-01:15:46 na k. 396v-397
k. 44-46v, k. 119-125
k. 44-46

3
J. C.na parterze kamienicy przyul. (...)znalazłS. B., który wrócił do swojego miejsca zamieszkania z zakupów. Leżał on na podłodze nieprzytomny, miał zakrwawioną twarz. Po chwili ocknął się i usiadł.S. B.zadzwonił po pogotowie. Leżącego na podłodzeJ. C., przez wizjer w drzwiach od mieszkania, zobaczyła teżB. B.. Zadzwoniła doA. C.- matkiJ. C., by jej o tym powiedzieć. Telefon odebrała jej córka –M. W. (2), która przyszła poJ. C.zF. S.. Poprosiła o odwołanie pogotowia i wraz zF. S.zaprowadziłaJ. C.do domu. Na miejsce zdarzenia, a następnie do miejsca zamieszkaniaJ. C.przybyli funkcjonariusze PolicjiM. B. (1)iS. G. (2),J. C.nie chciał jednak złożyć zawiadomienia. Początkowo bał się zgłosić to zdarzenie na Policję.

J. C.zawiadomienie o zdarzeniu z dnia 10 czerwca 2020 roku złożył po rozmowie z dzielnicowym w dniu 15 czerwca 2020 roku.

zeznania świadkaJ. C.
zeznania świadkaK. G.
zeznania świadkaS. B.
zeznania świadkaB. B.
zeznania świadkaF. S.
zeznania świadkaM. W. (2)
zeznania świadkaA. C.
zeznania świadkaM. B. (1)
zeznania świadkaS. G. (2)
odpisy z notatników służbowych funkcjonariuszy Policji

k. 7-7v, 47v-48, 00:31:38-01:05:06 na k. 394v-396
01:08:07-01:15:46 na k. 396v-397
k. 30v-31, 01:17:58-01:28:58 na k. 397-398
k. 33v-34, 01:31:18-01:46:21 na k. 398v-399
k. 36v, 01:48:21-01:56:52 na k. 399v-400
k.39v-40, 01:58:12-02:08:31 na k. 401-401
02:35:08-02:44:50 na k. 403v
00:13:03-00:16:33 na k. 483-483v
00:18:17-00:23:02 na k. 483v-484
k. 432, 438

4
J. C.doznał obrażeń w postaci urazu nosa i złamania V palca ręki prawej, stanowiących naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni.

zeznania świadkaJ. C.
zeznania świadkaK. G.
protokół oględzin osoby wraz z dokumentacją fotograficzną
dokumentacja medyczna
opinia sądowo-lekarska

k. 7-7v, 47v-48, 00:31:38-01:05:06 na k. 394v-396
01:08:07-01:15:46 na k. 396v-397
k. 8-13
k. 14-15
k. 163-163v

5
A. K. (1)czynu tego dokonał w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokami Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 13 września 2011 roku (sygn. akt II K253/11) za przestępstwa zart. 278 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 28 listopada 2014 roku do 28 listopada 2015 roku oraz z dnia 11 sierpnia 2011 roku (sygn. akt II K 141/11) za przestępstwa zart. 278 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 28 listopada 2015 roku do 22 września 2016 roku

kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 11.08.2011 roku, sygn. akt II K 141/11
kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 02.10.2014 roku, sygn. akt II Ko 739/14
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 13.09.2011 r., sygn. akt II K 253/11
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15.12.2017 r., sygn. akt II K 87/17
informacja z Krajowego Rejestru Karnego

k. 67-68
k. 69-69v
k. 70-70v
k. 74-75
k. 458-458v

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1, 1.1.2

wyjaśnienia oskarżonegoA. K. (1)w części

Wyjaśnienia oskarżonegoA. K. (1)zasługują na danie im wiary w części. Wskazać należy, że opis zdarzeń przedstawiony przez niego na etapie postępowania sądowego różnił się znacznie od opisu dokonanego na etapie postępowania przygotowawczego.
Oskarżony przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego w dniu 18 czerwca 2020 roku wyjaśnił, że gdy siedzieli zS. G. (1),H. L.iM.W.przed budynkiem przyul. (...), to dosiadł się do nichJ. C.. Sfinansował on zakup 1 butelki wódki, którą razem spożywali. W tym czasie doszło też do sprzeczki międzyJ. C.aS. G. (1). Wyjaśnienia w tym zakresie są spójne, konsekwentne w toku całego postępowania, ponadto znajdują potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym, w tym w szczególności w zeznaniachH. L.iM. W. (1)(w części obdarzonej przez Sąd walorem wiarygodności) i zasadniczo w zeznaniach pokrzywdzonegoJ. C., jak i w wyjaśnieniach oskarżonegoS. G. (1).
Na wiarę zasługują też wyjaśnieniaA. K. (1), który podał, że gdyJ. C.postanowił udać się odM. W. (1)do domu, to wraz zS. G. (1)poszli za nim oraz że w kamienicy przyul. (...)S. G. (1)uderzałJ. C.pięściami po całym ciele. Jego wyjaśnienia w tym zakresie nie budzą wątpliwości Sądu i znajdują potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonegoJ. C..

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonegoS. G. (1)w części

Na wiarę zasługują wyjaśnienia oskarżonegoS. G. (1)złożone w toku postępowania przygotowawczego w dniu 02 lipca 2020 roku jedynie w zakresie, w jakim wyjaśnił, że siedział zM.W.,A. K. (1)i spożywali alkohol. Dołączył też do nichJ. C.. Wyjaśnienia w tym zakresie korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

1.1.1-1.1.4

zeznania świadkaJ. C.

Generalnie zeznania świadkaJ. C.zasługują na danie im wiary w całości. Głównie jego zeznania przyczyniły się do odtworzenia przebiegu zdarzeń z dnia 10 czerwca 2020 roku. Tego dnia co prawdaJ. C.spożywał alkohol. Mimo to, pamiętał dokładnie samo zdarzenie.J. C.zeznał, że udał się do siostry swojej córki –M. W. (1). Tam zastał jużS. G. (1)iA. K. (1). Dosiadł się do nich i kupił im wódkę. Spożywali razem alkohol. Gdy udał się do domu, to usłyszał jakA. K. (1)iS. G. (1)idą zanim i go wołają. Wszedł do korytarza kamienicy. Oni zażądali tam od niego pieniędzy, na co odparł, że nie ma. Wtedy zaczęli go kopać i bić rękoma. Obydwaj zadawali ciosy. GdyS. G. (1)wyginał mu palce prawej dłoni, to lewą dłonią wskazał, że ma pieniądze w kieszeni spodni. WówczasS. G. (1)zabrał mu pieniądze i zegarek. Później stracił przytomność. Po zdarzeniu przyszła po niego siostraM. W. (2)i wnuk sąsiadki. W tym czasieS. B.zadzwonił po pogotowie, jednak siostra powiedziała, że ma odwołać pogotowie, że się nim zajmą. ZeznaniaJ. C.były spójne i logiczne, takie same na każdym z etapów postępowania. W ocenie Sądu w zeznaniach tego świadka brak jest elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami. Nie ma też podstaw do twierdzenia, że fałszywie pomawia oskarżonych.
J. C.opisał też obrażenia, których doznał na skutek tego zdarzenia. Zeznania w tym zakresie znajdują potwierdzenie w dokumentacji medycznej i opinii sądowo-lekarskiej oraz w zeznaniach świadkówK. G.,B. B.,A.C.,M. W. (2), osób, które bezpośrednio po zdarzeniu zajęły się oskarżonym. W ocenie Sądu nie ma żadnych wątpliwości, że obrażenia opisane przez pokrzywdzonego powstały w czasie i w sposób przez niego wskazany. Co prawda przybyli na miejsce zdarzenia, a następnie do domu pokrzywdzonego, funkcjonariusze PolicjiS. G. (2)iM. B. (1)wskazywali, że pokrzywdzony posiadał wyłącznie rozcięcie lewego łuku brwiowego, należy jednak wskazać, iż przybyli oni do domu pokrzywdzonego w czasie, gdy był on już opatrywany przez najbliższych i była to tylko pobieżna obserwacja obrażeń pokrzywdzonego, bowiem ani on ani jego najbliżsi nie życzyli sobie interwencji Policji.

1.1.1

zeznania świadkaM. W. (1)w części

Na wiarę zasługują w części zeznania złożone przezM. W. (1)w dniu 17 czerwca 2020 roku w toku postępowania przygotowawczego. Podała, że spożywała alkohol zA. K. (1),S. G. (1),H. L.przed budynkiem przyul. (...)wW., w którym mieszka. Przechodził tamtędyJ. C.i dosiadł się do nich. W międzyczasieH. L.pojechał do siebie do domu. Doszło też do sprzeczki międzyJ. C., aS. G. (1). Po jakimiś czasieJ. C.odszedł od nich w stronęulicy (...), a ona sam poszła do domu. Do momentu jak poszła do domu, to poA. K. (1)nie przyszła jego żona. Zeznania w tym zakresie są spójne i korespondują z zeznaniamiJ. C.,H. L.i wyjaśnieniami oskarżonych, w części w której zostały uznane przez Sąd za wiarygodne.
M. W. (3)zeznała też, że po zdarzeniu córkaJ. C.opowiadała jej, żeS. G. (1)iA. K. (1)pobiliJ. C.i zabrali mu 100 zł i zegarek. Gdy następnego dnia rozmawiała zS. G. (1), to powiedział jej, że toA. K. (1)pobiłJ. C.. Brak jest podstaw, by odmówić wiary jej zeznaniom w tym zakresie.
ZeznaniaM. W. (1)złożone przed Sądem także zasługują na danie im wiary w tej samej części. PonadtoM. W. (4)przyznała, że gdyJ. C.poszedł, to ona udała się do swojego domu.S. G. (1)iA. K. (1)też się wówczas rozeszli. Okoliczność ta pozostaje w zgodzie z zeznaniamiJ. C..

1.1.1

zeznania świadkaH. L.

Był przed budynkiem, w którym mieszkaM. W. (4)razem zS. G. (1)iA. K. (1). Potwierdził, że dosiadł się do nichJ. C., ale krótko po jego pojawieniu się poszedł do domu. Wskazał, że na drugi dzień, gdy przyszedł doM. W. (1), to powiedziała mu, żeJ. C.został pobity przezS. G. (1)iA. K. (1). W ocenie Sądu świadek ten w pełni obiektywnie i szczerze opisał w swoich zeznaniach tylko i wyłącznie to, co jest mu rzeczywiście wiadome w sprawie.

1.1.2-1.1.4

zeznania świadkaK. G.

Na wiarę zasługują zeznaniaK. G., która jest córkąJ. C.. Zadzwoniła do niej babcia –A. C.i powiedziała, że jej sąsiadkaB. B., która mieszka w kamienicy przyul. (...)wW.zaalarmowała ją, że jej ojca biją w tej kamienicy. Pobiegła szybko, ale na miejscu ojca już nie było. Widziała kałuże krwi. Gdy udała się do domu ojca, to siedział cały we krwi. Z relacji ojca wie, że pobił goA. K. (1)iS. G. (1), który zabrał mu zegarek i pieniądze.

1.1.3
1.1.3

zeznania świadkaS. B., zeznania świadkaB. B.

Za wiarygodne należy uznać zeznania świadkaS. B., który znalazłJ. C., gdy wrócił do swojego miejsca zamieszkania z zakupów.J. C.leżał nieprzytomny na korytarzu, po chwili jednak się ocknął i usiadł.S. B.zadzwonił po pogotowie. Ze swojego mieszkania wyszła też jego sąsiadkaB. B.. Następnie do kamienicy weszła siostraJ. M.W.i zaprowadziła go do domu, więc odwołał pogotowie.
Zeznania te korespondują z zeznaniamiB. B.. LeżącegoJ. C.w korytarzu kamienicy, w której mieszka zobaczyła przez wizjer w drzwiach od mieszkania. Początkowo nie wiedziała, kim jest osoba, która tam leży, z mieszkania wyszła dopiero, gdy usłyszała swojego sąsiadaS. B.. Zadzwoniła doA. C.- matkiJ. C., by powiedzieć jej, co stało się jej synowi.
Przed Sądem zeznała nadto, że kiedy sprzątała krew na korytarzu, to zobaczyła jak prawdopodobnie odM. W. (1)wracaA. K. (1)zK. K. (1). Było to chyba około 45 minut od momentu znalezieniaJ. C.w korytarzu.

1.1.3
1.1.3
1.1.3

zeznania świadkaA. C.,
zeznania świadkaM. W. (2), zeznania świadkaF. S.

Jest matkąJ. C.. Zadzwoniła do niejB. B., która powiedziała jej, że znalazła pobitegoJ. C.pod swoimi drzwiami.J. C.zrelacjonował jej, że został pobity oraz że zabrano mu zegarek i pieniądze.
M. W. (2)potwierdziła, że jej matkaA. C.otrzymała telefon odB. B.. ZF. S.poszła zobaczyć, co dzieje się z jej bratem. Zastała tamB. B.iS. B.. Poprosiła go, żeby odwołał pogotowie, bo zajmie się bratem.J. C.siedział pod ścianą i mówił, że pobili go(...)i(...). Razem zF. S.zaprowadziłaJ. C.do domu. Na wiarę zasługują też zeznania świadkaF. S.. Na prośbęM. W. (2)poszedł z nią poJ. C.i zaprowadził do jego domu. Nie wnikał w to, co mu się stało.

1.1.2

zeznania świadkaK. K. (1)w części

Za wiarygodne jedynie w części należy uznać zeznania ówczesnej konkubinyA. K. (1)K. K. (1), złożone w toku postępowania przygotowawczego co do tego, że po południu była w swoim mieszkaniu z dzieckiem i sąsiadkąH. R. (1).A. K. (1)nie było z nimi, wyszedł tylko wyrzucić śmieci, ale długo nie wracał, więc postanowiła pójść go zawołać.S.w tym czasie poszła do domu. Jak wyszła z mieszkania, to widziała sąsiadkęB. B.zmywającą podłogę. Do domu wróciła z oskarżonymA. K. (1). Nie widziała tego dniaS. G. (1). W tym zakresie zeznania korelują z zeznaniami świadkówB. B.iM. W. (1).

1.1.2

zeznania świadkaH. R. (2)ńskiej

Zeznała, że była uK. K. (1), gdyM. D.był naprawić gniazdko. Nie potrafiła jednoznacznie wskazać daty tego spotkania. Na pewno w domu nie było wtedyA. K. (1).K. K. (1)mówiła jej, że wyszedł gdzieś. Zeznała, że gdy wypiła kawę, to wyszła, aM. D.jeszcze został. Wieczorem zadzwonił do niej i zapytał, czy go odprowadzi. Wyszła na dwór i czekała na niego przy bramie. Tego dnia, ani po południu, ani wieczorem nie widziałaA. K. (1). ZeznaniaH. R. (1)były spójne, jasne i logiczne. W ocenie Sądu, w jej relacji brak jest elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami.

1.1.2

zeznania świadkaM. D.

Na wiarę zasługują zeznania tego świadka jedynie w zakresie, w jakim podał, że był w mieszkaniuK. K. (2), by naprawić gniazdko. Była tam także wówczasH. R. (1).

1.1.3
1.1.3

zeznania świadkaM. B. (1),
zeznania świadkaS. G. (2)

Sąd uznał ich zeznania za w pełni wiarygodne. Podejmowali oni interwencję w dniu zdarzenia. Ich zeznania korespondują z treścią ich notatników służbowych.

---

zeznania świadkaM. B. (2),
zeznania świadkaP. G.

Zeznania złożone przez funkcjonariusza PolicjiM. B. (2), który przesłuchiwał w charakterze podejrzanegoA. K. (1)Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość jego relacji. Podobnie Sąd ocenił zeznania świadkaP. G., który w toku postepowania przygotowawczego przesłuchiwał świadkaM. W. (1). Jako funkcjonariusze publiczni nie mieli oni żadnego interesu w wydaniu przez Sąd określonego rozstrzygnięcia.

1.1.2
1.1.2
1.1.3
1.1.4
1.1.4
1.1.5
1.1.5
1.1.5
1.1.5
1.1.5

protokół oględzin
miejsca i dokumentacja fotograficzna,
protokół okazania wizerunku i tablica poglądowa,
odpisy z notatników służbowych funkcjonariuszy Policji,
protokół oględzin osoby wraz z dokumentacją fotograficzną,
dokumentacja medyczna,
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 11.08.2011 roku, sygn. akt II K 141/11,
kserokopia postanowienia Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 02.10.2014 roku, sygn. akt II Ko 739/14,
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 13.09.2011 r., sygn. akt II K 253/11,
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 15.12.2017 r., sygn. akt II K 87/17,
informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Jako wiarygodne Sąd ocenił dowody z dokumentów. Brak było podstaw do podważenia ich autentyczności oraz informacji w nich zawartych. Dowody te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność.

1.1.4

opinia sądowo-lekarska

Opinia biegłego jest w ocenie Sądu pełna i rzetelna. Płynące z w/w opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości. Biegła wskazała, że z dokumentacji medycznej wynika, że w dniu 15 czerwca 2020 roku uJ. C.stwierdzono złamanie palca V ręki prawej, które wymagało unieruchomienia szyną. Poza tym opisano uraz nosa manifestujący się jego bolesnością palpacjną. Uraz nosa z obrzękiem tkanek miękkich mógł być następstwem działania narzędzia tępego, w tym nieuzbrojonej pięści. Złamanie palca V mogło natomiast powstać od działania urazu bezpośredniego na tę okolice ciała bądź też w mechanizmie opisywanym przez pokrzywdzonego tj. wskutek chwycenia za palec i wyginania go poza fizjologiczny zakres ruchu. Skutki zdarzenia kwalifikować należy jako naruszające czynność narządów ciała – narządu ruchu – na okres przekraczający 7 dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu karnego.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczeniadla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

---

wyjaśnieniaA. K. (1)w części

A. K. (1)przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego w dniu 18 czerwca 2020 roku zeznał, że tylko raz kopnąłJ. C.. Zeznania w tym zakresie nie zasługują na danie im wiary, nie znalazły one potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym i zmierzały jedynie do złagodzenia zakresu swojej odpowiedzialności i umniejszenia roli w całym zdarzeniu. Z relacjiJ. C.wynika, że był on wielokrotnie uderzany i kopany zarówno przezA. K. (1), jak iS. G. (1).
A. K. (1)wyjaśnił też, że gdyS. G. (1)biłJ. C., to w pewnym momencie kazał mu go zostawić. Wtedy ten zagroził mu, że ma się nie wtrącać, bo też tak dostanie. Uciekł wówczas do swojego domu, gdzie byłaK. K. (1). Po około 10 minutach przyszedł do nichS. G. (1). Miał na ręku zegarekJ. C.i nie wspominał nic, że zabrał mu jakieś pieniądze. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie stoją w sprzeczności z zeznaniami konkubiny oskarżonego –K. K. (1), która zeznała, żeA. K. (1)długo nie wracał do domu, chociaż wyszedł tylko na chwilę. Gdy wyszła z córką na zewnątrz, to zobaczyła jakA. K. (1)siedzi zM.W.przed budynkiem naulicy (...)i wówczas zawołała go (nie zostało potwierdzone w zeznaniachM. W. (1)). Gdy wracali razem do mieszkania, to spotkali na korytarzu kamienicyB. B.(coB. B.potwierdziła w swoich zeznaniach). Co więcej, z zeznań konkubiny wynika, że nie widziała ona tego dniaS. G. (1).
Na wiarę nie zasługują także wyjaśnienia złożone przezA. K. (1)przed Sądem.
Oskarżony stwierdził przede wszystkim, że zeznania w postępowaniu przygotowawczym zostały wymuszone przez funkcjonariuszy Policji. W tym miejscu należy podkreślić, że oskarżony przesłuchany przed Prokuratorem Rejonowym w Wąbrzeźnie w dniu 19 czerwca 2020 roku podtrzymał swoje poprzednie wyjaśnienia, wówczas wiedział już, że zostanie skierowany wobec niego wniosek o zastosowanie tymczasowego aresztowania.
Oskarżony zrelacjonował, że gdyJ. C.udał się do domu, toS. G. (1)wstał i oddalił się od nich. Został wtedy sam zM.W.. Przyszła po niego jego konkubinaK. K. (1). Idąc do mieszkania spotkali wychodzącą z korytarzaB. B., która powiedziała mu, żeS. G. (1)pobiłJ. C.. W domu zobaczył, że ma gości –H. R. (1)iM. D.. Był teżS. G. (1), który przyznał się do pobiciaJ. C.. Zauważył na jego ręku zegarek. Niewątpliwie oskarżony zmierzał w ten sposób do złagodzenia zakresu swojej odpowiedzialności i umniejszenia roli w całym zdarzeniu. Ponadto wersja przedstawiona przed Sądem jest niespójna i nie znajduje żadnego potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym.J. C.zeznał, żeA. K. (1)zS. G. (1)poszli za nim, wołali go, a następnie jak wszedł do korytarza kamienicy przyul. (...)obaj bili go. Nadto z uznanych również za wiarygodne zeznańH. R. (1)wynika, że w dniu zdarzenia nie widziałaA. K. (1). Ta wersja zdarzenia nie znalazła nawet w pełni potwierdzenia w zeznaniach konkubiny oskarżonego, która ostatecznie potwierdziła jedynie, żeH. R. (1)była u niej tego dnia i jak wyszła od niej to poszła po oskarżonego i zobaczyła go siedzącego zM. W. (1)przed jej domem (co nie zostało przezM. W. (1)potwierdzone), że go zawołała i razem poszli do domu, w korytarzu kamienicy spotkaliB. B., która powiedziała im, że kogoś pobili.
W ocenie Sądu wyjaśnienia w tym zakresie stanowią próbę uniknięcia przez oskarżonego odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo.

---

wyjaśnieniaS. G. (1)w części

Oskarżony w toku postępowania przygotowawczego w dniu 02 lipca 2020 roku nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że gdyJ. C.odszedł, to go później nie widział. Nikt z osób będących przed miejscemM. W. (1)mu nic nie zrobił ani nie zabrał. Przed Sądem nie przyznał się zaś do zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
WyjaśnieniaS. G. (1)w tym zakresie nie zasługują na obdarzenie ich walorem wiarygodności. Są one sprzeczne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, przede wszystkim z zeznaniamiJ. C., dokumentacją medyczną, opinią sądowo-lekarską.

---
---

zeznaniaM. W. (1)w części
zeznaniaK. K. (1)

Na wiarę nie zasługują zeznania złożone przezM. W. (1)w dniu 17 czerwca 2020 roku w toku postępowania przygotowawczego w części, w której podała, że gdyJ. C.odszedł od nich, to ona poszła do domu, aS. G. (1)iA. K. (1)siedzieli przed domem.
Są one sprzeczne z zeznaniamiJ. C., który zeznał, że gdy poszedł do domu, toA. K. (1)iS. G. (1)poszli za nim i zawołali go do korytarza. Świadek ten musiał z pewnością to widzieć. Trudno przyjąć, by mając gości, nagle postanowiła udać się do domu. Musiało to nastąpić zaraz po tym, gdyS. G. (1)iA. K. (1)poszli zaJ. C..
Na wiarę nie zasługują zeznaniaM. W. (1)złożone przed Sądem w części, której podała, że nie rozmawiała z nikim na temat rozboju naJ. C., w tym zS. G. (1). Są one sprzeczne z zeznaniamiH. L., który podniósł, że na drugi dzień po zdarzeniuM. W. (1)opowiadała mu o tym, co się wydarzyło. Powiedziała mu, żeJ. C.został pobity przezS. G. (1)iA. K. (1).
Na wiarę nie zasługują zeznania złożone przezK. K. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym, w zakresie, w którym wskazała, że widziała, jakA. K. (1)siedzi zM.W.przy budynku przyul. (...). W tej części zeznania są sprzeczne z uznanymi za wiarygodne zeznaniamiM. W. (1)złożonymi prze Sądem.
Również za niewiarygodne należy uznać zeznania złożone przezK. K. (1)przed Sądem w wyżej wskazanym zakresie oraz co do tego, że w ich mieszkaniu czekali na nią iA. H.R.iM. D.. Wskazać należy, że dopiero na etapie postepowania sądowegoK. K. (1)podniosła, że pozaH. R. (1), był u niejM. D.. PonadtoH. R. (1)nie potwierdziła, że na pewno w dniu zdarzenia była zM. D.uK. K. (1)i wskazała, że tego dnia nie widziałaA. K. (1).

---

zeznania świadkaM. D.
w części

Za niewiarygodne Sąd uznał zeznania tego świadka w zakresie, w jakim wskazał on, że zanimA. K. (1)został tymczasowo aresztowany, to naprawiał w jego obecności,K. K. (1)iH. R. (1)w ich domu instalację elektryczną. Z zeznańK. K. (1), jak iH. R. (1)wynika, żeA. K. (1)nie było wówczas w domu.H. R. (1)z całą stanowczością zeznała, że któregoś dnia był uK. K. (1)M. D.i naprawiał gniazdko, ale w tym czasie nie było w domuA. K. (1).

---

zeznaniaJ. G. (1)
(k. 26v)

J. G. (2)jest ojcemS. G. (1). Skorzystał on z prawa do odmowy składania zeznań.

---

opinia Laboratorium Kryminalistycznego KWP wG.
(k. 383-384v)

Z opinii wynika, że w wymazach pobranych z lewego i prawego butaA. K. (1)uzyskano negatywny wynik badania na obecność krwi ludzkiej. Podjęta próba wyizolowania i oznaczenia profili DNA dała wynik negatywny. Dowód ten należy uznać za nieprzydatny dla dokonania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

protokół przeszukania mieszkania przyul. (...)wW.(k. 23-24v), protokół przeszukania mieszkania przyul. (...)wW.(k. 102-103v),
protokół oględzin rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną
(k. 65-66v, k. 111-118)

Dowody te są nieprzydatne dla dokonania ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowaniazgodna z zarzutem

I

A. K. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 280 § 1 kkstanowi, że karze podlega, kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności.
Przestępstwo rozboju jest najcięższym gatunkowo przestępstwem z grupy rozbójniczych przestępstw przeciwko mieniu. Przestępstwo rozboju jest kwalifikowaną postacią kradzieży, gdyż istotą tego czynu jest nadal dokonanie zaboru cudzej rzeczy ruchomej w celu jej przywłaszczenia. Jednakże środkiem, który ma sprawcy umożliwić dokonanie kradzieży, jest uprzednie użycie przez niego jednej z rozbójniczych czynności wykonawczych. Rozbój jest więc przestępstwem złożonym, obejmującym znamiona kradzieży i tzw. rozbójniczych czynności. Dlatego też rozbój jest czynem godzącym w prawo własności i posiadanie rzeczy ruchomej oraz czynem jednocześnie godzącym w inne dobra, takie jak wolność, nietykalność cielesna, zdrowie a nawet życie. Rozbój, jak wszystkie przestępstwa przeciwko mieniu, należy do przestępstw powszechnych. (Art. 280 KK red. Stefański 2019, wyd. 24/T. Oczkowski)
Występek zart. 280 § 1 kkmoże zostać popełniony wyłącznie z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Ustawa wymaga bowiem, aby zachowanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym jest zamiar przywłaszczenia rzeczy (por. wyrok SA we Wrocławiu z 25.06.2014 r., II AKa 175/14, LEX nr 1489212).
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że oskarżonyA. K. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zS. G. (1)swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa rozboju. Oskarżeni najpierw poszli zaJ. C.i zwabili go do ustronnego miejsca – korytarza kamienicy przyul. (...). Tam zażądali od niego wydania pieniędzy. GdyJ. C.odpowiedział, że nie ma pieniędzy, wówczas zaczęli go uderzać rękoma po głowie oraz kopali w klatkę piersiową i głowę, czym doprowadzili go do stanu bezbronności i nieprzytomności, w wyniku czego upadł na ziemię. NastępnieS. G. (1)wykręcałJ. C.prawą dłoń, pytając gdzie ma pieniądze.J. C.pokazał lewą dłonią na kieszeń od spodni. WtedyS. G. (1)zabrał mu zegarekmarki P.o wartości 200 zł oraz pieniądze w kwocie 100 zł.J. C.stracił po tym przytomność. Bezsprzecznie zatem doprowadzenie do stanu bezbronności i nieprzytomności służyło dokonaniu kradzieży. Tym samym popełnione przez oskarżonego przestępstwo stanowi występek zart. 280 § 1 kk.
Jest współsprawcą każdy, kto realizuje choćby część znamion czynu zabronionego. Poza tym należy przyjąć, że jest również współsprawcą ten, czyja rola w popełnieniu czynu zabronionego jest istotna, choć nie realizuje on jego ustawowych znamion. Jest to tzw. materialno-obiektywna teoria odgraniczenia współsprawstwa od pomocnictwa w postaci tzw. teorii istotności roli (Wąsek, Współsprawstwo, s. 116 i n.; Marek, Komentarz, s. 72; Góral, Komentarz, s. 48; Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 264–265; Warylewski, Prawo, s. 360)
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, żeA. K. (1)działał wspólnie i w porozumieniu zS. G. (1).A. K. (1)iS. G. (1)spożywali alkohol razem zJ. C., który ten zakupił. Dodatkowo był to 10 dzień miesiąca, zatem zasadne jest przyjęcie, że przypuszczali, że w tym dniu pokrzywdzony otrzymał wypłatę i posiada przy sobie gotówkę. Ponadto pomiędzyS. G. (1)iJ. C.doszło do konfliktu, zażegnanego przezM. W. (1). Bezpośrednio po tymJ. C.udał się do domu a w ślad za nim poszliS. G. (1)iA. K. (1). ZawołaliJ. C.i zwabili go do korytarza kamienicy przyul. (...), zażądali wydania pieniędzy, a kiedy ten odmówił, zarównoA. K. (1), jak iS. G. (1)uderzali i kopali go. Niewątpliwie toS. G. (1)był osobą bardziej dominującą w tym ataku skierowanym naJ.C.. To jego działanie bezpośrednio doprowadził do tego, że pokrzywdzony wydał im pieniądze i to on ściągnął z jego ręki zegarek.A. K. (1)w żaden sposób jednak nie przeciwstawił się działaniuS. G. (1). Bezsprzecznie zatem oskarżeni weszli w porozumienie co do przestępczego zachowania w stosunku doJ. C., wręcz przeciwnie również bił pokrzywdzonego.A. K. (1)realizował działania w ramach przyjętego podziału ról, a które to działania stanowiły istotny wkład w popełnienie przestępstwa.
Odnośnie zarzucanego oskarżonemu czynu zart. 157 § 1 kk, również należy uznać, że wypełnił on swoim zachowaniem wszystkie znamiona tego przestępstwa.
Zgodnie zart. 157 § 1 kk, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 § 1 kk, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, jednakże kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 (art. 157 § 2 kk). Jak wynika z powyższego, przepisart. 157 kkchroni zdrowie człowieka przed jego naruszeniem, które nie stanowi ciężkiego uszczerbku, ale inne, łagodniejsze naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia człowieka, który jest mierzony czasem trwania dysfunkcji ludzkiego organizmu i określany jako średni uszczerbek (§ 1) lub lekki uszczerbek (§ 2).
Przestępstwo zart. 157 § 1 kkjest skutkowym występkiem, który może być popełniony tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jaki i z zamiarem ewentualnym. Postać naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy, co oznacza, że objęcie zamiarem spowodowania skutku zart. 157 § 1 kkprzyjąć może postać zamiaru ogólnego. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2013 r. II KK 101/12, LEX nr 1282442)
W wyniku tego zdarzeniaJ. C.doznał obrażeń w postaci urazu nosa i złamania V palca ręki prawej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu na okres powyżej 7 dni. Okoliczność ta wynika zarówno z dokumentacji medycznejJ. C., jak i znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadkówK. G.,B. B.,A. C., jak i w opinii sądowo-lekarskiej, która nie budziła wątpliwości Sądu. Biegła wskazała, że z dokumentacji medycznej wynika, że w dniu 15 czerwca 2020 roku uJ. C.stwierdzono złamanie palca V ręki prawej, które wymagało unieruchomienia szyną. Poza tym opisano uraz nosa manifestujący się jego bolesnością palpacjną. Uraz nosa z obrzękiem tkanek miękkich mógł być następstwem działania narzędzia tępego, w tym nieuzbrojonej pięści. Złamanie palca V mogło natomiast powstać od działania urazu bezpośredniego na tę okolice ciała bądź też w mechanizmie opisywanym przez pokrzywdzonego tj. wskutek chwycenia za palec i wyginania go poza fizjologiczny zakres ruchu. Biegła stwierdziła, że skutki zdarzenia kwalifikować należy jako naruszające czynność narządów ciała – narządu ruchu – na okres przekraczający 7 dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu karnego.
W ocenie Sądu oskarżony działał umyślnie, w formie zamiaru bezpośredniego. BezsprzecznieA. K. (1)idąc wraz zS. G. (1)zaJ. C., zwabiając go  do korytarza kamienicy, bijąc go w sytuacji, gdy odmówił na ich żądanie wydania pieniędzy - chciał zabrać w celu przywłaszczenia mienie pokrzywdzonego i jednocześnie, dążąc do realizacji tego celu, chciał i doprowadził do stanu bezbronności i nieprzytomności, by dokonać kradzieży mienia. Przy tym, w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonemu można zasadnie przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanych przez niego występków.
BezspornieA. K. (1)działa w warunkach recydywy, określonej wart. 64 § 1 kk, bowiem zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokami Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 13 września 2011 roku (sygn. akt II K253/11) za przestępstwa zart. 278 § 1 kkna karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 28 listopada 2014 roku do 28 listopada 2015 roku oraz z dnia 11 sierpnia 2011 roku (sygn. akt II K 141/11) za przestępstwa zart. 278 § 1 kkna karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 28 listopada 2015 roku do 22 września 2016 roku.

3.2.Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowanianiezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

A. K. (1)

I
IV

1
1

- w myślart. 11 § 3 kk, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów i wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów
- w niniejszym przypadku przepisem przewidującym karę najsurowszą jestart. 280 § 1 kk– zagrożenie karą od 2 lat do 12 lat pozbawienia wolności
- wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk
- oceniając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że orzeczenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat wymiarze jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować wobecA. K. (1)
- orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego, w szczególności w zakresie związanym z przestrzeganiem cudzej własności
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze wysoki stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem,
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego należy uznać za wysoki. W zakresie oceny stopnia społecznej szkodliwości popełnionego występku podstawowe znacznie miał rodzaj chronionego dobra prawnego, które oskarżony swym zachowaniem naruszył. Jego czyn zaś godził w większą liczbę dóbr prawnie chronionych (mienie i zdrowie pokrzywdzonego). Oskarżony przez swoje zachowanie wykazał się brakiem poszanowania cudzej własności.A. K. (1)zarzucanego mu czynu dopuścił się z premedytacją i z niskich pobudek - chęci łatwego zysku. Sąd miał na uwadze wysokość wyrządzonej szkody, jak i rodzaj obrażeń doznanych przezJ. C.,
- za okoliczność obciążającą Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego, popełnienie czynu w warunkach recydywy, działanie pod wpływem alkoholu
- Sąd w przypadkuA. K. (1)nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących
- na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł solidarnie od oskarżonychA. K. (1)iS. G. (1)na rzecz pokrzywdzonegoJ. C.tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 5.000 złotych
- Sąd miał na uwadze, że szkody niemajątkowej nie sposób wyrównać za pomocą świadczeń pieniężnych, lecz zadośćuczynienie w orzeczonym zakresie powinno w wystarczającym stopniu złagodzić ujemne przeżycia pokrzywdzonego

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

A. K. (1)

V

1

Oskarżony jest tymczasowo aresztowany do sprawy, wobec czego, na podstawieart. 63 § 1 kkokres ten należy zaliczyć mu na poczet kary.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przezstronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VII
X

Sąd zasądził od Skarbu Państwa na postawie § 17 ust. 1 pkt 2, § 17 ust. 2 pkt 3, § 20 i § 4 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1714) na rzecz adw.A. K. (2)kwotę 1092,24 zł (w tym podatek VAT w wysokości 23 %) tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonejA. K. (1)w śledztwie i przed sądem.
Mając na uwadze sytuację finansowąA. K. (1)- na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.

8. PODPIS