Sąd Rejonowy w Puławach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 696/17
Data wyroku: 2022-01-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Ewa Spich – Jakubanis
Słowa kluczowe: Nieruchomości
Podstawa prawna: 222

Sygnatura akt I C 696/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia, 12 stycznia 2022 roku
Sąd Rejonowy w Puławach I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Ewa Spich – Jakubanis
Protokolant: Starszy Sekretarz Sądowy Aneta Kamola
po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 roku w Puławach
na rozprawie
sprawy z powództwaS. F.
przeciwkoA. K. (1)
o wydanie nieruchomości

I
oddala powództwo;

II
zasądza od powodaS. F.na rzecz pozwanegoA. K. (1)kwotę 4.969 zł (cztery tysiące dziewięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
nakazuje ściągnąć od powodaS. F.na rzecz Skarbu Państwa-Sądu Rejonowego w Puławach kwotę 2.029,46 zł (dwa tysiące dwadzieścia dziewięć złotych czterdzieści sześć groszy) tytułem zwrotu wydatków.

I C 696/17

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 31 maja 2017 roku powódS. F.wniósł o nakazanie pozwanemuA. K. (1)wydania pasa gruntu o długości 100 m i szerokości 5 metrów, o łącznej powierzchni 500 m2 stanowiącego częśćdziałki nr (...)położonej wK.gminaW., która to działka jest własnościąS. F.. W uzasadnieniu zgłoszonego żądania powód wskazał, iż jego matkaL. F.była właścicielką przedmiotowej działki, zaś wobec jej śmierci i treści postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku w sprawie I Ns 712/11 aktualnie to jemu przysługuje prawo własności tej nieruchomości. Działka ta graniczy zdziałką nr (...)stanowiącą własność pozwanegoA. K. (1), który jednakże wjeżdża do swojej posesji przez pas gruntudziałki nr (...), jak również na tej nieruchomości postawił ogrodzenie z metalowej siatki na słupkach, przy czym wystosowywane do niego wezwania do usunięcia ogrodzenia i zaprzestania korzystania zdziałki nr (...)pozostały bezskuteczne.
W odpowiedzi na pozew pozwany nie uznał powództwa podnosząc zarzut zasiedzenia spornego pasa gruntu, wskazując iż ta częśćdziałki nr (...)jest w jego nieprzerwanym posiadaniu od 1998 roku, zaś uprzednio - od lat 60-tych XX wieku - samoistnymi posiadaczami tej nieruchomości byli jego rodzice, z uwagi na dokonaną w rodzinie nieformalną „zamianę” działek.
W konsekwencji pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości. /k. 18-19/.
Pismem z dnia 28 października 2019 roku powód ostatecznie sprecyzował dochodzone roszczenia wnosząc o nakazanie pozwanemu wydania mudziałki nr (...)w zakresie pasa gruntu oznaczonego na mapie sporządzonej przez biegłego punktami 5-804, 5-347,5-805,5-802,5-813,5-810,5-807, 5-808 do 5-804 /k. 261/.
Pozwany podtrzymując zarzut zasiedzenie w zakresie pasa gruntu wyznaczonego punktami 5-347, 5-805, 5-802, 5-813, 5-810, 5-807, wnosił o oddalenie powództwa. /k. 274/.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.
Działka nr (...)jest położona wK.w bezpośrednim sąsiedztwiedziałki (...). Naprzeciwko tych działek – po drugiej stronie drogi publicznej tj.działki nr (...)położona jestdziałka nr (...), przy czym jeszcze w latach 60— tych XX wieku wszystkie te nieruchomości znajdowały się w posiadaniu poprzedników prawnychA. K. (1)iS. F., zaśdziałki (...)stanowiły całość /plan sytuacyjny do zezwolenia na budowę k. 76/. Zgodnie z dokonanymi w rodzinie uzgodnieniami,L. F.- matkaS. F.- objęła w posiadanie, a następnie uwłaszczyła się na działkę obecne oznaczoną nr 930, zaś jej bratM. K. (1)na działki obecnie oznaczone nr 172 i nr 6 / bezsporne,(...)akta uwłaszczeniowe - koperta/.
Z uwagi na niewystarczającą szerokość działek po obu stronach drogi, w celu racjonalnego wykorzystaniadziałki (...), w tym zapewnienia dojazdu do siedliska pomiędzyM. K. (1)a jego siostrąL. F.zawarta została nieformalna ustna umowa zamiany, na mocyM. K. (1)objął w posiadaniedziałkę nr (...)bezpośrednio sąsiadującą zdziałką nr (...), zaśL. F.analogiczny obszardziałki nr (...)po przeciwnej stronie drogi /zeznaniaS. F.k. 28-29, zeznaniaA. K. (1)k. 29-29v, zeznania świadkaH. K.k. 67v-68v, zeznania świadkaG. W.k. 69-69v, zeznania świadkaC. Z.k. 69v-70, zeznania świadkaM. K. (2)k. 70-70v/.
Umowa ta nigdy nie została sformalizowana, jednakże bezpośrednio po jej dokonaniu każda z działek została ogrodzona przez nowego posiadacza w ten sposób, że częśćdziałki nr (...)za pomocą drewnianego płotu „włączona” została w obręb siedliskaM. K. (1).L. F.na znajdującej się w jej posiadaniu częścidziałki nr (...)wzniosła „własne” budynki: murowany dom mieszkalny i budynki gospodarcze, a jej brat na początku lat 80-tych wybudował murowaną stodołę w ten sposób, że jej część znalazła się nadziałce (...). Nadziałce (...)wzniesiona została przezM. K. (1)szklarnia. Dojazd do siedliskaM. K. (1)obejmującegodziałkę nr (...)i częścidziałki nr (...)odbywał się szlakiem drożnym biegnącym od drogi publicznej przezdziałkę (...). RodzinaM. K. (1)korzystała także rolniczo z częścidziałki (...)znajdującej się poza ogrodzeniem: zostały tam posadzone borówki, postawiony tunel ogrodniczy,M. K. (1)dokonał także szeregu nasadzeń. Jeszcze przed datą uwłaszczeńM. K. (1)na całej szerokościdziałki nr (...)wydobywał glinę, z której wypalane były cegły na budowę budynków /zeznaniaA. K. (1)k. 29-29v, zeznania świadkaH. K.k. 67v-68v, zeznania świadkaA. S.k. 68v-68v, zeznania świadkaG. W.k. 69-69v, szkic sporządzony przezG. W.k. 65, zeznania świadkaC. Z.k. 69v-70, zeznania świadkaM. K. (2)k. 70-70v, zezwolenie na budowę stodoły k. 76, plan sytuacyjny do zezwolenie na budowę k. 76, zeznania świadkaZ. S.k. 135v-136, zeznania świadkaM. S.k. 134v-135/.
Po dacie objęcia w posiadanie przez każdą z rodzin działek uzyskanych w wyniku zamiany, przez kolejnych wiele lat stan posiadania pozostawał niezmienny a relacje pomiędzy rodzinamiM. K. (1)iL. F.układały się zgodnie: ich członkowie pozostawali w dobrych, rodzinnych relacjach, nawzajem się odwiedzali z okazji świat i uroczystości rodzinnych. Nigdy nie były także zgłaszane przez którąkolwiek ze stron pretensje czy roszczenia związane z posiadaniem „zamienionych” działek czy jego zakresem /zeznania świadkaH. K.k. 67v-68v, zeznania świadkaA. S.k. 68v-69v, zeznania świadkaG. W.k. 69-69v, zeznania świadkaC. Z.k. 69v-70/.
Sytuacja ta nie uległa zmianie także po śmierciM. K. (1)w 1986 roku /bezsporne/.
W wyniku działu spadku poM. K. (1), jego synM. K. (2)stał się właścicielem m.indziałki nr (...)znajdującej się w posiadaniuL. F.. Na mocy umowy z dnia 8 lipca 1997 rokuM. K. (2)sprzedałL. F.zabudowanądziałkę nr (...)idziałkę rolną nr (...)położone wK., przy czym z uwagi na uprzednią zamianędziałki nr (...)zdziałką nr (...)L. F.tytułem nabycia własności w/w działek uiściłaM. K. (2)zapłatę jedynie za działkę rolną -działkę nr (...)/umowa k. 64-65v, zeznaniaM. K. (2)k. 70-70v/.
Pomimo upływu czasu i zakupu przezL. F.działki nr (...)nie zostały podjęte jakiekolwiek inne czynności mające na celu uregulowanie stanu prawnego nieruchomości -działki nr (...), tak aby był on zgodny z faktycznym stanem posiadania, jednakżeL. F., nigdy do dnia swojej śmierci w 2010 roku nie żądała od następców prawnych jej nieżyjącego brata wydania jejdziałki nr (...), pomimo, iż od nieruchomości tej uiszczała należności publicznoprawne / bezsporne, k. 83/.
Spadek poL. F.nabył w całości jej synS. F./ k. 5/.
S. F.w 2016 roku wezwałA. K. (1)do wydania mudziałki nr (...)położonej wK., w tym części włączonej w obręb jego siedliska i części służącej za dojazd do niego /k. 10, zeznaniaS. F.k. 28-29.
W wyniku powyższegoA. K. (1)wydałS. F.częśćdziałki nr (...), z której usunął własne uprawy, odmawiając jednakże wydania jej w pozostałym zakresie tj. w obrębie ogrodzenia oraz na odcinku od drogi publicznej do własnego siedliska / bezsporne/.
Sąd Rejonowy w Puławach wyrokiem z dnia 8 października 2018 roku w sprawie I C 647/17 przywróciłA. K. (1)posiadanie częścidziałki nr (...)stanowiącej drogę dojazdową dodziałki (...)utracone na skutek samowolnego naruszenia przezS. F./ k. 161-162, uzasadnienie k. 162-166/.
Aktualnie w posiadaniuA. K. (1)nadal znajduje się częśćdziałki nr (...)w obrębie wyznaczonym lina czerwoną od pkt 5-807 - 5-810- 5-813-5-802- 5-805- 5-808 - 5-804 - na obszarze tym znajduje się bowiem integralna część siedliska, jak również prowadzi nim szlak drożny umożliwiający dojazd do niego z drogi publicznej, a także fragment budynku stodoły i wiata /zdjęcia z oględzin k. 34 (wykonane przez datą wyroku w sprawie I C 647/17) , opinia biegłego geodety k. 180-185, bezsporne/.
Bacząc na powyższe Sąd Rejonowy zważył co następuje.
Okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy ustalone zostały na podstawie tak dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, których prawdziwości czy też autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron, jak też osobowych źródeł dowodowych: zeznań świadków oraz przesłuchanych w trybieart 299 k.p.c.powoda i pozwanego. Wskazać przy tym należy, iż co do zasady okoliczności te pozostawały poza sporem stron, bowiem aniS. F.- legitymujący się tytułem własnościdziałki nr (...)ani tezA. K. (1)- będący w posiadaniu części tej nieruchomości nie negowali, iż ówcześni posiadacze przedmiotowych nieruchomości dokonali ich nieformalnej zmiany, w wyniku którejM. K. (1)( ojciec pozwanego) objął w posiadaniedziałkę nr (...), której część zagospodarował w ramach własnego siedliska i która służyła mu także jako dojazd do niego, zaś jego siostraL. F.(matka powoda) – położoną po przeciwnej stroniedrogi działkę nr (...), na której wzniosła własny budynek mieszkalny oraz budynki gospodarcze. W przedmiotowej sprawie niekwestionowany przez żadną ze stron, jak również potwierdzony zgodnymi w tym zakresie zeznaniami wszystkich świadków był także fakt, iż od daty zamiany przez kolejnych kilkadziesiąt lat stan posiadania ukształtowany ową nieformalna umową rodziców stron był niezmienny oraz aprobowany i respektowany przez wszystkich członków obu rodzin, co więcej sytuacja ta nie uległa zmianie ani po śmierciM. K. (1)ani nawet po formalnym nabyciu w 1997 roku własności „zamienionej” działki przezL. F., która nigdy nie występowała do następców prawnych swojego brata o wydanie jejdziałki (...). Znamienne przy tym jest – co wprost wynika z zeznańM. K. (2)- iżL. F.właśnie z uwagi na uprzednią „zamianę” z bratem nabywając własnośćdziałki nr (...)dokonała na rzeczM. K. (2)zapłaty jedynie zadziałkę nr (...).
W przedmiotowej sprawie, wobec charakteru żądania powoda i podniesionego przez pozwanego zarzutu zasiedzenia oraz bezspornej okoliczności, iż do dnia dzisiejszego częśćdziałki nr (...)nadal znajduje się w posiadaniu pozwanego, spór koncentrował się natomiast wokół charakteru umowy, na podstawie której poprzednik prawnyA. K. (1)objął w posiadaniedziałkę nr (...), a w konsekwencji czy posiadanie to miało charakter posiadania samoistnego czy też – jak wywodził powód – zamiarem obu rodzin było jedynie „czasowe” zezwolenie na korzystanie z cudzej nieruchomości, a tym samym posiadaniedziałki nr (...)było jedynie posiadaniem zależnym, a więc nie mogącym prowadzić do zasiedzenia, a w konsekwencji do skutecznego zniweczenia dochodzonego roszczenia windykacyjnego.
Zgodnie zart. 222 § 1 kcwłaściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą, zaś przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą, przysługuje właścicielowi roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i o zaniechanie naruszeń. (art. 222 § 2 kpc).
Innymi słowy, istotą roszczenia windykacyjnego, jest przyznanie właścicielowi uprawnienia do władania, z wyłączeniem nieuprawnionej ingerencji osób trzecich, stanowiąca jego własność rzeczą.
Tym samym, dla uwzględnienia zgłoszonego żądania niezbędne jest wykazanie przez powoda, iż jest właścicielem rzeczy oraz co oczywiste, iż nastąpiła ingerencja w jego prawo, zaś z kolei pozwanego obciąża wykazanie, iż dokonane przez niego wkroczenie w cudzą sferę własności legitymowane jest przysługującym mu, a skutecznym wobec właściciela uprawnieniem wynikającym czy to z ograniczonegoprawa rzeczowegoczy też stosunków obligacyjnych.
Nie budzi także wątpliwości, iż roszczenie windykacyjne nie może zostać uwzględnione w sytuacji, gdy zgłoszone zostało przez podmiot, który utracił przymiot właściciela - gdy z uwagi na upływ czasu, własność nieruchomości nabyta została przez jej samoistnego posiadacza.
Zgodnie zart. 172 k.c.w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życieustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. (Dz. U. z dnia 18 sierpnia 1990 r.) tj. w dacie, w którejM. K. (1)wszedł w posiadaniedziałki nr (...), posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat 10 jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat 20 posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze ( § 2).
Z kolei, od dnia 1 października 1990 roku w myślart 172 k.c.w zw.art. 9 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny(Dz.U.1990.55.321 z dnia 1990.08.18) terminy zasiedzenia wynosiły odpowiednio 20 i 30 lat.
Innymi słowy, długoletnie – 20 lub 30 letnie posiadanie nieruchomości prowadzi po stronie posiadacza do uzyskania przymiotu właściciela, pomimo iż formalnie tytułem tym legitymuje się w obrocie prawnym inny podmiot, jeżeli oczywiście posiadanie to nosi on znamiona samoistności.
Zasiedzenie jako instytucja prowadząca do nabycia prawa na skutek upływu czasu umożliwia - sankcjonując stan faktyczny - usunięcie długotrwałej niezgodności między stanem prawnym a stanem posiadania. W konsekwencji, na skutek zasiedzenia, które następuje ex lege, dotychczasowy uprawniony traci swoje prawo, a nabywca uzyskuje je w sposób pierwotny, niezależnie od dotychczasowego właściciela. /R. M., Zasiedzenie i rozgraniczenie,W.1959;A. K., Zasiedzenie w prawie polskim,W.1964;E. J., Zasiedzenie,Z.1999;S. W., Zasiedzenie jako sposób nabycia prawa podmiotowego (w:) Rozprawy z prawa..., s. 153).
Tym samym, w przedmiotowej sprawieM. K. (1)nabyłby własnośćdziałki nr (...)najpóźniej po upływie 30 lat od daty objęcia jej w posiadanie, przy założeniu oczywiście, iż jego posiadanie miało charakter posiadania samoistnego.
Jak podnosi się w doktrynie, posiadanie cechuje się samoistnością – a więc może prowadzić do zasiedzenia – wówczas, gdy po stronie posiadacza występują dwa elementy: fizyczne władanie rzeczą oraz co istotne, uzewnętrzniona na zewnątrz, manifestowana w sposób widoczny dla otoczenia wola władania rzeczą tą „dla siebie” jak właściciel. „Pierwszy z elementów budujących samoistne posiadanie występuje wtedy, gdy dana osoba znajduje się w sytuacji pozwalającej jej na korzystanie z rzeczy w taki sposób, w jaki mogą to czynić osoby, którym przysługuje do rzeczy określone prawo własności, przy czym nie jest wymagane efektywne korzystanie z rzeczy, wystarczy sama możliwość korzystania, rozumiana jako możliwość używania tej rzeczy, pobierania z niej pożytków, przekształcenia lub nawet zniszczenia. Władztwo nad rzeczą musi być stanem trwałym (choć przejściowo posiadacz może nie wykonywać władztwa bez utraty posiadania), nie napotykającym skutecznego oporu osób trzecich.” Z kolei „wola władania dla siebie (animus rem sibi habendi) przejawia się w podejmowaniu wielu czynności wskazujących na to, że posiadacz traktuje rzecz jako pozostającą w jego sferze swobodnej dyspozycji, przy czym ocena podejścia uwzględnia rzeczywistą wolę władającego, ale dokonywana jest obiektywnie, z punktu widzenia otoczenia posiadającego /postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 września 2010 roku I  CSK 586/09 LEX nr 630169/.
Innymi słowy, „wola posiadacza władania rzeczą dla siebie (animus rem sibi habendi) przejawia się w czynnościach faktycznych wskazujących na samodzielny, rzeczywisty i niezależny od woli innej osoby stan władztwa. Przedsiębrana w taki sposób dyspozycja posiadacza powinna odpowiadać dyspozycjom właściciela, chociażby posiadacz nie miał przekonania, że jest właścicielem”. /postanowienie SN z dnia 14.07.2010 r. V CSK 17/10 LEX nr 852594/.
W niniejszej sprawie, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie sposób uznać, iż posiadaniedziałki nr (...)przezM. K. (1)nie miało charakteru posiadania samoistnego. Na taki charakter posiadania wskazuje bowiem nie tylko okoliczność, iż od daty „zamiany” on i jego rodzina korzystali z niej z wyłączeniem jej właścicieli, ale przede wszystkim to, że działka ta – jej część objęta została wspólnym ogrodzeniem z będącą własnością ojca pozwanegodziałką (...)i wraz z nią zagospodarowana stając się integralną częścią siedliska, co więcej także dojazd do siedliska od drogi publicznej odbywał się takżedziałką (...). Znamienne dla oceny charakteru posiadania jako samoistnego jest także to, iż takM. K. (1), jak i przede wszystkim druga strona owej umowy zamiany - jego siostraL. F., po objęciu zmienionych działek w posiadanie wybudowali na nich budynki:M. K. (1)stodołę, której część już zlokalizowana została nadziałce (...)oraz szklarnię,L. F.zaś własny dom i budynki gospodarcze, zaś tak ukształtowany stan posiadania pozostawał bezsporny przez ponad 30 lat - aż do chwili gdy już po śmierciL. F.jej syn zażądał odA. K. (1)- synaM. K. (1)wydaniadziałki (...). Co więcej, jak wynika ze zgodnych w tym zakresie zeznań świadków to właśnie niewystarczająca szerokość działek po obu stronach drogi utrudniająca racjonalne ich zagospodarowanie, była właśnie motywem dokonanej zamiany, przy czym nie bez znaczenia jest także to, iż objęciedziałki (...)w posiadanie przezM. K. (1)nie nastąpiło pod tytułem „darmym”, bowiem jego siostra w zamian zadziałkę (...)objęła w posiadaniedziałkę (...), na której wzniosła własne siedlisko. Powyższe, w konsekwencji nie pozwala na uznanie za wiarygodne zeznań tak powoda, jak również świadków:B. F.iM. T.- żony i córki, iż owa umowa pomiędzy poprzednikami prawnymi stron miała mieć jedynie charakter „czasowy” nie zaś „trwałej” zamiany i ustała w chwili zakupu przezL. F.działki nr (...). Stanowisko temu przeczy bowiem chociażby okoliczność, iżL. F.stając się formalnie właścicielkądziałki nr (...)nie uiściła za nią zapłaty na rzecz jej ówczesnego właścicielaM. K. (2)właśnie z uwagi na dokonana zamianę, jak również, już po dacie uzyskania tytułu prawnego do zamienionejdziałki nr (...)sama nigdy nie wystąpiła przeciwko następcy prawnemu jej brata o wydanie jejdziałki nr (...). Podnieść przy tym należy, iż jakkolwiek żadna z osób przesłuchanych w niniejszej sprawie nie była bezpośrednim uczestnikiem rozmów i uzgodnień poprzedzających dokonaną przez rodzeństwo zamianę, czerpiąc swoją wiedzę co do genezy zaistniałej sytuacji wyłącznie z rodzinnych relacji lub też bieżących obserwacji, to jednakże, przy założeniu racjonalności czynności podjętych przez poprzedników prawnych stron nie sposób przyjąć, iż którakolwiek z rodzin podjęłaby wiążącą się niewątpliwie ze znacznymi nakładami finansowymi decyzję o budowie murowanych, trwale związanych z gruntem budynków, w sytuacji gdyby wzajemne uzgodnienia dotyczyły jedynie czasowej możliwości korzystania z cudzej działki. Oceny powyższej nie zmienia przy tym okoliczność, że pomimo upływu czasu nie zostały podjęte czynności mające na celu formalnoprawne usankcjonowanie faktycznego sposobu korzystania z zamienionejdziałki (...), czego konsekwencją była okoliczność, iż każdy właścicieli uiszczał należności publicznoprawne także za działki będące w posiadaniu sąsiada.
Stąd też, uznać należy, iż pozwany wykazał, iż posiadanie przez jego ojca a następnie prze niego samegodziałki (...), w każdym razie tej jej części, która objęta była jednym ogrodzeniem zdziałką (...)oraz zajętą przez budynek stodoły i stanowiącą jej część wiatę, a także wykorzystywaną jako dojazd do siedliska miało charakter posiadania samoistnego i doprowadziło, jeszcze przed datą wniesienia przezS. F.pozwu o wydanie nieruchomości do nabycia jej własności w drodze zasiedzenia.
Oceny powyższej, z uwagi na charakter nabycia własności przez zasiedzenie nie zmienia okoliczność, iżA. K. (1), po wezwaniu przezS. F.„zwrócił” mu część działki poza wykorzystywanym na codzień obszarem, w szczególności nie może to niejako automatycznie oznaczać, że nie legitymował się przymiotem posiadacza samoistnego tej nieruchomości, a już napewno części, która włączona została do jego własnego siedliska czy też wykorzystywana była jako dojazd do niego. Okoliczność ta znajduje także potwierdzenie w fakcie, iż naruszenie tego posiadania przezS. F.skutkowało wytoczonym mu skutecznie przezA. K. (1)powództwem posesoryjnym.
Z uwagi na powyższe uznać należy, iż w wyniku zasiedzenia części nieruchomości -działki nr (...)przezA. K. (1),S. F.utracił jej własność, a tym samym jego powództwo windykacyjne w tym zakresie podlega oddaleniu.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak na wstępie.
Przechodząc do rozstrzygnięcia o kosztach procesu Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Generalną zasadą rozstrzygania o kosztach procesu jestart. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
W niniejszej sprawie wobec oddalenie powództwa w całości uznać należy, iż strona przegrywająca jest powód i na nim tez ciąży obowiązek zwrotu na rzecz pozwanego poniesionych przez niego kosztów procesu w łącznej wysokości 4.969 zł obejmujących koszty zastępstwa procesowego ustalone w wysokości 2.952 zł na podstawie spisu kosztów złożonego przez pełnomocnika pozwanego z uwzględnieniem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł oraz kwotę 2.000 zł z tytułu poniesionych przez pozwanego wydatków związanych z opinią biegłego.
Ponadto, w przedmiotowej sprawie, ponad kwoty uiszczonych przez strony zaliczek wydatkowana została z sum budżetowych Skarbu Państwa na poczet wynagrodzenia biegłego kwota 2.029,46 zł, a w konsekwencji, biorąc pod uwagę wynik postępowania zasadne jest orzeczenie o jej ściągnięciu od powoda.
Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze oraz działając w oparciu o powołane przepisy prawa, Sąd Rejonowy orzekł, jak w sentencji wyroku.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełn. stron ( P.I)