Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 197/17
Data wyroku: 2022-02-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, Zbigniew Kapiński
Słowa kluczowe: Przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt II AKa 197/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 lutego 2022 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński
Sędziowie  - SA - Anna Zdziarska (spr.)
- SA – Ewa Jethon
Protokolant: st. sekr. sąd. – Małgorzata Reingruber
przy udziale prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego
po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2022 r.
sprawyT. B.,urodzonego (...)wN., synaM.iE. z domu B.
oskarżonego o czyny z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w brzmieniu obowiązującym przed dniem 9.12.2011 r. w zw. zart. 4 k.k.(x 2)
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego i prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2016r, sygn. akt XII K 8/13

1
zmienia zaskarżony wyrok wobecT. B.wpunkcie 11w ten sposób, że: ustala, iż oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zaś podstawę prawną skazania uzupełnia oart. 12 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 21.08.2018r. w zw. zart. 4 § 1 k.k., zaś jako podstawę wymiaru kary wskazujeart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r. (Dz. U. 2011.117.678) w zw. zart. 4 § 1 k.k.;

- uchyla karę łączną grzywny orzeczoną w punkcie 12;
- karę grzywny wymierzoną za czyn z punktu 11 obniża do 400 (czterystu) stawek dziennych w kwocie po 20 (dwadzieścia) złotych każda;
- na podst.art. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.wymierza karę łączną w wysokości 540 (pięciuset czterdziestu) stawek dziennych grzywny w kwocie po 10 (dziesięć) złotych każda;
2. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
3. na podst.art. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności dodatkowo zalicza okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 09.09.2021r. do dnia 16.11.2021r.;
4. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.I. Ł.– Kancelaria Adwokacka wW.738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych, w tym 23 % VAT tytułem wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym;
5. zwalnia oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 197/17

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2016r., sygn. akt XII K 8/13.

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść obrońca i prokurator
☐ na niekorzyść

☒ w całości obrońca

☒ w części prokurator

☒

co do winy obrońca

☒

co do kary obrońca i prokurator

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu – obrońca – obraza art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii poprzez błędne przypisanie oskarżonemu czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu znacznej ilości środków odurzających w postaci amfetaminy (pkt 11 wyroku) w ilości co najmniej 39 kg w ten sposób, że w/w narkotyk odbierał odE. S. (1), a następnie przekazywał ustalonej osobie w partiach od 1do 6 kg każdorazowo celem dalszej odsprzedaży, a także przekazywał pieniądze ze sprzedaży tego narkotyku, podczas gdy w świetle ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji oczywistym jest, że oskarżony nie wprowadzał środków odurzających, lecz uczestniczył w ich obrocie, co powoduje, żeT. B.został skazany za czyn, którego nie popełnił.

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu –art. 12 k.k.w zw. zart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniipoprzez niezastosowanie wskazanej konstrukcji wobec czynów zpunktu XVI, XVII, XVIIIa.o.
Prokurator i obrońca – obrazaart. 33 § 1 k.k.poprzez orzeczenie wobecT. B.za przestępstwa ujęte w punkcie 11 wyroku liczby stawek grzywny przekraczających maksymalną liczbę stawek.

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia – obrońca – obrazęart. 7 k.p.k.,art. 4 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 167 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.poprzez dowolna ocenę zeznańE. S. (1),M. B. (1),D. S. (1)oraz obrazęart. 170 § 1 pkt 3 k.p.k .poprzez oddalenie wniosków dowodowych związanych z wpływaniem przezE. S. (1)na zeznaniaD. D. (1).

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia polegający na uznaniuT. B.za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów.

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka nie uwzględniająca warunków i właściwości osobistych oskarżonego i jego warunków materialnych.

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jako wniosek alternatywny obrońcy

☒

Zmiana i uniewinnienie (wniosek obrońcy).
Zmiana i orzeczenie 540 stawek dziennych grzywny w punkcie 11 wyroku (wniosek prokuratora).

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Zarzut obrazyart. 33 § 1 k.k.iart. 12 k.k.- zasadny.
Zarzut obrazy prawa procesowego i dokonania błędnych ustaleń faktycznych – niezasadny.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Za niezasadny został uznany zarzut dokonania błędnej wykładni znamionart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r o przeciwdziałaniu narkomanii. Co prawda przepis ten wprowadza alternatywę rozłączną i można mieć do czynienia z wprowadzeniem do obrotu środków odurzających, albo uczestniczeniem w obrocie, jednakże obrońca pomija fakt, że czyn przypisanyT. B.w punkcie 11 dotyczył wprowadzenia do obrotu 39 kilogramów amfetaminy wyprodukowanej z aminy przezE. S. (1), czyli pierwszej czynności wychodzącej poza etap produkcji oraz uczestniczenia w obrocie innymi substancjami odurzającymi w postaci 2 kilogramów haszyszu nabytego odM. B. (1), 50 gramów mefedronu, pochodzącego zesklepu (...)i poniekądM. B. (1). Nie można zgodzić się również z interpretacją obrońcy, że jedynieE. S. (1)mógł zostać uznany za osobę wprowadzającą do obrotu amfetaminę, skoro penalizowane jest także wytworzenie środków psychotropowych. Słusznie jednak skarżący zauważył, że błędnie Sąd I instancji uznał, że czyn przypisany oskarżonemu wpunkcie 11jest przestępstwem trwałym. W okolicznościach przedmiotowej sprawy zasadne było przyjęcie, że oskarżony dopuścił się na przestrzeni kilku miesięcy czynu ciągłego, określonego wart. 12 k.k.Oskarżony dopuścił się wielu zachowań, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru. Zastosowanie tego przepisu prawa w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu było obligatoryjne.
Trafna okazała się apelacja prokuratora i obrońcy, wymagająca dokonania korekty zaskarżonego wyroku w zakresie grzywny orzeczonej w punkcie 11 wyroku. Sąd I instancji wymierzył 600 stawek dziennych grzywny, podczas gdy w dacie czynu maksymalna liczba stawek wynosiła 540.
Wiele uwagi obrońca oskarżonego w apelacji poświęcił zeznaniom świadkówM. B. (1),E. S. (1),D. S. (2),M. K., twierdząc że nie mogą stanowić wiarygodnej podstawy ustaleń faktycznych.
Powyższy pogląd nie zasługuje na akceptację. W przedmiotowej sprawie Sąd I instancji zetknął się z dowodem z pomówienia, który jednak był stanowczy, zgodny z logiką wypadków i nie był wyrazem osobistego zainteresowania.M. B. (1)został zatrzymany w dniu 31 marca 2011r. i już od dnia 7 kwietnia 2011r. zaczął wyjaśniać na temat popełnionych przez siebie przestępstw. Z koleiE. S. (1)zaczął wyjaśniać w toku rozprawy, ale on również od tej chwili nie pomijał własnej roli, a na podstawie jego wyjaśnień biegłyW. K. (1)określił czystość wytworzonej amfetaminy.
Sąd Okręgowy oddalił wnioski dowodowe obrońcy i wnioskowanych dowodów nie przeprowadził także Sąd odwoławczy, a dotyczących nakłanianiaD. D.przezE. S. (1)do składania fałszywych zeznań w innym postępowaniu. Przypomnieć należy, żekodeks postępowania karnegonie zawiera reguły nakazującej bezrefleksyjne wykluczenie nawet dowodu z zeznań osoby skazanej za składanie fałszywych zeznań. W niniejszej sprawie nie tylkoE. S.obciążył oskarżonego, jego relacje korespondowały z zeznaniamiM. B. (1). Siłą rzeczy z uwagi na rodzaj stawianychT. B.zarzutów oraz współoskarżonym, Sąd I instancji nie dysponował zeznaniami osób o nieposzlakowanej opinii, lecz takich które rozbijając solidarność przestępczą podjęły współpracę z organami ścigania. Gdyby było inaczej organy ścigania nie weszłyby w posiadanie obszernej wiedzy na temat popełnionych przestępstw. Zwrócić należy też uwagę na to, że Sąd Okręgowy wiedzęM. B. (1)konfrontował z pozostałym materiałem dowodowym i wyizolowanie sprawyT. B.ze sprawy wieloosobowej nie powoduje osłabienia depozycjiM. B., który opisywał szczegóły popełniania przestępstw narkotykowych innych oskarżonych, a te pozostawały w zgodzie z zeznaniamiJ.S.,J. B. (1). Sąd Okręgowy dokonał oceny zarówno dowodów przemawiających na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego, a swe rozważania przedstawił w pisemnych motywach wyroku należycie argumentując.
Jeśli chodzi o czyn z punktu 10 wyroku tj. nabycie 2 kilogramów amfetaminy wspólnie w porozumieniu zR. P., a następnie jej zwrot z uwagi na nieodpowiednią jakość, to Sąd Okręgowy dokonał oceny materiału dowodowego, zgodnie zart. 7 k.p.k.Nie podważa wiarygodności świadkaM. B.fakt, żeJ. B. (1)nie pamiętał zwrotu amfetaminy, ale jak słusznie zauważył Sąd Okręgowy faktowi temu definitywnie nie zaprzeczył twierdząc, iż amfetaminę mógł odebraćD. G. (1). Sytuacja taka jest możliwa, bowiemM. B. (1)postrzegałD. G.jako wspólnikaJ. B.i najczęściej mówił o nich w liczbie mnogiej, jakby nie postrzegając ich odrębności. Istotne jest to, żeJ. B.potwierdził, że współpraca zM. B.uległa zakończeniu z powodu złej jakości amfetaminy. Zresztą świadek koronny wskazał przykłady zwrotów BMK z powodu słabej jakości, mieszania amfetaminy z różnymi wypełniaczami. Niezależnie od powyższego podkreślić należy, że na tym samym materiale dowodowym oparto ustalenia dotyczące winyR. P., zaś wywiedziona w jego imieniu kasacja nie przyniosła korzystnego dla niego rozstrzygnięcia.
W odniesieniu do czynu przypisanego oskarżonemu w punkcie 11, to argumentacja zawarta w apelacji nie podważyła prawidłowych ustaleń Sądu Okręgowego. Co prawdaM. B. (1)odmówił złożenia wyjaśnień, ale nie można wyciągać negatywnych dla niego wniosków, jak czyni to obrońca, skoro realizował jedynie swoje uprawnienia procesowe. Potwierdził jednak odczytane mu wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego. Ubieganie się o nadzwyczajne złagodzenie kary nie pozbawia świadka jego uprawnień.
Podnoszone w apelacji rozbieżności w relacjachM. B. (1),E. S. (1),D. S. (2)iM. K.zostały dostrzeżone przez Sąd I instancji i omówione na stronach 121 i dalsze pisemnych motywów wyroku. Nie jest trudno pomylić nazwę stacji benzynowej(...)zS., czy nazwę miejscowości. Za miarodajne w tym względzie Sad Okręgowy słusznie uznał wyjaśnieniaM. B. (1), który wziął udział w wizji lokalnej. Relacje świadków opisujących transakcje narkotykowe są zasadniczo zgodne, różnią się mniej istotnymi szczegółami.
Żadna część amfetaminy nabytej przezT. B.nie została zabezpieczona. Nie oznacza to jednak niemożności ustalenia, że substancja wyprodukowana przezE. S. (1)nie miała właściwości odurzających. BiegłyW. K. (2)opierając się na wyjaśnieniachE. S. (1)zaopiniował, że czystość amfetaminy wynosiła 40 – 50%. Domieszki w postaci kreatyny, kofeiny nie wchodziły w reakcje i nie zmieniały składu amfetaminy, a jedynie zwiększały jej objętość. Nie było też powodu, by uwzględnić postulat skarżącego i przypisać oskarżonemu wprowadzenie do obrotu połowy z 39 kilogramów. Przedmiotem obrotu zazwyczaj nie jest czysta amfetamina. Ważne jest to, że skutkiem jej zażycia jest odurzające działanie na ośrodkowy system nerwowy, tym samym spełnia ona wymogi substancji zabronionej ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii.
W odniesieniu do udziału w obrocie oskarżonego 2 kilogramami haszyszu w istocie jedynym dowodem są wyjaśnieniaM. B. (1), bowiemJ. Z.nie potwierdził nie tylko znajomości zM. B. (1), ale i transakcji narkotykowych. Wskazać jednak wypada, że świadekZ.jest osobą zainteresowaną w zanegowaniu procederu, który wiąże się z jego odpowiedzialnością karną. Sąd I instancji wnikliwie analizował depozycjeM. B. (1)i za podstawę ustaleń faktycznych brał tylko te, które były stanowcze i precyzyjne.
Z uwagi na to, że mefedronu, który nabywałT. B.nie zabezpieczono, jego obrońca wyprowadził tezę, że był to modyfikowany mefedron, nie objęty ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii. IstotnieA. P.zeznał, że prowadził sklep z legalnymi dopalaczami, niemniej nie można pominąć zeznań jego pracownikaM. K., które składają się w logiczną całość w zestawieniu z wyjaśnieniamiM. B. (1). WedługM.(...)pełnił w sklepie rolę nie mniej ważną niżA. P.. Obaj ustalili, że będzie sprzedawał towar również nocą, obaj przywozili towar zI.i spodP..B.wprawdzie mówił mu, że będą sprzedawali modyfikowany mefedron, ale w tajemnicy przedA.. Mefedron przywoziłM. B. (1)do sklepu i kazał go sprzedawać ludziom, którzy się na niego powołają.
Z zeznań świadka wynika wniosek, że tylkoM. B. (1)wiedział jaka substancja jest w obrocie, a zachowanie podwyższonej ostrożności przemawia za tym, że nie była to substancja legalna. Zaistniała sytuacja nie jest tego rodzaju, by zgodnie z wolą obrońcy zastosowaćart. 5 § 2 k.p.k.
W ocenie Sądu Apelacyjnego nie doszło do naruszenia prawa do obrony oskarżonego, choć taki zarzut nie został podniesiony. SprawaT. B.została wyłączona do odrębnego rozpoznania w dniu 31 maja 2017r. Od tego czasu oskarżony dokonywał celowej i bezprecedensowej obstrukcji postępowania, powodując konieczność zasięgania opinii biegłych różnych specjalności na okoliczność jego stanu zdrowia, który jak się okazało nie stanowił przeszkody w rozpoznaniu sprawy, wypowiadając obrońcom pełnomocnictwa. Aktualna obrońca podjęła się obrony w dniu 4 stycznia 2022r., początkowo jako obrońca z wyboru, wiedząc że termin rozprawy wyznaczono na 13 stycznia 2022r. Należy zakładać, że odpowiedzialny obrońca szacuje swe możliwości w zakresie przygotowania do rozprawy. Ostatecznie rozprawa odbyła się 26 stycznia 2022r.

Wniosek

Wniosek o zmianę wyroku, przyjęcie w kwalifikacji prawnejart. 12 k.k.i obniżenie grzywny – zasadny.
Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieT. B., wniosek o obniżenie kary pozbawienia wolności – niezasadny.
Wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania – niezasadny.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Przytoczyć należy postanowienie SN z dnia 19.02. 2014 r. (II KK 17/14), z którego wynika, że dokonanie oceny materiału dowodowego przez sąd w sposób odmienny od oczekiwań stron procesowych nie stanowi naruszeniaart. 7 i 410 k.p.k.
Naruszenie zasady in dubio pro reo jest możliwe tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy orzekający w sprawie sąd rzeczywiście powziął wątpliwości co do treści ustaleń faktycznych lub wykładni prawa i wobec niemożności ich usunięcia, rozstrzygnął je na niekorzyść oskarżonego. Tak więc, gdy pewne ustalenia faktyczne zależne są od np. dania wiary lub odmówienia jej wyjaśnieniom oskarżonego, nie można mówić o naruszeniu zasady in dubio pro reo, a ewentualne zastrzeżenia co do oceny wiarygodności konkretnego dowodu lub grupy dowodów rozstrzygane mogą być jedynie na płaszczyźnie utrzymania się przez sąd w granicach sędziowskiej swobody ocen wynikającej z treściart. 7 k.p.k.

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych w rozumieniuart. 438 pkt 3 k.p.k.tylko wówczas jest słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający w okolicznościach ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania. Nawet bowiem możliwość przeciwstawienia ustaleniom sądu orzekającego odmiennego poglądu nie może uzasadniać wniosku o dokonaniu przez sąd błędnych ustaleń faktycznych.
Sąd Okręgowy nie dokonał błędnych ustaleń faktycznych będących wynikiem obrazy prawa procesowego i z tego powodu wniosek o uniewinnienie oskarżonego nie był zasadny.
Ponieważ nie zaistniały okoliczności wymienione wart. 437 § 2 k.p.k.wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie był zasadny.
Orzekanie o karze ma charakter indywidualny i jest procesem do pewnego stopnia subiektywnym, obejmującym dokonanie wyboru i zastosowanie odpowiedniej represji karnej właściwej dla konkretnej sytuacji i konkretnego sprawcy. Z tych powodów zasady i dyrektywy orzekania w przedmiocie kary zawarte wart. 53 k.k.pozostawiają organowi orzekającemu pewien zakres swobody w procesie jej wymierzania a granice tej swobody zakreśla wskazana w przepisieart. 438 pkt 4 k.p.k."rażąca niewspółmierność kary".
Zgodnie z art. 53 § 1k.k. istotnymi wyznacznikami tego czy dana kara jest sprawiedliwa jest to, czy była orzeczona w granicach przewidzianych przez ustawę, a jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy. Ponadto winna uwzględniać stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brać pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Oskarżony nie był karany sądownie, niemniej dopuścił się czynów o znacznej społecznej szkodliwości. Wprowadzał do obrotu i brał udział w obrocie znacznych ilości środków psychotropowych i odurzających w ilości kilkudziesięciu kilogramów. Jego działanie godziło w dobro jakim jest zdrowie szeregu osób. Kara orzeczona przez Sąd I instancji nie jest rażąco niewspółmiernie surowa, a wręcz przeciwnie jest kara sprawiedliwą, nie przekraczającą swą dolegliwością stopnia winy.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2022r., w sprawie II AKa 197/17 utrzymano w mocy zaskarżony wyrok w zakresie winy i kary pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Powody utrzymania wyroku w mocy wskazano w rubryce numer 3.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2022r. Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok wobecT. B.wpunkcie 11w ten sposób, że: ustalił, iż oskarżony działał w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, zaś podstawę prawną skazania uzupełnił oart. 12 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 21.08.2018r. w zw. zart. 4 § 1 k.k., zaś jako podstawę wymiaru kary wskazałart. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw brzmieniu obowiązującym przed dniem 09.12.2011r. (Dz. U. 2011.117.678) w zw. zart. 4 § 1 k.k.;
- uchylił karę łączną grzywny orzeczoną w punkcie 12;
- karę grzywny wymierzoną za czyn z punktu 11 obniżył do 400 (czterystu) stawek dziennych w kwocie po 20 (dwadzieścia) złotych każda;
- na podst.art. 85 § 1 k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.wymierzył karę łączną w wysokości 540 (pięciuset czterdziestu) stawek dziennych grzywny w kwocie po 10 (dziesięć) złotych każda;
- w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy;
- na podst.art. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności dodatkowo zaliczył okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 09.09.2021r. do dnia 16.11.2021r.

Zwięźle o powodach zmiany

Przyczyny zmiany wskazano w rubryce 3.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4.

Na podst. § 17 ust.2 pkt 5 i § 4 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzeczono o wynagrodzeniu za obronę pełnioną z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5.

Z uwagi na konieczność odbycia przez oskarżonego długoterminowej kary pozbawienia wolności, na podst.art. 626 § 1 k.p.k.Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania.

7

PODPIS

    Anna Zdziarska Zbigniew Kapiński Ewa Jethon

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2016r., w sprawie XII K 8/13

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

Uchylenie do ponownego rozpoznania

☒

Zmiana i uniewinnienie

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2016r., w sprawie XII K 8/13

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

Zmiana