Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 40/22
Data wyroku: 2022-04-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III AUz 40/22p

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021r wydanym w sprawie III AUa 1923/21, Sąd Apelacyjny odrzucił apelację ubezpieczonegoK. F.wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 października 2021 roku.
W uzasadnieniu Sąd podniósł, że odpis wyroku został doręczony ubezpieczonemu w dniu 21 października 2021 roku, wraz z pouczeniem, że w terminie 7 dni od doręczenia wyroku strona może złożyć wniosek o doręczenie uzasadnienia tego wyroku, a złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku jest warunkiem dopuszczalności wniesienia apelacji od tego wyroku.
Sąd wskazał, że ubezpieczony nie złożył wniosku o uzasadnienie wyroku, a 28 października 2021 roku nadał w Urzędzie PocztowymD.1 pismo z 27 października 2021 roku, skierowane do Sądu Apelacyjnego w Katowicach i określone jako apelacja.
W dalszej części Sąd Apelacyjny wskazał, że zgodnie zart. 369§ 1 k.p.c., apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie dwutygodniowym od doręczenia stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem. Termin, o którym mowa w§ 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła apelację do sądu drugiej instancji (§ 3 zd. 1).
Zgodnie z treścią powołanego przepisu, obecnie możliwe jest złożenie apelacji jedynie po uprzednim zażądaniu przez stronę doręczenia jej uzasadnienia wyroku.
Odwołujący we wskazanym terminie nie złożył wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Tym samym, na podstawieart. 373 § 1 k.p.c., Sąd drugiej instancji odrzucił apelację, uznając ją za niedopuszczalną.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł ubezpieczony, wnosząc o ponowne rozpoznanie sprawy.
Sąd Apelacyjny w innym składzie w rozpoznaniu zażalenia postanowił uchylić zaskarżone postanowienie i skierować sprawę do ponownego rozpoznania.
Na początku rozważań należy przypomnieć, że obecna treśćart. 369 § 1 k.p.c.wiąże się ze zmianą przepisówkodeksu postępowania cywilnegowprowadzoną od dnia 7 listopada 2019 r. (ustawą z dnia 4 lipca 2019 r.o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. poz. 1469 - dalej jako ustawa zmieniająca). Przed nowelizacją obowiązywałart. 369 § 2 k.p.c., który stanowił wyjątek od reguły wyrażonej wart. 369 § 1 k.p.c.Według tego stanu prawnego, strona miała prawo wnieść apelację w terminie dwutygodniowym od doręczenia wyroku z uzasadnieniem (§ 1), a jeśli nie zgłosiła wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia sentencji, termin do wniesienia apelacji biegł od dnia, w którym upłynął termin do zgłoszenia takiego wniosku (§ 2). W obowiązującym do dnia 6 listopada 2019 r. stanie prawnym pismo procesowe strony, z którego wynikało, że nie zgadza się ona z orzeczeniem sądu, mogło zostać potraktowane, w zależności od treści i okoliczności, jako apelacja albo wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wprowadzonaod dnia 7 listopada 2019 r. zmiana polega na tym, że wywiedzenie apelacji jest niedopuszczalne bez uprzedniego wystąpienia z wnioskiem o doręczenie wyroku z uzasadnieniem (art. 328 § 1 k.p.c.). Zapatrywanie to znajduje potwierdzenie w skreśleniu przez ustawę zmieniającązdania trzeciego art. 328§ 1 k.p.c., umożliwiającego złożenie apelacji bez uprzedniego uzyskania przez stronę odpisu wyroku z uzasadnieniem.
Niewątpliwie wprowadzone zmiany przepisów wprowadzają znaczny rygoryzm wymagany do skutecznego wniesienia apelacji. W tym momencie duże znaczenie należy przydać pouczeniu kierowanemu przez Sąd do strony, jak i dokonać odkodowania rzeczywistej woli strony towarzyszącej przy wniesieniu pisma procesowego.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że ubezpieczony złożył pismo procesowe nazwane „apelacją”, z którego treści wynika, że nie zgadza się z rozstrzygającym sprawę co doistoty orzeczeniem. Pismo to, zważywszy na jego treść, a także pozostałe okoliczności sprawy, może zostać stypizowane jako apelacja. Mając jednakna uwadze, że ubezpieczony nie wniósł uprzednio o doręczenie wyrokuz uzasadnieniem, równie prawdopodobne jest założenie, że pismo to stanowi wniosek zart. 328 § 1 k.p.c.Oczywiste pozostaje, że celem działania strony niezadowolonej z orzeczenia nie jest wniesienie niedopuszczalnej apelacji podlegającej odrzuceniu (art. 369 § 1 k.p.c.), ale spowodowanie rozpoznania środka odwoławczego przez sąd drugiej instancji.
Tym bardziej, powyższe wątpliwości uznać należy za zasadne kiedy dokona się interpretacji pouczenia przesłanego ubezpieczonemu wraz z odpisem wyroku. Pouczenie to ma charakter pouczenia ogólnego, przydatnego na okoliczność wydania każdego wyroku, a więc może budzić wątpliwości u osoby nie posiadającej wykształcenia prawniczego. Za mylące można uznać pouczenie o możliwości wniesienia wniosku o uzasadnienie i apelację, gdyż możeto oznaczać możliwość złożenia łącznego wniosku o uzasadnienie, jak i samej apelacji. Z kolei, za zbędne uznać należy zawarte w pouczeniu informacje dotyczące wskazania zakresu wniosku o uzasadnienie, jak i pouczenieo możliwości zaskarżenia orzeczenia o kosztach.
Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że pismo procesowe zwane apelacją ubezpieczony wniósł w 7 dniu od doręczenia mu wyroku, a więc w terminie zakreślonym do złożenia wniosku o uzasadnienie.
Podsumowując dotychczas przedstawione wątki, należy postawić tezę, że w okolicznościach niniejszej sprawy sąd odwoławczy w pierwszej kolejności zobowiązany jest przesądzić czy pismo procesowe „z którego treści wynika, że strona nie zgadza się z rozstrzygającym sprawę co do istoty orzeczeniem” jest apelacją, czy też wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Przepisart. 130 § 1 zdanie 2 k.p.c.stanowi, że mylne oznaczenie pisma procesowego lub inne oczywiste niedokładności nie stanowią przeszkody do nadania pismu biegu i rozpoznania go w trybie właściwym.
Tak więc w sytuacji kiedy to strona wnosi pismo procesowe o budzącym wątpliwości charakterze, sąd odwoławczy kierując się treścią tego pisma i wolą strony, zobowiązany jest przyporządkować je - jako apelację, wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, albo jako pismo, które nie da się na podstawie dostępnych danych jednoznacznie zaszeregować do wymienionych kategorii.
W tym zakresie Sąd Apelacyjny podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w uchwale zapadłej 29 września 2020r., sygn. akt III UZP 2/20o treści: „Wniesienie przez stronę pisma procesowego, z którego treści wynika, że strona nie zgadza się z rozstrzygającym sprawę co do istoty orzeczeniem”, gdy w świetle okoliczności sprawy nie ma pewności, czy stanowi ono apelację, czy też wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, skutkuje powinnością sądu zwrócenia się do strony o wyjaśnienie, czy jej pismo należy traktowaćjako apelację, która jest niedopuszczalna i zgodnie zart. 373 § 1 k.p.c.będzie podlegać odrzuceniu, czy też stanowi w istocie wniosek o doręczenie wyrokuz uzasadnieniem w rozumieniuart. 328 § 1 k.p.c., po otrzymaniu którego zacznie biec termin zart. 369 § 1 lub § l1k.p.c.do wywiedzenia apelacji. Podstawę prawną wezwania stanowiart. 130 § 1 zd. 1 k.p.c., stosowany pod rygorem zwrotu pisma procesowego.”
W konsekwencji, w niniejszej sprawie zaistniała podstawa do uchylenia zaskarżonego postanowienia i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania celem ustalenia przez Sąd Apelacyjny charakteru pisma procesowego z dnia 28 października 2021r., a następnie podjęcia dalszych czynności.
Z tych względów, na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397§ 3 k.p.c., orzeczono jak w sentencji.
/-/SSA Ewelina Kocurek-Grabowska