Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1082/20
Data wyroku: 2020-12-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Aleksandra Strójwąs

Sygn. akt II W 1082/20

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
ObwinionaL. M.mieszka w domu wielorodzinnym wG.przyul. (...)pod nr(...)W tym samym bloku mieszkaJ. T.pod nr(...)oraz PaństwoP.pod nr(...). W okresie od nieustalonego dnia sierpnia 2019 r. do 26.02.2020 r.L. M.złośliwie niepokoiłaJ. T.poprzez nachodzenie w miejscu zamieszkania, dzwonienie domofonem, walenie w drzwi oraz zaczepianie o różnych porach dnia i nocy.L. M.niepokoiłaJ. T., gdyż opiekowała się ona PaństwemP., którzy są schorowani.L. M.miała sprawę sądową z PaństwemP., dlatego miała pretensje doJ. T., że się nimi opiekuje.
/dowody:
- zeznaniaJ. T.– k. 1, 3-4, 36-37;
- częściowe wyjaśnieniaL. M.– k. 8-9, 10, 34-35/
ObwinionaL. M.nie przyznała się do zarzutu i wyjaśniła, że w kwietniu 2019 r.J. T.złamała sobie nogę i tym czasie nie pomagała PaństwuP., gdyż miała ją kilkanaście tygodni w gipsie, a od sierpnia do połowy październikaJ. T.zajmowała się innym sąsiadem - PanemD.. Poza tym wskazała, że pokrzywdzona nie ma dzwonka, więc było tylko pukanie. Ponadto obwiniona wyjaśniła, że od 05 do 14 sierpnia 2019 r. przebywała poza domem – na obozie językowym dla dzieci wW.. Natomiast w dniach 19 – 31.08.2020 r. korzystała z zabiegów rehabilitacyjnych w sanatorium wS..
/dowody:
wyjaśnieniaL. M.– k. 8-9, 10, 34-35/

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, po analizie zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego: zeznańJ. T.i wyjaśnień obwinionejL. M., należało uznać, że obwiniona dopuściła się popełnienia zarzucanego jej czynu.
Sąd dał w całości wiarę zeznaniom świadkaJ. T., bowiem były one spójne, logiczne i konsekwentne. Świadek szczegółowo przedstawiła na czym polegało zachowanie obwinionej oraz jaki wpływ miało na świadka. Opisała również okoliczności związane z udzielaniem pomocy PaństwuP..
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionejL. M.co do tego, że nie popełniła on zarzucanego jej czynu, bowiem te wyjaśnienia były sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonej, którym Sąd w pełni dał wiarę. Zresztą pewne okoliczności podawane przezJ. T.potwierdziła sama obwiniona, w szczególności, że w nocy o godz. 1:00 – 2:00 pukała do drzwiJ. T., gdyż ona sprawuje opiekę nad PaństwemP., przyszła z prośbą o pomoc, gdyż PaństwoP.hałasują w nocy. Poza tym potwierdziła, że raz zaczepiłaJ. T.na ulicy, gdyż chciała z nią porozmawiać, a ona powiedziała, że wezwie Policję. Należy jednak wskazać, że obwiniona w sposób całkowicie odmienny ocenia swoje zachowanie, uważając, że była do tego uprawniona, skoroJ. T.opiekuje się PaństwemP..
W oparciu o tak ustalony i oceniony stan faktyczny Sąd uznał obwinioną za winną tego, że od nieustalonego dnia sierpnia 2019 r. do 26.02.2020 r., wG.przyul. (...)złośliwie niepokoiłaJ. T.poprzez nachodzenie w miejscu zamieszkania, dzwonienie domofonem, walenie w drzwi oraz zaczepianie o różnych porach dnia i nocy tj. czynu z art. 107 k.w.
Ww. przepis stanowi, że karze ograniczenia wolności, grzywny do 1.500 zł albo karze nagany podlega ten, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób niepokoi.
Nie ulega wątpliwości, że w okolicznościach niniejszej sprawy obwiniona złośliwe niepokoiłaJ. T.. Obwiniona nie miała prawa budzić sąsiadki, zaczepiać, dzwonić, walić w drzwi, nachodzić – tylko dlatego, że pomaga innym sąsiadom, w sytuacji kiedy obwiniona swoje pretensje kieruje pod adresem tych sąsiadów. Pokrzywdzona nie jest opiekunem prawnym PaństwaP., nie mieszka z nimi, dlatego nie ponosi żadnej odpowiedzialności za ich ewentualne nieprawidłowe zachowanie.
W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości możliwość przypisania obwinionej winy i jako osoba dorosła oraz poczytalna z pewnością zdawała on sobie sprawę z charakteru swojego zachowania i mogła pokierować swoim postępowaniem.
UznającL. M.za winną popełnienia zarzucanego jej wykroczenia, Sąd wymierzył jej karę 250 złotych grzywny. Zdaniem Sądu kara w takiej wysokości jest odpowiednia i stosownie do treści art. 33 § 1 i 2 k.w. jej rozmiar nie przekracza stopnia winy obwinionego oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Należy przyjąć, że ww. kara pozwoli na osiągnięcie celów zapobiegawczych i wychowawczych wobec obwinionego oraz potrzeb w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jako okoliczności obciążające Sąd przyjął zuchwały sposób zachowania obwinionej i poczucie bezkarności.
W punkcie II wyroku – w oparciu o wskazane tam przepisy - Sąd zasądził od obwinionej koszty sądowe, nie znajdując podstaw do zwolnienia jej ponoszenia tych kosztów.

Sędzia SR Aleksandra Strójwąs
Z./

1
(...)

1
(...)

2
(...)

(...)
sędzia SR Aleksandra Strójwąs