Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 576/22
Data wyroku: 2023-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Ochrona środowiska
Podstawa prawna: art. 129 ust. 2 ustawy o ochronie środowiska

Sygn. akt I Ca 576/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2023 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu I Wydział Cywilny
w następującym składzie:
Przewodniczący: Sędzia Barbara Bojakowska
po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2023 roku w Sieradzu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. K.iB. K.
przeciwko Skarbowi Państwa –(...) Zarządowi (...)wB.
o odszkodowanie
na skutek apelacji pozwanego
od wyroku Sądu Rejonowego w Łasku
z dnia 26 października 2022 roku, sygn. akt I C 1662/18

I
oddala apelację:

II
zasądza od  pozwanego  Skarbu Państwa –(...) Zarządu (...)wB.solidarnie na rzecz powodówA. K.iB. K.2700  zł (dwa tysiące siedemset złotych)  tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu apelacyjnym z ustawowymi odsetkamiza opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia wyroku stronie pozwanej do dnia zapłaty.

Sygn. akt I Ca 576/22

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy Łasku w sprawie z powództwaA. K.,B. K.przeciwko Skarbowi Państwa -(...) Zarządowi (...)wB.o odszkodowanie, zasądził od pozwanego na rzecz powodów61300 zł tytułem odszkodowania z odsetkami ustawowymi za opóźnienieod 20500 zł liczonymi od 29 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty, od 10200 zł liczonymiod 14 listopada 2018 r. do dnia zapłaty, od 30600 zł liczonymi od 6 października 2022 r.do dnia zapłaty (pkt 1 a,b,c), w pozostałym zakresie oddalił powództwo (pkt 2), zasądziłod pozwanego na rzecz powodów 6699 zł tytułem kosztów procesu z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty (pkt 3), obciążył i nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu RejonowegowŁ.4354,16 zł tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych od uwzględnionej części powództwa.

Powyższe orzeczenie zapadło w oparciu o następujące ustalenia i wnioski, których istotne elementy przedstawiają się następująco:

Powodowie są właścicielami w ramach wspólności ustawowej małżeńskiej nieruchomości stanowiącejdziałkę gruntu nr (...)wW..
Nieruchomość położona jest w strefie B obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowegoŁ.utworzonego na mocy uchwały XXIX/379/16 Sejmiku Województwa(...)z dnia 25 października 2016 r. Spadek wartości ww. nieruchomości w związkuz utworzeniem obszaru ograniczonego użytkowania wynosi odpowiednio 51100 zł i 10200 zł.
Sąd uznał powództwo za zasadne w oparciu oart. 129 ust 2 ustawyz dnia 27 kwietnia 2001 roku– Prawo ochrony środowiska.
Bezspornym jest dla sądu, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się w strefie B obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowegoŁ.utworzonego uchwałąnr XXIX/379/16 Sejmiku Województwa(...)z 25 października 2016 r. Ów fakt, wprowadzone ograniczenia i ogólnie okoliczność w postaci sąsiedztwa lotniska wojskowego oraz wynikającego z niego hałasu spowodowanego ruchem lotniczym spowodował obniżenie wartości nieruchomości o kwotę 5100 zł dladziałek nr (...)oraz 10200 zł dladziałek (...).
Sąd zaznaczył, że nie podziela poglądów wyrażonych w uchwale Sądu Najwyższegoz 7 kwietnia 2022 r (III CZP 80/22), i w tym zakresie przyjmuje za własną argumentację przedstawioną choćby w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w Sieradzu z 14 lipca2022 r. (I Ca 249/22).
Z tych też względów zasądzono na rzecz powodów ww. kwotę, oddając powództwow pozostałej części.
Odnośnie odsetek, sąd zauważył, że świadczenie będące przedmiotem niniejszej sprawy jest świadczeniem bezterminowym, a zatem termin jego spełnienia nie jest oznaczony i nie wynika również z właściwości zobowiązania. W takim przypadkuart. 455 k.c.przewiduje, że takie świadczenie winno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnikado wykonania. W tym przypadku termin zapłaty dladziałek nr (...)zakreślonona 7 dni w zakresie 20500 zł. Wezwanie odebrano 21 sierpnia 2018 r. Odsetki należą się zatem od 20500 zł od 29 sierpnia 2018 r., a od 30600 zł od 6 października 2022 r. (dzień po doręczeniu pozwanemu pisma rozszerzającego powództwo). Dla nieruchomości 197/1 i 199/1 termin zapłaty wynosił 7 dni doręczono je 6 listopada 2018 r., odsetki od 10200 zł należą się od 14 listopada 2018 r.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 100 k.p.c., a o kosztach sądowychna podstawieart. 83 ust. 2w zw. z art. 113 ust. l ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych zasądzając od pozwanego zwrot kosztów opinii biegłego stosunkowo do wyniku sprawy.
Apelacjęod wyroku wniósł pozwany, który zaskarżył orzeczenie w całości, zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj.:
1/ art. 129 ust. 2 ustawy - prawo ochrony środowiska poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na nieprawidłowym przyjęciu, że odpowiedzialność odszkodowawcza przewidziana w tym przepisie obejmuje spadek wartości nieruchomości spowodowany emisją hałasu związanego z eksploatacją lotniska wojskowego wŁ., a także spadek wartości spowodowany zawężeniem prawa własności powstałym wskutek wejścia w życie Uchwałynr XXIX/379/16 Sejmiku Województwa(...)z dnia 25 października 2016 rokuw sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowegoŁ., podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanej regulacji prowadzi do wniosku,że odszkodowanie na podstawieart. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiskanależne jest jedynie w przypadku udowodnienia przez stronę powodową, że postanowienia aktu ustanawiającego obszar ograniczonego użytkowania określają nakazy, zakazy, które w sposób bezpośredni wpływają na nieruchomości strony powodowej, wywołując szkodę w postaci spadku wartości nieruchomości, natomiast samo „zawężenie granic własności", czy też „stygmatyzacja nieruchomości" nie stanowią podstawydo dochodzenia odszkodowania z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomościw związku z utworzeniem obszaru ograniczonego użytkowania;
2/ art. 129 ust. 2 p.o.ś., poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie,że w przedmiotowej sprawie wystąpiła szkoda, pomimo iż w obecnym stanie rzeczy nie jest możliwe skuteczne oszacowanie wysokości tej szkody, gdyż stanowi ona wyłącznie szkodę ewentualną, która urealni się dopiero na etapie ewentualnej, np. sprzedaży nieruchomości należącej do powodów;
3/art. 361 § 2 k.c., poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że naprawieniu podlega szkoda, która jeszcze nie powstała, tak jak w niniejszej sprawie, w której nie doszło jeszcze do utraty składników majątkowych, czy też do poniesienia przez powodów nieplanowanych (niezgodnych z ich wolą) wydatków;
4/art. 481 § 1 k.c.w zw. zart. 455 k.c.poprzez ich błędną wykładnię, polegającąna nieprawidłowym przyjęciu, że odsetki ustawowe za opóźnienie należy się stronie powodowej od dnia skutecznego doręczenia do pozwanego nieskonkretyzowanego i ogólnego wezwania do zapłaty, podczas gdy prawidłowa wykładnia wskazanej regulacji prowadzi do wniosku, że odsetki ustawowe za opóźnienie winny być ustalone co najwyżej od dnia skutecznego doręczenia do pozwanego opinii biegłych sądowych konkretyzujących wysokość ewentualnego odszkodowania.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa i zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych.
W odpowiedzi na apelację powodowie wnieśli o oddalenie apelacji jako oczywiście bezzasadnej i zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kosztów procesu na etapie postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Kontrola instancyjna nie wykazała uchybień przepisom prawa. Dokonane przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne dotyczące okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy znajdują odzwierciedlenie w przytoczonych na ich poparcie dowodach, a ich prawna ocenaw kontekście weryfikacji żądania strony powodowej i zarzutów pozwanego opartychna logicznym rozumowaniu i zasadach doświadczenia życiowego zasługuje na jednoznaczną aprobatę. Stąd ustalenia te oraz wyprowadzone na ich podstawie wnioski prawne Sąd Okręgowy podziela i przyjmuje za własne.
Apelacja strony pozwanej sprowadza się zasadniczo do twierdzenia, że wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania, z uwagi na niemożność zachowania standardów ochrony środowiska przed hałasem, w związku z funkcjonowaniem lotnisk nie stanowi samodzielnej podstawy roszczenia odszkodowawczego z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, określonego wart. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska.
Pozwany jako argument na poparcie swojego twierdzenia powoływał się na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2022 r. o sygn. akt III CZP 80/22 i z dnia 29 kwietnia 2022 r. o sygn. akt III CZP 81/22, zgodnie z którymi „wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania z uwagi na niemożność zachowania standardów ochrony środowiska przed hałasem w związku z funkcjonowaniem lotniska (art. 135 ust. 1 p.o.ś.) nie stanowi samodzielnej podstawy roszczenia odszkodowawczego z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, określonego w art. 129 ust. 2 tej ustawy”, oraz: „za ograniczające sposób korzystania z nieruchomości w rozumieniu art. 129 ust. 2 ustawy mogą być uznane wyłącznie postanowienia aktu ustanawiającego obszar ograniczonego użytkowania określające nakazy, zakazy i zalecenia skierowane do właścicieli nieruchomości (art. 135 ust. 3a powyższej ustawy)” (tak: uchwała SN z 7.04.2022 r., III CZP 80/22, LEX nr 3330209 oraz uchwałaSN z 29.04.2022 r., III CZP 81/22, LEX nr 3340113).
Odnosząc się do treści uchwał oraz ich uzasadnień nie można jednak podzielić poglądów strony skarżącej i wyciągniętych przez tą stronę procesową wniosków.
Dla porządku trzeba wskazać, że zgodnie zart. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiskaw związku z ograniczeniem sposobu korzystaniaz nieruchomości jej właściciel może żądać odszkodowania za poniesioną szkodę; szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości. W niniejszej sprawie bezsprzecznym było, że strona powodowa na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania ((...)) doznała uszczuplenia swojego prawa własności nieruchomości położonej w podobszarze B. Ograniczenia te są wymienione w Uchwale nr XXIX/379/16 Sejmiku Województwa(...)z dnia 25 października 2016 roku w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowegoŁ., gdzie wprowadzono zakazyoraz wymagania techniczne budynków cele zapewnienia właściwego klimatu akustycznegow pomieszczeniach wymagających ochrony akustycznej.
Ponadto, na skutek wprowadzenia uchwały doszło do ograniczenia prawa własności, których właściciele nieruchomości położonych w tym obszarze nie doświadczyliby, gdyby nie wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania i dlatego samo zmniejszenie wartości nieruchomości położonych w tym obszarze nie wynika z faktu położenia nieruchomościw podobszarze, lecz jest konkretnym efektem ograniczeń, jakie wiążą się z takim zakwalifikowaniem nieruchomości. Wobec czego nie można mówić, że wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania stanowi „samodzielną podstawę roszczenia”.
Wypada zatem zauważyć, że podstawę roszczenia strony powodowej stanowią konkretne konsekwencje (w przypadku zmniejszenia wartości nieruchomości - konsekwencje rynkowe) wynikające z kolei z wprowadzenia ograniczeń korzystania z nieruchomości.
Obniżenie wartości nieruchomości nie nastąpiło z uwagi na wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania, lecz jest konsekwencją reakcji rynku obrotu nieruchomościna zaistniały stan faktyczny.
Trzeba zatem stwierdzić, że zmniejszenie wartości nieruchomości jest następstwem ograniczeń przewidzianych bezpośrednio w treści ww. uchwały Sejmiku Województwa(...). Wskutek jej wejścia w życie doszło do zawężenia granic własności (art. 140 k.c.w zw. zart. 144 k.c.) i tym samym ścieśnienia wyłącznego władztwa właścicieli względem nieruchomości położonej na obszarze ograniczonego użytkowania. O ile właściciel przed wejściem w życie przedmiotowej uchwały mógł żądać zaniechania immisji (hałasu) przekraczającej standard ochrony środowiska, o tyle w wyniku ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania możliwości takiej został pozbawiony. Szkoda po stronie powodowej podlega w tym przypadku naprawieniu na podstawieart. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska, a samo obniżenie wartości nieruchomości wynika z faktu, że właściciel będzie musiał znosić dopuszczalne na tym obszarze immisje. Skutkiem wejścia w życie ww. uchwały jest nie tylko konieczność poddania się przewidzianym w niej wprost ograniczeniom – niekiedy mogą być one dla właścicieli nieistotne – ale także konieczność znoszenia immisji przekraczających standard środowiska, w którym – w braku uchwały – właściciel mógłby się przeciwstawić jako działaniom bezprawnym w świetleart. 174 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska.
Odnosząc się natomiast do kwestii wysokości należnego stronie powodowej odszkodowania, to trzeba zauważyć, że jest ona suma mającą zrekompensować właścicielom nieruchomości powstałe ograniczenia. Wysokość odszkodowania odpowiada konkretnej utracie wartości nieruchomości, która to utrata jest okolicznością faktyczną (faktem rynkowym), nie zaś jedynie wnioskiem prawnym, wywiedzionym z określonej wykładni przepisów prawa materialnego.
Powyższe oznacza zdaniem Sądu Okręgowego, że strona powodowaw sprawie doznała szkody odpowiadającej spadkowi wartości nieruchomości. Zgodniezaś zart. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiskaszkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości. Trafności tych wywodównie zmienia formułowane przez Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwał III CZP 80/22 i III CZP 81/22 teza, że szkoda powstała na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania jest „szkodą legalną”, która nie podlega pełnej kompensacji w myślart. 77 ust. 1 Konstytucji RP. W przeciwnym razie zakres zastosowania ww. przepisuustawy Prawo ochrony środowiskautraciłby swój odszkodowawczy charakter, czemu sprzeciwia się literalne brzmienie przedstawionych przepisów.
W tych warunkach trzeba dojść do wniosku, że uregulowanieart. 129 ust. 2 ustawyz dnia 27 kwietnia 2001 rokuPrawo ochrony obejmuje szkodę, którą można ocenićjuż w momencie opublikowania aktu normatywnego zawierającego ograniczenialub w określonym czasie od daty jego wejścia w życie. Szkodę należy ustalać respektując zasadę pełnej odpowiedzialności odszkodowawczej, dokonując zindywidualizowanej oceny okoliczności sprawy (art. 361 § 2 k.c.w zw. zart. 322p.o.ś.) (patrz: postanowienieSN z 9.12.2021 r., II CSK 326/21, LEX nr 3273730).
Mając zatem na względzie stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w uchwałacho sygn. akt III CZP 80/22 i III CZP 81/22, gdzie postulowano, że wprowadzenieobszaru ograniczonego użytkowania nie stanowi samodzielnej podstawy roszczenia odszkodowawczego z tytułu obniżenia wartości nieruchomości, jest co do zasady trafne,gdyż aby można mówić o kwestii odszkodowania, to przecież musi zaistnieć szkoda,z którą mamy do czynienia po stronie powodowej ze względu na utratę wartości nieruchomości. Tak powstała szkoda wykazana została w opinii biegłego ds. szacowania wartości nieruchomości. Strona powodowa dowiodła zatem, że na skutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania wartość nieruchomości realnie spadła, co prowadzido wniosku, że doznał szkody o jakiej mowa wart. 129 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska.
Mając natomiast na uwadze same uzasadnienie uchwał o sygn.. akt III CZP 80/22i III CZP 81/22, trzeba zauważyć, że Sąd Najwyższy dokonał w nich również analizy dotychczasowego swojego orzecznictwa (w tym wydanych orzeczeń w składzie zbliżonymdo tego, który podjął przedmiotową uchwałę), gdzie przychylił się do tzw. „węższego” rozumienia ograniczeń w sposobie korzystania z nieruchomości. Tak ukształtowane orzeczenie nie jest jednak konsekwencją jakiejkolwiek zmiany legislacyjnej ani też dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny kontroli konstytucyjności Prawa ochrony środowiska, ani aktów powiązanych.
W tych warunkach, zdaniem Sądu Okręgowego, za trafnością i prawidłowością rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego stoją ponadto również względy natury sprawiedliwościowej.
Wskazać bowiem należy, że przez lata w orzecznictwie sądów powszechnych i Sądu Najwyższego – np. postanowienie SN z 9.12.2021 r., II CSK 326/21 - dominował ugruntowany pogląd o dopuszczalności zasądzania odszkodowania w tożsamych sprawachw oparciu o przesłanki, na jakich swoje orzeczenie oparł Sąd Rejonowy, całkowita zmiana linii orzeczniczej (bez zmiany brzmienia przepisów ustawy) a jedynie w oparciu o jednąz interpretacji uchwał Sądu Najwyższego niemających charakteru zasady prawnej – w ocenie Sądu Okręgowego byłaby niesprawiedliwa i godziłaby w zasadę równości obywateli korzystających z prawa do sądu.
Nie można zatem zgodzić się z twierdzeniem, że naruszono w sprawie przepisy prawa materialnego art. 129 ust. 2 ustawy - prawo ochrony środowiska iart. 361 § 2 k.c.w sposób opisany w apelacji.
Sformułowane w apelacji zarzuty naruszeniaart. 481 § 1 k.c.w zw. zart. 455 k.c.nie mogły również odnieść zamierzonego skutku.
Odnosząc się do skarżonej kwestii wskazać trzeba, iż dłużnik odpowiedzialnyza wyrównanie szkody pozostaje w opóźnieniu z zapłatą świadczenia bezterminowego jakim jest odszkodowanie za wyrządzoną szkodę na zasadach ogólnych, tj. od dnia wezwaniago przez poszkodowanego do spełnienia świadczenia (art. 455 k.c.). Od tego momentu wierzyciel ma zatem prawo żądać odsetek ustawowych za opóźnienie na podstawieart. 481 k.c.Dotyczy to także odszkodowań dochodzonych w oparciu o przepisyart. 129 ust. 2 oraz art. 136 ust. 3 ustawy prawo ochrony środowiska.
Wskazać należy, iż obowiązany do wypłaty odszkodowania może pozostawaćw tak rozumianym opóźnieniu obowiązku wyrównania szkody, której wysokość jest znanaw dacie wezwania, choćby została ona ustalona dopiero w okresie późniejszym,w tym w wyniku postępowania sądowego. Dłużnik popada w opóźnienie, jeśli nie spełnia świadczenia pieniężnego w terminie, w którym stało się ono wymagalne, także wtedy,gdy kwestionuje istnienie lub wysokość świadczenia.
W niniejszej sprawie pozwany został wezwany do zapłaty odszkodowania za działki pismem (k. 16 - 17) doręczonym w dniu 21 sierpnia 2018 roku, w którym to powodowie wezwali pozwanego do zapłaty na ich rzecz w terminie 7 dni od doręczenia wezwania kwoty 20500 zł tytułem odszkodowania w związku z obniżeniem wartości nieruchomości działeknr 197/2 i 199/2, zaś pismem (k. 19 – 19 verte) doręczonym w dniu 6 listopada 2018 roku, powodowie wezwali pozwanego do zapłaty na ich rzecz w terminie 7 dni od doręczenia wezwania kwoty 10500 zł tytułem odszkodowania w związku z obniżeniem wartości nieruchomościdziałek nr (...).
Pozwany pozostawał zatem bez wątpienia w opóźnieniu od dnia 29 sierpnia2018 roku w zakresie 20500 zł (dzień następny po upływie 7 dniowego terminu określonego w wezwaniu po doręczeniu pisma w zakresiedziałek nr (...)), zaś co do 10200 zł należą się od 14 listopada 2018 r. (dzień następny po upływie 7 dniowego terminu określonego w wezwaniu po doręczeniu pisma w zakresiedziałek nr (...)).
Natomiast co do pozostałej kwoty, tj. 30600 zł, od dnia następnego od otrzymania pisma rozszerzającego powództwo ponad kwoty wskazane w wezwaniu, czyli od dnia6 października 2022 roku.
Stwierdzić bowiem trzeba, iż pozwany co najmniej od daty doręczenia mu wezwania do zapłaty miał możliwość dokonać we własnym zakresie oszacowania odszkodowaniai jego wypłaty, a nie czekać biernie na rozstrzygnięcie sądu. Zaniechanie tego obowiązku doprowadziło do konieczności wykonania stosownej kalkulacji przy pomocy biegłego sądowego. Skarżący nie przedstawił analizy na ile zaskarżone rozstrzygnięcie opartona wyliczeniu odszkodowania z niekorzyścią dla niego, tj. na ile odszkodowanie byłoby odmienne kwotowo, gdyby zostało wyliczone według cen z innej daty. Przyznanie odsetek ustawowych za okres wskazany w wyroku stanowi rekompensatę za korzystanie przez pozwanego z kapitału. Jeżeli zobowiązany nie płaci odszkodowania w terminie ustalonym zgodnie zart. 455 k.c.uprawniony nie ma możliwości czerpania korzyści z odszkodowania, jakie mu się należy już w tym terminie. Odsetki ustawowe mają przede wszystkim zapewnić swego rodzaju zryczałtowane wynagrodzenie dla wierzyciela za korzystanie ze środków pieniężnych jemu należnych przez dłużnika.
Powyższe nie jest sprzeczne z funkcją odsetek zart. 481 § 1 k.c.i nie przysparza powódkom korzyści finansowych, nieuzasadnionych zakresem zobowiązania pozwanego, określonym w przepisachart. 129 ust. 2 i art. 136 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska.
Wbrew stanowisku apelacji, całkowicie nieuprawnionym jest wiązanie początkowej daty biegu odsetek od zasądzonego na rzecz strony powodowej z datą doręczenia pozwanemu odpisu opinii biegłego sądowego. Wyrok w niniejszej sprawie nie ma charakteru konstytutywnego. Źródłem szkody dla powoda było wprowadzenie obszaru ograniczonego użytkowania, co ograniczyło go w sposobie korzystania z nieruchomości.
Reasumując poczynione rozważania trzeba zatem dojść do wniosku, że Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie ustalił prawidłowo okoliczności związane z odpowiedzialnością odszkodowawczą strony pozwanej, zasądzając przy tym stronie powodowej odpowiednie odszkodowanie związane z utratą wartości nieruchomości na skutek wprowadzenia strefy ograniczonego użytkowania związanej z utworzeniem lotniska wojskowego wŁ..
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 k.p.c., oddalił apelację strony pozwanej jako całkowicie bezzasadną, o czym orzeczono jak w punkcie I wyroku.
O kosztach postępowania apelacyjnego, należnych od pozwanego na rzecz strony powodowej Sąd Okręgowy orzekł w punkcie II wyroku, na podstawieart. 98 § 1 - 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.iart. 391 § 1 k.p.c., tj. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu, który pozwany przegrał w instancji odwoławczej w całości.
Wysokość kosztów profesjonalnego zastępstwa prawnego po stronie powodowejw wysokości 2700 zł Sąd Odwoławczy ustalił w oparciu o § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).