Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 228/20
Data wyroku: 2020-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Karolina Słowińska – Dwornicka

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 listopada 2020 roku
Sąd Rejonowy Poznań - Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu w Wydziale III Karnym
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Karolina Słowińska – Dwornicka
Protokolant: Anna Rożynek
w obecnościP. K.Prokuratora Prok. Rej.P.–(...)wP.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 24.09.2020r. i 5.11.2020r. sprawy

K. C.

synaR.iV. z d. K.,ur. (...)wP.

oskarżonego o to, że:

w dniu 20 września 2019r. wP.naulicy (...)na wysokościO.umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym powodując nieumyślnie wypadek drogowy w ten sposób, że kierując samochodem markiV. (...)onr rej. (...)i poruszając się z kierunkuulicy (...)w kierunkuRonda (...), zbliżając się do oznakowanego pionowo i poziomo przejścia dla pieszych i oznakowanego przejazdu rowerowego oraz oznakowanego skrzyżowania, nie zachował szczególnej ostrożności, poruszał się z prędkością nadmierną wynoszącą około 98 km/h (przy dopuszczalnej prędkości 50 km/h) przy panujących warunkach atmosferycznych ograniczających widoczność oraz podjął niewłaściwą reakcję skutkującą wprowadzeniem pojazdu w niekontrolowany poślizg boczny i doprowadził do potrącenia pieszejM. O.przechodzącej z lewej na prawą stronę jezdni po wyznaczonym przejściu dla pieszych przy nadawanym sygnale czerwonym dla jej ruchu, skutkiem czego wyżej wymieniona piesza doznała obrażeń wielonarządowych, w wyniku których poniosła śmierć na miejscu zdarzenia,
tj. o przestępstwo zart. 177 § 2 kk

1
OskarżonegoK. C.uznaje za winnego zarzucanego mu czynu opisanego powyżej tj. przestępstwa zart. 177 § 2 kki za ten występek na podstawieart. 177 § 2 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby.

2
Na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 k.k.zobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby.

3
Na podstawieart. 46 § 2 kkzasądza od oskarżonego na rzeczP. O.kwotę 5.000 (pięć tysięcy) złotych tytułem nawiązki.

4
Na podstawieart. 42 § 1 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat.

5
Na podstawieart. 63 § 4 k.kna poczet orzeczonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych zalicza oskarżonemu okres zatrzymaniaprawa jazdy nr (...)od dnia 4 grudnia 2019 roku.

6
Na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w wysokości 5.946,55 zł, a w oparciu oart. 1, art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 r., Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) wymierza mu opłatę w wysokości 180 złotych.

sędzia Karolina Słowińska – Dwornicka

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

(...)

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

K. C.

W dniu 20 września 2019 r. wP.naulicy (...)na wysokościulicy (...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym powodując nieumyślnie wypadek drogowy w ten sposób, że kierując samochodem markiV. (...)onr rej. (...)i poruszając się z kierunkuulicy (...)w kierunkuRondo (...), zbliżając się do oznakowanego pionowo i poziomo przejścia dla pieszych i oznakowanego przejazdu rowerowego oraz oznakowanego skrzyżowania, nie zachował szczególnej ostrożności, poruszał się z prędkością nadmierną wynoszącą około 98 km/h (przy dopuszczalnej prędkości 50 km/h) przy panujących warunkach atmosferycznych ograniczających widoczność oraz podjął niewłaściwą reakcję skutkującą wprowadzeniem pojazdu w niekontrolowany poślizg boczny i doprowadził do potrącenia pieszejM. O.przechodzącej z lewej na prawą stronę jezdni po wyznaczonym przejściu dla pieszych przy nadawanym sygnale czerwonym dla jej ruchu, skutkiem czego wyżej wymieniona piesza doznała obrażeń wielonarządowych, w wyniku których poniosła śmierć na miejscu zdarzenia,
tj. przestępstwo zart. 177 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
Do zdarzenia doszło w dniu 20 września 2019 r. około godziny 22:46 wP.na oznakowanym pionowo i poziomo przejściu dla pieszych, naskrzyżowaniu ulic (...). Bezpośrednio przed miejscem kolizji znajduje się przystanek tramwajowy. Bezpośrednio za miejscem kolizji znajduje się oznakowany przejazd rowerowy. Jest to obszar zabudowany, na którym obowiązuje ograniczenie prędkości do 50 km/h. Ze względu na porę nocną, panowała ciemność, która rozświetlona była latarniami ulicznymi znajdującymi się wzdłużulicy (...)i w obszarze wyznaczonego przejścia dla pieszych. Skrzyżowanie jest oznakowane.

Wyjaśnienia oskarżonego
Zeznania świadkaJ. W.
Zeznania świadkaK. S.
Zeznania świadkaM. M. (1)
Zeznania świadkaM. M. (2)
Opinia dr inż.A. P.dot. przebiegu wypadku
Notatka urzędowa
Protokół oględzin miejsca wypadku drogowego
Szkic sytuacyjny
Nagrania
Protokoły oględzin nagrań
Materiał poglądowy
Dokumentacja fotograficzna

k. 297v w zw. z k. 217-219, 298v
k. 298v w zw. z k. 125
k. 299 w zw. z k. 131
k. 299-299v w zw. z k. 135
k. 307 w zw. z k. 139
k. 158-212, 237-251, 305-307
k. 1-2
k. 6-7v
k. 8
k. 114, 128
k. 115-116, 129-129v, 149-152
k. 117
k. 122

2
K. C.kierując samochodem markiV. (...)onr rej. (...)jechał lewym pasem ruchuulicy (...), w kierunkuulicy (...). Oskarżony poruszał się z prędkością około 98 km/h, a sygnalizator nadawał dla jego kierunku jazdy światło zielone. W tym czasie pieszaM. O.rozpoczęła przekraczanieulicy (...)na oznakowanym pionowo przejściu dla pieszych, ze strony lewej na prawą pomimo tego, że sygnalizator nadawał dla pieszych światło czerwone. W momencie wejścia pieszej na jezdnię oskarżony dysponował odległością 82,2 m. Kiedy pokrzywdzona była już na środku jezdni i opuszczała lewy pas ruchu, oskarżony rozpoczął wykonywanie manewrów obronnych: skręcił nieznacznie w lewo, a następnie w prawo, co skutkowało wprowadzeniem pojazdu w niekontrolowany poślizg. Piesza kontynuowała przekraczanie ulicy, a do potrącenia doszło na prawym pasie ruchuulicy (...). Kobieta znajdowała się wówczas na przedostatnim pasie „zebry”. Piesza została potrącona lewą przednią częścią samochodu będącego w poślizgu, wpadła na pokrywę silnika, była na niej wieziona, po czym została odrzucona i ostatecznie upadła na prawe poboczeulicy (...). Samochód oskarżonego obrócił się wokół środka masy i zatrzymał. Oszacowany czas od momentu możliwego zauważenia pieszej do potrącenia wynosił 3 sekundy.

Piesza swoim zachowaniem nie zachowując szczególnej ostrożności oraz wchodząc na oznakowane pionowo i poziomo przejście dla pieszych mimo nadawanego dla jej ruchu sygnału zabraniającego stworzyła stan zagrożenia i przyczyniła się do zaistnienia wypadku drogowego.

Wyjaśnienia oskarżonego
Zeznania świadkaJ. W.
Zeznania świadkaA. A.
Zeznania świadkaK. S.
Zeznania świadkaM. M. (1)
Zeznania świadkaM. M. (2)
Opinia dr inż.A. P.dot. przebiegu wypadku
Notatka urzędowa
Protokół zatrzymania rzeczy
Protokół oględzin miejsca wypadku drogowego
Szkic sytuacyjny
Nagrania
Protokoły oględzin nagrań
Materiał poglądowy
Dokumentacja fotograficzna

k. 297v w zw. z k. 217-219, 298v
k. 298v w zw. z k. 125
k. 298 w zw. z k. 40
k. 299 w zw. z k. 131
k. 299-299v w zw. z k. 135
k. 307 w zw. z k. 139
k. 158-212, 237-251, 305-307
k. 1-2
k. 3-5
k. 6-7v
k. 8
k. 114, 128
k. 115-116, 129-129v, 149-152
k. 117
k. 122

3
Na skutek potrącenia pokrzywdzona doznała obrażeń wielonarządowych, zmarła na miejscu. Pomiędzy obrażeniami a zgonemM. O.zachodzi bezpośredni związek przyczynowy.

Karta medycznych czynności ratunkowych
Protokół zewnętrznych oględzin zwłok na miejscu ich znalezienia
Protokół oględzin zewnętrznych i sekcja zwłok
Opinia do protokołu oględzin zewnętrznych i sekcji zwłok

k. 10
k. 11-14v
k. 34-38
k. 142-143

4
Oskarżony podczas zdarzenia był trzeźwy.

Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu
Sprawozdanie z badania toksykologicznego
Sprawozdanie z badania próbki krwi na zawartość alkoholu
Protokół pobierania krwi

k. 9-9v
k. 107-108
k. 109
k. 110-110v

5
V. (...)onr rej. (...)w czasie zdarzenia był sprawny technicznie, w szczególności stan jego układu kierowniczego, hamulcowego, zawieszenia, ogumienia i oświetlenie nie miał wpływu na zaistnienie wypadku drogowego.

Opinia biegłego sądowego dr inż.A. P.dot.V. (...)

k. 46-99

6
K. C.nie był wcześniej karany sądownie za przestępstwa. Oskarżony był natomiast wcześniej karany za wykroczenia w ruchu drogowym, w tym spowodował trzy kolizje. Uprawnienia do kierowania pojazdami posiada od 4 lat.

Wyjaśnienia oskarżonego
Informacja o karalności
Informacja o naruszeniach w ruchu drogowym

k. 297v w zw. z k. 217-219 i k. 298v
k. 227
k. 230-231

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.,2., 6.

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w części, w której opisał przebieg zdarzenia oraz wykonane przez siebie manewry, albowiem jego wypowiedzi w tym zakresie są całkowicie zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym w szczególności z zapisem nagrania z wideorejestratora, a także ustaleniami biegłego dr inż.A. P.. W przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości, że oskarżony jadąc z nadmierną prędkością potrącił pokrzywdzoną przechodzącą przez przejście dla pieszych. Jednocześnie jednak Sąd odmówił wiarygodności twierdzeniom oskarżonego w zakresie, w którym twierdził, że wykonał właściwy manewr obronny. Zdaniem Sądu jego wypowiedzi w tej kwestii stanowią wyłącznie wyraz subiektywnych przemyśleń, które jednak nie znajdują potwierdzenia w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. W tym zakresie po pierwsze zauważyć należy, iż na skutek manewru wykonanego przez oskarżonego, kierowany przez niego samochód wpadł w niekontrolowany poślizg i uderzył w pokrzywdzoną. Analiza manewru z punktu widzenia skutków do jakich doprowadził, nie pozwala więc ocenić jego reakcji jako właściwej. Ponadto biegłyA. P.dokonał obliczeń w zakresie prędkości, z jaką poruszała się piesza, a także odległości oraz czasu jakimi dysponował oskarżony na podjęcie decyzji. W tym zakresie biegły ustalił, że kierujący samochodem dysponując odległością wynoszącą 82,2 m, miał całkowitą możliwość zatrzymania pojazdu przed idącą pieszą, gdyby w tym czasie wykonał manewr awaryjnego hamowania. Odległość jaką dysponował oskarżony pozwalała mu na całkowite zatrzymanie samochodu przed idącą pieszą. Ponadto, gdyby w momencie zauważenia pieszej, podjął reakcję polegającą na redukcji prędkości, bądź hamowania przy zachowaniu niezmiennego toru jazdy, piesza najprawdopodobniej biorąc pod uwagę ustalone miejsce potrącenia, zdążyłaby opuścić pas ruchu, po którym pierwotnie poruszał się oskarżony. Powyższe ustalenia wskazują zatem jednoznacznie, iż oskarżony miał możliwość wykonania innego manewru, a jego reakcji nie można uznać za prawidłową.

2.

Zeznania świadkaA. A.

Świadek nie była obecna na miejscu zdarzenia, jednakże potwierdziła na okazanym jej nagraniu tożsamość pokrzywdzonej oraz towarzyszącej jej osoby.

1.,2.

Zeznania świadkaJ. W.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w zakresie w jakim ogólnie opisał przebieg zdarzenia. Świadek jechał w pewnej odległości od oskarżonego i nie widział dokładnie wykonanych przez niego manewrów, tym niemniej jednak jego zeznania były zasadniczo spójne ze zgromadzonym w sprawie materiałem, w tym dostarczonym przez niego nagraniem. Jednocześnie jego wypowiedzi w zakresie prędkości z jaką poruszał się oskarżony stanowiły wyłącznie przypuszczenia, które nie znalazły potwierdzenia w wiarygodnych obliczeniach biegłego oraz danych z wideorejestratora zainstalowanego w samochodzie oskarżonego.

1.,2.

Zeznania świadkaK. S.

Świadek potwierdziła, iż pokrzywdzona weszła na przejście na czerwonym świetle, po czym samochód jadący z kierunkuRonda (...)zaczął hamować, obracać się i potrącił ją. Świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miała żadnego powodu, żeby go fałszywie oskarżać.

1.,2.

Zeznania świadkaM. M. (1)

Z zeznań świadka wynika, że pokrzywdzona weszła na przejście dla pieszych na czerwonym świetle. Kiedy znajdowała się mniej więcej w połowie przejścia, świadek zauważył, że z kierunkuRonda (...)lewym pasem ruchu jedzie samochód osobowy markiV.. Kierujący samochodem będąc około 25 metrów przed przejściem dla pieszych zaczął hamować. Następnie zaczęło go ściągać na prawy pas, odbił w lewo, co spowodowało że auto wpadło w poślizg i przejechał przez skrzyżowanie bokiem, jednocześnie potrącając idącą po przejściu dla pieszych pokrzywdzoną. Świadek jest osobą obcą dla oskarżonego i nie miał żadnego powodu, żeby go fałszywie oskarżać.

1.,2.

Zeznania świadkaM. M. (2)

Świadek była obecna na miejscu zdarzenia i potwierdziła, że pokrzywdzona weszła na przejście dla pieszych na czerwonym świetle, po czym została uderzona przez samochód.

5.

Opinia biegłego sądowego dr inż.A. P.dot.V. (...)

Sąd dał wiarę opinii dotyczącej stanu technicznego pojazdu. Treść omawianej opinii została sporządzona fachowo i w oparciu o aktualną wiedzę, zaś przedstawione w niej wnioski poparte zostały odpowiednimi argumentami.

3.

Opinia do protokołu oględzin zewnętrznych i sekcji zwłok

Sąd dał wiarę opinii Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej(...)im.K. M.wP.. Wskazana opinia pozwoliła ustalić związek pomiędzy obrażeniami pokrzywdzonej a jej zgonem.

1.,2.

Opinia dr inż.A. P.dot. przebiegu wypadku

Opinia odnośnie wypadku sporządzona przez dr inż.A. P.w dniu 19.11.2019r., uzupełniona pisemnie w dniu 01.02.2020 r. oraz ustnie na rozprawie w dniu 05.11.2020r., zawierała kompleksową analizę przebiegu zdarzenia, a co więcej odpowiadała szczegółowo na pytania stron postępowania. Z jej treści wynika, że oskarżony nie zachowując szczególnej ostrożności, jadąc z prędkością nadmierną i nie dostosowując prędkości, z jaką się poruszał do panujących warunków drogowych, doprowadził do zaistnienia wypadku drogowego, mimo że miał możliwość jego uniknięcia. Piesza natomiast, swoim zachowaniem, nie zachowując szczególnej ostrożności oraz wchodząc na oznakowane pionowo i poziomo przejście dla pieszych mimo nadawanego dla jej ruchu sygnału zabraniającego, stworzyła stan zagrożenia i przyczyniła się do zaistnienia wypadku drogowego. Jednocześnie z treści opinii wynika, że kierujący – pomimo tego, że poruszał się z prędkością nadmierną – miał możliwość uniknięcia wypadku. Oskarżony dysponując odległością 82,2 m miał bowiem całkowitą możliwość zatrzymania samochodu przed idąca pieszą, gdyby w tym czasie wykonał manewr awaryjnego hamowania (oskarżony poruszał się z prędkością 98 km/h, a maksymalna prędkość z jaką można było zatrzymać samochód, dysponując odległością 82,2 m wynosiła 102 km/h). Co więcej, gdyby oskarżony w momencie zauważenia idącej pieszej podjął reakcję polegającą na redukcji prędkości lub hamowaniu przy zachowaniu niezmiennego toru jazdy, piesza wówczas najprawdopodobniej biorąc pod uwagę ustalone miejsce potrącenia, zdążyłaby opuścić pas ruchu, po którym pierwotnie poruszał się oskarżony.K. C.tymczasem w momencie zauważenia pieszej, spróbował ją wyminąć, co ostatecznie doprowadziło do wprowadzenia samochodu w niekontrolowany poślizg, zmiany pasa ruchu i potrącenia jej.
W toku postępowania obrońca oskarżonego zakwestionował ustalenia biegłego w zakresie oceny manewru wykonanego przez oskarżonego (jego nieprawidłowości) oraz wskazania oskarżonego jako tego, który doprowadził do wypadku, przy przypisaniu pokrzywdzonej jedynie przyczynienia się do wypadku. Biegły odniósł się do powyższych uwag zarówno w opinii uzupełniającej, jak i podczas rozprawy, a jego wyjaśnienia należy uznać za wyczerpujące. W tym zakresie biegły podkreślił, iż ocenił zachowanie kierującego na podstawie skutków, do jakich doprowadziła jego pierwotna reakcja. Gdyby kierujący samochodem kontynuował jazdę, redukując prędkość z jaką jechał, uniknąłby wypadku, a ponadto odległość w jakiej znajdował się od pieszej wkraczającej na jezdnięulicy (...), całkowicie gwarantowała kierującemu samochodem zatrzymanie się przed pieszą. Co więcej, w momencie odbicia przez kierującego kierownicą w lewo, piesza była już na środku jezdni i opuszczała lewy pas ruchu. Kierujący, który jest obowiązany do obserwacji przedpola jazdy, nie miał żadnych przesłanek ku temu, żeby zakładać, że piesza zatrzyma się. W jej zachowaniu nie było widać, żeby została spłoszona, czy „sparaliżowana”. Kobieta szła jednym ciągiem. Ponadto, oskarżony próbował wykonać manewr ominięcia pokrzywdzonej obok przystanku tramwajowego. Stąd negatywna ocena biegłego odnośnie reakcji kierującego. Natomiast piesza w chwili potrącenia była już blisko zakończenia przechodzenia, a ponadto nie można uznać jej zachowania za wtargnięcie na pasy. W chwili gdy pokrzywdzona wchodziła na przejście dla pieszych, kierujący znajdował się bowiem w odległości 82,2 m od tego przejścia. Ponadto, piesza widząc, że samochód znajduje się w znacznej odległości mogła liczyć, że kierujący samochodem stosuje się do obowiązujących przepisów i jedzie z prędkością mieszczącą się w granicach prędkości dopuszczalnej, co pozwoli jej skutecznie ukończyć przechodzenie przez pas ruchu, którym się poruszał. W konsekwencji biegły uznał za główną przyczynę zdarzenia nadmierną prędkość kierowcy: gdyby oskarżony jechał z przepisową prędkością, nie doszłoby do tego wypadku.
W tym miejscu zauważyć należy, iż biegły na rozprawie stwierdził ostatecznie, że reakcja oskarżonego była częściowo nieprawidłowa, co jest po części sprzeczne z jego wcześniejszymi wnioskami, jednak w ocenie Sądu nie wpływa to negatywnie na całokształt ustaleń biegłego oraz nie podważa prawidłowości jego analizy. Biegły prawidłowo odtworzył przebieg kolizji, ustalił jej przyczynę, a jego opinia pozostała spójna co do sedna sprawy, a więc kwestii tego, kto doprowadził do wypadku. Natomiast kwestia oceny prawidłowości manewru oskarżonego i tak ostatecznie należy do Sądu. Z tego też powodu Sąd oddalił wniosek dowodowy obrońcy w przedmiocie powołania innego biegłego, uznając, iż opinia dr inż.A. P.jest wystarczająca. Biegły analizował wszystkie okoliczności podnoszone przez obrońcę we wniosku dowodowym i jego opinia jest jasna i pełna. To, że jej wnioski nie satysfakcjonują jednej ze stron procesu, nie stanowi argumentu dla powołania innego biegłego.

1.,2.

Notatka urzędowa

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

2.

Protokół zatrzymania rzeczy

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

1.,2.

Protokół oględzin miejsca wypadku drogowego

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

1.,2.

Szkic sytuacyjny

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

4.

Protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

3.

Karta medycznych czynności ratunkowych

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

3.

Protokół zewnętrznych oględzin zwłok na miejscu ich znalezienia

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

3.

Protokół oględzin zewnętrznych i sekcja zwłok

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

4.

Sprawozdanie z badania toksykologicznego

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

4.

Sprawozdanie z badania próbki krwi na zawartość alkoholu

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

4.

Protokół pobierania krwi

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

1.,2.

nagrania

Prawdziwości omawianego dowodu nie kwestionowała żadna ze stron, a i Sąd nie znalazł podstaw by uczynić to z urzędu.

1.,2.

Protokoły oględzin nagrań

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

1.,2.

Materiał poglądowy

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

1.,2.

Dokumentacja fotograficzna

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

6.

Informacja o karalności

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

6.

Informacja o naruszeniach w ruchu drogowym

Dokument został sporządzony przez uprawnione do tego osoby i Sąd nie miał powodu, żeby kwestionować jego prawdziwość.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

K. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zebrany w niniejszej sprawie materiał jednoznacznie wskazuje, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, wypełniając swoim zachowaniem ustawowe znamiona przepisuart. 177 § 2 k.k.
W tym zakresie wskazać należy, iż oskarżony w dniu 20 września 2019 r. wP.naulicy (...)na wysokościulicy (...)poruszał się samochodem markiV. (...)onr rej. (...)z prędkością około 98 km/h pomimo tego, że ograniczenie prędkości wynosiło w tym miejscu 50 km/h, a ponadto z powodu pory nocnej było ciemno, przy czym zbliżał się wówczas do oznakowanego skrzyżowania, oznakowanego przejścia dla pieszych i oznakowanego przejazdu rowerowego, obok których znajdował się przystanek tramwajowy, gdzie przebywali ludzie. Oskarżony w ten sposób umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym. Podkreślić bowiem należy, iż na podstawieart. 19 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymkierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności: rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu. Oskarżony przekroczył tymczasem dozwoloną prędkość, a ponadto zlekceważył warunki panujące na drodze. JednocześnieK. C.w chwili zdarzenia podjął niewłaściwą reakcję, co skutkowało wprowadzeniem pojazdu w niekontrolowany poślizg i potrąceniem pokrzywdzonej przechodzącej z lewej na prawą stronę jezdni po wyznaczonym przejściu dla pieszych, przy nadawanym sygnale czerwonym dla jej ruchu. Oskarżony tym samym nieumyślnie spowodował wypadek drogowy. Piesza swoim zachowaniem nie zachowując szczególnej ostrożności oraz wchodząc na oznakowane pionowo i poziomo przejście dla pieszych mimo nadawanego dla jej ruchu sygnału zabraniającego stworzyła stan zagrożenia i przyczyniła się do zaistnienia wypadku drogowego.M. O.na skutek kolizji doznała obrażeń wielonarządowych, w wyniku których poniosła śmierć na miejscu zdarzenia.

Okoliczności te stanowią o wyczerpaniu przez oskarżonego znamion przestępstwa określonego wart. 177 § 2 k.k.
Oskarżony usiłował w toku postępowania wykazać, że jego reakcja na zagrożenie była prawidłowa, jednak Sąd nie podzielił jego argumentów w tym zakresie uznając, że skutek jego manewru (niekontrolowany poślizg, zmiana pasa ruchu i potrącenie pieszej, która prawie zdążyła już wtedy opuścić ulicę) świadczy o tym, iż nie był on właściwy. Co więcej, biegły dr inż.A. P.ustalił, że oskarżony miał możliwość zatrzymania samochodu przed idącą pieszą, gdyby w tym czasie wykonał manewr awaryjnego hamowania. Ponadto, mógł również podjąć reakcję polegającą na redukcji prędkości lub hamowaniu przy zachowaniu niezmiennego toru jazdy. Piesza wówczas najprawdopodobniej biorąc pod uwagę ustalone miejsce potrącenia, zdążyłaby opuścić pas ruchu, po którym pierwotnie poruszał się oskarżony. W konsekwencji, Sąd opierając się na powyższych ustaleniach przyjął, iż manewr oskarżonego był niewłaściwy, albowiem miał on czas i możliwość na inną, prawidłową reakcję, która umożliwiałby uniknięcie kolizji.
Z kolei odnosząc się roli pokrzywdzonej w przedmiotowym zdarzeniu, zauważyć należy, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wykazał, żeM. O.jedynie przyczyniła się do wypadku. Biegły dr inż.A. P.jednoznacznie wykazał w tym zakresie, że to nadmierna prędkość oskarżonego była przyczyną wypadku, a nie nieprawidłowe zachowanie pokrzywdzonej. Piesza w chwili potrącenia była już bowiem blisko zakończenia przechodzenia, a przy tym nie można uznać jej zachowania za wtargnięcie na pasy. W chwili gdy pokrzywdzona wchodziła na przejście dla pieszych, kierujący znajdował się w odległości 82,2 m. Ponadto, piesza widząc, że samochód znajduje się w znacznej odległości mogła liczyć że kierujący samochodem stosuje się do obowiązujących przepisów i jedzie z prędkością mieszczącą się w granicach prędkości dopuszczalnej, co pozwoli jej skutecznie ukończyć przechodzenie przez pas ruchu, którym się poruszał.

☐

3.2
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. C.

1.

1.

W ocenie Sądu orzeczona kara jest współmierna do winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości czynu, które są w niniejszym postępowaniu znaczne. Oskarżony przekroczył znacznie dozwoloną prędkość i to pomimo tego, że panowały warunki ograniczające widoczność, a on zbliżał się do przejścia dla pieszych i skrzyżowania. Sam fakt, że sygnalizator nadawał dla jego kierunku jazdy światło zielone, w żaden sposób nie zwalniały go z obowiązków ciążących na kierowcy, w tym poruszania się z dozwoloną prędkością oraz zachowania ostrożności. Tymczasem oskarżony poruszał się w centrum miasta z prędkością oscylującą wokół 100 km/h, całkowicie lekceważąc ciążące na nim obowiązki. Oskarżony zachowywał się zatem ryzykownie oraz brawurowo, umyślnie łamiąc zasady ruchu drogowego. Co więcej, w toku postepowania ustalono, że już wcześniej naruszył przepisy ruchu drogowego i doprowadził do kolizji.
Okolicznością łagodzącą było natomiast przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy oraz brak wcześniejszej karalności za przestępstwa.
Sąd uwzględnił również przyczynienie się pokrzywdzonej do zaistnienia wypadku.
Jednocześnie ukształtowanie kary orzeczonej w stosunku do oskarżonego w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności obligowało Sąd do rozważenia ewentualnej możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania.
W przedmiotowej sprawie zaistniały podstawy do przyjęcia wobec oskarżonego pomyślnej prognozy na przyszłość.K. C.nie był uprzednio karany sądownie, zaś jego dotychczasowe zachowanie wskazuje na prawdopodobieństwo, iż nie wejdzie znów w konflikt z prawem. Nadto poważne skutki wypadku powinny uświadomić mu potencjalne konsekwencje i niebezpieczeństwo związane z naruszaniem zasad bezpieczeństwa w ruchu. Orzeczona wobec niego kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania winna wystarczyć do uświadomienia mu, jak niebezpieczny i nieodpowiedzialny był jego czyn.
Zdaniem Sądu okres 3 lat jest przy tym koniecznym okresem dla zweryfikowania postawy oskarżonego.

K. C.

2.

1.

Środek umożliwi kontrolowanie poczynań oskarżonego.

K. C.

3.

1.

W niniejszym postępowaniu bezpośrednim skutkiem czynu oskarżonego była śmierć pokrzywdzonejM. O.. Kształtując wysokość nawiązki Sąd wziął pod uwagę cierpienie psychiczne syna pokrzywdzonej, uznając za w pełni zasadne zasądzenie od oskarżonego na rzeczP. O.nawiązki w kwocie 5.000 zł.
Jednocześnie wskazać należy, iż Sąd orzekając w toku procesu karnego ma za zadanie skupiać się głównie na ustaleniu winy oskarżonego oraz orzeczeniu wobec niego kary lub środków probacyjnych przewidzianych wkodeksie karnym. Wszelkie roszczenia pokrzywdzonego związane z inkryminowanym zdarzeniem nie mogą być co prawda pomijane, jednakże dla istoty przedmiotu procesu karnego mają one uboczne znaczenie. W sytuacji zatem gdy wysokość orzeczonej nawiązki w niniejszym postępowaniu nie będzie w pełni satysfakcjonować pokrzywdzonego, może on dochodzić dodatkowych roszczeń w postępowaniu cywilnym.

K. C.

4 i 5

1.

W niniejszym postępowaniu dla ustalenia wymiaru orzeczonego środka sąd miał na względzie umyślne naruszenie zasad ruchu drogowego oraz skutek zdarzenia, czyli śmierć pokrzywdzonej. Ponadto, mimo, że oskarżony dopiero 4 lata posiada prawo jazdy, to już dopuścił się szeregu wykroczeń drogowych, w tym kolizji. Okoliczności te przemawiały za wyeliminowaniem oskarżonego z ruchu drogowego na okres dłuższy niż 2 lata, jak ostatecznie wnioskował obrońca. Jednocześnie jednak Sąd uznał, iż okres 5 lat – wnioskowany przez oskarżyciela - będzie zbyt długi przy uwzględnieniu aktualnej postawy oskarżonego, który wyraził żal w związku z popełnionym przestępstwem.
Sąd na podstawieart. 63 § 4 k.k.na poczet orzeczonego środka karnego zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa od 4 grudnia 2019 r.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

1

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.

Jak wynika z ustalonego stanu faktycznegoK. C.pracuje i uzyskuje miesi ę czny doch ó d w kwocie 3.700 z ł .N.ż y zatem przyj ąć , i ż  ma on stosowne mo ż liwo ś ci do tego, by ui ś ci ć  koszty prowadzonego przeciwko niemu post ę powania s ą dowego.

2

1Podpis

sędzia Karolina Słowińska - Dwornicka