Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 534/21
Data wyroku: 2021-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Dorota Dobrzańska

Sygn. aktXI Ka 534/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 listopada 2021 roku
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący Sędzia Dorota Dobrzańska
Protokolant Katarzyna Wójcik
przy udziale prokuratora Anny Stefańskiej-Karaś
po rozpoznaniu dnia 9 listopada 2021 roku
sprawyB. K. (1) z domu B.córkiT.iJ. z domu O.,urodzonej (...)wZ.iG. K.synaT.iE.z domuG.,urodzonego (...)wC.
oskarżonych zart. 300 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionych przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i obrońców
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmie z dnia 6 maja 2021 roku sygn. akt II K 581/18

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, żeG. K.iB.K.uniewinnia od dokonania zarzuconych im czynów;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. Z.Kancelaria Adwokacka wC.619,92 (sześćset dziewiętnaście 92/100) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
wydatkami postępowania karnego obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

XI Ka 534/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie z 6.05. 2021 r. w sprawie II K 581/18

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ prokurator

☒ pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońcy:G. K.iB. K. (2)

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny: pełnomocnik oskarżyciela subsydiarnego

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

USTALENIE FAKTÓW W ZWIĄZKU Z DOWODAMI PRZEPROWADZONYMI PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

G.iB. K. (2)
B. K. (2)

1
Wartość nieruchomości wŻ.,ul. (...)nie została oszacowana w toku postępowania egzekucyjnego Kmp 20/19.

2
Wyrok w sprawie XV GC 588/18 zapadł w dniu 23.02.2021, nie jest prawomocny.

Postanowienie z dnia 22.01.2021 r.
Wyrok SO w
Katowicach
Pismo pokrzywdzonej spółki

522
525
524

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW I WNIOSKÓW

Lp.

Zarzut

Apelacja obrońcyG. K..

1
Błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia poprzez :

a
uznanie, że oskarżony miał obowiązek uiścić podatek od czynności prawnej sprzedaży udziałów,

b
błędne przyjęcie, że sprzedawane udziały miały wartość określoną w umowach sprzedaży,

c
błędne przyjęcie, że czynność przewłaszczenia nieruchomości na zabezpieczenie stanowiło udaremnienie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach w sprawie II Ns 219/14,

2
Naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowaniaart. 300§2 kk.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Apelacja obrońcyB. K. (2).

1
Obraza szeregu przepisów prawa procesowego mająca wpływ na treść orzeczenia poprzez oparcie się na niekorzystnych dla oskarżonej fragmentach materiału dowodowego, brak dowodów winy, naruszenie zasady domniemania niewinności, dowolną ocenę materiału dowodowego.

2
Naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowaniaart. 300§2 kk.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego.
Niezastosowanie środka probacyjnego zart. 72§1 pkt 8 kkw postaci zobowiązania do zapłaty należności wynikającej z nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w Katowicach w sprawie II Ns 219/14.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja obrońcyG. K..
Spośród zarzutów środka odwoławczego priorytetowe znaczenie ma ten sformułowany wpunkcie 3. Jego zasadność przesądza o rozstrzygnięciu końcowym, wobec czego do pozostałych zarzutów Sąd odwoławczy nie musi się odnosić (art. 436 kpk).
Obrońca podnosi, iż czynność przewłaszczenia na zabezpieczenie, dokonana w dniu 7.04.2014r. (akt notarialny k. 113- 115), wobec wniesienia i uwzględnienia skargi pauliańskiej (k.70-71), nie mogła wywoływać skutków prawnych wobec wierzyciela i zamknąć mu drogi do egzekucji z nieruchomości. Stanowisko to jest ze wszech miar słuszne. Bezsporne jest w doktrynie prawa, że brzmienieart. 300§2 kkstatuuje ten przepis w kategorii przestępstw materialnych. Oznacza to, że aby sprawca poniósł odpowiedzialność, musi zaistnieć skutek w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Sąd Rejonowy bardzo pobieżnie, bez wniknięcia w okoliczności sprawy, potraktował zbycie nieruchomości wŻ.i uznał, że przeniesienie własności oznacza realizację znamionart. 300§2 kk. Tymczasem czynność czasownikowa wymieniona w tym przepisie jest jedną ze składowych znamion – konieczne jest spełnienie drugiego warunku tj. udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swojego wierzyciela. Nie każda czynność rozporządzająca jest nieodwracalna. Istnieją w prawie cywilnym instytucje chroniące wierzyciela, a do jednej z nich należy powództwo oparte naart. 527 k.c.W przedmiotowej sprawie(...) S.A.wK.wystąpiła ze stosownym powództwem i mocą orzeczenia Sądu Okręgowego w Katowicach z 21.06.2017 r. uzyskała uznanie umowy przewłaszczenia za bezskuteczną w stosunku do siebie. Tym samym mogła prowadzić egzekucję z nieruchomości, co słusznie zauważa obrońca. Wprawdzie w tym samym roku, kolejnym aktem notarialnym,G. K.po zwrocie nieruchomości obciążył ją poprzez zaliczenie wierzytelnościA. K.(drugiej żony) na poczet zaspokojenia potrzeb rodziny (k. 117 v), co nota bene wskazuje na usilne dążenie do uniknięcia odpowiedzialności cywilnej za długi pierwszej żony, to jednak możliwości prowadzenia postępowania egzekucyjnego w/w Spółki nie były ograniczone. Otóż wypis z księgi wieczystej prowadzonej dla wspomnianej nieruchomości ujawnia w Dziale IV ustanowienie hipoteki przymusowej wierzyciela na kwotę 171.977,19 zł opartej na nakazie zapłaty w sprawie II Nc 219/14 SO w Katowicach (k.325). Zgodnie z art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgac h wieczystych i hipotece „W celu zabezpieczenia oznaczonej wierzytelności wynikającej z określonego stosunku prawnego można nieruchomość obciążyć prawem, na mocy którego wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z nieruchomości bez względu na to, czyją stała się własnością, i z pierwszeństwem przed wierzycielami osobistymi właściciela nieruchomości (hipoteka)”. Powyższe oznacza, żeSpółka (...) S.A.wK.mogła prowadzić egzekucję z nieruchomości wŻ.., niezależnie od działań podejmowanych przezG. K..
Kolejną kwestią było rozważenie, czy wartość nieruchomości pozwalała na całkowite zaspokojenie roszczeń wierzyciela, czy tylko częściowe. Sąd Okręgowy zwraca jednakże uwagę, że czyn przypisany został z użyciem jednego z alternatywnych znamion - „udaremnienia” egzekucji. Przy wniesionych apelacjach na korzyść, a na niekorzyść tylko w zakresie braku orzeczenia probacyjnego, postępowanie odwoławcze nie mogło odbywać się na płaszczyźnie „uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela”.
W tym miejscu przywołać wypada aprobowane przez Sąd Okręgowy orzeczenia sądów wyższego rzędu. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2005 r. I KZP 31/04 (Opubl. OSNKW 2005/2/20, OSP 2006/10/115, LEX nr 144422) stwierdza, że „Zbycie rzeczy zajętej w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym na podstawieKodeksu postępowania cywilnego, może wyczerpywać znamiona przestępstwa określonego wart. 300 § 2 k.k.- mimo przewidzianej wart. 848 k.p.c.możliwości kontynuowania postępowania egzekucyjnego przeciwko nabywcy rzeczy - o ile zaistnieje skutek w postaci udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia wierzyciela. Skoro dla kompletności znamion przestępstwa zart. 300 § 2 k.k.niezbędne jest spowodowanie objętego umyślnością skutku w postaci "udaremnienia lub uszczuplenia zaspokojenia swego wierzyciela" - to oczywistym jest, iż w sytuacji możliwości kontynuowania skutecznej egzekucji wierzytelności w stosunku do nabywcy "mienia zajętego" skutek może nie zaistnieć, powodując brak podstaw do przypisania przestępstwa sprawcy, który zrealizował swoim działaniem pozostałe jego znamiona.”. Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu przy wyroku z dnia 11 grudnia 2017 r. w sprawie II AKa 351/17 (LEX nr 2446572) podkreśla, że „Nie każda czynność rozporządzająca majątkiem dłużnika w toku egzekucji lub w sytuacji zagrożenia egzekucją prowadzi do poniesienia odpowiedzialności karnej zart. 300 § 2 k.k.Uzasadniają ją takie tylko rozporządzenia składnikami majątku, które mają realny wpływ na udaremnienie lub ograniczenie zaspokojenia wierzyciela. Ustalenie, że udaremnianie lub uszczuplanie zaspokojenia wierzyciela nastąpiło in concreto w rezultacie rozporządzenia przez oskarżonego tym składnikiem majątku, który był zajęty lub zagrożony zajęciem, należy do istoty przestępstwa zart. 300 § 2 k.k., a stwierdzenie tej okoliczności w opisie czynu jest warunkiem uznania, że sprawca wypełnił swym zachowaniem odnośne znamię ustawowe”. Do istoty roszczenia pauliańskiego nawiązuje Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r. II KK 411/17 (opubl. OSNKW 2018/9/58, LEX nr 2488055): „Przedmiotem przestępstwa określonego wart. 300 § 2 k.k.może być nie tylko dłużnik osobisty, ale także osoba odpowiadająca wobec wierzyciela rzeczowo (dłużnik rzeczowy). Z treściart. 527 k.c.oraz z natury skargi pauliańskiej wynika, że w przypadku uznania przez sąd danej czynności za bezskuteczną względem wierzyciela, wierzyciel ten uzyskuje prawo do egzekucji z przedmiotów majątkowych osoby trzeciej, które na skutek czynności uznanej za bezskuteczną wyszły z majątku dłużnika. W rezultacie więc, osoba trzecia, która stała się właścicielem mienia w wyniku dokonania tej czynności przez dłużnika, przy uwzględnieniu, że miała lub powinna mieć wiedzę co do pokrzywdzenia wierzyciela, staje się również dłużnikiem wierzyciela w rozumieniuart. 300 § 2 k.k.”
Z powyższego wynika, że oceniając podstawy odpowiedzialności karnej dłużnika z punktu widzeniaart. 300 kk, należy mieć w polu widzenia nie tylko prawo karne, ale też unormowania cywilne, o ile wdrożone zostały przez wierzyciela. Sąd Rejonowy w Chełmie zupełnie nie poświęcił tym zagadnieniom uwagi stosując prosty mechanizm oceny, że każda czynność rozporządzająca jest wyczerpaniem znamionart. 300§2 kk. A przecież na gruncie przedmiotowej sprawy w szczególny sposób zazębiają się przepisy cywilne, co słusznie dostrzega obrońcaG. K.. Istotne są 3 przesłanki prowadzące do uznania, że nie nastąpiło udaremnienie egzekucji, a zatem nie powstał skutek niezbędny dla bytuart. 300§2 kk.

1
Uzyskanie przez wierzyciela(...) S.A.wK.korzystnego nakazu zapłaty w sprawie II Nc 219/14 otworzyło drogę do egzekucji z nieruchomości, skutecznej wobec aktualnego wówczas właściciela nieruchomości wŻ.(w obecnym stanie prawnym, wobec zwrotnego przeniesienia własności nieruchomości aktem notarialnym z 9.03. 2017 r, dłużnikami sąG. K.iA. K.– dłużnik rzeczowy).

2
Zabezpieczenie wierzytelności hipoteką daje w/w Spółce prawo do zaspokojenia się z nieruchomości w pierwszej kolejności, przed wierzycielami osobistymi (co może mieć znaczenie wobec zapisu w umowie z 9.03.2017 r. co do zabezpieczenia potrzeb rodziny pomiędzy małżonkamiK.).

3
Nie ma obiektywnej przeszkody do prowadzenia egzekucji z nieruchomości, której wartość przewyższa dług. Świadczą o tym wprost zeznaniaA. Ś.(k. 376-377). Określiła, że wierzyciel ustalił szacunkową wartość rynkową nieruchomości i co ważne, podała powód, dla którego nie realizuje tytułu wykonawczego. Otóż wobec faktu, że wobecB. K. (2)nie zostało zakończone prawomocnie inne postępowanie (k.524, 525),Spółka (...) S.A.wK.obawia się, że kiedy rozpocznie egzekucję pierwszej należności i nieruchomość zostanie zlicytowana, nadwyżka ponad dług zostanie zwrócona dłużnikowi, co uniemożliwi realizację tytułu wykonawczego uzyskanego ewentualnie z drugiego procesu.

Skoro zatem nieruchomość jest „dostępna” i zaspokoiłaby cały dług wymagalny na dzień orzekania w sprawie karnej zarówno przez Sąd Rejonowy w Chełmie, jak i Sąd Okręgowy w Lublinie, stwierdzić należy, że nie ma skutku w postaci udaremnienia egzekucji. Rozważania przedstawione wyżej odnoszą się tylko do zarzutu z punktu I odnośnie doG. K., ale jest oczywiste, że skoro wartość jednego składnika majątkowego przewyższa cały dług i w tym zakresie egzekucja ma największe szanse powodzenia, to sprzedaż udziałów w 2 firmach, za dużo niższe kwoty, nie ma żadnego znaczenia dla zmiany wniosku o braku podstawy odpowiedzialności karnej w całości. Wobec braku oszacowania wartości nieruchomości w postępowaniu egzekucyjnym (k. 522), Sąd Okręgowy oparł się na zeznaniachA. Ś., która przecież jako pracownik pokrzywdzonej Spółki nie miała żadnego powodu, by nieprawdziwie przedstawiać rzeczywista wartość tejże działki.

Apelacja obrońcyB. K. (2).
Generalnie środek odwoławczy został zbudowany na wysokim stopniu ogólności, zarzuty nie dotykają istoty sprawy. W sytuacji uwzględnienia apelacji obrońcyG. K., tożsame względy przemawiały za uniewinnieniemB. K. (2).

Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego.
Wobec uniewinnienia oskarżonych zarzut apelacji stracił rację bytu.

Wnioski

Obrońców obojga oskarżonych o uniewinnienie.
Wniosek obrońcyB. K. (2)o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego o zmianę wyroku i nałożenie obowiązku zapłaty należności wynikającej z nakazu zapłaty.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wnioski obrońców obojga oskarżonych o uniewinnienie są zasadne, co wykazano wyżej.
Wniosek obrońcyB. K. (2)o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania pozbawiony podstaw prawnych.
Wniosek pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego nie mógł zostać uwzględniony z powodu uniewinnienia oskarżonych.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Brak

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Uniewinnienie obojga oskarżonych od wszystkich zarzuconych im czynów.

Zwięźle o powodach zmiany

Przedstawiono wyżej.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.
III.

Udział obrońcy ustanowionego z urzędu dlaB. K. (2)w rozprawie odwoławczej i złożenie stosownego wniosku determinowały konieczność orzeczenia o wynagrodzeniu za obronę, wypłacanego przez Skarb Państwa na podstawie §4 ust. 1, 3, 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Min. Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
Wobec uniewinnienia wydatki ponosi Skarb Państwa zgodnie zart. 632 pkt 2 kpk.

7

PODPIS

Dorota Dobrzańska

Zał. do XI Ka 534/21

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoG. K..

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Uznanie winy.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

Zał. do XI Ka 534/21

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonejB. K. (2).

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Uznanie za winną.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

Zał. do XI Ka 534/21

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Brak nałożenia obowiązku uiszczenia należności wynikającej z nakazu zapłaty.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana