Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 222/21
Data wyroku: 2021-11-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 430 pkt 4 kpk

Warszawa, dnia 3 listopada 2021 r.
Sygn. akt VI Ka 222/21

1

2WYROK

2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSR (del.) Tomasz Morycz
protokolant: Weronika Zych
4przy udziale prokuratora: Teresy Pakieły
po rozpoznaniu dnia 3 listopada 2021 r.
5sprawyA. R.synaR.iA. z domu G.,urodzonego (...)wW.
6oskarżonego o czyny zart. 286 § 1 kk,art. 62 § 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 291 § 1 kk
7iK. B.synaR.iM. z domu G.,urodzonego (...)wW.
8na skutek apelacji wniesionej przez obrońców oskarżonych
9od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
10z dnia 5 listopada 2020 r. sygn. akt IV K 20/20
I. zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. Ł.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemuK. B.z urzędu;
III. zwalnia oskarżony od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 222/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 5 listopada 2020 r. w sprawie o sygn. akt IV K 20/20.

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

K. B.

Dotychczasowa niekaralność

Karta karna - k.1022

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Dotychczasowa niekaralność

Karta karna

Dokument został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony, stanowiąc dowód tego, co zostało w nim urzędowo poświadczone i nie będąc przez strony kwestionowany.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obrońca oskarżonego zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność orzeczonej kary w wymiarze 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz 1 roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym oraz kary 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych, albowiem prawidłowa ocena okoliczności dotyczących jej wymiaru uzasadnia orzeczenie kary łagodniejszego rodzaju lub w niższym wymiarze.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Zarzut jest niezasadny.
Na wstępie wskazać należy, że rażąca niewspółmierność oznacza znaczną dysproporcję pomiędzy wymierzoną karą, środkiem karnym lub nawiązką a taką represją, która powinna być wymierzona, aby w odczuciu społecznym uznana została za sprawiedliwą. Nie każda więc nietrafność wymiaru środka represji karnej uzasadnia zmianę orzeczenia. Zarzut rażącej niewspółmierności jest zasadny wtedy, gdy kara, środek karny lub nawiązka wprawdzie mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, ale nie uwzględnia w sposób właściwy okoliczności dotyczących sądowego ich wymiaru (art. 53–56 kk). Zarzut ten może dotyczyć wyboru rodzaju kary, środka karnego, nawiązki lub innego środka albo ich wysokości, czy też niezastosowania np. instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 143/20,„rażąca niewspółmierność, zachodzi tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary”.
Sąd Okręgowy podziela również pogląd Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zawarty w wyroku z dnia 3 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt II AKa 211/20. Wskazano w nim, że„zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Niewspółmierność więc zachodzi wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary. Trzeba pamiętać, że zgodnie zart. 438 pkt 4 kpkta niewspółmierność kary musi być „rażąca”. Chodzi tu więc przy wykazaniu tego zarzutu nie o każdą różnicę co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować”.
Tym samym dopiero wykazanie rażącej niewspółmierności kary, a więc istnienia wyraźnej dysproporcji między karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary, uzasadnia korektę zaskarżonego wyroku przez sąd odwoławczy. Mając powyższe na uwadze, orzeczonych wobec oskarżonego kar, tak co do rodzaju, jak i wymiaru, nie sposób uznać za rażąco niewspółmierne.
Czyn, którego dopuścił się oskarżony, to jest czyn zart. 286 § 1 kk, jest zagrożony karą pozbawienia wolności, której dolna granica wynosi 6 miesięcy, a górna 8 lat. Oskarżonemu wymierzono karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, stosując instytucję kary mieszanej. Gdyby nie to, to oskarżony z pewnością musiałby się liczyć z dużo dłuższą izolacją. Sposób działania i istotność roli oskarżonego, jak również bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości, bardzo wysoki stopień winy i znaczna wysokość powstałej szkody, która nie została dotąd naprawiona w jakiejkolwiek części przemawiałyby za wymierzeniem mu kary pozbawienia wolności znacznie powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Z tych względów orzeczonej kary 1 roku i 8 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie i umożliwiającej oskarżonemu poniesienie negatywnych skutków swojego postępowania w warunkach wolnościowych, nie sposób uznać za niewłaściwą. Mimo, że jest zbliżona do górnej granicy przewidzianej wart. 37b kk, to jest 2 lat ograniczenia wolności, czego powody wyjaśniono powyżej. To samo tyczy się dodatkowej kary grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 10 złotych, która została orzeczona na podstawieart. 33 § 2 kk. Najniższa liczba stawek dziennych wynosi 10, a najwyższa 540. Tym samym w/w kara oscyluje w okolicach środka. Powyższe stanowi zaledwie 10% kwoty, której pozbawiono pokrzywdzoną.
Nie ulega wątpliwości, że oskarżony nie był dotąd karany, a jak wynika z wywiadu środowiskowego pracuje i nie stwierdzono nieprawidłowości w jego miejscu zamieszkania. Ponadto przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Istniało jednak bardzo dużo okoliczności obciążających. Jak już wyżej wskazano, czyn którego się dopuścił cechował się bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Bardzo wysoki był też stopień winy. Podając się za funkcjonariusza Policji wprowadzono pokrzywdzoną w błąd co osoby rozmówcy i celu, na jaki przeznaczone mają być należące do niej środki pieniężne, wykorzystując jej strach przed przestępcami, chęć ochrony swojego mienia i zaufanie do organów ścigania. Oskarżony nie zastanawiał się, jakie spowoduje to dla niej konsekwencje. Chciał jedynie w szybki i łatwy sposób wzbogacić się jej kosztem. Jego ofiarą była osoba znajdująca się w wieku 63 lat, a więc w wieku, w którym czujność, wyobraźnia i świadomość zagrożeń są już częstokroć obniżone. Podobnie dzieje się w metodzie „na wnuczka”. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na znaczną wysokość utraconej kwoty, to jest 20.000 złotych, która w dodatku nie została odzyskana bądź zwrócona w jakiejkolwiek części. Ponadto oskarżony działał w sposób bardzo dobrze zaplanowany i zorganizowany, a jego rola w tym procederze była niezwykle istotna. W końcu to on podbiegł do miejsca, w którym pokrzywdzona zostawiła pieniądze, zabrał je i uciekł.
Oskarżony powinien zrozumieć, że postępując w taki sposób musi liczyć się z poważnymi konsekwencjami. Musi też nauczyć się szacunku do czyjejś ciężkiej pracy i mienia. W końcu utracone środki finansowe stanowiły wieloletnie oszczędności pokrzywdzonej. Oskarżony był już pozbawiony wolności, zostając tymczasowo aresztowany, który to czas zaliczono mu na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności. Wymierzona kara ograniczenia wolności sprawi, że przysłuży się społeczeństwu i będzie robił to przez czas, który pozwoli mu przemyśleć swoje zachowanie i wyciągnąć z niego wnioski na przyszłość. Z kolei kara grzywny spowoduje, że poniesie także finansowe skutki swojego występku, będąc w stanie jeszcze bardziej zrozumieć odczucia pokrzywdzonej. Reasumując, orzeczonych wobec oskarżonego kar w żaden sposób nie można nazwać niewspółmiernymi. Są to kary nie tylko adekwatne, ale też sprawiedliwe. Także w odczuciu społecznym.

Wniosek

Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary w niższym wymiarze lub kary łagodniejszego wymiaru.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Wobec bezzasadności zarzutu z przyczyn wskazanych powyżej, związany z nimi wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k.,art. 440 k.p.k.).

1

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3

1

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1
1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany.

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

2

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

3

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6

Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

K. B.

II i III

Na podstawie § 17 ust. 1 pkt 4 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. Ł.kwotę 516,60, w tym podatek od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej.
Na podstawieart. 626 § 1 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkzwolniono oskarżonego od kosztów sądowych w instancji odwoławczej, przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.

7

PODPIS

0.11.3 Granice zaskarżenia

Wpisać kolejny numer załącznika 1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Kara

0.11.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2 Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

zmiana