Sąd Rejonowy w Puławach
III Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: III RC 189/20
Data wyroku: 2021-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Teresa Czajewska
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: 1099 k.p.c.
Teza: odrzucenie pozwu

Sygn. akt III RC 189/20

POSTANOWIENIE

Dnia 19 lutego 2021 r.

Sąd Rejonowy w Puławach III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie
Przewodniczący sędzia Teresa Czajewska
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2021 r. w Puławach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaM. K. (1)
przeciwkoM. K. (2)
o uchylenie obowiązku alimentacyjnego

postanawia:

1
podjąć zawieszone postępowanie;

2
odrzucić pozew;

3
nakazać Skarbowi Państwa – Sądowi Rejonowemu w Puławach zwrócić powodowiM. K. (1)kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) wpisaną do kart dochodów pod pozycją 500063867164, tytułem uiszczonej opłaty od pozwu, obniżonej o kwotę równą opłacie minimalnej zgodnie zart. 79 ust.1 i 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(tekst jednolity Dz. U. z 2020r. poz. 755 ze zm.).

Sygn. akt III RC 189/20

UZASADNIENIE
W dniu 14 sierpnia 2020 roku (data nadania) powódM. K. (1)złożył pozew o uchylenie obowiązku alimentacyjnego, wynikającego z ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Puławach w dniu 6 lutego 2018 roku w sprawie III RC 363/17.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że pozwanyM. K. (2)przebywa i pracuje wC., wH.i nie uczy się już w Polsce.
W piśmie z dnia 14 stycznia 2021 roku (k.32) powód podniósł dodatkowo, że jest pewien, że pozwany nie uczy się i nie ma go w Polsce, o czym świadczą m.in. wpisy naF., na dowód czego dołączył zdjęcie ściągnięte z mediów społecznościowych świadczące o życiu i pracy pozwanego wH.(k.38).

Sąd zważył co następuje:

Zgodnie z treściąart. 1103 K.p.c.sprawy rozpoznawane w procesie należą do jurysdykcji krajowej jeżeli pozwany ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.
Art. 1103 
3
         § 1 K.p.c.stanowi, że sprawy o alimenty oraz sprawy o roszczenia związane z ustaleniem pochodzenia dziecka należą do jurysdykcji krajowej także wtedy, gdy powodem jest uprawniony, który ma miejsce zamieszkania lub miejsce zwykłego pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej.
Mając na uwadze treść powyższych przepisów należy wskazać, że sprawy o alimenty należą do fakultatywnej jurysdykcji krajowej sądów polskich, a więc gdy pozwany ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu w Polsce, a ponadto w sytuacji, w której powodem jest osoba uprawniona, która ma miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu w Polsce. Uprawnionym w rozumieniu komentowanego przepisu jest osoba, która twierdzi, że przysługują jej roszczenia alimentacyjne. [por.T. E., w:T. E.(red.), Kodeks, t. V, 2012, s. 88].
W związku z powyższym przedmiotowa sprawa nie podlega jurysdykcji krajowej, tj. jurysdykcji sądów Rzeczypospolitej Polskiej, pozwany bowiem, który jest jednocześnie uprawnionym do alimentów, mieszka i pracuje wH., a zatem należy uznać, że nie ma ona w Polsce ani miejsca  zamieszkania, ani miejsca zwykłego pobytu.
Miejsce zwykłego pobytu definiowane jest w piśmiennictwie jako pobyt, który nie ma charakteru stałego, a więc nie towarzyszy mu wola (zamiar) stałego pobytu w danym miejscu i jednocześnie nie jest tylko przebywaniem na danym terytorium [B. T., w:J. J.(red.), Kodeks, t. II, art. 1103, Nb 4]. ZdaniemI. K., pobyt zwykły to pobyt niekoniecznie stały (nie ma to znaczenia), ale powinien być bardziej stabilny niż pobyt doraźny (…)(...)pobytu wiąże się z ześrodkowaniem życiowych interesów na terenie danego państwa, a zatem z prowadzeniem działalności zarobkowej, gospodarczej, wykonywaniem pracy bądź ześrodkowaniem interesów osobistych [por.I. K., w:A. M.(red.), Kodeks, t. IV, art. 1103, Nb 15].
Pojęcie zaś "miejsca zamieszkania" należy wykładać zgodnie zart. 25 k.c., zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu.
Mając na uwadze, że pozwany mieszka wC., wH.i tam podjął pracę zarobkową, uznać należało, że państwo to jest co najmniej miejscem jego zwykłego pobytu, jeśli nie nawet miejscem jego zamieszkania, na zamiar bowiem stałego pobytu w tym państwie wskazują właśnie wymienione wyżej okoliczności, jak co najmniej kilkumiesięczny pobyt pozwanego wH.oraz podjęcie tam pracy zarobkowej. Te obiektywne okoliczności wskazują na przeniesienie przez pozwanego centrum swoich spraw osobistych i majątkowych do innego państwa.
Zgodnie z treściąart. 1099 § 1 i 2 K.p.c.brak jurysdykcji krajowej stanowi przyczynę nieważności postępowania, którą sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy.Zdanie drugie art. 1099 § 1 k.p.c.stanowi, że w razie stwierdzenia braku jurysdykcji krajowej sąd odrzuca pozew.
Mając powyższe na uwadze w oparciu oart.1099 § 1 K.p.c.należało orzec jak w sentencji.