Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 93/21
Data wyroku: 2021-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Natalia Dąbrowska

Sygn. akt II W 93/21

UZASADNIENIE
W dniu 04 marca 2021 rokuK. B.weszła do budynku Urzędu Skarbowego wW.nie mając zakrytych ust i nosa za pomocą maseczki. Poproszona przez pracownika ochronyR. R.o jej założenie, odmówiła. Wobec tego wezwano funkcjonariuszy Policji. Na miejsce przybyli asp.M. P.i st. post.O. S.. Funkcjonariusze ustalili, żeK. B.nie posiadała stosownego zwolnienia lekarskiego zwalniającego ją z tego obowiązku.

Dowód:

- wyjaśnieniaK. B.w części (k. 18, k. 41, k. 110-111)
- zeznania świadkaM. P.(k. 10, 00:19:51-00:26:56 na k. 126v-127)
- zeznania świadkaR. R.(00:08:00-00:17:44 na k. 125-126)
- płyta z zapisem z monitoringu (k. 21)
- protokół oględzin (k. 22-25)
W dniu 12 marca 2021 rokuK. B.stawiła się w Komendzie Powiatowej Policji wW., by złożyć zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Na terenie w/w jednostki przebywała bez zakrycia ust i nosa za pomocą maseczki. Nie posiadała stosownego zaświadczenia lekarskiego, zwalniającego ją z tego obowiązku.

Dowód:

- wyjaśnieniaK. B.w części (k. 18, k. 41, k. 110-111)
- zeznania świadkaM. W.(00:29:07-00:34:40 na k. 127v-128)
- płyta z zapisem z monitoringu (k. 35)
- protokół oględzin (k. 36-36v)
W dniu 07 kwietnia 2021 rokuK. B.stawiła się na wezwanie w Komendzie Powiatowej Policji wW.. Na terenie w/w jednostki przebywała bez zakrycia ust i nosa. Nie posiadała stosownego zaświadczenia lekarskiego, zwalniającego ją z tego obowiązku.K. B.okazała jedynie sporządzony przez siebie ,,dokument potwierdzający trudność w samodzielnym zakryciu ust i nosa”.

Dowód:

- wyjaśnieniaK. B.w części (k. 18, k. 41, k. 110-111)
- zeznania świadkaŁ. W.(k.78, 00:35:50-00:42:44 na k. 128v-129)
- kserokopia ,,dokumentu potwierdzającego trudność w samodzielnym zakryciu ust i nosa” (k. 69)
- płyta z zapisem monitoringu (k. 70)
- protokół oględzin (k. 71-72)
K. B.urodziła się w (...)roku. Jest panną. Ma troje dzieci. Ma wykształcenie zawodowe. Jest osobą bezrobotną.
Dowód:
- dane o osobie (k. 19)
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 19 kwietnia 2021 roku, sygn. akt II W 93/21K. B.została ukarana za zdarzenia z dnia 04 marca 2021 roku i 12 marca 2021 roku karą 300 zł grzywny. (k. 45)
Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 12 maja 2021 roku, sygn. akt II W 133/21K. B.została ukarana za zdarzenie z dnia 07 kwietnia 2021 roku karą 300 zł grzywny. (k. 82)
ObwinionaK. B.nie stawiła się przed Sądem. W toku postępowania złożyła jedynie pisemne wyjaśnienia. Obwiniona podnosiła między innymi, że obowiązek zakrywania ust i nosa w miejscach ogólnodostępnych wprowadzono z naruszeniem zasad tworzenia prawa i jest on sprzeczny zKonstytucją. (k. 18, k. 41, k. 110-111)
Pisemne wyjaśnienia obwinionej w zakresie, w jakim generalnieK. B.nie kwestionowała, że zarówno w Urzędzie Skarbowym, jak i dwukrotnie w Komendzie Powiatowej Policji wW.nie miała zakrytych ust i nosa maseczką zasługują na danie im wiary. Sąd odmówił waloru wiarygodności jej wyjaśnieniom w zakresie niezgodnym z ustalony stanem faktycznym. W ocenie Sądu, wyjaśnienia te stanowią wyłącznie linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za popełnione wykroczenie.
Na wiarę zasługują zeznania świadkaR. R.– pracownika ochrony w Urzędzie Skarbowym wW.(00:08:00-00:17:44 na k. 125-126). Brak jest w jego relacji elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami. Świadek w pełni obiektywnie i szczerze opisał w swoich zeznaniach tylko i wyłącznie to, co jest mu rzeczywiście wiadome w sprawie. ZeznaniaR. R.znajdują nadto potwierdzenie w uzyskanym nagraniu z monitoringu z budynku Urzędu Skarbowego.
Sąd obdarzył walorem wiarygodności zeznania świadkaM. P.(k. 10, 00:19:51-00:26:56 na k. 126v-127) – podejmował interwencję w dniu 04 marca 2021 roku, zeznania świadkaM. W.(00:29:07-00:34:40 na k. 127v-128) - podejmował czynności w dniu 12 marca 2021 roku, zeznania świadkaŁ. W.(k.78, 00:35:50-00:42:44 na k. 128v-129) – podejmował czynności w dniu 07 kwietnia 2021 roku. Jako funkcjonariusze publiczni nie mieli oni żadnego interesu w wydaniu przez Sąd określonego rozstrzygnięcia. Sąd uznał zeznania tych świadków za w pełni wiarygodne, ponieważ były bezstronne, a Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość ich relacji.
Istotnymi dowodami w niniejszej sprawie są nagrania z monitoringów. Z pozyskanych zapisów z monitoringu z Urzędu Skarbowego wW., jak i z Komendy Powiatowej Policji wW.jednoznacznie wynika, żeK. B.przebywała w tych miejscach nie mając zakrytych ust i nosa za pomocą maseczki.
Jako wiarygodne Sąd ocenił dowody z dokumentów. Sąd uznał, że brak było podstaw do podważenia ich autentyczności oraz informacji w nich zawartych. Dowody te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność.
K. B.została obwiniona o to, że:
- w dniu 4 marca 2021 roku ok. godz. 12:10 w miejscowościW.przyul. (...)na terenie Urzędu Skarbowego nie stosowała się do obowiązku zakrywania ust i nosa określonego w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, tj. o wykroczenie z art. 116 § 1a kw ,
- w dniu 12 marca 2021 roku o godz. 9:15 w miejscowościW.przyul. (...)na terenie KPPW.niestosowała się do obowiązku zakrywania ust i nosa określonego w ustawie, tj. o wykroczenie z art. 116 § 1a kw,
- w dniu 7 kwietnia 2021 roku o godz. 10:00 w miejscowościW.przyul. (...)na terenie KPPW.nie stosowała się do obowiązku zakrywania ust i nosa określonego w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, tj. o wykroczenie z art. 116 § 1a kw.
Odnosząc się do twierdzeń zawartych w pisemnych wyjaśnieniachK. B.wskazać należy, że początkowo – na mocy § 27 ust. 1 pkt 2 lit. a Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U.2020.1758 z dnia 2020.10.09) - do odwołania nałożono obowiązek zakrywania, przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego, o którym mowa wart. 40 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2020 r. poz. 110, 284, 568, 695, 1087 i 1517), ust i nosa w miejscach ogólnodostępnych, w tym: na drogach i placach, na terenie cmentarzy, promenad, bulwarów, miejsc postoju pojazdów, parkingów leśnych.
W/w Rozporządzenie zostało wydane na podstawieart. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-12 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi(Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, z późn. zm.) – dalej uzzzcz.
Zgodnie z brzmieniem art. 46a uzzzcz, w przypadku wystąpienia stanu epidemii lub stanu zagrożenia epidemicznego o charakterze i w rozmiarach przekraczających możliwości działania właściwych organów administracji rządowej i organów jednostek samorządu terytorialnego, Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, na podstawie danych przekazanych przez ministra właściwego do spraw zdrowia, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, ministra właściwego do spraw administracji publicznej, Głównego Inspektora Sanitarnego oraz wojewodów: 1) zagrożony obszar wraz ze wskazaniem rodzaju strefy, na którym wystąpił stan epidemii lub stan zagrożenia epidemicznego, 2) rodzaj stosowanych rozwiązań - w zakresie określonym w art. 46b - mając na względzie zakres stosowanych rozwiązań oraz uwzględniając bieżące możliwości budżetu państwa oraz budżetów jednostek samorządu terytorialnego.
Art. 46b uzzzcz - w ówczesnym brzmieniu - w pkt. 4 - stanowił zaś, że w rozporządzeniu, o którym mowa powyżej, można ustanowić: obowiązek poddania się badaniom lekarskim oraz stosowaniu innych środków profilaktycznych i zabiegów przez osoby chore i podejrzane o zachorowanie.
Niewątpliwie z brzemienia przepisu art. 46b pkt 4 uzzzcz wynikało zatem, że przepis ten pozwalał w drodze rozporządzenia nakładać obowiązki jedynie na osoby chore i podejrzane o chorobę.
Bezsprzecznie ingerencja w prawa i wolności obywatelskie - a za takie niewątpliwie należy uznać nakaz noszenia maseczek, może być dokonana wyłącznie w drodze ustawy.Art. 31 ust. 3 Konstytucjistanowi bowiem, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób.
Opisany wyżej stan prawny uległ jednak zmianie. W dniu 29 listopada 2020 roku weszła w życie ustawa z dnia 28 października 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym związanym z wystąpieniem(...)19 (Dz. U. poz. 2112). Dodała onadoustawyz dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludziprzepis pozwalający nakładać obowiązek noszenia maseczki na osoby zdrowe.Znowelizowanyart. 46buzzzcz w pkt. 13 stanowi, że w rozporządzeniu, o którym mowa wart. 46a, można ustanowić nakaz zakrywania ust i nosa, w określonych okolicznościach, miejscach i obiektach oraz na określonych obszarach, wraz ze sposobem realizacji tego nakazu.
Ustawa z dnia 28 października 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w związku z przeciwdziałaniem sytuacjom kryzysowym związanym z wystąpieniem(...)19 (Dz.U. poz. 2112) wprowadziła także zmiany doKodeksu wykroczeń. Poszerzono zakres odpowiedzialności za wykroczenie narażenia na zakażenie chorobą zakaźną (art. 116kw). Doart. 116kwdodano§ 1a, zgodnie z którym: kto nie przestrzega zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonychw przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, podlega karze grzywny albo karze nagany. Zmiana ta obowiązuje od 29 listopada 2020 roku.
Obowiązujące od dnia 27 lutego 2021 roku do 19 marca 2021 roku Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U.2021.447 t.j. z dnia 2021.03.12) zostało wydane na podstawieart. 46a i art. 46b pkt1-6 i 8-13ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi(Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, 2112 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 159, 180 i 255).
§ 25 ust. 1 pkt 2 w/w Rozporządzenia stanowił, że do dnia 28 marca 2021 r. nakazuje się zakrywanie, przy pomocy maseczki, ust i nosa: w miejscach ogólnodostępnych, w tym:
a) na drogach i placach, na terenie cmentarzy, promenad, bulwarów, miejsc postoju pojazdów, parkingów leśnych,
b) na terenie nieruchomości wspólnych w rozumieniuart. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali(Dz. U. z 2020 r. poz. 1910 oraz z 2021 r. poz. 11) oraz na terenie takich nieruchomości o innych formach posiadania,
c) w zakładach pracy, jeżeli w pomieszczeniu przebywa więcej niż 1 osoba, chyba że pracodawca postanowi inaczej,
d) w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny,
e) w obiektach handlowych lub usługowych, placówkach handlowych lub usługowych i na targowiskach (straganach);
3) w trakcie sprawowania kultu religijnego, w tym czynności lub obrzędów religijnych, w budynku użyteczności publicznej przeznaczonym na potrzeby kultu religijnego oraz na cmentarzu.
Następnie od 20 marca 2021 roku do 08 maja 2021 roku obowiązywało zaś Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U.2021.512 z dnia 2021.03.19), które także wydano na podstawieart. 46aiart. 46b pkt1-6 i 8-13ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi(Dz. U. z 2020 r. poz. 1845, 2112 i 2401 oraz z 2021 r. poz. 159, 180 i 255).
§ 25 ust. 1 pkt 2 w/w Rozporządzenia stanowił, że do dnia 7 maja 2021 r. nakazuje się zakrywanie, przy pomocy maseczki, ust i nosa: w miejscach ogólnodostępnych, w tym:
a) na drogach i placach, na terenie cmentarzy, promenad, bulwarów, miejsc postoju pojazdów, parkingów leśnych,
b) na terenie nieruchomości wspólnych w rozumieniuart. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali(Dz. U. z 2020 r. poz. 1910 oraz z 2021 r. poz. 11) oraz na terenie takich nieruchomości o innych formach posiadania,
c) w zakładach pracy, jeżeli w pomieszczeniu przebywa więcej niż 1 osoba, chyba że pracodawca postanowi inaczej,
d) w budynkach użyteczności publicznej przeznaczonych na potrzeby: administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny,
e) w obiektach handlowych lub usługowych, placówkach handlowych lub usługowych i na targowiskach (straganach).
Normy zawarte w w/w Rozporządzeniach skonkretyzowały nakaz, o którym mowa w art. 116 § 1a kw.
Wobec powyższego, nie budzi wątpliwości, żeK. B.przebywając w dniu 04 marca 2021 roku w Urzędzie Skarbowym wW.oraz w dniu 12 marca 2021 roku i 07 kwietnia 2021 roku w Komendzie Powiatowej Policji wW., nie mając zakrytych ust i nosa przy pomocy maseczki, naruszyła nakaz określonyw przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi- wynikający z 46a i 46b pk1 uzzzcz - i wydany między innymi na podstawie w/w artykułów § 25 ust. 1 pkt 2 lit. d Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu (epidemii Dz.U.2021.447 t.j. z dnia 2021.03.12), a następnie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U.2021.512 z dnia 2021.03.19). Przy tymK. B.nie posiadała zaświadczenia lekarskiego zwalniającego ją z w/w obowiązku. Bez wątpienia charakteru takiego nie ma okazany przez obwinioną w dniu 07 kwietnia 2021 roku ,,dokument potwierdzający trudność w samodzielnym zakryciu ust i nosa”, który został opatrzony jej własnym podpisem.
Przytoczyć w tym miejscu należy także stanowisko prezentowane w doktrynie, podzielane przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie: „jak wspomniano, przepisart. 116 § 1ak.w. penalizuje nieprzestrzeganie zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych tylko w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, a precyzyjniej –ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzii rozporządzeń wydanych na podstawie delegacji w niej zawartych(np. rozporządzenie Rady Ministrów z 6.05.2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, Dz.U. poz. 861 ze zm.). Odpowiedzialność na gruncieart. 116 § 1ak.w. może ponieść każdy, kto nie przestrzega ww. zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków, w przeciwieństwie do wykroczenia zart. 116 § 1k.w., które popełnić może jedynie osoba mająca konkretne właściwości.
Wykroczenie z art. 116 § 1a k.w. stanowi wykroczenie o charakterze powszechnym, przy zachowaniu częściowej tożsamości strony przedmiotowej wykroczenia z art. 116 § 1 k.w. Penalizacji na gruncie art. 116 § 1a k.w. będą więc podlegać wszelkie zachowania osób (także zdrowych) nieprzestrzegających zakazów, nakazów, ograniczeń lub obowiązków określonych w przepisach o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi,w tym także w poszczególnych rozporządzeniach wydanych na mocy delegacji ustawowej. Wykroczenie to może więc popełnić każdy.” (Lachowski Jerzy (red.), Kodeks wykroczeń. Komentarz, Opublikowano: WKP 2021, LEX)
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U.2021.447 t.j. z dnia 2021.03.12), jak i Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 marca 2021 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U.2021.512 z dnia 2021.03.19) wydano na podstawie delegacji ustawowej -art. 46a i art. 46b pkt 1-6 i 8-13 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. W/w akty zostały wydane przez odpowiedni organ i stanowią one konkretyzację obowiązku wynikającego z ustawy. Bezsprzecznie obwiniona popełniła zatem wykroczenia z art. 116 § 1a kw.
W ocenie Sądu, obwiniona popełniła zarzucane jej wykroczenia umyślne.K. B.miała świadomość sprzeczności swojego postępowania z przepisami prawa, które niewątpliwe zlekceważyła.
Sąd uznał obwinionąK. B.za winną popełnienia czynów zarzucanych jej we wniosku o ukaranie. Na podstawie art. 116 § 1a kw w zw. z art. 24 § 1 i § 3 kw Sąd wymierzył obwinionej karę 600 złotych grzywny.
Przy wymiarze kary, Sąd miał na uwadze dyrektywy z art. 33 kw. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie kara grzywny w orzeczonym wymiarze jest adekwatna i spełnia kryteria z art. 33 § 1 kw. Kara ta nie jest nadmiernie surowa, a jednocześnie w pełni adekwatna do stopnia jej winy oraz społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu. Obwiniona jest bowiem osobą bezrobotną. Kara w tym wymiarze pozwoli na osiągnięcie celów kary tak w zakresie wychowawczego oddziaływania na obwinioną, jak i w płaszczyźnie społecznego jej oddziaływania.
K. B.jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jej poczytalności, wobec czego w czasie popełnienia czynów mogła w pełni rozpoznać ich znaczenie i pokierować swoim postępowaniem Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionej należy określić jako znaczny. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na wglądzie art. 47 § 6 kw.
Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących i obciążających.
Sąd na podstawieart. 118 § 1 kpwiart. 119 § 1 kpwiart. 21 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie 60 złotych tytułem opłaty oraz obciążył ją kwotą 120 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków.

Sędzia Natalia Dąbrowska