Sąd Rejonowy w Toruniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1015/21
Data wyroku: 2022-04-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Marcin Czarciński

T., 20 kwietnia 2022 r.
Sygn. akt II W 1015/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Marcin Czarciński
Protokolant: st. sekr. sąd. Iwona Zielińska
przy udziale oskarżycielki posiłkowejH. G.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach
03.11.,06.12.2021 r., 02.02.,07.03.,06.04.2022 r. wT.
sprawy
S. G.
córkiW.iB. z d. S.
urodz. (...)wT.
M. G. (1)
synaM.iS.z d.S.
urodz. (...)wT.
obwinionych o to, że:
w dniu 27 marca 2021 r. wT.przyul. (...)w godzinach 00.20 – 01.00 poprzez głośne zachowywanie się, używania słów wulgarnych, przesuwanie ciężkich przedmiotów zakłócili spokój i spoczynek nocnyH. G.,
- tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 kw
o r z e k a :

I
obwinionychS. G.iM. G. (1)uznaje za winnych popełnienia czynu zarzucanego we wniosku o ukaranie, tj. wykroczenia z art. 51 § 1 kw i za to na podstawie art. 51 § 1 kw orzeka wobec każdego z obwinionych karę grzywny w wysokości po 200 (dwieście) złotych,

II
na podstawie 119§ 1 k.p.w.w zw. § 1 pkt 1, § 2 i 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia oraz art. 21 pkt 2 w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od obwinionych na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie po 100 zł (sto złotych) a także wymierza im opłatę na rzecz Skarbu Państwa w kwocie po 30 zł (trzydzieści złotych).

Sygn. akt II W 1015/21

UZASADNIENIE
S. G.iM. G. (1)zamieszkują wT.przyul. (...). Obwinieni sąsiadują z pokrzywdzonąH. G., która zajmujemieszkanie pod numerem (...), gdzie mieszka z synemM. G. (2). W nocy z 26 na 27 marca 2021 r. około północy zmieszkania nr (...)zaczęły dochodzić hałasy, krzyki, odgłosy przesuwania ciężkich przedmiotów.H. G., dla której taka sytuacja stanowiła uciążliwość, wraz z synemM.udała się podlokal nr (...). Po wielokrotnym pukaniu drzwi otworzyłM. G. (1), który na zwrócenie uwagi o dochodzącego hałasy oznajmił, że interweniujący „mają się przyzwyczaić i co ich to obchodzi”. PomiędzyM. G. (2)aM. G. (1)iS. G.doszło do wymiany zdań i szarpaniny. Na miejsce został wezwany patrol Policji. Po przyjeździe funkcjonariusze Policji wielokrotnie pukali do drzwimieszkania nr (...)jednak nikt ich nie otworzył. Nie stwierdzono również aby z mieszkania dochodziły jakieś odgłosy.
Dowody: wyjaśnienia obwinionejS. G.– k. 28-29, 49 akt
wyjaśnienia obwinionegoM. G. (1)– k.26-27, 49v. akt,
zeznaniaH. G.– k. 12, 14-16, 49v.-50 akt,
zeznaniaM. G. (2)– k. 63v. akt,
zeznaniaB. S.– k. 63v. akt,
zeznaniaJ. Z.– k. 78 akt,
zeznanieP. Z.– k. 97-97v. akt
zeznanieM. R.– k. 109 akt,
ObwinionaS. G.jak iM. G. (1)nie przyznali się do popełnienia zarzucanego wykroczenia. W złożonych wyjaśnieniach obwinionaS. G.wskazała, że nie było sytuacji opisanej we wniosku o ukaranie, nie wiedziała o interwencji policji, o czym poinformował ją jej brat następnego dnia. Wskazała, że nikt do nich nie przychodził i nie zwracał uwagi.
ObwinionyM. G. (1)wskazał, że jeżeli był zakłócony spokój to dlaczego nie została wezwana policja. Wskazał, że z gości są tak umówieni, że do godz. 22.00 opuszczają mieszkanie. Zaprzeczył aby rzucali meblami czy używali słów wulgarnych, normalnie funkcjonowali.
Oceniając treść wyjaśnień złożonych przez obwinionych Sąd uznał ich relacje za wiarygodne jedynie w części. Mianowicie na wiarę zasługiwały te okoliczności, które wskazywały na fakt ich zamieszkiwania w sąsiedztwie pokrzywdzonej. W tym bowiem zakresie treść wyjaśnień składanych przez obwinionych jest zgodna z pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami.
Natomiast Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom złożonym przez obwinionych odnośnie podania, że w dniu 27 marca 2021 r. w porze nocnej nie doszło do zakłócenia spokoju nocnego. Przeczy bowiem temu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci wiarygodnych zeznań świadkówH. G.,M. G. (2),P. Z., którym Sąd dał w pełni wiarę.
PokrzywdzonaH. G.w złożonych zeznaniach opisała bowiem szczegółowo okoliczności związane z zachowaniem obwinionych wskazując, iż takie działanie nie było jednorazowe. Ponadto pokrzywdzona wskazała, że próba zwrócenia uwagi skończyła się bójką pomiędzyM. G. (2)aM. G. (1). Pokrzywdzona wskazała również, że po przyjeździe policji obwinienie nie otworzyli drzwi. Wersję pokrzywdzonej potwierdziłM. G. (2)relacjonując przebieg zdarzenia w sposób jasny i szczegółowy.
Sąd uznał, że brak jest przesłanek wskazujących na niewiarygodność zeznań złożonych przez pokrzywdzonąH. G.iM. G. (2)i dał im wiarę w całości. Znajdują one także potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym, w tym w zeznaniach świadkówP. Z.,J. Z.czyM. R., którzy potwierdzili, iż z relacji uczestników wynikało, że powodem całego zajścia były hałasy dochodzące z mieszkania z obwinionych.
ŚwiadekB. S.wskazała, że to ją obudziło walenie do drwi i wyzwiska oraz zapłakana córka. Wskazała, że nie było u nich przesuwania mebli, muzyka nie grała głośno. Dodała, że jest konflikt zH. G., której ciągle o coś chodzi, nasyła na nią opiekę, robią jej zdjęcia, które przesyłają do właściciela mieszkania. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka w części w jakiej potwierdziła, że w dniu zdarzenia doszło do bójki z udziałemM. G. (2). Sąd nie przyznał waloru wiarygodności zeznaniom świadka w części w jakiej zaprzeczyła by doszło do zakłócenia spokoju nocnego. Wersji tej przeczą bowiem zeznania świadkaM. R., która zeznała, że koleżanka mówiła jej, że było głośno, były przestawiane meble i przyszedł panG..
Sąd zważył, co następuje:
Sąd uznał, iżS. G.iM. G. (1)w dniu 27 marca 2021 r. wT.przyul. (...)w godzinach 00.20 – 01.00 poprzez głośne zachowywanie się, używanie słów wulgarnych, przesuwanie ciężkich przedmiotów zakłócili spokój i spoczynek nocnyH. G..
Zgodnie z treściąart. 51 § 1k.w. podlega karze, kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym.
Jak wskazuje się w doktrynie prawa wykroczeniowego przedmiotem ochrony określonym wart. 51k.w., jest prawo obywateli do niezakłóconego spokoju i porządku publicznego oraz niezakłócony spoczynek nocny, które to nie powinny być zakłócone jakimikolwiek zachowaniami wykraczającymi poza ogólnie, czy też zwyczajowo przyjęte normy społecznego zachowania się. Przy tym użycie określenia "zakłócenie" wskazuje, że chodzi o wywołanie gdzieś niepokoju, zamieszania naruszającego ustalony porządek, normy współżycia społecznego czy też naturalny bieg spraw, co w efekcie powoduje oburzenie, podenerwowanie lub zgorszenie.
Ustawodawca w treściart. 51 § 1k.w. wymienia cztery sposoby realizacji znamion omawianego wykroczenia, przy czym ostatni ma charakter otwarty. Czyn sprawcy może więc polegać na krzyku, wywołaniu hałasu, alarmu, ale może też stanowić inny wybryk w miejscu publicznym. Wskazuje się, że pojęcia krzyku, hałasu i alarmu, jako formy zachowań człowieka podlegające ocenie społecznej, należy rozumieć w ich potocznym znaczeniu. Przez inny wybryk, nieobjęty zakresem wymienionych pojęć, należy rozumieć zachowanie się człowieka odbiegające od przyjętych norm postępowania ludzi w określonej sytuacji. Mogą to więc być formy innych nietypowych zachowań, które w danej sytuacji wywołują u odbiorców negatywną ocenę.
Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2019 r., sygn. aktIV KK 219/18, zakłócenie spokoju publicznego, w rozumieniuart. 51 § 1k.w., to naruszenie równowagi psychicznej ludzi, powodujące negatywne przeżycia psychiczne nieoznaczonych osób, powstające z bezpośredniego oddziaływania na organy zmysłów, przy czym skutek działania sprawcy, przewidziany w dyspozycji przepisu, musi wystąpić przynajmniej w stosunku do jednej osoby. Zakłócenie spoczynku nocnego stanowi szczególny przypadek zakłócenia spokoju publicznego. Może prowadzić do zakłócenia spokoju większej grupy osób, a nie tylko jednej osoby. Spoczynek nocny obejmuje czas od godziny 22:00 do 6:00 rano, w którym ludzie mogą bez zakłóceń ze strony innych osób odpoczywać. Z kolei zakłócenie porządku publicznego to wywołanie stanu, który w danym miejscu, czasie i okolicznościach, zgodnie z przyjętymi zwyczajami i obowiązującymi przepisami, uważa się za nienormalny i który, w obiektywnym odbiorze, odczuwany jest jako utrudnienie lub uniemożliwienie powszechnie akceptowanego sposobu zachowania się w miejscach dostępnych dla bliżej nieokreślonej liczby osób. Przepis obejmuje również fakt wywołania zgorszenia w miejscu publicznym, przez co należy rozumieć przyjęcie w pewnych okolicznościach postawy nieobyczajnej, jak wulgarne gesty czy obnażanie. Zgorszenie mogą wywoływać zachowania odbiegające od powszechnie przyjętych norm postępowania człowieka w okolicznościach, w których się on znajduje.
Wykroczenie zart. 51 § 1k.w. jest czynem skutkowym, a więc wskazane w przepisie formy zachowań (krzyk, hałas, alarm, czy inny wybryk) muszą mieć następstwo w postaci wymienionych określonych skutków. Te następstwa to właśnie zakłócenie spokoju, porządku publicznego, spoczynku nocnego albo wywołanie zgorszenia w miejscu publicznym. Czyn opisany wart. 51 § 1k.w. może polegać na działaniu lub zaniechaniu.
Odnosząc się natomiast do strony podmiotowej wykroczenia określonego wart. 51 § 1k.w. wskazać należy, iż w literaturze przyjmuje się, że wykroczenie zart. 51 § 1k.w. może zostać popełnione tylko umyślnie w obu postaciach zamiaru. Dopuszcza się jednak możliwość, aby sam skutek mógł być objęty nieumyślnością.
Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt niniejszej sprawy, Sąd uznał, iż opisywane zachowanie obwinionych w dniu wskazanym w zarzucie w swej istocie realizuje zarówno znamiona strony przedmiotowej, jak i podmiotowej wykroczenia zart. 51 § 1k.w. Okoliczności niniejszej sprawy bez wątpienia bowiem wskazują, iż zachowanie obwinionych polegające na głośnym zachowywaniu się, używaniu słów wulgarnych, przesuwaniu ciężkich przedmiotów w porze nocnej stanowiło o umyślnym okazaniu przez obwinionych lekceważącego stosunku względem norm zachowania, w tym zasad współżycia społecznego, a także zasad poszanowania życia we wspólnocie sąsiedzkiej. Podkreślić należy, że opisana w zarzucie sytuacja nie miała charakteru incydentalnego. Sąd ma świadomość, że konstrukcja budynku sprawia, że nawet zwykłe odgłosy życia codziennego mogą być z łatwością słyszalne przez ścianę. W ocenie Sądu powyższa niedogodność wynikającą z konstrukcji domu powinna wpłynąć na zachowanie obwinionych i skłonić ich do uwzględnienia poszanowania spokoju swojej sąsiadki, co nakazywałyby praktyka dobrych stosunków sąsiedzkich i zasady poszanowania życia we wspólnocie. Swoim zachowaniem obwinieni niewątpliwie naruszyli zatem spokójH. G..
Wobec powyższego Sąd uznał obwinionych za winnych popełnienia wykroczenia zart. 51 § 1k.w. Zagrożenie ustawowe przewidziane za popełnione przez obwinioną wykroczenie wynika zart. 51 § 1kodeksu wykroczeń. Czyn ten zagrożony jest karą aresztu, karą ograniczenia wolności albo grzywny, którą na podstawieart. 24 § 1k.w. wymierza się w wysokości od 20 do 5000 złotych, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przy wymiarze kary Sąd kierował się natomiast dyrektywami określonymi wart. 33 § 1-4k.w.
W myślart. 24 § 3k.w. wymierzając grzywnę bierze się pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste i rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że adekwatna do czynu obwinionych, jak i wychowawcza wobec nich będzie kara po 200 złotych grzywny. W ocenie Sądu kara ta nie przekracza stopnia winy, uwzględnia stopień społecznej szkodliwości czynu, bierze pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie ma osiągnąć wobec ukaranych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W opinii Sądu, grzywna w podanym wymiarze spełni wobec obwinionych cele zapobiegawcze i wychowawcze, uzmysławiając im, jak ważne i doniosłe znaczenie dla dobra ogółu społeczeństwa mają przyjęte normy współżycia społecznego. Przedmiotowa kara spełni również potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd zasądził od obwinionych na rzecz Skarbu Państwa zryczałtowane wydatki postępowania w kwocie po 100 zł i opłatę w kwocie po 30 zł, stwierdzając brak podstaw do zwolnienia obwinionych ze wskazanych kosztów sądowych.