Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 393/20
Data wyroku: 2021-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Małgorzata Piotrowska

Sygn. akt II K 393/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2021 r.
Sąd Rejonowy wG.II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Małgorzata Piotrowska
Protokolant: st. sekr. sąd. Monika Formaniewicz
w obecności Asesora Prokuratury Rejonowej wG.:A. W. (1)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2020 r., 4 grudnia 2020 r., 4 lutego 2021 r., 9 kwietnia 2021 r., 5 sierpnia 2021 r. oraz 15 października 2021r.
sprawy karnej
K. K. (1)-synaS.iE. z domu S., urodzonego(...)wG.,pesel (...), zam. wG.ul. (...), obywatelstwa polskiego, karanego

oskarżonego o to, że:

w okresie od 18 września 2019 roku do 8 kwietnia 2020 roku wG.uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego nad małoletnią córkąA. K.z mocy ustawy i na podstawie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym wG.z dnia 7 kwietnia 2017 roku , sygn. akt(...)w kwocie 400 zł miesięcznie, a następnie od dnia 26 kwietnia 2019 roku na podstawie wyroku Sądu Rejonowego wG.z dnia 26 kwietnia 2019 roku o sygn. akt(...)w kwocie 500 zł miesięcznie płatnych do rąk marki małoletniejA. W. (2), przez co naraził ww na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartości co najmniej 3 świadczeń okresowych
tj. o czyn zart. 209 § 1a kk

ORZEKA:

1
OskarżonegoK. K. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w akcie oskarżenia tj. występku zart. 209 § 1a kki za czyn ten na mocyart. 209 § 1a kkw zw. z art.art. 34 § 1, § 1a pkt 1 kkiart. 35 § 1 kk, wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie,

2
Na podstawieart. 35 § 4 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 3 kkzobowiązuje oskarżonegoK. K. (1)w okresie wykonywania kary do łożenia na utrzymanieA. K.,

3
Na podstawieart. 35 § 4 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 4 kkzobowiązuje oskarżonegoK. K. (1)w okresie wykonywania kary do wykonywania pracy zarobkowej,

4
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. G.kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych 00/100) plus 23% VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

5
Zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej oraz ponoszenia wydatków postępowania w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 393/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

0.1.Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

K. K. (1)

w okresie od 18 września 2019 roku do 8 kwietnia 2020 roku wG.uporczywie uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego nad małoletnią córkąA. K.z mocy ustawy i na podstawie ugody zawartej przed Sądem Rejonowym wG.z dnia 7 kwietnia 2017 roku , sygn. akt(...)w kwocie 400 zł miesięcznie, a następnie od dnia 26 kwietnia 2019 roku na podstawie wyroku Sądu Rejonowego wG.z dnia 26 kwietnia 2019 roku o sygn. akt(...)w kwocie 500 zł miesięcznie płatnych do rąk marki małoletniejA. W. (2), przez co naraził ww na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartości co najmniej 3 świadczeń okresowych
tj. czyn zart. 209 § 1a kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

K. K. (1)jest ojcem między innymiA. K.,ur. (...)Matka dziewczynkiA. W. (2)iK. K. (1)rozstali się w 2014 r. Dziecko mieszkało wraz z matką wG.. Od rozstania z matką dziecka, oskarżony nie interesował się dzieckiem, nie dawał jej żadnych prezentów.

zeznania świadkaA. W. (2)

42,171v-172

odpis aktu urodzenia

26

Ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym wG.z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt(...)K. K. (1)zobowiązał się do świadczenia na rzeczA. K.renty alimentacyjnej w kwocie 400 zł miesięcznie. Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt(...)Sąd Rejonowy wG.podwyższył rentę alimentacyjną odK. K. (1)na rzeczA. K.do kwoty 500 zł miesięcznie.
K. K. (1)nie płacił alimentów, wobec czegoA. W. (2)pobierała na rzecz syna świadczenie z Funduszu Alimentacyjnego.

zawiadomienie z załącznikami

1-12

wyrok Sądu Rejonowego wG.w sprawie(...)

93

zeznania świadkaA. W. (2)

42, 171v-172

W dniu 20 marca 2018 r.K. K. (1)otrzymał z urzędu pracy ofertę pracy na stanowisku pracownika budowlanego.K. K. (1)nie przyjął oferty. Odmówił również bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia oferty pracy w dniu 25 września 2019 r.
W okresie objętym zarzutem oskarżony nie korzystał z dodatków mieszkaniowego i energetycznego. Występował w składzie rodzinyI. G. (1)pobierającej świadczenia rodzinne, wychowawcze oraz świadczenie(...).
Oskarżony nie przebywał w Punkcie Pomocy Osobom Nietrzeźwym w okresie objętym niniejszym zarzutem. Nie składał zeznania podatkowego i nie posiadał żadnych zaległości w Urzędzie Skarbowym.
Oskarżony przebywał w Zakładzie Karnym w okresie od 10.10.2016 r. do 7.05.2017 r.

wydruki z PUP

13-17, 60-61

dokumentacja z(...)

25, 32, 47, 67-71, 94-95

informacja z(...)

30

notatki

46, 88

dokumentacja z ZUS

51,103

dokumentacja z Urzędu Skarbowego

52,96

W okresie od dnia 8 września 2018r. do dnia 8 kwietnia2020 r.K. K. (2)nie łożył alimentów na rzecz córkiA. K..
Egzekucja należności alimentacyjnych okazała się bezskuteczna. Oskarżony wpłacił na poczet zaległości alimentacyjnych następujące kwoty: w dniu 30.11.2018 r. - 50 zł, 4.12.2018 r. -50 zł, 22.02.2019 r. - 50 zł, 22.03.2019 r. -100 zł, 19.12.2019 r. - 150 zł a także 10.03.2020 r. - 200 zł.
Zaległe alimenty na rzecz wierzyciela na dzień 30 września 2019 r. wynosiły 5 083 zł zaś na rzecz Funduszu Alimentacyjnego do spłaty na dzień 2.04.2020 r. pozostawała kwota 23 806 zł.
OskarżonyK. K. (1)związał się zI. G. (1), z którą wychowuje sześcioro jej dzieci a nadto dwoje wspólnych dzieci,urodzonych w (...)r. W ostatnim czasie oskarżony z obecną partnerką i dziećmi zmieniali mieszkanie na większe, co generowało duże koszty związane z kaucją. Przed okresem pandemii oskarżony pracował "na czarno" z dochodem około 2000 zł miesięcznie. Oskarżony pomaga obecnej partnerce w wychowaniu dzieci.

zawiadomienie z załącznikami

1-12

dokumentacja komornicza

47-49, 92

zeznania świadkaI. G. (1)

54-54v, 172-172v

potwierdzenia wpłat

101

dokumentacja z(...)

25, 32, 47, 67-71, 94-95

wyjaśnienia oskarżonego

100-100v, 160v-161

zeznania świadkaE. K.

178v

A. K.w okresie od września 2018 r. była narażona na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Bez świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego jej matka nie byłaby w stanie zabezpieczyć wszystkich potrzeb dziecka.

zeznania świadkaA. W. (2)

42, 171v-172

Po opuszczeniu zakładu karnego w marcu 2021 r. oskarżony decyzją PrezydentaG.został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Oskarżony z dniem 15 lipca 2021 r. podjął pracę jako monter okien i drzwi wfirmie (...)wG.. W konsekwencji utracił status osoby bezrobotnej.

decyzje PrezydentaG.

181, 186

umowa o pracę

185

wyjaśnienia oskarżonego

194v

K. K. (2)był karany sądownie za czyny zart. 209 § 1a kkorazart. 207 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11§2 kk. Wymierzono mu kary ograniczenia wolności, jednak z uwagi na nieprzystąpienie przez niego do ich wykonania, kurator skierował wnioski o zamianę ich na kary pozbawienia wolności.

odpisy wyroków(...)

56, 107

karta karna

110, 175

zeznania świadkaM. S.

75-75v

0.1.Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

K. K. (1)

jak w punkcie 1 wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Za nieudowodniony Sąd uznał fakt, jakoby oskarżony nie mógł podjąć stałego zatrudnienia w okresie od września 2018 r. bowiem w tym czasie musiał się opiekować się nową rodziną w tym dwójką swoich najmłodszych dzieci oraz szóstką dzieci obecnej partnerki, zaś dochody z prac dorywczych przeznaczał na bieżące jej potrzeby.
Za nieudowodniony Sąd uznał fakt, że oskarżony płacił w miarę możliwości alimenty na rzecz córkiA..

wyjaśnienia oskarżonego

100-100v, 160v-161

OCena DOWOdów

0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

decyzje PrezydentaG.

Dokumenty przedłożone przez oskarżonego, wydane przez uprawniony organ, ich treść, jak i autentyczność nie była kwestionowana w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu

dokumentacja komornicza

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

dokumentacja z(...)

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

dokumentacja z Urzędu Skarbowego

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

dokumentacja z ZUS

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

informacja z(...)

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

karta karna

Dokument urzędowy, niekwestionowany w toku postępowania sądowego.

notatki

sporządzone przez upoważnionych funkcjonariuszyK.wG., niekwestionowane przez strony

odpis aktu urodzenia

Dokument urzędowy, niekwestionowany w toku postępowania sądowego.

odpisy wyroków II K 387/19 i II K 145/15

Dokumenty urzędowe, niekwestionowane w toku postępowania sądowego.

potwierdzenia wpłat

dokumentujące ilość i wysokość wpłat dokonanych przez oskarżonego, ich wiarygodność nie była przez żadną ze stron podważana.

umowa o pracę

dokument prywatny, którego wiarygodność również nie budziła wątpliwości sądu

wydruki z PUP

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

wyrok Sądu Rejonowego wG.w sprawie(...)

Dokument urzędowy, niekwestionowany w toku postępowania sądowego.

zawiadomienie z załącznikami

Dokumenty przedłożone przez uprawnione organy, ich treść, jak i autentyczność nie były kwestionowane w toku postępowania i nie budziły w tym zakresie wątpliwości sądu.

zeznania świadkaA. W. (2)

Zeznania świadka były jasne, logiczne, wewnętrznie niesprzeczne, wobec czego sąd uznał je za wiarygodne. Świadek w rzeczowy sposób opisała sytuację majątkową jej rodziny w tym pokrzywdzonejA. K.wskazując, że gdyby nie świadczenia z Funduszu Alimentacyjnego, córka byłaby narażona na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zeznania te nie budziły żadnych wątpliwości sądu.

zeznania świadkaE. K.

świadek wprawdzie nie posiadał szczegółowej wiedzy na temat okresu objętego zarzutem, jednak zeznania matki oskarżonego w zakresie w którym opisywała, że oskarżony aktywnie pomaga obecnej partnerce w opiece na dziećmi, były wiarygodne, albowiem korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

zeznania świadkaI. G. (1)

sąd uznał, że zeznania tego świadka w przeważającej mierze polegały na prawdzie, albowiem były jasne, spójne, spontaniczne i znajdowały potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Sąd nie znalazł podstaw aby podważać wiarygodność tych zeznań w zakresie, w jakim świadek utrzymywała, że oskarżony pomaga jej w opiece nad jej oraz ich wspólnymi dziećmi także , że w ostatnim czasie zmieniali mieszkanie na większe. Również depozycje, że dokonano kilku wpłat znajdowały potwierdzenie w załączonych do akt sprawy dowodach wpłaty.
Sąd nie dał jednak wiary zeznaniom świadka w zakresie, w jakim utrzymywała, że oskarżony nie otrzymywał żadnych ofert pracy z Urzędu Pracy, są one bowiem w tym zakresie sprzeczne z wiarygodnymi w całości dokumentami przekazanymi przez ten urząd, z których jasno wynikało, że w ostatnim okresie oskarżony dwukrotnie odmawiał bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji pracy.

zeznania świadkaM. S.

świadek wiarygodny, albowiem zeznawał na okoliczności dotyczące przebiegu kar ograniczenia wolności orzeczonych uprzednio wobec oskarżonego. Zeznania te nie budziły wątpliwości sądu.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonego

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w którym nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na uwagę zasługuje fakt, że początkowo oskarżony przyznał się w całości do popełnienia czynu, dopiero w toku postępowania sądowego zmienił swoje stanowisko. W ocenie sądu stanowiło to jednak przyjętą przez niego linię obrony.
Sąd nie dał wiary oskarżonemu, w zakresie w jakim utrzymywał, iż nie mógł podjąć stałej pracy a także nie było go stać na płacenie alimentów na rzecz córkiA.z uwagi na konieczność opieki nad szóstką dzieciI. G. (2)oraz dwójką wspólnych. Przede wszystkim zauważyć należało, iż oskarżony kilkukrotnie odmawiał pracy oferowanej mu przez PUP wG.. Nie było żadnych racjonalnych przyczyn ku temu, poza chęcią uniknięcia egzekucji komorniczej z wynagrodzenia za legalną pracę. Sam oskarżony w swoich pierwszych wyjaśnieniach przyznał bowiem, że pracował "na czarno". Jednak nie przekazywał mimo tego odpowiednich kwot na rzecz rat alimentacyjnych.
Twierdzenie oskarżonego, że w miarę możliwości płacił alimenty było w ocenie sądu gołosłowne. Rzeczywiście oskarżony dokonał kilku drobnych wpłat na konto komornika, jednak należy zauważyć, że w stosunku do wysokości zaległości były to wpłaty symboliczne. Nadto w zdecydowanej większości zostały one dokonane po przesłuchaniuI. G. (1)w niniejszej sprawie, co w ocenie sądu stanowiło próbę wykazania przez oskarżonego dobrej woli i uniknięcia odpowiedzialności karnej w niniejszej sprawie.
W konsekwencji zdaniem sądu deklarowana przez oskarżonego troska o byt nowej rodziny oraz powoływanie się przez niego na sytuację rodzinną ma charakter instrumentalny, mający na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej za niełożenie na utrzymanie córkiA. K..

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

K. K. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przepisart. 209 § 1a kkpenalizuje zachowanie polegające na uchylaniu się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem lub innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych zaś sprawca czynu naraża tym samym osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Zakres podstawowych potrzeb życiowych nie jest pojęciem stałym i niezmiennym, lecz zależy od konkretnych warunków społeczno-ekonomicznych i stanu świadomości społecznej na danym etapie rozwoju społeczeństwa. Im wyższy jest stopień tego rozwoju oraz przeciętny poziom życia obywateli, tym większe i bardziej różnorodne są potrzeby uznawane powszechnie za podstawowe. W szczególności staje się niezbędne nie tylko zabezpieczenie każdemu człowiekowi minimum egzystencji w postaci środków przeznaczonych na jego utrzymanie: żywności, odzieży, mieszkania itp., ale również – odpowiednio do wieku – zapewnienie mu niezbędnego wykształcenia i przygotowania zawodowego, a także możliwości korzystania z dóbr kulturalnych. [...] Fakt zaspokojenia podstawowych podstaw życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji albo przez inne osoby, niezobowiązane, nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb” (uchwała SN z 9.06.1976 r., VI KZP 13/75, OSNKW 1976/7–8, poz. 86). Te poglądy Sądu Najwyższego spotkały się zasadniczo z aprobatą doktryny i zachowują aktualność na gruncieKodeksu karnego z 1997 r.Jak zauważył Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z 16.03.2016 r., II AKa 7/16, LEX nr 2025526: „Zakres pojęcia «podstawowe potrzeby życiowe», użytego wart. 209 § 1 k.k.[dziś jest toart. 209 § 1a– M.M.], wyznaczają warunki społeczne, poziom rozwoju gospodarczego, technologicznego, stan świadomości społecznej. Im wyższy jest stopień rozwoju społeczeństwa, przeciętny poziom życia, tym większe i bardziej zróżnicowane są potrzeby uznawane powszechnie za podstawowe”.
Sąd ustalił w niniejszej sprawie, iż ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym wG.z dnia7 kwietnia 2017 r., sygn. akt(...)K. K. (1)zobowiązał się do świadczenia na rzeczA. K.renty alimentacyjnej w kwocie 400 zł miesięcznie. Wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt(...)Sąd Rejonowy wG.podwyższył rentę alimentacyjną odK. K. (1)na rzeczA. K.do kwoty 500 zł miesięcznie.
Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynikało zaś, że oskarżony w okresie od 18 września 2018 r. do 8 kwietnia 2020 r. nie łożył rat alimentacyjnych na rzecz córki dobrowolnie, ani też nie zostały one w tym czasie wyegzekwowane przez komornika. Z zeznań matki pokrzywdzonej wynikało, że w istocie uczyniłaby ona wszystko, aby zapewnić dziecku podstawowe potrzeby i rzeczywiście pracowała ona zawodowo dopóki stan zdrowia jej na to pozwalał. Wprawdzie stwierdziła na rozprawie, że gdyby nie otrzymywała świadczeń z Funduszu Alimentacyjnego, podjęłaby dodatkowe starania aby zapewnić dziecku wszystko czego potrzebuje, to jednak w ocenie Sądu nie może to absolutnie świadczyć o tym, że zachowanie oskarżonego nie naraziło pokrzywdzonej na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Jak już bowiem wyżej wskazano, fakt zaspokojenia podstawowych podstaw życiowych uprawnionego kosztem znacznego wysiłku osoby współzobowiązanej do alimentacji albo przez inne osoby, niezobowiązane, nie wyłącza ustawowego znamienia narażenia na niemożność zaspokojenia tych potrzeb” (uchwała SN z 9.06.1976 r.,VI KZP 13/75, OSNKW 1976/7–8, poz. 86)
Niemniej jednak dla oceny czy doszło do wypełnienia znamion czynu zart. 209 kknie jest wystarczające ustalenie, iż zobowiązany nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego przez 3 okresy rozliczeniowe, bowiem konieczne jest dokonanie ustaleń strony podmiotowej, tj. dotyczących zamiaru towarzyszącemu zobowiązanemu do alimentacji.
W niniejszej sprawie sąd nie miał wątpliwości, iż owo zaniechanie realizacji obowiązku alimentacyjnego przez oskarżonego miało charakter zawiniony. Wszak oskarżony odmówił dwukrotnie przyjęcia propozycji pracy zaoferowanej mu przez Powiatowy Urząd Pracy wG.w marcu i wrześniu 2018 r. Świadczy to o lekceważącym stosunku oskarżonego do obowiązku alimentacyjnego, bowiem podjęcie pracy umożliwiłoby jego pełną realizację. Co więcej, oskarżony sam oświadczył, że pracował wówczas na czarno, a mimo to nie przekazywał na rzecz córki należnych rat alimentacyjnych. Twierdzenie, że nie czynił tego z uwagi na konieczność utrzymania "nowej" rodziny nie stanowi w ocenie sądu żadnego usprawiedliwienia. Zdaniem sądu wbrew twierdzeniom oskarżonego, fakt że zdecydował on związać się z kobietą wychowującą szóstkę dzieci a następnie doczekał się z nią kolejnej dwójki, nie może w żadnym stopniu tłumaczyć niełożenia rat alimentacyjnych na starsze dziecko, które przecież również ma swoje podstawowe potrzeby. Oskarżony był osobą zdrową, zdolną do podjęcia pracy i sam dokonał wyboru, że całość swojego wynagrodzenia przeznaczać będzie na dzieci zrodzone ze związku zI. G. (1), nie bacząc na potrzebyA. K..
W ocenie Sądu dokonanie przez oskarżonego kilku niewielkich wpłat na konto komornika nie mogło zniweczyć uznania, że oskarżony uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. W aktualnym stanie prawnym dla bytu przestępstwa z art. 209 § 1a konieczne jest, aby łączna wysokość zaległości powstałych wskutek uchylania się od wykonania obowiązku alimentacyjnego stanowiła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące. Na przykład w sytuacji, gdy na sprawcy ciąży obowiązek alimentacyjny ustalony w wysokości 1500 zł miesięcznie, a wpłaca on jedynie po 500 zł miesięcznie, wówczas po 5 miesiącach wysokość zaległości będzie wynosiła 5000 zł, tak więc znamiona przedmiotowe zostaną zrealizowane (gdyż równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych wynosi 4500 zł). Taka właśnie sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.
W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa stypizowanego w art. 209 § 1a k,k albowiem świadomie uchylał się od obowiązku alimentacyjnego mając możliwość jego realizacji, czego najdobitniejszym wyrazem była rezygnacja z ofert "legalnej" pracy na rzecz pracy "na czarno" z której całość wynagrodzenia mógł przeznaczać według własnego uznania, unikając egzekucji komorniczej, zaś powstała wskutek tego zaległość stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych a swoim zachowaniem naraził pokrzywdzonąA. K.na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Przestępstwo zart. 209 § 1a kkjest zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary wskazane wart. 53 § 1-3 kk.
W ocenie Sądu orzeczona kara 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności jest współmierna do stopnia winy oraz uwzględnia stopień społecznej szkodliwości popełnionego czynu przestępnego. Zdaniem Sądu rodzaj i wymiar tej kary odpowiada pozostałym dyrektywom wymiaru kary, w szczególności dyrektywie prewencji indywidualnej, ogólnej oraz uwzględnia cele zapobiegawcze i wychowawcze a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Należy bowiem stanowczo napiętnować popełnianie nagminnie przestępstwa niealimentacji.
Reakcja organów wymiaru sprawiedliwości winna być w takich sytuacjach zdecydowana, aby zarówno w świadomości samego oskarżonego jak i społeczeństwa wypracować przekonanie, że takie postępowanie spotykać się będzie z odpowiednią reakcją karną.
Jako okoliczności obciążające w niniejszej sprawie sąd uwzględnił stosunkowo długi okres niealimentacji. Obciążająca była również w ocenie sądu uprzednia karalność oskarżonego w tym za przestępstwo zart. 209 kk.
Jako okoliczności łagodzące sąd uwzględnił fakt, iż oskarżony początkowo przyznał się do winy i złożył szczere wyjaśnienia. Sąd wziął również pod uwagę fakt, że już po zainicjowaniu niniejszego postępowania a także po opuszczeniu zakładu karnego, oskarżony podjął próby ustabilizowania swojej sytuacji życiowej i podjął legalne zatrudnienie. Sąd wziął pod uwagę jego deklarację, że będzie wywiązywał się odtąd z obowiązku łożenia na córkęA..
W konsekwencji sąd doszedł do wniosku, iż kara 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym jest adekwatna do wagi popełnionego czynu, stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy oskarżonego, uwzględniała wszystkie cele, jakie winna osiągnąć wobec oskarżonego. W ocenie Sądu wnioskowana przez oskarżyciela kara pozbawienia wolności byłaby w zaistniałych okolicznościach zbyt dotkliwą i zniweczyłaby dotychczasowe starania oskarżonego, który jak się wydaje zrozumiał naganność swojego postępowania i istnieje duża szansa, że będzie wywiązywał się z obowiązków nałożonych przez sąd, aby zapobiec ponownemu trafieniu do zakładu karnego.

K. K. (1)

2

1

Wychowawczą rolę w kształtowaniu świadomości prawnej oskarżonego zdaniem Sądu winien wypełnić obowiązek łożenia na utrzymanie małoletniejA. K.w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności, o którym orzeczono na podstawieart. 35 § 4 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 3 kk.

K. K. (1)

3

1

Podobną rolę zdaniem Sądu winien wypełnić obowiązek wykonywania pracy zarobkowej w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności, o którym orzeczono na podstawieart. 35 § 4 kkw zw. zart. 72 § 1 pkt 4 kk.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

4

Sąd przyznał kwotę 840,00 zł od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. G.tytułem kosztów obrony świadczonej oskarżonemu z urzędu albowiem nie została ona uiszczona w całości ani w żadnej części. Orzekając w tym względzie Sąd miał na uwadze unormowania zawarte w § 17 ust. 1 pkt 2 oraz § 17 ust. 2 pkt 1 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. 2019.18)

5

Sąd na mocyart. 626 § 1 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.,art. 1 i art. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn.: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Wprawdzie oskarżony w ostatnim czasie podjął stałe zatrudnienie, to jednak sąd podejmując to rozstrzygnięcie miał na uwadze również to, aby oskarżony mógł należycie wywiązać się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. W ocenie Sądu obowiązki alimentacyjne wobec nieletnich dzieci wyprzedzać powinny obowiązek uiszczenia należności wynikających z opłat sądowych i wydatków niniejszego postępowania.

Podpis