Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 259/21
Data wyroku: 2022-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Edyta Gajgał, Andrzej Kot, do Andrzej Szliwa
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 55 ust. 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygnatura akt II AKa 259/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lutego 2022 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSA Andrzej Kot (spr.)
Sędziowie: SA Edyta Gajgał
SO del. do SA Andrzej Szliwa
Protokolant: Anna Konieczna
przy udziale Dariusza Sulikowskiego prokuratora Prokuratury(...)weW.
po rozpoznaniu 17 lutego 2022 r.
sprawy
D. S. (2)
oskarżonego zart. 55 ust. 3w zw. zart. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U 2020, poz. 2050 j.t)
art. 55 ust. 3w zw. zart. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U 2020, poz. 2050 j.t) iart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U 2020, poz. 2050 j.t) w zw.art. 12 § 1 k.k.
M. P.
oskarżonego zart. 55 ust. 3w zw. zart. 55 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U 2020, poz. 2050 j.t) iart. 59 ust. 1 w ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii(Dz. U 2020, poz. 2050 j.t) w zw. zart. 12 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu
z 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt III K 18/21

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. P.w ten sposób, że obniża wymierzoną mu karę łączna pozbawienia wolności do 3 (trzech) lat i 7 (siedmiu) miesięcy;

II
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoD. S. (2)w ten sposób, że obniża wymierzoną przy nadzwyczajnym złagodzeniu karę pozbawienia wolności, za ciąg przestępstw przypisanych w pkt I części rozstrzygającej, do roku i 5 (pięciu) miesięcy, stwierdzając, że utraciło moc orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności;

III
w pozostałej części zaskarżony wyrok wobec oskarżonychM. P.iD. S. (2)utrzymuje w mocy;

IV
na podstawieart. 91 § 2 k.k.iart. 85 § 1 k.k.iart. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuD. S. (2)karę łączną roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet na podstawieart. 63 § 1 k.k.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 27 sierpnia 2020r. godz. 10:30 do dnia9 listopada 2020r. godz. 15:50;

V
zwalnia oskarżonychM. P.iD. S. (2)od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 259/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt III K 18/21

1.2. Podmiot wnoszący apelację

oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

oskarżyciel posiłkowy

oskarżyciel prywatny

obrońca

oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

w całości

na korzyść

co do winy

na niekorzyść

w części

co do kary

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięciaalbo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnejczynu przypisanego oskarżonemu

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiadaprawu

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treśćorzeczenia

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznegozastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

art. 439 k.p.k.

brak zarzutów

1.4. Wnioski

uchylenie

zmiana

2. USTALENIE FAKTÓW WZWIĄZKU Z (...)PRZEPROWADZONYMI PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktuz pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemająceznaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktuz pkt 2.1.albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCHZARZUTÓW I WNIOSKÓW

Lp.

Zarzut

1
Apelację od wyroku wniosła obrońca oskarżonegoM. P.adw.H. W.zarzucając:

1
naruszenie przepisów prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a toart. 7 k.p.k.polegające na dokonaniu dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez uznanie wyjaśnieńD. S. (2)za wiarygodne i dokonanie na ich podstawie kategorycznych ustaleń faktycznych, podczas gdy zeznaniom tym nie sposób było nadać walom wiarygodności, a to chociażby z uwagi na fakt, iż oskarżony był skonfliktowany zM. P., posiadał interes w składaniu obciążającychM. P.wyjaśnień, nie podał danych żadnego ze swoich kontrahentów, jaki osób, którym rzekomo amfetaminę miał sprzedawaćM. P., jedynymi danymi personalnymi jakie podał oskarżonyD. S. (2)byływłaśnie daneM. P., co świadczy o tym, iż jego celem było pomówienie oskarżonego, a nie współpraca z organami ścigania,

2
naruszenie przepisów prawa procesowego, a toart. 410 k.p.k.poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań świadkówP. P. (1)iM. Z.pomimo iż świadkowie ci mają wiedzę co do istotnych dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy okoliczności, tj. o konflikcie panującym między oskarżonymi oraz w zakresie gróźb karalnych kierowanych przezD. S. (2)względemM. P.,

a w konsekwencji:

3
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że:

- oskarżonyM. P.nie był skonfliktowany zD. S. (2), podczas gdy konflikt między oskarżonymi faktycznie istniał, co mogło mieć wpływ na składanie przez oskarżonegoD. S. (2)wyjaśnień obciążającychM. P.,
- oskarżonyD. S. (2)nie miał interesu w składaniu obciążających oskarżonegoM. P.wyjaśnień, gdy w rzeczywistości oskarżonytaki interes posiadał,
- w miesiącu czerwcu, lipcu i sierpniu 2020 roku, daty bliższej nie ustalonej, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu zD. S. (2)i innym nieustalonym sprawcą, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, gdy wrzeczywistości oskarżonyM. P.nigdy nie wchodził z oskarżonymD. S. (2)w żadne porozumienia i nigdy nie dokonał zakupuamfetaminy,
- w okresie od czerwca do sierpnia 2020 roku, w bliżej nie ustalonej dacie, na terenie miastaC.i innych miejscowości woj.(...), działając z góry powziętymzamiarem, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisomustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, wielokrotnie, odpłatnie udzielił osobom pełnoletnim, sobie tylko znanym, łącznie 550 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, po 20 złotych za gram każdorazowo, uzyskując z tego łącznie 11.000,00 złotych korzyści majątkowej, podczas gdy w rzeczywistości oskarżonyM. P.nigdy nie był w posiadaniu jakiejkolwiek ilości amfetaminy, a tym samym nigdy nie dokonał jej zbycia.

•

zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Do zarzutów podniesionych w obu apelacjach odniesiono się wspólnie. Odrębne analizowanie argumentacji obrońców oskarżonego nie czyniło by wywodów przejrzystymi.
Apelacje obrońcówM. P.okazały się zasadne tylko w zakresie, w jakim kwestionują wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności. Istotnie bowiem raziła ona surowością uchybiając dyrektywomart. 85a kk, w szczególności nie uwzględniając ścisłego związku pomiędzy przypisanymi oskarżonemu przestępstwami. W tym zakresie wyrok skazującyM. P.wymagał korekty poprzez obniżenie tejże kary łącznej do minimalnej granicy określonejart. 86 § 1 kk. W pozostałej części zaskarżony wyrok wobecM. P.jako prawidłowy został utrzymany w mocy. Zarzuty apelujących obrońców oskarżonego w tym zakresie były w sposób oczywisty chybione.
W pierwszej kolejności trzeba podkreślić, że Sąd Okręgowy nie dopuścił się uchybień gromadząc materiał dowodowy, a ten pozwolił na merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy.
Ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów, poczynione zostały na podstawie prawidłowej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazała błędów natury faktycznej i logicznej, zgodna była ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, znajdując odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał jakie fakty uznał za ustalone, na czym oparł poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a następnie wyprowadził z dokonanych ustaleń prawidłowe wnioski w zakresie sprawstwa oskarżonego, przyświecającego mu zamiaru i wymierzonej mu kary pozbawienia wolności.
W przedmiotowej sprawie, wbrew przekonaniu obrońców, nie doszło do obrazy przepisów prawa procesowego w postaciart. 7 k.p.k.,410 k.p.k.,366 § 1 k.p.k.iart. 4 oraz 2 § 2 k.p.k., która mogła mieć wpływ na treść wyroku. Stan faktyczny w sprawie został ustalony przy uwzględnieniu całokształtu istotnych dowodów zebranych w sprawie, ocenionych swobodnie, a nie dowolnie.
Apelacja obrońcy oskarżonego, w której podnosił zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędu w ustaleniach faktycznych, miała głównie charakter polemiczny w stosunku do prawidłowej oceny dowodów zaprezentowanej przez Sąd I instancji. Swobodna, a więc zgodna z zasadami sformułowanymi wart. 7 k.p.k., ocena materiału dowodowego stanowi uprawnienie Sądumeritii pozostaje pod ochronąart. 7 k.p.k.tak długo, dopóki skarżący nie wykaże, iż Sąd ten oparł rozstrzygnięcie bądź na okolicznościach nieujawnionych w toku przewodu sądowego, bądź też ujawnionych, ale ocenionych w sposób sprzeczny ze wskazaniami wiedzy, logiki i doświadczeniem życiowym. W przedmiotowej sprawie tego rodzaju okoliczności nie zostały skutecznie wykazane przez skarżących. Obrońcy oskarżonego podjęli próbę przedstawienia odmiennej oceny materiału dowodowego, która jednak w przeciwieństwie do dokonanej przez Sąd orzekający, charakteryzuje się dowolnością i brakiem obiektywizmu. Stwierdzić należy, że taka metoda kwestionowania trafności skarżonego wyroku nie może być skuteczna.
Żadnych zastrzeżeń nie nasuwała zaprezentowana przez Sąd I instancji, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, ocena wyjaśnień oskarżonegoS., która uwzględniała także pozostałe dowody, a przy tym zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego. Sądmeritiw sposób przekonujący wskazał przyczyny, dla których nie dał wiary wyjaśnieniom nieprzyznającego się do winyM. P., za wiarygodne uznał natomiast, we wskazanej przez siebie części, wyjaśnienia złożone przez współoskarżonego, a apelujący nie wykazał, by przedstawiony w tym zakresie tok rozumowania był błędny.
Istotnie zasadniczą podstawą wydania wyroku skazującego wobecM. P.były wyjaśnienia współoskarżonegoD. S. (2). Mają rację skarżący, że owo pomówienie oskarżonego należało oceniać ostrożnie. Tak też to uczynił Sąd Okręgowy, dogłębnie wyjaśnieniaD. S. (2)analizując. Podkreślić należy, że wyjaśnienia owe znalazły potwierdzenie w innych dowodach i bezspornych ustaleniach. Oskarżony pojechał po odbiór dostarczonej w sierpniu 2020r. amfetaminy samochodem należącym doM. P.. W czasie dostawy komunikował się zM. P., a treść zabezpieczonej korespondencji w połączeniu z ilością połączeń telefonicznych wykonanych pomiędzy oskarżonymi jednoznacznie wskazuje na współdziałanieM. P.w popełnieniu przypisanego mu przestępstwa z sierpnia 2020r. Dalej, wyjaśnieniaD. S. (2)zostały potwierdzone wynikami przeszukania jego mieszkania, gdzie ujawniono opakowania, w których dostarczana była do Polski amfetamina, na których znajdował się numer telefonuM. P.. Na koniec dodać trzeba, że tezy o rzekomym konflikcie pomiędzy współoskarżonymi nie zostały w najmniejszym stopniu stwierdzone, rażą wręcz infantylizmem i dowolnością, jeśli zważyć, żeS.korzystał z autaP., przede wszystkim jednak samP.w swoich pierwszych wyjaśnieniach twierdził, że przyjaźnił się zeS.i nie ma między nimi żadnego konfliktu. Słusznie zwrócił też uwagę Sąd orzekający na logikę wyjaśnieńS.i fakt, że tak jak obciąża sowimi wyjaśnieniami współoskarżonego, tak również nie umniejszał swojej roli w przestępczej działalności. Prawdą jest, zeS.nie przedstawił szczegółowej relacji w zakresie udzielania przezM. P.narkotyków innym osobom w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Ustalenia Sądu Okręgowego w tej materii nie są jednak dowolne. Skoro wyjaśnieniaS.zostały potwierdzone obszernie dowodami wskazującymi na wewnątrzwspólnotowe nabycie substancji psychotropowej, to nie ma powodów aby odmówić im wiary w zakresie wskazującym na realizację przezM. P.znamionart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii.S.wyjaśnił, że wnioskuje o tym działaniu przestępczymP.z jego przekazów, poza tym logika i doświadczenie życiowe sprzeciwia się innym ustaleniom. Gdyby bowiemP.nie sprzedawał narkotyków z wcześniejszych dostaw, to nie doszłoby do wewnątrzwspólnotowego nabywania kolejnych partii substancji psychotropowej. Nie wchodzi również w grę inny cel wewnątrzwspólnotowego nabycia narkotyku, jak tylko sprzedaż innym osobom, jeśli zważyć na ilość zamawianego towaru, nie wspominając już o wspólnych uzgodnieniach zeS., o których ten szczegółowo wyjaśnia.
Zgodzić się należy, że wyjaśnieniaS.zawierają pewne luki. Zauważalnym jest, ze nie podał bardziej szczegółowych informacji na temat tożsamości dostawcy ((...)) oraz osób, którym sam sprzedawał narkotyki. Być może wynikało to ze strachu, albo woli uchronienia tych osób przed odpowiedzialnością karna. W przypadkuP.było inaczej, ponieważS.zdawał sobie sprawę, że organy ścigania dysponują już wiedzą na temat przestępczej działalności obydwu oskarżonych. Dość powiedzieć, że ten argument apelującego nie osłabia wiarygodności relacji obciążającejP.. Nieujawnienie w miejscu zamieszkaniaP.narkotyków i pieniędzy z ich sprzedaży jest zrozumiałe, albowiem sprawcy – co oczywiste - raczej ukrywają przestępczą działalność i dochody z niej płynące.
Przeciwstawianie przez obrońców ustaleniom dokonanym przez Sąd orzekający tezy, żeM. P.poświęcał swój wolny czas wyłącznie pracy, miał ustabilizowaną sytuację osobistą, nie zgromadził majątku, nie jest wystraczające, by ustalenia owe podważyć. Kwestionowane w apelacjach oddalenie wniosków dowodowych miało uzasadnienie w treściart. 170 § 1 pkt 2 i 3 kpk, na co już zwrócono uwagę wyżej, jeśli bowiemM. P.wyjaśniał o swojej przyjaźni zeS., co miało materialny wyraz w udostępnieniu mu auta, ilości kontaktów telefonicznych, pojawiające się na zaawansowanym etapie procesu tezy, jakobyS.chciał wyrządzić krzywdęP.w trakcie jego pobytu w Zakładzie Karnym wB., czy też o sytuacji związanej z dziewczynąM. P., graniczą z absurdem. Pomijają skarżący, że tak jak iP.,S.nie jest postrzegany jako osoba ze świata przestępczego, której można się obawiać.
Odnosząc się do zarzutu naruszaniaart. 12 § 1 kk, to mógł by być on uznany za uzasadniony tylko wówczas gdyby Sąd Okręgowy ustalił, że wszystkich czynów zarzucanychM. P.dopuścił się on w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, niejako na raty. Takich ustaleń Sąd Okręgowy jednak nie poczynił i nie mógł poczynić z braku dowodowych podstaw. Na podstawie wyjaśnieńS.można raczej wnioskować, że zamiar wewnątrzwspólnotowego nabycia i sprzedaży narkotyków odnawiał się po rozdysponowaniu wcześniejszej partii towaru. Na marginesie należy zwrócić uwagę skarżącemu obrońcy, autorowi zarzutu, że przyjęcie wnioskowanej kwalifikacji z uwzględnieniemart. 12 § 1 kkprowadziłoby raczej do pogorszenia sytuacji oskarżonego, z uwagi na treśćart. 57b kk.
Nie nasuwa zastrzeżeń kwalifikacja czynów przypisanychM. P.na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Ugruntowany został już w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że za znaczną ilość narkotyku można uznać taką, która wystarczy do jednorazowego odurzenia kilkudziesięciu osób. Tak zaś było w niniejszej sprawie.
Orzeczone wobecM. P.kary jednostkowe nie rażą surowością, ponieważ oscylują w dolnej granicy ustawowego zagrożenia, a podkreślić należy, że oskarżonego obciąża wiele okoliczności, w tym przede wszystkim wielość przestępczych działań, rodzaj nabywanego i sprzedawanego narkotyku, skala i organizacja przestępczej działalności. W tej sytuacji orzeczonych kar pozbawienia wolności i grzywien nie sposób uznać za surowe, a tym bardziej za rażąco surowe.

Wniosek

Podnosząc powyższe zarzuty obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoM. P.od zarzucanych mu czynów

zasadny
częściowo zasadny
niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarzuty podniesione przez obrońcę były w sposób oczywisty chybione, nie sposób zatem uwzględnić zawartego w apelacji wniosku.

Zarzut

1
Apelację od wyroku wniósł również obrońca oskarżonego adw.W. W.zarzucając:

2

1
błąd w ustaleniach faktycznych, które miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegający na oczywiście dowolnym przyjęciu, że:

- w miesiącu czerwcu 2020 r. oskarżony dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 500 gram brutto,

-

w miesiącu lipcu 2020 r. oskarżony dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 500 gram brutto

w miesiącu sierpniu 2020 r. oskarżony dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 997,26 grama brutto

w sytuacji gdy Sąd I instancji nie rozważył w tym zakresie istotnych dla tego rozstrzygnięcia dowodów oraz ujawnionych okoliczności, a oparł się wyłącznie na wyjaśnieniach współoskarżonegoD. S. (2), który pozostawał w konflikcie z oskarżonymP., a nadto w trakcie całego postępowania niechciał ujawnić rzeczywistego źródła narkotyków oraz osób, którym te narkotyki udzielał, wobec czego miał realny interes osobisty i procesowy w tym, by go pomówić, przy czym dowodu tego nie można było uznać za spójny, logiczny ikonsekwentny;

2
błąd w ustaleniach faktycznych, które miały istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający na oczywiście dowolnym przyjęciu, że:

-

oskarżonyP.w okresie od czerwca 2020 r. na terenie miastaC.i innych miejscowości woj.(...), odpłatnie udzielił osobom pełnoletnim, sobie tylko znanym, łącznie 50 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, po 20 zł za gram amfetaminy każdorazowo

oskarżonyP.w okresie drugiej i trzeciej dekady czerwca 2020 r. na terenie miastaC.i innych miejscowości woj.(...), odpłatnie udzielił osobom pełnoletnim, sobie tylko znanym, łącznie 250 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, wcenie od 18 do 20 zł za gram amfetaminy każdorazowo

oskarżonyP.w okresie lipca i sierpnia 2020 r. na terenie miastaC.i innych miejscowości woj.(...), odpłatnie udzielił osobom pełnoletnim, sobie tylkoznanym, łącznie 250 gram substancji psychotropowej w postaci amfetaminy, w cenie od 18 do 20 zł za gram amfetaminy każdorazowo, w sytuacji gdy brak jest jakichkolwiek dowodów, z których by wynikało komu, w jakiej ilości oraz za jaką cenę oskarżonyP.miałby udzielić powyższą substancję psychotropową, a nawet z wyjaśnieńS., który miał interes procesowy i osobisty w tym żeby pomówić oskarżonegoP., nie sposób takich ustaleń wywieść w wymaganym dlawyroku skazującego stopniu, przy czym Sąd I instancji nie czynił w tym zakresie ustaleń faktycznych i rozważań;

3
obrazę przepisów prawa procesowego, a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 41 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej oceny wyjaśnień oskarżonegoD. S. (2)i dowolne przyjęcie, że oskarżonyM. P.brał udział w wewnątrzwspólnotowy m nabyciu znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci amfetaminy, podczas gdy wyjaśnienia osk.S.kolidują ze wskazaniami doświadczenia życiowego i zasadami prawidłowego rozumowania, a ujawnione w toku postępowania istotne okoliczności, jednoznacznie przemawiają przeciwko oświadczeniom procesowym tego oskarżonego, a ich swobodna ocena jednoznacznie wskazuje, że scedował on odpowiedzialność za udział w przemycie na oskarżonegoP., wskazał osobę dostawcy (której nie sposób zidentyfikować i której opis odbiega od opisu świadków), niewskazał osób, z którymi brał udział w obrocie narkotykami i z którymi wedle treści zabezpieczonych dowodów prowadził rozmowy na temat ich obrotu i ich źródła;

4. obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 7 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.wobecniewyjaśnienia przez Sąd I instancji wszystkich istotnych okoliczności sprawy, przede wszystkim czy osk.S.narkotyki przekazała rzeczywiście wskazana przez niego osoba, jak też dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w niniejszej sprawie, przy jednoczesnym naruszeniu zasady obiektywizmu i pominięciu okoliczności przemawiających na korzyśćM. P., w szczególności treści jego wyjaśnień, jak też nie przeprowadzenie przez Sąd logicznego wywodu wskazującego, w jaki sposób i na podstawie jakich dowodów Sąd doszedł do przekonania, iżM. P.dopuścił się zarzucanych mu czynów, a w konsekwencji brak jest dokładnego wyjaśnienia podstawy faktycznej zapadłego orzeczenia;
5. obrazę przepisów postępowanie, a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej oceny wyjaśnieńD.S., który w toku postępowania opisywał okoliczności, w jakich miało dojść do rzekomego nawiązania pomiędzy nim, aM. P.porozumienia w zakresie zaopatrzenia się w amfetaminę oraz jej udzielania, sposób w jaki on i oskarżonyP.mieli rozliczać się z rzekomym dostawcą za przekazane narkotyki, wzajemne relacje pomiędzy oskarżonymi, motywację do podjęcia współpracy zP., motywy jakie miały nimi kierować i w konsekwencji oparciu czynionych ustaleń na niespójnych, niejasnych i sprzecznych wewnętrznie oświadczeniachD. S. (2), z jednoczesnym całkowitym pominięciem dowodów oraz ujawnionych okoliczności dla oskarżonego korzystnych, które obiektywnie przeczą wyjaśnieniomS., a to wyjaśnieńM. P.oraz zabezpieczonej korespondencjiS.z innymi osobami i korespondencji pomiędzy oskarżonymi;
6. obrazę przepisów postępowanie, a toart. 7 k.p.k.w zw. zart. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonegomateriału dowodowego i w konsekwencji przyjęcie, żeM. P.dopuścił się zarzucanych mu czynów, tj. wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowej i udzielania tej substancji, podczas gdy linia życia tego oskarżonego oraz jego zachowanie przyczynnościach policji związanych z jego zatrzymaniem nie pozwalają na takie przyjęcie, gdyżM. P.pracował zarobkowej w sposób stały i zorganizowany w warsztacie samochodowym, której to pracy poświęcał cały wolny czas, miał ustabilizowaną sytuację osobistą i nie zgromadził jakiegokolwiek majątku, a w trakcie realizacji czynności przez funkcjonariuszy policji w jego miejscu zamieszkania, oskarżony był w pracy, a kiedy uzyskałinformację o prowadzonych przez funkcjonariuszy policji czynnościach w jego miejscu zamieszkania, stawił się niezwłocznie aby wyjaśnić zaistniałą sytuację, uczestniczy! W czynnościach, nie ukrywał się, ponadto nie zabezpieczono u niego żadnej gotówki ani narkotyków, a już sam fakt rzekomego udzielania tak znacznych ilości substancji psychotropowej za kwotę ok. 20,- zł za gram prowadzi do wniosku, iż oskarżony musiałbybyć w posiadaniu znacznej ilości gotówki;
7. obrazę przepisów postępowania karnego, mających istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.art. 170 § 1 pkt 2 i 3w zw. zart. 170§ lak.p.k.polegający na oddaleniu wniosków dowodowych obrońców oskarżonego z przesłuchania świadków wskazanych na k. 479 oraz z przesłuchania świadkaT. P.jakonieprzydatnych dla rozstrzygnięcia sprawy w przedmiocie sprawstwa i winy oskarżonego oraz jako udowodnione zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy podczas gdy w toku niniejszej sprawy nie ustalono: kim była osoba, która dostarczała narkotyki oskarżonemuS., czy rzekomy dostawca substancji psychotropowej objętej niniejszym postępowaniem był faktycznie klientem warsztatu, rodzaju oraz czasu pracy oskarżonegoP., relacji łączącej oskarżonego zD. S. (3), twierdzeniem wnioskodawcy, wobec czego wniosek o przeprowadzenie dowodu z zeznańświadków jawił się jako konieczny i uzasadniony;
8. obrazę przepisów postępowania karnego, mających istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj,art. 170 § 1 pkt 6 k.p.k.polegający na oddaleniu wnioskudowodowego obrońcy oskarżonego z przesłuchania w charakterze świadkaP. I.podczas gdy Sąd I instancji w całości dal wiarę wyjaśnieniom współoskarżonegoD. S. (2), który pomówiłM. P.i nie ustalił, czy współoskarżeni byli w konflikcie oraz czyD. S. (2)chciał wyrządzić krzywdęP.w trakcie pobytu w ZK. wB., zaś dowód z pomówienia jest szczególnym rodzajem dowodu i Sąd winien ocenić czy dowód ten jest logiczny, spójny i konsekwentny a pomawiający nie mainteresu osobistego lub procesowego w pomówieniu współoskarżonego, wobec czego okoliczność, która miała być udowodniona, miała istotne znaczenie dla ustalenia, czy został popełniony czyn zabroniony przezM. P..
w przypadku nie uwzględnienia przez Sąd II instancji powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucono ponadto:
9. obrazę prawa materialnego, tj.art. 12 k.k.poprzez jego niezastosowanie, i w konsekwencji powyższego przyjęcie, iż czyny zarzucone oskarżonemu w pkt VII-IX częściwstępnej wyroku oraz czyny zarzucone oskarżonemu w pkt X-XII tj. wewnątrzwspólnotowego nabycia amfetaminy, a następnie udzielania tej amfetamin) stanowią dwa odrębne ciągi przestępstw, podczas gdy nawet z ustaleń faktycznych Sądu wynika, że oskarżeni mieli się dopuścić jednorodnych zachowań podjętych w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, a nabycie substancji psychotropowych spowodowane było zamiarem odpłatnego ich rozprowadzenia, w związku z czym zachowanie to stanowi jeden czyn ciągły kwalifikowany wyłącznie zart. 12 § 1 kk. traktowany jako jedno przestępstwo popełniane przez oskarżonego „na raty";
w przypadku nie uwzględnienia przez Sąd II instancji powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucono ponadto:
10.błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, iż okolicznością obciążającą oskarżonego jest znaczna społeczna szkodliwość czynów i kluczowa rola tego oskarżonego w organizacji przestępczego procederu i w konsekwencji niezastosowanie dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary wynikającego zart. 60 § 2 k.k., podczas gdy ilość narkotyków powoduje, iż społeczną szkodliwość czynów uznać należy jako niższą niżmogłoby to wynikać z ratio legis przepisu penalizującego wewnątrzwspólnotowe nabycie znacznej ilości narkotyków, a nadto oskarżony działał przez krótki czas, a korzyść majątkowa jaką osiągnął była nieznaczna i za taką oceną jego osoby i popełnionego przestępstwa przemawia również jego postawa i linia życia;
w przypadku nie uwzględnienia przez Sąd II instancji powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucono ponadto:
11. rażącą niewspółmierność jednostkowych kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec oskarżonegoM. P.za zarzucane mu przestępstwa, poprzez orzeczenie ich w rozmiarze przekraczającym stopień winy i stopień społecznej szkodliwościczynów, na skutek dowolnego rozważenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia o karze, tj. właściwości i warunków osobistych oskarżonego, sposobu życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa i zachowania się oskarżonego po jego popełnieniu;
w przypadku nie uwzględnienia przez Sąd II instancji powyższych zarzutów, zaskarżonemu wyrokowi zarzucono ponadto:
12. obrazę prawa materialnego, tj.art. 85 kkiart. 86 kk.na skutek połączenia wymierzonych oskarżonemu jednostkowych kar pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy za zbrodnię zart. 55 ust. 3upn oraz 1 roku i 6 miesięcy za występek zart. 59 ust. 1u.p.n.. na zasadzie kumulacji, w sytuacji gdy pomiędzy powyższymi czynami oskarżonego zachodzi tożsamość, ścisły związek przedmiotowy i podmiotowy, zostały one popełnione w tym samym czasie, w ramach tej samej motywacji, tego samego procederu i tych samychczynności, są one skierowane przeciwko temu samemu dobru chronionemu prawem, a w orzecznictwie i w doktrynie przyjmuje się, że wymierzenie kary łącznej przy zastosowaniu zasady kumulacji powinno stanowić wyjątek bowiem prowadzi do zaostrzenia kary łącznej dowymiaru zbliżonego do sumy kar jednostkowych, a jednocześnie przyjmuje się, że tam, gdzie pomiędzy zbiegającymi się przestępstwami zachodzi bliski związek podmiotowy i przedmiotowy winna być stosowana zasada absorpcji kar.

zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Rozważania w przedmiocie zarzutów podniesionych przez obrońcę oskarżonego adw.W. W.zamieszczono w rubryce dotyczącej analizy zarzutów podniesionych przez obrońcę adw.H. W..

Wniosek

Obrońca wniósł o:

1
1 zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącejM. P.i orzeczenie co do istoty poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów;

2
ewentualnie na wypadek gdyby Sąd II instancji ustalił iż oskarżonyM. P.brał udział w wewnątrzwspólnotowym nabyciu substancji psychotropowej:

3
2. zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącejM. P.i orzeczenie co do istoty poprzez zakwalifikowanie tego czynu zart. 55 ust. Iw zw. zart. 55ust. 3przy zast.art. 12 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 55 ust. 3u.p.n. w zw. zart. 12 § 3 k.k.przy zast.art. 60 § 2 k.k.- przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary iwymierzenie mu kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności

4
Ewentualnie na wypadek gdybyS.II instancji ustalił, iż oskarżonyM. P.brał udział w wewnątrzwspólnotowym nabyciu substancji psychotropowej oraz w udzielaniu innym osobom tej substancji psychotropowej

5
3.zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącejM. P.i orzeczenie co do istoty poprzez zakwalifikowanie tego czynu zart. 55 ust. 1w zw. zart. 55 ust.3, art. 59 ust. 1u.p.n. przy zast.art. 11 § 2 k.k.w zw. zart.12 k.k.i za to na podstawieart. 55 ust. 3u.p.n. w zw. zart. 11 § 3 k.k.przy zast.art. 60 § 2 k.k.- przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary i wymierzenie mu kary 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności

Ewentualnie
4.uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny
zasadny
częściowo zasadny
niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Apelacja obrońcyM. P.okazała się zasadna tylko w zakresie, w jakim kwestionuje wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności. W pozostałej części zarzuty apelującego obrońcy nie zasługiwały na uwzględnienie.

4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zmieniono zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoM. P.w ten sposób, że obniżono wymierzoną mu karę łączną pozbawienia wolności do 3 lat i 7 miesięcy.

Zwięźle o powodach zmiany

Orzeczona wobec oskarżonego kara łączna pozbawienia wolności raziła surowością uchybiając dyrektywomart. 85a kk, w szczególności nie uwzględniając ścisłego związku pomiędzy przypisanymi oskarżonemu przestępstwami. W tym zakresie wyrok skazującyM. P.wymagał korekty poprzez obniżenie tejże kary łącznej do minimalnej granicy określonejart. 86 § 1 kk.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Przytoczyć okoliczności

6. KOSZTY PROCESU

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Przytoczyć okoliczności

V.

Na podstawieart. 624 kpkzwolniono oskarżonegoM. P.od ponoszenia kosztów sądowych postępowania odwoławczego, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa.

7. PODPIS

Edyta Gajgał

Andrzej Kot

Andrzej Szliwa

3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego adw.H. W.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt III K 18/21

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☐

zmiana

3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego adw.W. W.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wyrok Sądu Okręgowego w Opolu z 29 kwietnia 2021 r. sygn. akt III K 18/21

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany wart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☐

zmiana