Sąd Rejonowy w Słupsku
V Wydział Pracy i Ubezpieczęń Społecznych
Sygnatura akt: V U 174/20
Data wyroku: 2021-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V U 174/20

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 24.07.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwS.odmówił przyznaniaK. J. (1)prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy, któremu uległ w dniu 11.01.2020 r.
UbezpieczonyK. J. (1)wniósł odwołanie od powyższej decyzji.W uzasadnieniu wskazał, że organ rentowy niewłaściwie ustalił jego stan zdrowia nie stwierdzając urazu.
Organ rentowy-Zakład Ubezpieczeń SpołecznychO.. wS.w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie. Pełnomocnik ZUS zarzucił, że zdarzenie z dnia 11.01.2020 r. nie spełnia definicji wypadku z uwagi na brak przyczyny zewnętrznej, ponieważ przyczyną schorzenia był utrwalony stan zdrowia przed 11.01.2020 r. , co stwierdził w opinii Zastępca Głównego Lekarza Orzecznika ZUS.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
K. J. (1)pracuje jako kierowca samochodu ciężarowego. W dniu 11.01.2020 r. chcąc wyjechać z terenu zakładu pracy dojechał do bramy wyjazdowej. Ponieważ nie udało się automatycznie otworzyć bramy wyszedł z samochodu i udał się do biura. Poślizgnął się na śliskiej nawierzchni, utracił równowagę i upadł całym ciężarem ciała na lewy łokieć. Kontynuował pracę, wyjechał z terenu zakładu pracy jednak z uwagi na dokuczliwy ból zatrzymał samochód i zgłosił zdarzenie pracodawcy. Pracownicy firmy udzieliliK. J. (1)pierwszej pomocy zabezpieczając rękę chustą trójkątną. Tego samego dnia zgłosił się na(...)wC..
Dowód: dokumentacja w aktach ZUS: protokół powypadkowy – k.3-6, dokumentacja medyczna.
Decyzją z dnia 27.04.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwS.odmówił przyznaniaK. J. (1)prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku, któremu uległ w dniu 11.01.2020r r. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, żew wyniku zdarzenia nie doszło do urazu, a przyczyną dolegliwości , które wystąpiły tego dnia był stan zdrowia ubezpieczonego utrwalony przed wypadkiem.
bezsporne
Z powodu urazu barkuK. J. (1)był leczony zachowawczo w(...)i rehabilitowany.
Wynik badania(...)z dnia 02.03.2020r. wykazuje cechy zerwania ścięgna mięśnia nadgrzbietowego w okolicy guzka większego oraz cechy częściowego uszkodzenia ścięgna większego mięśnia podgrzbietowego. Przy każdej czynności czuje ból barku, który promieniuje wzdłuż ręki.
W badaniu ortopedycznym stwierdzono ograniczenie odwodzenia ramienia do kąta 80 ° oraz unoszenia kończyny górnej prawej ku górze oraz ograniczenie rotacji wewnętrznej i osłabienie siły kończyny górnej prawej.
UK. J. (1)rozpoznano uraz barku prawego z uszkodzeniem ścięgna mięśnia nadgrzbietowego i częściowe uszkodzenie ścięgna mięśnia podgrzbietowego.
Istniejąc wewnętrzne uszkodzenie barku i ograniczenie ruchomości skutkują 7 % długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu. Stan ten najpełniej opisany jest w punkcie 104 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu.
W wyniku wypadku z 11.01.2020r. r.K. J. (2)doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 7 %.
dowód: dokumentacja medyczna – w aktach ZUS oraz w aktach sprawy – k.14, 17, opinia biegłego lekarza z zakresu ortopediiK. S.– k. 20.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieK. J. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.jest zasadne i jako takie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie między stronami spornym było, czy zdarzenie z dnia 11.(...). było wypadkiem przy pracy. Zatem Sąd zbadał, czy zdarzenie to wypełniało przesłanki wypadku przy pracy, w szczególności czy zdarzenie to wywołało uraz, czy też stan zdrowia ubezpieczonego wynikał z choroby samoistnej.
Zgodnie zart. 3.1. Ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. Nr 199, poz. 1673) – zwaną dalej „ustawą wypadkową” - za wypadek przy pracy uważa się zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiłow związku z pracą – podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia, w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy. Przyczyna zewnętrzna zdarzenia jest zatem jedną z trzech przesłanek, których łączne wystąpienie uzasadnia kwalifikację danego zdarzenia jako wypadku przy pracy. Niewypełnienie którejkolwiek z powyższych obligatoryjnych przesłanek powoduje,iż zdarzenie nie może być uznane za wypadek przy pracy.
Z kolei w myśl art. 11 ust. 1 ustawy powołanej wyżej ustawy – ubezpieczonemu, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie.
Organ rentowy zarzucił, że zdarzenie nie stanowi wypadku przy pracy z uwagi na brak urazu.
Dla rozpoznania niniejszej sprawy niezbędne było posiadanie wiadomości specjalnych, dlatego też Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego z dziedziny ortopedii celem ustalenia czy w wyniku zdarzanie z 11.01.2020 r. ubezpieczony doznał urazu, czy też schorzenie ubezpieczonego nie ma związku z tym zdarzeniem i jest schorzeniem samoistnym, a także – o ile schorzenie ubezpieczonego nie ma charakteru samoistnego – celem ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu.
Biegły z zakresu ortopedii zaopiniował, że ubezpieczony w dniu 11.01.2020 r. doznał urazu barku prawego z uszkodzeniem ścięgna mięśnia nadgrzbietowegoi częściowego uszkodzenie ścięgna mięśnia podgrzbietowego.
Istniejąc wewnętrzne uszkodzenie barku i ograniczenie ruchomości skutkują 7 % długotrwałym uszczerbkiem na zdrowiu. Stan ten najpełniej opisany jest w punkcie 104 tabeli procentowego uszczerbku na zdrowiu.
W wyniku wypadku z 11.01.2020r. r.K. J. (1)doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 7 %.
Sąd miał na uwadze, że organ rentowy wniósł zastrzeżenia do opinii biegłego powołując się na stanowisko Zastępcy Głównego Lekarza Orzecznika ZUS. Zdaniem organu rentowego występujące u ubezpieczonego schorzenie barku ma charakter samoistny, który powstał na tle zmian zwyrodnieniowych.
Organ rentowy nie wskazał przyczyn z powodu których odmiennie niż biegły lekarz sądowy ocenia stan zdrowia ubezpieczonego ograniczając się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia , że ze stanowiskiem biegłego się nie zgadza. Sąd zatem nie znalazł podstaw , by zlecać biegłemu wydanie opinii uzupełniającej.
Pokreślić należy, że w sprawach, w których przedmiotem jest ustalenie prawa do jednorazowego odszkodowania, kwestia oceny stanu zdrowia należy do sfery faktów, wymagających wiadomości specjalnych - wiedzy medycznej. Ustalenia w tym zakresie mogą być zatem dokonane wyłącznie na podstawieopinii biegłych, którzy taką wiedzę specjalną posiadają.
Zważyć należy, że zgodnie zart. 233 § 2 kpcopinia biegłych podlega ocenie sądu, ale w zakresie mocy przekonywującej rozumowania i logicznej poprawności wyciągniętych wniosków. Sąd natomiast nie może wchodzić w zakres merytorycznej wiedzy biegłych. Sąd nie może nie podzielać merytorycznych poglądów biegłego (biegłych), czy zamiast nich wprowadzać własne stwierdzenia. Stanowisko Sądu w tym zakresie zgodnie jest z utrwalonym orzecznictwem sądów, w tym Sądu Najwyższego.
Sąd zważył, że opinia sądowo – lekarska sporządzona została przez lekarza specjalistę w oparciu o dokumentację medyczną oraz o badanie ubezpieczonego.
W ocenie Sądu należy stwierdzić, że opinia biegłego spełnia wymogi fachowości, rzetelności i logiczności. Wnioski zawarte w opinii zostały uzasadnione w sposób jasnyi przekonywujący. Ponadto opinia została sporządzona przez lekarza specjalistę,a zatem zawarte w niej twierdzenia są poparte specjalistyczną wiedzą na wysokim poziomie. Opinia jest jednoznaczna i stanowcza. Biegły odpowiedział na pytanie Sądui logicznie uzasadnił swoje stanowisko.
W tym stanie rzeczy przedmiotową opinię przyjąć należało za podstawę poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych co do stanu zdrowia ubezpieczonego. W ocenie Sądu poczynione ustalenia faktyczne były wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.
Reasumując, Sąd uznał żeK. J. (1)w dniu 11.01.2020 r. doznał wypadku przy pracy, a uszczerbek na zdrowiu doznany przez skarżącego w wyniku wypadku wynosi 7%, zatem zaskarżona decyzja nie jest prawidłowa.
Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., zmieniłw całości zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemuK. J. (1)prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu 7% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku przy pracy z dnia 11.01.2020 r. w kwocie 6.888 zł. Sąd miał na uwadze, że w dacie wydania decyzji jednorazowe odszkodowanie za każdy procent uszczerbku na zdrowiu wynosiło 984 zł.