Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
VI Wydział Pracy
Sygnatura akt: VI U 487/17
Data wyroku: 2021-04-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Dorota Witkowska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie jednorazowe
Podstawa prawna: art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych i art. 477^14^§ 1 kpc^^
Teza: "(...) skoro postępowanie dowodowe potwierdziło, iż powód doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy z dnia 2 grudnia 2016 r., to na zasadzie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. t.j. 2015.1242, ze zm., dalej: ustawa wypadkowa), należało mu się jednorazowe odszkodowanie w wysokości odpowiadającej ustalonemu uszczerbkowi na zdrowiu, który wynikał z pozycji 104 tabeli uszczerbkowej rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz. U. 2013.954 – tekst jednolity – zwane dalej rozporządzeniem)."

Sygn. akt VI U 487/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 kwietnia 2021r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku Sekcja ds. Ubezpieczeń Społecznych w VI Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia Dorota Witkowska

Protokolant:

po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2021 r. w Gdańsku
na posiedzeniu niejawnym
sprawyA. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o odszkodowanie z tyt. wypadku
z odwołania od decyzji z dnia 27 marca 2017 r., znak(...)

I
Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje powodowiA. Z.prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ w dniu 2 grudnia 2016r. w wysokości odpowiadającej 15% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, tj. w kwocie 11.700,00 zł (słownie: jedenaście tysięcy siedemset 00/100),

II
Zasądza od pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.na rzecz powodaA. Z.kwotę 180,00 zł (słownie: sto osiemdziesiąt 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Na oryginale właściwy podpis
Sygn. akt VI1 U 487/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 27 marca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówiłA. Z.prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy z dnia 2 grudnia 2016 r. z uzasadnieniem takim, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 21 marca 2017 r. ustaliła 0% uszczerbku na zdrowiu.
/k. 32 decyzja w aktach ZUS/
Od powyższej decyzji odwołał się powódA. Z.wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy. Wskazał, że doznał bardzo poważnego urazu barku, który będzie się powtarzał i pogłębiał w przyszłości i nie może zgodzić się ze stwierdzeniem, że ustalono dla niego 0% uszczerbku na zdrowiu, ponieważ nie odpowiada to następstwom wypadku przy pracy.
/k. 2-3 odwołanie/
Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując zaskarżoną decyzję i jej argumentację.
/k. 8 odpowiedź na odwołanie/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódA. Z.objęty był ubezpieczeniami społecznymi, w tym ubezpieczeniem wypadkowym, z tytułu zatrudnienia na stanowisku kierowcy u płatnikaP.–J. S..
W dniu 2 grudnia 2016 r. powód uległ wypadkowi przy pracy, kiedy podczas wychodzenia z kabiny ześlizgnął się i upadł na betonowe podłoże parkingu z ponad 1 metrowej wysokości.
/okoliczności bezsporne/
Lekarz orzecznik ZUS rozpoznał u powoda nawykowe zwichnięcie barku lewego - stan po leczeniu operacyjnym w 2001r. i ustalił 0% uszczerbku na zdrowiu, co uzasadnił tym, że brak jest następstw doznanego urazu.
Komisja Lekarska ZUS również rozpoznała u powoda zwichnięcie barku lewego z repozycją w znieczuleniu ogólnym i ustaliła 0% uszczerbku na zdrowiu uzasadniając brakiem upośledzenia funkcji stawu barkowego lewego.
/dowód: orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 1 marca 2017 r. k. 29 w aktach ZUS, orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 21 marca 2017 r. k. 31 w aktach ZUS, dokumentacja orzeczniczo lekarska w aktach ZUS: opinia lekarska z dnia 1 marca 2017 r. k. 12, opinia lekarska Komisji Lekarskiej z dnia 21 marca 2017 r. k. 15/
Powód przeszedł leczenie operacyjne nawykowego zwichnięcia barku lewego w 2001r. (tzw. torebkoplastykę) oraz w dniu 2 grudnia 2016r. kolejne zwichnięcie stawu ramienno łopatkowego lewego, które było leczone repozycją zamkniętą w warunkach Szpitalnego Oddziału Ratunkowego ((...)) w znieczuleniu oraz unieruchomieniem kończyny górnej lewej w ortezie.
/dowód: k. 19-20 i 44 opinia biegłego sądowego chirurga urazowego traumatologaK. K.oraz k. 133-134 opinia biegłego sądowego ortopedy traumatologa narządu ruchuW. P./
Wypadek z 2 grudnia 2016r. doprowadził do „pełnego” zwichnięcia barku lewego i z natury rzeczy spowodowało lub nasiliło wcześniej istniejącą niestabilność przednią barku lewego, co samo w sobie stanowi uszczerbek na zdrowiu, który polega na patologicznej ruchomości.
Przed wypadkiem z 2 grudnia 2016r. nawet jeżeli u powoda dochodziło do zwichnięć lub podwinięć barku, to wystarczało samonastwienie. Podjęcie pracy w charakterze kierowcy ciężarówki przy pełnych objawach niestabilności barku byłoby niemożliwe. Wskutek zdarzenia z 2 grudnia 2016r. doszło co najmniej do pogłębienia wcześniej istniejącej niestabilności barku i nie da się uzasadnić, że to pogłębienie nie spowodowało żadnego uszczerbku.
Nawykowe zwichnięcie barku to stan, w którym dochodzi do nawracającego zwichnięcia w barku wskutek niewspółmiernych urazów, a jego przyczyną jest niestabilność barku. Leczenie naprawcze nie zawsze jest w 100% skuteczne, ale jego miarą jest poprawa stabilności barku wyrażona wyższym progiem możliwości zwichnięcia barku. W przypadku powoda w 2001r. uzyskano poprawę stabilności barku lewego w stopniu umożliwiającym mu m.in. powrót do pracy i normalne funkcjonowanie. W okresie od 2001r. do 2016r. powód nie cierpiał z powodu nawykowego zwichnięcia barku lewego i jest wysoce prawdopodobne, że w tym okresie utrzymywała się niewielka niestabilność barku lewego. W okresie tych kilku lat przed zdarzeniem, nie dochodziło u powoda do zwichnięć mimo podjęcia pracy, a zatem w tym okresie nie było skrajnej niestabilności stawu.
Mając powyższe na uwadze, w przypadku powoda wskutek zdarzenia z 2 grudnia 2016r. doszło do nasilenia niestabilności a nie jej powstania, co spowodowało powstanie długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wysokości 15% z pozycji 104 tabeli uszczerbkowej.
/dowód: k. 133-134v, 157 opinia główna biegłego sądowego specjalisty ortopedy traumatologa narządu ruchuW. P.wraz z opinią uzupełniającą/

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne oraz dowody w postaci dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej pozwanego i opinii biegłych sądowych chirurga urazowego traumatologaK. K.oraz ortopedy traumatologa narządu ruchuW. P..
Okoliczności bezsporne nie budziły wątpliwości, nadto znajdowały potwierdzenie w dokumentach, których autentyczności i prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron.
Oceniając opinie biegłych sądowych, Sąd kierował się także opiniami biegłych sądowych, przy czym w zakresie ustalenia wysokości uszczerbku na zdrowiu Sąd podzielił w całości jedynie opinię ortopedy traumatologa narządu ruchuW. P..
Obaj biegli sądowi byli zgodnie co do głównego rozpoznania chorobowego powoda i sposobu leczenia po urazie doznanym 2 grudnia 2016r., co znalazło wyraz w ustaleniach faktycznych Sądu. Jednakże po zarzutach pozwanego do opinii biegłegoK. K., Sąd z urzędu pozyskał dodatkową dokumentację medyczną z SP ZOZPrzychodni (...)wS.(k. 78-96) oraz z(...) Spółki z o.o.wS.(k. 115-121). Uwzględniając ostatecznie także wniosek powoda o dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego, Sąd zlecił wydanie opinii biegłemu ortopedzie traumatologowi narządu ruchuW. P.i co do oceny uszczerbku na zdrowiu powoda, oparł się na jego opinii jako wydanej na podstawie pełniejszego materiału dowodowego. Opinia biegłego była spójna, logiczna, stanowcza i przekonująco uzasadniona.
Powód nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłegoW. P.. Natomiast pozwany nie zgodził się z opinią (k. 143) i zarzucił, że niejasnym jest dlaczego biegły przyjął, że stan chorobowy odpowiada jedynie za 25% obecnego stanu chorobowego, zaś wypadek za 75% tego stanu. Jednakże biegły odpowiedział na te zarzuty i przekonująco wyjaśnił odnosząc do przebiegu chorobowego powoda, co Sąd podzielił. Okres funkcjonowania powoda bez „pełnego” zwichnięcia uzasadnia ocenę biegłego, natomiast nie uzasadnia wykluczenia w tych samych okolicznościach uszczerbku na zdrowiu, jak to uczynił pozwany.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że zarzuty pozwanego stanowią w istocie wyraz braku akceptacji dla odmiennych i niekorzystnych dla pozwanego ustaleń biegłego oraz nie stanowią skutecznej podstawy do podważenia jego opinii, którą Sąd uznał za miarodajną.
W konsekwencji Sąd uznał, że skoro postępowanie dowodowe potwierdziło, iż powód doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku przy pracy z dnia 2 grudnia 2016 r., to na zasadzieart. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz.U. t.j. 2015.(...), ze zm., dalej: ustawa wypadkowa), należało mu się jednorazowe odszkodowanie w wysokości odpowiadającej ustalonemu uszczerbkowi na zdrowiu, który wynikał z pozycji 104 tabeli uszczerbkowejrozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym i długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania(Dz. U. 2013.954 – tekst jednolity – zwane dalej rozporządzeniem). Wysokość odszkodowania Sąd ustalił na podstawie art. 12 ust. 1 i 5 ustawy wypadkowej oraz Obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 lutego 2016 r. w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (M.P.2016.206) przyjmując do jego obliczenia stawki obowiązujące w dacie zaskarżonej decyzji tj. 780 zł za 1% uszczerbku na zdrowiu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocyart. 47714§ 2 kpcorzekł jak w p. I wyroku.
Orzekając o kosztach postępowania, które to stanowiły koszty zastępstwa procesowego Sąd miał na uwadze żądanie powoda (k. 160) treśćart. 98 § 1 i § 3 k.p.c.przyjmując jako nadrzędną zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Wobec uwzględnienia odwołania Sąd zasądził z tego tytułu od pozwanego na rzecz powoda wynikającą z treści§ 9 ust. 2w zw. z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265) kwotę 180 zł odpowiadającą stawce minimalnej w podwójnej wysokości.
Wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym stosownie do treści art. 15 zzs1pkt 2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem covid-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374, ze zm.) oraz wobec braku sprzeciwu stron.
Na oryginale właściwy podpis