Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 398/20
Data wyroku: 2022-06-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Joanna Napiórkowska-Kasa
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność
Podstawa prawna: art. 3 ustawy z dn. 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych

Sygn. akt VI U 398/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 czerwca 2022 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: sędzia Joanna Napiórkowska – Kasa
po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 roku w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołaniaS. K.
przeciwko(...)wW.
w związku z odwołaniem od orzeczenia(...)wW.z dnia(...)roku nr(...)
o ustalenie stopnia niepełnosprawności i wskazań dotyczących niepełnosprawności
zmienia zaskarżone orzeczenie(...)wW.z dnia(...)roku nr(...)i poprzedzające orzeczenie(...)wW.z dnia(...)roku nr:(...)w ten sposób, że postanawia:
- zaliczyć odwołującegoS. K.do stopnia niepełnosprawności -umiarkowanego,
- wskazać, że niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym istnieje –od wczesnego dzieciństwa;
- orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wydać –na stałe,
przy wskazaniach dotyczących:
- konieczności uczestniczenia w terapii zajęciowej wskazać –wymaga,
- konieczność korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki wskazać –wymaga.
Sygn. akt VI U 398/20

UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia(...)roku nr:(...)(...)wW.zaliczyłS. K.do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim o symbolu przyczyny 12-C do 21 maja 2023 roku, z nieustalonym początkiem niepełnosprawności, a stopień niepełnosprawności datując do 3 stycznia 2019 roku. W zakresie wskazań podał, że nie wymaga uczestnictwa w terapii zajęciowej oraz nie wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki.
Orzeczeniem z dnia(...)roku nr(...)(...)wW.utrzymał w mocy orzeczenie z dnia(...)roku.
(orzeczenia(...)i(...))
Od powyższego orzeczenia(...)S. K.działając przez przedstawiciela ustawowegoT. K., złożył odwołanie wnosząc o jego zmianę poprzez zaliczenie do wyższego stopnia niepełnosprawności, zaskarżając orzeczenie w całości.
(odwołanie - k. 1)
W odpowiedzi na odwołanie(...)wniósł o jego oddalenie.
(odpowiedź na odwołanie – k. 4-4v)

Sąd ustalił, co następuje:
Odwołujący się cierpi od wczesnego dzieciństwa na schorzenia psychiatryczne –zespół (...).
Nie ma świadomości swojej choroby i wynikających z tego ograniczeń. Przyjmuje leki dwa razy dziennie samodzielnie. Uczestniczy w zajęciach terapeutycznych dwa razy w tygodniu – raz indywidualnie i raz grupowo. Pracował w firmie ojca, obecnie pozostaje bez pracy z powodu schorzeniaA.i trudności w adaptacji, Prezentuje zachowania agresywne – uderza w biurko, ścianę, łatwo go oszukać, jest nerwowy, podatny na wpływ swojego otoczenia. Nie ma krytycyzmu. Jest samodzielny w zakresie samoobsługi, toalety, sprzątania mieszkania.
Jest niepełnoprawny w stopniu umiarkowanym na stałe. Wymaga uczestnictwa w terapii zajęciowej oraz korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki. Uczestnictwo w warsztatach terapii zajęciowej będzie umożliwiało odwołującemu zatrudnienie w zakładzie pracy chronionej.
(opina biegłego psychologaM. M.– k. 15-18, opinia biegłego psychiatryM. L.– k. 60-64)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy oraz opinii sporządzonych przez biegłych – psychologa i psychiatrę. Opinie te nie były kwestionowane przez żadną ze stron procesu. Brak było podstaw do zasięgania opinii innych biegłych lub opinii uzupełniających.

Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie podlegało uwzględnieniu w całości.
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r. poz. 573) stanowi, że ustala się trzy stopnie niepełnosprawności, które stosuje się do realizacji celów określonych ustawą:
1) znaczny;
2) umiarkowany;
3) lekki.
Zgodnie zart. 4ww.ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych:ust. 1. Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.ust. 2. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.ust. 3. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.ust. 4. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.
Z ustaleń Sądu poczynionych na podstawie spójnych opinii biegłych – psychiatry i psychologa wynika, żeS. K.jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym na stałe, a schorzenia na które cierpi nie rokują poprawy. Niewątpliwe odwołujący się ma naruszoną sprawność organizmu która wynika z tego, że cierpi nazespół (...)od wczesnego dzieciństwa. Spełniona jest również druga przesłanka zaliczenia go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, a mianowicie że jest osobą wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
Odwołujący nie ma problemów z poruszaniem się i samoobsługą, ale ma problemy z szerokorozumianą komunikacją i wymaga w tym zakresie pomocy. Jest on z powoduzespołu (...)osobą łatwowierną, może mieć trudności z rozpoznawaniem intencji, zagrożeń. Łatwo go oszukać, jest zbyt ufny wobec osób obcych. Oznacza to, że nie jest w stanie funkcjonować w społeczeństwie w sposób samodzielny, aby było to dla niego bezpieczne ze względu na deficyty w komunikacji.
Odwołujący się wymaga również udziału w terapii zajęciowej, albowiem jak wynika ustaleń Sądu uczęszcza on na warsztaty terapii zajęciowej które pozwalają kompensować jego deficyty wywołane schorzeniem psychiatrycznym. Dodatkowo udział w terapii zajęciowej spowoduje, że odwołującemu będzie łatwiej wrócić na rynek pracy, ponieważ z powoduzespołu (...)ma trudności z podjęciem pracy.
Ponadto odwołujący się wymaga konieczności korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji, przez co rozumie się korzystanie z usług socjalnych, opiekuńczych, terapeutycznych i rehabilitacyjnych świadczonych przez sieć instytucji pomocy społecznej, organizacje pozarządowe oraz inne placówki. Ma to o tyle w jego przypadku znaczenie, że korzystanie z usług głównie terapeutycznych, a także rehabilitacyjnych pomoże odwołującemu kompensować swoje ograniczenia i usprawniać funkcjonowanie w społeczeństwie.
Sąd miał na względzie spójne opinie biegłych, które nie były kwestionowane przez żadną ze stron procesu. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.