Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 520/22
Data wyroku: 2023-01-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Małgorzata Żelewska
Słowa kluczowe: Użytkowanie wieczyste, Aktualizacja opłaty rocznej
Podstawa prawna: art.238 i 71 ustawy o gospodarce nieruchomościami
Teza: brak

Sygn. aktI C 520/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 stycznia 2023 roku
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilnyw składzie:Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewskapo rozpoznaniu dnia 9 stycznia 2023 roku wG.
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaSkarbu Państwa – Prezydenta MiastaG.
przeciwko(...) sp. z o.o.z siedzibą wG.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanej(...) sp. z o.o.z siedzibą wG.na rzecz powoda Skarbu Państwa – Prezydenta MiastaG.kwotę 62.518,69 zł (sześćdziesiąt dwa tysiące pięćset osiemnaście złotych sześćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2022 roku,

II
zasądza od pozwanej(...) sp. z o.o.z siedzibą wG.na rzecz powoda Skarbu Państwa – Prezydenta MiastaG.kwotę 5.400,00 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu,

III
nakazuje ściągnąć od pozwanej(...) sp. z o.o.z siedzibą wG.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 3.126,00 zł (trzy tysiące sto dwadzieścia sześć złotych) tytułem kosztów sądowych, od uiszczenia której powód ustawowo był zwolniony.

Sygnatura akt I C 520/22

UZASADNIENIE
Powód Skarb Państwa – Prezydent MiastaG.wniósł pozew przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.o zapłatę kwoty 62.518,69 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2022r. do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że pozwana jest zobowiązana do uiszczenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu Skarbu Państwa przyul. (...)oznaczonego w obrębieW.(...)jakodziałki (...). Od 1 stycznia 2014r. opłata roczna za użytkowanie wieczystedziałki (...)wynosi 2.382 zł,działki (...)– 21.843,60 zł,działki (...)– 138,09 zł,działek (...)– 38.155 zł. Termin dokonania opłaty, określony w pismach z dnia 4 września 2019r. i 21 października 2019r. za kolejne lata został wyznaczony do dnia 31 marca każdego roku. Pozwany zalega z opłatami za rok 2022.
(pozew, k. 3-3v)
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości, podnosząc, że powód nie uzasadnił ani nie wykazał wysokości zgłoszonych roszczeń przy poszczególnych kwotach żądania. W poprzednich latach powód wielokrotnie wysyłał do pozwanej wezwania na różne kwoty, które w kolejnych wezwaniach i próbach wyjaśnienia rozbieżności różniły się od siebie jeszcze bardziej. W przedmiotowej sprawie powód wystosował wezwania w lutym 2022r., po których pozwany wysłał pisma z prośbą o wyjaśnienie. W odpowiedzi dowiedział się, że od 2016r. powód naliczał należności za jedną z działek, co nie powinno mieć miejsca i jest analizowane. W przypadku innego pozwu powód wskazywał na całkowicie dowolne kwoty, myląc się aż o 42.596,40 zł, co skutkowało uchyleniem nakazu zapłaty. Powód nie wykazał wysokości roszczenia co dodziałek (...), a jak wskazuje pozwany podstawą roszczeń nie mogą być wyciągi z ewidencji księgowej. Z kolei, analizując treść wezwania z dnia 7 kwietnia 2022r. pozwana wskazała, że posługuje się ono enigmatycznymi kodami stosowanymi przez powoda, a nie zawiera oznaczeń konkretnych działek, za które należą się dane opłaty. Powód nie uwzględnia również faktu, że pozwana dokonywała szeregu wpłat na poczet opłat za użytkowanie wieczyste.
(sprzeciw od nakazu zapłaty, k. 48-50)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwana(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.jest użytkownikiem wieczystym następujących nieruchomości – stanowiących własność Skarbu Państwa:
- nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...)(poprzednio nr 77/49) objętejksięgą wieczystą nr (...);
- nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...)(poprzednio nr 70/2) objętejksięgą wieczystą nr (...);
- nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...)(poprzednio nr 69/2) objętejksięgą wieczystą nr (...);
- nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...)obszaru 5401 m2 objętejksięgą wieczystą nr (...).
Nadto, pozwana jest współużytkownikiem wieczystym w udziale ¼ części nieruchomości stanowiącejdziałkę nr (...)(po podzialedziałek (...)) objętejksięgą wieczystą nr (...)(poprzednio objętej KW nr(...)).
(dowód: wydruki aktualnej treściksiąg wieczystych nr (...)k. 21-25,(...)k. 26-28,(...)k. 29-34,(...)k. 35-37)
Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2018 roku wydanym w sprawie o sygnaturze I C 125/16 Sąd Rejonowy w Gdyni ustalił m.in., że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości położonej wG.:
a) stanowiącej w dacie wypowiedzenia tj. 14 października 2013 rokudziałkę o numerze (...), natomiast obecnie 526 objętąksięgą wieczystą (...)począwszy od 01 stycznia 2014 roku wynosi 2.382 zł;
b) stanowiącej w dacie wypowiedzenia tj. 14 października 2013 rokudziałkę o numerze (...), natomiast obecnie 528 objętąksięgą wieczystą (...)począwszy od 01 stycznia 2014 roku wynosi 21.843,60 zł;
c) stanowiącej w dacie wypowiedzenia tj. 14 października 2013 rokudziałkę o numerze (...), natomiast obecnie 529 objętąksięgą wieczystą (...)począwszy od 01 stycznia 2014 roku wynosi 138,09 zł.
Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2019r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt XVI Ca 621/18 Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił apelację Skarbu Państwa.
(dowód: odpis wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 5 kwietnia 2018r., k. 11, odpis wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2019r., k. 12)
Natomiast, wyrokiem z dnia 29 listopada 2017 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt I C 159/16 Sąd Okręgowy w Gdańsku ustalił, że opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej wG.przyul. (...), E, oznaczonej jako dz. Nr 79 obszaru 14.508 m2, zapisanej w KW nr(...)oraz 78 obszaru 5.401 m2zapisanej w Kw nr(...), od 2016 roku wynosi łącznie 125.340 zł. Przedmiotowy wyrok jest prawomocny.
(dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2017r. wraz z uzasadnieniem, k. 13-20)
Pismem z dnia 4 września 2019r. powódka poinformowała pozwaną o obowiązku zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystegodziałki nr (...)w wysokości 2.382 zł (od 2018r.), 529 i 528 w wysokości 21.981,69 zł (od 2017r.), zaś pismem z dnia 21 października 2019r. o obowiązku zapłaty opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystegodziałek nr (...)w wysokości 38.155 zł (od 2017r.). W obu wezwaniach wskazano, że opłaty należy uiścić do dnia 31 marca każdego roku bez wcześniejszych wezwań i zawiadomień. Pierwsze z wezwań zostało pozwanej doręczone w dniu 10 września 2019r., zaś drugie w dniu 29 października 2019r.
(dowód: wezwanie z dnia 4 września 2019r. wraz z zpo, k. 5-7, wezwanie z dnia 21 października 2019r. wraz z zpo, k. 8-10)

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd w całości ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową.
W ocenie Sądu brak było jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności i autentyczności dokumentów powołanych w ustaleniach stanu faktycznego. Podkreślić należy, iż część spośród wymienionych powyżej dokumentów, w szczególności orzeczenia sądów powszechnych czy odpisy z ksiąg wieczystych, miała charakter dokumentów urzędowych, zaś w toku niniejszego postępowania żadna ze stron nie próbowała wzruszyć w trybie przepisuart. 252 k.p.c.przysługujących tym dokumentom domniemań autentyczności oraz prawdziwości treści powołanych dokumentów z prawdą. Sąd nie dopatrzył się także żadnych podstaw do kwestionowania wiarygodności i mocy dowodowej dokumentów prywatnych w postaci korespondencji stron. Żadna ze stron nie kwestionowała bowiem autentyczności tych dokumentów ani nie zaprzeczyła, iż osoby podpisane pod tymi dokumentami nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Sąd także nie doszukał się żadnych okoliczności mogących wzbudzać wątpliwości co do wiarygodności wyżej wskazanych dokumentów, w tym wskazujących na podrobienie, przerobienie, czy też inną ingerencję.
Podstawę prawną powództwa stanowiły przepisyart. 238 k.c.iart.71 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami(Dz.U. z 2023 r. poz. 344). Zgodnie z treściąart. 238 k.c.wieczysty użytkownik uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną, natomiast stosownie doart. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościamiza oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne.
Przechodząc do szczegółowych rozważań należy wskazać, że nie było pomiędzy stronami sporu co do tego, że pozwany Skarb Państwa jest właścicielem przedmiotowych nieruchomości, a pozwana spółka użytkownikiem wieczystym ww. działek gruntu (czy współużytkownikiem wieczystym w przypadkudziałki nr (...)). Strona pozwana zarzuciła powódce nieudowodnienie wysokości roszczenia, jednak w świetle zgromadzonego materiału dowodowego zarzut ten należało uznać za nieuzasadniony. Podkreślić należy, iż w odniesieniu dodziałek nr (...)wysokość opłaty rocznej wynika z prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Gdyni wydanego w sprawie o sygnaturze akt I C 126/16, który został dołączony do pozwu. Natomiast, jeśli chodzi odziałki nr (...), to – jak wynika z prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2017 r. – wysokość opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystej obu tych działek w pełnej wysokości obowiązująca pozwanego od 2016 r. wynosi 125.340 zł, przy czym należy podkreślić, że w sentencji tego wyroku podano parametry (ustalenia) do wyliczeń tejże opłaty, natomiast nie wskazano, jaka jest wysokość opłaty w odniesieniu do każdej z ww. działek. Zważyć należy, iż nieruchomość obejmującadziałkę nr (...), to obecnie cześć nieruchomości objętejksięgą wieczystą nr (...)o powierzchni mniejszej – 1036 m2, która pozostaje we współużytkowaniu wieczystym pozwanego w udziale ¼ części. Na podstawie pism powoda można jednoznacznie stwierdzić, że powód dokonał wyliczenia opłaty rocznej co do tej nieruchomości przy użyciu parametrów z sentencji wyroku z dnia 29 listopada 2017r., tj. przyjął łączną wartość działki 2.959.000 zł, wyliczył wartość 1 m2(203,95 zł), naliczył wartość całej opłaty rocznej dla aktualnej (mniejszej) powierzchni tej nieruchomości (203,95 zł(...)= 211.298,86 zł), a następnie uwzględnił udział we współużytkowaniu wieczystym pozwanego (1/4) i niesporną stawkę procentową opłaty (211.298,86 zł x 0,03 x 1/4 = w zaokrągleniu 1.585 zł). Zdaniem Sądu powyższe wyliczenie jest prawidłowe, opiera się na parametrach wynikających wprost z treści sentencji prawomocnego wyroku sądowego (a nie np. z tylko z uzasadnienia lub przyjętych jedynie przesłankowo faktów wyrokowania). Jeżeli pozwany uważał, że opłata została wyliczona nieprawidłowo, to powinien – zważywszy fakt, iż jest w niniejszej sprawie reprezentowany przez fachowego pełnomocnika – wskazać konkretne zarzuty odnośnie tego rodzaju wyliczenia i zawnioskować odpowiedni dowód (np. z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego).
Mimo twierdzeń i zarzutów pozwanego odnośnie dokonywanych przez niego wpłat z tytułu rozliczenia opłat rocznych za użytkowanie wieczyste za sporny okres, pozwany nie przedstawił żadnych dowodów, które pozwalałyby stwierdzić, że w jakiejkolwiek części zaspokoił roszczenie powoda z tytułu opłat rocznych za 2022 roku w odniesieniu do działek objętych żądaniem pozwu. Zgodnie zart. 6 k.c.to na pozwanym spoczywał ciężar wykazania faktu zaspokojenia roszczeń dochodzonych przez powoda.
Mając powyższe na względzie, na mocyart. 238 k.c.iart. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, Sąd uwzględnił powództwo w całości i zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 62.518,69 zł. Od powyższej kwoty, na podstawieart. 481 § 1 i § 2 k.c., zasądzono odsetki od dnia 1 kwietnia 2022 roku do dnia zapłaty. Zważyć bowiem należy, iż termin uiszczenia opłat rocznych został określony ustawowo wart. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomości, zgodnie z którym opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocyart. 98 k.p.c.w zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy zasądził od przegrywającego niniejsze postępowanie pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.400 zł, stanowiącą opłatę za czynności fachowego pełnomocnika powoda w stawce minimalnej. Od powyższej kwoty na podstawieart. 98 § 11k.p.c.zasądzono odsetki ustawowe za opóźnienie.
Nadto, na mocy art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazano ściągnąć od pozwanego opłatę sądową od pozwu w wysokości 3.126 zł, od której powód był ustawowo zwolniony.