Sąd Okręgowy we Wrocławiu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 995/21
Data wyroku: 2021-12-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 995/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, II Wydział Karny, z dnia 25 maja 2021 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 409/20, dot.P. P.oskarżonego o czyn zart. 209 § 1 k.k.

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

ObrońcaP. P.zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku,a toart. 4 k.p.k.oraz7 k.p.k.poprzez dokonanie nieprawidłowej, niezgodnej z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oceny zebranego materiału dowodowego, polegającej na:

a
przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżony przejawiał negatywny stosunek psychiczny do ciążącego na nim zobowiązania alimentacyjnego, nie dopuszczając przy tym do siebie możliwości jego zmiany, tj. nie podejmując prób ewentualnej jego zmiany, podczas gdy oskarżony podczas pierwszej rozprawy w dniu 15 października 2020 r. oraz na późniejszym terminie w dniu 26 listopada 2020 r. wskazywał na (i) wyraźną chęć realizacji ciążącego na nim zobowiązania w pełnej wysokości, stąd podejmował nieustające próby znalezienia nowego, lepiej płatnego zatrudnienia oraz (ii) łączące go z synem dobre kontakty, przejawiające się obustronnej chęci spędzania wspólnego czasu/spotykania się;

b
przyjęciu przez Sąd I instancji, że od kilku lat sytuacja na rynku pracy jest znakomita (tj. istnieje wiele ofert pracy na różnych stanowiskach), co w połączeniu z posiadanym przez oskarżonego wykształceniem oraz doświadczeniem zawodowym pozwalało mu na uzyskiwanie dochodów, pozwalających na uiszczaniu zobowiązania alimentacyjnego w pełnej wysokości, podczas gdy — oskarżony od listopada 2016 r. do listopada 2020 r. konsekwentnie poszukiwał lepiej płatnej pracy, wysyłając ponad kilkaset aplikacji i CV do potencjalnych pracodawców, jednakże bez zamierzonego rezultatu;

c
przyjęcie przez Sąd I instancji, że oskarżony (najpóźniej) od 2013 r. udziela porad personalno-dietetycznych za pośrednictwem portalu społecznościowegoF., o czym świadczyć mają liczne wydruki ogłoszeń, podczas gdy — przedmiotowe wydruki, jak również treści publikowane przez oskarżonego na profilu znajdującym się na portalu społecznościowymF.(i) w większości są niezwiązane z okresem objętym aktem oskarżenia (ii) odnoszą się do niezaktualizowanych przez oskarżonego informacji, jak również ((...)) mają charakter swoistego rodzaju bloga, zawierającego artykuły prasowe o zdrowym jedzeniu, ziołach i technikach motywacyjnych;

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a który to błąd miał niewątpliwy wpływ na jego treść, poprzez:

a
przyjęcie przez Sąd I instancji, że oskarżony osiągał dodatkowe dochody z tytułu udzielanych porad personalno-dietetycznych za pośrednictwem portalu społecznościowegoF., podczas gdy oskarżony (i) nie prowadził nigdy działalności gospodarczej, o której mowa w art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, związanej ze świadczeniem usług dietetycznych i treningów personalnych oraz (ii) z tytułu udzielanych porad dietetycznych uzyskał (może kilkukrotne) sporadyczne, niewielkie wynagrodzenie;

b
przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżony celowo nie zarejestrował działalności gospodarczej związanej ze świadczeniem usług dietetycznych i treningów personalnych, jak również, że podejmował zatrudnienie w sposób nieformalny, otrzymując wynagrodzenie poza zwykłym obiegiem środków finansowych, które następnie nie mogły być zajmowane w postępowaniu egzekucyjnym, podczas gdy  zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje jakichkolwiek podstaw do przyjęcia ww. wniosków (tj. wnioski czysto poszlakowe);

c
przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżony uzyskiwał w okresie objętym aktem oskarżenia wyższe dochody, aniżeli zadeklarowane w ramach postępowania, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje jakichkolwiek podstaw do przyjęcia ww. wniosku (tj. wniosek czysto poszlakowy);

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzuty podniesione przez obrońcę oskarżonego nie są zasadne i tym samym nie zasługują na uwzględnienie.

Ad. 1.
Zarzuty podniesione w apelacjinie są zasadne. Mają one charakter polemiczny i tworzą wersję alternatywną do wersji ustalonej przez Sąd Orzekający.
Na wstępie podnieść należy, iż dokonując oceny dowodów Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu nie pozostawił w sprawie żadnych wątpliwości, które w myśl zasadyin dubio pro reonależałoby tłumaczyć na korzyść oskarżonego.
Sąd Rejonowy, wbrew twierdzeniom skarżącego, dokonał swobodnej oceny dowodów, zgodnej zart. 7 k.p.k.Wskazać trzeba, iż przekonanie Sądu o wiarygodności jednych dowodów i jej braku w przypadku innych, pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k., jeżeli zostało poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, rozważeniem okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego, pozostaje zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku. Taka ocena sprawia, iż w konsekwencji brak jest podstaw do kwestionowania dokonanych przez Sąd ustaleń faktycznych i końcowego rozstrzygnięcia Sądu. Sąd I instancji zgromadził wszystkie dostępne mu i istotne dla rozstrzygnięcia sprawy dowody, a następnie sprawnie przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonał trafnej analizy materiału dowodowego i wyprowadził prawidłowe ustalenia faktyczne.
Apelacja obrońcy oskarżonego w istocie sprowadza się do kwestionowania niekorzystnej oceny materiału dowodowego dokonanej przez Sąd Rejonowy poprzez przyjęcie, że:

⚫

oskarżony przejawiał negatywny stosunek psychiczny do ciążącego na nim zobowiązania alimentacyjnego od kilku lat,

sytuacja na rynku pracy i liczne kompetencje oskarżonego umożliwiały mu uzyskiwanie dochodów, pozwalających na uiszczaniu zobowiązania alimentacyjnego w pełnej wysokości,

oskarżony udzielał porad personalno-dietetycznych za pośrednictwem portalu społecznościowego z czego czerpał dodatkowy dochód.

Takie rozumienie nie jest słuszne bowiem Sądmeritiwskazał zarówno dowody na jakich oparł swe ustalenia, jak i powody, dla których pewnym dowodom, a ściślej wyjaśnieniom oskarżonego, odmówił wiary. Swoje stanowisko Sąd I instancji logicznie i wyczerpująco umotywował w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, sporządzonym zgodnie z dyspozycjąart. 424 § 1 i 2 k.p.k.Pisemne motywy zaskarżonego wyroku zawierają wyczerpującą analizę wszystkich okoliczności rozpatrywanego przypadku, która w ocenie Sądu Okręgowego zasługuje na pełną akceptację. Sąd I instancji słusznie wskazał, że poszukiwanie przez oskarżonego lepiej płatnej pracy przez okres niemal dwóch lat było działaniemstrictepozorowanym, a oskarżony nie podjął koniecznych starań w kierunku pełnego wywiązywania się z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem syna, w szczególności nie podejmował chociażby prac dodatkowych. Słusznie Sąd I instancji także nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie, w jakim twierdził on, że nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu udzielania porad na portalu społecznościowymF.. Sąd Odwoławczy podziela pogląd wyrażony przez Sądmeritiw zakresie w jakim stwierdził on, że oskarżony celowo nie miał zarejestrowanej działalności gospodarczej i pracował w nieformalny sposób, po to by uzyskiwane w ten sposób dochody nie mogły podlegać zajęciom komorniczym. Reasumując Sąd I instancji słusznie ocenił wyjaśnienia oskarżonego w przeważającym zakresie jako niewiarygodne i stanowiące jedynie wyraz jego linii obrony. Nadto Sąd Orzekający respektował zasadę prawdy materialnej (art. 2 § 2 k.p.k.) i zasadę bezstronności (art. 4 k.p.k.), a także w sposób pełny oraz wyczerpujący rozważył wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Taka ocena dokonana przez Sąd Orzekający nie może zatem zostać uznana za dowolną.
Ad. 2.
Zarzut podniesiony w apelacji – syntetycznie rzecz ujmując sprowadzający się do tego jakoby przebieg zdarzeń w niniejszej sprawie był odmienny od tego ustalonego przez Sąd I instancji (zarzut błędu w ustaleniach faktycznych) –nie jest zasadny. Ma on charakter polemiczny i tworzy wersje alternatywne do tych ustalonych przez Sąd Orzekający.
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest immanentnie związany z zarzutami naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów postępowania i jest pochodną odmiennej oceny dowodów, dokonanej przez skarżącego w wywiedzionym środku odwoławczym, której jednak Sąd Odwoławczy w żadnej części nie podziela. W przekonaniu Sądu II instancji dowody obdarzone przez Sąd Rejonowy wiarą dawały w pełni podstawę do poczynienia przez tenże Sąd zaprezentowanych w pisemnych motywach wyroku ustaleń faktycznych, skutkujących skazaniem oskarżonego za przestępstwo zart. 209 § 1 k.k.Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że o błędzie w ustaleniach faktycznych można mówić tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez Sąd orzekający z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego nie odpowiada zasadom logicznego rozumowania. Zarzut taki mógłby być skuteczny jedynie w razie wykazania, jakich uchybień w świetle wskazań wiedzy, jak również doświadczenia życiowego i logiki dopuścił się sąd orzekający w dokonanej przez siebie ocenie dowodów. Apelacja obrońcy nie wskazuje jakich błędów w rozumowaniu, skutkujących poczynieniem niewłaściwych ustaleń faktycznych czy też innych uchybień mających wpływ na treść wyroku, miał się dopuścić Sąd Rejonowy. W uzasadnieniu apelacji nie przedstawiono bowiem przekonującej argumentacji na poparcie stanowiska przedstawionego w petitum. Obrońca oskarżonego zarzuca Sądowimeriti, iż oparł się jedynie na wnioskach czysto poszlakowych. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych sprowadza się jednak jedynie do polemiki z ustaleniami zaskarżonego orzeczenia. Powyższe prowadzi do konstatacji, że w omawianej stanie faktycznym brak jest podstaw do kwestionowania dokonanych przez Sąd ustaleń i końcowego rozstrzygnięcia sądu.
Podsumowując powyższe rozważania do co ad. 1 i ad. 2 wskazać należy, że wbrew odmiennym wywodom obrońcy oskarżonego, kontrola instancyjna nie potwierdziła, aby postępowanie jurysdykcyjne w niniejszej sprawie było obarczone uchybieniami, które mogłyby mieć wpływ na treść wyroku. Sąd I instancji procedował z poszanowaniem wszelkich reguł i zasad postępowania oraz nie dopuścił się obrazy przepisówkodeksu postępowania karnego, jak również nie poczynił błędów w ustaleniach faktycznych. W toku postępowania zostały wyjaśnione - zgodnie z nakazem płynącym z dyspozycji przepisuart. 366 § 1 k.p.k.- wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Nadto, wbrew wywodom apelacji, zdaniem Sądu Okręgowego, zaprezentowana przez Sąd I instancji ocena dowodów nie wykracza poza zakreślone przepisemart. 7 k.p.k.granice sędziowskiej swobody ocen.
Ponieważ apelacja skierowana została do całości rozstrzygnięcia, Sąd Okręgowy zobowiązany był także odnieść się do wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, uznając, iż Sąd Rejonowy orzekający w kwestii wymiaru kary wypowiedział się szczegółowo i właściwie ocenił okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu. Orzeczone wobec oskarżonego kary nie mogą zostać uznane uznać za naruszające dyrektywy zart. 53 k.k., nie przekraczają bowiem stopnia winy oskarżonego, jak i stopnia szkodliwości społecznej popełnionych przez niego występków. Zarówno okoliczności łagodzące i obciążające zostały prawidłowo rozważone przez Sąd I instancji. Mając zatem na uwadze powyższe Sąd Okręgowy uznał, iż ukształtowany wobec skazanego przez Sąd I instancji wymiar kary jest zgodny z zasadami obowiązującymi przy jej wymiarze i nie razi swoją surowością, zaś apelacja nie dostarczyła tego typu argumentów, które władne byłyby podważyć ocenę poczynioną przez Sąd Rejonowy.

Wniosek

1
Zmiana zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

2
Przyznanie kosztów udzielonej oskarżonemu w postępowaniu apelacyjnym pomocy prawnej z urzędu.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ad. 1.Wobec uznania zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego za bezzasadne, jak również wobec niestwierdzenia okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu, o których mowa wart.439 k.p.k.i440 k.p.k., nie było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku zgodnie z wnioskiem końcowym apelacji.
Ad. 2.Wobec nieopłacenia kosztów obrony udzielonej z urzędu ani w całości, ani w części wniosek obrońcy oskarżonego jest zasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1Wyrok wskazany w sekcji 1.1. części wstępnej niniejszego uzasadnienia.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego należało utrzymać w mocy. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji są prawidłowe, a ocena dowodów została dokonana zgodnie z treściąart. 7 k.p.k.Ocena zeznań świadków oraz całokształtu materiału dowodowego oraz konfrontacja treści poszczególnych dowodów prowadzi do konstatacji o sprawstwie i winie oskarżonegoP. P..

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II
III
IV

Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku – Prawo o adwokaturzeoraz na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu Sąd Okręgowy (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.kwotę 516,60 złotych (pięćset szesnaście i 60/100 w tym VAT) tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Sąd Okręgowy - kierując się treścią § 11 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie - zasądził od oskarżonegoP. P.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. P.kwotę 840 (osiemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.
Biorąc pod uwagę nałożone na oskarżonego zobowiązanie do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego Sąd Okręgowy zwolnił go – w oparciu o przepisart. 624 § 1 k.p.k.iart. 634 k.p.k.– z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

7

PODPIS

SSO Marcin Sosiński

ZAŁĄCZNIK NR 1 DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia, II Wydział Karny, z dnia 25 maja 2021 roku, wydany w sprawie o sygn. akt II K 409/20, dot.P. P.oskarżonego o czyn zart. 209 § 1 k.k.

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana