Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pa 59/20
Data wyroku: 2020-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Apelacja
Podstawa prawna: art. 373 § 1 k.p.c.

Sygn. akt VIII Pa 59/20

POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2020 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w następującym składzie:
Przewodniczący: sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek
Sędziowie:
po rozpoznaniu 26 listopada 2020 r. wG.
na posiedzeniu niejawnym
sprawyH. R.
przeciwkoA. S.
owynagrodzenie, wydanie świadectwa pracy
na skutek apelacjipowoda
od wyrokuSądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia24 marca 2020r.sygn. aktVI P 11/19
p o s t a n a w i a: odrzucić apelację.
(-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek
Sygn. akt VIII Pa 59/20

UZASADNIENIE
PowódH. R.domagał się ustalenia, że łączył go z pozwanym stosunek pracy, zobowiązania pozwanego do sporządzenia i wydania świadectwa pracy, a także zapłaty wynagrodzenia za pracę: w kwocie 600 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia29 sierpnia 2018 roku oraz w kwocie 200 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 1 września 2018 roku. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Prawomocnym zarządzeniem z dnia 04.03.2019 r. zwrócono pozew w zakresie roszczenia o ustalenie istnienia stosunku pracy
Po ostatecznym sprecyzowaniu żądania (rozprawa z dnia 12.03.2020 r.)pełn. powoda wskazał, że domaga się: wynagrodzenia za pracę w kwocie 1816,48 zł bruttoz odsetkami od dnia 14.09.2018 r., jako roszczenia wynikającego ze stosunku pracy.
PozwanyA. S.w odpowiedzi na pozew domagał się oddalenia powództwa oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów procesu.
Wyrokiem z dnia 24 marca 2020r. Sąd Rejonowy w Gliwicach oddalił powództwo i orzekł o kosztach zastępstwa procesowego.
Sąd pierwszej instancji ustalił następujący stan faktyczny:
Powód nawiązał kontakt z pozwanym odpowiadając na ogłoszenie zamieszonew Internecie. Zgodnie z treścią ogłoszenia pozwany poszukiwał kierowcy posiadającego uprawienia kat. D do prowadzenia pojazdów. W treści ogłoszenia nie została wskazana wysokość wynagrodzenia ani forma zatrudnienia.
Powód w dacie spotkania z pozwanym pozostawał w stosunku zatrudnienia – pracował jako kierowca w firmie prowadzonej przez panaB..
Pozwany zlecił powodowi wykonanie transportu zorganizowanej grupy wycieczki doL.W.miał obejmować trzy dni w okresie od 28 sierpnia 2019 roku do 30 sierpnia 2018 roku. Powód zgodził się na to oraz na ustaloną z pozwanym stawkę za każdy dzień wyjazdu.
Po powrocie powoda zKotliny K.strony nie kontynuowały rozmów na temat warunków zatrudnienia powoda u pozwanego.
Po powrocie zL., powód w dniu 1 września 2018 roku miał obsługiwać jako kierowca wesele. Przewóz gości weselnych został pomiędzy powodem i pozwanym omówiony w terminie wcześniejszym.
Pozwany miał zagwarantowaną umowę o przewóz uczniów szkolnych. Umowa ta miała obowiązywać od 1 września 2018 roku, jednakże z uwagi na konieczność ustalenia szczegółów z władzami szkoły umowa formalnie zaczęła obowiązywać od dnia 4 września 2018 roku. W związku z poszerzeniem wykonywanych usług pozwany planował nawiązać dłuższą współpracę z powodem w ramach umowy zlecenia. Na takiej podstawie zatrudniał kierowców, ponieważ głównie zajmował się transportem uczniów w roku szkolnym. W tym celu pozwany umówił się z powodem na spotkanie w dniu 4 września 2018 roku, na którym to strony miał zawrzeć umowę zlecenie regulującą dalsze warunki współpracy. Do spotkania nie doszło – strony nie zawarły dalszej umowy o współpracę.
Powód po wykonaniu „testowego przejazdu” uznał, że nie chce kontynuować współpracy z pozwanym.
Pozwany uznał roszczenie w zakresie 600 zł z tytułu umowy zlecenia.
Sąd Rejonowy uznał, że powództwo należało oddalić.
Powód domagał się ustalenia, że łączył go z pozwanym stosunek pracy na czas nieokreślony, od dnia 27 sierpnia 2018 roku. W niniejszej sprawie prawomocnym zarządzeniem z dnia 4 marca 2018 roku zwrócono pozew w zakresie roszczenia powoda o ustalenie istnienia stosunku pracy. W konsekwencji sprecyzowanego żądania domagania się wynagrodzenia za pracę z tytułu umowy o pracę Sąd przesłankowo badał, czy strony łączyła umowa o pracę i w związku z tym, czy roszczenia powoda były zasadne.
W wyniku przeprowadzonego postępowania Sąd doszedł do przekonania, że stronyw spornym okresie nie łączyła umowa o pracę, a zatem brak było podstaw do zasądzenia na rzecz powoda jakiejkolwiek kwoty, która wynikałaby ze stosunku pracy.
W konsekwencji ustalenia, że strony nie łączył stosunek pracy oddalono także żądanie wydania świadectwa pracy.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.oraz§ 9 ust. 1 pkt 2wz. z§ 2 pkt 3- odnośnie żądania zapłaty wynagrodzenia (tj. 75% z 900 zł = 675 zł) i§ 9 ust. 1 pkt 3– odnośnie żądania wydania świadectwa pracy (120 zł) łącznie795 zł.
Powód wniósł apelację od wyroku oddalającego żądanie o ustalenie istnienia stosunku pracy. Rozstrzygnięciu zarzucił:
- naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj.art. 233 § 1 i 2 k.p.c.orazart. 328 § 2 k.p.c.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie, dokonanej wybiórczo, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego polegającej na zupełnym pominięciu dla oceny istnienia stosunku pracy woli stron, w tym pracownika, faktu braku pisemnego potwierdzenia zawarcia umowy o pracę, a w konsekwencji błędnym przyjęciu, że strony zawarły umowę zlecenia oraz naruszenieart. 233 k.p.c.przez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i dokonania jego oceny z pominięciem istotnej części tego materiału, tj. zeznań powoda, wydruku korespondencji w formie sms, z których wynika, że powód domagał się zawarcia na piśmie umowy o pracę i nigdy nie wyraził zamiaru zawarcia umowy zlecenia;
- naruszenie przepisu prawa materialnego tj.art. 29 § 2 k.p.
W oparciu o powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i ustalenie, że od dnia 27 sierpnia 218r. do 14 września 2018r. łączył go z pozwanym stosunek pracy oraz o zasądzenie na rzecz powoda od pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z przepisemart. 373 § 1 k.p.c.sąd drugiej instancji odrzuca apelację spóźnioną, nieopłaconą lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również apelację, której braków strona nie usunęła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie apelacja podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sąd pierwszej instancji prawomocnym zarządzeniem z dnia 4 marca 2019 r. zwrócił pozew w zakresie żądania ustalenia istnienia stosunku pracy. W apelacji zaś, powód domagał się zmiany zaskarżonego wyroku przez ustalenie, że od dnia 27 sierpnia 218r. do 14 września 2018r. łączył go z pozwanym stosunek pracy. Zauważyć należy, że sąd pierwszej instancji swoim rozstrzygnięciem nie objął żądania ustalenia istnienia stosunku pracy. W konsekwencji brak substratu zaskarżenia. Apelacja zaś może zostać wniesiona tylko od orzeczenia istniejącego.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy odrzucił apelację na podstawieart. 373 § 1 k.p.c.
(-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek