Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2749/18
Data wyroku: 2021-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia () Magdalena Kimel
Słowa kluczowe: Składki na ubezpieczenie społeczne
Podstawa prawna: art. 199 § 1 pkt 2 kpc, art. 477^14^ § 1 kpc

Sygn. aktVIII U 2749/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 października 2021 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
na posiedzeniu niejawnym w składzie:

Przewodniczący: sędzia (del.) Magdalena Kimel

po rozpoznaniu w dniu6 października 2021 r. w Gliwicach
sprawyB. B.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
oskładki
na skutek odwołaniaB. B.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia6 sierpnia 2018  r.nr(...)/RKS-(...)
9 grudnia 2019 r.nr(...)/RKS-(...)

1
odrzuca częściowo odwołania w zakresie zaskarżenia deczyji z dnia 6 sierpnia 2018 roku i z dnia 9 grudnia 2019 roku określających wysokość zadłużenia:

- z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za okres od 02.2015 roku do 05.2016 roku,
- z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 07.2015 roku do 05.2018 roku,
- z tytułu składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od 01.2015 roku do 02.2017 roku,
objętego decyzją z dnia 7 czerwca 2017 roku nr(...)-RKS oraz decyzją z dnia 30 listopada 2018 roku nr(...)

2
w pozostałym zakresie oddala odwołania,

3
przyznaje ze Skarbu Państwa radcy prawnemuM. W.kwotę 2.400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) powiększoną o 23 % podatku VAT tj łącznie kwotę 2.952 zł (dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej odwołującej z urzędu,

4
zasądza od odwołującej na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.kwotę 3.600 zł (trzy tysiące sześćset złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego.

(-) sędzia (del.) Magdalena Kimel
Sygn. akt VIII U 2749/18

UZASADNIENIE
Decyzją z6 sierpnia 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ., powołując się naart. 83 ust. 1, w zw. zart. 32 ustawy z 13 października 1998r.o systemie ubezpieczeń społecznych, ustalił że płatnik składekB. B.jest dłużnikiem ZUS z tytułu zaległych składek:

-

na ubezpieczenia społeczne za okres od lutego 2015r. do marca 2018r. w kwocie 9.413,48 zł, wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 1.307,00 zł, kosztami upomnień w kwocie 58,00 zł i kosztami egzekucyjnymi w kwocie 559,70 zł;

na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lipca 2015r. do marca 2018r.w kwocie 20.529,40 zł, wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 2.646,00 zł, kosztami upomnień w kwocie 104,00 zł i kosztami egzekucyjnymi w kwocie 1.197,30 zł;

na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, za okres od lutego 2015r. do marca 2018r. w kwocie 2.382,49 zł, wraz z odsetkami za zwłokęw kwocie 261,00 zł, kosztami upomnień w kwocie 116,00 zł i kosztami egzekucyjnymiw kwocie 149,70 zł;

Następnie decyzją z9 grudnia 2019r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ., powołując się naart. 83 ust. 1, w zw. zart. 32 ustawy z 13 października 1998r.o systemie ubezpieczeń społecznych, ustalił że płatnik składekB. B.jest dłużnikiem ZUS z tytułu zaległych składek:

-

na ubezpieczenia społeczne za okres od lutego 2015r. do czerwca 2019r. w kwocie 22.052,72 zł, wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 3.360,00 zł, kosztami upomnieńw kwocie 150,80 zł i kosztami egzekucyjnymi w kwocie 1.238,00 zł;

na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lipca 2015r. do czerwca 2019r. w kwocie 28.971,34 zł, wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 5.571,00 zł, kosztami upomnieńw kwocie 197,20 zł i kosztami egzekucyjnymi w kwocie 1.652,30 zł;

na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, za okres od stycznia 2015r. do czerwca 2019r. w kwocie 3.195,12 zł, wraz z odsetkami za zwłokęw kwocie 623,00 zł, kosztami upomnień w kwocie 185,00 zł i kosztami egzekucyjnymiw kwocie 190,30 zł;

W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, żeB. B.jako płatnik składek była zobowiązana do opłacania comiesięcznych składek na poszczególne ubezpieczenia oraz, że od składek nieuiszczonych w terminie naliczane są odsetki za zwłokę. Równocześnie w załącznikach do tych decyzji, ZUS szczegółowo przedstawił zestawienie należności składkowych za poszczególne miesiące spornego okresu.
W odwołaniach od powyższych decyzjiB. B., wniosła o zmianę zaskarżonych decyzji oraz o zwolnienie z obowiązku zapłaty należności określonychw zaskarżonych decyzjach ZUS, ewentualnie o umorzenie tych należności. W uzasadnieniu podniosła, że nie została przez organ rentowy pouczona o prowadzeniu wobec niej postępowania w przedmiocie ustalenia spornego zadłużenia i związanej z tym możliwości złożenia wyjaśnień i dowodów. Nadto zarzuciła, iż ZUS nie przedstawił czytelnego zestawienia spornych zadłużeń na poszczególne fundusze z rozbiciem za poszczególne miesiące spornego okresu.
W odpowiedziach na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu ZUS, w pierwszej kolejności wskazał, że sporne zadłużenie składkowe, w związku ze składkami na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne oraz FP i FGŚP, naliczono za okresy podlegania przez odwołującą tym ubezpieczeniom. W dalszej kolejności ZUS wskazał, że wysokość składek należnych za każdy z miesięcy spornego okresu, została ustalona w oparciu o składane przez odwołującą deklaracje rozliczeniowe i inne przedkładane przez nią dokumenty. Nadto ZUS podkreślił, że każdorazowo informował odwołującą o rozpoczęciu i zakończeniu postępowania w przedmiocie ustalenia spornych zaległości składkowych. Każdorazowo też, odwołująca otrzymywała szczegółowe zestawienie zaległych składek na poszczególne fundusze i oddzielnie każdy miesiąc spornego okresu. Dodatkowo organ rentowy podkreślił, że odwołująca dotychczas nie składała wniosku o umorzenie przedmiotowego zadłużenia.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pismem z 7 czerwca 2018r. ZUS Odział wZ.zawiadomiłB. B., jako płatnika składek, o wszczęciu wobec niej z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W załączniku organ rentowy przedstawił szczegółowe wyliczenie kwot składek wraz z kwotami odsetek w rozbiciu na poszczególne miesiące. Organ rentowy wezwał ubezpieczoną do złożenia wyjaśnień. Odwołująca powyższe zawiadomienie odebrała 27 czerwca 2018r. i nie złożyła wyjaśnień.
Pismem z 5 lipca 2018r. organ rentowy poinformował ubezpieczoną o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i zamiarze wydania decyzji w sprawie. Nadto pouczył odwołującą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów – zgodnie z treściąart. 10 § 1 k.p.a.B. B.odebrała pismo 25 lipca 2018r. i nie złożyła wyjaśnień.
W konsekwencji powyższego, ZUS Odział wZ., 6 sierpnia 2018r. wydał pierwszą z zaskarżonych decyzji.
Następnie pismem z 12 sierpnia 2019r. ZUS Odział wZ.zawiadomiłB. B., jako płatnika składek, o wszczęciu wobec niej z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W załączniku organ rentowy przedstawił szczegółowe wyliczenie kwot składek wraz z kwotami odsetek w rozbiciu na poszczególne miesiące. Organ rentowy wezwał ubezpieczoną do złożenia wyjaśnień. Odwołująca powyższe zawiadomienie odebrała 2 września 2019r. i nie złożyła wyjaśnień.
Pismem z 20 września 2019r. organ rentowy poinformował ubezpieczoną o zakończeniu postępowania wyjaśniającego i zamiarze wydania decyzji w sprawie. Nadto pouczył odwołującą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów – zgodnie z treściąart. 10 § 1 k.p.a.B. B.odebrała pismo 10 października 2019r. i nie złożyła wyjaśnień, mimo wyznaczenia jej postanowieniem z 12 listopada 2019r., nowego terminu do złożenia ewentualnych zastrzeżeń.
W konsekwencji powyższego, ZUS Odział wZ., 9 grudnia 2019r. wydał drugą zaskarżoną decyzję.
Ubezpieczona od roku 1990 prowadzi działalność gospodarczą w zakresie fryzjerstwa i zabiegów kosmetycznych oraz wynajmu lokalu użytkowego. Działalność ta nie była zawieszana i jest prowadzona nadal. Rozliczaniem tej działalności z organem rentowym i składaniem w tym zakresie stosownej dokumentacji rozliczeniowej, zajmuje się biuro księgowe z którym współpracuje odwołująca.B. B.do chwili obecnej zatrudnia jednego pracownika w niepełnym wymiarze czasu pracy.
W oparciu o pismo Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wG.z 8 marca 2021r. (koperta k.100) Sąd ustalił, że odwołująca złożyła roczne zeznania podatkowe PIT 36L za lata 2015-2019, w roku 2015 odnotowano dochód w wysokości 13.374,61 zł, a w roku 2016 stratę w wysokości 167,15 zł, w roku 2017 odnotowano stratę w wysokości 2.924,29 zł, w tym samym roku płatnik składek złożył zeznanie PIT-37 wskazujące przychód/dochód w wysokości 10.249,46 zł, w roku 2018 odnotowano stratę w kwocie 7.501,15 zł. za rok 2019 odwołująca nie wykazała przychodu.
Decyzją z 7 czerwca 2017r. (nr(...)-RKS) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.określił zadłużenieB. B.z tytułu niepopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za okres od lutego 2015r. do maja 2016r., na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lipca 2015r. do maja 2018r. i na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od stycznia 2015r. do lutego 2017r.
Odwołanie od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicachz 25 września 2018r., w sprawie VIII U 1403/17. Ubezpieczona od wyroku tego złożyła apelację. Sąd Katowicach wyrokiem z dnia 26 stycznia 2021 roku oddalił apelację.
Decyzją z dnia 30 listopada 2018 roku (nr(...)) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.określił zadłużenieB. B.z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2015r. do maja 2018r. na kwotę 9 472,69 zł oraz należne odsetki w kwocie 1 310 zł.
Wyrokiem z dnia 15 października 2019 r. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie wniesione od tej deczyji w sprawie VIII U 203/19. Ubezpieczona od tego wyroku wniosła apelację, która nie została jeszcze rozpoznana przez Sąd Apelacyjny w Katowicach.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, pisemnych zeznań odwołującej (k.101-103 i 126-127) oraz informacji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wG.zawartej w piśmie z 8 marca 2021r. (koperta k.100).
Sąd nie dał wiary zeznaniom odwołującej w zakresie w jakim podnosiła, że faktycznie nie prowadzi działalności gospodarczej od 21 grudnia 2018 roku, albowiem ta okoliczność nie została w żaden sposób wykazana. Przeciwnie odwołująca nadal zatrudnia pracownika, współpracuje z biurem księgowym, które rozlicza prowadzoną przez nią działalność i co miesiąc składa dokumenty rozliczeniowe za odwołująca i pracownika za pośrednictwem PUE. Nie wypowiedziała umowy najmu lokalu w którym działalność jest prowadzona. Odwołująca wprawdzie zeznała, że nie ma dostępu do tego lokalu i powołała się w tym zakresie na toczące się postępowanie sądowe o umożliwienie korzystania z tego lokalu. Równocześnie jednak nie wskazała choćby sygnatury akt pod którą toczy się powyższe postępowanie.
Sąd zważył, co następuje:
Odwołania nie zasługują na uwzględnienie.
Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym oraz opłacania składek, regulują przepisyustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(t.j. Dz.U. z 2021r., poz. 423 ze zm.), zwanej ustawą systemową.
Zgodnie z art. 17 w związku z art. 46 ustawy, płatnik składek obowiązany jest według zasad wynikających z przepisów niniejszej ustawy obliczać, potrącać z dochodów ubezpieczonych pracowników, rozliczać oraz opłacać należne składki za każdy miesiąc kalendarzowy. Rozliczenie składek oraz wypłaconych przez płatnika w tym samym miesiącu świadczeń następuje w deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA.
W myśl art. 47 ustawy płatnik składek przesyła w tym samym terminie deklarację rozliczeniową, imienne raporty miesięczne oraz opłaca składki za dany miesiąc.
Z kolei jak stanowi art. 48 ustawy, jeżeli płatnik składek nie złoży w terminie deklaracji rozliczeniowej, nie będąc z tego obowiązku zwolnionym, organ rentowy dokonuje wymiaru składek z urzędu w wysokości wynikającej z ostatnio złożonej deklaracji, bez uwzględnienia wypłaconych płatnikowi świadczeń, zawiadamiając go o tym. Jeżeli po wymierzeniu składek z urzędu płatnik złoży deklarację rozliczeniową, organ rentowy koryguje wymiar składek do wysokości wynikającej ze złożonej deklaracji z uwzględnieniem wykazanych w niej świadczeń.
Zgodnie natomiast z art. 32 ustawy do składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Emerytur Pomostowych oraz na ubezpieczenie zdrowotne w zakresie: ich poboru, egzekucji, wymierzania odsetek za zwłokęi dodatkowej opłaty, przepisów karnych, dokonywania zabezpieczeń na wszystkich nieruchomościach, ruchomościach i prawach zbywalnych dłużnika, odpowiedzialności osób trzecich i spadkobierców oraz stosowania ulg i umorzeń stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące składek na ubezpieczenia społeczne.
Zaś jak stanowi art. 23 ust. 1 ustawy systemowej od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonychwustawie z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa(Dz. U. z 2021r., poz. 1540 z późn. zm.).
Natomiast zgodnie z art. 83 ust 1 pkt 1-3 ustawy systemowej ZUS wydaje decyzjew zakresie indywidualnych spraw dotyczących m.in. zgłaszania do ubezpieczeń społecznych, przebiegu ubezpieczeń, ustalania wymiaru składek i ich poboru, a także umarzania należnościz tytułu składek.
Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że na płatniku składek ciąży obowiązek składania na bieżąco deklaracji rozliczeniowych, korekty ewentualnych nieprawidłowości oraz opłacania należnych składek. W wypadku zaś niedopełnienia tego obowiązku organ rentowy ma prawo wydać decyzję z urzędu zarówno co do okresu podlegania ubezpieczeniom jak i co do wymiaru składek.
W niniejszej sprawieB. B., jako płatnik składek, zakwestionowała treść decyzji organu rentowego z 6 sierpnia 2018r. i 9 grudnia 2019r. wskazując, iż nie miała wiedzy o toczącym się postępowaniu przed organem rentowym, a ponadto zarzuciła organowi rentowemu ustalenie rażąco wysokich składek zadłużenia oraz brak zasadności wyliczenia ich okresu i związanych z tym odsetek.
W ocenie Sądu orzekającego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie podważył w żaden sposób prawidłowości zaskarżonej decyzji.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że niezasadne są zarzuty odwołującej co do braku wiedzy o toczącym się postępowaniu – organ rentowy wykazał, iż każdorazowo prawidłowo zawiadamiał odwołującą o poszczególnych etapach postępowania, przekazywał w załącznikach szczegółowe wyliczenia kwot zaległych składek wraz z kwotami odsetek oraz dokonywał stosownych pouczeń.
W toku postępowania odwołująca podniosła, ze faktycznie od 21 grudnia 2018 roku nie prowadzi działalności gospodarczej.
Zgodnie z treścią art. 13 pkt. 4 ustawy osoby prowadzące pozarolniczą działalność podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.
W myśl art. 11 ust. 2 osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące, objęte obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlegają dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu na swój wniosek.
Zgodnie z art. 36 ust. 1 każda osoba objęta obowiązkowo ubezpieczeniami emerytalnym i rentowymi podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych. Obowiązek zgłoszenia osoby prowadzącej działalność gospodarczą spoczywa na tej osobie (ust.3).
W art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy wskazano, iż za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się osobę prowadzącą tę działalność na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych.
Art. 2 ustawy z 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej(t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1829) definiuje działalność gospodarczą, jako zarobkową działalność wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły. Przepis ten odpowiada obecnemu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U.2019.1292 t.j.)
W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że obowiązek ubezpieczenia osoby prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą wynika z faktycznego prowadzenia tej działalności (por. wyroki Sądu Najwyższego z 25 listopada 2005r. I UK 80/05, z 14 września 2007r. III UK 35/07, wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 lutego 2016r. III AUa 1631/15 LEX nr 2023645 ).
Zebrany materiał dowody wskazuje, że odwołująca w spornych okresach prowadziła działalność gospodarczą. Potwierdziły to zarówno jej zeznania jak również informacja przedłożona przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego wG., z której wynikało, że odwołująca w latach 2015 – 2019 rozliczała się podatkowo z dochodów osiągniętych z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Wskazuje na to złożenie zeznań na drukach PIT 36L przeznaczonych do rozliczania się osób prowadzących działalność gospodarczą. Odwołująca nadal współpracuje z biurem rachunkowym, które składa dokumenty rozliczeniowe co miesiąc - za odwołującą i nadal zatrudnionego pracownika za pośrednictwem PUE. Nie wypowiedziała umowy najmu lokalu w którym działalność jest prowadzona. Okoliczność, iż odwołująca z powodu choroby nie może osobiście działalności prowadzić pozostaje bez wpływu na podleganie ubezpieczeniom społecznym i tym samym obowiązek uiszczenia składek z tego tytułu, albowiem odwołującej nie przysługuje prawo do zasiłku chorobowego, co podnosiła w zeznaniach. Odwołująca zatem ma obowiązek uiścić składki na ubezpieczenie społeczne w tym okresie w pełnej wysokości.
Jednocześnie odwołująca w żaden sposób nie wykazała, że zadłużenie stwierdzone zaskarżoną decyzją jak również jego wysokość określona przez organ rentowy były nieprawidłowe.
Sąd orzekający w niniejszej sprawie, miał też na uwadze, że decyzją z 7 czerwca 2017r. (nr(...)-RKS) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.określił zadłużenieB. B.z tytułu niepopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za okres od lutego 2015r. do maja 2016r., na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lipca 2015r. do maja 2018r. i na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od stycznia 2015r. do lutego 2017r.
Odwołanie od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicachz 25 września 2018r., w sprawie VIII U 1403/17. Ubezpieczona od wyroku tego złożyła apelację. Sąd Katowicach wyrokiem z dnia 26 stycznia 2021 roku oddalił apelację.
Decyzją z dnia 30 listopada 2018 roku (nr(...)) organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.określił zadłużenieB. B.z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od października 2015r. do maja 2018r. na kwotę 9 472,69 zł oraz należne odsetki w kwocie 1 310 zł.
Wyrokiem z dnia 15 października 2019 r. Sąd okręgowy oddalił odwołanie wniesione od tej deczyji w sprawie VIII U 203/19. Ubezpieczona od tego wyroku wniosła apelację, która nie została jeszcze rozpoznana przez Sąd Apelacyjny w Katowicach.
Zgodnie z treściąart. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.sąd odrzuci pozew jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
W tej sytuacji uznając, iż o to samo roszczenie dotyczące ustalenia zadłużenia z tytułu niepopłaconych składek na ubezpieczenie społeczne za okres od lutego 2015r. do maja 2016r., na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lipca 2015r. do maja 2018r. i na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres od stycznia 2015r. do lutego 2017r., pomiędzy tymi samymi stronami, sprawa została prawomocnie osądzona - VIII U 1403/17) i jest w toku - VIII U 203/19, Sąd na mocyart. 199 § 1 k.p.c., w pkt 1 sentencji, odrzucił częściowo odwołania.
Nadto Sąd uznał, iż zaskarżone decyzje organu rentowego są prawidłowe i na mocyart. 47714§ 1 k.p.c., w pkt 2 wyroku oddalił odwołania w pozostałym zakresie.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej Sąd orzekł w pkt 3 sentencji w oparciu o § 8 ust. 5 oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 18 ze zm.).
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w pkt 4 sentencji na podstawieart. 98 §1 i 3 k.p.c.oraz § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r. poz. 1804).

(-)  Sędzia del. Magdalena Kimel