Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1466/19
Data wyroku: 2021-12-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Gradowska-Okrój
Słowa kluczowe: Umowa, Kredyt
Podstawa prawna: art. 75 prawo bankowe

Sygn. aktI C 1466/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 grudnia 2021 r.
Sąd Okręgowy Warszawa- Praga w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Gradowska - Okrój
Protokolant: Marcel Ismail
Po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z powództwa(...) S.A.wW.
przeciwkoM. K.
o zapłatę

1
zasądza odM. K.na rzecz(...) S.A.wW.kwoty:

- 275 506, 02 (dwieście siedemdziesiąt pięć tysięcy pięćset sześć 02/100) zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 11 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty;
- 12 651,78 (dwanaście tysięcy sześćset pięćdziesiąt jeden 78/100) zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 13 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty;
- 22 465 (dwadzieścia dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt pięć) zł tytułem kosztów postępowania;

2
w pozostałym zakresie powództwo oddala.

Sygn. akt I C 1466/19

UZASADNIENIE
Powód(...) S.A.z siedzibą wW.w pozwie z dnia 13 grudnia 2018 r. (data prezentaty) wniesionym przeciwkoM. K.wniósł o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym, że pozwany ma zapłacić na rzecz powoda kwotę 275.506,02 zł, na którą składają się:

a
kwota w wysokości 262.854,24 zł tytułem kapitału, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty;

b
kwota w wysokości 12.651,78 zł tytułem odsetek umownych karnych od kapitału w wysokości 262.854,24 zł za okres od dnia 26 czerwca 2017 r. do dnia 10 grudnia 2018 r. wg stopy procentowej 5,35%, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie naliczonymi od dnia 10 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty.

Powód ponadto wniósł o zasądzenie od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Uzasadniając powództwo powód wskazał, że pozwany w dniu 2 października 2014 r. zawarł z powodemumowę nr (...)o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych. Jako że pozwany nie wywiązywał się należycie ze spłaty kredytu, powód wypowiedział mu umowę i kredyt został postawiony w stan natychmiastowej wykonalności. Dochodzona pozwem kwota stanowi 262.854,24 zł tytułem kapitału kredytu oraz 12.651,78 zł tytułem odsetek karnych umownych od kapitału w wysokości 262.854,24 zł za okres od 26 czerwca 2017 r. do 10 grudnia 2018 r. według stopy procentowej w wysokości 5,35% w skali roku (pozew k. 4-6)
W dniu 8 lutego 2019 r. tut. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie żądaniem pozwu (nakaz zapłaty k. 76).
Pozwany wniósł od nakazu zapłaty sprzeciw, zaskarżając go w całości i wnosząc o oddalenie powództwa. Jak zarzucił pozwany, dochodzone roszczenie jest trudne do weryfikacji na podstawie przedstawionych przez powoda dokumentów, ponadto powód nie uwzględnił wniosku o pozwanego o restrukturyzację kredytu (sprzeciw k. 79-80).
W dalszym toku postępowania strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska (pismo procesowe powoda – odpowiedź na sprzeciw k. 85-87, stanowisko stron z rozprawy protokół k. 181).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny.
PozwanyM. K.dniu 2 października 2014 r. zawarł z powodem, działającym wówczas pod(...) Bank SAumowę nr (...)o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych(...)(dalej zwana umową), na mocy którego otrzymał kwotę 406.553,31 zł z przeznaczeniem na: 1) refinansowanie nakładów poniesionych w związku z nabyciem przez pozwanegolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wW.przyul. (...)) finansowanie części składki Ubezpieczenia Spłaty Rat Kredytu w zakresie w zakresie wskazanym w umowie, 3) finansowanie opłat okołokredytowych (§ 1 ust. 1 umowy).
Kredyt został udzielony z obowiązkiem spłaty w okresie 168 miesięcy, to jest od dnia 22 lipca 2011 r. do dnia 21 lipca 2025 r. (§ 1 ust. 3 umowy). Spłata kredytu następowała w wariancie równych rat kapitałowo-odsetkowych, płatnych do 25-tego dnia każdego miesiąca (§ 1 ust. 4-5 umowy). Strony uzgodniły, że udzielona kwota będzie podlegała oprocentowaniu zmiennemu, zależnemu od indeksu WIBOR 3M. Wysokość zmiennej stopy procentowej w dniu wydania decyzji kredytowej ustalona została jako obowiązująca w w(...)stawka bazowa WIBOR 3M z dnia 30 maja 2011 r. wynosząca 4,45%, powiększona o stałą w całym okresie kredytowania marżę banku w wysokości 2,60% (§ 9 ust. 1-2 umowy). Na dzień wydania decyzji kredytowej przez bank (4 lipca 2011 r.) oprocentowanie wynosiło 7.05%, marża banku wynosiła 2,60% (§ 1 ust. 7 umowy), z zastrzeżeniem § 29 ust. 2 pkt 1, zgodnie z którym w związku z akcją promocyjną marża kredytowa określona w § 1 ust. 7 ulegała zmianie i wynosiła 1,30% (promocyjna stawka marży kredytowej), a oprocentowanie Kredytu na dzień wydania decyzji kredytowej przez Bank wynosiło 5,75% (promocyjne oprocentowanie kredytu). W okresie ubezpieczenia spłaty kredytu dokonanego zgodnie z § 3 ust. 4 umowy, promocyjna stawka marży kredytowej ulegała podwyższeniu o 1,50 p.p. i wynosiła 2,80%. Oprocentowanie dla należności przeterminowanych w stosunku rocznym w dniu wydania decyzji kredytowej przez Bank wynosiło 13,55% (§ 1 ust. 9 umowy), z zastrzeżeniem § 29 ust. 2 pkt 2., zgodnie z którym w związku z akcją promocyjną oprocentowanie dla należności przeterminowanych określonych w § 1 ust. 9 ulegało zmianie i wynosiło 12,25% (promocyjne oprocentowanie należności przeterminowanych)
Prawne zabezpieczenie kredytu stanowiła hipoteka wpisana na pierwszym miejscu do kwoty 609.829,96 zł ustanowiona na nieruchomości przyul. (...)wW.oraz ubezpieczenie niskiego wkładu kredytu na 36-miesięczny okres ubezpieczenia (§ 3 ust. 1 i 3 umowy).
Zgodnie z § 15 ust. 1 umowy wierzytelności banku z tytułu umowy, które nie zostały spłacone w terminie określonym w umowie (lub w przypadku wypowiedzenia umowy – następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia), były traktowane jako zadłużenie przeterminowane. Niespłacona w terminie rata kapitału (lub w- w przypadku wypowiedzenia umowy – kwota kapitału) traktowana była jako kapitał przeterminowany. Zgodnie z § 15 ust. 2 umowy od kapitału przeterminowanego Bank naliczał odsetki według zmiennej stopy procentowej wynikającej z Tabeli Oprocentowania(...)obowiązującej w dniu powstania opóźnienia. Oprocentowanie dla należności przeterminowanych w dniu zawarcia umowy ustalone było w wysokości określonej w § 1 ust. 9 z zastrzeżeniem § 29 ust. 2 pkt 2.
Stosownie do treści § 14 ust. 1 w wypadku naruszenia przez kredytobiorcę warunków umowy, tj. w przypadku , gdy kredytobiorca: 1) w terminie określonym w umowie nie dokonał spłaty raty kapitałowo-odsetkowej lub części raty kapitałowo-odsetkowej lub 2) w umówionym terminie nie dokonał spłaty należnych bankowi prowizji , opłat i innych należności, bank podejmował działania upominawcze z wypowiedzeniem umowy włącznie. W myśl § 14 ust. 3 okres wypowiedzenia umowy wynosił 30 dni i liczony był od dnia doręczenia wypowiedzenia kredytobiorcy , wysłanego pod podany przez kredytobiorcę bankowi adres korespondencyjny, stosownie do § 14 ust. 4 umowy następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia wszelkie zobowiązania wynikające z umowy stawały się wymagalne i kredytobiorca był zobowiązany do niezwłocznej spłaty wszystkich wymagalnych należności.
W dziale IVksięgi wieczystej nr (...)prowadzonej przez Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie XV Wydział Ksiąg Wieczystych dla odrębnej własnościlokalu mieszkalnego nr (...)wbudynku (...)przyul. (...)wW., której właścicielem jest pozwanyM. K., ujawniono ustanowioną na rzecz powoda hipotekę umowną na zabezpieczenie roszczeń wynikających z umowy kredytu nr(...), suma hipoteki umownej wynosi 609.829,96 zł.
(odpis pełny KRS powoda k. 11-31, umowa kredytu k. 35-45, akt notarialny ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i jego sprzedaży rep. A nr(...)k. 46-58, wyciąg z KW nr(...)k. 67-69)
Kredyt został uruchomiony, a pozwany regulował raty kredytu do 2016 r., kiedy popadł w problemy finansowe. Pozwany kontaktował się z powodem wnosząc o prolongatę terminu spłat rat lub restrukturyzację posiadanych w powodowym banku kredytów. Po połowie 2017 r. powód zaniechał dokonywania jakichkolwiek spłat z tytułu kredytu.
(okoliczności bezsporne, elektroniczne zestawienie operacji nrrachunku (...)k. 92, historia kredytu k. 155-163)
Powód w związku z brakiem spłaty zobowiązania pismem z dnia 27 lipca 2017 r. wezwał pozwanego do zapłaty zadłużenia z tytułu umowy kredytu, które na dzień 27 lipca 2017 r. wynosiło 6043,31 zł, w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania. Powód równocześnie poinformował pozwanego o możliwości zmiany warunków spłaty lub restrukturyzacji zobowiązania. Wezwanie doręczono w dniu 23 sierpnia 2017 r.
(wezwanie do zapłaty k. 80, wydruk śledzenia przesyłki k. 91)
Powód wobec braku spłaty zobowiązania pismem z dnia 26 września 2017 r. wypowiedział pozwanemu umowę kredytu hipotecznego z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Powód poinformował pozwanego w piśmie, iż całkowita kwota zobowiązania pozostałego do spłaty na dzień sporządzenia pisma wynosiła 264.838, 51 zł, w tym 262.870,44 zł kapitału oraz odsetki w wysokości 1968,07 zł. W piśmie zaznaczono, że wypowiedzenie umowy oznacza obowiązek spłaty całego zobowiązania, to jest całości kapitału, odsetek , opłat i prowizji wraz z kosztami przeprowadzonych działań windykacyjnych – niezwłocznie następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia. Pozwany podjął pismo zawierające wypowiedzenie umowy w dniu 18 października 2017 r. Pozwany nie dokonał spłaty zadłużenia w terminie wskazanym w wypowiedzeniu, jego zobowiązanie względem banku stało się wymagalne.
(wypowiedzenie umowy k. 59, koperta i potwierdzenie odbioru k. 60-63)
W dniu 9 stycznia 2018 r. powód wystosował w stosunku do pozwanego przedsądowe wezwanie do zapłaty w ciągu 7 dni od doręczenia wezwania, wskazując, że na dzień sporządzenia wezwania zobowiązanie pozwanego wynosiło 262.854,24 zł kapitału oraz 4.296,10 zł odsetek i prowizji. Pozwany podjął wezwanie w dniu 31 stycznia 2018 r.
(przedsądowe wezwanie do zapłaty k. 64, potwierdzenie odbioru k. 65-66)
Wierzytelność powoda w stosunku do pozwanego z tytułuumowy nr (...)o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych(...)w dniu 10 grudnia 2018 r. wynosiła 262.854,24 zł tytułem kapitału oraz 12.651,78 zł tytułem odsetek umownych karnych od kapitału w wysokości 262.854,24 zł za okres od dnia 26 czerwca 2017 r. do dnia 10 grudnia 2018 r. według stopy procentowej 5,35%
(wyciąg z ksiąg bankowych k. 33, historia kredytu k. 155-163)
Powyższe ustalenia zostały dokonane na podstawie okoliczności między stronami bezspornych – a mianowicie tego, iż kredyt był uruchomiony a pozwany ostatecznie zaprzestał jego obsługi oraz że pozwany zwracał się do powoda o restrukturyzację kredytu, co Sąd ocenił mając na uwadze treśćart. 229 i 230 k.p.c.
Sąd poczynił ustalenia na podstawie złożonych do akt ww. dokumentów, które Sąd uznał za w pełni wiarygodne i autentyczne, a których wiarygodność nie została skutecznie zakwestionowana przez pozwanego. Sąd, analizując powyższe dokumenty, po dokonaniu ich oceny z uwzględnieniem treściart. 233 § 1 k.p.c., nie miał wątpliwości co do ich waloru dowodowego. Ustalenie wysokości zadłużenia pozwanego względem banku było możliwe dzięki złożonej przez powoda historii kredytu (k. 155-163), spójnego z treścią złożonego przez powoda wcześniej wyciągu z ksiąg bankowych (k. 33). Sąd uznał za w pełni wartościowy dowód dokument w postaci wyciągu z ksiąg banku, datowany na dzień 10 grudnia 2018 r., bowiem opatrzony był on podpisem osoby upoważnionej do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku, co wykazano pełnomocnictwem (k. 34) i opatrzony pieczęcią banku, przez co spełniał wymogiart. 95 ust. 1 Prawa bankowego.
Pozwany podniósł, iż złożone przez powoda elektroniczne zestawienie operacji dlarachunku o numerze (...)(k. 93-136) nie było rachunkiem do obsługi kredytu hipotecznego (wyjaśnienia pozwanego z rozprawy k. 142), Sąd mając na uwadze powyższe jak też stanowisko powoda w tym zakresie nie poczynił ustaleń faktycznych na podstawie tego zestawienia.
Sąd zważył co następuje.
Podstawę prawną obowiązku spłaty udzielonego kredytu stanowiart. 69 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, zgodnie z którym przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Uprawnienie banku do wypowiedzenia umowy kredytu wynika zart. 75 ust. 1 ustawy Prawo bankowe, który przewiduje je w szczególności w razie niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu. Strony skonkretyzowały to uprawnienie w zawartej umowie kredytu, uzgadniając w sposób odpowiadający treściart. 75 ust. 2 Prawa bankowego, iż termin wypowiedzenia umowy kredytu przez bank wynosi 30 dni (§ 14 ust. 3 umowy). Zaznaczenia przy tym wymaga, że zgodnie zart. 75c ust. 1 Prawa bankowegojeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych, przy czym (ust. 2) w wezwaniu, o którym mowa wust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Bank powinien, na wniosek kredytobiorcy, umożliwić restrukturyzację zadłużenia poprzez zmianę określonych w umowie warunków lub terminów spłaty kredytu, jeżeli jest uzasadniona dokonaną przez bank oceną sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy (art. 75c ust. 3 Prawa bankowego).
W sprawie jest bezspornym, że pozwany zaprzestał spłaty otrzymanego kredytu. Powód wykazał przy tym, iż po stwierdzeniu zaległości skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty, w terminie 14 dni roboczych od otrzymania wezwania, zawierające pouczenie o możliwości restrukturyzacji kredytu. Do restrukturyzacji kredytu nie doszło. Jako że pozwany pomimo wezwania w dalszym ciągu nie regulował spłaty, powód skutecznie wypowiedział umowę kredytu i postawił w stan wymagalności całość zobowiązania. Wypowiedzenie nie zostało więc dokonane w sposób nagły i zaskakujący dla kredytobiorcy, nastąpiło po wystosowaniu odpowiedniego wezwania.
Wypowiedzenie umowy kredytu skutkowało obowiązkiem zwrotu przez kredytobiorcę wykorzystanego kredytu w całości z upływem terminu wypowiedzenia, bowiem utraciły moc oznaczone w umowie terminy spłaty w ratach.
Pozwany nie zakwestionował przy tym skutecznie podnoszonych przez powoda okoliczności. Główny zarzut pozwanego, że roszczenie jest trudne do weryfikacji, nie ostał się, bowiem wobec zakwestionowania przez pozwanego złożonego pierwotnie elektronicznego zestawienia operacji dlarachunku o numerze (...), powód przedstawił pełną historię kredytu hipotecznego z zawartej przez strony umowy, obrazującą jego spłatę i wynikłą zaległość, który był spójny ze złożonym wyciągiem z ksiąg banku.
Podkreślenia wymaga, że przedstawione przez powoda historia kredytu i wyciąg z ksiąg banku, są środkami dowodowymi, które podobnie jak każdy inny dokument, mogą wykazać fakty na które zostały zgłoszony. Jeżeli strona pozwana kwestionowała fakt istnienia wymagalnego zadłużenia pozwanego względem banku, w wysokości wynikającej z tych dokumentów, to na stronie pozwanej ciążył ciężar wykazania i udowodnienia w jakim zakresie dokumenty te nie odpowiadały rzeczywistemu stanowi rzeczy. Pozwany powinien był wskazać które konkretnie pozycje w przedstawionej historii rachunku nie odpowiadały prawdzie, jako że to strona pozwana z tych okoliczności chciała wyprowadzić korzystne dla siebie skutki prawne (art. 6 k.c.). Konsekwencją unormowaniaart. 6 k.c.iart. 233 k.p.c.jest nie tylko obowiązek popierania wysuwanych twierdzeń stosownymi dowodami, ale również ryzyko niekorzystnego rozstrzygnięcia dla strony, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń, o ile ciężar dowodu co do tych okoliczności na niej spoczywał Podnieść należy, iż strona pozwana nie wykazała w niniejszej sprawie wystarczającej aktywności dowodowej, nie było też wystarczające ogólnikowe zakwestionowanie twierdzeń powoda, do czego faktycznie ograniczyła się aktywność procesowa strony pozwanej. Należy również zaznaczyć, iż w postępowaniu cywilnym obowiązuje zasada kontradyktoryjności, a Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1996 r. sygn. I CKU 45/96, dostępny w Lex). Wobec powyższego, w ocenie Sądu pozwany ciężarowi dowodzenia podnoszonych przez siebie twierdzeń nie podołał.
W załączonym do akt wyciągu wskazana jest kwota niespłaconego kapitału w wysokości 262.854,24 zł, taka sama też kwota niespłaconego kapitału widnieje w przedłożonej przez powoda historii kredytu (k. 163). Bank zasadnie dochodził zwrotu należności kapitału głównego, roszczenie powoda pokrywa się z bilansem złożonym w wykazie dotyczącym rachunku bankowego, który obsługiwał umowę kredytową. Powód więc wykazał, iż taka z tytułu kapitału jest zaległość. Powód też w sposób wyraźny i jasny w wyciągu wskazał, w jaki sposób naliczane były odsetki karne od zaległości w wysokości 12.651,78 zł. Sposób ten znalazł potwierdzenie w stosownych postanowieniach umowy. Pozwany tych okoliczności skutecznie nie zakwestionował.
Drugi zarzut pozwanego, dotyczący nieuwzględnienia przez bank jego wniosku o restrukturyzację zadłużenia, również nie zasługiwał na uwzględnienie. Ponownie należy podnieść, iż pozwany nie podołał ciężarowi dowodzenia w tym zakresie, nie przedstawiając na okoliczności podnoszone żadnych dowodów, szczególnie w postaci dokumentów. Wymaga zaznaczenia, iż o ile powiadomienie kredytobiorcy o możliwości restrukturyzacji zadłużenia jest obowiązkiem banku, który jak już wskazano został przez bank dochowany, to bank nie ma obowiązku uwzględnienia każdego wniosku o restrukturyzację, ponieważ zależy to od dokonanej przez bank oceny sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy. Do restrukturyzacji więc nie doszło, a powód skutecznie wypowiedział umowę.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, powód wykazał dochodzone roszczenie tak co do zasady jak i zasadniczo co do wysokości, wskazując na relewantne postanowienia umowy oraz powołując się na dokumenty, w tym wyciąg z ksiąg banku i historię kredytu, bowiem kredyt istotnie został niespłacony i postawiony w stan wymagalności.
Roszczenie powoda zasadniczo więc zasługiwało na uwzględnienie, z tym zastrzeżeniem, iż dochodzona kwota 12.651,78 zł tytułem odsetek umownych karnych od kapitału w wysokości 262.854,24 zł dotyczy okresu od dnia 26 czerwca 2017 r. do dnia 10 grudnia 2018 r., przy czym obecnie powód dochodził zasądzenia odsetek ustawowych za opóźnienie od tej kwoty liczonych od dnia 10 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty, wobec czego jeden dzień odsetkowy (10 grudnia) się pokrywał. Ponadto, jako że zgodnie zart. 482 § 1 k.c.od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, mając na uwadze wytoczenie powództwa w dniu 13 grudnia 2018 r. (prezentata k. 3), Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty 12.651,78 zł właśnie od dnia 13 grudnia 2018 r. Mając też na uwadze, iż jak już wskazano dochodzone roszczenie co do odsetek karnych obejmuje okres od dnia 26 czerwca 2017 r. do dnia 10 grudnia 2018 r., zasadnym było ustalenie początkowego terminu naliczania odsetek za opóźnienie od kwoty dochodzonej tytułem niespłaconego kapitału od dnia następnego po dniu 10 grudnia 2018 r., czyli od dnia 11 grudnia 2018 r. do dnia zapłaty, a nie jak tego żądał powód od dnia 10 grudnia 2018 r.
O obowiązku zwrotu kosztów sądowych od strony pozwanej na rzecz powoda Sąd orzekł na zasadzieart. 100 k.p.c., bowiem strona pozwana praktycznie przegrała sprawę w całości, wobec czego zasadnym było obciążenie pozwanego tymi kosztami w całości w kwocie 22.465 zł, przy czym na koszty te składały się uiszczona opłata od pozwu, wynagrodzenie pełnomocnika powoda - radcy prawnego w kwocie ustalone zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Mając na uwadze powyższe Sąd zasądził roszczenie jak w pkt 1. wyroku, w pozostałym zakresie powództwo – to jest co do nieprawidłowo wskazanego żądania odsetkowego, powództwo oddalając, o czym orzeczono w pkt 2. wyroku.
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.
SSO Agnieszka Gradowska-Okrój

ZARZĄDZENIE
(...)
SSO Agnieszka Gradowska-Okrój