Sąd Rejonowy w Mrągowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 521/20
Data wyroku: 2021-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Krzysztof Połomski

Sygn. akt: I C 521/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 kwietnia 2021 roku
Sąd Rejonowy w Mrągowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

sędzia Krzysztof Połomski

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Milena Urbanowicz

po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2021 roku w Mrągowie
na rozprawie
sprawy z powództwaM. L.
przeciwko Skarbowi Państwa – Komisariatowi Policji wM.
o zapłatę

I
powództwo oddala,

II
nie obciąża powoda kosztami procesu,

III
zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Mrągowie na rzecz adwokatJ. K.wynagrodzenie w kwocie 2.400 zł (dwa tysiące czterysta złotych) powiększone o kwotę 552 zł (pięćset pięćdziesiąt dwa złote) tytułem należnego podatku od towarów i usług (VAT) za pomoc prawną udzieloną powodowiM. L.z urzędu oraz kwotę 182,20 zł (sto osiemdziesiąt dwa złote i dwadzieścia groszy) tytułem poniesionych wydatków.

ZARZĄDZENIE

1
odnotować,

2
za 7 dni lub z wnioskiem o uzasadnienie.

M., dnia 23.04.2021r.
Sygn. aktI C 521/20

UZASADNIENIE
PowódM. L.wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa – Komisariatu Policji wM.kwoty 15.000 złotych tytułem zadośćuczynieniaza szkodę spowodowaną wskutek niesłusznie skierowanego wobec niego oskarżeniaw sprawie o sygn. akt II K 175/15.
Uzasadniając powództwo wskazał, że został zatrzymany przez funkcjonariuszy Komisariatu Policji wM., postawiony w stan oskarżenia i osadzony w areszcieza czyn, którego nie dokonał, a polegający na zniszczeniu maszyn, w których znajdowały się kulki spożywcze i ich kradzież. Podał, że funkcjonariusze Policji w przedmiotowej sprawie dopuścili się nadużycia przysługujących im praw, tj. wskazywali, że mają niezbite dowodyw postaci nagrań wideo świadczących o winie powoda oraz zastraszali zastosowaniem środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania, w konsekwencji czego – w toku przeprowadzonego przesłuchania w charakterze podejrzanego – powód przyznał siędo zarzucanego mu czynu (wymuszenie przyznania się do winy). Nadto wskazał, że byłw przeszłości karany i miał świadomość, że wpływa to na ocenę policjantów, więc założył,że obronę podejmie dopiero w toku postępowania sądowego, gdzie wykaże swą niewinność.
W odpowiedzi na pozew Skarb Państwa – Komendant Komisariatu PolicjiwM.wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania, w którym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazał, że powód nie podał jakichkolwiek wiarygodnych, czy też możliwych do potwierdzenia okoliczności, które mogłyby świadczy o doznaniu przez niego – wskutek działań podjętych przez funkcjonariuszy Policji z Komisariatu Policji wM.– cierpień oraz krzywdy. Podniósł, że nie odnotowano żadnych wizyt powoda celem zgłoszenia nieprawidłowości pracy Policji, złożenia skargi na działania funkcjonariuszy, czy też zawiadomienia zart. 231 § 1 kkani w Komisariacie Policji wM., jaki Komendzie Powiatowej Policji wM..
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 16 lipca 2015 roku w Komisariacie Policji wM.wszczęto dochodzenie w sprawie zaistniałej w dniu 16 lipca 2015 roku około godz. 3:00wM.naPlacu (...), tj. kradzieży z włamaniem do dwóch automatówz kulkami. Zarzuty w przedmiotowej sprawie postawione zostały powodowiM. L.orazJ. D. (1).
(dowód: postanowienie o wszczęciu dochodzenia z dnia 16.07.2015r. – k. 16, postanowieniao przedstawieniu zarzutów – k. 40 i k. 46 w aktach sprawy II K 321/15)
W dniu 16 lipca 2015 roku ok. godziny 3:00 wobec podejrzenia popełnienia wspólniei w porozumieniu z inną osobą kradzieży z włamaniem do automatu zarobkowego przez funkcjonariuszy Policji zatrzymany zostałJ. D. (2). Został on pouczonyo uprawnieniach zatrzymanego w postępowaniu karnym oraz przesłuchany w charakterze podejrzanego. W toku przesłuchaniaJ. D. (2)wskazał, że w nocy dnia 16 lipca2015 roku poznał mężczyznę, który w jego obecności rozbił dwa automaty z kulkami. Podał,że wskutek przedmiotowego uderzenia w automaty wyleciały z nich kulki, które sam zabrał. Funkcjonariusze Policji okazaliJ. D. (1)tablicę podglądową numer1 przedstawiającą wizerunek czterech mężczyzn celem ustalenia tożsamości osoby, która dokonała uszkodzeń automatów. Przesłuchiwany wskazał na mężczyznę oznaczonego numerem 4, która to fotografia przedstawiała wizerunekM. L..
(dowód: postanowienie z dnia 16.07.2015r. – k. 19, protokół zatrzymania – k. 9-10, protokół z zatrzymania rzeczy – k. 3, protokół przesłuchaniaJ. D.– k. 20-27 w aktach sprawyII K 321/15)
W dniu 11 sierpnia 2015 roku doszło do przesłuchaniaM. L., który pisemnie oświadczył, iż został pouczony o przysługujących mu prawach podejrzanego. Potwierdził,że zrozumiał przedstawiony zarzut w całości i przyznał się do jego popełnienia. Nakreślił okoliczności, w jakich doszło do uszkodzenia automatów. Wskazał, że w dniu 16 lipca2015 roku w nocy chodził po mieście i przebywał w okolicachPlacu (...)wM., poznał jakiegoś mężczyznę, przy czym tego dnia spożywał alkoholi dokładnie nie pamięta, co robił i dlaczego uszkodził automaty. Podkreślił jednak, że nie wie, co stało się z kulkami, które wysypały się z automatów wskutek ich uszkodzenia.
(dowód: przedstawienie zarzutów – k. 46, przesłuchanie M.L.– k. 47-50 w aktach sprawy II K 321/15)
M. L.został oskarżony to, że w dniu 16 lipca 2015 roku około godz. 3:00wM.naPlacu (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innym mężczyzną po uprzednim zbiciu plastikowych szyb w dwóch automatach z kulkami dokonał kradzieżyz włamaniem, skąd zabrał w celu przywłaszczenia 20 kulek z brelokami wartości 40 złotych, powodując łącznie straty w kwocie 440 złotych na szkodęfirmy (...)należącej doP. P. (1), przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanymw warunkach określonych wart. 64 § 1 kki po odbyciu łącznie co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności w ciągu 5 lat po odbyciu tej kary ponownie popełnił umyślne przestępstwo kradzieży z włamaniem, tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 kkw zw. zart.64 § 2 kk.
(dowód: akt oskarżenia z dnia 14.09.2015r. w aktach sprawy II K 321/15)
W ówczesnym czasieM. L.został oskarżony również o to, że w dniu1 kwietnia 2015 roku między godz. 20:30 a 21:00 wM.przyulicy (...)2A uderzając rękoma po twarzy oraz kopiąc nogami po głowie i po całym cieleA. C. (1), spowodował u niego obrażenia w postaci złamania żeber IV i V po stronie lewej, złamania kości nosa, zadrapania skóry twarzy, obustronne krwiaki okularowe oraz wynikające z badania tomografii komputerowej – śladowe krwawienie podpajęczynówkowe w okolicy ciemieniowej prawej, naruszające czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanymw warunkach określonych wart. 64 § 1 kkpo odbyciu łącznie co najmniej 1 roku kary pozbawienia wolności i w ciągu 5 lat po odbyciu tej kary ponownie popełnił umyślne przestępstwo przeciwko zdrowiu, tj. o przestępstwo zart. 157 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2016 roku Sąd Rejonowy w Mrągowie połączył przedmiotowe sprawy do wspólnego rozpoznania (tj. sprawy o sygn. akt II K 175/15i II K 27/16) decydując o prowadzeniu postępowania pod sygn. akt II K 175/15.
(dowód: postanowienie z dnia 08.02.2016r. – k. 155 w aktach sprawy II K 321/15)
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2017 roku sygn. akt II K 175/15 Sąd RejonowywM.uniewinniłM. L.od zarzutu popełniania czynu zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk(kradzież z włamaniem), uznając winnym popełnienia przestępstwazart. 157 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk.
(bezsporne, a nadto dowód: wyrok z dnia 20.07.2017r. – k. 361-363 w aktach sprawyII K 321/15)
W wyniku złożonej przez pełnomocnika z urzęduM. L.apelacji Sąd Okręgowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 11 października 2017 roku sygn. akt VII Ka 981/17 zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierzoną oskarżonemu karę złagodziłdo 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W pozostałym zakresie przedmiotowy wyrok utrzymał w mocy.
(dowód: wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 11 października 2017 roku sygn. akt VII Ka 981/17 wraz z uzasadnieniem – k. 400-403 w aktach sprawy II K 175/15)
W okresie od dnia 23 maja 2015 roku do 21 października 2015 rokuM. L.został dwukrotnie zatrzymany na podstawieart. 244 kpk. W dniu 23 maja 2015 rokuw związku z podejrzeniem dokonania pobicia, w dniu 10 sierpnia 2015 roku w związkuz podejrzeniem dokonania naruszenia czynności ciała na okres powyżej siedmiu dni orazw dniu 21 października 2015 roku na postawieart. 274 kpkw związku z wydanym przez Prokuraturę Rejonową w Ostrołęce postanowieniem o zatrzymaniu – wobec podejrzeniao czyn zart. 158 § 3 kk(bójka ze skutkiem śmiertelnym).
(dowód: pismo KPP - k. 220)
W dniu 1 lutego 2018 rokuM. L.na rozprawie przed Sądem RejonowymwS.został przesłuchany w charakterze strony. W toku przesłuchania podał,że nękanie jego osoby przez Policję trwa już przeszło od 2009 roku i objawia się m.in. zatrzymywaniem, opisywaniem w gazecie, zabieraniem ubrań, pobieraniem materiałówdo badań. Wskazał, że w sprawie o sygn. akt II K 175/15 nie odpowiadał z wolnej stopy,bo był tymczasowo aresztowany w innej sprawie toczącej się przed Sadem RejonowymwO.. Odpowiadając na pytanie dotyczące okoliczności jego hipotetycznego zatrzymania oraz aresztowania w sprawie sygn. akt II K 175/15, w której zarzuconomu kradzież z włamaniem wskazał, że zatrzymany został na mieście, zaś do aresztowania jego osoby nie doszło.
(dowód: przesłuchanie M.L.– k. 79-80)
M. L.ma 30 lat. Posiada wykształcanie gimnazjalne. Jest zdrowy i nie przyjmuje żadnych leków. Posiada przeszłość kryminalną. W przeszłości dopuszczał się działań naruszających przepisy prawa, stąd też wielokrotnie doświadczył czynności wykonywanych przez funkcjonariuszy Policji. Obecnie odbywa karę pozbawienia wolności lat 8, której koniec przypada na dzień 1 listopada 2023 roku. Wcześniej, tj. w 2009 roku został skazany na karę pobawienia wolność 2 lat, w 2012 roku na kolejny okres 2 lat. Spełnia kryteria diagnostyczne dla antyspołecznych zaburzeń osobowościowych, tj. przejawia tendencje do manipulacji, cynizm, agresję, impulsywność, egocentryzm, jest drażliwy, posiada niską tolerancję na krytykę, jednocześnie posiadając chęć podejmowania ryzykowanych działań, w związku z czym z trudem podporządkuje się normom społecznymi oczekiwaniom. Doświadczył krzywdy i cierpień psychicznych wskutek niesłusznego oskarżenia, jednakże doświadczenie to nie było dla niego silnie stresujące i nie zaburzało jego funkcjonowania społeczno-emocjonalnego.
(dowód: opinia biegłej sądowej z zakresu psychologiiA. G.– k. 146-152, wydrukz bazy(...)k. 203-204)
Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, których autentyczność i wiarygodności nie budziła wątpliwości oraz w oparciu o akta sprawy karnej II K 175/15, a nadto w oparciu dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu psychologiiA. G., a także częściowo - w oparciu o informacje uzyskane w toku przesłuchania powoda. Opinię biegłego sądowego Sąd uznał za miarodajną, bowiem została ona sporządzona przez osobę z dużym doświadczeniem i o odpowiednich kwalifikacjach,a nadto w sposób profesjonalny i z zachowaniem należytych standardów. Zawarte w opinii tezy wyrażone zostały jasno i zrozumiale, a wnioski w sposób logiczny wyciągniętez poczynionych ustaleń.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo było niezasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.
Odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej uregulowana jestwart. 417 § 1 kc.Przepis ten stanowi, iż za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działanie lub zaniechanie przy wykonywaniu władzy publicznej ponosi odpowiedzialność Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego lub inna osoba prawna wykonującatę władzę z mocy prawa. Wart. 421 kcustawodawca wyłączył jednak odpowiedzialność cywilną Skarbu Państwa w sytuacji, gdy odpowiedzialność za szkodę przy wykonywaniu władzy publicznej uregulowana jest w przepisach szczególnych. Odpowiedzialności Skarbu Państwa za błędy wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych określona zostaławart. 552-559 kpk, jednak nie została ujęta w sposób kompleksowy i wyczerpujący. Przepisykodeksu cywilnegowypełniają więc przedmiotową lukę prawną, zapewniając jednostce pełną ochronę i gwarancję egzekucji konstytucyjnie przysługujących jej praw. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 1 kwietnia 2008 roku, sygn. akt SK/77/06 jednoznacznie skonstatował, że wyłączenie odpowiedzialności odszkodowawczej Skarbu Państwa na drodze cywilnej, prowadziłoby do naruszenia konstytucyjnego prawa do wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej (vide:art. 77ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 rokuoraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 roku sygn. akt SK/77/06, publ. OTK-A 2008/3/39).
Odpowiedzialność za szkodę Skarbu Państwa na zasadzieart. 417 kc, uzależniona jest od wystąpienia kumulatywnie trzech przesłanek wywiedzionych zart. 316 kc: zdarzenia,z którym ustawa łączy odpowiedzialność (tzw. deliktu władzy publicznej, tj. bezprawności działania (zaniechania) sprawcy), wystąpienia szkody oraz istnienia normalnego związku przyczynowego pomiędzy bezprawnym zachowaniem sprawcy a szkodą. Podkreślić jednak należy, że przepisart. 417 kcnie zawiera w tej kwestii żadnej regulacji, tj. nie określaw sposób literalny w/w przesłanek, tym samym znajdą zastosowanie ogólne reguły dotyczące kompensaty szkody w mieniu (majątkowej) i na osobie (majątkowej i niemajątkowej) oraz koncepcji związku przyczynowego – w szczególności ujęte w przepisachart. 361 kc,art. 444-448 kc(vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 roku sygn. akt SK 18/00, publ. OTK 2001/8/256; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003 roku sygn. akt K 20/02, publ. OTK-A 2003/7/76 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia7 listopada 2013 roku sygn. akt V CSK 519/12)
Przesłanka niezgodności z prawem musi być rozumiana w sposób właściwy dla prawa cywilnego, tj. jako sprzeczność działania lub zaniechania z porządkiem prawnym Bezprawność działania oznacza naruszenie przez władzę publiczną przepisów prawa, ale jedynie takie naruszenie, które stanowiło warunek konieczny do powstania szkody i którego normalnym następstwem w danych okolicznościach jest powstanie szkody. Sąd Najwyższyw wyroku z dnia 9 września 2011 roku sygn. akt I CSK 684/10 wyraził pogląd, iż niema uzasadnionych podstaw do takiej wykładniart. 417 § 1 kc, która łączyłaby odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną w wyniku niezgodnego z prawem zachowania lub zaniechania jedynie do wypadków, w których niezgodność z prawem ma charakter rażący. Szkodę określoną wart. 417 kcnależy zatem rozpatrywać szeroko jako każdy uszczerbek w prawnie chronionych dobrach danego podmiotu, zarówno o charakterze majątkowym, jak i niemajątkowym. Z tego też między innymi względu nie można wykluczyć odpowiedzialności władzy publicznej z tytułu naruszenia dóbr osobistych obywatela, w tym także podniesienia przez pokrzywdzonego roszczeń z tytułu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę (vide:wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 roku sygn. akt SK 18/00). Podkreślić jednak należy, że nie każde naruszenie prawa będzie stanowiło podstawę odpowiedzialności odszkodowawczej, ale jedynie takie, które stanowiło warunek konieczny do powstania szkody którego normalnym następstwem w danych okolicznościach jest powstanie szkody(vide: uzasadnienie uchwały siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia2006 roku sygn. akt III CZP 125/05).
Natomiast zgodnie z mającą generalny charakter regułą dowodową wyrażonąwart. 6 kcciężar przeprowadzenia dowodu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zatem to powód występujący z powództwem winien wykazać zasadność swojego roszczenia i udowodnić przesłanki, których wystąpienie jest konieczne dla stwierdzenia odpowiedzialności Skarbu Państwa zart. 417 § 1 kc.
W realiach niniejszej sprawy powód domagał się zadośćuczynienia za krzywdyi cierpienia, jakich doznał wskutek bezprawnego zatrzymania jego osoby przez funkcjonariuszy Policji w związku ze zdarzeniem z dnia 16 lipca 2015 roku (uszkodzenie automatów i kradzież kulek), przesłuchania, w toku którego funkcjonariusze mieli wymusić przyznanie się do winy powoda oraz aresztowania, jak i naruszenia sfery emocjonalnej - stres i utrapienia, które związane były z toczącym się na podstawie aktu oskarżenia procesem karnym – aż do czasu jego prawomocnego zakończenia. Zaznaczyć przy tym należy,że – w odczuciu strony powodowej – funkcjonariusze władzy publicznej nękajągo od przeszło 2009 roku poprzez zatrzymywania, opisywanie w gazecie, zabieranie ubrań, pobieranie materiałów do badań.
Wobec powyższego przyjąć należy, że dochodzone przez powoda roszczenie swą podstawę prawną znajduje w przepisachart. 444 § 1 kc,art. 445 kcw zw. zart. 24 kcorazart. 417 kc, które stanowią, że w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty, a nadto sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnegoza doznaną krzywdę.Artykuł 445 kcnie stanowi przy tym odstępstwa od ogólnych zasad określania związku przyczynowego zart. 361 kc, co oznacza, że pokrzywdzony może żądać tylko zadośćuczynienia za krzywdę, która stanowi normalne (adekwatne) następstwo oddziaływania czynnika sprawczego (zob.M. S., w:P., Komentarz,t. I, 2015, s.(...), Nb 3;A. C.,W. D., w:G.,M., Komentarz, 2016, s. 902, Nb 5;K. M., w:G., Komentarz, t. I, s.(...), Nb 4; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2006 roku sygn. akt III CSK 135/05, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 roku sygn. akt II PK 170/14).
Z materiału dowodowego zebranego w toku niniejszego postępowania wynika,iż w związku z podejrzeniem popełnienia w dniu 16 lipca 2015 roku przestępstwa kradzieżyz włamaniem powód orazJ. D. (2)zostali przesłuchani przez funkcjonariuszy Policjiw charakterze podejrzanych, przy czym zatrzymany – o czym świadczy protokół zatrzymania z dnia 16 lipca 2015 roku – został jedynieJ. D. (2). Brak jest jakiegokolwiek dowoduna okoliczność zatrzymania powoda, czy też jego aresztowania na gruncie sprawyII K 175/15, tj. w związku zarzutem popełnienia przestępstwa zart. 279 § 1 kkw zw.zart. 64 § 2 kk(przed połączeniem sprawy II K 175/15 i II K 27/16 do wspólnego rozpoznania pod sygn. akt II K 175/15).
Potwierdzeniem braku zastosowania przez funkcjonariuszy Policji wM.środka przymusu w postaci zatrzymania powoda stanowią również uzyskane z KPPwM.informacje, z których wynika, że w okresie od dnia 23 maja 2015 rokudo 21 października 2015 rokuM. L.został zatrzymany trzykrotnie, jednak w innych sprawach i na innych podstawach. Nadto wskazać należy, iż w realiach niniejszej sprawyw charakterze podejrzanego jako pierwszy został przesłuchany w dniu dokonania kradzieżyz włamaniem, tj. 16 lipca 2015 rokuJ. D. (2), który nakreślił okoliczność przedmiotowego zdarzenia i zidentyfikował jego głównego sprawcę, wskazując na osobęM. L.. Funkcjonariusze Policji posiadając więc uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa przez powoda na podstawie i w granicach prawa dokonali przedstawienia zarzutów i przesłuchali powoda w charakterze podejrzanego w dniu 11 sierpnia 2015 roku.
Po weryfikacji i analizie zebranego w toku niniejszego postępowania materiału dowodowego Sąd uznał, iż powód nie udźwignął ciężaru dowodowego wynikającegozart. 6 kcrównież wobec podnoszonych przez niego twierdzeń, jakoby w toku przesłuchania jego osoby funkcjonariusze Policji wymusili na nim przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu wówczas czynu kradzieży z włamaniem. Żaden dokument nie potwierdził bowiem wersji przedstawionej przez powoda w tym zakresie. Wprost w opozycjido twierdzeń powoda stoi sporządzony protokół przesłuchania z dnia 11 sierpnia 2015 roku, który został pisemnie podpisany przezM. L., co stanowi poświadczenie zgodności tego, co zostało w nim wskazane. Z treści sporządzonego protokołu natomiast jednoznacznie wynika, iżM. L.został pouczony o przysługujących mu prawach podejrzanego. Potwierdził także, że zrozumiał przedstawiony zarzut w całości i przyznał się do jego popełnienia, nakreślając lakonicznie okoliczności popełnia czynu. Brak jest również jakichkolwiek dowodów świadczących o tym, jakoby na ówczesnym etapie postępowania powód kwestionował zasadność oraz legalność przeprowadzonego przesłuchaniai związanego z nim rzekomego wymuszenia przyznania się do winy, czy też jakiegokolwiek nadużycia ze strony Policji (zażalenie na zatrzymanie, skarga na działania funkcjonariuszy, zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa).
Zgodnie z powyższymi rozważeniami, przyjąć należy, że na etapie postępowania przygotowawczego zgromadzone dowody pozwalały i uzasadniały przedstawienie zarzutów powodowi i jego przesłuchanie w charakterze podejrzanego (informacje uzyskaneod podejrzanegoJ. D. (1)w toku jego przesłuchania) i skierowania do sądu aktu oskarżenia (jednoznaczne przyznanie się do winy powoda). Finalnie jednak powód – na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Mrągowie z dnia 20 lipca 2017 roku sygn. akt II K 175/15 – został uniewinniony od zarzuconego mu czynu kradzieży z włamaniem. W tym miejscu podkreślić należy, iż nie można wykluczyć, że w określonych przypadkach wszczęciei prowadzenie przeciwko obywatelowi postępowania karnego będzie mogło być uznaneza czyn niedozwolony w rozumieniu przepisówart. 415i następnekodeksu cywilnego. Byłoby tak, gdyby postępowanie wszczęto lub prowadzono przy oczywistym braku dowodów winy, ze świadomością sfabrykowania takich dowodów, bez zachowania podstawowych przepisów procedury itp. Nie jest natomiast wystarczającą podstawą poszukiwania odpowiedzialności Skarbu Państwa na podstawie czy toart. 417 kc, czy też np.art. 77 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejsama okoliczność, że w postępowaniu karnosądowym oskarżonego uniewinniono od zarzutu popełnienia zarzucanego mu przestępstwa (vide:wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2011 roku sygn. akt IV CSK 290/10, wyrok Sądu Najwyższego z 16 stycznia 1978 roku sygn. akt I Cr 428/77, wyrok Sądu ApelacyjnegowP.z dnia 19 maja 2005 roku sygn. akt I ACa 1848/04).
Co się tyczy podnoszonej w toku postępowania przez powoda okoliczności w postaci jego aresztowania przytoczyć należy informacje podane przez samego powoda na posiedzeniu przed Sądem Rejonowym w Szczytnie w dniu 1 lutego 2018 roku, gdzie wskazywał,iż w sprawie II K 175/15 do aresztowania w rzeczywistości nie doszło (vide: przesłuchanie powodaM. L.– k. 79-80).
Celem ustalenia ewentualnego rozmiaru krzywdy i cierpień wynikłych u powoda wskutek czynności podjętych przez funkcjonariuszy publicznych w związku ze zdarzeniemz dnia 16 lipca 2015 roku oraz skutków z tym związanych Sąd dopuścił dowódz opinii biegłego sądowego z zakresu psychologiiA. G.. Biegła zaobserwowała, iż powód spełnia kryteria diagnostyczne dla antyspołecznych zaburzeń osobowościowych,w związku z czym z trudem podporządkowuje się normom społecznym i oczekiwaniom. Stwierdziła, że należy mieć wątpliwości co do faktu, iż powód – tak jak twierdzi – doświadczył krzywdy i cierpień psychicznych wskutek niesłusznego oskarżenia. Podała,że doświadczenie to nie było dla powoda silnie stresujące i zaburzające jego funkcjonowanie społeczno-emocjonalne. Co prawda,M. L.deklarował poczucie niesprawiedliwości, jednak podczas wywiadu nie przejawiał treści lub zachowań wskazujących na cierpienie psychiczne i poczucie krzywdy związane z doświadczeniami z lipca 2015 roku.
Nie ulega również wątpliwości, że powód w zasadzie odkąd skończył 18 rok życia (2009 roku) figurował w krajowym rejestrze karnym i miał liczne problemy z prawem,co świadczy o jego swego rodzaju obyciu z procedurami policyjnymi oraz przysługującymi mu prawami, tym bardziej zachowanie powoda w realiach niniejszej sprawy (przyznanie się do winy z bezpośrednim zamiarem podjęcia obrony w toku postępowania sądowego) –w ocenie Sądu - budzi uzasadnione wątpliwości.
Wobec powyższego stwierdzić należy, że w realiach niniejszej sprawy nie została spełniona żadna z przesłanek, których kumulatywne zaistnienie pozwala przyjąć odpowiedzialność za szkodę Skarbu Państwa na zasadzieart. 417 kc.Brak jest bowiem żadnych dowodów, jakoby działania podjęte przez funkcjonariuszy Policji w sprawieII K 175/15 były niezgodne z procedurami i bezprawne (delikt władzy publicznej), dowodu wystąpienia szkody (brak odczucia przez powoda rzeczywistej krzywdy i cierpień psychicznych wskutek niesłusznego postawienia zarzutów oraz innych czynności podjętych przez funkcjonariuszy Policji wM.), w konsekwencji czego nie można mówić również o istnieniu normalnego związku przyczynowego między działaniami organów władzy publicznej a krzywdą powoda.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, iż nie powód nie zdołał udowodnić okoliczności podniesionych w pozwie, od których wystąpienia uzależniona jest odpowiedzialność pozwanego, wobec czego – na podstawieart. 6 kc– orzeczono jakw punkcie I wyroku.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 102 kpc, przyjmując, że w sprawie występuje szczególnie uzasadniony wypadek, usprawiedliwiający odstąpienie od obciążenia strony powodowej kosztami procesu (pkt II wyroku).
W punkcie III wyroku – na podstawie § 8 pkt 5 w zw. z § 4 ust.3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (tekst jednolity: Dz.U. z 2019r. poz. 18) Sąd przyznał adwokatJ. K.należność w kwocie 3.134,20 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powodowiM. L., na które składa się kwota2.400 złotych tytułem wynagrodzenia, kwota 552 złote tytułem podatku od towarów i usług (VAT) oraz kwota 182,20 złotych tytułem poniesionych wydatków.
/-/ sędzia Krzysztof Połomski

ZARZĄDZENIE

1
odnotować,

2
odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć:

- pełn. powoda,

3
za 14 dni lub z apelacją.

M., dnia 06.05.2021r.