Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 2421/20
Data wyroku: 2020-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Przewodniczący Sędzia

Sygn. akt III AUa 2421/20

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2020r. zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.z dnia 29 listopada 2019r. odmawiającąH. G.prawa do emerytury pomostowej i przyznał ubezpieczonemu prawo do takiej emerytury od dnia 1 lipca 2019r.
Powodem odmowy przyznania prawa do świadczenia było ustalenie organu rentowego, że ubezpieczony (ur. w (...)r.) legitymujący się okresem składkowymi nieskładkowym wynoszącym około 38 lat i 3 miesiące nie spełnił warunków nabycia prawa do emerytury zart. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych, gdyż po 31 grudnia 2008r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowych, nie spełnił warunku nabycia prawa do emerytury z art. 11 ustawy z uwagi na okres pracy górniczej, o której mowa w art. 50c ustawy o emeryturach i rentach wynoszący mniej niż 15 lat oraz nie spełnił przesłanek nabycia prawa z art. 49 ustawy, albowiem nie ma okresu pracyw szczególnych warunkach w rozumieniuustawy o emeryturach pomostowychwynoszącego co najmniej 15 lat.
Organ rentowy uznał bowiem za taki okres pracy okres zatrudnienia przy przeróbce mechanicznej węgla od 18 kwietnia 1990r. do 29 grudnia 1999r. ustalając również, że okres pracy górniczej ubezpieczonego wynosi 11 lat i 28 dni (13 marca 1979r. - 9 kwietnia 1990r.).
Sąd uwzględnił odwołanie po stwierdzeniu, że ubezpieczony spełnił łącznie warunki nabycia prawa do emerytury pomostowej z art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008r.
Sąd ustalił, że ubezpieczony po 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę górnicząpod ziemią jako robotnik przy naprawie chodników w wyrobiskach górniczychKWK (...)w czasie zatrudnienia w(...) spółce z o.o.od 21 marca 2018r.do 31 marca 2018r.
Ponadto Sąd przyjął, że skarżący spełnił warunek zart. 4 pkt 2 ustawyo emeryturach pomostowychlegitymując się okresem pracy górniczej wynoszącym11 lat i 28 dni oraz okresem pracy, o którym mowa w załączniku nr 1 poz. 1 doustawy o emeryturach pomostowych(praca bezpośrednio przy przeróbce węgla) pozwalającym na ustalenie ponad 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach.
Na poparcie takiego stanowiska Sąd odwołał się do wyroku Sądu Najwyższegoz dnia 21 listopada 2017r. (I UK 472/16), w którym uznano dopuszczalność potraktowania pracy górniczej, o której mowa w art. 50c ustawy o emeryturachi rentach również jako pracy w szczególnych warunkach, w rozumieniuustawyo emeryturach pomostowych.
W apelacji od wyroku organ rentowy wnosił o zmianę zaskarżonego wyrokui oddalenie odwołania.
Apelujący zarzucał wyrokowi:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego:
-art. 49 pkt 2 i 3w zw. zart. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w stwierdzeniu,że ubezpieczony spełnia określone wart. 49warunki do nabycia świadczenia mimo,że z okoliczności sprawy wynika, iż ubezpieczony po dniu 31 grudnia 2008r.nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 lub 2 ustawy i nie legitymuje się wymaganym 15-letnim stażem pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3;
-art. 4 pkt 2w zw. zart. 11 ustawy o emeryturach pomostowych, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wyrażające się w twierdzeniu, że okrespracy górniczej, o której mowa wart. 11 ustawy o emeryturach pomostowych, niewymienionej w załącznikach 1 i 2 do tej ustawy, podlega łączeniu z okresami prac wymienionych w tychże załącznikach;
2. sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowegow sprawie wskutek naruszeniaart. 233 k.p.c.w zw. zart. 227 k.p.c.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegające na uznaniu, iż po dniu31 grudnia 2008r. ubezpieczony wykonywał pracę w szczególnych warunkachlub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3, co doprowadziło do zastosowania przepisów prawa materialnego do niedostatecznie ustalonego stanu faktycznego, czyli wadliwą subsumcję tego stanu do zawartych w nich norm prawnych, i wobec braku stosownych ustaleń uzasadnia zarzut naruszenia prawa materialnego przez niewłaściwe jego zastosowanie.
Sąd Apelacyjny nie uwzględnił apelacji, albowiem aprobuje orzeczenie Sądu Najwyższego, do którego odwołał się sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku.
Za potraktowaniem pracy górniczej w sensie art. 50c ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z FUS - o jakiej mowa wart. 11 ustawy z dnia19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowychjako pracy w szczególnych warunkachw rozumieniu art. 3 ust. 1 tej ustawy przemawia w szczególności to, że praca górnicza w świetle przepisów dotychczasowych i obecnych uprawniała do wcześniejszej emerytury i to na zasadach korzystniejszych od przewidzianych dla innych pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach.
Niewątpliwie, z mocyart. 11 ustawy o emeryturach pomostowych, praca górnicza uprawnia do emerytury pomostowej bez względu na to, czy była wykonywana przed, czy po wejściu w życieustawy o emeryturach pomostowych. Ponadto,praca górnicza bez wątpienia odpowiada definicji zawartej wart. 3 ust. 1 ustawyo emeryturach pomostowychjako związana z czynnikami ryzyka wymienionymiwust. 2tego artykułu.
Niezamieszczenie pracy górniczej w załączniku nr 1 doustawy o emeryturach pomostowychz uwagi na zastosowanie przez ustawodawcę innego zabiegu legislacyjnego, tj. wskazanie pracy górniczej w art. 11 ustawy, nie eliminuje możliwości zaliczenia pracy górniczej, jako pracy w szczególnych warunkach, w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy.
Należy powtórzyć i wskazać za Sądem Najwyższym na dodatkowy argumentw tej kwestii, a mianowicie na konstrukcję przepisuart. 49 ustawy o emeryturach pomostowych, w którym to przepisie w pkt 3 w zw. z pkt 2 wskazano na art. 11 tej ustawy, co oznacza, że praca górnicza jest traktowana jako praca w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy, pomimo jej niewymienienia w wykazie - załączniku nr 1 do ustawy.
Kierując się powyższymi względami w odniesieniu do rozpoznanej sprawy należało potwierdzić ocenę prawną okoliczności faktycznych oraz konstatację sądu pierwszej instancji, że ubezpieczony spełnił łącznie przesłanki nabycia prawa do spornego świadczenia określone w art. 4 ustawy, w szczególności warunki wymienione w art. 4 pkt 2 i art. 4 pkt 6 ustawy.
Wobec powyższego, Sąd orzekł o oddaleniu apelacji jako bezzasadnej(art. 385 k.p.c.).
/-/SSA B.Torbus /-/SSA M.Żurecki /-/SSA A.Grymel

Sędzia Przewodniczący Sędzia