Sąd Okręgowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 54/19
Data wyroku: 2021-07-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Janina Chamot, Halina Kucka, Olgierd Dąbrowski Żegalski, Teresa Tyberska, Sędzia Beata Faralisz

1.Sygn. akt II K 54/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 lipca 2021 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:
PrzewodniczącySędzia Beata Faralisz (spr.)
SędziaOlgierd Dąbrowski Żegalski
ŁawnicyHalina Kucka, Janina Chamot, Teresa Tyberska
Protokolantst. sekr. sąd. Monika Polak Kuzior
w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Mirosława Zelenta
po rozpoznaniu w dniach 29 października 2019 roku, 26, 27 i 28 listopada 2019 roku, 19 grudnia 2019 roku, 16 stycznia 2020 roku, 26 lutego 2020 roku, 10 marca 2020 roku, 11 lutego 2021 roku, 11 marca 2021 roku, 26 kwietnia 2021 roku, 24 i 31 maja 2021 roku, 23 czerwca 2021 roku i 5 lipca 2021 roku
sprawyK. J.
urodzonego (...)wN.
synaJ.iW. z domu P.
oskarżonego o to, że

I
w dniu 20 grudnia 2016r. około godz. 20:10 na stacji paliw(...)położonej na terenie miastaN., woj.(...)- (...), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaK. F.oddał w jego kierunku co najmniej kilka strzałów z broni palnej, mierząc w szyję i klatkę piersiową, powodując w konsekwencji obrażenia ciała wymienionego – rany postrzałowe umiejscowione na szyi, lewym ramieniu i klatce piersiowej, czym naruszył czynności narządów jego ciała na okres przekraczający dni 7, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na ucieczkę pokrzywdzonego, przy czym umyślne przestępstwo podobne popełnił w ciągu 5 lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne

tj. o czym zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
II. w dniu 20 grudnia 2016r. wN.bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną nieustalonej marki o kalibrze 9 mm oraz kilka sztuk amunicji kaliber 9 mm
tj. o przestępstwo zart. 263 § 2 k.k.
ORZEKA

I
oskarżonegoK. J.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawie tych przepisów skazuje go, zaś na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.wymierza mu karę w rozmiarze 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoK. J.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycjęart. 263 § 2 k.k.i za to na podstawie tego przepisu skazuje go i wymierza mu karę w rozmiarze 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.w brzmieniu przepisów obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 roku orzeczone kary jednostkowe łączy i wymierza oskarżonemuK. J.karę łączną w wymiarze 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 62 k.k.orzeka, że oskarżonyK. J.orzeczoną wobec niego karę powinien odbywać w zakładzie posiadającym system terapeutycznego oddziaływania dla osób z zaburzeniami osobowości – osobowością dyssocjalną;

V
na podstawieart. 93 a § 1 pkt. 2 k.k.,art. 93 b § 1 k.k.,art. 93 c pkt. 4 k.k.,art. 93 d § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoK. J.środek zabezpieczający w postaci specjalistycznej terapii psychiatrycznej w związku ze stwierdzonymi u oskarżonego zaburzeniami osobowości;

VI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuK. J.okres rzeczywistego pozbawienia go wolności w sprawie od dnia 17 marca 2017 roku godzina 15.27 do dnia 21 sierpnia 2017 roku godzina 18.50 i od dnia 23 listopada 2020 roku godzina 18.50

VII
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek dowodów rzeczowych zapisanych pod numerami: DRZ 1364/17, DRZ 1365/17, DRZ 1366/17, DRZ 1367/17, DRZ 1368/17, DRZ 1369/17, DRZ 1370/17, DRZ 1371/17, DRZ 1372/17, DRZ 1373/17, DRZ 1374/17, DRZ 1375/17, DRZ 1400/17, DRZ 1411/17, DRZ 128/19, DRZ 130/19, DRZ 131/19, DRZ 132/19, DRZ 133/19;

VIII
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe zapisane pod numerami:

- DRZ 1377/17, DRZ 1382/17, DRZ 1383/17, DRZ 1386/17 DRZ 1398/17 nakazuje zwrócićK. F.;
- DRZ 1408/17 nakazuje zwrócićK. F.orazP. S. (1);
- DRZ 1384/17 nakazuje zwrócićP. K.;
- DRZ 134/19 nakazuje zwrócićG. Ż.;
IX. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. S.kwotę 1320,00 (tysiąca trzystu dwudziestu) zł tytułem obrony wykonywanej z urzędu wobec oskarżonego w postępowaniu sądowym i kwotę 303,60 (trzystu trzech 60/100) zł tytułem stawki podatku VAT naliczonego od tego wynagrodzenia;
X.na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych;

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 54/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

K. J.

art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

1.

K. J.

art. 263 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1

K. J.utrzymywał w przeszłości kontakty koleżeńskie z pokrzywdzonymK. F..K. F.w przeszłości łączyły więzy koleżeńskie również zP. W.. Ww. dopuścili się popełnienia wspólnie przestępstwa, za które wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 5 sierpnia 2014 r., sygn. akt VII K 68/14, zmienionym następnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2016 r o sygn. VII K 142/16, skazani zostali za przestępstwo wyczerpujące dyspozycjęart. 227 k.k.w zb. zart. 191 § 2 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na kary bezwzględnego pozbawienia wolności.
W związku z powyższym postępowaniem karnym doszło do nieporozumień pomiędzy ww., które zakończyły okres ich koleżeństwa, a zapoczątkowały okres wzajemnej, narastającej z upływem czasu, wrogości.
W czasie trwania tegoż postępowaniaK. F.doszedł bowiem do wniosku, żeK. J.podjął współpracę z organami ścigania i informację tą miał rozpowszechniać wśród osadzonych w jednostce penitencjarnej, co spotkało się ze sprzeciwem ze strony oskarżonego.
W efekcie pomiędzyK. F.a oskarżonym doszło do otwartego konfliktu, który trwał po opuszczeniu przez ww. jednostek penitencjarnych i eskalował, kiedy przebywali oni już w warunkach wolnościowych.
W konflikcie tymP. W.opowiedział się po stronieK. J., co niejako automatycznie zaszeregowało go jako wrogaK. F..
Z czasem w konflikt pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym angażowanych było coraz więcej osób, które opowiadały się po jednej bądź po drugiej z jego stron.
Wraz z upływem czasu konflikt eskalował, pojawiło się szereg wzajemnych ataków ze strony zwaśnionych stron tak na siebie, jak i na osoby bliskie, rodzinę, przyjaciół, znajomych obu stron konfliktu, a także ich mienie. W czasie z niektórych z takich zdarzeń była też używana broń palna.
Część z tych zdarzeń zgłaszana były na Policję przez osoby trzecie, natomiast ani sam oskarżony ani pokrzywdzony takich incydentów nie zgłaszali organom ścigania, albowiem uznawali to za działanie niehonorowe w postaci donosicielstwa.
K. F.prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 7 listopada 2019 roku sygn. II K 24/19 został uznany m. in. za winnego popełnienia dwóch czynów na szkodę oskarżonego godzących w jego zdrowie, a mianowicie czynu, który miał miejsce dnia 25 czerwca 2016 r. wyczerpującego dyspozycjęart. 159 k.k.i czynu, który miał miejsce dnia 29 lipca 2016 r. wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

Zeznania świadkaD. G. (1)

4055-4055v., 1903-1904

Częściowo zeznania świadkaK. F.

3954-3959, 2035v., 2706v.-2707, 2708v., 3797v.-3798, 2869-2871, 3718-3721

Częściowo zeznania świadkaM. S.

4055v.-4059v., 2880v.-2881, 3756-3758

Zeznania świadkaŁ. W.

4059v.-4060v., 710v.-7142882, 3755-3756

Częściowo zeznania świadkaW. F.

4060v.-4062, 705v.-707v., 3008, 1786-1787, 3759-3759v.

Częściowo zeznania świadkaJ. F.

4062-4065, 634v.-636, 1201v.-1202, 1465, 3822, 3010, 3758-3759

Częściowo zeznania świadkaA. K.

4076v.-4078v., 1803-1804, 3767v.-3773

Częściowo zeznania świadkaP. P.

4078v.-4079v., 2281-2282, 3793v., 3765-3767

Zeznania świadkaT. B.

4079v.-4080, 3814, 2046v., 4030v.-4031

Częściowo zeznania świadkaP. J.

4083v.-4085, 3818-3819, 3812, 1828, 3806v., 2294v.-2295, 4010-4013

Częściowo zeznania świadkaE. P.

4222v.-4225, , 808-811, 3740-3743

Zeznania świadkaS. K. (1)

1871-1872

Zeznania świadkaK. N.

1878-1879

Wyjaśnienia oskarżonego

2029-2033

Protokół oględzin i odpisy akt RSD-594/16
Odpis akt RSD 407/16
Odpis akt RSD 8/17

1809-1810
1811-1856
3211-3250
3254-3269

Protokół oględzin z materiałem poglądowym

2106-2107
2009
2212-2214
2219

Opinia biegłego z zakresu broni i balistyki

2413-2415

Odpis wyroku SR w Olsztynie sygn. akt VII K 68/14
Odpis wyroku SO w Olsztynie sygn. akt VII Ka 142/16

101-113
114-122

Wyroku SO w Olsztynie sygn. akt II K 24/19

znany z urzędu

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2019 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt PO 1 Ds. 6.2019 Prokurator Okręgowy w Olsztynie umorzył śledztwo w sprawie zaistniałego latem 2014 roku wN.pobiciaM. J. (1)i zaistniałego w okresie od początku lata 2016 roku do 29 listopada 2016 roku wN.pozbawienia wolności i pobicia wobecM. J. (2)- wobec braku znamion czynu zabronionego, a nadto udziału mężczyzny ops. (...)i drugiego nieustalonego w zaistniałym w dniu 25 czerwca 2016 roku wN.z użyciem nożaK. J.– wobec niewykrycia sprawców, zaistniałego w okresie od 20 grudnia 2016 roku do 21 grudnia 2016 roku udaremniania postępowania karnego przez pomoc sprawcom przestępstwa posiadania bez wymaganego zezwolenia broni palnej przez jednego z nieustalonych pasażerów samochodu marki(...)nr rej. (...)poprzez wyjmowanie i przemieszczanie przedmiotów w tymże samochodzie wobec braku znamion czynu zabronionego, posiadania w dniu 20 grudnia 2016 roku wN.na stacji paliw „(...)bez wymaganego zezwolenia broni palnej przezK. F.i strzelania z niej doP. W., w wyniku czego miał on doznać postrzału w pośladek – z powodu braku dostatecznych dowodów uzasadniających popełnienie przestępstwa, posiadania w dniu 13 czerwca 2017 roku wN.przezK. M.substancji psychotropowej w postaci amfetaminy – wobec niewykrycia sprawcy.
Postanowieniem z dnia 31 maja 2019 roku wydanym w sprawie o sygnaturze akt PO 1 Ds. 20.2019 Prokurator Okręgowy w Olsztynie umorzył śledztwo w sprawie zaistniałego w sierpniu 2014 roku pobiciaW. F., posiadania w październiku 2016 roku broni palnej przezK. J.i strzelania z niej do samochodu marki(...)nr rej. (...), którym poruszali sięK. F.iM. S.- wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, zaistniałego w maju lub czerwcu 2015 roku wN.uszkodzenia samochodu marki(...)onr rej. (...)poprzez wstrzyknięcie do jego wnętrza nieustalonej substancji o przykrym, duszącym i trudnym do usunięcia zapachu i zaistniałego w okresie od 20 grudnia 2016 roku do 31 maja 2017 roku wN.utrudniania postępowania karnego poprzez pomoc sprawcom przestępstwa usiłowania zabójstwa przy użyciu broni palnej na stacji paliw(...)wN.polegającej na ukryciu samochodu marki „A. (...)” onr rej. (...)– wobec niewykrycia sprawcy, zaistniałych 12 czerwca 2017 roku gróźb karalnych kierowanych wobecJ. F.– wobec braku znamion przestępstwa, zaistniałego w nn. czasie i miejscu udzielania w celu korzyści majątkowych przez funkcjonariuszy KPP wN.nieustalonych środków odurzających oraz wdarcia się w nieustalonej dacie przezP. W.iK. J.do mieszkaniaŁ. W.– wobec faktu, iż czynów nie popełniono.

postanowienie Prokuratora Prok. Okr. w Olsztynie z dnia 30 kwietnia 2019 roku wydane w sprawie o sygnaturze akt PO 1 Ds. 6.2019
postanowienie Prokuratora Prok. Okr. w Olsztynie z dnia 31 maja 2019 roku wydane w sprawie o sygnaturze akt PO 1 Ds. 20.2019

3879-3889
3890-3896

2

W dniu 20 grudnia 2016 r. o godz. 20.08.51 na stację benzynową „O. (...)” usytuowaną przyul. (...)wN.przyjechał samochodem(...)pokrzywdzonyK. F..
Towarzyszyli mu jako pasażerowieP. K., który siedział na miejscu pasażera z przodu iD. B., który siedział na tylnym siedzeniu.
K. F.zaparkował pojazd o godz. 20.08.55 przed budynkiem stacji udając się do jej wnętrza celem zrobienia zakupów.
P. K.iD. B.pozostali w pojeździe. Szyba w przednich prawych drzwiach pojazdu, za którą siedziałP. K.była lekko opuszczona.
K. F.o godzinie 20.10.49 wyszedł z budynku stacji paliw udając się do swojego samochodu.
W tym na stację zajechał samochodem osobowym marki „A. (...)” oskarżonyK. J.. Jako pasażer towarzyszył muP. W..
K. J.posiadał przy sobie bez wymaganego zezwolenia broń palną nieustalonej marki o kalibrze 9 mm wraz z amunicją kal. 9 mm wz.(...).P. W.posiadał natomiast pałkę teleskopową.
Widząc samochód kierowany przez oskarżonegoK. F.postanowił odjechać ze stacji. Wsiadł do pojazdu (godzina 20.11.02). Pomimo tego, że przed wejściem do pojazdu wypadła mu zakupiona na stacji paliw butelka z napojem, nie podniósł już jej.
Widząc pokrzywdzonego oskarżony przyhamował, wtedyP. W.wysiadł z samochodu i pobiegł w kierunku samochodu(...)trzymając w ręku pałkę teleskopową.
Natomiast oskarżony podjechał dalej pod samochódK. F.i zatrzymał się ukośnie bezpośrednio za lewym tylnym narożnikiem samochodu(...).
W tym czasieP. W.dobiegł już do samochodu(...)i zaczął szarpać za klamkę drzwi przednich od strony pasażera (godzina 20.11.07).
P. K.oddał wówczas w jego kierunku strzał z posiadanej broni palnej, skutkiem czegoP. W.doznał rany postrzałowej lewego policzka.
KiedyP. W.się odwróciłP. K.oddał kolejny strzał w jego kierunku, w wyniku czego wyżej wymieniony doznał rany postrzałowej prawego pośladka.
NastępnieP. W.oddalił się chowając się za budynek stacji.
W międzyczasie (godzina 20.11.09)K. F.podjął nieudaną próbę odpalenia samochodu i odjechania.
Z kolei oskarżonyK. J.wysiadł ze swojego samochodu i stanął za tylnym narożnikiem samochodu(...)(godzina 20.11.11.), po czym wyjął broń palną nieustalonej w toku postępowania marki, przyjął postawę(...), podszedł do siedzącego w aucieK. F.i oddał w jego kierunku strzały (godzina 20.11.13/14), w efekcie których rozbita została szyba drzwi kierowcy.
Widząc zbliżającego się z bronią oskarżonegoP. K.odchyliłK. F.i zaczął również oddawać strzały z posiadanej broni palnej.
K. J.z bezpośredniej odległości oddał doK. F.przez otwór po wybitej bocznej szybie od strony kierowcy co najmniej 3 strzały z broni palnej, w wyniku czegoK. F.doznał obrażeń ciała w postaci 3 ran postrzałowych - szyi, klatki piersiowej i lewego ramienia. Były to rany wlotowe bez ran wylotowych. Wszystkie rany były krwawiące, ale nie uszkadzałby istotnych struktur, penetrowały jedynie skórę i prawdopodobnie tylko tkankę podskórną. Rana na szyi znajdowała się na przedniobocznej lewej powierzchni szyi, przed mięśniem mostkowo – obojczykowo - sutkowym. Druga znajdowała się w okolicy podobojczykowej lewej, zaś trzecia znajdowała się na przedniobocznej powierzchni lewego ramienia, w odległości 12 cm od łokcia. Naruszyły one prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na okres powyżej 7 dni.
W związku z wymianą strzałów przez tylne prawe drzwi z samochodu(...)uciekłD. B.i opuścił teren stacji.
Za nim wysiadł z samochoduP. K.prawymi przednimi drzwiami od strony pasażera i finalnie ukrył się za samochodem.
Oskarżony w tym czasie (godzina 20.11.20) odszedł w kierunku drzwi swojego pojazdu, gdzie wykonywał jakieś czynności przy trzymanej w dłoni broni.
W tym czasie przez przednie drzwi pasażera wyszedł z samochoduK. F.(godzina 20.11.25/26) i ukrył się za samochodem(...).
K. J.otworzył drzwi swojego pojazdu od strony kierowcy i w dalszym ciągu robił coś przy trzymanej w ręce broni. Następnie stojąc na wysokości przednich lewych drzwi swojego pojazdu przyjął ponownie postawę(...)i trzymając w wyciągniętej ręce broń w kierunku(...)oddał strzały.
Następnie wsiadł następnie do swojego samochodu i i odjechał ze stacji (godzina o godz. 20.11.47/48)
Z okolicy stacji paliwK. J.zabrał postrzelonegoP. W.i udał się do warsztatu samochodowego wN.prowadzonego przezK. M., gdzie ww. spotkali się z wyżej wymienionym orazM. M..M. M.zawiózł następnie swoim samochodemP. W.do jego mieszkania. TamP. W.przekazałM. M.na przechowanie pakunek, w którym znajdował się przedmiot przypominający wyglądem duży rewolwer.M. M.przekazał go następnieP. J.. Przedmiotu tego nie zdołano zabezpieczyć w toku postępowania karnego.
M. M.wrócił swoim samochodem do warsztatuK. M., skąd zabrałK. J.i kierując się wskazówkami oskarżonego zawiózł go bocznymi drogami doO.i tam zostawił.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonego

2033v.
3096
3950-3953v.

Częściowo zeznania świadkaK. F.

3954-3959, 124, 2035v., 2706v.-2707, 2708v., 3797v.-3798, 2869-2871, 3718-3721

Częściowo eznania świadkaD. B.

3949v.-3950, 2392v.-2393, 2981-2982, 3737-3738

Częściowo zeznania świadkaP. W.

4226-4226v., 4157v.-4163, 822v.-824v., 1045-1046v., 1211, 1214v.-12163789, 2650-2651, 2652v.-2653,
2658v.-2659v. 2708v., 2847v.-2848, 2794v.-2796,4016-4026v., 2500-2501, 2543v.-2544

Zeznania świadkaP. S. (2)

4087v.- 4088, 718v. (oryginał k. 26-28), 3745v.-3746

Zeznania świadkaD. O.

4088-4089, 30v.-31, 3745

Zeznania świadkaJ. K.

4125v.-4126v., 725-726 (oryginał k. 76v.-77v.), 3746-3746v.

Zeznania świadkaG. W.

4126v.-4127v., 723-724 (oryginał k. 79v.-80), 3744v.-3745v.

Zeznania świadkaK. R.

4127v.-4128, 323v.-324, 3751

Zeznania świadkaJ. G.

4128-4128v., 446v.-448v.,
3751v.

Zeznania świadkaE. K.

4129v.-4130v., 326v.-327, 3751v.-3752v.

Zeznanie świadkaA. Ł.

41314132, 84v.-85, 3749v.,

Zeznania świadkaD. G. (2)

4132-4132v., 404v.-405, 3759v.-3750v.

Częściowo zeznania świadkaP. K.

4211v., 1363v.-1364v., 3717v.-3718

Zeznania świadkaE. P.

4222v.-4225, , 808-811, 3740-3743

Zeznania świadkaR. M.

4516-4517, 42v.-43

Zeznania świadkaS. K. (2)

4547-4549

Zeznania świadkaM. M.

4550-3551, 1334-1338, 1448-1449, 2605-2606, 4029

Zeznania świadkaK. B.

4887v.-4888

Protokoły oględzin

3-7
59-61
183-186
214-215
299
300
320-322
473-474
703-704
740-741
750-751
805-806
863-864
1135-1137
1226-1228
1229-1232
1300-1301
1331-1333
1799-1800

Protokół oględzin i odtworzenia zapisów

3392-3399

Protokoły zatrzymania rzeczy

9-11
12-14
20-25
91-93
94-96
178-180

Materiały poglądowe

63-64
216-219
269
270
271-286
328
415
470
709
752-754
763-764
827
831
1057-1059
1286-1291
1302-1307
1405-1415
1514

Protokół eksperymentu procesowego

1110-1111
2497-2489

Protokoły zabezpieczenia śladów GSR

182
225
226
227
228

Opinia biegłych z zakresu badań zapisów wizualnych z materiałem poglądowym

899-906
907-1039
1172-1175

Opinia biegłych z zakresu analizy zapisów wizyjnych

3436-3440

Opinia biegłych z zakresu analizy zapisów monitoringu

4267-4342, 4558-4596

4718-4726

Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej

1193-1194
2998-3001
4768v.-4776

Opinie biegłego z zakresu badań broni i balistyki

1493
1681-1685
2159-2160
2640-2643
2878-2879
3120-3122
3141-3143
3406-3408
4037-4041
4812v.-4824v.

Opinia zespołu biegłych z zakresu genetyki, biologii, daktyloskopii, broni

1560-1564
1629-1639
2166-2178
2305-2308
2674-2679
3118-3119

Opinie biegłych z zakresu badań genetycznych

2759-2762

Opinia biegłego z zakresu badań mechanoskopijnych

2856-2857

Opinia biegłych z zakresu chemii

2937-2941
2944-2957
2960-2963
2966-2972
3449-3458

3

OskarżonyK. J.odnośnie czynu opisanego wpunkcie Idziałał w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.

Odpisy wyroków

3101
3102-3117
3185-3186
3187
3188-3190
3321
3322
3324
3325-3327
3328
3330-3332
3333
3334
3335-3343
3377-3378

4

Oskarżony tempore criminis posiadał zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Cechuje go osobowość dyssocjalna, a zatem słabo wykształcona sfera uczuciowości wyższej, brak zdolności do wyciągania praktycznych wniosków z dotychczasowych doświadczeń życiowych, a także brak przeżywania stresu lub przeżywanie go na poziomie znikomym.
Z uwagi na zaburzenia osobowości oskarżony wymaga stosowania środka zabezpieczającego w postaci terapii, albowiem zachodzi co najmniej wysokie prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie czy z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia

Opinie sądowo-psychiatryczno-psychologiczne

3134-3139
4917v.-4919

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Zeznania świadkówS. K. (1),K. N.,D. G. (1)

Sąd ocenił je jako wiarygodne. Są zbieżne w swojej treści, wzajemnie się uzupełniają, sąd nie dopatrzył się powodów, dla których mieliby składać zeznania niepolegające na prawdzie.

1., 2.

Zeznania świadków
K. F.,P. K.,
P. W.

Zeznania tych świadków można uznać za wiarygodne jedynie w takim zakresie, w jakim znajdują one potwierdzenie w innych dowodach przeprowadzonych w sprawie, a zwłaszcza w zapisach audiowizualnych przebiegu zdarzenia z 20 grudnia 2016 r. z przyczyn omówionych poniżej.

2.

Zeznania świadkówD. B.,P. S. (2),D. O.,J. K.,G. W.,K. R.,J. G.,E. K.,A. Ł.,D. G. (2),S. K. (2),M. M.,R. M.,K. B.

Zeznania tej grupy świadków sąd ocenił jako wiarygodne. Sąd nie dopatrzył się żadnych powodów, dla których świadkowie ci mieliby składać zeznania niepolegające na prawdzie. Są to osoby generalnie obce dla oskarżonego. Zeznania świadków – osób obecnych podczas i po zdarzeniu na stacji paliw – znajdują potwierdzenie w zapisach wizyjnych z miejsca przestępstwa. Rozbieżności czy pewne niedokładności w zeznaniach tej grupy osób wynikają w ocenie sądu z nagłości, dynamiki i nietypowości zdarzenia, którego przebieg musiał być dla jego świadków i zaskakujący i stresujący, co w sposób oczywisty przekładało się na zdolności do postrzegania i zapamiętywania przez nich przeżytych zdarzeń.
Ponadto dla treści składanych przez świadków w trakcie procesu zeznań nie bez znaczenia jest też upływ czasu, jaki upłynął od czasu zdarzenia.

2.

Protokoły oględzin, protokoły zatrzymania rzeczy, materiały poglądowe, protokoły pobrania materiałów, protokoły eksperymentów procesowych

Sąd uznał je jako wiarygodne. Zostały one wytworzone przez uprawnione organy w ramach określonych przepisami prawa. Ich autentyczność oraz treść nie są kwestionowane przez strony.

1., 2.,3.

Postanowienia wydane w postępowaniu przygotowawczym oraz wyroki sądowe

Dokumenty urzędowe, których autentyczność nie budzi wątpliwości.

2.

Opinie sporządzone przez biegłych z zakresu badań zapisów wizualnych i analizy zapisów wizyjnych, medycyny sądowej, broni i balistyki, genetyki, biologii, daktyloskopii, mechanoskopii, chemii

W ocenie sądu wszystkie sporządzone przez biegłych w toku postępowania opinie są rzetelne i jasne, biegli ustosunkowali się w nich w sposób wyczerpujący do całokształtu okoliczności i dowodów związanych z zaistniałym zdarzeniem wykorzystując przy tym specjalistyczną wiedzę fachową, przy czym brak jest przesłanek do kwestionowania, że wiedzą takową posiadają. Treść wniosków opinii wzajemnie się uzupełnia. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania treści sporządzonych przez biegłych opinii. Nie dopatrzył się też powodów, dla których biegli mieliby składać opinie fałszywe zawierające nieprawdziwe wnioski.

4.

Opinie biegłych z zakresu psychiatrii i psychologii sądowej

Sąd uznał powyższe opinie za w pełni rzeczowe i kompetentne nie znajdując podstaw do zakwestionowania ich treści.

1.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.

Wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia te w zakresie, w jakim oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, są sprzeczne z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a tym samym nie zasługują na wiarę. W ocenie Sądu stanowią przyjętą przez oskarżonego linię obrony mającą prowadzić do jego ekskulpacji poprzez przyjęcie przez sąd, iż działał on w stanie obrony koniecznej.

2.

Zeznania świadkaP. W.

Zeznania tego świadka odnośnie przebiegu zdarzenia z dnia 20 grudnia 2016 roku można uznać za wiarygodne jedynie w zakresie, w jakim znajdują one potwierdzenie w innych przeprowadzonych w sprawie dowodach, zaś w szczególności w zapisach audiowizualnych przebiegu zdarzenia oraz opiniach biegłych z zakresu balistyki oraz medycyny sądowej. Jako niewiarygodne należy ocenić tą część jego zeznań, w której zaprzecza, aby dopuścił się ataku na osoby znajdujące się w samochodzie(...)i podniósł, że udał się tam w celu porozmawiania. Zdaniem sądu świadek ten jest zainteresowany rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy, zwłaszcza, że to m. in. jego zachowanie wywołało dalszy tragicznych przebieg zdarzeń

1.,2.

Zeznania świadkówK. F.iP. K.

Zeznania tych świadków można uznać za wiarygodne jedynie w zakresie, w jakim znajdują one potwierdzenie w innych przeprowadzonych w sprawie dowodach, zaś w szczególności w zapisach audiowizualnych przebiegu zdarzenia z 20 grudnia 2016 r. Świadkowie ci są osobami również bezpośrednio zainteresowanymi rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie, w odrębnym postępowaniu mieli status oskarżonych, a pokrzywdzonym był oskarżony. Ponadto kierują się oni zasadami świata przestępczego, zgodnie z którymi nie ujawnia się pewnych okoliczności organom ścigania, a pewne sprawy załatwia w swoim środowisku często metodami bezprawnymi.

1

Zeznania świadkówM. S.,Ł. W.,W. F.,J. F.,A. K.,P. P.,T. B.,P. J.,E. P.

Ta grupa świadków złożyła zeznania odnoszące się do relacji panujących pomiędzy oskarżonym aK. F., ich wzajemnego konfliktu oraz zachowań będących jego konsekwencjami. Okoliczność, że taki konflikt istniał i że na tym tle dochodziło do zachowań bezprawnych po obu stronach konfliktu, w żaden sposób była w toku postępowania kwestionowana. Treść zeznań tej grupy świadków determinuje to, po której stronie owego konfliktu świadkowie się znajdują. Świadkowie nie posiadają wiedzy na temat zdarzenia z 20 grudnia 2016r., które jest przedmiotem rozpoznania sądu. Ponadto część z tej grupy to członkowie podkultury przestępczej hołdujący jej zasadom, co również przekłada się na treść zeznań (niechęć do współpracy z organami ścigania)

1.,2.

Zeznania świadkaM. J. (1)

Nie wnoszą niczego istotnego do rozpoznania przedmiotowej sprawy, a ich treść jest w ocenie sądu zdeterminowana faktem, że świadek jest byłą wieloletnią konkubiną oskarżonego.

2.

Zeznania świadkaJ. T.

Sąd odmówił zaś wiary zeznaniom świadkaJ. T., które co do przebiegu zdarzenia są sprzeczne z zeznaniami pozostałych świadków i utrwalonymi zapisami wideo. Świadek jest przy tym osobą stosunkowo specyficzną, być może dotkniętą pewnymi dysfunkcjami, o czym sąd miał możliwość przekonać się podczas jego bezpośredniego przesłuchania.

2.

Zeznania świadkaK. M.

Należy je w większości ocenić w większości jako niewiarygodne, albowiem są one sprzeczne z pozostałymi zebranymi w sprawie materiałami dowodowymi. W ocenie sądu świadek nie jest zainteresowany ujawnieniem rzeczywistego przebiegu zdarzeń obawiając się tak ew. odpowiedzialności karnej, jak i ew. działań represyjnych ze strony uczestników zdarzenia.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I i II

K. J.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Dokonując ustaleń stanu faktycznego sąd oparł się przede wszystkim na zapisach przebiegu zdarzenia utrwalonych na kamerach monitoringu znajdującego się na stacji paliw wspomagając się treścią opinii sporządzonych przez biegłych z zakresu badań zapisów wizyjnych, broni i balistyki, medycyny sądowej, chemii i biologii.
Z poczynionych ustaleń jednoznacznie wynika, że zdarzenie będące przedmiotem rozpoznania zainicjowane zostało przezP. W.i oskarżonego. To oni widząc zaparkowany na stacji paliw samochód pokrzywdzonegoK. F.zdecydowali się na podjęcie działań zaczepnych, atakujących, bo w taki sposób ocenić należy fakt, żeP. W.wyskoczył z samochodu kierowanego przez oskarżonego i pobiegł w kierunku samochodu pokrzywdzonego trzymając pałkę teleskopową w ręku, a oskarżony zajechał z impetem i zatrzymał się za samochodem pokrzywdzonego. To właśnie to zachowanie doprowadziło do tego, że siedzący w samochodzie pokrzywdzonegoP. K.użył broni strzelając w kierunkuP. W., w odpowiedzi na co broni użył również oskarżony strzelając do wnętrza samochodu(...), co skutkowało tym, żeP. K.oddał strzały w kierunku oskarżonego.
Na taką sekwencję zdarzeń wskazuje również utrwalone na zapisach w określonych sekwencjach czasowych zachowanie obecnych na stacji paliwowej w czasie zdarzenia świadkówE. K.,K. R.,G. W.czyD. O..
Podkreślenia przy tym wymaga fakt, że oskarżony nie tylko oddawał strzały, gdy w jego ocenie coś zagrażałoP. W., ale również wtedy, gdy tamten już uciekł i nie było go przy samochodzie. Nawet jak broń ewidentnie mu się zacięła, ukrył się za drzwiami swojego samochodu, następnie wyszedł zza nich i ponownie oddawał strzały z bliskiej odległości.
Działania obu stron biorących udział w zdarzeniu należy ocenić jako noszące charakter ewidentnych przestępczych porachunków mających swoje źródło we wcześniejszym konflikcie pomiędzyK. F.aK. J..
Kwestią kluczową dla odpowiedzialności oskarżonegoK. J.jest fakt, że to nieK. F.ani towarzyszący muP. K.iD. B.zainicjowali całe zdarzenie, a właśnieP. W.i towarzyszący mu oskarżony. ZachowanieK. F.wskazuje wprost na to, że starał się on uniknąć konfrontacji z ww., widząc samochód oskarżonego chciał szybko odjechać ze stacji – wsiadł szybko do auta nie tracąc czasu nawet na podniesienie zakupu, który upuścił przy samochodzie.
To działaniaP. W.i oskarżonego doprowadziły do dalszej sekwencji zdarzeń, w trakcie którychP. K.użył broni palnej strzelając do atakującego goP. W.. Został on za ten czyn skazany prawomocnie, przy czym sąd orzekający uznał, że działał on w warunkach obrony koniecznej chociaż z przekroczeniem jej granic.
Wyjaśnienia oskarżonego składane w toku całego postępowania zmierzają do wykazania tego, że był on zmuszony do takiego działania, a działał w obronie życia i zdrowiaP. W.oraz swojego, a zatem że działał on w warunkach tzw. obrony koniecznej.
Należy zatem stwierdzić, że każdy ma prawo odeprzeć w obronie koniecznej bezpośredni i bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro społeczne lub jednostki bez ponoszenia odpowiedzialności za skutki swego działania pod warunkiem zastosowania obrony współmiernej do niebezpieczeństwa zamachu.
Nie może jednakże powoływać się na prawo do obrony koniecznej ten, kto przewidując możliwość zamachu i mogąc tego uniknąć, doprowadza do sytuacji umożliwiającej jego dokonanie, wychodzi mu „naprzeciw” prowokując niejako napastnika do zamachu, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.
Podkreślenia też wymaga, że prawo do obrony koniecznej przysługuje tylko i wyłącznie ofierze agresji, bowiem ratio legis tej instytucji wiąże się z zapewnieniem ofierze możliwości podjęcia działań obronnych chroniących ją przed atakiem, nie temu zaś, by tworzyć po stronie napastnika uprawnienia pozwalające mu na neutralizację działań obronnych ofiary, które uzna za niewspółmierne do zamachu. Działanie osoby, która powołuje się na obronę konieczną, musi zatem aż do momentu odpierania przez nią zamachu być całkowicie legalne. Nie może na to prawo powoływać się ten, kto swoim zachowaniem doprowadza do sytuacji, w której prowokuje napastnika do zamachu (v: również tak wyrok SN z dnia 31 sierpnia 1979 r. III KR 257/79 OSNPG 1980/2/12, postanowienie SN z dnia 5 grudnia 2017 r. III KK 386/17 LEX 2447334, wyrok SA w Katowicach z dnia 7 lutego 2019 r. II AKa 23/19 LEX 2690773, wyrok SA w Katowicach z dnia 5 czerwca 2007 r. II AKa 426/06 KZS 2008/1/77).
OskarżonyK. J.nie tylko nie powstrzymał w żaden sposóbP. W., ale i umożliwił mu opuszczenie samochodu, przy czym zamiary tegoż musiały być dla oskarżonego oczywiste jeśli weźmie się pod uwagę okoliczności zdarzenia – nagłe opuszczenie samochodu z pałką teleskopową w ręku i skierowanie się w kierunku samochodu(...), po czym sam przyłączył się do tego zachowania.
Zdaniem Sądu oskarżony działał z zamiarem pozbawienia życiaK. F.. Bez żadnych wątpliwości podczas zdarzenia posługiwał się on bronią palną. Specyfika posługiwania się bronią palną polega na tym, że używający broni wie, iż nie ma wpływu na siłę rażenia pocisku, a zatem jeżeli mierzy w kierunku człowieka i strzela, to każdorazowo przewiduje możliwość pozbawienia go życia i godzi się na to. Decydującego znaczenia nie ma przy tym możliwość przewidywania, w jaką dokładnie część ciała człowieka pocisk może trafić, bowiem w każdym niemal przypadku trafienia z broni palnej istnieje wysokie prawdopodobieństwo spowodowania śmierci. Jeżeli posługujący się bronią palną wie, że mierzy w kierunku człowieka, nawet jeżeli nie widzi dokładnie jego sylwetki przez szybę auta, to w sposób oczywisty prezentuje swój stosunek do skutku. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia jest również fakt, że w toku postępowania nie zabezpieczono broni, której użyto do jego popełnienia, bowiem dowody zebrane w sprawie (m. in. dowody rzeczowe zabezpieczone na miejscu przestępstwa, zeznania świadków, opinie biegłych z zakresu broni, medycyny sądowej i badań zapisów wizyjnych, dokumentacja medyczna, zapisy wizyjne) jednoznacznie wskazują, iż oskarżony w trakcie zdarzenia broń taką posiadał (v: również wyrok SA we Wrocławiu z dnia 31 października 2018 r. II AKa 258/18 OSAW 2018/2/378, wyrok SA w Katowicach z dnia 8 października 2009 r. II AKa 97/09 LEX 553871).
Odnosząc się do akcentowanego przez oskarżonego w toku całego postępowania stanu psychicznego, w jakim oskarżony miał się znajdować w czasie zdarzenia, nadmienić trzeba, że oskarżony jest osobą dojrzałą, z doświadczeniem życiowym, dysponuje sprawnym intelektem, wcześniej był uczestnikiem zdarzeń z użyciem przemocy i broni. Cechuje go przy tym osobowość dyssocjalna, a co za tym idzie brak przeżywania stresu lub przeżywanie go na poziomie znikomym.
Oskarżony działał przy tym w warunkach powrotu do przestępstwa określonych wart. 64 § 1 k.k.. Wyrokiem Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 5 sierpnia 2014 roku, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. VII Ka 142/16, skazany on bowiem został za przestępstwa zart. 227 k.k.w zb. zart. 189 § 1 k.k.w zb. zart. 191 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczoną karę odbywał w okresach od 3 września 2013 r. do 18 kwietnia 2014 r. i od 25 czerwca 2015 r. do 18 listopada 2015 r.
W ocenie sądu w świetle powyższych ustaleń nie budzi również wątpliwości, że oskarżony w dniu 20 grudnia 2016 r. wN.bez wymaganego zezwolenia posiadał broń palną nieustalonej marki o kalibrze 9 mm i amunicję do niej w ilości kilku sztuk tego samego kalibru.

☐

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. J.

I i II

I i II

Wymierzając kary oskarżonemu Sąd uwzględnił jako okoliczności obciążające:
- bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego, zwłaszcza czynu z punktu I, wyrażający się w natężeniu złej woli oskarżonego, w charakterze dobra prawnego naruszonego przestępstwem jakim jest życie ludzkie, w sposobie działania oskarżonego cechującego się dużym stopniem determinacji brutalności, podłożu zajścia, jakim były porachunki grup przestępczych, miejscu popełnienia przestępstwa, do którego doszło na czynnej stacji benzynowej w obecności znajdujących się tam jej pracowników i klientów, co w ocenie Sądu świadczy o rażącym lekceważeniu przez oskarżonego obowiązujących zasad współżycia społecznego i norm prawa;
- fakt uprzedniej karalności i działanie w warunkach powrotu do przestępstwa (v: k. 4623-4624, 4701-4703);
Jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił:
- przeciętną opinię za okres pobytu w jednostkach penitencjarnych (v: k.3824 );
- przeciętną opinię środowiskowa (v: k. 2769);
W ocenie Sądu wymierzone oskarżonemu kary są adekwatne do stopnia jego zawinienia oraz do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego przestępstw. Nadto kary te, w przekonaniu Sądu, w sposób prawidłowy wpłyną na postawę oskarżonego, wdrażając go do przestrzegania porządku prawnego, wzbudzą w nim wolę współdziałania w kształtowaniu społecznie pożądanych postaw oraz poczucia odpowiedzialności za swoje czyny.
Zdaniem Sądu kary w orzeczonym wymiarze spełnią również swoje cele prewencyjne i represyjne. Biorąc pod uwagę bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego opisanego w punkcie I, wyrażający się w niezwykle wysokim natężeniu złej woli, brutalności w zachowaniu przestępczym oraz w godzeniu w najcenniejsze dobro człowieka, jakim jest życie ludzkie orzeczona za ten czyn kara jest karą współmierną i sprawiedliwą.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. J.

III

I i II

Wymierzając oskarżonemu karę łączną sąd oparł jej wymiar na zasadzie pełnej absorpcji. Zasada absorpcji winna być stosowana wyjątkowo, ale można ją stosować, gdy przestępstwa objęte realnym zbiegiem w liczbie nie więcej jak dwa wskazują na bliską więź przedmiotową i podmiotową i popełnione zostały w bliskim związku czasowym i miejscowym (v: wyrok SA w Katowicach z dnia 8 marca 2001 r. II AKa 59/00 Prok. i Pr. 2002/3/21), co zdaniem Sądu ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie Sąd karę łączną ukształtował w oparciu o przepisy ustawy obowiązującej przed dniem 23 czerwca 2020 roku jako względniejsze dla oskarżonego z uwagi na granice kary łącznej.

K. J.

IV

I, II

Ze względu na stwierdzone u oskarżonego deficyty zdrowia psychicznego, sąd uznał, że orzeczoną wobec niego karę pozbawienia wolności oskarżony winien odbywać w zakładzie karnym, gdzie będzie mógł podjąć terapię w zakresie leczenia zaburzeń osobowości dla osób z osobowością dyssocjalną

K. J.

V

I, II

Z uwagi na stwierdzone u oskarżonego deficyty osobowości w postaci osobowości dyssocjalnej oraz co najmniej wysokie prawdopodobieństwo, że oskarżony popełni ponownie czyn z użyciem przemocy lub groźbą jej użycia Sąd orzekł wobec niego środek zabezpieczający w postaci terapii psychiatrycznej;

K. J.

VI

III

Na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności w oparciu oart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie.

K. J.

VII, VIII

I, II

Sąd rozstrzygnął w przedmiocie dowodów rzeczowych orzekając przepadek tych pochodzących z przestępstwa oraz zwrot pozostałych uprawnionym podmiotom.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IX, X

Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego zwolniono go od opłat i kosztów oraz zasądzono stosowne wynagrodzenie na rzecz obrońcy, który pełnił swoje obowiązki z urzędu w postępowaniu sądowym.

1.1Podpis