Sąd Okręgowy w Elblągu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 449/20
Data wyroku: 2021-01-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Tomasz Koronowski
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: art. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych , art. 750 KC

Sygn. akt IV U 449/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 stycznia 2021 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Tomasz Koronowski
Protokolant: st. sekretarz sądowy Anna Pikulska
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2021 r. w Elblągu na rozprawie
sprawy z odwołania(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.
z dnia 20 lutego 2020 r., Nr(...)
z udziałemM. D. (1)
o podleganie ubezpieczeniom społecznym

I
oddala odwołanie;

II
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IV U 449/20

UZASADNIENIE
Płatnik składek(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wM.odwołała się od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.z dnia 20 lutego 2020r., znak:(...)stwierdzającej, żeM. D. (1)podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu od 1 marca 2016r. do 30 listopada 2016r., od 1 marca 2018r. do 30 kwietnia 2018r., od 1 lipca 2018r. do 17 lipca 2018r. oraz od 1 sierpnia 2018r. do 31 sierpnia 2018r. jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia zawartej z płatnikiem składek(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Jednocześnie decyzją tą organ rentowy ustalił podstawę wymiaru składek na obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdrowotne za poszczególne miesiące i lata w kwotach wskazanych w tej decyzji.
Płatnik składek wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w części i stwierdzenie, żeM. D. (1)w okresie od 1 marca 2016r. do 30 listopada 2016r. nie podlegał obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy o dzieło na rzecz płatnika składek(...) sp. z o.o.oraz o zasądzenie od organu rentowego na rzecz spółki kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odwołania skarżąca spółka wskazała, że wszystkie zawarte w spornym okresie pomiędzy spółką aM. D. (1)umowy były umowami o dzieło, gdyż każdorazowo powstawało indywidualne dzieło, którego wytworzenie wymagało od ubezpieczonego podjęcia działań twórczych, wymagających specjalistycznych umiejętności. Spółka nie była zaś zainteresowana starannym działaniem ubezpieczonego, lecz osiągnięciem konkretnego, złożonego rezultatu.
Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.wniósł o oddalenie odwołania i – we wniosku złożonym bezpośrednio przed zamknięciem rozprawy – o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. W ocenie pozwanego wykonywane przez ubezpieczonego na rzecz skarżącej spółki czynności miały charakter działań powierzonych, powtarzalnych, technicznych i nosiły znamiona umowy zlecenia. Czynności te nie posiadały przymiotu samoistności, indywidualnego charakteru, ani przeznaczenia, nakierowane były na podjęcie działań i dokonywanie określonych czynności, nie mając przy tym indywidualnego charakteru. Praca w ramach zawartej umowy wykonywana była według ustalonego harmonogramu, pod nadzorem Wiceprezesa Zarządu Spółki oraz kierowników firm, dla których usługi były wykonywane. Zdaniem pozwanego, zawarta umowa nie charakteryzowała się więc żadnymi szczególnymi dla niej cechami podkreślającymi jej indywidualny, jednostkowy i incydentalny charakter.
Ubezpieczony nie zajął stanowiska w sprawie, w tym nie odpowiedział na szczegółowe pytania płatnika, pomimo zakreślenia w tej kwestii stosownego terminu.

Sąd ustalił, co następuje:
Płatnik składek– (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwM.– od 2016r. współpracuje zespółką (...) sp. z o.o.wW., specjalizującej się w udzielaniu kredytów konsumenckich. Na rzecz tego podmiotu skarżąca(...) Sp. z o.o.realizuje zadania polegające na dystrybucji w określonych miastach plakatów reklamowych z ofertą(...).
W ramach współpracy przedstawiciel(...)–(...)– przesyłała skarżącej spółce harmonogram, w którym umieszczano dane miejscowości, w których miało nastąpić plakatowanie – z podziałem na kierowników regionalnych(...)
nadzorujących konkretne miejscowości i kontaktem telefonicznym do tych osób. Ponadto w harmonogramie tym wskazano, jaka ilość plakatów reklamowych winna być rozmieszczona w danej miejscowości. Jeśli plakatowanie miało się odbywać w większym mieście, ilość plakatów rozdzielana była również na dzielnice danego miasta. Ponadto zdarzało się, że w zleceniu wskazywane były też konkretne ulice, na których miało nastąpić rozmieszczenie plakatów.Spółka (...)zakreślała płatnikowi termin na wykonanie plakatowania (zazwyczaj tygodniowy) oraz dostarczała wydrukowane już plakaty reklamowe.(...)nie narzucała z góry, w jakich konkretnie miejscach ma być umieszczony plakat, ani w jaki sposób ma być on mocowany. Osoby wykonujące plakatowanie miały obowiązek poinformowania kierowników regionalnych(...)o momencie rozpoczęcia prac oraz ich ukończeniu. Kierownicy ci następnie osobiście kontrolowali miejsca, w których umieszczone były plakaty, pod względem jakościowym i ilościowym. Dokumentacja fotograficzna przedstawiająca efekt prac wysyłana była przezA. Z. (1)lubI. Z.– członków Zarządu płatnika, doA. W.. Liczba miejscowości, w których miały być rozwieszone plakaty, każdego miesiąca była inna i zależała od aktualnych potrzebspółki (...).
W okresach od 1 marca 2016r. do 30 listopada 2016r., od 1 marca 2018r. do 30 kwietnia 2018r., od 1 lipca 2018r. do 17 lipca 2018r. oraz od 1 sierpnia 2018r. do 31 sierpnia 2018r. skarżąca spółka zawarła zM. D. (1)umowy nazwane umowami o dzieło, w których przedmiot umowy określono jako: opracowanie i wykonanie prac związanych z umożliwieniem zamawiającemu realizację umów o dystrybucję usług reklamowych poprzez wykonanie przez wykonawcę dzieła składającego się z działań na obszarze miast wskazanych w umowach, polegających na: wytypowaniu miejsc świadczenia usług reklamowych i przedstawienia ich do akceptacji zamawiającego; wykonania plakatowania, zakończonego fotografowaniem miejsc, w którym zostało wykonane dzieło, zakończone sporządzeniem raportów jednostkowych z danego punktu wraz z dokumentacja fotograficzną i przesłanie ich pocztą elektroniczną lub listownie. Powyższe umowy różniły się jedynie miastami obsługiwanymi w danym miesiącu oraz ilością naklejanych plakatów.

Spółka (...)przekazywała ubezpieczonemu harmonogram z wykazem miast oraz ulic tych miast, na których miała być umieszczona konkretna ilość plakatów oraz gotowe plakaty. Ubezpieczony miał za zadanie zlokalizować na tych ulicach konkretne miejsca (powierzchnie reklamowe), w których plakaty byłyby dobrze widoczne dla przechodniów. Jeśli ubezpieczony miał wątpliwość, czy w danym miejscu plakat może być umieszczony, kontaktował się z płatnikiem w celu uzyskania zgody na plakatowanie. Następnie wykonywał zdjęcie wykonanego zlecenia, które przekazywał do(...). PracaM. D. (1)była kontrolowana przez Prezesa Spółki(...)oraz kierowników regionalnych(...).
Wysokość wynagrodzeniaM. D.za wykonane czynności nie była stała, ustalana była na podstawie ilości i wielkości miast oraz ilości plakatów w danym miesiącu. Rozliczenie następowało po spełnieniu wszystkich wymagań dotyczących zlecenia. W przypadkuzastrzeżeń odnośnie prawidłowości wykonanej pracy, ubezpieczony był zobowiązany, aby na swój koszt, w ciągu 24 godzin, poprawić zlecenie. Ponosił on również koszty wynikające z kar / mandatów nałożonych w związku z umieszczeniem plakatu w niedozwolonym miejscu.
W okresie od 4 września 2019r. do 3 października 2019r. pozwany przeprowadził kontrolę płatnika składek między innymi w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenie społeczne, jak również zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. W wyniku kontroli stwierdzono, że w zawieranych przezspółkę (...)umowach cywilnoprawnych nie określano konkretnego rezultatu. Celem zawartych umów było umożliwienie spółce realizacji umów o dystrybucję usług reklamowych - zawieranych z kontrahentami spółki. W ocenie organu, praca, którą wykonywałM. D. (1), w rzeczywistości sprowadzała się do starannego działania wykonawcy umowy, realizowanej na rzecz(...). Przedmiot umowy ograniczał się do wytypowania miejsc pod reklamę, wykonania plakatowania oraz zdjęć z wykonanej czynności. Okoliczność wykonywania wielu umów w tym samym zakresie, mające za przedmiot powtarzalność czynności, nie pozwalają więc uznać, że są to odrębne indywidualne umowy o dzieło.
W wyniku przeprowadzonej kontroli organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję, stwierdzając podleganieM. D. (1)ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy zlecenia i ustalając wysokość składek na obowiązkowe ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne ubezpieczonego w okresach wskazanych w decyzji.
(wyjaśnienia wiceprezesa zarządu(...)Sp. zo.o.A. Z., nadto dowód: kopie umów koperta k. 63 a.s., zeznania świadkaA. F.-W.e-protokół z dn. 12 stycznia 2021r., decyzja z 20 lutego 2020r. - akta ZUS)

Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że stan faktyczny sprawy nie był sporny. Żadna ze stron nie kwestionowała bowiem okoliczności towarzyszących zawarciu, na przestrzeni marca – listopada 2016r., pomiędzy(...) Sp. z o.o.wM.aM. D. (1)umów, nazwanych przez ww. strony umowami o dzieło. Sporna pozostawała kwalifikacja czynności wykonanych przez ubezpieczonego w ramach tych umów, a tym samym zasadność objęciaM. D. (1)obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi w okresie od 1 marca 2016r. do 30 listopada 2016r.
Wskazać wiec należy, że zasady dotyczące podlegania ubezpieczeniom społecznym unormowane zostały wustawie z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz.U. 2020, poz. 266; dalej: ustawa systemowa). Art. 6 ust. 1 pkt 4 powyższej ustawy stanowi, że obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są osobami wykonującymi pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie zkodeksem cywilnymstosuje się przepisy dotyczące zlecenia, zwanymi dalej „zleceniobiorcami”, oraz osobami z nimi współpracującymi, z zastrzeżeniem ust. 4.
Zgodnie z art. 13 pkt 2 cyt. ustawy obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w następujących okresach: osoby wykonujące pracę nakładczą oraz zleceniobiorcy – od dnia oznaczonego w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania do dnia rozwiązania lub wygaśnięcia tej umowy.
Natomiast w art. 18 ust. 3 ustawy systemowej wskazano, że podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe zleceniobiorców ustala się zgodnie z ust. 1, jeżeli w umowie agencyjnej lub umowie zlecenia albo w innej umowie o świadczenie usług, do której zgodnie zkodeksem cywilnymstosuje się przepisy dotyczące zlecenia, określono odpłatność za jej wykonywanie kwotowo, w kwotowej stawce godzinowej lub akordowej albo prowizyjnie.
W zaskarżonej decyzji organ rentowy stwierdził, że ubezpieczony podlegał obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu w okresach objętych umowami o dzieło jako osoba wykonująca pracę na podstawie umowy zlecenia u płatnika składek(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W uzasadnieniu decyzji organ wskazywał, że umowy zawarte pomiędzy płatnikiem a ubezpieczonym należy traktować jako umowyzlecenia, gdyż nosiły znamiona charakterystyczne właśnie dla tego typu umów. Natomiast strona skarżąca podnosiła, że praca wykonana przez ubezpieczonego miała charakter indywidualnie oznaczonego dzieła i wobec tego zawarte umowy należy uznać za umowy o dzieło. Tym samym kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia charakteru prawnego umów łączących płatnika z ubezpieczonym w okresie od marca do listopada 2016r., tj. czy były to umowy o świadczenie usług, do których mają zastosowanie przepisykodeksu cywilnegoo zleceniu, czy też – zgodnie z użytą przez strony nomenklaturą – były to umowy o dzieło, niestanowiące tytułu do podlegania obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu.
Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie zart. 627 kcprzez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Przedmiotem umowy o dzieło jest zindywidualizowany i konkretny (czyli oznaczony przez strony) rezultat pracy i umiejętności ludzkich. W wypadku takiej umowy niezbędne jest zatem, aby starania przyjmującego zamówienie doprowadziły w przyszłości do konkretnego, indywidualnie oznaczonego rezultatu. Zakłada się przy tym, że rezultat, o który umawiają się strony, musi być z góry określony, mieć samoistny byt oraz być obiektywnie osiągalny i pewny. Wykonanie dzieła najczęściej przybiera postać wytworzenia rzeczy, czy też dokonania zmian w rzeczy już istniejącej (naprawienie, przerobienie, uzupełnienie). Dzieło musi przy tym istnieć w postaci postrzegalnej, pozwalającej nie tylko odróżnić je od innych przedmiotów, ale i uchwycić istotę osiągniętego rezultatu (por. A. Brzozowski (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, t. II, 2005, s. 351-352). Cechą konstytutywną dzieła jest samoistność rezultatu, która wyraża się przez niezależność powstałego rezultatu od dalszego działania twórcy oraz od osoby twórcy. Z chwilą ukończenia dzieła staje się ono niezależną od twórcy, autonomiczną wartością w obrocie.
Natomiast przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie (art. 734 § 1 kc). Istotą tego rodzaju umowy są starania w celu osiągnięcia wyniku. Charakterystyczne dla takich umów jest przyjmowanie przez zleceniobiorcę zobowiązania do wykonywania czynności określonego rodzaju. Umowy są konstruowane i realizowane w ten sposób, że dotyczą konkretnego zespołu czynności lub zadań, nawet powtarzających się w czasie, które zleceniobiorca zobowiązuje się wykonywać. Zatem, w odróżnieniu od umowy o dzieło, przyjmujący zamówienie w umowie zlecenia, nie bierze na siebie ryzyka pomyślnego wyniku spełnianej czynności. Jego odpowiedzialność za właściwe wykonanie umowy oparta jest na zasadzie starannego działania (art. 355 § 1 kc), podczas gdy odpowiedzialność strony przyjmującej zamówienie w umowie o dzieło niewątpliwie jest odpowiedzialnością za rezultat.
W praktyce więc to rodzaj zadania, które trzeba zrealizować, powinien decydować o wybraniu odpowiedniego stosunku cywilnoprawnego. Większość zadań może stanowić przedmiot obu umów, dlatego ważne jest, by jak najjaśniej, szczegółowo i wyczerpująco zdefiniować przedmiot umowy, wraz ze wskazaniem zakresu obowiązków w ramach danej czynności (w przypadku umowy zlecenia), bądź z wyszczególnieniem cech określonego dobra (w przypadku umowy o dzieło).
Wskazać nadto należy, że z opisanym wyżej kryterium przedmiotowym pozostaje w związku kryterium podmiotowe obu analizowanych umów. Kryterium to określa relację między stronami umowy, sprowadzającą się do stwierdzenia, iż przyjmujący zamówienie (w przypadku umowy o dzieło) wybierany jest z uwagi na jego cechy podmiotowe, tj. odpowiedni zawód, specyficzne umiejętności, czy też predyspozycje. Nie powinno budzić wątpliwości, iż zamawiający, dokonując wyboru przyjmującego zamówienie, kieruje się oceną jego potencjalnych kwalifikacji do wykonania zamawianego dzieła. Również przyjmujący zamówienie dokonuje takiej oceny, przed przyjęciem oferty zamawiającego lub w procesie rokowań, zwłaszcza, iż wskutek zawarcia umowy bierze na siebie ryzyko pomyślnego wyniku spełnianej czynności, czyli wykonania zamawianego dzieła. W przypadku umowy zlecenia (ew. o świadczenie usług) cechy osobowe zleceniobiorcy nie są tak istotne, bowiem przyjmujący zlecenie nie bierze na siebie ryzyka pomyślnego wyniku spełnianej czynności.
Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z normąart. 65 § 2 kc, o charakterze umowyłączącej strony decyduje jej treść i cel. Celem umowy o dzieło, czyli jej społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, jest wykonanie zamówionego dzieła za wynagrodzeniem. Zasada kauzalności stanowi skuteczny środek kontroli w zakresie prawidłowości dokonywania czynności prawnych, z którymi ustawodawca łączy skutek w postaci objęcia ubezpieczeniami społecznymi i ubezpieczeniem zdrowotnym.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, uznać należy, iż ocena prawna charakteru umów łączących skarżącą spółkę z ubezpieczonym, dokonana przez pozwanego w zaskarżonej decyzji, jest prawidłowa. Ciężar dowodu w przedmiotowej sprawie spoczywał na skarżącej, gdyż postępowanie w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych inicjowane jest odwołaniem, które zastępuje pozew. Przy rozstrzygnięciu niniejszej sprawy winna więc znaleźć zastosowanie zasada wyrażona wart. 232 zd. 1 kpc, zgodnie z którą ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Zdaniem Sądu, przeprowadzone postępowanie nie dawało podstaw do uwzględnienia odwołania skarżącej spółki. Już same wyjaśnienia wiceprezes Zarządu Spółki –A. Z., które korelowały z zeznaniami przesłuchanego w sprawie świadka –A. W., jednoznacznie wskazywały, że sporne umowy należy kwalifikować jako umowy zlecenia.
Przede wszystkim zauważyć należy, że przedmiotowe umowy były zawierane cyklicznie, zawsze pierwszego dnia miesiąca, zawsze z zakresem tych samych prac, zmieniały sięjedynie miejscowości, w których miała nastąpić dystrybucja plakatów w danym miesiącu, oraz ilość samych plakatów. Sposób wykonania i zakres prac zawsze był ten sam, ubezpieczony wykonywał prace powtarzalne. W tym miejscu należy wskazać, że oczywiście nie ma przeszkód, by twórca w ramach zawartej umowy o dzieło tworzył wiele jednostkowych dzieł. Zdaniem Sądu nie sposób jednak przyjąć, by każdy z naklejonych plakatów stanowił indywidualny twór, gdyż finalny efekt pracy ubezpieczonego nie był zależny od jego woli i inwencji twórczej. Podkreślić raz jeszcze należy, że skarżącemu odgórnie wskazywano nie tylko miasto, ale i ulice, na których miał umieszczać plakaty, nie miał więc swobody w wyborze miejsca plakatowania, zaś zakres działań zleconych ubezpieczonemu, de facto sprowadzał się do wyboru konkretnego miejsca do plakatowania w obszarze danej ulicy, w razie wątpliwości przekazania skarżącej zdjęcia wybranego miejsca do akceptacji, dokonania plakatowania oraz wykonania zdjęcia miejsca z już naklejonym plakatem. Powyższe, zdaniem Sądu, świadczy ewidentnie, że strony umowy nie były zainteresowane wytworzeniem konkretnego zindywidualizowanego dzieła, a umowy łączące strony dotyczyły jedynie wykonania szeregu rozłożonych w czasie czynności faktycznych, z dołożeniem przez ubezpieczonego należytej staranności, która winna doprowadzić do oczekiwanego efektu, tj. rozmieszczenia we właściwy sposób (zapewniający widoczność przechodniom) i w określonym czasie, wskazanej przez zleceniodawcę skarżącej spółki liczby plakatów, w miejscowościach również przez tego zleceniodawcę wytypowanych.
Ponadto w ocenie Sądu, wbrew stanowisku strony skarżącej, świadczona przez ubezpieczonego praca nie wymagała szczególnych umiejętności, a co najwyżej spostrzegawczości i umiejętności oceny danego miejsca pod względem widoczności dla przechodniów.Wynika z tego, że najistotniejsze było, by praca ta – jak wskazano wyżej – była wykonana prawidłowo, co przemawia za zakwalifikowaniem umów jako umowy zlecenia, gdzie występuje element starannego działania zleceniobiorcy.
Sąd nie neguje przy tym, że praca ubezpieczonego była na bieżąco kontrolowana, choć bardziej pod kątem ilości rozklejonych plakatów, biorąc pod uwagę, że z załączonych przez skarżącą zdjęć niejednokrotnie trudno jest ocenić, czy lokalizacja plakatu była widoczna akurat dla przechodniów. Niemniej jednak takiej kontroli nie można traktować jako „możliwości poddania dzieła sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych”, bowiem by taki sprawdzian był możliwy, strony w umowie musiałyby określić cechy i parametry indywidualizujące dzieło, a takiego wskazania przedmiotowe umowy nie zawierały. Brak kryteriów określających pożądany przez zamawiającego wynik (wytwór) umowy prowadzi do wniosku, że przedmiotem zainteresowania zamawiającego było wykonanie określonych czynności, nie zaś ich rezultat.
Raz jeszcze podkreślić należy, że dzieło zawsze jest jednorazowym efektem, zindywidualizowanym już na etapie zawierania umowy i możliwym do jednoznacznego zweryfikowania po wykonaniu, natomiast szereg powtarzalnych czynności, nawet gdy prowadzi do wymiernego efektu, nie może być rozumiany jako jednorazowy rezultat i kwalifikowany jako realizacja umowy o dzieło.
Warto ponadto odnotować, że w sprawie o podobnym stanie faktycznym, tj. dotyczącej powtarzalnych czynności plakatowania, Sąd Apelacyjny w Łodzi wyraźnie odmówił zakwalifikowania umów o takie czynności jako umów o dzieło (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2015r., III AUa 681/14).
W konsekwencji Sąd uznał, że czynności opisane w treści umów zawartych przez odwołującą się spółkę z ubezpieczonym, stanowiły przedmiot umowy zlecenia, tj. objętych dyspozycjąart. 750 kc.Od ubezpieczonego wymagano bowiem starannego wykonania określonej liczby powtarzalnych czynności, co oznacza, że w spornych umowach efekt nie może być uznany za dzieło stanowiące konkretny, indywidualnie oznaczony rezultat, który zamawiający chce osiągnąć.
W świetle powyższego Sąd uznał, że decyzja pozwanego odpowiadała prawu i dlatego też, stosownie doart. 47714§ 1 kpc, odwołanie oddalił (pkt I. wyroku). Konsekwencją tego było zasądzenie od płatnika na rzecz pozwanego kwoty 180 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (pkt II. wyroku). Zgodnie z treściąart. 98 § 1 kpcstrona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Koszty należne pozwanemu, tj. koszty zastępstwa procesowego, ustalono na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018r. poz. 265).