Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 127/21
Data wyroku: 2021-10-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Najem
Podstawa prawna: art. 222§2 k.c.

Sygn. akt I C 127/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 października 2021 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2021 r. wG.sprawy z powództwaM. M.,M. D.przeciwkoZ. K.z udziałem interwenienta ubocznegoGminy M.G.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanemuZ. K., aby opróżnił, opuścił i wydał powodomM. M.iM. D.lokalmieszkalny przy numer (...)położony w budynku przyul. (...)wG.;

II
orzeka o uprawnieniu pozwanegoZ. K.do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu i wstrzymuje wykonanie punktu I. niniejszego wyroku do czasu złożenia mu przezGminę M.G.oferty zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu;

III
nie obciąża pozwanegoZ. K.kosztami strony powodowej;

IV
kosztami interwencji ubocznej obciążaGminę M.G., uznając je za poniesione.

Sygn. akt I C 127/21

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
M. M.iM. D.są współwłaścicielami lokalu mieszkalnego przyul. (...)numer 6 wG..
Okoliczność bezsporna
Z. K.zamieszkuje w tym lokalu od kilkunastu lat, początkowo jako syn najemczyni uprawniony zgodnie z umową najmu z 14 lutego 2005 r. do zamieszkiwania w lokalu (umowa ta zastąpiła wcześniejszą umowę [z 1997 r.] najmu innego lokalu w tym samym budynku), a po jej śmierci w lutym 2020 r. jako najemca, który wstąpił w stosunek najmu w trybieart. 690 k.c.
Okoliczności bezsporne (vide umowa, k. 10-12)
W roku 2020 r. (od marca) zwiększały się zaległości z tytułu płacenia przez pozwanego czynszu i opłat eksploatacyjnych, ostatecznie znacznie przekraczając 3-krotność należności miesięcznych (należności miesięczne wówczas wynosiły około 1680 zł). W dniu 27 października 2020 r. do pozwanego wysłano wezwanie do zapłaty łącznie 11.280,93 zł w dodatkowym terminie miesięcznym, pod rygorem rozwiązania umowy najmu. Wezwanie pozwany odebrał osobiście 29 października 2020 r. Wobec bezskutecznego upływu w/w terminu właściciele wypowiedzieli pozwanemu na piśmie umowę najmu pismem z dnia 10 grudnia 2020 r. (pozwany otrzymał je w dniu 10 grudnia 2020 r.).
Dowód: wypowiedzenie, k. 28
wezwanie, k. 23
Pozwany jest emerytem uprawnionym do świadczeń z pomocy społecznej i faktycznie je aktualnie uzyskuje. Ze względów zdrowotnych ma poważne problemy z poruszeniem się, nie opuszcza lokalu. Aktualnie otrzymuje zasiłek stały w kwocie 300 zł, zasiłek celowy 150 zł, emeryturę w kwocie 419 zł. Nie posiada możliwości zamieszkania w innym lokalu, nie ma też tytułu prawnego do innego lokum.
Dowód: zeznania pozwanego, k. 73-74, 62
Ocena dowodów
Zeznania pozwanego uznano za wiarygodne i szczere.
Prawo własności powodów nie było kwestionowane, jak też nie budzi wątpliwości zadłużenie pozwanego względem powodów z tytułu umowy najmu oraz skuteczność wypowiedzenia umowy najmu.
Przedstawione dokumenty prywatne nie budziły wątpliwości.
Kwalifikacja prawna
Podstawą prawną powództwa jestart. 222 § 1 k.c.Powodowie są właścicielami przedmiotowego lokalu, zaś pozwany obecnie – po rozwiązaniu umowy najmu – nie posiada (od 1 lutego 2021 r.) żadnego tytułu prawnego uprawniającego go do zajmowania go.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak wpunkcie I. sentencji.
Pozwany jest byłym lokatorem, który był początkowy uprawniony do zamieszkania w lokalu na podstawie umowy z 2005 r. (jako syn najemczyni), która zastępowała umowę najmu innego lokalu w tym samym budynku (z 1997 r.). Dlatego należy uznać, że stronomde factochodziło o ciągłość najmu (w sensie kontynuowania zaspokajania potrzeb mieszkaniowych), jedynie ze zmianą lokalu w tym samym budynku. W tym znaczeniu nie zachodzi w sprawie wyłączenie zastosowaniaart. 14 ust. 4 ustawy o ochronie praw lokatorów[…] (w oparciu o przepis art. 14 ust. 7 tej ustawy – dotyczący umów zawartych po 1 stycznia 2005 r., por. równieżart. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego oraz o zmianie niektórych ustaw).
Pozwany spełnia obligatoryjne przesłanki przyznania mu prawa do lokalu socjalnego: jest emerytem uprawnionym do świadczeń z pomocy społecznej (art. 14 ust. 4 pkt 4 ustawy o ochronie praw lokatorów[…]), spełnia też kryteria przyznania mu prawa do lokalu socjalnego przewidziane w uchwale gminy – art. 14 ust. 4 pkt 6 tej ustawy (prowadzi samotnie gospodarstwo domowe i osiąga dochód niższy niż 75% najniższej emerytury, która obecnie wynosi 1.250,88 zł, z czego 75% to 938,16 zł). Pozwany jednocześnie nie ma możliwości zamieszkania w innym lokalu, a jego sytuacja finansowa wyklucza możliwość najęcia lokalu na wolnym rynku, skoro czynsz rynkowy najmu nawet niewielkiego lokalu będzie wyraźnie przekraczać łączny rozporządzalny (poza koniecznymi kosztami egzystencji) dochód pozwanego. Ponadto pozwany jest osobą schorowaną, od czterech lat nie opuszcza mieszkania, a w załatwianiu jego spraw życiowych polega na pomocy pracowników opieki społecznej – gdyby była więc potrzeba formalnego rozważania przesłanek fakultatywnych przyznania prawa do socjalnego lokalu, także zdaniem Sądu pozwany by je spełnił.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie II. sentencji na mocyart. 14 ust. 4 pkt 4 i 6 oraz ust. 6 ustawy o ochronie praw lokatorów[…]
Koszty
O kosztach stron orzeczono jak w punkcie III. sentencji na podstawieart. 102 k.p.c.nie obciążając pozwanego (mimo przegranej) kosztami przeciwników, gdyż znajduje się w szczególnie złej sytuacji osobistej i zdrowotnej, jest osobą trwale pozostająca w ubóstwie, bez realnych szans na poprawę.
Kosztach interwencji ubocznej obciążono GminęG.(punkt IV.), na podstawieart. 107 zdanie trzeciea contrariok.p.c., gdyż nie przyczyniła się do wyjaśnienia sprawy i nie uczestniczyła w rozprawie.