Sąd Okręgowy w Toruniu
IX Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IX Ka 616/20
Data wyroku: 2021-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aleksandra Nowicka
Słowa kluczowe: Podatki, Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 57 § 1 kks

IX Ka 616/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2021 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu w Wydziale IX Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący Sędzia S.O. Aleksandra Nowicka
Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Kaiser
przy udziale Przedstawiciela Naczelnika(...)wT.M. K.

po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2021r.
sprawy
Z. K.obwinionego zart. 57§1 kks
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego wT.z dnia 23 października 2020r.

    sygn. akt(...)

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia opłaty za II instancję, a wydatkami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa;

III
zasądza od Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego wT.) na rzecz adw.L. S.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) zł brutto tytułem zwrotu nieopłaconych koszty obrony z urzędu udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym.

IX Ka 616/20

UZASADNIENIE

    Wyrokiem z dnia 23 października 2020 r.wydanym w sprawie(...)przez Sąd Rejonowy wT.Z. K.został uznany winnym popełnienia tego, że będąc podatnikiem podatku dochodowego, wbrew przepisomustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uporczywie nie wpłacał na rachunek Naczelnika(...)wT.w terminie ustawowym do dnia 30.04.2018 r. podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości wynikającej z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2017 r. PIT-36, tj. w wysokości 5.533,00 zł,
- tj. wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kks.
Sąd Rejonowy  na podstawieart. 57 § 1 kksorzekł karę 500 złotych grzywny. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.L. S.kwotę 600 zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu. Zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty a wydatkami poniesionymi od chwili wszczęcia postępowania obciążył Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonego
    w części dotyczącej rozstrzygnięcia o winieZ. K.i karze mu wymierzonejpodnosząc zarzuty:

1
Błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść zapadłego wyroku, a polegający na przyjęciu, że opisane w tezie oskarżenia zachowanieZ. K.stanowiło wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kks, w sytuacji gdy nie ustalono, że działanie obwinionego było działaniem uporczywym i w związku z tym zawinionym, a z dowodów nie wynika, jakie były przyczyny niezapłacenia tego podatku,

2
Naruszenieart. 410 kpkpoprzez oparcie wyroku na nieujawnionym dowodzie, tj. wyjaśnieniach oskarżonego i ustalenie, że brak zapłaty podatku dochodowego w terminie oskarżony tłumaczył problemami finansowymi wywołanymi przez swoich kontrahentów podczas gdy oskarżony w swojej sprawie nie składał żadnych wyjaśnień;

3
Naruszenieart. 5 § 2 kpkw zw. zart. 113 § 1 kkspoprzez jego niezastosowanie i nierozstrzygnięcie istniejących w sprawie okoliczności na korzyść oskarżonego.

Konkludując, obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienieZ. K.od zarzucanego mu czynu. Nadto, wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadna.
Przeprowadzona kontrola instancyjna pozwoliła na stwierdzenie, iż wyprowadzone w środku odwoławczym argumenty nie były słuszne. Skarżący podjął próbę podważenia rozstrzygnięcia Sądu meriti, lecz podnoszone przez niego kwestie rozstrzygnięte przy uwzględnieniu całokształtu zaistniałych w sprawie okoliczności wespół z obowiązującymi normami materialnoprawnymi i procesowymi nie zdezawuowały trafności wniosków zawartych w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia. Apelacja sprowadzała się do polemiki, która przynieść nie mogła oczekiwanego rezultatu. Sąd Okręgowy w całości podziela wywody i analizę tak stanu faktycznego, jak i prawnego przeprowadzone przez Sąd I instancji. Słuszna była końcowa konstatacja tegoż sądu o wyczerpaniu przezZ. K.znamion wykroczenia zart. 57 kks.
Nieskutecznie wywodził autor apelacji, że przypisanie oskarżonemu wykroczenia skarbowego zart. 57 § 1 kksodbyło się w sposób nieuprawniony w świetle zasad rządzących procesem karnym, wskazując na to, że w postępowaniu, które było prowadzone pod jego nieobecność, sąd orzekający poprzestał na dokumentach przedłożonych wraz z aktem oskarżenia, skutkiem czego nie zostały należycie wyjaśnione wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia możliwości dokonania prawnej oceny jego zachowania, polegającego na nieuregulowaniu w terminie należności podatkowych.
Apelujący posnosił, iż niesłusznym było uznanie, że opisane w tezie oskarżenia zachowanieZ. K.stanowiło wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 kks, ponieważ w sprawie nie ustalono, że działanie obwinionego było działaniem uporczywym, a przy tym z dowodów sprawy nie wynika, jaki były przyczyny niezapłacenia omawianego podatku.
Skarżący jednak nie odniósł się w żaden sposób do zrelacjonowanego w uzasadnieniu wyroku rozumowania, które doprowadziło sąd orzekający do wniosku, że zachowanie oskarżonego miało charakter umyślny i cechowało się wymaganą dla bytu wykroczenia zart. 57 kkuporczywością.
Po dokonaniu analizy całokształtu zgromadzonych materiałów, odwołując się do konkretnych okoliczności, wynikających z niezakwestionowanej przez obronę dokumentacji, Sąd I instancji przekonująco wykazał, dlaczego uznać należy, że oskarżony uporczywie uchylał się od zapłaty należności podatkowych. Ocena sądu nie kłóci się w tym zakresie z zasadami doświadczenia życiowego, nie wykazuje błędów logicznych. Z przedłożonych dokumentów faktycznie wynika bowiem, żeZ. K., będąc podatnikiem podatku dochodowego, wbrew przepisomustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uporczywie nie wpłacał na rachunek Naczelnika(...)wT.w terminie ustawowym do dnia 30.04.2018 r. podatku dochodowego od osób fizycznych.
Brak było w sprawie dowodów, że brak zapłaty należności skarbowych wynikał z okoliczności niezależnych od oskarżonego.
Ani razuZ. K.nie zawiadomił organu o kłopotach finansowych, nie próbował zmodyfikować ciążących na nim zobowiązań, wskazując na brak możliwości wywiązania się obowiązku zapłaty podatku.
Brak zatem w tej sytuacji podstaw do zmiany wyroku zgodnie z wnioskiem skarżącego.
Obrońca oskarżonego podniósł, że Sąd I instancji oparł zaskarżony wyrok na nieujawnionym dowodzie – wyjaśnieniachZ. K., a w konsekwencji ustalenie, iż brak zapłaty podatku dochodowego w terminie oskarżony tłumaczył problemami finansowymi wywołanymi przez swoich kontrahentów, podczas gdy oskarżony w swojej sprawie nie składał żadnych wyjaśnień. Nie jest prawdą, że Sąd meriti oparł wyrok na wyjaśnieniachZ. K., wszak ustalenia faktyczne sprawy – z uwagi na to, że miejsce pobytu obwinionego nie było znane – oparte zostały ba dokumentach urzędowych. Niemniej jednak Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia zawarł przytoczone przez autora apelacji sformułowanie i to było błędem o charakterze procesowym, który jednak nie miał wpływu na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.
W zakresie zarzutu obrazyart. 5 § 2 kpkprzypomnieć należy, że wyrażona w nim zasadain dubio pro reoma zastosowanie w przypadku zaistnienia w postępowaniu karnym niedających się usunąć wątpliwości. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 3 kwietnia 2012 r. w sprawie o sygn. V KK 335/11 (publ. LEX nr 1163975) wątpliwości te muszą być powzięte przez sąd orzekający, a nie wysuwane przez stronę. Samo bowiem subiektywne przekonanie strony o istnieniu wątpliwości nie przesądza o naruszeniu zasadyin dubio pro reo.
W niniejszej sprawie – wbrew temu, co wywodził skarżący – nie zaistniały niedające się usunąć wątpliwości. W ocenie Sądu Odwoławczego, zgromadzone w sprawie dowody pozwoliły na kategoryczne ustalenie, że obwinionyZ. K.dopuścił się zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynów zabronionych.
Właściwy jest także wymiar kary orzeczonej wobecZ. K.. Sąd Rejonowy, mając na uwadze kwotę uszczuplonego podatku, trafnie ocenił stopień społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu i stopień jego zawinienia, jak również uwzględnił wszystkie inne okoliczności mające wpływ na wymiar kary oraz dokonał prawidłowej oceny jego możliwości płatniczych.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się w zaskarżonym orzeczeniu żadnych uchybień mogących stanowić bezwzględne przyczyny odwoławcze, będących podstawą do uchylenia wyroku z urzędu, dlatego też został on utrzymany w mocy.
Oskarżony korzystał z obrony udzielonej mu z urzędu, stąd Sąd Odwoławczy na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 i § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2019.18 t.j.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataL. S.kwotę 516,60 zł brutto.
Na podstawieart. 113 kksw zw. zart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 634 kpksąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za drugą instancję, obciążając wydatkami postępowania odwoławczego Skarb Państwa, albowiem przemawiała za tym jego sytuacja materialna, w tym obciążenia podatkowe, które musi uiścić.