Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VI RNs 55/22
Data wyroku: 2022-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSR Barbara Ciwińska, Barbara Ciwińska
Słowa kluczowe: Kuratela
Podstawa prawna: art. 184 Kro

UZASADNIENIE
Pismem z dnia 3 lutego 2022 roku (data prezentaty Biura Podawczego) Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego wB.wniósł o ustanowienie kuratora dla nieznanej z miejsca pobytuK. J.. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wB.prowadzi postępowanie w sprawie rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej usytuowanej na tereniedziałki nr (...)w miejscowościN.gminaO.i w toku prowadzonego postępowania organ ustalił, iż w obszarze oddziaływania obiektu znajduje się m.in.działka nr (...), która stanowi współwłasnośćH. J.iK. J.. Z akt ww. księgi wieczystej wynika, iżH. J.zmarł(...)r., a jego spadkobiercami na podstawie ustawy są żonaK. J.zamieszkałaN. A.(...)T.(...), która nie figuruje w bazie PESEL oraz synG. J., który zgodnie z uzyskaną z bazy PESEL informacją zmarł(...)r. Wskazano, że brak ustanowienia kuratora w ww. postępowaniu administracyjnym uniemożliwia prowadzenie postępowania w sprawie (

    k. 1 wniosek)
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Ustanowienie kuratora następuje na podstawieart. 184 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym dla ochrony praw osoby, która z powodu nieobecności nie może prowadzić swoich spraw, a nie ma pełnomocnika, ustanawia się kuratora. W tym miejscu wskazać należy, że za osobę nieobecną uznaje się osobę przebywającą poza miejscem zamieszkania, której miejsce pobytu nie jest znane oraz osobę, która nie ma miejsca zamieszkania. Zgodnie zart. 184 § 2 k.r.o.kurator powinien przede wszystkim postarać się o ustalenie miejsca pobytu osoby nieobecnej i zawiadomić ją o stanie jej spraw. W przepisie chodzi zatem o podjęcie czynności faktycznych w celu ustalenia miejsca pobytu nieobecnego.Art. 184 § 3 k.r.o.stanowi z kolei, że nie ustanawia się kuratora dla ochrony praw osoby, jeżeli istnieją przesłanki uznania jej za zmarłą. Osoba zaginiona może być uznana za zmarłą, jeżeli upłynęło 10 lat od końca roku kalendarzowego, w którym według istniejących wiadomości jeszcze żyła, jednakże gdyby w chwili uznania za zmarłego zaginiony ukończył lat 70 wystarcza upływ lat pięciu (art. 29 Kodeksu cywilnego).
Z treści uzasadnienia wniosku wynika, że nieobecnaK. J.mieszkała pod adresemN. A.10,(...)T.(...). Wobec powyższego jej miejsce zamieszkania było znane organowi. Jednocześnie organ nie wykazał (np. za pomocą kierowanej korespondencji pod ten adres) czy podejmował kontakt z nieobecną uczestniczką i czy przyniosło to jakiekolwiek ustalenia. Nie jest też znane czy w przeciągu 10 ostatnich latK. J.żyła i czy nie zachodzą już przesłanki do uznania ją za osobę zmarłą. Jednocześnie z powodu braku możliwości ustalenia daty urodzeniaK. J.(braku jej numeru PESEL oraz braku danych umożliwiających Sądowi ustalenie jej nr PESEL) nie można w żaden sposób oszacować obecnego wiekuK. J., a zatem na ile prawdopodobne jest, że uczestniczka postępowania jeszcze żyje.
W przypadku zaś, gdyby nieobecna nie mieszkała pod wskazanym adresem brak jakichkolwiek danych osobowych, innych niż imię i nazwisko, sprawia, że podstawowe zadanie ciążące na kuratorze dla osoby nieznanej z miejsca pobytu, jakim są starania, zmierzające do ustalenia miejsca pobytu tej osoby i zawiadomienie jej o toczącym się postępowaniu, staje się niewykonalne.
W takiej sytuacji w ocenie Sądu Rejonowego wniosek o ustanowienie kuratora dla osoby nieobecnej należało oddalić.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawieart. 520 Kodeksu postępowania cywilnego.
(...)