Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III W 1707/19
Data wyroku: 2021-02-23 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III W 1707/19

UZASADNIENIE
L. S.został obwiniony o to, żew dniu 7 września 2018 roku około godz. 10.00 w obrębieronda (...)wW.na drodze publicznej w ruchu lądowym naruszył zasady przewidziane w art. 19 ust. 2 pkt 3 PoRD w ten sposób, że kierował samochodem markiM.wraz z naczepąS.onr rej. (...)i na skutek niezachowania należytej ostrożności i nieutrzymania niezbędnego odstępu od poprzedzającego pojazdu markiH.onr rej. (...)najechał na tył,uszkadzając go, czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, tj. o czyn z art. 86 § 1 k.w.
Obwinionynie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 43, 90, 95).
Kierowca samochoduH.–J. V.zeznał (k. 10), iż po około 5 sekundach po zatrzymaniu się na czerwonym świetle poczuł uderzenie w lewą stronę pojazdu z tyłu, obejrzał się i przez tylna szybę zobaczył pojazd ciężarowy, który ruszył i ponownie uderzył w jego samochód, następnie ominął go i odjechał.
Pasażerka samochoduH.–D. S.przebieg zdarzenia opisała w sposób tożsamy (k. 7).
Zeznania obojga świadków zostały odczytane na rozprawie (k. 96), są to obywatele czescy, którzy w Polsce przebywali jedynie chwilowo.
Jak wynika zopinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, którą Sąd uznał za miarodajną(k. 131-169, została uzupełniona pisemnie k. 186-195)zachodzi korelacja uszkodzeń powstałych w obu pojazdach, z tym, że świadczą one jedynie o kontakcie „delikatnym”, bowiem są to jedynie zarysowania powłok lakierniczych. Odpowiedzialnym za zdarzenie był kierowca pojazduM., czyli obwinionyL. S.(k. 167).
Istotne jest, iż biegły wykluczył, by usterki przedstawione w piśmie kierowcy samochoduH.(k. 25), powstały w wyniku tego zdarzenia. Z uwagi na to, Sąd zmienił opis czynu zgodnie z wnioskami opinii biegłego, by nie obarczać obwinionego uszkodzeniami, które nie powstały w wyniku tej kolizji.
Wymierzając obwinionemu karę grzywny w wysokości 300 złotych,Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary, określonymi wart. 33 kodeksu wykroczeń. Zdaniem Sądu jest to kara sprawiedliwa, spełniająca swe cele zarówno w zakresie prewencji generalnej, jak i przede wszystkim indywidualnej. Jest ona adekwatna do okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu, do stopnia jego społecznej szkodliwości oraz do stopnia winy obwinionego.
Na podstawieart. 119 § 1 k.p.w w zw. zart. 118 § 1 i 2 k.p.w Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę1.530 złotych tytułem części wydatków postępowania przed sądem(wynagrodzenie biegłego za pierwszą opinię k. 173), pozostałe przejmując na rachunek Skarbu Państwa oraz kwotę30 złotych tytułem opłaty(art. 3 ust. 1w zw. zart. 21 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych, Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) oraz20 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków ponoszonych w toku czynności wyjaśniającychustaloną na podstawie § 2 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia z dnia 22 grudnia 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 2467.