Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 144/21
Data wyroku: 2022-08-17 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION
Sędziowie: sędzia Tomasz Borowczak, Anna Dudziak, Marek Karbowski

7.

12.WYROK

6.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 sierpnia 2022 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale III Karnym w składzie:
Przewodniczący: sędzia Tomasz Borowczak
Ławnicy: Anna Dudziak, Marek Karbowski
Protokolant: prot. sąd. Magdalena Górecka
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Magdaleny Jareckiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 25 listopada 2021r. oraz 3 lutego, 22 kwietnia, 24 maja, 9 czerwca i 3 sierpnia 2022r. sprawy:

a
M. K. (1)(K.)ps. (...)i Supermen, synaC.iM. z d. J.,ur. (...)wŚ.W..

oskarżonego o to, że:

I
w okresie od 1 kwietnia 2019 roku do 24 maja 2019 roku w Zakładzie Karnym wG.w województwie(...), nakłaniałB. P.do zlecenia innej przebywającej na wolności osobie spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie twarzy kwasem i połamanie kości kończyn, przekazując w tym celuS. S. (1)za pośrednictwem swojego brataW. K.pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 złotych oraz zdjęcie i adres pokrzywdzonego, tj. o przestępstwo zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.

b
W. K.(K.), synaC.iM. z d. J.,urodzonego (...)wŚ.

oskarżonego o to, że:

II
w okresie od 24 maja 2019 roku do 30 maja 2019 roku w Zakładzie Karnym wG.i w innych miejscach województwa(...), podżegałS. S. (1)do spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie twarzy kwasem i połamanie kości kończyn, w ten sposób, żeS. S. (1)przekazał zdjęcie pokrzywdzonego, informację o miejscu jego zamieszkania oraz pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 złotych, stanowiące wynagrodzenie za dokonanie tego przestępstwa, tj. o przestępstwo zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.

c
S. S. (1)(S.),ps. (...), synaS.iI. z d. S.,ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że:

III
w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 21 października 2018r. do 30 kwietnia 2019r. w nieustalonych miejscach województwa(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach w ten sposób, żeD. S. (1)odpłatnie przekazywał marihuanę w ilościach po 500 gramów, po 1.000 gramów, po 2.000 gramów i po 3.000 gramów co dwa tygodnie w cenie od 23,00 do 24,00 złotych za gram, przekazując mu łącznie nie mniej niż 24.500 gramów marihuany, przekazując mu też w dwóch partiach łącznie 150 gramów kokainy, które to środki odurzające przeznaczone były do dalszej sprzedaży, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.

IV
w dniu 28 stycznia 2020 roku wK., działając wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r., o przeciwdziałaniu narkomanii, posiadał w miejscu zamieszkania środki odurzające w postaci 12,9 gramów marihuany, tj. o przestępstwo z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii

d
B. P.(P.), synaE.iJ. z d. O.,urodzonego (...)wO.W..

oskarżonego o to, że:

V
w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 1 października 2018r. do 30 kwietnia 2019r. wG.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach w ten sposób, że wraz zM. S. (1)pośredniczył w uzgadnianiu przez dwie inne osoby, tj.D. S. (1)iS. S. (1)okoliczności transakcji sprzedaży marihuany w ilościach od 500 gramów do 3.000 gramów jednorazowo, tj. łącznie nie mniej niż 24.500 gramów marihuany, w zamian za kwotę łączna co najmniej 12.250,00 złotych, tj. o przestępstwo z art.56 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.

e
D. S. (1)(S.), synaD.iA.z d.K.,urodzonego (...)wG.

oskarżonego o to, że:

VI
w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 21 października 2018 r. do 30 kwietnia 2019 r. wG.i w innych nieustalonych miejscach województwa(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku, o przeciwdziałaniu narkomanii, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach w ten sposób, że odS. S. (1)nabywał w celu dalszej sprzedaży marihuanę w ilościach po 500 gramów, po 1.000 gramów, po 2.000 gramów i po 3.000 gramów co dwa tygodnie w cenie od 23,00 do 24,00 złotych za gram nabywając łącznie nie mniej niż 24.500 gramów marihuany, a także w dwóch partiach nabył od ww. łącznie 150 gramów kokainy, tj. o przestępstwo z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.

f
M. S. (1)(S.)ps. (...), synaD.iA.z d.K.,ur. (...)wG.

oskarżonego o to, że:

VII
w bliżej nieustalonych dniach, w okresie od co najmniej 1 października 2018r. do co najmniej 30 kwietnia 2019 r. wG., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach, przekazanychD. S. (1)przezS. S. (1), w celu ich dalszej sprzedaży, tj. w ilościach po 500 gramów, po 1.000 gramów, po 2.000 gramów i po 3.000 gramów co dwa tygodnie w cenie od 23,00 do 24,00 złotych za gram, w łącznej ilości nie mniejszej niż 24.500 gramów marihuany, a także w dwóch partiach łącznie 150 gramów kokainy, w ten sposób, że za pośrednictwemB. P.skontaktował swojego brataD. S. (1)zS. S. (1)przekazał za pośrednictwemB. P.S. S. (1)numer telefonu doD. S. (1), a także przekazywał za pośrednictwemB. P.S. S. (1)zamówienia na określone ilości w/wym. narkotyków, tj. o przestępstwo z art.56 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.

1
OskarżonegoM. K. (1)uznaje za winnego tego, że w okresie od 1 kwietnia 2019r. do 24 maja 2019r. w Zakładzie Karnym wG.w województwie(...), chcąc, by inna osoba dokonała ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie jego twarzy kwasem i połamanie jego kończyn, nakłaniałB. P.do zlecenia za wynagrodzeniem innej przebywającej na wolności osobie dokonanie tego przestępstwa, tj. za winnego przestępstwa zart.18§2 k.k.w zw. zart.156§1 pkt 1 i pkt 2 k.k.i za to na podstawieart.19§1 k.k.w zw. zart.156§1 pkt 1 k.k.w zw. zart.60§2 pkt 2 i §6 pkt 2 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.

2
OskarżonegoW. K.uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. II. aktu oskarżenia.

3
OskarżonegoS. S. (1)uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. III. aktu oskarżenia.

4
OskarżonegoS. S. (1)uznaje za winnego przestępstwa zart.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniipopełnionego w sposób opisany w punkcie IV. części wstępnej wyroku z tą tylko zmianą, iż przyjmuje, że oskarżony posiadał łącznie 9,73 gramów marihuany i za to na podstawieart.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.37a§1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym.

5
Na podstawieart.63§1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie 4. części rozstrzygającej wyroku kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemuS. S. (1)okresy rzeczywistego pozbawienia wolności od godziny 8:12 dnia 28 stycznia 2020r. do godziny 9:18 dnia 26 kwietnia 2020r. i od godziny 12:30 dnia 30 maja 2020r. do godziny 12:30 dnia 13 października 2020r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm dniom kary ograniczenia wolności i tym samym uznając karę ograniczenia wolności za wykonaną w całości.

6
Na podstawieart.70 ust.2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa zabezpieczonych w sprawie dowodów rzeczowych w postaci środków odurzających w postaci marihuany stanowiących przedmiot przestępstwa przypisanego oskarżonemuS. S. (1)w punkcie 4. części rozstrzygającej wyroku, zarządzając ich zniszczenie.

7
Na podstawieart.70 ust.4 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw związku z przestępstwem przypisanym oskarżonemuS. S. (1)w punkcie 4. części rozstrzygającej wyroku orzeka wobec oskarżonego nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000 (jednego tysiąca złotych) złotych na rzeczStowarzyszenia (...),(...)i(...)wP.z siedzibą przyul. (...)wP.((...)-(...) P.).

8
OskarżonegoB. P.uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. V. aktu oskarżenia.

9
OskarżonegoD. S. (1)uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. VI. aktu oskarżenia.

10
OskarżonegoM. S. (1)uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt. VII. aktu oskarżenia.

11
Na podstawieart.632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart.633 k.p.k.w zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonychW. K.,S. S. (1),B. P.,D. S. (1)iM. S. (1)od zarzuconych im przestępstw kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

12
Na podstawieart.627 k.p.k.w zw. zart.633 k.p.k.orazart.1 ust.1 pkt 4 i art.1 ust.2w zw. zart.1 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonychM. K. (1)iS. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w części przypadających na każdego z nich w związku z ich skazaniem i tak:

a
odM. K. (1)wydatki w kwocie 2.084 złotych oraz opłatę w kwocie 300 złotych,

b
odS. S. (1)wydatki w kwocie 1.194,62 złotych oraz opłatę w kwocie 120 złotych.

Tomasz Borowczak

Anna Dudziak

UZASADNIENIE

Wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniuz dnia 17 sierpnia 2022r.

Sygnatura akt

III K 144/21

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. K. (1)

przestępstwo zart.18§2 k.k.w zw. zart.156§1 pkt 1 i 2 k.k.- przypisane wpunkcie 1. części rozstrzygającej wyroku

W. K.

przestępstwo zart.18§2 k.k.w zw. zart.156§1 pkt 1 i 2 k.k.– zarzucone w pkt II. aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 28 lipca 2017 r. (sygn. akt: XVI K 204/14)M. K. (1)został skazany na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. W toku tego postępowania niekorzystne dlaM. K. (1)wyjaśnienia złożył współoskarżonyK. N.. Orzeczoną karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolnościM. K. (1)zaczął odbywać w Zakładzie Karnym wG.od dnia 11 stycznia 2019r..
W okresie od dnia 20 maja 2019r. do dnia 28 listopada 2019r.M. K. (1)przebywał w celi E-1/10, w której to celi w okresie od dnia 1 października 2018r. do dnia 19 czerwca 2019r. karę pozbawienia wolności odbywałB. P.. Wspólnie zM. K. (1)iB. P.w celi E-1/10 osadzony był równieżP. K.. Wymienieni mężczyźni pracowali wfirmie (...)wspólnie zK. K. (2),G. M.,M. G.,Ł. P.iP. G..
W czasie osadzenia w Zakładzie Karnym wG.B. P.zachowywał się w sposób, który w jego ocenie miał wzbudzić wśród osadzonych szacunek nie tylko z uwagi na popełnione przez niego w przeszłości poważne przestępstwa, lecz również przez wzgląd na rzekomo posiadane przez niego „układy i możliwości”.B. P.przechwalał się, iż szybko opuści jednostkę penitencjarną, gdyż uzyska przerwę w karze.

wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)

(...)- (...)akt III K 144/21 w zw. z k. 9-10, 16-19, 200-208, 222-229 t.o. nr 3

wyjaśnienia oskarżonegoW. K.

(...)- (...)akt III K 144/21 w zw. z k. 13-14, 17-19 t.o. nr 4

częściowo wyjaśnieniaB. P.

(...)- (...)w zw. z k. 14-16, 38-49, 61-64, 145-147, 153-154, 189-190, 415-424, 519-521, 657-661, 664-665, 919-921 akt III K 144/21

zeznania świadkaK. N.

k. 1303-1305 akt III K 144/21 w zw. z k. 183-184 akt III K 144/21

zeznania świadkaP. K.

k. 1298-1303 akt III K 144/21 w zw. z k. 292-294 akt III K 144/21

odpis wyroku wydanego w sprawie XVI K 204/14

k. 163-182 akt III K 144/21

zeznania świadkaK. K. (2)

k. 468-469 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21

zeznania świadkaG. M.

k. 1341-1343 akt III K 144/21

zeznania świadkaM. G.

k. 1344-1345 akt III K 144/21

zeznania świadkaŁ. P.

k. 1369-1371 akt III K 144/21

zeznania świadkaP. G.

k. 1372-1373 akt III K 144/21

karta historii rozmieszczeńM. K. (1)

k. 95 t.o. nr 3

karta historii rozmieszczeńB. P.

k. 78v akt III K 144/21

Podczas wspólnego odbywania kar pozbawienia wolnościM. K. (1),B. P.iP. K.rozmawiali m.in. o swoich sytuacjach prawnych i o tym, w jaki sposób trafili do więzienia. W czasie jednej z rozmówB. P.dowiedział się, żeK. N.złożył niekorzystne dlaM. K. (1)wyjaśnienia, które były podstawą dowodową wydanego wobec niego wyroku skazującego i w konsekwencji spowodowały osadzenie go w zakładzie karnym. Od tego momentuB. P.zaczął w rozmowach prowadzonych zM. K. (1)twierdzić, iż powinien on zemścić się naK. N., skoro to przez niego trafił do więzienia, wskutek czego cierpi nie tyko on, ale również jego najbliższa rodzina – żona i dziecko. PoczątkowoM. K. (1)starał się ignorować sugestieB. P., które jednak z czasem były coraz intensywniejsze. Widząc początkową biernośćM. K. (1)i niepodejmowanie przez niego tematu zemsty,B. P.złościł się na niego i zarzucał, że nic nie potrafi załatwić, co niejednokrotnie słyszałP. K.. W końcu pod wpływem nacisków ze stronyB. P.,M. K. (1)powziął przekonanie o konieczności zemszczenia się naK. N., tj. zamiar popełnienia na jego szkodę przestępstwa. W tym celu skorzystał z deklaracji złożonej przezB. P.„zajęcia się tym” i w okresie od dnia 1 kwietnia 2019r. do dnia 24 maja 2019r. w Zakładzie Karnym wG.M. K. (1)zleciłB. P.przekazanie innej osobie (przebywającej na wolności) zlecenia dokonania ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie jego twarzy kwasem i połamanie jego kończyn, co miało wiązać się z wynagrodzeniem.B. P.zadeklarował, że znajdzie dlaM. K. (1)osobę, która dokona owego uszkodzenia ciałaK. N..B. P.za pośrednictwo w znalezieniu wykonawcy zlecenia miał otrzymać wynagrodzenie w łącznej wysokości 8.000 złotych.
Zgodnie z poczynionymi ustaleniami,M. K. (1)skontaktował się ze swoim bratemW. K.i poprosił go, aby na kolejne widzenie przygotował zdjęcieK. N.(wydrukowane z internetu), jego dane adresowe oraz środki pieniężne w wysokości 4.000 złotych, a następnie po zakończonym widzeniu przekazał je pod budynkiem Zakładu Karnego wG.mężczyźnie, który się do niego zgłosi.M. K. (1)nie wyjaśnił swemu bratu dlaczego ma przygotować wymienione rzeczy, zapewniając go jednak, że ma się o niego nie martwić, ponieważ nie zrobi niczego głupiego. W konsekwencji,W. K.nie wiedział w jakim celu ma przygotować wymienione przezM. K. (1)rzeczy (zdjęcieK. N., jego dane adresowe, środki pieniężne w kwocie 4.000 złotych).
W dniu 24 maja 2019r. w godzinach 9:15-11:00 odbyło się widzenieM. K. (1)z jego bratemW. K.. Tego samego dnia, równolegle (godziny 9:40-10:40) odbyło się widzenieS. S. (1)zB. P.. Po zakończonych widzeniach przed budynkiem Zakładu Karnego wG.S. S. (1)podszedł doW. K., który przekazał mu kopertę, w której znajdowały się zdjęcieK. N.i jego dane adresowe, a nadto przekazałS. S. (1)środki pieniężne w kwocie 4.000 złotych. NastępnieS. S. (1)– wykonując prośbęB. P.– wyrzucił kopertę ze zdjęciemK. N.i jego adresem, zaś środki pieniężne wpłaciłB. P.„na adwokata” na tzw. wypiskę.
W dniu 30 maja 2019r.B. P.otrzymał w ramach tzw. wypiski kwotę 3.990 złotych odS. S. (1).

wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)

k. 1178-1183 akt III K 144/21 w zw. z k. 9-10, 16-19, 200-208, 222-229 t.o. nr 3

wyjaśnienia oskarżonegoW. K.

k. 1184-1185 akt III K 144/21 w zw. z k. 13-14, 17-19 t.o. nr 4

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

k. 1185-1189, 1373-1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 99-100, 112-113, 376-379 t.o. nr 1

częściowo wyjaśnieniaB. P.

k. 1258-1261 w zw. z k. 14-16, 38-49, 61-64, 145-147, 153-154, 189-190, 415-424, 519-521, 657-661, 664-665, 919-921 akt III K 144/21

zeznania świadkaP. K.

k. 1298-1303 akt III K 144/21 w zw. z k. 292-294 akt III K 144/21

karta ewidencji widzeńM. K. (1)

k. 59 akt III K 144/21, k. 98 t.o. nr 3

karta ewidencji widzeńB. P.

k. 79-91 akt III K 144/21

notatka urzędowa

k. 33-34 akt III K 144/21

notatka urzędowa

k. 37 akt III K 144/21

M. K. (1)po tym, jakW. K.przekazałS. S. (1)zdjęcieK. N., jego dane adresowe oraz pieniądze, usiłował wycofać się ze zlecenia pobiciaK. N.i odzyskać należące do jego brata środki pieniężne.W.G. M.słyszał nawet, jakB. P.zarzucałM. K. (1), że nie potrafi niczego załatwić, na coM. K. (1)miał mu oświadczyć, iż dłużej nie chce brać w tym udziału.B. P.podał w końcuM. K. (1)dwa numery, aby telefonicznie skontaktował się zS. S. (1)w sprawie zwrotu pieniędzy, jednak oba z nich były błędne. Dopiero odP. K.udało sięM. K. (1)uzyskać właściwy numer telefonu doS. S. (1). Gdy jednakW. K.skontaktował się zS. S. (1), wówczas usłyszał, że wszystko mają załatwiać z(...), tj. zB. P.. Po otrzymaniu odW. K.rzeczonych informacji,M. K. (1)zorientował się, żeB. P.chciał jedynie wyłudzić od niego pieniądze, co finalnie mu się udało. Domaganie się przezM. K. (1)odB. P.zwrotu środków pieniężnych słyszeli – pozaP. K.– także inni współosadzeni, tj.Ł. P.iP. G..
Nigdy nie doszło nawet do podjęcia próby dokonania uszczerbku na zdrowiuK. N..

wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)

k. 1178-1183 akt III K 144/21 w zw. z k. 9-10, 16-19, 200-208, 222-229 t.o. nr 3

wyjaśnienia oskarżonegoW. K.

k. 1184-1185 akt III K 144/21 w zw. z k. 13-14, 17-19 t.o. nr 4

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

k. 1185-1189, 1373-1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 99-100, 112-113, 376-379 t.o. nr 1

zeznania świadkaP. K.

k. 1298-1303 akt III K 144/21 w zw. z k. 292-294 akt III K 144/21

zeznania świadkaG. M.

k. 1341-1343 akt III K 144/21

zeznania świadkaŁ. P.

k. 1369-1371 akt III K 144/21

zeznania świadkaP. G.

k. 1372-1373 akt III K 144/21

1.1.2.

S. S. (1)

przestępstwo zart.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii– przypisane w pkt 4. części rozstrzygającej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W wyniku przeszukania mieszkania przyal. (...)wK.w dniu 28 stycznia 2020 r., zajmowanego przezS. S. (1), funkcjonariusze Policji zabezpieczyli szklany słoik z zawartością suszu roślinnego koloru zielono-brunatnego oraz 8 sztuk woreczków suszu roślinnego koloru zielono-brunatnego. Przeprowadzone badania biegłego potwierdziły, iżS. S. (1)posiadał w miejscu zamieszkania środki odurzające w postaci 9,73 gramów marihuany, tj. ziela konopi innych niż włókniste zaliczanego do środków odurzających grupy I-N i IV N. Swoim zachowaniemS. S. (1)naruszył przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii.
S. S. (1)in tempore criminismiał w pełni zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. W przypadkuS. S. (1)nie zachodzą przesłanki przewidziane w przepisieart.31§1 i §2 k.k.

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

(...)- (...),(...)- (...)akt III K 144/21 w zw. z k. 99-100, 112-113, 376-379 t.o. nr 1

protokół przeszukania

k. 87-90 t.o. nr 1

protokół oględzin

k. 95 t.o. nr 1

protokół użycia testera narkotykowego

k. 96 t.o. nr 1

materiał poglądowy

k. 107 t.o. nr 1

opinia z kryminalistycznych badań z zakresu chemii

131-134 t.o. nr 1

opinia sądowo-psychiatryczna

446-448 t.o. nr 1

1.1.3.

B. P.

przestępstwo zart.56 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.12§1 k.k.– zarzucone w pkt V. aktu oskarżenia

S. S. (1)

przestępstwo zart.56 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.– zarzucone w pkt III. aktu oskarżenia

D. S. (1)

przestępstwo zart.56 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.– zarzucone w pkt VI. aktu oskarżenia

M. S. (1)

przestępstwo zart.56 ust.1 i ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.– zarzucone w pkt VII. aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

B. P.w Zakładzie Karnym wG.przebywał w okresie od dnia 10 lutego 2016 r. do dnia 18 lutego 2016 r. w celi C-1/22 wspólnie zM. S. (1), który w tej celi przebywał w okresie od dnia 26 czerwca 2015 r. do dnia 23 lutego 2016r. W czasie pobytu w Zakładzie Karnym wG.B. P.był odwiedzany na tzw. widzeniach przezS. S. (1)ops. (...). Z koleiM. S. (1)odwiedzał m.in. jego bratD. S. (1).
Jedno z widzeńD. S. (1)zM. S. (1)miało miejsce w dniu 21 października 2018r. w godzinach 14:30-15:30. Tego samego dnia odbyło się widzenieB. P.zS. S. (1)z tym, że miało ono miejsce wcześniej tj. w godzinach 12:15-13:15.
W okresie od dnia 24 lutego 2019r. do dnia 23 maja 2019r.S. S. (1)nie odwiedzałB. P.w Zakładzie Karnym wG..D. S. (1)po odwiedzeniuM. S. (1)w dniu 12 stycznia 2019r., na kolejnym widzeniu pojawił się dopiero w dniu 7 kwietnia 2019r., zaś tego dniaB. P.nie miał żadnego widzenia.
Kolejne widzenieD. S. (1)zM. S. (1)odbyło się w dniu 21 kwietnia 2019r., a tego dniaB. P.również nie miał z nikim widzenia.

częściowo wyjaśnieniaB. P.

k. 1258-1261 w zw. z k. 14-16, 38-49, 61-64, 145-147, 153-154, 189-190, 415-424, 519-521, 657-661, 664-665, 919-921 akt III K 144/21

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

k. 1185-1189, 1373-1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 99-100, 112-113, 376-379 t.o. nr 1

wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1)

k. 1189, 1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 26-28 t.o. nr 2

wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)

k. 1189-1190 akt III K 144/21 w zw. z k. 10-14 t.o. nr 5

karta historii rozmieszczeńB. P.

k. 77 akt III K 144/21

karta historii rozmieszczeńM. S. (1)

k. 446v-447 akt III K 144/21

informacja o osobach odwiedzającychM. S. (1)

k. 442 akt III K 144/21

karta ewidencji widzeńM. S. (1)

k. 95-101

karta ewidencji widzeńB. P.

k. 74-91

W okresie od dnia 27 listopada 2018r. do dnia 12 grudnia 2018r. oraz w okresie od dnia 21 stycznia 2019r. do dnia 26 marca 2019r.D. S. (1)przebywał w szpitalu - hospitalizacja, a następnie rekonwalescencjaD. S. (1)były związane z kolejnym przeszczepem nerki z uwagi na fakt, iż uprzednio przeszczepiony organ okazał się niewydolny. Nadto, uD. S. (1)stwierdzono m.in. zakażenie(...), obustronne zapalenie płuc, zakażenie rany pooperacyjnej i nadciśnienie tętnicze.

wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1)

k. 1189, 1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 26-28 t.o. nr 2

dokumentacja medyczna

k. 31-43 t.o. nr 2

W wyniku czynności przeprowadzonych w toku postępowania przygotowawczego zainicjowanego złożonym przezB. P.zawiadomieniem o podejrzeniu popełnienia m.in. przestępstwa wprowadzenia do obrotu znacznych ilości substancji psychotropowych w postaci marihuany i kokainy, w którym to przestępstwie pozaB. P.mieli uczestniczyć równieżS. S. (1),D. S. (1)iM. S. (1)ustalono, że na przestrzeni sześciu miesięcyS. S. (1)łącznie siedem razy kontaktował się zD. S. (1). W dniach 6-7 listopada 2018 r.S. S. (1)pięć razy wysyłał wiadomości SMS z numeru(...)(zarejestrowanego na niego) na numer(...)(zarejestrowany naA.K., dawniejP., będącą matkąD. S. (1)). Z kolei w dniu 15 stycznia 2020 r.S. S. (1)z numeru(...)(zarejestrowanego naA. H.) dwa razy wysyłał wiadomości SMS na numer(...)użytkowany przezD. S. (1), a zarejestrowany na jego konkubinęK. O..D. S. (1)we wskazanym telefonie komórkowym o numerze(...), zabezpieczonym przez funkcjonariuszy Policji w dniu 28 stycznia 2020 r., miał zapisany numer telefonu doS. S. (1):(...)którego oznaczył jako(...).
Treść wiadomości SMS, jakieS. S. (1)wysłał doD. S. (1), nie została ustalona.

częściowo wyjaśnieniaB. P.

k. 1258-1261 w zw. z k. 14-16, 38-49, 61-64, 145-147, 153-154, 189-190, 415-424, 519-521, 657-661, 664-665, 919-921 akt III K 144/21

notatka urzędowa

k.87 t.o. nr 2

wyciąg z bilingów telefonicznych

k.88-90 t.o. nr 2

opinia biegłego z dziedziny informatyki

k.55v t.o. nr 2

zeznania świadkaA.K.(dawniejP.)

k.1309 akt III K 144/21 w zw. z k. 95-96 t.o. nr 2

zeznania świadkaK. O.

k. 1310 akt III K 144/21 w zw. z k. 127 t.o. nr 2

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

M. K. (1)

przestępstwo zart.18§2 k.k.w zw. zart.156§1 pkt 1 i 2 k.k.– przypisane wpunkcie 1. części rozstrzygającej wyrok

W. K.

przestępstwo zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.– zarzucone w pkt II. aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Za nieudowodnione Sąd uznał:

-

TwierdzenieM. K. (1), iż wyłącznie pod wpływem strachu przedB. P.przystąpił on do realizacji pomysłu zlecenia pobiciaK. N.;

TwierdzenieB. P., iżM. K. (1)– a nieB. P.– jako pierwszy zainicjował rozmowę o konieczności zemszczenia się naK. N.poprzez jego pobicie za „sprzedanie go w sprawie na Policji”;

TwierdzenieM. K. (1), że zdjęcie, któreW. K.miał przygotować na polecenieM. K. (1), miało być niewyraźne i nie musiało nawet przedstawiać wizerunkuK. N.;

TwierdzenieB. P., żeS. S. (1)poinformowałB. P., żeW. K.przekazał mu poza zdjęciemK. N.także zdjęcia jego domu i samochodu oraz kwotę 40.000 złotych;

TwierdzenieB. P., iżM. K. (1)zachowywał się tak, jakby zależało mu na pozbawieniu życiaK. N., gdyż zastrzegał, aby po pobiciu nie wzywać do pokrzywdzonego karetki, zaś na etapie, gdyB. P.miał wycofać się z udziału w procederze chciał aby inna osoba „poszła na całość i odjebałaN.”;

TwierdzenieB. P., iż przyjął on środki pieniężne przekazane przezW. K.S. S. (1)w ramach tzw. wypiski tylko po to, by nikt inny nie „przejął” zlecenia na pobicieK. N., z którego on sam ostatecznie chciał się wycofać;

środki pieniężne w kwocie 3.990,00 złotych wpłacone przezS. S. (1)w ramach tzw. wypiski miały posłużyć partnerceB. P.do wynajęcia mieszkania;

twierdzenie, iżW. K.w okresie od dnia 24 maja 2019r. do dnia 30 maja 2019 r. w Zakładzie Karnym wG.i w innych miejscach województwa(...)podżegałS. S. (1)do spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie twarzy kwasem i połamanie kości kończyn, w ten sposób, żeS. S. (1)przekazał zdjęcie pokrzywdzonego, informację o miejscu jego zamieszkania oraz pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 40.000,00 złotych, stanowiące wynagrodzenie za dokonanie tego przestępstwa;

wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)

k. 1178-1183 akt III K 144/21 w zw. z k. 9-10, 16-19, 200-208, 222-229 t.o. nr 3

wyjaśnienia oskarżonegoW. K.

k. 1184-1185 akt III K 144/21 w zw. z k. 13-14, 17-19 t.o. nr 4

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

k. 1185-1189, 1373-1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 99-100, 112-113, 376-379 t.o. nr 1

wyjaśnieniaB. P.

k. 1258-1261 w zw. z k. 14-16, 38-49, 61-64, 145-147, 153-154, 189-190, 415-424, 519-521, 657-661, 664-665, 919-921 akt III K 144/21

zeznania świadkaP. K.

k. 1298-1303 akt III K 144/21 w zw. z k. 292-294 akt III K 144/21

opinia z przeprowadzonych badań poligraficznychB. P.

k. 105-113 akt III K 144/21

opinia z przeprowadzonych badań poligraficznychM. K. (1)

k. 139-148 t.o. nr 3

uzupełniające opinie ustne biegłegoJ. B.dot. badań poligraficznychB. P.iM. K. (1)

k. 1305-1309 akt III K 144/21 w zw. z k. 407-408 akt III K 144/21

1.2.2.

B. P.

przestępstwo zart.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart.12§1 k.k.– zarzucone w pkt V. aktu oskarżenia

S. S. (1)

przestępstwo zart.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.– zarzucone w pkt III. aktu oskarżenia

D. S. (1)

przestępstwo zart.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.– zarzucone w pkt VI. aktu oskarżenia

M. S. (1)

przestępstwo zart.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.– zarzucone w pkt VII. aktu oskarżenia

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

-

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych, jakobyD. S. (1)iM. S. (1)nie znają się zS. S. (1)i nie utrzymywali ze sobą kontaktu z uwagi na rzekomy brak numerów telefonów do siebie;

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomB. P., jakoby w okresie od dnia 1 października 2018 r. do dnia 30 kwietnia 2019r. wG.działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach w ten sposób, że wraz zM. S. (1)pośredniczył w uzgadnianiu przez dwie inne osoby, tj.D. S. (1)iS. S. (1)okoliczności transakcji sprzedaży marihuany w ilościach od 500 gramów do 3.000 gramów jednorazowo, tj. łącznie nie mniej niż 24.500 gramów marihuany, w zamian za kwotę łączna co najmniej 12.250,00 złotych;

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomB. P., jakobyS. S. (1)w bliżej nieustalonych dniach w okresie od dnia 21 października 2018 r. do dnia 30 kwietnia 2019 r. w nieustalonych miejscach województwa(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005r., o przeciwdziałaniu narkomanii, wprowadził do obrotu środki odurzające w znacznych ilościach w ten sposób, żeD. S. (1)odpłatnie przekazywał marihuanę w ilościach po 500 gramów, po 1.000 gramów, po 2.000 gramów i po 3.000 gramów co dwa tygodnie w cenie od 23,00 do 24,00 złotych za gram, przekazując mu łącznie nie mniej niż 24.500 gramów marihuany, przekazując mu też w dwóch partiach łącznie 150 gramów kokainy, które to środki odurzające przeznaczone były do dalszej sprzedaży;

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomB. P., jakobyD. S. (1)w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 21 października 2018 r. do 30 kwietnia 2019 r. wG.i w innych nieustalonych miejscach województwa(...), działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w krótkich odstępach czasu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku, o przeciwdziałaniu narkomanii, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach w ten sposób, że odS. S. (1)nabywał w celu dalszej sprzedaży marihuanę w ilościach po 500 gramów, po 1.000 gramów, po 2.000 gramów i po 3.000 gramów co dwa tygodnie w cenie od 23,00 do 24,00 złotych za gram nabywając łącznie nie mniej niż 24.500 gramów marihuany, a także w dwóch partiach nabył od ww. łącznie 150 gramów kokainy;

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomB. P., jakobyM. S. (1)w bliżej nieustalonych dniach, w okresie od co najmniej 1 października 2018r. do co najmniej 30 kwietnia 2019r. wG., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wbrew przepisom ustawy z 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii, brał udział w obrocie środków odurzających w znacznych ilościach, przekazanychD. S. (1)przezS. S. (1), w celu ich dalszej sprzedaży, tj. w ilościach po 500 gramów, po 1.000 gramów, po 2.000 gramów i po 3.000 gramów co dwa tygodnie w cenie od 23,00 do 24,00 złotych za gram, w łącznej ilości nie mniejszej niż 24.500 gramów marihuany, a także w dwóch partiach łącznie 150 gramów kokainy, w ten sposób, że za pośrednictwemB. P.skontaktował swojego brataD. S. (1)zS. S. (1)przekazał za pośrednictwemB. P.S. S. (1)numer telefonu doD. S. (1), a także przekazywał za pośrednictwemB. P.S. S. (1)zamówienia na określone ilości ww. narkotyków.

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

k. 1185-1189, 1373-1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 99-100, 112-113, 376-379 t.o. nr 1

wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1)

k. 1189, 1374 akt III K 144/21 w zw. z k. 26-28 t.o. nr 2

wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)

k. 1189-1190 akt III K 144/21 w zw. z k. 10-14 t.o. nr 5

karta ewidencji widzeńM. S. (1)

k. 95-101 akt III K 144/21

karta ewidencji widzeńB. P.

k. 74-91 akt III K 144/21

dokumentacja medycznaD. S. (1)

k. 31-43 t.o. nr 2

analiza bilingów połączeń telefonicznych

k. 87, 88-90 t.o. nr 2

opinia biegłego z zakresu informatyki

k. 55v t.o. nr 2

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)

Wyjaśnienia, jakie w toku postępowania złożył oskarżony oceniono jak+o wiarygodne w zakresie, w jakimM. K. (1)potwierdził, iż zlecił swojemu bratuW. K.przygotowanie zdjęciaK. N., informacji o jego adresie oraz pieniędzy w kwocie 4.000 złotych, któreW. K.przekazałS. S. (1)o pseudonimie(...)po zakończonym w dniu 24 maja 2019r. widzeniu w Zakładzie Karnym wG.(k. 1178-1179 akt III K 144/21 w zw. z k. 203v-204 t.o. nr 3). Jako prawdziwe oceniono również wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)dotyczące próby wycofania się ze zlecenia pobiciaK. N.i odzyskania odB. P.środków pieniężnych, jak również pomocy udzielonej mu przezP. K., który – w przeciwieństwie doB. P.– przekazał mu właściwy numer telefonu doS. S. (1), który jednak oświadczyłW. K., iż sprawę mają załatwiać z(...), tj.B. P.(k. 204-204v t.o. nr 3). Tym, samym ustalono, iż początkowo oskarżonyM. K. (1)działał z zamiarem zlecenia pobiciaK. N.i poczynił ku temu konkretne działania, natomiast już po dokonaniu zarzuconego mu (i przypisanego) przestępstwa podżeganiaM. K. (1)chciał zapobiec wyrządzeniu krzywdyK. N.(do czego finalnie rzeczywiście nie doszło), a nadto odzyskać przekazane przezW. K.środki pieniężne zdając sobie sprawę z tego, żeB. P.wcale nie chciał pomóc mu (poprzez zemszczenie się naK. N.), lecz w rzeczywistości wyłudził on rzeczone środki pieniężne na własne cele. Przedmiotowe wyjaśnieniaM. K. (1)korespondowały z relacjamiW. K.,S. S. (1)iP. K., a także częściowoB. P., dlatego też brak było podstaw, aby nie dać im wiary. Bezspornymi były również wyjaśnieniaM. K. (1)dotyczące jego osadzenia w jednej celi zB. P.iP. K., albowiem okoliczność ta jednoznacznie wynikała ze złożonych do akt dokumentów w postaci notatki urzędowej (k. 33-34 akt III K 144/21), karty ewidencji widzeńM. K. (1)(k. 59 akt III K 144/21), karty ewidencji widzeńB. P.(k. 90v akt III K 144/21) i karty historii rozmieszczeńB. P.(k. 78v akt III K 144/21). W odniesieniu do kwestii nakłaniania do pobiciaK. N.wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)uznano za wiarygodne co do rodzaju krzywdy, jaka miała zostać wyrządzona pokrzywdzonemu, tj. połamanie mu kończyn i oblanie twarzy kwasem (k. 203 akt III K 144/21). W tym zakresie wyjaśnieniaM. K. (1)iB. P.były ze sobą zbieżne. Co więcej, potwierdziły je także zeznania świadkaP. K.. Tym samym nie budziło wątpliwości zaistnienie zamiaru zlecenia pobiciaK. N.oraz fakt podjęcia przez oskarżonegoM. K. (1)konkretnych działań zmierzających do jego realizacji. Mając jednak na uwadze całokształt ujawnionych w toku postępowania okoliczności przyjęto, iż zamiar zlecenia pobiciaK. N.powstał po stronieM. K. (1)pod wpływem rozmów prowadzonych zB. P., których częstotliwość bezpośrednio przed zaistnieniem rzeczonego zamiaru znacznie się zintensyfikowała. Finalnie przyjęto zatem, iż toB. P.sprowokował powzięcie przezM. K. (1)zamiaru zlecenia pobiciaK. N., przy czym toM. K. (1)przyjął złożoną mu ofertę i podjął konkretne działania celem zrealizowania owego zamiaru – zleciłB. P., aby ten zlecił dalej za wynagrodzeniem innej przebywającej na wolności osobie dokonanie przestępstwa ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N..

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonegoW. K.

OskarżonyW. K.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu. Na miano wiarygodnych zasługiwały wyjaśnienia oskarżonego, iż na prośbę swojego brataM. K. (1), po zakończonym u niego widzeniu w Zakładzie Karnym wG., przekazał zdjęcieK. N.wraz z jego adresem oraz środki pieniężne w kwocie 4.000 złotych mężczyźnie, którym okazał sięS. S. (1). Brak było podstaw do zanegowania wyjaśnieńW. K., iż nie posiadał wiedzy w jakim dokładnie celu przekazuje wskazane rzeczy (k. 1184 akt III K 144/21).W. K.co do tego mógł bowiem jedynie snuć przypuszczenia tym bardziej, iżM. K. (1)zapewnił go, iż nie zrobi niczego głupiego, więc ma się o niego nie martwić. Za wiarygodne uznano także wyjaśnieniaW. K., w jakich zaprzeczył znajomości zS. S. (1)ps. (...)(oskarżonyS. S. (1)sam zresztą wyjaśnił, że na widzeniu w dniu 24 maja 2019r.B. P.jedynie pokazał muW. K., który w tym czasie był na tzw. widzeniu uM. K. (1)–k. 1186, 1374 akt III K 144/21), a także w jakich ujawnił, że kontaktował się zS. S. (1)w celu odzyskania pieniędzy, w odpowiedzi na co usłyszał, że ma to załatwić z(...)(k. 1184 akt III K 144/21). W powyższym zakresie wyjaśnieniaW. K.korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym, dlatego też brak było podstaw, aby podważyć ich prawdziwość.

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonegoS. S. (1)

OskarżonyS. S. (1)przyznał się do posiadania środków odurzających w postaci marihuany. Przedmiotowe wyjaśnieniaS. S. (1)oceniono jako w całości wiarygodne, albowiem korespondowały one ze złożonymi do akt dokumentami w postaci protokołu przeszukania (k. 87-90 t.o. nr 1), protokołu oględzin (k. 95 t.o. nr 1), protokołu użycia testera narkotykowego (k. 96 t.o. nr 1), materiału poglądowego (k. 107 t.o. nr 1) oraz opinii z kryminalistycznych badań z zakresu chemii (k. 131-134 t.o. nr 1). Za zasadne Sąd uznał również zastrzeżeniaS. S. (1)co do ilości posiadanej przez niego marihuany, które to zastrzeżenia korelowały z opinią z kryminalistycznych badań z zakresu chemii.
Na miano wiarygodnych zasługiwały także wyjaśnienia oskarżonego złożone podczas rozprawy głównej, w których potwierdził otrzymanie przed Zakładem Karnym wG.środków pieniężnych w kwocie 4.000,00 złotych, które następnie wpłacił na tzw. wypiskęB. P.oraz teczki / koperty (w jakiej – co ustalono na podstawie wyjaśnieńM. K. (1),W. K.i częściowoB. P.– znajdowało się zdjęcieK. N.i informacja o jego adresie). Bezspornym było przy tym, iżW. K.domagał się zwrotu przekazanych środków pieniężnych, zaśS. S. (1)odesłał go w tej sprawie do(...), czyliB. P.(k. 1186 akt III K 144/21). Brak przy tym było podstaw ku temu, aby podważyć prawdziwość wyjaśnieńS. S. (1), iż nie znał przeznaczenia otrzymanych odW. K.środków pieniężnych (w ogóle nie posiadał wiedzy o planowanym pobiciuK. N.) i dlatego czekał na dyspozycje odB. P., który oznajmił mu, iż są to pieniądze dla jego adwokata i ma je wpłacić na jego rzecz na tzw. wypiskę.S. S. (1)faktycznie po upływie 6 dni (w dniu 30 maja 2019 r.) wpłacił kwotę 3.990,00 złotychB. P.na tzw. wypiskę, zaś pozostałe otrzymane przezW. K.rzeczy – zgodnie z dyspozycją wydaną przezB. P.– wyrzucił (k. 1188 akt III K 144/21). Za prawdziwością relacjiS. S. (1)przemawia choćby fakt, iżK. N.nie stała się żadna krzywda, a przy tym był on bardzo zdziwiony, gdy funkcjonariusze Policji poinformowali go, że może grozić mu niebezpieczeństwo.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż jako wiarygodne oceniono wyjaśnieniaS. S. (1), w których nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.(szerzej przy ocenie wyjaśnieńB. P.).

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonych:D. S. (1),M. S. (1)

OskarżonyD. S. (1)i oskarżonyM. S. (1)nie przyznali się do popełnienia zarzuconych im w akcie oskarżenia czynów z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k., co uznano za w całości wiarygodne (szerzej przy ocenie wyjaśnieńB. P.). Na miano wiarygodnych zasługiwały także wyjaśnieniaD. S. (1), w których potwierdził korzystanie z telefonu komórkowego o numerze(...)zarejestrowanego naK. O.. Z kolei wyjaśnieniomM. S. (1)złożonym na rozprawie głównej przeprowadzonej w dniu 25 listopada 2021 r. dano wiarę co do tego, że przebywał zB. P.w tej samej celi podczas odbywania kary w Zakładzie Karnym wG.. W tym zakresie oskarżony skorygował swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego. Rzeczoną okoliczność potwierdziła treść kart historii rozmieszczeń (k. 77, 446v-447 akt III K 144/21). Nadto, prawdziwymi okazały się także wyjaśnieniaD. S. (1)iM. S. (1)odnośnie odwiedzin na tzw. widzeniach w Zakładzie Karnym wG., na którychD. S. (1)odwiedzałM. S. (1), aS. S. (1)ops. (...)odwiedzałB. P.(k. 442 akt III K 144/21). Z uwagi jednak na czas, w jakim widzenia miały miejsce, za niemożliwe Sąd uznał zapoznanie sięD. S. (1)zB. P.i odbywanie z nim bezpośrednio rozmów (szerzej o tym przy ocenie wyjaśnieńB. P.). Jednocześnie za w całości wiarygodne uznano wyjaśnieniaD. S. (1)dotyczące stanu jego zdrowia, albowiem podane przez niego informacje znalazły pełne potwierdzenie w złożonej do akt dokumentacji medycznej.

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnieniaB. P.

W poczet wiarygodnego materiału dowodowego włączono wyjaśnieniaB. P.w zakresie, w jakim ujawnił on prowadzenie rozmów zM. K. (1), których przedmiotem było pobicieK. N.poprzez połamanie mu rąk i nóg oraz oblanie jego twarzy kwasem, jako odwet za złożenie przez niego niekorzystnych dlaM. K. (1)wyjaśnień w sprawie prowadzonej pod sygnaturą XVI K 204/14, które skutkowały wydaniem wobec niego wyroku skazującego i osadzeniem w zakładzie karnym. Konfrontacja wyjaśnieńB. P.z wyjaśnieniamiM. K. (1)oraz zeznaniami współosadzonych pozwoliła ustalić, iż zamiar zlecenia pobicia i ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.powstał po stronieM. K. (1)w wyniku rozmów prowadzonych zB. P., których częstotliwość bezpośrednio przed zaistnieniem rzeczonego zamiaru znacznie się zintensyfikowała. Tym samym zakwestionowano wyjaśnieniaB. P., iż toM. K. (1)„sam z siebie” jako pierwszy wyszedł z inicjatywą pobiciaK. N.. Za celowo wyolbrzymioną na potrzeby niniejszego postępowania uznano także relacjęB. P.dotyczącą sposobu zachowywania sięM. K. (1)w związku z planowaną zemstą naK. N.(szerzej w pkt 2.2. uzasadnienia). Jako wiarygodne oceniono z kolei wyjaśnieniaB. P.dotyczące wspólnego widzenia w dniu 24 maja 2019 r., podczas którego on spotkał się zS. S. (1), aM. K. (1)został odwiedzony przezW. K., po którym to widzeniu doszło do przekazania przezW. K.adresuK. N.oraz środków pieniężnych, przy czym podana przez oskarżonegoB. P., a mająca podlegać przekazaniu kwota 40.000,00 złotych również została zakwestionowana, jako istotnie zawyżona (szerzej w pkt 2.2. uzasadnienia). Okolicznością bezsporną, o której prawdziwie wyjaśnił oskarżony, była z kolei dokonana przezS. S. (1)wpłata w ramach tzw. wypiski na rzeczB. P.w kwocie 3.990,00 złotych. Uznając za wiarygodne pierwotne wyjaśnienia oskarżonego przyjęto, iż rzeczona suma stanowiła część jego wynagrodzenia za znalezienie osoby, która dokona pobiciaK. N.(a nie miała stanowić środki dla jego partnerki na wynajęcie mieszkania). W powyższym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoB. P.wykorzystano przy rekonstrukcji stanu faktycznego i rozstrzyganiu o odpowiedzialności karnejM. K. (1). Pozostałe wyjaśnieniaB. P.oceniono jako niewiarygodne (szerzej w pkt 2.2. uzasadnienia).

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadkaP. K.

Istotnym dowodem okazały się zeznaniaP. K., który w sposób szczegółowy, spójny i logiczny opisał okoliczności związane ze wspólnym zM. K. (1)iB. P.odbywaniem kary pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym wG.. Opierając się na wiedzy powziętej w trakcie rozmów „pod celą” i na spacerach,P. K.wskazał, że toB. P.namawiałM. K. (1)do pobicia osoby, która „dała go na Policji” i zemszczenia się na niej w ten sposób. Z relacjiP. K.jednoznacznie wynikało, żeM. K. (1)miał przekazaćB. P.kwotę 8.000,00 złotych za to, abyB. P.pobił wspomnianą osobę po wyjściu na wolość albo załatwił kogoś, kto będąc na wolności tego dokona. OstatecznieM. K. (1)miał przekazaćB. P.kwotę 4.000,00 złotych za pośrednictwem swojego brata, który z kolei dał jeS. S. (1), a ten wpłacił je na tzw. wypiskęB. P..P. K.dodał przy tym, żeM. K. (1)chciał wycofać się z całego przedsięwzięcia, jednakB. P.twierdził, iż jest już za późno. JednocześnieM. K. (1)miał prosićP. K.o pomoc w odzyskaniu pieniędzy, jakie przekazał onB. P.. Ostatecznie pomocy takiej świadek udzielił oskarżonemu podając mu prawidłowy numer telefonu doS. S. (1). W odczuciu świadka,M. K. (2)dał się zmanipulowaćB. P., który wykorzystał go dla uzyskania dla siebie środków pieniężnych.

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadkaK. N.

ŚwiadekK. N.nie posiadał wiedzy o zdarzeniu będącym przedmiotem zarzutów postawionychM. K. (1)iW. K., albowiem o planowanym jego pobiciu dowiedział się od funkcjonariuszy Policji podczas jego pierwszego przesłuchania (k. 1304 akt III K 144/21). ZeznaniaK. N.uznano za wiarygodne w zakresie, w jakim potwierdził, iż przeciwko niemu orazM. K. (1)było prowadzone postępowanie karne, w którym przyznając się do postawionego mu zarzutu i składając wyjaśnienia, obciążył takżeM. K. (1), co skutkowało wymierzeniem mu długoterminowej kary pozbawienia wolności. Jednocześnie świadek zaprzeczył, aby w jakikolwiek sposób czuł się zagrożony z powodu swojego zachowania podczas wspomnianego postępowania karnego. W odczuciuK. N., oskarżonyM. K. (1)nie miał do niego żalu i z uwagi na swoje usposobienie raczej nie zleciłby jego pobicia.

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadków:K. K. (2),G. M.,M. G.,Ł. P.,P. G.

Świadkowie nie posiadali żadnej wiedzy w przedmiocie badanych zdarzeń. Zeznania złożone przez świadków oceniono jako wiarygodne w zakresie, w jakimK. K. (2),G. M.,M. G.,Ł. P.iP. G.potwierdzili wspólne odbywanie kary w Zakładzie Karnym wG.przez oskarżonychM. K. (1),B. P.iM. S. (1), którzy znali się, rozmawiali ze sobą, a nawet pracowali wfirmie (...). Nadto, świadkowieG. M.,M. G.iŁ. P.potwierdzili, żeB. P.przechwalał się wizją szybszego opuszczania zakładu karnego w związku z posiadaniem „dobrego adwokata”, który miał mu „załatwić” przerwę w karze. JednocześnieG. M.wspomniał, żeB. P.zarzucałM. K. (1), że nie potrafi niczego załatwić, na coM. K. (1)miał mu oświadczyć, iż dłużej nie chce brać w tym udziału (k. 1342 akt III K 144/21). Z koleiŁ. P.iP. G.ujawnili, że słyszeli, jakM. K. (1)domagał się odB. P.zwrotu pieniędzy (k. 1370, 1372 akt III K 144/21).

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadków:K. O.,A.K.(dawniejP.)

Wymienienie świadkowie nie posiadali wiedzy o zdarzeniach będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. ZeznaniaK. O.oceniono jako w całości wiarygodne, albowiem potwierdziła ona użytkowanie przezD. S. (1)numeru(...), który jest zarejestrowany na jej dane osobowe. Z kolei zeznaniaA.K.uwzględniono w zakresie, w jakim potwierdziła posiadanie numeru abonenckiego(...).

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadka świadków:D. P.(k. 1337-1338 akt III K 144/21);T. W.(k.1338-1340 akt III K 144/21)

Świadkowie nie posiadali wiedzy w przedmiocie badanych zdarzeń, dlatego też ich zeznania nie miały kluczowego znaczenia dla rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej oskarżonych. Relacje świadków – funkcjonariuszy policji potwierdziły jednak, że w toku postępowania przygotowawczegoB. P.przekazywał organom ścigania wiele różnych informacji, które następnie podlegały weryfikacji.T. W.wskazał przy tym, iż oskarżonyB. P.w zamian za udzielone informacje wręcz żądał pomocy organów ścigania w sprawie o przerwę w odbywaniu kary, jednak w tej kwestii został odesłany do swoich obrońców z uwagi na zakres kompetencji Policji, która nie zajmuje się składaniem tego typu wniosków do sądu. Zeznając na rozprawie głównejT. W.zwrócił również uwagę na zmianę postawyB. P., który początkowo chętnie udzielał informacji, zaś z biegiem czasu - pomimo inicjowania kolejnych terminów przesłuchań i angażowania organów ścigania - bez powodu odmawiał odpowiedzi na zadane pytania stwierdzając przykładowo, że dziś nic nie powie. Zeznania obu świadków pozwoliły na odtworzenie postawyB. P.i motywów jego działania, co finalnie zostało również wzięte pod uwagę przy ocenie jego wyjaśnień i chęci skorzystania z regulacji przewidzianej w przepisieart. 60 k.k.

1.1.1.-1.2.2.

opinia z przeprowadzonych badań poligraficznychB. P.(k. 105-113 akt III K 144/21); opinia z przeprowadzonych badań poligraficznychM. K. (1)(k. 139-148 t.o. nr 3); uzupełniające opinie ustne biegłegoJ. B.dot. badań poligraficznychB. P.iM. K. (1)(k. 1305-1309 akt III K 144/21 w zw. z k. 407-408 akt III K 144/21)
Oceniając wyjaśnienia oskarżonychB. P.iM. K. (1)pomocniczo wykorzystano opinie (pisemne i ustne uzupełniające) z przeprowadzonych badań poligraficznych. W ramach rzeczonych opinii biegłyJ. B.podał, żeB. P.przecząc na pytania krytyczne reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba nie wprowadzająca w błąd, a więc odpowiadająca szczerze na pytania dotyczące rozpatrywanych zdarzeń, tj. obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi oraz zleceniem ciężkiego pobiciaK. N.(k. 112-113 akt III K 144/21). Z kolei w odniesieniu doM. K. (1)biegły podał, że przecząc na część pytań krytycznych dotyczących zlecenia zabójstwaK. N.oraz podania nieprawdy co do namawiania go przezB. P.do zemsty naK. N., oskarżony reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba wprowadzająca w błąd, odpowiadająca nieszczerze na pytania dotyczące ww. zdarzeń. W odniesieniu natomiast do odpowiedzi na pytania krytyczne dotyczące zlecenia pobiciaK. N.poprzez połamanie mu rąk i nóg oraz oblania jego twarzy kwasem, biegły był w stanie sformułować jedynie wniosek nierozstrzygający (k. 139-148 t.o. nr 3). Opiniując uzupełniająco biegłyJ. B.podał, iż co prawda osoba badana może próbować wpływać na wynik badania, jednak w większości przypadków jest to możliwe do wychwycenia. Choć brak było podstaw do podważenia wniosków sformułowanych przez biegłegoJ. B., to jednak nie można zapominać, iż dowód z opinii z przeprowadzonych badań poligraficznych stanowić może jedynie dowód o charakterze pomocniczym przy ocenie wiarygodności relacji osoby poddanej badaniu. Tym samym nie można na podstawie takiej opinii formułować kategorycznych stwierdzeń o tym, czy badana osoba mówi prawdę, czy też kłamie (szerzej w punkcie 3.5.1. uzasadnienia). Chociaż więc w poddanym osądowi przypadku oskarżonyB. P.wypadł na badaniu poligrafem jako osoba szczera, to jednak konfrontacja jego wyjaśnień z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z dowodami z dokumentów w postaci kart ewidencji widzeń, ujawniła, że jednak kłamał on opisując proceder wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających. Z kolei w odniesieniu do wątku dotyczącego pobiciaK. N., wyjaśnienia oskarżonegoB. P.zostały częściowo zakwestionowane przez wyjaśnieniaM. K. (1),W. K.iS. S. (1), jak również przez zeznaniaP. K.. W konsekwencji wskazane opinie wykorzystano jedynie pomocniczo przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy.

1.1.1.-1.2.2.

dokumenty złożone do akt głównych
             : pismo podpisane przezB. P.(k. 2); odpisy wyroków wydanych w sprawach III K 94/06, XVI K 204/14, VII K 436/14, III K 49/19 (k. 5-6, 163-182, 826, 841-842); tablice poglądowe (k. 19-28, 50-54, 65-69, 462-459); protokoły pobrania materiału porównawczego wraz ze wzorami pisma (k. 29, 148, 512-513, 721, 818); notatki urzędowe (k. 33-34, 37, 56, 70, 125, 126, 130, 186, 287, 411, 412, 479); karta ewidencji widzeńM. K. (1)(k. 57-59); karta ewidencji widzeń i karta historii rozmieszczeńB. P.(k. 74-91); karta informacyjna leczenia szpitalnego (k. 71-72); informacje z systemu RUDA (k. 118-119, 499-500); protokół oględzin nagrania z monitoringu (k. 131-134); protokoły zatrzymania rzeczy (k. 134-141); informacje przekazane przez operatorów sieci komórkowych (k. 501-513, 605-606); protokoły przeszukania (k. 222-224, 530-532, 862-865); protokoły oględzin zapiskówB. P.(k. 225-281, 425-428, 431, 533-590, 752-753); informacje dot. osadzeniaB. P.(k. 282-283, 894-895); dokumentacja medycznaB. P.(k. 323-400); karta ewidencji widzeń i karta historii rozmieszczeńM. S. (1)(k. 95-101, 442-449); opinia biegłego z dziedziny informatyki (k. 626); opinia sądowo-psychiatrycznaB. P.(k. 629-636); opinia z badań porównawczych pisma (k. 779-801); informacje dot. obliczania kar (k. 827, 832, 831, 843); wydruk wiadomości SMS (k. 851); karty karne (k. 127-128, 819-822, 892-893, 1285-1290); wydruki z systemu(...)(k. 1012-1014, 1068, 1091, 1291); załącznik do karty depozytowejB. P.(k. 1242-1256); oświadczenia świadków (k. 1281, 1282, 1351); pisma Zakładu Karnego wG.(k. 1353, 1354, 1358); pismo(...) Biura (...)(k. 1355); pisma Aresztu Śledczego wO.W.. (k. 1356, 1357);

dokumenty złożone t.o. nr 1
             : notatki urzędowe (k. 1, 4, 16, 30, 34, 35, 79, 80, 103, 268, 326); protokoły oględzin (k. 3, 5-7, 44-54, 95, 186-190); protokoły zatrzymania rzeczy (k. 8-11, 12-15); protokoły przeszukania osoby (k. 21-23, 91-93); protokoły przeszukania (k. 24-26, 27-29, 85-86, 87-90, 104-105); protokół zatrzymania oskarżonego (k. 31-32, 81);faktura VAT nr (...)(k. 55); opinia biegłego z dziedziny broni, amunicji i materiałów wybuchowych (k. 57-73); pokwitowania (k. 94, 126); protokół użycia testera narkotykowego (k. 96); notatka z użycia psa służbowego (k. 106); materiał poglądowy (k. 107); opinia z kryminalistycznych badań z zakresu chemii (k. 131-134); wydruk korespondencji (k. 191-204); korespondencja więzienna (k. 206-211); opinie biegłego z dziedziny informatyki (k. 254-259, 399a-402); opinia biegłego z dziedziny elektroniki (k. 316-319); kwestionariusz sporządzony przez specjalistę terapii uzależnień (k. 341-347); dokumentacja medyczna (koperta stanowiąca k. 407); karta karna (k. 413-416, 442-443); odpisy wyroków wraz z informacją o odbyciu kary (k. 415-428, 430-431, 437-439, 444-445, 455-457, 458-460); wydruk z systemu(...)(k. 432); opinia sądowo-psychiatryczna (k. 446-448);

dokumenty złożone t.o. nr 2
             : notatki urzędowe (k. 1, 2, 9, 87); protokół zatrzymania oskarżonego (k. 4); protokoły przeszukania (k. 11-12, 19-21); protokół przeszukania osoby (k. 16-17); dokumentacja medyczna (k. 31-43); opinia biegłego z dziedziny informatyki (k. 53-59); informacje przekazane przez operatorów sieci komórkowych (k. 60-61, 75-84, 86, 88-90); opinia z przeprowadzonych badań poligraficznych (k. 110-114); karta karna (k. 122-125, 138-139); odpis wyroku wydanego w sprawie II K 937/09 (k. 131-136); informacja o pobytach i orzeczeniach (k. 141);

dokumenty złożone t.o. nr 3
             : notatki urzędowe (k. 1, 150); protokół przeszukania (k. 4-6); protokoły oględzin (k. 28-38, 39, 76-85); pokwitowanie (k. 40); karta ewidencji widzeń, karta historii rozmieszczeń, karta historii zatrudnienia oraz karta depozytowaM. K. (1)(k. 93-105, 111-112); opinia z przeprowadzonych badań poligraficznych (k. 139-148); tablice poglądowe (k. 206); karta karna (k. 244-247, 252-253); kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 249-251); odpisy wyroków z informacją o odbyciu kary (k. 255-266); informacja o pobytach i orzeczeniach (k. 268-269);

dokumenty złożone t.o. nr 4
             : notatki urzędowe (k. 1, 2, 40); protokół zatrzymania oskarżonego (k. 5-6); protokół przeszukania (k. 9-11); protokoły oględzin (k. 21-31, 32); pokwitowanie (k. 33); informacje przekazane przez operatorów sieci komórkowych (k. 37); informacja z Krajowego Rejestru Karnego (k. 41, 54); kwestionariusz wywiadu środowiskowego (k. 50-51);

dokumenty złożone t.o. nr 5
             : notatka urzędowa (k. 18); karta karna (k. 20-23, 31-32); odpisy wyroków z informacją o odbyciu kary (k. 25-30); informacja o pobytach i orzeczeniach (k. 36);

materiały z kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimem(...)
Wskazane wyżej dokumenty uznano za w całości wiarygodne, albowiem zostały one sporządzone przez właściwe organy, w granicach przysługujących im kompetencji oraz w formie przewidzianej przez obowiązujące przepisy. Brak było podstaw ku temu, aby podważyć autentyczność przedmiotowych dokumentów, czy też prawdziwość zawartych w nich twierdzeń. Dokumenty te nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron procesowych, a jednocześnie nie zaistniał żaden powód, aby uczynić to z urzędu.
Istotne znaczenie miały opinie sądowo-psychiatryczne (k. 629-636 akt III K 144/21; k. 446-448 t.o. nr 1), w oparciu o które możliwe było stwierdzenie poczytalnościB. P.iS. S. (1)in tempore crimnis.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonegoM. K. (1)

WyjaśnieniomM. K. (1)odmówiono wiary w zakresie, w jakim utrzymywał, że:

-

zdjęcie jakieW. K.miał przygotować miało być niewyraźne i nie musiało nawet przedstawiać wizerunkuK. N.;

nie potrafi wyjaśnić zachowaniaW. K.polegającego na przekazaniu zdjęciaK. N.i środków pieniężnych w kwocie 4.000,00 złotych;

toB. P.nakłaniał go do zemszczenia się naK. N.poprzez jego pobicie za złożenie niekorzystnych dla niego wyjaśnień w sprawie XVI K 204/14, zaś on jakoby pod wpływem strachu przedB. P.przystąpił do realizacji pomysłu zlecenia pobiciaK. N.;

albowiem przeczą im uznane za wiarygodne wyjaśnieniaB. P.iW. K., a także późniejsze wyjaśnienia samegoM. K. (1)oraz pośrednio opinie z przeprowadzonych badań poligraficznych względemB. P.(k. 105-113 akt III K 144/21) iM. K. (1)(k. 139-148 t.o. nr 3). Wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego dostarczyły wszakże uzasadnionych podstaw aby przyjąć, że toM. K. (1)powziął zamiar zlecenia pobiciaK. N.i to on uczynił konkretne działania, aby ów zamiar zrealizować. Okolicznością usprawiedliwiającąM. K. (1), czy też wyłączającą jego odpowiedzialność karną nie może być fakt, iżB. P.w licznie prowadzonych rozmowach przekonywał go o konieczności zemszczeniu się naK. N., skoro to przez niego oskarżony znalazł się w więzieniu.M. K. (1)jako dorosły i zdolny do podejmowania samodzielnych decyzji mężczyzna nie powinien ulegać wpływom osób trzecich, ani też podejmować działań, co do których nie jest przekonany, a jakie jednocześnie (z czego oskarżonyM. K. (1)w pełni zdawał sobie sprawę) są zabronione prze obowiązujące przepisy. Tymczasem jednakM. K. (1)podjął konkretne zachowania ukierunkowane na popełnienie przestępstwa na szkodęK. N., co jednoznacznie świadczy o tym, iż miał on zamiar zlecenia jego pobicia za pośrednictwemB. P.osobie przebywającej na wolności. Fakt, iż już po dokonaniu przestępstwaM. K. (1)starał się zapobiec wyrządzeniu krzywdyK. N.wpłynął na wymiar orzeczonej wobec niego kary. W świetle całokształtu przeprowadzonego postępowania dowodowego bezspornym było jednak, iż toM. K. (1), a nieB. P.(jak utrzymywałM. K. (1)w uznanych za niewiarygodne wyjaśnieniach) zlecił pobicieK. N.. Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż twierdzenia oskarżonegoM. K. (1)odnoszące się do jakości zdjęcia, jakieW. K.miał przekazać po widzeniu w dniu 24 maja 2019 r. – a więc, że miało ono być niewyraźne i mogło nawet nie przedstawiać wizerunkuK. N.– uznano za wyraz przyjętej przez niego linii obrony ukierunkowanej na zminimalizowanie znaczenia popełnionego przez niego czynu, a tym samym złagodzenia grożącej mu odpowiedzialności karnej.

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonegoW. K.

WyjaśnieniomW. K.odmówiono wiary w zakresie, w jakim utrzymywał, że nie posiada wiedzy, abyM. K. (1)miał żal doK. N., iż ten złożył obciążającego go zeznania w sprawie prowadzonej przed Sądem Okręgowym w Poznaniu pod sygnaturą XVI K 204/14, albowiem już w świetle zasad doświadczenia życiowego oraz zasad logicznego rozumowania niejako za naturalne i oczywiste przyjąć należy, iżM. K. (1)mógł mieć uzasadnione pretensje doK. N., iż na skutek złożonych przez niego wyjaśnień orzeczono wobec niego surową, bezwzględną karę pozbawienia wolności. Nadto, odmówiono wiary pierwotnym wyjaśnieniomW. K.odnośnie spotkania w kwietniu 2019r. z nieustalonym z tożsamości mężczyzną pochodzącym ze środowiska kibicowskiego(...), który miałby zlecić mu przygotowanie danych umożliwiających identyfikacjęK. N., albowiem sam oskarżony nie podtrzymał tych wyjaśnień na rozprawie głównej, a były one oczywiście sprzeczne z całokształtem materiału nakazującym przyjąć, iż osobą zlecającąW. K.owe działania był jego bratM. K. (1).

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnienia oskarżonych:S. S. (1),D. S. (1),M. S. (1)

WyjaśnieniomS. S. (1),D. S. (1)iM. S. (1)odmówiono wiary w zakresie, w jakim utrzymywali, że nie znają się wzajemnie i nie utrzymują ze sobą kontaktów, albowiem przeczą temu dowody w postaci analizy bilingów połączeń telefonicznych (

    k. 87, 88-90 t.o. nr 2) i opinia biegłego z zakresu informatyki (

    k. 55v t.o. nr 2). Ze wskazanych dowodów jednoznacznie wynika, żeD. S. (1)w użytkowanym telefonie komórkowym miał zapisany numer doS. S. (1)jako(...), zaśS. S. (1)w dniach 6-7 listopada 2018 r. pięć razy wysyłał wiadomości SMS z numeru(...)(zarejestrowanego na niego) na numer 605-632-111 (zarejestrowany naA.K., dawniejP., będącą matkąD. S. (1)) oraz w dniu 15 stycznia 2020 r. z numeru(...)(zarejestrowanego naA. H.) dwa razy wysyłał wiadomości SMS na numer(...)użytkowany przezD. S. (1), a zarejestrowany na jego konkubinęK. O.. W kontekście postawionych oskarżonym zarzutów brak jest jednak dostatecznych i przekonujących podstaw ku temu, aby przyjąć, żeS. S. (1)iD. S. (1)kontaktowali się ze sobą – choćby za pośrednictwem ujawnionych wiadomości SMS, których treść nie została jednak ustalona – w związku z uczestnictwem w przestępczym procederze polegającym na wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających.

1.1.1.-1.2.2.

wyjaśnieniaB. P.

Na wstępie wskazać należy, że do oceny wyjaśnieńB. P.przystąpiono w tożsamy sposób, co do oceny pozostałych dowodów, albowiem dowód z relacji tzw. małego świadka koronnego nie jest ani „super dowodem”, ani nie jest także dowodem drugiej, podrzędnej kategorii (vide:wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2022 r., II AKa 97/20, Lex nr 3351427). Pomimo zainicjowania przezB. P.niniejszego postępowania poprzez zawiadomienie organów ścigania o popełnieniu przestępstwa zlecenia ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.oraz wprowadzenia do obrotu znacznej ilości środków odurzających, a następnie złożenia obszernych wyjaśnień i przyznania się do uczestnictwa we wspomnianym narkotykowym procederze, ujawnione przez niego informacje po skonfrontowaniu ich z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym w przeważającej część okazały się nieprawdziwe. Podkreślić należy, że od sprawcy, który liczy na skorzystanie z instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o regulację zart. 60 § 3 k.k.wymaga się przede wszystkim rzetelności, lojalności i prawdomówności, bowiem szczerość, pełność i niezmienność wyjaśnień oraz ich stabilność stanowią cechy, które świadczą o tym, że oskarżony istotnie działa w zamiarze ujawnienia okoliczności przestępstwa i osób współdziałających (vide:postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2003r., III KK 36/03, Legalis nr 87698; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 czerwca 2018r., II AKa 53/18, Legalis nr 1813579; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 27 listopada 2018r., II AKa 124/18, Lex nr 2685602; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020r., IV KK 642/19, Lex nr 3223611). Przeciwko zastosowaniu przepisuart.60§3 k.k.przemawia sytuacja, w której sąd dla ustalenia stanu faktycznego został zmuszony do wyeliminowania części wyjaśnień oskarżonego, jako niezgodnych z relacjami świadków (vide;wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 23 listopada 2017 r., II AKa 142/17, Legalis nr 1712798). Nie spełnia warunków zastosowaniaart.60§3 k.k.złożenie wyjaśnień, choćby obszernych, które nawet w znacznej części stanowią podstawę ustaleń faktycznych, gdy wyjaśnienia te nie w całości są prawdziwe, a także gdy wiedza, jaką posiada oskarżony jest udostępniana organom ścigania w zależności od zmieniającej się jego sytuacji procesowej (vide:postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 października 2020r., II KK 290/20, Lex nr 3080019). W poddanym osądowi przypadkuB. P.okazał się nie tylko osobą nieszczerą, ale również wyrachowaną, traktującą organy ścigania w sposób instrumentalny celem uzyskania dla siebie określonych korzyści, przede wszystkim zaś przerwy w odbywaniu kary, na co zresztą zwrócił uwagę podczas składania zeznań na rozprawie głównej funkcjonariusz Policji - świadekT. W.. Abstrahując już nawet od permanentnego poszukiwania przezB. P.atencji i angażowania organów ścigania w weryfikowanie ujawnianych przez niego kolejnych informacji (oczywiście o ile oskarżony w ogóle zechciał w danym dniu składać wyjaśnienia i odpowiadać na pytania pomimo tego, iż sam zabiegał o przesłuchanie, co skutkowało pilna podróżą funkcjonariuszy(...)do Zakładu Karnego, w którym był osadzonyB. P.), podkreślić należy, iżB. P.nie miał żadnych skrupułów, aby dla poprawy własnej sytuacji prawnej doprowadzić do postawienia w stan oskarżenia inne osoby nawet jeżeli obiektywnie brak było jakichkolwiek podstaw aby stwierdzić istnienie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przez nie przestępstwa. Wyjaśnienia oskarżonegoB. P.uwzględniono zatem jedynie w zakresie w jakim znalazły one potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym. W konsekwencji wyjaśnieniaB. P.nie mogły zostać uznane za pełnowartościowy i wiarygodny dowód stanowiący podstawę ustaleń okoliczności faktycznych oraz bezpośrednio wpływający na kwestie odpowiedzialności karnej osób postawionych w niniejszym procesie w stan oskarżenia. Tym samym, wbrew oczekiwaniom oskarżonegoB. P., brak było podstaw, aby wydać wobec niego wyrok skazujący za przestępstwo z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.i wymierzenie kary z zastosowaniem konstrukcji nadzwyczajnego złagodzenia kary określonej w przepisieart. 60 § 3 k.k.Poniżej przedstawiono szczegółową ocenę wyjaśnień oskarżonegoB. P., którym odmówiono przymiotu wiarygodności.

wyjaśnienia dotyczące zlecenia pobicia i ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.
WyjaśnieniomB. P.odmówiono wiary w zakresie, w jakim utrzymywał, że:

-

M. K. (1)jako pierwszy zainicjował rozmowę o konieczności zemszczenia się naK. N.poprzez jego pobicie za „sprzedanie go w sprawie na Policji”;

M. K. (1)deklarował, że dla wykonawcy pobiciaK. N.jest w stanie wyłożyć kwotę 50.000,00 złotych;

odS. S. (1)dowiedział się, żeW. K.przekazał mu poza zdjęciemK. N.także zdjęcia jego domu i samochodu oraz kwotę 40.000,00 złotych;

M. K. (1)zachowywał się tak, jakby zależało mu na pozbawieniu życiaK. N., gdyż zastrzegał, aby po pobiciu nie wzywać do pokrzywdzonego karetki, zaś na etapie, gdyB. P.miał wycofać się z udziału w procederze chciał aby inna osoba „poszła na całość i odjebałaN.”;

przyjął środki pieniężne przekazane przezW. K.S. S. (1)w ramach tzw. wypiski tylko po to, by nikt inny nie „przejął” zlecenia na pobicieK. N., z którego on sam ostatecznie chciał się wycofać;

środki pieniężne w kwocie 3.990,00 złotych wpłacone przezS. S. (1)w ramach tzw. wypiski miały posłużyć jego partnerce do wynajęcia mieszkania;

albowiem przeczą im uznane za wiarygodne wyjaśnieniaM. K. (1),W. K.iS. S. (1), a także zeznania świadkaP. K.. W pierwszej kolejności wskazać należy, iżW. K.iS. S. (1), a więc osoby pomiędzy którymi doszło do przekazania danych dotyczącychK. N., w ogóle nie wspomnieli w złożonych wyjaśnieniach o zdjęciach domu i samochodu pokrzywdzonego. TakżeM. K. (1)w złożonych wyjaśnieniach – ocenionych jako wiarygodne – wskazywał, iż zleciłW. K.przygotowanie jedynie zdjęcia z wizerunkiemK. N.oraz adresu. Co więcej, brak było jakichkolwiek podstaw ku temu, aby przyjąć zaB. P., iżS. S. (1)otrzymał odW. K.kwotę 40.000,00 złotych. Abstrahując od tego, że żaden z wymienionych oskarżonych nie potwierdził tej okoliczności w złożonych wyjaśnieniach to prawdomównośćB. P.w tym zakresie podważa również fakt, iżW. K.po uzyskaniu odS. S. (1)informacji o tym, iż nie ma on już jego środków pieniężnych, więc całą sytuację ma sobie wyjaśniać z(...), w istocie nie podjął żadnych szczególnych czynności ukierunkowanych na odzyskanie przekazanych uprzednio środków finansowych, co w światle zasad doświadczenia życiowego oraz zasad logicznego rozumowania z pewnością miałoby miejsce, gdyby stracił on 40.000,00 złotych, a nie 4.000,00 złotych. W powyższym zakresie wyjaśnieniomB. P.nie dano wiary uznając, iż zostały one – podobnie jak wyjaśnienia przedstawiająceM. K. (1)jako bezwzględnego i pozbawionego skrupułów, a nade wszystko ukierunkowanego na brutalne pozbawienie życiaK. N.– celowo przygotowane na potrzeby niniejszego postępowania, aby podnieść ciężar gatunkowy przestępstwa, o jakim zawiadomił organy ścigania. Jednocześnie nie uwzględniono relacji oskarżonego co do przeznaczenia środków pieniężnych, jakieS. S. (1)wpłacił na jego rzecz w ramach tzw. wypiski po tym, jak odebrał je odW. K.. Gdyby bowiem kwota 3.990,00 złotych miała zostać przeznaczona na wynajęcie przez partnerkęB. P.mieszkania, wówczasS. S. (1)przekazałby owe środki pieniężne bezpośrednio tej kobiecie, a nie wpłacał je w ramach tzw. wypiski. W odniesieniu do przedmiotowej kwestii dano wiarę wyjaśnieniomM. K. (1), iż w rzeczywistościB. P.chciał wyłudzić od niego pieniądze, co finalnie mu się udało. Gdyby bowiem faktycznie oskarżonyB. P.nie chciał wykonać swojej roli w planie pobiciaK. N., wówczas zwróciłbyW. K.przekazane przez niegoS. S. (1)środki pieniężne, czego jednak nie uczynił.

wyjaśnienia dotyczące wprowadzenia do obrotu środków odurzających
WyjaśnieniomB. P.odmówiono wiary w całości w zakresie, w jakim opisał on proceder polegający na wprowadzeniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i kokainy, w którym poza nim mieli uczestniczyćS. S. (1),D. S. (1)iM. S. (1). Informacje przekazane przezB. P.organom ścigania okazały się bowiem nieprawdziwe, co jednoznacznie wynika przede wszystkim ze złożonych do akt dokumentów w postaci kart ewidencji widzeńB. P.iM. S. (1). Prawdziwości wyjaśnieńB. P.przeczą również dowody w postaci dokumentacji medycznejD. S. (1)oraz wyjaśnienia oskarżonychS. S. (1),M. S. (1)iD. S. (1), a także zasady logicznego rozumowania.
W pierwszej kolejności wskazać należy, żeB. P.skłamał zarówno w kwestii zawiązania przestępczego procederu w październiku 2018r., jak i uzgodnienia ostatniej transakcji – obejmującej 3 kg marihuany – w marcu, bądź kwietniu 2019r.. Już bowiem z treści kart ewidencji widzeń oskarżonychB. P.iM. S. (1)jednoznacznie wynika, iż niemożliwym było, abyB. P.osobiście rozmawiał zD. S. (1)w październiku 2018r. podczas tzw. widzenia w Zakładzie Karnym wG., albowiemjedynewidzenie wypadające dlaB. P.(odwiedzanego przezS. S. (1)) iM. P. (1)(odwiedzanego przezD. S. (1)) odbyło się w dniu 21 października 2018 r., przy czymwidzenieB. P.zS. S. (1)w dniu 21 października 2018 r. odbyło się w godzinach 12:15-13:15(k. 89 akt III K 144/21),podczas gdy widzenieM. S. (1)zD. S. (1)miało miejsce w godzinach 14:30-15:30(k. 96 akt III K 144/21), a więc w zupełnie niepokrywającym się czasie. Co więcej, treść złożonych do akt kart ewidencji widzeń oskarżonychB. P.iM. S. (1)wyklucza, aby w marcu 2019r., bądź w kwietniu 2019r. miałyby odbyć się równolegle widzeniaB. P.zS. S. (1)orazM. S. (1)zD. S. (1).W okresie od dnia 24 lutego 2019r. do dnia 23 maja 2019r.S. S. (1)w ogóle nie był na widzeniu uB. P.(k. 90-90v akt III K 144/21),zaśD. S. (1)po odwiedzeniuM. S. (1)w dniu 12 stycznia 2019r., na kolejnym widzeniu pojawił się dopiero w dniu 7 kwietnia 2019r.(k. 98-100 akt III K 144/21),przy czym tego dniaB. P.nie miał żadnego widzenia(k. 90 akt III K 144/21).Sytuacja braku równoległych widzeńB. P.iM. S. (1)utrzymała się zresztą do końca kwietnia 2019r., albowiemD. S. (1)odwiedziłM. S. (1)jeszcze w dniu 21 kwietnia 2019 r.(k. 100 akt III K 144/21),przy czym tego dniaB. P.nie miał z nikim widzenia(k. 90-90v akt III K 144/21). W konsekwencjinie było fizycznej możliwości, abyB. P.w marcu 2019r., bądź w kwietniu 2019r. miał bezpośredni kontakt zD. S. (1), w trakcie którego miał otrzymać zamówienie na 3 kg marihuany. WyjaśnieniaB. P.zostały zatem w powyższym zakresie podważone już samą treścią kart ewidencji widzeń jego orazM. S. (1).
Co więcej, przeciwko wiarygodności relacjiB. P.dotyczącej udziału w przestępczym procederzeD. S. (1)przeczy zarówno treść dokumentacji medycznejD. S. (1), jak również jego wyjaśnienia wsparte elementarnymi zasadami logicznego rozumowania. Zauważyć bowiem trzeba, żeD. S. (1)przebywał w szpitalu w okresie od dnia 27 listopada 2018r. do dnia 12 grudnia 2018r. oraz w okresie od dnia 21 stycznia 2019r. do dnia 26 marca 2019 r., co w oczywisty sposób nakazuje wykluczyć możliwość wzięcia przez niego udziału – z przyczyn zdrowotnych – w przestępczym procederze opisanym przezB. P.. Nie trzeba wszakże posiadać szczególnej wiedzy medycznej, aby stwierdzić, iż osoba hospitalizowana, a następnie poddania rekonwalescencji z powodu przeszczepu nerki, czy też borykająca się z problemami niewydolności przeszczepionego uprzednio organu nie byłaby w stanie podejmować w istocie żadnych aktywności fizycznych, jakie immanentnie wiążą się z udziałem w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających zwłaszcza, jeśli miałoby się uwzględnić twierdzeniaB. P., że do rzekomych transakcji miało dochodzić „co najmniej dwa razy w miesiącu”.
Wiarygodności wyjaśnieńB. P.w kontekście opisywanego przez niego przestępczego procederu bynajmniej nie wzmacniają wyniki analizy bilingów telefonicznych, albowiem dowodzą one wyłącznie tego, żeS. S. (1)w ciągu sześciu miesięcy (w dniach 6-7 listopada 2018 r. pięć razy oraz w dniu 15 stycznia 2020 r. dwa razy) łącznie siedem razy wysłał wiadomość tekstową SMS doD. S. (1), przy czym treść rzeczonych wiadomości nie jest znana. Brak jest zatem podstaw ku temu, aby przyjąć, iż rzeczone wiadomości dotyczyły procederu obrotu środkami odurzającymi. Niewielka łączna ilość ujawnionych kontaktówS. S. (1)zD. S. (1)w świetle zasad logicznego rozumowania również nie pozwala na uznanie wyjaśnieńB. P.za wiarygodne, skoro według niego transakcje miały odbywać się co najmniej dwa razy w miesiącu, a więc owych kontaktów pomiędzy wspomnianymi oskarżonymi przebywającymi na wolności winno być niewątpliwie więcej.
Oceniając wyjaśnieniaB. P., w których opisywał on schemat popełnienia przestępczego procederu – zakładający pośrednictwo przebywającego w Zakładzie Karnym wG.B. P.przy niemal każdej transakcji mającej mieć miejsce w okresie od października 2018r. do kwietnia 2019r. (łącznie co najmniej 12 transakcji) przy jednoczesnej możliwości bezpośredniego kontaktowania się ze sobą pozostających przecież na wolnościS. S. (1)iD. S. (1)– uznano, iż w istocie są one nielogiczne i pozbawione sensu. Jeżeli bowiem oskarżeniD. S. (1)iS. S. (1)przebywając na wolności mogliby swobodnie między sobą uzgadniać poszczególne transakcje narkotykowe to pośrednictwoB. P.– przebywającego w Zakładzie Karnym wG.i mogącego porozumiewać się z oskarżonymi poza widzeniami jedynie telefonicznie – ocenić trzeba jako całkowicie zbędne, a przy tym niezwykle ryzykowne dla powodzenia przestępczego procederu, skoro każda rozmowa telefoniczna osadzonego „ze światem zewnętrznym” podlega stosownej kontroli ze strony służby więziennej. Nie sposób nie zgodzić się przy tym zS. S. (1), iż gdyby rzeczywiście chciał on zająć się obrotem środkami odurzającymi na wolności to nie tylko nie potrzebowałby do tegoB. P., ale nawet pomimo ich koleżeńskich relacji, nie informowałby go o prowadzeniu tego typu działalności. Powyższe wyjaśnienia oskarżonegoB. P.nie zostały potwierdzone żadnym innym dowodem, a wręcz przeciwnie – ich prawdziwość została skutecznie i jednoznacznie podważona nie tylko relacjami współoskarżonych, ale również złożonym do akt dokumentami. Dlatego też rzeczone wyjaśnieniaB. P.uznano za całkowicie niewiarygodne.

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadkówM. P. (2)(k. 1312 akt III K 144/21 w zw. z k. 455-460 akt III K 144/21);K. K. (3)(k. 1312 akt III K 144/21 w zw. z k. 136 t.o. nr 3);D. S. (2)(k. 1375 akt III K 144/21 w zw. z k. 13-14 t.o. nr 2)
Świadkowie korzystając z przysługującego im prawa – jako osobom najbliższym dla oskarżonych – odmówili złożenia zeznań.

1.1.1.-1.2.2.

zeznania świadków:M. B. (1)(k. 1367-1368 akt III K 144/21);A. O.(k. 1368 akt III K 144/21);W. W. (1)(k. 525-526 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);W. W. (2)(k. 670-671 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);E. M.(k. 735-736 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);M. L.(k. 738-739 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);S. L.(k. 741-742 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);A. P.(k. 747-750 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);A. K.(k. 756-758 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);P. S.(k. 763-768, 846-850 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);K. M.(k. 866-871 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21);T. K.(k. 37-38 t.o. nr 1);M. S. (2)(k. 120-121 t.o. nr 1);M. B. (2)(k. 480-481 akt III K 144/21 w zw. z k. 1375 akt III K 144/21)
Zeznania świadków okazały się nieprzydatne, gdyż nie posiadali oni wiedzy o badanych zdarzeniach, zaś przekazane przez nich informacje okazały się bez znaczenia dla rozstrzygnięcia o odpowiedzialności karnej oskarżonych.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

M. K. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zebrany w toku niniejszego postępowania materiał dowodowy – spośród którego najistotniejsze znaczenie miały wyjaśnieniaM. K. (1)– pozwolił na poczynienie niebudzących wątpliwości ustaleń w zakresie sprawstwa i winy oskarżonegoM. K. (1)za przestępstwo zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.To bowiem oskarżonyM. K. (1)przebywając w Zakładzie Karnym wG.w okresie od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 24 maja 2019 r. chcąc, by inna osoba dokonała ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie jego twarzy kwasem i połamanie jego kończyn, nakłaniałB. P.do zlecenia za wynagrodzeniem innej przebywającej na wolności osobie dokonanie tego przestępstwa. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zlecenie innej osobie wykonania czynu zabronionego, także w wyniku przyjęcia „oferty” osoby wyrażającej gotowość jego dokonania, wypełniania znamię czynności sprawczej podżegania, jako zjawiskowej formy popełnienia przestępstwa określonej wart. 18 § 2 k.k.(vide:wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2006r., V KK 316/05, Lex nr 181330). Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem zamiar zlecenia innej osobie pobiciaK. N.zaistniał po stronie oskarżonegoM. K. (1)w wyniku rozmów prowadzonych z oskarżonymB. P., których częstotliwość bezpośrednio przed zaistnieniem rzeczonego zamiaru znacznie się zintensyfikowała. Niezależnie bowiem od tego, żeM. K. (1)mógł mieć żal i pretensje doK. N.za to, że w wyniku jego wyjaśnień złożonych w sprawie XVI K 204/14 zapadł wobec niego wyrok skazujący, którym wymierzono mu surową karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności – co w świetle zasad doświadczenia życiowego oraz zasad logicznego rozumowania jawi się jako oczywiste – to bezsprzecznie osobą, która w prowadzonych rozmowach przekonywała go o konieczności zemszczenia się naK. N., w istocie wywierając na nim w tym zakresie presję (zwłaszcza używając jako argumentu krzywdy, jaka spotkała jego najbliższą rodzinę w związku z osadzeniem go w zakładzie karnym) był właśnieB. P.. Co więcej, sposób w jakiB. P.rozmawiał zM. K. (1)pozwala wnioskować, że był on zdeterminowany, aby po stronieM. K. (1)wywołać zamiar zlecenia pobicia, skoro (co sam ujawnił w złożonych wyjaśnieniach), w pierwszym wariancie miał on zlecić dokonanie przestępstwa pobiciaK. N.innej przebywającej na wolności osobie, w drugim (awaryjnym przypadku) – sam miał dokonać tego przestępstwa po opuszczeniu zakładu karnego. Każdorazowo,B. P.miał przy tym otrzymać wynagrodzenie (bądź to za pośrednictwo, bądź też za wykonanie zlecenia). Finalnie,M. K. (1)pod wpływem rozmów zB. P.powziął zamiar zlecenia pobiciaK. N.i podjął konkretne działania bezpośrednio zmierzające do dokonania tego przestępstwa. Po pierwsze,M. K. (1)przyjął ofertę i zleciłB. P., aby ten zlecił innej osobie przebywającej na wolności pobicieK. N.za wynagrodzeniem. Po drugie,M. K. (1)poprosił swojego brataW. K., aby przygotował na widzenie w dniu 24 maja 2019r. zdjęcieK. N., jego dane adresowe oraz środki pieniężne w wysokości 4.000 złotych, a następnie przekazał je pod budynkiem Zakładu Karnego wG.po zakończonym widzeniu mężczyźnie, który się do niego zgłosi. Tym samymM. K. (1)zapewnił potencjalnemu wykonawcy zlecenia (którym jednak wbrew twierdzeniomB. P.wcale nie miał byćS. S. (1)) możliwość zarówno dotarcia doK. N., jak również jego identyfikację, co było niezbędne dla popełnienia zaplanowanego przez niego przestępstwa. Skutkiem przedsięwziętych przezM. K. (1)działań było faktyczne przekazanie przezW. K.w dniu 24 maja 2019r.S. S. (1)środków pieniężnych w kwocie 4.000 złotych, zdjęciaK. N.oraz jego danych adresowych. Mając na względzie powyższe nie może budzić wątpliwość fakt, iż zachowanie oskarżonegoM. K. (1)było ukierunkowane na wywołanie u wykonawcy jego zlecenia (poprzez obietnicę zapłaty wynagrodzenia, a także dostarczenie informacji umożliwiających zidentyfikowanieK. N.) zamiaru popełnienia przestępstwa w postaci pobiciaK. N.. Działanie oskarżonego miało zatem oddziaływać na sferę psychiki (świadomość i wolę) wykonawcy zlecenia (vide:wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 22 października 2009 r., II AKa 164/09, Legalis nr 221019; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2007 r., V KK 31/07, Legalis nr 179053), co z kolei pozwala na przyjęcie, iż podżegał on do popełnienia czynu zabronionego. AktywnośćM. K. (1)w powyższym zakresie niewątpliwie świadczy o działaniu przez niego w sposób umyślny z zamiarem bezpośrednim. O tym natomiast, że oskarżonyM. K. (1)podżegał w rozumieniuart. 18 § 2 k.k.do popełnienia przestępstwa kwalifikowanego zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.świadczy niezbicie fakt, iż wykonawca zlecenia miał oblać twarzK. N.kwasem oraz połamać jego kończyny. Nie trzeba posiadać specjalistycznej wiedzy medycznej, aby stwierdzić, że już samo oblanie twarzy kwasem może skutkować pozbawieniem wzroku, spowodowaniem ciężkiego kalectwa oraz istotnym zeszpeceniem ciała (vide:wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2013 r., III KK 196/12, Legalis nr 599683; wyrok Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 30 lipca 2019 r., II AKa 161/19, Legalis nr 2241829). W podobnych kategoriach należy rozpatrywać skutki, jakie dla ludzkiego zdrowia może wywołać połamanie kończyn górnych i dolnych. Mając na względzie powyższe, przyjęto, iż oskarżonyM. K. (1)swoim zachowaniem zrealizował komplet ustawowych znamion czynu zabronionego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.Przypomnieć bowiem należy, iż z dokonaniem podżegania mamy do czynienia niezależnie od tego, czy sprawca podjął jakiekolwiek zachowanie zmierzające do dokonania czynu zabronionego. Fakt, iż nikt nie podjął choćby próby wyrządzenia krzywdyK. N.nie wpływa zatem na byt przestęstwa dokonanego przezM. K. (1).
Niezależnie od powyższego wskazać należy, iż z uwagi na wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego koniecznym okazało się zmodyfikowanie opisu czynuM. K. (1)poprzez wyeliminowanie z opisu czynu zarzuconego, iż przekazałS. S. (1)za pośrednictwem swojego brataW. K.pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 40.000 złotych oraz zdjęcie i adres pokrzywdzonegoK. N.. Podkreślić bowiem należy, iż brak było podstaw, aby przyjąć, iż wykonawcą zlecenia, a więc osobą, po stronie którejM. K. (1)miał wywołać zamiar popełnienia przestępstwa pobiciaK. N.byłS. S. (1). W konsekwencji, rolęS. S. (1)należałoby co najwyżej ograniczyć do pośrednika pomiędzyM. K. (1)(działającym za pośrednictwemW. K.), a wykonawcą zlecenia, którego miał wynająćB. P.. Jednocześnie podkreślić należy, iżB. P.nie mógł wiedzieć ile środków pieniężnychW. K.przekazałS. S. (1). Dlatego też za całkowicie dowolne należało uznać wskazanie przez oskarżyciela publicznego, iż miało dojść do przekazania co najmniej 40.000 złotych tym bardziej, żeM. K. (1)iW. K.od samego początku konsekwentnie wskazywali, iżS. S. (1)otrzymał jedynie kwotę 4.000 złotych. Jeżeli weźmie się pod uwagę fakt, iż braciaK.nie zdołali odzyskać rzeczonych środków pieniężnych to w świetle elementarnych zasad logicznego rozumowania niemożliwym jest utrzymywanie szczególnie przezW. K., iż utracił on jedynie kwotę 4.000 złotych, gdyby w rzeczywistości utracił aż 40.000,00 złotych. GdybyW. K.przekazałS. S. (1)kwotę 40.000 złotych (zamiast 4.000 złotych), a następnie utraciłby je bezpowrotnie, wówczas z całą pewnością składając wyjaśnienia nie mówiłby jedynie o kwocie 4.000 złotych i jednocześnie milczał na temat pozostałych 36.000 złotych. Jednocześnie pamiętać należy, iżS. S. (1)w dniu 30 maja 2019 r. na tzw. wypiskę wpłacił kwotę 3.990,00 złotych, zaś przeprowadzone przez organy ścigania czynności nie doprowadziły do ustalenia co ewentualnie mogłoby się stać z rzekomo posiadaną przez tego oskarżonego kwotą 36.010,00 złotych. Mając na uwadze powyższe, opis czynu jakiego dopuścił się oskarżonyM. K. (1)należało sformułować przede wszystkim w oparciu o jego wyjaśnienia, jak również wyjaśnieniaW. K.,S. S. (1)i pomocniczo zeznaniaP. K., a jedynie w niewielkim zakresie w oparciu o wyjaśnieniaB. P..

☒

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

4

S. S. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na jednoznaczne ustalenie, iż oskarżonyS. S. (1)dopuścił się zarzuconego mu w akcie oskarżenia czynu z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii Funkcjonariusze Policji ujawnili bowiem w trakcie przeszukania mieszkania przyal. (...)wK.w dniu 28 stycznia 2020 r., zajmowanego przezS. S. (1), że posiadał on środek odurzający w postaci ziela konopi innych niż włókniste o łącznej wadze 9,73 gramów. OskarżonyS. S. (1)przyznał się do posiadania ujawnionych środków odurzających, a jego relacja została jednoznacznie potwierdzona treścią złożonych do akt dokumentów, w tym przede wszystkim protokołu przeszukania, protokołu użycia testera narkotykowego oraz opinii z kryminalistycznych badań z zakresu chemii, których wartości dowodowej nie sposób kwestionować. Wskazać należy, że działanie przestępcze, o którym stanowi art.62 u.p.n. polega na niezgodnym z ustawą posiadaniu środków odurzających lub substancji psychotropowych, przy czym posiadanie ich jest karalne bez względu na cel tego posiadania (vide:wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 26 września 2012 r., II AKa 261/12, Lex nr 1238645). „Posiadanie” jest stanem polegającym na faktycznym władztwie nad rzeczą, przez co może być wykonywane zarówno bezpośrednio, jak i za pośrednictwem innej osoby (D. W., Pojęcie „posiadania” w prawie karnym, Prok. i Pr. 2000, nr 2, s. 14). Oskarżony z pewnością zdawał sobie sprawę z rodzaju posiadanych substancji, jednak pomimo tej wiedzy chciał je posiadać, co świadczy o istnieniu po jego stronie umyślności w zamiarze bezpośrednim. Ujawnione okoliczności stanu faktycznego dotyczące posiadania przezS. S. (1)środków odurzających wręcz podręcznikowo wpisują się w przedstawioną charakterystykę czynu zabronionego z art. 62 ust. 1 u.p.n., przez co jego sprawstwo za przestępstwo opisane w punkcie IV. części wstępnej wyroku uznać należy za niewątpliwe, przy czym z uwagi na treść wspomnianej opinii z kryminalistycznych badań z zakresu chemii (k. 131-134 t.o. nr 1) koniecznym okazało się zmodyfikowanie ilości marihuany, jakąS. S. (1)posiadał poprzez przyjęcie, iż było to 9,73 gramów (a nie, jak wskazano w akcie oskarżenia, 12,9 gramów).

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

3.5. Uniewinnienie

2

W. K.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Na podstawie wyników przeprowadzonego postępowania dowodowego uznano, iż brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, iż oskarżonyW. K.swoim zachowaniem zrealizował ustawowe znamiona czynu zabronionego zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.
Na pełną aprobatę zasługuje stanowisko prezentowane w orzecznictwie, iż skoro ustawa karnoprocesowa zakazuje domniemywania winy, to jest oczywiste, że dla jej stwierdzenia konieczne jest udowodnienie oskarżonemu, iż popełnił zarzucany mu czyn zabroniony i czyn ten zawinił. Biorąc to pod uwagę, przyjmuje się, że materialny ciężar dowodu spoczywa w procesie karnym na oskarżycielu (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 1995 r., III KRN 88/95, OSNKW 1997, Nr 11-12, poz. 77 z aprobatą Z.D.,J. G., Karnoprocesowe orzecznictwo,PS1997, Nr 11-12, s. 89; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 1995 r., III AKr 120/95, OSPriP 1996, Nr 7-8, poz. 20; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1999 r., II KKN 297/97, OSPriP 2000, Nr 3, poz. 15; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1999 r., V KKN 362/97, OSPriP 1999, Nr 7-8, poz. 11; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2016 r., II AKa 211/16, Lex nr 2427773; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 października 2020 r., II AKa 76/20, Lex nr 3104648).
Zebrany w sprawie materiał dowodowy, oceniony w sposób wyżej opisany, nie pozwolił poczynić jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości ustalenia, że oskarżonyW. K.w okresie od 24 maja 2019 r. do 30 maja 2019 r. w Zakładzie Karnym wG.i w innych miejscach województwa(...), podżegałS. S. (1)do spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.poprzez oblanie twarzy kwasem i połamanie kości kończyn, w ten sposób, żeS. S. (1)przekazał zdjęcie pokrzywdzonego, informację o miejscu jego zamieszkania oraz pieniądze w kwocie nie mniejszej niż 40.000 złotych, stanowiące wynagrodzenie za dokonanie tego przestępstwa.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż całkowicie pozbawionym sensu było stawianieW. K.zarzutu podżeganiaS. S. (1)do popełnienia przestępstwa ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N., skoro w rzeczywistości to nie on miał być wykonawcą tego przestępstwa. Co więcej,W. K.iS. S. (1)w złożonych wyjaśnieniach konsekwentnie wskazywali, iż w dniu 24 maja 2019r. nie rozmawiali ze sobą przed budynkiem Zakładu Karnego wG., ograniczając wzajemną interakcję do minimum koniecznego dla przekazania zdjęciaK. N., jego danych adresowych i środków pieniężnych. Jednocześnie warto zwrócić uwagę na fakt, iż toB. P.– co wynika z jego wyjaśnień – miał rozmawiać zS. S. (1)na ten temat, a nieW. K..
Kontynuując wskazać należy, że zachowanieW. K.można byłoby rozpatrywać w kategorii pomocnictwa uregulowanego w przepisieart.18§3 k.k., albowiem niewątpliwie przekazanieS. S. (1)zdjęciaK. N., jego danych adresowych oraz środków pieniężnych obiektywnie mogło stanowić wymierną pomoc w dotarciu doK. N.i jego zidentyfikowaniu, a zatem w dalszej perspektywie także do popełnienia na jego szkodę przestępstwa. Niemniej jednak pomimo przeprowadzonego postępowania dowodowego nie zdołano zebrać dowodów, które w sposób jednoznaczny potwierdzałyby, żeW. K.przekazującS. S. (1)zdjęcieK. N., jego dane adresowe oraz środki pieniężne miał świadomość tego, iż owo przekazanie może być związane z dokonaniem ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pobiciaK. N., czy też chociażby jakiejkolwiek krzywdy fizycznej czy psychicznej. Brak jest bowiem dostatecznych podstaw ku temu, aby przyjąć, że oskarżonyW. K.obejmował swoim zamiarem (choćby ewentualnym) rzeczywisty cel rzeczonego przekazania. Tymczasem udzielający pomocy w rozumieniuart.18§3 k.k.musi obejmować świadomością to, że podejmując określone czynności czyni to w odniesieniu do konkretnego, scharakteryzowanego w odpowiednim przepisie części szczególnej lub przepisie pozakodeksowym czynu zabronionego. Musi więc obejmować swoją świadomością zarówno prawną charakterystykę czynu zabronionego, którego popełnienie ma zamiar ułatwić oraz mieć świadomość znaczenia swojego zachowania (działania lub zaniechania), w tym w szczególności tego, że stanowi ono ułatwienie popełnienia tego czynu zabronionego przez inną osobę (vide:P. Kardas [w:] W. Wróbel, A. Zoll [red.] Kodeks karny. Część ogólna. Komentarz, Lex 2016, do art. 18 k.k.; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2015 r., II AKa 39/15, Lex nr 1782084; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2005 r., II AKa 276/05, Lex nr 1642410). Pomocnictwo w rozumieniuart.18§3 k.k.wchodzi w grę wyłącznie wtedy, gdy za udowodnione można uznać, że zachowanie danej osoby było podejmowane z nastawieniem, a więc z zamiarem (choćby ewentualnym), aby inna osoba dokonała konkretnego przestępstwa i w związku z tym ułatwiła jej to. Nie jest zaś pomocnictwem zachowanie osoby, która z uwagi na splot okoliczności będących poza sferą jej przewidywań, w sposób niezamierzony sprzyjała sprawcy bądź sprzyjała mu w innym celu, a przez to umożliwiła znalezienie się w konkretnym miejscu i czasie, co ten wykorzystał do popełnienia takiego czynu zabronionego, którego ona nie akceptowała i nie chciała ułatwić (vide:wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21 stycznia 2004 r., II AKa 520/03, Lex nr 142827). W poddanym osądowi przypadku brak jest dostatecznych podstaw ku temu, aby stwierdzić istnienie po stronie oskarżonegoW. K.w dniu 24 maja 2019r. w momencie przekazywaniaS. S. (1)zdjęciaK. N., jego danych adresowych oraz środków pieniężnych umyślności w zamiarze choćby ewentualnym do udzielenia pomocy przy popełnieniu przestępstwa ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.. Oskarżony w złożonych wyjaśnieniach konsekwentnie i kategorycznie wskazywał, iż nie wiedział w jakim dokładnie celu ma nastąpić owo przekazanie. Żaden przeprowadzony w niniejszej sprawie dowód nie był zaś wystarczający, aby przedmiotowe wyjaśnienia oskarżonegoW. K.podważyć, a tym samym skutecznie wzruszyć chroniące go domniemanie niewinności, co stanowi waruneksine qua nondla pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej. Jednocześnie bez znaczenia pozostają okoliczności, iż już w trakcie prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania oskarżonyW. K.dowiedział się o celu, w jakim wspomniane przekazanie nastąpiło. Kluczowy jest bowiem stan świadomości oskarżonego w momencie przekazywaniaS. S. (1)środków służących zlokalizowaniu i zidentyfikowaniuK. N., który w tym przypadkude factopozostawał poza penalizacją w tym sensie, żeW. K.nie zdawał sobie sprawy z tego, iż udziela pomocy w popełnieniu przestępstwa ciężkiego uszkodzenia ciałaK. N.. Mając na względzie powyższe, wobec nieudowodnienia ani winy, ani sprawstwa oskarżonegoW. K., koniecznym okazało się wydanie wobec niego wyroku uniewinniającego.

☒

3.5.1. Uniewinnienie

3, 8-10

B. P.

S. S. (1)

D. S. (1)

M. S. (1)

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

W świetle wyników przeprowadzonego postępowania dowodowego uznano, iż brak jest dostatecznych podstaw do przyjęcia, iż oskarżeniS. S. (1),D. S. (1),M. S. (1)iB. P.swoim zachowaniem zrealizowali ustawowe znamiona zarzuconych im czynów zabronionych zart. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 § 1 k.k.
Na pełną aprobatę zasługuje stanowisko prezentowane w orzecznictwie, iż skoro ustawa karnoprocesowa zakazuje domniemywania winy, to jest oczywiste, że dla jej stwierdzenia konieczne jest udowodnienie oskarżonemu, iż popełnił zarzucany mu czyn zabroniony i czyn ten zawinił. Biorąc to pod uwagę, przyjmuje się, że materialny ciężar dowodu spoczywa w procesie karnym na oskarżycielu (zob. m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 1995 r., III KRN 88/95, OSNKW 1997, Nr 11-12, poz. 77 z aprobatą Z.D.,J. G., Karnoprocesowe orzecznictwo,PS1997, Nr 11-12, s. 89; wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 25 maja 1995 r., III AKr 120/95, OSPriP 1996, Nr 7-8, poz. 20; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 października 1999 r., II KKN 297/97, OSPriP 2000, Nr 3, poz. 15; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1999 r., V KKN 362/97, OSPriP 1999, Nr 7-8, poz. 11; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2016 r., II AKa 211/16, Lex nr 2427773; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 października 2020 r., II AKa 76/20, Lex nr 3104648).
Na wstępie podkreślić należy, iżS. S. (1),D. S. (1),M. S. (1)iB. P.zostali oskarżeni o popełnienie czynów zabronionych z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.w istocie wyłącznie na podstawie wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym przezB. P., które oskarżyciel publiczny bezkrytycznie i bezrefleksyjnie przyjął w całości, jako wiarygodne i wystarczające dla postawienia zarzutów i wniesienia aktu oskarżenia. Tymczasem dla skutecznego wzruszenia chroniącego oskarżonych domniemania niewinności wyjaśnieniaB. P.uznać trzeba za dowód niewystarczający i zbyt „słaby” tym bardziej, iż treść tychże wyjaśnień nie wytrzymała konfrontacji chociażby z obiektywnymi dowodami z dokumentów, których wartości dowodowej nie sposób kwestionować, a która to konfrontacja pozwoliła ustalić, żeB. P.opisując rzekomo popełnione przestępstwo z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.po prostu kłamał. W tym miejscu odnotować trzeba, iż wiarygodności wyjaśnieńB. P.nie wzmacnia stwierdzenie przez biegłegoJ. B., że oskarżonyB. P.podczas badania poligrafem przecząc na pytania krytyczne reagował w sposób, w jaki typowo reaguje osoba nie wprowadzająca w błąd, a więc odpowiadająca szczerze na pytania dotyczące obrotu środkami odurzającymi i substancjami psychotropowymi. Pamiętać bowiem należy, iż opinia biegłego wydana na skutek badania z zastosowaniem środków technicznych mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji organizmu badanej osoby (art. 199a k.p.k.) jest to dowód o charakterze pośrednim, dowód poszlakowy, który przede wszystkim może być przydatny przy eliminowaniu z kręgu osób podejrzanych osób niewinnych lub przy weryfikowaniu wersji śledczych. Jego przydatność na późniejszym etapie postępowania jest z reguły istotnie ograniczona. Dowód ten nie może skutecznie służyć badaniu prawdomówności, a wynik badania nie może być wprost wykorzystany jako dowód winy lub niewinności (vide:postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2015 r., III KK 18/15, Legalis nr 1310213; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2020 r., V KO 37/20, Legalis nr 2593730). Treść ekspertyzy wariograficznej, o jakiej stanowiart. 199a k.p.k.dowodzi wyłącznie tego, jakie były reakcje organiczne oskarżonego na określone zadawane mu pytania, które to reakcje odzwierciedlają stosunek emocjonalny strony biernej procesu do danych zdarzeń (wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 7 grudnia 2016 r., II AKa 157/16, Legalis nr 1591817). Wariograf pozwalając jedynie kontrolować wystąpienie nieuświadomionych reakcji organizmu nie może stanowić dowodu sprawstwa, czy winy, bowiem nie jest on „probierzem prawdomówności” oskarżonego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2021 r., III KK 147/21, Legalis nr 2674958). Z uwagi na powyższe nawet w sytuacji, gdy oskarżonyB. P.wypadł korzystnie podczas badania poligrafem z punktu widzenia oskarżyciela publicznego, to jednak nie implikuje to wniosku o wiarygodności podanych przez niego informacji, które – co już zaznaczono powyżej – nie wytrzymały konfrontacji już choćby z dowodami z dokumentów. O tym zaś, żeB. P.kłamał opisując rzekomo popełnione przez niego,S. S. (1),D. S. (1)iM. S. (1)przestępstwo z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.przemawiają następujące ustalenia.
Po pierwsze,B. P.skłamał co do rozpoczęcia przestępczego procederu w dniu 21 października 2018 r. kiedy to miał odbyć osobiście rozmowę zD. S. (1)podczas widzenia w Zakładzie Karnym wG.wykorzystując fakt, iżD. S. (1)przybył na widzenie doM. S. (1), a jego samego odwiedziłS. S. (1). Zauważyć bowiem należy, iż odbycie przezB. P.rozmowy „twarzą w twarz” zD. S. (1)w dniu 21 października 2018r. było niemożliwe z uwagi na odmienne godziny, w których odbyły się widzenia odpowiednioM. S. (1)zD. S. (1)orazB. P.zS. S. (1). Ze złożonych do akt kart ewidencji widzeń oskarżonych jednoznacznie wynika, żewidzenieB. P.zS. S. (1)w dniu 21 października 2018 r. odbyło się w godzinach 12:15-13:15(k. 89 akt III K 144/21),podczas gdy widzenieM. S. (1)zD. S. (1)miało miejsce w godzinach 14:30-15:30(k. 96 akt III K 144/21). Tym samymnie było fizycznej możliwości, abyB. P.spotkał się w dniu 21 października 2018 r. osobiście zD. S. (1)i odbył z nim rozmowę dotyczącą rozpoczęcia narkotykowego procederu.
Po drugie,B. P.skłamał co do ostatniej transakcji, jaka miała mieć miejsce w marcu, bądź w kwietniu 2019r., kiedy to przy okazji widzenia uM. S. (1), miał on ponownie osobiście porozmawiać zD. S. (1), który tym razem miał zamówić u niego 3 kg marihuany. Treść złożonych do akt kart ewidencji widzeń oskarżonychB. P.iM. S. (1)wyklucza, aby w marcu 2019 r., bądź w kwietniu 2019 r. miałyby odbyć się równolegle widzeniaB. P.zS. S. (1)orazM. S. (1)zD. S. (1). Dość powiedzieć, żew okresie od dnia 24 lutego 2019 r. do dnia 23 maja 2019 r.S. S. (1)w ogóle nie był na widzeniu uB. P.(k. 90-90v akt III K 144/21),zaśD. S. (1)po odwiedzeniuM. S. (1)w dniu 12 stycznia 2019 r., na kolejnym widzeniu pojawił się dopiero w dniu 7 kwietnia 2019 r.(k. 98-100 akt III K 144/21),przy czym tego dniaB. P.nie miał żadnego widzenia(k. 90 akt III K 144/21).Sytuacja braku równoległych widzeńB. P.iM. S. (1)utrzymała się zresztą do końca kwietnia 2019 r., albowiemD. S. (1)odwiedziłM. S. (1)jeszcze w dniu 21 kwietnia 2019 r.(k. 100 akt III K 144/21),przy czym tego dniaB. P.nie miał z nikim widzenia(k. 90-90v akt III K 144/21). W konsekwencjinie było fizycznej możliwości, abyB. P.w marcu 2019 r., bądź w kwietniu 2019 r. miał bezpośredni kontakt zD. S. (1), w trakcie którego miał otrzymać zamówienie na 3 kg marihuany.
Po trzecie, ze złożonej do akt dokumentacji medycznej jednoznacznie wynika, iżD. S. (1)przebywał w szpitalu w okresie od dnia 27 listopada 2018 r. do dnia 12 grudnia 2018 r. oraz w okresie od dnia 21 stycznia 2019 r. do dnia 26 marca 2019 r., co w oczywisty sposób nakazuje wykluczyć możliwość wzięcia przez niego udziału – z przyczyn zdrowotnych – w przestępczym procederze opisanym przezB. P.. Nie trzeba przy tym posiadać szczególnej wiedzy medycznej, aby stwierdzić, iż osoba hospitalizowana, a następnie poddania rekonwalescencji z powodu przeszczepu nerki, czy też borykająca się z problemami niewydolności przeszczepionego uprzednio organu nie byłaby w stanie podejmować w istocie żadnych aktywności fizycznych, jakie immanentnie wiążą się z udziałem w obrocie znacznymi ilościami środków odurzających zwłaszcza jeśli miałoby się uwzględnić twierdzeniaB. P., że do transakcji miało dochodzić co najmniej dwa razy w miesiącu.
W tym miejscu odnotować należy, iż co prawda odmówiono wiary wyjaśnieniomD. S. (1),M. S. (1)orazS. S. (1)w kwestii braku ich znajomości oraz nieposiadania do siebie numerów telefonów (w toku postępowania ustalono bowiem, żeD. S. (1)w użytkowanym telefonie komórkowym miał zapisany numer doS. S. (1)jako(...)) to jednak nie sposób przyjąć, aby pozostawali oni ze sobą w kontakcie na tyle ścisłym, aby wspólnie uczestniczyć w przestępczym procederze polegającym na obrocie znacznymi ilościami środków odurzających. Co więcej, analiza bilingów telefonicznych wykazała jedynie, żeS. S. (1)

    w dniach 6-7 listopada 2018r. pięć razywysyłał wiadomości SMS z numeru(...)(zarejestrowanego na niego) na numer(...)(zarejestrowany naA.K., dawniejP., będącą matkąD. S. (1)) oraz

    w dniu 15 stycznia 2020 r.z numeru(...)(zarejestrowanego naA. H.)

    dwa razywysyłał wiadomości SMS na numer(...)użytkowany przezD. S. (1), a zarejestrowany na jego konkubinęK. O.. Łącznie zatemS. S. (1)

    siedem razy–

    na okres sześciu miesięcy– zainicjował kontakt zD. S. (1)(przy czym jak wskazano pięć wiadomości SMS wysłano w dniach 6-7 listopada 2018 r.), co biorąc pod uwagę skalę opisywanego przezB. P.procederu jawi się jako wręcz rażąco rzadkie. Wyraźnego podkreślenia wymaga przy tym fakt, iż

    nie jest znana treść wiadomości SMS kierowanych przezS. S. (1)doD. S. (1), przez co obiektywnie brak jest jakichkolwiek podstaw, aby automatycznie przyjąć, iż dotyczyły one procederu obrotu środkami odurzającymi. Tego rodzaju spłycona (uproszczona) ocena dowodów jawi się jako niedopuszczalna i sprzeczna z podstawowymi zasadami procesu karnego, w tym przede wszystkim naruszająca w sposób rażący przepisart. 7 k.p.k.Mając na względzie powyższe, pomimo ustalenia poszlak potwierdzających wzajemny kontakt oskarżonychS. S. (1)iD. S. (1), brak było dostatecznych podstaw, aby przyjąć, iż ów kontakt był inicjowany w związku z popełnieniem zarzuconego im w akcie oskarżenia przestępstwa, którego zaistnienie w toku niniejszego procesu nie zostało w najmniejszym nawet stopniu wykazane.
Przedstawiony przez oskarżonegoB. P.schemat popełnienia przez niego,S. S. (1),D. S. (1)iM. S. (1)przestępstwa z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.zakładający jego – jako osoby pozbawionej wolności – pośrednictwo przy niemal każdej transakcji mającej mieć miejsce w okresie od października 2018r. do kwietnia 2019r. (łącznie co najmniej 12 transakcji) przy jednoczesnej możliwości bezpośredniego kontaktowania się ze sobąS. S. (1)iD. S. (1)uznać należy za nielogiczny i pozbawiony sensu. Oczywistym jest bowiem, żeD. S. (1)iS. S. (1)przebywając na wolności mogliby swobodnie między sobą uzgadniać poszczególne transakcje narkotykowe i w tym zakresie całkowicie zbędne byłoby pośrednictwoB. P.. Co więcej, mając na uwadze fakt, iżB. P.przebywał w tym okresie w Zakładzie Karnym wG., a prowadzone przez niego telefonicznie rozmowy każdorazowo podlegały stosownej kontroli ze strony służby więziennej to za tym bardziej absurdalne uznać należy nieodzowność udziałuB. P.w badanym procederze. Z uwagi na powyższe, kierując się elementarnymi zasadami logicznego rozumowania, nie sposób nie zgodzić się z oskarżonymS. S. (1), iż gdyby rzeczywiście chciał on zająć się obrotem środkami odurzającymi na wolności to nie tylko nie potrzebowałby do tegoB. P., ale nawet pomimo ich koleżeńskich relacji, nie informowałby go o prowadzeniu tego typu działalności.
Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż oskarżonyB. P.kłamiąc co do popełnienia przez siebie samego oraz pozostałych oskarżonych przestępstwa z art.56 ust.1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.z jednej strony niczym właściwie nie ryzykował, z drugiej zaś liczył na poprawę swojej sytuacji prawnej. W toku niniejszego postępowaniaB. P.starał się przedstawić swoją osobę jako skruszonego przestępcę, który w wyniku skutecznej resocjalizacji chciałby podjąć szeroko zakrojoną współpracę z organami ścigania dostarczając im informacji o licznych przestępstwach (czego dowodzi choćby treść jego pisma z dnia 15 kwietnia 2019r. –k.2 akt). W ocenie Sądu owa deklarowana „przemiana”B. P.winna być jednak uznana za pozorną, o czym niewątpliwie świadczy już choćby jego zachowanie na etapie postępowania przygotowawczego, w którym niejednokrotnie odmawiał udzielenia prokuratorowi, funkcjonariuszom Policji, bądź funkcjonariuszom(...)udzielenia informacji pomimo tego, iż sam zabiegał o swoje przesłuchanie. Zeznający jako świadkowie współosadzeni mający styczność zB. P., jak również przesłuchani jako świadkowie funkcjonariusze(...)zgodnie potwierdzili, iż oskarżonyP.jest osobą lubiącą być w centrum uwagi (poszukującą atencji), a przy tym osobą zdolną do manipulacji i wykorzystywania innych dla własnych celów. Co prawda oskarżonyB. P.w niniejszym procesie poza obciążaniem pozostałych oskarżonych składał wyjaśnienia niekorzystne także dla siebie, jednak liczył on na uzyskanie wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (i nie przeliczył się co do wniosków oskarżyciela publicznego w mowie końcowej – Prokurator wnioskował o wymierzenie przy zastosowaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres 5 lat próby i to wobec przestępcy, który został wcześniej wielokrotnie skazany, w tym na karę 25 lat pozbawienia wolności za niewyobrażalnie brutalne usiłowanie zabójstwa), a przy tym na pomoc w uzyskaniu przerwy w dotychczas odbywanej karze, bądź też w uzyskaniu warunkowego przedterminowego zwolnienia pomimo tego, że w zakresie kompetencyjnym Prokuratury, Policji, czy CBŚ nie leży ani składanie wniosków skazanych w tym zakresie, jak również sporządzanie opinii, bądź rekomendacji mających popierać tego rodzaju wnioski skazanych przed właściwym sądem. Z uwagi na aktualną sytuację prawnąB. P.ewentualny wyrok skazujący, jaki mógłby zapaść w niniejszej sprawie w istocie nie robiłby mu żadnej różnicy zwłaszcza, gdyby zgodnie z jego oczekiwaniami orzeczono wobec niego karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Łączne zestawienie ze sobą zebranego w toku postępowania materiału dowodowego, ujawnionych okoliczności faktycznych, jak również postawyB. P.nie pozostawia w ocenie Sądu cienia wątpliwości co do tego, że dążył on do wykorzystania regulacji przewidzianej w przepisieart.60§3 k.k., za czym bezrefleksyjnie podążył oskarżyciel publiczny wnosząc akt oskarżenia przeciwkoW. K.,D. S. (1),M. S. (1),S. S. (1)iB. P., w którym zarzucił im popełnienie odpowiednio przestępstwa zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.i przestępstwa z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.
Mając na uwadze wszystkie powyższe rozważania, w świetle wyników przeprowadzonego postępowania dowodowego uznano, że brak jest dostatecznych podstaw uzasadniających popełnienie przez oskarżonychS. S. (1),D. S. (1),M. S. (1)iB. P.zarzuconych im w akcie oskarżenia przestępstw z art. 56 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 § 1 k.k.W toku niniejszego procesu chroniące oskarżonych domniemanie niewinności nie zostało skutecznie wzruszone, co obligowało do wydania wobec nich wyroku uniewinniającego.

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. K. (1)

1

I

Uznając winę i sprawstwo oskarżonegoM. K. (1)za przestępstwo zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 i pkt 2 k.k.– popełnione w sposób opisany wpunkcie 1. części rozstrzygającej wyroku – za udowodnione na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 156 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 60 § 2 pkt 2 i § 6 pkt 2 k.k.wymierzono mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, uznając ją za karę adekwatną do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Mając na względzie całokształt ujawnionych w toku niniejszego procesu okoliczności przyjąć należało, iż w przypadku oskarżonegoM. K. (1)zaistniały podstawy do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary z uwagi na jego postawę zarówno bezpośrednio po popełnieniu czynu zabronionego, jak również w trakcie prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Przypomnieć bowiem należy, żeM. K. (1)finalnie (a przy tym niezwłocznie, bo już kolejnego dnia, tj. w dniu 25 maja 2019 r.) chciał odwołać zlecenie pobiciaK. N., wprost informującB. P., iż wycofuje się z uzgodnionego procederu (o co zresztąB. P.miał do niego pretensje), a nadto żądając od niego zwrotu środków pieniężnych przekazanych przezW. K.. Nie bez znaczenia pozostawała również okoliczność, iż zamiar zlecenia popełnienia przestępstwa na szkodęK. N., oskarżony powziął w istocie w wyniku rozmów zB. P.. Na uwagę zasługiwał także fakt, iżK. N.nic się nie stało, a podjęte przezM. K. (1)działania nawet nie wywołały u niego poczucia zagrożenia (o całej sytuacjiK. N.dowiedział się zresztą podczas jego przesłuchania od funkcjonariuszy Policji). W odniesieniu z kolei do postawyM. K. (3)w toku procesu karnego odnotować wypada, iż złożył on obszerne wyjaśnienia, która w przeważającej części okazały się wiarygodne, a nadto podjął on współpracę z organami ścigania (poddając się choćby badaniu poligrafem), zaś swoim zachowaniem w żaden sposób nie zakłócił niniejszego postępowania. Tym samym, nawet pomimo uprzedniej karalnościM. K. (1), brak było podstaw, aby przyjąć, iż jest on osobą w wysokim stopniu zdemoralizowaną wymagającą długotrwałego poddania procesowi resocjalizacji w warunkach izolacji penitencjarnej. Karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności należy zatem uznać za sprawiedliwą i adekwatną prawnokarną reakcję na popełniony przez oskarżonegoM. K. (1)czyn zabroniony, którego dopuścił się on w zakładzie karnym pomimo odbywania kary w innej sprawie.

S. S. (1)

4

IV

Uznając winę i sprawstwo oskarżonegoS. S. (1)za przestępstwo zart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii– popełnione w sposób opisany w punkcie IV. części wstępnej wyroku z tą tylko zmianą, że oskarżony posiadał 9,73 gramów marihuany – za udowodnione na podstawieart. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 37a § 1 k.k.wymierzono mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, uznając ją za karę adekwatną do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu, a jednocześnie karę, która może skutecznie oddziaływać na oskarżonego, skłonić go do krytycznej refleksji nad jego dotychczasowym postępowaniem oraz na powrót wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Z uwagi na warunki osobiste oskarżonego, jak również fakt przyznania się przez niego do popełnienia zarzuconego czynu i złożenie wiarygodnych wyjaśnień, brak było podstaw, aby wymierzyć mu – nawet krótkoterminową – karę pozbawienia wolności zwłaszcza, że kara ograniczenia wolności odznacza się większym walorem wychowawczym, który pozytywnie może wpłynąć na kształtowanie uS. S. (1)właściwych postaw społecznych na przyszłość. Dodatkowo wzięto również pod uwagę fakt, że ilość posiadanej przez oskarżonego marihuany nie była znaczna (9,73 gramy).

S. S. (1)

7

IV

W związku z popełnieniem przez oskarżonegoS. S. (1)przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii w oparciu o przepis art. 70 ust. 4 u.p.n. orzeczono wobec niego nawiązkę na cele zapobiegania i zwalczania narkomanii w wysokości 1.000,00 złotych na rzeczStowarzyszenia (...),(...)i(...)wP.z siedzibą przyul. (...)wP..

5

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

S. S. (1)

5

IV

Stosując przepisart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie 4. części rozstrzygającej wyroku kary ograniczenia wolności zaliczono oskarżonemuS. S. (1)okresy rzeczywistego pozbawienia wolności od godziny 8:12 dnia 28 stycznia 2020 r. do godziny 9:18 dnia 26 kwietnia 2020 r. i od godziny 12:30 dnia 30 maja 2020 r. do godziny 12:30 dnia 13 października 2020 r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm dniom kary ograniczenia wolności. W konsekwencji uznano karę ograniczenia wolności za wykonaną w całości.

S. S. (1)

6

IV

Z uwagi na popełnienie przez oskarżonegoS. S. (1)przestępstwa z art.62 ust.1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r., o przeciwdziałaniu narkomanii, na podstawie art.70 ust.2 u.p.n. orzeczono o przepadku na rzecz Skarbu Państwa zabezpieczonych jako dowody rzeczowe środków odurzających w postaci marihuany, zarządzając ich zniszczenie, które w tym przypadku było obligatoryjne.

6

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

------------------

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

11

W zakresie dotyczącym uniewinnienia oskarżonychW. K.,S. S. (1),B. P.,D. S. (1)iM. S. (1)od zarzuconych im przestępstw kosztami procesu, stosownie do regulacji pomieszczonej w przepisieart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k., został obciążony Skarb Państwa.

12

Stosując przepisyart. 627 k.p.k.w zw. zart. 633 k.p.k.oraz art. 1 ust. 1 pkt 4 i art. 1 ust. 2 w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r., o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonychM. K. (1)iS. S. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty procesu w części przypadających na każdego z nich w związku z ich skazaniem. Tym samym zasądzono odM. K. (1)wydatki w kwocie 2.084,00 złotych oraz wymierzono mu opłatę w kwocie 300,00 złotych. Z kolei odS. S. (1)zasądzono wydatki w kwocie 1.194,62 złotych oraz wymierzono mu opłatę w kwocie 120,00 złotych. Brak było bowiem podstaw ku temu, aby zwolnić we wskazanej części oskarżonych z obowiązku poniesienia kosztów wynikłych na skutek przeprowadzonego przeciwko nim procesu karnego tym bardziej, iż ich wysokość z całą pewnością pozostaje w zasięgu możliwości finansowych każdego z nich, przez co należy się spodziewać, że zdołają oni wyasygnować odpowiednie środki pieniężne na ich uiszczenie i to bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania ich oraz ich rodzin.

7

Podpis

Poznań, dnia 29 sierpnia 2022 r. sędzia Tomasz Borowczak

Sygn. akt III K 144/21

ZARZĄDZENIE

1
proszę odnotować w kontrolce uzasadnień

2
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć:

⚫

prokuratorowi

obrońcyM. K. (1)– adw.E. C.

obrońcyM. K. (1)– adw.J. S.

obrońcyS. S. (1)– adw.K. T.

3)

za 14 dni z lub z apelacją

Poznań, 29 sierpnia 2022r.

Sędzia Tomasz Borowczak

Marek Karbowski