Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 496/18
Data wyroku: 2020-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Zdziarska, Ewa Leszczyńska-Furtak, Katarzyna Capałowska
Słowa kluczowe: Przestępczość zorganizowana
Podstawa prawna: art.258§1 kk, art.279§1 kk

Sygn. akt II AKa 496/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Ewa Leszczyńska - Furtak
Sędziowie: SA – Anna Zdziarska (spr.)
SO (del.) – Katarzyna Capałowska
Protokolant: Anna Duda
przy udziale prokuratora Grzegorza Talarka  i oskarżyciela posiłkowego(...)(...)
po rozpoznaniu w dniach 25.06.2019r., 23.01.2020 i 5 listopada 2020 r.
sprawy:

1
M. S. (1), synaZ.iB. z domu J.,urodz. (...)wW.,

oskarżonego zart.278§1 kkw zw. zart.294§1 kkw zb. zart.278§5 kkw zb. zart.275§1 kkw zb. zart.276 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkiart.91§1 kk,art.258§1 kk,art.279§1 kkw zb. zart.278§5 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.18§2 kkw zw. zart.288§1 kk,art.270§1 kk,art.279§1 kk,art.263§2 kk;

2
P. S., synaZ.iB. z domu J.,urodz. (...)wW.oskarżonego zart.278§1 kkw zw. zart.294§1 kkw zb. zart.278§5 kkw zb. zart.275§1 kkw zb. zart.276 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkiart.91§1 kk,art.258§1 kk,art.279§1 kkw zb. zart.278§5 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.284§2 kkiart.91§1 kk,art.263§2 kk,art.291§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.65§1 kk,art.279§1 kkiart.91§1 kk;

3
M. D., synaJ.iL. z domu D.,urodz. (...)wW.

oskarżonego zart.258§1 kk,art.279§1 kkw zb. zart.278§5 kkw zw. zart.11§2 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.64§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kk(x2),art.279§1 kkw zw. zart.65§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkw zw. zart.64§1 kkiart.91§1 kk;

4
J. H. (1), synaW.iM. z domu W.,urodz. (...)wW.,oskarżonego zart.258§1 kk,art.13§1 kkw zw. zart.279§1 kkw zw. zart.64§2 kkw zw. zart.65§1kkiart.91§1 kk,art.18§3 kkw zw. zart.279§1 kkwzw. zart.64§2 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.64§2 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk;

5
K. S., synaW.iE.z domuS.,urodz. (...)wW.

oskarżonego zart.258§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk;

6
D. B. (1), synaJ.iH. z domu W.,urodz. (...)wW.,

oskarżonego zart.258§1 kk,art.291§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk,art.279§1 kkw zw. zart.64§2 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk;

7
T. B. (1), synaA.iJ.z domuS.,urodz. (...)wW.,

oskarżonego zart.258§1 kk,art.291§1 kkw zw. zart.65§1 kkiart.91§1 kk;
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyrokuSądu Okręgowego wW.dnia11 października 2017r.,
sygn. akt XVIII K 407/11

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

1. z czynu przypisanegoM. S. (1)iP. S.w punkcie III 9 (pkt XI a.o.) eliminuje nazwiskoM. D., z czynu z punktu III 29 (pkt XXXI a.o.) przypisanegoM. S. (1)iJ. H. (1)eliminuje nazwiskoP. S., z punktu 55 (pkt LVII a.o.), z punktu III 58 (pkt LX a.o.) przypisanychP. S.iM. D.eliminuje nazwiskoM. S. (1), jak też z opisu czynu z punktu III 86 (pkt LXXXIX a.o.) przypisanegoP. S.iK. S.eliminuje nazwiskoM. S. (1);
2. zmienia wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonychP. S.,M. D.iT. B. (1)w ten sposób, że:
a) karę łączną pozbawienia wolności orzeczonąP. S.w punkcie XXII obniża do 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;
b) z opisu czynów przypisanychM. D.wpunkcie XII(wpodpunktach od 1 do 7, punkty – CXLIII, CXLIV,CXLV, CXLVI, CXLVII, CXLVIII, CXLIX a.o.) eliminuje działanie w warunkach recydywy, a z kwalifikacji prawnej -art. 64 § 1 k.k.;
c) uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności z punktu X wymierzonejT. B. (1),
- uniewinniaT. B. (1)od popełnienia czynu z punktu II (pkt II a.o.), eliminując z opisu czynu przypisanego pozostałym oskarżonym jego nazwisko oraz sposób działania, a kosztami postępowania w tym zakresie obciąża Skarb Państwa,
- w punkcie IX, w odniesieniu do podpunktów od 1 do 27 eliminuje z opisu czynów „działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej”,
- karę pozbawienia wolności wymierzoną wpunkcie IXna podst.art. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.obniża do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. utrzymuje w mocy w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobecP. S.,M. D.,T. B. (1)i w zaskarżonej części wobecM. S. (1)oraz zaskarżony wyrok wobecJ. H. (1),K. S.iD. B. (1);

III
na podst.art. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczaP. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 30 stycznia 2010r. i od 10 marca 2010r. do 10 lutego 2011r., aT. B. (1)w dniu 10 marca 2010r i od 01 września 2010r. do 23 grudnia 2010r;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. R.- 840 (osiemset czterdzieści) złotych powiększone o 23 % VAT od tej kwoty, na rzecz adw.A. M.720 (siedemset dwadzieścia) złotych powiększone o 23 % VAT od tej kwoty, a na rzecz adw.A. P.i adw.O. B.po 600 (sześćset) złotych, powiększone o 23 % VAT - wszyscy Kancelarie Adwokackie wW., tytułem wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu przed Sądem II instancji;

V
zasądza od oskarżonych koszty sądowe w postaci opłat w kwotach od:

1.-M. S. (1)– 6.400 (sześć tysięcy czterysta) złotych ,
-M. D.– 4.400 (cztery tysiące czterysta) złotych,
-J. H. (1)– 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych,
K. S.– 2.000 (dwa tysiące) złotych,
-D. B. (1)– 700 (siedemset) złotych
za postępowanie odwoławcze;
2.-P. S.6.600 (sześć tysięcy sześćset) złotych,
-T. B. (1)2120 (dwa tysiące sto dwadzieścia) złotych,
za obie instancje,
3.wydatkami dotyczącymi wszystkich oskarżonych za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 496/18

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

7

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 11 października 2017 r.,sygn. akt XVIII K 407/11

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońcy oskarżonych

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia obrońcyP. S.

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu –art. 60 § 3 k.k.,art. 469 § 1 k.k.

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia –art. 167 k.p.k.,193 § 1 k.p.k.,4 k.p.k., 5§ 2 k.p.k.,7 k.p.k.,424 § 1 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana przez zastosowanieart. 60 § 1 k.p.k.,4 k.p.k.i wymierzenie kary 3 lat pozbawienia wolności i 100 stawek dziennych grzywny w kwocie po 50 zł każda

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia obrońcyJ. H. (1)

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji
prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

Obraza prawa procesowego tj.art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 5 §2 k.p.k.

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na
treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub
niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku
lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie jako wniosek alternatywny

☒

Zmiana i uniewinnieniemJ. H.
od popełnienia zarzuconych mu czynów

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia obrońcyK. S.

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalen
a

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa procesowego –art. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 5 § 2 kpk

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie jako wniosek alternatywny

☒

Zmiana i uniewinnienie

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia obrońcyD. B. (1)

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co
do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa procesowego –art. 7 k.p.k.

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania ś
odka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie wyroku jako wniosek alternatywny

☒

Zmiana i uniewinnienie oskarżonego
od popełnienia zarzuconych mu czynów

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ObrońcaT. B. (1)

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane prze
strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu -art. 4 k.p.k.,art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.,art. 424 § 2 k.p.k.,art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na
reść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie zaskarżonego wyroku

☐

zmiana

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia obrońcyM. S. (1)

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do sposobu wyliczenia środka kompensacyjnego

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu –art. 7 k.p.k.,art. 415 k.p.k.

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐

zmiana

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia obrońcyM. D.

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części co do punktu XII

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu –art. 64 § 1 k.k.,art. 46 § 1 k.k.

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana i orzeczenie niższej kary

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Zarzuty obrońcówM. S. (1),J. H. (1),K. S.,D. B. (1)
Zarzuty obrońcówP. S.,M. D.,,T. B. (1)

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne
☐ zasadny
☒ częściowo zasadne
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

Wniosek

Wnioski o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Wnioski zmianę zaskarżonego wyroku

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne
☒ zasadne
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k.,art. 440 k.p.k.).

1

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

W odniesieniu do apelacji obrońcyM. S. (1)oraz w związku ze złożonym przezC. F.wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia:
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut obrazyart. 415 § 1 k.p.k.Pomimo tego, że zapadł w postępowaniu cywilnym wobecC. F.wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 18.03.2011r., utrzymany w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 30.06.2011r., w sprawie I Ca 554/11 – k. 10179, to nie doszło do naruszenia reguły antykumulacyjnej wskutek zobowiązaniaP.iM. S. (1)do naprawienia szkody na rzecz(...) S.A.Zart. 415 k.p.k.wynika wprost, że obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli roszczenie wynikającez popełnienia przestępstwajest przedmiotem innego postępowania, albo o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono.(...) S.A., dawniej Kolporter jako pokrzywdzony uzyskał odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności kontraktowej odC. F., natomiastP. S.iM. S. (1)ponoszą odpowiedzialność z deliktu, jako że zostali uznani winnymi popełnienia przestępstwa. Podstawę zasądzenia odszkodowania i obowiązku naprawienia szkody stanowią inne, wykluczające się tytuły, pokrzywdzony ma natomiast prawo wyboru w stosunku, do którego z dłużników skieruje tytuł egzekucyjny, na zasadzie in solidum.
Co do oskarżycielki posiłkowejC. F.Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Zgodnie z treściąart. 49 § 1 k.p.k., pokrzywdzonym jest osoba fizyczna lub prawna, której dobro prawne zostało bezpośrednio naruszone, lub zagrożone przez przestępstwo.
W kontekście tego przepisu, w wątpliwość należy poddać statusC. F.jako oskarżycielki posiłkowej. Wprawdzie była odpowiedzialna za transport towaru, lecz nie była jego właścicielką. Przestępstwa dokonano na szkodę(...) S.A.oraz(...), ewentualnieE. B.. Fakt zasądzenia odC. F.odszkodowania nie czyni ją pokrzywdzoną w bezpośredni sposób przestępstwem, lecz pośredni z punktu widzenia prawa karnego. Podobnie z tego samego punktu widzenia nie byłoby możliwe zasądzenie od oskarżonych na jej rzecz kosztów procesu cywilnego i odsetek od kwoty głównej, które ponosi w wyniku trwania egzekucji komorniczej.
Z powyższym zarzutem poniekąd wiąże się zarzut podniesiony przez adw.E. L.– rażąco niewspółmiernej kary.
Zarzut ten także nie był zasadny. Kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania jest karą mniej dolegliwą niż proponowana w apelacji kara o charakterze bezwzględnym, choćby w niższym wymiarze zaproponowanym przez obrońcę. Kara tak ukształtowana nie nosi cech rażącej niewspółmierności, nawet w przypadku zarządzenia jej wykonania, jeżeli się uwzględni ilość dokonanych przezM. S. (1)przestępstw i jego rolę oraz zaangażowanie w przestępczy proceder. Kara 5 lat pozbawienia wolności odzwierciedla także wewnętrzną sprawiedliwość wyroku.
Zarzut wadliwej, bo nie dokonanej przez biegłego wyceny przedmiotów , pochodzących z kradzieży podnieśli obrońcy:M. S. (1),P. S.– adw.F. D.– działający z substytucji adw.A. G.i adw.J. Ś.oraz obrońcaM. D..
Sąd odwoławczy nie podzielił w tym względzie poglądów obrońców. Oczywistym jest, że pokrzywdzeni byli w stanie jedynie orientacyjnie oszacować wartość skradzionego im mienia, jeśli nie dotyczyło to pieniędzy. Nikt przecież nie dokonuje wyceny biżuterii i innych przedmiotów, szczególnie użytkowych, gdy nie ma takiej potrzeby. Powszechnie uznaną jest jednak praktyka opierania się na depozycjach pokrzywdzonych, zwłaszcza, że w tej konkretnej sprawie nie zdarzył się ani jeden przypadek, by podana wartość znacząco odbiegała od wartości rynkowej. Raczej wartości zaniżano, o czym świadczą zeznaniaT. T., która wartość złotych obrączek oceniła na kwotę 1000 złotych (k.6002 – 6003). Poza tym należałoby zadać obrońcom pytanie, co mianowicie miałby wyceniać rzeczoznawca, skoro odzyskano nieliczne przedmioty pochodzące z włamań (vide przykładowo zeznaniaH. C.-k. 1884.,A. S.– k. 6503 -6504). Elementem pomocniczym we wnioskowaniu nie mogą być kwoty wypłacane niektórym z pokrzywdzonych przez firmy ubezpieczeniowe, ponieważ powiązane to jest z rodzajem polisy i wysokością kwoty ubezpieczenia, która bywa zaniżana z jednego wyłącznie powodu - ekonomicznego.
Na str. 6 apelacji adw.J. Ś.zawarł stwierdzenie, że „skarżącemu wydaje się”, iż nie wszyscy pokrzywdzeni złożyli wnioski o naprawienie szkody.
Odpierając zarzuty Sąd II instancji wskazuje karty, na których znajdują się wnioski pokrzywdzonych:
k. 10150, k.10212., k. 10163,k. 10178, k.1024, k. 10221, k.8956, k. 3722, k. 3838, k. 4017, k. 5664, k. 6684, k. 6693, k. 10150, k. 11725, k. 11726, k. 11728, k. 11729, k. 11730, k. 11916, k. 11917, k. 11918, k. 11984, k. 11986, k. 11988 i ponownie 11988 (O. Z.iH. R.), k. 12004, k. 12023, k. 12171, k. 12172, k. 12173, k. 12174, k. 12375, k. 12375, k. k. 12379, k. 12380, k. 12381, k. 12381v, k. 12612, k. 12613, k. 12614, k. 12614, k. 12615, k. 12618, k. 12619, k. 12837, k. 12839 – 40, k.12842, k. 12843, k. 12844, k. 12886, k. 12887, k. 12889, k. 12890, k. 12891, k. 13030, k. 13031, k. 13031v, k. 13111, k.13442, k. 13605, k. 13609, k. 13715, k. 13715 – 13716, k. 14008, k. 14084, k. 14427, k. 11724.
Przymiotu wniosku nie tracą oświadczenia nielicznych pokrzywdzonych, którzy wnosili, aby prokurator w ich imieniu wytoczył powództwo adhezyjne. Był to przejaw woli jednoznacznie wskazujący na to, że chcą aby szkoda została im naprawiona.
Ponadto za niezasadny uznano zarzut postawiony przez obrońcówP. S.– obrazyart. 60 § 3 k.k.
Obaj obrońcy dostrzegli, że wyjaśnieniaP. S.w odniesieniu do niektórych współoskarżonych były zmienne, adw.F. D.wyraził pogląd, że pomimo to i przy założeniu, żeP. S.„ujawnił” znane organom ścigania okoliczności dotyczące osób uczestniczących w popełnianiu przestępstw i istotne okoliczności ich popełnienia, należało zastosowaćart. 60 § 3 k.k.orazart. 60 § 4 k.k.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do tej koncepcji, stwierdzić należy, że problemem w sprawie oskarżonegoP. S.nie było to, czy ujawnił znane, czy też nieznane organom ścigania okoliczności popełnionych przestępstw, tylko brak konsekwencji, co do roliJ. H., K.S.,D. B.i poniekądT. B., który nie dokonywał włamań, był paserem. Co do możliwości zastosowania wobecP. S.dyspozycjiart. 60 § 4 k.k., to jest to przepis prawa materialnego, który fakultatywnie przewiduje możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary, ale co istotne, na wniosek prokuratora, którego ten nie złożył.
Drugi z obrońców –adw. J. Ś.w apelacji przedstawił swój wywód, który doprowadził go do wniosku, że skoro ustawodawca uwarunkował zastosowanie obligatoryjnej instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary wyłącznie od „ujawnienia”, a nie także podtrzymywania istotnych okoliczności popełnienia przestępstw we wszystkich etapach postępowania, to w przypadku oskarżonego należało tę instytucję zastosować, tym bardziej, że żaden z oskarżonych, co do których odwołał pomówienie nie został uniewinniony.
Sąd odwoławczy dostrzega, że w doktrynie i orzecznictwie zrysowały się dwa sprzeczne stanowiska – zgodnie z jednym prymat przy stosowaniuart. 60 § 3 k.k.powinna mieć wykładnia językowa, a z niej nie wynika istnienie obowiązku potwierdzenia przed sądem wyjaśnień uprawniających do skorzystania z nadzwyczajnego złagodzenia kary, druga zaś grupa poglądów przyznaje prymat wykładni celowościowej, uznając że niedopuszczalne jest korzystanie z przywileju nadzwyczajnego złagodzenia kary w przypadku sprawcy zachowującego się nielojalnie w toku procesu karnego.
Sąd Apelacyjny uznał, że punktem wyjścia dla dalszych rozważań jest geneza powstaniaart. 60 § 3 i 4 k.k.Zadaniem tej regulacji prawnej było przede wszystkim przełamanie zmowy milczenia charakterystycznej dla świata przestępczego i rozbicie solidarności grupowej.P. S.składając w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnienia obciążające współoskarżonych, a następnie odwołując je przed sądem zamanifestował respektowanie solidarności z grupą przestępczą. Nie tylko to przekreślało możliwość zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary temu oskarżonemu, lecz także jego interesowna postawa zaprezentowana po wznowieniu przewodu sądowego.P. S.usłyszawszy oczekiwania prokuratora w odniesieniu do wysokości kary, zmienił zdanie i potwierdził wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego.
OskarżonyP. S.w sposób instrumentalny potraktował instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary.
Sąd odwoławczy podzielił zapatrywania Sądu Okręgowego w zakresie niemożności zastosowaniaart. 60 § 3 k.k., uznając, że obecnie wykładnia celowościowa jest wykładnią dominującą.
Nie da się też, tak jak zaproponował jeden z obrońców – wyselekcjonować czynów, co do przebiegu których oskarżony składając wyjaśnienia był konsekwentny i nadzwyczajnie złagodzić w tych przypadkach karę. W tej kwestii wypowiedział się między innymi Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 19.08.1999r., I KZP 24/99 OSNKW 1999/9-10, poz. 48. „W sytuacji, gdy oskarżony popełnił przestępstwa w warunkach ciągu przestępstw, określonego wart. 91 § 1 k.k., przy czym jedynie do niektórych z nich zachodzą przesłanki do nadzwyczajnego złagodzenia kary, sąd orzekając jedną karę za ten ciąg przestępstw może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, albo wymierzyć karę według reguł określonych wart. 91 § 1 k.k., tj. nawet z nadzwyczajnym obostrzeniem (art. 57 § 2 k.k.). Czyny te są ujmowane łącznie i co do owej łączności zachodzi fakultatywna podstawa nadzwyczajnego obostrzenia kary.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy nie mógł się dopuścić obrazyart. 60 § 3 k.k.
Sąd odwoławczy uznał rację obrońcyM. D.w zakresie tego, że ciągu przestępstw z punktu XII nie dopuścił się w warunkach recydywy określonej wart. 64 § 1 k.k.W uchwale z dnia 15 grudnia 1987r, VI KZP 39/87 Sąd Najwyższy wyraźnie stwierdził, że jeżeli w chwili orzekania poprzednie skazanie uległo zatarciu, nie może ono uzasadniać przyjęcia powrotności do przestępstwa w rozumieniuart. 60 § 1 k.k.(obecnie 64§ 1 k.k.) nawet wtedy, gdy kolejne przestępstwo zostało popełnione przed upływem terminu przewidzianego dla zatarcia poprzedniego skazania.
Sąd I instancji wydając zaskarżone orzeczenie w 2017r. dysponował danymi o karalności z dnia 29.12.2016r.(k. 14880), z których wynikało, żeM. D.nie figuruje w rejestrze karnym. Stanowiło to o konieczności zmiany wyroku w zaskarżonej części, poprzez wyeliminowanie z opisu czynu i podstawy skazaniaart. 64 § 1 k.k.Nie został jednak uwzględniony postulat obrońcy o obniżenie kary w tym zakresie, bo choć Sąd I instancji przy omówieniu wymiaru kary dostrzegł działanie w warunkach recydywy, to jednak nie wymierzył kary powyżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, a porównanie kar za ciąg przestępstw bez recydywy – 2 lat i w recydywie – 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, nie wskazuje, że doszło do orzeczenia kary rażąco surowej, mającej w dodatku wpływ na wymiar kary łącznej, która odnosiła się także do czynów jednostkowych.
Zasadniczo tożsame zarzuty: obrazyart. 5 § 2 k.k.,7, 410 k.p.k.,424 § 1 k.k.błąd w ustaleniach faktycznych zarzucili obrońcyJ. H. (1),K. S.,D. B. (1)iT. B. (1).
Na wstępie stwierdzić należy, żeart. 5 § 2 k.k.ma zastosowanie wówczas, gdy pomimo dokonania prawidłowej oceny materiału dowodowego pozostaną nie dające się usunąć wątpliwości, a nie jak uważa obrońcaJ. H.jakiekolwiek wątpliwości przemawiające na korzyść oskarżonego. Z kolei uzasadnienie, jako akt następczy po wyroku nie mogło mieć wpływu na jego treść.
Uogólniając, skarżący w apelacjach przekonują, że ustalenia faktyczne winny opierać się wyłącznie na wyjaśnieniach oskarżonych, w zakresie w jakim nie przyznawali się do popełnienia zarzuconych im czynów, przy czym tylkoT. B. (1)iK. S.prezentowali w tym względzie konsekwentne stanowisko.
W przypadkuT. B. (1), obrońca w apelacji, podobnie jak obrońcy innych oskarżonych nie przyznających się do winy, zakwestionował dowód z pomówienia. Niejednokrotnie w orzecznictwie podkreślano, że dowód taki może być uznany za dowód pełnowartościowy i takie kryteria spełniał dowód z wyjaśnieńM. S. (1). Przede wszystkim złożył on wyjaśnienia konsekwentne i logiczne. Skoro oskarżony dokonywał kradzieży z włamaniem, to logicznym było pozyskanie wyspecjalizowanego źródła zbytu, a takim w przypadku biżuterii złotej i srebrnej byłjubiler (...), Co prawda oskarżonyS.mógł być zainteresowany poprawą swej sytuacji procesowej, to jednak skarżący nie wykazał, aby miał powód bezzasadnie pomówićT. B. (1). WyjaśnieniaM. S. (1)w postępowaniu przygotowawczym w zakresie swej wiedzy wsparłP. S., a także podtrzymał wyjaśnienia, na końcu procesu. Odnośnie wątpliwości obrońcy stwierdzić należy, że Sąd I instancji wyczerpująco uzasadnił w jakiej części i z jakiego względu dał wiarę wyjaśnieniomP. S.. Na marginesie zauważyć należy, żeP. S.dysponował ograniczoną wiedzą dotyczącąT. B. (1), co nie budzi zdziwienia uwzględniając fakt, że to jego brat utrzymywał kontakty z oskarżonym. WyjaśnieniaM. S. (1)zostały pozytywnie zweryfikowane wyjaśnieniamiR. W.iP. G., trudniącymi się nabywaniem elektroniki i odzieży, pochodzącej z kradzieży z włamaniem, za co zostali skazani.
Nie osłabia wiarygodnościM. S. (1)podnoszony przez obrońcę w apelacji fakt, że u oskarżonego nie zabezpieczono przedmiotów pochodzących z kradzieży w kontekście tego, że biżuteria miała ulegać przetopieniu.
Ponadto z opisu czynów przyjętych przez Sąd I instancji „nabywania w całości, lub części skradzionych przedmiotów ze złota lub srebra” nie wynika, aby oskarżony dopuścił się wykroczeń, a nie przestępstw. Sąd czynił starania w celu doprecyzowania ilości biżuterii i uczynił to w sposób jak najbardziej możliwy. Nawet jeżeli jakaś część skradzionej biżuterii pozostawała w rękach członków grupy, to nie zmienia osądu sprawy w kontekście wyjaśnieńM. S. (1), który podał, że pieniędzmi sprawcy włamań dzielili się praktycznie na bieżąco, natomiast biżuteria była gromadzona i sprzedawana zbiorczo. Niemożliwe jest zatem, byT. B. (1)nabył biżuterię w kwocie poniżej 500 złotych.
Na uwzględnienie nie zasługiwał postulat skarżącego o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzuconych mu czynów, względnie uznanie go winnym paserstw nieumyślnych.
Co prawdaM. S. (1)podał, że nigdy nie informowałT. B.skąd pochodzi biżuteria, to rację przyznać należy Sądowi Okręgowemu, że na podstawie takich okoliczności, jak cykliczne nabywanie dużej ilości złotej i srebrnej biżuterii (27 czynów) można wyprowadzić wniosek, ze oskarżony przewidywał i godził się na to, że nabywa przedmioty pochodzące z przestępstwa.
Sąd odwoławczy uznał za zasadną argumentację skarżącego, a dotyczącą udziałuT. B.w zorganizowanej grupie przestępczej. Oskarżony ten pełnił istotną rolę w istnieniu grupy, lecz nie można dowodowo wykazać, że miał świadomość jej istnienia, skoro kontaktował się wyłącznie zM. S. (1), a ten nie dzielił się z nim żadnymi informacjami. Nawet jeżeli miał także kontakt z D. P.K., to nie jest wiadome czy miał wiedzę na temat charakteru znajomości D. P.K.zM. S..
W związku z tym Sąd odwoławczy uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynu zart. 258 par. 1 k.k.
W odniesieniu do apelacji obrońcyD. B. (1), Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Nie jest trafny zarzut obrazyart. 7 k.p.k., mający polegać na odmówieniu wiarygodności wyjaśnieniomD. B..
Nie jest możliwe dokonanie trafnych ustaleń faktycznych w oparciu o dwie wzajemnie wykluczające się grupy dowodów. Słusznie Sąd Okręgowy zauważył, żeD. B.prezentował niekonsekwentną linię obrony, gdyż początkowo przyznawał się do popełnienia zarzuconych mu czynów, następnie już nie.
Rzekoma ogólnikowość depozycjiM. S. (1)wskazywana w apelacji, świadczy jedynie o rzetelności przekazu i jednocześnie nie ma wpływu na odpowiedzialność karnąD. B.. Stojąc „na czatach”M. S.mógł nie widzieć jakie czynności sprawcze wykonywał oskarżony, lecz nigdy nie twierdził, że odstąpił dobrowolnie od włamania. W przypadku sprawstwa wieloosobowego, nie wszyscy muszą przecież pokonywać zabezpieczenie mieszkania, ale zgodnie z podziałem ról także dokonywać przeszukania.
Kwestia zadawnionego konfliktu pomiędzyD. B., aM. S., również podnoszona w apelacji, pojawiła się dopiero na dalszym etapie postępowania i także mało szczegółowo. Zarówno wyjaśnienia oskarżonego, jak i zeznaniaP. A.dają podstawę do przyjęcia, że mężczyźni skonfliktowali się w momencie, gdyM. S. (1)zdecydował się składać wyjaśnienia dotyczące osób, które brały udział w przestępstwach. Nie znana jest natomiast geneza, ewentualnego wcześniejszego konfliktu, co uprawniało Sąd I instancji do uznania takiego motywu pomówienia za niewiarygodny.
P. A.swymi zeznaniami zwrócił jednak uwagę na fakt, że został skazany wraz zD. B.za usiłowanie włamania, a zatem temu oskarżonemu nie było obce dokonywanie przestępstw.
OdnośnieK. S., Sąd Okręgowy dokonał trafnych ustaleń faktycznych, opartych na całokształcie okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, ocenionych swobodnie, z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, tym samym bez obrazy wskazanych w apelacji przepisów prawa procesowego –art. 7 i 410 k.p.k.Prawidłowo w aspekcie winyK. S.ocenił wyjaśnieniaM. S. (1),P. S.oraz eksponowanego w apelacjiD. K.. Między innymi weryfikował je zeznaniami policjantaA. Z., co wyklucza forsowaną w apelacji tezę o manipulowaniu przezM. S. (1)D. K.. Świadek wskazał, że pierwszą osobą, która zdecydowała się współpracować z policją byłM. D., kolejnymiM. S. (1),P. S.iD. K.. Brali udział w wizjach lokalnych dobrowolnie, po uprzednim pouczeniu o uprawnieniach procesowych. Świadek nie widział, aby podczas wskazywania miejsc przestępstw ktokolwiek posługiwał się notatkami, czy grypsami.
Relacja świadka zadaje zatem kłam zeznaniomD. K., w których podał, że był instruowany grypsami przezM. S. (1). Jeśli nie byłby jednym ze sprawców – nie dokonałby trafnego wytypowania mieszkań. Jednocześnie nie sposób nie zauważyć, że w/w uaktywnił się w toku postępowania prowadzonego p-koK. S.iJ. H. (1), także przed Sądem odwoławczym, gdzie w piśmie domagał się przesłuchania, nota bene na okoliczności, które wskazywał uprzednio. Wcześniej przyznawał się do czynów, składał wyjaśnienia, brał udział w wizji lokalnej i dobrowolnie poddał się karze, choć nielogiczne byłoby ponoszenie odpowiedzialności przez osobę niewinną.
W odniesieniu do apelacjiJ. H. (1)(dawniejB.), Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Podobnie, jak w innych apelacjach jej autor proponuje by dokonać wybiórczej oceny dowodów, oparcie ustaleń faktycznych na wyłącznie korzystnej części materiału dowodowego. W przypadkuJ. H. (1)miałoby się to odbyć z pominięciem wyjaśnień, w których przyznawał się do dokonania przestępstw, wyjaśnieńP. S.iD. K.w zakresie w jakim następnie odwołali pomówienieJ. H. (1).
Jakkolwiek procedura karna nie daje prymatu wyjaśnieniom z postępowania przygotowawczego, to jednak w logiczny sposób sąd meriti wykazał, żeP. S.nie był prawdomówny w toku postępowania sądowego co doJ. H., a ponadto ostatecznie podtrzymał pomówienie z postępowania przygotowawczego. Nie był to też jedyny dowód w sprawie. Jedynym dowodem nie były także niespójne wyjaśnienia i zeznania D.K..
Alibi przedstawione przezJ. H.zostało drobiazgowo przeanalizowane przez Sąd I instancji. Zgodzić się należy z sądem, że mogłoby mieć ono inny wydźwięk, gdyby zostało przedstawione na samym początku, skoro było oskarżonemu, jak twierdzi, znane znacznie wcześniej – tj. w dniu zdarzenia powodującego możliwość odwołania się do niego.
Stan zdrowia oskarżonego wprowadza wątpliwość co do jego sprawstwa, ale nie w rozumieniuart. 5 par 2 k.p.k., jak uważa obrońca. Fakt przestrzelenia obu nóg został potwierdzony zeznaniami żonyA. H., ale ze względu na brak dokumentacji medycznej, nie podnoszenie tej okoliczności po zatrzymaniu oskarżonego uniemożliwił uznanie go za pewny i niepodważalny,a co bardziej istotne – uniemożliwiający popełnienie przestępstw.
Jeśli przeanalizować uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Ciechanowie z dnia 29. 08. 2011r., sygn.. akt II K 329/10, do którego w pismach odwoływał się oskarżony, to został on uniewinniony od włamania dokonanego do mieszkania w dniu 20 stycznia 2010r. wspólnie zD. K.i nieustaloną osobą, lecz powodem uniewinnienia nie była kontuzja nóg (pomimo opinii biegłego), tylko brak dowodów, że był jednym ze sprawców. Świadek nie widział wszystkich sprawców zdarzenia i w związku z tym nie było wiadome, w którym momencieJ. H. (1)wsiadł do samochodu D.K.. Sąd jednak bardzo krytycznie odniósł się do linii obrony oskarżonego, tłumaczącej jego obecność z dala od miejsca zamieszkania chęcią zakupu samochodu.
Sąd Okręgowy zadał sobie wiele trudu by sprawdzić wersję przedstawianą przezJ. H.na dalszym etapie postępowania. Przesłuchał lekarzaM. K.,E. S.,M. U.oraz uzyskał opinię biegłegoS. M.. Przeprowadził też dowód z zeznań policjantów konwojujących oskarżonego.
Zasadnie sąd a quo zwrócił uwagę na to, że oskarżony lekarzom, z którymi miał kontakt podawał różne okoliczności odniesienia obrażeń i daty.
J. H. (1)został zatrzymany 20.01.2010r. Według jego wyjaśnień, postrzelenia obu nóg miał doznać w nocy z 9 na 10.11. 2009r., a w dniu zatrzymania poruszał się przy pomocy kul.
LekarzM. U.nie stwierdził istnienia przeszkody zdrowotnej uniemożliwiającej osadzenie oskarżonego w areszcie i nie kojarzył osoby, która skarżyłaby się na postrzelenie nóg.
Z kolei w książeczce zdrowia w dniu 25 stycznia 2010r. zapisano: „stan po urazie, cztery tygodnie wstecz, rana kłuta uda prawego”. W badaniu przedmiotowym stwierdzono ropień podudzia lewego i drętwienie kończyny dolnej prawej. Nie zawarto informacji o utykaniu, czy poruszaniu przy pomocy kul łokciowych.
W dniu 3 marca 2010r. odbyła się konsultacja ortopedyczna. Po wizycie zapisano „stan po postrzałku uda prawego i podudzia lewego dwa miesiące wcześniej”.
BiegłyM.napotkał na trudności w opiniowaniu, albowiem oskarżony nie posiadał dokumentacji, w tym prześwietlenia, zaś w czasie badania rany były wygojone, pozostały blizny. Biegły zaopiniował hipotetycznie w zakresie możliwości samodzielnego poruszania sięJ. H. (1), w tym prowadzenia samochodu. Jego zdaniem zdolności motoryczne uzależnione były od tego, czy doszło do uszkodzenia kości, czy tylko mięśni, a także od przebiegu gojenia ran. Im mniejsze obrażenia, tym krótszy okres leczenia. Nie był w stanie na podstawie istniejących dowodów przesądzić o rodzaju narzędzia, po użyciu którego pozostały blizny i czasu powstania obrażeń. Opinię tę zasadnie uznano za obiektywną, przeciwnie do opinii biegłegoJ. J.opiniującego wC.do innej sprawy, który bezkrytycznie oparł się na wywiadzie zJ. H..
W przedmiotowej sprawie wyłącznieA. H.– żona oskarżonego w pełni potwierdziła linię obrony oskarżonego, co do postrzelenia w nocy z 9/10 listopada 2009r. i niemożności samodzielnego poruszania się. Zauważyć jednak należy, żeJ. H. (1)zarzucono czyny zaistniałe w okresie od 16 listopada 2009r. do 18 stycznia 2010r. Oskarżonego zatrzymano 20 stycznia 2010r. poruszającego się samochodem z D.K.i z żadnego bezstronnego dowodu nie wynika by miał on problemy z poruszaniem widoczne dla każdego. Uznając za miarodajne informacje podane lekarzom, bowiem nie stanowiły jeszcze przemyślanej linii obrony, to obrażeń nóg oskarżony doznał pod koniec grudnia 2009r., lub na początku stycznia 2010r., co podważa wiarygodność jego wyjaśnień oraz zeznańA. H.. Ponadto należy mieć na względzie, że oskarżony prezentował rozbieżne postawy procesowe: przyznanie się do winy, jak też zaprzeczenie winie, a istotny z punktu widzenia odpowiedzialności karnej fakt ujawnił dopiero w toku postępowania sądowego.
Rację należy przyznać sądowi meriti, że nie jest istotne kiedy oskarżony doznał obrażeń kończyn dolnych, ale czy jego stan zdrowia umożliwiał mu wzięcie udziału we włamaniach, chociażby w charakterze obserwującego miejsce zdarzenia z pozycji pasażera samochodu, jak zdarzało się to w przypadkuM. S. (1)iP. S..
W tej sytuacji, Sąd odwoławczy uznał za prawidłową i zgodną ze wskazaniamiart. 7 k.p.k.ocenę depozycjiM. S. (1),P. S.iD. K.w zakresie w jakim obciążyliJ. H. (1).M. S. (1)składał wyjaśnienia w sposób konsekwentny, nie pomijając również swego udziału w zdarzeniach. PonieważM. S.brał udział w licznych kradzieżach z włamaniem, w różnym składzie osobowym, Sąd Okręgowy jego wyjaśnienia weryfikował innymi dowodami i przypisywał winę wyłącznie w niespornych przypadkach.
Niezasadne okazały się apelacje kwestionujące istnienie zorganizowanej grupy przestępczej i świadomość oskarżonych uczestniczenia w tej strukturze.
Grupa przestępcza posiadała stosunkowo niski stopień zorganizowania, lecz jej działanie wykraczało poza działanie wspólnie i w porozumieniu. Kluczową rolę pełniłM. S. (1), który zabezpieczał odbiorców skradzionych przedmiotów. Na przestrzeni wielu miesięcy grupa dokonała szeregu przestępstw, najczęściej kilku w przeciągu dnia. Zgromadziła stosowne narzędzia w postaci łamaków oraz podręczniki, wypracowała mechanizm działania. Była to grupa wieloosobowa, której skład spajałM. S. (1)iP. S.. Sprawców łączyły więzi towarzyskie, stąd nawet w przypadku miesięcznego udziałuD. B. (1)nie można mówić o braku świadomości udziału w zorganizowanej grupie przestępczej.

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.3
1

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrokiem z dnia 19.11.2020r. Sąd Apelacyjny utrzymał w mocy orzeczenia o karze wobecM. D.,J. H. (1),K. S.iD. B. (1).

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Rażąca niewspółmierność kary, o jakiej mowa wart.438 pkt 4 k.p.k.zachodzi wtedy, gdy kara nie uwzględnia należycie stopnia jego społecznej szkodliwości oraz nie realizuje w wystarczającej mierze celu kary w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, z jednoczesnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych, jakie kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego.
W kontekście powyższego stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy uwzględnił wszystkie dyrektywy sądowego wymiaru kary. Kary są współmierne do społecznej szkodliwości czynów oraz winny przynieść pozytywny skutek w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.3.1
1.

Przedmiot i zakres zmiany

Wyrokiem z dnia 19.11.2020r Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1. z czynu przypisanegoM. S. (1)iP. S.w punkcie III 9 (pkt XI a.o.) wyeliminował nazwiskoM. D., z czynu z punktu III 29 (pkt XXXI a.o.) przypisanegoM. S. (1)iJ. H. (1)wyeliminował nazwiskoP. S., z punktu 55 (pkt LVII a.o.), z punktu III 58 (pkt LX a.o.) przypisanychP. S.iM. D.wyeliminował nazwiskoM. S. (1), jak też z opisu czynu z punktu III 86 (pkt LXXXIX a.o.) przypisanegoP. S.iK. S.wyeliminował nazwiskoM. S. (1);
2. zmienił wyrok w zaskarżonej części wobec oskarżonychP. S.,M. D.iT. B. (1)w ten sposób, że:
a) karę łączną pozbawienia wolności orzeczonąP. S.w punkcie XXII obniżył do 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności;
b) z opisu czynów przypisanychM. D.wpunkcie XII(wpodpunktach od 1 do 7, punkty – CXLIII, CXLIV,CXLV, CXLVI, CXLVII, CXLVIII, CXLIX a.o.) wyeliminował działanie w warunkach recydywy, a z kwalifikacji prawnej -art. 64 § 1 k.k.;
c) uchylił orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności z punktu X wymierzonejT. B. (1),
- uniewinniłT. B. (1)od popełnienia czynu z punktu II (pkt II a.o.), eliminując z opisu czynu przypisanego pozostałym oskarżonym jego nazwisko oraz sposób działania, a kosztami postępowania w tym zakresie obciążył Skarb Państwa,
- w punkcie IX, w odniesieniu do podpunktów od 1 do 27 wyeliminował z opisu czynów „działanie w ramach zorganizowanej grupy przestępczej”,
- karę pozbawienia wolności wymierzoną wpunkcie IXna podst.art. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.obniżył do 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. utrzymał w mocy w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok wobecP. S.,M. D.,T. B. (1)i w zaskarżonej części wobecM. S. (1)oraz zaskarżony wyrok wobecJ. H. (1),K. S.iD. B. (1);

VI
na podst.art. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczyłP. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 30 stycznia 2010r. i od 10 marca 2010r. do 10 lutego 2011r., aT. B. (1)w dniu 10 marca 2010r i od 01 września 2010r. do 23 grudnia 2010r;

VII
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.Ł. R.- 840 (osiemset czterdzieści) złotych powiększone o 23 % VAT od tej kwoty, na rzecz adw.A. M.720 (siedemset dwadzieścia) złotych powiększone o 23 % VAT od tej kwoty, a na rzecz adw.A. P.i adw.O. B.po 600 (sześćset) złotych, powiększone o 23 % VAT - wszyscy Kancelarie Adwokackie wW., tytułem wynagrodzenia za obronę pełnioną z urzędu przed Sądem II instancji;

VIII
zasądził od oskarżonych koszty sądowe w postaci opłat w kwotach od:

1.-M. S. (1)– 6.400 (sześć tysięcy czterysta) złotych ,
-M. D.– 4.400 (cztery tysiące czterysta) złotych,
-J. H. (1)– 2.400 (dwa tysiące czterysta) złotych,
K. S.– 2.000 (dwa tysiące) złotych,
-D. B. (1)– 700 (siedemset) złotych
za postępowanie odwoławcze;
2.-P. S.6.600 (sześć tysięcy sześćset) złotych,
-T. B. (1)2120 (dwa tysiące sto dwadzieścia) złotych,
za obie instancje,
3.wydatkami dotyczącymi wszystkich oskarżonych za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa.

Zwięźle o powodach zmiany.

OskarżonyT. B. (1)został uniewinniony od udziału w zorganizowanej grupie przestępczej z powodu niemożności przypisania mu świadomości istnienia takiej grupy. Spowodowało to konieczność uchylenia kary łącznej i wymierzenia nowej kary. Sąd Apelacyjny uznał, że czyn ciągły polegający na nabyciu znacznej ilości biżuterii, mierzonej kilogramami i pochodzącej z przestępstwa zasługuje na wymierzenie kary o charakterze bezwzględnym. Gdyby nie paserzy nie byłoby tak opłacalne dokonywanie kradzieży z włamaniem. Niemniej jednak sąd wziął pod uwagę dotychczasową niekaralnośćT. B.i uznał, że kara w rozmiarze 6 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynów.
Sąd odwoławczy uznał, za rażąco niewspółmiernie surową karę 8 lat pozbawienia wolności orzeczoną wobecP. S.. Sąd I instancji wskazał okoliczności mające wpływ na wymiar kary, jednakże nie doszacował okoliczności łagodzącej, jaką było złożenie wyjaśnień, które pomimo zmienności posłużyły do poczynienia ustaleń faktycznych. Ponadto obniżenia kary do 6 lat pozbawienia wolności wymagała wewnętrzna sprawiedliwość wyroku wynikająca chociażby z porównania kar orzeczonych wobecP. S.iM. D., pomimo że nie spełnił on warunków do nadzwyczajnego złagodzenia kary

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

2

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

3

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

Konieczność warunkowego umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV
V

Na podst.par. 17ust. 1 pkt 5 i par. 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu orzeczono o wynagrodzeniu dla obrońców z urzędu, stosownie do czynności, które wykonywali.
Uwzględniając treśćart. 624 par. 1 k.p.k.orazart. 2 ust. 2, 5, 6 , art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz, U. z 1983r. Nr 49,poz. 223z późn. zmianami Sąd orzekł o kosztach postępowania odwoławczego.

7

PODPIS

Ewa Leszczyńska – Furtak Anna Zdziarska Katarzyna Capałowska

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaM. S. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcyP. S.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaM. D.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

4

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaJ. H. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

5

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaD. B. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

6

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaT. B. (1)

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

7

Podmiot wnoszący apelację

ObrońcaK. S.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana