Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1807/19
Data wyroku: 2021-05-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk, Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Służebność przesyłu
Podstawa prawna: art.172 kc w zw. z art.292 zd.2 kc

Sygn. akt III Ca 1807/19

POSTANOWIENIE
Dnia 25 maja 2021 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego: Leszek Dąbek
Sędziowie Sądu Okręgowego:    Magdalena Balion - Hajduk
Marcin Rak
po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wniosku(...) Spółki AkcyjnejwK.
z udziałemH. W.iP. W.
o zasiedzenie
na skutek apelacji uczestników postępowaniaH. W.,P. W.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 31 października 2019 r., sygn. akt I Ns 129/18
postanawia:

1
oddalić apelację;

2
zasądzić od uczestników postępowaniaH. W.iP. W.solidarnie na rzecz wnioskodawczyni(...) Spółki AkcyjnejwK.kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.

SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion – Hajduk
Sygn. akt III Ca 1807/19

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Rybnikuw postanowieniu z dnia 31 10 2019r. uwzględnił wniosek(...) Spółki AkcyjnejwK.i stwierdził, że wnioskodawczyni nabyła w drodze zasiedzenia z dniem 1 10 2012r. służebność przesyłu„na działce” uczestników postępowaniaH. W.iP. W.oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), położonej wR., dla której prowadzona jest księga wieczysta
przez Sąd Rejonowy nr.(...), polegającej na tym, że wnioskodawczyni może korzystać z nieruchomości obciążonej w zakresie posadowienia rurociągu wraz z urządzeniami towarzyszącymi zgodnie z ich przeznaczeniem, jego wymianą, konserwacją, naprawą, przy czym przebieg służebności określa mapa sporządzona przez biegłego geodetyM. T.w opinii sadowej z dnia 23 sierpnia 2016r. w wariancie 1b”.
Ponadto orzekł o kosztach postępowania odwoławczego oraz nieuiszczonych kosztach sadowych.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia jako podstawę prawną orzeczenia przywołał regulacjęart. 292 k.c.art. 172 k.c.,art. 352 § 1 k.c.
orazart. 7 k.c.
Następnie dokonał oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego, w której ramach miądzy innymi ocenił, że w sprawie nie doszło do obalenia zawartegoart. 7 k.c.domniemania dobrej wiary, a tę ostatnią ponadto„umacniał fakt – braku jakiegokolwiekoporu przeciwko długoletniemu korzystaniu nieruchomości przez wnioskodawcę” oraz że„do wybudowania wodociągu doszło na podstawie wymaganego prawem projektu budowlanego i na podstawie stosownej wydanej stosownej decyzji administracyjnej”,przez co posiadacz miał usprawiedliwione podstawy do przekonania, że przysługuje mu prawo dom władania nieruchomością. Stwierdził, że„do szkód na nieruchomości uczestników doszło najpóźniejw dniu 1 października 2021r. i w świetle regulacjiart. 172 k.c.wnioskodawczyni nabyła w drodze zasiedzenia sporną służebność z dniem 1 10 2012r.,„a to z wymaganym upływem okresu 20 lat przy przyjęciu dobrej wiary posiadacza”.
O kosztach postępowania orzekał w oparciu regulacjęart. 520 § 3 k.p.c.
przy czym w ramach tego orzeczenia nie obciążył uczestników postępowania kosztami postępowania apelacyjnego„uwzględniając, że na uchylenie postanowienia miał wpływ brak uzasadnienia,
za co uczestnicy nie ponoszą winy i nie mieli na żadnego wpływu”
Orzeczenie zaskarżyliuczestnicy postępowaniaH. W.
iP. W.,którzy wnosili o jego zmianę przez oddalenie wniosku
oraz zasądzenie na ich rzecz od wnioskodawczyni zwrotu kosztów postępowania w tym zwrotu kosztów postępowania odwoławczego.
Zarzucali, że przy ferowaniu postanowienia naruszono prawo procesowe i materialne, a to regulacje art. 233 § 1k.p.c. orazart. 3051k.c.w związku zart. 292 k.c.iart. 172 § 1 k.c.– w sposób podany w apelacji.

    Wnioskodawczyni(...)Spółka Akcyjna wK.wnosiła o oddalenie apelacji oraz zasądzenie na jej rzecz od ucze-stników postępowania zwrotu kosztów postępowania odwoławczego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych .
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenie wnioskodawców, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę.
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia mają podstawę w informacjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu orzeczenia wiarygodnych źródłach dowodowych, których ocena jest logiczna i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów.
Wbrew zarzutowi apelacji Sąd pierwszej instancji nie zawarł w wśród poczynionych ustaleń faktycznych ustalenia dotyczącego„wyrażenia zgody przezA. W.na korzystanie z przedmiotowej nieruchomości oraz wybudowania na nieruchomości instalacji przesyłowej”.
W pozostałej części zarzutu naruszenia przy ferowaniu zaskarżonego postanowienia prawa procesowego, skarżący w istocie kwestionują dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę prawną poczynionych ustaleń faktycznych (o nabyciu przez wnioskodawczynię w dobrej wierze spornej służebności).
Z tych powodów zarzut ten jest oczywiście nieuzasadniony i jako taki
nie ma wpływu na powyższą ocenę.
Z tych też względów Sąd odwoławczy przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
W postanowieniu z dnia 22 05 2013r. Sąd Najwyższy między innymi przesądził, że przed wejściem w życie regulacjiart. 3051- 3054k.c.było dopuszczalne nabycie w drodze zasiedzenia na rzecz przedsiębiorcy służebności odpowiadającej treścią służebności przesyłu ((...), OSNC 2013/12/139),
przez co w świetle tego poglądu dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest prawidłowa i Sąd odwoławczy przyjmuje ją własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. C III 473/34, Zb. U.z 1935r. poz. 496).
Z poczynionych i nie kwestionowanych ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że proces inwestycyjny budowy przez poprzednika prawnego rurociągu na nieruchomości uczestników postępowania rozpoczął się najpóźniej w końcu września 1992r, stąd też za Sądem Rejonowym należy przyjąć, że od dnia 1 10 1992r. poprzednicy prawni wnioskodawczyni władali nieruchomością w sposób odpowiadający swym charakterem i zakresem posiadaniu służebności gruntowejodpowiadającej treścią służebności przesyłu.
W konsekwencji tego z tą chwilą powstał na nieruchomości stan prowadzący do zasiedzenia powyższej służebności i tym samym rozpoczął biec przewidziany wart. 172 k.c.w związku zart. 292 zd. 2 k.c.iart. 352 k.c.termin jej zasiedzenia, którego długość prawodawca uzależnił od istnienia dobrej lub złej wiary posiadacza służebności (odpowiednio wynosił on 20 i 30 lat).
Regulacjaart. 7 k.c.statuuje domniemanie dobrej wiary posiadacza służebności gruntowej, która stanowi wyjątek,legem specialiswzględemart. 6 k.c.
i zdejmuje z niego ciężar dowodu jej istnienia a dowód przeciwny obciąża podmiot który domniemanie to kwestionuje (por. post. SN z dnia 6 lutego 1998 r., I CKN 484/97, Lex nr 50540).
Jakkolwiek skarżący domniemanie to zakwestionowali, to jednak
w toku postępowania nie tylko go skutecznie nie wzruszyli – jak trafnie ocenił Sad pierwszej instancji - ale nawet w żaden sposób stanowiska swego
nie umotywowali i co należy podkreślić nie uczynili tego również w apelacji.
Dodatkowo na jego dobrą wiarą przemawia fakt, że Urząd Rejonowy
wR.wydał w dniu 31 03 1993r. pozwolenie na budowę nr 54/93 kontynuacji(...), który w ramach przewidzianej prawem procedury zobowiązany był do skontrolowania czy inwestor posiada prawo do dysponowania nieruchomością (zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 obowiązującego wówczas Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska W Sprawie NadzoruU.-Budowlanego z dnia 20 02 1975r. – Dz.U nr 8, poz. 48- do wniosku inwestor był obowiązany dołączyć„odpis dokumentu stwierdzającego prawo inwestora do dysponowania nieruchomością”).
Z tych powodów w materiale sprawy przyjąć zatem należy, iż poprzednik prawny wnioskodawcy sadowiąc na nieruchomości uczestników postępowania fragment rurociągubył w dobrej wierze, w następstwie czego termin zasiedzenia przedmiotowej służebności wynosił 20 lat.
W toku postępowania nie wykazano żeby doszło do jego przerwania
w sposób określony wart. 123 § 1 k.c.w związku zart. 175 k.c.wobec czego upłynął on – jak przyjął Sąd pierwszej instancji - najpóźniej z dniem 1 10 2012r.
Doszło do tego zatem już po wejściu w życie regulacjiart. 3051i nast. k.c., która wprowadziła do porządku prawnego nowe ograniczoneprawo rzeczowew postaci„służebności przesyłu”, z tym jednak, że zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury, okres posiadania nieruchomości w zakresie odpowiadającym dotychczasowemu prawu „służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu”, dolicza się do okresu posiadana prowadzącego do nabycia w drodze zasiedzenia tego pierwszego prawa (np. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 05 2013r.(...), OSNC 2013/12/139).
Z upływem wskazanego terminu doszło do skutecznego nabycia przez przednika prawnego wnioskodawczyni na nieruchomości uczestników postępowania „służebności przesyłu” o niekwestionowanej przez apelujących treści podanej w sentencji zaskarżonego postanowienia.
Czyni wniosek wnioskodawczyni uzasadnionym, co znalazło prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym orzeczeniu.
Dlatego apelacja jest bezzasadna w rozumieniuart. 385 k.p.c.w związku
zart. 13 § 2 k.p.c.a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia.
Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego apelację uczestników postępowania jako bezzasadną oddalono na mocy regulacjiart. 385 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulacjęart. 520 § 3 k.p.c., biorąc pod uwagę, że w niniejszej sprawie interesy wnioskodawczyni i uczestników postępowania były sprzeczne oraz że skarżący w całości przegrali w postępowaniu odwoławczym, co rodzi po stronie tych ostatnich obowiązek zwrócenia wnioskodawczyni poniesione przez nią koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu odwoławczym.
SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion-Hajduk