Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 178/20
Data wyroku: 2020-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Andrzej Muszka

Sygn. akt II W 178/20

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
16 grudnia 2020 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodnicząca  sędzia Andrzej Muszka
Protokolant Marta Pross
po rozpoznaniu 16 grudnia 2020 r.
sprawy przeciwko:
K. C.
PESEL: (...)

obwinionemu o to, że:
W dniu 06 listopada 2019 roku, około godz. 10:10 wJ.przyul. (...), pomimo ciążącego na nim obowiązku, jako na posiadaczu, użytkowniku, na żądanie uprawnionego organu, nie wskazał komu w dniu zaistnienia kradzieży tj. w dniu 14.06.2019r.,powierzył do kierowania pojazdmarki G. (...)onr rej. (...)

tj. o czyn z art. 96 § 3 k.w.

I
uznaje obwinionegoK. C.za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku przyjmując, że obwinionyK. C.nie wskazał komu w dniu zaistnienia kradzieży tj. w dniu 14.06.2019r.,powierzył do kierowania pojazdmarki G. (...)o nr rej.(...). wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. i za to na podstawie art. 96 § 3 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 500 (pięciuset) złotych,

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wymierza mu opłatę w wysokości 50 zł.

Sygn. Akt II W 178/20

UZASADNIENIE
6 listopada 2019 r. wJ.przyul. (...),K. C., mimo ciążącego na nim obowiązku, jako posiadaczu pojazdu, nie wskazał na żądanie funkcjonariusza Policji, komu powierzył pojazdmarki G. (...)onumerze rejestracyjnym (...)do kierowania w dniu 14 czerwca 2019 r. 14 czerwca 2019 r. doszło do wykroczenia w postaci kradzieży paliwa. Przesłuchany w charakterze świadka na okoliczność, komu powierzył pojazd zeznał, że jeździ nim kilka osób oraz że nie jest w stanie wskazać, kto kierował nim 14 czerwca 2019 r.K. C.nie wymienił żadnej z osób używających tego pojazdu.
Dowód: zawiadomienie o kradzieży paliwa k. 6-8, notatka urzędowa k. 32, zeznania świadkaK. C.k. 20
K. C.był uprzednio karany sądownie
dowód: dane o karalności k. 34
SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE:
Odtwarzając stan faktyczny w sprawie Sąd skorzystał z treści zgromadzonych w aktach postępowania dowodów z dokumentów. Zostały one sporządzone przez upoważnione do tego osoby, w przewidzianej prawem formie. Mogły tym samym stanowić podstawę wiarygodnych ustaleń stanu faktycznego w sprawie. Żadna ze stron nie kwestionowała ich wiarygodności. W oparciu o ich treść Sąd ustalił, żeK. C.przesłuchiwany na okoliczność tego, komu powierzył do kierowania pojazdmarki G. (...)onumerze rejestracyjnym (...), nie wskazał żadnej osoby, ograniczając się wyłącznie do stwierdzenia, że jeździ nim kilka osób i w związku z tym nie jest w stanie powiedzieć, kto jeździł w tym konkretnym dniu.
Istotą czynu zart. 96§3kw. jest nie wskazanie uprawnionemu organowi, wbrew ciążącemu obowiązkowi, komu powierzono pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Obowiązek o którym mowa w tym przepisie wynika z treściart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba, że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. Obowiązkowi temu obwiniony zaniechał, a co więcej, nie wskazał nawet kręgu osób, co do których posiadał wiedzę, że używały tego pojazdu. Uniemożliwił w ten sposób organom ścigania ustalenie sprawcy kradzieży paliwa ze stacji benzynowej.
Jego wina nie budziła wątpliwości, gdyż dopuścił się on zachowania niezgodnego z prawem, chociaż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł on, przy zachowaniu należytej staranności działać zgodnie z normą prawną, wskazując chociażby krąg osób, które zgodnie z jego wiedzą używają przedmiotowego pojazdu. Wiedzę taką niewątpliwie posiadał, nie chciał jednakże, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, jej ujawnić. Sąd nie dostrzegł żadnych okoliczności wyłączających winę obwinionego.
Za popełnione wykroczenia Sąd, na podstawie art. 96§3 kw, wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 500 zł. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego obwinionemu wykroczenia, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary. Określając wysokość grzywny uwzględniono to, iż obwiniony prowadzi działalność gospodarczą, pozwalającą na korzystanie z pojazdu klasy wyższej. W ocenie Sądu obwiniony będzie miała możliwość uiszczenia wymierzonej grzywny. Tak wymierzona kara spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do obwinionego, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Orzeczenie w punkcie drugim sentencji znajduje swoje umocowanie w treści art. 118§1 kpsw.