Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1341/18
Data wyroku: 2021-05-31 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION
Sędziowie: Sędzia Agnieszka Kuryłas
Słowa kluczowe: Koszty procesowe
Podstawa prawna: Art. 203 § 2 k.p.c.

Sygn. aktI C 1341/18

POSTANOWIENIE
Dnia 31 maja 2021 roku
Sąd Rejonowy Szczecin–Centrum w Szczecinie Wydział I Cywilny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Agnieszka Kuryłas
po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2021 roku w Szczecinie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaGminy M.S.
przeciwkoJ. D.
o zapłatę
postanawia

1
umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku pozwanej z dnia 29 grudnia 2020 roku o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie punktu II wyroku z dnia 8 grudnia 2020 roku;

2
oddalić wniosek pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania klauzulowego.

Sędzia Agnieszka Kuryłas
Sygn. akt.I C 1341/18

Uzasadnienie punktu 2 Postanowienia z dnia 31 maja 2021 roku
Wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2020 roku wydanym w sprawie pod sygnaturą I C 1341/18 Sąd oddalił powództwoGminy M.S.skierowane przeciwko pozwanejJ. D., zaś w punkcie II wyroku obciążył powódkę kosztami postępowania w sprawie w wysokości 2 952 zł.
Zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania wniosła strona pozwana.
Wnioskiem z dnia 29 grudnia 2020 roku, zmodyfikowanym w dniu 23 stycznia 2021 roku pełnomocnik pozwanej wniósł o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie punktu II wyroku oraz o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania klauzulowego w wysokości 120 zł. Z ostrożności procesowej pełnomocnik z rzędu pozwanej wniósł również o zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej dłużniczce z urzędu.
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2021 roku Sąd na podstawieart. 359 §2 k.p.c., w uwzględnieniu zażalenia pozwanej uchylił punkt 2 sentencji wyroku z dnia 8 grudnia 2020 roku i zasądził od powódkiGminy M.S.na rzecz pozwanejJ. D.kwotę 3 600 zł tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu przez radcę prawnegoG. W..
Pismem z dnia 22 kwietnia 2020 roku (data prezentaty sądowej 23 kwietnia 2021 roku) pełnomocnik pozwanej złożył oświadczenie o cofnięciu wniosku z dnia 29 grudnia 2020 roku zmodyfikowanego w dniu 23 stycznia 2021 roku o nadanie klauzuli wykonalności w zakresie pkt. II wyroku tut. Sądu Rejonowego z dnia 8 grudnia 2020 roku – wobec uchylenia tegoż orzeczenia i wniósł o umorzenie postępowania w sprawie postępowania klauzulowego, zasądzenie od powódki na rzecz pozwanej zwrotu kosztów postępowania klauzulowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 120 zł oraz z ostrożności procesowej wniósł o zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej dłużniczce z urzędu.
Z uwagi na powyższe , postanowieniem z dnia 31 maja 2021 r Sąd na podstawieart. 355 § 1 i 2 k.p.c.w zw zart. 13 §2 k.p.c.wydał postanowienie o umorzeniu postępowania w przedmiocie wniosku pozwanej z dnia 29 grudnia 2020 r .
Z okoliczności sprawy nie wynikało bowiem, aby cofnięcie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności było niedopuszczalne w rozumieniuart. 203 § 4 k.p.c., zatem postępowanie w sprawie wywołanej jego wniesieniem należało umorzyć.
W punkcie 2 sentencji postanowienia Sąd oddalił wniosek pełnomocnika z urzędu pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania klauzulowego . Zasadą wynikającą zart. 203 § 2 zd. 2 k.p.c.jest, że w wypadku cofnięcia pozwu obowiązek zwrotu kosztów procesu na rzecz pozwanego, na jego żądanie, obciąża powoda bez względu na przyczynę cofnięcia. Cofnięcie pozwu traktowane jest bowiem jako przegranie sprawy, chyba, że wywołane było zaspokojeniem roszczenia powoda w toku procesu. Powyższy przepis w drodze analogii na podstawieart. 13 §2 k.p.c.ma zastosowanie również do postępowania klauzulowego.
W niniejszej sprawie pozwana (jako wierzyciel) cofnęła swój wniosek klauzulowy z dnia 29 grudnia 2020 roku, na skutek uchylenia przez Sąd w trybieart. 359 §1 k.p.c.postanowienia zawartego w punkcie II wyroku Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 8 grudnia 2020 roku, a tym samym wniosek o nadanie klauzuli wykonalności uznać należało za bezprzedmiotowy. Z obiegu prawnego usunięto bowiem orzeczenie, którego dotyczył omawiany wniosek.
Podstawą uchylenia przedmiotowego postanowienia była wyłącznie omyłka Sądu, który błędnie obliczył należne pozwanej koszty postępowania w sprawie zawarte w wyroku z dnia 8 grudnia 2020 roku.
Wobec powyższego strona pozwana (słusznie zresztą) zaskarżyła powyższe orzeczenie w zakresie należnych jej kosztów postępowania.
W konsekwencji Sąd , przychylając się do stanowiska pozwanej , uchylił błędne rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku z dnia 8 grudnia 2020 roku i zasądził nowe, prawidłowo już wyliczone koszty pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu przez radcę prawnegoG. W.– vide pkt. 1 i 2 postanowienia z dnia 8 lutego 2021 roku. (k. 224) .
Zatem stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie doszło do cofnięcia wniosku klauzulowego na skutek zaspokojenia roszczenia pozwanej przed wniesieniem tego wniosku do Sądu. W związku z tym nieuzasadnione jest zwrócenie pozwnej kosztów postępowania klauzulowego z uwagi na brak zawinionego działania bądź zaniechania strony przeciwnej.
Zdaniem Sądu, powodowaGmina M.S.nie ponosi żadnej odpowiedzialności za powyższy stan rzeczy, dlatego też wbrew twierdzeniom pełnomocnika z urzędu pozwanej nie można uznać jej za stronę przegrywającą niniejsze postępowanie klauzulowe.
Z uwagi na powyższe , obciążanie powódki kosztami postępowania klauzulowego strony przeciwnej na skutek okoliczności wynikających z omyłki Sądu, a nie działania bądź zaniechania powódki, byłoby sprzeczne z zasadą słuszności.
Tym samym wniosek pełnomocnika z urzędu pozwanej o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania klauzulowego wywołanego wnioskiem z dnia 29 grudnia 2020 roku należało oddalić jako bezzasadny .
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia z dnia 31 maja 2021 r .
SSR Agnieszka Kuryłas
Szczecin, dnia 29 czerwca 2021 roku