Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 3437/20
Data wyroku: 2022-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Czyny niedozwolone
Podstawa prawna: art.415 k.c.
Teza: brak

Sygn. akt I 1 C 3437/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2022 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny – Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2022 r. wG.sprawy z powództwaŁ. K.iM. K. (1)przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości przyul. (...).J. S.8 wG.
o zapłatę

I
oddala powództwo;

II
zasądza solidarnie od powódekŁ. K.iM. K. (1)na rzecz pozwanego Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przyul. (...).J. S.8 wG.kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu;

III
nakazuje ściągnąć solidarnie od powódekŁ. K.iM. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 66,86 zł (sześćdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt sześć groszy) tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
Ł. K.iM. K. (1)od 2012 r. są współwłaścicielkami prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego przyul. (...).J. S.8/4 wG.. Budynek, w którym znajduje się w/w lokal jest stosunkowo nowy, inwestycja budowlana została oddana do użytku w 2011 r.
Okoliczność bezsporna
W lokalu mieszkaM. K.z mężem i dzieckiem. Mąż powódki na przełomie lutego i marca 2020 r. zaczepił na klatce schodowej sąsiada mieszkającego nad nim (P. M. (1)) i powiedział, że ma u siebie zacieki na suficie. Sąsiad obejrzał zacieki w mieszkaniu powódek, powiedział mężowi powódki, że u niego nie widać żadnych niepokojących zjawisk.P. M.wymienił w łazience uszczelnienie silikonowe, zdjął jeden kafelek w miejscu potencjalnego przecieku i stwierdził, że jest tam u niego sucho. PóźniejP. M.spotkawszy ponownie męża powódki dowiedział się, że problem nadal istnieje (raz jest lepiej, innym razem – gorzej). Aż do maja 2020 r. powódki aniP. K.mimo postępującego zawilgocenia nie zdecydowali się na dokonanie jakiejkolwiek odkrywki w łazience zajmowanego przez siebielokalu numer (...).P. K.dalej sugerował, że problem wynika z przecieku w mieszkaniuP. M., co ostatecznie skłoniłoP. M.do dokonania odkrywki w swojej łazience, sporządzenia specjalną kamerką nagrania miejsca rzekomego przecieku. Zarząd wspólnoty został po raz pierwszy zawiadomiony o problemie wmieszkaniu numer (...)dopiero w 21 maja 2020r. (na adres e-mailowy administratora budynku) przezP. K. (2).Następnego dniazaangażowany przez wspólnotę mieszkaniową inspektor ds. technicznychT. D.dokonał oględzin sugerując, że odpowiedzialność za przecieki ponosi częściowo właściciellokalu numer (...), a częściowo – wspólnota. Wówczas jednak nie dokonano żadnych odkrywek.
Dowód: zeznaniaP. M., k. 179
e-mail, k. 80-81
notatka, k. 82
zeznaniaT. D., k. 178 verso
Jednak wobec braku dowodu na nieszczelność w ramach lokaluP. M.(po dokonanej tam odkrywce)P. K.zgodził się dokonać odkrywki w łaziencelokalu numer (...), w wyniku czego okazało się, że przyczyną zawilgoceń był bądź całkowity brak bądź podwinięcie uszczelki w łączeniu rury kanalizacyjnej (odprowadzającej nieczystości, w tym fekalia, z budynku). Taki wadliwy stan łączenia był wynikiem zaniedbań na etapie prowadzenia inwestycji budowlanej. Wspólnota mieszkaniowa nie miała żadnej obiektywnej możliwości wychwycenia tej nieprawidłowości, gdyż miejsce to byłoukryte, trwale zabudowane. Dopiero ujawnienie się przecieków na powierzchni użytkowanego lokalu umożliwiło ustalenie przyczyny i usunięcie tej wady.
Dowód: opinia biegłegoK. W., k. 221-222, 226-227
zeznania T.L., k. 177
zeznaniaT. D., k. 178 verso
Sąd zważył, co następuje:
Opinia biegłegoK. W.jest pełna, jasna i wewnętrznie niesprzeczna. Wniosek o niemożności ujawnienia przez pozwanego wady ukrytej jest logiczny i przekonujący. Nie ma technicznej możliwości „prześwietlenia” trwale zabudowanych wnętrz budynków w sposób umożliwiający ujawnienie brak lub wadliwego umieszczenia uszczelki w instalacji kanalizacyjnej (drobny, miękki element). Nie ma też możliwości dokonywania inspekcji tych instalacji fizycznie, gdyż wiązałoby się nieakceptowalnym dla właścicieli cyklicznym rozbijaniem zabudowy lokali mieszkalnych. Sąd nie spotkał się z taką praktyką. Odpowiedzialność za wadę ewidentnie ponosi tylko i wyłącznie osoba lub podmiot wykonująca na etapie inwestycji budowlanej pierwotny montaż rur kanalizacyjnych w tym budynku.
Z materiału dowodowego wynika jasno, że przez stosunkowo długi czas po ujawnieniu bardzo kłopotliwych zawilgoceń (cuchnących przecież fekaliami) ani powódki, aniP. K.nie zawiadomili wspólnoty mieszkaniowej ani administratora.P. K.przez kilka miesięcy sugerował odpowiedzialność sąsiadaP. M.(jak się okazało – niezasadnie). Wspólnota przystąpiła do działania niezwłocznie do zgłoszeniu problemu (w maju 2020 r.), a więc również w tym zakresie nie można jej przypisać zwłoki. Należy podkreślić, że tu w ogóle nie chodziło o kwestię nagłej i prostej czynności naprawczej, jak np. w przypadku zamknięcia dostępnego miejsca otwartego źródła zalania (zamknięcie otwartego lub uszkodzonego zaworu itp.). Owe fekalia przeciekały niewielkimi ilościami niewątpliwie już od wielu lat (być może nawet od 2011), a ujawnienie się zewnętrznie dostrzegalnych dla mieszkańcówlokalu numer (...)przykrych zjawisk (zacieki na ścianach, odór) było ostatnim etapem długoletniego nasiąkania ścian wilgocią pomieszaną z fekaliami. Potwierdza to zupełna degradacja mocowania okładzin glazurniczych łazienki (z zeznańH. R.) wykonującego remont świadka wynika, że wszystko to odpadało) oraz opisywany przez powódkę i jej męża odór. Nie można więc też stwierdzić jakiejkolwiek wadliwości postępowania wspólnoty po uzyskaniu informacji o zawilgoceniach. SamP. K.początkowo kierował uwagę na sąsiada, a prawidłowe zdiagnozowanie przyczyn wymagało dość głębokiej ingerencji w zabudowę (tj. jej destrukcję) po stronielokalu numer (...).P. K.nie skorzystał też z dobrej rady tego sąsiada, aby sprawę od razu zgłosić wspólnocie (videk. 179 – zeznaniaP. M.). Tak naprawdę więc powódki mogły – przy innym spojrzeniu na problem – same znacznie szybciej ujawnić prawdziwą przyczynę: po prostu dokonując od razu głębokiej odkrywki w swojej łazience. Na ile one same uległy początkowej sugestiiP. K., że odpowiedzialność ponosiP. M.– nie jest kwestią istotną dla wyniku niniejszego procesu. Należy przypomnieć, że jeszcze w lipcu 2020 r. wspólnota deklarowała swoją odpowiedzialność i gotowość pokrycia kosztów remontu lokalu powódek (k. 95), ale nie stanowi to żadnej podstawy do przypisania jej odpowiedzialności, skoro pogląd ten okazał się – co potwierdza wynik niniejszego procesu – błędny. Zdarzenie to było wyłącznie oświadczeniem wiedzy opartym na błędnych podstawach – nic ponadto (z pewnością nie rodziłosui generisabstrakcyjnego zobowiązania względem powódek,ex gratiaitp.). Nie mniej widać wyraźnie, że wspólnota od początku podchodziła do problemu ze zrozumieniem i empatią. Warto też zwrócić uwagę, żeP. M.z własnej inicjatywy poniósł wymierne koszty zakupu urządzeń diagnostycznych, aby oddalić podejrzenie źródła zalania z jego lokalu, a gdyby nie to, ujawnienie prawdziwej przyczyny zawilgoceń mogło nastąpić jeszcze później i być może wiązałoby się ze zbędną rozbiórką zabudowy w łazienceP. M..
Należy też podkreślić, że szkody w mieszkaniu powódek nie mają żadnego związku z problemem izolacji zewnętrznych ścian budynku (i związanymi z tym problemami wlokalu numer (...), co wyjaśnił świadekT. D.).
Zeznania świadkówT. L.,T. D.,H. R.,P. M.należy uznać za wiarygodne – opisują spójnie przebieg zdarzeń, w sposób zindywidualizowany. ZeznaniaP. K.są częściowo wiarygodne – nie dano wiary temu, że najpierw zgłosił zdarzenie (nie wiadomo w jaki konkretnie sposób) wspólnocie – a potem „z trzy dni nie było reakcji”. Nie ma żadnego innego dowodu, aby wcześniej niż data e-mailaP. K.wspólnota (bądź administrator) została zawiadomiona o problemie. Zdaniem SąduP. K.celowo wymyślił na potrzeby niniejszego procesu ową, rzekomo trzydniową zwłokę wspólnoty. Gdyby tak rzeczywiście było, z pewnością wspomniałby o takiej zwłoce w swoim e-mailu (lub innych swoich pismach datowanych sprzed niniejszego procesu). W istotnej sprzeczności z treścią jego zeznańP. K.na rozprawie (oraz wiarygodnych zeznańP. M.) stoi też treść pisma z 28 czerwca 2020 r., w którym twierdzi on, że problem w ogóle pojawił się dopiero w maju 2020 r., oraz że zawiadomił zarząd wspólnoty dopiero po wizycieT. D.. Oba te elementy pisma są sprzeczne z całokształtem materiału dowodowego i podważają w ogóle wiarygodnośćP. K., który w rozbieżny sposób przedstawia stan faktyczny w zależności od aktualnych potrzeb. Jedynym elementem z pismaP. K.z dnia 28 czerwca 2020 r., który potwierdził się w toku postępowania dowodowego w niniejszej sprawie jest fakt, że przyczyną zawilgoceń była zawinięta uszczelka pionu kanalizacyjnego stanowiąc „fuszerkę w wykonaniu dewelopera” na etapie budowy budynku i wieloletni, powolny proces degradacji ścian lokalu powódek (k. 46). Charakterystyczne jest to, że w swoich zeznaniach na rozprawieP. K.już zupełnie nie wspomina o podmiocie, którego we tym piśmie obciążył odpowiedzialnością za zdarzenie, a nawet w ogóle nie zeznaje o faktycznej przyczynie zawilgoceń, odwołując się tylko bardzo lakonicznie do oświadczenia wspólnoty „o przyznaniu się do winy”.
Zeznania świadkaW. N.nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia, nie miał on wiedzy o przyczynach zawilgoceń.
Zagadnienia dowodowe dotyczące wysokości kosztów remontowych nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia.
W wyniku powyższych ustaleń i ocen dowodowych Sąd nie znalazł żadnych podstaw do przypisania pozwanej wspólnocie mieszkaniowej jakiegokolwiek poziomu niestaranności w ramach rozpatrywania ewentualnej odpowiedzialności odszkodowawczej na zasadzie winy (art. 415 k.c.). Wspólnota po prostu nie miała żadnej możliwości ujawnienia przyczyn zawilgoceń, zanim objawiły się z nasileniem obserwowalnym przez zamieszkujących sporny lokal. Późniejsze działania wspólnoty, w tym początkowy brak pewności co do przyczyn zalania, także jest usprawiedliwiony (wynikał z pewnych ogólnie przyjętych schematów myślenia, że zazwyczaj winnym zalania jest podmiot znajdujący się powyżej) i nie przyczyniło się to w ogóle do zwiększenia szkody, gdyż proces degradacji i zakres remontu wynikał z wieloletniego oddziaływania szkodliwego czynnika, a sam moment poprawnego zdiagnozowania przyczyny problemu wynikał z początkowej niechęci powódek (iP. K.) do przyjęcia hipotezy odmiennej, niż przypisywanie rzekomej odpowiedzialności sąsiadowi zamieszkającemu powyżej.
Mając powyższe na uwadze powództwo oddalono w całości na mocyart. 415 k.c.a contrario(punkt I. sentencji), nie dopatrując się w zachowaniu pozwanej wspólnoty braku należytej staranności w utrzymaniu budynku w należytym stanie; nie doszło więc do naruszenia przez pozwanego normy zart. 61 pkt 2Prawa budowalnego. Odpowiedzialność właściciela lub zarządcy za stan budynku nie ma charakteru absolutnego lub na zasadzie ryzyka, czy też domniemania winy.
Kosztami procesu obciążono solidarnie powódki jako przegrywające proces, na mocyart. 98 k.p.c.w zw. zart. 105 § 2 k.p.c.(punkt II. sentencji). Na zasądzone od nich koszty składa się: opłata za czynności radcy prawnego w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z 22 października 2015 r.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).
Ponadto powódki obciążono nieuiszczonymi kosztami sądowymi na mocyart. 98 k.p.c.w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (punkt III. sentencji).