Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 64/21
Data wyroku: 2021-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko obyczajności publicznej
Podstawa prawna: art. 141 kw

Sygn. akt II W 64/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 kwietnia 2021 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant –p.o. sekr. sąd. Ewa Brezgieł
w obecności oskarżyciela publicznego KPP wG.-------------
po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2021 roku sprawy
E. F. (1) z d. G.
córkiD.iG. z d. S.
ur. (...)wT.
obwinionej o to, że:

1
W dniu 24 października 2020 roku wG.ok. godz.13:10 naul. (...)w związku z wystąpieniem stanu epidemii na terenie Rzeczypospolitej Polskiej naruszyła obowiązek zakrywania ust i nosa w miejscu ogólnodostępnym

tj. o czyn zart. 54kw w zw. zart. 46b pkt. 12 Ustawy z dnia 05 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludziw zw. §27 ust. 1 pkt. 2 lit. a) Rozporządzenia z dnia 9 października 2020 roku w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii

2
W dniu 24 października 2020 roku wG.o godz. 13:10 naul. (...)używała słów nieprzyzwoitych w miejscu publicznym

tj. o czyn z art. 141 kw

1
ObwinionąE. F. (2)uznaje za winną popełnienia czynu zarzuconego jej w pkt. 2 i za to na podstawie art. 141 kw w zw. z art. 24§1 i 3 kw skazuje ją na karę grzywny w wysokości 100 (sto) złotych.

2
ObwinionąE. F. (2)uniewinnia od popełnienia czynu zarzuconego jej w pkt. 1 i ustala, że w tym zakresie koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

3
Zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i obciąża ją pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120,00 (sto dwadzieścia) złotych.

Sygn. akt IIW 64/21

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 października 2020 roku wG.funkcjonariusze policji z KPP wG.-K. K.iD. Z.- pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym. Ok. godz.13:10 naul. (...)zauważyli dwie osoby- jak się później okazało była toE. F. (3)iM. W.- które szły nie mając odpowiednio zakrytych ust i nosa. W/w zwrócili tym osobom uwagę, ale nie odniosło to skutku. Policjanci nałożyli naE. F. (3)iM. W.mandaty karne za niestosowanie się do obowiązku zakrywania ust i nosa w miejscu ogólnodostępnym. W/w odmówili przyjęcia mandatów, nadtoE. F. (3)zaczęła używać słów nieprzyzwoitych.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznańK. K.k. 20v, 4-5.
Obwiniona nie składała wyjaśnień w prowadzonym przeciwko niej postępowaniu.
Zdaniem Sądu nie ma powodów, by odmówić wiary zeznaniomK. K.co do zachowania obwinionej w dniu zdarzenia. Świadek ten- funkcjonariusz Policji- nie miał żadnego interesu w tym, aby zeznawać na temat okoliczności, które w rzeczywistości nie miały miejsca.
Zgodnie z art. 141 kw, przedmiotowego wykroczenia dopuszcza się ten, kto działa w miejscu publicznym. Miejscem publicznym jest takie, które jest dostępne dla nieograniczonej liczby osób. Takim miejscem była niewątpliwie jedna zulic (...), gdzie doszło do zaistnienia niniejszego czynu. Określenie "nieprzyzwoity" należy rozumieć jako niezgodny z panującymi w społeczeństwie zasadami etyczno-moralnymi. Z reguły będzie to używanie słów wulgarnych, a takich właśnie użyłaE. F. (3). W świetle powyższego stwierdzić należy, że obwiniona dopuściła się wykroczenia z art. 141kw. Mając na uwadze treść art. 5 kw, stwierdzić trzeba, że wykroczenia z 141 kw, można dopuścić się zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie. Zdaniem Sądu, zważywszy na okoliczności sprawy, obwiniona przedmiotowego czynu dopuściła się co najmniej nieumyślnie.
Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze treść art. 33§1 - §3 kw.
Nie można akceptować sytuacji, w której obwiniona w określony sposób wyraziła swoje niezadowolenie podjętej przez policjantów interwencji, przy czym swoją słowną agresję skierowała wobec zupełnie przypadkowej osoby. W świetle powyższego, Sąd uznał, iż karą adekwatną do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości przedmiotowego czynu będzie kara grzywny w kwocie 100 złotych, która to spełni jednocześnie cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Na podstawieart. 119§1 kpwSąd zasądził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 30,00 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty i obciążył ją pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 120,00 (sto dwadzieścia) złotych.
Odnosząc się do czynu zarzuconego obwinionej w pkt I wniosku o ukaranie, to stwierdzić trzeba, że w dacie przypisanego obwinionej czynu obowiązywało Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 października 2020 r. w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpienie stanu epidemii ( DzU z 2020 r. poz. 1758). W myśl postanowień §27 ust. 1 pkt. 2 lit a). tego Rozporządzenia – do odwołania nakłada się obowiązek zakrywania, przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego, o którym mowa wart. 40 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym(Dz.U. z 2020 r. poz. 110, 284, 568, 695, 1087 i 1517), ust i nosa w miejscach ogólnodostępnych, w tym na drogach i placach, na terenie cmentarzy, promenad, bulwarów, miejsc postoju pojazdów, parkingów leśnych. Powyższe Rozporządzenie zostało wydane na podstawie przepisówart. 46a i art. 46b pkt. 1-6 i 8-12 Ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi(DZU Nr 234, poz. 1570 z późn. zm.), która to Ustawa stanowi wart. 46b pkt.4, iż można ustanowić obowiązek poddania się badaniom lekarskim oraz stosowaniu innych środków profilaktycznych i zabiegów przez osoby chore i podejrzewane o zachorowanie.
Na wstępie podnieść należy, iż nałożenie obowiązku zakrywania ust i nosa przy pomocy odzieży lub jej części, maski, maseczki, przyłbicy albo kasku ochronnego to forma stosowania środków profilaktycznych o jakich mowa w art. 46b pkt. 4 cyt. Ustawy, a nie nakaz określonego sposobu przemieszczania się o jakim mowa w art. 46b pkt. 12 tej Ustawy i na jaki to przepis powołuje się oskarżyciel publiczny.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, mając na uwadze przywołane zapisy oraz zapisy zawarte w w/w Rozporządzeniu, zdaniem Sądu wprowadzenie za pomocą rozporządzenia generalnego, powszechnego ( także wobec ludzi zdrowych) nakazu zakrywania nosa i ust w miejscach ogólnodostępnych jest daleko bardziej idącym uregulowaniem, niż nakaz stosowania środków profilaktycznych przez osoby chore i podejrzane o zachorowanie - określony w przepisie ustawy. Zauważyć trzeba, że w przedmiotowej sprawie brak było jakichkolwiek przesłanek do uznania, iż obwiniona należy do kręgu osób chorych i podejrzanych o zachorowanie na Covid- 19, a zatem nie sposób było uznać, że zachodziła możliwość pociągnięcia obwinionej do odpowiedzialności z art. 54 kw, w oparciu o wskazane wyżej przepisy. Podkreślić z całą mocą należy, iż Sąd nie kwestionuje zasadności i celowości wprowadzenia działań profilaktycznych mających za zadanie ochronę zdrowia obywateli oraz wysoce nagannie ocenia z punktu widzenia etycznego, moralnego i społecznego postępowanie obwinionej w kontekście podjętych działań profilaktycznych, mających chronić społeczeństwo przed rozprzestrzenianiem się koronawirusa. Niemniej odpowiedzialność z art. 54 kw musi znajdować swoje uzasadnienie w obowiązujących przepisach prawa, co w realiach niniejszej sprawy nie miało miejsca.
W świetle powyższego należało obwinionąE. F. (2)uniewinnić od popełnienia czynu zarzuconego jej wpkt. Ii ustalić, że w tym zakresie koszty postępowania ponosi Skarb Państwa -art. 119§2 pkt. 1 kpw.