Sąd Rejonowy w Kaliszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1750/20
Data wyroku: 2021-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Michał Włodarek

Sygn. akt I C 1750/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 lutego 2021r.
Sąd Rejonowy w Kaliszu w I Wydziale Cywilnym, w składzie:
Przewodniczący: sędzia Michał Włodarek
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Dulas
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2021r. wK.
sprawy z powództwaMiastaK.(NIP (...))
przeciwko pozwanymP. W.(PESEL (...)),M. W.(PESEL (...)), mał.K. W. (1)(PESEL (...)) i mał.A. W.(PESEL (...)),E. W.(PESEL (...)) iK. W. (2)(PESEL (...))
o nakazanie

1
nakazuje pozwanymP. W.,M. W., mał.K. W. (1)i mał.A. W.,E. W.iK. W. (2)ażeby opuścili, opróżnili i wydali powodowi MiastuK.lokal mieszkalny nr (...)znajdujący się w budynku położonym wK.przyul. (...), składający się z 3 izb, o pow. 53,28m2,

2
orzeka, iż pozwanymP. W.,M. W., mał.K. W. (1)i mał.A. W.,E. W.iK. W. (2)nie przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego,

3
zasądza solidarnie od pozwanychP. W.,M. W., mał.K. W. (1)i mał.A. W.,E. W.iK. W. (2)na rzecz powoda MiastaK.kwotę 440,00zł (czterysta czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu w tym kwotę 240,00zł (dwieście czterdzieści złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami w wysokości w stosunku rocznym odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, za czas od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

Sygn. akt I C 1750/20

UZASADNIENIE
W dniu 25 września 2020r. powód MiastoK.skierował do tut. Sądu żądanie nakazania pozwanymP. W.,M. W., mał.K. W. (1)i mał.A. W.opuszczenie, opróżnienie i wydanie nieruchomości stanowiącejlokal mieszkalny nr (...)położony wK.przyul. (...)oraz żądanie zasądzenia kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż jest dysponentem nieruchomości lokalowej zajmowanej przez pozwanych, że w okolicznościach dotyczących sytuacji faktycznej pozwanych ujawniły się podstawy wskazujące na ustanie stosunku obligacyjnego i że pozwani posiadają pozostającą w jego zarządzie nieruchomość lokalową, po ustaniu łączącego powoda z pozwanymi stosunku obligacyjnego, bez tytułu prawnego.
W odpowiedzi na pozew pozwanaM. W.działając również na rzecz i w imieniu małoletnich pozwanychK. W. (1)iA. W.nie sprzeciwiła się powództwu, oświadczając, iż mieszka obecnie w Szwajcarii, gdzie zamierza wraz z córkami pozostać na stałe, że w stosunku do niej iP. W.toczy się obecnie postępowanie separacyjne i nie zamierza powrócić do lokalu mieszkalnego znajdującego się naul. (...), gdzie nie pozostawiła żadnych rzeczy.
W piśmie procesowym z dnia 12 stycznia 2021r. powód rozszerzył żądanie eksmisyjne wobec zamieszkujących tam bez żadnego tytułu prawnegoE. W.iK. W. (2).
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2021r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w sprawie o sygn. akt I C 1750/20 wezwał do udziału w sprawie w charakterze pozwanychE. W.iK. W. (2).
PozwaniP. W.,E. W.iK. W. (2)wnieśli o oddalenie powództwa, a na wypadek eksmisji o przyznanie im uprawnienia do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny.
Powód MiastoK.jest dysponentem nieruchomości stanowiącejlokal mieszkalny nr (...)położony wK.przyul. (...).
W dniu 17 października 2012r. powód MiastoK.zawarł z pozwanymP. W.umowę najmu opisanej wyżej nieruchomości.
PozwaniP. W.,M. W.oraz mał.K. W. (1)iA. W.przebywają od kilku lat w Szwajcarii, gdzie mieszkają i pracują.
Pomiędzy pozwanymiP. W.iM. W.toczy się obecnie postępowanie o separację. PozwanaM. W.wraz z mał.K. W. (1)iA. W.chcą na stałe pozostać w Szwajcarii i nie zamierzają powrócić do nieruchomości lokalowej znajdującej się wK.przyul. (...).
P. W.nadal pracuje na terenie w Szwajcarii, natomiast w przyszłości deklaruje wolę dalszego zamieszkiwania przedmiotowego lokalu.
W czasie kiedy pozwaniP. W.,M. W.oraz mał.K. W. (1)iA. W.wyjechali zarobkowo do Szwajcarii, do nieruchomości, której wydania żąda powód wprowadzili się matka i syn pozwanegoP. E.W.iK. W. (2), którzy nie byli stronami umowy najmu, a także nie zostali wskazani w tym kontrakcie jako osoby uprawnione do zamieszkiwania wspólnie z najemcą.
Umowa najmu pomiędzy MiastemK.aP. W.została zawarta na czas nieokreślony. Kontrakt wiążący strony określał przedmiot umowy, wysokość należności czynszowych, prawa i obowiązki wynajmującego i najemcy.
Pozwany w okresie trwania umowy najmu z powodem nie ponosił bieżących kosztów utrzymania lokalu, w szczególności nie uiszczał czynszu.
Powód dochodził zaległych płatności w cywilnym postępowaniu sądowym.
Powód wzywał pozwanego do zapłaty zaległego czynszu zastrzegając skutki zaniechania wykonania obowiązku czynszowego. Pomimo tego pozwany nie uregulował wymagalnych zobowiązań czynszowych.
W dniu 15 listopada 2016r. powód wypowiedział pozwanemuP. W.istniejący stosunek obligacyjny oraz wezwał do zwrotu nieruchomości lokalowej.
Pozwani zajmują obecnie przedmiotową nieruchomość bez tytułu prawnego.
(umowa najmu lokalu mieszkalnego k. 9-12, nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym I Nc 87/19 k. 13, zestawienie naliczonych odsetek k. 13v, wypowiedzenie umowy k. 14-14v, wezwanie do zapłaty k. 15-15v, karta lokalu k. 16, kontrolka konta k. 17, wezwanie do wydania nieruchomości k. 18-18v, inf.(...)k. 58, przesłuchanie pozwanegoP. W.k. 80-80v 00:07:17-00:09:53, przesłuchanie pozwanejE. W.k. 80v 00:09:53-00:24:36, przesłuchanie pozwanegoK. W. (2)k. 80v 00:24:36-00:31:30)
Pozwani nie korzystają z form pomocy społecznej.
Pozwani nie pobierają zasiłków.
PozwanaE. W.utrzymuje się z emerytury, natomiast źródłem przychodu pozwanychP. W.iK. W. (2)jest świadczenie ze stosunku pracy.
Pozwani nie są zarejestrowani w Powiatowym Urzędzie Pracy wK.jako osoby bezrobotne.
(inf. PUP wK.k. 28, 90, 96, inf. ZUS k. 31, 32, 88, 92, inf. UMK.k. 34, 94, 97, przesłuchanie pozwanegoP. W.k. 80-80v 00:07:17-00:09:53, przesłuchanie pozwanejE. W.k. 80v 00:09:53-00:24:36, przesłuchanie pozwanegoK. W. (2)k. 80v 00:24:36-00:31:30)
PozwaniP. W.,M. W.oraz mał.K. W. (1)iA. W.posiadają zabezpieczone warunki mieszkaniowe na terytorium Szwajcarii, gdzie obecnie przebywają.
PozwaniP. W.,E. W.iK. W. (2)wspólnie w związku z rodzajem, charakterem i wysokością uzyskiwanych dochodów oraz rozmiarem obciążających ich zobowiązań mają możliwość zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego według cen wolnorynkowych. Ponadto pozwanaE. W.dysponuje tytułem prawnym do innej nieruchomości budynkowej, której obecnie nie zamieszkuje z uwagi na jej stan techniczny i konieczność poczynienia nakładów remontowych.
(przesłuchanie pozwanegoP. W.k. 80-80v 00:07:17-00:09:53, przesłuchanie pozwanejE. W.k. 80v 00:09:53-00:24:36, przesłuchanie pozwanegoK. W. (2)k. 80v 00:24:36-00:31:30)
W dniu 23 lutego 2021r. pomiędzy pozwanymP. W.a powodem MiastemK.doszło do zawarcia ugody dotyczącej spłaty zadłużenia obciążającego lokal mieszkalny położony wK.przyul. (...).
(ugoda k. 99)
Sąd Rejonowy zważył, co następuje.
Windykacyjne roszczenie powództwa jest zasadne i znajduje podstawę prawną w treściart. 222 § 1 kc.
Na podstawieart. 222 § 1 kcwłaściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
Treścią przewidzianego wart. 222 § 1 kcroszczenia windykacyjnego jest przyznane właścicielowi żądanie wydania oznaczonej rzeczy przez osobę, która włada jego rzeczą. Służy ono przywróceniu właścicielowi władztwa nad rzeczą, a więc ochronie jednego z podstawowych atrybutów prawa własności. Konstrukcja roszczenia windykacyjnego służy ochronie prawa własności przed jakimikolwiek naruszeniami pochodzącymi od osób nieuprawnionych do władania rzeczą. Z istoty prawa własności wynika bowiem, że właściciel może z wyłączeniem innych osób korzystać z rzeczy i nią rozporządzać. W tym miejscu należy podkreślić, że w doktrynie prawa cywilnego powszechnie akceptowany jest pogląd, że prawnorzeczowe środki ochrony własności mają charakter obiektywny, zależą bowiem jedynie od naruszenia prawa własności.
Bezspornym jest w niniejszej sprawie, iż powód jest legalnym dysponentem przedmiotowej nieruchomości.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wskazuje, że pomiędzy powodem i pozwanymP. W.istniała ważna i skuteczna umowa najmu nieruchomości w rozumieniuart. 659 kcw zw. zart. 680 i n. kc, która została prawidłowo i właściwie wypowiedziana, wskutek nieregulowania przez pozwanego należności czynszowych, z uwzględnieniem wymagań przewidzianych wart. 11 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. 2020.611 – t.j.) oraz że tylko pozwaniP. W.,M. W.oraz mał.K. W. (1)iA. W.w czasie istnienia stosunku obligacyjnego łączącego z powodem posiadali atrybut lokatorów, o którym mowa w art. art. 2 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, a obecnie pozwani posiadają nieruchomość powoda bez tytułu prawnego.
Wobec konstatacji, że stosunek obligacyjny, który uprawniał pozwanych do korzystania z nieruchomości powoda ustał, a pozwani nie legitymują się skutecznym względem powoda uprawnieniem do władania tą rzeczą Sąd uwzględnił w całości żądanie powództwa w zakresie roszczenia wydobywczego i nakazał pozwanym opuszczenie, opróżnienie i wydanie spornej nieruchomości – por.art. 222 § 1 kciart. 675 § 1 kc.
Jednocześnie stosownie do treściart. 14 ust. 1 zd. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. 2020.611 – t.j.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu albo braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. W myśl art. 14 ust. 3 tej ustawy Sąd, badając z urzędu, czy zachodzą przesłanki do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, orzeka o uprawnieniu osób, o których mowa wust. 1, biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez nie z lokalu oraz ich szczególną sytuację materialną i rodzinną.
Struktura regulacji zawartej w art. 14 w/w ustawy wskazuje na to, że sąd w pierwszej kolejności powinien brać pod uwagę indywidualną sytuację danej osoby, a więc „dotychczasowy sposób korzystania z lokalu i szczególną sytuację materialną oraz rodzinną osób zobowiązanych do jego opróżnienia” (art. 14 ust. 3), z tym że nie może nie orzec o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego w stosunku do wymienionych w art. 14 ust. 4 w/w ustawy kategorii osób. Takiego obowiązku sąd nie ma jedynie w pewnych, wyjątkowych okolicznościach, np. uprawniony ma zamieszkać w innym lokalu, gdy powodem eksmisji jest znęcanie się nad rodziną (art. 17) lub gdy zachodzi rażące wykraczanie przez pozwanego o eksmisję przeciwko porządkowi domowemu albo rażąco naganne postępowanie uniemożliwiające wspólne zamieszkiwanie (art. 13).
Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę podziela stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2001r. w sprawie o sygn. akt III CZP 66/01, opubl. OSNC 2002/9/109 zgodnie, z którym przepisyart. 14 i 15 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz. U. 2020.611 – t.j.) mają zastosowanie w sprawach o opróżnienie lokalu przeciwko osobom, które były lokatorami w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 1 tej ustawy – por. postanow. SN z dnia 3 czerwca 2011r. w sprawie o sygn. akt III CSK 330/10, opubl.L. (...)nr(...), wyrok SN z dnia 26 lipca 2004r. w sprawie o sygn. akt V CA 1/04, opubl.L. (...)nr(...)
W stosunku do pozwanychP. W.,M. W.oraz mał.K. W. (1)iA. W.nie występuje ani obligatoryjne ani fakultatywne przesłanki przyznania uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu przewidziane w art. 14 ust. 3 i 4 w/w ustawy, natomiast pozwaniE. W.iK. W. (2)nie posiadają atrybutu lokatora, który stanowi warunek konieczny rozważań przyznania takiego uprawnienia.
W szczególności wymaga również wyeksponowania, iż pozwaniP. W.,M. W.oraz mał.K. W. (1)iA. W.nie zamieszkują przedmiotowej nieruchomości przez dłuższy okres, a pobyt pozwanegoP. W.w kraju ma charakter okazjonalny, natomiast pozwaniE. W.iK. W. (2)uzyskali dostęp do spornej nieruchomości bez jakiegokolwiek tytułu prawnego.
Niezależnie od powyższego pozwani każdy z nich mają możliwość do zamieszkania w innej nieruchomości. Pozwani mają zatem zabezpieczone potrzeby lokalowe i niezależnie od tego w związku z rodzajem, charakterem i wysokością uzyskiwanych przez pozwanych dochodów oraz rozmiarem obciążających ich zobowiązań mają oni wspólnie obiektywną możliwość zawarcia na warunkach cen wolnorynkowych umowy najmu lokalu mieszkalnego z osobą trzecią.
Obowiązkiem pozwanych było też wskazanie na dowody, których przeprowadzenie potwierdzi zasadność ich twierdzeń o faktach, czemu nie sprostali w warunkach niniejszego postępowania (art. 232 kpciart. 6 kc).
Zgodnie bowiem z zasadami procesu cywilnego ciężar gromadzenia materiału dowodowego spoczywa na stronach (art. 232 kpc.,art. 3 kpc,art. 6 kc). Jego istota sprowadza się do ryzyka poniesienia przez stronę ujemnych konsekwencji braku wywiązania się z powinności przedstawienia dowodów. Skutkiem braku wykazania przez stronę prawdziwości twierdzeń o faktach istotnych dla sprawy jest tylko to, że twierdzenia takie zasadniczo nie będą mogły leżeć u podstaw sądowego rozstrzygnięcia. Strona, która nie udowodni przytoczonych twierdzeń, utraci korzyści, jakie uzyskałaby aktywnym działaniem (por. wyrok s.apel wB.z dnia 28sierpnia 2014r. w sprawie o sygn. akt I ACa 286/14, opubl.L. (...)nr(...)).
O kosztach procesu, w tym kosztach zastępstwa procesowego, orzeczono na podstawieart. 108 § 1 kpcw zart. 98 § 1 – 3 kpci z w zw. zart. 105 § 1 i 2 kpcoraz w zw. z § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2015.1800 ze zm.) oraz w oparciu o treśćart. 27 pkt 11 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(Dz. U. 2020.755 – j.t. ze zm.) iart. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o opłacie skarbowej(Dz. U. 2020.1546 – j.t. ze zm.).
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji wyroku.