Sąd Rejonowy w Grudziądzu
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 13/20
Data wyroku: 2021-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Lucyna Gurbin

Sygn. akt IV P 13/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2021 roku
Sąd Rejonowy w Grudziądzu IV Wydział Pracy
w składzie:

Przewodniczący:

sędzia Lucyna Gurbin

Protokolant:

sekretarz sądowy Dominika Janta-Lipińska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2021 roku
sprawy z powództwa(...) sp. z o.o.i sp. kom. wN.
przeciwkoM. K.
o urlop wypoczynkowy
O R Z E K Ł:

1
Zasądza od pozwanejM. K.na rzecz powoda kwotę 1.766,99 zł (tysiąc siedemset sześćdziesiąt sześć złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27.01.2020r. do dnia 1.03.2021r.

2
Należność zasądzoną w pkt. 1 rozkłada na następujące raty :

a
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.03.2021r.

b
100,00 zł (sto złotych) do dnia 30.04.2021r.

c
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.05.2021r.

d
100,00 zł (sto złotych) do dnia 30.06.2021r.

e
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.07.2021r.

f
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.08.2021r.

g
100,00 zł (sto złotych) do dnia 30.09.2021r.

h
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.10.2021r.

i
100,00 zł (sto złotych) do dnia 30.11.2021r.

j
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.12.2021r.

k
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.01.2022r.

l
100,00 zł (sto złotych) do dnia 28.02.2022r.

m
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.03.2022r.

n
100,00 zł (sto złotych) do dnia 30.04.2022r.

o
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.05.2022r.

p
100,00 zł (sto złotych) do dnia 30.06.2022r.

q
100,00 zł (sto złotych) do dnia 31.07.2022r.

r
66,99 zł (sześćdziesiąt sześć złotych dziewięćdziesiąt dziewięć groszy) do dnia 31.08.2022r.

wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie o których mowa w pkt. 1 wyroku.

3
Opłatą od pozwu obciążyć Skarb Państwa.

4
Nie obciążać pozwanej kosztami zastępstwa procesowego.

Sygn. akt IVP 13/20

UZASADNIENIE
Powód(...) Sp. z o. o.i Spółka Komandytowa wN.wniósł pozew przeciwkoM. K.o zapłatę kwoty 1.766,99 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że pozwana była pracownikiem powoda w okresie od 1.02.2017r. do 31.08.2018r. Z dniem 31.08.2018r. ustał stosunek pracy w związku z upływem czasu na jaki była zawarta umowa. Pozwanej z tytułu niewykorzystanego urlopu został omyłkowo wypłacony w podwójnej wysokości ekwiwalent, o czym powód poinformował pozwaną niezwłocznie po stwierdzeniu pomyłki i wezwał pozwaną do zapłaty. Pozwana nie dokonała zapłaty do dnia wniesienia pozwu. W odpowiedzi na pozew pozwana podniosła, że nie dopatrzyła się podwójnej wypłaty. Wskazywała, że jej miesięczny dochód obecnie wynosi 1.400 zł i świadczenie na córkę oraz zasiłek chorobowy. Jednocześnie pozwana podniosła, że nie jest w stanie zwrócić żądanej kwoty i obecnie jest w 5 miesiącu ciąży i sama wychowuje córkę. Pozwana nie zgłosiła żadnych wniosków dowodowych.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :

Pozwana była zatrudniona u powoda od dnia 1 lutego 2017r. do 31 lipca 2018r. jako sprzedawca w pełnym wymiarze czasu pracy
dowód:świadectwo pracy (k. 6).
Pismem z dnia 13 sierpnia 2018r. powód wezwał pozwaną do zwrotu nienależnie zapłaconego ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy.
dowód:pismo powoda z dnia 13.08.2018 r. (k. 17) oraz dowody przelewów (k. 18-19).

Sąd zważył co następuje:

Stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd ustalił na podstawie dokumentów przedłożonych przez powoda tj. umów o pracę z dnia 30.01.2017r., 28.04.2017r., 31.07.2017 r., świadectwa pracy z dnia 1.08.2018 r. (k. 13-16), pisma powoda z dnia 13.08.2018 r. (k. 17), dowodów przelewów (k. 18-19). Sąd dał wiarę przedstawionym przez powoda dokumentom albowiem ich wiarygodność nie została w żaden sposób podważona. Pozwana wezwana do osobistego stawiennictwa na rozprawę w dniu 1.03.2021 r. nie stawiła się.
Sąd uznał, że należy zastosować do pozwanejart. 320 k.p.c.Przede wszystkim Sąd wziął pod uwagę sytuację życiową pozwanej. Pozwana jest matką wychowującą samotnie dziecko i jak podnosiła w odpowiedzi na pozew, spodziewa się narodzin drugiego dziecka, które są na jej utrzymaniu. Sądowi z urzędu jest wiadomo, że obecnie toczy się postępowanie z powództwa pozwanej (sygn. akt IVP 114/20) w której to sprawie powódka dochodzi odszkodowania za rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia i wskazywała, że obecnie jest samotną matką, spodziewa się narodzin drugiego dziecka i utrzymuje się obecnie wyłącznie z zasiłku chorobowego i świadczeń 500+ i świadczenia rodzinnego.
Dlatego Sąd uznał, że zachodzą szczególnie uzasadnione okoliczności pozwalające na skorzystanie zart. 320 k.p.c.Pozwana nie przedstawiła wniosków dowodowych, wskazując wyłącznie że nie jest w stanie w chwili obecnej zwrócić kwoty dochodzonej pozwem w całości. Stosownie do dyspozycji zawartej wart. 320 kpc. w szczególnie uzasadnionych przypadkach sąd może w wyroku rozłożyć świadczenie na raty. Zgodnie z utrwalonym poglądem judykatury i doktryny (komentarz dokodeksu postępowania cywilnego. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze, T. I,Wydawnictwo (...),W.2001, s. 560 – 561] uprawnienie przewidziane w powyższym przepisie przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Rozłożenie świadczenia na raty ma w szczególności na celu uchronienia pozwanego od postępowania egzekucyjnego poprzez umożliwienie mu wykonania wyroku w sposób dobrowolny. Podobne stanowisko prezentuje orzecznictwo sądów apelacyjnych i Sądu Najwyższego (orzeczenie SA wB.z dnia 3.06.2020 r. I ACa 845/19). W niniejszej sprawie rozłożenie należności na rozsądne raty, możliwe do spłaty przez pozwaną w ocenie Sądu było właściwe. Konsekwentnie Sąd zastosował do rozstrzygnięcia o kosztachart. 102 kpc. zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Ustawodawca w dyspozycji cytowanego przepisu nie wskazał jakichkolwiek wskazówek odnośnie tego, co należy rozumieć pod pojęciem „wypadku szczególnie uzasadnionego”, jednakże w orzecznictwie przyjmuje się, iż przy ocenie wystąpienia przesłanek wynikających z wyżej wymienionego przepisu zwykle brane są pod uwagę zarówno takie okoliczności, które odnoszą się do faktów związanych z samym przebiegiem procesu, jak i takie, które dotyczą stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony z uwzględnieniem zasad współżycia społecznego. Przy czym przez fakty związane z samym przebiegiem procesu należy pojmować takie okoliczności jak np. podstawę oddalenia żądania, zgodność zamiarów stron w sprawach dotyczących stosunku prawnego, który może być ukształtowany tylko wyrokiem, szczególną zawiłość lub precedensowy charakter sprawy albo subiektywne przekonanie strony co do zasadności zgłoszonego roszczenia - trudne do zweryfikowania a limine, a ponadto sposób prowadzenia procesu przez stronę przegrywającą albo niesumienne lub oczywiście niewłaściwe postępowanie strony wygrywającej, która w ten sposób wywołała proces i koszty połączone z jego prowadzeniem. Podkreślenia nadto w tym miejscu wymaga, iż kwalifikacja "wypadków szczególnie uzasadnionych" należy do sądu, który - mając na względzie okoliczności konkretnej sprawy - powinien kierować się poczuciem własnej sprawiedliwości (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2010 roku, II CZ 87/09).
Uprawnienie sądu do zastosowania instytucji przewidzianej wart. 102 KPCnie jest dowolne, na co wskazuje przyjęte w tym przepisie sformułowanie "w wypadkach szczególnie uzasadnionych". Ustawodawca, przyznaje sądowi pewną swobodę w zasądzaniu kosztów procesu, gdy stosowaniu zasady odpowiedzialności za wynik sporu (art. 98 KPC) sprzeciwiają się - względy słuszności, co właśnie wyraża się wskazanym wyżej stwierdzeniem. Do kręgu „wypadków szczególnie uzasadnionych” należą zarówno okoliczności związane z samym przebiegiem procesu, jak i leżące na zewnątrz. Do pierwszych zaliczane są sytuacje wynikające z charakteru żądania poddanego rozstrzygnięciu, jego znaczenia dla strony, subiektywne przekonanie strony o zasadności roszczeń, przedawnienie, prekluzja. Drugie natomiast wyznacza sytuacja majątkowa i życiowa strony, z tym zastrzeżeniem, że niewystarczające jest powoływanie się jedynie na trudną sytuację majątkową osoby przegrywającej sprawę, nawet jeśli była podstawą zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
Odnosząc powyższe rozważania, do realiów niniejszej sprawy podnieść należy, że powódka dokonała przelewu na rzecz pozwanej ekwiwalentu dwukrotnie z błędu własnych służb finansowych. Natomiast sytuacja finansowa pozwanej jest wyjątkowa. Dlatego Sąd nie obciążył pozwanej kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego.