Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1075/18
Data wyroku: 2022-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Justyna Koska-Janusz

Sygn. akt II K 1075/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2022 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Justyna Koska-Janusz
Protokolant: Małgorzata Kruk i Weronika Kosowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 25 stycznia 2022 roku i 11 kwietnia 2022 r.
sprawy:

1
Ł. L.,synaA.iA. z domu K.,urodzonego (...)wW.,

oskarżonego o to, że:
w dniu 21 sierpnia 2018 roku wW.przyul. (...)w okolicybaru (...), wspólnie zA. M.oraz nieustalonym mężczyzną wziął udział w pobiciuM. G.orazF. K., podczas którego zadawaliM. G.uderzenia pięściami w głowę i twarz, oraz kopnięcie w klatkę piersiową, natomiastF. K.zadawali uderzenia w postaci kopnięcia w brzuch oraz uderzenia pięściami w twarz czym narazili wyżej wymienionych pokrzywdzonych na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.
oraz

2
A. M.,synaG.iA. z domu A.,urodzonego (...)wP.,

oskarżonego o to, że:
w dniu 21 sierpnia 2018 roku wW.przyul. (...)w okolicybaru (...), wspólnie zF. L.oraz nieustalonym mężczyzną wziął udział w pobiciuM. G.orazF. K., podczas którego zadawaliM. G.uderzenia pięściami w głowę i twarz, oraz kopnięcie w klatkę piersiową, natomiastF. K.zadawali uderzenia w postaci kopnięcia w brzuch oraz uderzenia pięściami w twarz czym narazili wyżej wymienionych pokrzywdzonych na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.

orzeka

I
oskarżonegoŁ. L.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, który kwalifikuje jako występek zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkskazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoA. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, który kwalifikuje jako występek zart. 158 § 1 kki za to na podstawieart. 158 § 1 kkskazuje go i wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoŁ. L.w pkt. I wyroku kary pozbawienia wolności zalicza okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 września 2018 roku od godz. 09:30 do dnia 12 września 2018 roku do godziny 14:05,;

IV
na podstawieart. 46 § 1 kkzasądza od oskarżonegoŁ. L.na rzecz pokrzywdzonychM. G.kwotę 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) i na rzeczF. K.kwotę 1.000 zł (jeden tysiąc złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

V
na podstawieart. 46 § 1 kkzasądza od oskarżonegoA. M.na rzecz pokrzywdzonychM. G.kwotę 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) i na rzeczF. K.kwotę 1.000 zł (jeden tysiąc złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

VI
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. -Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2015 r. poz. 615, z późn. zm.) oraz§ 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3, § 20w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu(Dz. U. z dnia 18 października 2016 r. poz. 1714) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. B.kwotę 672,00 zł (sześćset siedemdziesiąt dwa złote 00/100) powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuŁ. L.z urzędu;

VII
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r.o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49;poz. 223z późn. zm.) zwalnia oskarżonegoŁ. L.od kosztów i opłat w sprawie i określa, że ponosi je Skarb Państwa;

VIII
na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonegoA. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 648,55 zł (sześćset czterdzieści osiem złotych 55/100) tytułem zwrotu części wydatków oraz kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem opłaty, a w pozostałym zakresie na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych.

sędzia Justyna Koska-Janusz

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 1075/18

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

A. M.,Ł. L.

W dniu 21 sierpnia 2018 roku wW.przyul. (...)w okolicybaru (...), wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz nieustalonym mężczyzną, wzięli udział w pobiciuM. G.orazF. K., podczas którego zadawaliM. G.uderzenia pięściami w głowę i twarz, oraz kopnięcie w klatkę piersiową, natomiastF. K.zadawali uderzenia w postaci kopnięcia w brzuch oraz uderzenia pięściami w twarz czym narazili wyżej wymienionych pokrzywdzonych na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lubart. 157 § 1, tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 21 sierpnia 2018 rokuM. G.iF. K.spotkali się około godziny 22:00 zA. B.iD. M.. Spożywali alkohol. Około godziny 01:20 pojawili się lokalu(...)M. G.udał się do baru, gdzie kupił dla siebie piwo. Następnie wyszedł ze środka lokalu, wrócił do znajomych.A. B.iD. M.weszli do klubu.M. G.został zF. K., który na skutek spożytego alkoholu poczuł się źle.M. G.pomógłF. K.usiąść na schodach. Po chwiliF. K.zwymiotował na schodek (około 01:33). W tym momencie doF. K.iM. G.podszedł mężczyzna o nieustalonej tożsamości (nie biorący udziału w pobiciu), który wdał się w dyskusję zM. G..M. G.wyjaśnił, że jego kolega źle się poczuł i poprosił, aby dał im spokój. Mężczyzna zakomunikował wówczas, że zaraz będą sprzątać schodki „własnymi rękami”.M. G.zadeklarował, że wraz z kolegą mogą opuścić to miejsce, na co usłyszał groźbę ich pobicia.M. G.poinformował, że jeżeli tak się stanie, to wezwie policję. Powyższe stwierdzenie sprowokowało zgromadzoną nieopodal na leżakach grupę mężczyzn, wśród których znajdowali sięŁ. L.iA. M.. Wówczas, o godz. 01:34:35Ł. L.zadał pierwsze kopnięcieF. K.. Następnie nieustalony sprawca zadał kopnięcieM. G.(01:34:36). Po chwili (01:34:37)A. M.podbiegł doF. K.i zadał mu uderzenia pięścią w twarz. Wskutek uderzeńF. K.upadł na ziemie.A. M.z podniesioną gardą podszedł w stronęM. G.(01:34:39) i zadał mu kopnięcie (01:34:47), po czym wyprowadził w jego kierunku serię ciosów rękami.W trakcie zdarzenia wobecF. K.użyto gazu obezwładniającego, a gdy leżał na ziemi kopnięto go w twarz.
Po chwili napastnicy oddalili się odM. G.iF. K..M. G.pomógł podnieść sięF. K., który znajdował się na ziemi w pozycji klęczącej i oddalili się z miejsca zdarzenia. Usiedli nieopodal na ławce. Po chwili nieustalony sprawca podbiegł doM. G.i zadał mu 3-4 uderzenia pięściami w twarz.
F. K.pomocy udzieliła wezwana karetka pogotowia, zaśM. G.samodzielnie udał się do Szpitala naul. (...).

zeznaniaM. G.

1114,185-187, 329-330

zeznaniaF. K.

18-19, 187-189

zeznania świadkaA. B.

25-26, 191

nagranie z monitoringu

41

ekspertyza kryminalistyczna z zakresu identyfikacji antropologicznej

883-891

protokół okazania osobyM. G.

62-63

protokół zatrzymania osoby, protokół przeszukania osoby

55v, 57-58

protokół oględzin rzeczy

59-60

protokół oględzin rzeczy

47-52

zeznaniaL. S.

28-29

zeznaniaP. G.

197

Wskutek tego zdarzeniaM. G.doznał obrażeń ciała w postaci: wieloodłamowego złamania żuchwy (złamania trzonu żuchwy po stronie lewej oraz złamanie wyrostka kłykciowego żuchwy po stronie prawej) oraz wylewu krwawego pod spojówką gałkową oka lewego, które spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na okres przekraczający 7 dni (art. 157 § 1 k.k.).

M. G.w okresie od 21 sierpnia do 27 sierpnia 2018 r. przebywał w Klinice(...). Przez okres 1,5 miesiąca od zdarzenia odczuwał silny ból, spożywał posiłki przez słomkę. Nosił aparat uniemożlwiający mu ruszanie żuchwą. Nie posiadał czucia w okolicach nerwów wokół oka, nie był w stanie domknąć oka.

opinia sądowo-lekarska stanu zdrowiaM. G.

468-470

dokumentacja medycznaM. G.

53, 263-327

zeznaniaS. G.

189

F. K.wskutek zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów kostnych, z obrzękiem piramidy nosa oraz obrzękiem błony śluzowej nosa, skrzywienie przegrody nosa w stronę prawą, które spowodowało naruszenie czynności narządów ciała na okres przekraczający 7 dni (art. 157 § 1 k.k.).

opinia sądowo-lekarska stanu zdrowiaF. K.

473-474

dokumentacja medycznaF. K.

22-24, 334-335

A. M.był uprzednio karany.
Ł. L.był uprzednio karany.

dane o karalności

796-797, 827v

Stan psychiczny oskarżonegoŁ. L.w czasie zarzuconego mu czynu nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolności pokierowania swoim postępowaniem.

opinia sądowo-psychiatryczna

775-784

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2

OCENA DOWODÓW

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

zeznaniaM. G.

Oceniając zeznania tego świadka Sąd miał na uwadze, że jako pokrzywdzony i jednocześnie oskarżyciel posiłkowy był zainteresowany wynikiem postępowania, niemniej okoliczność ta sama przez się nie może stanowić podstawy do odmowy przyznania tym zeznaniom wiarygodności, gdyż istotą oceny dowodów jest ich treść, a nie pochodzenie. Sąd analizując jego zeznania nie dopatrzył się jakichkolwiek okoliczności, które podważałyby wiarygodność zeznań pokrzywdzonego. Pokrzywdzony w sposób spójny i konsekwentny opisał przebieg zdarzenia z 21 sierpnia 2018 r., przy czym jego relacja oddaje dynamikę i gwałtowność zdarzenia. ZeznaniaM. G.były jasne, spójne, logiczne, zaś treść jego depozycji procesowych jest zgodna z wynikami innych czynności dowodowych, w szczególności z zeznaniami świadkaF. K., nagraniami z monitoringu oraz rodzajem obrażeń potwierdzonych dokumentacją medyczną i opinią biegłego. Podkreślenia wymaga fakt, że pokrzywdzony rozpoznał oskarżonych. Z zeznań pokrzywdzonego zasadniczo wynikało, że w dniu 21 sierpnia 2018 r. pomiędzy godziną 01:33 a 01:35 w lokalu(...)wW., jego kolega źle się poczuł i zwymiotował na schodki, co wywołało niezadowolenie zgromadzonych wokół osób, które zaczęły odgrażać się w stronę pokrzywdzonych. Po tym jak świadek zagroził wezwaniem policji, grupa mężczyzn zaczęła się wobec nich agresywnie zachowywać, zaś oskarżeni dopuścili się wobec nich ciosów zadawanych nogami i pięściami. Świadek zeznał także, że w trakcie zdarzenia wobecF. K.rozpylono gaz obezwładniający. Jednocześnie z zeznańM. G.ani z innych dowodów nie sposób jednoznacznie wywieść, kto rozpylił gaz.
Oceniając zeznania pokrzywdzonego należy zauważyć, że były one szczegółowe i konsekwentne. Nie sposób doszukać się w jego zeznaniach chęci nadmiernego obciążania oskarżonych czy manipulowania faktami. Jego zeznania były wyważone, pozbawione przerysowanych opisów. Depozycje świadka były też konsekwentne, różnice, które w nich wystąpiły były wynikiem upływu czasu i naturalnym skutkiem upływu czasu od zdarzenia. Stan nietrzeźwości pokrzywdzonego nie wpłynął znacząco na jego zdolność do odtworzenia przebiegu zdarzenia, jego depozycje były logiczne i spójne. Podkreślenia wymaga, co potwierdzają chociażby zeznania świadkaA. B.pokrzywdzony, spożył w ciągu sześciu godzin około 3-4 piwa i znajdował się w dobrej kondycji psychofizycznej. Z powyższych względów depozycje świadka mogły stanowić podstawę dokonania ustaleń faktycznych.

zeznaniaF. K.

Podobnie jak w przypadku zeznańM. G., okoliczność, że świadek w niniejszej sprawie jednocześnie był pokrzywdzonym i oskarżycielem posiłkowym, nie może stanowić a priori podstawy do odmówienia przymiotu wiarygodności jego depozycjom. Pokrzywdzony w sposób spójny i konsekwentny opisał przebieg zdarzenia z 21 sierpnia 2018 r., przy czym jego relacja oddaje dynamikę i gwałtowność zdarzenia. ZeznaniaF. K.były jasne, spójne, logiczne, zaś treść jego depozycji była zgodna z wynikami innych czynności dowodowych, w szczególności z zeznaniami świadkaM. G., nagraniami z monitoringu oraz rodzajem obrażeń potwierdzonych dokumentacją medyczną i opinią biegłego. Z zeznań pokrzywdzonego zasadniczo wynikało, że w dniu 21 sierpnia 2018 r. pomiędzy godziną 01:33 a 01:35 w lokalu(...)wW., źle się poczuł, zwymiotował na schodki, co wywołało niezadowolenie zgromadzonych wokół osób, które zaczęły odgrażać się w stronę pokrzywdzonych. Świadek słyszał rozmowęM. G.z grupą osób i zdecydował się na opuszczenie tego miejsca, wstał, po czym otrzymał kopnięcie nogą w klatkę piersiową, a następnie zaatakowano go pięściami. Świadek zeznał także, że w trakcie zdarzenia rozpylono w jego stronę gaz obezwładniający. Jednocześnie z zeznań świadka ani z innych dowodów nie sposób jednoznacznie wywieść, kto rozpylił gaz.
Oceniając zeznania pokrzywdzonego należy zauważyć, że były one konsekwentne. Nie sposób doszukać się w jego zeznaniach chęci nadmiernego obciążania oskarżonych czy manipulowania faktami.
Świadek nie pamiętał całości przebiegu zdarzenia, co było pochodną spożytego alkoholu i dynamiki tego zajścia, niemniej świadek jednoznacznie je sygnalizował, a ponadto przyznawał także te okoliczności, które mogły go stawiać w niekorzystnym świetle, jak przykładowo jego złą kondycję psychofizyczną, czy zwymiotowanie w lokalu(...). Powyższe dawało podstawy do uznania, że relacje jego były szczere.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonychA. M.iŁ. L.

Wyjaśnienia oskarżonych stanowiły w ocenie Sądu wyłącznie przyjętą przez nich linię obrony, mającą umniejszyć udział każdego z nich w inkryminowanym zajściu.
Oskarżeni nie przyznali się do popełnienia zarzucanego im czynu, wyjaśniając, że to pokrzywdzeni byli agresywni w trakcie całej sytuacji.A. M.wyjaśnił, że działając w obronie odepchnął jedną osobę. Z koleiŁ. L.w swoich wyjaśnieniach potwierdził, że odepchnął pokrzywdzonego nogą.
Wedle twierdzeń oskarżonych, to pokrzywdzeni mili być agresywni, chociaż przeczą temu nie tylko zeznania pokrzywdzonych, ale także zarejestrowane nagranie z monitoringu. Przykładowo wskazać należy, że wbrew wyjaśnieniomŁ. L., by któryś z pokrzywdzonych zaatakował go „w pozycji bojowej”, na ujawnionych nagraniach monitoringu widoczne jest, że takie zdarzenie nie miało miejsca, bowiem pokrzywdzeni zostali zaatakowani przez oskarżonych, stojąc w miejscu i nie podejmując żadnej próby ataku, nie przejawiając agresji wobec oskarżonych. Przypomnieć trzeba, że treść tych nagrań musi być oceniana z uwzględnieniem treści zeznań pokrzywdzonych, z których jasno wynika, że ich stan nietrzeźwości nie pozwalał im na stanowienie jakiegokolwiek realnego zagrożenia dla atakujących ich mężczyzn.

zeznaniaL. S.

Zeznania nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego, świadek nie podał żadnych danych ani nie opisał żadnych okoliczności bezpośrednio odnoszących się do czynu zarzucanego oskarżonym. Jednocześnie wskazać należy, że policjanci przybyli na miejsce zdarzenia już po rozejściu się napastników, stąd ich zeznania mogły dotyczyć tylko zachowania uczestnikówpost factum.

zeznaniaM. W.

Zeznania nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego, świadek nie podał żadnych danych ani nie opisał żadnych okoliczności bezpośrednio odnoszących się do czynu zarzucanego oskarżonym. Świadek nie pamiętał przedmiotowego zdarzenia. Jednocześnie wskazać należy, że policjanci przybyli na miejsce zdarzenia już po rozejściu się napastników, stąd ich zeznania mogły dotyczyć tylko zachowania uczestnikówpost factum.

protokół okazania osobyF. K.

Dokument sporządzony z czynności przeprowadzonych przez funkcjonariuszy publicznych działających w ramach ich kompetencji w oparciu o przepisy prawa w związku z uzasadnionym podejrzeniem popełnienia czynu zabronionego; sporządzone w sposób prawidłowy; niemniej w trakcie okazaniaF. K.nie rozpoznał sprawcy.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I i II

A. M.,Ł. L.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na bezsporne stwierdzenie, żeA. M.orazŁ. L.wzięli udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1. Określony wart. 158 § 1 k.k.udział w bójce lub pobiciu jest przestępstwem umyślnym, które wymaga zamiaru bezpośredniego co do samego uczestnictwa w zajściu, natomiast znamię jego niebezpiecznego charakteru (tj. narażenia życia lub zdrowia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo) może być objęte zamiarem ewentualnym (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 1975 r. w sprawie II KRN 10/75).
W orzecznictwie wskazuje się, że udziałem w bójce lub pobiciu może być każda forma świadomego współdziałania uczestników pobicia, a w jej ramach również każdy środek użyty do ataku na inną osobę (inne osoby), jeżeli wspólne działanie powoduje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku wskazanego w art. 156 § 1 lub wart. 157 § 1 k.k.Do przypisania sprawcy udziału w pobiciu nie jest konieczne udowodnienie, że zadał on pokrzywdzonemu lub pokrzywdzonym cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., a wystarczające jest świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie osób. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem że każdy z nich możliwość nastąpienia ich przewidywał albo mógł i powinien był przewidzieć (wyrok SA w Krakowie z dnia 29 czerwca 2010 r., II AKa 69/10, KZS 2010, z. 9, poz. 28).
„Pobicie” w rozumieniu ustawy ma miejsce wtedy, gdy co najmniej dwoje napastników atakuje jedną osobę i nie da się ustalić, który z nich swoim działaniem spowodował konkretne obrażenia ciała, każdy z napastników ponosi odpowiedzialność za całość zdarzenia, bez względu na to, jak nasilona była jego własna aktywność. Inaczej rzecz ujmując, skutki pobicia, choćby faktycznie spowodowane były przez jedną osobę ( której wszak nie da się ustalić), rozkładają się na wszystkich uczestników strony atakującej.
W tym miejscu podkreślić należy, że przepisart. 158 § 1 k.k.stanowi namiastkę odpowiedzialności zbiorowej. Nie można jednak uznać go za wyłom od zasady indywidualizacji odpowiedzialności, ponieważ sprawca popełnia własny czyn polegający na wzięciu udziału w bójce lub pobiciu. Owa quasi-odpowiedzialność zbiorowa przejawia się w tym, że sprawca odpowiada na podstawie przepisuart. 158niezależnie od tego, czy to właśnie jego zachowanie stanowi o niebezpieczeństwie dla życia lub zdrowia oraz czy można mu przypisać np. zadanie uderzenia powodującego uszczerbek na zdrowiu lub utratę życia (Zoll (w:) Zoll II, s. 390; Królikowski (w:) Królikowski, Zawłocki, Szczególna I, s. 281).
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego m.in. zeznań pokrzywdzonych, nagrań monitoringu oraz ekspertyzy z dziedziny antropologii jednoznacznie wynika, iżA. M.orazŁ. L.brali udział w pobiciu pokrzywdzonych m.in. poprzez zadawanie im ciosów rękami i nogami. Oskarżeni działali umyślnie z zamiarem bezpośrednim udziału w pobiciu, wiedzieli, jakie działania podejmują i w jakim celu. Swej agresji nie opanowali nawet pomimo powalenia jednego z pokrzywdzonych i nie stosowania przez obydwu pokrzywdzonych aktywnego oporu. Pozwala to na uznanie, że wielokrotnie uderzając pokrzywdzonych mieli wolę i świadomość wyrządzania pokrzywdzonym krzywdy, widzieli efekt zadawanych przez siebie ciosów a pomimo tego nadal atakowali pokrzywdzonego. Oczywistym jest, iż przewidywali i godzili się na nastąpienie skutków zart. 157 § 1 k.k.Dla każdego człowieka bowiem wiadomym jest, że kopanie czy uderzanie drugiej osoby w newralgiczne okolice klatki piersiowej, twarzy i głowy może spowodować poważne skutki dla jego zdrowia, zwłaszcza w sytuacji ponawiania uderzeń. O trafności poczynionych powyżej uwag świadczy treść niekwestionowanych opinii biegłego z zakresu medycyny, z których wynika, iż pokrzywdzonyM. G.doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania żuchwy oraz wylewu krwawego pod spojówką gałkową oka lewego, zaśF. K.doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości nosa z przemieszczeniem odłamów kostnych, z obrzękiem piramidy nosa oraz obrzękiem błony śluzowej nosa, skrzywienie przegrody nosa w stronę prawą, które trwały u każdego z pokrzywdzonych dłużej niż 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 k.k.W realiach przedmiotowej sprawy oskarżeni swój czyn popełnili umyślnie godząc w zdrowie pokrzywdzonych
W toku przedmiotowego postępowania nie ustalono, na którym etapie zdarzenia spowodowano jakie obrażenia ani nie ustalono i nie przypisano żadnemu z oskarżonych spowodowania swoim działaniem konkretnych obrażeń, gdyż w okolicznościach sprawy ustaleń takich nie sposób było poczynić. Do przypisania udziału sprawcy w pobiciu nie jest jednak konieczne udowodnienie, że zadał on pokrzywdzonemu lub pokrzywdzonym cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., a wystarczające jest świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie osób, to do przypisania sprawcy spowodowania uszczerbku na zdrowiu konieczne jest bezsporne ustalenie, że to właśnie działanie określonego sprawcy powoduje uszkodzenia ciała uczestnika zdarzenia, określone wart. 157 § 1 k.k.W niniejszej sprawie nie zindywidualizowano sprawcy konkretnych obrażeń ciała pokrzywdzonego, a co za tym idzie właściwą kwalifikacją prawną czynów przypisanych oskarżonym jest ta ograniczająca się do wskazania normyart. 158 § 1 k.k.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE IŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. L.

I.

1

Przy wymiarze kary Sąd kierował się zasadami określonymi wart. 53 k.k., tj. bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz mając na uwadze cele prewencji generalnej i indywidualnej.
Wymierzając oskarżonemu karę jednostkową 1 (jednego) roku pozbawienia wolności Sąd uwzględnił stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, jak również brał pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W ocenie Sądu, okoliczności ustalone w sprawie pozwalają na przyjęcie, że zarówno wina sprawcy, jak i stopień społecznej szkodliwości czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania charakteryzowały się bardzo wysokim stopniem. Oskarżony jest osobą dorosłą, mającą świadomość konsekwencji swojego postępowania. Jako okoliczność obostrzającą Sąd uwzględnił wielość i intensywność zadawanych pokrzywdzonym ciosów, jak też rozmiar następstw zdrowotnych, jakie popełniony czyn wywołał u pokrzywdzonych. Sąd nie dopatrzył się natomiast żadnych okoliczności łagodzących.

Ł. L.

IV.

1

Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonychM. G.kwotę 5.000 zł i na rzeczF. K.kwotę 1.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; Kwoty przyznane pokrzywdzonym stanowią rekompensatę przede wszystkim za cierpienie odniesione przez nich na skutek przedmiotowego zdarzenia. Ustalone kwoty uwzględniają charakter jego udziału w całym zajściu. Wskazany środek kompensacyjny, poza funkcją odszkodowawczą względem pokrzywdzonego, będzie pełnił także funkcję wychowawczą wobec oskarżonego, uświadamiając mu, iż naruszanie swym zachowaniem zakazów określonych przez prawo karne niesie za sobą realne konsekwencje nie tylko o charakterze stricte karnym, ale również finansowym.
Zauważyć w tym miejscu należy, że do cierpień fizycznych zalicza się ból i podobne do niego dolegliwości. Cierpieniem psychicznym są natomiast ujemne uczucia przeżywane w związku z cierpieniami fizycznymi lub następstwami uszkodzenia ciała albo rozstroju zdrowia w postaci np. zeszpecenia, konieczności zmiany sposobu życia czy nawet wyłączenia z normalnego życia(por. wyrok SN z 3 lutego 2000 r., I CKN 969/98, Lex 50824). Ponieważ celem zadośćuczynienia pieniężnego jest złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych – dlatego zadośćuczynienie obejmuje wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno już doznane, jak i te, które wystąpią w przyszłości. Dlatego w orzecznictwie wypracowanym na tle spraw cywilnych przyjęto, że zadośćuczynienie winno mieć charakter całościowy i obejmować zarówno cierpienia fizyczne i psychiczne już doznane, czas ich trwania, jak i te, które zapewne wystąpią w przyszłości, a więc prognozy na przyszłość(por. wyrok SN z 18 maja 2004 r., IV CK 357/03, Lex 584206).W ocenie Sądu ww. kwoty są adekwatne do rozmiaru krzywdy pokrzywdzonych oraz realizują cel kompensacyjny, mając także walor ekonomiczny. Kwoty te powinny stanowić dla pokrzywdzonych wartość odczuwalną ekonomicznie. Uwzględniając stopień krzywdy pokrzywdzonych Sąd stanął na stanowisku, że wysokość zasądzonego na ich rzecz świadczenia pieniężnego jest utrzymana w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życia społeczeństwa.

A. M.

II.

2

Przy wymiarze kary Sąd kierował się zasadami określonymi wart. 53 k.k., tj. bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz mając na cele prewencji generalnej i indywidualnej.
Wymierzając oskarżonemu karę jednostkową 1 roku pozbawienia wolności Sąd uwzględnił stopień winy oraz stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, jak również brał pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. W ocenie Sądu, okoliczności ustalone w sprawie pozwalają na przyjęcie, że zarówno wina sprawcy, jak i stopień społecznej szkodliwości czynu będącego przedmiotem niniejszego postępowania charakteryzowały się bardzo wysokim stopniem. Oskarżony jest osobą dorosłą, rozumiejącą reguły porządku prawnego oraz następstwa ich naruszenia. Również w jego przypadku wielość i intensywność zadawanych ciosów stanowiła okoliczność wpływającą na obostrzenie kary. Brak było natomiast okoliczności łagodzących

A. M.

V

2

Argumentacja jak w odniesieniu do pkt IV wyroku

5

INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. L.

III

2

Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonegoŁ. L.w pkt. I wyroku kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 11 września 2018 roku od godz. 09:30 do dnia 12 września 2018 roku do godziny 14:05.

6

INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. -Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2015 r. poz. 615, z późn. zm.) oraz§ 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3, § 20w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r.w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu(Dz. U. z dnia 18 października 2016 r. poz. 1714) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. B.kwotę 672,00 zł powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuŁ. L.z urzędu.

VII

Na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r.o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. Nr 49;poz. 223z późn. zm.) Sąd zwolnił oskarżonegoŁ. L.od kosztów i opłat w sprawie i określił, że ponosi je Skarb Państwa, uznając, że sytuacja materialna oskarżonego nie pozwala na ich zapłatę. Oskarżony przebywa obecnie w zakładzie karnym, gdzie odbywa długoletnią karę za zabójstwo.

VIII

Na podstawieart. 626 § 1 kpk,art. 627 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r.o opłatach w sprawach karnychSąd zasądził od oskarżonegoA. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 648,55 zł tytułem zwrotu części wydatków, na którą składały się kwoty ryczałtu za doręczenia wezwań i pism w postępowaniu przygotowawczym i sądowym, ryczałt za udzielenie informacji z Krajowego Rejestru Karnego, a także połowa kosztów opinii biegłego z zakresu identyfikacji antropologicznej oraz kwotę 180,00 zł tytułem opłaty, a w pozostałym zakresie na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych uznając, że sytuacja materialna oskarżonego nie pozwala na ich zapłatę.

7

PODPIS

sędzia Justyna Koska-Janusz