Sąd Okręgowy w Warszawie
XXVII Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: XXVII Ca 964/21
Data wyroku: 2022-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Adam Malinowski

Sygn. aktXXVII Ca 964/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 czerwca 2022 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia Adam Malinowski

po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2022 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. B.,J. B.
przeciwko

(...)z siedzibą wA.

o zapłatę
na skutek apelacji powodów od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt VI C 1708/20

1
oddala apelację;

2
zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwoty po 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej.

Sygn. akt XXVII Ca 964/21

UZASADNIENIE
Z uwagi na to, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym stosownie doart. 50513§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu.
W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd Rejonowy w sposób wszechstronny i prawidłowy wyjaśnił okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy oraz poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i prawne. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie pozwala na stwierdzenie, że Sąd Rejonowy nie dopuścił się uchybień zarzucanych mu w apelacji.
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy przyjmuje stanowisko Sądu I instancji za własne.
Skarżący w apelacji podnieśli zarzut naruszenia przepisu prawa procesowego, tj.art. 228 § 2 k.p.c., błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 lit c Rozporządzenia (WE) nr 261/2004. W ocenie Sądu Okręgowego wszystkie podniesione zarzuty należało uznać za chybione.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa procesowego, oraz błędu w ustaleniach faktycznych wskazać należy, że zarzuty te stanowią jedynie bezpodstawną polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Z uzasadniania Sądu Rejonowego nie wynika, aby w sprawie dokonano ustaleń faktycznych z zastosowaniemart. 228 § 2 k.p.c.Wskazać również należy, że powszechna dostępność wiedzy o faktach nie stanowi ich kwalifikacji jako faktów powszechnie znanych. To takich nie sposób zaliczyć faktów związanych z czasem niezbędnym na przesiadkę na lotnisku wA.. Tym samym okoliczności z tym związane winny podlegać ustaleniu w toku postępowania dowodowego. Wbrew twierdzeniom skarżących Sąd I instancji dokonał ustaleń dotyczących czasu pozostałego powodom na dokonanie przesiadki na lotnisku wA.i na podstawie zaoferowanego przez strony materiału dowodowego ustalił, iż powodowie mieli ok 50 minut na wykonanie przesiadki, co w ocenie Sądu I instancji stanowiło czas wystarczający na dotarcie do samolotu doP.. Z zaoferowanego Sądowi materiału dowodowego nie sposób nawet ustalić, że powodowie podjęli taką próbę i przybyli pod właściwą bramkę już po jej zamknięciu. W konsekwencji zasadnicze twierdzenie pozwu, iż na skutek opóźnienia pierwszego lotu powodowie nie zdążyli na drugi, nie zostało w postępowaniu wykazane. Tym samym Sąd Okręgowy ustalenia Sądu I instancji w pełni podziela i przyjmuje za własne.
Wskazać należy, że zarzuty podniesione w apelacji są wewnętrznie sprzeczne, bowiem z jednej strony powodowie starają się udowodnić, że czas na przesiadkę z jednego samolotu do drugiego był za krótki. Na dowód powyższego wnoszą o przeprowadzenie dowodu z wydruku ze strony internetowej pozwanej przez Sąd odwoławczy. Z drugiej jednak strony podnoszą, że w sprawie zaistniał(...).
W ocenie Sądu Okręgowego ustalony przez Sąd I instancji stan faktyczny należało uznać za prawidłowy i stanowiący wynik właściwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że lot zG.doA.odbył się z opóźnieniem, bowiem rozpoczął się w dniu 10 października 2018 roku o godz. 13:18 czasu UTC, a zakończył o godz. 14:37 czasu UTC.A. B.iJ. B.byli pasażerami tego lotu. Niemniej jednak, powodowie nie wykazali z jakiego powodu nie wsiedli na pokład samolotu lecącego zA.doP.w dniu 10 października 2018 roku.
Powodowie nie udowodnili faktu, że z uwagi na opóźnienie samolotu lecącego zG.doA.nie zdążyli na kolejny lot doP., wykupiony w ramach jednej rezerwacji. Pomiędzy lądowaniem samolotu wA.a wystartowaniem samolotu zA.powodowie mieli czas oscylujący w granicach twierdzonego przez nich minimum przyjętego na lotnisku wA.na wejście na pokład samolotu lecącego doC.. Powodowie nie udowodnili tego, że próbowali wejść na pokład samolotu podnosząc jedynie, że uzyskali informacje od obsługi lotniska, że z uwagi na brak miejsc nie będą w stanie polecieć wskazanym samolotem.
Fakt, że powodowie polecieli do miejsca docelowego dnia kolejnego i przewoźnik zapewnił im nocleg, nie stanowi wykazania powodów opóźnienia/ odwołania lotu, jak również uzyskania odmowy wejścia na pokład samolotu.
Sąd I instancji nie naruszył także przepisu prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 261/2004, zgodnie z którym w przypadku odwołania lotu, pasażerowie których to odwołanie dotyczy mają prawo do odszkodowania od obsługującego przewoźnika lotniczego, chyba że: i) zostali poinformowani o odwołaniu co najmniej dwa tygodnie przed planowym czasem odlotu, ii) zostali poinformowani o odwołaniu w okresie od dwóch tygodni do siedmiu dni przed planowym czasem odlotu i zaoferowano im zmianę planu podróży, umożliwiającą im wylot najpóźniej dwie godziny przed planowym czasem odlotu i dotarcie do ich miejsca docelowego najwyżej cztery godziny po planowym czasie przylotu, lub (...)) zostali poinformowani o odwołaniu w okresie krótszym niż siedem dni przed planowym czasem odlotu i zaoferowano im zmianę planu podróży, umożliwiającą im wylot nie więcej niż godzinę przed planowym czasem odlotu i dotarcie do ich miejsca docelowego najwyżej dwie godziny po planowym czasie przylotu. Ponadto, w art. 5 ust. 3 rozporządzenia nr 261/04 wskazano, że przewoźnik zwolniony jest obowiązku wypłaty rekompensaty, jeżeli może dowieść, iż odwołanie lotu zostało spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć, mimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków.
W okolicznościach niniejszej sprawy strona powodowa nie wykazała, że doszło do opóźnienia lotu powodów, które wyniosło co najmniej trzy godziny. Twierdzone przyczyny z jakich powodowie nie wsiedli do samolotu nie zostały udowodnione. Sam fakt, że powodowie nie wsiedli do samolotu, nie stanowi wystarczającej przesłanki do uwzględnieniem powództwa.
Zgodnie z planem lot zG.doA.miał zakończyć się wA.ok. godz. 14:05 UTC, a zgodnie z przedłożoną dokumentacją zakończył się o godz. 14:37 UTC. Opóźnienie wynosiło więc około 30 minut. Kolejny lot - zA.doP.miał się rozpocząć o godz. 15:25 UTC. Powodowie mieli więc zatem około 50 minut na przejście do drugiego samolotu. Z zaoferowanych Sądowi dowodów nie wynika, aby przybyli do właściwej bramki po jej zamknięciu.
Nie została również udowodniona przez powodów okoliczność, że powzięli oni na lotnisku wA.wiadomość o tym, że nie będą mogli odbyć lotu doP.z uwagi na brak wolnych miejsc w samolocie. Tym samym powodowie nie wykazali, że odmówiono im wejścia na pokład samolotu doP..
Samo opóźnienie lotu zG.doA.nie może być podstawą dochodzenia odszkodowania, gdyż opóźnienie wynosiło jedynie około 30 minut, zatem nie przekraczało opóźnienia wymaganego przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej - co najmniej trzy godziny.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawieart. 385 k.p.c.orzekając o kosztach postępowania odwoławczego na podstawieart. 98 k.p.c.oraz rozporządzenia w sprawie wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika, obowiązującego w dacie wniesienia apelacji.