Sąd Okręgowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 333/22
Data wyroku: 2022-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Piotr Suchecki
Słowa kluczowe: Ubezpieczenie, Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 826 §1 kc, art. 362 kc, art. 354 § 2 kc

Sygn. akt:I C 333/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 września 2022 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Piotr Suchecki

Protokolant:

sekretarz sądowy Małgorzata Bycka

po rozpoznaniu w dniu 21 września 2022 roku w Gliwicach
sprawy z powództwaB. J.
przeciwko(...) Spółce Akcyjnejz siedzibąwW.
o zapłatę

1
oddala powództwo;

2
zasądza od powódki na rzecz pozwanej Spółki kwotę 9.450 (dziewięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSO Piotr Suchecki
Sygn. akt I C 333/22

UZASADNIENIE
B. J.wniosła o zasądzenie na jej rzecz od(...) Spółki AkcyjnejwW.kwoty 134 998,65 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 czerwca 2017 r. oraz kosztami procesu według norm przepisanych. Uzasadniając żądanie wyjaśniła, że pozwana Spółka ponosi odpowiedzialność za sprawcę wypadku komunikacyjnego, w którym uszkodzeniu uległ pojazd(...), należący do poszkodowanegoD. S. (1). W związku z powyższym poszkodowany wynajął – na czas likwidacji szkody – samochód zastępczy z tego samego segmentu i po zakończeniu jego użytkowania zbył na rzecz powódki wierzytelność z tytułu zwrotu kosztów wynajęcia pojazdu zastępczego. Ubezpieczyciel bezzasadnie – w ocenie powódki – odmawia uznania w tym zakresie swojej odpowiedzialności.
(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.domagała się oddalenia powództwa w całości i zasądzenia od powódki kosztów procesu według norm przepisanych. Podniosła, że koszty wynajęcia samochodu zastępczego nie stanowią elementu szkodyD. S. (1), albowiem w chwili zdarzenia był on właścicielem jeszcze dwóch innych pojazdów, które mógł użytkować i faktycznie to robił. Zatem ponoszenie dodatkowych kosztów najmu samochodu zastępczego nie miało ekonomicznego uzasadnienia.
Wyrokiem z dnia 8 lipca 2020 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach oddalił powództwo w całości przyjmując, że wydatki związane z wynajęciem samochodu zastępczego nie pozostawały, niezależnie od ich wątpliwego charakteru, w adekwatnym związku ze szkodą.
Na skutek apelacji powódki Sąd Apelacyjny, wyrokiem z dnia 16 lutego 2022 r., uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania z uwagi na nierozpoznanie istoty sprawy. W ramach udzielonych wytycznych Sąd Apelacyjny polecił rozpoznanie przeoczonych i pominiętych wniosków dowodowych powódki i ponowne rozważenie zasadności roszczenia powódki.
Po ponownym przeprowadzeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji strony podtrzymały bez zmian swoje stanowiska procesowe.

Stan faktyczny
W dniu 15 października 2016 r. doszło do kolizji drogowej, w wyniku której uszkodzeniu uległ należący doD. S. (1)pojazd –(...)nr rej. (...). Sprawcą kolizji był kierujący pojazdem, za którego odpowiedzialność cywilną ponosiła(...) Spółka AkcyjnawW..

/okoliczności niesporne/
W dniu 17 października 2016 r.D. S. (1)zgłosił szkodę do likwidacji, W dniu 18 października 2016 r. pozwany ubezpieczyciel sporządził wstępną kalkulację kosztów naprawy, która została skorygowana w dniu 25 października 2016 r. (kwota 58 407,62 zł), a następnie w dniu 17 listopada 2016 r. (kwota 62 603,25 zł). Jeszcze w dniu 15 listopada 2016 r. ubezpieczyciel po raz kolejny zwrócił się doD. S. (1)o wskazanie nr konta do wypłaty odszkodowania oraz oświadczenia, czy jest płatnikiem podatku VAT. W dniu 22 listopada 2016 r.D. S. (1)oświadczył o zmianie podstawy rozliczenia szkody z OC sprawcy na Autocasco, w związku z zawartą przez niego z tym samym ubezpieczycielem umową ubezpieczenia. Jednocześnie przesłał kosztorys w związku z tym, że w ramach umowy AC zmianie ulegał sposób rozliczenia szkody. W dniu 8 grudnia 2016 r. złożył pisemne, własnoręczne oświadczenie, że jest płatnikiem podatku VAT.D. S. (1)kontaktował się z ubezpieczycielem, korzystając zarówno z systemu internetowej obsługi szkód, nadto poprzez własne konto mailowe, jak i osobiste składanie dokumentów. Nie wskazał jednak ubezpieczycielowi nr konta mimo ponawianego wzywania i w dniu 13 stycznia 2017 r. ubezpieczyciel poinformował go, że jest to konieczne do dokonania wypłaty odszkodowania. Równocześnie ubezpieczyciel wskazał podmioty, które złożyły oferty zakupu uszkodzonego pojazdu. W dniu 27 marca 2017 r.D. S. (1), za pośrednictwem prywatnego konta mailowego, wskazał ubezpieczycielowi nr swojego rachunku i tego samego dnia sprzedał uszkodzony pojazd wskazanej przez ubezpieczyciela firmie za kwotę 88 305 zł. Postępowanie likwidacyjne zakończyło się wydaniem ostatecznej decyzji w dniu 31 marca 2017 r. Wymagało kilkukrotnych oględzin rzeczoznawcy z uwagi na ujawnienie uszkodzeń silnika już po rozebraniu auta. W toku dotychczas prowadzonego postępowania likwidacyjnegoD. S. (1)nie zwracał się do ubezpieczyciela o przyznanie samochodu zastępczego, ani nie sygnalizował zamiaru wynajęcia takiego pojazdu. W dniu 21 kwietnia 2017 r. udzielił pełnomocnictwaŁ. J.(małżonkowiB. J.) do reprezentowania go w postępowaniu likwidacyjnym. Spór z ubezpieczycielem tyczył się na tym etapie wyłącznie tego, czy w ramach likwidacji szkody na podstawie umowy AC, ubezpieczyciel powinien wypłacić odszkodowanie równe wartości pojazdu ustalonej w umowie, czy też ubezpieczyciel ma prawo do ustalenia tej wartości w sposób autonomiczny. Chodziło w tym przypadku o wypłatę różnicy, jaka wynikała z wartości przyjętej przez ubezpieczyciela. Dopiero w dniu 29 kwietnia 2017 r. wpłynęły do ubezpieczyciela dokumenty cesji wierzytelności za wynajem samochodu zastępczego, najmu tego pojazdu, oraz oświadczenie poszkodowanego o wynajmie. Wśród nich także pisemne oświadczenieD. S. (1)datowane na dzień 28 października 2016 r. o konieczności wynajęcia pojazdu z uwagi na potrzebę jego codziennego użytkowania, w tym dojazdów do pracy w Niemczech.

/akta szkody(...)– k.42, w szczególności k.1, 237, 466, 468, 484, 485, 489-499/
W dniu 28 października 2016 r.D. S. (1)zawarł umowę najmu samochodu zB. J.(małżonkaŁ. J.), prowadzącą działalność podfirmą (...)wT.. Przedmiotem najmu był pojazd(...), a stawka dzienna czynszu ustalona została na kwotę 731,70 zł netto. W umowie (w protokole przekazania pojazdu) wskazano, że płatność za wynajem nastąpi w formie „przelew z(...)”. Tego samego dnia, tuż przed zawarciem powyższej umowy,B. J.weszła w posiadanie tego pojazdu, użyczając go nieodpłatnie odU. N..D. S. (1)miał wynajmować samochód przez 150 dni - do 27 marca 2017 r. Tego dniaB. J.wystawiła fakturę za najem pojazdu opiewającą na łączną kwotę 134 988,65 zł brutto. W tym okresieD. S. (1)był właścicielem jeszcze dwóch innych pojazdów ubezpieczonych w(...) SA – (...)(...)nr rej. (...)(...)i(...)nr rej. (...). W dniu 31 grudnia 2016 r.D. S. (1)uczestniczył w kolizji drogowej w miejscowości(...), prowadząc należący do niego samochód(...)nr rej. (...)(...).
/akta szkody(...)– umowa użyczenia pojazdu zawarta pomiędzyB. J.aU. N., umowa najmu samochodu zawarta pomiędzyB. J.aD. S.– k. 10, faktura VAT – k. 11, wykaz zawartych umów OC i historia pojazdów posiadanych przezD. S.– k. 29-41, /
W dniu 29 marca 2017 r.D. S. (1)zbył na rzeczB. J.wierzytelność z tytułu kosztów wynajęcia samochodu zastępczego, mającą mu przysługiwać w stosunku do(...) S.A.

/umowa przelewu wierzytelności – k. 12/
W dniu 5 maja 2017 r.B. J.wystosowała wezwanie do(...) SAo zapłatę z tytułu zwrotu kosztów samochodu zastępczego, wynajętego przezD. S. (1). Pismem z dnia 5 czerwca 2017 r.(...) SAoświadczył o odmowie uznania roszczenia ze wskazaniem, że poszkodowany w przedmiotowym okresie dysponował dwoma innymi pojazdami, którymi mógł zastąpić uszkodzony pojazd. A fakt, iż jeden z nich użytkował potwierdza zgłoszenie szkody wynikającej z kolizji z dnia 31 grudnia 2016 r.

/pisma stron – k. 13-17/
Ustaleń w zakresie stanu faktycznego przyjętego za podstawę przeprowadzonych rozważań sąd dokonał kierując się dyrektywami wynikającymi zart. 233 § 1 k.p.c.,art. 229 i 230 k.p.c., mając na uwadze, że właściwie wszystkie okoliczności przedstawione w ramach ustalonego przez sąd stanu faktycznego miały charakter niesporny, wynikający z przedstawionych dokumentów, których autentyczność i treść nie były kwestionowane przez strony. Zeznania świadkaD. S. (1)ocenić należało jako mało wiarygodne z uwagi na liczne nieścisłości, brak możliwości logicznego wytłumaczenia opóźnienia w formalnym zgłoszeniu potrzeby wynajmu samochodu zastępczego, a także fakt oczywistego zainteresowania świadka w rozstrzygnięciu sporu. Sąd pominął wniosek powódki o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność wyliczenia średniej stawki najmu samochodu(...)na podstawieart. 2352§ 1 pkt 5 k.p.c., albowiem - wobec stwierdzenia niezasadności roszczenia - przeprowadzanie takiego dowodu skutkowałoby niepotrzebnym mnożeniem kosztów i zbędnym przedłużaniem postępowania.

Sąd zważył
Na wstępie zauważyć należy, że niniejsze postępowanie ma charakter sprawy gospodarczej i rozpoznawanie jej przez sąd cywilny nie pozbawia jej takiego przymiotu (postanowienie SN z dnia 6 lipca 2000 r., V CKN 1222/00). Zarówno powódka, jak i cedent dochodzonej wierzytelności, mają status przedsiębiorców. Cedent rozliczał swoją szkodę z pozwanym ubezpieczycielem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a powódka nabyła wierzytelność pozostającą w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą. Zatem do oceny działań poszkodowanego na etapie postępowania szkodowego należy stosować podwyższoną miarę staranności (art. 355 § 2 k.c.), a do powódki zastosowanie powinny odnieść rygory procesowe, wynikające min. zart. 4585k.p.c.
Należy też podkreślić, albowiem przy poprzednim rozpoznawaniu sprawy prawdopodobnie nie dość wyraźnie wyeksponowano, że podstawa roszczenia ma charakter odpowiedzialności kontraktowej. Zgodnie bowiem z dyspozycjąD. S. (1)złożoną w dniu 22 listopada 2016 r. wniósł on o rozliczenie szkody na podstawie łączącej go z ubezpieczycielem umowy ubezpieczenia AC. Dokonując takiego wybory poszkodowany nie może domagać się rozliczenia szkody w pojeździe w ramach umowy, a równocześnie rozliczania tej szkody w ramach odpowiedzialności deliktowej. Powołana przez Sąd Apelacyjny argumentacja, zaczerpnięta z uchwały SN z dnia17 listopada 2011 r., odnosi się do realiów odpowiedzialności deliktowej. Co najwyżej, mogłaby mieć zastosowanie do okresu od dnia zgłoszenia szkody do oświadczenia o jej rozliczeniu w ramach umowy AC. W późniejszym okresie prawa i obowiązki stron, także związane z samochodem zastępczym, winny być oceniane wyłącznie przez pryzmat regulacji wynikającej z łączącej strony umowy.
Uwagi powyższe mają istotne znaczenie, albowiem rolą powódki, której nie sprostała w toku postępowania dowodowego, było wykazanie, że pozwany ubezpieczyciel uchybił jakimkolwiek kontraktowym obowiązkom w zakresie refundacji kosztów wynajęcia samochodu zastępczego. Powódka w ogóle nie wykazała, aby w ramach umowy stron na ubezpieczycielu ciążył taki obowiązek. Tym bardziej, aby obowiązek taki dotyczył pojazdu tej samej marki. Jest to istotne o tyle, żeD. S. (1)zeznawał, iż ubezpieczyciel miał oferować mu jakiś pojazd, który jednak nie odpowiadał jego standardom. Taka okoliczność obciążała by powódkę i rodziła po jej stronie obowiązki dowodowe. Wydaje się jednak, że taka oferta, jak i w ogóle zgłoszenie zamiaru korzystania z samochodu zastępczego w rzeczywistości nie miały miejsca.
Z akt postępowania wynika, że ubezpieczony nie zgłosił ubezpieczycielowi potrzeby w zakresie samochodu zastępczego, a tym samym nawet nie dał mu szansy wywiązania się z potencjalnego obowiązku zapewnienia pojazdu zastępczego.D. S. (1)zeznał, że telefonicznie zgłaszał potrzebę wynajęcia pojazdu zastępczego, ale brak na to jakichkolwiek śladów. W ocenie sądu twierdzenie takie jest niewiarygodne. Przede wszystkim poszkodowany był przedsiębiorcą i zamierzając wynająć pojazd generujący wysokie koszty dzienne powinien zadbać o udokumentowanie zgłoszenia. Z analizy akt szkody wynika, że poszkodowany miał udostępnione konto internetowej obsługi szkody i z niego aktywnie korzystał, nadto zgłaszał różne, znacznie mniejszej wagi informacje ubezpieczycielowi za pośrednictwem nie tylko tego konta, ale także z prywatnego konta mailowego, jak również poprzez składanie własnoręcznych dokumentów. Należy zauważyć, że już w umowie najmu pojazdu, zawartej rzekomo w dniu 28 października 2016 r., pozwany wpisał własnoręcznie, że zapłata nastąpi w drodze przelewu z(...). Zatem niewytłumaczalnym zaniechaniem było przedstawienie tej umowy ubezpieczycielowi dopiero w dniu 29 kwietnia 2017 r. – po zakończeniu procesu likwidacji szkody. Niezrozumiałym jest też, że pisemne oświadczenie powoda o potrzebie wynajęcia pojazdu(...), sporządzone rzekomo w dniu 26 października 2016 r. (k.496 akt szkody), zostało przedstawione ubezpieczycielowi dopiero w dniu 29 kwietnia 2017 r. Treść tego oświadczenia jednoznacznie wskazuje, że zawiera ono wyjaśnienia kierowane do ubezpieczyciela, zatem z jakich przyczyn nie zostało dostarczone ubezpieczycielowi przez ponad pół roku? Z pism ubezpieczyciela wynika, że dopiero w dniu 29 kwietnia 2017 r. po raz pierwszy zgłoszone zostało takie roszczenie i skutkowało natychmiastowym podjęciem działań weryfikujących, co podważa tezęD. S. (1)o rzekomych, wcześniejszych ustaleniach telefonicznych. Należy też zwrócić uwagę, że w aktach szkody kontakty telefoniczne są dokumentowane notatkami służbowymi (vide notatka z rozmowy bezpośrednio przeprowadzonej zD. S. (3)temat upoważnienia warsztatu do otrzymania wypłaty za koszty rozbiórki pojazdu do oględzin – k 530).
W sprawie występuje znacznie więcej niewytłumaczalnych nieścisłości, w świetle których uwzględnienie roszczenia wymagałoby uznania, że doszło do nagromadzanie wielu zdarzeń odbiegających od toku zgodnego z zasadami logiki i doświadczenia życiowego.
D. S. (1)nie zgłosił ubezpieczycielowi konieczności, jak i zamiaru wynajęcia pojazdu. Należałoby zatem przyjąć wyłącznie w oparciu o jego zeznania, że dokonał tego w toku nieokreślonej rozmowy telefonicznej. Mimo, że miał dostęp do internetowego konta obsługi szkody, wysyłał ubezpieczycielowi informacje i dokumenty poprzez prywatnego maila, osobiście składał własnoręcznie podpisane dokumenty. Nadto w dniu 26 października 2016 r. sporządził pismo wyjaśniające ubezpieczycielowi potrzebę wynajęcia pojazdu i go ubezpieczycielowi nie przesłał. A już zawierając umowę najmu (w protokole zdawczo-odbiorczym – k. 493 akt szkody) wpisał, że płatności dokona(...). Podkreślić należy – antycypując ewentualne zarzuty – że ewentualne zaniechania firmy wynajmującej pojazd obciążają w tym aspekcie samego ubezpieczonego i mogą stanowić argument tylko w zakresie rozliczania pomiędzy nimi samymi. Powtórzyć należy, że obie strony były przedsiębiorcami i stosuje się do nich podwyższone kryteria oceny staranności w działaniu. Powódka rzekomo miała w podobnych przypadkach współpracować z(...), co dodatkowo poddaje w wątpliwość ocenę jej działania, jeśli faktycznie to ona dopuściła się zaniechania w powiadomieniu ubezpieczyciela. Są to jednak spekulacje, a faktem jest, że ubezpieczycielowi zgłoszono potrzebę korzystania z generującego ogromne koszty pojazdu zastępczego dopiero pół roku po rzekomym wynajęciu pojazdu.
NadtoD. S. (1)w żaden sposób nie udowodnił potrzeby korzystania z pojazdu zastępczego. Równolegle posiadał dwa pojazdy zbliżonej klasy, z których przynajmniej jeden ((...)) aktywnie użytkował w okresie toczącego się postępowania likwidacyjnego. Jego twierdzenia o pozostawaniu tego pojazdu do dyspozycji żony mają charakter gołosłowny i oderwany od realiów. Nie wykazał bowiem, aby jego żona musiała korzystać z tego pojazdu w sposób kolidujący z jego potrzebami. W uchwale z dnia 17 listopada 2011 r. (III CZP 5/11) Sąd Najwyższy wskazał, że nie wszystkie wydatki pozostające w związku przyczynowym z wypadkiem komunikacyjnym mogą być kompensowane, istnieje bowiem obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów (art. 354 § 2, art. 362 k.c.i826 § 1 k.c.). Na ubezpieczycielu sprawcy ciąży obowiązek zwrotu wydatków celowych i ekonomicznie uzasadnionych, pozwalających na wyeliminowanie negatywnych dla poszkodowanego następstw, niedających się wyeliminować w inny sposób, z zachowaniem rozsądnej proporcji między korzyścią wierzyciela a obciążeniem dłużnika (zasada proporcjonalności). Reasumując, nie mogą być uznane za celowe i ekonomicznie uzasadnione wydatki, które nie są konieczne do wyeliminowania negatywnego następstwa majątkowego w postaci utraty możliwości korzystania z uszkodzonego pojazdu, gdy następstwo to może być wyeliminowane - bez uszczerbku dla godnych ochrony interesów poszkodowanego - w inny, mniej uciążliwy dla dłużnika sposób. Taka wykładania uwzględnia i waży interesy poszkodowanego i dłużnika, a przy tym zapewnia ogólny wzgląd na racjonalność ekonomiczną rozwiązań prawnych. Twierdzenia powoda o konieczności korzystania w okresie likwidacji szkody z samochodu(...)mają charakter gołosłowny. Jest też nieścisłość w tym, co wynika z oświadczenia datowanego na dzień 26 października 2016 r., a z treści zeznań złożonych na rozprawie w zakresie odnoszącym się do celu korzystania z samochodu(...). Równocześnie brak jest jakiegokolwiek dowodu, abyD. S. (1)faktycznie w rzeczonym okresie korzystał z wynajętego pojazdu, zwłaszcza w celach związanych z realizacją okazyjnych zleceń na rzecz brata. Gołosłowne są też zeznaniaD. S. (1)na temat przyczyn, z powodu których przejazdy z bratem nie mogły być realizowane jegoA. M., a musiały być wykonywane wynajętym pojazdem. Takie postępowanie uchybiało podstawowemu obowiązkowi poszkodowanego, statuowanemu (zależnie od przyjętego reżimu odpowiedzialności) wart. 826 § 1 k.c.i362 k.c., a sprowadzającego się w każdym przypadku do podjęcia racjonalnych działań w celu minimalizacji szkody.
Same okoliczności wynajęcia pojazdu budzą uzasadnione wątpliwości.D. S. (1)natrafić miał na ofertę w internecie i w jej efekcie przyjechał kierowca, który zostawił mu samochód(...), a następnie przez sześć miesięcy nikt ze strony wynajmującego się nim nie interesował. Warto zauważyć, że wynajmująca (powódka) sama użyczyła ten pojazd nieodpłatnie ledwie dzień wcześniej i wynajęła goD.S.na czas nieograniczony żadnym terminem, bez konieczności płacenia przez ten czas czynszu, który tylko za jeden dzień wynosił 731,70 zł. Dopiero w dniu 21 kwietnia 2017 r. zgłosił się do ubezpieczycielaŁ. J.(mąż wynajmującej-powódki), który jako pełnomocnikD. S. (1)po raz pierwszy zgłosił roszczenia związane z najmem pojazdu zastępczego i po raz pierwszy przedstawił dokumenty dotyczące tej czynności.D. S. (1)w czasie zeznań zdawał się w ogóle nie kojarzyćB. J.iŁ. J., twierdząc że nigdy nawet ich nie widział, a kontakt z osobą której udzielił pełnomocnictwa miał tylko telefoniczny. Istnym zbiegiem okoliczności musiało być, żefirmę (...)znalazłD. S. (1)samodzielnie, poprzez internet, a pełnomocnika akurat w osobie mężaB. J.„załatwił” mu brat.
Takich okoliczności, potęgujących wątpliwości można by się doszukiwać więcej, ale te wymienione wyżej wystarczą do podważenia wiarygodności wynajęcia pojazdu, czy potrzeby jego użytkowania, a nawet w ogóle jego użytkowania. Jedną nieścisłość można jeszcze próbować usprawiedliwić, uznać za okoliczność nietypową w danych okolicznościach sprawy. Jednakże nagromadzenie okoliczności wątpliwych wskazuje na niewiarygodność roszczenia, a w przypadku jego uwzględnienia wymagałoby przyjęcia konstrukcji stanu faktycznego rażąco odbiegającego od zasad logiki i doświadczenia życiowego, nawet jeśli byłoby ono rozważane na gruncie odpowiedzialności deliktowej
Wobec powyższego roszczenie powódki za okres, w którym odpowiedzialność regulowana jest w oparciu o umowę stron (AC) podlegało oddalenie z uwagi na brak wykazania naruszenia przez ubezpieczyciela jakichkolwiek obowiązków kontraktowych. Natomiast za okres wcześniejszy, a nawet gdyby oceniać cały okres likwidacji szkody w reżimie deliktowym, powództwo należało oddalić wobec nie wykazania szkody oraz jej adekwatnego związku przyczynowego ze zdarzeniem objętych ochroną ubezpieczeniową, a co najmniej z powodu niedochowania przezD. S. (1)obowiązków wynikających zart. 362 k.c.w zw. zart. 355 § 2 k.c.
O kosztach procesu pomiędzy stronami sąd rozstrzygnął na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. z§ 2 pkt 6 i §10 ust 1 pkt 2w zw. z § 15 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 265 z późn. zm.). Pozwany ubezpieczyciel wygrał proces w całości i tym samym zasługiwał na zwrot całości poniesionych celowo kosztów, obejmujących w tym przypadku wynagrodzenie pełnomocnika w stawce minimalnej za postępowanie przed sądem pierwszej instancji - 5 400 zł i drugiej instancji 4 050 zł.
SSO Piotr Suchecki
.