Sąd Apelacyjny w Poznaniu
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 657/19
Data wyroku: 2021-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Wiesława Stachowiak, Małgorzata Aleksandrowicz
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ust 1 i 2 oraz art. 58 ust 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS w zw. z art. 6 ust 2a ustawy o SUS

Sygn. aktIII AUa 657/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 lutego 2021 r.

Sąd Apelacyjny w Poznaniu III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Wiesława Stachowiak
Sędziowie: Małgorzata Aleksandrowicz
Małgorzata Woźniak-Zendran
Protokolant: Krystyna Kałużna
po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2021 r. w Poznaniu na posiedzeniu niejawnym
sprawyJ. U.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
o przyznanie prawa do renty
na skutek apelacjiJ. U.
od wyroku Sądu Okręgowego w Zielonej Górze
z dnia 18 kwietnia 2019 r. sygn. akt IV U 85/19

1
zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego i przyznaje wnioskodawczyniJ. U.prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 listopada 2018r. do dnia 31 grudnia 2019r.;

2
zasądza od pozwanego na rzecz wnioskodawczyni kwotę 30 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowegow postępowaniu apelacyjnym.

Małgorzata Woźniak-Zendran

Wiesława Stachowiak

Małgorzata Aleksandrowicz

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 stycznia 2019r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.odmówił przyznania wnioskodawczyniJ. U.prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy z uwagi na niespełnienie przez wnioskodawczynię warunku posiadania 5-letniego stażu pracy w dziesięcioleciu zarówno przed dniem powstania niezdolności do pracy jak i złożenia wniosku o rentę.
W odwołaniu od tej decyzji wnioskodawczyni domagała się jej zmiany i uwzględnienia wniosku zarzucając, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie uwzględnił jej okresów składkowych i nieskładkowych z Urzędu Pracy wN. S.i MOPS wN. S..
Wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2019r., w sprawie o sygn. akt IV U 85/19, Sąd Okręgowy w Zielonej Górze oddalił odwołanie od powyższej decyzji ZUS.
U podstaw powołanego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne i rozważania prawne:
J. U.urodzona (...)zgłosiła wniosek o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy w dniu 21.11.2018r. Ostatni tytuł ubezpieczenia wnioskodawczyni ustał z dniem 14.12.2015r. (Przedsiębiorstwo (...) spółka jawnawN. S.).
W związku ze zgłoszonym wnioskiem poddano wnioskodawczynię badaniom w wyniku, których lekarz orzecznik ustalił, że stopień naruszenia sprawności organizmu uzasadnia orzeczenie całkowitej niezdolności do pracy okresowo do dnia 31.12.2019r. (data powstania niezdolności do pracy 04.10.2018r.) - orzeczenie z dnia 14.12.2018r.
Wnioskodawczyni nie złożyła sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika.
Wnioskodawczyni na dzień zgłoszenia wniosku o rentę udowodniła:
- okresy składkowe w wymiarze 17 lat, 3 m-cy i 25 dni,
- okresy nieskładkowe w wymiarze 5 lat, 8 m-cy i 22 dni.
W dziesięcioleciu poprzedzającym dzień zgłoszenia wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy (21.11.2008-20.11.2018r.) wnioskodawczyni udowodniła okresy składkowe i nieskładkowe w wymiarze 2 lata, 6 m-cy i 21 dni.
W dziesięcioleciu poprzedzającym dzień powstania niezdolności do pracy (04.10.2008-03.10.2018r.) wnioskodawczyni udowodniła okresy składkowe w wymiarze 2 lata, 8 m-cy i 9 dni.
Zgodnie z informacją z ZUS z dnia 13.10.2004r.J. U.na dzień 01.08.2004r. posiadała udokumentowany okres składkowy w ilości 12 lat, 6 m-cy i 11 dni oraz okres nieskładkowy w ilości 3 lat, 8 m-cy i 11 dni.
Z dniem 01.04.2009r.J. U.została wyrejestrowana z ubezpieczenia społecznego w związku z osiągnięciem 20-letniego okresu składkowego i nieskładkowego.
Zgodnie z informacją z ZUS z dnia 31.07.2013r., w związku z nowelizacją ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychJ. U.z dniem 01.01.2013r. brakowały do uzyskania niezbędnego okresu ubezpieczenia 52 miesiące. W związku z powyższym od 01.01.2013r. ponownie zgłoszono stronę do ubezpieczenia społecznego.
Wnioskodawczyni była zgłoszona do ubezpieczeń społecznych w następujących okresach:
- pracownik w okresie od 01.01.1999r. do 31.08.2001r. zgłoszony przez(...) SA,
- osoba bezrobotna pobierająca zasiłek dla bezrobotnych w okresie od 11.09.2001r. do 30.11.2001r., od 01.02.2002r. do 10.11.2002r. oraz jako osoba pobierająca stypendium w okresie odbywania szkolenia, stażu lub przygotowania zawodowego dorosłych na które została skierowana przez PUP w okresie od 04.09.2015r. do 04.12.2015r.,
- świadczeniobiorca za którego jednostka organizacyjna pomocy społecznej, wójt, burmistrz lub prezydent miała obowiązek opłacać składki w okresie od 01.08.2004r. do 31.01.2008r., od 01.09.2008r. do 31.03.2009r., od 01.01.2013r. do 30.11.2014r. z Ośrodka Pomocy Społecznej,
- pracownik w okresie od 11.02.2008r. do 30.08.2008r. zgłoszony przez(...) sp. z o.o.,
- pracownik w okresie od 05.12.2015r. do 14.12.2015r. zgłoszony przez(...)sp. jawna.
W oparciu o wyżej ustalony stan faktyczny, Sąd Okręgowy wskazał, że odwołanie wnioskodawczyni okazało się niezasadne, bowiem brak podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Sąd Okręgowy powoływał następnie podstawę prawną rozstrzygnięcia, tj. art. 57 ust. 1 i 2 oraz 58 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej 5 lat, jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy, do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej (art. 58 ust. 2 ustawy). Przepisu ust. 2 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy, o którym mowa w art. 6 wynoszący co najmniej 25 lat dla kobiety i 30 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
Sąd Okręgowy wskazał, że poza sporem jest w niniejszej sprawie, to że wnioskodawczyni jest całkowicie niezdolna do pracy od 04.10.2018r. do 31.12.2019r., a także to, że nie posiada 25-letniego okresu składkowego.
Wnioskodawczyni posiada okres składkowy i nieskładkowy w dziesięcioleciu poprzedzającym datę powstania niezdolności do pracy 2 lata, 8 m-cy i 9 dni, a w dziesięcioleciu poprzedzającym datę złożenia wniosku o rentę 2 lata, 6 m-cy i 21 dni.
Zdaniem Sądu I instancji pozwany uwzględnił wszystkie okresy składkowe i nieskładkowe. Trzeba bowiem zauważyć, że w okresie od 01.04.2009r. do 31.12.2012r. wnioskodawczyni nie była zgłoszona do ubezpieczenia społecznego z uwagi na posiadanie 20-letniego okresu składkowego i nieskładkowego uprawniającego do emerytury.
W oparciu o powyższe Sąd Okręgowy na podstawie art. 47714§ 1 k.p.c. odwołanie oddalił.
Apelację od powyższego wyroku, w całości, wniosła odwołująca,zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 67 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zw. z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz art. 6 ust. 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez jego niezastosowanie i w związku z tym przyjęcie, że mimo tego, że wyłącznie w wyniku niespójności występującej w obowiązujących przepisach ustawowych skutkującej niemożnością osiągnięcia przez wnioskodawczynię wymaganych okresów składkowych i nieskładkowych, nie przysługuje jej prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
W konkluzji apelująca wniosła o zmianę wyroku i przyznanie wnioskodawczyni prawa do renty oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.
W piśmie procesowym z dnia 15 października 2020r. apelująca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych dokumentów (k.67).
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest zasadna i skutkuje zmianą zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającej go decyzji i przyznaniem wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 listopada 2018r. do dnia 31 grudnia 2019r.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie było ustalenie czy odwołująca spełnia przesłanki do przyznania prawa od renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, w szczególności przesłankę posiadania 5-letniego stażu pracy w dziesięcioleciu zarówno przed dniem powstania niezdolności do pracy jak i złożenia wniosku o rentę w myśl art. 58 ust. 1 pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Zgodnie z art. 58 ust. 1 pkt 5 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych warunek posiadania wymaganego okresu składkowego i nieskładkowego, w myśl art. 57 ust. 1 pkt 2, uważa się za spełniony, gdy ubezpieczony osiągnął okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie co najmniej: 5 lat - jeżeli niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Przy czym w myśl art. 58 ust. 2 ww. ustawy - okres, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, powinien przypadać w ciągu ostatniego dziesięciolecia przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy; do tego dziesięcioletniego okresu nie wlicza się okresów pobierania renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej.
Poza sporem w niniejszej sprawie, jak również niekwestionowane w apelacji było to, że wnioskodawczyni jest całkowicie niezdolna do pracy od 04.10.2018r. do 31.12.2019r., a także to, że nie posiada 25-letniego okresu składkowego.
Sporna była natomiast przesłanka posiadania 5-letniego stażu pracy w dziesięcioleciu zarówno przed dniem powstania niezdolności do pracy jak i złożenia wniosku o rentę. Organ rentowy uznał za udowodniony okres składkowy i nieskładkowy w dziesięcioleciu poprzedzającym datę powstania niezdolności do pracy (4.10.2008r.– 3.10.2018r.) w wymiarze 2 lata, 8 m-cy i 9 dni, a w dziesięcioleciu poprzedzającym datę złożenia wniosku o rentę (21.11.2008r. – 20.11.2018r.) w wymiarze 2 lata, 6 m-cy i 21 dni.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego należy się zgodzić z wywiedzionym w apelacji zarzutem naruszenia powołanych wyżej przepisów prawa materialnego.
Zgodnie z art. 6 ust 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2012r.) za osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne wójt, burmistrz lub prezydent miasta opłaca składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od podstawy odpowiadającej wysokości świadczenia pielęgnacyjnego przysługującego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych przez okres niezbędny do uzyskania okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego)odpowiednio 20-letniego przez kobietęi 25-letniego przez mężczyznę, jednak nie dłużej niż przez 20 lat.
Z dniem 1 stycznia 2013r. powołany przepis art. 6 ust 2a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych uzyskał nowe brzmienie, zgodnie z którym za osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne albo specjalny zasiłek opiekuńczy wójt, burmistrz lub prezydent miasta opłaca składkę na ubezpieczenia emerytalne i rentowe od podstawy odpowiadającej wysokości odpowiednio świadczenia pielęgnacyjnego albo specjalnego zasiłku opiekuńczego przysługujących na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych przez okres niezbędny do uzyskania25-letniego okresu ubezpieczenia(składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem art. 87 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Istotne jest, że – jak trafnie podnosiła strona apelująca – odwołująca zrezygnowała z pracy, gdyż sprawowała opiekę nad niepełnosprawnym w stopniu znacznym synem, z tytułu czego pobierała świadczenie pielęgnacyjne. Decyzją z dnia 12 maja 2009r. uchylono z dniem 1 kwietnia 2009r. decyzję z dnia 13 września 2008r. w sprawie przyznawania wnioskodawczyni składki emerytalno - rentowej. W przypadku wnioskodawczyni w związku z zastosowaniem wyżej cytowanego art. 6 ust. 2a ustawy systemowej - począwszy od 1.04.2009r. do 31.12.2012r. nie opłacano składek na ubezpieczenie emerytalno - rentowe związanej z pobieraniem świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko, gdyż wnioskodawczyni uzyskała wymagany tym przepisem w ówczesnym brzmieniu okres 20 lat niezbędny do uzyskania okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego).
Dopiero z dniem 1 stycznia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 maja 2012r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz. 637), która w art. 19 ust. 1 – 3 stanowi, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest zobowiązany, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, opłacić składkę na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osoby, które pobierały, na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne i którym zaprzestano opłacania składek w związku z uzyskaniem 20-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego) (ust. 1). Składkę, o której mowa w ust. 1, opłaca się za ten okres pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, za który składka nie była opłacona, jednakże nie dłuższy niż okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem art. 87 ust. 1b ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (ust. 2). Podstawą wymiaru składki, o której mowa w ust. 1, jest kwota świadczenia pielęgnacyjnego obowiązująca w dniu opłacenia składki (ust. 3).
W realiach niniejszej sprawy pomimo, że odwołująca w okresie od 1.04.2009r. do 31.12.2012r. nadal sprawowała opiekę nad niepełnosprawnym synem i pobierała z tego tytułu świadczenie pielęgnacyjne, to nie miała za ten okres opłacanych składek na ubezpieczenie emerytalno - rentowe. Innymi słowy - zaprzestanie opłacania składek na ubezpieczenie emerytalno - rentowe w okresie od 1.04.2009r. do 31.12.2012r. wynikało z zastosowania powołanego wyżej przepisu art. 6 ust. 2a ustawy systemowej w ówczesnym brzmieniu, natomiast nie było związane w działaniem samej ubezpieczonej, czy zmianą faktyczną jej sytuacji. Przez cały czas była ona bowiem osobą pobierającą świadczenie pielęgnacyjne, w szczególności taka sytuacja trwała także w okresie wstrzymania opłacania składki.
W konsekwencji powyższego nie mogła ona spełnić wymaganej przesłanki posiadania koniecznego 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego wyłącznie z uwagi na omawianą wyżej regulację ustawodawczą. Gdyby bowiem za wnioskodawczynię w dalszym ciągu opłacano składkę związaną z pobieraniem świadczenia pielęgnacyjnego, za okres od 1.04.2009r. do 31.12.2012r. to spełniłaby ona powyższą przesłankę 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego w 10-leciu poprzedzającym dzień powstania niezdolności do pracy (od 4.10.2008r. do 3.10.2008r.).
Dopiero z dniem 1 stycznia 2013r. treść art. 6 ust. 2a ustawy systemowej uległa zmianie, zaś okres opłacania składek został wydłużony do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego). Przepis art. 19 ust. 1 – 2 ustawy z dnia 11 maja 2012r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw nakładał na wójta, burmistrza lub prezydenta miasta - obowiązek opłacenia składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe za osoby, które pobierały, na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, świadczenie pielęgnacyjne i którym zaprzestano opłacania składek w związku z uzyskaniem 20-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), za ten okres pobierania świadczenia pielęgnacyjnego, za który składka nie była opłacona, jednakże nie dłuższy niż okres niezbędny do uzyskania 25-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego).
Trafnie podnosiła w tym zakresie strona apelująca, że takie rozwiązanie ustawodawcze stanowiło swoistą lukę w systemie prawnym, gdyż pozbawiło osoby, w takiej sytuacji jak odwołująca, prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Zgodnie z art. 67 ust. 1 Konstytucji RP - obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy zabezpieczenia społecznego określa ustawa. Artykuł 67 ust. 1 Konstytucji RP jest skierowaną do Państwa normą, która z jednej strony nakłada na nie obowiązek stworzenia regulacji prawnych zapewniających realizację prawa każdego obywatela do zabezpieczenia społecznego, a z drugiej - udziela ustawodawcy kompetencji do uregulowania kwestii związanych z przedmiotowym prawem. W konsekwencji, zgodnie z art. 67 ust. 1 Konstytucji RP, każdemu przysługuje prawo do zabezpieczenia społecznego w ramach określonych w ustawie, która ustanawia warunki nabycia, trwania i utraty tego prawa, w tym formy i zakres świadczeń.
W orzecznictwie i doktrynie prawa wskazuje się na argumenty, które upoważniają do stosowania w sprawie pozajęzykowych wykładni prawa. W teorii prawa przedmiotowe zachowanie jest również akceptowane, nawet gdy rezultaty wykładni językowej są jasne, ale pozostają w zasadniczej sprzeczności z hierarchią wartości systemu prawa (por. L. Morawski: Zasady Wykładni Prawa, Toruń 2010 r.). Zbieżne stanowisko w tej mierze wyraził także Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 czerwca 2000r., K 25/99 (Legalis nr 47998). Trybunał przypomniał, że wykładnia celowościowa jest odmianą wykładni funkcjonalnej, która charakteryzuje się tym, że ustalając znaczenie tekstu prawnego bierze się pod uwagę cele prawa. Stosunkowo szerokie korzystanie z wykładni funkcjonalnej i celowościowej nie może oznaczać jednak okazjonalnego odwołania się do tej metody. Dopiero w pewnych szczególnych sytuacjach rola wykładni funkcjonalnej nie będzie jednak ograniczać się wyłącznie do roli dyrektywy wyboru jednego ze znaczeń językowych, ale może tworzyć swoiste, różne od alternatyw językowych, znaczenie tekstu prawnego. Oznacza to jedynie, że do przekroczenia tej granicy niezbędne jest silne uzasadnienie aksjologiczne, odwołujące się przede wszystkim do wartości konstytucyjnych (K. Płeszka: Językowe znaczenie tekstu prawnego jako granica wykładni: Filozoficzno-teoretyczne problemy sądowego stosowania prawa, pod red. M. Zirka-Sadowskiego, Łódź 1997, s. 69-77).
W ocenie Sądu Apelacyjnego w składzie rozpoznającym sprawę, istnieją podstawy do przyjęcia pozajęzykowych reguł interpretacji prawa materialnego. Punktem wyjścia jest stwierdzenie, że celem stworzenia regulacji prawnych związanych z zasadami opłacania składek za osoby pobierające świadczenia pielęgnacyjne było zabezpieczenie osób, które są pozbawione możliwości opłacania składek z innych tytułów (np. ze stosunku pracy) z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad inną wymagająca pomocy osobą. Jak trafnie zarzucano w apelacji – wnioskodawczyni wyłącznie z uwagi na niespójne uregulowanie ustawowe przepisów odnoszących się do zasad opłacania składek, została pozbawiona możliwości uzyskania prawa do świadczenia rentowego, co jest równoznaczne z pozbawieniem jej prawa do zabezpieczenia społecznego. Kierując się zaś zasadą sprawiedliwości społecznej oraz wykładnią celowościową omawianych przepisów, należało przyznać wnioskodawczyni prawo do renty.
Uwzględniając zatem powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że odwołująca po zaliczeniu okresu od 1.04.2009r. do 31.12.2012r. - spełniła warunek 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego w 10-leciu poprzedzającym dzień powstania niezdolności do pracy (od 4.10.2008r. do 3.10.2008r.). W konsekwencji spełnia ona wszystkie przesłanki do przyznania prawa do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy.
Konkludując, Sąd Apelacyjny na mocy art. 386 § 1 k.p.c. zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego i przyznał wnioskodawczyni prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy od dnia 1 listopada 2018r. do 31 grudnia 2019r.
O kosztach Sąd Apelacyjny orzekł zgodnie z ogólna zasadą odpowiedzialności za wynik procesu - na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. art. 108 § 1 k.p.c. oraz art. 36 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zasądzając od pozwanego na rzecz odwołującej kwotę 30 zł tytułem zwrotu opłaty od apelacji i kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym.

Małgorzata Woźniak-Zendran

Wiesława Stachowiak

Małgorzata Aleksandrowicz