Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 114/21
Data wyroku: 2021-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Elżbieta Kosecka-Sobczak
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks, art. 107 § 1 kks

Sygn. akt VI Ka 114/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2021 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak
Protokolant:  stażysta Julia Korożan
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Elblągu Krzysztofa Piwowarczyka oraz

    przy udziale przedstawiciela Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Olsztynie Anny Kosiorek

po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2021 r. w Elblągu sprawy
1)M. W. (1)s.P.iM.ur.(...)wW.
2)D. K. (1)s.W.iJ.ur. (...)wO.
oskarżonych zart. 107 § 1 kks
z powodu apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie
z dnia 6 grudnia 2019 r. sygn. akt II K 488/19
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,
II. zwalnia oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie przed sądem II instancji.
Sygn. akt VI Ka 114/21

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 114/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 06 grudnia 2019r. w spr. II K 488/19

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońcaD. K.

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1,2

D. K. (1),
M. W. (1)

Karalność oskarżonych
Trudna sytuacja rodzinno-majątkowaM. W.
Czyny przypisane oskarżonym

Informacje z KRK
Dowody wymienione w pkt. 9-19 apelacji obrońcyM. W.

k. 966-1167, 1187-1189,
k. 880-881,884,885-891,

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1,2

Informacje z KRK
Dowody wymienione w pkt. 9-19 apelacji obrońcyM. W.

Dowody zostały wydane przez organy do tego uprawniane, ich treść nie była kwestionowana przez strony, stąd okoliczności z nich wynikające dot. karalności oskarżonych i trudnej sytuacji rodzinno-majątkowejM. W., należało uznać za wiarygodne i wykazane

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

obrazy przepisu postępowania tj.art. 7 kpkprzez uznanie za niewiarygodne wyjaśnień oskarżonych

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie podlegał uwzględnieniu zarzut obrazyart. 7 kpk
Mimo, iż oskarżeni twierdzili, że byli upewniani, że działają legalnie, bo zapadały orzeczenia uniewinniające i umarzające postępowania o czyny zart. 107§1kks, a urządzenia do gier były zwracane, to należy zwrócić uwagę na to, że z danych o karalnościM. W.wynika iż
toczyły się w sądach w okresie poprzedzającym czyny przypisane oskarżonym w niniejszej sprawie postępowania karne, że doszło nawet do nieprawomocnego skazaniaM. W.za czyny zart. 107§1kkswyrokiem z 14.10.2014r. w sprawie(...)w Sądzie Rejonowym wB.czy wyrokiem z 02.10.2012r. w spr.(...)w Sądzie Rejonowym wŚ., a to powinno wywołać w świadomości oskarżonych wątpliwości co do legalności ich działalności.
Ponadto orzeczenia uniewinniające i umarzające postępowania o czyny zart. 107§1kkszapadały na tle kwestionowania mocy obowiązującej dwóch przepisówustawy o grach hazardowych(ugh) tj.art. 6 ust. 1ugh iart. 14 ust. 1ugh (tego też dotyczyły opracowania na które powoływali się oskarżeni). Tymczasem z opisu czynów przypisanych oskarżonym w pkt. I zaskarżonego wyroku, to wynika, że po wyeliminowaniu z opisu tych czynów działanie wbrewart. 14 ust. 1ugh, to wskazano – opróczart. 6ust.1ugh, też na naruszenie przez oskarżonych innych przepisówustawy o grach hazardowychtj. m.in.art. 23ugh czyart. 23 a ust. 1ugh. A przecież w zakresie dot.art. 23ugh czyart. 23a ust. 1ugh to nie było w doktrynie czy orzecznictwie kontrowersji co do ich charakteru czy mocy obowiązującej, jakie były podnoszone w zakresie obowiązywaniaart. 14 ust. 1ugh czyart. 6 ust. 1ugh. A blankietowy przepisart. 107§1kksmógł się sprowadzać do naruszenia danego przepisu ustawy, w tymart. 23ugh czyart. 23augh.
Należy zauważyć, że oskarżeni złożyli wyjaśnienia z których wynika, że interesowali się orzecznictwem czy poglądami doktryny dot. stosowania przepisówustawy o grach hazardowych, np.D. K.powołał się na wyrok ETS w sprawie Fortuna i inni. Wbrew jednak twierdzeniom oskarżonych o identycznej linii orzeczniczej, to należy zauważyć, że w kwestii obowiązywania przepisówustawy o grach hazardowychzapadały nie takie same, ale różne orzeczenia (patrz: postanowienia SN z 28 listopada 2013r. w sprawie I KZP 15/13, wyrok TK z dnia 23 lipca 2013 r. w sprawie P 4/11), natomiast oskarżeni powoływali się tylko – dość ogólnie-na te o korzystnej dla nich wymowie.
Z danych o karalności wynika zaś, że w czasie czynów przypisanych skarżonym tj. od 17 czerwca 2015r. do 2 lipca 2015r. były zatrzymywane kolejne automaty i wszczynane kolejne postępowania o czyny zart. 107§1kks, że doszło nawet do nieprawomocnych skazań M.w.w sądach wB.iŚ.za czyny zart. 107§1kks, a to powinno wywołać wątpliwości co do legalności działalności oskarżonych, którzy nie podporządkowali się nie tylko przepisowiart. 6 ust. 1ugh, ale – przy urządzaniu gier hazardowych-naruszyli teżart. 23ugh czyart. 23a ust.1ugh, co można było stwierdzić analizując protokoły oględzin automatów czy nagranie z eksperymentu dot. automatów, któreD. K.- współpracując zfirmą (...).W.– wstawiał do lokalu wL., który nie był kasynem i był ich serwisantem.
Ponadto należy zwrócić uwagę na nietypowe zapisy zawarte w umowie ramowej dzierżawy, z których wynika, że strony tej umowy tj. oskarżeniG. G.iM. W.wcale nie mogli być upewnieni co do legalności swojej działalności polegającej na urządzaniu gier hazardowych wbrew przepisom ugh. Bowiem w umowie tej w §6.2 wskazano, że dzierżawca (czyli spółka reprezentowana przezM. W.) zapewniła wydzierżawiającemu obsługę prawną związaną z funkcjonowaniem i eksploatacją urządzeń. A taki zapis nie miałyby racji bytu gdyby oskarżeni byli przekonani, że nie naruszają przepisówustawy o grach hazardowych, bo przecież gdyby byli o tym przekonani to taki zapis byłyby zbędny, tym bardziej, że nie był to zapis typowy dla ww umów. Nasuwa się więc logiczny wniosek, że został on umieszczony właśnie na wypadek zatrzymania automatów do gier hazardowych, a następnie problemów prawnych na tle takich zatrzymań, z czym strony umów się liczyły.
Należy też zauważyć, że w umowie w zakresie obsługi urządzeń do gier rozrywkowych serwisant (czyliD. K., który nie kwestionował swojego podpisu na tym dokumencie, a także przedłożył pisemne wyjaśnienie na k. 238, że to on zajmował się urządzeniami z punktu wL.) zobowiązywał się do określonego postępowania w zakresie stałego nadzoru nad stanem technicznym automatów, do świadczenia usług transportowych , do pobierania gotówki z urządzeń. A skoro zajął się taką szeroką działalnością zw. z urządzaniem gier na wstawionych do punktu wL.automatach, to i on powinien zapoznać się z przepisami działalność taką regulującymi i do nich się stosować. Zarzucono mu bowiem urządzanie gier na automatach wbrew przepisomustawy o grach hazardowych, a pod pojęciem "urządzać grę" należy rozumieć mniej więcej tyle, co ją "zorganizować", czyli doprowadzić do tego, aby mogła się odbyć, a do tego potrzebne są sprawnie działające automaty do gier, co miał zapewnić ten oskarżony. Przy czym i w tej umowie znalazł się nietypowy zapis w §3 pkt.I ppkt. 8 o zobowiązaniu się do postępowania zgodnie z „Instrukcją postępowania na wypadek zatrzymania urządzeń” w sytuacji zatrzymania urządzenia przez organy dochodzeniowo-śledcze w ramach postępowania karnego skarbowego lub karnego. A taki zapis wskazuje na to, że został on umieszczony właśnie na wypadek kontroli i zatrzymania automatów do gier hazardowych przez uprawnione organy dla celów postępowania karnego, a to wskazuje, że strony umowy, w tym iD. K., liczyły się z takimi kontrolami i zatrzymaniami, a więc nie były wcale upewnione, że działają legalnie.
A te okoliczności w powiązaniu z tym, że w doktrynie i orzeczeniach nie panowała pewność co do niemożności skazywania zart. 107§1kks, tylko rozbieżność orzecznicza co do oceny możliwości stosowania przepisówart. 14 ust. 1ugh czyart. 6 ust. 1ugh, jako wypełniających blankietowyart. 107§1kks, ale więc bez jednoznacznego – jak starali się to wykazywać w wyjaśnieniach oskarżeni- przyjęcia w nich, że przepisyustawy o grach hazardowychnie mogą być stosowane, to nie pozwalały na ustalenie, że sąd I instancji nieprawidłowo zastosowałart. 7 kpkprzy ocenie wiarygodności oskarżonych i nieprawidłowo odmówił wiarygodności tym dowodom. Tym bardziej, że oskarżonym zarzucono naruszenia nie tylkoart. 6 ust. 1ugh iart. 14 ust. 1ugh, ale i innych przepisów ugh, zaś oskarżeni powoływali się na obiekcje co do obowiązywania tylko pewnych przepisów z ugh (przy czymD. K.nawet nie wskazał dokładnie których przepisów), bez wskazania na zastrzeżenia co do obowiązywania wskazanych i w zarzutach i w opisach czynów przypisanych- art. 23 ugh czy art. 23a ugh.
Ponadto z przepisówustawy o grach hazardowychwynikało iż państwo chce utrzymać pełną kontrolę nad organizacją gier hazardowych, a zart. 3ugh, że urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach jest dozwolone wyłącznie na zasadach określonych w ustawie, co wskazywała na to, że oskarżeni winni podporządkować się wszystkim wymogom wynikającym z tej ustawy. Samo więc -przyjęte przez sąd I instancji - wyłączenie konieczności podporządkowania się art. 14 ust. 1 ugh (który był przepisem technicznym i nie został prawidłowo notyfikowany) w czasie czynów w okresach do 2 lipca 2015r. nie zwalniało oskarżonych od respektowania innych przepisów tej ustawy, w tym wskazanych w opisach zarzutów tj. art. 6 ust.1 ugh zart.23ugh czy zart. 23augh. A skoro oskarżeni nie podporządkowali się innym przepisom zustawy o grach hazardowych, to jednak urządzali gry na automatach wbrew przepisom ustawy, czym wyczerpali znamiona przestępstw zart. 107§1kks.

Wniosek

o uniewinnienie lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutu obrazyart. 7 kpkw zakresie dot. oceny wyjaśnień oskarżonych dokonanej przez sąd I instancji, to brak było podstaw do zmiany wyroku i uniewinnienia,
ponadto nie zachodziły podstawy zart. 437§2 zdanie drugie kpkdo uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Lp.

Zarzut

błędu w ustaleniach faktycznych

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Nie można się zgodzić ze skarżącym, żeD. K., przed podjęciem działalności, podjął wszelkie kroki zmierzające do ustalenia legalności jego działalności, uzyskał odpowiednią opinię co do charakteru serwisowanych automatów.
OskarżonyD. K.powołał się bowiem tylko ogólnie na orzeczenia o korzystnej dla siebie wymowie, przy czym poza przywołaniem orzeczenia ETS, to nie podał nawet sygnatur akt czy bliższych danych tych orzeczeń czy nazwisk lub dat opinii prawnych; nie opisał nawet co wynikało z opinii na które się powołał. Również obrońca w apelacji nie sprecyzował bliżej „odpowiedniej opinii co do charakteru serwisowanych automatów”, którąD. K.miał pozyskać przed podjęciem działań zmierzających do rozpoczęcia działalności w branży rozrywkowej, ani nie przedstawił tej opinii jako załącznika do apelacji, stąd ten konkretny argument jawi się jako gołosłowny. NatomiastD. W.w wyjaśnieniach odwołał się do bardziej szczegółowych okoliczności niżD. K..
Przy czym wbrew twierdzeniom oskarżonych z wyjaśnień, to w orzecznictwie i doktrynie istniała rozbieżność, a nie jednolite stanowisko, co do możliwości stosowania nieratyfikowanych przepisów technicznych zustawy o grach hazardowych; chodziło zaś oart. 6 ust. 1ugh iart. 14 ust. 1ugh. Przy czym rozbieżności te – a nie pewność, jak to przedstawiali oskarżeni- dot. tej kwestii, a nie samej treściustawy o grach hazardowych. W czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonym obowiązywały zaś przepisy prawne składające się na podstawę prawną ich odpowiedzialności tj.art. 107§1kksiart. 6 ust. 1ugh,art. 23ugh iart.23augh, nie było rozbieżności na tle obowiązywaniaart.23ugh czyart.23augh, a część orzecznictwa i doktryny prezentowała pogląd według którego przepisart. 6 ust. 1ugh winien być stosowany. Treśćart. 6ugh była zaś jasna i wynikało z niej, że prowadzenie działalności polegającej na urządzaniu gier hazardowych jest możliwe wyłącznie w formie określonej spółki, po uzyskaniu koncesji na kasyno. Dla każdej osoby czytającejart. 6ugh wynikało to w sposób klarowny i czytelny i nie trzeba było- dla zrozumienia tych wymogów- sięgać po wiedzę fachową dla dokonania wykładni zapisów z tego artykułu. Dlatego w zasięgu oskarżonych – który decydując się na działalność związana z organizowaniem gier hazardowych to winni zapoznać się z przepisami działalność taką regulującymi- leżało uświadomienie sobie bezprawności zachowania polegającego na zignorowaniu treściart. 6ugh tj. działaniu wbrew temu przepisowi ustawy ugh, a w konsekwencji karalności z uwagi na treśćart. 107§1kks. Tym bardziej, że przepisy ugh, które należało respektować nie tylko ograniczały się doart. 6 czy 14ugh, ale i innych, w tym iart. 23ugh czyart. 23augh, których treść też była jasna, a naruszenie każdego z nich, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, powodowało karalność zart. 107§1kks. Jeszcze raz należy podkreślić, że oskarżeni działając w szeroko rozumianej branży gier hazardowych, będąc profesjonalnymi uczestnikami obrotu gospodarczego i to w bardzo wyspecjalizowanej dziedzinie, winni dopełnić starań by upewnić się czy z pewnością działają leganie. A temu nie mogły służyć prywatne opinie czy wybrane, korzystne orzecznictwo. W sprawach karno-skarbowych nie można bowiem- w zakresie świadomości sprawcy- odwoływać się do wzorca zwykłego obywatela, z uwagi właśnie na charakter prowadzonej działalności. Tym bardziej, że zatrzymywanie automatów do innych spraw, wydawanie też wyroków skazujących, rozbieżności w orzecznictwie, to musiało wywołać wątpliwości u oskarżonych co do legalności prowadzonej działalności. Bo nawet jeżeli w takich okolicznościach bezprawność zachowania nie przedstawiała się oskarżonym jako pewna, to mogła jawić się jako możliwa, co pozwalało na przyjęcie umyślnego zamiaru po stronie oskarżonych. Nieświadomość jest bowiem stanem braku jakiejkolwiek wiedzy na dany temat i należy odróżnić ją od wątpliwości, które wskazywały przecież na realną możliwość popełnienia przestępstwa.
Nie doszło do działania przez oskarżonych w warunkach błędu zart. 10§3kksczyart. 10§4kks.
W obszarze dot.prawa karnego skarbowegonie można odnosić się do wzorca osobowego przeciętnego obywatela (do czego nawiązuje skarżący), gdyż w wypadkuprawa karnego skarbowegoczęsto w grę wchodzi model osobowy o podwyższonym standardzie wymagań. Taka też musi być miara dla profesjonalisty w obrocie gospodarczym, który w celu osiągniecia dochodu prowadzi działalność ze świadomością jej reglamentowania przez państwo. Im zaś wyższe oczekiwania, jakie można stawiać wobec sprawcy, tym możliwość wystąpienia błędu, i to usprawiedliwionego, mniejsza. Jeszcze raz zaś należy podkreślić, że sama treść przepisów zustawy o grach hazardowych– wbrew zarzutom autora apelacji- była jasna, natomiast istniały wątpliwości co do obowiązywania, ale nie całejustawy o grach hazardowych, tylko niektórych przepisów tej ustawy tj. art. 14ust.1 ugh i art.6ust.1 ugh, ich charakteru i tego czy przed uchwaleniem winny być notyfikowane (przy czym w przypadku zaniechania notyfikacji nie dochodzi przecież do "treściowej" niezgodności prawa krajowego z unijnym, ale z naruszeniem "formalno-proceduralnym", a niedopełnienie przez rząd obowiązku o charakterze proceduralno-formalnym, jakim jest notyfikacja wybranych przepisów danej ustawy, nie może rodzić konieczności stwierdzenia , że cała ustawa regulująca dana kwestię nie obowiązuje, bo w ten sposób doszłoby do "próżni prawnej" w pewnej dziedzinie stosunków społecznych). I o ile te kwestie mogły być zawiłe, różnie były też przedstawiane w orzecznictwie, to te okoliczności nie wskazywały przecież jednoznacznie na to, że dana osoba, która podjęła działalność w obszarze związanym z grami hazardowymi, to z tych powodów, może nie stosować całejustawy o grach hazardowych. Tym bardziej, że w polskim porządku prawnym działalność polegająca na urządzaniu gier hazardowych była zawsze działalnością koncesjonowaną, a więc reglamentowaną przez państwo, podobnie jak np. obrót alkoholem i osoba, która zajęła się taką specyficzną działalnością, po to by wykonywać ją legalnie musiała upewnić się jakie warunki musi spełniać, by móc legalnie działalność w takim obszarze prowadzić i te warunki – wynikające z określonych przepisów- spełnić.
Przy czym w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonym w sposób niekwestionowany obowiązywały przepisy prawne składające się na podstawę prawną ich odpowiedzialności tj. zart. 107§1kksiart.23ugh iart.23augh. Skarżący w apelacji nie podniósł natomiast żadnych argumentów co do niemożności stosowania tych przepisów. Oskarżeni w wyjaśnieniach też nie nawiązywali do tego by mieli wątpliwości co do obowiązywaniaart. 23ugh iart. 23augh. A już stwierdzenie naruszeniaart.23ugh iart.23augh było wystarczające do przypisania oskarżonym odpowiedzialności zart. 107§1kks.
Z powyższego wynika więc, że oskarżeni znając treść przepisów ustawy hazardowej, wiedząc o rozbieżnościach – gdy skarżący też dostrzega brak jednolitej linii interpretacji obowiązywania spornych przepisów ugh w czasie czynu i to, że sądy różnie widziały ten problem - dot. interpretacji co do obowiązywania art. 6 ust. 1 i art. 14 ust.1 tej ustawy, nie mogli odwoływać się do tego, że indywidualna interpretacja dot. braku obowiązywania tych przepisów, nawet wsparta niektórymi orzeczeniami czy prywatnymi opiniami, to z pewnością uwolni ich od odpowiedzialności karnej, gdy nie będą przestrzegać przepisówustawy o grach hazardowych. Stąd nie można było podzielić poglądu obrońcy, iż wyselekcjonowane, tylko korzystne poglądy i orzeczenia, to pozwolą na wykazanie, że dany oskarżony działał w warunkach błędu zart. 10 kodeksu karnego skarbowego, w tym w postaci błędnego przekonania, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność (art. 10§3kks) czy w postaci nieświadomości jego karalności (art. 10§4kks) i to usprawiedliwionych.

Wniosek

o uniewinnienie lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutów obrazyart. 7 kpkw zakresie dot. oceny wyjaśnień oskarżonych dokonanej przez sąd I instancji, a także błędu w ustaleniach faktycznych, to brak było podstaw do zmiany wyroku i uniewinnienia,
ponadto nie zachodziły podstawy zart. 437§2 zdanie drugie kpkdo uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Lp.

Zarzut

rażąco surowej kary poprzez niedostosowanie wysokości stawki dziennej grzywny do wagi popełnionego czynu oraz sytuacji majątkowej, zarobkowej i rodzinnej i wymierzeniu kary grzywny z pominięciem zasad i dyrektyw sądowego wymiaru kary.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd wymierzyłD. K.karę 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na 80zł.
Z sankcjiart. 107§1kkswynika, że oskarżonemuD. K.można było wymierzyć grzywnę do 720 stawek dziennych. Kara wymierzona przez sąd orzekający została zaś wymierzona znacznie poniżej maksymalnej ilości stawek dziennych i to w sytuacji, gdy oskarżony był w czasie wyrokowania kilkukrotnie karany, w tym zart. 107§1kks, nadto wstawił do lokalu nie będącego kasynem i serwisował trzy automaty do gier hazardowych.
Zart. 23§3kkswynika, że stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności. W czasie czynu tj. w 2015r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 1750zł, a 1/30 z tej kwoty to 58,33(3) zł., zaś jej czterystukrotność to 700.000zł. Przyjęta przez sąd I instancji w pkt. I wyroku stawka dzienna była więc zbliżona do minimalnej stawki wynikającej zart. 23§3 kks.
A już wobec tego nie można było uznać kary grzywny za rażąco surową.
Ponadto – wbrew stanowisku skarżącego-dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe wynikające z oświadczeniaD. K., iż prowadzi działalność gospodarczą z której osiąga 2-3 tys. miesięcznego dochodu, a żona pracuje i zarobkuje, to mimo obowiązku alimentacyjnego, to też przekonują, że stawka dzienna w wys. 80zł nie jest rażąco wygórowana.
Ponadto sam skarżący poza sformułowaniem zarzutu zart. 438 pkt. 4 kpk, to nie przedstawił w uzasadnieniu apelacji argumentów dla wykazania tego zarzutu.

Wniosek

o uniewinnienie lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

sam zarzut rażąco surowej kary nie mógł spowodować uniewinnieniaD. K.od czynu zart. 107§1kks
ponadto nie zachodziły podstawy zart. 437§2 zdanie drugie kpkdo uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania,
tym bardziej że nie uwzględniono zarzutu rażąco surowej kary z przyczyn podanych powyżej

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Cały zaskarżony wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

z przyczyn dla których nie uwzględniono zarzutów oraz wniosków końcowych z apelacji obrońcyD. K.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt. II

mimo, ze nie uwzględniono apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych, co powinno spowodować obciążenie oskarżonych kosztami, to sąd odwoławczy na zasadzieart. 624§1kpkzwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze

7

PODPIS