Sąd Rejonowy w Toruniu
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII W 66/22
Data wyroku: 2022-08-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Michałowski
Teza: zniszczenie mienia o wartości poniżej 500zł - art. 124 § 1 kw

Sygn. akt: VIII W 66/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 sierpnia 2022 roku
Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSR Maciej Michałowski
Protokolant: p.o. sekretarza sądowego Ewa Barańczyk
przy udziale oskarżyciela zK.wT.H. L.
po rozpoznaniu w dniach: 21 lipca 2022r. oraz 18 sierpnia 2022r.
sprawy:
D. P.s.Z.iJ.z domuD.
ur. (...)wT.
obwinionego o to, że:
w dniu 17 grudnia 2021r. o godz. 7:00 wT.przyul. (...)dokonał umyślonego uszkodzenia szyby w oknie mieszkania poprzez rzucenie w nią cegłą czym spowodował straty na szkodęS. S. (1)
tj. o wykroczenie z art. 124 § 1 kw
orzeka:

I
Uznaje obwinionegoD. P.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że wysokość szkody wyniosłą 400 (czterysta) złotych tj. za winnego popełnienia wykroczenia z art. 124 § 1 kw i za to na podstawie art. 124 § 1 kw w zw. z art. 20 § 1 i § 2 pkt 2 kw i art. 21 § 1 kw wymierza mu 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin;

II
Na podstawie art. 124 § 4 kw zobowiązuje obwinionego do zapłaty równowartości wyrządzonej szkody w kwocie 400 (czterysta) złotych na rzecz pokrzywdzonegoS. S. (1);

III
Zasądza od Skarbu Państwa ( Kasy Sądu Rejonowego w Toruniu) na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.A. C.kwotę 531,36 (pięćset trzydzieści jeden i 36/100) złotych brutto tytułem nieuiszczonych kosztów pomocy prawnej udzielonej obwinionemu z urzędu;

IV
Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty sądowej, zaś wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
W dniu 17 grudnia 2021 roku około godz. 7:00D. P.udał się do miejsca zamieszkaniaS. S. (1)w celu spotkania się z jego córką.S. S. (1)nie wpuściłD. P.do swojego domu, albowiem zarówno on, jak i jego córka nie życzyli sobie obecnościD. P..D. P.wyszedł na podwórko. Będąc na tym podwórkuD. P.wziął jedną z leżących tam cegieł i rzucił nią w okno mieszkaniaS. S. (1), co doprowadziło do zbicia szyby. Widział to stojący przy oknie na klatce schodowejS. S. (1).
Czynem swymD. P.doprowadził do powstania strat w wysokości 400 zł na szkodęS. S. (1).
DOWÓD: zeznania świadkaS. S. (1)k. 1, 41.
D. P.nie zdradza objawów choroby psychicznej. Rozpoznaje się u niego zaburzenia osobowości nasilone w stopniu znacznym, a jego poziom intelektualny mieści się na pograniczu upośledzenia umysłowego stopnia lekkiego i umiarkowanego. W czasie popełnienia zarzucanego mu czynu miał ograniczoną, lecz nie w stopniu znacznym, zdolność rozpoznania jego znaczenia, jak i pokierowania swoim postępowaniem.
DOWÓD: opinia sądowo-psychiatryczna k. 20-21.
ObwinionyD. P.wyjaśnił, iż nie dokonał zniszczenia szyby. Oświadczył ponadto, że nigdy nie był w mieszkaniuS. S. (1)( k. 38).
Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom obwinionego. Przede wszystkim należy wskazać, iż Sąd w niniejszej sprawie oparł się na zeznaniachS. S. (1), który w sposób wiarygodny i spójny przedstawił przebieg zdarzeń z dnia 17 grudnia 2021 roku. W ocenie SąduS. S. (1)nie miał żadnych podstaw, by złożyć zeznania niezgodnie z rzeczywistością, dlatego Sąd pozytywnie zweryfikował ich prawdziwość, jednocześnie uznając, że wyjaśnienia obwinionego stanowią wyłącznie element taktyki procesowej.
Sąd podzielił również wnioski opinii sądowo - psychiatrycznej dotyczących obwinionegoD. P.. Opinia ta pozwoliła na ustalenie, iż ww. w czasie popełniania zarzucanego mu czynu miał ograniczoną, lecz nie w stopniu znacznym, zdolność rozpoznania jego znaczenia, jak i pokierowania swoim postępowaniem. Powyższe opinia została przeprowadzona na podstawie jednorazowego badania, sporządzona przez uprawniony podmiot, posiadający wiadomości specjalne o uznanych kwalifikacjach, dlatego też nie ma podstaw do ich kwestionowania.
Nadto Sąd dał wiarę wszelkim innym przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów, a także pozostałymi dowodami zawnioskowanymi do ujawnienia we wniosku o ukaranie. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Również Sąd nie miał podstaw, aby podważyć ich wiarygodność.
Zgodnie z treścią art. 124 § 1 kw karze podlega ten, kto cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 500 złotych. Zachowanie obwinionegoD. P.polegało na uszkodzeniu szyby w oknie mieszkania poprzez rzucenie w nie cegłą. obwiniony dopuścił się tego czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność.
Sąd za popełnione wykroczenie, na podstawie art. 124 § 1 kw wymierzył obwinionemu karę 1 miesiąca ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego obwinionemu wykroczenia, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary. Istotną okolicznością przy wymiarze kary było lekceważące podejście obwinionego do cudzego mienia, jak i bezpieczeństwa osób przebywających w mieszkaniu. W ocenie sądu kara ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu pracy na cele społeczne będzie adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz wystarczającą do wdrożenia obwinionego do poszanowania prawa i zasad współżycia społecznego, a tym samym spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do niego, jak i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
W pkt II wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 124 § 4 kw obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzeczS. S. (1)kwoty 400 zł. Wysokość wyrządzonej szkody Sąd ustalił na podstawie zeznań pokrzywdzonego złożonych na etapie postępowania jurysdykcyjnego, w których doprecyzował wysokość wyrządzonej szkody.
O wynagrodzeniu dla obrońcy wyznaczonego dla obwinionego z urzędu orzeczono na podstawie § 17 ust. 2 pkt 2 i § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019r. poz. 18) mając na uwadze treść orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r. w sprawie SK 66/19 (Dz.U. z 2020 r., poz. 769).
Z uwagi na sytuację majątkową obwinionego, sąd uznał, iż uiszczenie przez niego kosztów postępowania, byłoby zbyt uciążliwe i dlatego na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 121 § 1 kpwzwolnił go w całości od ich zapłaty na rzecz Skarbu Państwa.