Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 3128/20
Data wyroku: 2022-09-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 445 par 1 k.c.
Teza: brak

Sygn. akt I 1 C 3128/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 września 2022 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2022 r. wG.sprawy z powództwaP. K.przeciwko(...) S.A.wS.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanego(...) S.A.wS.na rzecz powodaP. K.kwotę 8.378 zł (osiem tysięcy trzysta siedemdziesiąt osiem złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia 21 listopada 2017 r. do dnia zapłaty;

II
w pozostałym zakresie powództwo oddala;

III
zasądza od pozwanego(...) S.A.wS.na rzecz powodaP. K.kwotę 4.917 zł (cztery tysiące dziewięćset siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I 1 C 3128/20

UZASADNIENIE

Stan faktyczny
W dniu 28 września 2017 r. wG.naul. (...)doszło do wypadku komunikacyjnego polegającego na tym, że kierowca samochoduS. (...)nr rej. (...)nie zachował ostrożności przy zmianie pasa ruchu i uderzył w prawidłowo poruszający się pojazdM.nr rej. (...)kierowany przezP. K.. Pojazd sprawcy był ubezpieczony w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych w(...) S.A.wS..
Okoliczności bezsporne
Po wypadkuP. K.został przyjęty na Szpitalny Oddział RatunkowySzpitala (...).W.aP.wG., gdzie stwierdzono u niego uraz biczowy kręgosłupa szyjnego. Zgodnie z zaleceniem lekarskim nosił przez 4 tygodnie kołnierz ortopedyczny. Odczuwał ból w okolicy kręgosłupa szyjnego przez kilka miesięcy od daty zdarzenia. Ponadto doznał stłuczenia lewego kolana (z bolesnością od strony przyśrodkowej) i prawej stopy (skręcenie śródstopia z oderwaniem fragmentu kostnego od strony grzbietowej w obrębie końca bliższego I kości śródstopia z obrzękiem i bolesnością stopy, przy czym uraz tej dotyczył stopy prawej już w chwili wypadku zmienionej chorobowo – zmiany zwyrodnieniowe). Dolegliwości bólowe były nasilone przez pierwsze 2 miesiące, przez kolejne 2 – umiarkowane, później – o nasileniu miernym. Powód przechodził rehabilitację.
Dowód: zeznania powoda, k. 61-63
dokumentacja lekarska, k. 8-16
opinia biegłegoL. Z., k. 126
W wyniku wypadku z dnia 28 września 2017 r. nie doszło u powoda do zaburzeń zdrowia psychicznego. Wynikające z wypadku ograniczenia w życiu codziennym oraz uczestniczenie w kolizji były dla niego doświadczeniem traumatycznym, nie prowadząc jednak w warstwie psychiki do patologicznych następstw. Po maksymalnie 9 miesiącach doświadczenie to zostało wyparte z pamięci.
Dowód: opinia psychiatryczna, k. 186-191
uzupełniająca opinia psychiatryczno-psychologiczna, k. 243-244
Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel dobrowolnie wypłacił poszkodowanemuP. K.tytułem zadośćuczynienia kwotę 1622 zł (decyzją z dnia 30 października 2017 r.).
Okoliczności bezsporne
Zeznania powoda są w dużej mierze wiarygodne i szczere. Uznano je za niewiarygodne w takim zakresie, w jakim agrawują skutki wypadku w sferze psychicznej i co do skutku w postaci utraty perspektyw na gruncie sportu wyczynowego. Opinia psychiatryczna i uzupełniająca opinia psychiatryczno-psychologiczna bardzo wnikliwie i w oparciu o drobiazgową analizę zgromadzonej dokumentacji ze szpitalnego leczenia psychiatrycznego powoda ujawniły, że wypadek nie miał patologicznego wpływu na psychikę poszkodowanego i nie mógł mieć wpływu na odczucia związane z uprawianiem sportu na poziomie deklarowanym przez poszkodowanego (do jest bowiem istota tego problemu – nie chodziło w niemożność uprawiania pewnych dyscyplin w ogóle, lecz powód twierdził, że niemożność ich uprawiania na oczekiwanym – wyczynowym – poziomie jest źródłem jego frustracji). Biegli psychiatra i psycholog zdaniem Sądu trwanie ocenili wpływ długoletnich uzależnień powoda na możliwość i perspektywy budowania przez powoda kariery sportowej na poziomie wyczynowym po wypadku, logicznie wyjaśnili przebieg późniejszego szpitalnego leczenia psychiatrycznego powoda, mając na względzie bardzo dokładny materiał źródłowy w postaci obszernych zapisów personelu szpitalnego (poszkodowany w ogóle nie ujawniał tam problemów wynikających z przedmiotowego wypadku). W tym kontekście ocena biegłych jest jasna i całkowicie krytyczna w tym względzie. Biegli zdaniem Sądu nie pominęli następstw wypadku w sferze naturalnych odczuć związanych z uczestnictwem w takim traumatycznym wydarzeniu i odpowiednio – w sposób wyważony i bezstronny – wyrazili to w opiniach. Jednocześnie należy stwierdzić, że biegły psychiatra stanowczo i w sposób przekonujący odrzucił jako całkowicie nieprofesjonalną i nie odpowiadającą prawdzie ocenę psychologaM. R.(k. 17), stąd dowód z tego dokumentu prywatnego – jako całkowicie zdyskwalifikowany pod względem merytorycznym przez powołanego przez sąd biegłego – nie stanowił podstawy ustaleń faktycznych w sprawie.
Należy wyjaśnić, że opinia biegłegoL. Z.była brana pod uwagę przy opiniowaniu z pominięciem ustępu dotyczącego zagadnień wykraczających poza jego kompetencje i treść postanowienia dowodowego (a więc w zakresie diagnozy: „stres pourazowy”). W pozostałej części opinia ta jest prawidłowa, jasna, przejrzysta i nie budząca wątpliwości.
Kwalifikacja prawna
Zasada odpowiedzialności pozwanego była niesporna. Spór dotyczył wysokości zadośćuczynienia. Po uwzględnieniu wszelkich okoliczności wynikających z ustalonego stanu faktycznego Sąd doszedł do wniosku, że odpowiednim zadośćuczynieniem (łącznie) z tytułu przebytego zdarzenia winna być kwota 10.000 zł, co po uwzględnieniu dobrowolnej wypłaty 1.622 zł, daje do dopłaty w wyroku sumę 8.378 zł. Dolegliwości bólowe – głównie – w zakresie kręgosłupa szyjnego i pourazowanego nasilenia bólu stopy prawej – zostały precyzyjnie i wiarygodnie zobiektywizowane przez biegłegoL. Z.(po uwzględnieniu zjawisk patologicznych w zakresie stopy już istniejących w dacie wypadku – co biegły wyraźnie zaznaczył w opinii). Łącznie stopień ich nasilenia był – w ujęciu opisowym – dość istotny (odpowiednio zróżnicowany czasowo w opinii) i niepomijalny, stanowił niewątpliwie rozstrój zdrowia, a więc był czymś znacznie więcej, niż pomijalną chwilową reakcją organizmu, nie pozostawiającą po chwili żadnych skutków. W sferze psychicznej wypadek nie stworzył skutków patologicznych, co wykazali biegli psychiatra i psycholog. Ograniczenia w życiu codziennym wynikające ze skutków somatycznych zaistniały, choć nie były znaczne i długotrwałe. Ogólnie można więc stwierdzić, że dochodzona kwota zadośćuczynienia była stosunkowo bliska ostatecznej ocenie Sądu i tylko w nieznacznym stopniu zawyżona, a do jej niewielkiego obniżenia głównie przyczyniły wyniki opinii psychiatry i psychologa.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocyart. 822 § 1 k.c.w zw. zart. 415 k.c.w zw. zart. 436 § 2 k.c.w zw. zart. 445 § 1 k.c.w zw. zart. 481 § 1 i § 2 k.c.i art. 14 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych.
Oddalenie powództwa w pozostałym zakresie nastąpiło na podstawieart. 445 § 1 k.c.a contrario(punkt II. sentencji).
Koszty
Powód uległ co do nieznacznej części zgłoszonego roszczenia, stąd zasądzono na jego rzecz całość należnych kosztów procesu na podstawieart. 100 k.p.c.(punkt III. sentencji). Na zasądzone koszty składa się: opłata sądowa od pozwu 500 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, zaliczka na biegłego (800 zł) oraz opłata za czynności radcy prawnego w stawcepodwójnej(2 x 1.800 zł), albowiem nakład pracy pełnomocnika powoda był znaczny i nieszablonowy, wymagający niewątpliwej inwencji prawniczej i indywidualnych dla tej sprawy działań w zakresie poszukiwania i analizy materiałów (w płaszczyźnie opiniowania psychiatryczno-psychologicznego – tematyka uzależnień sportowców), a ponadto wysokość przedmiotu sporu była górną granicą przedziału - § 2 pkt 4 i § 15 ust. 3 pkt 1, 2, 3 rozp. MS z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych ze zm.). Oczywiście Sąd brał tu pod uwagę sam nakład pracy profesjonalnego pełnomocnika powoda, a nie ostateczną ocenę Sądu i biegłych w tym zakresie. Cytowane przepisy nie uzależniają bowiem przyznania wielokrotności stawki minimalnej od skuteczności pomocy prawnej, o ile była ona z punktu widzenia interesów strony celowa i nie stanowiła nadużycia uprawnień procesowych.