Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 131/21
Data wyroku: 2022-05-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek, Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Czyny niedozwolone
Podstawa prawna: a4.417 kc

Sygn. akt III Ca 131/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 maja 2022 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2022 r. w Gliwicach
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaR. B.
przeciwko GminieG.
o zapłatę
oraz sprawy z powództwaR. B.
przeciwko GminieG.
o zapłatę (sygn. akt II C 708/19)
na skutek apelacji pozwanego GminyG.
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 13 listopada 2020 r., sygn. akt I C 1925/18

I
w sprawie wszczętej na skutek pozwu z dnia 9 sierpnia 2018r.

1
zmienia zaskarżony wyrok w punktach I. 1. i I. 3. w ten sposób, że

a
oddala powództwo,

b
ustala, że powód ponosi w całości koszty procesu pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie Rejonowym w Gliwicach;

2
ustala, że powód ponosi w całości koszty postępowania odwoławczego pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie

Rejonowym wG.;
II . w sprawie wszczętej na skutek pozwu z dnia 15 stycznia 2019r.

1
zmienia zaskarżony wyrok w punktach II. 1. i II. 3. w ten sposób, że

a
oddala powództwo,

b
ustala, że powód w całości ponosi koszty procesu pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie Rejonowym w Gliwicach;

2
ustala, że powód ponosi w całości koszty postępowania odwoławczego pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie referendarzowi sądowemu w Sądzie

Rejonowym wG..

SSO Leszek Dąbek
Sygn. akt III Ca 131/21

UZASADNIENIE
PowódR. B.żądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanej GminyG.kwoty 54.000zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 06 2018r.
oraz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.
Ponadtożądał zasądzenia na jego rzecz od pozwanej GminyG.kwoty 7.500zł oraz wskazane w pozwie ustawowe odsetki za opóźnienie oraz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych.
Uzasadniając oba żądania twierdził, że pomimo jego wezwań pozwana nie wykonał wyroku eksmisyjnego i nie dostarczyła osobom eksmitowanym lokalu socjalnego, w konsekwencji czego przysługuje mu skuteczne względem niej roszczenie o zapłatę odszkodowania za poniesioną przez niego szkodę.
Powództwa zostały odpowiednio zarejestrowanepod syg. akt I C 1925/18 i II C 708/19, a następnie w tej ostatniej sprawie w dniu 7 03 2019r. wydano postanowienie
w którym połączono ją do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia z pierwszą sprawą
Pozwana GminaG.wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu.
Zarzucała, że powództwo jest„bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie”, w tym między innymi powód nie wykazał wysokości„rzeczywiście poniesionej szkody”
oraz że„w spornym okresie osoby uprawnione do lokalu socjalnego faktycznie zajmowały przedmiotowy lokal powódki”.
Sąd Rejonowy w Gliwicachw wyroku z dnia 13 11 2020r. w sprawie wszczętej
na skutek pozwu z dnia 9 08 2018r. (I C 1925/18) zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 39.405 zł oraz wskazane w sentencji odsetki za opóźnienie, oddalił powództwo
w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu, a w sprawie wszczętej na skutek pozwu
z dnia 15 01 2019r. ( II C 708/19) zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5.325 zł oraz wskazane w sentencji odsetki za opóźnienie, oddalił powództwo w pozostałej części i orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym, w motywach orzeczenia przywołał regulacje: art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 10 07 200lr. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy
i o zmianieKodeksu cywilnego(Dz.U. nr 71, poz. 733) iart. 417 k.c.
Następnie dokonał oceny prawnej ustalonego stanu faktycznego w ramach którego między innymi ocenił, że„skoro lokal był wyposażony w media, a dodatkowo w okresie objętym pozwem znajdowały się w nim meble, to z pewnością możliwe było jego wynajęcie na wolnym rynku zwłaszcza przy uwzględnieniu korzystnego położenia”oraz wskazał,
że powód nie może ponosić negatywnych konsekwencji z zaniechania pozwanej,
co uniemożliwiło mu i jego poprzednikowi prawnemu utrzymania lokalu„w co najmniej przeciętnym standardzie, bądź poprzez wykonanie remontu czy modernizacji i podnieść go normalnego, a wówczas możliwy do uzyskania czynsz byłby z pewnością nawet wyższy aniżeli kwota ustalone przez biegłą”.Ostatecznie przyjął, że z podanych względów„istniała możliwość wyjęcia lokalu przezR. B.oraz jego poprzedniczkę prawną. Podkreślił, że możliwość wynajęcia lokalu nie była tylko teoretyczna, hipotetyczna czy nieskonkretyzowana, lecz realna i poparta konkretnymi ustaleniami faktycznymi, które w razie braku zaniechania strony pozwanej z pewnością stałyby się rzeczywistością”.W konkluzji ocenił, że ostatecznie żądania pozwów były zasadne w wysokości zasądzonej w sentencji wyroku, w pozostałym zakresie powództwa jako nieuzasadnione oddalił, a o kosztach procesu orzekał na podstawie regulacjiart. 98 § 1 k.p.c.
w związku zart. 100k.p.c. iart. 108 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżyłapozwana GminaG.w części uwzględniającej powództwa oraz orzekającej o kosztach procesów,która wnosiła o jego zmianę przez oddalenie w tym zakresie powództw oraz o zasądzenie na jej rzecz od powoda zwrotu kosztów procesu za obie instancje.
Zarzucała, że przy ferowaniu wyroku naruszono prawo procesowe, regulacjęart. 233 § 1 k.p.c.poprzez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie im uznanie,
że powód wykazał należycie poniesioną szkodę.
Ponadto zarzucał, że naruszono prawo materialne, regulację art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 10 07 200lr. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianieKodeksu cywilnego(Dz.U. nr 71, poz. 733) iart. 417 k.c.poprzez uznanie, że pozwana ponosi odpowiedzialność odszkodowawczą względem powoda.
Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował roszczenia powoda, a następnie prawidłowo rozpoznał sprawę.
Ustalenia faktyczne składające się na podstawę faktyczną orzeczenia – poza wskazanym poniżej ustaleniem - mają podstawę we wskazanych źródłach dowodowych.
We wskazanym zakresie zawarte w nich informacje są logicz­ne, nawzajem się uzupełniają i potwierdzają i jako takie są wiarygodne.
Natomiast słusznie skarżąca podnosi w uzasadnieniu apelacja, że powód mogąc
w spornym okresie dysponować lokalem mógł ten lokal także wynająć i z tego tytułu uzyskać czynsz najmu.
Okoliczność ta została zakwestionowana przez pozwaną, co stosownie do regulacjiart. 6 k.c.obligowało powoda do jej wykazania.
Na tę okoliczność w istocie nie zaoferował on żądnych wiarygodnych dowodów
(zawierających informacje o potencjalnych najemcach spornego lokalu, czy też istniejącego w spornym okresie popytu na najem tego rodzaju lokali, gdyż w opinii biegłego zawarto wyłącznie informacje dotyczące już wynajętych lokali, a nie o istniejących w tym czasie na rynku ofertach ich wynajęcia), a zawarte w części uzasadnienia zaskarżonego wyroku poświeconej jego motywom ustalenie Sądu o możliwości jego wynajęcia osobom trzecim, mają raczej charakter intelektualnej spekulacji, gdyż nie ma ona oparcia w jakimkolwiek wiarygodnym materiale sprawy.
Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższą modyfikacją przyjął za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
W ich świetle dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznego jest wadliwa.
W spornym okresie przedmiotowy lokal zajmowali jego byli najemcy, którzy zostali w wyroku sądowym zobowiązany do jego opuszczenia i wydania lokalu poprzednikowi prawnemu powoda.
Nie uiszczali oni w tym czasie opłat za mieszkanie, co teoretycznie mogło do­prowadziło do powstania w majątku powodów szkody w rozumieniuart. 361 § 2 k.c.
w postaci utraconych korzyści, co w powiązaniu z nie zaoferowaniem im przez pozwaną lokalu socjalnego mogło spowodować powstania po jej stronie obowiązku jej naprawienia (z mocy regu­lacjiart. 417 k.c.w związku art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 10 07 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego - Dz.U. nr 71, poz. 733).
W kontekście podstawy faktycznej powództwa odpowiedzialności pozwanej uzależnione jest od zaistnienia szkody a ta od możliwości postawienia hipotezy, że ma­jątek powoda i jego poprzednika prawnego wzrósłby, gdyby mogli oni dysponować przedmiotowym lokalu w spor­nym okresie i wynajmując go uzyskać czynsz najmu.
Wymagało to jednak między innymi wykazania przez powoda, żemieli oni możliwości jego wynajęcia na rynku(istniały oferty jego wynajęcia) orazże zamierzali go wynająć,z czego powód się nie wywiązał.
W materiale sprawy brak jest bowiem jakichkolwiek informacji potwierdzają­cych wolę powoda i jego poprzednika prawnego wynajęcia lokalu, więcej zawiera on informacje niweczące tę tezę, gdyż z zeznań świadkaZ. M.jednoznacznie wynika, że powód nie zamierzał spornego lokalu wynająć, lecz go sprzedać.
W konsekwencji tego - wbrew temu co przyjął Sąd Rejonowy - w materiale sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, iż powód i jego poprzednik prawny nie mogąc
w spornym okresie dysponować lokalem ponieśli szkodę w postaci utraconych korzyści
z jego wynajmo­wania, co w świetle przywołanych na wstępie regulacji prawnych czyni powództwa bezzasadną, a ape­lacje pozwanej uzasadnioną i skutkowało koniecznością zmiany zaskarżonego orzecze­nia przez oddalenie powództwa.
O kosztach procesu za pierwszą instancję orzeczono stosując zart. 98 § 1 k.p.c.iart. 108 k.p.c.
Reasumując, zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację pozwanej jako uzasadnioną uwzględniono, zmieniając wyrok w sposób wskazany w sentencji w o parciu o regulacjęart. 386 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulację
art. 98 § 1 k.p.c.iart. 108 k.p.c.

SSO Leszek Dąbek