Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 176/21
Data wyroku: 2021-06-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 176/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 czerwca 2021 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli

Protokolant Agnieszka Telega
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej wJ.M. R.
po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2021 r.
sprawyP. Ś. (1)ur. (...)wJ.
s.W.,D. z domu L.
oskarżonego zart. 278 § 1 kkiart. 275 § 1 kkiart. 276 kkw związku zart. 11 § 2 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 5 lutego 2021 r. sygn. akt II K 942/18

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoP. Ś. (1);

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w kwocie 200 złotych , w tym 180 złotych opłaty za drugą instancję.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 176/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 5 lutego 2021 r., sygn. akt II K 942/18

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1

P. Ś. (1)

oskarżony nie był karany; dot. czynu zart. 278 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 § k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

karta karna

k. 427

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

--------------------

-------------------------------------------------------

--------------

-------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

karta karna

dokument urzędowy; wystawiony przez powołany do tego organ w ramach jego kompetencji, jego autentyczność nie była kwestionowana przez strony procesu.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-----------------

-------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na jego treść (art. 438 pkt 3 kpk) polegający na przyjęciu iż:

a
w saszetceM. P. (1)faktycznie znajdowały się wymienione przez niego rzeczy tj. telefon komórkowymarki S. (...), powerbank, słuchawkimarki P.oraz portfel z zawartością pieniędzy w kwocie 300 zł;

b
wartość szkody w majątkuM. P. (1)w wyniku zaboru wymienionych w akcie oskarżenia ruchumości wynosi 566 zł;

c
M. P. (1)uciekając przed goniącym goS. C. (1)miał możliwość obejrzenia się za siebie i dostrzeżenia jak oskarżonyP. Ś. (1)dokonuje zaboru jego rzeczy;

d
S. R. (1)miała możliwość obserwować z okna mieszkaniaD. B. (1)jakP. Ś. (1)dokonuje zaboru należących doM. P. (1)rzeczy znajdując się w tym czasie wraz zD. B. (1)w pomieszczeniu po drugiej stronie mieszkania;

W sytuacji w której brak na tę okoliczność jakichkolwiek obiektywnych dowodów;

e
przyjęcie, iż czyn charakteryzuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości podczas gdy brak jakiegokolwiek uzasadnienia dla takiego stanowiska Sądu I instancji.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

2
obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 kpk), a to:

a
art. 2 § 2 kpkw zw. zart. 7 oraz 410 kpkpoprzez niewłaściwą ocenę zebranego materiału dowodowego i wybiórcze jego potraktowane wskutek pominięcia przez Sąd I instancji całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a nadto przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, będące wynikiem nieuwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wyprowadzeniem ze zgromadzonego materiału dowodowego wniosków z niego niewynikających oraz naruszenie zasady obiektywizmu procesowego przejawiające się w uwzględnieniu jedynie okoliczności niekorzystnych dla oskarżonego, a pominięcie faktów i dowodów korzystnych bez należytego uzasadnienia tegoż stanowiska skutkujące dokonaniem wadliwych ustaleń faktycznych, bez należytego uzasadnienia tegoż stanowiska skutkujące dokonaniem wadliwych ustaleń faktycznych i w konsekwencji skazaniem oskarżonego za zarzucany mu czyn a wyrażające się w:

⚫

przydaniu waloru wiarygodności zeznaniom świadkówS. R. (1)iM. P. (1), podczas gdy:

- nie sposób uznać by zeznaniaS. R. (1)pozostawały wewnętrznie spójne i zgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego z uwagi na to iż świadek kilkukrotnie prostowała składane zeznania co do miejsca w którym znajdowała się podczas gdy dokonywano zaboru saszetki należącej doM. P. (1)a dodatkowo zeznania te wbrew twierdzeniom Sądu a quo w żadnej mierze nie korespondują z innymi dowodami, w tym zeznaniami samegoM. P. (1)a ponadto z dominującej w jej zeznaniach relacji wnioskować należałoby, iż oskarżenieP. Ś. (1)o zabór saszetkiM. P. (1)pozostaje odwetem za oskarżenie jej ówczesnego konkubentaD. B. (1)o zabór należących doP. Ś. (1)narzędzi, co zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego winno skłaniać do daleko idącej ostrożności w przydawaniu wiarygodności jej zeznaniom;
- nie sposób uznać by zeznaniaM. P. (1)pozostawały wewnętrznie spójne i zgodne z zasadami logiki oraz doświadczenia życiowego z uwagi na to, iż świadek nie potrafił wytłumaczyć skąd powziął wiedzę o tym, że sprawcą czynu miał byćP. Ś. (1)a jego zeznania w tym zakresie pozostają sprzeczne z zeznaniami świadkaD. B. (1), a ponadto z dominującej w jej zeznaniach relacji wnioskować należałoby, iż oskarżenieP. Ś. (1)o zabór saszetki pozostaje odwetem za oskarżenie konkubenta jego siostryS. D.B.o zabór należących doP. Ś. (1)narzędzi, co zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego winno skłaniać do daleko idącej ostrożności w przydawaniu wiarygodności jej zeznaniom.

⚫

bezpodstawnym zakwestionowaniu wiarygodności wyjaśnień oskarżonegoP. Ś. (1)orazM. C. (1)pomimo, iż przy wszechstronnym rozważeniu całego zgromadzonego materiału dowodowego jawią się jako spójne , logiczne i wewnętrznie niesprzeczne i zasługują na przydanie im waloru wiarygodności co w konsekwencji nie pozwala na przyjęcie sprawstwa i winy oskarżonego za zarzucany mu czyn;

b
art. 6 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego obrońcy o dopuszczenie i przeprowadzenie oględzin miejsca zdarzenia i przeprowadzenie eksperymentu procesowego polegającego na odtworzeniu przebiegu zdarzenia z udziałem oskarżonych:P. Ś. (1)orazM.iS. C. (1), pokrzywdzonego, świadków:J. W.,S. R. (1),H. S., celem ustalenia miejsca zaparkowania skutera, zatrzymania pojazdu typu bus, zachowania oskarżonego i podejmowanych przez niego czynności oraz celem wykazania czy uciekającyM. P. (1)miał możliwość obejrzeć się i dostrzec jak oskarżonyP. Ś. (1)dokonuje zaboru jego ruchomości co uniemożliwiło zweryfikowanie wiarygodności składanych przez świadkówS. R. (1)iM. P. (1)zeznań.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

3
na podstawieart. 438 pkt 4 k.p.k.rażącą niewspółmierność (surowość) orzeczonej wobec oskarżonego kary w wymiarze 120 stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną na kwotę 15 zł, która stanowi karę nadmiernie surową, sprzeczną z dyrektywami wymiaru kary określonymi wart. 53 k.k.wynikającą z nienależytego uwzględnienia społecznej szkodliwości czynu oraz właściwości i warunków osobistych sprawcy, sposobu jego życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowania się po jego popełnieniu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad.1 i Ad.2
Zarzuty zgłoszone przez skarżącego w apelacji, w jej pkt 1-2, korespondują ze sobą; dotyczą one oceny materiału dowodowego i dokonanych na jej podstawie ustaleń faktycznych i dlatego zostaną omówione łącznie.
Nietrafny był zarzut obrazy przepisów postępowania tj.art. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 oraz 410 k.p.k.Przypomnienia wymaga, że przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną treści przepisuart. 7 k.p.k.wówczas, gdy jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy, stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, jest wyczerpująco i logicznie z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego argumentowane w uzasadnieniu (vide: wyroki Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 1975 roku, II KR 355/74, OSNKW 1975/9/84; z dnia 22 stycznia 1975 roku, I KR 197/14, OSNKW 1975/5/58; z dnia 5 września 1974 roku, II KR 114/74, OSNKW 1975/2/28; z dnia 22 lutego 1996 roku, II KRN 199/15, PiPr. 1996/10/10; z dnia 16 grudnia 1974 roku, Rw 618/74, OSNKW 1975/3-4/47). Wszystkie te wymogi spełnia ocena dowodów, o której mowa w apelacji (a także pozostałych zebranych w sprawie) dokonana przez Sad I instancji i zaprezentowana w uzasadnieniu wyroku.
Dysponując na rozprawie głównej walorem bezpośredniości, opierając się na zasadzie swobodnej oceny dowodów, Sąd I instancji władny był co do przebiegu zdarzenia z dnia 12 września 2017 r. odmówić wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonegoP. Ś. (1)i wspierającym je wyjaśnieniom współoskarżonegoM. C. (1), dać wiarę zaś zeznaniom pokrzywdzonegoM. P. (1)oraz innych osób potwierdzających przedstawiany przez niego przebieg zdarzenia. Sąd Okręgowy tę ocenę podziela. OskarżonyP. Ś. (1)był słuchany dwukrotnie. Składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wskazał, że we wrześniu 2017 r. zostały mu skradzione narzędzia budowlane. Wtedy też zadzwonił do niegoS. C. (1)i powiedział, że wie gdzie znajdują się jego narzędzia, i że ukradł jeD. B. (1). Przyznał, że pojechał zM. C. (1)iS. C. (1)doD. B. (1)i zatrzymali się pod jego budynkiem. Pojazd zaparkowali przed skuterem, który znajdował się na poboczu. Z budynku wyszedł wtedy młody mężczyzna (M. P. (1)) i jak ich zobaczył to zaczął uciekać w kierunku lasu, choć jego zdaniem nie miał ku temu powodów. Nie wiedział, aby ten mężczyzna miał jakieś powiazanie zD. B. (1). Zaprzeczył, aby miał zabrać jakiekolwiek rzeczy ze schowka w skuterze. Na rozprawie głównejP. Ś.podtrzymał swoje wyjaśnienia (k. 66 i k. 222-223). Okoliczności dotyczące powodu przyjazdu do mieszkaniaD. B.opisywane przez oskarżonegoP. Ś. (1)potwierdził w swoich wyjaśnieniach współoskarżonyM.C.. Podał on, że jak przyjechali na miejsce zdarzenia, to dostrzegliM. P. (1), który na ich widok nagle zaczął uciekać (k. 221-221 – odwrót).
Sąd Rejonowy prawidłowo wskazał, że przeciwko uznaniu wyjaśnień oskarżonegoP. Ś. (1)jako polegających na prawdzie przemawiają zeznania pokrzywdzonegoM. P. (1)i zeznania świadkaS. R. (1). Przede wszystkim pokrzywdzonyM. P.wytłumaczył powody, dla których uciekał przedS. C.iM. C.. Wskazał, że wyszedł z budynku po saszetkę, którą zostawił w skuterze i chciał wzywać pogotowie dlaD. B.. Wtedy podjechał samochód, z którego wyszliP. Ś.i braciaC..M. C.podszedł do niego, spytał się czy ukradł narzędzia zD. B.i uderzył go z otwartej ręki w szyję. Po tym uderzeniuS. C.kopnął w skuter, który przewrócił się na ziemię. NastępnieM. P.zaczął uciekać za budynek, wyciągnął telefon i zaczął dzwonić na Policję. Jak uciekał to odwrócił się i widział jakP. Ś.zabiera jego saszetkę. Szczegółowo wymienił rzeczy jakie zostały mu zabrane i podał ich przybliżoną wartość (k. 28-30). Pokrzywdzony podtrzymał swoje zeznania odnośnie przebiegu zdarzenia i osoby będącej sprawcą kradzieży w trakcie kolejnych przesłuchań (k. 60-61 i k. 330-331). Zeznania te znajdują potwierdzenie w relacji świadkaS. R. (1). Świadek wskazała, że jej bratM. P., zaraz po pobiciuD. B., poszedł po dokumenty do skutera. Gdy wyszedł, to pod budynek podjechał biały bus, z którego wysiedliM. C.iS. C.- który kopnął w skuter.M. P.zaczął uciekać, a oni zaczęli go gonić. W tym czasie z busa wyszedł trzeci mężczyzna –P. Ś., podszedł do skutera i wyjął z niego saszetkę, w której były dokumenty, pieniądze i telefon komórkowy. Dodała, że w chwili zdarzenia stała przy oknie i od razu powiadomiła policję (k. 20-23, k. 300-301 i k. 385-386). Wskazać w tym miejscu należy, że Sąd Rejonowy odniósł się do rozbieżności w zeznaniachM. P.iS. R.co do miejsca, gdzie znajdowała się saszetka, kiedy zabierał jąP. Ś.. –S. R.wskazała, że znajdowała się ona w skrytce przy kierownicy, zaśM. P., iż była ona w schowku pod siedzeniem skutera i po przewróceniu wypadła z tego schowka. Okoliczność ta jednak nie podważała prawdomówności ww. świadków.M. P., do którego należał zarówno skuter, jak i saszetka najlepiej wiedział, gdzie pozostawił saszetkę.S. R.moment zaboru saszetki - jak sama przyznała - obserwowała zza firanki przez okno w mieszkaniuD. B.. Skuter był w tym czasie przewrócony. Mogła zatem świadekS. R.odnieść wrażenie, że saszetka była przezP. Ś.zabierana z okolicy kierownicy skutera. W świetle korespondujących ze sobą zeznań świadków, jedyną osobą, która przebywała w pobliżu skutera i mogła zabrać saszetkę byłP. Ś.. Nikogo innego w pobliżu nie było –M. C.biegł wówczas zaM. P.aS. C.przebywał przed oknemD. B., w które rzucił kamieniem.
Nie ma racji skarżąca, gdy zarzuca sprzeczność w relacjiM. P.iD. B..M. P.poinformował świadkaD. B.o kradzieży saszetki – skarżył się, że zginęły mu pieniądze, dowód i cały portfel oraz pytał do kogo należy samochód typu bus, gdyż nie znał personaliów mężczyzny, z którym przyjechali braciaC.. Okoliczności te potwierdził świadekD. B.na rozprawie głównej podczas konfrontacji zM. P.(k. 278-279 i k. 385-386). Podkreślenia wymaga, że poza oskarżonym w zdarzeniu brali udział jedynieM. C.iS. C.. Jak wynika z zeznańA. C.,M. P.o kradzieży saszetki – informował także ją (k. 224-225). Nie wskazywał, że kradzieży saszetki dokonali jej synowie i nie domagał się od niej wyrównania strat. Także świadekM. C. (3)– ojciecM. C.iS. C.– nie wskazywał, aby ktokolwiek z członków rodziny pokrzywdzonegoM. P., z którymi miał kontakt w związku z zajściem z dnia 12 września 2017 r., twierdził, że saszetka ta została ukradziona przez jego synów (k. 225). Również twierdzenia apelującej, iż oskarżenieP. Ś.o zabór saszetkiM. P.pozostaje odwetem za oskarżenie ówczesnego konkubentaS. R.(D. B.) o zabór narzędzi nie znajdują uzasadnienia. Spostrzec należy, że zachowanieM. C.iP. Ś.względemM. P.związane było z kradzieżą – o którą podejrzewaliD. B.. Podzielić należy w tej mierze ustalenia Sądu Rejonowego, że kradzież saszetki należącej doM. P.była elementem „rozrachunku” zD. B., bowiemM. P.nie miał żadnego konfliktu z braćmiC., ani też z oskarżonymP. Ś..
Niezasadny był zgłoszony przez skarżącą zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj.art. 6 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt 2 i 5 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.poprzez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie i przeprowadzenie oględzin miejsca zdarzenia i przeprowadzenie eksperymentu procesowego polegającego na odtworzeniu przebiegu zdarzenia z udziałem oskarżonych:P. Ś. (1)orazM.iS. C. (1), pokrzywdzonego, świadków:J. W.,S. R. (1),H. S., celem ustalenia miejsca zaparkowania skutera, zatrzymania pojazdu typu bus, zachowania oskarżonego i podejmowanych przez niego czynności oraz celem wykazania czy uciekającyM. P. (1)miał możliwość obejrzeć się i dostrzec jak oskarżonyP. Ś. (1)dokonuje zaboru jego ruchomości co uniemożliwiło zweryfikowanie wiarygodności składanych przez świadkówS. R. (1)iM. P. (1)zeznań. W ocenie Sądu Okręgowego, przebieg i okoliczności przedmiotowego w sprawie zdarzenia z udziałem oskarżonegoP. Ś.i pokrzywdzonegoM. P., zostały odtworzone na podstawie osobowego materiału dowodowego, w szczególności zeznań pokrzywdzonego i świadków. Jest to materiał wystarczający dla oceny, czy zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona zarzucanego mu przestępstwa, zaś samo zdarzenie nie miało charakteru złożonego czy skomplikowanego, było to krótkie, dynamiczne zajście a przeprowadzenie eksperymentu procesowego stosownie do wniosku obrońcy oskarżonego nie miałoby żadnego znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Pamiętać należy, że odtworzenie w drodze eksperymentu przebiegu zdarzeń ma wyłącznie walor posiłkowy, weryfikujący uzyskane wcześniej dowody i ich przydatność dla prawidłowych ustaleń faktycznych, a nie charakter dowodu podstawowego. Eksperyment i jego wyniki mogą świadczyć nie o rzeczywistym fakcie, a tylko o teoretycznej możliwości zdarzenia, którego ustalenie jest rzeczą sądu. Potrzeba przeprowadzenia takich czynności procesowych w niniejszej sprawie nie zachodziła.
Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie wartości rzeczy znajdujących się w saszetceM. P.. Pokrzywdzony składając zeznania w postępowaniu przygotowawczym wskazał, że w saszetce znajdowały się: dowód osobisty, książeczka wojskowa oraz pieniądze w kwocie 300 zł, telefon komórkowy(...)o wartości 20 zł, Powerbank o wartości 70 zł, słuchawkiP.o wartości 40 zł, portfel o wartości 10 zł, zaś wartość samej saszetki to 36 zł (k. 28-30). Podczas kolejnego przesłuchania wskazał, że rzeczywista wartość telefonu komórkowego wynosiła 130 zł - co zostało uprawdopodobnione wydrukiem z portalu aukcyjnego(...)(k. 60-61). Na rozprawie głównej wskazał z kolei, że minimalna wartość telefonu z chwili czynu wynosiła od 100-120 zł (k. 330-331). Sąd Rejonowy ustalając wartość szkody przyjął zatem najkorzystniejszą dla oskarżonego cenę telefonu komórkowegomarki S. (...)– 100 zł.
W oparciu o przeprowadzone dowody i ich trafną ocenę Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych co do sprawstwa i winy oskarżonego. Sąd Odwoławczy nie dostrzega błędów w rozumowaniu Sądu I instancji odtwarzającego stan faktyczny w oparciu o przeprowadzoną ocenę dowodów. Podniesione w apelacji zarzuty obrazy przepisów postępowania i błędów w ustaleniach faktycznych były bezzasadne, oparte na jednostronnej, korzystnej dla oskarżonego ocenie dowodów. Zachowaniem swoim oskarżonyP. Ś.wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa zart. 278 § 1 k.k.iart. 275 § 1 k.k.iart. 276 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i subsumpcja jego czynu dokonana przez Sąd Rejonowy jest prawidłowa.

Ad. 3
Niezasadny był zarzut rażącej surowości orzeczonej wobec oskarżonego kary. Zauważyć bowiem należy, iż o rażącej niewspółmierności kary w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.można mówić tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć wpływ na wymiar kary, można by przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, która byłaby prawidłowa w świetle dyrektywart. 53 k.k.W realiach niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż Sąd Rejonowy odwołał się do ustawowych dyrektyw ich wymiaru oraz prawidłowo ustalił katalog okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących w odniesieniu do oskarżonego. Apelacja nie zawierała żadnych przekonywujących zarzutów przeciwko kompletności tego katalogu, czy też zasadności przyjęcia poszczególnych okoliczności przez Sąd I instancji. Tym samym orzeczona wobec oskarżonego przy zastosowaniuart. 37 a § 1 k.k.kara 120 stawek dziennych grzywny po 15 zł każda stanowi trafną reakcję prawnokarną i nie ma żadnych powodów by ją łagodzić w postępowaniu odwoławczym. Tylko bowiem taka reakcja może być uznana za adekwatną do zawinieniaP. Ś.i społecznej szkodliwości jego czynu.

Wniosek

1. O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,
względnie zaś o:
- zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu zart. 278 § 1 k.k.polegającego na tym, że w dniu 12 września 2017 r. wJ.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia saszetki z zawartością telefonu komórkowego(...),
Powerbanka, słuchawekmarki P., portfela z pieniędzmi w kwocie 300 zł, które znajdowały się w schowku pod siedzeniem w skuterze, na czyn z art. 119 § 1 k.w. wobec ustalenia, iż szkodaM. P.wyniosła łącznie 476 zł i w oparciu o przepisart. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.w zw. zart. 45 § 1k.w. umorzenie postępowania w tym zakresie, oraz o:
- uniewinnienie oskarżonegoP. Ś. (1)od zarzucanego mu czynu polegającego na tym, że w dniu 12 września 2017 r. wJ., województwa(...), dokonał zaboru w celu przywłaszczenia saszetki z dokumentami w postaci dowodu osobistego i książeczki wojskowej tj. występku zart. 275 § 1 k.k.iart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 k.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ad. 1
W konsekwencji uznania zarzutów apelacji z pkt 1-2 za bezzasadne nie mógł zostać uwzględniony wniosek apelacji o uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, względnie zaś o zmianę kwalifikacji prawnej czynu na wykroczenie z art. 119 § 1 kw i umorzenie postępowania.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok został wobec oskarżonego utrzymany w mocy w całości.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wobec niezasadności zarzutów apelacji należy stwierdzić, że wyrok wydany przez Sąd Rejonowy był w pełni zasadny, a samo postępowanie nie jest obarczone żadną wadą, która winna skutkować jej uwzględnieniem z urzędu. Wymierzona oskarżonemu kara grzywny jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, w sposób prawidłowy uwzględnia wszystkie kryteria określone wart. 53 § 1 k.k.W konsekwencji powyższego zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

---------------------------------------------------------------------------------

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśliart. 636 § 1 k.p.k.zasądzając od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty związane z tym postępowaniem, a na podstawieart. 8 i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. nr 49, poz. 223 ze zm.) wymierzono mu opłatę w kwocie 180 złotych.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

sprawstwo i wina oskarżonego

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana