Sąd Okręgowy w Rybniku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III Ka 202/21
Data wyroku: 2021-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Paweł Stępień
Słowa kluczowe: Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: 437§1 kpk
Teza: Rażąca niewspółmierność kary,  o jakiej mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k, zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć,  że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 KK oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo.

Rybnik, 21 maja 2021  r.
Sygn. akt  III Ka 202/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Sąd Okręgowy w Rybniku - III Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący:sędzia Paweł Stępień
Protokolant:  Przemysław Prokop
w obecności oskarżyciela Ewy Małeckiej Prokuratora Prokuratury Rejonowejw Raciborzu
po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2021 r.
sprawy:R. W.(W.)
s.R.iE.
ur. (...)wD.(D.)
oskarżonego o czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Raciborzu
z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. akt II K 419/20

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 (dwadzieścia) złotych i obciąża go opłatą za II instancjęw kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.

Sędzia Paweł Stępień

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

III Ka 202/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

0

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 18 grudnia 2020 roku w sprawie o sygnaturze akt II K 419/20

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Kara rażąco niewspółmiernia.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zgodnie z jednolitym orzecznictwem jak i poglądami doktryny rażąca niewspółmierność kary, o jakiej mowa wart. 438 pkt 4 k.p.k., zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, że zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych wart. 53 KKoraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo (wyr. SA w Katowicach z 5.10.2017 r., II AKa 318/17, Legalis). Kara może być uznana za rażąco niewspółmierną z powodu niewłaściwego wyboru jej rodzaju, jej nadmiernej wysokości, albo z powodu nieorzeczenia warunkowego zawieszenia jej wykonania (wyr. SA w Łodzi z 23.11.2016 r., II AKa 222/16, Legalis).
Taka sytuacja nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Jak dowodzi analiza pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy, czyni zadość wszelkim dyrektywom jej wymiaru, o których mowa wart. 53 k.k.Sąd I instancji obszernie uzasadnił swoje stanowisko w tym zakresie, co powoduje, że zbędne jest powielanie podniesionych argumentów. Zasadnie sąd rejonowy wypunktował sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przypisanego mu przestępstwa, a zwłaszcza jego wielokrotną karalność. Słusznie zwrócono również uwagę na wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, o czym przekonywały okoliczności popełnienia przypisanego czynu, w szczególności ilość posiadanych substancji odurzających, w tym aż 28,5 grama amfetaminy, która to ilość pozwalała na stworzenie około 56 porcji handlowych. Informacje wynikające z danych o karalności nie pozostawiały złudzeń, że jakakolwiek inna reakcja sądu pierwszej instancji spowodowałaby, że cele karny, zwłaszcza w zakresie prewencji indywidulanej, nie zostałyby osiągnięte. W świetle tylko tych, powyżej naprowadzonych faktów, zarzut apelacji, wedle którego, skoro oskarżony nie był dotychczas karany za występki z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przez co należałoby orzec karę łagodniejszego rodzaju, musiał okazać się chybiony. Także wcześniejsza wielokrotna karalność oskarżonego wyłączała możliwość przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej, o której mowa wart. 69 § 1 k.k.Zresztą fakt uprzedniego skazywania oskarżonego na kary pozbawienia wolności wyłączał możliwość skorzystania z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary.

Wniosek

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek oskarżonego o zmianę wyroku i orzeczenie kary wolnościowej, w świetle prawidłowych i podlegających akceptacji rozważań sądu I instancji, zważając na wyświetlone wyżej okoliczności, musiał skutkować oceną o jego niezasadnośc. Tylko kara pozbawienia wolności orzeczona w warunkach jak w zaskarżonym wyroku, może względem skazanego spełnić swoje funkcje tak w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej. Kara ta koresponduje z ustalonym stopniem społecznej szkodliwości, a także nie przekracza stopnia zawinienia, który jest wysoki. Tylko fakt, że oskarżony przyznał się oraz nie utrudniał w żaden sposób prowadzonego postępowania karnego, a więc sposób zachowania się po popełnieniu przypisanego przestępstwa, mogły przemawiać za tym, że orzeczono karę pozbawienia wolności w niskich rozmiarach.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Z uwagi na to, że zarzuty apelacji okazały się chybione, brak było przesłanek zart. 439 k.p.k.oraz sąd nie dostrzegł potrzeby działania z urzędu w trybieart. 440 k.p.k.i455 k.p.k., wyrok należało utrzymać w mocy (art. 433 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.).

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Zdaniem sądu odwoławczego orzeczone kary spełnią swoje cele w zakresie prewencji generalnej, a przede wszystkim indywidualnej względem tego niepoprawnego sprawcy.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 złotych oraz obciążono go opłatą za II. instancję w kwocie 120 złotych  (art. 8w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych).

7

PODPIS

Zarządzenie, Rybnik 7 czerwca 2021 roku:
1. Odnotować uzasadnienie w kontrolce;
2. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć obrońcy oskarżonego.