Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 411/20
Data wyroku: 2021-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Urszula Iwanowska, Sędzia Barbara Białecka, Beata Górska
Słowa kluczowe: Emerytura wcześniejsza
Podstawa prawna: art. 184 w zw. z art. 32 i art 43 ust. 2 FUS

Sygn. akt III AUa 411/20

(...)

(...)(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 kwietnia 2021 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Barbara Białecka (spr.)

Sędziowie:

Beata Górska
Urszula Iwanowska

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2021 r. wS.
sprawyR. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o prawo do emerytury
na skutek apelacji ubezpieczonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt VI U 924/20
oddala apelację.

Urszula Iwanowska

Barbara Białecka

Beata Górska

Sygn. akt III AUa 411/20

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.decyzją z 25.02.2020 roku odmówiłR. K.przyznania prawa do emerytury.
W odwołaniu od decyzji ubezpieczony podniósł, że jest ciężko choryi nie posiada środków do życia. Ponadto, został niesprawiedliwie potraktowany przez ostatniego pracodawcę, który nagle zwolnił go z pracy i wystawił częściowo nieprawdziwe świadectwo pracy (w ostatnim okresie ubezpieczony nie pracował jako rzemieślnik, ale jako dozorca – sprzątacz).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem z dnia 16.09.2020 r. oddalił odwołanie.
Sąd I instancji oparł rozstrzygnięcie na następujących ustaleniach faktycznychi rozważaniach prawnych.
R. K.,ur. (...), wiek 60 lat osiągnął z dniem(...)roku. Ubezpieczony był członkiem otwartego funduszu emerytalnego, a 4.04.2019 roku złożył wniosek o przekazanie zgromadzonych tam środków na dochody budżetu państwa. Ponowny wniosek o emeryturę w wieku obniżonym z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach ubezpieczony złożył w organie rentowym w dniu 6.02.2020 roku. Na dzień 1.01.1999 roku ubezpieczony udowodnił 19 lat, 4 miesiące i 20 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym 14 lat, 3 miesiące i 4 dni stażu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony pracował w szczególnych warunkach także po 31.12.1998 roku, tj. do 30.06.2009 roku jako dyżurny ruchu w(...).
W oparciu o tak poczynione ustalenia faktyczne Sąd Okręgowy uznał,że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przywołując treśćart. 24 ust. 1i art. 184 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 53)-zwanej danej ustawą emerytalną – podniósł, że ubezpieczony na dzień 1.01.1999 roku udowodnił 19 lat, 4 miesiące i 20 dni okresów składkowych i nieskładkowych (zamiast wymaganych 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych) oraz 14 lat, 3 miesiące i 4 dni stażu pracy w warunkach szczególnych (zamiast wymaganych co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach). W ocenie Sądu Okręgowego ubezpieczony w konsekwencji nie spełnił warunków nabycia prawa do emerytury w wieku obniżonym w związku z pracą w szczególnych warunkach.
Z rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego nie zgodził się ubezpieczony. Zaskarżył wyrok w całości. Podniósł, że pracował łącznie 20 lat, a przez ostatnie 10 lat pracował jako dozorca i sprzątacz, nocami, po 12 godzin, a w soboty, niedziele i świętapo 24 godziny, co dawało łącznie po 108 godzin tygodniowo (zamiast 40 godzin tygodniowo). Skarżący uważa, że jest to wystarczające do nabycia prawado emerytury. Pełnomocnik apelującego wniósł o zmianę wyroku poprzez przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury.
Organ rentowy wniósł o oddalenie apelacji w całości, jako niezasadnej.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja ubezpieczonego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Analiza zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego doprowadziła Sąd Apelacyjny do wniosku, że zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem.  Uwzględniając treśćart. 387 § 21pkt 1 k.p.c., wskazać należy, że Sąd Apelacyjny dokonując własnej oceny przedstawionego pod osąd materiału procesowego stwierdził, że Sąd Okręgowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, a poczynione ustalenia faktyczne (zawarte w wyodrębnionej redakcyjnie części uzasadnienia zaskarżonego wyroku) nie są wadliwe i znajdują odzwierciedlenie w treści przedstawionych w sprawie dowodów. Sąd Apelacyjny podzielił i przyjął jako własne zarówno ustalenia faktyczne, jak i rozważania prawne poczynione przez Sąd pierwszej instancji, nie znajdując przy tym podstaw do uznania słuszności argumentacji apelacji.
W sprawie nie ulega wątpliwości, że ubezpieczony,ur. w (...)r., w dacie złożenia wniosku i wydania decyzji z dnia 25.02.2020 r., nie osiągnął powszechnego wieku emerytalnego 65 lat (art. 24 ust. 1 ustawy emerytalnej). Zarazem nie spełnił warunku posiadania według stanu na dzień 1.01.1999 roku co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach w myśl art. 184 ust. 1 i 2 w zw. zart. 32 ust. 1 i 4 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.).
Odnosząc się do argumentacji skarżącego o konieczności specjalnego obliczenia stażu ubezpieczeniowego z uwagi na świadczenie pracy po 12 / 24 godziny na dobę, w nocy, oraz święta, wyjaśnić należy, że ilość godzin świadczonej pracy nie prowadzi do zwiększenia stażu pracy i nabycia uprawnienia do wcześniejszej emerytury (tj. w wieku niższym niż powszechny wiek emerytalny 65 lat – w przypadku mężczyzn).
Zgodnie z treścią art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS - każdy pełny rok zatrudnienia na kolei na parowym, spalinowym lub elektrycznym pojeździe trakcyjnym, w drużynach konduktorskich oraz na stanowiskach manewrowych lub ustawiaczy - liczy się jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei.
Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 30 września 2020 r. I UK 48/19 wskazał, że przeliczenie stażu pracy na kolei z art. 43 ust. 2 cyt. ustawy stosuje się przy ustalaniu wcześniejszej emerytury na podstawie art. 184 w zw. z art. 32 tej ustawy.
Jednakże w piśmie z dnia 1 lipca 2019r. skierowanym do ubezpieczonego organ rentowy wyjaśnił, że świadectwo pracy z(...)wykazuje, iż ubezpieczony zajmował inne stanowiska niż te wymienione w art. 43 ustawy.
Z karty przebiegu zatrudnienia znajdującej się na k. 15 plik II akt rentowych wynika, że organ rentowy kwalifikując okresy zatrudnienia nie uwzględnił żadnego okresu pracy na kolei z przelicznikiem 14 miesięcy za 12 miesięcy zatrudnienia.
Należy pamiętać, że oceniając prawo ubezpieczonego do wcześniejsze emerytury staż pracy jest liczony na dzień 1.01.1999 roku, a zatem gdyby nawet dokonać takiego przeliczenia 14 miesięcy za 12 miesięcy zatrudnienia ubezpieczonego na kolei (abstrahując w tym momencie od rodzaju wykonywanej pracy), to i tak w tym okresie ubezpieczony nie udowodnił co najmniej 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych.
Reasumując, ubezpieczony nie spełnił wszystkich ustawowo wymaganych przesłanek, a zatem organ rentowy a następnie Sąd I instancji słusznie stwierdzili brak podstaw do przyznania prawa do wcześniejszej emerytury.
Wskazując na argumenty wyżej podane Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację.
Urszula Iwanowska Barbara Białecka Beata Górska