Sąd Okręgowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 9/18
Data wyroku: 2021-02-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Trojanowski
Słowa kluczowe: Weksel in blanco
Podstawa prawna: art. 75 ust. 1 prawa bankowego

Sygn. akt:I C 9/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 lutego 2021 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Tadeusz Trojanowski

Protokolant:

Tomasz Chmiel

po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2021 roku w Gliwicach
sprawy z powództwa(...)wW.
przeciwkoR. M.,(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.
o zapłatę

1
utrzymuje w mocy nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym (z weksla) wydany w dniu 29 listopada 2017 roku przez Sąd Okręgowy w Gliwicach w sprawie I Nc 240/17 w zakresie kwoty 78.485, 64 (siedemdziesiąt osiem tysięcy czterysta osiemdziesiąt pięć 64/100) złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 września 2017 roku do dnia zapłaty oraz kwoty 6.248,25 (sześć tysięcy dwieście czterdzieści osiem 25/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu;

2
w pozostałym zakresie uchyla wyżej opisany nakaz zapłaty i postępowanie w tym zakresie umarza w ograniczonej części żądania pozwu;

3
odstępuje od obciążania pozwanych nieuiszczonymi kosztami sądowymi.

SSO Tadeusz Trojanowski
I C 9/18

UZASADNIENIE
Powód wnosił o zasądzenie od pozwanych kwoty 498.485,64 zł z umownymi odsetkami od dnia 29.09.2017 r do dnia zapłaty - należność ta powstała w wyniku zawartej umowy kredytu; powód wnosił o wydanie nakazu z weksla.
W zarzutach od wydanego nakazu (k.40) pozwani podali, że pozwana dokonywała płatności zgodnie z harmonogramem od roku 2006 do co najmniej 2015 roku, że nie wskazano dowodów na okoliczność wypowiedzenia umowy, weksel nie został prawidłowo wypełniony. Pozwani zadeklarowali możliwość zawarcia ugody, przyznając „ szczątkowe braki w płatności”. Podnieśli zarzuty przedawnienia roszczeń zarówno ze stosunku podstawowego jak i wekslowego( k.46-50).
W pismach procesowych powód wyjaśnił podnoszone przez pozwanego kwestie (k.79). Pismem z 15.01.2020 r. – wobec wpłaty kwoty 200.000 zł- powód dokonał ograniczenia powództwa w ten sposób, iż dochodził zapłaty kwoty 78 485,64 zł tytułem pozostałej do spłaty części należności głównej wraz odsetkami naliczonymi od tej kwoty od dnia 29.09.2017 r. do dnia zapłaty(k.247) .
Strony prowadziły w toku procesu pertraktacje ugodowe(k.269).
Sąd ustalił co następuje.
W dniu 22.12.2006 r. pozwana:(...) Spółka z o.o.wG.zawarł z powodem umowę kredytu inwestycyjnego nr(...)( umowa k.8). Pozwanej wypłacono kwotę 490.000 zł Pozwani podpisali blankiet wekslowy ; pozwana spółka jako wystawca a pozwanyR. M.jako poręczyciel wekslowy(k.6).Z deklaracji wekslowej wystawcy wynika, że weksel został złożony jako zabezpieczenie wierzytelności powoda z tytułu udzielenia kredytu inwestycyjnego nr(...)z dnia 22.12.2006 roku w kwocie 490.000 zł. Bank miał prawo wypełnić weksel w razie niedotrzymania terminów spłaty wynikających z umowy w każdym czasie na sumę odpowiadającą zadłużeniu z tego tytułu łącznie z odsetkami, prowizją i kosztami oraz opatrzyć weksel datą płatności według swego uznania(k.7).Deklaracja poręczyciela wekslowego zawierała oświadczenie o udzieleniu poręczenia wekslowego za zobowiązania pozwanej i znajdowała się w tym samym dokumencie (k.7).
Kredytobiorca nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy. Pismem z dnia 16.07. 2015 r. wypowiedziano umowę kredytu(k.82-89). Powód wypełnił blankiet wekslowy na kwotę 498.485, 64 zł. Pozwani byli wzywani do zapłaty weksla przed wniesieniem sprawy do sądu(k.15-17)
Zgodnie z zapisami umowy kredytu (k.8-14) spłata kapitału miała następować w 179 ratach z czego pierwsze 23 raty kapitału miały wynosić po 1000 zł, następne 155 rat kapitału zostały ustalone na kwotę 2.993,59 zł a ostatnia rata miała mieć charakter wyrównujący i wynosić 2993,55 zł. Suma rat kapitału stanowiła łącznie kwotę udzielonego kredytu. W okresie spłaty kredytu pobrano jedynie 3 raty po 1000 zł a następnie pobierano 60 rat po 100 zł. Brak w aktach dokumentu potwierdzającego z jakiego powodu nastąpiła zmiana wysokości raty kapitałowej. Jednocześnie nie były naliczane żadne odsetki od zadłużenia przeterminowanego. Następne raty kapitału naliczane były cyklicznie według schematu dwie raty po 1000 zł ,jedna w wysokości 4000 zł, co również nie wynikało z dokumentów; dokonana zmiana nie wynika z pisemnych uzgodnień stron. Zgodnie z zapisami umowy płatność rat powinna być dokonywana w pierwszym dniu kolejnych miesięcy, natomiast od maja 2015 roku spłata następowała w każdym 10 dniu miesiąca, a naliczane odsetki karne liczone były nie od pierwszego dnia miesiąca a 10. Nastąpiła zatem zmiana terminy płatności rat nie wykazana dokumentami(opinia biegłego k.130).
Prawidłowy –ustalony przez biegłego- harmonogram spłaty kredytu znajduje się w opinii biegłego k.133. Pozwani nie przedłożyli dowodów wpłat wykazujących by te kwoty spłacili.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt:
- weksel k.6
- deklaracja wekslowa k.7
- umowa kredytu - k.8
- wezwania do zapłaty weksla z dowodami doręczeń k.15-16
- wypowiedzenie z dokumentami doręczenia k.82-89
-rozliczenie kredytu k.90-95
-wezwania do zapłaty z dowodami doręczeń k.96-103
- opinia biegłego k.130
- historia operacji na koncie kredytowym k.155
- zestawienia operacji k.181,185,210
- uzupełniająca opinia biegłego k.226
Pisma procesowe stron nie było spóźnione gdyż potrzeba ich składania wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy. Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły. Dalsze postępowanie w zakresie uzupełniania opinii biegłego zmierzałoby jedynie do przedłużenia postępowania.
Sąd zważył co następuje.
W postepowaniu nakazowym Sąd bada sprawę w granicach zarzutów podniesionych przez pozwanych. Zarzut braku wypowiedzenia okazał się nieskuteczny, gdyż powód – w ramach badania stosunku podstawowego- przedstawił dokumenty wypowiedzenia umowy, nie zakwestionowane przez pozwanych. Kwestia nieścisłości językowych w obrębie wypełnionego blankietu weksla w realiach sprawy nie ma znaczenia, gdyż treść weksla jest czytelna. Dodać należy ,ze w treści deklaracji wekslowej nie było ograniczenia kwotowego a kwota 490.000 zł odnosiła się do kwoty udzielonego kredytu. Z dat czynności dokonywanych w sprawie wynika jednoznacznie ,że zarzuty przedawnienia nie są uzasadnione.
Rozliczenie kredytu jest dowodem prywatnym i podlega ocenie jak każdy inny dowód (porównaj: wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie kredytu; biegły przedstawił stosowne wyliczenie matematyczne . W ocenie Sądu pozwany nie zakwestionowali wyliczeń matematycznych biegłego skupiając się na kwestiach formalnych.
Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postępowania dowodowego a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej ponosi powód; jak wskazał SN w wyroku z 7.11.2007 r.(II CSK 293/07):” ciężar udowodnienia faktu rozumieć należy nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń , ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności”. Jednakże powód swoje twierdzenia wykazał.
Wierzyciel ma wykazać że dane roszczenie powstało -fakt zawarcia umowy pożyczki i jej wypłaty wątpliwości nie budzi. To dłużnik ma wykazać, że do spełnienia świadczenia doszło, czego pozwany nie wykazał.
Nie wykazano ostatecznie dlaczego Bank zmienił sposób pobierania rat i faktycznie pobierał od pozwanej mniejsze kwoty niż wynikało to z pierwotnego harmonogramu. Obciąża to jednak pozwanych, którzy winni mieć świadomość, że pozwana uiszcza w poczet umowy mniejsze kwoty niż powinna. Podkreślić należy ,że z chwilą wypełnienia weksla sprawa niniejsza „oderwała się” odprawa bankowego, ciężar dowodu jest rozłożony zgodnie zprawem wekslowymi obciąża pozwanych .
W postępowaniu nakazowym z weksla to pozwany ma wykazać, że dochodzona należność nie istnieje. Pozwani nie wykazali aby kwoty podane przez biegłego w zrekonstruowanym harmonogramie zapłacili zgodnie z umową. Nadmienić można na marginesie , że faktyczna zmiana harmonogramu spłat-ustna lub dorozumiana- była korzystna dla pozwanych, gdyby spłaty były dokonywane regularnie, gdyż wpierw zmniejszono wysokość rat a ponadto przesunięto termin płatności w skali miesiąca .
Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o przepisy 496kpcorazart.75 ust.1 i art.75 c ust.1 i ust.2 prawa bankowego, przy uwzględnieniu treściart.10 i 30 prawa wekslowegoorzeczono jak w sentencji; o odsetkach orzeczono w oparciu oart.359w zw. zart.481i art.482 kc.O kosztach postanowiono na zasadzieart.98 kpc.
Wobec częściowego cofnięcia pozwu częściowo uchylono wydany nakaz i postępowanie w tym zakresie umorzono na zasadzieart.355 kpcw związku zart.496 kpcin in fine.
O nieuiszczonych kosztach sądowych postanowiono na zasadzie art. 113 ust.4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w związku zart.102 kpcalbowiem pozwani przegrali sprawę, ale –jak wynika z opinii biegłego- to Bank nie przedłożył prawidłowych dokumentów pozwalających na jednoznaczne rozlicznie kredytu bez udziału biegłego.