Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 2242/21
Data wyroku: 2022-09-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Postępowanie wieczystoksięgowe (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 626^8^§ 2 kpc

Sygn. akt III Ca 2242/21

UZASADNIENIE
Wnioskiem z dnia 29 października 2020 roku wnioskodawca Skarb Państwa – Prezydent MiastaŁ.wniósł o założenie księgi wieczystej dla nieruchomości położonej wŁ.przyul. (...)bez numeru, o powierzchni 0,1369 ha, oznaczonej jakodziałka nr (...). Do wniosku załączono mapę do celów prawnych P.(...).9.2020.(...)sporządzoną w lipcu 2020 roku i zarejestrowaną 8 września 2020 roku. W uzasadnieniu żądania wniosku wskazano, iż jego podstawę prawną stanowi art. 538 KodeksuN..
Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2021 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił wniosek. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż wnioskodawca nie dołączył żadnych analiz czy opracowań co do okoliczności faktycznych,z których wynikałoby że wnioskodawca jest właścicielem spornej nieruchomości.
Wnioskodawca Skarb Państwa – Prezydent MiastaŁ.złożył w ustawowym terminie skargę na orzeczenie referendarza sądowego i wniósł o założenie nowej księgi wieczystej dla nieruchomości położonej wŁ.przyul. (...)bez numeru oznaczonej jakodziałka nr (...)o powierzchni 0,1369 ha i wpisanie w dziale II tejże księgi Skarbu Państwa. Skarżący wskazał, że załączona do wniosku mapa geodezyjna dla celów prawnych stanowi wystarczający dowód w sprawie, potwierdzający stan faktyczny i prawny nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 13 września 2021r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił wniosek.
Sąd I instancji ustalił, że dla nieruchomości położonej wŁ.przyul. (...)bez numeru oznaczonej jakodziałka nr (...)obręb B-24 o powierzchni 0,1369 ha nie została założona księga wieczysta ani zbiór dokumentów.
Przy takich ustaleniach stanu faktycznego Sąd I instancji wywiódł, że wnioskodawca jako podstawę prawną dla wpisu wskazał przepis art. 538 KodeksuN., zgodnie z którym „drogi mnieysze i większe, ulice przez rząd utrzymywane, rzeki mnieysze i większe spławne w jakikolwiek sposób, brzegi, odsepy morskie, porty, stanowiska,i ogólnie wszelkie części francuzkiey ziemi niezdatne, aby były własnością prywatną, są uważane, iako należące do własności narodowey”. Do wniosku załączył jednak jedynie mapę do celów prawnych. W treści owego dokumentu powołano się natomiast na dokumenty t.j. mapęS.z 1984 r., planJ.1917 r. mapę 1946 r., które jednak nie zostały załączone do wniosku i uniemożliwiły weryfikację twierdzeń wnioskodawcy co do stanu faktycznego spornej nieruchomości.
W ocenie Sądu I instancji załączona mapa nie jest samodzielnym dowodem zdolnym wykazać okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia wniosku, a więc stan faktyczny i prawny nieruchomości w okresie obowiązywania Kodeksu Napoleona, najpóźniej w dniu 31 grudnia 1946 roku.
Zdaniem Sądu I instancji w zaistniałych okolicznościach zachodziła przeszkoda do wpisu w rozumieniu przepisuart. 6269k.p.c., w efekcie czego wniosek podlegał oddaleniu.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia wniósł wnioskodawca.
Skarżący wskazał, że załączona do wniosku mapa geodezyjna dla celów prawnych stanowi wystarczający dowód w sprawie, potwierdzający stan faktyczny i prawny nieruchomości. Skarżący podkreślił, że mapa opatrzona została pieczątką Prezydenta MiastaŁ., wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, poświadczającą , że niniejszy dokument został opracowany w wyniku prac geodezyjnych i kartograficznych, których rezultaty zawiera operat techniczny , wpisany do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz, że dokument ten jest przeznaczony do dokonywania wpisów w księdze wieczystej. Nadto geodeta uprawniony zamieścił uwagę dotyczącą analizy ksiąg wieczystych i dokumentów w okresie od dnia 1 maja 1808 do 31 grudnia 1946r.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Wbrew zarzutom skarżącego podniesionym w apelacji , zgodzić należy się z Sądem I instancji, że wnioskodawca nie zdołał wykazać prawa własności do przedmiotowej nieruchomości w oparciu o art.538 KodeksuN..
Nie sposób zgodzić się ze skarżącym , że załączona do wniosku mapa sporządzona przez geodetę w lipcu 2020r. stanowi wystarczający dowód na stan faktyczny i prawny nieruchomości w okresie obowiązywania Kodeksu Napoleona.
Jak trafnie zauważył Sąd I instancji w treści dokumentu - mapy załączonej do wniosku powołano się na dokumenty t.j. mapęS.z 1984 r., planJ.1917 r. mapę 1946 r., które jednak nie zostały załączone do wniosku i uniemożliwiły weryfikację twierdzeń wnioskodawcy co do stanu faktycznego spornej nieruchomości.
Zgodzić należy się w pełni z Sądem I instancji, że  załączona mapa nie jest samodzielnym dowodem zdolnym wykazać okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia wniosku, a więc stan faktyczny i prawny nieruchomości w okresie obowiązywania Kodeksu Napoleona, najpóźniej w dniu 31 grudnia 1946 roku.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadna na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.