Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 695/19
Data wyroku: 2021-03-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Makowczenko
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 436 § 1 kc

Sygn. akt: I C 695/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 marca 2021 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Marek Makowczenko

Protokolant:

sekretarka Oksana Bida

po rozpoznaniu w dniu17 marca 2021 r. w Giżycku na rozprawie
sprawy z powództwaJ. R.
przeciwkoTowarzystwu (...) S.A.z siedzibą wW.
o zapłatę

1
Zasądza od pozwanegoTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.na rzecz powodaJ. R.kwotę 6240,00 (sześć tysięcy dwieście czterdzieści 00/100) zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17.10.2017 r. do dnia zapłaty.

2
Oddala powództwo w pozostałym zakresie.

3
Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę(...),00 (dwa tysiące dwieście siedemnaście 00/100) zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

4
Tytułem zwrotu poniesionych kosztów opinii biegłego nakazuje pobrać na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Giżycku) od powoda kwotę 913,97 (dziewięćset trzynaście 97/100) zł i od pozwanego kwotę 1370,94 (jeden tysiąc trzysta siedemdziesiąt 94/100) zł.

SSR Marek Makowczenko
Sygn. akt I C 695/19

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 11 marca 2019 r. r.powódJ. R.wniósł o zasądzenie odTowarzystwa (...) S.A.z siedzibą wW.kwoty 10.920 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17 października 2017 r. do dnia zapłaty. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskazał, że na skutek kolizji drogowej uszkodzony został jego pojazd markiS.onr rej. (...). Sprawca wypadku, kierujący pojazdemO.onr rej (...)miał zawartą polisę ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych ze stroną pozwaną. Pozwany odmówił powodowi wypłaty należnego mu odszkodowania wskazując, że sprawcą szkody nie jest kierujący pojazdemO.. Następnie wypłacił kwotę 4.680 zł wskazując, że powód w 70 % przyczynił się do zdarzenia.
PozwanyTowarzystwo (...) S.A.z siedzibą wW.wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany zakwestionował roszczenie co do zasady i podniósł, że powód nie ustępując pierwszeństwa pojazdowi jadącemu drogą główną przyczynił się do zdarzenia w 70 %.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 18 września 2017 r.M. P. (1)poruszał się pojazdem markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...)na trasieG.–O.. Warunki drogowe nie były dobre, padał deszcz, wiał silny wiatr, na jezdni zalegały liście. Około godziny 12:20 za miejscowościąR.na prostym odcinku drogi zbliżając się do oznakowanego skrzyżowania z drogą podporządkowaną prowadzącą domiejscowości N.pojazd markiV. (...)pomimo podwójnie ciągłej linii podjął manewr wyprzedzania samochodu ciężarowego z naczepą. Manewr ten rozpoczął także jadący za nimM. P. (1). W tym samym czasie od stronymiejscowości N.na skrzyżowanie z opisaną drogą wjechał powód samochodem markiS. (...)numer rejestracyjny (...). Po przejechaniu samochoduV. (...)powód wykonał manewr skrętu w prawo w kierunku miejscowościR.. Widząc pojazd powodaM. P. (1)rozpoczął hamowanie swojego pojazdu. Pomimo tego doszło do zderzenia. SamochódO.uderzył w prawy przedni narożnik samochoduS.. Na miejsce przybyła wezwana przezM. P. (1)policja oraz karetka pogotowia. Powód został odwieziony do Szpitala wM..M. P. (1)został ukarany mandatem za nieprawidłowe wyprzedzanie. W pojeździe powoda uszkodzony był pas przedni, pokrywa silnika, reflektor prawy, prawy przedni błotnik i wystrzelone były poduszki powietrzne. W samochodzieO.natomiast uszkodzony był pas przedni, reflektory, pokrywa silnika, przednie błotniki i wystrzelone były poduszki.
(dowód: opinia biegłego sądowegoR. S.- k. 128 - 139, opinia uzupełniająca - k. 169 – 187, 208 - 214, zeznania świadkaM. P.- k. 113 – 113v, przesłuchanie powoda k. 113v, notatka- k.- 5, dokumentacja ubezpieczyciela k. 6 – 24, 79 – 89, zdjęcia k. 31 – 59, karta zdarzenia k. 118 - 119 )
Kierowca pojazdu markiO. (...)onumerze rejestracyjnym (...)ubezpieczony był w dacie zdarzenia w zakresie OC w pozwanymTowarzystwie (...) S.A.z siedzibą wW..
(dowód: bezsporne, korespondencja stron –k. 25 - 30)
Szkoda w pojedzie powoda została zgłoszona pozwanemu, który w dniu 12 października 2017r. uznał szkodę w pojeździe powoda jako całkowitą. Wyliczył wartość pojazdu na kwotę 16.700 zł. Wartość uszkodzonego auta na kwotę 1.100 zł i wartość szkody na kwotę 15.600 zł. W dniu 16 października 2017 roku natomiast pozwany odmówił wypłaty odszkodowania za uszkodzony pojazd powoda w ramach ubezpieczenia OC pojazduO.wskazując, że nie udowodniono, iż to kierujący tym pojazdem ponosi winę za przedmiotowe zdarzenie. Powód włączając się do ruchu obowiązany był zachować szczególną ostrożność. Ostatecznie w wyniku reklamacji powoda pozwany wypłacił kwotę 4.680 zł ustalając przyczynienie się do zdarzenia powoda na poziomie 70%.
(dowód: pismo pozwanego –k. 21 - 22, 23 – 24, 25 – 26, 29 – 30, pismo powoda k. 27 - 28 )

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie opinii biegłego sądowegoR. S.oraz przedłożonych do akt sprawy dokumentów, których wiarygodność nie budziła wątpliwości, a także zeznań świadkaM. P. (1)i zeznań powoda. W ocenie Sądu sporządzona przez biegłego opinia została wykonana w sposób rzetelny oraz pełny. Biegły w sposób wszechstronny i logiczny wykazuje i uzasadnia swoje stanowisko opierając się na analizie całego materiału dowodowego. Ponadto wyczerpująco odpowiada na pytania stron. Biegły obszernie omawia mechanizm zdarzenia. W tych okolicznościach opinia była podzielona przez Sąd i stanowiła podstawę dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Stosownie doart. 822 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o których mowa w§ 1, będące następstwem przewidzianego w umowie wypadku, który miał miejsce w okresie ubezpieczenia. Przedmiotem ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej jest odpowiedzialność za szkody wyrządzone osobom trzecim, może to być zatem odpowiedzialność oparta na zasadzie winy lub ryzyka. Dla powstania odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń decydujące jest zatem przypisanie ubezpieczonemu cywilnoprawnego obowiązku naprawienia szkody wyrządzonej osobie trzeciej. Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej wyznaczona jest zatem, zarówno co do zasady, jak i granic odpowiedzialnością ubezpieczonego.
W konsekwencji poszkodowany dochodząc roszczeń od zakładu ubezpieczeń musi przede wszystkim wykazać przesłanki odpowiedzialności samego sprawcy szkody, bez których istnienia w ogóle nie powstaje odpowiedzialność ubezpieczyciela.
Niniejsza sprawa dotyczy umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, do których oprócz przepisówkodeksu cywilnegostosuje się także regulację zawartą w ustawie z dnia 23 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Stosownie zaś do art. 34 ust. 1 powołanej ustawy, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem m. in. zniszczenia lub uszkodzeni mienia. Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela jest uzależniony od granic odpowiedzialności cywilnej ubezpieczonego tj. posiadacza lub kierującego pojazdem, za którego to ubezpieczyciel obowiązany jest naprawić szkodę.
Zgodnie zart. 436 § 1 k.c.w zw. zart. 435 k.c.posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody ponosi odpowiedzialność za szkodę na osobie lub mieniu, wyrządzoną komukolwiek przez ruch tego pojazdu, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą nie ponosi on odpowiedzialności. Posiadacz mechanicznego środka komunikacji ponosi więc odpowiedzialność za wyrządzone w związku z ruchem tego pojazdu szkody na zasadzie ryzyka. Jest to zaostrzony model odpowiedzialności, opierający się na założeniu, że ten, kto posługuje się niebezpiecznymi dla otoczenia urządzeniami, powinien ponosić odpowiedzialność za szkody stąd wynikłe dla innych osób, chociażby sam nie ponosił winy.
Jednakże zgodnie zart. 436 § 2 k.c.w sytuacji zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody, odpowiedzialność ustala się według zasad ogólnych, czyli na podstawieart. 415 k.c.Jest to odpowiedzialność oparta na zasadzie winy i przesłanki tej odpowiedzialności są uregulowane wart. 415 k.c.Koniecznym jest wykazanie bezprawnego i zawinionego działania dłużnika. Ponadto przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej zart. 415 k.c.jest istnienie związku przyczynowego w rozumieniuart. 361 § 1 k.c.między zawinionym zachowaniem danej osoby a wyrządzoną szkodą. Zgodnie z treścią powołanego przepisu zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Wreszcie do powstania odpowiedzialności konieczne jest powstanie szkody.
W realiach niniejszej sprawy z przedstawionego i omówionego materiału dowodowego wynika, że zdarzenie miało miejsce w porze dziennej, przy padającym deszczu i mokrej nawierzchni. Na prostym odcinku drogi, na oznakowanym skrzyżowaniu przy ograniczeniu prędkości do 50 km/ha kierujący pojazdem markiO.M. P. (1)rozpoczął manewr wyprzedzania pojazdu ciężarowego z naczepą. Jego zachowanie nie było zgodne z zasadami techniki i taktyki prowadzenie pojazdów. Nie zachował należytej ostrożności i bez właściwego upewnienia się podjął oraz kontynuował manewr wyprzedzania na oznakowanym skrzyżowaniu, przekraczając linię podwójną ciągłą i zjeżdżając na lewy pas.
Przede wszystkim należy wskazać, że zgodnie zart. 3 ust 1 Prawa o ruchu drogowymwszyscy uczestnicy ruchu drogowego obowiązani są zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę.
Nie ma wątpliwości, że opisane działanieM. P. (1)naruszyło przepisyPrawa o ruchu drogowymzwiązane z wyprzedzaniem (art. 24 ust 1 oraz ust 7).Art. 24 ust 7 pkt 3wręcz zabrania wyprzedzania na skrzyżowaniu. Nadto kierowca ten naruszyłart. 25 ust 1zgodnie z którym zbliżający się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność. Przepis tego artykułu naruszył jednak także powód, który wyjeżdżając z drogi podporządkowanej na tym samym skrzyżowaniu, był obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony, a jeżeli skręca w lewo - także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającemu w prawo.
W wyniku wjazdu powoda z drogi podporządkowanej na drogę główną doszło do zderzenia z pojazdem kierowanym przezM. P. (1). Nie ma wątpliwości, że kierowcy obu pojazdów przyczynili się swoją jazdą do zdarzenia. Wskazane wyżej błędy w technice i taktyce prowadzenie pojazdów oraz naruszone przepisyPrawa o ruchu drogowympozwalają ustalić, że powód przyczynił się do zdarzenia w 30 % zaś w 70 % przyczynił sięM. P. (1). Podobnie stopień przyczynienia się ocenił biegły.
W tych okolicznościach skoro bezsporna wartość szkody jak wskazano wyżej wynosiła kwotę 15.600 zł to uwzględniając stopień przyczynienia się pozwanego oraz już wypłaconą kwotę ( 4.680 zł ) należało powodowi zasądzić 6.240 zł.
W pozostałym zakresie roszczenie jako niezasadne należało oddalić.
Odnośnie odsetek ustawowych za opóźnienie orzeczono zgodnie z pozwem od dnia 17 października 2017r. z uwagi, ze po decyzji z dnia 16 października 2017r. co do odszkodowania pozwany pozostawał w zwłoce.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął na mając na uwadze charakter sprawy na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 i art. 100 k.p.ci. Pozwany jako strona co do zasady przegrywająca sprawę obowiązany był zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu) w zakresie zasądzonego roszczenia.
O kosztach poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa orzeczono na podstawieart. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005r.w zw. zart. 100 k.p.c., o czym orzeczono jak w pkt 4 sentencji. Na wydatkowaną łącznie z budżetu Skarbu Państwa kwotę składała się suma 2.284,91 zł. Mając na uwadze, że powód wygrał w 60% zaś pozwany w 40% suma ta został rozdzielona.
SSR Marek Makowczenko