Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 27/21
Data wyroku: 2021-06-01 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Artur Fornal
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 373§1 w zw. z art. 397§3 kpc

Sygn. akt VIII Gz 27/21

POSTANOWIENIE
Dnia 1 czerwca 2021 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Artur Fornal
po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2021 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy upadłościowej osoby nieprowadzącej działalności gospodarczejŁ. K.
w przedmiocie umorzenia zobowiązań lub ustalenia planu spłaty
na skutek zażalenia wierzycielaA. L.
co do punktu 2. (drugiego) postanowienia Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt VIII Gz 27/21
p o s t a n a w i a:

1
odrzucić zażalenie;

2
zwrócić skarżącemu kwotę 170 (sto siedemdziesiąt) złotych tytułem opłaty uiszczonej od odrzuconego zażalenia.

UZASADNIENIE
W punkcie 2. postanowienia z dnia 11 marca 2021 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy (sąd II instancji) odrzucił zażalenie wierzycielaA. L.na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 24 stycznia 2019 r., sygn. akt XV GUp 20/18, w przedmiocie ustalenia planu spłaty wierzycieli upadłegoŁ. K.(nieprowadzącego działalności gospodarczej), jako spóźnione.
Zażalenie na postanowienie sądu II instancji w tej części złożył wierzyciel, domagając się jego uchylenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgodnie zart. 229w zw. z art. 4912ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r., poz. 1228 ze zm.) w sprawach nieuregulowanych tą ustawą do postępowania upadłościowego wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, stosuje się odpowiednio przepisyksięgi pierwszej części pierwszej Kodeksu postępowania cywilnego, z wyjątkiem przepisów o zawieszeniu i wznowieniu postępowania.
Złożone obecnie zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia nie mieści się w zamkniętym katalogu zaskarżalnych postanowień sądu II instancji zawartym wart. 3941§ 1 i 11k.p.c.iart. 3942§ 1 i 11k.p.c.(por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2020 r., V CZ 42/20, LEX nr 3056609).
Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Sądu drugiej instancji nie jest postanowieniem co do którego dopuszczalność zażalenia do innego składu tego Sądu ustawodawca przewidział wart. 3942§ 1 i 11k.p.c.Zgodnie z regulacją zawartą wart. 3942k.p.c.zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie tego sądu o odrzuceniu apelacji (§ 1), a także na postanowienia tego sądu, których przedmiotem jest:

1
odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie,

2
oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego,

3
zwrot kosztów procesu, o ile nie wniesiono skargi kasacyjnej,

4
zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu,

5
skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę,

6
zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka,

7
odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia

- z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (§ 11).
Na przedmiotowe rozstrzygnięcie nie przysługuje także zażalenie do Sądu Najwyższego, które wnieść można jedynie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną lub skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941§ 1 k.p.c.).
Trzeba zauważyć, że zażalenie (tzw. poziome) przysługiwałoby, lecz jedynie w przypadku gdyby o odrzuceniu zażalenia orzekał sąd pierwszej instancji (por.art. 3941a§ 1 pkt 12 k.p.c.). Nie ten sąd orzekał jednak w niniejszej sprawie.
Nie może w związku z tym budzić wątpliwości, że regulacja zawarta wrozdziale 2Działu V („Zażalenie”) jest kompletna, a zatem nie ma w tym przypadku podstaw do odpowiedniego zastosowania przepisu przewidującego zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji (art. 397 § 3 k.p.c.a contrario).
Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd drugiej instancji na podstawieart. 373 § 1w zw. zart. 3941§ 1 i 11k.p.c.iart. 3942§ 1 i 11k.p.c.a contrariooraz w zw. zart. 397 § 3 k.p.c.iart. 229, 4912ust. 1 ustawy - Prawo upadłościoweodrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.
O zwrocie opłaty uiszczonej od tego zażalenia – obniżonej jednak o kwotę równą opłacie minimalnej – orzeczono na podstawieart. 79 ust. 1 pkt 1 lit. bw zw. zart. 79 ust. 3 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r., poz. 755 ze zm.).