Sąd Okręgowy w Sieradzu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 282/21
Data wyroku: 2021-06-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Sławomir Matusiak
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: art. 83 ust. 1 pkt 1 ust. z 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt IV U 282/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
23 czerwca 2021 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Sławomir Matusiak
Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Wawrzyniak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2021 roku w Sieradzu
odwołaniaE. W.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.
z 15 grudnia 2020 r. Nr(...)
w sprawieE. W.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.
z udziałem zainteresowanejR. O.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym

1
oddala odwołanie;

2
zasądza odE. W.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn.akt IV U 282/21

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 15.12.2020 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.w oparciu oart. 83 ust.1 pkt 1, art.6 ust.1 pkt 1, art.13 pkt 1 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz.U z 2019 r. poz. 300 ze zm.) orazart. 83 k.c.w zw. zart. 300 k.p.stwierdził, żeR. O.jako pracownik u płatnika składekE. W.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 23.12.2019 r. do 05.01.2020 r. Organ rentowy wskazał, że w toku postępowania wyjaśniającego ustalono, że płatnik składekE. W.zgłosiłaR. O.do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego jako osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę na stanowisku pomoc księgowa na okres próbny w wymiarze ½ etatu za wynagrodzeniem 1.125 zł. Uznając, że umowa o pracę została zawarta dla pozoru w celu skonstruowania okoliczności świadczących o stosunku pracy w celu wykorzystania przepisów prawa dla uzyskania subwencji finansowej z(...)SA, organ wskazał m.in. na to, że mimo iż umowa o pracę została zawarta 23.12.2019 r., to dokument zgłoszeniowy ZUS ZUA został złożony dopiero 15.06.2020 r. a dokument ZUS ZWUA wyrejestrowujący pracownika z ubezpieczeń złożono 16.06.2020 r. w sytuacji, kiedyR. O.już 02.01.2020 r. złożyła wniosek o rozwiązanie umowy o pracę, który został zaakceptowany przez pracodawcę z dniem 06.01.2020 r. W ocenie organu półroczna zwłoka w złożeniu dokumentów rozliczeniowych nie może być tłumaczona przeoczeniem pracodawcy, zwłaszcza że dokumenty rozliczeniowe za płatnika i osobę współpracującą za grudzień 2019 i styczeń 2020 r. były składane w terminie. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaznaczył, że w związku ze zwalczaniem skutków COVID-19 i wdrożeniem programu rządowego „(...)” mikroprzedsiębiorca mógł uzyskać subwencję finansową, która była uzależniona liczby pracowników zatrudnionych na koniec miesiąca poprzedzającego miesiąc złożenia wniosku o wypłatę subwencji, lecz nie wyższą niż liczba pracowników na dzień 31.12.2019 r. albo na koniec miesiąca odpowiadającego nazwie miesiąca złożenia wniosku w roku poprzednim, co oznacza, że zatrudnienie pracownika na umowę o pracę na dzień 31.12.2019 r. było warunkiem koniecznym do otrzymania subwencji. Odnosząc się do stanowiska płatnika, wskazującego na potrzebę zatrudnienia pracownika do prac księgowych, organ zaznaczył, że taka potrzeba nie istniała przed zatrudnieniemR. O., zaś po ustaniu zatrudnienia obowiązki pracownika ponownie przejął płatnik składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwrócił też uwagę, żeR. O.w okresie, kiedy miała wykonywać pracę w zakładzieE. W., była jednocześnie zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w firmieM. G.oraz w połowie pełnego wymiaru czasu pracy w firmie(...)R. S.oraz w 1/12 etatu w firmie(...). W zakładzieM. G.R. O.miała wykonywać pracę w godzinach od 8:00 do 16:00, wfirmie (...)od 16:00 do 20:00 zaś wfirmie (...)od 20:30 do 21:30, zatem mając na uwadze świadczenie pracy w ramach kilku etatów trudno byłoby wyobrazić sobie wykonywanie pracy na pół etatu u jeszcze innego pracodawcy. W konsekwencji należało uznać, że umowa o pracę z dnia 22.19.2019 r. została zawarta dla pozoru w celu wykorzystania przepisów prawa dla uzyskania subwencji z(...)SA.
Odwołanie od decyzji organu rentowego wniosłaE. W., wnosząc o zmianą zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, żeR. O.od dnia 23.12.2019 r. do 05.01.22020 r. podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym - emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy u pracę u płatnika składek. Pełnomocnik odwołującej wskazał, że w związku z kłopotami zdrowotnymiE. W.zdecydowała się zatrudnić pracownika, który przejąłby część dotychczas wykonywanych przez nią zadań. Wybór padł naR. O., którą odwołująca znała na gruncie zawodowym i wiedziała, że ma odpowiednie kwalifikacje do tego rodzaju pracy. Według wiedzy odwołującejR. O.w firmieM. G.pracowała do godziny 15:00, zatem nie miała żadnych kłopotów z dotarciem co pracy w jej firmie, gdyż dojazd samochodem między oboma zakładami pracy zajmował kilka minut. Powoływane przez organ rentowy opóźnienie w zgłoszeniuR. O.do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych wynikało jedynie z braku doświadczenia płatnika, która wcześniej nie zatrudniała pracowników. Zdaniem pełnomocnika skarżącej nie można także zaakceptować stanowiska organu, iż zatrudnienieR. O.było spowodowane jedynie zamiarem uzyskania subwencji z(...), gdyż abstrahuje ono od posiadanej przezE. W.wiedzy na temat zasad ich przydzielania, gdyby bowiem płatnik zatrudniając pracownika kierował się jedynie tą przesłanką to zatrudniłby pracownika już w maju a nie dopiero w grudniu.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

E. W.od 2002 r. prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest świadczenie usług księgowych w zakresie podatkowym oraz warsztat instalacji gazowych. W ramach działalności gospodarczejE. W.zajmuje się sprawami księgowymi, zaś sprawy montażu instalacji leżą w gestii jej mężaJ. W..E. W.dysponuje dwoma pomieszczeniami biurowymi, w których wykonuje usługi księgowe; jedno z nich jest w tym samym budynku, w którym znajduje się warsztat.
W dniu 2 stycznia 2007 r.R. O.zawarła umowę o pracę na czas nieokreślony z firmą(...)R. S.z siedzibą wW.przyul. (...); pracownik został zatrudniony w wymiarze ¼ etatu na stanowisku księgowej. Z dniem 01.01.2012 r. wymiar etatu uległ zwiększeniu do ½. W pisemnym oświadczeniu, sporządzonym w dniu 02.11.2020 r. w postępowaniu wyjaśniającym organu rentowegoR. S.podał, że w okresie od 11.2019 r. do 02.2020 r. do obowiązkówR. O.należało prowadzenie KPiR, sporządzanie deklaracji VAT i ZUS, praca ta była wykonywana w godzinach od 16:00 do 20:00. Według pisemnego oświadczeniaR. S.z dnia 12.11.2020 r.,R. O.przebywała na urlopie wypoczynkowym w dniach 23.12.2019 r., 03.01.2020 r.
Od dnia 01.03.2007 r.R. O.jest zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy w(...)M. G.wW.na stanowisku księgowej.
Jak wynika z miesięcznej ewidencji czasuR. O.świadczyła pracę w(...)M. G.z siedzibą wW.przyul. (...)w dniach 30,31 grudnia 2019 r., 2,3 stycznia 2020 r. w godzinach 8:00-16:00; w dniach 23,24 i 27 grudnia 2019 r. korzystała z urlopu wypoczynkowego.
Od dnia 02.11.2009 r.R. O.figuruje w rejestrach organu rentowego jako pracownik zatrudniony wfirmie (...)w 1/12 etatu.
W dniu 22.12.2019 r. międzyE. W.iR. O.została zawarta umowa o pracę na okres próbny.R. O.została zatrudniona na okres próbny w wymiarze ½ etatu na stanowisku pomocy księgowej; praca miała być wykonywana od 23.12.2019 r. w siedzibie pracodawcy wW.przyul. (...). Stosownie do zakresu obowiązków w trakcie okresu próbnego do zadańR. O.miało należeć: układanie dokumentów źródłowych w segregatorach, sprawdzanie rejestrów VAT z dokumentami źródłowymi, tj. zgodności dat, NIP, stawek VAT oraz pełnego numeru, wprowadzanie dokumentów do systemu księgowego, tj. faktur, wyciągów bankowych. W dniu 2 stycznia 2020 r.R. O.złożyła pracodawcy pisemne oświadczenie, w którym zwróciła się z prośbą o rozwiązanie umowy o pracę z dniem 06.01.2020 r.; wniosek został zaakceptowany przez pracodawcę.
W dniu 15.06.2020 r.R. O.została zgłoszona do ubezpieczeń społecznych jako pracownik przez płatnika składek(...)od 23.12.2019 r.; kolejnego dnia do organu rentowego wpłynęło wyrejestrowanie pracownika z ubezpieczeń od dnia 06.01.2020r.
Jako materialne efekty pracy, wykonanej przezR. O.na rzecz płatnika zostały złożone w organie rentowym rejestry VAT obejmujące zakupy na podstawie faktur w okresie od 01.11.2019 r. do 30.11.2019 r., opatrzone datami 24 i 27 grudnia 2019 r., parafkamiR. O.i adnotacjami „sprawdzone”.
W toku postępowania wyjaśniającegoE. W.iR. O.złożyły jednobrzmiące pisemne oświadczenia, stwierdzające że w dniach 23.12.2019r., 30.12.2019 r., 31.12.2019 r., 02.01.2020 i 03.01.2020 r.R. O.pracowała w godzinach od 16:00 do 20:00 a w dniach 24.12.2019 r. i 27.12.2019 r. od 8:00 do 12:00. W pisemnych wyjaśnieniach, złożonych przed organem rentowymR. O.podała, że we wszystkie dni robocze świadczyła pracę na rzecz pracodawców:(...)od 16:00 do 20:00,(...)od 20:30 do 21:30,(...)od 07:00 do 15:00.
(miesięczna ewidencja czasu pracy, wniosek urlopowy, umowy o pracę wraz z aneksami, oświadczenia R.S., oświadczenieR. O., oświadczeniaE. W.,R. O.,, wyjaśnieniaR. O., zakres obowiązków, rejestry VAT, dane o zgłoszeniach ubezpieczonego, zgłoszenie i wyrejestrowanie z ubezpieczeń w aktach ZUS, częściowo zeznania z dnia 23.06.2021r.:J. W.od 00:01:58 do 00:11:30 minuty,E. W.od 00:11:30 do 00:31:46 minuty,R. O.od 00:31:46 do 00:45:12 minuty)
Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd nie dal wiary zeznaniom odwołującej, ubezpieczonej oraz świadkaJ. W.w części, w której wskazywali na realność zawartej pomiędzyE. W.iR. O.oraz faktycznego świadczenia pracy przez pracownika w ramach tej umowy. Zeznania te pochodzą od osób bądź bezpośrednio (E. W..,R. O.) bądź pośrednio (J. W.jako mąż odwołującej) zainteresowanych rozstrzygnięciem sprawy, co nakazuje szczególnie ostrożne podejście do obiektywizmu tych zeznań. W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego brak jest podstaw do przyjęcia, iż stosunek pracy w okresie od dnia 23.12.2019 r., do 05.01.2020 r. na podstawie zawartej umowy o pracę faktycznie był realizowany. Przeciwko prawdziwości wskazanych zeznań, zdaniem Sądu, świadczą ustalone okoliczności faktyczne.
Przede wszystkim wskazać należy, iż co do spornego okresu zatrudnienia, poza dokumentacją osobową, czy inną dokumentacją dotyczącą pracownika, która stanowi formalny element zatrudnienia, a nie jest dowodem faktycznego istnienia pomiędzy stronami stosunku pracy, brak jest jakichkolwiek innych dokumentów potwierdzających aktywność pracowniczą ubezpieczonej. Za dowód wykonanej pracy z pewnością nie mogą zostać uznane odręczne adnotacjeR. O.na rejestrach VAT, gdyż tego rodzaju zapiski mogły powstać na kserokopii dokumentu w każdej chwili, także ex post dla potrzeb postępowania prowadzonego przed organem rentowym. W sprawie nie przedstawiono też jakiegokolwiek dowodu poświadczającego fakt wyznaczenia pracownikowi na bieżąco konkretnych zadań do wykonania i rozliczania z ich wykonania. Tym samym twierdzenia stron co do wykonywania przez ubezpieczoną pracy w ramach umowy z dnia 22.12.2019 r. Sąd uznał za niewiarygodne. O braku wiarygodności twierdzeń odwołującej i ubezpieczonej świadczą także złożone przez nie oświadczenia, wskazujące na rozpoczęcie w dniach 30 i 31 grudnia 2019 r. oraz 2 i 3 stycznia 2020 r. pracy o godzinie 16.00 w sytuacji, kiedy właśnie o tej godzinieR. O.miała kończyć pracę w(...)M. G.. ZeznaniaR. O., wedle których w rzeczywistości pracę w(...)M. G.kończyła niejednokrotnie o godzinie 15.00, w świetle miesięcznych ewidencji czasu pracy jawią się więc jako próba uwiarygodnienia zaprezentowanej przed organem rentowym wersji zdarzeń. W ocenie Sądu faktu związanego ze zgłoszeniem i wyrejestrowaniemR. O.w zakresie obowiązkowych ubezpieczeń społecznych nie można tłumaczyć li tylko roztargnieniem płatnika i traktować jako drobnego, nic nieznaczącego błędu.E. W.jako przedsiębiorca musiała zdawać sobie sprawę z prawnego obowiązku, jakim jest zgłaszanie określonych grup podmiotów do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych. Dokonanie takiego zgłoszenia po upływie ponad pół roku od upływu ustawowego terminu dla dokonania tej czynności w powiązaniu z deklaracjami stron umowy o pracę, dotyczącymi godzin pracy, które rozmijają się z ewidencją czasuR. O.uM. G.jednoznacznie wskazują na to, że przynajmniej część dokumentacji pracowniczej sporządzono ex post, z zamiarem potwierdzenie w rzeczywistości nieistniejącego stosunku pracy.
Wbrew zapatrywaniom skarżącej, zarówno przesłanki, jakie kierowały płatnikiem tworzącym nowe stanowisko pracy, jak i jego reakcja na przerwę bądź zakończenie wykonywania pracy przez nowozatrudnionego pracownika, mają istotne znacznie dla oceny realności kreowanego stosunku pracy. Niewątpliwie pracodawca ma pełną swobodę w prowadzeniu działalności gospodarczej, w tym w zatrudnianiu pracowników. Jednak ocena racjonalności pracodawcy - potrzeby zatrudnienia konkretnej osoby, na konkretnym stanowisku i na określonych warunkach - ma wpływ na uznanie skuteczności zawartej umowy w zakresie podlegania ubezpieczeniom społecznym takiej osoby. Przy ocenie pozorności umowy o pracę racjonalność zatrudnienia, potrzeba zatrudnienia pracownika są przesłankami istotnymi dla oceny ważności umowy (por. wyrok SA w Szczecinie z dnia 9 lipca 2019 r. III AUa 451/18 LEX nr 2719370).E. W.uzasadniała utworzenie stanowiska pracy, na którym zatrudniłaR. O., problemami zdrowotnymi. Jednocześnie odwołująca przekonująco nie wyjaśniła, czy z dniem rozwiązania umowy o pracę problemy te ustąpiły, czy też zaszły inne przesłanki pozwalające na dalsze samodzielne prowadzenie działalności. Trudno byłoby uznać za racjonalną argumentację, wskazującą że według stanu na dzień 22.12.2019 r. stan zdrowia w znacznym stopniu ograniczał możliwości osobistego wykonywania czynności zawodowych przez odwołującą, natomiast już po dniu 6 stycznia 2020 r. ustąpiły wszelkie objawy chorobowe, co pozwoliło płatnikowi na ponowne samodzielne prowadzenie wszystkich spraw, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Reasumując wyniki postępowania dowodowego Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że dowody zgromadzone w niniejszej sprawie wskazują, iż sporna umowa o pracę dotknięta jest wadą oświadczenia woli w postaci pozorności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11, art. 12 i art. 13 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz.U.2021.423 t.j.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne będące pracownikami w okresie od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku. Stosownie do treściart. 22 k.p.przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem. Obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym dotyczy więc wyłącznie pracowników faktycznie wykonujących zatrudnienie w ramach ważnego stosunku pracy.
Zgodnie zart. 83 § 1 k.c.nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Pozorność jest wadą oświadczenia woli polegającą na świadomej, a przy tym ujawnionej wobec adresata i przez niego aprobowanej niezgodności pomiędzy treścią złożonego oświadczenia woli, dostępną dla innych uczestników obrotu, a rzeczywistą wolą osoby składającej to oświadczenie. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, pozorność umowy wzajemnej w rozumieniuart. 83 § 1 k.c.występuje wówczas, gdy strony umowy składając oświadczenia woli nie zamierzają osiągnąć skutków, jakie prawo wiąże z wykonywaniem tej umowy. W odniesieniu do umowy o pracę oświadczenia te zawierają określone wart. 22 k.p.elementy umowy o pracę, tj. zobowiązanie pracownika do wykonywania pracy i zobowiązanie pracodawcy do wypłacania wynagrodzenia, natomiast ich pozorność polega na tym, że strony nie zamierzają osiągnąć skutków wynikających z umowy o pracę. Przy ich składaniu obie strony mają świadomość, że osoba określona w umowie jako pracownik nie będzie świadczyć pracy, a osoba figurująca jako pracodawca nie będzie korzystać z jej pracy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2005 roku, sygn. II UK 321/04 opubl. OSNAP 2006 r., nr 11-12, poz. 190). W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy wskazał, że „umowę o pracę uważa się za zawartą dla pozoru (art. 83 § 1 k.c.), jeżeli przy składaniu oświadczeń woli obie strony mają świadomość, że osoba określona w umowie o pracę jako pracownik nie będzie świadczyć pracy, a osoba wskazana jako pracodawca nie będzie korzystać z jej pracy" (podobnie wyrok SN z dnia 12 maja 2011 roku w sprawie II UK 20/11 LEX nr 885004). Przy czym pozorność umowy o pracę (art. 83 k.c.w zw. zart. 300 k.p.) ma miejsce nie tylko wówczas, gdy mimo jej zawarcia praca w ogóle nie jest świadczona, ale również wtedy, gdy jest faktycznie - świadczona, lecz na innej podstawie niż umowa o pracę (tak SN w wyroku z dnia 5 października 2006 r. sygn. akt I UK 120/06 opubl. OSNP 2007/19-20/294, wyrok SN z dnia 8 lipca 2009 r. sygn. akt I UK 43/09 LEX nr 529772). Jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 października 2007 r. sygn. akt II UK 56/07, LEX nr 376433, podleganie ubezpieczeniu wynika z prawdziwego zatrudnienia a nie z samego faktu zawarcia umowy o pracę. Organ rentowy, który przyjął zgłoszenie do ubezpieczenia pracowniczego może zakwestionować złożone dokumenty, jeżeli strony umowy o pracę złożyły fikcyjne oświadczenia woli (por. wyrok SN z dnia 18 stycznia 2010 roku w sprawie II UK 149/09, LEX nr 577848). Zawarcie umowy o pracę dla pozoru nie może bowiem rodzić skutków prawnych i stanowić podstawy do objęcia takiej osoby ubezpieczeniem społecznym pracowników.
O tym, czy strony istotnie nawiązały stosunek pracy stanowiący tytuł ubezpieczeń społecznych nie decyduje samo formalne zawarcie umowy o pracę, przystąpienie do ubezpieczenia i opłacenie składki, ale rzeczywiste realizowanie elementów charakterystycznych dla stosunku pracy, a wynikających z przepisuart. 22 § 1 k.p.Istotne więc jest, aby stosunek pracy zrealizował się przez wykonywanie zatrudnienia, gdyż w takim przypadku wady oświadczeń woli dotykające umowy o pracę - nawet powodujące jej nieważność - nie wywołują skutków w sferze prawa do świadczeń z ubezpieczeń społecznych (tak samo wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 czerwca 2009r., sygn. akt I UK 21/09 LEX nr 515699).
Jednocześnie należy zauważyć, że - jak wskazuje się w orzecznictwie - cel zawarcia umowy o pracę w postaci włączenia osoby pracownika do ubezpieczeń społecznych - nie jest sprzeczny z prawem, zasadami współżycia społecznego ani też nie zmierza do obejścia prawa, jeśli na podstawie umowy o pracę są faktycznie wykonywane prawa i obowiązki stron tej umowy.
W ustalonym stanie faktycznym należało uznać, że sporna umowa o pracę jest nieważna, jako że została zawarta dla pozoru, a jednocześnie brak jest przesłanek pozwalających na przyjęcie, że w ramach zawartej umowyR. O.realizowała obowiązki pracownicze, wynikające z umowy o pracę. Jak to już wcześniej zaznaczono, o uznaniu stosunku łączącego dwie osoby za stosunek pracy rozstrzygają przepisy prawa pracy. W myślart. 22 k.p.przez nawiązanie takiego stosunku pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca do zatrudnienia pracownika za wynagrodzeniem. Konstytutywne cechy stosunku pracy odróżniające go od innych stosunków prawnych to: dobrowolność, osobiste świadczenie pracy w sposób ciągły, podporządkowanie, wykonywanie pracy na rzecz pracodawcy ponoszącego ryzyko związane z zatrudnieniem i odpłatny charakter zatrudnienia (por. Kodeks pracy. Komentarz. Tom I. Art. 1-113, wyd. V pod red.K. Barana opubl. WKP 2020). Brak którejkolwiek z powyższych cech wyklucza możliwość zakwalifikowania danego stosunku jako stosunku pracy, co w konsekwencji prowadzi do braku tytułu do ubezpieczenia społecznego. Deklarując wykonywanie na rzeczE. W.pracy w okresie od 23.12.2019 r.R. O.musiała zakładać, że pracę tę będzie wykonywać wyłącznie w okresach korzystania z urlopów wypoczynkowych u pozostałych pracodawców, gdyż nie byłaby w stanie czasowo pogodzić pracy na rzecz odwołującej oraz pracy świadczonej dla pozostałych pracodawców. Ponownie należy podkreślić, że w niniejszej sprawie nie było żadnych przekonujących i nie budzących wątpliwości dowodów potwierdzających realizację przez odwołującą wszystkich istotnych elementów stosunku pracy a w sprawie poza wzmiankowanymi kopiami rejestrów VAT projektem nie przedstawiono ani jednego materialnego dowodu świadczenia pracy przez ubezpieczoną. Wobec tego, że sporna umowa o pracę jest czynnością pozorną, nie może ona wywołać skutku w postaci objęcia odwołującej pracowniczym ubezpieczeniem społecznym, stosownie doart. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Oceny tej nie zmienia niesporna w sprawie okoliczność, że odwołująca zgłoszona została do ubezpieczeń społecznych jako pracownik. Zgłoszenie do ubezpieczenia pracowniczego nie jest bowiem skuteczne, jeśli dotyczy osoby, która nie może być uznana za podmiot takiego ubezpieczenia, gdyż nie świadczy pracy w ramach stosunku pracy i przez to nie można jej przypisać cech pracownika. W wyroku z dnia 18 maja 2006 r., III UK 32/06, LEX nr 957422 Sąd Najwyższy stwierdził, że do objęcia pracowniczym ubezpieczeniem społecznym nie może dojść wówczas, gdy zgłoszenie do tego ubezpieczenia dotyczy osoby, która nie jest pracownikiem, a zatem zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego następuje pod pozorem zatrudnienia. Podobne stanowisko zostało zajęte także w wyrokach z dnia 10 lutego 2006 r., I UK 186/05 i z dnia 14 września 2006 r., II UK 2/06 . Do ustalenia, iż doszło do powstania pomiędzy stronami stosunku pracy, nie jest wystarczające spełnienie warunków formalnych zatrudnienia takich, jak zawarcie umowy o pracę, czy zgłoszenie do ubezpieczenia, a konieczne jest ustalenie, że strony miały zamiar wykonywać obowiązki stron stosunku pracy i to czyniły. Jako nieważna umowa zawarta pomiędzyE. W.iR. O.nie może wywoływać skutków prawnych w sferze prawa ubezpieczeń społecznych, w tym również nie może skutkować objęciemR. O.ubezpieczeniami: emerytalnym, rentowymi, chorobowym i wypadkowym z tytułu zawarcia przedmiotowej umowy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów orazart.477(

    14)§ 1 k.p.c.Sąd oddalił odwołanie. W oparciu oart.98 k.p.c.na rzecz organu rentowego zasądzono koszty zastępstwa procesowego w wysokości, określonej w § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 t.j).