Sąd Rejonowy w Rybniku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V U 220/18
Data wyroku: 2021-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ławnicy-/, sędzia Sonia Lasota-Zawisza
Słowa kluczowe: Odszkodowanie jednorazowe
Podstawa prawna: art. 9 ust. 1, art. 11 ust. 1  ustawy z dnia 12 czerwca 1975 roku o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. z 1983r. nr 30  poz. 144 ze zm.)
Teza: nietezowane

Sygn. akt VU 220/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
30 marca 2021 roku
Sąd Rejonowy w Rybniku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:   sędzia Sonia Lasota-Zawisza
Sędziowie/Ławnicy:   -/-
Protokolant :Tomasz Kałuża-Herok
po rozpoznaniu 30 marca 2021 roku w Rybniku
na rozprawie
sprawyK. J.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
o jednorazowe odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy
na skutek odwołaniaK. J.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.
z dnia 11 lipca 2018 roku
sygn.(...)

o d d a l a o d w o ł a n i e .
Sygn. akt V U 220/18

UZASADNIENIE
Decyzją z 11 lipca 2018 roku, znak(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił ubezpieczonemuK. J.prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu pogorszenia stan zdrowia będącego następstwem wypadku przy pracy z 12 lutego 2001 roku. W uzasadnieniu organ wskazał, że uszczerbek na zdrowiu nie uległ pogorszeniu.
vide: akta organu rentowego
W odwołaniu ubezpieczony podniósł, iż ustalona przez ZUS wysokości uszczerbku, nie uwzględnia uszkodzeń kręgosłupa w odcinku szyjnym i piersiowym.
vide: k.3
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując wcześniejsze twierdzenia.
vide: k.9-9v.
Na rozprawie 30 marca 2021 roku ubezpieczony oświadczył, iż domaga się odszkodowania (które powinno być traktowane jako pierwszorazowe) odpowiadającego 30% uszczerbku.
vide: k. 232
Sąd ustalił co następuje:
UbezpieczonyK. J.był zatrudniony(...) S.A.Zakład(...)S.A. wR.na stanowisku maszynisty turbogeneratora i sprężarek. 12 lutego 2001 roku ubezpieczony podczas uruchamiania pompy wody chłodzącej i odkręcania zasuwy, poczuł silny ból w okolicy kręgosłupa. Zdarzenie to mocą wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim z dnia 10 października 2002 roku

    (sygn. akt IV P 427/01)zostało uznane za wypadek przy pracy.
Dowód: akta organu rentowego:protokół nr (...)r. ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy, wyrok Sądu Rejonowego w Rybniku z 10.10.2002r. sygn. akt IV P 427/01
Decyzją z dnia 12 marca 2003 roku, znak(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.przyznał ubezpieczonemu jednorazowe odszkodowanie z tytułu 8% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego ww. wypadkiem przy pracy w kwocie 3561,60 zł. Odwołanie ubezpieczonego od tej decyzji wyrokiem Sądu Rejonowego w Rybniku z dnia 14 lipca 2004 roku, sygn. akt V U 484/03, zostało oddalone.
Dowód: decyzja ZUS z 12 marca 2003 roku, wyrok tut. Sądu z 14 lipca 2004 roku sygn. akt V U 484/03
Na skutek wniosku z dnia 2 marca 2009 roku, decyzją z dnia 27 lipca 2009 roku, znak(...), organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu pogorszenia stanu zdrowia będącego następstwem wypadku przy pracy.
Dowód: wniosek ubezpieczonego, decyzja ZUS z 27 lipca 2009 roku
Wyrokiem z dnia 22 października 2010 roku, sygn. akt V U 216/09, Sąd Rejonowy w Rybniku zmienił powyższą decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do jednorazowego odszkodowania w kwocie 7452 zł odpowiadającej dalszym 12% uszczerbku. Sąd uznał, iż uszczerbek ubezpieczonego uległ pogorszeniu i wynosi łącznie 20%. Wyrokiem z 31 stycznia 2013r. Sąd Okręgowy w Gliwicach OZ w Rybniku oddalił apelacje obu stron od powyższego wyroku, sygn. IX Ua 27/10.
Dowód: wyrok tut. Sądu z 22 października 2010 roku sygn. akt V U 216/09, wyrok SO w Gliwicach z 31 stycznia 2013 roku, sygn.. IX Ua 27/10
Pismem z 21 lutego 2018 roku ubezpieczony zwrócił się o ponowne ustalenie procentowego uszczerbku w związku z pogarszającym się stanem zdrowia.
Na skutek wniosku ubezpieczonego lekarz orzecznik ZUS orzeczeniem z 23 maja 2018 roku ustalił u ubezpieczonego 20% uszczerbku na zdrowiu spowodowanego skutkami wypadku przy pracy z 12 lutego 2001 roku. Komisja lekarska ZUS orzeczeniem z 2 lipca 2018 roku ustaliła 20% uszczerbku.
Dowód: akta organu rentowego: wniosek ubezpieczonego z 21.02.2018r., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 23.05.2018r., orzeczenie komisji lekarskiej ZUS z 2.07.2018r.
Decyzją z 11 lipca 2018 roku, znak(...), Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wR.odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu pogorszenia stanu zdrowia będącego następstwem wypadku przy pracy z 12 lutego 2001 roku.
Dowód: akta organu rentowego: decyzja ZUS z 11.07.2018r.
Stan zdrowia ubezpieczonego w związku z wypadkiem nie uległ pogorszeniu i nadal wynosi 20% (poz. 95c – urazowe zespoły korzonkowe lędźwiowo-krzyżowe). U ubezpieczonego występuje stan po urazie odcinka lędźwiowego kręgosłupa z pourazową wypukliną jąder miażdżystych i utrwalonymi objawami korzeniowymi podrażnieniowymi.
Nadto, u ubezpieczonego występuje zespół bólowy kręgosłupa szyjnego z ograniczeniem funkcji statyczno-dynamicznej kręgosłupa na tle zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych i dyskopatycznych, a także zespół bólowy kręgosłupa piersiowego na tle zmian zwyrodnieniowo - wytwórczych i dyskopatycznych. Zmiany uwidocznione w badaniach obrazowych kręgosłupa szyjnego i piersiowego nie mają charakteru pourazowego.
Wykonane 9 miesięcy po wypadku, badanie MRI odcinka szyjnego kręgosłupa wykazało nieistotne klinicznie wypukliny jąder miażdżystych segmentów C4/C5, C5/C6. Zmiany o takim nasileniu nie odbiegają w żaden sposób od samoistnych zmian chorobowych typowych dla osób w wieku i typie konstytucjonalnym, jak i obciążeniu zawodowym, takimi jak u ubezpieczonego. W opisie tego badania nie stwierdzono żadnych zmian strukturalnych, które mogłyby przemawiać za etiologią pourazową uwidocznionych zmian czy też wskazywać na uraz – naruszenie struktury, innych elementów konstrukcyjnych tego odcinka narządu ruchu.
Wykonane 5 lat później kolejne badanie tego odcinka kręgosłupa wykazało obraz porównywalny z niewielką progresją typową dla przebiegu schorzenia samoistnego o takim stopniu nasilenia.
Pierwsze badanie obrazujące kręgosłup piersiowy wykonano 2 lata po wypadku. Zmiany stwierdzone w tym badaniu były jednopoziomowe i miały niewielkie nasilenia. Zmiany nie wykazywały zmian pourazowych. Analiza kolejnych badań tego odcinka kręgosłupa nie dała podstaw do uznania tych zmian za pourazowe.
Wykonane badanie EMG kończyn górnych 7 lat po wypadku, potwierdziło uszkodzenie nerwów łokciowych na poziomie łokcia. W badaniu nie stwierdzono dysfunkcji o charakterze korzeniowym, a więc pochodzących z odcinka szyjnego kręgosłupa.
Aktualnie zgłaszane dolegliwości całego kręgosłupa (szyjnego, piersiowego, lędźwiowo-krzyżowego) wynikają z obecności wielopoziomowych zmian zwyrodnieniowo-wytwórczych-dyskopatycznych i nie są konsekwencją wypadku z 12 lutego 2001 roku.
Dowód: akta organu rentowego: dokumentacja medyczna, zaświadczenie o stanie zdrowia z 21.02.2018r. k.7-7v., wspólna opinia podstawowa i uzupełniające biegłego z zakresu ortopediiR. H.oraz z zakresu neurologiiM. W.k.20-22v., k.74-74v. i k.111-111v., dokumentacja medyczna k. 52, k.124-125 i k.176-181, opinia podstawowa i uzupełniająca biegłejA. S.k. 170-175 i k. 204,
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ww. dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także o wspólną opinię podstawową i uzupełniające biegłych z zakresu ortopediiR. H.oraz z zakresu neurologiiM. W., a także opinię podstawową i uzupełniającą biegłej z zakresu neurologiiA. S., które wraz z dowodami z dokumentów wzajemnie się uzupełniały tworząc wyrazisty obraz całości sprawy.
Sąd zważył co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, iż do świadczeń należnych ubezpieczonemu z tytułu wypadku przy pracy z dnia 12 lutego 2001 roku zastosowanie znajdują przepisy nieobowiązującej już ustawy wypadkowej z 1975 roku.
Zgodnie bowiem zart. 49a ust. 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz.U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 j.t. ze zm.)do spraw o świadczenia z tytułu wypadków, które nastąpiłyprzed dniem 1 stycznia 2003 r.,oraz z tytułu uszczerbku na zdrowiu spowodowanego chorobą zawodową, a stwierdzonego przed tą datą, stosuje się przepisy obowiązujące w dniu, w którym nastąpił wypadek lub w którym stwierdzono uszczerbek na zdrowiu spowodowany chorobą zawodową.
Z mocyart. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(Dz. U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.)pracownikowi, który wskutek wypadku przy pracy lub choroby zawodowej doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, przysługuje jednorazowe odszkodowanie pieniężne.
Art. 11 ust. 1 ustawy stanowi natomiast, iż odszkodowanie ulega proporcjonalnemu zwiększeniu, jeżeli stały lub długotrwały uszczerbek na zdrowiu, będący następstwem wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, ulegnie zwiększeniu co najmniej o 10% w stosunku do tego, który był podstawą przyznania odszkodowania.
Załącznik do Rozporządzenia Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych oraz Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 17 października 1975 r. w sprawie zasad i trybu orzekania o uszczerbku na zdrowiu oraz wypłacania świadczeń z tytułu wypadku przy pracy, w drodze do pracy i z pracy oraz z tytułu chorób zawodowych(Dz. U. z 1975r., nr 36, poz. 199)stanowi, iż wysokość stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego, u którego stwierdzono urazowe zespoły korzonkowe lędźwiowo-krzyżowe wynosi 10-25%.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż stwierdzony u ubezpieczonego 20% uszczerbek na zdrowiu nie uległ zwiększeniu, a więc brak podstaw do przyznania jednorazowego odszkodowania z tytułu pogorszenia stanu zdrowia.
Ubezpieczony podnosił aspekt dolegliwości bólowych kręgosłupa szyjnego i piersiowego, które wiąże z wypadkiem przy pracy z 12 lutego 2001 roku. W toku procesu ustalono jednoznacznie, że

    zmiany uwidocznione w badaniach obrazowych kręgosłupa szyjnego i piersiowego nie mają charakteru pourazowego.Brak jest pourazowych długotrwałych następstw tych odcinków kręgosłupa, a dolegliwości bólowe, które były zgłaszane przez ubezpieczonego są następstwem toczącego się wieloletniego, przewlekłego schorzenia samoistnego o typowym przebiegu. Nie występują jakiekolwiek rzeczowe, obiektywne przesłanki, które mogłyby przemawiać za pourazową etiologią niewielkich zmian dyskopatycznych w odcinku szyjnym i piersiowym kręgosłupa u ubezpieczonego. Gdyby wypadek z 12 lutego 2001 roku uszkodził w jakimkolwiek stopniu kręgosłup szyjny, to wykonane 9 miesięcy później badanie MRI tego odcinka kręgosłupa musiałoby wykazać zmiany pourazowe. Zmian tych jednak nie wykryto. Jednoczenie mając do dyspozycji tak precyzyjne w jakości obrazowania badania dodatkowe jak np. badanie MRI czy CT, nie występowała możliwość przeoczenia, niewykrycia zmian pourazowych w obrębie tkanek miękkich jak i tkanek kostnych. Z kolei samo wykonanie 2 lata od wypadku badania MRI odcinka kręgosłupa piersiowego w sposób pośredni świadczy o braku istotnych dolegliwości w okresie pourazowym. Zatem, brak podstaw do orzeczenia procentowego uszczerbku na zdrowiu wynikającego z urazów odcinka szyjnego i piersiowego kręgosłupa ubezpieczonego.
Ustalając powyższe okoliczności Sąd w pełni podzielił wspólną opinię podstawową i uzupełniające biegłego z zakresu ortopediiR. H.oraz z zakresu neurologiiM. W., a także opinię podstawową i uzupełniającą biegłej z zakresu neurologiiA. S., jako wydane przez osoby będące specjalistami w zakresie schorzeń występujących u ubezpieczonego. Co więcej opinie tych biegłych są spójne z opiniami innych biegłych sporządzanymi na zlecenie Sądu w sprawach dotyczących ubezpieczonego np. V U 216/09, V U 86/15.
Ubezpieczony natomiast nie podnosił jakichkolwiek merytorycznych argumentów odnoszących się do wniosków opinii i jedynie cytował przedłożoną do akt sprawy dokumentację medyczną, bądź ustalenia poczynione w innych sprawach sądowych, w których był stroną. Ubezpieczony koncentrował swoje zastrzeżenia na zarzutach odnoszących się do osób biegłych kwestionując ich obiektywność i fachowość, negował opinie, natomiast nie podniósł żadnych zarzutów merytorycznych. Jednocześnie, sama fachowość oraz rzetelność biegłych nie budziła wątpliwości Sądu. Wydane opinie zostały sporządzone w sposób prawidłowy, wnioski biegłych są jasne i logiczne oraz zostały oparte na licznej dokumentacji medycznej. Niezależnie sporządzający opinie biegli jednoznacznie wskazali, iż stopień uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego w wyniku wypadku z 2001r. nie zwiększył się i nadal wynosi 20%, zaś zgłaszane dolegliwości bólowe odcinka szyjnego i piersiowego kręgosłupa nie mają charakteru pourazowego, a wynikają ze zmian samoistnych.
Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i rozważania prawne, działając na podstawie przywołanych przepisów orazart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd oddalił odwołanie.