Sąd Okręgowy w Warszawie
XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XXIII Gz 1028/21
Data wyroku: 2021-10-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Anna Gałas
Słowa kluczowe: Postępowanie cywilne
Podstawa prawna: art. 505^33^ kpc, art. 505^37^§1 kpc

Sygn. akt XXIII Gz 1028/21

POSTANOWIENIE
Dnia 5 października 2021 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie Wydział XXIII Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych w składzie:
Przewodniczący: SSO Anna Gałas
po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaTowarzystwa (...) spółki akcyjnejwW.
przeciwko(...) spółce z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie
z dnia 25 marca 2021 r., sygn. akt XV GC 440/21
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie, przekazać sprawę Sądowi Rejonowemu dla m. st. Warszawy w Warszawie do dalszego prowadzenia pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

Sędzia Anna Gałas
Sygn. akt XXIII Gz 1028/21

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 25 marca 2021 r. Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie umorzył na podstawieart. 50533k.p.c.postępowanie w sprawie w całości.
Sąd Rejonowy wskazał, że zgodnie z aktualnym brzmieniemart. 50533k.p.c.w przypadku braku podstaw do wydania nakazu zapłaty sąd umorzył postępowanie. Zwrócono uwagę na to, że przepis ten wprowadzono na podstawie art. 1 pkt 201 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1469 ze zm.) dalej:ustawa nowelizującak.p.c., która weszła w życie w dniu 7 listopada 2019 r. Według art. 11 ust. 1 pkt 3 tej nowelizacji, w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy rozpoznawane w elektronicznym postępowaniu upominawczym do czasu zakończenia postępowania w danej instancji podlegają rozpoznaniu zgodnie z przepisami unijnymi dotychczasowym. Wprawdzie nowe przepisy dotyczące elektronicznego postępowania upominawczego weszły w życie w dniu 7 lutego 2020 r. - zgodnie z art. 17 ust. 3ustawy nowelizującejk.p.c., niemniej jednak moment wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. jako kompleksowej regulacji to data 7 listopada 2019 r. W ocenie Sądu Rejonowego, dlatego w sytuacji braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w rozpoznawanej sprawie oraz uwzględniając, że pozew wzniesiono przed dniem 7 listopada 2019 r. postępowanie należało umorzyć. Sąd wskazał też, że nie stanowi to przeszkody do złożenia pozwu o to samo roszczenie w trybieart. 50537§ 2 k.p.c.w brzmieniu, które weszło w życie w dniu 7 lutego 2020 r. z zachowaniem skutków prawnych złożenia pozwu w ramach elektronicznego postępowania upominawczego.
Zażalenie na to postanowienie złożył powód. Rozstrzygnięciu Sądu I instancji zarzucił:

1
naruszenie przepisów postępowania cywilnego tj.art. 50533k.p.c., poprzez jego błędne zastosowanie i umorzenie postępowania bez podstawy prawnej, podczas gdy sprawie winien być nadany dalszy bieg;

2
naruszenie przepisów postępowania cywilnego tj. art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. zmianieustawy Kodeks postępowania cywilnegooraz niektórych innych ustaw, poprzez jego niedostosowanie i nieprocesowanie sprawy zgodnie ze starymi przepisami obowiązującymi przed nowelizacją z dnia 7 listopada 2009 r.

W powołaniu na te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania sadowi właściwości ogólnej oraz zasądzenie od pozwanego
na rzecz powódki kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym według norm przepisanych.
Pozwany nie wniósł odpowiedzi na zażalenie.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Zarzuty zawarte w zażaleniu sprowadzały się do twierdzenia, że Sąd I instancji nie miał podstaw prawnych do zastosowaniaart. 50533k.p.c.w nowym brzmieniu tj. obowiązującym od dnia 7 lutego 2020 r., gdy pozew w(...)został wniesiony przed tym dniem, i w konsekwencji na podstawie tego przepisu umorzenia postępowania w sprawie. To oraz zarzucana w zażaleniu wadliwa interpretacja przepisów przejściowych z ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r., poz. 1469 ze zm.) – dalej też:ustawa nowelizującak.p.c., spowodowało, że Sąd II instancji był zobligowany do wydania orzeczenia kasatoryjnego.
Przed dalszą oceną należy podkreślić, że w niniejszej sprawie wszczętej w elektronicznym postępowaniu upominawczym, w ocenie Sądu II instancji, postanowienie o przekazaniu sprawy, zostało wydane z pewnością w zakresie kognicji wyłącznej sądu właściwego w elektronicznym postępowaniu upominawczym i w zgodzie z procesową podstawą jego wydania tj. przepisemart. 50533k.p.c.w brzmieniu obowiązującym w tej sprawie tj. przed 7 lutego 2020 r.
Stanowiący podstawę do wydania zaskarżonego postanowienia o umorzeniu postepowania, przepisart. 50533k.p.c.w brzmieniu: „W przypadku braku podstaw do wydania nakazu zapłaty sąd umarza postępowanie” zaczął obowiązywać od dnia 7 lutego 2020 r. Co istotne, to pozew w tej sprawie został wniesiony w dniu 7 listopada 2019 r. Zgodnie natomiast z przepisem art. 11 ust. 1 pkt 3ustawy nowelizującejk.p.c., sprawy wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy (zasadniczo 7 listopada 2019 r.), rozpoznawane w elektronicznym postępowaniu upominawczy do czasu zakończenia postępowania w danej instancji podlegają rozpoznaniu zgodnie z przepisami, w brzemieniu dotychczasowym.
Przepis art. 11 ust. 1 pkt 3ustawy nowelizującejk.p.c.ma zastosowanie do wszystkich spraw rozpoznawanych w elektronicznym postępowaniu upominawczym wszczętych przed dniem wejścia w życie wskazanej nowelizacji, ale przy uwzględnieniu całości nowelizacji elektronicznego postępowania upominawczego i stanu faktycznego sprawy. Jeżeli z kolei kompleksowa regulacja nowych przepisów elektronicznego postępowania upominawczego weszła w życie dopiero po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszeniaustawy nowelizującejk.p.c.,to do upływu tego czasu nie obowiązują jeszcze te nowe przepisy o elektronicznym postępowaniu upominawczym. W sytuacji kompleksowości tej regulacji, bezprzedmiotowe bowiem byłoby regulowanie odnośnie do tego postępowania kwestii intertemporalnych w sposób, jaki wynika z ww. art. 11 ust. 1 pkt 3, ponieważ w okresie od 7 listopada 2019 r. do 6 lutego 2020 r. nie występuje jeszcze kolizja, która wymagałaby rozstrzygnięcia w drodze skorzystania z tych przepisów intertemporalnych (por. trafne stanowisko M. Dziurda, M. Sieńko – Komentarz do art. 11, art. 12 i art. 17 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, LEX). Należy też zwrócić uwagę, że mimo pominięcia tego przez zaskarżone orzeczenie, to są Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie tj. przekazujący prawidłowo zinterpretował przepisy intertemporalne i w zgodzie z obowiązującymart. 50533k.p.c.w wersji sprzed nowelizacji przekazał sprawę do rozpoznania według właściwości ogólnej Sądowi Rejonowemu dla m. st. Warszawy w Warszawie.
Niewątpliwie, m. in. dla przepisuart. 505(

    33)k.p.c.ustawodawca w art. 17 pkt 3

     ustawy nowelizującejk.p.c.określił inną datę wejścia w życie niż większości regulacjik.p.c.decydując,że wchodzi on w życie dnia 7 lutego 2020 r. Zwrócić należy jednak uwagę na to, że jakkolwiek zgodnie z treścią części wstępnej przepisu art. 17, ustawa rozumiana jako całość (w tymprzepisy intertemporalne zawarte w art. 9 – 15), weszła w życie w dniu 7 listopada 2019 r., tow drodze wyjątku, w zakresie obejmującym regulacje dotyczące kompleksowej zmianyprzepisów o elektronicznym postępowaniu upominawczym, weszła w życie dopiero z dniem 7 lutego 2020 r. (art. 17 pkt 3). W literaturze słusznie podnosi się, że ze względów funkcjonalnych należy przyjąć, że na gruncie art. 11 ust. 1 pkt 3)

    ustawy nowelizującejk.p.c.,dniem wejścia w życie ustawy jest data wejścia w życie nowych przepisów o elektronicznym postępowaniu upominawczym, czyli 7 lutego 2020 r., a nie formalna data wejścia w życie samego przepisuart. 11 tej ustawy (Komentarz do art. 11 ustawy – J. Gołaczyński/Szostak „Ustawa o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, LEGALIS, M.
  Dziurda, M. Sieńko – Komentarz do art. 11, art. 12 i art. 17 ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. ozmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, LEX).
W tej sprawie, pozew został wniesiony w elektronicznym postępowaniu upominawczym w dniu 7 listopada 2019 r. do właściwego Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie. Sąd ten na podstawieart. 50533k.p.c.postanowieniem z dnia 13 grudnia 2019 r. przekazał sprawę do Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie, który jak się wydaje uznając kontynuację postępowania według przepisów obowiązujących przed 7 lutego 2020 r., w dniu 8 kwietnia 2020 r. na podstawieart. 50537§ 1 k.p.c.wezwał pełnomocnika powoda do uzupełnienia braków pozwu i po uzupełnieniu, w dniu 22 lipca 2020 r. wydał nakaz zapłaty.
Pozwany wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty. To oznacza, że sprawa była rozpoznawana w elektronicznym postępowaniu upominawczym według przepisów w brzmieniudotychczasowym tj. przed 7 lutego 2020 r. Co więcej, podstawa procesowa przekazania do sądu właściwości ogólnej też jednoznacznie na to wskazuje, dając także stronom rzetelną informację,co do obowiązującej w sprawie procedury.
Mając na uwadze to, że pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym wniesiony został przed wskazanym wyżej dniem wejścia w życie ustawy w odniesieniu do tego postępowania, to tym samym w świetle powyższych rozważań nie można zaakceptować stanowiska Sądu I instancji, że z uwagi na aktualnie obowiązujące regulacje, postępowanie podlegało umorzeniu na podstawieart. 50533k.p.c.Faktycznie bowiem tylko tępo czynności procesowych sądu generowałoby stosowanie oznaczonych przepisów. Nie zmienia to jednak zasadniczej konstatacji, że data wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym przed 7 lutego 2020 r. determinowała też sposób procedowania, co do tego pozwu i zastosowanie przepisów dotychczasowych.
Reasumując, Sąd I instancji wadliwie zastosował w sprawie przepisart. 50533k.p.c.i na tej podstawie umorzył postępowanie, działając bezpodstawnie poza własną kognicją. Na marginesie tylko należy wskazać, żeustawa nowelizującak.p.c.zawiera takie przepisy intertemporalne, że zasadne były wątpliwości interpretacyjne zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Mając to na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie odpowiednio stosowanegoart. 386 § 1w zw. zart. 397 § 3 k.p.c.orzekł jak w sentencji i uchylił zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeknie Sąd Rejonowy na zasadzieart. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.
Sędzia Anna Gałas