Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 104/20
Data wyroku: 2021-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Karolina Siwierska, Maciej Cieśliński, Romuald Leda
Słowa kluczowe: Ciężki uszczerbek na zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 1 kk i 156 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 22 lutego 2021 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu, Wydział III Karny w składzie:

Przewodnicząca: Sędzia Karolina Siwierska (spr.)

Ławnicy:  Maciej Cieśliński, Romuald Leda
Protokolant:  sekretarz sądowy Anita Sobczak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Grodzisku Wielkopolskim Małgorzaty Dotki
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 15. 06. 2020 r., 10. 09. 2021 r., 13. 10. 2020 r., 02. 02. 2021 r.,22. 02. 2021 r.
sprawy:
Ł. G.,PESEL (...), synaJ.iI.zd.K.,ur. (...)C.

oskarżonego o to, że:
w dniu 28 września 2019 roku wG.przyul. (...)woj.(...)poprzez stosowanie przemocy wobecT. G.w postaci uderzenia pięścią w głowę spowodował u niego obrażenia ciała w postaci urazu mózgowo – czaszkowego z krwiakiem namózgowym z następowymi napadami padaczkowymi i zaburzeniami oddychania, co wymaga leczenia specjalistycznego z użyciem miedzy innymi wentylacji mechanicznej, co spełnia warunki ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiuT. G.

1
oskarżonegoŁ. G.uznaje za winnego tego, że w dniu 28 września 2019 roku wG., uderzyłT. G.ze znaczną siłą pięścią w głowę na skutek czego pokrzywdzony upadł na chodnik, czym umyślnie spowodował u niego obrażenia ciała w postaci złamania lewego łuku jarzmowego, które wywołało naruszenie czynności narządów jego ciała na okres powyżej 7 dni oraz nieumyślnie inne obrażenia ciała, między innymi w postaci stłuczenia mózgowia, które spowodowało chorobę realnie zagrażającą życiu - tj. przestępstwa zart. 157 § 1 kkiart. 156 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za przestępstwo to na podstawieart. 157 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 30. 09. 2019 r. godz. 17.10 i nadal,

3
na podstawieart. 46 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoT. G.nawiązkę w kwocie 100.000 (sto tysięcy) zł,

4
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych, a na podstawieart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23. 06. 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwalnia go z opłaty sądowej.

Karolina Siwierska
Maciej CieślińskiRomuald Leda

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 104/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3 – 8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

1.

Ł. G.

Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 części rozstrzygającej wyroku

OskarżonyŁ. G.w dniu 28. 09. 2019 r. spędzał czas pijąc alkohol przedsklepem (...)wG.wraz z kolegamiP. C.,J. U.,B. H.iA. G.. Około godz. 20.00 wszedł do sklepu, by kupić piwo. Tuż za nim do sklepu wszedł pokrzywdzonyT. G.. Oskarżony zaczepił pokrzywdzonego przy kasie i zaczął domagać się od niego, by kupił mu alkohol. Był napastliwy i wulgarny. Pokrzywdzony spokojnie odmówił i opuścił sklep, po czym cofnął się i powiedział coś do oskarżonego. Oskarżony podszedł wówczas do niego i wypchnął go ramieniem ze sklepu. Przed sklepem uderzył pokrzywdzonego ze znaczną siłą pięścią w twarz, na skutek czego pokrzywdzony upadł uderzając prawą boczną stroną głowy o chodnik.
Następnie dwóch nieustalonych mężczyzn kopało leżącego na ziemi pokrzywdzonego. Po chwili jeden z nich krzyknął „zostaw go już się nie rusza”, po czym doszło do nich kolejnych trzech nieustalonych mężczyzn, chwilę rozmawiali i wszyscy odeszli z miejsca zdarzenia.
W czasie zdarzenia pokrzywdzony miał 0,60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Na skutek uderzenia pięścią w twarz pokrzywdzony doznał złamania lewego łuku jarzmowego, a na skutek upadku na chodnik stłuczenia mózgu, złamania kości podstawy i sklepienia czaszki, złamania piramidy kości skroniowej prawej, złamania kości twarzoczaszki po stronie prawej, czyli prawego łuku jarzmowego prawego oczodołu i prawej zatoki szczękowej, a także złamania prawego podudzia. Na skutek stłuczenia mózgowia u pokrzywdzonego doszło do stanu padaczkowego wymagającego intensywnej terapii dodatkowo powikłanego nagłym zatrzymaniem krążenia, co stanowiło chorobę realnie zagrażającą życiu. Pozostałe obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni.
Pokrzywdzony na skutek uszkodzenia mózgu cierpi na zespół psychoorganiczny, ma zmiany otępienne o głębokim nasileniu, organiczne zaburzenia osobowości i zachowania oraz padaczkę. Nie jest zdolny do samodzielnego kierowania swoim postępowaniem i prowadzenia swoich spraw. Kwalifikuje się do całkowitego ubezwłasnowolnienia.
Oskarżony nie cierpi na żadną chorobę psychiczną, ani nie jest upośledzony umysłowo. Ma nieprawidłową osobowość dyssocjalną, lekceważy normy społeczne, cechuje się niską tolerancją frustracji, niskim progiem wyzwalania agresji i nadmierną drażliwością. Wobec swojego zachowania jest mało krytyczny. Nie liczy się z potrzebami innych, jest egocentryczny, skłonny do niekontrolowanych intelektem zachowań impulsywnych i agresywnych.
W czasie popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu miał on zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.
Oskarżony był wcześniej trzykrotnie karany sądownie:
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wlkp. z dnia 9. 09. 2014 r. za czyn zart. 288 § 1 kkna karą 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wlkp. z dnia 17. 11. 2016 r. za czyn zart. 178a § 1 kkna karę 8 miesięcy ograniczenia wolności,
- wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wlkp. z dnia 30. 03. 2017 r. za czyn zart. 226 § 1 kkna karę 5 miesięcy ograniczenia wolności.
OskarżonyŁ. G.ma 25 lat, jest bezdzietnym kawalerem, ma podstawowe wykształcenie, nie ma zawodu. Przed zatrzymaniem był zatrudniony jako pracownik ogólnobudowlany.
W Areszcie Śledczym wP.oskarżony ma dobrą opinię.

WyjaśnieniaŁ. G.– k. 41-42, 48-50, 295-297, 374-375
Zeznania:M. G.- 10-11, 297-299,W. D.- k. 14-15, 380-381,M. N.-k. 17-18, 378-379,A. W.- k. 29-30, 110-111, 379-380,K. N.- k. 116-117, 381-382,K. Ł.-k. 83-84, 113-114, 382-383,P. P.- k. 170-172, 377,M. B.-k. 177-178, 375-376,
Zapis monitoringu- k. 81
Protokół badania stanu trzeźwości- k. 12
Dokumentacja lekarska pokrzywdzonego- k. 104
Opinia sądowo-lekarska biegłegoA. T.- k. 105
Opinie pisemna i ustna biegłego z(...)B. B.– 362-365, 430-431
Opinia dotycząca pokrzywdzonego biegłych sądowych psychiatryK. Z.i psychologaJ. K.– k. 470-472
Opinia sądowo-psychiatryczna i psychologiczna dotycząca oskarżonego lekarzy psychiatrówA. P.iK. W.i psychologaK. O.- k. 178a-183
Karta karnaŁ. G.– k. 59-61
W.Ł. G.- k. 41v
Opinia z AŚ – k. 501-502

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano).

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

1

Ł. G.

Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 części rozstrzygającej wyroku

Oskarżony uderzył pokrzywdzonego w twarz otwartą ręką.

WyjaśnieniaŁ. G.– k. 41-42, 48-50, 295-297, 374-375

2

Ł. G.

Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 części rozstrzygającej wyroku

W czasie zdarzenia w pobliżusklepu (...)nie było kolegów oskarżonego -B. H.iA. G..

ZeznaniaB. H.- k. 26-27, 124-125, 384-385 iA. G.- k. 53-54385-386

3

Ł. G.

Czyn przypisany oskarżonemu w pkt. 1 części rozstrzygającej wyroku

Koledzy oskarżonego -P. C.iJ. U.nie widzieli i nie słyszeli tego, co wydarzyło się przedsklepem (...).

ZeznaniaP. C.- 56-57, 116-117, 525-526 i
J. U.- k. 23-24

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać L.p. odnoszącą siędo faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której przyznał się do uderzenia pokrzywdzonego przed sklepem w twarz. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego były zgodne z zeznaniami żony pokrzywdzonegoM. G., która zeznała, że jej mąż powiedział jej, że został pobity. Sąd nie miał podstaw do kwestionowania prawdziwości wyjaśnień oskarżonego w ww. zakresie.

ZeznaniaM. G.,W. D.,M. N.,A. W.,K. N.,K. Ł.,P. P.iM. B.

Za wiarygodne w całości Sąd uznał zeznania świadkówM. G.,W. D.,M. N.,A. W.,K. N.,K. Ł.,P. P.iM. B., albowiem były konsekwentne, logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Zeznania te wzajemnie się uzupełniały tworząc spójną całość. Świadkowie opisali to co widzieli tuż przed zdarzeniem lub bezpośrednio po nim, a także to co słyszeli lub dowiedzieli się na jego temat. Jako osoby obce dla oskarżonego nie mieli powodów, by składać niezgodne z prawdą zeznania narażając się tym samym na odpowiedzialność karną.

Opinie biegłych

Za wiarygodne Sąd uznał opinie wszystkich biegłych powołanych w przedmiotowej sprawie, albowiem ich wiedza, doświadczenie zawodowe i bezstronność nie budziły żadnych wątpliwości. Opinie były jasne, pełne i nie zawierały wewnętrznych sprzeczności. Strony nie podważały ich treści, ani wniosków końcowych.

Dokumenty

Wszystkie zebrane w sprawie dokumenty stanowiły wiarygodny materiał dowodowy, albowiem ich treść i autentyczność nie budziły żadnych zastrzeżeń. Strony ich nie kwestionowały, do czego i Sąd nie miał podstaw.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać L.p. odnoszącą się do faktu z pkt 1

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

Wyjaśnienia oskarżonego

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której twierdził, że uderzył pokrzywdzonego otwartą ręką w twarz. W tym zakresie były one sprzeczne z opinią medyka sądowegoB. B., z której wynika, że co najmniej jedno z obrażeń jakich doznał pokrzywdzony, a mianowicie złamanie lewego łuku jarzmowego musiało powstać od uderzenia pięścią i to ze znaczną siłą. Niewątpliwie do złamania kości twarzy pokrzywdzonego nie mogło dojść na skutek uderzenia go otwartą ręką. Zdaniem Sądu oskarżony wyjaśniając w ten sposób próbował zminimalizować swój udział w popełnieniu zarzucanego mu czynu chcąc umniejszyć tym samym swoją winę i odpowiedzialność karną.

ZeznaniaB. H.iA. G.

Świadkowie ci twierdzili, że nie było ich na miejscu zdarzenia, tymczasem z wyjaśnień oskarżonego złożonych bezpośrednio po zatrzymaniu wynika, że tam byli. Oskarżony nie miał żadnych powodów, aby w tym zakresie złożyć niezgodne z prawdą wyjaśnienia. Potwierdził je zresztąM. N., który zeznał, że widział przy leżącym na ziemi pokrzywdzonym pięciu mężczyzn. NiewątpliwieB. H.iA. G.obawiając się, że zostaną oskarżeni o współudział w pobiciu pokrzywdzonego zaprzeczyli, że byli zŁ. G.na miejscu zdarzenia.

ZeznaniaP. C.i
J. U.

Świadkowie ci potwierdzili, że byli z oskarżonym na miejscu zdarzenia, jednak zeznali, że nie widzieli i nie słyszeli, że oskarżony zaatakował i uderzył pokrzywdzonego. Zdaniem Sądu świadkowie nie zeznawali zgodnie z prawdą z dwóch powodów: po pierwsze chcąc chronić swojego kolegę – oskarżonegoŁ. G.przed odpowiedzialnością karną, a po drugie w obawie przed przypisaniem im współudziału w popełnieniu przestępstwa. Ich zeznania są sprzeczne z zeznaniamiM. N., który podał, że przy pokrzywdzonym widział pięciu mężczyzn. Są też sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego, które wskazują, że jeśli świadkowie byli na miejscu zdarzenia, to niewątpliwie zainteresowali się awanturą, w którą zaangażowany był ich kolega.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Wskazać punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu.

Przy każdym czynie wskazać oskarżonego.

☐

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej.

☒

3.2
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Pkt 1 wyroku

Ł. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej.

Prokurator zarzuciłŁ. G.popełnienie przestępstwa zart. 156 § 1 pkt 2 k.k.Sąd po wnikliwej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie nie podzielił stanowiska prokuratora w tym zakresie. Zdaniem Sądu Prokurator kwalifikując czyn oskarżonego kierował się wyłącznie jego skutkami, nie wnikając w ogóle w zamiar sprawcy. Tymczasem analiza zachowaniaŁ. G.nie pozwala na przyjęcie, że uderzając pięścią w twarz pokrzywdzonego przewidywał i godził się na to, że spowoduje u niego chorobę realnie zagrażającą życiu. Tym bardziej nie można przyjąć, że tego chciał.
Przechodząc do dalszych rozważań należy odnieść się do opinii medyka sądowegoB. B., która zdaniem Sądu była kluczowa dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Wynika z niej, że tylko jedno z obrażeń jakich doznał pokrzywdzony musiało powstać w mechanizmie czynnym, a mianowicie złamanie lewego łuku jarzmowego na skutek uderzenia ze znaczną siłą pięścią w twarz. Pozostałe obrażenia jakich doznał pokrzywdzony mogły powstać w mechanizmie biernym na skutek jego upadku na chodnik i uderzenie w prawą, boczną część głowy. Nie można co prawda wykluczyć, że oskarżony w późniejszym etapie zdarzenia wraz z innym nieustalonym mężczyzną kopał leżącego pokrzywdzonego, ale świadekM. N., który to widział nie był w stanie rozpoznać sprawców. Nie ma zatem jednoznacznych dowodów, że po pierwsze to oskarżony kopał pokrzywdzonego, a po drugie, że kopnięcia sprawców zostały zadane z taką siłą, że spowodowały pozostałe obrażenia stwierdzone u pokrzywdzonego. Rozstrzygając wszelkie wątpliwości na korzyść oskarżonego Sąd uznał zatem, iż można mu przypisać wyłącznie uderzenie pokrzywdzonego ze znaczną siłą pięścią w twarz, co spowodowało u niego złamanie lewego łuku jarzmowego i stanowiło obrażenie ciała o jakim mowa wart. 157 § 1 kk.
W ocenie Sądu oskarżony nie działał z zamiarem bezpośrednim, czy nawet ewentualnym spowodowania u pokrzywdzonego ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Zastosowana przez niego przemoc polegająca na uderzeniuT. G.pięścią w twarz nie była szczególnie nadmierna, czy brutalna. Oskarżony zadał pokrzywdzonemu tylko jedno uderzenie i nie posługiwał się przy tym żadnym ciężkim, ostrym lub innym niebezpiecznym narzędziem. Zdaniem Sądu nie mógł przewidzieć, że spowoduje tak ciężkie obrażenia ciała u pokrzywdzonego, które niewątpliwie miały charakter przypadkowy i niestandardowy. Stanowisko Sądu w tym zakresie jest zbieżne z licznymi orzeczeniami Sądów Apelacyjnych. Przykładowo Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 23. 01. 1992 r. II Akr 190/91 stwierdził: „Uderzenie pięścią w twarz na ogół nie powoduje choroby realnie zagrażającej życiu, ani innych skutków przewidzianych wart. 156 § 1; zwykle jest to następstwem uderzenia przez ofiarę głową o twarde powierzchnie: ścianę, chodnik, jezdnię, zatem nie jest objęte zamiarem umyślnym sprawcy, bo przecież większość uderzeń pięścią w głowę skutków takich nie powoduje. Dlatego Sąd Apelacyjny podobne zdarzenia kwalifikuje zwykle jako występek nieumyślnego spowodowania śmierci zart. 155”. Podobnie Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 9. 01. 1997 r. II AKa 291/96: „Cios w twarz najczęściej upadku nie powoduje, a upadek na ogół nie powoduje obrażeń mózgowych, więc zwykle śmierci. Dlatego czyny takie w praktyce kwalifikuje się od dawna zart. 155, anie zart. 156 § 3”. W przedmiotowej sprawie pokrzywdzony na szczęście przeżył doznając jednak ciężkich obrażeń ciała, wobec czego czyn przypisany oskarżonemu należało zakwalifikować nie zart. 155 kk, lecz zart. 156 § 2 kk.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że oskarżony uderzając pokrzywdzonego pięścią w twarz umyślnie spowodował u niego złamanie łuku jarzmowego, a zatem dopuścił się przestępstwa zart. 157 § 1 kk, a także nieumyślnie spowodował u niego inne ciężkie obrażenia ciała, o jakich mowa wart. 156 § 1 pkt 2 kk, a zatem jego zachowanie wyczerpało również znamiona przestępstwa zart. 156 kk. W konsekwencji Sąd zakwalifikował ten czyn zart. 157 § 1 kkiart. 156 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Takie stanowisko Sądu znajduje potwierdzenie w doktrynie - „Jeżeli sprawca działa z zamiarem spowodowania uszczerbku na zdrowiu innego niż określony wart. 156 § 1i powoduje nieumyślnie ciężki uszczerbek na zdrowiu w znaczeniuart. 156 § 2, to zachodzi także kumulatywny zbieg przepisówart. 157 § 1 lub 2w zw. zart. 156 § 2w zw. zart. 11 § 2” – teza 52 doart. 156 kkkomentarza doKodeksu Karnegopod redakcją Andrzeja Zolla.

☐

3.3
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania.

☐

3.4
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania.

☐

3.5
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia.

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięciaz wyroku.

Wskazać punktz wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu.

Przytoczyć okoliczności.

Ł. G.

1.

1.

Ustalając wymiar kary dla oskarżonego Sąd kierował się dyrektywami określonymi wart. 53 k.k.Przepis ten stanowi, że sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd przy ustalaniu wysokości kary dla oskarżonego uwzględnił również całokształt okoliczności łagodzącychi obciążających.
Okoliczności łagodzące:
- częściowe przyznanie się oskarżonego do winy
- dobra opinia o oskarżonym z Aresztu Śledczego wP.
- fakt, że oskarżony na rozprawie przeprosił pokrzywdzonego i jego rodzinę
Okoliczności obciążające:
- wcześniejsza wielokrotna karalność oskarżonego
- znaczny stopień zdemoralizowania oskarżonego wyrażający się w tym, że pomimo młodego wieku był już kilka razy karany sądownie, a poprzednie skazania nie doprowadziły do jego resocjalizacji, co oznacza, że oskarżony nie wyciąga wniosków na przyszłość, jest bezrefleksyjny i bezkrytyczny w stosunku do swojego zachowania
- zuchwałość działania oskarżonego wyrażająca się w tym, że bez powodu, czy też z błahego powodu agresywnie zaatakował nieznanego mu człowieka, w biały dzień, w miejscu publicznym
- działanie pod wpływem alkoholu
- pozostawienie leżącego na ulicy pokrzywdzonego bez chociażby podjęcia próby udzielenia mu pomocy
- tragiczne skutki zachowania oskarżonego, polegające na bardzo ciężkim i trwałym kalectwie pokrzywdzonego

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięciaz wyroku.

Wskazać punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu.

Przytoczyć okoliczności.

Ł. G.

2.

1.

Sąd zaliczył oskarżonemu na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 30. 09. 2019 r. godz. 17.10

Ł. G.

3.

1.

Sąd orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego nawiązkę w kwocie 100.000 zł, uznając, że jest to celowe i konieczne, aby chociaż w formie pieniężnej częściowo zrekompensować mu doznane cierpienia.

6. Omówienie innych zagadnień

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę.

7

KOszty procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Ł. G.

4.

Z uwagi na trudną sytuację majątkową oskarżonego i orzeczoną wobec niego karę trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności Sąd zwolnił go z obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych uznając, że ich egzekucja byłaby całkowicie bezskuteczna.

6

1Podpis