Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 791/20
Data wyroku: 2021-04-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Półtorak
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk w zw. z artg. 109 §2 kpw

Sygn. akt II Ka 791/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 kwietnia 2021 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia SO Dariusz Półtorak

Protokolant:

st. sekr. sąd. Beata Defut-Kołodziejak

przy udziale Prokuratora Andrzeja Boruty
po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2021 r.
sprawyT. Ś.
oskarżonego zart. 278 §1 kkw zw. zart. 64 §1 kk
na skutek apelacji, wniesionych przez oskarżonego i jego obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 10 listopada 2020 r. sygn. akt II K 570/18

I
w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy;

II
zwalnia oskarżonegoT. Ś.z opłaty za II instancję oraz wydatków za postępowanie odwoławcze, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II Ka 791/20

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 10 listopada 2020r. Sąd Rejonowy w Siedlcach orzekł:

I
oskarżonegoT. Ś.uznał za winnego tego, że w dniu 9 marca 2018r. wS.przyul. (...), woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, zesklepu (...)zabrali w celu przywłaszczenia torbę podróżną, dwie suszarki do włosów , żelazko, odkurzacz, okulary do pływania i ubranie czym spowodowali straty w łącznej kwocie 474,84 zł na szkodę(...) S.A.z siedzibą wK.(62 – 025)ul. (...)przy czym ustala i przyjmuje, że czyn ten stanowi wykroczenie z art. 119 § 1 kw i za czyn ten na podstawie art. 119 § 1 kw wymierza oskarżonemu karę 30 (trzydzieści) dni aresztu;

II
na podstawieart. 119 § 4 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek zapłaty równowartości ukradzionego mienia poprzez zapłatę solidarnie na rzecz pokrzywdzonego(...) S.A.z siedzibą wK.(...)

ul. (...)kwoty 474,84 zł

III
na podstawie art. 10 § 2 kw zaliczył oskarżonemuT. Ś.na poczet orzeczonej kary aresztu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 13 marca 2018r. godz. 17.15 do dnia 14 marca 2019r. godz. 15.11 przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary aresztu;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. r.J. W.kwotę 723,24 zł w tym kwotę 135,24 zł tytułem podatku VAT za obronę oskarżonegoT. Ś.sprawowaną z urzędu;

V
zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia opłaty oraz pozostałych kosztów postępowania, poniesione wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacje od tego wyroku wnieśli obwiniony oraz jego obrońca podnosząc zarzut orzeczenia rażąco surowej kary i wnosili o zmianę w tym zakresie wyroku poprzez orzeczenie kary grzywny lub ograniczenia wolności.

Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył co następuje:
Zarzuty zawarte w obu apelacjach nie są zasadne i nie zasługują na uwzględnienie.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż żaden ze skarżących nie kwestionował ustaleń faktycznych dokonanych przez sąd meriti, jak i przyjętej przez sąd meriti kwalifikacji prawnej, dlatego kwestie te pozostały poza rozważaniami Sądu Okręgowego, który nie stwierdził z urzędu bezwzględnych przesłanek odwoławczych. W ocenie Sądu Okręgowego, brak jest również podstaw do uznania aby kara orzeczona wobecT. Ś.charakteryzowała się nadmierną surowością. Przy wymiarze bowiem tej kary słusznie sąd I instancji kierował się wskazaniami zawartymi wart. 33kw. Słusznie też uznał, że okolicznościami obciążającymi są zaplanowany i przemyślany sposób działania, wspólnie i w porozumieniu z drugim sprawcą, znaczna wartość skradzionego mienia, która zbliżyła się do granicy rozdzielającej wykroczenie kradzieży od przestępstwa kradzieży. Zresztą, pierwotnie sprawcom stawiany był zarzut popełnienia czynu zart. 278 § 1 kki dopiero ustalenia poczynione w trakcie procesu pozwoliły na przyjęcie kwalifikacji zart. 119 § 1kw. Słusznie również, jako wpływającą na wyższy wymiar kary, przyjęta została wielokrotna uprzednia karalność ukaranego i to tylko i wyłącznie za popełnianie lub usiłowanie przestępstw kradzieży. Dopuszczenie się kolejnego rodzajowo takiego samego czynu, który jedynie z uwagi na mniejszą wartość przywłaszczonego mienia zakwalifikowany został jako wykroczenie, świadczy o wysokim stopniu demoralizacji obwinionego, który nie ma zahamowań przed notorycznym łamaniem prawa. Dlatego zastrzeżeń Sądu Okręgowego nie budzi w tej sytuacji skorzystanie z najsurowszej rodzajowo kary przewidzianej wkodeksie wykroczeń, jaką jest kara aresztu, jak i orzeczenie go w maksymalnym rozmiarze 30 dni. Na niższy wymiar kary nie mogły wpłynąć okoliczności przytoczone w dwóch apelacjach. Faktem jest, żeT. Ś.przyznał się do sprawstwa zarzuconego czynu, jednakże okoliczności tej nie można przypisywać nadmiernego znaczenia, jeśli zważy się, że został on zatrzymany przy kolejnej próbie kradzieży w tym samym sklepie, a podstawą ustalenia jego winy w zakresie zarzutu aktu oskarżenia był tak obiektywny dowód, jakim jest nagranie z monitoringu, którego nie można było zakwestionować. Premiować obwinionego nie może także stosunkowo długi czas, przez jaki rozpoznawana była sprawa w postępowaniu I-instancyjnym, albowiem w znacznej części było to spowodowane postawą obwinionego i drugiego współsprawcy. Dlatego biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do weryfikacji rodzaju orzeczonej kary aresztu, jak i jego wymiaru.
Brak było również podstaw do uwzględnienia wniosku obrońcy zgłoszonego na ostatniej rozprawie odwoławczej w przedmiocie umorzenia postępowania, ponieważ do chwili orzekania w II instancji nie upłynął jeszcze okres przedawnienia. Wprawdzie od popełnienia czynu przypisanego obwinionemu upłynęły 3 lata, nie oznacza to jednak, iż nastąpił skutek w postaci przedawnienia karalności, o jakim mowa w art. 45 1 kw. Należy bowiem pamiętać, że okres powyższy uległ wydłużeniu na podstawie art. 15zzr ust. 1 i 6 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nim sytuacji kryzysowych (Dz.U.poz.374 z p.zm.). Od chwili bowiem wejścia w życie tej ustawy, tj. z dniem 31 marca 2020r. bieg terminu przedawnienia karalności czynów zabronionych uległ zawieszeniu, aż do 16 maja 2020r. kiedy to weszła w życie ustawa z 14 maja 2020r., o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-COV-2, której art. 68 ust. 5 przywracał bieg terminów przedawnień. Przy doliczeniu okresu zawieszenia biegu przedawnień, nie nastąpił upływ jego okresu przed orzekaniem w II instancji, co miało miejsce 7 kwietnia 2021r.
Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na podstawieart. 437§ 1 kpkw zw. zart. 109 § 2kpsw, orzekł jak w wyroku. Uwzględniając sytuację materialną obwinionego sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 121 § 1kpsw, zwolnił go od kosztów postępowania odwoławczego.
eo