Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 1161/20
Data wyroku: 2022-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tomasz Kalsztein
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 k.c.

Sygn. akt VIII C 1161/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2022 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia Tomasz Kalsztein
Protokolant:  st. sekr. sąd. Dorota Piasek
po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2022 roku w Łodzi
na posiedzeniu niejawnym
z powództwa MiastaŁ.-Zarządu Lokali Miejskich wŁ.
przeciwkoR. M.,I. M.,P. M. (1),M. M. (1)
o nakazanie opróżnienia lokalu mieszkalnego

1
nakazuje pozwanymR. M.iI. M.opróżnienielokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...)i wydania go powodowi;

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
orzeka, że pozwanejI. M.przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

4
orzeka, iż pozwanemuR. M.nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego;

5
nakazuje wstrzymanie eksmisji pozwanejI. M.z lokalu wymienionego w punkcie 1 (pierwszym) do czasu złożenia jej przez GminęŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego;

6
zwalniaM. K.z funkcji kuratora dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanegoP. M. (1)

7
przyznaje i nakazuje wypłacić z funduszy Skarbu Państwa Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi na rzeczM. K.kuratora dla nienznaego z miejsca pobytu pozwanegoP. M. (1)kwotę 60 zł (sześćdziesiąt złotych), którą to kwotę nakazuje wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda w dniu 16 września 2021 roku zaksięgowanej pod pozycją 570004650312;

8
zasądza solidarnie od pozwanychR. M.iI. M.na rzecz powoda MiastaŁ.-Zarządu Lokali Miejskich wŁ.kwotę 517 zł (pięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 1161/20

UZASADNIENIE
W dniu 26 listopada 2020 roku powód MiastoŁ.– Zarząd Lokali Miejskich wŁ., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanymR. M.,I. M.,P. M. (1)iM. M. (1)powództwo o nakazanie opróżnienialokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyulicy (...)oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu powód podniósł, żeR. M.iI. M.byli najemcami lokalu, o którym mowa wyżej. Pozwani zaniechali obowiązku uiszczania należnych wynajmującemu opłat, w konsekwencji czego umowa najmu została wypowiedziana. Pomimo wypowiedzenia umowy najmu pozwani nie opuścili przedmiotowego lokalu, zajmując go bez tytułu prawnego wraz zP. M. (1)iM. M. (1).
(pozew k. 5-6)
W odpowiedzi na pozew pozwanyM. M. (1)nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowy lokal opuścił przed osiągnięciem pełnoletności, bowiem przebywał w rodzinie zastępczej u babki ojczystej, zaś po osiągnięciu pełnoletności również nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu. Pozwany wskazał, że jego bratP. M. (1)także nie zamieszkiwał w spornym lokalu od daty uzyskania pełnoletności.
(odpowiedź na pozew k. 85-87)
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2021 roku Sąd ustanowił dlaP. M. (1), którego miejsce pobytu nie jest znane kuratora w osobie pracownika Sadu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi-M. K..
(postanowienie k. 91, k. 104)
Do zakończenia postępowania stanowiska stron nie uległy zmianie.
Na rozprawie w dniu 17 marca 2022 roku pozwanyP. M. (1)nie uznał powództwa. PozwanaI. M.wniosła o oddalenie powództwa i oświadczyła, że chciałaby zostać w lokalu.
Na rozprawie w dniu 9 czerwca 2022 roku pozwanaI. M.oświadczyła, że jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako bezrobotna, zaś w spornym lokalu przebywa wraz z mężem-R. M..
(protokół rozprawy k. 102-102v., k. 149-151, 164-165, k. 175-176)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 15 lutego 2013 roku pozwaniI. M.iR. M.zawarli z powodem umowę o najemlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wŁ.przyul. (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony. Zgodnie z jej treścią, wynajmujący zobowiązał się wydać najemcom przedmiotowy lokal do używania, a pozwani zobowiązali się do uiszczania czynszu i opłat eksploatacyjnych, które to świadczenia na dzień zawarcia umowy wynosiły łącznie 165,03 zł, zaś od dnia 1 kwietnia 2013 roku 201,44 zł miesięcznie. Wynajmujący mógł wypowiedzieć umowę najmu na miesiąc naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego, jeśli najemca był w zwłoce z zapłatą czynszu i opłat, co najmniej za trzy pełne okresy płatności, pomimo uprzedzenia dokonanego przez wynajmującego na piśmie o zamiarze wypowiedzenia najmu i wyznaczenia dodatkowego miesięcznego terminu do zapłaty zaległych należności.
(umowa o najem lokalu mieszkalnego k. 10-11, okoliczności bezsporne)
PozwaniI. M.iR. M.zalegali z opłatami za wynajmowany lokal.
Pismem z dnia 18 maja 2015 roku, doręczonym w dniu 22 maja 2015 roku, powód wezwał pozwanychI. M.iR. M.do uregulowania zaległości czynszowych w terminie miesiąca od daty otrzymania wezwania, pod rygorem, w przypadku braku zapłaty, wypowiedzenia umowy najmu lokalu mieszkalnego. Zaległość, o której mowa według stanu na dzień 30 kwietnia 2015 roku, wynosiła 5.192,31 zł należności głównej oraz 422,11 zł odsetek, znacznie przekraczając trzykrotny miesięczny czynsz.
Pozwani w terminie zakreślonym w wezwaniu nie uregulowali zaległości czynszowych.
(wezwanie do zapłaty wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 15-15v. okoliczności bezsporne)
Pismem z dnia 12 sierpnia 2015 roku, doręczonym pozwanymI. M.iR. M.w dniu 18 sierpnia 2015 roku, wynajmujący wypowiedział pozwanym umowę najmu lokalu mieszkalnego z powodu zaległości czynszowych, z zachowaniem miesięcznego terminu wypowiedzenia.
Według stanu na datę sporządzenia oświadczenia o wypowiedzeniu, zadłużenie przedmiotowego lokalu wynosiło łącznie 6.591,98 zł.
(wypowiedzenie umowy najmu lokalu mieszkalnego wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 12-12., okoliczności bezsporne)
Pomimo upływu terminu wypowiedzenia i wystosowanego przez powoda wezwania pozwanych do dobrowolnego wydania lokalu, pozwani nie uczynili powyższego.
(wezwanie do dobrowolnego wydania lokalu k. 16-16v., k. 17-17v.,k. 18-18v., k. 19-19v. okoliczności bezsporne)
Wlokalu nr (...)przyul. (...)wŁ.zamieszkuje pozwanaI. M.wraz z mężem- pozwanymR. M..R. M.obecnie wykonuje pracę zarobkową poza granicamiŁ., z tytułu której otrzymuje wynagrodzenie miesięczne w wysokości około 6.000 zł. PozwaniI. M.iR. M.nie posiadają innego lokalu, w którym mogliby zamieszkać.
PozwanaI. M.jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy wŁ.jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku.
(zeznania pozwanejI. M.00:11:31 w elektronicznym protokole rozprawy z dnia 17 marca 2022 roku k. 149-151, pismo PUP k. 156)
PozwanyM. M. (1)od roku 2017 przebywał u rodziny zastępczej- swojej babci i od tego czasu nie zamieszkiwał w przedmiotowym lokalu. Po uzyskaniu pełnoletności i ukończeniu technikumM. M. (1)zamieszkuje naul. (...)wŁ.. Pozwany do przedmiotowego lokalu przybył jeden raz w październiku , kiedy to otrzymał odpis pozwu w przedmiotowej sprawie. Na miejscu zastał rodziców-R. M.iI. M., którzy do chwili obecnej zamieszkują w przedmiotowym lokalu. Od tamtej pory pozwany nie widywał się z rodzicami, nie przebywał też w spornym lokalu. Pozwany nie posiada również kluczy do przedmiotowego lokalu.
(zeznania pozwanegoM. M. (1)00:09:38 w elektronicznym protokole rozprawy z dnia 17 marca 2022 roku k. 149-151 w zw. z 00:04:52-00:08:59 w elektronicznym protokole rozprawy z dnia 10 lutego 20222 roku k. 140-142)
PozwanyP. M. (1)w przedmiotowym lokalu nie przebywa od września 2019 roku. Po wyprowadzce mieszkał z narzeczoną u jej rodziców naul. (...), obecnie mieszka naul. (...). W spornym lokalu pozwanyP. M. (1)nie pozostawił żadnych rzeczy, nie dysponuje także kluczami do przedmiotowego mieszkania.
(zeznania pozwanegoP. M. (1)00:09:38 w elektronicznym protokole rozprawy z dnia 17 marca 2022 roku k. 149-151)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako bezsporny, bądź na podstawie znajdujących się w aktach sprawy dowodów z dokumentów, które nie budziły wątpliwości, co do prawidłowości ani rzetelności ich sporządzenia, nie były także kwestionowane przez żadną ze stron procesu, a także na podstawie zeznań pozwanychI. M.,P. M. (1)iM. M. (1).

\

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie w całości, za wyjątkiem żądania eksmisji w stosunku do pozwanychM. M. (1)iP. M. (1).
Podstawą żądania nakazania opróżnienia lokalu mieszkalnego jestart. 222 § 1 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą. W myśl zaś przepisuart. 675 § 1 k.c., po zakończeniu najmu najemca obowiązany jest zwrócić rzecz w stanie niepogorszonym.
Na gruncie niniejszej sprawy pozwaniI. M.iR. M.władają rzeczą cudzą, będącą własnością MiastaŁ., reprezentowanego w tej sprawie przez jednostkę organizacyjną, z której działalnością wiąże się dochodzone roszczenie. Tym samym, żeby skutecznie przeciwstawić się żądaniu pozwu, pozwani winni wykazać, że przysługuje im tytuł prawny do zajmowania lokalu, o którym mowa w sprawie. Sąd ustalił jednak, że taka okoliczność w tej sprawie wobec pozwanych nie istnieje.
Stosownie do treści przepisu zart. 11 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(t.j. Dz. U. 2001 Nr 71, poz. 733 ze zm.), znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, jeżeli lokator jest uprawniony do odpłatnego używania lokalu, wypowiedzenie umowy winno być dokonane - pod rygorem nieważności - na piśmie i określać przyczynę wypowiedzenia; właściciel może wypowiedzieć stosunek prawny nie później niż na miesiąc naprzód, na koniec miesiąca kalendarzowego, jeżeli lokator jest w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu lub opłat niezależnych od właściciela pobieranych przez właściciela tylko w przypadkach, gdy lokator nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług, co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
PozwanymI. M.iR. M.została skutecznie wypowiedziana umowa najmu przez powoda wskutek naruszenia przez pozwanych jako najemców postanowień umowy najmu z dnia 15 lutego 2013 roku, tj. § 8 pkt 3 ust 1 b, zgodnie z którym wynajmujący może wypowiedzieć umowę najmu w przypadku pozostawania przez najemcę w zwłoce z zapłatą czynszu lub innych opłat za używanie lokalu co najmniej za trzy pełne okresy płatności. Przywołane postanowienie umowne pozostawało w zgodzie z regulacją zawartą wUstawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 21 czerwca 2001 r.(Dz. U. 2001 Nr 71, poz. 733 ze zm.), tj.art. 11 ust. 2 pkt 2, który uprawniał właściciela do wypowiedzenia stosunku prawnego, jeżeli lokator był w zwłoce z zapłatą czynszu, innych opłat za używanie lokalu lub opłat niezależnych od właściciela pobieranych przez właściciela tylko w przypadkach, gdy lokator nie ma zawartej umowy bezpośrednio z dostawcą mediów lub dostawcą usług, co najmniej za trzy pełne okresy płatności pomimo uprzedzenia go na piśmie o zamiarze wypowiedzenia stosunku prawnego i wyznaczenia dodatkowego, miesięcznego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, wszystkie wskazane wyżej wymogi rozwiązania umowy najmu z najemcami –I. M.iR. M., wskutek nieuiszczania czynszu i opłat eksploatacyjnych – zostały spełnione przez wynajmującego. Samo wypowiedzenie zostało sporządzone na piśmie i wskazywało przyczynę wypowiedzenia, a więc zostało dokonane prawidłowo. Umowa najmu została zatem skutecznie rozwiązana, wobec czegoI. M.iR. M.utracili tytuł prawny do zajmowania lokalu. Z upływem okresu wypowiedzenia strona powodowa mogła się skutecznie domagać od pozwanych opróżnienia zajmowanego przez nich lokalu mieszkalnego, gdyż umowa najmu uległa rozwiązaniu.
W tym miejscu koniecznym jest wskazanie, że pozwanaI. M., działająca również jako pełnomocnik procesowyR. M., w ogóle nie kwestionowała faktu utraty przez nich tytułu prawnego do lokalu. Nadto pozwana nie wskazywała, aby po upływie okresu wypowiedzenia ponownie, na innej podstawie niż umowa najmu z dnia 15 lutego 2013 roku uzyskali tytuł prawny do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego.
Zgodnie zart. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy (art. 14 ust. 1 ustawy). Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego m.in. wobec osoby posiadającej status bezrobotnego. Zgodnie z ustalonym w sprawie stanem faktycznym, pozwanaI. M.posiada status osoby bezrobotnej. W świetle powyższych okoliczności Sąd był zobligowany do orzeczenia względem pozwanej o jej uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego.
Zgodnie z art. 14 ust. 6 ustawy orzekając o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, Sąd nakazał wstrzymanie wykonania opróżnienia lokalu w stosunku do pozwanejI. M.do czasu złożenia jej przez MiastoŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
W ocenie Sądu, w stosunku do pozwanegoR. M.nie ustalono istnienia przesłanek do otrzymania lokalu socjalnego. Z tej przyczyny Sąd orzekł, że pozwanemuS. O.nie przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego.
Jak ustalono w toku przeprowadzonego postępowania dowodowego, pozwaniM. M. (1)iP. M. (1)w istocie nie posiadają tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu, a jednocześnie w związku z niezamieszkiwaniem w tymże lokalu - swoim zachowaniem nie naruszają żadnych praw strony powodowej. PozwanyM. M. (1)jako małoletni został umieszczony w rodzinie zastępczej i przebywał pod innym adresem, nadto po uzyskaniu pełnoletności nigdy już nie zamieszkiwał w spornym lokalu. PozwanyP. M. (1), również nie zamieszkuje w spornym lokalu po uzyskaniu pełnoletności. Pozwani nie posiadają w przedmiotowym lokalu swoich rzeczy, nie dysponują również kluczami do lokalu.
Sąd przyjął za wiarygodne, spójne i logiczne twierdzenia pozwanychM. M. (1)iP. M. (1)na okoliczność niezamieszkiwania wlokalu nr (...)przyul. (...)wŁ..
Żądanie opróżnienia i wydania lokalu (eksmisji) dotyczy sfery faktycznego władania lokalem przez pozwanego. Dlatego jedynie osoba, która faktycznie mieszka w lokalu lub w inny sposób przejawia wolę posiadania lokalu (np. przetrzymuje tam swoje rzeczy) jest legitymowana biernie w sprawie o eksmisję, bowiem tylko wobec takiej osoby orzeczenie uwzględniające powództwo z założenia może być w istocie wykonane. Ciężar wykazania legitymacji biernej pozwanego obciąża powoda, on bowiem wnosząc pozew kieruje roszczenie procesowe przeciwko określonej osobie. Skoro zatem pozwaniM. M. (2)iP. M. (2)nie zamieszkują w przedmiotowym lokalu, powództwo w stosunku do nich, jako bezprzedmiotowe, musiało podlegać oddaleniu, co też Sąd uczynił orzekając jak w pkt 2 sentencji wyroku.
Uwzględniając rodzaj oraz stopień zawiłości sprawy, a także wartość dochodzonego roszczenia i podjęte czynności skutkujące ustaleniem aktualnego adresu uczestnika, Sąd zwalniając kuratora, przyznał mu wynagrodzenie na podstawie przepisu § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 listopada 2013 roku w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej (Dz. U. 2013, poz. 1476), nakazując ustaloną kwotę wypłacić z zaliczki uiszczonej przez powoda, o czym orzeczono w pkt 6 i 7 sentencji postanowienia.
Powód wygrał proces w całości, a zatem należy mu się od pozwanychI. M.iR. M.zwrot kosztów procesu –art. 98 k.p.c.– w myśl zasady odpowiedzialności stron za wynik procesu.
Mając powyższe na względzie, Sąd zasądził solidarnie od pozwanychI. M.iR. M.na rzecz powoda kwotę 517 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu, na które złożyły się wyłącznie koszty poniesione przez stronę powodową, tj. wynagrodzenie pełnomocnika - radcy prawnego z tytułu zastępstwa procesowego w sprawie w stawce minimalnej- 240 złotych- § 7 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, 60 zł- zaliczka na wynagrodzenie kuratora, 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz opłata sądowa od pozwu w wysokości 200 złotych.
Z tych względów, orzeczono jak w sentencji wyroku.