Sąd Okręgowy w Sieradzu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 766/20
Data wyroku: 2021-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Dorota Załęska
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 95 ust. 1, 2 ustawy z 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 766/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 2021 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Dorota Załęska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2021 roku w Sieradzu
odwołaniaE. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.
z dnia 21.10.2020 r. Nr(...)
w sprawieE. Z.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.

o emeryturę
zmienia zaskarżoną decyzję i zobowiązuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych II Oddział wŁ.do podjęcia wypłaty emerytury od 1 października 2020 roku.
Sygn. akt IV U 766/20

UZASADNIENIE
Decyzją z 21.10.2020r. ((...)), ZUS II Oddział wŁ.przyznałE. Z.emeryturę od 1.10.2020r., tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek, zawieszając wypłatę świadczenia z uwagi na zbieg prawa do więcej niż jednego świadczenia.
Nie podzielając powyższej decyzji w/w złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie zawieszenia wypłaty świadczenia emerytalnego z FUS.
W odpowiedzi na odwołanie ZUS wnosił o oddalenie odwołania. Uzasadniając swoje stanowisko organ rentowy wywodził, że odwołujący posiada uprawnienia do emerytury wojskowej przyznanej na podstawie przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin, wobec czego zaskarżoną decyzją ZUS przyznał odwołującemu emeryturę w oparciu o art. 26 ustawy emerytalnej, przy czym wypłata świadczenia została zawieszona z uwagi na pobieranie przez odwołującego emerytury z Wojskowego Biura Emerytalnego.

Sąd Okręgowy ustalił:
E. Z.,ur. (...)
W okresie od 1.09.1970 – 18.08.1972 był zatrudniony w(...)Przedsiębiorstwie(...)wW.początkowo do 24.06.1972 odbywał jako uczeń(...)praktyczną naukę zawodu, a następnie od 1.07.1972 – 18.08.1972, pracował jako malarz

    (duplikat świadectwa pracy z 23.02.1995r./akta WBE).

W okresie od 2.11.1972 – 23.10.1973, był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku malarza w(...)
     (uwierzytelniona kserokopia świadectwa pracy z 26.07.1993r./akta ZUS).

E. Z.odbywał zawodową służbę wojskową od 24.10.1973r., z której został zwolniony 31.12.2003r. W dniu zwolnienia posiadał 31 lat wysługi, będącej podstawą wysokości uposażenia według stopnia wojskowego
    (zaświadczenie o uprawnieniach do wojskowego zaopatrzenia emerytalno – rentowego k. 28/akta WBE).

Decyzją Wojskowego Biura Emerytalnego z 19.01.2004r., w oparciu o przepisyustawy z 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnemu żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin(Dz. U. z 2002r., Nr 11 poz. 108), ustalonoE. Z.prawo do emerytury od 1.01.2004r. Procentowy wymiar emerytury wyniósł 87,02 % i przy zachowaniu zasady nieprzekraczania podstawy wymiaru, ograniczono go do 75%
    (decyzja k. 24/akta WBE).

Do wysługi emerytalnej uwzględniono okresy zawodowej służby wojskowej 24.10.1973 – 31.12.2003 w wymiarze 30 lat 2 miesięcy i 7 dni oraz okresy pracy cywilnej w wymiarze 11 miesięcy i 22 dni, tj. 1.09.1970 – 24.06.1972, 1.07.1972 – 18.08.1972 , 2.11.1972 – 23.10.1973,(wyciąg z rozkazu dziennego nr 74 z 15.04.1994r. k. 13, wysługa emerytalna i załącznik do decyzji emerytalnej k. 22, zaświadczenie z 12.08.2020r. k. 100/akta WBE).
Decyzją z 23.03.2004r., Wojskowe Biuro Emerytalne w oparciu o przepisyustawy z 10.12.1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin(Dz. U. z 2002r., Nr 11, poz.108), ustaliłoE. Z.prawo do wojskowej renty inwalidzkiej od 1.02.2004r. , której procentowy wymiar wyniósł 70%.
W tej samej dacie wydano decyzję o zmianie wymiaru świadczenia emerytalnego, podwyższając wysokość emerytury z tytułu przyznania 15% dodatku za inwalidztwo w związku ze służbą wojskową. Procentowy wymiar świadczenia nadal wynosił 75%(decyzje k. 34 - 35/akta WBE).
Decyzją z 31.12. 2004 podjęto wypłatę emerytury wojskowej( decyzja k. 36 /akta WBE).
Po zakończeniu zawodowej służby wojskowej ,E. Z.był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy jako magazynier w Jednostce Wojskowej Nr(...)wŁ.od 1.01.2004 – 31.07.2020r.(uwierzytelniona kserokopia świadectwa pracy/akta kapitałowe).
Decyzją z 1.03.2011r., ustalono wnioskodawcy nową wysokość emerytury wojskowej od dnia 1.03.2011r.; nowa wysokość podstawy wymiaru wyniosła 3.232,14zł., przy zachowaniu dotychczasowego procentowy wymiaru emerytury 75%(decyzja k. 53/akta WBE).
Kolejnymi decyzjami dokonywano waloryzacji emerytury wojskowej. Procentowy wymiar przysługującej emerytury nadal wynosił 75%(decyzja k. 53, 56, 61/akta WBE).
Decyzją z 7.10.2020r., ZUS ustaliłE. Z.kapitał początkowy. Okres od 24.10.1973 – 31.12.1998, nie został zaliczony do wysokościkp, gdyż został uwzględniony przy ustalaniu emerytury wojskowej; za okres od 1.07.1972 – 23.10.1973, przyjęto najniższe wynagrodzenie w j.g.u.(decyzja z 7.10.2020r./akta kapitałowe).
W dniu 14.10.2020r.,E. Z.złożył w ZUS wniosek o emeryturę(wniosek/akta ZUS).
Po rozpoznaniu o wniosku, decyzją z 21.10.2020r. ((...)), ZUS II Oddział wŁ.przyznałE. Z.emeryturę od 1.10.2020r., tj. od miesiąca w którym zgłoszono wniosek, zawieszając wypłatę świadczenia z uwagi na zbieg prawa do więcej niż jednego świadczenia, informując o możliwości podjęcia wypłaty świadczenia w przypadku złożenia oświadczenia o wyborze świadczenia z ZUS(decyzja k. 9-10/akta ZUS).
Powyższy stan faktycznySąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach ZUS i w aktach emerytalnych WBE .
Dowody te nie budziły zastrzeżeń i zostały uznane przez Sąd w całości za wiarygodne. Stan faktyczny był przy tym bezsporny, spór koncentrował się natomiast na interpretacji przepisówustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do art. 15zzs pkt 2 ustawy z 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, 567, 568 i 695), w brzmieniu, określonym ustawą z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U.2020.875), z uwagi na okoliczność, że postępowanie dowodowe w całości zostało przeprowadzone w oparciu o dokumenty zawarte w aktach organu rentowego, aktach nadesłanych przez WBE, zaistniały przesłanki do wydania w sprawie wyroku na posiedzeniu niejawnym.
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 2 ust. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2020r., poz. 53 ze zm.), świadczenia na warunkach i w wysokości określonych w ustawie przysługują również żołnierzom zawodowym oraz funkcjonariuszom Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, (...) Marszałkowskiej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej, jeżeli nie spełniają oni warunków do nabycia prawa lub utracili prawo do świadczeń określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym tych osób, oraz członkom rodzin pozostałym po tych osobach.
Zgodnie z art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, w razie zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń przewidzianych w ustawie wypłaca się jedno z tych świadczeń – wyższe lub wybrane przez zainteresowanego. Przepis ust. 1 stosuje się również, z uwzględnieniem art. 96, w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty określonych w ustawie z prawem do świadczeń przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym osób, o których mowa w art. 2 ust. 2, z wyjątkiem przypadku, gdy emerytura wojskowa lub policyjna została obliczona według zasad określonych w art. 15a alboart. 18e ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzinlub w art. 15a lub art. 15d lub art. 18e ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, (...) Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin.
Odwołujący ma przyznane prawo do emerytury wojskowej od dnia 1.01.2004r., a oraz nabył prawo do emerytury z systemu powszechnego, z uwagi na podjęcie zatrudnienia po przejściu na emeryturę wojskową. Na mocy skarżonej decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał odwołującemu się prawo do emerytury obliczonej na podstawie art. 26 ustawy emerytalnej, przy czym powołując się na treść ww. przepisów oraz wymienione okoliczności dokonał zawieszenia wypłaty świadczenia z uwagi na pobieranie przez odwołującego emerytury wojskowej, a więc zbieg świadczeń przy możliwości pobierania tylko jednego z nich.
Stanowisko organu rentowego jest zbieżne z zasadami wynikającymi z treści ww. przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, zgodnie z którymi w przypadku osób uprawnionych do emerytury z ubezpieczenia społecznego w zbiegu z prawem do świadczeń przewidzianych odrębnych w przepisach dotyczących zaopatrzenia emerytalnego tzw. służb mundurowych wymienionych w art. 95 ust. 2 tej ustawy wypłaca się wyłącznie jedno z tych świadczeń. Stanowisko to jest wyrażone wprost zarówno w treści ust. 1 powołanego wyżej przepisu, jak i ugruntowane w orzecznictwie. Nie ma zatem wątpliwości, że z treści art. 95 ust. 1 i ust. 2 ustawy emerytalnej wynika zasada prawa ubezpieczeniowego, zakładająca prawo do pobierania jednego świadczenia (wyższego lub wybranego przez uprawnionego) w sytuacji tzw. zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń przewidzianych w tej ustawie, jak również w razie zbiegu prawa do emerytury lub renty określonych w ustawie emerytalnej z prawem do świadczeń przewidzianych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym, między innymi żołnierzy zawodowych (por. wyrok Sądu Najwyższego z 8,05.2012r., II UK 237/1;wyrok SA w Krakowie z 13.07.2016r., III AUa 1254/15). Możliwość nabycia obu rodzajów tych świadczeń, tj. przewidzianych na tle odrębnych systemów zabezpieczeń społecznych, nie jest równoznaczna z możliwością ich wspólnej wypłaty (por. wyrok SA w Krakowie z 8.07.2014r., III AUa 1542/13). Co do zasady więc w razie zbiegu uprawnień do emerytury z dwóch różnych systemów przysługuje tylko jedno świadczenie – wyższe lub wybrane przez zainteresowanego.
W orzecznictwie pojawia się jednak możliwość stosowania wyjątków od powyższej zasady.
W wyroku z 24 stycznia 2019r. (I UK 426/17), wydanym w stanie faktycznym i prawnym zbliżonym do okoliczności niniejszej sprawy, Sąd Najwyższy analizował sytuację żołnierzy zawodowych powołanych do służby wojskowej przed dniem 2 stycznia 1999r. oraz tych, którzy podjęli służbę po dniu 1 stycznia 1999r., zgodnie z rozróżnieniem dokonanym przez ustawodawcę na tle przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, w kontekście ich uprawnień emerytalnych oraz przez pryzmat zachowania konstytucyjnej zasady równości wyrażonej wart. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd Najwyższy wskazał, że nie wszyscy żołnierze, który pozostawali w służbie przed dniem 2 stycznia 1999r., mogą faktycznie zrealizować uprawnienie do wykorzystania „cywilnej” wysługi emerytalnej. Wystarczy bowiem odpowiednio długa służba i wzrosty emerytury z tytułu szczególnych właściwości służby (art. 15 ust. 2 i 3) lub z tytułu inwalidztwa wojskowego (art. 15 ust. 4), aby – przy spłaszczeniu podstawy wymiaru emerytury wojskowej do maksymalnie 75%(art. 18 ust. 1) – „cywilne” okresy ubezpieczenia w żaden sposób nie zwiększały świadczenia. W takim przypadku emeryt wojskowy, niezależnie od swojej woli, nie ma prawnej możliwości skonsumowania żadnego „cywilnego” okresu ubezpieczenia w wojskowej emeryturze. Podobnie rzecz się ma w przypadku tego rodzaju okresów poprzedzających służbę, krótszych niż rok (art. 15 ust. 1 pkt 2-4). W opisanych uwarunkowaniach emeryt wojskowy pozostaje w sytuacji identycznej jak żołnierz, który rozpoczął służbę po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 1999r. – jego emerytura jest obliczana wyłącznie w oparciu o wojskowy staż emerytalny.
Z konstytucyjnej zasady równości wyrażonej wart. 32 ust. 1 Konstytucji RP– jak wskazuje dalej Sąd Najwyższy – wynika nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie określonej klasy (kategorii). Wszystkie podmioty prawa charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną powinny być traktowane równo, a więc według jednakowej miary, bez zróżnicowań zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących. Zasada równości zakłada jednocześnie różne traktowanie podmiotów różnych, tj. podmiotów, które nie posiadają wspólnej cechy istotnej. Równość wobec prawa to także zasadność wyboru takiego, a nie innego kryterium zróżnicowania, które jednakże musi pozostawać w racjonalnym związku z celem i treścią danej regulacji, wagą interesu, któremu zróżnicowanie ma służyć i w odpowiedniej proporcji do wagi interesów, które zostają naruszone w wyniku wprowadzonego różnicowania oraz z innymi wartościami, zasadami, czy normami konstytucyjnymi, uzasadniającymi odmienne traktowanie podmiotów podobnych. Kryterium, które niewątpliwie zadecydowało o uprzywilejowaniu (pobieraniem dwóch świadczeń) żołnierzy, którzy zostali powołani do służby po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 1999r., to brak możliwości uwzględniania w wojskowej emeryturze jakiegokolwiek okresu „cywilnego” stażu emerytalnego. Kryterium to jednocześnie określa krąg podmiotów charakteryzujących się tą samą istotną cechą relewantną. Do tej grupy należą emeryci wojskowi, których wypracowane okresy składkowe i nieskładkowe nie miały żadnego wpływu na wysokość emerytury wojskowej, do nich zaś należą wszyscy żołnierze, którzy zostali powołani do służby po raz pierwszy po dniu 1 stycznia 1999r. oraz niektórzy żołnierze, którzy pozostawali w służbie przed dniem 2 stycznia 1999r. W konkluzji Sąd Najwyższy uznał za właściwy kierunek wykładni art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, z którego wynika, że użyte w ust. 2 tego artykułu sformułowanie „emerytura (...) obliczona według zasad określonych w art. 15a albo art. 18e ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych” oznacza odwołanie się do zasad obliczenia emerytury wojskowej określonych w tych przepisach, a więc z uwzględnieniem wyłącznie służby wojskowej, co z kolei uzasadnia prawo do pobierania dwóch emerytur „wypracowanych” niezależnie od siebie. Zatem o wyjątku od zasady pobierania jednego świadczenia nie decyduje data przyjęcia do służby, ale brak możliwości obliczenia emerytury wojskowej przy uwzględnieniu „cywilnego” stażu emerytalnego. Jednocześnie Sąd Najwyższy wskazał przy tym, że wspomniany wyżej„brak możliwości” nie występuje wtedy, gdy emeryt wojskowy nie decyduje się na złożenie wniosku o doliczenie po zwolnieniu ze służby wojskowej okresów składkowychi nieskładkowych, choć mogą one zwiększyć podstawę wymiaru emerytury do 75%. Wspólnym bowiem mianownikiem uzasadniającym prawo do dwóch świadczeń są uwarunkowania wynikające z przepisów prawa niepozwalające na wykorzystanie stażu „cywilnego” w emeryturze wojskowej, a nie wybór emeryta wojskowego (por. wyrok SN z 24.01.2019r., I UK 426/17).
Sąd Okręgowy podziela powyższe stanowisko w całości uznając, że przyjęta przezSąd Najwyższy interpretacja art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej w zakresie sformułowania „emerytura (...) obliczona według zasad określonych w art. 15a albo art. 18e ustawyz dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych”ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Zważyć należy, że okoliczności faktyczne i prawne sprawy, w której orzekał Sądu Najwyższy, oraz sprawy niniejszej, są niemal tożsame.W sprawie tej skarżący nabył uprawnienia do emerytury wojskowej po 23 latach służby, następnie złożył wniosek o doliczenie do wysługi emerytalnej stażu pracy podjętejpo przejściu na emeryturę wojskową, w wyniku czego przysługująca mu emerytura osiągnęła maksymalną wartość 75% podstawy wymiaru. Jednocześnie organ rentowy odmówił mu wypłaty emerytury przyznanej z systemu powszechnego z uwagi na zbieg świadczeń. Podobna sytuacja miała miejsce w sprawie niniejszej. Niewątpliwie odwołującyE. Z.poprzez zatrudnienie na podstawie umowy o pracę po przejściu na emeryturę osiągnął maksymalną wartość wojskowego świadczenia emerytalnego wynoszącą 75% podstawy wymiaru, a zatem jedynie w oparciu o zasady obliczania tej emerytury określone w ustawie o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i wynikające z niej ograniczenia nie ma możliwości podwyższenia tego świadczenia, mimo „wypracowania” przez odwołującego dodatkowego okresu składkowego. W sytuacji niniejszej sprawy okres ten miał jednak charakter „ponadwymiarowy” w tym sensie, że z uwagi na osiągnięcie przez odwołującego maksymalnej podstawy wymiaru emerytury wojskowej przewidzianej przepisami ww. ustawy pozostała część „cywilnego” stażu emerytalnego nie mogła zostać uwzględniona w algorytmie obliczania emerytury wojskowej. Dodać także należy iż zaliczone do wysługi emerytalnej okresy składkowe poprzedzające służbę do 3 lat - w wymiarze 2 lat 11 miesięcy 4 dni, pozostawały bez wpływu na procentowy wskaźnik podstawy wymiaru , bowiem sam okres zawodowej służby wojskowej dawał wskaźnik ponad ustawowe 75 %. Natomiast okresy składkowe po przejściu na emeryturę wojskową nie mogły zwiększyć wysokości emerytury wojskowej , z uwagi na osiągnięcie przez odwołującego maksymalnej podstawy wymiaru emerytury wojskowej 75%.
Wobec powyższych faktów oraz w świetle prezentowanej interpretacji art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej, Sąd Okręgowy uznał za dopuszczalne pobieranie przez odwołującego równolegle dwóch świadczeń – zarówno emerytury wojskowej, jak i emerytury powszechnej.
W związku z tym zaskarżona decyzja podlegała zmianie , o czym Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji na podstawieart. 47714§2 k.p.c.