Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 3/20
Data wyroku: 2021-02-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Wojciech Grzebień

Sygn. akt II W 3/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
12 lutego 2021 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze - Wydział II Karny
w składzie:
Przewodniczący  sędzia Wojciech Grzebień
Protokolant Gabriela Krakowiak
po rozpoznaniu w dniu 09.07.2020r., 5.11.2020r., 02.02.2021r.
przeciwko:S. K. (1)
synowiA.iG.z.d.W.
ur. (...)wJ.

obwinionemu o to, że:
W dniu 12 lipca 2019 r. około godz. 20:00 w miejscowościD.kierując pojazdem markiF. (...)o nr rej..(...), nie zachował należytej ostrożności podczas manewru cofania, w wyniku uderzył w płot posesji w miejscowościD.39a, powodując jej uszkodzenie

tj. za wykroczenie zart. 97k.w. w związku zart. 23 ust. 1 pkt 3b Prawo o ruchu drogowym

I
uniewinnia obwinionegoS. K. (1)od zarzucanego mu czynu;

II
na podstawieart. 119 § 2 kpwkosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II W 3/20

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny.
W dniu 12 lipca 2019 r., krótko przed godziną 20:00 nieustalony sprawca nieustalonym pojazdem uderzył w płot posesji nr 39a wD.woj.(...)należącej do pokrzywdzonejD. L. (1). Doszło do uszkodzenia tego ogrodzenia.
Dowód:
- częściowo zeznania świadkaD. L. (1)(k. 16-17, k. 62)
- policyjna notatka urzędowa (k. 6)
- materiał fotograficzny (k. 20-23, k. 36-37).
O zaistniałym zdarzeniu, którego nie była naocznym świadkiemD. L.zawiadomiła Policję. Poinformowała przy tym, że z oświadczenia jej przyjaciela (który zamieszkuje w tej samej posesji co ona),J. M. (1), który miał być naocznym świadkiem zdarzenia miało wynikać, że sprawcą uszkodzenia ogrodzenia pokrzywdzonej miał być jej sąsiadS. K. (1)kierujący samochodem markiF. (...)(lubP.). Na skutek zdarzenia uszkodzeniu miało ulec: jedno przęsło ogrodzenia, słupek ogrodzeniowy oraz betonowa wylewka.
Dowód:
- zeznania świadkaD. L. (1)(k. 16-17, k. 62)
- zeznania świadkaJ. M. (1)(k. 26-27, k. 63)
- materiał fotograficzny (k. 20-23, k. 36-37)
- policyjna notatka urzędowa (k. 6)
S. K. (1)postawiono zarzut z art. 97 kw w zw. z art. 23 ust. 1 pkt prd.
ObwinionyS. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Wyjaśnił, że krytycznego dnia rzeczywiście kierował swoim samochodem (F. (...)). Przy wyjeżdżaniu przy bramce swojego domu wD.„złapał kapeć” (przebicie opony w prawym tylnym kole).(...)zaczęło „zygzakować” , więc cofnął samochodem i ściągnęło go w stronę murku, jednakże w niego nie uderzył, zaś do miasta pojechał motocyklem.
Sąd stwierdził co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Jedynym dowodem mającym jakoby wskazywać na sprawstwoS. K.w zakresie zarzucanego mu czynu są zeznania świadkaJ. M., który miał jakoby widzieć, że to obwiniony kierujący swoim pojazdem miał jakoby uderzyć przy cofaniu w murek posesjiD. L. (1). Jednak do zeznań tego świadka Sąd zmuszony był podejść z dużą dozą ostrożności. Świadek ten od wielu lat jest bardzo mocno skonfliktowany zS. K. (1). Między obydwoma mężczyznami toczyło się (lub toczy), na przestrzeni wielu lat wiele procesów karnych i karno-wykroczeniowych, znanych Sądowi orzekającemu w tym składzie również z urzędu, także z racji sądzenia niektórych z tych spraw.J. M. (1)zaangażowany jest również w wieloletnie konfliktyS. K.zD. L. (1)(za każdym razem po jej stronie), z którą toD. L. (1)J. M. (1)pozostaje w bliskich wieloletnich relacjach.
Konflikty międzyS. K.iD. L.powstały dawno temu, na tle sąsiedzkich niesnasek, (ich nieruchomości sąsiadują ze sobą). Natomiast J.M.pozostaje zD. L.od lat w bliskich relacjach i osoby te nawzajem wspierają się w konfliktach zS. K..J. M. (1)iD. L. (1)zamieszkują przy tym pod tym samym adresem.
W tym kontekście należy zwrócić uwagę, że w sprawie tej brak jest obiektywnych, bezstronnych dowodów wskazujących na sprawstwo obwinionego w zakresie zarzucanego mu czynu. Obwiniony nie przyznał się do jego popełnienia i brak jest przekonywujących, bezstronnych przesłanek wskazujących na jego sprawstwo. W sposób rzeczowy i logiczny wyjaśnił on, że wprawdzie znajdował się w okolicy miejsca zdarzenia i cofał swój pojazd, ale nie uderzył w płot pokrzywdzonej. Ani oskarżycielowi publicznemu ani posiłkowemu nie udało się przy tym obalić linii obronyS. K.. Nieprzekonywujące, jednostronne zeznania J.M.i zdjęcia uszkodzonego ogrodzenia posesjiD. L.nie są wystarczające do uznania sprawstwa i winyS. K.w zakresie stawianego mu zarzutu.
Sama pokrzywdzonaD. L.przyznaje przy tym, że nie była obecna przy zdarzeniu i jego (rzekomy) przebieg zna tylko z relacji J.M., (z oczywistymi implikacjami z tego wynikającymi).
J. M. (1)z opisanych wcześniej względów nie jest w oczach Sądu świadkiem bezstronnym, neutralnym i obiektywnym. Za jego wersją nie stoją przy tym inne obiektywne i neutralne dowody. Również materiał zdjęciowy przedłożony do akt sprawy nie wskazuje na sprawstwo obwinionego. Dotyczy to zarówno śladów uszkodzeń na ogrodzeniu posesji pokrzywdzonej jak i fotografii samochoduS. K.. Na żadnym z tych obiektów nie ma śladów wskazujących na to, że właśnie pojazd obwinionego miałby uderzyć w płot posesjiD. L..
W świetle wszystkich wyżej powołanych dowodów i okoliczności Sąd uznał, że wersja, linia obrony obwinionego co do stawianego mu zarzutu nie została obalona przez żadnego z oskarżycieli w sprawie, z określonymi konsekwencjami procesowymi z tego wynikającymi.
Dokonując oceny wiarygodności występujących w sprawie świadków Sąd stwierdził co następuje;
ŚwiadekJ. M. (1)jest osobą od wielu lat poważnie skonfliktowaną z obwinionym. Sąd szczegółowo opisał swoje stanowisko w tej materii we wcześniejszej części tego uzasadnienia. Analogicznie rzecz się ma z oceną wiarygodności świadkaD. L., która w dodatku o zdarzeniu dowiedziała się odJ. M. (1)(tak samo jak o jego rzekomym przebiegu). Tak więc Sąd zmuszony był do zeznań tych świadków podejść z dużą dozą ostrożności.
Za wiarygodne Sąd uznał dowody z dokumentów publicznych występujących w tej sprawie, a w tym z policyjnej notatki urzędowej. Nie wnoszą one jednak nic istotnego do sprawy w kwestii sprawstwa konkretnej osoby.
Sąd zmuszony jest również z urzędu zwrócić uwagę na okoliczność, że w zarzucie policyjnego wniosku o ukaranie jako samochód sprawcy wskazany jestF. (...). Faktem notoryjnym jest, że nie istnieje taki model żadnego pojazdu i żadnej marki.
W konkluzji, z uwagi na fakt, że brak jest dowodów na sprawstwo i winę obwinionegoS. K.w zakresie zarzucanego mu czynu, Sąd uniewinnił go od stawianego zarzutu.
Orzeczenie o kosztach Sąd wydał w oparciu o przepisart. 119 § 2 k.p.o.w.