Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2586/20
Data wyroku: 2021-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Paulina Kuźma
Słowa kluczowe: Świadczenia przedemerytalne
Podstawa prawna: art 2 ust 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 24 września 2020 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I OddziałwŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 2 września 2020 roku, odmówiłA. W.prawa do świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wskazano, że na wymagane 35 lat okresów składkowych i nieskładkowych do dnia rozwiązania stosunku pracy wnioskodawca udowodnił wymagany staż pracy, jednak powołana w świadectwie pracy wnioskodawcy podstawa prawna rozwiązania stosunku pracy nie wskazuje przyczyny dotyczącej pracodawcy (likwidacji stanowiska), a rozwiązanie umowy o pracę na skutek upływu czasu, na który była zawarta.(decyzja – k. 29-29 verte plik I załączonych do sprawy akt organu rentowego)
A. W., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, złożył odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego oraz zasądzenie od organu rentowego na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że organ rentowy poczynił w niniejszej sprawie nieprawidłowe ustalenia faktyczne, ponieważ bezpośrednią i decydującą przyczyną rozwiązania stosunku pracy był fakt opisany w świadectwie pracy, tj. likwidacja stanowiska w związku z zakończeniem VIII kadencji Sejmu RP, w ramach której posłem byłP. A.. Podał, że wraz z zakończeniem tej kadencji likwidacji uległ zakład pracy, w którym był zatrudniony, a zatem likwidacja stanowiska pracy ubezpieczonego była ściśle związana z likwidacją całego zakładu pracy, a dalsze funkcjonowanie Biura Poselskiego nie miałoby uzasadnienie faktycznego i prawnego. Wywiódł, że z powołanego stanu faktycznego wynika, że przyczyna rozwiązania przedmiotowego stosunku pracy była całkowicie niezależna od skarżącego i dotyczyła pracodawcy.(odwołanie – k. 3-7)
Odpowiadając na odwołanie pismem z dnia 30 listopada 2020 roku organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.(odpowiedź na odwołanie – k. 12-12 verte)

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:

A. W.urodził się w dniu (...).(okoliczność bezsporna)
W okresie od dnia 18 stycznia 2016 roku do dnia 11 grudnia 2019 rokuA. W.zatrudniony był w Biurze PoselskimP. P.VIII kadencji Sejmu RP, w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku Dyrektora Biura Poselskiego.(świadectwo pracy – k. 12 plik I załączonych do sprawy akt organu rentowego)
W związku z zakończeniem kadencjiP. P.VIII kadencji Sejmu RP (brakiem otrzymani mandatu posła kolejnej kadencji Sejmu RP) doszło do likwidacji jego Biura Poselskiego, co bezpośrednio doprowadziło do rozwiązania umowy o pracę z wnioskodawcą, którego był pracownikiem.(zeznania świadkaP. A.na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2021 roku e-protokół (...):04:13 – 00:07:13 – płyta CD – k. 45, zeznania wnioskodawcy na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2021 roku e-protokół (...):08:55 – 00:15:23 – płyta CD – k. 45)
Współpraca ze skarżącym zakończyła się w dniu likwidacji biura poselskiego.(zeznania świadkaP. A.na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2021 roku e-protokółprotokół (...):04:13 – 00:07:13 – płyta CD – k. 45)
W sytuacji, w której posełP. A.otrzymałby mandat następnej kadencji, umowa o pracę z powodem byłaby kontynuowana.
(zeznania świadkaP. A.na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2021 roku e-protokół (...):04:13 – 00:07:13 – płyta CD – k. 45, zeznania wnioskodawcy na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2021 roku e-protokół (...):08:55 – 00:15:23 – płyta CD – k. 45)
W wystawionym wnioskodawcy świadectwie pracy wskazano, że jego stosunek pracy ustał w wyniku likwidacji stanowiska w związku z zakończeniem VIII kadencji Sejmu RP. Jako podstawę prawną rozwiązania stosunku pracy wskazano naart. 30 § 1 ust. 4 k.p.(świadectwo pracy – k. 12 plik I załączonych do sprawy akt organu rentowego)
Łączny staż pracy wnioskodawcy na dzień 11 grudnia 2019 roku wynosi 37 lat 2 miesiące i 25 dni.(zestawienie w aktach ZUS)
W okresie od 3 marca 2020 roku do 1 września 2020 roku (dnia wystawienia przez Powiatowy Urząd Pracy wŁ.zaświadczenia) wnioskodawca był nadal zarejestrowany jako bezrobotny z prawem do zasiłku, w okresie pobierania tego świadczenia nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych.(zaświadczenie z PUP z 1.09.2020 r. – w aktach ZUS)
W dniu 2 września 2020 roku wnioskodawca złożył do ZUS wniosek o świadczenie przedemerytalne.(wniosek – k. 1-2 plik I załączonych do sprawy akt organu rentowego)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz w aktach ZUS oraz na podstawie zeznań świadkaP. A.oraz przesłuchania wnioskodawcy. Tak poczynione ustalenia faktyczne były zasadniczo bezsporne.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie wnioskodawcy jest zasadne i skutkuje zmianą zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z treściąart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 rokuo świadczeniach przedemerytalnych(t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1725),prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisówustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(Dz. U. z 2020 r. poz. 1409),zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn.
Zgodnie z art. 2 ust. 2 wskazanej ustawy za okres uprawniający do emerytury, o którym mowa wust. 1, uważa się okres ustalony zgodnie z przepisamiart. 5 -9, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U. z 2020 r. poz. 1222),zwanej dalej "ustawą o emeryturach i rentach z FUS".
Stosownie do treściart. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie określonej wust. 1po upływie co najmniej 180 dni pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli osoba ta spełnia łącznie następujące warunki:
1) nadal jest zarejestrowana jako bezrobotna;
2) w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówiła bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych;
3) złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 180-dniowy okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.
Osoba ubiegająca się o świadczenie przedemerytalne musi spełniać łącznie przesłanki wymienione w art. 2 ust. 1 i wymienione w art. 2 ust. 3. Brak spełnienia choćby jednej z nich skutkuje brakiem możliwości przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.
Natomiast w świetleart. 2 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracyz dnia 20 kwietnia 2004 r.(t.j. Dz.U. z 2020 r., poz.1409)ilekroć jest mowa o przyczynach dotyczących zakładu pracy - oznacza to:
a) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn niedotyczących pracowników, zgodnie z przepisami o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników lub zgodnie z przepisamiustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracyw przypadku rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z tych przyczyn u pracodawcy zatrudniającego mniej niż 20 pracowników,
b) rozwiązanie stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych,
c) wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w przypadku śmierci pracodawcy lub gdy odrębne przepisy przewidują wygaśnięcie stosunku pracy lub stosunku służbowego w wyniku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i niezaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy,
d) rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika na podstawieart. 55 § 11ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracyz uwagi na ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków wobec pracownika.
W niniejszej sprawie wnioskodawca domagał się przyznania mu prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawieart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, wskazując, iż bezpośrednią przyczyną rozwiązania stosunku pracy była likwidacja jego stanowiska pracy związana z faktem zakończenia VIII kadencji Sejmu RP, w ramach której posłem byłP. A., w którego Biurze Poselskim wnioskodawca był zatrudniony.
W ocenie organu rentowego wnioskodawca nie spełnił wszystkich przesłanek wskazanych w powyższym przepisie, gdyż w świetle przedstawionego świadectwa pracy podstawa prawna rozwiązania stosunku pracy nie wskazuje przyczyny dotyczącej pracodawcy (likwidacja stanowiska), a rozwiązanie z upływem, na który była zawarta umowa o pracę.
Sąd przeprowadził zatem postępowanie dowodowe celem ustalenia faktycznej przyczyny rozwiązania umowy o pracę z odwołującym.
Z ustaleń Sądu, a zwłaszcza z zeznań powołanego w sprawie świadka korelującego z przesłuchaniem wnioskodawcy wynika, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy z wnioskodawcą była likwidacja Biura Poselskiego, którego był pracownikiem,P. A.będący posłem VIII kadencji Sejmu RP nie uzyskał mandatu na kolejną kadencję, w związku z czym jego Biuro Poselskie straciło rację bytu, co w konsekwencji doprowadziło do rozwiązania umowy o pracę z wnioskodawcą, który zajmował stanowisko Dyrektora tego Biura.
W świetle powyżej wskazanych faktów, w ocenie Sądu Okręgowego, przedmiotowa umowa o pracę zawarta ze skarżącym została rozwiązana z przyczyn od niego całkowicie niezależnych.
Co ważne, zgodnie z wyrażonym przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 października 2016 r.(II UK 375/15, LEX nr 2177088)poglądem, który tutejszy Sąd w całości aprobuje, przyczyny ekonomiczne lub organizacyjne, leżące po stronie pracodawcy, mogą wystąpić także podczas rozwiązywania stosunku pracy na zasadzie zgodnego oświadczenia pracodawcy i pracownika (porozumienia stron). Umowa o pracę na czas określony także stanowi formę wzajemnego porozumienia pracodawcy i pracownika, a jej nieprzedłużenie może wynikać na przykład z przyczyn ekonomicznych. Rozwiązanie umowy o pracę na czas określony z upływem terminu, na który była zawarta (art. 30 § 1 pkt 4 k.p.) nie wyklucza ustalenia, że rozwiązanie umowy nastąpiło z przyczyn dotyczących zakładu pracy (w rozumieniu przepisów ustawy z 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy), umożliwiających przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 2 ust. 1 punkt 2 ustawy z 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych.
Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnychnie pozwala na przyznanie tego świadczenia pracownikom, którzy zaprzestali zatrudnienia nie z powodu rzeczywistych przyczyn dotyczących zakładu pracy, a tym bardziej leżących po ich stronie(wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 24-01-2018 III AUa 104/17L.).
Przepisy art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych oraz art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy z 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy wyraźnie wskazują na konieczność przyczynowego powiązania likwidacji stanowiska i rozwiązania stosunku pracy, tak by likwidacja stanowiska była przyczyną, a rozwiązanie stosunku pracy skutkiem zaistnienia tej przyczyny. Samo istnienie między nimi związku czasowego potwierdza jedynie następstwo zdarzeń, a nie oznacza, że jedno zdarzenie jest skutkiem drugiego. Przesądzające jest to, że likwidacja stanowiska pracy musi być skutkiem zaistnienia jednej z okoliczności wymienionych w art. 2 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy(wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 26 września 2019 r., III AUa 1261/18, LEX nr 2754717).
Powołany przepisart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnychdotyczy sytuacji, gdy przyczyny rozwiązania stosunku pracy nie leżą po stronie pracownika, a tak niewątpliwie było w niniejszej sprawie.
Nie ulega wątpliwości, iż w treści świadectwa pracy wnioskodawcy potwierdzającego jego zatrudnienie w Biurze PoselskimP. A.wŁ.wskazano, iż jego stosunek pracy ustał w wyniku likwidacji zajmowanego przez niego stanowiska w związku z zakończeniem VIII kadencji Sejmu RP. Jednocześnie wskazano, iż ustanie stosunku pracy nastąpiło na podstawieart. 30 § 1 ust. 4 k.p.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki wskazane w przepisieart. 2 ust. 1 pkt. 2 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych. Spełnił również przesłanki określone w ust. 3 art. 2 ustawy. Tym samym, brak jest podstaw do odmowy przyznaniaA. W.prawa do świadczenia przedemerytalnego.
W zakresie daty przyznania świadczenia, Sąd oparł się na przepisieart. 7 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych, z którego wynika, że prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w ust. 3.
Skarżący złożył wniosek o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnegow dniu 2 września 2020 roku, w związku z czym prawo do świadczenia przysługuje mu od dnia następnego, tj. od dnia 3 września 2020 roku.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy w Łodzi na postawieart. 47714§ 2 k.p.c.zmienił zaskarżoną decyzję i przyznałA. W.prawo do świadczenia przedemerytalnego od dnia 3 września 2020 roku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c., a wysokość wynagrodzenia pełnomocnika wnioskodawcy ustalił zgodnie z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz.265).
A.B.