Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 274/20
Data wyroku: 2021-05-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86§2 kw

Sygn. akt II W 274/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 maja 2021 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodnicząca – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant –sekr. Justyna Byller
w obecności oskarżyciela publicznego KPP wG.– Piotra Drozdowskiego
po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 roku sprawy
G. K.
synaA.iA.zd.G.
ur. (...)wG.
obwinionego o to, że:

I
W dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowościK.(gminaG.) nadrodze powiatowej numer (...), prowadząc pojazd markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), będąc w stanie nietrzeźwości, nie dostosował prędkości do warunków drogowych i po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, w wyniku którego zdarzenia uszkodzeniu uległo ogrodzenie posesjiK.(...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym

tj. o czyn z art. 86§2 kw

II
W dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowościK.(gminaG.) nadrodze powiatowej numer (...)prowadził pojazd markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), nie posiadając do tego wymaganych uprawnień

tj. o czyn z art. 94§1 kw

1
ObwinionegoG. K.uznaje za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów i za to na podstawie art. 86§2 kw i art. 94§1 kw skazuje obwinionego zaś na podstawie art. 86§2 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierza obwinionemu łącznie karę 14 (czternaście) dni aresztu.

2
Zwalnia obwinionego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów postępowania.

Sygn. akt II W 274/20

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowościK.(gminaG.)G. K.nadrodze powiatowej numer (...)prowadził pojazd markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Obwiniony nie posiadał uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym, które utracił na mocy wyroku SR w Giżycku z dnia 07.11.2018 r. w sprawie IIK 438/18 ( prawomocny z dniem 15.11.2018 r.). Pasażerem pojazdu był synG. M.K.. Tego dnia panowały dobre warunki pogodowe. Obwiniony nie dostosował prędkości do warunków drogowych i po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, wskutek czego pojazd uszkodził ogrodzenie posesjiK.(...). W wyniku powyższego zdarzenia pasażer pojazdu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej ręki, które to obrażenia naruszały czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia do dni 7. Obwiniony w chwili zdarzenia znajdował się w stanie nietrzeźwości.G. K.przyznał funkcjonariuszowi policji, że przed zdarzeniem spożywał alkohol.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: protokołu (k. 4-5, 6-7), protokołu oględzin (k. 8-9, 10- 11), materiału poglądowego (k. 21-25), karty informacyjnej (k. 32, 33), odpisu wyroku (k. 90), opinii (k. 36- 37), zeznańT. J.(k. 93v- 94, 18-19),T. K.(k. 94-94v, 27-28),A. R.(k. 94v, 14-15),P. K.(k.94v-95, 13).
Obwiniony nie przyznał się do popełnienia żadnego z zarzuconych mu czynów i skorzystał z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień (k. 93 v, 45-46).
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając, że nie polegają one na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przezG. K.linię obrony, nadto pozostają zupełnie odosobnione w świetle pozostałych zebranych w sprawie dowodów.
Na wstępie podnieść należy, iż nie ma wątpliwości, że toG. K.był kierowcą pojazduV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)w dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowościK.(gminaG.) nadrodze powiatowej numer (...), a pasażerem tego pojazdu był synG. M.K.. Powyższe wynika wprost z zeznańT. J.(k. 93v- 94, 18-19), który jako pierwszy przybył na miejsce zdarzenia. Świadek- osoba obca dla obwinionego- nie miał wątpliwości co do powyższego, nie miał też żadnych powodów, by zeznawać na temat okoliczności, które fatycznie nie miały miejsca. Z odpisu wyroku SR w Giżycku z dnia 07.11.2018 r. w sprawie IIK 438/18 ( prawomocny z dniem 15.11.2018 r.- k. 90) wynika, że wobec obwinionego był orzeczony zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym na okres 3 lat - a więc w dacie 11 kwietnia 2020 r.G. K.prowadząc nadrodze powiatowej numer (...)pojazd markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...)- nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym. Zarówno z zeznańT. J.(k. 93v- 94, 18-19), ale także z zeznańA. R.(k. 94v, 14-15) orazP. K.(k.94v-95, 13)- którzy zabrali obwinionego wraz z synem z miejsca zdarzenia- zgodnie wynika, żeG. K.znajdował się pod wpływem alkoholu. Stan nietrzeźwości obwinionego został potwierdzony o wyniki badańG. K.na obecność alkoholu w jego organizmie ( protokół k. 4-5, 6-7). Podkreślić należy, że z zeznańT. K.(k. 94-94v, 27-28)- funkcjonariusza policji, który został wysłany na miejsce zdarzenia drogowego, a następnie rozmawiał z obwinionym wynika, żeG. K.przyznał się do kierowania pojazdem w chwili zdarzenia oraz spożywania alkoholu przed podróżą. Z zeznańT. J.(k. 93v- 94, 18-19) orazT. K.(k. 94-94v, 27-28),A. R.(k. 94v-, 14-15) a także z dowodów takich, jak protokół oględzin (k. 8-9, 10- 11), materiał poglądowy (k. 21-25) zgodnie wynika, że w dniu zdarzenie panowały dobre warunki pogodowe. Obwiniony nie dostosował prędkości do warunków drogowych, po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, wskutek czego pojazd uszkodził ogrodzenie posesjiK.(...). W wyniku powyższego zdarzenia pasażer pojazdu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej ręki, które to obrażenia naruszały czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia do dni 7 - co wynika z karty informacyjnejM. K.(k. 32, 33) i opinii (k. 36- 37). Zdaniem Sądu brak jest podstaw, by kwestionować powyższe dowody. Są one spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą jasny obraz sytuacji.G. K.w dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowościK.(gminaG.) nadrodze powiatowej numer (...)prowadził pojazd markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), nie posiadając do tego wymaganych uprawnień, a więc swoim zachowaniem wyczerpał znamiona art. 94§1 kw. Kierując samochodem, pomimo braku do tego uprawnień,G. K.tym samym dał dowód lekceważącego stosunku do obowiązujących przepisów prawa. Obwiniony musiał mieć świadomość, z uwagi na zapadły przeciwko niemu w sprawie IIK 438/18 wyrok, iż nie może w dniu zdarzenia kierować pojazdem mechanicznym - zupełnie zignorował jednak ten fakt, naruszając tym samym podstawowe zasady obowiązujące w ruchu drogowym. Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 2 kw ponosił sprawca, który poprzez zachowanie nienależytej ostrożności powoduje realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej, przy czym w chwili kierowania pojazdem znajduje się po użyciu alkoholu. W świetle zebranych dowodów przyjąć także należało, żeG. K.w dniu 11 kwietnia 2020 roku około godz. 15:30 w miejscowościK.(gminaG.) nadrodze powiatowej numer (...), prowadząc pojazd markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), będąc w stanie nietrzeźwości ( a więc tym bardziej w stanie po użyciu alkoholu), nie dostosował prędkości do warunków drogowych i po wyjechaniu z łuku drogi w prawo stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem, zjechał częściowo na pobocze drogi, następnie na przeciwległy pas ruchu, po czym wjechał do przydrożnego rowu po lewej stronie i dachował, w wyniku którego to zdarzenia uszkodzeniu uległo ogrodzenie posesjiK.(...), czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a więc dopuścił się wykroczenia z art. 86§2 kw. W wyniku powyższego zdarzenia pasażer pojazdu doznał obrażeń ciała w postaci rany ciętej ręki, które to obrażenia naruszały czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia do dni 7. Mając na uwadze powyższe okoliczności stwierdzić trzeba, że obwiniony swoim zachowaniem spowodował realne i poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym, skutkujące nie tylko stratami materialnymi - uszkodzeniem ogrodzenia posesji- ale przede wszystkim powodujące skutki dla zdrowia pasażera pojazdu, którym kierował obwiniony. Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynów, zagrożenie, jakie swoim zachowaniem obwiniony spowodował dla innych uczestników ruchu drogowego, wagę naruszonych przez obwinionego obowiązków. W świetle powyższego Sąd, uznając obwinionegoG. K.za winnego popełnienia obu zarzucanych mu czynów, na podstawie art. 86§2 kw i art. 94§1 kw skazał obwinionego, zaś na podstawie art. 86§2 kw w zw. z art. 9§2 kw wymierzył obwinionemu łącznie karę 14 (czternaście) dni aresztu. Zdaniem Sądu zachowanie obwinionego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie. Obwiniony dopuścił się naruszenia elementarnych zasad obowiązujących w ruchu drogowym. Naraził przede wszystkim zdrowie i życie swojego dziecka, albowiem powszechnie wiadomym jest jakie zagrożenie na drodze stwarzają nietrzeźwi kierowcy. W przedmiotowej sprawie mówić można o wyjątkowym szczęściu, że zachowanieG. K.nie pociągnęło za sobą o wiele bardziej tragicznych skutków. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że obwiniony nie po raz pierwszy naruszył zasady bezpieczeństwa obowiązujące w ruchu drogowym. Powyższe każe twierdzić, żeG. K.jest sprawcą niepoprawnym, lekceważącym orzeczenia sądu. Z tych też powodów, przy jednoczesnym braku okoliczności łagodzących w sprawie, Sąd uznał, że orzeczona kara 14 dni aresztu jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynów i spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej oraz będzie stanowić dla obwinionego – zgodnie z założeniami, jakie nieść powinna za sobą każda kara - pewną dolegliwość. O kosztach orzeczono na zasadzieart. 121§1 kpww zw. zart. 624§1 kpk.