Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 198/22
Data wyroku: 2023-01-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Marzena Tomczyk-Zięba
Słowa kluczowe: Zniewaga
Podstawa prawna: art. 135§2 kk

Sygn. akt XII K 198/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 stycznia 2023 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie w XII Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:Sędzia S.O. Marzena Tomczyk – Zięba
Protokolant:stażysta Kacper Kalisz
z udziałem Prokuratora Joanny Jarzęckiej–Grzeszczak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 stycznia 2023 r.
sprawy:
K. A.,córkiT.iK. z domu Z.,urodzonej w dniu (...)wT.,
oskarżonej o to, że:
w dniu 7 sierpnia 2022 r. wW., przyul. (...)wW.przed Pałacem(...)publicznie znieważyła Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Andrzeja Dudę w ten sposób, że podczas zgromadzenia publicznego(...)zawiesiła na swojej szyi kartkę A4, na której znajdował się napis określający urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej słowem powszechnie uważanym za wulgarne,
tj. o czyn zart. 135 § 2 k.k.

orzeka

1
oskarżonąK. A.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawieart. 135 § 2 k.k.skazuje ją, a na podstawieart. 135 § 2 k.k.w zw. zart. 37a § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.wymierza jej karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł (dziesięciu złotych);

2
na podstawieart. 37a § 1 k.k.w zw. zart. 39 pkt 8 k.k.w zw. zart. 43b k.k.orzeka wobec oskarżonejK. A.środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości poprzez zamieszczenie jego treści na stronie internetowej sądu przez okres 1 (jednego) miesiąca;

3
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonejK. A.z tytułu opłaty sądowej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł (stu złotych) i obciąża ją kosztami postępowania w kwocie 70 zł (siedemdziesięciu złotych).

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XII K 198/22

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn  przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

K. A.

w dniu 7 sierpnia 2022 r. wW., przyul. (...)wW.przed Pałacem(...)publicznie znieważyła Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej – Andrzeja Dudę w ten sposób, że podczas zgromadzenia publicznego(...)zawiesiła na swojej szyi kartkę A4, na której znajdował się napis określający urzędującego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej słowem powszechnie uważanym za wulgarne, tj. o czyn zart. 135 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W niedzielę 7 sierpnia 2022 r. po południu, przyul. (...)wW.bezpośrednio przed Pałacem(...)w trakcie zgromadzenia, którego przewodniczącą byłaM. R., biorąca udział w zgromadzeniuK. A.miała zawieszoną na szyi kartkę A4 z napisem(...)(k. 2). Przebywający na miejscu zgromadzenia patrol funkcjonariuszy Policji zwrócił na powyższy fakt uwagę przewodniczącej zgromadzeniaM. R.. Po rozmowie z funkcjonariuszami PolicjiM. R.podeszła doK. A.. NastępnieK. A.po rozmowie z przewodniczącą zgromadzenia odeszła od samego zgromadzenia, wciąż pozostając w pobliżu Pałacu(...)i zmieniła ww. kartkę A4 na kartkę z napisem(...)(k. 4).

częściowo wyjaśnieniaK. A.

36v
81v-82v

pismo z(...) W.

23-24

zeznaniaA. D. (2)

13v-14
83v-84

zeznaniaM. R.

26v-27
83-83v

wydruki zdjęć

2, 4

protokół oględzin płyty z nagraniami

16-18
10

W dniu 7 sierpnia 2022 r.K. A.miała wydane wobec siebie dwa nieprawomocne wyroki, jeden skazujący, w którym sąd odstąpił od wymierzenia kary, natomiast drugi warunkowo umarzający postępowanie karne za czyny zart. 222§1 k.k.iart. 226§1 k.k.

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

76-77

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

K. A.

Czyn zart. 135 § 2 k.k.(jw. w 1.1.1)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

K. A.zawieszając na szyi wskazane w sekcji 1.1.1. kartki A4 nie znieważyła Prezydenta RP, gdyż w Polsce 37.004 osób nosi takie same nazwisko jak urzędujący Prezydent. Ponadto, przygotowana kartka z nazwiskiem(...)mogła dotyczyć innej osoby publicznej –P. D.– przewodniczącego(...). Zawieszona na szyiK. A.kartka z wulgarnym określeniem nie odnosiła się do Prezydenta Andrzeja Dudy.

dowody wskazane w sekcji 1.1.1.

karty wskazane w sekcji 1.1.1.

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.

częściowo wyjaśnieniaK. A.

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonejK. A.jedynie w zakresie, w którym oskarżona wskazała, że w dniu 7 sierpnia 2022 r. była na miejscu zdarzenia, miała zawieszoną na szyi m.in. kartkę z wcześniej wymienionym napisem, gdyż wyjaśnienia oskarżonej są w tym zakresie spójne, logiczne oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym, na podstawie którego został ustalony stan faktyczny. Ponadto oskarżona w trakcie rozprawy okazała kartkę z tożsamym napisem(...)wskazując, że jest to sama kartka, którą miała w dniu 7 sierpnia 2022 r.

zeznaniaA. D. (2)

Zeznania funkcjonariusza Policji biorącego udział przy zabezpieczeniu zgromadzeń cyklicznych pod Pałacem(...)wW., Sąd uznał za wiarygodne, albowiem są one spójne, wewnętrznie niesprzeczne oraz korespondują z pozostałym materiałem dowodowym.A. D. (2)zeznał przede wszystkim o przebiegu zdarzenia w dniu 7 sierpnia 2022 r. pod Pałacem(...), opisał zachowanie oskarżonejK. A., którą znał, wskazał, że zwrócił uwagę organizatorce zgromadzenia (M. R.) na treść zapisaną na kartce zawieszonej na szyi oskarżonej, która to organizatorka następnie poszła porozmawiać z oskarżoną. W swoich depozycjach świadek podniósł, że po rozmowie oskarżonej z organizatorką zgromadzenia,K. A.odeszła kawałek od samego zgromadzenia i zmieniła kartkę wywieszoną na szyi na bardzo podobną kartkę, ale z innym zapisem, lecz o tym samym znaczeniu. Z zeznań świadka wynika, że widział osobiście wulgarne słowa zapisane na kartce, nie zostało to przez niego zarejestrowane gdyż nie posiadał kamery nasobnej.
Oceniając zeznania świadkaA. D. (2), Sąd wziął pod uwagę, że jest to osoba obca dla oskarżonej, w żaden sposób nie zaangażowana osobiście w sprawę ale relacjonująca zdarzenie z racji wykonywania obowiązków służbowych. Na obiektywizm świadka wskazuje chociażby okoliczność, że pytany na rozprawie przez obrońcę, świadek zaprzeczył aby ustalił na miejscu zdarzenia, że tabliczka, którą posiadała oskarżona dotyczyła Prezydenta Andrzeja Dudy, zaprzeczył aby słyszał, że oskarżona coś mówiła czy krzyczała do Prezydenta. Jednak z uwagi na to, że na kartce było nazwisko Prezydenta i oskarżona stała pod Pałacem(...), zdecydował się przekazać materiały dalej celem poddania ich ocenie prawno – karnej.

zeznaniaM. R.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania przewodniczącej zgromadzenia(...)M. R., albowiem są one spójne i wewnętrznie niesprzeczne, a także korespondują one z całokształtem zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Świadek przede wszystkim potwierdziła, żeK. A.była na miejscu zdarzenia 7 sierpnia 2022 r., wskazała jakie kartki miała wywieszone na szyi oskarżona. Wprawdzie świadek nie pamiętała czy tego dnia rozmawiała zK. A.oraz weryfikowała kogo dotyczą te kartki, nie mniej jednak wskazała jaki był cel zgromadzenia i kogo dotyczył, jakie hasła były podnoszone.

protokół oględzin płyty z nagraniami oraz wydruki zdjęć

W oparciu o prawidłowo dokonaną i utrwaloną protokolarnie czynność oględzin płyty z nagraniami wraz ze wskazanym pozostałym materiałem dowodowym, Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie. Autentyczność i rzetelność protokołu nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości Sądu. Ponadto wskazane wydruki zdjęć potwierdziły, w korelacji z zeznaniami świadków, protokołem oględzin nagrania z płyty oraz wyjaśnieniami oskarżonej, treść wywieszonych przez oskarżoną na swojej szyi haseł.

pismo z Urzędu(...)W.

Na podstawie wskazanego dokumentu, a także innych dowodów, Sąd potwierdził fakt organizacji zgromadzenia(...), której uczestnikiem byłaK. A., a przewodniczącąM. R.w dniu 7 sierpnia 2022 r. pod Pałacem(...).

informacja z Krajowego Rejestru Karnego

Na podstawie wskazanego dokumentu, Sąd ustalił, iżK. A.jest osobą karaną, uprzednio został wydany wobec niej wyrok skazujący, w którym Sąd odstąpił od wymierzenia kary oraz wyrok warunkowo umarzający postępowanie karne.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

częściowo wyjaśnieniaK. A.

Sąd uznał wyjaśnieniaK. A., w zakresie, w którym oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu i stwierdziła, że wywieszając na szyi kartki ze wskazanymi wcześniej zwrotami, nie miała zamiaru obrażenia Prezydenta RP Andrzeja Dudy, za niewiarygodne, gdyż nie mogą utrzymać się one w konfrontacji z zebranym materiałem dowodowym, doświadczeniem życiowym oraz logicznym rozumowaniem, albowiem wyjaśnienia oskarżonej są nielogiczne, wewnętrznie sprzeczne, a fragmentami nawet absurdalne. Oskarżona w postępowaniu przygotowawczym, po przedstawieniu jej zarzutu znieważenia Prezydenta RP Andrzeja Dudy wskazała, że nie rozumie zasadności zarzutu, albowiem podała: „jak można ch*** obrazić ch****” (k. 36v zdanie drugie wyjaśnień oskarżonej). Wyjaśnienia te oskarżona potwierdziła podczas przesłuchania przed Sądem. Natomiast w postępowaniu jurysdykcyjnym, oskarżona wskazała, że w Polsce jest 37.004 osób z nazwiskiem Duda, zatem wywieszone kartki i znajdujące się na nich napisy nie musiały dotyczyć urzędującego Prezydenta RP, a mogły dotyczyć innej osoby, np.P. D.– przewodniczącego(...). Wyjaśnienia oskarżonej w powyżej wskazanym zakresie są nie dość, że wewnętrznie sprzeczne, to nie mogą być uznane za wiarygodne, przez ich niekonsekwencję oraz brak spójności, a także z uwagi na okoliczności sprawy – przede wszystkim miejsce popełnienia przez oskarżoną przestępstwa oraz sam cel zgromadzenia jakim było zwrócenie uwagi urzędującemu Prezydentowi na łamanie – zdaniem uczestników zgromadzenia – przepisówKonstytucji.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

K. A.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie zart. 135 § 2 k.k.odpowiedzialności karnej podlega osoba, która publicznie znieważa Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Przedmiotem ochrony wskazanego przepisu jest powaga i niezakłócone funkcjonowanie organu państwa – Prezydenta, a w szczególności –godność i dobre imię osoby pełniącej funkcję Prezydenta. Przez znieważenie należy rozumieć wszelkie zachowania sprawcy, które w sposób demonstracyjny wyrażają pogardę dla innej osoby, a w szczególności mają poniżyć jej godność osobistą i sprawić, by poczuła się dotknięta lub obrażona (postanowienie SN z 7.05.2008 r., III KK 234/07, OSNKW 2008/9, poz. 69). Znieważenie może być dokonane słowem, pismem, drukiem, wizerunkiem (np. karykaturą), a nawet gestem (Stefański, Zniewaga, s.179). W praktyce najczęściej znieważające zachowanie przybiera formę słowną, kiedy sprawca posługuje się wulgaryzmami, słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, czy to w formie ustnej, czy pisemnej.
Na gruncie przedmiotowej sprawy, nie ulega wątpliwości, iż oskarżona swoim czynem wypełniła znamiona przestępstwa stypizowanego wart. 135 § 2 k.k.OskarżonaK. A.w dniu 7 sierpnia 2022 r. przygotowała sobie kartki A4 z hasłami znieważającymi Prezydenta RP Andrzeja Dudę, stanowiącymi wulgaryzmy, słowa obelżywe, a następnie wywiesiła je sobie na szyi podczas trwającego zgromadzenia pod Pałacem(...)na(...)(...), czyli miejscem oficjalnego urzędowania Prezydenta RP. Miało to miejsce w porze dziennej, w niedzielę, a więc wtedy gdy przemieszcza się tam bardzo dużo ludzi, w tym obcokrajowców. Chociaż oskarżona nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu, to z uwagi przede wszystkim na treść pierwszych wyjaśnień oskarżonej, a także miejsce, w którym oskarżona prezentowała hasła, w ocenie Sądu, jej wina nie budzi żadnych wątpliwości.K. A.rozumiała znaczenie prawne przepisu, który złamała, gdyż nie jest osobą nieporadną, ma wyższe wykształcenie prawnicze, a nadto wykonywała wcześniej zawód lektorki.
Z uwagi na oparcie swojej argumentacji podczas mowy końcowej przez obrońcę oskarżonej na orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawach dotyczących znieważenia głów państw (vide: wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 14 marca 2013 r. sygn. 26118/10 – EON v. Francja; wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 19 października 2021 r. sygn. 42048/19 –V. Ş.v. Turcja) sygnatariuszyKonwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, należało w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie zwrócić uwagę na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 lipca 2011 r., sygn. akt P 12/09, który orzekł, żeart. 135 § 2 k.k.jest zgodny zart. 54 ust. 1w związku zart. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejoraz art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
W uzasadnieniu wyroku, Trybunał Konstytucyjny podniósł, że penalizacja czynu publicznego znieważenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w żaden sposób nie wpływa na ograniczenie prawa do krytyki działalności organów państwa. Za Trybunałem Konstytucyjnym wskazać należy, że powyższe prawo jest podstawowym elementem swobodnej debaty publicznej, która z natury rzeczy koncentruje się na sprawach związanych z funkcjonowaniem instytucji publicznych, obejmuje swym zasięgiem przede wszystkim działania osób pełniących funkcje publiczne i podejmujących istotne decyzje dla szerszych grup społecznych. Zatem przedmiot debaty publicznej stanowi przede wszystkim rzeczywiste funkcjonowanie aparatu państwa, które może podlegać ocenie dokonywanej przez uczestników tej debaty. Jednakże okazywanie pogardy za pomocą obraźliwych lub poniżających sformułowań (ewentualnie gestów), które nie podlegają kwalifikacji w kategoriach prawdy i fałszu, nie służy prezentowaniu wspomnianych ocen funkcjonowania instytucji publicznych. (O istocie zniewagi vide: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 października 2006 r., sygn. P 3/06)„istota zniewagi nie polega na merytorycznej wypowiedzi oceniającej właściwości lub postępowanie danej osoby, opartej na faktach istniejących lub domniemywanych, ale na wypowiedzi uchybiającej godności osobistej ze względu na jej formę, a nie treść”. Nie można uznać zatem zniewagi za element dopuszczalnej krytyki Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż prawo do krytyki tego organu obejmuje wypowiedź swobodną jedynie co do treści, a nie formy (w szczególności obraźliwej lub poniżającej). Tymczasem odpowiedzialność karna za czyn opisany wart. 135 § 2 k.k.nie jest związana z treścią wypowiedzi, lecz z jej formą, mającą charakter znieważający. Celem ochronyart. 135 § 2 k.k.jest więc przeciwdziałanie takiemu rodzajowi "krytyki", który polega na zastępowaniu, z powołaniem się na wolność słowa, argumentów merytorycznych – zniewagami, które nie mogą być standardem akceptowanym w demokratycznym państwie. Zatemart. 135 § 2 k.k.nie mieści się w kategoriach ograniczeń prawa do krytyki podmiotów publicznych, a tym samym nie stanowi ingerencji w swobodę debaty publicznej. Zniewaga nie zmierza do skrytykowania działalności lub cech jakiegoś podmiotu, ale bezpośrednio do wyrządzenia krzywdy w zakresie jego godności osobistej.

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

K. A.

1.

1.

Zgodnie z treściąart. 135§2 k.k.kto publicznie znieważa Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jednocześnie zgodnie z treściąart. 37a§1 k.k.jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych, jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. Wymierzając oskarżonejK. A.karę grzywny zamiast kary pozbawienia wolności, którą przewiduje przepisart. 135§2 k.k., Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary wskazanymi wart. 53 § 1 i 2 k.k., mając na względzie, aby dolegliwość wymierzonej kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brała pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonej, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Wymierzając karę, sąd uwzględnił również sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Sąd uznał, że stopień winy oskarżonej jest znaczny, gdyż oskarżona, idąc na zgromadzenie, przygotowała się do popełnienia przestępstwa, wcześniej sporządzając odpowiednie hasło zawierające słowo powszechnie uznawane za wulgarne, a z okoliczności sprawy wskazanych wcześniej, nie ma żadnych wątpliwości wobec kogo skierowane były te słowa, nie miała także ograniczonej w jakimkolwiek stopniu zdolności rozpoznania znaczenia czynu, czy pokierowania swoim postępowania, a tym bardziej zniesionej poczytalności. Nie może budzić wątpliwości również to, że stopień społecznej szkodliwości znieważenia Prezydenta RP, której oskarżona się dopuściła jest znaczny.
Wymierzając oskarżonej karę, Sąd miał na uwadze także jej motywację oraz sposób zachowania. W ocenie Sądu, z uwagi na okoliczność, iż oskarżona zignorowała uwagi funkcjonariuszy policji (przekazane jej przez organizatorkę zgromadzenia), jedynie zmieniając literalny zapis słowa uważanego powszechnie za wulgarne (na co była także przygotowana, gdyż nowy napis miała także sporządzony), świadczy o lekceważącym podejściu do wagi popełnionego czynu.
Biorąc pod uwagę warunki i właściwości osobiste oskarżonej, podnieść należało, żeK. A.jest emerytką, a w momencie popełnienia czynu nie była osobą prawomocnie karaną, jednakże należy zwrócić uwagę na okoliczność, iż w momencie popełnienia przypisanego jej czynu były już wcześniej wobec niej wydane dwa wyroki nieprawomocne za podobne przestępstwa (obecnie prawomocne).
Kara grzywny zgodnie z treściąart. 33 § 1 i 3 k.k.może być orzeczona w wymiarze od 10 do 540 stawek dziennych (w przedmiotowej sprawie od 100 stawek), przy czym wysokość jednej stawki dziennej nie może być niższa od 10 zł ani przekraczać 2000 zł, a ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe
W świetle powyższego, zdaniem Sądu, wymierzenie kary 100 stawek grzywny przy ustaleniu jednej stawki w wysokości 10 zł jest odpowiednią i sprawiedliwą karą wobec oskarżonejK. A.. Podnieść należy przede wszystkim, że jest to najniższy wymiar kary grzywny jaki Sąd mógł w przedmiotowej sprawie orzec. Nie sposób uznać, aby wymiar kary za popełnione przestępstwo przez oskarżoną był niesprawiedliwy, bądź przekraczał stopień winy czy stopień społecznej szkodliwości. Wysokość stawki dziennej została dostosowana do możliwości zarobkowych oskarżonej. Oskarżona jest emerytką, jest uprawniona do świadczeń emerytalnych i jest w stanie ponieść zobowiązania finansowe wynikające z wyroku. W takiej sytuacji wprost należy stwierdzić, że kara wymierzona oskarżonej jest względnie niska. Kara ta spełnia jednak, w ocenie Sądu, cele w zakresie indywidualnego oddziaływania na sprawcę, jak i prewencji generalnej. W ocenie Sądu, wymierzona kara uzmysłowi oskarżonej nieopłacalność popełniania przestępstw i skutecznie powstrzyma ją od tego na przyszłość, gdyż orzeczona kara powinna mieć także wychowawcze oddziaływanie na sprawcę.
Jednocześnie, Sąd nie orzekł wobecK. A.kary ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne (zamiast kary pozbawienia wolności), z uwagi na właściwości i warunki osobiste oskarżonej – przede wszystkim wiek oskarżonej, gdyż kierując się dyrektywą wskazaną wart. 58 § 2a k.k.w sprawie zachodzi uzasadnione przekonanie, że w przypadku wymierzenia jej takiej kary oskarżona nie wykonałaby nałożonego na nią obowiązku.

K. A.

1.

2.

Zgodnie zart. 37a § 2 k.p.k.w razie skazania na karę grzywny zamiast kary pozbawienia wolności, Sąd obligatoryjnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. W przedmiotowej sprawie, Sąd orzekł wobec oskarżonej środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości na okres 1 miesiąca, gdyż uznał to za celowe z uwagi na kwestię społecznego oddziaływania skazania za tego rodzaju przestępstwo.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

---------

---------

---------

--------------------------------

inne zagadnienia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

----------------------------------------------------

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3.

W przypadku skazania w sprawach z oskarżenia publicznego sąd zasądza koszty sądowe na rzecz Skarbu Państwa oraz wydatki na rzecz oskarżyciela posiłkowego. W związku z powyższym, Sąd obciążył oskarżonąK. A.kosztami postępowania w sprawie w kwocie 170 zł. Na zasądzoną kwotę składają się: opłata sądowa w kwocie 100 zł (art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych), koszty poniesione w postępowaniu przygotowawczym w wysokości 50 zł (30 zł – informacja o karalności oskarżonej i 20 zł – ryczałt za doręczanie pism), a także koszty poniesione w toku postępowania sądowego w postaci ryczałtu za doręczanie pism – 20 zł.

Podpis

Marzena Tomczyk-Zięba