Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1611/20
Data wyroku: 2021-12-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: art. 22 § 1 k.p., art. 83 §1 k.c. , art. 6 ust 1 pkt 1 , art. 1 1 ust 1 , art. 12 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń spolecznych

Sygn. akt VII U 1611/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 29 grudnia 2021r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Agnieszka Stachurska
Protokolant: sekretarz sądowy Anna Bańcerowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2021r. w Warszawie
sprawyS. S.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o podleganie ubezpieczeniom społecznym
z udziałem(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.
na skutek odwołaniaS. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 27 sierpnia 2020 roku, numer(...)

1
oddala odwołanie;

2
zasądza odS. S.na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

sędzia Agnieszka Stachurska

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w decyzji z 27 sierpnia 2020r., nr(...), wydanej na podstawieart. 83 ust. 1 pkt 1, art. 68 pkt 1 lit. a, art. 6 ust. 1 pkt 1, art. 11 ust. 1, art. 12 ust. 1 i art. 13 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, stwierdził żeS. S.jako pracownik u płatnika składek(...) sp. z o.o.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 2 lipca 2019r.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że(...)sp. o.o. dokonała zgłoszeniaS. S.do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego jako pracownika od 2 lipca 2019r. W związku z niezdolnością do pracy od 9 lipca 2019r. oraz wnioskiem o wypłatę zasiłku chorobowego z 20 grudnia 2019r. wszczęto postępowanie wyjaśniające. Analiza materiału zgromadzonego w jego trakcie, według Zakładu, przemawia za uznaniem, że zgłoszenie do ubezpieczeń zostało dokonane, by umożliwić ubezpieczonemu uzyskanie prawa do zasiłku chorobowego. Wskazuje na to brak dowodów potwierdzających wykonywanie pracy oraz dowodów wypłaty wynagrodzenia. Ponadto, w ocenie organu rentowego, płatnika składek nie było stać na zatrudnienie pracownika, gdyż płatnik nie opłacił należnych składek stanowiących część wynagrodzenia brutto pracownika. Dodatkowo poza okresami choroby płatnik wykazuje zaS. S.długotrwałe okresy urlopu bezpłatnego, zatem brak realnej potrzeby zatrudnienia pracownika na danym stanowisku. Poza tym płatnik złożył dokument zgłoszeniowy do ZUS w dniu 8 lipca 2019r., natomiastS. S.był hospitalizowany już od 7 lipca 2019r.(decyzja ZUS z 27 sierpnia 2020r., k. 1-3 akt ZUS).
W odpowiedzi na powyższą decyzjęS. S.w piśmie z 13 października 2020r. wskazał, że decyzja została podjęta w sytuacji istotnego braku informacji źródłowych od stron postępowania, a wnioski z materiałów zgromadzonych w sprawie są daleko idącą nadinterpretacją zdarzeń i nie znajdują pokrycia w rzeczywistości. Wniósł również o ponowne rozpoznanie sprawy. Dodatkowo w piśmie z 16 listopada 2020r. domagał się wskazania dokumentów, które powinien dostarczyć, aby ZUS zweryfikował decyzję z 27 sierpnia 2020r. Ostatecznie w piśmie z 9 grudnia 2020r. wskazał, że uważa, iż w świetle prawa nadal pozostaje w stosunku pracy z pracodawcą, który go ubezpiecza, co organ rentowy potraktował jako wolę zaskarżenia decyzji z 27 sierpnia 2020r. i w związku z tym ww. pismo skierował do Sądu Okręgowego jako odwołanie(pismaS. S.z 13 października 2020r. i z 16 listopada 2020r. – akta ZUS; pismoS. S.z 9 grudnia 2020r., k. 3 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z 18 grudnia 2020r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o jego odrzucenie na podstawieart. 4779§ 1 i 3 k.p.c., a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o oddalenie odwołania i o zasądzenie odS. S.kosztów procesu według norm przepisanych.
Uzasadniając swe stanowisko organ rentowy powołał się na ustalenia dokonane w toku postępowania wyjaśniającego oraz przytoczył argumenty stanowiące podstawę zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że stanowiskoS. S.zostało utworzone wyłącznie w celu uzyskania tytułu do ubezpieczeń społecznych oraz umożliwienia uzyskania praw do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego i jako takie niewątpliwie stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego. Ponadto do odwołania nadal nie zostały dołączone żadne dokumenty potwierdzające faktyczne świadczenie pracy w spornym okresie(odpowiedź na odwołanie z 18 grudnia 2020r., k. 5-7 a.s.).
Na rozprawie w dniu 21 grudnia 2021r.A. J., reprezentująca(...) sp. z o.o.z siedzibą wW., oświadczyła, żeS. S.był zatrudniony w spółce w pełnym wymiarze czasu pracy(protokół rozprawy z 21 grudnia 2021r., k. 112 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.została wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 14 grudnia 2007r. Prezesem zarządu spółki i jej jedynym wspólnikiem jestA. J.. Spółka prowadzi działalność w zakresie usług księgowych, a także związaną z funduszami unijnymi. W 2019 roku miała 30-40 klientów. W spółce było zatrudnionych około 6 osób na stanowiskach księgowych. Nigdy nikt nie pracował w spółce jako handlowiec(odpisz(...) sp. z o.o., k. 45-47 a.s.; zeznaniaA. J., k. 113-114 a.s.).
S. S.ukończył studia wyższe magisterskie na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych(...)i uzyskał tytuł magistra dziennikarstwa. Dodatkowo ukończyłStudia (...)w zakresie zarządzania i marketingu. W przeszłości pracował m.in. w(...) sp. z o.o.oraz wSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wW.. Jego ostatni tytuł podlegania ubezpieczeniom społecznym ustał z dniem 31 marca 2018 roku(karta analizy ryzyka, k. 23 akt ZUS; dyplom, k. 101 a.s.; świadectwo ukończenia studiów podyplomowych, k. 102 a.s.; świadectwa pracy, k. 103-106 a.s.).
W dniu 2 lipca 2019 rokuS. S.podpisał z(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.umowę o pracę na czas określony od 2 lipca 2019r. do 31 grudnia 2021r. W treści umowy ustalono następujące warunki zatrudnienia: rodzaj pracy – pracownik biurowy, handlowiec; miejsce wykonywania pracy –W.i obszar Polski; wymiar czasu pracy – średnio ok. 40 godz. tygodniowo; wynagrodzenie – miesięczne zasadnicze 4.500 zł brutto, płatne raz w miesiącu z dołu w siedzibie pracodawcy; termin rozpoczęcia pracy – 2 lipca 2019r. Ponadto w umowie wskazano, że pracodawca udostępnia pracownikowi zaplecze biurowe, kopiarkę, telefon stacjonarny i materiały biurowe(umowa o pracę z 2 lipca 2019r., k. 57 a.s.).
Z tytułu powyższej umowyS. S.w dniu 8 lipca 2019r. został zgłoszony do ubezpieczenia emerytalnego, rentowych, chorobowego i wypadkowego oraz do ubezpieczenia zdrowotnego(okoliczność bezsporna). Mimo tego nie świadczył pracy na rzecz(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.. Nie odbył też szkolenia w dziedzinie BHP ani badań wstępnych(zeznaniaS. S., k. 80 i k. 112-113 a.s.; zeznaniaA. J., k. 113-114 a.s.).
W dniu 6 lipca 2019r.S. S.otrzymał skierowanie do poradni chirurgii urazowo-ortopedycznej w związku z rozpoznaniem złamania trzonu kości piszczelowej lewej (przednia kolumna) i złamania kostki przyśrodkowej lewej. Od 9 lipca 2019r. był hospitalizowany na Oddziale(...)Urazowo-(...) sp. z o.o.wW., gdzie zdiagnozowano u niego: mnogie złamania podudzia – złamanie końca dalszego kości piszczelowej typu pilon, pęknięcie więzadeł na poziomie stawu skokowego i stopy, uszkodzenie więzadła(...)stawu skokowego lewego, a także złamanie kości skokowej. Po wykonaniu zabiegu operacyjnego i zakończeniu hospitalizacji został wypisany ze szpitala w dniu 13 lipca 2019r. z zaleceniami(skierowanie do poradni, k. 58 a.s.; karta informacyjna leczenia szpitalnego, k. 59-61 a.s.).
Od 9 lipca 2019r. odwołujący był niezdolny do pracy i korzystał ze zwolnienia lekarskiego do momentu zakończenia leczenia pooperacyjnego, tj. do 18 lutego 2020r.(zaświadczenie lekarskie, k. 62 a.s.; zeznaniaS. S., k. 80 i k. 112-113 a.s.; zeznaniaA. J., k. 113-114 a.s.; zaświadczenie płatnika składek z 12 grudnia 2019r., k. 25-30 akt ZUS).
W dniu 1 marca 2020r.S. S.sporządził pisemny wniosek, w którym zwrócił się o udzielenie mu urlopu bezpłatnego w wymiarze 18 dni każdego miesiąca – do odwołania(podanie z 1 marca 2020r., k. 97 a.s.; zeznaniaS. S., k. 112-113 a.s.; zeznaniaA. J., k. 113-114 a.s.).
(...) sp. z o.o.w dniu 12 grudnia 2019r. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zaświadczenie płatnika składek, w którym wskazała, żeS. S., zatrudniony w spółce w pełnym wymiarze czasu pracy od 2 lipca 2019r. do 1 lipca 2020r., przepracował w miesiącu lipcu 2019r. 8 dni, stał się niezdolny do pracy od 9 lipca 2019r. i za okres od 9 lipca 2019r. do 10 sierpnia 2019r. płatnik wypłacił mu wynagrodzenie za okres niezdolności do pracy. Zarazem w zaświadczeniu wskazano, że wymieniony pracownik występuje o wypłatę zasiłku chorobowego za okresy: od 11 sierpnia 2019r. do 30 września 2019r., od 1 października 2019r. do 4 listopada 2019r. i od 9 listopada 2019r. do 17 grudnia 2019r.(zaświadczenie płatnika składek z 12 grudnia 2019r., k. 25-30 akt ZUS).
W związku z wnioskiem o zasiłek chorobowy, Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wszczął z urzędu postępowanie wyjaśniające w sprawie podlegania przezS. S.obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym z tytułu wykonywania umowy o pracę u płatnika składek(...) sp. z o.o.(wniosek o zbadanie okoliczności związanych z ubezpieczeniem, k. 51 akt ZUS; zawiadomienia z 20 grudnia 2019r., k. 38 i k. 45 akt ZUS).
W toku postępowania wyjaśniającegoA. J.złożyła w dniu 17 stycznia 2020r. oświadczenie, żeS. S.był zatrudniony od 1 lipca 2019r., w okresie od 1 do 5 lipca 2019r. wykonywał pracę handlowca polegającą na pozyskiwaniu klientów dla spółki, zaś od 7 lipca 2019r. przebywał w szpitalu(oświadczenie świadka, k. 49 akt ZUS).
Po zakończeniu postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wydał w dniu 27 sierpnia 2020r.decyzję nr (...), w której stwierdził, żeS. S.jako pracownik u płatnika składek(...) sp. z o.o.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 2 lipca 2019r.(decyzja ZUS z 27 sierpnia 2020r., k. 1-3 akt ZUS).
Pismem z 13 października 2020r.S. S.odniósł się do wskazanej decyzji, podnosząc że została wydana w sytuacji istotnego braku informacji źródłowych od stron postępowania, a wnioski wyprowadzone z materiałów zgromadzonych w sprawie są daleko idącą interpretacją zdarzeń i nie znajdują pokrycia w rzeczywistości. Ponadto wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy w oparciu o dodatkowe niezbędne informacje, które zostaną dostarczone według zapotrzebowania ZUS. W odpowiedzi na powyższe organ rentowy w piśmie z dnia 26 października 2020r. wskazał, że wraz z pismem odwołującego nie wpłynął żaden nowy materiał dowodowy, wobec czego pismo pozostaje bez wpływu nadecyzję nr (...). Ponadto ZUS pouczył odwołującego o możliwości i sposobie wniesienia odwołania od ww. decyzji(pismoS. S.z 13 października 2020r., pismo ZUS z 26 października 2020r. – akta ZUS).
Kolejnym pismem z 16 listopada 2020r.S. S.zwrócił się do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o wskazanie dokumentów, które powinien dostarczyć, aby ZUS zweryfikował decyzję w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi w piśmie z 26 listopada 2020r. organ rentowy powołał się na uzasadnienie wydanej decyzji, a ponadto wskazał, że w terminie miesiąca nie wpłynęło odwołanie od decyzji oraz że pismo datowane na dzień 16 listopada 2020r. pozostaje bez wpływu na dotychczasowe rozstrzygnięcie(pismoS. S.z 16 listopada 2020r., pismo ZUS z 26 listopada 2020r. – akta ZUS).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie powołanych dokumentów oraz częściowo w oparciu o zeznaniaS. S.orazA. J., działającej w imieniu(...) sp. z o.o.
Wśród dokumentów uwzględnionych podczas dokonywania ustaleń faktycznych znalazły się umowa o pracę z 2 lipca 2019r. oraz wniosek odwołującego z 1 marca 2020r. o udzielenie urlopu bezpłatnego, z tym że na ich podstawie Sąd ustalił tyle tylko, że strony złożyły oświadczenia o treści wskazanej w tych dokumentach. Ponadto Sąd oparł się na dokumentacji medycznejS. S.potwierdzającej stan jego zdrowia i niezdolność do pracy w okresie lipiec 2019r. - luty 2020 roku, a także uwzględnił korespondencję prowadzoną przez ubezpieczonego z organem rentowym po wydaniu zaskarżonej decyzji oraz dokumenty, jakie w trakcie postępowania wyjaśniającego złożył płatnik składek oraz reprezentująca płatnikaA. J.. Z dokumentów tych nie wynika jednak okoliczność świadczenia pracy przezS. S.na rzecz ww. spółki i takich też ustaleń Sąd na ich podstawie nie czynił, odnotowując jedynie podczas ustalania stanu faktycznego, że wymienione dokumenty oraz zawarte w nich oświadczenia stron zostały złożone.
ZeznaniomS. S.oraz reprezentującej(...) sp. z o.o.A. J.Sąd dał wiarę jedynie w zakresie, w jakim strony zeznały na okoliczność liczby klientów i pracowników spółki, niezdolności do pracyS. S.w okresie lipiec 2019r. - luty 2020r., a także złożenia przez niego wniosku o urlop bezpłatny. We wskazanej części relacje stron odnosiły się do okoliczności nie budzących wątpliwości, które dodatkowo znalazły potwierdzenie w dokumentach.
Zeznania stron w innym niż wskazany zakresie Sąd ocenił jako niewiarygodne, w szczególności co do kwestii rzeczywistej potrzeby zatrudnieniaS. S.w spółce, faktycznego świadczenia przez niego pracy, rodzaju i charakteru wykonywanych czynności oraz organizacji i czasu pracy. Wynikało to z tego, że strony – oprócz zeznań, jakie złożyły, oraz umowy o pracę – nie przedstawiły żadnych innych dowodów potwierdzających ich zeznania w powyższym zakresie, co było istotne, biorąc pod uwagę niespójność zeznań, w niektórych częściach ich sprzeczność – także z dokumentami oraz niezgodność z zasadami doświadczenia życiowego, co będzie jeszcze przedmiotem szczegółowej analizy w dalszej części. W tym miejscu zaznaczyć należy jedynie, że we wskazanej sytuacji dokonanie ustaleń tylko w oparciu o niespójną i budzącą wątpliwości relację stron, nie mogło zostać dokonane, a zeznania w dużej części z powodów, o których jeszcze będzie mowa, nie mogły zostać ocenione jako wiarygodne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W pierwszej kolejności, z uwagi na zgłoszony przez organ rentowy wniosek o odrzucenie odwołania, Sąd analizował, czy zachodzą podstawy do wydania takiego rozstrzygnięcia, szczególnie że decyzję z dnia 27 sierpnia 2020r.S. S.odebrał w dniu 16 września 2020r. (k. 5-7 akt ZUS), zaś pismo potraktowane jako odwołanie wpłynęło do ZUS w dniu 11 grudnia 2020r. (data nadania nieczytelna, prawdopodobnie wcześniejsza niż data wpływu do ZUS), a więc po upływie miesięcznego terminu przewidzianego wart. 4779§ 1 k.p.c.
Organ rentowy, wnioskując o odrzucenie odwołania, powołał się na ww. przepis, a dodatkowo naart. 4779§ 3 k.p.c., który stanowi, że sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie, z uwagi na wskazane okoliczności, z całą pewnością można było ustalić, że pismo z dnia 9 grudnia 2020r., które organ rentowy potraktował jako odwołanie i przekazał do Sądu, zostało złożone po upływie miesiąca od doręczenia ubezpieczonemu decyzji ZUS. Nie oznacza to jednak, że taka sytuacja wystąpiła z przyczyn zależnych od ubezpieczonego. Ubezpieczony, po otrzymaniu decyzji, przed upływem terminu miesięcznego, skierował do ZUS pismo, w którym nie zgodził się z wydaną decyzją. Potem takie stanowisko zaprezentował jeszcze w piśmie z 16 listopada 2020r., po uprzednim otrzymaniu pisma organu rentowego z 26 października 2020r. Od początku zatem prezentował stanowisko wskazujące na brak aprobaty dla decyzji z 27 sierpnia 2020r. Wprawdzie pism nie kierował do Sądu, tylko do ZUS, ale z racji tego, jakie stanowisko w pismach prezentował, można przyjąć, że od początku chciał zaskarżyć decyzję. Tymczasem organ rentowy jego wcześniejszych pism nie przekazał do Sądu, dopiero pismo z grudnia 2020r., choć i ono nie jest adresowane do Sądu. W opisanej sytuacji można zatem przyjąć, że o ile ubezpieczony uchybił terminowi do złożenia odwołania, to nie z przyczyn od niego zależnych. Jeśli zaś jego pismo z 13 października 2020r. potraktować jako odwołanie, to zostało ono wniesione w terminie, a jedynie organ rentowy nie dokonał jego przekazania do Sądu, czyniąc tak dopiero po złożeniu przez ubezpieczonego pisma z 9 grudnia 2020r. Bez względu jednak na to, która koncepcja zostanie zaaprobowana, odwołaniaS. S.nie można było odrzucić.
Przystępując do merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji oraz odwołania, jakie złożył ubezpieczony, tytułem wstępu należy wskazać, iż zgodnie zart. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2021r. poz. 423), dalej jako ustawa systemowa bądź u.s.u.s., obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami. Z mocy ww. ustawy, tj. w myśl art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1, pracownicy podlegają również ubezpieczeniu chorobowemu i wypadkowym.
Stosownie do definicji zawartej wart. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy(tekst jedn. Dz. U. 2020r. poz. 1320)pracownikiem jest osoba zatrudniona między innymi na podstawie umowy o pracę. Użyty w powyższym przepisie zwrot „zatrudniona” oznacza istnienie między pracownikiem a pracodawcą szczególnej więzi prawnej o charakterze zobowiązaniowym, tj. stosunku pracy. Istotą tegoż stosunku jest – w świetleart. 22 § 1 k.p.– uzewnętrznienie woli umawiających się stron, z których jedna deklaruje chęć wykonywania pracy określonego rodzaju w warunkach podporządkowania pracodawcy, natomiast druga – stworzenia stanowiska pracy i zapewnienia świadczenia pracy za wynagrodzeniem. Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem. W tym ujęciu stosunek pracy to relacja prawna łącząca pracodawcę i pracownika, na której treść składają się wzajemne prawa i obowiązki. Zgodnie z treścią powołanego przepisu zasadniczym elementem konstrukcyjnym stosunku pracy jest zobowiązanie pracownika do wykonywania pracy pod kierownictwem pracodawcy w czasie i miejscu przez niego wyznaczonym za wynagrodzeniem. Swoistość stosunku pracy wyraża się w jego cechach, które odróżniają go od stosunków cywilnoprawnych, a także zwyczajowej, okazjonalnej pomocy członków najbliższej rodziny świadczonej na rzecz określonego przedsiębiorcy, w ramach których świadczona jest praca. Do tych właściwości stosunku pracy należą: dobrowolność zobowiązania, zarobkowy charakter stosunku pracy, osobisty charakter świadczenia pracy oraz podporządkowanie pracownika co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy, wyrażające się również w możliwości wydawania pracownikowi poleceń dotyczących pracy.
Należy zaznaczyć, że z uwagi na wspomniany na wstępie skutek publicznoprawny, jaki wywołuje istnienie stosunku pracy w odniesieniu do systemu ubezpieczeń społecznych, Zakład Ubezpieczeń Społecznych posiada kompetencję do badania istnienia danego tytułu ubezpieczenia. Zgodnie z art. 68 u.s.u.s. do zakresu działania Zakładu należy między innymi realizacja przepisów o ubezpieczeniach społecznych poprzez stwierdzanie i ustalanie obowiązku ubezpieczeń społecznych. Ponadto na podstawie art. 86 ust. 2 u.s.u.s. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w ramach przeprowadzanych kontroli może między innymi ustalać zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego oraz prawidłowość i rzetelność obliczania, potrącania i opłacania składek oraz innych składek i wpłat, do których pobierania obowiązany jest Zakład. Organ rentowy może więc badać fakt zawarcia umowy o pracę oraz jej ważność celem stwierdzenia objęcia pracownika ubezpieczeniami społecznymi; co za tym idzie,w przypadku negatywnej weryfikacji w powyższym zakresie, organ rentowy ma prawo stwierdzić, że dana osoba nie podlega ubezpieczeniom z danego tytułu(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2005r., III UK 200/04; wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 18 lipca 2018r., III AUa 424/18; postanowienia Sądu Apelacyjnego w Krakowie: z dnia 10 stycznia 2013r., III AUa 1039/12 oraz z dnia 25 września 2012r., III AUa 398/12).
W uzasadnieniu odpowiedzi na odwołanie organ rentowy powołał się na naruszenie zasad współżycia społecznego, a więc na nieważność oświadczeń stron spornego stosunku pracy w oparciu oart. 58 k.c.Sąd, z uwagi na okoliczność, że taką oceną nie jest związany, badał czy w odniesieniu do spornego stosunku pracy nie zaistniały podstawy do stwierdzenia nieważności oświadczeń stron nie tylko w oparciu o powołany przepis, ale również na podstawieart. 83 k.c.Ten przepis przewiduje w§ 1, że nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Pozorność umowy wyraża się w braku zamiaru wywołania skutków prawnych przy jednoczesnym zamiarze stworzenia okoliczności mających na celu zmylenie osób trzecich. Istotne znaczenie ma tu niezgodność między pierwotnym aktem woli, a jego uzewnętrznieniem. Należy odróżnić przy tym nieważność spowodowaną pozornością czynności prawnej od nieważności czynności prawnej mającej na celu obejście ustawy (art. 58 § 1 k.c.). Czynność prawna mająca na celu obejście ustawy polega na takim ukształtowaniu jej treści, które z formalnego punktu widzenia nie sprzeciwia się ustawie, ale w rzeczywistości zmierza do zrealizowania celu, którego osiągnięcie jest przez ustawę zakazane. Pojęcia obejścia prawa i pozorności są sobie znaczeniowo bliskie i niejednokrotnie pokrywają się. Ustalenie, czy umowa zmierza do obejścia prawa, czy jest pozorna wymaga poczynienia konkretnych ustaleń faktycznych dotyczących okoliczności jej zawarcia, celu jaki strony zamierzały osiągnąć, charakteru wykonywanej pracy i zachowania koniecznego elementu stosunku pracy, jakim jest wykonywanie pracy podporządkowanej(uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1995 roku, sygn. akt I PZP 7/95, OSNAPiUS 18/95, poz. 227, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 września 1997 roku, sygn. akt I PKN 276/97, OSNAPiUS13/98, poz. 397).Czynność prawna może być również sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, przez które rozumie się na ogół obowiązujące w stosunkach między ludźmi reguły postępowania, które za podstawę mają uzasadnienie ocenne, a nie prawne. Odwołują się one do powszechnie uznawanych w całym społeczeństwie lub w danej grupie społecznej wartości i ocen właściwego, przyzwoitego, rzetelnego, lojalnego czy uczciwego zachowania. Zasady te obejmują nie tylko reguły moralne, lecz także obyczajowe(por. np. Z. Radwański (w:) System prawa prywatnego, t. 2, 2002, s. 240 i n.; M. Safjan (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, t. I, 2008, s. 327).
W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, formułowany w oparciu o treść cytowanegoart. 83 k.c., zgodnie z którym zamiar nawiązania stosunku ubezpieczenia społecznego, bez rzeczywistego wykonywania umowy o pracę, świadczy o fikcyjności zgłoszenia do pracowniczego ubezpieczenia społecznego. W sytuacji, w której stronom umowy o pracę przyświeca jedynie intencja włączenia do ubezpieczenia społecznego (i uzyskanie świadczeń płynących z tego ubezpieczenia) pod pozorem zatrudnienia, bez jego rzeczywistego wykonywania (art. 83 § 1 k.c.w zw. zart. 300 k.p.), zawarcie umowy o pracę nie może rodzić skutków prawnych i stanowić podstawy do uznania, że osoba, która zawarła taką umowę podlega ubezpieczeniu społecznemu pracowników. Jednocześnie,a contrariodo powyższego, przyjmuje się, że nie można stwierdzić pozorności oświadczeń woli o zawarciu umowy o pracę, w sytuacji, gdy pracownik podjął pracę i ją wykonywał, a pracodawca pracę tę przyjmował(zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 12 maja 2011r., II UK 20/11; z dnia 19 października 2007r., II UK 56/07; z dnia 5 października 2005r., I UK 32/05; wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 11 lutego 2014r., III AUa 929/13). Dla objęcia ubezpieczeniem społecznym z tytułu wykonywania pracy zasadnicze znaczenie ma więc nie to, czy umowa o pracę została zawarta i czy jest ważna (jako nienaruszającaart. 83 § 1 k.c.), lecz tylko to, czy strony umowy pozostawały w stosunku pracy (art. 8 ust. 1u.s.u.s.). O tym zaś, czy strony istotnie w takim stosunku pozostawały i stosunek ten stanowi tytuł ubezpieczeń społecznych, nie decyduje samo formalne zawarcie umowy o pracę, wypłata wynagrodzenia, przystąpienie do ubezpieczenia i opłacenie składki, wystawienie świadectwa pracy, ale faktyczne i rzeczywiste realizowanie elementów charakterystycznych dla stosunku pracy (essentialia negotii), a wynikających zart. 22 § 1 k.p.Dla objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi wymagane jest zatem ustalenie, czy zatrudnienie miało charakter rzeczywisty i polegało na wykonywaniu odpłatnej pracy określonego rodzaju, na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem.
W przedmiotowej sprawie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ rentowy wskazał, że zgłoszenieS. S.do ubezpieczeń przez(...) sp. z o.o.zostało dokonane w celu umożliwienia mu uzyskania prawa do zasiłku chorobowego. Sąd Okręgowy podzielił stanowisko organu rentowego w tym zakresie, ponieważ ani ubezpieczony, ani płatnik składek nie wykazali, by celem zawarcia umowy z 2 lipca 2019r. było realizowanie stosunku pracy w rozumieniuart. 22 § 1 k.p.i by taka realizacja faktycznie nastąpiła. Strony zawarły umowę jedynie w celu zapewnieniaS. S.tytułu do ubezpieczeń w sytuacji, w której uległ wypadkowi i zaistniała konieczność długotrwałego leczenia i zapewnienia świadczeń z tym związanych. Oświadczenia złożone podczas zawierania umowy o pracę należało ocenić więc jako nieważne, bo pozorne.
Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia między innymi rozbieżność w stanowisku, jakie płatnik składek i reprezentująca płatnikaA. J.prezentowali w postępowaniu przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Wówczas aniS. S., aniA. J.nie przedstawili podpisanej przez strony umowy o pracę. Jedynym źródłem informacji o relacji łączącej strony było zaświadczenie płatnika składek z 12 grudnia 2019r. oraz oświadczenie świadka w osobieA. J.. W tym oświadczeniu prezes zarządu(...) sp. z o.o.wskazała, że ubezpieczony rozpoczął pracę w dniu 1 lipca 2019r. i miał pracował do 5 lipca 2019r. Tymczasem z zaświadczenia płatnika składek i ze złożonej w toku postępowania sądowego umowy o pracę wynika, że umowa zawarta została w dniu 2 lipca 2019r. i obejmowała okres od 2 lipca 2019r. Poza tym we wspomnianym zaświadczeniu płatnika składek, płatnik podał, że w lipcu 2019r.S. S.przepracował 8 dni, co biorąc pod uwagę zwolnienie lekarskie wystawione mu od 9 lipca 2019r., sugerowałoby wykonywanie pracy w okresie od 1 do 8 lipca 2019r. Dodatkowo zaświadczenie płatnika składek w miejscu zawierającym informację o okresie trwania umowy, wskazuje że umowa została zawarta do 1 lipca 2020r., podczas gdy z jej treści wynika, że strony umowy miały zawrzeć ją na czas do 31 grudnia 2021r.
Powyższe rozbieżności, istotne z punktu widzenia oceny ważności nawiązanego przez strony stosunku pracy, poddają w wątpliwość to, czy umowa faktycznie została podpisana w tej dacie, jaka została w niej wskazana jako data zawarcia umowy, a także to, czy strony ją realizowały. Poza tym należy też zwrócić uwagę, że niezdolnośćS. S.do pracy, potwierdzona zaświadczeniem lekarskim, usprawiedliwiająca nieświadczenie pracy, miała miejsce dopiero od 9 lipca 2019r., choć ubezpieczony od 7 lipca 2019r. przebywał w szpitalu i 8 lipca 2019r. (poniedziałek), nie dysponując zwolnieniem lekarskim, powinien świadczyć pracę. Dodatkowo ubezpieczony przed przystąpieniem do pracy powinien wykonać badania wstępne, na które powinien skierować go pracodawca, a po powrocie do pracy po długim okresie niezdolności do pracy - nawet, jeśli nastąpiło to w ograniczonym zakresie - powinny być przeprowadzone badania kontrolne. Ponadto ubezpieczony powinien zostać przeszkolony w zakresie BHP. Żaden z dokumentów, który potwierdziłby zdolność do pracy oraz odbycie szkolenia nie został złożony, wobec czego twierdzenia stron o wystawieniu ubezpieczonemu skierowania na badania wstępne, czy też o przeszkoleniu go, Sąd ocenił jako niewiarygodne. Na niewiarygodność zeznań, szczególnieA. J., wskazuje dodatkowo okoliczność, że prezes zarządu spółki sama odbyła szkolenie w zakresie BHP dla osób kierujących pracownikami, na co zwróciła uwagę podczas zeznań, a nie była w stanie przedstawić dokumentu, który powinien potwierdzać szkolenie odbyte przez pracownika. W tej sytuacji jej twierdzenie o tym, żeS. S.został przeszkolony, Sąd ocenił jako niewiarygodne. Takiej samej oceny Sąd dokonał w odniesieniu do twierdzenia stron o tym, że skierowanie na badania wstępne zostało wystawione, a tylko badanie nie zostało wykonane. Gdyby tak było, to albo płatnik, albo pracownik dysponowaliby takim skierowaniem czy jego kopią, tym bardziej że z dokumentu tego ubezpieczony nie skorzystał i nie wykonał badań. Natomiast w sytuacji, w której strony jedynie prezentowały twierdzenie, nie dokumentując go, Sąd ocenił zeznania w tej części jako niezasługujące na wiarę. W tym miejscu, odnosząc się kwestii badań lekarskich oraz szkolenia, wskazać należy, iż Sąd ma świadomość, że dokonanie wymienionych czynności nie jest elementem, od którego zależy ważność umowy, niemniej jednak w sytuacji, kiedy w sprawie występuje wiele rozbieżności i jeszcze brak dowodów potwierdzających wykonywanie pracy, to taka okoliczność jest również istotna, nie czyniąc umowy nieważną, ale stanowiąc jeden z czynników, które do takiego wniosku muszą prowadzić.
Analizując okoliczności rozpatrywanego przypadku, Sąd miał na uwadze także i to, że w umowie, jaka została złożona przezS. S., strony umówiły się, że ubezpieczony będzie pracował jako pracownik biurowy, handlowiec i że pracodawca udostępnia pracownikowi zaplecze biurowe, kopiarkę, telefon stacjonarny i materiały biurowe. Tymczasem w zeznaniach, które strony złożyły, prezentując zakres zadańS. S., brak odniesienia do stanowiska pracownika biurowego. Tego rodzaju stanowisko może wiązać się z szeregiem różnych obowiązków, które pracodawca powinien określić. Przy tym stanowisko to nie jest takim samym stanowiskiem jak stanowisko handlowca, dlatego strony w umowie określiły je dwuczłonowo. Tego rodzaju zabieg sugeruje, że wedle tego, co wpisano do umowy,S. S.z jednej strony powinien pracować jako handlowiec, a z tym wiązały się te zadania, które strony prezentowały podczas przesłuchania, z drugiej zaś strony powinien wypełniać obowiązki pracownika biurowego, o których aniA. J., ani ubezpieczony nie wspominali. Wreszcie podczas przesłuchania strony wskazywały na wykonywanie zadań przezS. S.poza biurem, nie wspominały również o udostępnieniu mu jakichkolwiek narzędzi pracy, podczas gdy w umowie znajduje się zapis, który na taką okoliczność wskazuje. Można byłoby założyć, że z racji krótkiego okresu świadczenia pracy, pracodawca nie zdążył jeszcze takich narzędzi udostępnić, ważne jest jednak to, że strony prezentując warunki pracy ubezpieczonego w ogóle nie wspominały o pracy biurowej ani o udostępnieniu mu zaplecza biurowego czy narzędzi pracy w przyszłości, podczas kiedy umowę skonstruowały inaczej. To zdaniem Sądu również może sugerować, że zamiarem stron było tylko to, by od strony formalnej uwiarygodnić stosunek pracy, nie to zaś, aby go faktycznie realizować.
Kolejną okolicznością, którą Sąd analizował, było istnienie po stronie pracodawcy uzasadnionej potrzeby ekonomicznej związanej z zatrudnieniem pracownika. Sąd Najwyższy wielokrotnie stwierdzał, że przy ocenie pozorności umowy o pracę racjonalność zatrudnienia, potrzeba zatrudnienia pracownika są przesłankami istotnymi dla oceny ważności umowy(zob. wyroki Sądu Najwyższego: z 2 lutego 2002r., II UKN 359/99; z 17 marca 1997r., II UKN 568/97; z 4 lutego 2000r., II UKN 362/99). W przedmiotowej sprawie strony nie wykazały istnienia po stronie(...) sp. z o.o.rzeczywistej potrzeby zatrudnienia ubezpieczonego na stanowisku pracownika biurowego, handlowca. WprawdzieA. J.zeznała, że było to podyktowane większą konkurencją na rynku usług księgowych, jednakże Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom. Prawdą jest oczywiście, że konkurencja na rynku usług księgowych jest duża, ale powołanie się tylko na takie ogólne stwierdzenie nie jest przekonujące, tym bardziej że spółka, co wynika z wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzi działalność od 2007 roku i mimo tego nigdy nie zatrudniała nikogo na stanowisku handlowca. Jako podmiot od początku świadczący usługi księgowe, a więc prowadzący działalność bazującą na kontakcie z klientami, których trzeba pozyskać, wcześniej nie miała potrzeby, by w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie umowy o pracę zatrudnić pracownika, który miałby zajmować się pozyskiwaniem klientów. Dodatkowo, jeśli uwzględni się, że zadania ubezpieczonego miały ograniczać się do opracowania i zamieszczenia ogłoszeń (co nie jest szczególnie pracochłonne), a także do wykonywania telefonów czy też ich odbierania i udzielania krótkiej informacji o działalności spółki, a następnie przekierowania potencjalnego klienta do dalszej obsługi przez prezesa zarządu, to tym bardziej nieuzasadnione i nielogiczne wydaje się zawarcie umowy o pracę z handlowcem zatrudnionym na pełny etat. To stanowiska wzmacnia dodatkowo okoliczność, że w okresie kilkumiesięcznej niezdolności do pracyS. S.– która miała rozpocząć się wkrótce po zawarciu umowy o pracę – płatnik składek nie podjął żadnych czynności, aby zatrudnić kogoś na zastępstwo. Zdaniem Sądu, gdyby po stronie spółki faktycznie istniała potrzeba zatrudnienia handlowca, to niewątpliwie taka osoba w zastępstwieS. S.zostałaby zatrudniona, bądź też co najmniej spółka podjęłaby działania w celu zatrudnienia takiej osoby. Tymczasem obowiązki ubezpieczonego przejęłaA. J., a potem ubezpieczony miał rzekomo powrócić do pracy w nieznacznym tylko wymiarze (dzień, dwa dni w miesiącu). Poza tym, wyjaśniając przyczyny niezatrudnienia pracownika za nieobecnego w pracyS. S.,A. J.zeznała, że wskutek kilku telefonów, które ubezpieczony miał wykonać w lipcu 2019r., przybyło spółce klientów i nie było potrzeby zatrudnienia nowego handlowca z uwagi na to, że „obsada była pełna”. Również i to rodzi pytanie o rzeczywistą potrzebę zatrudnienia ubezpieczonego na takich warunkach, jakie strony ustaliły, jeśli prezes zarządu spółki wskazuje, że pewien poziom klientów został osiągnięty i nie było potrzeby poszukiwania innego handlowca. W takiej sytuacji tym bardziej zasadne jest twierdzenie, że spółka nie miała ekonomicznie uzasadnionej potrzeby, aby zatrudnić na umowę o pracę pracownika na takim stanowisku. Jeśli ubezpieczony rzekomo w ciągu czterech dni pracy pozyskał dla spółki kilku klientów, co czyniło zadość jej potrzebom i możliwościom w zakresie liczby obsługiwanych podmiotów, to rodzi się pytanie o sens zatrudnieniaS. S.na czas określony wynoszący 2 i pół roku. Dodatkowo Sąd Okręgowy miał na względzie powoływaną przez strony okoliczność, żeS. S.po zakończeniu leczenia pooperacyjnego w lutym 2020 roku zdecydował się na wykonywanie pracy na rzecz spółki w dalece ograniczonym zakresie, co też miał potwierdzić przedłożony w sprawie wniosek (podanie) o udzielenie comiesięcznego urlopu bezpłatnego w wymiarze 18 dni. Powyższe, zgodnie ze stanowiskiem stron, miało zredukować wymiar czasu pracy ubezpieczonego do zaledwie kilku godzin miesięcznie. W umowie z 2 lipca 2019r. strony przewidziały natomiast zatrudnienie ubezpieczonego w pełnym wymiarze czasu pracy. Tymczasem wkrótce po zakończeniu jego absencji chorobowej, pracodawca chciał już zrezygnować z pełnoetatowego pracownika, na rzecz pracy świadczonej przez niego w bardzo ograniczonym zakresie. To stanowi dodatkową okoliczność przemawiającą za brakiem realnej potrzeby zatrudnienia w lipcu 2019 roku na warunkach, jakie strony uzgodniły.
Niezależnie od powyższego w przedmiotowej sprawie brak było dowodów potwierdzających świadczenie przezS. S.pracy na rzecz(...) sp. z o.o.Oprócz zeznań stron na tą okoliczność, Sąd nie dysponował żadnym innym dowodem, który potwierdzałby, że w okresie od 2 lipca 2019r. ubezpieczony faktycznie wykonywał pracę, a sama tylko relacja odwołującego i prezesa zarządu spółki nie może samodzielnie stanowić wiarygodnego dowodu. Zdaniem Sądu, z uwagi na oczywisty interes stron w uzyskaniu pozytywnego rozstrzygnięcia, ich relacje co do okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie, powinny być poparte dodatkowymi dowodami, szczególnie że w analizowanym przypadku jest wiele kwestii nasuwających poważne wątpliwości. Co prawda pamiętać trzeba, że okres między podpisaniem umowy o pracę a powstaniem niezdolności do pracy był krótki i wynosił jedynie cztery dni robocze, jednak w ocenie Sądu istnieje obiektywna możliwość wykazania, że praca faktycznie była wykonywana – tym bardziej, że zgodnie z twierdzeniami stron, za sprawąS. S.miało dojść do pozyskania kilkunastu klientów dla spółki. Potwierdzające to dowody nie zostały jednak przedstawione. Zeznania stron budzą natomiast wątpliwości, co było sygnalizowane przy ocenie materiału dowodowego. Sąd nie dał więc wiary zeznaniom w zakresie, w jakim strony opisywały okoliczności wykonywania pracy przezS. S., zakres i specyfikę powierzonych mu obowiązków czy też efekty jego pracy. Przedstawiony w tym zakresie opis zdarzeń budził wątpliwości, a ponadto był niespójny. Niespójność wynika m.in. z tego, żeS. S., wyjaśniając informacyjnie na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2021r., wskazał że w ciągu kilku dni po podpisaniu umowy o pracę miał przygotować anons internetowy oraz zdążył „wykonać kilka telefonów”. Tymczasem w trakcie przesłuchania na rozprawie w dniu 21 grudnia 2021r. strony nieco inaczej prezentowały zakres jego czynności, akcentując przede wszystkim ilościowy aspekt wykonywanej pracy. Ubezpieczony zeznał, że w okresie od 2 do 5 lipca 2019r. miał zdobyć dla(...) sp. z o.o.kilkunastu (15-20) nowych klientów. Podobnie zeznawałaA. J., wskazując, żeS. S.w okresie przed hospitalizacją miał wykonać „bardzo wiele telefonów”. Strony wskazały również, że ubezpieczony miał zajmować się zredagowaniem i umieszczeniem ogłoszenia na portalu internetowymG., przy czymA. J.zeznała, że ogłoszenie zostało przez odwołującego sporządzone, a ona umieściła je na portaluO.. Ostatecznie obowiązki odwołującego miały polegać jedynie na przekazywaniu kontaktów od klientów doA. J.i sporządzeniu jednego ogłoszenia. Sygnalizowana wyżej zmiana narracji, przede wszystkim w prezentowaniu przez ubezpieczonego opisanych faktów, budzi wątpliwości, tym bardziej, że ostatecznie prezes zarządu spółki nie była w stanie dokładnie określić, jakich klientów spółka faktycznie pozyskała w wyniku działań podejmowanych przezS. S.w krótkim okresie pracy przed hospitalizacją. Dodatkowo nie bez znaczenia jest metoda działań opisywana przez ubezpieczonego, jaka wynikała z jego wyjaśnień informacyjnych, a mianowicie ubezpieczony wskazał, że klientów dla spółki miał pozyskiwać pośród znajomych prowadzących działalności oraz że nie wykorzystywał innej formy pozyskiwania klientów. Zdaniem Sądu to przeczy temu, aby telefony wykonywał przez każdy kolejny dzień pracy, przez taką liczbę godzin, jaka była adekwatna do wymiaru czasu pracy, w którym został zatrudniony. W ocenie Sądu, nawet więc gdyby założyć, żeS. S.faktycznie wykonywał akcentowane w toku postępowania czynności (wykonywanie telefonów do potencjalnych klientów oraz opracowanie ogłoszenia umieszczonego na portalu internetowym), to ich realizacja nie odpowiadałaby wymiarowi czasu pracy określonemu w umowie o pracę z 2 lipca 2019r. Wymienione czynności nie miały skomplikowanego charakteru, wymagającego poświęcania długiego czasu, w stopniu wymagającym przepracowania 8 godzin dziennie. Miały również charakter jednostkowy, jak wspomniane wyżej sporządzenie ogłoszenia zamieszczonego w portalu internetowym. Tą czynność należy ocenić również jako nieskomplikowaną, a poza tym to samo ogłoszenie może być wykorzystane ponownie bez konieczności daleko idącej zmiany treści.
Zaprezentowana analiza raz jeszcze prowadzi do stawianego już pytania o istnienie faktycznej potrzeby zatrudnieniaS. S.na stanowisku handlowca, którego praca zgodnie z prezentowanym wyżej opisem miała w zasadzie ograniczać się do wykonania kilku telefonów do klientów oraz sporządzenia ogłoszenia.
Dodatkowo Sąd zwrócił uwagę na to, że strony nie przedstawiły okoliczności świadczących o tym, by praca odwołującego miała odbywać się w relacji podporzadkowania pracowniczego, na który składają się m.in. organizacja przez pracodawcę miejsca i czasu pracy oraz wydawanie pracownikowi poleceń lub choćby ogólne określenie zadań, jakie ma wykonywać. Ponadto brak było dowodów potwierdzających odpłatny charakter pracy ubezpieczonego. Wprawdzie sama treść umowy o pracę określa, że wypłata wynagrodzenia będzie odbywała się w formie gotówkowej, jednakże w sprawie nie przedstawiono dowodów potwierdzających, że ubezpieczony otrzymał zapłatę za wykonaną pracę i w jakiej kwocie/kwotach.
W tych okolicznościach Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, oceniając sporną umowę o pracę jako pozorną. W ocenie Sądu całokształt zaprezentowanych okoliczności daje podstawy do przyjęcia, że umowa ta nie została zawarta w celu odpłatnego świadczenia pracy przezS. S.na rzecz(...) sp. z o.o., lecz wyłącznie z zamiarem zagwarantowania mu tytułu do świadczeń z ubezpieczeń społecznych, tym bardziej że ubezpieczony takiego tytułu nie posiadał od kwietnia 2018r. (ostatni tytuł ustał z dniem 31 marca 2018r.), a uległ wypadkowi, z którym od momentu jego zaistnienia wiadomo było, że będzie wiązała się dłużej trwająca niezdolność do pracy. Przy tym zgłoszenie do ubezpieczeń, aczkolwiek z zachowaniem terminu, wpłynęło do ZUS dopiero po dacie tego wypadku, co w powiązaniu z innymi omówionymi okolicznościami sugeruje zmowę stron i pozorność złożonych oświadczeń tylko na potrzeby związane z uzyskaniem świadczeń na wypadek choroby. W tej sytuacji odwołanie, jako niezasadne, podlegało zatem oddaleniu na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd rozstrzygnął na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.i zasądził odS. S.na rzecz ZUS(...)Oddział wW.kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, która została ustalona na podstawie § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych(tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 265).