Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 186/20
Data wyroku: 2022-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Marek Celej, Ewa Brzezińska, Agnieszka Domańska

Sygn. akt XII K 186/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 marca 2022 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie  XII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:SSO Marek Celej
Sędziowie SO Agnieszka Domańska
Ławnicy Ewa Brzezińska
Elżbieta Wójcik
Anna Sowa
Protokolant:Dominika Hara
przy udziale Prokuratora: Agnieszki Bachryj
oraz oskarżycielki posiłkowejR.P.
po rozpoznaniu w dniu:10 marca 2022r.
sprawy:
R. K. (1),synaF.iH. z domu H.,urodzonego w dniu (...)wC.,
oskarżonego o to, że:
w dniu 17 maja 2020 roku wW., przyul. (...), wraz zZ. M. (1)wziął udział w pobiciuR.P., w wyniku którego pokrzywdzona została narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, podczas którego to zdarzenia bił ją pięściami po głowie i nogach oraz używając niebezpiecznego narzędzia, działając z zamiarem pozbawienia życia, bezpośrednio zmierzał do dokonania, krzycząc, że ją zabije oraz uderzając ją siekierą w okolice potyliczną głowy, czym spowodował u niej uraz głowy z utratą przytomności, ranę tłuczoną okolicy potylicznej, obrzęk i krwiak lewego oczodołu, złamanie kości nosa, obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych, co stanowiło naruszenie narządu ciała, inne niż określone wart. 156 § 1 k.k., trwające nie dłużej niż 7 dni,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.iart. 159 § 1 k.k.iart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Z. M. (1),córkiR.iK. z domu K.,urodzonej w dniu (...)wW.,
oskarżonej to, że:w dniu 17 maja 2020 roku wW., przyul. (...), wraz zR. K. (1)wzięła udział w pobiciuR.P., w wyniku którego pokrzywdzona została narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, w ten sposób, że trzymała ją za ręce i podżegała do jej bicia, przy czym w czasie popełnienia czynu jej zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona,
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.
orzeka

1
w ramach opisu czynu zarzucanego oskarżonemuR. K. (1)uznaje go za winnego tego, że w dniu 17 maja 2020 roku wW., przyul. (...), wraz zZ. M. (1)wziął udział w pobiciuR.P., w wyniku którego pokrzywdzona została narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, podczas którego to zdarzenia bił ją pięściami po głowie i nogach oraz używając nieustalonego tępego narzędzia, spowodował u niej ranę tłuczoną głowy w okolicy oczodołowej po stronie lewej z obrzękiem tkanki podskórnej oraz niewielkim wylewem krwawym pod spojówką gałkową oka lewego, obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych co stanowiło naruszenie narządu ciała na okres poniżej 7 dni tj. czynu zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na mocyart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.skazuje go na karę 2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
Z. M. (1)uznaje za winną zarzucanego jej aktem oskarżenia czynu tj. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i na mocyart. 158 § 1 k.k.wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

3
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej wobecZ. M. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby w wymiarze 2 (dwóch) lat;

4
na mocyart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuR. K. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w okresie od dnia 17 maja 2020r. godz. 16.40 do dnia 10 marca 2022r.;

5
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. O.kwotę 2.460,00 (słownie: dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuR. K. (1)z urzędu, powiększoną o należny podatek od towarów i usług,

6
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatM. R.kwotę 1.980,00 (słownie: jeden tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejZ. M. (1)z urzędu, powiększoną o należny podatek od towarów i usług,

7
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.zwrócićR. K. (1)dowody rzeczowe opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)- (...)pod pozycjami nr 1-11 (t. II, k. 330),

8
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonychR. K. (1)iZ. M. (1)od obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XIIK186/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

R. K. (1)

czyn przypisany zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
w dniu 17 maja 2020 roku wW., przyul. (...), wraz zZ. M. (1)wziął udział w pobiciuR.P., w wyniku którego pokrzywdzona została narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, podczas którego to zdarzenia bił ją pięściami po głowie i nogach oraz używając niebezpiecznego nieustalonego tępego narzędzia, spowodował u niej ranę tłuczoną głowy w okolicy oczodołowej po stronie lewej z obrzękiem tkanki podskórnej oraz niewielkim wylewem krwawym pod spojówką gałkową oka lewego, obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych co stanowiło naruszenie narządu ciała na okres poniżej 7 dni.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

R. K. (1)iR.P.tworzyli niestabilny związek konkubencki. Para rozchodziła się i schodziła, dochodziło pomiędzy nimi do sprzeczek, wyzwisk, pobić przeważnie po spożyciu alkoholu.R. K. (1)za pozwoleniem właściciela przebywał na terenie ogródków działkowych przyul. (...)wW.. Razem z nim pomieszkiwałaR.P.. Kobieta przychodziła na działkę, kiedy nie miała gdzie mieszkać.
Wspólnie zR. K. (1)na terenie ogródków działkowych mieszkała równieżZ. M. (1).R. K. (1)zaproponowałZ. M. (1)zamieszkanie w domku na działkach z uwagi na jej nieporadność życiową i brak stałego miejsca zamieszkania, aR.P.tłumaczył, że jest opiekunemZ. M. (1).R. K. (1)nie mogąc zdecydować się na związek z jedną kobietą utrzymywał stosunki intymne zarówno zR.P.jak iZ. M. (1).R.P.nalegała, abyR. K. (1)dokonał wyboru i zdecydował czy w dalszym ciągu chce tworzyć związek z nią czy zZ. M. (1).R. K. (1)związek z dwiema kobietami odpowiadał.

wyjaśniaZ. M. (1)

k. 162-163
k. 449-450v

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

k. 169-171
k. 185-186
k. 448-450

częściowe zeznaniaR.P.

k. 88-89v
k. 198-198v
k. 452-455v
k. 552-553

zeznaniaM. S.

k. 601-602

zeznaniaA. S.

k. 602-603

zeznaniaR. C.

k. 598-600

W związku z tym, że wszyscy troje-R. K. (1),R.P.iZ. M. (1)mieli problem z nadużywaniem alkoholu, w miejscu zamieszkania dochodziło do częstych kłótni. ZarównoR. K. (1)jak iR.P.stawali się wówczas agresywni i dochodziło między nimi do kłótni, szarpaniny i bójek.R.P., żądała, abyZ. M. (1)opuściła działkę.R. K. (1)stawał w obronieZ. M. (1)tłumacząc, że musi sięZ. M. (1)opiekować.R.P.nie chciała przyjąć stanowiskaR. K. (1)i wielokrotnie ubliżałaZ. M. (1), napominała ją, aby ta się wyprowadziła odR. K. (1).R.P.poza wypominaniemZ. M. (1)nieporadności życiowej z powodu upośledzenia umysłowego, używała w stosunku do niej również wulgaryzmów oraz siły fizycznej, popychała ją, uderzała i biła.Z. M. (1)pozostawała spokojna, z własnej inicjatywy nie wdawała się w kłótnie zR.P., nie wyzywała jej i nie używała w stosunku do niej siły fizycznej. W stosunku doR. R. (3)P.odnosiła się w podobny sposób jak doZ. M. (1). ProwokowałaR. K. (1), awanturowała się z nim, groziła, że „wsadzi” go do więzienia.

wyjaśniaZ. M. (1)

k. 162-163
k. 449-450v

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

k. 169-171
k. 185-186
k. 448-450

zeznaniaR. C.

k. 598-600

zeznaniaM. S.

k. 601-602

zeznaniaA. S.

k. 602-603

częściowe zeznaniaR.P.

k. 88-89v
k. 198-198v
k. 452-455v
k. 552-553

W dniu 17 maja 2020r.R.P.iR. K. (1)w godzinach porannych handlowali na bazarzeO., spożywając w tym czasie piwo. PomiędzyR. K. (1), aR.P.jeszcze na terenie bazaru doszło do awantury. Następnie wrócili oni na działkę na której zamieszkiwali.R.P.udała się do kuchni i rozpoczęła przygotowania do obiadu.R. K. (1)zadzwonił doZ. M. (1), aby wracając na działkę zakupiła wódkę, co teżZ. M. (1)uczyniła.
PomiędzyR.P., aR. K. (1)rozpoczęła się kłótnia.O.byli pod wpływek alkoholu.R.P.po raz kolejny dążyła do tego, abyZ. M. (1)zaprzestała zamieszkiwania w domu na działce i wyprowadziła się czego nie chciał zrozumiećR. K. (1). W trakcie trwania kłótniR.P.doprowadziła do niewielkiego zadymienia w okolicach kuchni.R. K. (1)przy użyciu gaśnicy ugasił niewielkie zaprószenie ognia.
W tym czasie na działkę wróciłaZ. M. (1). Towarzyszył jej znajomyR. C.. Podobnie jakR. K. (1)iR.P.,Z. M. (1)iR. C.również byli pod wpływem alkoholu. PomiędzyR.P., aR. K. (1)rozgorzała awantura i doszło do wzajemnego szarpania.R.P.odgrażała sięR. K. (1), że wsadzi go do więzienia, krzyczała używając wulgaryzmów "zdechniesz" "skurwielu" i rzuciła się na niego, a także zaczęła go szarpać. Ubliżała równieżZ. M. (1)co rozzłościłoR. K. (1).R. K. (1)uderzałR.P.po głowie i nogach pięściami. W tym czasieZ. M. (1)chcąc pomócR. K. (1)przytrzymałaR.P.ręce w nadgarstkach, aR. K. (1)chwycił za nieustalone tępe narzędzie.Z. M. (1)widząc zdenerwowanieR. K. (1)i przedmiot w jego ręku próbowała go uspakajać. W tym czasieR. K. (2)zadałR.P.cios. W wyniku uderzeniaR.P.doznała rany tłuczonej głowy w okolicy oczodołowej po stronie lewej z obrzękiem tkanki podskórnej oraz niewielkim wylewem krwawym pod spojówką gałkową oka lewego. Nadto miała obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych.Z. M. (1)odciągnęłaR. K. (1), który wyszedł na zewnątrz domu, aby się uspokoić.

wyjaśniaZ. M. (1)

k. 162-163
k. 449-450v

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

k. 169-171
k. 185-186
k. 448-450

częściowe zeznaniaR.P.

k. 88-89v
k. 198-198v
k. 452-455v
k. 552-553

zeznaniaR. C.

k. 598-600

zeznaniaM. S.

k. 601-602

O godzinie 15.05R.P.zadzwoniła na numer 112 podając że została pobita przez konkubenta. Na miejsce przyjechał patrol policji, a zaraz za nim dotarła karetka pogotowia ratunkowego. Do funkcjonariuszy PolicjiT. K.iM. C. (1)wyszłaR.P.oświadczając, że została pobita przez swojego konkubentaR. K. (1)orazZ. M. (1).
Decyzją ratownika medycznegoR.P.została przewieziona do szpitala przyul. (...)wW., gdzie zdiagnozowano u niej ranę tłuczoną głowy okolicy potyliczno-ciemieniowej długości około 3 cm, obrzęk i krwiak okolicy lewego oczodołu, bolesność opukową głowy, obrzęk okolicy obu nadgarstków, krwiaki powłok obu kończyn górnych i dolnych.
Z. M. (1),R. K. (1)iR. C.zostali zatrzymani. Na miejsce przyjechała kolejna załoga policji przejmującR. K. (1)iR. C..Z. M. (1)została zabrana radiowozem którego załoga przybyła na miejsce jako pierwsza. Zatrzymani zostali przewiezieni do(...)W.III celem sporządzenia dokumentacji, a następnie osadzeni w(...)znajdującym się w(...)W.IV.
Wykonane badania wykazały, żeR. K. (1),Z. M. (2),R. C.orazR.P.byli pod wpływem alkoholu.

zeznaniaT. K.

k. 43-44
k. 451

zeznaniaM. C. (1)

k. 46v
k. 451v

zeznaniaS. K.

k. 220-221
k. 451v-452

zeznaniaR. C.

k. 598-600

wyjaśniaZ. M. (1)

k. 162-163
k. 449-450v

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

k. 169-171
k. 185-186
k. 448-450

częściowe zeznaniaR.P.

k. 88-89v
k. 198-198v
k. 452-455v
k. 552-553

protokół zatrzymania osobyR. K. (1)

k. 3-5

protokół badania trzeźwościR. K. (1)

k. 6

protokół zatrzymaniaR. C.

k. 7-9

protokół badania trzeźwościR. C.

k. 10

protokół zatrzymania osobyZ. M. (1)

k. 12-14

protokół badania trzeźwościZ. M. (1)

k. 15

dokumentacja medyczna

k. 19-22

protokół badania trzeźwościR.P.

k. 24

protokół oględzin miejsca, rzeczy wraz z dokumentacją fotograficzną

k. 27-40
k. 41-42

nagrania zgłoszeń telefonicznych, stenogram

k. 60-61

protokół oględzin

k. 94-99

opinia biegłego medycyny sądowej

k. 693-714

Informacja z KRK

k.287-288

1.1.2.

Z. M. (1)

czyn zarzucany z art. zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.
w dniu 17 maja 2020 roku wW., przyul. (...), wraz zR. K. (1)wzięła udział w pobiciuR.P., w wyniku którego pokrzywdzona została narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, w ten sposób, że trzymała ją za ręce i podżegała do jej bicia, przy czym w czasie popełnienia czynu jej zdolność rozpoznania znaczenia czynu i kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona,

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Z. M. (1)zamieszkiwała wspólnie zR. K. (1)na terenie ogródków działkowych.R. K. (1)zaproponowałZ. M. (1)zamieszkanie w domku na działkach z uwagi na jej nieporadność życiową i brak stałego miejsca zamieszkania.R. K. (1)nie mogąc się zdecydować na związek z jedna kobietą zamieszkiwał zZ. M. (1)orazR.P., a także utrzymywał stosunki intymne zarówno zR.P.jak iZ. M. (1).
Z. M. (1)wielokrotnie była znieważana słownie przezR.P.. Kobieta używała także przemocy fizycznej wobecZ. M. (1)chcąc w ten sposób doprowadzić do opuszczenia przezZ. M. (1)działki na której zamieszkiwałR. K. (1).
R. K. (1),R.P.jak iZ. M. (1)nadużywali alkoholu. ZarównoR. K. (1)jak iR.P.po spożyciu alkoholu stawali się agresywni, wzajemnie na siebie krzyczeli, wyzywali, nadto dochodziło pomiędzy nimi do bójek.
W dniu 17 maja 2020r.R. K. (1)w rozmowie telefonicznej zZ. M. (1)poprosił ją, aby w drodze powrotnej na działkę zakupiła wódkę.Z. M. (1)dokonała zakupu, a kierując się w stronę działki spotkała znajomegoR. C.. Razem poszli na działkę na której zamieszkiwałR. K. (1).
W tym czasie pomiędzyR.P., aR. K. (1)rozgorzałą awantura i doszło do wzajemnego szarpania. W tym czasie na działkę wróciłaZ. M. (1). Towarzyszył jej znajomyR. C.. Podobnie jakR. K. (1)iR.P.,Z. M. (1)iR. C.również byli pod wpływem alkoholu. PomiędzyR.P., aR. K. (1)rozgorzała awantura i doszło do wzajemnego szarpania.R.P.odgrażała sięR. K. (1), że wsadzi go do więzienia, krzyczała używając wulgaryzmów "zdechniesz" "skurwielu" i rzuciła się na niego, a także zaczęła go szarpać. Ubliżała równieżZ. M. (1)co rozzłościłoR. K. (1).R. K. (1)uderzałR.P.po głowie i nogach pięściami. W tym czasieZ. M. (1)chcąc pomócR. K. (1)przytrzymałaR.P.ręce w nadgarstkach aR. K. (1)chwycił za tępe narzędzie.Z. M. (1)widząc zdenerwowanieR. K. (1)i narzędzie w jego ręku próbowała go uspakajać. W tym czasieR. K. (1)zadałR.P.cios. W wyniku uderzeniaR.P.doznała rany tłuczonej głowy w okolicy oczodołowej po stronie lewej z obrzękiem tkanki podskórnej oraz niewielkim wylewem krwawym pod spojówką gałkową oka lewego. Nadto miała obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych.Z. M. (1)odciągnęłaR. K. (1), który wyszedł na zewnątrz domu, aby się uspokoić.
O godzinie 15.05R.P.zadzwoniła na numer 112 podając że została pobita. Na miejsce przyjechał patrol policji a zaraz za nim karetka pogotowia ratunkowego do Funkcjonariuszy PolicjiT. K.iM. C. (1)wyszłaR.P.oświadczając, że została pobita przez swojego konkubentaR. K. (1)orazZ. M. (1).
Decyzją ratownika medycznegoR.P.została przewieziona do szpitala przyul. (...)wW..

Z. M. (1),R. K. (1)iR. C.zostali zatrzymani. Na miejsce przyjechała kolejna załoga policji przejmującR. K. (1)iR. C..Z. M. (1)została zabrana radiowozem którego załoga przybyła na miejsce jako pierwsza. Zatrzymani zostali przewiezieni do(...)W.(...)celem sporządzenia dokumentacji, a następnie osadzeni w(...)znajdującym się w(...)W.(...).
Wykonane badania wykazały, żeR. K. (1),Z. M. (1),R. C.orazR.P.byli pod wpływem alkoholu.
UZ. M. (1)zdiagnozowano deficyt intelektu (upośledzenie umysłowe lekkie) i związane z nim niedostatki myślenia skutkowo przyczynowego, co skutkowało stwierdzeniem zaistnienia przesłanek zart. 31 § 2 k.k.zgodnie z wnioskami opinii.

zeznaniaT. K.

k. 43-44
k. 451

zeznaniaM. C. (1)

k. 46v
k. 451v

zeznaniaS. K.

k. 220-221
k. 451v-452

zeznaniaR. C.

k. 598-600

wyjaśniaZ. M. (1)

k. 162-163
k. 449-450v

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

k. 169-171
k. 185-186
k. 448-450

częściowe zeznaniaR.P.

k. 88-89v
k. 198-198v
k. 452-455v
k. 552-553

protokół zatrzymania osobyZ. M. (1)

k. 12-14

protokół badania trzeźwościZ. M. (1)

k. 15

Opinia sądowo-psychiatryczna dot.Z. M. (1)

k. 273-281

Informacja z KRK

k. 286

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

R. K. (1)

czyn przypisany zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
w dniu 17 maja 2020 roku wW., przyul. (...), wraz zZ. M. (1)wziął udział w pobiciuR.P., w wyniku którego pokrzywdzona została narażona na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, podczas którego to zdarzenia bił ją pięściami po głowie i nogach oraz używając niebezpiecznego nieustalonego tępego narzędzia, spowodował u niej ranę tłuczoną głowy w okolicy oczodołowej po stronie lewej z obrzękiem tkanki podskórnej oraz niewielkim wylewem krwawym pod spojówką gałkową oka lewego, obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych co stanowiło naruszenie narządu ciała na okres poniżej 7 dni.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Zamiar dokonania zabójstwa przez oskarżonegoR. K. (1)
Sąd nie neguje faktu wystąpienia samego zdarzenia na skutek, którego doszło do popełnienia przestępstwa na szkodęR.P.natomiast po zapoznaniu się z zeznaniami pokrzywdzonej, wyjaśnieniami oskarżonych, opinią biegłych sądowych oraz pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, w opinii Sądu, nie można stwierdzić, żeR. K. (1)uderzałR.P.siekierą.
Do realizacji znamion zbrodni opisanej wart. 148 § 1 k.k.(także w stadialnej formie usiłowania –art. 13 § 1 k.k.) niezbędne jest wykazanie w działaniu sprawcy umyślności w postaci zamiaru bezpośredniego albo w postaci zamiaru ewentualnego (wynikowego): sprawca podejmuje zachowanie skierowane przeciwko drugiej osobie w celu jej zabicia albo przewiduje możliwość spowodowania śmierci człowieka i godzi się na taki skutek swojego zachowania.
W ocenie Sądu brak jest podstaw do przyjęcia, że oskarżony usiłował dokonać zabójstwaR.P.. Sąd miał na względzie fakt, że oskarżony nie wykazywał determinacji w dążeniu do pozbawienia życia, ponieważ po zadaniu uderzenia nie podejmował próby zadania kolejnych ciosów – odrzucił nieustalone tępe narzędzie i odszedł od pokrzywdzonej. Niewątpliwie oskarżony użył niebezpiecznego narzędzia, jednakże fakt ten nie oznacza automatycznie, że sprawca miał zamiar - nawet ewentualny – wywołania skutku śmiertelnego. W ocenie Sądu oskarżony nie planował także wcześniej zabójstwaR.P., a jak wynika z zeznań pokrzywdzonej i wyjaśnieńZ. M. (1), uderzenie nastąpiło niespodziewanie w związku z wywiązaniem się sprzeczki pomiędzy nim a pokrzywdzoną. Wskazać należy, że podczas zdarzenia nie wypowiadał wobec pokrzywdzonej gróźb ani innych słów świadczących o zamiarze pozbawienia jej życia. Niewątpliwie jednym z powodów zachowania oskarżonego był fakt, że znajdował się pod wpływem alkoholu, jednakże nie stanowi to usprawiedliwienia jego zachowania.

częściowe zeznaniaR.P.

k. 88-89v
k. 198-198v
k. 452-455v
k. 552-553

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

k. 169-171
k. 185-186
k. 448-450

wyjaśniaZ. M. (1)

k. 162-163
k. 449-450v

Opinia biegłego z zakresu medycyny sądowej

k. 693-714
k. 804v-805v

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

częściowe wyjaśnieniaR. K. (1)

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoR. K. (1)złożone w postępowaniu przygotowawczym i sądowym w zakresie, w którym oskarżony opisał wydarzenia przed zdarzeniem, zachowanie pokrzywdzonejR.P.– iż wielokrotnie wszczynała awantury, podczas których dochodziło pomiędzy nimi do kłótni i użycia siły fizycznej jej motywację – iż denerwowała się, że nie zrezygnował ze wspólnego zamieszkiwania z nią i zZ. M. (1)oraz opis jej zachowania tuż przed zdarzeniem – iż po raz kolejnyR.P.wszczęła awanturę w której ubliżała jemu iZ. M. (1).
Sąd uznał również za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w którym oskarżony przyznał się w postępowaniu przygotowawczym, a mianowicie do uderzeniaR.P.w trakcie awantury, opisał okoliczności popełnienia czynu zabronionego – omówił wydarzenia przed zdarzeniem, samo zdarzenie oraz swoje zachowanie po zdarzeniu, w tym wyjaśnił motywację, którą się kierował, gdyż są one spójne, logiczne i korespondują z zeznaniamiR.P., zgromadzoną dokumentacją w postaci protokołu zatrzymania, użycia alkometru, protokołem oględzin miejsca zdarzenia, dokumentacji medycznej dot. pokrzywdzonej.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom w których oskarżony podał, że nie uderzył pokrzywdzonej siekierą.
Sąd uznał za wiarygodne również wyjaśnieniaR. K. (1)odnoszące się w szczególności do choroby, zachowania i łagodnego usposobieniaZ. M. (1). Wyjaśnienia oskarżonego w powyższym zakresie są spójne i korespondują z wyjaśnieniami współoskarżonej-Z. M. (1)oraz świadków:M. S.,A. S.iR. C..

wyjaśnieniaZ. M. (1)

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym i sądowym w zakresie zachowaniaR.P.i nadużywania alkoholu przez pokrzywdzoną, w zakresie relacji jaka łączyła ją z oskarżonymR. K. (1), a także okoliczności w jakich doszło do kłótni pomiędzy nim, aR.P.w dniu 17 maja 2020 r., gdyż wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie korespondują z resztą materiału dowodowego w postaci częściowych wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadkówR.P.,M. S.,A. S.iR. C.,T. K.,M. C. (1),S. K., a także ze zgromadzoną dokumentacją w postaci protokołów wykonania czynności i dokumentacją medyczną.

częściowe zeznania pokrzywdzonejR.P.

Sąd w części uznał za wiarygodne zeznania pokrzywdzonej tj. w których świadek potwierdziła: fakt niestabilnego związku konkubenckiego zR. K. (1), wspólne zamieszkiwanie z oskarżonymi na działce przyul. (...)wW., a także fakt nadużywania alkoholu przez świadka oraz oskarżonych.
Nadto Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka co do okoliczności pobicia świadka w dniu 17 maja 2020r. przezR. K. (1)poprzez uderzanie pięściami w nogi i głowę oraz w głowę tępym narzędziem, a także uczestnictwa w zajściuZ. M. (1)poprzez przytrzymywanie świadkowi rąk w nadgarstkach przezZ. M. (1).
Sąd nie odmówił wiary wyjaśnieniom świadka odnoszących się do upośledzenia umysłowego lekkiegoZ. M. (1). Potwierdzeniem tej okoliczności są spójne w tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego jak również opinia sądowo psychiatryczna dot.Z. M. (1).

zeznaniaT. K.iM. C. (1)

Zeznania funkcjonariuszy policji opisujące okoliczności zatrzymania oskarżonych należało uznać za wiarygodne, gdyż są one rzeczowe, konkretne, wewnętrznie niesprzeczne, a także korespondują z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie. Zeznania świadków nie były nadto kwestionowane przez strony postępowania. Należy podkreślić, że zarówno świadekT. K.jak iM. C. (1)z powodu upływu czasu składając zeznania przed Sądem niewiele pamiętali, to jednak jako osoby obce dla stron, niezainteresowane wynikiem postępowania, nie miały powodu aby składać zeznania określonej treści, korzystne bądź niekorzystne dla jednej lub drugiej strony, czy tez zasłaniać się niepamięcią - przeciwnie jako funkcjonariusze Policji mieli obowiązek przedstawić fakty, o których dowiedzieli się w trakcie interwencji w sposób jak najbardziej obiektywny. Świadkowie jednoznacznie nie potwierdzili okoliczności pożaru w trakcie zdarzenia co również znajduje potwierdzenie z zeznaniach pokrzywdzonejR.P.. Zeznania są rzetelne, obszerne, dokładnie i klarownie opisują przeprowadzone przez funkcjonariuszy czynności.

zeznaniaS. K.

W pełni za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaS. K.. Świadek podała, iż z powodu upływu czasy nie pamięta szczegółów przyjęcia pokrzywdzonej w szpitalu i szycia rany, przy czym wskazała, iż według niejR.P.miała krwiaki na obu kończynach dolnych i górnych (część świeżych a części zestarzałych) a także uraz głowy - ranę tłuczoną, która nie powstała od zadania ciosu ostrym końcem i wyraźnie czuć było od pokrzywdzonej woń alkoholu.

zeznaniaM. S.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaM. S.złożone w postępowaniu sądowym w zakresie relacji jaka łączyłaR. K. (1)zZ. M. (1). Świadek w zeznaniach odniosła się również do związku oskarżonego z pokrzywdzoną. Potwierdziła, że często pomiędzyR. K. (1), a pokrzywdzoną dochodziło do awantur, które wszczynała pokrzywdzona. Nadto opisała agresywne zachowanieR.P.również w stosunku do niej.

zeznaniaA. S.

ZeznaniaA. S.są spójne i logiczne, wynika z nich, żeR.P.nadużywała alkoholu i kiedy przychodziła doR. K. (1)była agresywna, wszczynała awantury, kłóciła się z oskarżonym.

zeznaniaR. C.

ZeznaniaR. C.są spójne, logiczne, korespondują z częściowymi wyjaśnieniami oskarżonych zeznaniami świadkaM. S.orazA. S.oraz z pozostałym zebranym w sprawie nieosobowym materiałem dowodowym. W postępowaniu przygotowawczym i sądowym opisał na tyle jak pamiętał zachowanie pokrzywdzonej rankiem w dniu zdarzenia oraz od momentu przyjazdu policji. Świadek pomimo fizycznej obecności w miejscu zdarzenia nie podał szczegółów, nie widział zajścia. Powyższe jest o tyle wiarygodne że świadek był pod wpływem alkoholu.

Opinia pisemna i ustana biegłegoA. D.z zakresu medycyny sądowej

Opinie są jasne, wewnętrznie spójne, sporządzone przez osobę do tego uprawnioną, z wieloletnim doświadczeniem zawodowym zatem zasługują na walor wiarygodności. Sąd nie ma wątpliwości, co do zgodności z prawdą oraz rzetelności opinii wydanych przez biegłegoA. D.. Opinie te zostały wydane po przeanalizowaniu materiału dowodowego oraz po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej dotyczącej pokrzywdzonejR.P.. Biegła oceniła obrażenia pokrzywdzonej jako średni uszczerbek na zdrowiu, zgodnie zart. 157 §1 k.k.w sposób precyzyjny logiczny oraz ostatecznie przekonujący dla sądu, wydając opinię uzupełniającą na rozprawie w dniu 9 lutego 2022 r. wyjaśniła z jakich powodów nie oceniła obrażeń odniesionych przezR.P.jako ciężkich w rozumieniuart. 156§1 kk.

dokumentacja medyczna dotyczącaR.P.

Zgromadzona w sprawie dokumentacja medyczna, dotycząca obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną potwierdza urazy jakich pokrzywdzona doznała przed zdarzeniem w dniu 17 maja 2020r., a także częściowo urazy jakichR.P.doznała w trakcie zdarzenia. Dokumentacja została sporządzona przez uprawnione osoby na podstawie przeprowadzonych badań i informacji uzyskanych od pokrzywdzonej.

protokoły z przeprowadzonych czynności w sprawie

W oparciu o prawidłowo dokonane i utrwalone protokolarnie czynności procesowe sąd ustalił fakt zatrzymania oskarżonych, przebadania ich pod kątem stanu trzeźwości, a także warunków w jakich doszło do zdarzenia. Autentyczność i rzetelność protokołów nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości Sądu.

opinie sądowo-psychiatryczne dot. oskarżonych

W ocenie sądu opinie wydane przez biegłych lekarzy psychiatrów w formie pisemnej na etapie śledztwa są rzetelne, logiczne i wyjaśniające wszelkie wątpliwości, co do oceny poczytalności oskarżonegoR. K. (1). Biegli w sposób rzeczowy i precyzyjny wyjaśnili, z jakich powodów uznali, iż oskarżonyR. K. (1)nie miał zniesionej ani ograniczonej poczytalności oraz w pełni zdawał sobie sprawę ze swojego zachowania oraz jakie skutki może ono odnieść.
Opinia sądowo psychiatryczna dot.Z. M. (1)jest jasna, pełna i pozbawiona sprzeczności, sporządzona została przez biegłych posiadających odpowiednią wiedzę specjalną i umiejętności. Użyte w opinii sformułowania są zrozumiałe, a argumentacja przedstawiona na potwierdzenie zawartych w opinii wniosków jest logiczna, same zaś wnioski końcowe opinii zostały przejrzyście przedstawione, są jasne i wynikają z przyjętej przez biegłych metodologii. Biegli udzielili precyzyjnej odpowiedzi na postawione im pytania, zgodnie z zakresem posiadanych i wymaganych wiadomości specjalnych oraz udostępnionym im materiałem dowodowym. Zawarte w opinii wnioski znajdują oparcie w przeprowadzonej przez biegłych analizie posiadanych danych medycznych i informacji uzyskanych podczas badania w dniu 19 czerwca 2020r. W odniesieniu doZ. M. (1)biegli wskazali, iż oskarżona z powodu deficytu intelektu (upośledzenie umysłowe lekkie) i związanych z nim niedostatków myślenia skutkowo-przyczynowego miała w odniesieniu do zarzucanego jej czynu ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznawania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem.

Opinia sądowo-psychologiczna dot.R.P.

Biegła w sposób rzeczowy wskazała, żeR.P.dysponuje prawidłowo ukształtowaną sprawnością umysłową. Zdaniem biegłej zeznania złożone przez świadka były rzeczowe, logiczne w swej treści, osadzone kontekstualnie i czasowo. Zawarte w zeznaniach świadka nieścisłości dotyczące szczegółów zajścia są zrozumiałe psychologicznie.

informacje o osobie z Krajowego Rejestru Karnego

Informacje z Krajowego Rejestru Karnego o oskarżonych zostały sporządzone zgodnie zustawą z dnia 24 maja 2000 roku o Krajowym Rejestrze Karnymoraz rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie udzielania informacji o osobach oraz o podmiotach zbiorowych na podstawie danych zgromadzonych w Krajowym Rejestrze Karnym.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

częściowo wyjaśnieniaR. K. (1)

Sąd nie uznał za wiarygodne wyjaśnień oskarżonego w zakresie w jakim wskazał na brak udziału w zajściu współoskarżonej. Przeczą temu przede wszystkim zeznania pokrzywdzonejR.P..
Sąd nie uwzględnił przy ustalaniu stanu faktycznego twierdzenia oskarżonego, iż pokrzywdzona doprowadziła do pożaru w miejscu zdarzenia, gdyż materiał dowodowy w postaci wyjaśnień pokrzywdzonej, zeznań świadków:T. K.,M. C. (2),R. C.oraz pokrzywdzonej w zakresie w jakim Sąd dał jej wiarę, protokołów z przeprowadzonych czynności wykazał, iż pożaru nie było. Tym samym Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których wskazał, że dzwonił na numer 112 z informacją o pożarze.
Sąd nie dał również wiary wyjaśnieniom oskarżonego w których podał, że podczas zajścia na działce przebywał tylko on, współoskarżona orazR.P.. Jak wskazują wyjaśnieniaZ. M. (1), a także zeznaniaR.P.oraz protokół z zatrzymania osoby, na działce obecny był równieżR. C..

częściowe wyjaśnieniaZ. M. (1)

Sąd nie uwzględnił przy ustalaniu stanu faktycznego twierdzenia oskarżonej, że nie przytrzymywała rąkR.P..

częściowo wyjaśnieniaR.P.

Odnośnie zdarzenia z dnia 17 maja 2020r. relacje świadka są różne. Świadek początkowo zeznała, iż została zaatakowana fizycznie przezR. K. (1)po tym jakZ. M. (1)powiedziała coś doR. K. (1), przy czym świadek nie podała co zdenerwowało oskarżonego, jakie to były słowa Następne zeznania pokrzywdzonej były modyfikowane co do udziału w zajściu oskarżonejZ. M. (1). Świadek początkowo twierdziła, żeZ. M. (1)podjudzałaR. K. (1)do zadania ciosu siekierą, natomiast podczas kolejnych zeznań podała, żeZ. M. (1)uspokajałaR. K. (1), aby ten ciosu nie zdał. Nadto świadek odniosła się do znajomości z oskarżonym, opisała ich wieloletni burzliwy związek, oraz uzależnienie od alkoholu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd doszedł do przekonania, że z dużą dozą ostrożności należy podchodzić do zeznań świadkaR.P.. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że świadekR.P.miała powód aby obciążyć oskarżoną – chciała pozbyć się jej z domu aby móc prowadzić nieskrępowane życie u boku oskarżonego.
Sąd uznał za wątpliwe zeznania świadkaR.P.w zakresie w jakim miała zostać uderzona siekierą. Powyższemu przeczy opinia zarówno pisemna jak i ustana biegłej z zakresu medycyny sądowejA. D.. Wnioski zawarte w opiniach sąd uznał za wiarygodne w pełni.

opinia biegłegoK. L. (1)z zakresu chirurgii,

Opinia z zakresu chirurgii sporządzona przez biegłegoK. L. (2)nie pozwoliła w pełni ustalić Sądowi jakim narzędziem została zraniona pokrzywdzonaR.P.i jako taka nie stała się źródłem miarodajnych ustaleń dokonanych przez biegłego. Nie precyzowała jakim konkretnie narzędziem została zraniona pokrzywdzona, przednią zaostrzoną czy tylną - obuchem czy też może trzonkiem. Biegły zakładając, że była to siekiera nie wskazał jaką częścią narzędzia pokrzywdzona została zraniona. Nie udzielił również jasnej odpowiedzi czy opisane urazy powstały w przeszłości, czy też powstały w wyniku zdarzenia z dnia 17 maja 2020r. Sporządzona opinia nie była jasna.
Sąd w ten sposób nie mógł ustalić w sposób niebudzący wątpliwości, że pokrzywdzona doznała rany zadanej siekierą, co więcej nie mógł jednoznacznie ustalić jaką częścią narzędzia jeżeli była to siekiera.

Opinia z badań biologicznych

Sąd nie czynił ustaleń z opinii bowiem uzyskane wyniki z przeprowadzonych badań nie pozwoliły dokonać interpretacji (pozyskany materiał nie nadawał się do badań porównawczych).

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

2.

Z. M. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

art. 158 § 1k.k. w zw. zart. 31 § 2 k.k.
W odniesieniu doZ. M. (1)wskazać należy, iż działania oskarżonej wypełniły znamiona czynu zart. 158 § 1k.k. w zw. zart. 31 § 2 k.k.Na gruncie niniejszej sprawy opisane w zarzucie działania zostały podjęte wraz z oskarżonymR.K., stanowiły konsekwencję różnych stanów motywacyjnych oskarżonych, były niezależne od poprzedzających je wzajemnych ich zachowań. Najpierw bowiemR. K. (1)wdał się w awanturę zR.P., potem rozpoczął zadawanie pokrzywdzonej uderzeń - bił ją pięściami po głowie i nogach, następnie po upływie określonego czasu zapewne kilkudziesięciu sekundZ. M. (1)trzymałaR.P.za ręce, a po kilkunastu sekundachR. K. (1)zadał cios tępym narzędziem w głowę pokrzywdzonej. Oczywiście działania oskarżonych nastąpiły w bliskim odstępie czasowym, lecz nie jednocześnie przez cały czas, bo gdyR. K. (1)początkowo wykonywał swe czynności,Z. M. (1)zachowywała się biernie i nie interweniowała.R.P.rozpoczęła kłótnię zR. K. (1)na wspomnienie oZ. M. (1). W tym zakresieZ. M. (1)nie przejawiała inicjatywy i agresywne zachowaniaR. K. (1)wobec pokrzywdzonej były całkowicie poza jej intencjami.R. K. (1)podejmował więc swe działania samodzielnie, a w konsekwencji poza jakimkolwiek porozumieniem. To co zmieniło zaś pole motywacjiZ. M. (1)to odwzajemnianie uderzeń w stronęR. K. (1)od pokrzywdzonej , które dopiero zrodziło w oskarżonej zamiar ingerencji w rozgrywający się tok zdarzeń. WówczasZ. M. (1)przystąpiła do swoich czynności wykonawczych przytrzymując ręceR.P..R. K. (1)rzeczywiście był gotowy na podjęcie walki zR.P.i zadał cios tępym narzędziem w głowę pokrzywdzonej. OskarżonaZ. M. (1)jednak nie wykonała już później żadnej czynności, puściła ręce pokrzywdzonej i zaprzestała udziału w dalszym biciu pokrzywdzonej. Od zatem zadanego ciosu w głowę minęło około kilkunastu sekund i jej uczestnikiem był wyłącznieR. K. (1). Działania jego były zaś całkowicie niezależne od woliZ. M. (1), ponieważ ta w pewnym momencie zaczęła prosić go o uspokojenie się. Zatem wykonywane czynności przezZ. M. (1)były ograniczone w czasie i inne niż te, jakich oczekiwał od niejR. K. (1).Z. M. (1)jedynie przez krótki okres czasu trzymała za ręce pokrzywdzoną, prosiła aby nie chwytał za narzędzie, krzyczała również, aby zaprzestał bicia wskazując, iż nie poradzi sobie jeżeli oskarżony trafi do więzienia.
Podkreślenia wymaga fakt, żeZ. M. (1)ma zdiagnozowany deficyt intelektu (upośledzenie umysłowe lekkie) i związane z nim niedostatki myślenia skutkowo przyczynowego. W odniesieniu do zarzucanego jej czynu miała ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem co uzasadniało kwalifikację zart. 31 § 2 k.k.

☒

1.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

1.

R. K. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

art. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
W zakresie czynu przypisanego oskarżonemuR. K. (1)w ramach pkt. I aktu oskarżenia Sąd Okręgowy uznał go za winnego popełnienia występku zart. 158§1 k.k.. w zb. zart. 157 § 2 k.k.Niewątpliwie oskarżony brał udział w pobiciuR.P.wraz z oskarżonąZ. M. (1)używając wobec niej przemocy w postaci bicia pięściami po głowie i nogach.R. K. (1)bijąc pięściami pokrzywdzoną naraził ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 157§2 k.k.. Zdaniem sądu wykonywanie tych czynności mogło bowiem realnie spowodować wskazane obrażenia. Mogły one powstać bowiem i bez użycia żadnych narzędzi. Samo bicie w istotne dla funkcjonowania organizmu części ciała mogło prowadzić do powstania skutków określonych wart. 157§2 k.k.R. K. (1)używał tępego narzędzia więc tym samym stwarzał większe zagrożenie.
Jednocześnie to właśnie jak wynika z opinii biegłejA. D.rany pochodzące od tępego narzędzia spowodowały naruszenie narządu ciała na okres poniżej 7 dni. UR.P.stwierdzono ranę tłuczoną głowy w okolicy oczodołowej po stronie lewej z obrzękiem tkanki podskórnej oraz niewielkim wylewem krwawym pod spojówką gałkową oka lewego, obrzęk obu nadgarstków, liczne krwiaki na obu kończynach górnych i dolnych. Na tej podstawie biegła zakwestionowała uszkodzenie ciała, przy użyciu narzędzia typu siekiera. Pod działaniem narzędzia tego rodzaju jak siekiera, godzącego z energią taka jak np. przy uderzeniu wyprowadzonym typowo znad głowy (jak to jest wskazane w zeznaniach pokrzywdzonej), z przeciętna prędkością, należy spodziewać się znacznie poważniejszych obrażeń w postaci złamań kości czaszki, zwykle połączonych z uszkodzeniem opon mózgowych i samego mózgu. Z uwagi na specyficzne warunku anatomiczne (cienkie powłoki silnie przylegające do twardego i wypukłego podłoża kostnego) rany tłuczone w obrębie powłok głowy mogą powstać nawet w sytuacji przypadkowych urazów od narzędzia tępokrawędzistego, godzących z niewielką siłą, energią.
Pozostałe przedmioty (narzędzia) takie jak: radio, kubek, telefon, które nie zostały bliżej sprecyzowane ani konkretnie wskazane w materiale dowodowym, można jedynie ogólnie i teoretycznie podać, że mają one w większości charakter narzędzi tępych, twardych, mogą mieć również charakter narzędzi tępokrawędzistych. Zatem w opinii biegłej nie można wykluczyć, że uderzenie w głowę takim przedmiotem jak radio czy masywny kubek mogło skutkować powstaniem rany tłuczonej powłok. Natomiast mało prawdopodobne jest powstanie rany tłuczonej głowy w przypadku uderzenia telefonem (domyślnie-telefonem komórkowym). Nadto z zeznań pokrzywdzonej nie wynika jasno jedna wersja polegająca na użyciu siekiery jako narzędzia którym posługiwał sięR. K. (1)zadając cios w głowę.
Jak powszechnie wywodzi się w orzecznictwie Sadu Najwyższego oprócz ustalenia przesłanek przedmiotowych (jak np. użycie niebezpiecznego narzędzia, godzenie w ważne dla życia dla życia ludzkiego organy ciała) – ważne jest dokonanie wszechstronnego rozważenia także przesłanek natury podmiotowej, takich jak przyczyny oraz tło zajścia, osobowość sprawcy, jego zachowanie się przed popełnieniem czynu i po jego popełnieniu, stosunek do pokrzywdzonego.” (wyrok z dnia 6.06.1974 r. w sprawie II KR 33339/73, publ. OSNKW 1974, Nr 10, poz. 184). W niniejszej zaś sprawie natomiast okolicznościami na podstawie, których oskarżyciel wywodzi zamiar zabójstwa po stronieR. K. (1)są wyłącznie użycie niebezpiecznego narzędzia - uderzenie siekierą pokrzywdzonej w ważne dla życia ludzkiego organy ciała – głowę. Pominięte zostały zaś pozostałe okoliczności zdarzenia. Trzeba więc wskazać, iżR. K. (1)iR.P.przed zdarzeniem nie byli ze sobą skonfliktowani, co prawda ich związek był burzliwy, ale po kłótniach dochodzili do porozumienia, znali się, wspólnie nawet okresowo mieszkali razem i nie żywili do siebie urazy. Zatarg między nimi wynikał natomiast ze zdarzenia podsyconego alkoholem, które dotyczyło ich wspólnej relacji.R. K. (1)nie podejmował więc działań w realizacji pewnego utrwalonego zamiaru, lecz impulsywnie i raptownie reagując na przebieg zdarzenia. Na powyższe wskazuje również opinia biegłego psychologa, że oskarżony jest osobą dosyć zrównoważoną emocjonalnie, ekstrawertywną, znającą normy zachowań społecznych z tendencjami antyspołecznymi. (k. 270). Zatem to ujawniane tendencje antyspołeczne mogły świadczyć o tym, iżR. K. (1)chwycił za nieustalone tępe narzędzie co było nieproporcjonalną, agresywną reakcją, rozładowującą jego negatywne emocje powstałe wskutek udziału w pobiciu pokrzywdzonej, a nie realizacją zamiaru zabójstwa. W sytuacji, w jakiej znalazł się oskarżony, miał on swobodne możliwości, z uwagi na pomoc współoskarżonej w pobiciu pokrzywdzonej na zadanie większej liczby uderzeń nieustalonym tępym narzędziem, które w pewny sposób mogłyby spowodować śmierć.R. K. (1)po zadanym ciosie nie szukał innych miejsc, w jakie mógł godzić pokrzywdzoną. Ponadto po zadaniu tych ciosów odstąpił od dalszych działań, pozwalającR.P.na oddalenie się z miejsca zdarzenia. Okoliczności te świadczą dobitnie, że nie było zamiarem oskarżonego by zabić pokrzywdzoną. Z pewnością natomiast używając tępego narzędzia godził się na spowodowanie uszczerbku na zdrowiu, ponieważ cios zadany w głowę narzędziem tępym z użyciem siły fizycznej jak wskazuje doświadczenie życiowe prowadzi do powstania uszczerbku na zdrowiu, nawet jeżeli nie jest on ponawiany.
Charakterystyka obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną uzasadniała przyjęcie w ramachart. 11§2 k.k.kumulatywnego zbiegu przepisów ustawyart. 158§1 k.k.i157§2 k.k., gdyż obrażeń tych pokrzywdzona doznała w trakcie bicia jej przez oskarżonego. Tym samym zmieniona została kwalifikacja prawna zachowaniaR. K. (1)jaka zaproponowana została przez oskarżyciela w akcie oskarżenia.

☐

3.2
Warunkowe umorzenie postępowania

----------------

-------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.3
Umorzenie postępowania

-----------------

----------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.4
Uniewinnienie

------------------

-----------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. K. (1)

1.

1.

Kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.Wymierzając oskarżonemuR. K. (1)karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary wskazanymi wart. 53 § 1 i 2 k.k., mając na względzie, aby dolegliwość wymierzonej kary nie przekraczała stopnia winy, uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu oraz brała pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu zarzucanego oskarżonemu, Sąd miał na uwadze rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, a także postać zamiaru.
Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości przestępstwa zarzucanegoR. K. (1), jest wysoki, gdyż swoim zachowaniem godził w zdrowie człowieka, a więc jedno z najważniejszych dóbr chronionych prawem karnym. Nadto oskarżony dopuścił się przestępstwa w stanie nietrzeźwości.
Stopień winy oskarżonego Sąd uznał jako znaczny gdyż w czasie popełnienia czynu nie miał on ani zniesionej ani ograniczonej w jakimkolwiek stopniu poczytalności, jak też mógł pokierować swoim postępowaniem.
Zachowanie oskarżonego należy ocenić oczywiście bardzo negatywnie, gdyż z pewnością zdawał sobie sprawę jakie może spowodować skutki.
Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na uwadze także warunki i właściwości osobiste oskarżonego. Oskarżony był wcześniej karany za przestępstwo podobne. Dodatkowo wskazać należy, żeR. K. (1)przyznał się częściowo do popełnienia przestępstwa.
W świetle powyższego, zdaniem Sądu, wymierzenie kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednią i sprawiedliwą karą wobec oskarżonegoR. K. (1). Nie sposób uznać aby wymiar kary za popełnione przestępstwo przez oskarżonego był nadmierny, niesprawiedliwy, bądź przekraczał stopień winy czy stopień społecznej szkodliwości. W ocenie Sądu, kara wymierzona oskarżonemu spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego. Kara ta również spełni swe cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Z. M. (1)

2.

2.,3.

Kara 6 miesięcy pozbawienia wolności
w ocenie Sądu, nie sposób uznać aby kara wymierzona oskarżonej była nadmierna, niesprawiedliwa, bądź przekraczała stopień winy czy stopień społecznej szkodliwości popełnionego przestępstwa. Nadmienić należy, że orzeczona kara jest w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.
Wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd warunkowo zawiesił na okres wynoszący 2 lata, mając baczenie, iż jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niej celów kary, a w szczególności zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Na taką możliwość zezwalał przepisart. 69§1 k.k.który stanowi, że Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 1 roku. Z kolei przepisart. 70 k.k.pozwala na warunkowe zawieszenie wykonania kary na okres próby do 3 lat.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. K. (1)

4.

Na podstawieart. 63 § 1 k.k.Sąd zaliczył oskarżonemuR. K. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia zatrzymania, tj. od dnia 17 maja 2020 r. do 10 marca 2022r. tj. dnia wydania wyroku przez Sąd I instancji.

7.

1.

Na mocyart. 230 § 2 k.k.Sąd orzekł o dowodach rzeczowych

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Art. 31 § 2 k.k.przewiduje, że jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa zdolność rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania postępowaniem była w znacznym stopniu ograniczona, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary. Zdaniem sądu jednak, orzeczenie wobecZ. M. (1)kary nadzwyczajnie złagodzonej, zatem łagodniejszej niż ukształtowana przedmiotowym wyrokiem, nie stanowiłoby sprawiedliwej kary biorąc pod uwagę okoliczności popełnienia przestępstwa wskazane powyżej, w tym w szczególności działanie w stanie po użyciu alkoholu.
Sąd nie znalazł podstaw do nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec oskarżonejZ. M. (1). Na decyzję co do stosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary sprawcy o znacznie ograniczonej poczytalności wpływa także stopień społecznej szkodliwości przestępstwa, fakt ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności nie jest jedyną okolicznością jaka powinna być brana pod uwagę przy rozważaniu nadzwyczajnego złagodzenia kary. Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa, które sąd podziela, nieuzasadnione jest oczekiwanie, by sprawcom działającym w warunkachart. 31 § 2 k.k.zawsze (czy co do zasady) wymierzać kary w najniższym ustawowym wymiarze bądź kary nadzwyczajnie złagodzone, działanie w warunkachart. 31 § 2 k.k.nie oznacza przymusu nadzwyczajnego złagodzenia kary, a wymierzona kara nie może nie uwzględniać okoliczności obciążających. Wobec sprawcy działającego w stanie ograniczonej poczytalności mają zastosowanie przepisy ogólne dotyczące wymiaru kary określone wart. 53 k.k.Przy wymiarze kary różnica między sprawcą z upośledzeniem umysłowym, a zdrowym psychicznie polega na tym, że owe upośledzenie uzasadnia jedynie wydatne złagodzenie kary na tle całokształtu uwzględnionych okoliczności, a więc wymierzenie kary łagodniejszej, niżby ją orzeczono, gdyby okoliczność ta nie zachodziła.
Działanie w stanie ograniczonej w stopniu znacznym poczytalności jest istotnym elementem umniejszającym stopień winy, a co za tym idzie ma to zasadniczy wpływ na wymiar kary, co sąd wziął pod uwagę i ocenił stopień winy oskarżonej jako niższy i wymierzył oskarżonej niższą karę niż zostałaby orzeczona wobec oskarżonego, który nie działałby w warunkach ograniczonej poczytalności.

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5.

Na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzei§ 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5, atakże § 18 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r., Sąd zasądził na rzecz adw.A. O.– obrońcy oskarżonegoR. K. (1)kwotę 2.460,00 zł powiększoną o podatek VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu. Wysokość zasądzonej kwoty wynika z ilości terminów rozpraw i posiedzeń na jakich był obecny obrońca, a także uwzględnia koszty postępowania przygotowawczego (prowadzonego w postaci śledztwa).

6.

Na podstawieart. 29 ust. 1 Ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturzei§ 17 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5, atakże § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r., Sąd zasądził na rzecz adw.M. R.– obrońcy oskarżonejZ. M. (1)kwotę 1980,00 zł powiększoną o podatek VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonej z urzędu. Wysokość zasądzonej kwoty wynika z ilości terminów rozpraw na jakich był obecny obrońca, a także uwzględnia koszty postępowania przygotowawczego (prowadzonego w postaci śledztwa).

8.

Sąd na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów postępowania w sprawie, dodatkowoR. K. (1)od 17 maja 2020 r. był pozbawiony wolności, obydwoje nie posiadają też żadnego majątku. Z tych powodów Sąd uznał, że uiszczenie kosztów przez oskarżonych byłoby dla nich zbyt uciążliwe, a wręcz niemożliwe.

6

1Podpis