Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 457/21
Data wyroku: 2021-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Damian Krakowiak
Słowa kluczowe: Tymczasowe aresztowanie
Podstawa prawna: art. 263§2kpk

Sygn. akt V Kz 457/21
PR Ds. 71.2021

POSTANOWIENIE
Dnia 14 maja 2021 roku
Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnym Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Damian Krakowiak
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Lerka
przy udziale Prokuratora Macieja Ołubka
po rozpoznaniu w sprawieS. S., synaM.iM. z domu K.,urodzonego dnia (...)wK.,
podejrzanego o czyn zart. 279 k.k.i in.
z zażalenia obrońcy
na postanowienie Sądu Rejonowego w Łęczycy dnia 7 kwietnia 2021 roku
o przedłużeniu stosowania wobec podejrzanegoS. S.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia12 lipca 2021 roku
na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k.,art. 275 § 1 i § 2 k.p.k.

postanawia
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

1
uchylićstosowany wobec podejrzanegoS. S.środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania,

2
zastosować wobec podejrzanegoS. S.dozórPolicji z obowiązkiem stawiennictwa raz w tygodniu we właściwej dla miejsca zamieszkania jednostce Policji.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 20121 roku Sąd Rejonowy w Łęczycy na podstawieart. 249 § 1 k.p.k.w zw. zart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.oraz§ 2 k.p.k.w zw. zart. 263 § 2 k.p.k.przedłużył stosowanie wobec podejrzanego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 12 lipca2021 roku.
Postanowienie zaskarżył w całości obrońca, zarzucając relewantne naruszenie przepisów postępowania, to jest:
-art. 258 § 1 pkt 2 i § 2 k.p.k.poprzez przedłużenie tymczasowego aresztowania mimo braku obawy matactwa,
-art. 7 i 249 § 1 k.p.k.poprzez bezzasadne przyjęcie, że dowody zebrane w sprawie wskazują na duże prawdopodobieństwo, iż popełnił on zarzucane mu przestępstwo,
-art. 251 § 3 k.p.k.w zw. zart. 257 § 1 k.p.k.poprzez zaniechanie rozważenia, czy dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania wystarczające byłoby zastosowanie innego środka przymusu,
-art. 263 § 2 k.p.k.poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania przygotowawczego.
W konsekwencji skarżący wniósł o zmianę postanowienia i zastosowanie wolnościowych środków prewencji procesowej.

Sąd zważył, co następuje:
Zażalenie jest częściowo zasadne.
Słuszny jest zarzut obrazyart. 263 § 2 k.p.k.Naruszenie normy miało oczywisty wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skutkowało bowiem przedłużeniem stosowania izolacyjnego środka przymusu przy niespełnieniu wszystkich warunków określonych przez ustawodawcę.
Warunkiem przedłużenia tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym jest oprócz spełnienia przesłanek zart. 249 § 1 k.p.k.iart. 258 k.p.k., przy braku przeszkód zart. 259 k.p.k., wystąpienie przesłanki szczególnej w postaciniemożności ukończenia postępowania przygotowawczegow dotychczas określonym terminie „ze względu na szczególne okoliczności sprawy” (art. 263 § 1 k.p.k.) /G.Krysztofiuk, w: D. Drajewicz (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz do art. 263, 2020, Legalis/.
Część motywacyjna skarżonego orzeczenia nie zawiera odniesienia się do przedmiotowej przesłanki. Może to wskazywać, że Sąd Rejonowy pominął w procesie decyzyjnym jeden z kluczowych warunków zastosowania instytucji zart. 263 § 2 k.p.k.
Dostrzec wypada, że uzasadnienie „wymusza samokontrole sądu, który musi wykazać, że orzeczenie jest materialnie i formalnie prawidłowe oraz odpowiada wymogom sprawiedliwości, dokumentuje argumenty przemawiające za przyjętym rozstrzygnięciem, jest podstawą kontroli zewnętrznej przez organy wyższych instancji, służy indywidualnej akceptacji orzeczenia, umacnia zaufanie społeczne i demokratyczną kontrolę wymiaru sprawiedliwości, a więc wzmacnia bezpieczeństwo prawne” (wyrok SA w Krakowie z 16.12.2013r., II AKa 153/13). Standard ten winno w szczególności spełniać orzeczenie skutkujące pozbawieniem wolności.
Powodem przedłużenia izolacyjnego środka przymusu nie może być konieczność przeprowadzeniapodstawowychczynności postępowania przygotowawczego, niezbędnych do realizacji jego celów opisanychwart. 297 § 1 k.p.k.Zbieranie materiału dowodowego jest istotą każdego postępowania przygotowawczego i służy realizacji jego celów i tym samym nie może być równoznaczne ze „szczególnymi okolicznościami sprawy” (postanowienie SA w Krakowie z 12.12.2013r., II AKz 492/13, Lex 1409142).
Szczególną okolicznością nie może być także samo stwierdzenie, że zachodzi potrzeba zbierania kolejnych dowodów, po to by wyjaśnić wszystkie istotne okoliczności sprawy oraz ewentualnie przeredagować treść przedstawionych podejrzanemu zarzutów (postanowienie SNz 12.3.2009r., WZ 15/09, OSNKW 2009, nr 7, poz. 52).
Sąd Rejonowy uzasadnił przedłużenie stosowania tymczasowego aresztowania koniecznością „uzyskania odpowiedzi z KPPI.w związku z podejrzeniem kradzieży katalizatorów, uzyskania odpowiedzi z KPPB.w związku z podejrzeniem kradzieży biżuterii, podjęcia decyzji w zakresie uzupełnienia podejrzanym zarzutów, przeprowadzenia badania sądowo psychiatrycznego współpodejrzanego oraz przeprowadzenia czynności końcowych w sprawie” (k. 10 uzasadnienia).
Żadna z wymienionych przez Sąd I instancji czynności nie wykracza poza podstawowy zakres czynności dowodowych. Nie wiąże się teżz czasochłonnością.
Prokurator we wniosku o przedłużenie nie uzasadnił w żaden sposób, dlaczego niemożliwe było przeprowadzenie postulowanych czynnościw dotychczas określonym terminie stosowania środka przymusu. Organ postępowania przygotowawczego uchybił tym samym treści § 185 ust. 1rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r. – Regulaminowi wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury(„we wniosku o przedłużenie tymczasowego aresztowania przytacza się okoliczności, które przemawiają za koniecznością przedłużenia tego środka zapobiegawczego na podstawie prawnej powołanej we wniosku”).
Nieporozumieniem jest przy tym powoływanie konieczności przeprowadzenia badania psychiatrycznego innego podejrzanego. Kwestia poczytalności innego uczestnika procesu nie dotyczy przecieżS. S..
Bezzasadny jest zarzut brakuquantumdowodów wystarczających dla stosowania środka zapobiegawczego. Dość wspomnieć, iż obciążają podejrzanego wyjaśnienia współpodejrzanych i jego początkowe enuncjacje procesowe, w których przyznał się i wziął udział w eksperymencie procesowym.
Wobec przyjęcia, że stosowanie tymczasowego aresztowania powinno ustać, Sąd Okręgowy nie odnosi się do pozostałych zarzutów (art. 436 k.p.k.).
Mając jednak na uwadze fakt, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych czynów, uwzględniając rodzaj, charakter i nasilenie obawzart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.(utrwalenie kluczowych dowodów), celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania zastosowano środek zapobiegawczy w postaci dozoru Policji.
Kierując się przedstawionymi motywami, orzeczono jak w sentencji.