Sąd Rejonowy Gdańsk-Południe w Gdańsku
VI Wydział Pracy
Sygnatura akt: VI U 877/18
Data wyroku: 2022-03-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Dorota Witkowska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie jednorazowe
Podstawa prawna: art. 11 ust. 1 pkt ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych i art. 477^14^§ 2 kpc^^
Teza: "(...) ścisła interpretacja tabeli uszczerbkowej jak zaprezentował pozwany (...) nie jest właściwa, bowiem analiza przepisów omawianego Rozporządzenia wskazuje, że ustawodawca dopuścił, iż zawarty przez niego w Rozporządzeniu wykaz uszczerbków może nie być wyczerpujący, skoro z góry przewidział możliwość ustalenia uszczerbku na podstawie pozycji najbardziej zbliżonej, co zawarł w § 8 ust. 3 Rozporządzenia (...)"

Sygn. akt VI U 877/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 marca 2022r.
Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w Gdańsku Sekcja ds. Ubezpieczeń Społecznych w VI Wydziale Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia Dorota Witkowska

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Iwona Piotrowicz

po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2022 r. w Gdańsku
na rozprawie
sprawyW. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o odszkodowanie z tyt. wypadku
z odwołania od decyzji z dnia 16 lipca 2018 r., znak(...)

I
Zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje powodowiW. K.prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości odpowiadającej 7 % uszczerbku na zdrowiu w miejsce 5 % i przyznaje z tego tytułu odszkodowanie w wysokości 1.708,00 zł (słownie: jeden tysiąc siedemset siedem i 00/100).

Na oryginale właściwy podpis
Sygn. akt VI U 877/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 lipca 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.na podstawie orzeczenia z dnia 12 lipca 2018 r. Lekarza Orzecznika ZUS przyznałW. K.jednorazowe odszkodowanie z tytułu 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy z dnia 22 października 2017 r.
/k. 15 w aktach ZUS decyzja/
Od powyższej decyzji odwołał się powódW. K.nie zgadzając się z ustaloną wysokością uszczerbku na zdrowiu.
Powód zarzucił, że po wypadku jego stan zdrowia znacznie się pogorszył, miewa częste bóle głowy, w cieplejsze dni omdlewa, skupienie i koordynacja również nie są takie same jak przed wypadkiem.
/k. 2 odwołanie/
Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.wniósł o oddalenie odwołania oraz o zasądzenie od powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany podtrzymał zaskarżoną decyzję i jej argumentację.
/k. 4-5 odpowiedź na odwołanie/
Postanowieniem z dnia 17 października 2019 r. pozwany sprostował omyłkę pisarską w sentencji w/w decyzji ZUS z dnia 16 lipca 2018 r. w ten sposób, że w miejsce nieprawidłowo wpisanego Lekarza Orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należało wpisać Komisja Lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
/k. 21 postanowienie/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódW. K.był objęty ubezpieczeniami społecznymi, w tym ubezpieczeniem wypadkowym, z tytułu zatrudnienia w(...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością(...)wG.na stanowisku starszego spawacza.
W dniu 22 października 2017 r. powód uległ wypadkowi przy pracy, kiedy podczas zamykania klapy wagonu, dźwignia służąca do jej zamykania, odskoczyła i uderzyła powoda w okolice kości policzkowej.
Pomocy medycznej udzielono powodowi na Szpitalnym Oddziale RatunkowymSzpitala (...)wW..
Pozwany w związku z powyższym wypadkiem przyznał powodowi prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości odpowiadającej 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
/okoliczności bezsporne/
Lekarz orzecznik ZUS w dniu 20 czerwca 2018r. rozpoznał u powoda stan po urazie głowy ze złamaniem wieloodłamowym kości jarzmowej po repozycji operacyjnej z pozostałą blizną okolicy skroniowej szpecącą i nieznaczną asymetrią twarzy bez zaburzeń nerwicowych pourazowych czy neurologicznych i ustalił z tego tytułu 3% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu na podstawie pozycji 19a tabeli uszczerbków.
Komisja Lekarska ZUS w opinii lekarskiej z dnia 12 lipca 2018 r. rozpoznała u powoda stan po urazie głowy ze złamaniem kości jarzmowej lewej leczonym operacyjnie z pozostałą szpecąca blizną długości ok. 6 cm w okolicy skroniowej bez deficytów neurologicznych.
Z tego tytułu Komisja Lekarska orzeczeniem z dnia 12 lipca 2018 r. orzekła 5 % długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, które jednak zakwalifikowała z pozycji 1a tabeli uszczerbków.
/dowód:
- opinia lekarska z dnia 20 czerwca 2018 r. k. 6 akt ZUS teczka(...).(...),
- orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 20 czerwca 2018 r. k. 13 akt ZUS,
- opinia lekarska z dnia 12 lipca 2018 r. k. 9 akt ZUS teczka(...),
- orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS k. 16 w aktach ZUS/
Wskutek wypadku przy pracy z dnia 22 października 2017 r. powód doznał stłuczenia głowy z krwiakiem podskórnym okolicy skroniowej lewej, złamania łuku kości jarzmowej lewej z fragmentacją odłamów i chwilowym splątaniem.
Złamanie łuku jarzmowego lewego leczone było u powoda chirurgicznie repozycją odłamów i fiksacją. Leczenie przebiegło bez powikłań i zostało zakończone.
Powód doznał łącznie 7% uszczerbku na zdrowiu, na który złożyło się 5% zpozycji 2przyjętej na podstawie§ 8 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowaniaz uwagi na złamanie łuku kości jarzmowej, który wraz z kośćmi jarzmowymi, kością skroniową i wyrostkiem z kością czołową stanowi integralną część głowy tj. twarzo-czaszkę oraz 2% zpozycji 19atabeli uszczerbków z uwagi na zmiany skórne i szpecącą bliznę.
/dowód: k. 27-29, 37, 52, 67, 108 opinia biegłego sądowego z zakresu otolaryngologiiM. K./
Uraz powoda miał charakter powierzchowny z izolowanym złamaniem kości jarzmowej lewej leczonym operacyjnie i w neurologicznej ocenie nie spowodował uszczerbku na zdrowiu.
W dostępnej dokumentacji medycznej brak jest danych, które potwierdziłyby uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego w związku z urazem. Poza tkliwością na ucisk okolicy blizny po leczeniu operacyjnym złamania kości jarzmowej brak jest w dokumentacji danych sugerujących następstwa neurologiczne przebytego urazu twarzoczaszki. Związek zgłaszanych przez powoda omdleń, bólów i zawrotów głowy oraz zaburzenia koncentracji z przebytym wypadkiem nie jest medycznie uzasadniony, gdyż uraz głowy był powierzchowny, bez uszkodzenia mózgu, a powód nie leczył się neurologicznie w związku z wypadkiem.
/dowód: k. 99-100 opinia biegłego sądowego neurologaA. R./

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o okoliczności bezsporne oraz dowody w postaci dokumentów oraz opinii biegłych sądowych otolaryngologaM. K.i neurologaA. R..
Okoliczności bezsporne nie budziły wątpliwości, nadto znajdowały potwierdzenie w dokumentach, których autentyczności i prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron.
Spór stron sprowadzał się do oceny w zakresie wysokości uszczerbku na zdrowiu, jakiego powód doznał wskutek wypadku przy pracy z dnia 22 października 2017 r., dlatego też szczególne znaczenie dla Sądu miał dowód z opinii biegłych sądowych, bowiem rozstrzygnięcie sprawy wymagało wiadomości specjalnych.
Oceniając opinie biegłych sądowych Sąd podzielił ich treści i wnioski w zakresie wskazanym w stanie faktycznym. Opinie były spójne i logiczne. Biegli wskazali na jakiej podstawie dokonali ustaleń medycznych i oceny stanu zdrowia powoda przekonująco uzasadniając wnioski opinii. Sąd miał również na uwadze, że opinie sporządzili biegli posiadający wiedzę specjalną z dziedzin medycyny adekwatnych do urazu powoda, nadto wiedzę popartą doświadczeniem zawodowym.
Strony nie składały zastrzeżeń do ustaleń biegłej neurolog.
Pozwany złożył zarzuty do opinii biegłego otolaryngologaM. K.(k. 47-47v, 89-89v, 122) co do rozpoznania uszczerbku na zdrowiu zpoz. 2tabeli uszczerbkowej wskazując, że z dostarczonej dokumentacji nie wynika, aby powód doznał uszkodzenia kości sklepienia czaszki lub uszkodzenia podstawy czaszki. Zarzucono, że jedyną uszkodzoną kością podczas wypadku była kość jarzmowa lewa, a dokładnie jej łuk jarzmowy, które nie wchodzą w skład kości sklepienia czaszki ani podstawy czaszki, jak błędnie - zdaniem pozwanego – uznał biegły. Pozwany wskazał, że kośćjarzmowa należy do kości twarzoczaszki a ich uszkodzenia są wskazane w kilku pozycjach tabeli uszczerbkowej tj.poz. 3, 20, 22-25i według pozwanego nie było podstaw do zastosowania§ 8 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania.
Sąd nie podzielił jednak zarzutów pozwanego do opinii biegłego. Biegły odniósł się do zarzutów pozwanego i podtrzymał opinię co do rozpoznania lekarskiego jak i kwalifikacji uszczerbku oraz przekonująco uzasadnił na jakiej podstawie przyjął rozpoznanie z poz. 2 tabeli uszczerbkowej. Zwraca uwagę, że pozycje tabeli uszczerbkowej wskazane przez pozwanego dotyczą uszkodzenia nosa, szczęki, żuchwy i języka a zatem także nie odpowiadają wprost rozpoznanemu urazowi, który jest niewątpliwy. W tych okolicznościach przekonujące jest dla Sądu wyjaśnienie biegłego, że pozycją najbardziej zbliżoną do przypadku powoda jest poz. 2 z tabeli uszczerbków, a odpowiednia ocena uszczerbku z tej pozycji była możliwa w oparciu właśnie o § 8 ust. 3 w/w Rozporządzenia. W ocenie Sądu tak ścisła interpretacja tabeli uszczerbkowej jak zaprezentował pozwany (brak podstaw do ustalenia uszczerbku z uwagi na brak ubytku w kości – k. 89V) nie jest właściwa, bowiem analiza przepisów omawianego Rozporządzenia wskazuje, że ustawodawca dopuścił, iż zawarty przez niego w Rozporządzeniu wykaz uszczerbków może nie być wyczerpujący, skoro z góry przewidział możliwość ustalenia uszczerbku na podstawie pozycji najbardziej zbliżonej, co zawarł w § 8 ust. 3 Rozporządzenia.
Sąd nie podzielił zatem zarzutów pozwanego do opinii biegłego otolaryngologa i uznał, że zarzuty te stanowiły w istocie wyraz braku akceptacji dla odmiennych i niekorzystnych ustaleń biegłego oraz nie stanowiły skutecznej podstawy do podważenia opinii.
Sąd wprawdzie samodzielnie ocenia dowody zgromadzone w sprawie, w tym opinie biegłych, jednak ta ocena nie może prowadzić do sprzeczności z faktami, które z tych opinii wynikają. Jeśli opinia spełnia wymogi przewidziane prawem, jest rzetelna, zgodna z zasadami wiedzy, logiczna,należycie uzasadniona i przekonująca, to należy podzielić wnioski z niej płynące, a nie orzekać z pominięciem tak sporządzonej opinii. Jeżeli opinia biegłego jest tak kategoryczna i tak przekonywająca, że Sąd określoną okoliczność uznaje za wyjaśnioną, to nie ma obowiązku dopuszczania dowodu z dalszej opinii biegłych, tylko dlatego, iż strona postępowania w subiektywnym przekonaniu co do swego stanu zdrowia nie zgadza się z wnioskami płynącymi z tej opinii (wyrok SN z 21.11.1974r., II CR 638/74, OSP 1975/5/108, wyrok SA w Lublinie z dnia 14.10.1999r., III AUa 279/99, OSA 2000/7-8/34).
Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych nie ma na celu doprowadzenia do przyjęcia tez jednej ze stron, lecz do ustalenia stanu faktycznego zgodnego z prawdą. Postępowanie dowodowe w tym zakresie nie polega zatem na ponawianiu dowodów, tak długo, aż strona uzyska korzystną dla siebie treść opinii, ale dopóty, dopóki nie zostaną ustalone w sposób stanowczy istotne okoliczności sprawy. Wskazać należy na wyrok Sądu Najwyższego z 21.11.1974r., II CR 638/74, OSP 1975/5/108, który stwierdził, że jeżeli opinia biegłego jest kategoryczna i przekonywająca, że Sąd określoną okoliczność uznaje za wyjaśnioną, to nie ma obowiązku dopuszczania dowodu z dalszej opinii biegłych (tak też: wyrok SN z 18.10.2001r., IV CKN 478/00, LEX nr 52795).
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skoro postępowanie dowodowe potwierdziło, iż powód doznał wyższego uszczerbku na zdrowiu, aniżeli ustalony przez pozwanego, to na zasadzieart. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych(t.j. Dz.U. 2019r., poz. 1205), należało mu się prawo do odszkodowania uwzględniającego różnicę między odszkodowaniem przyznanym za 5%, a ustalonym w postępowaniu sądowym w wysokości 7% w związku z uszkodzeniem powłok twarzy (oszpecenia w postaci blizny) z poz. 19a tabeli uszczerbkowej zawartej wrozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania, co dało 2% oraz w związku ze złamaniem łuku kości jarzmowej, co dało 5% uszczerbku na zdrowiu z pozycji 2 tabeli uszczerbkowej w związku z § 8 ust. 3 w/w Rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze Sąd na mocyart. 47714§ 2 kpcuwzględnił odwołanie i orzekł jak w wyroku przyznając powodowi prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy, jakiemu uległ w dniu 22 października 2017 r. w wysokości odpowiadającej łącznie 7% uszczerbku na zdrowiu przyznając z tego tytułu kwotę odpowiadającą 2% uszczerbku na zdrowiu stanowiącym różnicę między odszkodowaniem należnym a przyznanym przez pozwanego.
Wysokość powyższego odszkodowania Sąd ustalił na podstawie art. 12 ust. 1 i 5 ustawy wypadkowej oraz Obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 23 lutego 2018 r. w sprawie wysokości kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej (M.P. 2018.268) przyjmując do jego obliczenia stawki obowiązujące w dacie zaskarżonej decyzji tj. 854 zł za 1% uszczerbku na zdrowiu.
Na oryginale właściwy podpis