Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 973/21
Data wyroku: 2021-09-24 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Damian Krakowiak
Słowa kluczowe: Tymczasowe aresztowanie
Podstawa prawna: art. 258§2, §1 pkt 2 kpk

Sygn. akt V Kz 973/21

IV 1  Kp 163/21, 4195-4.Ds 134.2021

POSTANOWIENIE
Dnia 24 września 2021 roku
Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnym Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący: Sędzia SO Damian Krakowiak
Protokolant: st. sekr. sąd. Sylwia Kurek
przy udziale Prokuratora Tomasza Grona
po rozpoznaniu w sprawieC. C., synaW.
oskarżonego o czyn zart. 62 ust 1 i 2ustawy z dnia 29 lipca 2005 rokuo przeciwdziałaniu narkomaniii in.
z zażalenia podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia28 sierpnia 2021 roku
o zastosowaniu wobec podejrzanego tymczasowego aresztowania do dnia24 listopada 2021 roku
na podstawieart. 437 § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.,art. 275 § 1 i § 2 k.p.k.

postanawia
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

1
uchylićstosowany wobec podejrzanegoC. C.środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania,

2
zastosować wobec podejrzanegoC. C.dozórPolicji z obowiązkiem stawiennictwa raz w tygodniu we właściwej dla miejsca zamieszkania jednostce Policji.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2021 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi na podstawieart. 249 § 1 k.p.k.w zw. zart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.oraz§ 2 k.p.k.zastosował wobec podejrzanego tymczasowe aresztowanie.
Postanowienie zaskarżył w całości podejrzany, wskazując brak potrzeby stosowania izolacyjnego środka przymusu.

Sąd zważył, co następuje:
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, a podniesiony zarzut jest słuszny.
Sąd rejonowy w sposób rzutujący na treść rozstrzygnięcia naruszył dyspozycjęart. 249 § 1 k.p.k.w zw. zart. 258 § 2w zw. z§ 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 251 § 3 k.p.k.
Sąd I instancji zastosował izolacyjny środek przymusu przy braku ku temu podstaw. Uzasadnienie postanowienia nie odpowiada wymogom prawa. Zwięzłość nie oznacza pominięcia lub lakonicznego omówienia niektórych elementów (wyrok SA w Katowicach z20.6.2018r., II AKa 88/18). Z części motywacyjnej postanowienia nie wynika, dlaczego nie uznano za wystarczające zastosowanie wolnościowego środka zapobiegawczego.
Przede wszystkim przesłanek szczególnych stosowania tymczasowego aresztowania (w tym także tej zart. 258 § 2 k.p.k.) nie można interpretowaćw oderwaniu od ogólnych zasad rządzących stosowaniem środków zapobiegawczych, a w szczególności w oderwaniu od celu, którym jest przecież zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania (art. 249 § 1 k.p.k.).
Podejrzanego skonfrontowano z zarzutem popełnienia 3 przestępstw.C. C.przyznał się w całości do pierwszego z nich (posiadanie prohibitu), w zakresie dwóch pozostałych (udzielanie narkotyku) kwestionował jedno ze znamion.
W sprawie przesłuchano już osobę, której miał być udzielony narkotyk. Środek dowodowy został należycie utrwalony. Podejrzany nie ma realnego wpływu na treść już zaprotokołowanych zeznań.
Jeśli się zważy, iż podejrzany nie stoi pod zarzutem udziałuw zorganizowanej grupie przestępczej, dopuszczenia się czynu wspólniei w porozumieniu, ryzyko bezprawnego wpływu podejrzanego na bieg postepowania nie jest takie, by konieczna była izolacjaC. C..
Obawę matactwa trzeba relatywizować do planowanych przez Prokuratora czynności. Potrzebę stosowania aresztowania mają uzasadniać następujące czynności dowodowe do przeprowadzenia: opinia z zakresu badań fizyko-chemicznych, opinia informatyka, opiniowanie sądowo-psychiatryczne, uzyskanie danych o karalności, załączenie ewentualnych odpisów wyroków. Podejrzany nie ma możliwości zniekształcenia wyniku powołanych przez prokuratora czynności.
Konieczność „przesłuchania ewentualnych nabywców” jest „fasadowa”, jeśli zważyć brak informacji o źródle dowodowym w tym zakresie.
Z pola widzenia nie można tracić i tego, że centrum aktywności podejrzanego jest w kraju.C. C.kończy studia. Zbierał pieniądze na leczenie nowotworowe matki. Choroba matki została udokumentowana kartami informacyjnymi. Obawa ucieczki jawi się również jako mało realna.
Mając jednak na uwadze fakt, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonego zarzucanych czynów, uwzględniając rodzaj, charakter i nasilenie obawzart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.(utrwalenie kluczowych dowodów), celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania zastosowano środek zapobiegawczy w postaci dozoru Policji.