Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 1089/21
Data wyroku: 2022-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Małgorzata Żelewska
Słowa kluczowe: Kredyt, Konsument
Podstawa prawna: art 405, 410 k.c.
Teza: brak

Sygn. aktI 1 C 1089/21 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2022 roku
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja ds. rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonymw składzie:
Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Żelewska
po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2022 roku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...) sp. z o.o.z siedzibą weW.
przeciwkoSpółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.na rzecz powódki(...) sp. z o.o.z siedzibą weW.kwotę 295,46 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych czterdzieści sześć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 17 kwietnia 2021 roku do dnia zapłaty,

2
zasądza od pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.na rzecz powódki(...) sp. z o.o.z siedzibą weW.kwotę 137,00 zł (sto trzydzieści siedem złotych) tytułem kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.

UZASADNIENIE
Powódka(...) sp. z o.o.z siedzib1we(...)od pozwanej(...)KasyO.ciowo-Kredytowej im.F. S.wG.zap3aty kwoty 295,46 z3wraz z ustawowymi odsetkami za opónienie od dnia 17 kwietnia 2021 roku do dnia zap3aty, a tak¿e zas1dzenia na swoj1rzecz kosztów procesu wed3ug norm przepisanych.
W uzasadnieniu wskaza3a, ¿e dnia 21 marca 2017 roku pozwany zawar3z konsumentem umowê po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nr(...). Zgodnie z umow1kwota udzielonego kredytu wynios3a 21.386,64 z3. W chwili zawarcia umowy pozwana pobra3a kwotê 3.562,50 z3tytu3em prowizji. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania wynios3a 18,01 %, za ca3kowity koszt kredytu 23.064,27 z3. W okresie umownym pozwana pobiera3a odsetki od ca3kowitej kwoty udzielonego kredytu w wysokoci 24.949,14 z3wed3ug zmiennej stopy procentowej wynosz1cej 9,50 % w skali roku. Zdaniem powódki pozwana bezpodstawnie pobiera3a odsetki od poniesionego kosztu prowizji.(...)na stanowisku, ¿e ca3kowita kwota kredytu obejmuje wy31cznie tê kwotê, która zosta3a faktycznie oddana do swobodnej decyzji konsumenta. Koszty zwi1zane z udzieleniem kredytu nie mog1stanowiæ ca3kowitej kwoty kredytu, nawet wówczas, gdy kredytodawca udziela kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. Dnia 23 lutego 2018 roku dokonano wczeniejszej ca3kowitej sp3aty kredytu. Dnia 24 kwietnia 2020 roku powódka zawar3a z konsumentem umowê przelewu wierzytelnoci s3u¿1cej konsumentowi przeciwko pozwanemu, o czym zawiadomi3pozwan1zawiadomieniem oraz wezwaniem z dnia 31 marca 2021 roku do zap3aty kwoty dochodzonej pozwem w terminie 14 dni. Pismo dorêczono pozwanej dzieñ póniej.
Dochodzona kwota obejmuje odsetki od prowizji za okres od dnia udzielenia kredytu do chwili jego sp3aty.
Roszczenie sta3o siê wymagalne z dniem 16 kwietnia 2021 roku, tj. po up3ywie 14-dniowego terminu wyznaczonego w wezwaniu do zap3aty.
(...)roszczenia stanowi3art. 410 k.c.w zw. z art. 5 pkt 10 e ustawy o kredycie konsumenckim.
(pozew  k. 3-6v.)
W sprzeciwie od nakazu zap3aty pozwana wnios3a o oddalenie powództwa w ca3oci i zas1dzenie na swoj1rzecz kosztów procesu wed3ug norm przepisanych.
Pozwana zarzuci3a powódce brak legitymacji czynnej, podnosz1c, ¿e cesja wierzytelnoci nie obejmuje roszczeñ z tytu3u nienale¿nego wiadczenia.
Zdaniem pozwanej roszczenie g3ówne jest niezasadne. Umowa po¿yczki zosta3a zawarta na kwotê 28.500,00 z3i ca3oæ tych rodków zosta3a wyp3acona kredytobiorcy. Od tej kwoty naliczane by3y odsetki. Po¿yczkobiorczyni wyrazi3a wolê zap3aty kosztu prowizji ze rodków pochodz1cych z przedmiotowej po¿yczki. Konsument mia3wybór co do sposobu uiszczenia prowizji.
Poza tym powódka jako przedsiêbiorca nie mo¿e powo3ywaæ siê przy dochodzeniu roszczeñ na prawa konsumenta, które jej samej nie przys3uguj1.
N.¿nie od powy¿szego roszczenie jest przedawnione, a tak¿e stanowi nadu¿ycie prawa.
(sprzeciw  k. 33-41)
Stan faktyczny:
Dnia 21 marca 2017 roku(...)B.jako konsumentka zawar3a z pozwan1umowê po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nr(...). Umowa zawarta zosta3a na okres od dnia jej zawarcia do dnia 19 marca 2027 roku. W umowie wskazano, ¿e ca3kowita kwota kredytu wynosi3a 21.386,64 z3i nie obejmuje kredytowanych przez pozwan1kosztów po¿yczki. Kwota po¿yczki z uwzglêdnieniem kredytowanych kosztów po¿yczki wynosi3a 28.500,00 z3. Po¿yczka mia3a zostaæ wyp3acona na wskazany w umowie rachunek. Koszty zwi1zane z zawarciemumowy (...)m.in. prowizja z tytu3u udzielenia po¿yczki w kwocie 3.562,50 z3. Za cel po¿yczki wskazano dowolny cel konsumpcyjny.(...)kwota do zap3aty w dniu zawarcia umowy obliczona zosta3a na 44.450,91 z3, a Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania obliczona zosta3a na 18,01 %. Zgodnie z umow1kwota po¿yczki obejmuj1ca kredytowane koszty po¿yczki oprocentowana by3a wed3ug zmiennej stopy procentowej wynosz1cej  na dzieñ zawarcia umowy  9,50 %. Umowa zawarta zosta3a na wzorcu umownym nr P/U/K./2.9a.
(dowód: umowa  k. 13-15)
Warunkiem wyp3aty po¿yczki  zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 Regulaminu by3o uiszczenie m.in. prowizji.
(dowód: regulamin  k. 51-52)
Po¿yczkobiorczyni przed wyp3at1po¿yczki z3o¿y3a dyspozycjê wyp3aty przelewem z kwoty udzielonego kredytu kwoty 3.562,50 z3na pokrycie prowizji (wed3ug wzoru R/F/D.-G.-P./1.4).
(dowód: dyspozycja wyp3aty przelewem  k. 53)
Pozwana wyp3aci3a zatem na prowadzony rachunek po¿yczkobiorczyni kwotê 28.500,00 z3, jednoczenie (o tej samej godzinie 16:26) pobieraj1c kwotê prowizji w wysokoci 3.562,50 z3. W efekcie w dniu zawarcia umowy po¿yczki po¿yczkobiorca dysponowa3kwot1pomniejszon1o koszt prowizji.
(dowód: zestawienie operacji  k. 49)
Dnia 23 lutego 2018 roku po¿yczkobiorczyni dokona3a ca3kowitej sp3aty po¿yczki.
(dowód: owiadczenie  k. 21)
Dnia 18 listopada 2019 roku(...)B.zawar3a z powódk1umowê przelewu wierzytelnoci przys3uguj1cej z ww. umowy, obejmuj1c1w szczególnoci wierzytelnoci o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op3at i kosztów oraz o zwrot kosztów w zwi1zku z wczeniejsz1sp3at1kredytu konsumenckiego oraz ze wszystkimi zwi1zanymi z tymi wierzytelnociami prawami (m.in. odsetkami za zw3okê i opónienie).
(dowód: umowa cesji  k. 22-22v.)
Pismem z dnia 30 marca 2021 roku powódka wezwa3a pozwan1do zap3aty kwoty 182,64 z3tytu3em pobranych przez pozwan1odsetek od kosztów prowizji w okresie obowi1zywania umowy.Z.lono 14-dniowy termin na zap3atê pod rygorem skierowania sprawy na drogê postêpowania s1dowego. Wezwanie dorêczono dnia 1 kwietnia 2021 roku.
(dowód: wezwanie  k. 24-24v., potwierdzenie nadania  k. 25-26v., wydruk z systemu ledzenia przesy3ek  k. 27)
Wysokoæ odsetek od kwoty prowizji za okres obowi1zywaniaumowy (...)295,46 z3.
(dowód: zweryfikowane obliczenia  k. 23)
(...)¿y3, co nastêpuje:
Sprawa rozpoznawana by3a wed3ug przepisów o postêpowaniu uproszczonym.
(...)po rozwa¿eniu wszystkich okolicznoci sprawy uzna3za konieczne rozszerzenie uzasadnienia ponad wyjanienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa (art. 5058 § 4 k.p.c.).
P.¿szy  zasadniczo niesporny  stan faktyczny(...)po rozwa¿eniu ca3ego zebranego w niniejszej sprawie materia3u dowodowego w postaci dowodów z dokumentów przed3o¿onych przez strony.
(...)zebrany materia3dowodowy(...)nie znalaz3podstaw, aby kwestionowaæ autentycznoæ przedstawionych przez strony dokumentów.Z.¿yæ bowiem nale¿a3o, ¿e ¿adna ze stron nie podnios3a w toku niniejszego postêpowania zarzutów co do autentycznoci tych dokumentów, a nadto wymienione powy¿ej dokumenty zosta3y podpisane i nie nosz1¿adnych znamion podrobienia czy przerobienia. Podobnie sytuacja mia3a siê do kopii dokumentów, które jako niekwestionowane w ramach swobodnej oceny dowodów uznano za wiarygodne. Dodatkowo,(...)na uwadze, ¿e ¿adna ze stron nie zaprzeczy3a, ¿e osoby podpisane pod wy¿ej wskazanymi dokumentami lub ich kopiami nie z3o¿y3y owiadczeñ w nich zawartych.
Na wstêpie rozwa¿añ nale¿a3o zauwa¿yæ, ¿e w uzasadnieniu wyroku nie ma potrzeby ani obowi1zku wyra¿ania szczegó3owego stanowiska do wszystkich pogl1dów prezentowanych przez strony, o ile nie mia3y one istotnego znaczenia dla rozstrzygniêcia sprawy (por. wyrok S1duN.¿szego z dnia 29 padziernika 1998 r. w sprawie II UKN 282/98, Legalis 44600). Dopuszczalne  a w wietle brzmieniaart. 3271 § 2 k.p.c.wrêcz konieczne  jest rozprawienie siê z poszczególnymi zarzutami niejako en bloc, poprzez zaprezentowanie odmiennego zapatrywania w kwestii faktów lub prawa nie pozostawiaj1ce przestrzeni dla racjonalnej obrony pozosta3ych zarzutów, które  przy uwzglêdnieniu koncepcji s1du  staj1siê wówczas bezprzedmiotowe (por. uzasadnienie wyroku S1du Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. w sprawie VI ACa 1651/15, Legalis 1733044).
P.prawn1powództwa stanowi3art. 410 § 1 k.c.w zw. zart. 405 k.c.Jak stanowi ten ostatni kto bez podstawy prawnej uzyska3korzyæ maj1tkow1kosztem innej osoby, obowi1zany jest do wydania korzyci w naturze, a gdyby to nie by3o mo¿liwe, do zwrotu jej wartoci. Przepis ten stosuje siê w szczególnoci do wiadczenia nienale¿nego.
W pierwszej kolejnoci rozwa¿yæ nale¿a3o zarzut legitymacji procesowej powódki do wytoczenia powództwa w oparciu o przepisy o nienale¿nym wiadczeniu. Legitymacja procesowa jest przes3ank1materialnoprawnej skutecznoci powództwa i oznacza wynikaj1ce z przepisów prawa materialnego uprawnienie do wyst1pienia w danym procesie w charakterze powoda (legitymacja procesowa czynna) oraz pozwanego (legitymacja procesowa bierna). Legitymacja procesowa jest przy tym pozytywn1przes3ank1jurysdykcyjn1, podlegaj1c1ocenie na podstawie przepisów prawa materialnego, zatem jej ewentualny brak skutkuje oddaleniem powództwa.
Legitymacja czynna powódki wynika3a z przeniesienia jej w trybieart. 509 § 1 k.c., zgodnie z którym wierzyciel mo¿e bez zgody d3u¿nika przenieæ wierzytelnoæ na osobê trzeci1(przelew), chyba ¿e sprzeciwia3oby siê to ustawie, zastrze¿eniu umownemu albo w3aciwoci zobowi1zania.(...)cesji za skuteczn1.(...)bowiem oznaczon1wierzytelnoæ, wyszczególniaj1c m.in. wierzytelnoæ o zwrot wszelkich nienale¿nie pobranych op3at i kosztów.(...)chybiony jest zarzut pozwanej jakoby przedmiotemumowy cesji (...)wy31cznie wierzytelnoæ z tytu3u zwrotu prowizji w zwi1zku z wczeniejsz1sp3at1kredytu. Poza tym treæ umowy nale¿y wyk3adaæ przez pryzmat kryteriów oznaczonych wart. 65 § 2 k.c.Nie by3o konieczne, aby podstawa prawna dochodzonego roszczenia wskazana zosta3a wprost w umowie. W konsekwencjiumowa cesji (...)skutek rozporz1dzaj1cy, o którym mowa wart. 510 k.c.
W tym miejscu wskazaæ nale¿a3o, ¿e nie zas3ugiwa3tak¿e na aprobatê zarzut niedopuszczalnoci dochodzenia przez powódkê roszczeñ konsumenckich.P.lenia wymaga, ¿e przelew wierzytelnoci skutkuje wst1pieniem cesjonariusza w ogó3uprawnieñ s3u¿1cych uprzednio cedentowi. Cesja polega na przejciu wierzytelnoci na cesjonariusza, przy czym wierzytelnoæ ta s3u¿y cesjonariuszowi w takim samym zakresie, w jakim przys3ugiwa3a ona cedentowi. Bez znaczenia pozostaj1przy tym indywidualne przymioty cesjonariusza lub jego forma organizacyjno-prawna. W konsekwencji przedsiêbiorca mo¿e na skutek cesji dochodziæ roszczeñ, które powsta3y w ramach stosunku konsumenckiego. Przytoczone przez pozwan1orzeczenie(...)w sprawie o sygn. akt C-106/17 odnosi siê do materii proceduralnej i korzystania z u3atwieñ s3u¿1cych konsumentom w sporach przeciwko przedsiêbiorcom w zakresie jurysdykcji krajowej. Roszczenie konsumenta nie materializowa3o siê w momencie wezwania do zap3aty. W niniejszej sprawie termin przedawnienia odrywa3siê od terminu wymagalnoci roszczenia.(...)ono konsumentowi, ale wymagalnoæ zale¿a3a od wezwania do zap3aty (art. 455 k.c.).
Tak samo niezasadny okaza3siê zarzut przedawnienia. Roszczenie z tytu3u nienale¿nego wiadczenia przedawnia siê na zasadach ogólnych  mog3o ono byæ dochodzone najwczeniej z chwil1wykonania umowy przez konsumenta  23 lutego 2018 roku  wskazane roszczenie uleg3oby przedawnieniu w dniu 31 grudnia 2024 roku (maj1c na uwadze przepisy intertemporalne ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianieustawy  Kodeks cywilnyoraz niektórych innych ustaw  Dz.U. 2018 poz. 1104).(...)przez(...)N.¿szego z dnia 25 lutego 2005 roku (sygn. akt II CK 439/04) w powo3aniu na pogl1d z orzeczenia z dnia 22 marca 2001 roku (V CKN 769/00) nie zmienia tej oceny, albowiem termin przedawnienia roszczenia z tytu3u bezpodstawnego wzbogacenia/nienale¿nego wiadczenia jest ustalany na podstawie przepisów ogólnych, a nie na podstawie przepisów szczególnych reguluj1cych dany rodzaj stosunku prawnego uzasadniaj1cego wiadczenie, które okaza3o siê nienale¿ne.N.¿ne wiadczenie jest samoistn1instytucj1i termin przedawnienia roszczenia z tego tytu3u w braku przepisu szczególnego podlega przepisowi ogólnemu zart. 118 k.c.i nastêpnych.
(...)do meritum sprawy konieczne jest odwo3anie siê do definicji podstawowych pojêæ zwi1zanych z kredytem konsumenckim zawartych w ustawie o kredycie konsumenckim. Umowa zawarta zosta3a dnia 21 marca 2017 roku, a zatem pod rz1dzami ustawy w brzmieniu obowi1zuj1cym od dnia 22 wrzenia 2016 roku (Dz.U. z 2016 r. poz. 1528 t.j.)
Zgodnie z art. 5 pkt 7 tej ustawy ca3kowita kwota kredytu stanowi sumê wszystkich rodków pieniê¿nych, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt. Dopiero ustaw1o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad porednikami kredytu hipotecznego i agentami z dnia 23 marca 2017 roku (Dz.U. z 2017 r. poz. 819 zm.)  obowi1zuj1c1od dnia 22 lipca 2017 roku  doprecyzowan1powy¿sz1definicjê wskazuj1c, ¿e ca3kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich rodków pieniê¿nych nieobejmuj1cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt, a w przypadku umów, dla których nie przewidziano tej maksymalnej kwoty, suma wszystkich rodków pieniê¿nych nieobejmuj1cych kredytowanych kosztów kredytu, które kredytodawca udostêpnia konsumentowi na podstawie umowy o kredyt.
Natomiast art. 85 ust. 2 ustawy wprowadzaj1cej nakazywa3, aby do umów o kredyt hipoteczny oraz umów o kredyt konsumencki, zawartych przed dniem wejcia w ¿ycie ustawy, stosowaæ przepisy dotychczasowe.
Punktem wyjcia dla wyk3adni pojêcia ca3kowitej kwoty kredytu  równie¿ w stanie prawnym obowi1zuj1cym w dniu zawarcia umowy  jest odwo3anie siê do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj1cej dyrektywê Rady 87/102/EWG.
W orzeczeniuT. S.ci Unii Europejskiej z dnia 26 kwietnia 2016 roku przypomniano, ¿e w art. 3 lit. h) dyrektywy pojêcie ca3kowitej kwoty do zap3aty przez konsumenta zdefiniowane zosta3o jako suma ca3kowitej kwoty kredytu i ca3kowitego kosztu kredytu ponoszonego przez konsumenta.
(...)kwota kredytu w rozumieniu art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy(...)nie obejmuje ¿adnych kwot, których przeznaczeniem jest wywi1zanie siê ze zobowi1zañ podjêtych w ramach odnonej umowy o kredyt, takich jak koszty administracyjne, odsetki, op3ata za udzielenie kredytu czy wszelkie inne typy kosztów, które musi ponieæ konsument.
W wyniku szerszych rozwa¿(...)na stanowisku, ¿e art. 3 lit. l) i art. 10 ust. 2 dyrektywy(...), a tak¿e pkt I za31cznika I do rzeczonej dyrektywy nale¿y interpretowaæ w ten sposób, ¿e ca3kowita kwota kredytu i kwota wyp3at okrelaj1ca3oæ kwot udostêpnianych konsumentowi, co wyklucza kwoty powi1zane przez kredytodawcê z pokryciem kosztów zwi1zanych przez kredytodawcê z udzieleniem odnonego kredytu, które to kwoty nie s1w rzeczywistoci wyp3acane konsumentowi.
Na pogl1d ten powo3a3siê równie¿(...)N.¿szy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 stycznia 2019 roku w sprawie o sygn. akt I NSK 9/18 (LEX nr 2643248), odnosz1c siê do stanu prawnego art. 5 pkt 7 ustawy o kredycie konsumenckim obowi1zuj1cego w dniu zawarciaumowy (...)przedmiotem niniejszego rozstrzygniêcia, nie mia3w1tpliwoci, ¿e w aktualnym stanie prawnym nie jest dopuszczalne prezentowanie tej samej kwoty (np. op3aty przygotowawczej, prowizji, itp.) zarówno w ramach ca3kowitej kwoty kredytu, jak i w kosztach kredytu. I to nawet wówczas, gdy sk3adniki kosztów kredytu s1kredytowane przez kredytodawcê. Za tak1tez1przemawia wyrana treæart. 5 pkt 7 u.k.k.(ca3kowita kwota kredytu to maksymalna kwota wszystkich rodków pieniê¿nych nieobejmuj1cych kredytowanych kosztów kredytu...). Szczególnie wa¿kie jest stwierdzenie(...)N.¿szego: Mimo braku wyranego wy31czenia w poprzedniej treciart. 5 pkt 7 u.k.k.kredytowanych kosztów kredytu nie oznacza3o to, ¿e w poprzednim stanie prawnym praktyka powoda by3a dopuszczalna. Innymi s3owy, równie¿ na tle poprzedniego brzmieniaart. 5 pkt 7 u.k.k.koszty zwi1zane z udzieleniem kredytu nie mog3y stanowiæ czêci ca3kowitej kwoty kredytu, nawet wówczas, gdy kredytodawca udzieli3kredytu przeznaczonego na poniesienie tych kosztów. W konsekwencji, ca3kowita kwota kredytu obejmuje jedynie tê kwotê, która zosta3a faktycznie oddana do swobodnej dyspozycji konsumenta.Na tle powy¿szych rozwa¿añ zmianê definicji ca3kowitej kwoty kredytu na gruncie niniejszej sprawy nale¿y traktowaæ jako doprecyzowanie pojêcia.(...)dokonana przez(...)N.¿szy nie pozostawia w tym zakresie w1tpliwoci.
(...)wy¿ej orzeczenie(...)w sprawie C-377/14 stanowi3o punkt wyjcia równie¿ dla rozwa¿añ poczynionych w uzasadnieniu wyroku S1du Apelacyjnego wW.z dnia 15 lutego 2017 roku w sprawie VI ACa 560/16 (LEX nr 2279527), w którym uznano, ¿e na tleart. 5 pkt 7 u.k.k.ca3kowita kwota kredytu oznacza rodki faktycznie udostêpnione konsumentowi, a to oznacza, ¿e w konsekwencji konsument jest zobowi1zany do uiszczenia odsetek naliczanych tylko od rodków faktycznie udostêpnionych konsumentowi, a wiêc od ca3kowitej kwoty kredytu. Brak wiêc podstaw do obci1¿ania konsumenta odsetkami od kosztów kredytu, nawet w wypadku udzielenia kredytu w celu sfinansowania tych kosztów.
Równie¿ w orzecznictwie Prezesa UOKiK przyjmowano pogl1d, ¿e ca3kowita kwota kredytu (w rozumieniuart. 5 pkt 7 u.k.k.) nie obejmuje kosztów, które maj1byæ pokryte z kapita3u kredytu. Wniosek taki wynika z porównaniaart. 5 pkt 6 u.k.k.orazart. 5 pkt 7 u.k.k.Pozwala to na unikniêcie dwukrotnego uwzglêdniania kosztów w ca3kowitej kwocie do zap3aty przez konsumenta zdefiniowanej wart. 5 pkt 8 u.k.k. (por. m.in. decyzja Prezesa UOKiK nr(...)z 12.03.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr(...)z 10.05.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr R£O(...)z 21.06.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr(...)z 9.10.2013 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr(...)z 30.12.2015 r.; decyzja Prezesa UOKiK nr(...)z 8.08.2016 r., decyzja Prezesa UOKiK nr(...)z 28.12.2016 r., publ. www.uokik.gov.pl, a tak¿e pismo Prezesa UOKiK z 20.02.2012 r.,(...)076-118/11/BK,(...)2012, nr 9.) Omawiane stanowisko znajdowa3o poparcie w orzecznictwie(...)(por. np. wyrok(...)z 6.05.2015 r., XVII AmA 5/14, LEX nr 2155798; wyrok(...)z 3.12.2015 r., XVII AmA 124/14, LEX nr 2155537; wyrok(...)z 11.12.2015 r., XVII AmA 125/14, LEX nr 1973757; wyrok(...)z 26.01.2016 r., XVII AmA 165/13, LEX nr 1997815; wyrok(...)z 20.12.2016 r., XVII AmA 53/16, LEX nr 2206139, a tak¿e wyrok SA w Warszawie z 12.12.2016 r., VI ACa 1213/15, LEX nr 2974033) - (zob. T. Czech [w:] Kredyt konsumencki. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2018, art. 5.).
W kontekcie rozwa¿añ dotycz1cych definicji ca3kowitej kwoty kredytu jej zmiana z dniem 22 lipca 2017 roku nie ma znaczenia dla rozstrzygniêcia, skoro zarówno za rz1dów wczeniejszej ustawy jak i obecnej niedozwolone jest wliczanie do ca3kowitej kwoty kredytu kwot, które nie zosta3y wyp3acone. Innymi s3owy ca3kowita kwota kredytu obejmuje jedynie kwotê wyp3acon1.
Argumentacja oparta na zmianach definicji ustawowych zawartych w art. 5 ustawy o kredycie konsumenckim jest chybiona równie¿ z innego powodu. Jak(...)N.¿szy w uchwale z dnia 12 grudnia 2019 roku (III CZP 45/19, OSNC 2020/10/83) w powo3aniu na wyrok(...)z dnia 13 listopada 1999 r., w sprawie C-106/89, w którym ten wskaza3, ¿e wynikaj1ce z dyrektywy zobowi1zanie pañstw cz3onkowskich do osi1gniêcia rezultatu przewidzianego przez dyrektywê, podobnie jak przewidziany na mocy art. 5 Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu naart. 10WE [a po wejciu w ¿ycieTraktatu z Lizbony naart. 4 ust. 3(...)]) obowi1zek podjêcia wszelkich w3aciwych rodków ogólnych lub szczególnych w celu zapewnienia wykonania tego zobowi1zania, ci1¿y na wszystkich organach pañstw cz3onkowskich, w tym, w ramach ich jurysdykcji, równie¿ na s1dach. Wynika st1d, ¿e stosuj1c prawo krajowe, bez wzglêdu na to, czy sporne przepisy zosta3y przyjête przed czy po wydaniu dyrektywy, s1d krajowy, który musi dokonaæ jej wyk3adni, powinien tego dokonaæ, tak dalece jak to tylko mo¿liwe, zgodnie z brzmieniem i celem dyrektywy, po to, by osi1gn1æ przewidywany przez ni1rezultat, i w ten sposób zastosowaæ siê do wymogów przepisu art. 189 akapit trzeci Traktatu (przenumerowanego przez Traktat z Amsterdamu naart. 249 akapit trzeciWE (a po wejciu w ¿ycieTraktatu z Lizbony naart. 288 akapit czwarty(...)).
Zasada powszechnego zwi1zania wyk3adni1prawa unijnego dokonan1przez(...)wynika z istoty i funkcji postêpowania prejudycjalnego oraz autonomii prawa unijnego wzglêdem prawa krajowego znajduje potwierdzenie w orzecznictwie samego(...)(zob. wyroki: z dnia 27 marca 1980 r., 61/79; z dnia 4 czerwca 2009 r., C-8/08, 10 kwietnia 1984 r., C-14/83, oraz w orzecznictwie(...)N.¿szego (zob. m. in. wyroki z dnia 10 kwietnia 2019 r., II UK 504/17, z dnia 5 grudnia 2019 r., III PO 7/18, postanowienie sk3adu siedmiu(...)N.¿szego z dnia 2 sierpnia 2018 r., III UZP 4/18, OSNP 2018 nr 12, poz. 165).
Z.¿yæ nale¿a3o, i¿ ustawa o kredycie konsumenckim stanowi implementacjê Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 roku w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylaj1cej dyrektywê 87/102/EWG. Dyrektywa ta dokonuje harmonizacji krajowych przepisów prawnych dotycz1cych udzielania kredytu konsumenckiego. Harmonizacja ta ma charakter ca3kowity, co oznacza, ¿e pañstwom cz3onkowskim nie wolno, co do zasady, wprowadzaæ rozwi1zañ odmiennych od przewidzianych dyrektyw1, choæby mia3y na celu silniejsz1ochronê konsumentów (art. 22 ust. 1 oraz motyw 9 preambu3y dyrektywy 2008/48/WE).(...)sytuacje, w których sama dyrektywa pozostawia pañstwom cz3onkowskim decyzjê co do uregulowania okrelonej kwestii  zob. w szczególnoci art. 2 ust. 5 i ust. 6, art. 4 ust. 2 lit. c, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 2, art. 8 ust. 1, art. 10 ust. 5 lit. f, art. 14 ust. 2 i ust. 6, art. 16 ust. 4 dyrektywy 2008/48/WE (por. K. Osajda (red.), Tom VII. Prawa konsumenckie. Komentarz, Warszawa 2019, wyd.2, 2019).
Jak wskazuje siê w doktrynie orzeczenie(...)o wyk3adni jest wi1¿1ce dla s1du, który zwróci3siê z pytaniem prejudycjalnym.(...)to nie wynika co prawda z brzmienia art. 267 Traktatu, lecz zosta3o to jednoznacznie przes1dzone w orzecznictwie(...)(69/85W., pkt 13).(...)to obejmuje nie tylko s1d, który zwróci3siê z pytaniem, lecz tak¿e wszystkie s1dy krajowe orzekaj1ce w danej sprawie (np. w wy¿szej instancji lub instancji ponownej). Orzeczenie(...)nie ma skutku erga omnes (por. Kornobis-Romanowska Dagmara (red.), £acny Justyna (red.), Wróbel Andrzej (red.), Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Komentarz. Tom III (art. 223-358), WKP 2012). Mimo powy¿szego orzeczenie(...)wywo3uje skutki tak¿e poza spraw1, w której s1d, który zwróci3siê z pytaniem prejudycjalnym. Wynika to z zasady efektywnego i jednolitego stosowania prawa unijnego we wszystkich pañstwach cz3onkowskich UE. Taka skutecznoæ orzeczenia(...)jest skutkiem doktryny acte éclairé. Doktryna ta zosta3a sformu3owana w wyroku TS z dnia 27 marca 1963 28-30/62 w sprawie DaC.enS. N.,J. M., NV,H.-H.NV v.N. A.), którym wskazano, ¿e: obowi1zek na3o¿ony przez art. 177 [obecnie art. 267(...)] akapit trzeci Traktatu o EWG na s1dy krajowe, których orzeczenia nie podlegaj1zaskar¿eniu wed3ug prawa wewnêtrznego, mo¿e byæ pozbawiony celowoci z racji mocy wi1¿1cej wyk3adni dokonanej przez(...)na mocy art. 177 w przypadku, gdy podniesione pytanie jest materialnie identyczne z pytaniem, które stanowi3o ju¿ przedmiot orzeczenia wydanego w trybie prejudycjalnym w podobnym przypadku.(...)w ramach art. 177, podejmuje siê wywnioskowaæ o znaczeniu norm wspólnotowych z brzmienia i ducha Traktatu, zastosowanie tak zinterpretowanych norm nale¿y natomiast do sêdziego krajowego. Art. 177 pozwala zawsze s1dowi krajowemu, jeli uzna to za stosowne, na ponowne zadawanie pytañ w kwestii wyk3adni, nawet jeli by3y one ju¿ przedmiotem orzeczenie prejudycjalnego w podobnej sprawie. Z kolei w wyroku z dnia 6 padziernika 1982 w sprawie C-283/81S. (...)iL.diG. S.v.M.dellaS., [1982](...)wynika doktryna acte clair. W orzeczeniu tym TS orzek3, ¿e art. 177 [obecnie art. 267] akapit trzeci Traktatu EWG powinien byæ interpretowany w ten sposób, ¿e s1d, którego orzeczenia nie podlegaj1zaskar¿eniu wed3ug prawa wewnêtrznego, jest zobowi1zany  w przypadku gdy powstaje przed nim pytanie dotycz1ce prawa wspólnotowego  do spe3nienia swojego obowi1zku przed3o¿enia pytania, chyba ¿e stwierdzi3on, ¿e podniesione pytanie nie jest istotne dla sprawy lub ¿e dany przepis prawa wspólnotowego stanowi3ju¿ przedmiot wyk3adni przez(...)lub, ¿e prawid3owe stosowanie prawa wspólnotowego jest tak oczywiste, ¿e nie pozostawia ono miejsca na jakiekolwiek racjonalne w1tpliwoci; istnienie takiej ewentualnoci nale¿y oceniaæ z uwzglêdnieniem cech charakterystycznych prawa wspólnotowego i szczególnych trudnoci, jakie sprawia jego wyk3adnia oraz niebezpieczeñstwo rozbie¿noci w orzecznictwie wewn1trz Wspólnoty. Ze sformu3owanej w powy¿szych orzeczeniach zasady efektywnego i jednolitego stosowania prawa unijnego we wszystkich pañstwach cz3onkowskich UE wynika, ¿e interpretacja dokonana przez(...)winna byæ stosowana przez s1dy krajowe.
W wietle powy¿szego nale¿a3o uznaæ, ¿e wyk3adnia przepisów ustawy o kredycie konsumenckim, w tym w szczególnoci definicji ca3kowitej kwoty kredytu dokonywana powinna byæ przez pryzmat wyk3adni dokonanej przez(...)w powo3anym wy¿ej wyroku w sprawie C-377/14.
Jak(...)N.¿szy w powo3anej wy¿ej uchwale: orzeczenie(...), wi1¿e s1dy krajowe, skoro wydanie przez s1d krajowy orzeczenia z oczywistym naruszeniem wyroku(...)mo¿e stanowiæ podstawê odpowiedzialnoci pañstwa cz3onkowskiego za szkody wyrz1dzone jednostkom wskutek naruszenia prawa wspólnotowego (zobacz np. wyrok ETS z 30 wrzenia 2003 r., w sprawie C-224/01K., pkt 56 i 57). Tak samo nale¿y podejæ w przypadku zignorowania przez s1d krajowy wyk3adni dyrektywy w sytuacji, gdyby przedmiot pytania prejudycjalnego by3identyczny.
W niniejszej sprawie wskazano w umowie, ¿e ca3kowita kwota kredytu wynosi3a 21.386,64 z3i tak ustalona nie obejmowa3a kredytowanych kosztów kredytu. Natomiast kwota po¿yczki z uwzglêdnieniem kredytowanych kosztów kredytu, tj. m.in. prowizji w kwocie 3.562,00 z3wynosi3a 28.500,00 z3. Ten powszechnie stosowany zabieg wprowadza w b31d konsumenta co do rzeczywistej kwoty udzielonej mu po¿yczki. Jest równie¿ niepoprawny z jêzykowego punktu widzenia, albowiem ca3kowita kwota po¿yczki obejmuje ca3oæ kwot udostêpnionych konsumentowi, co oznacza, ¿e kwota po¿yczki nie mo¿e stanowiæ kwoty wy¿szej ni¿ kwota ca3kowita.(...)kwota po¿yczki, o czym by3a ju¿ mowa, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem oznacza wy31cznie te rodki, które zosta3y wyp3acone konsumentowi (tzw. kwota na rêkê) i pozostawione do jego swobodnej dyspozycji. W ¿adnym razie kwota 28.500,00 z3nie zosta3a pozostawiona w ca3oci do swobodnej dyspozycji konsumenta. Wynika to wprost z powy¿szych rozwa¿añ dotycz1cych ca3kowitej kwoty kredytu. Poza tym zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 Regulaminu, stanowi1cego integraln1czêæ umowy: (...)po¿yczki/kredytu nastêpuje po zap3acie nale¿nych prowizji i op3at. Zatem chronologicznie  co wynika wprost z zapisów umownych  wyp3ata po¿yczki nie mog3a nast1piæ przed zap3at1prowizji. Oczywistym jest, ¿e bez z3o¿enia dyspozycji wyp3aty przelewem kwoty 3.562,50 z3na pokrycie prowizji zwi1zanej z zawarciem umowy, nie zosta3aby ona zawarta.C.æ ta stanowi3a element procedury udzielenia po¿yczki. Dokument ten (vide: k. 53) nale¿y traktowaæ jako integraln1czêæ umowy, celowo wyprowadzon1z niej, aby stworzyæ pozór swobodnego dysponowania przez konsumenta kwot1po¿yczki. Próba obejcia opisanych wy¿ej zakazów pobierania odsetek od skredytowanych kosztów kredytu nie mog3a okazaæ siê skuteczna.
Pozwana konstruuj1c wzorzec umowny niew1tpliwie zdawa3a sobie sprawê z aktualnego orzecznictwa, a wskazanego powy¿ej. Nie do pogodzenia z zasadami logicznego rozumowania by3oby uznanie, ¿e powódka postawi3a do dyspozycji konsumenta kwotê po¿yczki w wysokoci 28.500,00 z3(wskazuj1c tym samym, ¿e ca3kowita kwota kredytu wynosi 21.386,64 z3), a nastêpnie konsument zupe3nie dobrowolnie zleci3zap3atê prowizji z uzyskanych rodków.
Chybione zatem pozostaj1twierdzenia pozwanej, ¿e wyp3aci3a konsumentowi (pozostawi3a do swobodnej dyspozycji) kwotê 28.500,00 z3bez wczeniejszej zap3aty prowizji, licz1c, ¿e konsument wywi1¿e siê ze swojego obowi1zku. Innymi s3owy skoro warunkiem wyp3aty po¿yczki by3o uiszczenie prowizji, to oczywistym jest, ¿e rodki te pochodzi3y z tej po¿yczki. Konsument nie otrzyma3by po¿yczki, gdyby nie z3o¿y3owiadczenia o potr1ceniu z niej kwoty po¿yczki. Oznacza to, ¿e czêæ kwoty po¿yczki przeznaczona zosta3a faktycznie na skredytowanie prowizji. W umowie wskazano zreszt1wprost, ¿e koszty kredytu, tj. prowizja zostaje skredytowana przez kredytodawcê. Nawet bez wskazania tego wprost, nie mia3oby to znaczenia, skoro faktycznie w powsta3ym stosunku prawnym takie zdarzenie mia3o miejsce.(...)jest zauwa¿enie, ¿e nie istnia3aby realna ró¿nica pomiêdzy umownym sformu3owaniem, zgodnie z którym czêæ wyp3aconej kwoty kredytu przeznaczona jest na sfinansowanie kosztów po¿yczki (w tym przypadku prowizji), a sytuacj1, w której oznacza siê cel umowy jako dowolny, jednak konsument faktycznie ponosi ten koszt z wyp3aconej kwoty po¿yczki. Zatem chybiony jest pogl1d, ¿e przepisy nie wymagaj1, aby wyp3ata nast1pi3a do r1k konsumenta, a to ze wzglêdów ju¿ wskazanych powy¿ej. Nie przeczy temu równie¿ wykaz operacji na rachunku konsumenta. Wynika z niego wprost, ¿e pozwana wyp3aci3a kwotê pomniejszon1o kwotê prowizji. Wytworzenie operacji ksiêgowych, z których wynika, ¿e w tej samej dacie oraz godzinie wyp3aca siê kwotê kredytu w wysokoci 28.500,00 z3oraz potr1ca z niej kwotê prowizji w wysokoci 3.562,50 z3nie jest niczym innym jak faktycznym wyp3aceniem konsumentowi kwoty pomniejszonej o prowizjê. Nie istnia3moment w czasie, w którym konsument swobodnie dysponowa3kwot1kredytu w wysokoci 28.500,00 z3, tym bardziej, ¿e musia3wczeniej uiciæ kwotê prowizji, aby kwotê kredytu uzyskaæ.
Analogiczny  jak w niniejszej sprawie  mechanizm(...)Apelacyjny wW.w wyroku z dnia 30 padziernika 2017 roku w sprawie o sygn. akt VII ACa 879/17 (LEX nr 2471048), gdzie w uzasadnieniu stwierdzono za stron1, ¿e dopóki konsument nie uici kwot nale¿nych kontrahentowi z tytu3u op3at i prowizji lub te¿ nie zostan1one potr1cone, nie mo¿e dojæ do udostêpnienia konsumentowi rodków pieniê¿nych. W tej¿e sprawie(...), ¿e s3usznoci tego twierdzenia nie sprzeciwia siê treæ umowy po¿yczki, gdzie ustalono, ¿e po¿yczka jest wyp3acana w dniu podpisania umowy, w sposób okrelony przez po¿yczkobiorcê. W sprawie tej konsument sk3ada3dyspozycjê potr1cenia kwot stanowi1cych koszty po¿yczki. Wówczas(...), ¿e nie wynika3o z tych dokumentów, ¿e chocia¿ konsument sk3ada3dyspozycjê przelania rodków w dniu udzielenia kredytu (wyp3aty kredytu), to oznacza3o to, i¿ czyni3to w momencie dysponowania ju¿ rodkami przyznanej kwoty kredytu. Za co najmniej nieuprawnione uznano twierdzenie strony, ¿e nietrudno wyobraziæ sobie, ¿e konsument sk3ada dyspozycjê w dniu udzielenia kredytu, a wiêc w dniu, w którym zyskuje pozytywn1decyzjê o przyznaniu kredytu oraz ¿e dyspozycja ta mo¿e zostaæ z3o¿ona tak¿e po zawarciu umowy, to jednak musi poprzedziæ wyp3atê rodków, czyli de facto udostêpnienie ich konsumentowi. Dalej powo3ano siê na przyk3ad sytuacji podawanej przezK. E.w odniesieniu do jej Wytycznych w sprawie stosowania przepisów dyrektywy o kredycie konsumenckim dotycz1cych rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania, wydanych w celu ujednolicenia interpretacji przepisów dyrektywy we wszystkich pañstwach cz3onkowskich: Jako przyk3ad Komisja podaje sytuacjê, w której udzielono konsumentowi po¿yczki w kwocie 5.000 euro, przy czym koszt udzielenia konsumentowi kredytu w wysokoci 100 euro jest wliczony w pulê udostêpnion1konsumentowi i nastêpnie potr1cany jest w momencie wyp3aty rodków. Faktycznie wiêc konsument mo¿e rozporz1dzaæ jedynie kwot14.900 euro i to w3anie ta kwota powinna stanowiæ ca3kowit1kwotê kredytu.
Zdaniem(...)mimo, ¿e w umowie okrelono przeznaczenie po¿yczki na dowolny cel konsumpcyjny  konsumentowi w ¿adnym razie nie przys3ugiwa3a pe3na swoboda w zakresie wykorzystania sumy  zdaniem pozwanej  postawionej do jego dyspozycji w kwocie 28.500,00 z3. W umowie okrelono wprost ca3kowit1kwotê kredytu na poziomie 21.386,64 i sprecyzowano, ¿e nie obejmuje ona skredytowanych kosztów kredytu. W sposób oczywisty z umowy wynika, ¿e pozwana pobiera3a odsetki równie¿ od skredytowanych kosztów kredytu, w tym przypadku prowizji, co ani w obecnym ani ówczesnym stanie prawnym nie by3o dozwolone.(...)tak¿e, ¿e nawet gdyby umowa nie wskazywa3a ród3a finansowania prowizji ani nie nak3ada3a obowi1zku jej uiszczenia z kwoty po¿yczki postawionej do dyspozycji konsumenta nie zmienia3oby to oceny(...), tylko z tej przyczyny, ¿e czynnoæ ta wynika z przyjêtej i stosowanej przez pozwan1procedury. Nie mo¿na uznaæ, aby najpierw dosz3o do wyp3aty po¿yczki, a nastêpnie zap3aty prowizji, skoro Regulamin przewidywa3odmienn1chronologiê zdarzeñ. Lansowana przez pozwan1chronologia zdarzeñ raczej nie wystêpuje w obrocie gospodarczym. Instytucja udzielaj1ca po¿yczki (kredytu konsumenckiego) nie ryzykowa3aby wyp3aty kwoty po¿yczki, licz1c na zap3atê kosztów kredytu po wykonaniu umowy ze swojej strony.(...)teoretycznie mo¿na za3o¿yæ, ¿e pozwana mog3a udzieliæ odrêbnej po¿yczki na poczet sfinansowania kosztów innej po¿yczki  w tym przypadku prowizji, jednak i ta po¿yczka wi1za3aby siê z kolejnymi kosztami, a wiêc koniecznoci1zawarcia kolejnej po¿yczki na sfinansowanie kosztów drugiej po¿yczki i tak dalej. £añcuch ten móg3by zostaæ przerwany po¿yczk1, która nie wymaga3aby poniesienia ¿adnych pozaodsetkowych kosztów kredytu, co wcale nie jest pewne (ewentualnie tak powsta3y ci1g matematyczny mia3by granicê dopiero po udzieleniu kilkudziesiêciu umów po¿yczek przeznaczanych kolejno na pokrycie kosztów ka¿dej poprzedniej po¿yczki w sytuacji, gdy wysokoæ prowizji zaokr1glona zosta3aby do 0,00 z3). Taka jest w3anie istota pozaodsetkowych kosztów kredytu  konsument zobowi1zany jest do ich poniesienia (np. prowizji, op3aty przygotowawczej), ale po¿yczkodawcy nie przys3uguje prawo do pobierania od tych kosztów odsetek. Warto zauwa¿yæ, ¿e zawarta wart. 5 pkt 6a u.k.k.definicja pozaodsetkowych kosztów kredytu: wszystkie koszty, które konsument ponosi w zwi1zku z umow1o kredyt konsumencki, z wy31czeniem odsetek nie uleg3a zmianie po zawarciu umowy a¿ do czasu obecnego.
Odmienna wyk3adnia nie ujmuje w sposób kompleksowy perspektywy konsumenta, któremu winna zostaæ zapewniona efektywna i realna ochrona wynikaj1ca z przepisów ustawy o kredycie konsumenckim i nie mo¿e byæ ograniczana przez cile literaln1wyk3adniê zapisów umownych, w tym przypadku czêciowo z niej wyprowadzonych celem uniemo¿liwienia konsumentom dochodzenia roszczeñ i kwestionowana niedozwolonych postanowieñ umownych.
Poza tym, w niniejszej sprawie umowa nie ró¿nicowa3a kosztów zwi1zanych z udzieleniem po¿yczki pod wzglêdem ich zwi1zania z czasem trwania umowy, a zatem brak jest jakichkolwiek podstaw do tego, by(...)w niniejszej sprawie wprowadza3przedmiotowe rozró¿nienie. Takie ukszta3towanie treci umowy jest w ocenie(...)dopuszczalne w ramach zasady swobodyumów (...)z treciart. 3531 k.c.i jako nie bêd1ce sprzeczne z zasadami wspó3¿ycia spo3ecznego, z ustaw1oraz nie maj1ce na celu obejcia ustawy, nie jest dotkniête sankcj1niewa¿noci.
Obecnie nawet pozwana nie kwestionuje, ¿e w przypadku wczeniejszej sp3aty po¿yczki przez po¿yczkobiorcê  zobowi1zana jest zwróciæ po¿yczkobiorcy wszystkie koszty sk3adaj1ce siê na ca3kowity koszt po¿yczki (a wiêc nie tylko odsetki, ale i prowizje oraz inne koszty) proporcjonalnie do okresu, o który skrócono czas obowi1zywania umowy  wielkoci.(...)w sposób kompleksowy ustawê o kredycie konsumenckim przyznaæ nale¿a3o, ¿e zasadniczo nie istnieje zakaz pobrania od konsumenta jednorazowej kwoty na pokrycie kosztów kredytu, jednak w istocie sp3acane s1okresowo wraz z kolejnymi ratami zobowi1zania kredytowego. Z kolei je¿eli konsument poniós3by ten koszt ze rodków w3asnych, co by3oby dla niego mniej korzystne, gdy¿ zosta3by pozbawiony konkretnej kwoty pieniê¿nej na czas trwania umowy kredytowej, równie¿ ten koszt nale¿a3oby uznaæ za proporcjonalny do okresu, w którymumowa (...). Zatem obowi1zek zap3aty kosztów po¿yczki powstaje w momencie jej zawarcia i stanowi koszt roz3o¿ony w czasie.
W konsekwencji(...), ¿e pozwana pobiera3a odsetki od skredytowanych kosztów kredytu, w niniejszej sprawie by3a to prowizja w kwocie 3.562,50 z3.(...)ze rodków udzielonej po¿yczki i wskazano to wprost w umowie.
(...)skrótowo do ca3kowicie chybionego zarzutu nadu¿ycia prawa w oparciu oart. 5 k.c.,(...), ¿e na naruszenie tych zasad nie mo¿e powo3ywaæ siê strona dokonuj1ca takiego naruszenia, a którym niew1tpliwie jest opisany wy¿ej mechanizm. Poza tym poszukiwanie ochrony na gruncie przepisów ustawy o kredycie konsumenckim nie mo¿e zostaæ uznane za nadu¿ycie, nawet je¿eli dochodzeniem roszczeñ zajmuje siê cesjonariusz masowo skupuj1cy tego typu wierzytelnoci. Bez w1tpienia taka kontrola stosowanych wzorców umownych  zw3aszcza w razie stwierdzenia naruszenia przepisów ustawy  wp3ywa pozytywnie na praktyki na rynku us3ug finansowych w stosunku do konsumentów.Z.¿yæ nale¿y, ¿e róde3prawa nale¿y poszukiwaæ nie tylko wprost w tekstach ustaw, ale tak¿e orzecznictwie. Dobitnym przyk3adem s1dzia3ania powódki skutkuj1ce uzyskaniem wyroku(...)z dnia 11 wrzenia 2019 roku sprawie o sygn. akt C-383/18 oraz(...)N.¿szego w sprawie III CZP 45/19 z dnia 12 grudnia 2019 roku, co doprowadzi3o do zmiany praktyki wielu podmiotów rynku finansowego, w tym pozwanej, w razie wczeniejszej sp3aty kredytu konsumenckiego. Kwestia ewentualnego nadu¿ycia prawa cesjonariusza wobec konsumenta pod k1tem nieekwiwalentnoci wiadczeñ mo¿e byæ przedmiotem ewentualnych rozwa¿añ, jednak bez udzia3u pozwanej.
(...)na uwadze powy¿sze rozwa¿ania(...)do przekonania, ¿e oprocentowanie po¿yczki zosta3o wyliczone w sposób nieprawid3owy i niezgodny z definicj1stopy oprocentowania wskazan1w art. 5 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim, który stanowi, ¿e stopa oprocentowania kredytu to stopa oprocentowania wyra¿ona jako sta3e lub zmienne oprocentowanie stosowane do wyp3aconej kwoty na podstawie umowy o kredyt w stosunku rocznym. Natomiast kwota wyp3acona uto¿samiana jest z kwot1udostêpnion1do swobodnej dyspozycji konsumenta, do czego odwo3uje zreszt1definicja ca3kowitej kwoty kredytu. Zapis umowny pozwalaj1cy na pobranie odsetek od skredytowanych kosztów kredytu nale¿a3o oceniæ jako niewi1¿1cy konsumenta zgodnie z treci1art. 3851 k.c.
¯adna ze stron nie z3o¿y3a harmonogramu sp3aty kredytu, a zatem wysokoæ pobranych odsetek od prowizji w okresie umownym nale¿a3o ustaliæ w oparciu o teoretyczne obliczenia. Powódka przedstawi3a obliczenia w tym zakresie przy za3o¿eniu codziennej sp3aty po¿yczki. Z kolei(...)harmonogram sp3aty po¿yczki (w czêci dotycz1cej prowizji) przy za3o¿eniu comiesiêcznej p3atnoci ka¿dej kolejnej raty do czasu ca3kowitej sp3aty po¿yczki przedstawia siê nastêpuj1co:

Nr raty

prowizja pozosta3a do sp3aty

rata

czêæ kapita3owa

czêæ odsetkowa

1

3 562,50 z3

46,10 z3

17,89 z3

28,20 z3

2

3 544,61 z3

46,10 z3

18,04 z3

28,06 z3

3

3 526,57 z3

46,10 z3

18,18 z3

27,92 z3

4

3 508,39 z3

46,10 z3

18,32 z3

27,77 z3

5

3 490,07 z3

46,10 z3

18,47 z3

27,63 z3

6

3 471,60 z3

46,10 z3

18,61 z3

27,48 z3

7

3 452,98 z3

46,10 z3

18,76 z3

27,34 z3

8

3 434,22 z3

46,10 z3

18,91 z3

27,19 z3

9

3 415,31 z3

46,10 z3

19,06 z3

27,04 z3

10

3 396,25 z3

46,10 z3

19,21 z3

26,89 z3

11

3 377,04 z3

46,10 z3

19,36 z3

26,73 z3

Wysokoæ poszczególnej raty obliczono z rachunku równania zmiennej wartoci pieni1dza w czasie, która po przekszta3ceniu przedstawia siê nastêpuj1co: R = [S * l ] / [1-(1+l)-n], gdzie R  wysokoæ raty, S  suma kredytu do sp3aty, l  stopa procentowa w skali roku, n  liczba rat. Zatem podstawiaj1c: R = [3.562,50 z3* ((0,0950)/12)] / [1-(1+((0,0950)/12)-120] = 46,10 z3. Z kolei wysokoæ czêci odsetkowej wynika z iloczynu sumy kredytu do sp3aty oraz oprocentowania w skali roku, czyli stanowi licznik pierwszego wzoru: czêæ odsetkowa = [S * l ].(...)w przypadku pierwszej raty: czêæ odsetkowa = [3.562,50 z3* ((0,(...))/12] = 28,20 z3. W przypadku kolejnej raty zmianie ulegnie kwota kapita3u pozosta3a do sp3aty.
Zatem suma odsetek za okres do ca3kowitej sp3aty kredytu wynios3a 302,50 z3, a wiêc nieznacznie wiêcej ni¿ ustali3a powódka.
Skoro w momencie obowi1zywania umowy pozwana pobra3a od konsumenta kwotê odsetek w wysokoci co najmniej 295,46 z3od kwoty skredytowanych kosztów kredytu (tj. prowizji w wysokoci 3.562,50 z3), a wiêc kwoty nie wchodz1cej w sk3ad ca3kowitej kwoty kredytu, która nie zosta3a faktycznie udzielona i pozostawiona do swobodnej decyzji konsumenta (kwota wyp3acona) powództwo w punkcie 1. wyroku na podstawieart. 410 § 1 k.c.w zw. zart. 405 k.c.oraz art. 5 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim zas3ugiwa3o na uwzglêdnienie w ca3oci.
Na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.w zw. zart. 455 k.c.od zas1dzonej kwoty nale¿a3y siê odsetki ustawowe za opónienie od dnia 17 kwietnia 2021 roku, tj. po up3ywie terminu okrelonego w wezwaniu do zap3aty (vide: k. 24-24v.).
O kosztach orzeczono w punkcie 2. wyroku na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. z zw. z § 2 pkt 1 rozporz1dzenia MinistraS.ci z dnia 22 padziernika 2015 roku w sprawie op3at za czynnoci radców prawnych (Dz.U.2015.1804 ze zm.) i zgodnie z zasad1odpowiedzialnoci za wynik procesu obci1¿y3pozwan1ca3oci1poniesionych przez powódkê kosztów procesu, na co sk3ada3y siê: op3ata s1dowa od pozwu (100,00 z3), op3ata skarbowa od dokumentu pe3nomocnictwa (17,00 z3) oraz wynagrodzenie pe3nomocnika w osobie radcy prawnego w stawce minimalnej (90,00 z3).
Na podstawieart. 98 § 11 k.p.c.od zas1dzonej kwoty nale¿a3y siê odsetki ustawowe za opónienie od dnia uprawomocnienia siê wyroku do dnia zap3aty.