Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1613/21
Data wyroku: 2021-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: asesor sądowy Mateusz Janicki
Słowa kluczowe: Cesja, Konsument, Dobra osobiste, Odrzucenie pozwu
Podstawa prawna: art. 222 k.p.c., art. 449 k.c., art. 509 k.c.
Teza: 1.	Wstrzymanie biegu sprawy do czasu uprawomocnienia się postanowienia o odmowie odrzucenia pozwu zgodnie z art. 222 k.p.c. jest fakultatywne, a przy wykładni tego przepisu należy mieć na uwadze prawo stron do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, o którym mowa w art. 6 ust. 1 EKPCz oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
2.	Nie można każdego roszczenia o naprawienie szkody o charakterze niemajątkowym zrównywać z roszczeniem o ochronę dóbr osobistych, a więc fundamentalnych, o wiele silniej chronionych wartości w systemie prawa, związanych z samą istotą człowieczeństwa.
3.	Cesjonariusz konsumenta zasługuje na ochronę taką, jak miał konsument-cedent.

sygn. akt I C 1613/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
16 sierpnia 2021 roku
Sąd Rejonowy dla miasta stołecznego Warszawy w Warszawie w I Wydziale Cywilnym w składzie:
Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Janicki
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 16 sierpnia 2021 roku wW.
sprawy z powództwa(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwko(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanej na rzecz powódki 400 (czterysta) euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 listopada 2020 roku do dnia zapłaty;

2
zasądza od pozwanej na rzecz powódki 1 117 (tysiąc sto siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
I. Stanowiska stron i przebieg post ępowania
(...) S.A.z siedzibą wW.wniosła o zasądzenie od(...) S.A.z siedzibą wW.400 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 19 listopada 2020 r. do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. Wskazała, że dochodzi zryczałtowanego odszkodowania za odwołanie lotu na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) 261/2004, które to roszczenie nabyła w drodze przelewu od pasażera, którego lot został odwołany (pozew k. 2-4).
Pozwana wniosła o odrzucenie pozwu z uwagi na brak jurysdykcji sądów polskich wynikający z zawartej z pasażerem umowy jurysdykcyjnej. Na wypadek nieuwzględnienia tego zarzutu wniosła o oddalenie powództwa. W zakresie istoty sprawy podniosła jedynie zarzut braku legitymacji czynnej powódki oparty na poglądzie, że roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie za odwołanie lotu z art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 261/2004 jest niezbywalne (sprzeciw od nakazu zapłaty k. 26-30).
Sąd odmówił odrzucenia pozwu postanowieniem z 15 lipca 2021 r. (k. 48). Z uwagi na ugruntowaną linię orzeczniczą w zakresie podnoszonego przez pozwaną linię lotniczą zarzutu braku jurysdykcji, sąd nie uznał za celowe wstrzymywać biegu sprawy do czasu uprawomocnienia się tego postanowienia, mając na uwadze że wstrzymanie takie w świetleart. 222 k.p.c.jest fakultatywne, a przy wykładni tego przepisu należy mieć na uwadze prawo stron do rozpoznania sprawy w rozsądnym terminie, o którym mowa wart. 6 ust. 1EKPCz orazart. 45 ust. 1 Konstytucji RP.
Pozwana wezwana do złożenia pisma przygotowawczego z podaniem wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy twierdzeń i dowodów (k. 47) poprzestała na podtrzymaniu dotychczasowego stanowiska (k. 56).
W tej sytuacji, ponieważ żadna ze stron nie wniosła o przeprowadzenie rozprawy, sąd uznał za zasadne wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym.
II. Bezsporny mi ędzy stronami stan faktyczny – nie wymaga postępowania dowodowego (art. 230 k.p.c.w zw. zart. 229 k.p.c.)
J. K.23 lipca 2020 r. miał opłaconą rezerwację na obsługiwany przez pozwaną rejs zW.doP..
Odległość po ortodromie między ww. punktami wynosi ok. 2 145 km.
Lot został odwołany.
29 września 2020 r.J. K.zawarł z powódką umowę przelewu wierzytelności roszczenia o zryczałtowane odszkodowanie za odwołanie ww. lotu.
5 października 2020 r. powódka wystąpiła z reklamacją do pozwanej.
III. Ocena prawna
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie (było też dopuszczalne – nie jest jednak celowe ponowne uzasadnianie w tym miejscu, dlaczego zarzut braku jurysdykcji nie był zasadny).
Zgodnie z art. 5 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 261/2004 pasażerowie, których lot został odwołany, mają prawo do odszkodowania od obsługującego przewoźnika lotniczego. Ewentualne przesłanki zwalniające („chyba że”) musiałby wykazać przewoźnik (art. 6 k.c.).
Odszkodowanie to w przypadku lotu o długości między 1 500 km a 3 500 km wynosi 400 euro (art. 7 ust. 1 lit. b).
Do przedmiotowego lotu pasażera, ponieważ startował zW., a pasażer miał rezerwację, ma zastosowanie rozporządzenie nr 261/2004 (art. 3 ust. 1 lit. a oraz art. 3 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 261/2004).
R.powyższe rozważania,J. K.przysługiwało w stosunku do pozwanej roszczenie o zapłatę 400 euro. Zresztą rzecz ta nie była przez pozwaną kwestionowana.
Spór dotyczył wyłącznie legitymacji czynnej powódki, będącej cesjonariuszem pasażera. Pozwana wskazywała, że cesja nie była skuteczna, bowiem roszczenie o zryczałtowane odszkodowanie za odwołanie lotu jest niezbywalne. Zarzut ten był niezasadny.
Rozważania pozwanej na ten temat są w znacznej części nieadekwatne do przedmiotu postępowania. W szczególności wywód o innych niż zmiana wierzyciela zmianach w stosunku zobowiązaniowym (akapit drugi uzasadnienia zarzutu w sprzeciwie) abstrahuje od realiów niniejszej sprawy, gdzie cesja doprowadziła wyłącznie do zmiany wierzyciela z pasażera na powódkę. Wskazywanie na niezbywalność roszczeń o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych również nie ma przełożenia na niniejszą sprawę, bowiem nie można każdego roszczenia o naprawienie szkody o charakterze niemajątkowym zrównywać z roszczeniem o ochronę dóbr osobistych, a więc fundamentalnych, o wiele silniej chronionych wartości w systemie prawa, związanych z samą istotą człowieczeństwa (zob. na ten temat szerokie wywody z uchwały Sądu Najwyższego z 19 listopada 2010 r., III CZP 79/10 dot. porównywalnej do „straty czasu” czy „niedogodności w podróży” wartości w postaci „niezakłóconego wypoczynku”).
Pozwana abstrahuje również w swoich wywodach od orzecznictwa(...), w którymexplicitewskazano, że cesjonariusz konsumenta zasługuje na ochronę taką, jak miał konsument-cedent (wyrok C-519/19). Głębiej wchodząc w ten temat, nie sposób nie dostrzec, że o ile pasażerowie (i inni konsumenci) korzystający z usług firm windykacyjnych oddają im w formie prowizji (albo dyskonta) niebagatelną część przysługującej im wierzytelności, gdyby nie te firmy, w zdecydowanej większości w ogóle nie uzyskaliby żadnej kwoty od przedsiębiorcy, niejednokrotnie nawet nie będąc świadomymi, że jakieś roszczenie im z mocy prawa przysługuje.
Problem ten widać doskonale na przykładzie niniejszego postępowania – pozwana kwestionując umowę cesji, nie wykazuje jednakże, jakoby skoro cesja jest nieważna, to wypłaciła należne odszkodowanie bezpośrednio pasażerowi. Pokazuje to instrumentalne traktowanie przez pozwaną podnoszonego (rzekomo w interesie pasażerów) zarzutu.
Mając powyższe na uwadze, sąd uznał, że powódka skutecznie nabyła roszczenie od pasażera i zasądził dochodzoną kwotę na rzecz powódki. Odsetki zostały zasądzone na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.z uwzględnieniem 30-dniowego terminu na rozpatrzenie reklamacji przez pozwaną.
IV. Koszty procesu
Pozwana jako przegrywająca zgodnie zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.obowiązana jest zwrócić powódce poniesione koszty procesu, na które złożyły się: opłata od pozwu (200 zł), opłata skarbowa od złożonego dokumentu pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie adwokata w wysokości wynikającej z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (900 zł).

Z.ądzenia:

1. odnotować uzasadnienie;
2. doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi pozwanej – adw.K.-L.przez umieszczenie w portalu informacyjnym.
W., 6 września 2021 roku asesor sądowyM. J.