Sąd Okręgowy w Warszawie
XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XXIII Ga 1830/20
Data wyroku: 2021-01-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Monika Skalska

Sygn. akt  XXIII Ga 1830/20

POSTANOWIENIE
Dnia 21 stycznia 2021 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Monika Skalska

po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2021 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego
z udziałem
Zamawiającego:(...)spółki akcyjnej wW.

Odwołującego:
(...)spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wW.

przystępujących po stronie zamawiającego:
uczestników wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia:

     - Konsorcjum(...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wS.oraz(...) spółka z ograniczona odpowiedzialnościąwŻ.

- (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółki komandytowej wK.
na skutek skargi odwołującego
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej
z dnia 9 października 2020 r., sygn. akt KIO 2195/20
w przedmiocie wniosku o cofnięcie skargi
postanawia:

1
umorzyć postępowanie wywołane wniesieniem skargi;

2
zwrócić skarżącej Firmie Budowlanej „(...)” spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wW.ze Skarbu Państwa – Kasy Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 49 970 zł (czterdzieści dziewięć tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt złotych) tytułem połowy opłaty od skargi.

Monika Skalska
Sygn. akt XXIII Ga 1830/20

UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 198a ust. 2 ustawy z dnia z dnia 29 stycznia 2004 r.Prawo zamówień publicznych(t. j. Dz. U. z 2010 r., Nr 113, poz. 759 z późn. zm.) w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi na orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej stosuje się odpowiednio przepisyustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnegoo apelacji, jeżeli przepisy Działu VI, Rozdział 3 tej ustawy nie stanowią inaczej.
Na podstawie zaśart. 391 § 2 k.p.c., w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Sąd ten jest związany cofnięciem apelacji i nie może kontrolować tej czynności procesowej. Cofnięcie apelacji nie wymaga zgody (zezwolenia) strony przeciwnej.
Pismem z dnia 17 grudnia 2020 r. (k. 172) skarżąca(...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wW.cofnęła skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 9 października 2020 r., sygn. akt KIO 2195/20.
Wobec powyższego postępowanie wywołane przedmiotową skargą podlegało umorzeniu na podstawieart. 391 § 2 k.p.c.w zw. zart. 198a ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych.
Jednocześnie, wobec zgłoszonego przez skarżącego wniosku o zwrot opłaty od skargi należało zwrócić skarżącemu połowę uiszczonej opłaty od skargi, na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3a u.k.s.c. Wskazać bowiem należy, iż zwrot całości opłaty od pisma cofniętego możliwy jest wyłącznie wówczas, jeżeli cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu pisma innym stronom. Zgodnie z art. 79 ust. 3 u.k.s.c. podlegającą zwrotowi opłatę na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3a obniża się o kwotę równą opłacie minimalnej (30zł), stąd zwrotowi podlegała kwota 49 970zł.
Zgodnie natomiast z wymogiem przewidzianym wart. 198b ust. 2 ustawy Prawo zamówień publicznych, skarżący zobligowany jest wnosząc skargę za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej, do jednoczesnego przesłania jej odpisu przeciwnikowi skargi.
W konsekwencji, w przypadku cofnięcia skargi, możliwy jest wyłącznie zwrot połowy uiszczonej opłaty od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
Na marginesie jedynie odnieść należy się do argumentacji skarżącego, w której wskazał na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 grudnia 2020 r. w sprawie o sygn. SK 9/17, który uznał, przepis ustalający wysokość opłaty od skargi na orzeczenie Izby (art. 34 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) za niezgodny zKonstytucją. Podkreślić należy, że Trybunał Konstytucyjny we wskazanym przez skarżącego wyroku w sposób wyraźny wskazuje na nieproporcjonalnie wysoką opłatę w stosunku do przedmiotu sporu, a nie, brak podstaw do pobierania opłaty od skargi w ogóle.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy trudno wykazać, aby wysokość opłaty od skargi, do uiszczenia której został wezwany skarżący, należała do rodzaju nieproporcjonalnych, jeśli zwrócimy uwagę na wartość przedmiotu zaskarżenia. W związku z przywołanym powyżej rozstrzygnięciem Trybunału Konstytucyjnego przyjąć należy, że aktualne ustawodawstwo odsyła do przepisu art. 13 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych zgodnie, z którym w sprawach o prawa majątkowe przy wartości przedmiotu sporu lub wartości przedmiotu zaskarżenia ponad 20 000 złotych pobiera się od pisma opłatę stosunkową wynoszącą 5% tej wartości, nie więcej jednak niż 200 000 złotych. Mając zatem na uwadze powyższe rozważania Sądu Okręgowego należy wskazać, że zgodnie z powyższą normą z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, którą wskazał skarżący w skardze (ponad 28 000 000 zł) opłata od skargi dotyczącej postępowania o zamówienie publiczne w niniejszej sprawie wyniosłaby 200 000 zł.
Mają na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Monika Skalska