Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 447/21
Data wyroku: 2022-04-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Rosłan-Karasińska
Słowa kluczowe: Podleganie ubezpieczeniom społecznym
Podstawa prawna: art. 22 § 1 kp, art. 6 kc, art. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, art. 11-13 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 kwietnia 2022 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Monika Rosłan - Karasińska
Protokolant: sekr. sądowy Marta Jachacy
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2022 r. w Warszawie
sprawyM. Z. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z udziałem zainteresowanegoR. O.(płatnika składek)
o ustalenie podlegania ubezpieczeniom społecznym
na skutek odwołaniaM. Z. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.
z dnia 1 grudnia 2020 r. nr(...)
oddala odwołanie.

UZASADNIENIE
W dniu 22 stycznia 2021 r.M. Z. (1)wniósł do Sądu Okręgowego w Siedlcach odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.z 1 grudnia 2020 r. nr(...), zaskarżając ją w całości. Odwołujący zakwestionował zarówno decyzję organu rentowego, jak i sposób przeprowadzenia kontroli płatnika składek. Wyjaśnił, że w dniu 1 września 2014 r. przedsiębiorca(...)zlecił mu wykonanie pracy w ramach stosunku pracy w celach zarobkowych. Między stronami została zawarta ustna umowa o pracę, która zakończyła się 30 listopada 2014 r. Na podstawieart. 22 § 1 k.p.doszło do nawiązania stosunku pracy, gdzie odwołujący był zobowiązany do wykonywania pracy na stanowisku cieśli budowlanego, na rzecz pracodawcy i jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. Odwołujący wyraził przekonanie, że umowa ustna jest tak samo ważna, jak umowa pisemna, przy czym pracodawca nie wywiązał się z ustnych ustaleń. Mimo zapewnień nie zgłosił go do Urzędu Skarbowego oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto w ocenie odwołującego kontrola inspektorów ZUS została przeprowadzona niezgodnie z przepisami prawa pracy i przepisami o ubezpieczeniu społecznych. Kontrolerzy ZUS nie ustalili, czy pracodawca podjął współpracę ze specjalistą ds. bhp spoza zakładu pracy oraz czy ponosił koszty wyposażenia pracownika w sprzęt adekwatny do warunków pracy. Ostatecznie odwołujący wniósł o uchylenie skarżonej decyzji(odwołanie z załącznikami k. 3-25 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z 16 lutego 2021 r.Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.wniósł o jego oddalenie. Organ rentowy wyjaśnił, że wskutek przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w sprawie okresu podlegania ubezpieczeniom społecznym przezM. Z. (1)z tytułu zatrudnienia uR. O.ostatecznie uznał, że odwołujący był podwykonawcą wykonującym usługi na rzeczR. O.i nie świadczył pracy wynikającej ze stosunku pracy. Organ rentowy ustalił, że odwołujący posiadał uprawnienia do prowadzenia działalności gospodarczej od 1 grudnia 2014 r., przy czym w okresie od 15 września 2014 r. do 25 listopada 2014 r. był zarejestrowany jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku/stypendium. Informację o zatrudnieniu w powyższym okresie wnioskodawca przekazał dopiero po 3 latach, tj. w grudniu 2017 roku. Z uwagi na powyższe organ rentowy stwierdził brak obowiązku podlegania przez odwołującego ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę(odpowiedź na odwołanie ZUS k. 27-28 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z 15 kwietnia 2021 r.R. O.również wniósł o oddalenie odwołaniaM. Z. (1)oraz zasądzenie od niego zwrotu kosztów postępowania. Zainteresowany oświadczył, że nigdy nie zawierał umowy o pracę zM. Z. (1)i nigdy nie świadczył u niego pracy w charakterze pracownika. Wskazał przy tym, że w grudniu 2014 roku strony nawiązały współpracę, a wnioskodawca świadczył na jego rzecz usługi związane z podwykonawstwem w zakresie prac budowlanych jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą podfirmą (...)i z tego tytułu wystawiał mu rachunku. Podniósł przy tym, że wnioskodawca przed założeniem przez siebie działalności gospodarczej otrzymał dotację z Urzędu Pracy wP.w związku z posiadanym statusem osoby bezrobotnej, co tym bardziej wyklucza jego roszczenie o zapłatę wynagrodzenia z rzekomego stosunku pracy(odpowiedź na odwołanie zainteresowanego k. 48-49 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Odwołujący sięM. Z. (1)figuruje w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jako osoba prowadząca działalność gospodarczą podfirmą (...)od 4 listopada 2010 roku ze wskazaniem jako działalności przeważającej wg. kodu(...)roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych”(decyzja Naczelnika US wP.z 13.12.2019 r. k. 49-58 a.r.).
ZainteresowanyR. O.od 2011 roku prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której świadczy usługi budowlane(zeznania zainteresowanego k. 137-139 a.s.).
Na przełomie września i listopada 2014 rokufirma (...)realizowała budowę przyul. (...)wW.na rzecz inwestora(...). Firma zainteresowanego była jedną z kilku wykonawców. Zainteresowany zatrudniał w tym czasie pracowników, z którymi zawierał umowy o pracę. Pracownicy zainteresowanego odbywali szkolenia z zakresu bhp oraz podpisywali listy obecności. Byli również zgłaszani do ubezpieczeń społecznych
    (zeznania odwołującego k. 115 a.s. i k. 136-137 a.s., zeznania świadkaE. M.k. 135-136 a.s., zeznania zainteresowanego k. 137-139 a.s.).
W okresie od września 2014 roku do lutego 2015 rokuM. Z. (1)świadczył usługi na rzeczfirmy (...)jako podwykonawca na placu budowy przyul. (...). Strony nie zawarły umowy o pracę. Dopiero w dniu 15 grudnia 2014 r. zawarły umowę o stałej współpracy, którą kontynuowały do stycznia 2015 r. W powyższym okresie odwołujący nie podpisywał list obecności. Za wykonaną pracę odwołujący wystawiał zainteresowanemu faktury. Za dni, w których nie wykonywał pracy, nie otrzymywał wynagrodzenia(pisemne zeznania świadkaZ. W.k. 82-84v a.s.; zeznania odwołującego k. 115 a.s. i k. 136-137 a.s., zeznania świadkaE. M.k. 135-136 a.s., zeznania zainteresowanego k. 137-139 a.s.; skrócony wydruk księgi przychodów i rozchodów k. 34 a.r.; decyzja Naczelnika US wP.z 13.12.2019 r. z 49-58 a.r.).
Równolegle do świadczenia usług na rzeczR. O., w okresie od 15 września 2014 r. do 26 listopada 2014 r.M. Z. (1)był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy wP.jako bezrobotny. W tym okresie, od 4 do 7 listopada 2014 r. przysługiwało mu stypendium dla osoby bezrobotnej(zaświadczenie z PUP wP.z 05.01.2021 r. k. 16 a.s.; zeznania odwołującego k. 115 a.s. i k. 136-137 a.s.,).
W grudniu 2017 rokuM. Z. (1)złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.(Inspektorat wŁ.) zawiadomienie z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli w sprawie legalizacji zatrudnienia wfirmie (...). W związku z powyższym(...) OddziałwL.wezwałR. O.do złożenia wyjaśnień w sprawie, na co w odpowiedzi zainteresowany złożył w dniu 7 stycznia 2018 r. wyjaśnienia oraz dokumentację, w tym kserokopie umów o pracę zawartych z pracownikami zatrudnionymi na stanowisku cieśli. Ponadto w styczniu 2018 roku organ rentowy skierował wniosek o przeprowadzenie kontroli doraźnej u płatnika składek. Wniosek nie został podjęty do realizacji Wydziału Kontroli Płatników Składek ze względu na przedłożenie przez płatnika dokumentów dotyczących zgłoszonych przez ubezpieczonych oraz fakt, iż przedmiot kontroli wykracza poza zakres wynikający zart. 86 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Z uwagi na powyższe 6 lutego 2018 r. sprawa została przekazana Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowemu Inspektoratowi Pracy wL., która w dniach 1 i 6 marca 2018 r. wL.przeprowadziła wfirmie (...)kontrolę legalności zatrudnienia oraz działania służby bhp, nie stwierdzając w tym zakresie żadnych nieprawidłowości(zawiadomienie z 16.12.2017 r. k. 1 a.r.; wezwanie do udziału w czynnościach wyjaśniających k. 2 a.r.; wyjaśnienia zainteresowanego k. 3-16 a.r.; wniosek o przeprowadzenie kontroli doraźnej z odpowiedzią k. 18-21 a.r.; pismo PIP z 12.03.2018 r. k. 22 a.r.; relacja z przebiegu załatwienia sprawy k. 71 a.r.).
Dnia 13 lutego 2020 r.M. Z. (1)złożył kolejne zawiadomienie o niedopełnieniu obowiązków zgłoszenia go do ubezpieczeń społecznych przezR. O., załączając m. in. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego wP.określającą w stosunku do odwołującego wysokość zobowiązania podatkowego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. W uzasadnieniu decyzji zostały zawarte informacje dotyczące współpracyM. Z. (1)zR. O.. W związku z powyższym, na wezwanie organu rentowego, 17 kwietnia 2020 r.R. O.ponownie przedstawił wyjaśnienia w sprawie, wskazując, że nie zatrudniałM. Z. (1)w charakterze pracownika, lecz współpracował z nim w ramach świadczenia usług związanych z podwykonawstwem w zakresie prac budowlanych(zawiadomienie odwołującego z 31.01.2020 r. k. 27-29 a.r.; wezwanie do udziału w czynnościach wyjaśniających k. 31 a.r.; wyjaśnienia zainteresowanego z 15.04.2020 r. k. 32-39 a.r.; relacja z przebiegu załatwienia sprawy k. 71 a.r.).
Z uwagi na kolejne pismoM. Z. (1)w sprawie legalności zatrudnienia uR. O., w październiku 2020 roku(...) OddziałwL.wszczął postępowanie z urzędu w sprawie okresu podlegania przez odwołującego ubezpieczeniom społecznym z tytułu umowy o pracę w okresie od 1 września 2014 r. Po zakończeniu postępowania, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z 1 grudnia 2020 r. nr(...)stwierdził, żeM. Z. (1)jako pracownik u płatnika składekR. O.nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu od 1 września 2014 r. do 30 listopada 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że w oparciu o zebrany materiał dowodowy obejmujący m. in. decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego wP.z 13 grudnia 2019 r., informacji z Państwowej Inspekcji Pracy z 12 marca 2018 r. oraz wyjaśnienia płatnika składek stwierdził, żeM. Z. (1)w okresie od września do listopada 2014 r. był podwykonawcąR. O.i jako prowadzący działalność gospodarczą wykonywał usługi na rzeczR. O., a nie świadczył pracy wynikającej ze stosunku pracy. Organ rentowy zwrócił również uwagę, że na przełomie września i listopada 2014 roku odwołujący był zgłoszony w Powiatowym Urzędzie Pracy wP.jako osoba bezrobotna, w tym w okresie od 4 listopada 2014 r. do 7 listopada 2014 r. jako osoba bezrobotna pobierająca stypendium, co oznacza, że w tym okresie był on osobą bezrobotną, świadomie deklarującą status osoby pozostającej bez pracy(zawiadomienie k. 112 a.r.; decyzja ZUS z 01.12.2020 r. k. 119-121 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, obejmujący dowody z dokumentów załączonych do akt spraw(a.s.)i akt rentowych(a.r.), jak również zeznania świadkówZ. W.iE. M.oraz stron – odwołującegoM. Z. (2)i zainteresowanegoR. O..
Sąd oparł się na aktach rentowych w zakresie postępowania wyjaśniającego zainicjowanego przez odwołującego, uwzględniając przy tym przedłożone w toku tego postępowania dokumenty m. in. pismo Powiatowego Inspektora Pracy z 12 marca 2018 r. oraz decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego wP.z 12 grudnia 2019 r. Ponadto Sąd uwzględnił dowód z dokumentu w postaci zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy wP.na okoliczność posiadania przez odwołującego statusu osoby bezrobotnej w spornym okresie. Wymienione dowody nie były kwestionowane i nie budziły wątpliwości Sądu, który uznał je za wiarygodne.
W odniesieniu do dowodów osobowych, Sąd w przeważającej mierze dał wiarę zeznaniom świadkówZ. W.iE. M.oraz zainteresowanegoR. O.. Osoby te potwierdziły, że odwołujący w spornym okresie współpracował z zainteresowanym w spornym okresie i podobnie przedstawiły okoliczności tej współpracy. Przy tym Sąd miał na uwadze, że świadekE. M.nie miał szczegółowej wiedzy na temat charakteru współpracy stron, przy czym wskazał, że jako pracownik zainteresowanego widywał odwołującego na placu budowy przyul. (...).
W odniesieniu do zeznań zainteresowanego Sąd zważył, że jego relacje na ww. okoliczność częściowo różniły się od wyjaśnień, jakie zostały złożone w postępowaniu prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego wP.a które zostały uwzględnione w uzasadnieniu decyzji tego organu z 12 grudnia 2019 r. – różnice dotyczyły przede wszystkim tego w jakim okresie strony miały współpracować, jednak nie charakteru tej współpracy. Ostatecznie w tym zakresie Sąd oparł się w większej mierze na treści decyzji.
Za niewiarygodne Sąd uznał natomiast zeznania odwołującegoM. Z. (1). Sąd dał wiarę relacjom odwołującego jedynie w zakresie, w jakim były zbieżne z treścią pozostałych dowodów – to jest, na okoliczność współpracy z zainteresowanym w spornym okresie przy budowie naul. (...)w 2014 roku. W pozostałym jednak zakresie, w tym w szczególności dotyczącym charakteru wspomnianej współpracy, relacje odwołującego nie znajdywały potwierdzenia w materiale dowodowym. Częściowo zeznania odwołującego nie odnosiły się przy tym do faktów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, lecz innych postępowań z jego udziałem, oceny przeprowadzenia kontroli organów publicznych czy też jego własnych przekonań.
Sąd nie przeprowadził przy tym dowodów zgłoszonych w podaniu z 9 kwietnia 2022 r.(k. 145 a.s.)jako zgłoszonych przez odwołującego po zamknięciu rozprawy. W pozostałym zakresie Sąd uznał zebrany materiał dowodowy za wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie było niezasadne.
Spór w niniejszej sprawie koncentrował się na rozważeniu, czyM. Z. (1)podlega ubezpieczeniom społecznym jako pracownik zainteresowanegoR. O.w okresie od 1 września 2014 r. do 30 listopada 2014 r.
Zgodnie zart. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznych(t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 423)obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami. Z mocy ww. ustawy, tj. w myśl art. 11 ust. 1 i art. 12 ust. 1, pracownicy podlegają również ubezpieczeniu chorobowemu i wypadkowym. Objęcie ubezpieczeniem z tytułu zatrudnienia, zgodnie z art. 13 pkt 1 u.s.u.s., następuje od dnia nawiązania stosunku pracy do jego ustania. Przy tym, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy systemowej, za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy. O tym jednak, dany stosunek prawny łączący dwa podmioty może być uznany za stosunek pracy, rozstrzygają przepisy prawa pracy. Stosownie do treści definicji zawartej wart. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy(t.j. Dz. U. 2020 r. poz. 1320)pracownikiem jest osoba zatrudniona między innymi na podstawie umowy o pracę. Użyty w powyższym przepisie zwrot „zatrudniona” oznacza istnienie między pracownikiem a pracodawcą szczególnej więzi prawnej o charakterze zobowiązaniowym, tj. stosunku pracy. Zgodnie zart 22 § 1 k.p.przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.
W niniejszej sprawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych na wniosekM. Z. (1)przeprowadził postępowanie w przedmiocie podlegania przez niego ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia u zainteresowanegoR. O.w okresie od 1 września 2014 r. do 30 listopada 2014 r., ostatecznie stwierdzając, że z ww. tytułu odwołujący nie podlega ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Zgodnie z uzasadnieniem skarżonej decyzji ZUS przyjął, że odwołujący był podwykonawcą zainteresowanego i świadczył na jego rzecz usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a nie świadczył pracy wynikającej ze stosunku pracy. Kwestionując powyższe stanowiskoM. Z. (1)podnosił, że zawarł zR. O.ustną umowę o pracę, na podstawie której świadczył na jego rzecz pracę zarobkową. Wskazywał przy tym, że pracodawca nie dopełnił ciążących na nim obowiązków związanych z zalegalizowaniem jego zatrudnienia, a ponadto zarzucał organowi rentowemu zaniechanie przeprowadzenia kompleksowego postępowania w zakresie wykazania nieprawidłowości w firmie zainteresowanego.
W kontekście powyższego wymaga podkreślenia, że dla objęcia ubezpieczeniem społecznym z tytułu zatrudnienia (art. 22 § 1 k.p.) zasadnicze znaczenie ma to, czy strony umowy pozostawały w stosunku pracy (art. 8 ust. 1u.s.u.s.). O tym zaś, czy strony istotnie w takim stosunku pozostawały i stosunek ten stanowi tytuł ubezpieczeń społecznych, nie decyduje samo formalne zawarcie umowy o pracę, wypłata wynagrodzenia, przystąpienie do ubezpieczenia i opłacenie składki, wystawienie świadectwa pracy, ale faktyczne i rzeczywiste realizowanie elementów charakterystycznych dla stosunku pracy(essentialia negotii), a wynikających zart. 22 § 1 k.p.– a więc odpłatnego wykonywania przez pracownika pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. W ujęciu tego przepisu stosunek pracy to relacja prawna łącząca pracodawcę i pracownika, na której treść składają się wzajemne prawa i obowiązki. Swoistość stosunku pracy wyraża się w jego cechach, które odróżniają go od stosunków cywilnoprawnych, a także zwyczajowej, okazjonalnej pomocy członków najbliższej rodziny świadczonej na rzecz określonego przedsiębiorcy, w ramach których świadczona jest praca.Do tych właściwości stosunku pracy należą: dobrowolność zobowiązania, zarobkowy charakter stosunku pracy, osobisty charakter świadczenia pracy oraz podporządkowanie pracownika co do miejsca, czasu i sposobu wykonywania pracy, wyrażające się również w możliwości wydawania pracownikowi poleceń dotyczących pracy. Dla objęcia obowiązkowymi ubezpieczeniami społecznymi wymagane jest zatem ustalenie, czy zatrudnienie miało charakter rzeczywisty i polegało na wykonywaniu odpłatnej pracy określonego rodzaju, na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem.
Wskazać przy tym należy, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie, w niniejszej sprawie ustalenie obowiązku podlegania ubezpieczeniom społecznym. Jeśli natomiast chodzi o rozkład ciężaru dowodzenia w tego typu sprawach, które podlegają reżimowi procesowemu właściwemu dla spraw cywilnych, przypomnieć wypada, że zgodnie z treściąart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Sama zasada skonkretyzowana wart. 6 k.c., jest jasna. Ten, kto powołując się na przysługujące mu prawo, żąda czegoś od innej osoby, obowiązany jest udowodnić fakty (okoliczności faktyczne) uzasadniające to żądanie, ten zaś, kto odmawia uczynienia zadość żądaniu, a więc neguje uprawnienie żądającego, obowiązany jest udowodnić fakty wskazujące na to, że uprawnienie żądającemu nie przysługuje. Przepisart. 232 § 1 zd. 1 k.p.c.stanowi natomiast odpowiednio, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne -art. 6 k.c.(zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 17 grudnia 1996 r., I CKU 45/96; z dnia 11 lipca 2001 r.; z dnia 12 kwietnia 2000 r., IV CKN 22/00; wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 29 grudnia 2003 r., I ACa 1457/03). Na tym tle – w zakresie objęcia obowiązkiem ubezpieczenia – to osoba zgłaszająca się do ubezpieczenia musi wykazać istnienie stosunku prawnego, będącego na podstawieart. 6 ust. 1u.s.u.s. tytułem ubezpieczenia(por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18 kwietnia 2012 r. III AUa 179/12 LEX nr 1164107).
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd Okręgowy ostatecznie zważył,że odwołujący nie wykazał, by w spornym okresie pomiędzy nim a zainteresowanymR. O.istniał stosunek pracy stanowiący tytuł podlegania ubezpieczeniom społecznym. Zdaniem Sądu o ile zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdza,że na przełomie września i listopada 2014 rokuM. Z. (1)współpracowałzR. O.przy realizacji inwestycjifirmy (...)przyul. (...)wW., o tyle nie zawierał dowodów pozwalających na jednoznaczne stwierdzenie, iż współpraca między odwołującym a zainteresowanym odbywała się na warunkach stosunku pracy w rozumieniuart. 22 § 1 k.p.Ustalając stan faktyczny Sąd oparł się przede wszystkim na dowodach osobowych w postaci zeznań świadków, którzy choć potwierdzili fakt wykonywania pracy odwołującego na rzecz zainteresowanego, to bądź wprost zaprzeczyli by odbywało się to w ramach jego zatrudnienia (świadekZ. W.),bądź też nie byli w stanie określić charakteru tej współpracy (świadekE. M.). Zatrudnieniu odwołującego wprost zaprzeczył również sam zainteresowanyR. O., który wskazał, że jego współpraca z odwołującym odbywała się na zasadzie podwykonawstwa, realizowanego jako świadczenie usług w ramach prowadzenia działalności gospodarczej.Co istotne, z ustaleń Sądu wynika również, że w okresie od 15 września 2014 r. do 26 listopada 2014 r.M. Z. (1)był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy wP.jako osoba bezrobotna, a w tym okresie od 4 do 7 listopada 2014 r. z prawem do stypendium. Potwierdza to stanowisko organu rentowego, zgodnie z którym odwołujący w tym okresie świadomie zadeklarował swój status jako osoby pozostającej bez pracy.
Co jednak bardziej istotne, odwołujący w toku niniejszego postępowania nie przedstawił żadnych dowodów mających wykazać, że w spornym okresie z zainteresowanym łączył go stosunek pracy. Zgodnie z twierdzeniami odwołującego, we wrześniu 2014 roku miał zawrzeć z zainteresowanym umowę o pracę w formie ustnej. Odwołujący nie przedstawił jednak żadnych dowodów mających ten fakt wykazać. Mimo twierdzeń w tym zakresie odwołujący nie przedstawił dokumentów uprawdopodabniających jego zatrudnienie (np. pokwitowanie otrzymania wynagrodzenia, odpis orzeczenia lekarza medycyny pracy dla pracownika),jak również nie wskazał świadków którzy potwierdziliby, że wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę. Za taki dowód nie można uznać decyzji Naczelnika Urzędu SkarbowegowP.z 12 grudnia 2019 r. w przedmiocie określenia w stosunku do odwołującego wysokość zobowiązania podatkowego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. W uzasadnieniu decyzji zawarto m. in. ustalenia dotyczące współpracy odwołującegozR. O.w 2014 roku, w tym wyjaśnienia złożone zainteresowanego,który miał wskazać, że „poznał go (odwołującego) pod koniec 2014 roku wW.na prowadzonej przez jego firmę budowie z polecenia innych osób jako pracownika którego warto zatrudnić, gdyż zna się na robocie”, w związku z czym „zatrudnił ok. pod koniec 2014 roku na ok. 2 miesiące”(k. 56v a.r.). Takie stwierdzenie, w obliczu materiału dowodowego zebranego w sprawie, nie mogło jednak przesądzać o tym, że zainteresowany faktycznie zatrudnił odwołującego na podstawie umowy o pracę, a strony w spornym okresie realizowały stosunek pracy. Odwołujący nie przedstawił bowiem innych dowodów na potwierdzenie faktu zatrudnienia – dokumentów lub choćby świadków którzy potwierdziliby, że współpracaz zainteresowanym w spornym okresie nosiła cechy stosunku pracy. Na tym tle również same zeznania odwołującego nie mogły zostać uznane za wystarczające. Odwołujący wskazał jedynie to, że podpisywał listę obecności, wykonywał pracę od 7:00 do 17:00, otrzymywał wynagrodzenie oraz brał udział w przygotowaniu pracowników przed podjęciem prac na budowie. Takie informacje miały jednak zbyt ogólny charakter i na ich podstawie nie sposób przyjąć w sposób jednoznaczny wniosku co do tego, że odwołującego łączył z zainteresowanym stosunek pracy. Nie sposób na podstawie tych informacji rozróżnić,czy dotyczyły one ściśle zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, czy też świadczenia przez odwołującego na rzecz zainteresowanego usług w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej(...)– co miało znaczenie z perspektywy twierdzeń strony zainteresowanej jak również stanowiska organu rentowego stanowiącego podstawę wydania skarżonej decyzji. Były również sprzeczne z treścią pozostałych dowodów, w szczególności zeznań zainteresowanego iM. W., nie potwierdził ich również świadekE. M., który wprawdzie potwierdził, że odwołujący pracował na budowie przyul. (...)w 2014 roku, jednakże nie był w stanie wskazać na jakiej podstawie ta współpraca się odbywała.E. M.wskazał przy tym, że był pracownikiem zainteresowanego i pracował na umowie o pracę, co sugeruje, że taka umowa została przez niego zawarta w formie pisemnej. To zaś daje podstawy do przyjęcia, że skoro zainteresowany zawarł umowę o pracę ze świadkiem, to uczyniłby to samo w przypadku podjęcia decyzji o zatrudnieniu odwołującego.
Z kolei w odniesieniu do zarzutów odwołującego, że ZUS nie poddał należytej kontroli zainteresowanego, należy podkreślić, że sąd ubezpieczeń społecznych nie bada prawidłowości postępowania przed organem rentowym, gdyż przedmiotem postępowania przed sądem jest weryfikacja wydanej przez organ rentowy decyzji (art. 47714§ 1 i 2 k.p.c.). Niemniej jednak wymaga zaznaczenia, że decyzja została wydana w następstwie przeprowadzenia przez organ – na wniosek odwołującego – postępowania wyjaśniającego dotyczącego podlegania przez niego ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia w firmie zainteresowanego. Postępowanie nie dotyczyło natomiast prawidłowości realizowania przez zainteresowanego zobowiązań wynikających ze statusu płatnika składek. Tym samym kwestionowanie przez odwołującego, że organ rentowy nie analizował czy pracodawca podjął współpracę ze specjalistą bhp czy ponosił koszty wyposażenia dla pracowników było niezasadne, gdyż analiza w tym zakresie przekraczała zakres przedmiotowy postępowania organu rentowego. Kwestie te nie miały również znaczenia z perspektywy postępowania sądowego, gdyż sąd w niniejszej sprawie badał jedynie to, czy w spornym okresie istniały podstawy do objęcia odwołującego ubezpieczeniem społecznym z tytułu zatrudnienia u zainteresowanego, nie zaś to, czy zainteresowany prawidłowo realizował swoje zobowiązania jako płatnik składek.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy stwierdził, że zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest prawidłowa. Nie znajdując podstaw do jej zmiany, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanieM. Z. (1), orzekając zgodnie z sentencją wyroku.