Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 50/20
Data wyroku: 2021-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 50/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343,art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacjizawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1.

M. N.

w okresie od 24 sierpnia 2018 roku do 23 październik 2019 roku wW., woj.(...)- (...)znęcał się fizycznie i psychicznie nad żonąA. N. (1)w ten sposób, że wszczynał bez powodu awantury domowe, podczas których w stosunku do pokrzywdzonej używał słów wulgarnych powszechnie przyjętych za nieprzyzwoite, wyzywał, szarpał za odzież, kontrolował i groził pobiciem, a 13 stycznia 2019 roku wW., woj.(...)- (...), przyul. (...)przewrócił pokrzywdzoną, powodując u niej obrażenia w postaci uszkodzenia więzozrostu barkowo-obojczykowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu na okres powyżej 7 dni oraz uporczywie nękał wW., woj.(...)- (...)poprzez wielokrotne wysyłanie wiadomości SMS i wykonywanie połączeń telefonicznych, oraz nachodzenia w miejscu pracy pokrzywdzonej, czym wzbudził uA. N. (1)poczucie zagrożenia i istotne naruszenie jej prywatności
tj. o przestępstwo zart. 207 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zb.art. 190a § 1 kkwz. zart. 11 § 2 kk, który został zmodyfikowany w pkt. I wyroku: w okresie od 24 sierpnia 2018 roku do co najmniej 23 października 2019 roku wW., woj.(...)- (...)znęcał się fizycznie i psychicznie nad żonąA. N. (1)w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, podczas których używał w stosunku do pokrzywdzonej słów wulgarnych, obraźliwych i nieprzyzwoitych, wyzywał, szarpał za odzież, naruszał nietykalność cielesną, kontrolował miejsca pobytu oraz zawartość przedmiotu osobistego użytku w postaci telefonu komórkowego, groził pobiciem, nękał wysyłając wiadomości SMS i wykonując połączenia telefoniczne, w których używał wobec pokrzywdzonej słów obraźliwych, wulgarnych, nieprzyzwoitych i poniżających, nachodził w miejscu pracy, bez zezwolenia pokrzywdzonej telefonem komórkowym filmował ją i nagrywał, a 13 stycznia 2019 roku wW., woj.(...)- (...), przyul. (...)przewrócił pokrzywdzoną, powodując u niej obrażenia w postaci uszkodzenia więzozrostu barkowo-obojczykowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu na okres powyżej 7 dni, to jest przestępstwa zart. 207 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zb. zart. 190a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
M. N.iA. N. (1)są małżeństwem od 2000 roku. Mają troje dzieci. W 2018 roku w ich małżeństwie przestało układać sie, za coM. N.obwiniałA. N. (1). Jego nastawienie do żony diametralnie się zmieniło, miał do niej pretensje, zarzucał jej zdrady. Od tego czasu jego zachowanie stawało się coraz bardziej agresywne.

wyjaśnienia oskarżonegoM. N.w części
zeznania świadkaA. N. (1)

k. 161-162, k. 177, 01:16:52-02:38:23 na k. 334-337, 00:35:32-00:40:10 na k. 466v-467, 00:51:22-01:16:40 na k. 468
k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v

2
Od tego momentu - w okresie od 24 sierpnia 2018 roku do co najmniej 23 października 2019 rokuM. N.znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żoną. Do zdarzeń tych dochodziło w mieszkaniu przyul. (...).H., jak i w domu przyul. (...)wW..M. N.wszczynał awantury, podczas których używał w stosunku doA. N. (1)słów wulgarnych, obraźliwych i nieprzyzwoitych, wyzywał ją jak na k. 6. Groził pobiciem, mówił jej, że jak od niego odejdzie to sobie coś zrobi, straszył, że nie poradzi sobie wtedy sama z dziećmi. Bez zezwoleniaA. N. (1)telefonem komórkowym nagrywał ją, zdarzało się, że chodził za nią po domu nawet przez kilka godzin. Filmował ją też na ulicy czy w miejscu w pracy.M. N.sprawdzał zawartość rzeczy osobistychA. N. (1), w tym telefonu komórkowego. Obok w/w zachowańM. N.naruszał nietykalność cielesnąA. N. (1)- popychał ją, szarpał za odzież, pluł na nią.A. N. (1)bała się swojego męża. Zdarzało się, że uciekała do swoich sąsiadów naul. (...). Była sytuacja, że przyszła do nich z krwawiącym palcem, z podartymi spodniami.

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaT. S.
zeznania świadkaM. Z. (1)
zeznania świadkaT. Z. (1)
zeznania świadkaZ. G. (1)
nagrania dołączone przez obrońcę oskarżonego do pisma procesowego z dnia 28.08.2020 roku
nagrania dołączone przez obrońcę oskarżonego do pisma procesowego z dnia 29.09.2020 r.
nagrania dołączone przez obrońcę oskarżonego do pisma procesowego z dnia 02.10.2020 r.
nagrania dołączone przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej do pisma procesowego z dnia 09.12.2020 r. wraz ze zdjęciami

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 75v-76, 01:19:53-01:43:03 na k. 255v-256, 00:31:26-00:39:36 na k. 331v-332
k. 72-73, 00:58:58-01:17:53 na k. 254-255, 00:02:49-00:54:43 na k. 395-399
k. 94-95, k. 105v, 02:27:14-03:05:44 na k. 258-259v, 00:40:46-01:35:22 na k. 383-385v
k. 78v-79, 01:44:26-02:02:32 na k. 256v-257, 00:43:06-01:16:52 na k. 333-334
k. 239
k. 276
k. 286
k. 422-424, k. 425,

3
A. N. (1)pracuje w(...) sp. z o.o.przyul. (...)wW..M. N.kilkukrotnie nachodził ją w miejscu pracy. Wówczas wszczynał awantury, szarpał ją, obrażał, prowokował, a następnie nagrywał. Była sytuacja, że złapał ją za rękę i próbował wypchnąć z pomieszczenia.Z. G. (1)- przełożonyA. N. (1)wzywał ochronę, gdyżM. N.nie chciał dobrowolnie wyjść.M. N.wysyłał także wiadomości sms do przełożonegoA. N. (1)Z. G. (1), w których obrażał i poniżał ją.

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaZ. G. (1)
wydruki wiadomości sms doZ. G. (1)

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 78v-79, 01:44:26-02:02:32 na k. 256v-257, 00:43:06-01:16:52 na k. 333-334
k. 53-56

4
M. N.nękałA. N. (1)poprzez wysyłanie jej wiadomości SMS i wykonywanie połączeń telefonicznych – nawet kilkadziesiąt dziennie na telefon prywatny o numerze(...)i służbowy(...), a także na telefon stacjonarny w miejscu pracy(...)o różnych porach, także w nocy. W okresie od 10 lutego 2019 roku do 24 października 2019 rokuM. N.ze swojego numeru(...)na numer(...)wykonywał połączenia i wysyłał smsy w łącznej liczbie(...), na numer(...)zaś 10 razy. W połączeniach i wiadomościach sms używał wobecA.słów, wulgarnych i nieprzyzwoitych– jak na k. 12-52, poniżał ją, nieustannie próbował kontrolować, pytając gdzie i z kim jest.

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaM. Z. (1)
zeznania świadkaT. Z. (1)
zeznania świadkaT. S.
wydruki wiadomości sms doA. N. (1)
dane telekomunikacyjne
dane telekomunikacyjne na płycie CD

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 72-73, 00:58:58-01:17:53 na k. 254-255, 00:02:49-00:54:43 na k. 395-399
k. 94-95, k. 105v, 02:27:14-03:05:44 na k. 258-259v, 00:40:46-01:35:22 na k. 383-385v
k. 75v-76, 01:19:53-01:43:03 na k. 255v-256, 00:31:26-00:39:36 na k. 331v-332
k. 12-52
k. 88
k. 152-154

5
W dniu 13 stycznia 2019 roku w domu przyul. (...)po raz kolejny zabrałA. N. (1)jej telefon komórkowy. GdyA. N. (1)podeszła, by go odebrać, przewrócił ją na podłogę. W wyniku tego zdarzeniaA. N. (1)doznała obrażeń w postaci uszkodzenia więzozrostu barkowo-obojczykowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu na okres powyżej 7 dni.

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaT. S.
zeznania świadkaZ. G. (1)
historia chorobyA. N. (1)
kserokopia skierowana do pracowni diagnostycznej
opinia sądowo-lekarska biegłego sądowego specjalisty medycyny sądowej wraz z uzupełniająca ją opinią ustną

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 75v-76, 01:19:53-01:43:03 na k. 255v-256, 00:31:26-00:39:36 na k. 331v-332
k. 78v-79, 01:44:26-02:02:32 na k. 256v-257, 00:43:06-01:16:52 na k. 333-334
k. 58-58v
k. 60
k. 83—83v
00:01:50-00:10:02 na k. 466-466v

6
W dniu 05 marca 2019 roku do miejsca zamieszkaniaA. N. (1)iM. N.przyszedł funkcjonariusz PolicjiM. W., który w ramach procedury ,,Niebieskiej Karty: zobowiązany jest w trakcie jej prowadzenia do przeprowadzania niezapowiedzianych wizyt przynajmniej raz w miesiącu. W czasie jego wizytyM. N.ubliżałA. N. (1)(jak na k. 257v).

zeznania świadkaM. W.

k. 86-87, 02:04:02-02:24:09 na k. 257-258, 00:02:23-00:38:56 na k. 352v-356

7
W dniu 03 maja 2019 roku miała interwencja Policji w miejscu zamieszkaniaA. N. (1)iM. N..M. N.wszczął awanturę, próbował zabrać telefonA. N. (1). Policję wezwał sąsiadT. Z. (1), który usłyszał krzykiA. N. (1).

zeznania świadkaŁ. W.
zeznania świadkaP. S. (1)
zeznania świadkaM. W.
zeznania świadkaT. Z. (1)

00:03:52-00:21:59 na k. 380v-381v
00:22:38-00:38:30 na k. 381v-382v
k. 86-87, 02:04:02-02:24:09 na k. 257-258, 00:02:23-00:38:56 na k. 352v-356
k. 94-95, k. 105v, 02:27:14-03:05:44 na k. 258-259v, 00:40:46-01:35:22 na k. 383-385v

8
W dniu 24 sierpnia 2019 roku miała miejsce sytuacja, żeM. N.popchnąłA. N. (1)i uderzył pięścią w twarz. WówczasA. N. (1)zadzwoniła do swojej sąsiadkiM. Z. (1), by ta wezwała Policję. Po tym zdarzeniuA. N. (1)wyprowadziła się z domu przyul. (...)wW.do mieszkania przyul. (...).H..

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaM. Z. (1)
zeznania świadkaT. Z. (1)
zeznania świadkaM. W.
fotografiaA. N. (1)
opinia sądowo-lekarska biegłego sądowego specjalisty medycyny sądowej wraz z uzupełniająca ją opinią ustną

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 72-73, 00:58:58-01:17:53 na k. 254-255, 00:02:49-00:54:43 na k. 395-399
k. 94-95, k. 105v, 02:27:14-03:05:44 na k. 258-259v, 00:40:46-01:35:22 na k. 383-385v
k. 86-87, 02:04:02-02:24:09 na k. 257-258, 00:02:23-00:38:56 na k. 352v-356
k. 59
k. 83—83v, 00:01:50-00:10:02 na k. 466-466v

9
We wrześniu 2019 roku gdyA. N. (1)iI. P.siedziały w kuchni w mieszkaniu przyul. (...).H.wW., do mieszkania przyszedłM. N.. Chciał, byA. N. (1)dała mu dowód rejestracyjny od samochodu. Gdy odmówiła, zabrał jej torebkę i sprawdzał co w niej jest.A. N. (1)próbowała ją odebrać. Wówczas wykręcił jej prawą rękę i ugryzł w prawe przedramię.

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaI. P.

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 67v 00:50:40-00:57:19 na k. 253v-254, 00:17:28-00:29:36 na k. 330v-331

10
M. N.ciągle kontrolował miejsce pobytuA. N. (1). Pisał do niej wiadomości sms i dzwonił do niej, w celu ustalenia, gdzie się znajduje. Co więcej, jeździł za nią samochodem.A. N. (1)znalazła też w swoim samochodzie(...). W dniu 04 października 2019 roku miała miejsce sytuacja, że oskarżony śledził i goniłA. N. (1), gdy ta jechała z ich synemI. N..A. N. (1)bała się, czuła się zagrożona, wobec czego zadzwoniła na numer alarmowy 112.

zeznania świadkaA. N. (1)
zeznania świadkaM. Z. (1)
pismo Wojewody(...)z dnia 10.12.2020 r. wraz z nagraniami

k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v
k. 72-73, 00:58:58-01:17:53 na k. 254-255, 00:02:49-00:54:43 na k. 395-399
k. 264-265

11
A. N. (1)przechowywała w szufladzie w kuchni obrączkę z żółtego złota z grawerem, od strony wewnętrznej w postaci napisu ,,M.(...)(którą zdjął jej lekarz po zdarzeniu z dnia 13 stycznia 2019 roku) i pierścionek z żółtego złota z cyrkoniami w kształcie łezki. Miało miejsce zdarzenie, żeM. N.wrzucił jej pierścionek i obrączkę do kubka z herbatą. Po tym incydencie włożyła biżuterię z powrotem do szuflady w kuchni. Gdy chciała ją po jakimś czasie wyjąć, okazało się, że biżuterii nie ma w tym miejscu.

wyjaśnienia oskarżonegoM. N.w części
zeznania świadkaA. N. (1)

k. 161-162, k. 177, 01:16:52-02:38:23 na k. 334-337, 00:35:32-00:40:10 na k. 466v-467, 00:51:22-01:16:40 na k. 468
k. 5-7, k. 103, k. 174v, 00:09:49-00:24:26 na k. 251v-252, 00:33:58-00:42:46 na k. 252v-k. 253, 01:17:53-01:18:19 na k. 255, 03:05:44-03:10:50 na k. 259v-260, 00:01:37-00:09:45 na k. 327v-329, 00:40:10-00:47:29 na k. 467-467v

12
M. N.był uprzednio karany.

odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 30.02.2018 r., sygn. akt II K 283/17
informacja z Krajowego Rejestru Karnego

k. 179-179v
k. 173

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

2.

M. N.

w nieustalonym dniu, nie później niż do 24 sierpnia 2019 r. wW., woj.(...)- (...), przyul. (...)dokonał przywłaszczenia obrączki z żółtego złota z grawerem, od strony wewnętrznej w postaci napisu ,,M.(...)wartości 1000,00 złotych oraz pierścionka z żółtego złota z cyrkoniami w kształcie łezki wartości 1000,00 złotych powodując straty w wysokości łącznej 2000,00 złotych, działając na szkodęA. N. (1),tj. o przestępstwo zart. 284 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1
M. N.w nieustalonym dniu, nie później niż do dnia 24 sierpnia 2019 roku dokonał przywłaszczenia obrączki z żółtego złota z grawerem, od strony wewnętrznej w postaci napisu ,,M.(...)” wartości 1000,00 złotych oraz pierścionka z żółtego złota z cyrkoniami w kształcie łezki wartości 1000,00 złotych należących doA. N. (1).

wyjaśnienia oskarżonegoM. N.w części

k. 161-162, k. 177, 01:16:52-02:38:23 na k. 334-337, 00:35:32-00:40:10 na k. 466v-467, 00:51:22-01:16:40 na k. 468

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1, 1.1.11

wyjaśnienia oskarżonegoM. N.w części

Wyjaśnienia oskarżonego co do czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia zasługują na danie im wiarę w części, tj. w zakresie podłoża braku porozumienia z żoną. Wynika to bowiem właściwie z zeznań wszystkich świadków przesłuchanych w niniejszej sprawie, którzy wskazywali nieprawidłowe relacje w ich małżeństwie.
Na przymiot wiarygodności zasługują wyjaśnieniaM. N.odnośnie czynu zarzucanego mu w pkt. II aktu oskarżenia. Oskarżony wyjaśnił, że nie ma wiedzy, gdzie znajduje się obrączka z żółtego złota z grawerem, od strony wewnętrznej w postaci napisu ,,M.(...)oraz pierścionek z żółtego złota z cyrkoniami w kształcie łezki, należące doA. N. (1). Wyjaśnił, że miała miejsce sytuacja, że zabrał obrączkę i pierścionek z szuflady w kuchni i wrzuciłA. N. (1)do kubka z napojem. Później jeszcze widział te przedmioty ponownie w szafce w kuchni, gdzie pierwotnie leżały. Wyjaśnienia oskarżonego w tej części znajdują potwierdzenie w zeznaniachA. N. (1), która podała, że po tym zdarzeniu schowała pierścionki ponownie do szuflady w kuchni.

1.1.1-1.1.5, 1.1.8-1.1.11

zeznania świadkaA. N. (1)

W ocenie Sądu w całości na wiarę zasługują zeznania pokrzywdzonejA. N. (1), bowiem są spójne, konsekwentne i logiczne. W głównej mierze to na jej relacji Sąd oparł swe ustalenia w niniejszej sprawie. Co prawda pokrzywdzona mogła przejawiać skłonność do składania nieobiektywnych zeznań, jednak w ocenie Sądu w jej relacji brak jest elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami. W swoich obszernych zeznaniach co do czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. I opisała wszczynane przezM. N.awantury, podczas których wyzywał ją, poniżał, obrażał. Opisała także inne zachowania oskarżonego polegające na grożeniu jej pobiciem, nieustannym kontrolowaniu (w tym sprawdzaniu miejsca pobytu za pomocą zamontowanego urządzenia(...)w samochodzie), nękaniu jej połączeniami telefonicznymi, wiadomościami sms, których otrzymywała nawet kilkadziesiąt dziennie, śledzeniu, nagrywaniu bez jej zezwolenia, nachodzeniu w miejscu pracy. Pokrzywdzona zrelacjonowała też stosowaną przezM. N.przemoc fizyczną polegającą na szarpaniu za odzież, popychaniu, uderzaniu, gryzieniu, wykręcaniu rąk. Odniosła się także do zdarzenia z dnia 13 stycznia 2019 roku, kiedy toM. N.przewrócił ją na podłogę i w wyniku czego doznała obrażeń w postaci uszkodzenia więzozrostu barkowo-obojczykowego. Z jej zeznań wynika, że zachowanie oskarżonego wobec niej cechowało się bezwzględnością.M. N.wyrządzał jej szereg przykrości, jak i wielokrotnie stosował przemoc fizyczną.
A. N. (1)przyznała, że bała się swojego męża i czuła się zagrożona. Zdarzało się, że uciekała przed nim do swoich sąsiadów lub próbowała oddalić się od niego swoim samochodem. Jednocześnie z jej zeznań wynika, że początkowo wstydziła się przed otoczeniem sytuacji w swoim domu.
Zdarzenia przedstawione przez pokrzywdzoną znajdują potwierdzenie w zgormadzonym materiale dowodowym. Bezpośrednimi świadkami części zdarzeń były osoby obce, jak sąsiedziM. Z. (1),T. Z. (1), przełożonyA. Z.G., funkcjonariusz PolicjiM. W., jak i członkowie rodziny – matka pokrzywdzonejT. S., czy też (notabene) ciotkaM. I.P.. Specyfika tego przestępstwa polega jednak na tym, że zdarzenia te często dzieją się w ,,czterech ścianach” - tj. jedynie z udziałem sprawcy i pokrzywdzonego. Do awantur dochodziło więc generalnie pod nieobecność postronnych świadków. Niektóre ze zdarzeń zostały zrelacjonowane przezA. N. (1)T. S.,M. Z. (1)T. Z. (1), czyZ. G. (1)i mają oni wiedzę o nich z opowieści czy też sami widzieli obrażenia na jej ciele. Pokrzywdzona konsekwentnie przedstawiała swą wersję wydarzeń różnym osobom (w tym w/w świadom), dotyczącą nie jednej, a znacznej liczby sytuacji, co świadczy o prawdziwości jej relacji. Część zdarzeń znajduje potwierdzenie w zgromadzonych w aktach sprawy dokumentach, w szczególności: danych telekomunikacyjnych, wydrukach wiadomości sms, jak i opinii sądowo-lekarskiej biegłego sądowego specjalisty medycyny sądowej (i uzupełniającej ją opinii ustnej) oraz w nagraniach.
Sąd miał na uwadze fakt, że w związku z postępowaniem o rozwód pokrzywdzona mogła być osobą zainteresowaną wynikiem niniejszego postępowania, jednakże w kontekście reszty zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób jest dyskwalifikować jej zeznań, a także uznać, że prowokowała ona oskarżonego i zmuszała go do konkretnych zachowań.
Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. II aktu oskarżenia pokrzywdzona zeznała, że obrączkę (którą zdjął jej lekarz po zdarzeniu z dnia 13 stycznia 2019 roku), a następnie pierścionek przechowywała w szufladzie w kuchni. Podała, że miało miejsce zdarzenie, żeM. N.wrzucił jej pierścionek i obrączkę do kubka z herbatą. Po tym włożyła biżuterię z powrotem do szuflady w kuchni. Po jakimś czasie zobaczyła, że ich nie ma. ZapytałaM. N., gdzie są, na co oskarżony odpowiedział, że ,,nie jest godna, tego nosić”. Generalnie zeznania w tej części korespondują z wyjaśnieniami oskarżonegoM. N.co do tego, kiedyM. N.mógł mieć pierścionki.

1.1.2, 1.1.4, 1.1.8, 1.1.10
1.1.2, 1.1.4, 1.1.7, 1.1.8, 1.1.10

zeznania świadkaM. Z. (1),
zeznania świadkaT. Z. (1)

Na wiarę zasługują zeznania świadkówM. Z. (1)iT. Z. (1). Ich zeznania korelowały ze sobą, były spójne i logiczne. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość ich zeznań. Świadkowie ci mieszkają obok oskarżonego i pokrzywdzonej naulicy (...)wW.i utrzymywali kontakty sąsiedzkie, spotykając się od czasu do czasu. Mieli zatem bezpośredni kontakt z oskarżonym iA. N. (1), zatem posiadali wiedzę jak wyglądały ich relacje. W ocenie Sądu świadkowie ci nie mieli żadnego powodu, by składać zeznania obciążające oskarżonego.
GeneralnieM. Z. (1)iT. Z. (1)byli zaniepokojeni tym, co dzieje się dzieje w domu sąsiadów. Zauważyli, zmianę w zachowaniuA. N. (1). Z zeznań świadkaT. S.wynika, żeM. Z. (1)dzwoniła do niej, żeby ta ,,coś zrobiła”, bo bała się o bezpieczeństwoA. N. (1).
Z ich zeznań wynika, że z racji bliskiego sąsiedztwa, zdarzało się, że byli bezpośrednimi świadkami niewłaściwego zachowaniaM. N.w stosunku doA. N. (1). O sytuacji w rodzinieN.mają też częściowo wiedzę z relacjiA. N. (1), która zwierzała sięM. Z. (1)i przedstawiła jej okoliczności związane ze wszczynanymi przez oskarżonego awanturami, nagrywaniem jej, nachodzeniem w pracy.
M. Z. (1)iT. Z. (1)widzieli obrażeniaA. N. (1). Zeznali, żeA. N. (1)uciekała do nich ze swojego domu, miała podarte ubrania, raz miała zakrwawiony palec. Słyszeli rozmowyM. N.zA. N. (1), w których obrażał ją, wyzywał.
T. Z. (1)zeznał, że zdarzyło się, że wezwał raz Policję, kiedy usłyszał krzyki dochodzące z nieruchomościA.iM. N..
W ocenie Sądu zeznawali oni szczerze, zaś bezpośredni kontakt z nimi na rozprawie nie dał podstaw do kwestionowania wiarygodności ich zeznań. Świadkowie ci wiedzę o zachowaniu oskarżonego powzięli w sposób pośredni – od samej pokrzywdzonej, ale też z własnych obserwacji.

1.1.2, 1.1.4, 1.1.5,

zeznania świadkaT. S.

Sąd w całości za wiarygodne uznał zeznania świadkaT. S., która jest markąA. N. (1). Jej zeznania nie budzą żadnych wątpliwości, pozwalając na dokonanie na ich podstawie ustaleń faktycznych, co do zachowań, jakich miał dopuszczać się wobecA. N. (1)oskarżony. Z racji pokrewieństwa, tego, że pomagała w opiece nad wnukami, miała ona częsty kontakt zM. N.iA. N. (1).

T. S.zauważyła zmiany w zachowaniuA. N. (1), to że była ona podenerwowana, wystraszona. Była świadkiem jak oskarżony używał w stosunku do niej wulgarnych słów, obrażał ją (jak na k. 256), kontrolował.A. N. (1)zwierzała jej się, wysyłała zdjęcia zadanych jej przezM. N.obrażeń. Z relacjiA. N. (1)wie, że przez oskarżonegoN.miała uszkodzony bark. Mówiła jej, żeby powiedziała lekarzowi prawdę, że zrobił jej to mąż, ale ona mimo to wskazała, że się przewróciła. Zeznała też, żeM. Z. (1)zadzwoniła do niej, że ma ,,coś zrobić”, bo boi się, żeM. N.zrobi krzywdę jej córce. Mimo bardzo bliskiego pokrewieństwa tego świadka z pokrzywdzoną, zenaniaT. S.były w miarę oględne, nieprzekoloryzowane, tym samym wiarygodne.

1.1.9

zeznania świadkaI. P.

Na wiarę zasługują zeznania świadkaI. P.– dla którejM. N.jest bratankiem. Zeznała ona, że gdy we wrześniu 2019 roku była uA. N. (1), przyszedłM. N., zażądał dowodu rejestracyjnego, a gdyA. N. (1)mu odmówiła, to wziął jej torebkę i zaczął w niej grzebać. GdyA. N. (1)próbowała ją odebrać, to wykręcił jej rękę i ugryzł w przedramię. Zeznania te korelują z relacjąA. N. (1), są logiczne i spójne. Należy podkreślić, ze świadek ten jest blisko spokrewniona z oskarżonym a mimo to jej zeznania są dla oskarżonego obciążające.

1.1.2, 1.1.5

zeznania świadkaZ. G. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaZ. G. (1), który jest przełożonymA. N. (1). Były one jasne, pełne, konsekwentne. Zeznania tego świadka korespondują z zeznaniamiA. N. (1)i nie budzą wątpliwości Sądu. Świadek ten jest osobą obcą dla oskarżonego i w ocenie Sądu nie miał powodu, by go bezpodstawnie obciążać.Z. G. (1)zeznał, żeM. N.nachodził żonę w miejscu pracy i wszczynał awantury, szarpał ją, obrażał (jak na k. 256v), a następnie prowokował i nagrywał. Miały miejsce sytuacje, że oskarżony na prośbęA. N. (1), jak i jego nie chciał opuścić terenu Spółki. Były sytuację, że wzywał ochronę. GdyA. N. (1)przychodziła do pracy, to widział u niej obrażenia, zadrapania na twarzy, ugryzienia na ręce, czy też to, że kulała. Wskazał, że gdyA. N. (1)przyniosła zwolnienie lekarskie w związku z uszkodzeniem więzozrostu barkowo-obojczykowego, to powiedziała, że się pośliznęła i upadła. Gdy zaczął naciskać co się stało, to dowiedział się, że obrażenia te spowodował u niej mąż.Z. G. (1)wskazał też, że otrzymywał od oskarżonego wiadomości smsy, w których obrażał onA. N. (1).

1.1.6-1.1.8

zeznania świadkaM. W.

Zeznania funkcjonariusza PolicjiM. W.zasługują na danie im wiary. Zeznania tego świadka są logiczne, rzeczowe, konsekwentne. Świadek ten w pełni obiektywnie i szczerze opisał w swoich zeznaniach tylko i wyłącznie to, co jest mu rzeczywiście wiadome w sprawie. Nie ujawniły się w sprawie żadne okoliczności które mogłyby podważać wiarygodność jej zeznań.M. W.w ramach prowadzonej procedury ,,Niebieskiej Karty zobowiązany jest w trakcie jej prowadzenia do przeprowadzania niezapowiedzianych wizyt sprawdzających stan bezpieczeństwa w rodzinie przynajmniej raz w miesiącu. W związku z tym poszedł do miejsca zamieszkaniaA. N. (1)iM. N.w dniu 05 marca 2016 roku.M. N.w jego obecności obrażałA. N. (1). Z racji czynności służbowych, miał także wiedzę o interwencji w miejscu zamieszkaniaA.iM. N.w dniu 03 maja 2019 roku oraz 24 sierpnia 2019 roku, po którejA. N. (1)przeprowadziła się naul. (...).H..

1.1.7
1.1.7

zeznania świadkaŁ. W.,
zeznania świadkaP. S. (2)

Sąd uznał ich zeznania za w pełni wiarygodne, ponieważ były spójne i bezstronne, a Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość ich relacji. Jako funkcjonariusze publiczni nie mieli oni żadnego interesu w wydaniu przez Sąd określonego rozstrzygnięcia. Potwierdzili, że podejmowali interwencję w miejscu zamieszkaniaA. N. (1)iM. N.. Nie pamiętali dokładnie wszystkich szczegółów zdarzenia, jednakże ocenie Sądu jest to w pełni usprawiedliwione z uwagi na upływ czasu i wielość podobnych interwencji.

1.1.5, 1.1.8

opinia sądowo-lekarska
biegłego sądowego specjalisty medycyny sądowej
wraz z ustną opinią uzupełniającą

Opinia biegłego wraz z uzupełniającą ją ustną opinią jest w ocenie Sądu jasna i rzetelna. Płynące z w/w opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości. Opinia pozwala oprzeć na niej ustalenia faktyczne, wymagające fachowych wiadomości z tej dziedziny.
Biegła wskazała, ż z dokumentacji medycznej wynika, że w dniu 14 stycznia 2019 roku uA. N. (1)stwierdzono uszkodzenie więzozrostu barkowo-obojczykowego po stronie prawej. Tego typu zmiany powstać mogą wskutek upadku na ramię, staw łokciowy lub nadgarstek. W przypadku pokrzywdzonej nie można zatem wykluczyć upadku na prawą stronę ciała jednakże brak jest podstaw do rozstrzygnięcia czy upadek nastąpił po ,,przerzuceniu” przez męża czy też był to upadek samoistny.
Drugie zdarzenie miało miejsce w dniu 24 sierpnia 2019 roku i wówczas miało dojść do uderzenia pięścią w twarz. Brak jest dokumentacji medycznej w odniesieniu do tego zdarzenia, jedynie czaro-biała fotografia. Gdyby zatem, przyjąć, że ciemniejsze zabawienie skóry okolicy oczodołu odpowiada zasinieniu to wówczas można by przyjąć działanie nieuzbrojonej pięści.
Uszkodzenie stawu barkowego kwalifikować należy jako naruszające czynności narządów ciała – narządu ruchu – na okres przekraczający 7 dni w rozumieniu odpowiedniego artykułuKodeksu Karnego. Skutki uderzenia w twarz kwalifikować należy jako nie naruszające czynności narządów ciała i nie powodujące rozstroju zdrowia.

1.1.4
1.1.4
1.1.10

dane telekomunikacyjne,
dane telekomunikacyjne na płycie CD,
pismo Wojewody(...)z dnia 10.12.2020 r. wraz z nagraniami (k. 264-265)

Nie budziły wątpliwości w zakresie ich treści. Ich prawdziwość nie była kwestionowana w toku postępowania.

1.1.5
1.1.5
1.1.4
1.1.3
1.1.8

historia chorobyA.
N., kserokopia skierowana do pracowni diagnostycznej,
wydruki wiadomości sms doA. N. (1),
wydruki wiadomości sms doZ. G. (1),
fotografiaA. N. (1)

Dokumenty te nie budziły żadnych wątpliwości co do rzetelności i autentyczności zgromadzonych w nich informacji. Treści w nich zawarte korespondowały z pozostałymi uznanymi za wiarygodne dowodami.

1.1.2

Nagrania w postaci: nagrania dołączone przez obrońcę oskarżonego do pisma procesowego z dnia 28.08.2020 roku (k. 239), nagrania dołączone przez obrońcę oskarżonego do pisma procesowego z dnia 29.09.2020 r. (k. 276),
nagrania dołączone przez obrońcę oskarżonego do pisma procesowego z dnia 02.10.2020 r. (k. 286),
nagrania dołączone przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej do pisma procesowego z dnia 09.12.2020 r. (k. 425) wraz ze zdjęciami (k. 422-424)

Nagrania są dynamiczne, potwierdzają, że miedzy małżonkami dochodziło do nieporozumień. Wynika z nich raczej, że zdarzenia te były prowokowane, a wręcz reżyserowane przez oskarżonego.

1.1.12
1.1.12

Informacja z Krajowego Rejestru Karnego,
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 30.02.2018 r., sygn. akt II K 283/17

Nie budziły wątpliwości w zakresie ich treści, a ich prawdziwość nie była kwestionowana w toku postępowania.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczeniadla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

wyjaśnienia oskarżonegoM. N.w części

Na wiarę nie zasługują wyjaśnienia oskarżonego co do czynu zarzucanego mu w pkt. I aktu oskarżenia w zakresie w jakim podawał, że toA. N. (1)go upokarzała, prowokowała, używała wobec niego wulgarnych słów, używała przemocy. W swoich wyjaśnieniach sugerował też, że zarzut znęcania się w kontekście zdrady, której dopuściła sięA. N. (1), ma pomóc w tym, żeby ich małżeństwo nie zostało rozwiązane przez rozwód z jej winy.
W ocenie Sądu relacjaM. N.co do awantur domowych, które to miała wszczynaćA. N. (1), jeżdżenia zaA. N. (1)w celu spotkania się z najmłodszym synem, odwiedzaniaA. N. (1)w pracy w celu dokonania ustaleń co do spraw dotyczących dzieci są niespójne, nielogiczne. Przedstawiona przez niego wersja zdarzeń, sprowadzająca się generalnie do negowania sprawstwa jest sprzeczna ze zgromadzonymi w sprawie dowodami – nie tylko zeznaniamiA. N. (1), ale także zeznaniami innych świadków:M. Z. (1),T. Z. (1),Z. G. (1),T. S.,I. P.,M. W., historią chorobyA. N. (1), opinią sądowo-lekarską biegłego sądowego specjalisty medycyny sądowej wraz z ustną opinią uzupełniającą, danymi telekomunikacyjnymi, wydrukami wiadomości sms doA. N. (1), jak i doZ. G. (1), fotografiąA. N. (1)czy też nagraniami dołączonymi do akt sprawy. Oskarżonego obciążają nie tylko pokrzywdzona i osoby jej bliskie, ale tez osoby postronne. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że Sąd oceniając zarówno wyjaśnienia oskarżonego, jak i zeznania świadków podchodził do nich z dużą dozą ostrożności, mając na uwadze specyfikę zarzucanych mu czynów.
Oskarżony za zaistniałą sytuację obwiniał swoją żonę i to siebie kreował na osobę pokrzywdzoną, co w kontekście w/w dowodów nie mogło przynieść pożądanego przez niego rezultatu. Oskarżony eksponował okoliczności, które niejako miały usprawiedliwiać jego zachowania względem żony, stanowić wręcz zadośćuczynienie za krzywdy, których miał od niej doświadczyć. W ocenie Sądu, była to przyjęta przez oskarżonego linia obrony, zmierzająca do umniejszenia swojej odpowiedzialności poprzez wskazywanie na negatywne w stosunku do jego osoby zachowania żony (zdradzającej go, upokarzającej). Stwierdzić trzeba, że agresja oskarżonego wobec żony wynikała głównie z jego złości i żalu za rzekome zdrady.
Nadmienić należy, że niemające znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie Sąd uznał zaś wszystkie okoliczności wyczerpująco wskazane przezM. N., a dotyczące jego małżeństwa zA. N. (1)od początku jego trwania, rzekomych zdradA. N. (1), jej relacji z innymi mężczyznami. Wskazać należy, że wyjaśnienia w tej części zawierają fakty, które są istotne z punktu widzenia postępowania rozwodowego, jednakże nie służą ustaleniu czy oskarżony zrealizował znamiona przestępstwa zart. 207 § 1 kkw objętym w akcie oskarżenia czasookresie.

zeznania świadkaT. N., zeznania świadkaO. N.

Na wiarę nie zasługują zeznania świadkówT. N.i małoletniejO. N., którzy są dziećmiA. N. (1)iM. N.. W ocenie Sądu dowód z ich zeznań nie może zostać uznany za miarodajny i obiektywny. Przede wszystkim aktualnie w/w zamieszkują z oskarżonym i niewątpliwie pozostają pod jego ujemnym wpływem, wzbudzaniem uczuć negatywnych wobec matki, a wręcz pozostają z nią w konflikcie. Właściwie nie byli oni bezpośrednimi świadkami awantur ani innych zdarzeń, słyszeli ewentualnie krzyki rodziców. Z ich zeznań, a także z bezpośredniego kontaktu na rozprawie jednoznacznie wynika, że powtarzają zasłyszane od oskarżonego treści. Ich wersja jest silnie nacechowana negatywnymi emocjami wobecA. N. (1), związanymi z poczuciem rzekomego porzucenia przez nią. Czują złość i niechęć do matki, obwiniając ją o rozpad rodziny z uwagi na związek z innym mężczyzną. Powoduje to, że przejaskrawiają zachowaniaA. N. (1)i przejawiają całkowity brak krytycyzmu w stosunku do oskarżonego.

zeznania świadkaA. N. (2)

Jest on ojcemM. N.. Przyznał, że miał wiedzę, że w relacje w małżeństwie jego syna iA. N. (1)nie były prawidłowe. Generalnie nie miał on wiedzy o konkretnych zdarzeniach i jego zeznania nie są przydatne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie.

zeznania świadkaM. S. (1)

Zeznania świadkaM. S. (1)będącej znajomąA. N. (1)nie przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Z jej zeznań wynika, że nie znała szczegółów dotyczących przedmiotowej sprawy. Wskazała jedynie, otrzymała wiadomość sms odM. N., że w mieszkaniuA. N. (1)zamontowane są kamery, i ma uważać, bo ona nagrywa.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Oskarżony

3.1.Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowaniazgodna z zarzutem

I

M. N.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Art. 207 § 1 kkstanowi że, kto znęca się fizycznie lub psychicznie nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Przedmiotem ochrony na gruncie komentowanego przepisu są prawidłowe relacje rodzinne, wolność od przemocy, a także prawidłowy rozwój osób podlegających opiece (wyrok SN z 2.12.1974 r., I KRN 33/74, OSNKW 1975/3–4, poz. 38; wyrok SN z 5.02.1996 r., II KRN 186/95, LEX nr 25588; por. także J. Jodłowski, M. Szewczyk [w:] Kodeks karny. Część szczególna, t. 2, Komentarz do art. 117–211a, red. W. Wróbel, A. Zoll, s. 857). Z uwagi na to, że przepisart. 207 § 1 k.k.penalizuje znęcanie fizyczne, można zasadnie twierdzić, że przedmiotem ochrony jest także nietykalność cielesna (wyrok SN z 27.01.1988 r., V KRN 366/87, LEX nr 17867). Używanie przemocy fizycznej jest równoznaczne z jej naruszeniem.
Znęcanie oznacza zadawanie cierpień, czynienie życia uciążliwym. Znęcanie fizyczne oznacza zadawanie cierpień fizycznych, takich jak np. bicie, popychanie, ciągnięcie za włosy. Przemoc, która należy do istoty znęcania fizycznego, może być również przemocą pośrednią, tj. stosowaną bezpośrednio na rzecz w celu wywarcia pewnej presji psychicznej na ofiarę. Może to być zmiana zamków w mieszkaniu i tym samym pozbawienie pokrzywdzonego dostępu do schronienia, odcięcie wody, odcięcie energii, gazu. Znęcanie psychiczne to powodowanie dyskomfortu psychicznego u ofiary, wzbudzanie u niej poczucia zagrożenia, niepokoju, obawy o własny los i własne mienie, straszenie, grożenie, używanie inwektyw, uprzykrzanie jej życia, robienie jej na złość. (Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. III, Opub.: WKP 2020)
Przestępstwo znęcania się, którego popełnienie zarzucono oskarżonemuM. N.charakteryzuje się swoistą specyfiką i często jest tak, że do zdarzeń objętych zarzutem dochodzi w tzw. „czterech ścianach” i świadkami tego częstokroć pozostają jedynie osoby z najbliższej rodziny, czy nawet jedynie jego uczestnicy, natomiast na zewnątrz pozostają zachowane pozory poprawnych stosunków i normalnie funkcjonującej rodziny. Inne osoby z reguły czerpią wiedzę o nim w sposób pośredni- słysząc krzyki, odgłosy awantur, czy widząc obrażenia ciała mogące świadczyć o stosowaniu przemocy, jak i uzyskując informację o innych – najczęściej osoby pokrzywdzonej. W takich sprawach szczególne znaczenie maja zeznania osoby pokrzywdzonej, jak i osób z jej najbliższego otoczenia i te dowody zostały szczególnie wnikliwie i ze szczególną ostrożnością oceniane pod kątem ich wiarygodności.
OskarżonyM. N.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, jednakże w świetle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego fakt jego popełnienia nie budzi żadnych wątpliwości.
M. N.iA. N. (1)są małżeństwem. W małżeństwie w/w w 2018 roku przestało układać się, za coM. N.obwiniałA. N. (1).M. N.znęcał się fizycznie i psychicznie nad swoją żonę. Wszczynał awantury domowe, podczas których używał w stosunku do pokrzywdzonej słów wulgarnych, obraźliwych i nieprzyzwoitych oraz wyzywał ją . Kontrolował miejsca pobytuA. N. (1), nachodził w pracy. Sprawdzał zawartość i telefonu komórkowego. Groził pobiciem, bez zezwolenia pokrzywdzonej telefonem komórkowym filmował ją i nagrywał.
Oskarżony przez dłuższy okres czasu dopuszczał się takich zachowań wobec pokrzywdzonej. Zeznania świadków, które Sąd obdarzył walorem wiarygodności wskazują jednoznacznie na to, że przemoc psychiczna wobec pokrzywdzonej była zauważalna. Z zeznań świadkówM. Z. (1),T. Z. (1),M. W.,Z. G. (1),T. S.wynika, że byli oni bezpośrednimi świadkami tego, jak oskarżony obrażał, wyzywał pokrzywdzoną, kontrolował, nagrywał ją wbrew jej woli, jego negatywnego nastawienia do niej. Świadkowie ci, a w szczególnościT. S.iM. Z. (1), wskazywały, że pokrzywdzona była roztrzęsiona, przestraszona, co potwierdza, że rzeczywiście doświadczała ona przemocy psychicznej ze strony pokrzywdzonego. Wskazać należy, że początkowoA. N. (1)nie chciała ujawniać swoich problemów na zewnątrz, kierując nie tylko strachem, ale i wstydem przed otoczeniem.

M. N.naruszał także nietykalność cielesną pokrzywdzonej, szarpał ją za odzież, pluł na nią, wykręcał jej ręce, gryzł. W dniu 24 sierpnia 2019 roku miała miejsce sytuacja, żeM. N.popchnąłA. N. (1)i uderzył pięścią w twarz. WówczasA. N. (1)zadzwoniła do swojej sąsiadkiM. Z. (1), by ta wezwała Policję. Uwadze Sądu nie uszło, że pokrzywdzona nie udała się niezwłocznie do lekarza, który mógłby dokonać oględzin jej ciała. Z tego powodu przeprowadzony w toku procesu dowód z opinii biegłego z zakresu medycy sądowej w części oparty był na jej zeznaniach i fotografii. Niemniej jednak zeznania pokrzywdzonej mają solidne podstawy w niezwłocznym udokumentowaniu obrażenia fotografią, zrelacjonowaniu zdarzenia innym osobom.. Postronnymi świadkami przemocy fizycznej nad pokrzywdzoną byli głównieT. S.,M. Z. (1)iT. Z. (1). Widzieli jakA. N. (1)wybiegała z domu w podartych ubraniach, czy też ze śladami uderzeń, krwawiącym palcem. Świadkiem agresywnych zachowańM. N.była takżeI. P., dla której oskarżony jest bratankiem. Była ona świadkiem sytuacji z września 2019 roku, kiedyM. N.grzebał w rzeczach osobistych pokrzywdzonej, stosował wobec niej przemoc fizyczną w postaci wykręcenia ręki i ugryzienia w przedramię. PrzełożonyA. Z.G.w swoich zeznaniach wskazywał także, że wielokrotnie widział obrażenia na cieleA. N. (1)– zadrapania, ugryzienie, siniaki.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie mogły zatem zasługiwać na wiarę wyjaśnienia oskarżonego, w których kwestionował on zarzucane mu zachowania wobecA. N. (1). W ocenie Sądu dalekie od prawdy są twierdzenia, że to pokrzywdzona zachowywała się prowokacyjnie wobec niego. Przeczą temu chociażby zeznaniaT. S.,M. W.,M. Z. (1),T. Z. (1), jak i wydruki z wiadomości sms, z których to dowodów wynika z jaką łatwością przychodziło oskarżonemu obrażanie jej. Nawet zaś zakładając, że pokrzywdzona ubliżała oskarżonemu, to bezsprzecznie negatywne zachowanie oskarżonego (zarówno poziom i rodzaj wyzwisk, zachowań polegających na kontrolowaniu, grożeniu, jak i stosowanie przemocy fizycznej) znacznie górowało nad sugerowanym przezM. N.zachowaniemA. N. (1).
(..) pojęcie znęcania się „nie podkreśla ani szczególnego celu, do którego powinien zmierzać sprawca, ani szczególnych pobudek lub motywów, którymi powinien się kierować. O znęcaniu się – z etymologicznego punktu widzenia – można bowiem mówić nie tylko, gdy sprawca znęca się ze złośliwości lub sadyzmu, albo gdy jego wyłącznym celem jest pokrzywdzenie osoby zależnej, ale także wtedy, gdy sprawca, bijąc na przykład swoją ofiarę, kieruje się zwykłym gniewem, podnieceniem, poczuciem własnej siły, strachem przed atakiem ze strony ofiary, źle pojętymi względami wychowawczymi, bądź gdy jego zachowanie stanowi reakcję na niewłaściwe postępowanie pokrzywdzonego”. Wyraźnie więc należy stwierdzić – analogicznie jak czynią toV. W.iM. S.(Przestępstwa..., s. 987) – że znamię czynnościowe „znęca się” nie zawiera żadnej sugestii w przedmiocie nastawienia psychicznego sprawcy. Wskazanie, że ktoś „znęca się” jest jedynie stwierdzeniem pewnego, obiektywnie istniejącego faktu, którego byt jest niezależny od typowo osobistych odczuć tak ofiary, jak i sprawcy. Sformułowanie „znęca się” przesądza jedynie o zewnętrznym wyrazie i odbiorze danego typu postępowania, które mogłoby takim być nawet przy nieumyślności, a które wyłącznie z powodu ustawowego wymogu umyślności przestępstwa znęcania się nie rodzi odpowiedzialności karnej. (Wróbel Włodzimierz (red.), Zoll Andrzej (red.), Kodeks karny. Część szczególna. Tom II. Część I. Komentarz do art. 117-211a, Opub.: WKP 2017)
W toku postępowania oskarżony starał się wykazać, że pokrzywdzona zdradzała go. Z całą stanowczością podkreślić należy, że kwestie podnoszone przez oskarżonego, jakkolwiek mające wpływ na ich stosunki małżeńskie, nie stanowią usprawiedliwienia dla jego zachowań względem pokrzywdzonej. Nie można znaleźć żadnego usprawiedliwienia ani wytłumaczenia dla znęcania się psychicznego i fizycznego nad drugim człowiekiem. Upadlanie, wprowadzanie w poczucie zagrożenia o własne zdrowie i życie, powodowanie obrażeń ciała nie może stanowić odpowiedzi na poczucie krzywdy związanej z funkcjonowaniem małżeństwa. W zaistniałych okolicznościach nie można zatem sprowadzić zaistniałych zdarzeń, tak jak chciał tego oskarżony, do konfliktu małżeńskiego i intrygi, która została uknuta celem zebrania materiału dowodowego do toczących się spraw sądowych miedzy pokrzywdzoną i oskarżonym. Kłótnie i konflikty pomiędzy oskarżonym iA. N. (1)przekroczyły zwykłą miarę, natomiast ustalony w sprawie stan faktyczny nie pozostawia żadnych wątpliwości, żeM. N.celowo i w sposób intensywny wielokrotnie zadawał żonie cierpienia fizyczne i psychiczne. W efekcie przyjąć należy, że wyjaśnienia oskarżonego stanowią przyjętą przez niego linię obrony, polegającą na podawaniu jedynie tylko niektórych szczegółów zdarzeń, które zdaniem oskarżonego nie wypełniały znamion przestępstwa, przy jednoczesnym odwracaniu ról, jakie odgrywał on w tych zdarzeniach.
O uznaniu za znęcanie się zachowania sprawiającego ból fizyczny lub dotkliwe cierpienia moralne (psychiczne) decyduje ocena obiektywna, nie zaś subiektywne odczucie pokrzywdzonego (uchw. SN z 9.6.1976 r., OSNKW 1976, Nr 7–8, poz. 86; wyr. SN z 6.8.1996 r., WR 102/96, OSPriP 1997, Nr 2, poz. 8).
Fakt popełnienia przez oskarżonego przestępstwa zart. 207 § 1 kknie jest tylko subiektywnym odczuciem pokrzywdzonej, lecz został on stwierdzony poprzez obiektywną ocenę całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Oskarżony miał fizyczną i psychiczną przewagę nad pokrzywdzoną, która nie była w stanie sprzeciwić się jego fizycznej i psychicznej agresji. Zachowania oskarżonego były wielokrotne, dotkliwe dla pokrzywdzonej i miały na celu spowodowanie zadania cierpienia psychicznego i fizycznego, bólu. Mając na uwadze powyższe rozważania, nie ulega najmniejszej wątpliwości, że oskarżony swym zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa znęcania się. Potwierdzają to zeznania zarówno pokrzywdzonej jak i pozostałych świadków przesłuchanych w sprawie. Sąd przyjął, że znęcanie wobec pokrzywdzonej polegało na znęcaniu się zarówno psychicznym, jak i fizycznym. Nadmienić należy, żeA. N. (1)jest dla oskarżonego osobą najbliższą w myślart. 115 § 11 kk. Bezsprzecznie oskarżony wypełnił znamiona przestępstwa zart. 207 § 1 kk.
Odnośnie zarzucanego oskarżonemu czynu zart. 157 § 1 kk, również należy uznać, że wypełnił on swoim zachowaniem wszystkie znamiona tego przestępstwa.
Zgodnie zart. 157 § 1 kk, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 § 1 kk, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, jednakże kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 (art. 157 § 2 kk). Jak wynika z powyższego, przepisart. 157 kkchroni zdrowie człowieka przed jego naruszeniem, które nie stanowi ciężkiego uszczerbku, ale inne, łagodniejsze naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia człowieka, który jest mierzony czasem trwania dysfunkcji ludzkiego organizmu i określany jako średni uszczerbek (§ 1) lub lekki uszczerbek (§ 2).
Przestępstwo zart. 157 § 1 kkjest skutkowym występkiem, który może być popełniony tylko umyślnie, zarówno z zamiarem bezpośrednim, jaki i z zamiarem ewentualnym. Postać naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie musi być sprecyzowana w świadomości sprawcy, co oznacza, że objęcie zamiarem spowodowania skutku zart. 157 § 1 kkprzyjąć może postać zamiaru ogólnego. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lutego 2013 r. II KK 101/12, LEX nr 1282442)
W dniu 13 stycznia 2019 roku w domu przyul. (...)po raz kolejny zabrałA. N. (1)jej telefon komórkowy. GdyA. N. (1)podeszła do oskarżonego by go odebrać, ten przewrócił ją na podłogę powodując upadek.

M. N.swoim zachowaniem spowodował u pokrzywdzonej obrażenie w postaci uszkodzenia więzozrostu barkowo-obojczykowego, które to obrażenia naruszyły czynności narządu na okres powyżej 7 dni. Okoliczność ta wynika zarówno z dokumentacji medycznejA. N. (1)zgromadzonej w aktach sprawy, zeznaniach świadkówT. S.,M. Z. (1),Z. G. (2), jak i znajduje potwierdzenie w opinii sądowo-lekarskiej, która nie budziła wątpliwości Sądu. Nadmienić należy, że Sąd dostrzegł to, że gdy pokrzywdzona udała się do lekarza, to nie podała, że przyczyną doznanego obrażenia było zdarzenie z udziałem jej męża. Przypomnieć jednak należy, że pokrzywdzona wstydziła się swojej sytuacji w domu. Niezwłocznie zaś po zdarzeniu opowiedziała o nim swojej matceT. S..
M. N.nadto nękałA. N. (1)poprzez wysyłanie jej wiadomości sms i wykonując połączenia telefoniczne, czym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego wart. 190a § 1 kk.
Ustawa z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 568) z dniem 31 marca 2020 roku wprowadziła istotne zmiany do treści przepisuart. 190a kk. W myślart. 4 § 1 kk, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.
Z datą 31 marca 2020 roku nastąpiło podniesienie ustawowego zagrożenia za czyn zart. 190a § 1 kk. Przed tym dniem przestępstwo te zagrożone było karą pozbawienia wolności do lat 3, natomiast w stanie prawnym w dacie orzekania zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Nowelizacją poszerzone zostały także znamiona o ,,poczucie poniżenia lub udręczenia”. Z uwagi na to, w ocenie Sądu, względniejsza dlaM. N.była ustawa obowiązująca uprzednio, tj. w dacie popełnienia przez niego czynu.
Zgodnie zart. 190a § 1 kk(w brzmieniu sprzed 31 marca 2020 roku), podlega karze ten, kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność.
Przedmiotem ochrony na gruncie przestępstwa zart. 190a § 1 k.k.jest wolność od strachu, prawo do spokojnej egzystencji (bliżej na ten temat zob. m.in. P. Furman, Próba analizy konstrukcji ustawowej przestępstwa uporczywego nękania z art. 190a k.k. Zagadnienia wybrane, CzPKiNP 2012/3, s. 43).
Przez pojęcie nękania należy rozumieć dręczenie drugiego człowieka, niedawanie mu spokoju, ciemiężenie, gnębienie, prześladowanie, sekowanie, szykanowanie, zaszczuwanie. (…) Nękanie ma być uporczywe, co oznacza, że musi trwać przez określony czas, musi być ponadto intensywne, nieustępliwe, permanentne, nieprzejednane, zaciekłe, nachalne, namolne, natarczywe, natrętne, notoryczne, obsesyjne, stałe i odbywać się wbrew woli pokrzywdzonego. (…)O uporczywości świadczy nie tylko częstotliwość oraz okres nękania (powinien to być dłuższy okres, kilkumiesięczny), lecz także ignorowanie przez sprawcę częstych próśb osoby pokrzywdzonej o zaprzestanie zachowań wzbudzających w niej poczucie zagrożenia lub naruszających jej prywatność. O uporczywości można zatem mówić dopiero od momentu, gdy pokrzywdzony stanowczo zażąda zaprzestania zachowań wyczerpujących znamię nękania (por. np. A. Zoll [w:] Kodeks karny. Część szczególna, t. 2, Komentarz do art. 117–211a, red. W. Wróbel, A. Zoll, s. 592). (…) Zachowania składające się na uporczywe nękanie mogą być jednorodne albo różnorodne (np. wysyłanie wiadomości tekstowych przez telefon lub na portalach internetowych, wysyłanie maili, śledzenie, nawiązywanie połączeń głosowych, hałasowanie, zakłócanie spokoju, uniemożliwianie odpoczynku, publikowanie różnych treści na temat pokrzywdzonego). (Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. III, Opublikowano: WKP 2020)
Czyn zabroniony określony wart. 190a § 1 kkcharakteryzuje się umyślnością. Znamię uporczywości wskazuje na nastawienie sprawcy w kierunku kontynuowania nękania innej osoby lub osoby jej najbliższej pomimo świadomości braku zgody osoby pokrzywdzonej na tego typu zachowanie. Sprawca musi mieć świadomość możliwości wzbudzania u drugiej osoby poczucia zagrożenia lub istotnego naruszenia prywatności. Nie są istotne motywy działania sprawcy. (postanowienie SN z 12.12.2013 r., III KK 417/13).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że działania oskarżonego niewątpliwie wypełniły znamiona zarzucanego mu przestępstwa zart. 190a § 1 kk. BezsprzecznieM. N.uporczywie nękał swoją żonę poprzez wykonywanie połączeń telefonicznych i wysyłanie jej wiadomości sms. Używał w nich wobec pokrzywdzonej słów obraźliwych, wulgarnych, nieprzyzwoitych i poniżających. Treść smsów jednoznacznie wynika z przedłożonych wydruków sms na k. 6-52, zeznań pokrzywdzonej, zeznańT. S.iM. Z. (2). Działania oskarżonego miały przy tym charakter uporczywy, gdyż podejmowane były wielokrotnie i regularnie. W okresie od 10 lutego 2019 roku do 24 października 2019 rokuM. N.ze swojego numeru(...)na numer(...)wykonywał połączenia i wysyłał smsy w łącznej liczbie(...), na numer(...)zaś 10 razy. W okresie tym dzwonił albo pisał doA. N. (1)– wbrew jej woli zatem ok. 30 razy dziennie. W konsekwencji wzbudził u pokrzywdzonej poczucie zagrożenia i w istotny sposób naruszył jej prywatność. Ciągłe telefony i wiadomości sms, utrudniałyA. N. (1)normalne funkcjonowanie i siały niepokój.
Wobec powyższego, całość zachowania oskarżonego opisanego w treści aktu oskarżenia stanowiła występek kwalifikowany z art.art. 207 § 1 kkw zb. zart. 157 § 1 kkw zb. zart. 190a § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Tylko taka kwalifikacja prawna dokładnie oddaje zawartość przestępstwa przypisanemu oskarżonemu.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim.M. N.bez wątpienia zdawał sobie sprawę z karalności zarzucanych mu czynów. Oskarżony dopuścił się opisanych wyżej zachowań mając zamiar wyrządzenia pokrzywdzonej krzywdy, dokuczenia jej, poniżenia, niepokojenia, sprawienia bólu, zaś dokładne motywy lub pobudki, jakimi kierował się oskarżony pozostają obojętne dla byty przypisanego mu przestępstwa. Oskarżony jest osobą wykształconą, posiadającą odpowiednie doświadczenie życiowe i w ocenie Sądu był świadomy, że jego zachowanie jest naganne, a mimo to się na to godził. Przy tym, w niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonemu można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanych przez niego występków.

3.2.Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowanianiezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3.Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4.Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5.Uniewinnienie

III

M. N.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

Zgodnie zart. 284 § 1 kk, karze polega ten kto przywłaszcza sobie cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe.
Przywłaszczenie tym różni się od kradzieży, że nie ma tutaj elementu zaboru. Sprawca przywłaszczenia nie pozbawia władania osoby uprawnionej, lecz legalnie wchodzi w posiadanie przedmiotu. Trafnie podkreśla się w literaturze, że przesłanką zastosowania przepisuart. 284 § 1 k.k.jest posiadanie rzeczy ruchomej przez sprawcę (tak np. L. Wilk [w:] Kodeks karny. Część szczególna, t. 2, red. M. Królikowski, R. Zawłocki, 2017, s. 707–708). Władanie to może odpowiadać pojęciu posiadania samoistnego (władanie rzeczą jak właściciel;art. 336 k.c.) lub zależnego (władanie rzeczą ruchomą za kogoś innego, w szczególności jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca;art. 336 k.c.), a nawet prekaryjnego. (…)Ustawodawca na gruncieart. 284 § 1 i 2 k.k.nie uzależnia odpowiedzialności karnej za to przestępstwo od charakteru władania w sensie cywilistycznym. Jeśli sprawca rzeczą włada w jakimkolwiek zakresie (a więc ma jakąś pieczę nad rzeczą), to nie ma mowy o zaborze tej rzeczy po jego stronie. Znamiona czynu zart. 284 § 1 k.k.realizuje sprawca, który uzurpuje sobie wyłączny tytuł do cudzej rzeczy ruchomej lub prawa majątkowego i zachowuje się w taki sposób, jakby był jej właścicielem lub jakby to prawo jemu przysługiwało. Przykładem takich zachowań są: oddawanie przedmiotu do używania innej osobie, zamiana przedmiotów lub praw z osobą trzecią, obciążenie zastawem lub hipoteką, zbycie przedmiotu lub prawa, zrzeczenie się prawa. Przywłaszczenie jest przestępstwem tzw. jednorazowym, a nie wieloczynowym. Jest ono popełnione w momencie, gdy sprawca dokonuje takiej dyspozycji rzeczą ruchomą lub prawem majątkowym, która dowodzi, że uzurpuje sobie prawo własności do nich. (Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. III, Opub.: WKP 2020)
M. N.zarzucono, że w nieustalonym dniu, nie później niż do 24 sierpnia 2019 r. dokonał przywłaszczenia obrączki z żółtego złota z grawerem, od strony wewnętrznej w postaci napisu ,,M.(...)wartości 1000,00 złotych oraz pierścionka z żółtego złota z cyrkoniami w kształcie łezki wartości 1000,00 złotych powodując straty w wysokości łącznej 2000,00 złotych, należących doA. N. (1).
W toku postępowania ustalono, żeA. N. (1)obrączkę (którą zdjął jej lekarz po zdarzeniu z dnia 13 stycznia 2019 roku) i pierścionek przechowywała w szufladzie w kuchni w domu przyul. (...)wW.. Miało miejsce zdarzenie, żeM. N.wrzucił jej pierścionek i obrączkę do kubka z herbatą. Okoliczność ta znajduje także potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonegoM. N..A. N. (1)wskazała, że po tym incydencie włożyła biżuterię z powrotem do szuflady w kuchni. Po jakimś czasie zobaczyła, że jej nie ma. ZapytałaM. N., gdzie są jej pierścionki, na co odpowiedział, że ,,nie jest godna, tego nosić”.
M. N.nie przyznał się do przywłaszczenia pierścionkówA. N. (1). Ze stwierdzeniaM. N., który zakomunikowałA. N. (1), że ,,nie jest godna ich nosić” nie można zaś automatycznie wysnuć wniosku, że czynu tego dopuścił się oskarżony. W ocenie Sądu byłoby to zbyt daleko idące i stanowiłoby nadinterpretację wypowiedziM. N.. Przywłaszczenie charakteryzuje się tym, że sprawca postępuje jak z własną, z rzeczą cudzą, która znalazła się w jego legalnym posiadaniu. Wskazać należy, że przede wszystkim oskarżony nie był w posiadaniu obrączki i pierścionkaA. N. (1). Biżuteria była przechowywana w szufladzie kuchennej, w miejscu dostępnym dla wielu osób, z którego korzystali co najmniej też inni domownicy. Co za tym idzie, nie jest też możliwe kategoryczne ustalenie, co stało się z biżuterią na podstawie zgromadzonych w aktach sprawy dowodów. Wszak zaznaczyć też należy, że są to małe przedmioty, które dodatkowo znajdowały się w miejscu w którym zwykle nie przechowuje się biżuterii. Inna osoba mogła choćby przez przypadek je wyrzucić, czy tez przełożyć w inne miejsce.
Poza niejednoznacznymi zeznaniamiA. N. (1), brak jest innych dowodów wskazujących na sprawstwo oskarżonego w zakresie tego czynu. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie może się opierać na hipotezach, choćby były jak najbardziej logiczne i mogły stanowić pewne wytłumaczenie zaistniałych zdarzeń, jeśli nie znajduje to poparcia w dowodach. To, że wedługM. N.jego żona nie zasługiwała na noszenie biżuterii, o której mowa w zarzucie, nie oznacza z kolei, że uzurpował sobie prawo własności do niej.
Wobec powyższego, Sąd w punkcie III wyroku uniewinnił oskarżonegoM. N.od popełnienia zarzucanego mu czynu w pkt. 2 aktu oskarżenia.
W świetle poczynionych przez Sąd ustaleń, sprawstwoM. N.nie zostało udowodnione. Nadmienić należy, że w postępowaniu karnym oskarżony korzysta z domniemania niewinności wyrażonego wart. 5 § 1 kpk, tzn. nie musi udowadniać swej niewinności, lecz wina musi być udowodniona ponad wszelką wątpliwość. Ponadto zgodnie z treściąart. 5 § 2 kpk, niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego. Przepis ten wyraża regułę in dubio pro reo, która jest naturalną konsekwencją domniemania niewinności. Jeżeli bowiem obowiązuje domniemanie niewinności oskarżonego, to nieudowodnionych zarzutów nie można mu przypisywać. Stąd też pojawiające się wątpliwości, jeżeli nie da się ich rozstrzygnąć, należy tłumaczyć na korzyść oskarżonego (S. W., Proces karny..., 2005, s. 246, por. jednakM. L., Znaczenie i funkcje zasady „in dubio pro reo” w procesie karnym, PiP(...), s. 97).
Zgodnie zart. 414 § 1 kpk, w razie stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wyłączającej ściganie lub danych przemawiających za warunkowym umorzeniem postępowania, sąd wyrokiem umarza postępowanie albo umarza je warunkowo. Jednakże w razie stwierdzenia okoliczności wymienionych wart. 17 § 1 pkt 1 i 2 kpksąd wydaje wyrok uniewinniający, chyba że sprawca w chwili czynu był niepoczytalny.

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

M. N.

I
II

1
1

- w myślart. 11 § 3 kk, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów i wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, w związku z czym Sąd wymierzył oskarżonemu karę na podstawieart. 207 § 1 kk, który przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5
- wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa.
- w ocenie Sądu orzeczona kara 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego. Pozwoli mu przemyśleć swoje dotychczasowe postępowanie i wdroży przez to do przestrzegania porządku prawnego
- w ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Należy wskazać, że przestępstwo znęcania się nad najbliższymi członkami rodziny są obecnie popełniane bardzo często i nierzadko występują w praktyce sądów i organów ścigania. Z tej właśnie przyczyny należy im się w sposób stanowczy przeciwstawić odpowiednio ukształtowaną reakcją karną
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezM. N.jest wysoki, w szczególności z uwagi na charakter dóbr, przeciwko którym przypisane oskarżonemu przestępstwo było skierowane - rodzinie, jej prawidłowemu funkcjonowaniu oraz nietykalności cielesnej i godności człowieka. Sąd, ważąc względem oskarżonego wymiar kary, wziął także pod uwagę czas trwania przestępstwa oraz sposób zachowania oskarżonego.M. N.znęcał się nad pokrzywdzoną zarówno psychicznie, jak i fizycznie. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, w sposób całkowicie bezrefleksyjny, kierując się chęcią wyrządzenia krzywdy pokrzywdzonej, sprawienia bólu, żywiąc do niej nieuzasadnione pretensje i urazy. W żaden sposób nie można zaakceptować takiego sposobu załatwiania sporów na tle rodzinnym i funkcjonowania w małżeństwie, tym bardziej, że w niniejszym przypadku zachowanie oskarżonego godziło w osobę słabszą, nie umiejącą się mu przeciwstawić. W toku postępowania oskarżony nie wykazał żadnej skruchy, a wręcz próbował wykazać, że to on jest ofiarą.M. N.jest osobą zdemoralizowaną, dla której obce jest dobro prawne w postaci godności drugiego człowieka
- Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących
- jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego
- Sąd na podstawieart. 41a § 1 i § 4 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz kontaktowania się z pokrzywdzonąA. N. (1)za wyjątkiem kontaktów związanych z wykonywaniem władzy rodzicielskiej i zakaz zbliżania się do pokrzywdzonejA. N. (1)na odległość mniejszą niż 300 metrów na okres 3 lat, w celu utrwalenia prawidłowej postawy oskarżonego, zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez niego przestępstwa, a przede wszystkim ochrony interesów pokrzywdzonej. Określając okres zakazu Sąd miał na uwadze te same okoliczności łagodzące i obciążające, które przywołał wymierzając oskarżonemu karę pozbawienia wolności za ten czyn

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przezstronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie kwotę 300 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 220 zł tytułem kosztów postępowania w sprawie. Zdaniem Sądu uiszczenie tych kosztów nie będzie dla oskarżonego nadmiernie uciążliwe.

8. PODPIS