Sąd Rejonowy w Kłodzku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 636/22
Data wyroku: 2022-12-16 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt I C 636/22

UZASADNIENIE
Strona powodowa(...) Sp. z o.o.z siedzibą wT.domagała się zasądzenia od pozwanej kwoty 2676,36 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym tj. od 25 lutego 2022 r. oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że pozwana 22 licstopada 2021r. złożyla wniosek o udzieleni pożyczki za pośrednictwem internetu w ramach serwisu(...)pl. (...)udzielenia pożyczki było utworzenie panelu klienta, uzupełnienie wniosku o pożyczkę, a także weryfikacja adresu e – mail oraz numeru telefonu komórkowego podanego w interaktywnym formularzu, za pomocą jednorazowych kodów autoryzacyjnych. Po zweryfikowaniu danych pozwanej oraz pozytywnej weryfikacji zdolności kredytowej udostępniono pozwanej wzór umowy pożyczki, formularz informacyjny oraz wzór oświadczenia o odstąpieniu od umowy jej Pozwana zawarła na odległość umowę pożyczki, której kwota 2000 zł została wypłacona w formie przelewu na wskazany rachunek bankowy, który również został uprzednio zweryfikowany poprzez wykonanie opłaty weryfikacyjnej. Wobec powyższego pozwana zawarła z powodem umowę pożyczki na takich warunkach, że kwota udzielnej pożyczki wynosiła 2599,66 zł, całkowita kwota do zapłaty 2623,30 zł, całkowita kwota pożyczki 2000 zł, całkowity koszt pożyczki 623,30 zł,(...)806,13%, ilość rat - 2 raty miesięczne płatne do 22. dnia miesiąca zgodnie z harmonogramem pożyczki stanowiącym załącznik do umowy pożyczki. Pozwana nie dokonała spłaty pożyczki w terminie mimo wezwania. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się 2599,66 zł kapitał pożyczki, 23,64 zł oprocentowanie całkowitej kwoty pożyczki i 53,06 zł tytułem odsetek od zadłużenia przeterminowanego.
PozwanaD. G.wniosła o oddalenie powództwa, zarzucając przedwczesność roszczenia, z uwagi na brak wypowiedzenia umowy oraz nieudowodnienie roszczenia.
PozwanaD. G.na rozprawie przyznała, że zawarła ze stroną powodowąumowę pożyczki nr (...)z 22 listopada 2022r., podała że łącznie zawała z powodem trzyumowy (...).09.2021, 22.10.2021, i 22.11.2022r., z których dwie pierwsze spłaciła, zaciągając na ten cel u innych podmiotów pożyczki typu „chwilówka”. Podała, że wpadła w spiralę zadłużenia, zaciągała pożyczki w celu spłaty zadłużenia na karcie debetowej, a następnie na spłatę rat kredytu konsolidacyjnego. Pozwana podała, że obecnie ze względu na stan zdrowia od marca 2022r. nie pracuje. Musiała zrezygnować z pracy z trudną młodzieżą ze względu na problemy ze zdrowiem psychicznym i obecnie szuka innej pracy. Pozwana ma syna w wieku 15 lat, który choruje na autyzm. Utrzymuje się ze świadczenia opiekuńczego na syna, alimentów oraz otrzymuje świadczenie 500 plus, które odkłada na potrzeby dziecka. Pozwana mieszka z rodzicami.
Pozwana przyznała, że nie spłaciła pożyczki w terminie i wskazała, że nie uchyla się od obowiązku jej spłaty, lecz wniosła o rozłożenie należności na raty nie większe niż 150 zł miesięcznie.
Okoliczności wskazane w pozwie, w tym treść umowy oraz wysokość i wymagalność dochodzonego roszczenia były pomiędzy stronami bezsporne, a zatem zgodnie zart. 229 k.p.c.fakty te jako przyznane nie wymagały dowodu.

W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył co następuje:

Powództwo podlegało uwzględnieniu w zasadniczej części, lecz należność główną należało rozłożyć na raty.
Strona powodowa dochodziła roszczeń wynikających z umowy pożyczki zawartej przez pozwanąD. G.ze stroną powodową. Okoliczności faktyczne, w tym treść i warunki umowy pożyczki zostały przyznane, a także wykazane przez stronę powodową przedłożonymi dokumentami, w tym umową pożyczki potwierdzającą warunki jej udzielenia. Strona powodowa wykazała przede wszystkim fakt dokonania przelewu kwoty pożyczki na rachunek bankowy pozwanej, co pozwana przyznała.
Zgodnie z umową pozwana zobowiązała się do spłaty pożyczki wraz z jej wysokimi (ale mieszczącymi się w maksymalnych ustawowych granicach wyznaczonych przezart. 36a ustawy z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, Dz.U.z2018, poz. 993 j.t., ze zm.) pozaodsetkowymi kosztami i odsetkami umownymi w łącznej wysokości 2623,30 zł, w dwóch ratach, pierwsza w kwocie 1311,72 zł płatna do 22 grudnia 2021 r. i druga rata w kwocie 1311,58 zł płatna do 22 stycznia 2022r. Pozwana przyznała, że nie spłaciła pożyczki w terminie i wskazała, że nie uchyla się obowiązku jej spłaty, lecz wniosła o rozłożenie należności na raty, nie większe niż 150 zł miesięcznie.
W myślart. 320 k.p.c.Sąd w szczególnie uzasadnionych wypadkach może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. W ocenie Sądu za rozłożeniem zasądzonego świadczenia na raty przemawiały jej sytuacja życiowa i zdrowotna, a przede wszystkim okoliczność, że pozwana samotnie wychowuje 15. letniego syna, który choruje na autyzm. Pozwana pracowała w świetlicy z trudną młodzieżą, lecz ze względu na stan zdrowia psychicznego, musiała z tej pracy zrezygnować. Pozwana znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, zmuszona jest mieszkać wspólnie z rodzicami. Podczas przesłuchania prezentowała postawę osoby zrezygnowanej i przygnębionej swoją życiowa sytuacją. Pozwana utrzymuje się obecnie ze świadczenia opiekuńczego na syna, alimentów oraz otrzymuje świadczenie 500 plus, które odkłada na potrzeby dziecka. W tych okolicznościach w ocenie Sądu zaistniał szczególnie uzasadniony wypadek, przemawiający za możliwością rozłożenia pozwanej zasądzonego roszczenia na 18 rat, w tym 17 rat po 150 zł miesięcznie i 18 rata w kwocie 126,36 zł płatnych do 20. dnia każdego kolejnego miesiąca od stycznia 2023r., które pozwana zmierza dobrowolnie spłacać.
Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie, w tym co do żądania zasądzenia dochodzonego roszczenia w całości jednorazowo oraz co do odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od dnia wniesienia pozwu do dnia wydania wyroku, mając na uwadze, że świadczenie zostało rozłożone na raty. W ocenie Sądu warunki umowy pożyczki zawartej z pozwaną zastrzegały bardzo wysoką prowizję oraz dodatkowo odsetki umowne. Przy krótkim okresie kredytowania tj. 2 miesiące, koszt pożyczki w wysokości 2000 zł wynosił 623,30 zł, a rzeczywista stopa oprocentowania rocznego aż 806,13%. Tak wysokie koszty pożyczki w ocenie Sądu stanowią wystarczające wynagrodzenie pożyczkodawcy z tytułu udzielonej pozwanej pożyczki, zwłaszcza, że sporna umowa była już trzecią, którą pozwana zaciągnęła u powoda na podobnych warunkach, a dwie pierwsze spłaciła zgodnie z harmonogramem.
Jednocześnie wyżej wskazane okoliczności stanowiły podstawę do zastosowaniaart. 102 k.p.c.i tym samym odstąpienia od obciążania pozwanej kosztami postępowania poniesionymi przez stronę powodową.