Sąd Apelacyjny w Krakowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I AGa 197/19
Data wyroku: 2021-02-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Józef Wąsik, Jerzy Bess, Marek Boniecki
Słowa kluczowe: Zapłata
Podstawa prawna: art 75c prawa bankowego

Sygn. akt I AGa 197/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 lutego 2021 r.
Sąd Apelacyjny w Krakowie – I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSA Marek Boniecki

Sędziowie:

SSA Józef Wąsik
SSA Jerzy Bess (spr.)

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Grzegorz Polak

po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2021 r. w Krakowie na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Bank (...) S.A.wW.(poprzednioBanku (...) S.A.wW.)
przeciwkoA. S.
o zapłatę
na skutek apelacji strony powodowej
od wyroku Sądu Okręgowego w Kielcach
z dnia 8 maja 2019 r. sygn. akt VII GC 57/19

1
zmienia zaskarżony wyrok przez nadanie mu treści:

„I. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 79.638,22 zł (siedemdziesiąt dziewięć tysięcy sześćset trzydzieści osiem 22/100 złotych);
II. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 4.596 zł (cztery tysiące pięćset dziewięćdziesiąt sześć złotych) tytułem kosztów procesu.”;

2
zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 8.032 zł (osiem tysięcy trzydzieści dwa złote) tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.

SSA Józef Wąsik SSA Marek Boniecki SSA Jerzy Bess
Sygn. akt I AGa 197/19

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 16 sierpnia 2018 r. powódBank (...) S.A.z siedzibą wW.wnosił o zasądzenie od pozwanejA. S.kwoty 79.638,22 zł i o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwana zawarła z powodem w dniu 31 października 2014 r. umowę o kredyt. Na łączną kwotę dochodzonego pozwem zadłużenia w wysokości 79 638,22 zł składają się: niespłacona należność główna w wysokości 77.097,22 zł, odsetki umowne liczone od kwoty należności głównej, co do której dłużnik nie opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego – w wysokość i 1.523,75zł, umowne odsetki karne naliczone od części należności głównej co do której dłużnik opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w kwocie 1.017,25 zł.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 5 lutego 2019r. Sąd Okręgowy wK.VII Wydział Gospodarczy w całości uwzględnił żądanie powoda.
Sprzeciwem od przedmiotowego nakazu zapłaty pozwana zaskarżyła go w całości i wnosiła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na je rzecz kosztów procesu.W uzasadnieniu sprzeciwu pozwana przyznała, że faktem jest, że zawarła umowę kredytu z powodem. Regularnie spłacała raty pożyczki do maja 2017 r.. Z uwagi na pogorszenie się stanu zdrowia, brak możliwości finansowych nie była w stanie podołać tym zobowiązaniom o czym w rozmowach telefonicznych informowała osobę z banku, która zajmowała się jej kredytem. Mimo próśb pozwanej o restrukturyzację zadłużenia nie podjęto ze strony Banku żadnych prób a w konsekwencji pozwana otrzymała wypowiedzenie umowy kredytu. Pismo o wypowiedzeniu umowy kredytu powinno zostać poprzedzone one wezwaniem do przeprowadzenia procesu restrukturyzacji. Kwestią sporną w tym konkretnym stanie faktycznym jest to czy oświadczenie o wypowiedzeniu kredytu bankowego było złożone skutecznie. Wskazała, że wypowiedzenie umowy kredytu jest przedwczesne, niezgodne z przepisami prawa. Pozwana podniosła, że przed wypowiedzeniem umowy o kredyt nie otrzymała od powoda pisma stosownie do przepisówart. 75c ust. 1 i 2 prawa bankowego, w którym zostałby wezwany do spłaty kredytu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania oraz zostałby poinformowana o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia.
Sąd Okręgowy w Kielcach zaskarżonym wyrokiem z dnia 8 maja 2019 r. sygn. akt VII GC 57/19 oddalił powództwo.
Podstawą rozstrzygnięcia były m.in. następujące ustalenia faktyczne:
Powód Bank(...)S,A, z siedzibą wW.zawarł z pozwanąA. S.zawarła w dniu 31 października 2014 r. umowę nr(...)(...)o kredyt. Kwota kredytu wynosiła 112.167 zł. Okres kredytowania został określony na 84 miesięcy od zawarcia umowy, z zastrzeżeniem że okres ten może ulec skróceniu lub wydłużeniu zgodnie z Kredytobiorcy w terminie 14 dni od dnia uruchomienia kredytu. Pozwana spłacała raty pożyczki do miesiąca maja 2017 r., jednakże z uwagi na pogorszenie się stanu zdrowia, brak możliwości finansowych nie była w stanie podołać tym zobowiązaniom o czym w rozmowach telefonicznych informowała osobę z banku, która zajmowała się jej kredytem.
Na łączną kwotę zadłużenia w wysokości 79.638,22 zł składa się niespłacona należność główna w wysokości 77.097,22 zł, odsetki umowne liczone od kwoty należności głównej, co do której dłużnik nie opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w wysokości 1.523,75zł, umowne odsetki karne naliczone od części należności głównej co do której dłużnik opóźnił się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego w kwocie 1.017.25 zł. Istnienie wyżej wskazanej wierzytelności powoda wobec pozwanej, jej wysokość oraz terminy płatności odsetek wynikają wyciągu z Ksiąg Bankowych powoda z dnia 10 sierpnia 2018 r. nr(...)

    . W dniu 11 października 2017 r. powód skierował do pozwanej pismo „
      wypowiedzenie wraz z wezwaniem do zapłaty”

    , wktórym oświadczył, że zgodnie zart. 75 ust. 1 ustawy Prawo bankowew związku z niedotrzymaniem przez kredytobiorcą warunków udzielenia kredytu tj. brakiem spłaty zadłużenia wymagalnego, wypowiadaUmowę nr (...)z zachowaniem 30-dniowego okresu wypowiedzenia. Powód poinformował pozwana, że kwota zadłużenia z tytułu umowy na dzień sporządzenia niniejszego oświadczenia wynosi: 71.758.48 zł - tytułem kapitału niewymagalnego, 5.338.74 zł - tytułem kapitału wymagalnego, 1.115.83 zł - tytułem odsetek umownych. Powód wezwał do spłaty całości wskazanego zadłużenia wraz z dalszymi odsetkami naliczanymi z umową, najpóźniej do dnia upływu okresu wypowiedzenia. Po upływie okresu wypowiedzenia kredyt udzielony na podstawie umowy stanie się w całości wymagalny i Bank będzie uprawniony do naliczania odsetek za opóźnienie w spłacie. Powód wskazał, że spłaty całości zadłużenia należy dokonać na rachunek w Banku numer:(...)dla wpłat w PLN. Powód zawarł również informację, iż brak wpłaty w wyznaczonym terminie spowoduje skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego oraz kolejno postępowania egzekucyjnego. Powód wskazał, iż korespondencję zwrotną w sprawie należy kierować na adres:Bank (...) S.A., Departament(...)oraz podał numer telefoniczny dla nawiązania kontaktu telefonicznego z powodem celem ustalenia warunków spłaty przez pozwaną zadłużenia.
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o następujące dowody w postaci:umowy nr (...)z dnia 31.10 2014 r., wyciągu z ksiąg bankowych nr(...)z 10.08.2018 r., odpisu wezwania do zapłaty z dnia 13.03.2018 r., wypowiedzenia umowy wraz z dowodem jego doręczenia; odpisu z KRS powoda, odpisu historii rachunku dla konta(...)- (...),ostatecznego wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania, wydruku elektronicznego śledzenia przesyłek(...)S.A. (k. 4-62, 67-71,76-87,91-96).
W rozważaniach prawnych Sąd Okręgowy wskazał m.in. następujące motywy swego rozstrzygnięcia:
W niniejszej sprawie zasadnicza treść stosunku zobowiązaniowego łączącego strony wyznaczona została postanowieniami umowy kredytu z dnia 31 października 2014 r., na mocy której powód udzielił pozwanej kredytu nieodnawialnego a pozwana zobowiązała się do spłaty kredytu. Do spłaty pozostał kredyt w łącznej kwocie 79.638,22 zł. W ocenie Sądu Okręgowego, powód wykazał istnienie wyżej wskazanego stosunku prawnego pomiędzy stronami, przedkładając wymieniona umowę wraz z załącznikami. Pozwana przyznała zresztą, że strony zawarły umowę, a także wskazała, że spłacała regularnie kredyt do maja 2017 roku, jednakże na skutek problemów ze zdrowiem zaprzestała jego spłaty. Pozwana nie zaprzeczyła, że ma zadłużenie wobec powodowego banku. Powód stosownymi dokumentami wykazał wysokość tego zadłużenia. Pozwana nie wskazywała, że wysokość zadłużenia została ustalona nieprawidłowo.Powództwo podlegało jednakże oddaleniu, ponieważ w ocenie Sądu Okręgowego, powód nie złożył pozwanej skutecznego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy kredytu, a co za tym idzie nie nastąpił skutek w postaci wymagalności kredytu, co skutecznie zarzuciła pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Pozwana przyznała, że otrzymała pismo, w którym powód wypowiedział jej umowę o kredyt. Oceny wymaga sama dopuszczalność zamieszczenia w jednym piśmie wezwania do zapłaty oraz oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. Powód skierował bowiem do pozwanej pismo zatytułowane „wypowiedzenie wraz z wezwaniem do zapłaty”.Problem możliwości łączenia wezwania do zapłaty z warunkowym wypowiedzeniem umowy nie jest jednolicie rozstrzygany przez Sądy. Istnieją w tym zakresie dwa różne stanowiska. Zgodnie z pierwszym z nich, tak sformułowane wypowiedzenie, jako ujęte wyraźnie w formie pisemnej, jest jasne i wobec dopuszczalności konstrukcji wypowiedzenia warunkowego, nie istnieją wątpliwości co do treści złożonego oświadczenia (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2014 roku, sygn. akt I ACa 516/14; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt V CSK 698/14; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2015 roku, sygn. akt I ACa 1195/14). Druga koncepcja zwraca uwagę na to, że tak ukształtowane pismo może być dla odbiorcy nieoczywiste, niejednoznaczne i pozostawiać wątpliwości co do tego, czy jest wezwaniem do zapłaty, czy oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy. Zgodnie z tą linią orzeczniczą, takie oświadczenie jako bezskuteczne nie może spowodować wygaśnięcia umowy kredytowej (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 14 maja 2015 roku, sygn. akt I ACa 16/15; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 11 marca 2014 roku, sygn. akt I ACa 812/13; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt I ACa 812/13; wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 23 września 2015 roku, sygn. akt V Ca 3665/14).Zdaniem Sądu Okręgowego, wezwanie do zapłaty będące zarazem, zdaniem powoda, wypowiedzeniem umowy, nie było dla odbiorcy kategoryczne i jednoznaczne. Z treści pisma wynikało, żebyło skierowane pod rygorem wypowiedzenia umowy w przypadku nie spełnienia świadczenia, a jednocześnie samo w sobie miało być oświadczeniem o wypowiedzeniu umowy przez Bank.Nie bez znaczenia jest także tytuł pisma, gdyż wezwanie do zapłaty jest jedynie działaniem upominawczym zmierzającym do poinformowania o stanie zadłużenia i ewentualnych konsekwencjach niezastosowania się do niego. Powiadomienie takie nie jest oświadczeniem woli, a innego rodzaju zachowaniem, mającym na celu poinformowanie odbiorcy o określonych faktach, nie wywołuje zatem skutków prawnych (por. E. Gniewek, P. Machnikowski [red.], Kodeks cywilny. Komentarz., Legalis). Natomiast wypowiedzenie umowy jest prawnie doniosłą czynnością prawną skutkująca wygaśnięciem stosunku prawnego pomiędzy stronami umowy i co za tym idzie, wymagalnością roszczenia Banku. Zaznaczyć należy, że waga umowy oraz konsekwencje jej wypowiedzenia dla strony pozwanej skłaniają do wniosku, że oświadczenie takie nie powinno budzić wątpliwości, od banku zaś oczekiwać należy podejmowania działań, które w sposób zrozumiały i jednoznaczny będą określały relacje łączące strony umowy pożyczki.
Nadto podnieść należy, że na podstawie ustawy z dnia 25 września 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015 poz.128 z dnia 23.01.2015r.) ograniczono bankom swobodę w zakresie wypowiadania umów kredytowych w przypadku, gdy kredytobiorca opóźnia się w spłacie kredytu. Jak wynika zart. 75 c ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowe, który wszedł w życie w dniu 27 listopada 2015 r., jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych a w wezwaniu tym informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia. Przepis ten znajduje przy tym zastosowanie do wszystkich trwających w chwili jego wprowadzenia kontraktów a zatem i do umowy łączącej strony. Po wejściu w życieart. 75 c ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowepowód po stwierdzeniu, że pozwana nie dotrzymuje warunków spłaty pożyczki, nie mógł zatem skutecznie wypowiedzieć mu umowy pożyczki bez wcześniejszego doręczenia pozwanej wezwania określonego wart. 75 c ust. 1 i 2 prawo bankoweoraz odczekania do upływu dodatkowego terminu na spłatę zadłużenia wyznaczonego w wezwaniu (nie krótszego niż 14 dni roboczych).Powód nie wykazał w przedmiotowej sprawie, by przed wypowiedzeniem pozwanemu umowy kredytu, którego dokonał pismem z daty 11.10. 2017 r., wywiązał się z obowiązku wynikającego zart. 75 c ust. 1 i 2 ustawy prawo bankowe. Nie wykazał on bowiem, by przed wypowiedzeniem umowy pożyczki wzywał pozwanego do dokonania spłaty kredytu, wyznaczając mu na to termin nie krótszy niż 14 dni roboczych i by informował go o możliwości złożenia przez niego wniosku o restrukturyzację zadłużenia. W przypadku gdy powyższe przesłanki nie zostały spełnione, czynność prawna banku polegająca na wypowiedzeniu umowy jest nieważna (art. 58 § 1 k.c.).W szczególności nie prowadzi ona do wymagalności wierzytelności banku o spłatę tej części kredytu, co do której kredytobiorca nie pozostawał w opóźnieniu (por. Tomasz Czech M.Pr.Bank.2016.12.66, Obowiązki banku w razie opóźnienia kredytobiorcy ze spłatą kredytu Teza nr 7, Lex 309305/7). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wyrażony powyżej pogląd prawny. Nieważność ta jest nieważnością ex tunc, a zatem od momentu dokonania czynności, w tej sytuacji nie można mówić o wymagalności roszczenia, gdyż umowa nadal łączy strony.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd oddalił powództwo.
Powód apelacją zaskarżyli niniejszy wyrok w całości,zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.:
1.art. 233 §1 k.p..c. poprzez dokonanie oceny materiału dowodowego z pominięciem jego istotnej części tj. ostatecznego wezwania do zapłaty z dnia 1 września 2017 r. wraz z powiedzeniem nadania i odbioru tego pisma z którego jednoznacznie wynika, że Powód przed wypowiedzeniem umowy z dnia 31 października 2014 roku o kredyt nieodnawialny nr(...)- (...)(„Umowa”) skierował do Pozwanej wezwanie do zapłaty a trybieart. 75 c prawa bankowego;
2.art. 233 §1 k.p.c.poprzez dowolną, a nie swobodną interpretację zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego a to wypowiedzenia z dnia 11 października 2017 r. Umowy („Wypowiedzenie”) wraz z potwierdzeniem odbioru i wyprowadzenie błędnego wniosku, że Wypowiedzenie jest bezskuteczne z uwagi na to, że nie jest jednoznaczne i że zawarty jest w nim warunek;
- co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych i błędnego przyjęcia, że wypowiedzenie jest bezskuteczne i roszczenie niewymagalne.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty powód wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie powództwa w całości;
ewentualnie
2. o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
3. zasądzenie od Pozwanej na rzecz Powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje według norm prawem przepisanych.
Pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o:
1. oddalenie apelacji powoda;
2. zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kosztów postępowania apelacyjnego.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Apelacja jest oczywiście uzasadniona z przyczyn wskazanych w jej uzasadnieniu.
Odnosząc się do zarzutu naruszeniaart. 233 §1 k.p.c.zw. z pominięciem wezwania do zapłaty należy stwierdzić, że pozostaje w całkowitej sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, który został przed Sąd I inst. poddany ocenie.
Sąd na rozprawie w dniu 30 kwietnia 2019 r. dopuścił wszystkie dowody z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy czyli również i

    wezwanie do zapłaty z dnia 1 września 2017 r,. (k. 81). Ponadto w wyroku Sąd I instancji jasno wskazał, że ustalenia faktyczne dokonał na podstawie m.in.

      ostatecznego wezwania do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania i wydruku elektronicznego śledzenia przesyłek(...)S.A. Wobec powyższego Sąd wziął pod ocenę wezwanie z dnia 1 września 2017 roku („Wezwanie”) stanowiące wezwanie wypełniające przesłankiart. 75 c prawa bankowego.

Zgodnie zart. 75 c ust 1 i 2 prawa bankowego:

1
Jeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych.

2
W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.

Wobec powyższego, prawidłowa ocena wezwania powinna skutkować uznaniem, że pismo to spełnia wymogiart. 75 c ust. 1 i 2 prawa bankowego, gdyż w piśmie tym powód:
1. wyznaczył pozwanej 14 dni roboczych na spłatę
2. poinformował pozwaną, że „w terminie 14 dni roboczych od otrzymania niniejszego zawiadomienia może Pani/Pan złożyć wniosek o restrukturyzację zadłużenia. Bank umożliwia restrukturyzację zadłużenia, na warunkach uzgodnionych, jeżeli jest ona uzasadniona dokonaną przez Bank oceną Pana/Pani sytuacji finansowej i gospodarczej”
W zakresie wykazania doręczenia pozwanej tego pisma z dnia 1 września 2017 r powód przedłożył do akt sprawy, potwierdzenie nadania, jak i wydruk ze śledzenia przesyłek(...)na okoliczność odbioru wezwania. Pozwana na żadnym etapie postępowania nie kwestionowała odbioru tego pisma a zatem okoliczność tą należało uznać nie tylko za w pełni udowodnioną ,ale również i za przyznaną w trybie 230k.p.c.
Ponadto zgodnie zart. 3 pkt 19Prawa pocztowego, przesyłką poleconą jest przesyłka rejestrowana będąca przesyłką listową, doręczana w sposób zabezpieczający ją przed utratą, ubytkiem zawartości lub uszkodzeniem, a przesyłką rejestrowaną jest przesyłka przyjęta za pokwitowaniem przyjęcia i doręczana za pokwitowaniem odbioru (art. 3 pkt 20Prawa Pocztowego). Potwierdzenie nadania ma, zgodnie zart. 45Prawa Pocztowego, moc dokumentu urzędowego. Prawdą jest, że dokument urzędowy, stosownie doart. 244 § 1 k.p.c., stanowi jedynie dowód tego, co w nim urzędowo zaświadczono. Wydanie takiego potwierdzenia oznacza zatem potwierdzenie zawarcia umowy o świadczenie usługi pocztowej, polegającej na przyjęciu, przemieszczeniu i doręczeniu przesyłki, jak wynika zart. 3 pkt 8Prawa pocztowego, nadanie przesyłki oznacza polecenie doręczenia zgodnie z umową o świadczenie usługi pocztowej.
Z kolei§ 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych(Dz.U. Nr 5, poz. 34) stanowi, że w przypadku przesyłek rejestrowanych umowę o świadczenie usługi uważa się za zawartą z chwilą wydania nadawcy przez operatora dowodu przyjęcia przesyłki.
Opłata pobierana jest od nadawcy przez operatora z góry za przyjęcie, przemieszczenie i doręczenie przesyłki (§ 8 pkt 1). Przyjmując zatem przesyłkę rejestrowaną i pobierając z góry opłatę, operator pocztowy zobowiązuje się do jej doręczenia. Brak potwierdzenia odbioru nie oznacza jednak, że przesyłka nie została doręczona, przesyłka rejestrowana bowiem, nieodebrana w terminie odbioru, zwracana jest nadawcy, co wynika z § 38 pkt 5.
Jeżeli zatem nadawca przesyłki rejestrowanej uiścił opłatę (co miało miejsce w niniejszej sprawie), otrzymał potwierdzenie nadania, a operator nie zwrócił mu tej przesyłki, to należy domniemywać, że została doręczona adresatowi. W związku z tym należy uznać, że dowód nadania przesyłki rejestrowanej stanowi domniemanie doręczenia jej adresatowi, który może je obalić, wykazując, że nie miał możliwości zapoznania się z jej treścią..
Należy zwrócić uwagę, że regułą jest, iż przesyłki pocztowe, zwłaszcza rejestrowane, są doręczane. Brak doręczenia zwykle powodują szczególne okoliczności, np. niedostatki w obsłudze pocztowej. W związku z powyższym powód wykazał w niniejszym postępowaniu, że Wezwanie zostało doręczone pzwanej.
Ponadto zarówno doktryna i orzecznictwo wspólnie stoją na stanowisku, żeart. 75c prawa bankowegonie nakłada na bank bezwzględnego obowiązku restrukturyzacji zadłużenia, o czym przekonuje ustęp 3 tego artykułu, który uprawnia bank do uprzedniego dokonania przez bank oceny sytuacji finansowej i gospodarczej kredytobiorcy.
Odnosząc się do drugiego zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.zw. z Wypowiedzeniem umowy, także nie można zgodzić się z Sądem I inst. że wypowiedzenie umowy było niejednoznaczne z uwagi,że zawierało w sobie również wezwanie do zapłaty ibyło zwarte pod warunkiem.W wypowiedzeniu powód oświadczył, że „wypowiadaumowę nr (...)- z zachowaniem 30-dniowego okresy wypowiedzenia.”.
Powyższe oświadczenie Powoda zostało napisane czcionką wyboldowaną, tj. pogrubioną, rzucającą się w oczy. Powód w tym piśmie poinformował jednocześnie o zadłużeniu pozwanej wynikającym z wypowiedzianej umowy i wezwał pozwaną do spłaty całości wskazanego w tym piśmie zadłużenia z dalszymi odsetkami naliczanymi zgodnie z umową. Powód poinformował, że po upływie okresu wypowiedzenia kredyt udzielony na podstawie umowy stanie się w całości wymagalny
Powyższe pismo zawierało zatem:
- wypowiedzenie
- informację o stanie zadłużenia
- wezwanie do zapłaty zadłużenia
- informację, że po okresie wypowiedzenia całość zadłużenia stanie się wymagalne.
Oczywistym jest, że w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy mogą znaleźć się również inne treści kierowane do odbiorcy wypowiedzenia. Powszechnie stosowane jest w praktyce bankowej, że poza samym oświadczeniem o wypowiedzeniu, banki informują klienta o tym ile zalega i że należy dokonań zapłaty. Wszakże klient powinien wiedzieć, jaką jest wysokość jego zadłużenia, gdyż zobowiązany jest on do spłaty.
Trafnie w odpowiedzi na apelację wskazuje się, żepowód w wypowiedzeniu w żadnym miejscu nie zawarł warunku skuteczności wypowiedzenia.Nie wskazał, że np. spłata kwoty X będzie powodowała, że wypowiedzenie traci moc. Powód poinformował jedynie Pozwaną, jaka jest wysokość zadłużenia i że po upływie okresu wypowiedzenia całość zadłużenia stanie się wymagalna - a zatem podał Pozwanej co nastąpi, gdy upłynie okres wypowiedzenia.
Nie można zatem zgodzić się z Sądem I instancji, że wypowiedzenie było kierowanepod rygorem wypowiedzenia umowy w przypadku nie spełnienia świadczenia.Powód jasno wyraził się wskazując w tym piśmie,że wypowiadaumowę nr (...)- zzachowaniem 30 - dniowego okresy wypowiedzenia.Nie wskazał, że w przypadku braku zapłaty niniejsze pismo stanowi wypowiedzenia umowy, albo że w przypadku spłaty niniejsze pismo nie wywołuje skutków.
Zasadnie też apelujący wskazuje na wykształcenie i zawód radcy prawnego wykonywany przez pozwana, co sprawia, iż dla osoby o takich kompetencjach i wiedzy, treść wypowiedzenia jest jednoznaczna i nie powinna budzić żadnych, nawet najmniejszym wątpliwości, co zresztą potwierdza sama pozwana, która w sprzeciwie od nakazu zapłaty wskazała że:
„Moim zdaniempismo o wypowiedzeniu umowykredytu powinno zostaćpoprzedzone wezwaniem do przeprowadzenia restrukturyzacji”
Pozwana sama potwierdziła, że wypowiedzenie było dla niej Jednoznaczne, gdyż od początku uważała je za wypowiedzenie a nie tylko za wezwanie do zapłaty. Pozwana w toku postępowaniakwestionowała jedyniebrak spełnienia procedur zart. 75 c prawa bankowegoa nie dwuznaczność wypowiedzenia czy jego warunkowy charakter(o którym nie może być mowy z przyczyn powyżej przedstawionych).
Tak więc trafnie w podsumowaniu apelujący stwierdził, że niniejszej sprawie powód dokonał wezwania w trybieart. 75 c prawa bankowego. Wezwanie to zostało przedłożone do akt sprawypismem z dnia 27 marca 2019 r. (k. 81 akt)i dopuszczone przez Sąd I inst. jako dowód w sprawie. Stanowiło ono również podstawę ustalania stanu faktycznego przez Sąd I inst. na co sam wskazuje Sąd w wyroku. Wezwanie zostało doręczone stronie przeciwnej. W związku z tym,twierdzenia Sądu I instancji, że powód nie wypełnił przesłanekart. 75 c prawa bankowegoi przed wypowiedzeniem nie wezwał prawidłowo pozwaną do zapłaty nie mogą się ostać, podobnie jak twierdzenia Sądu I instancji o wadliwym wypowiedzeniu.
Wypowiedzenie umowy zostało ważnie dokonane. Nie zostało złożone pod żadnym warunkiem, ponadto było ono jednoznaczne, co potwierdza swoim zachowaniem sama Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty wskazując, że i ona interpretowała pismo z dnia 11 października 2017 r. jako wypowiedzenie umowy a nie inną czynność materialnoprawną.
Dlatego Sąd Apelacyjny, uznając apelację za uzasadnioną, orzekł jak pkt 1 sentencji na mocyart. 386 § 1 k.p.c.w tym zakresie o kosztach procesu przed Sądem I instancji orzeczono na mocyart. 98 § 1 k.p.c.
Na marginesie należy zaznaczyć, że z uwagi na zmianę nazwy strony powodowej, zasadnym było uwidocznienie tego w sentencji wyroku. Kwestia ta została uregulowana w postanowieniu o sprostowaniu oczywistej niedokładności wyroku wydanym na podstawieart. 350 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono jak w pkt 2 sentencjiwedług zasady odpowiedzialności za wynik postępowania określonej wart. 98 § 1 k.p.c., a co do wysokości odnośnie zwrotu kosztów zastępstwa, zgodnie z stawkami określonym w § 2 pkt 6 oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 05.11.2015 r. poz. 1804; zm. Dz.U. z 12.10.2016 r. poz. 1667) w wysokości 4.050 zł + zwrot opłaty od apelacji w wysokości 3.982 zł, czyli łącznie 8.032 zł.
SSA Józef Wąsik SSA Marek Boniecki SSA Jerzy Bess