Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 400/17
Data wyroku: 2020-11-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Tomasz Morycz

sygn. akt II K 400/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 listopada 2020 r.
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim w II Wydziale Karnym
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Tomasz Morycz
Protokolant: Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Żochowska
przy udziale Prokuratora Andrzeja Pawińskiego
i oskarżycielki posiłkowejM. M. (1)
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 7 listopada 2017 r., 6 lutego 2018 r., 13 marca 2018 r., 12 czerwca 2018 r., 25 września 2018 r., 6 listopada 2018 r., 12 lutego 2019 r., 29 marca 2019 r., 17 września 2019 r., 23 czerwca 2020 r., 22 września 2020 r. i 24 listopada 2020 r.
sprawyA. J. (1)
s.E.iH.zd.B.
ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że:
1. w okresie od 18 grudnia 2016 r. do 30 grudnia 2016 r. wN., woj.(...)kierował groźby bezprawne dotyczące pobicia oraz uszkodzenia ciała wobecM. S. (1)celem wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci zaciągniętej pożyczki w kwocie 10.000 zł, przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym realną obawę spełnienia,
to jest o czyn zart. 191 § 2 kk
2. w bliżej nieustalonym okresie czasu od marca 2016 do 30 grudnia 2016r wN.woj.(...)zastraszał oraz kierował groźby bezprawne wobecM. M. (1)w celu zmuszenia jej do określonego działania polegającego na spłaceniu wierzytelności zaciągniętych przezD. S. (1)orazM. S. (1),
to jest o czyn zart. 191 § 1 kk
o r z e k a
I. w ramach czynu zarzucanego oskarżonemuA. J. (1)w punkcie 1 uznaje go za winnego tego, że w okresie od dnia 18 grudnia 2016 r. do dnia 30 grudnia 2016 r. w nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobecM. S. (1)groźby bezprawne w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci pożyczki w nieustalonej wysokości, jednak nie mniejszej niż 12.000 złotych, wynikającej z umowy z dnia 16 października 2016 r., w ten sposób, że telefonicznie, w tym za pośrednictwemM. M. (1)i w zamiarze, żeby to do niego dotarło, groził spowodowaniem obrażeń ciała, za który na podstawieart. 191 § 1 i 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 4 § 1 kkskazuje go, a na podstawieart. 191 § 2 kkwymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;
II. w ramach czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 2 uznaje go za winnego tego, że w okresie od nieustalonego dnia marca 2016 r. do dnia 30 grudnia 2016 r. wN.i innych nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobecM. M. (1)groźby bezprawne w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci pożyczek zaciągniętych przezD. S. (1)iM. S. (1)w nieustalonych wysokościach, jednak nie mniejszych niż odpowiednio 13.000 złotych i 12.000 złotych, wynikających z umów odpowiednio z dnia 17 lutego 2016 r. i 16 października 2016 r., w ten sposób, że zarówno telefonicznie, jak i osobiście, nachodząc ją w miejscu zamieszkania wraz z trzema innymi mężczyznami, groził popełnieniem przestępstwa na jej szkodę, za który na podstawieart. 191 § 1 i 2 kkw zw. zart. 12 kkw zw. zart. 4 § 1 kkskazuje go, a na podstawieart. 191 § 2 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
III. na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk,art. 85a kk,art. 86 § 1 kkorzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności łączy i wymierza mu karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;
IV. na podstawieart. 41a § 1 i 4 kk,art. 43 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonychM. S. (1)iM. M. (1)na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt) metrów i zakaz kontaktowania się z nimi na okres 2 (dwóch) lat;
V. na podstawieart. 46 § 2 kkorzeka wobec oskarżonego nawiązki na rzecz pokrzywdzonychM. S. (1)w wysokości 500 (pięćset) złotych, a na rzeczM. M. (1)w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych;
VI. na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2.911,57 (dwa tysiące dziewięćset jedenaście 57/100) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 400 / 17

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. J. (1)

I. w okresie od dnia 18 grudnia 2016r. do dnia 30 grudnia 2016r. w nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobecM. S. (1)groźby bezprawne w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci pożyczki w nieustalonej wysokości, jednak nie mniejszej niż 12.000zł, wynikającej z umowy z dnia 16 października 2016r., w ten sposób, że telefonicznie, w tym za pośrednictwemM. M. (1)i w zamiarze, żeby to do niego dotarło, groził spowodowaniem obrażeń ciała.
II. w okresie od nieustalonego dnia marca 2016r. do dnia 30 grudnia 2016r. wN.i innych nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, kierował wobecM. M. (1)groźby bezprawne w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci pożyczek zaciągniętych przezD. S. (1)iM. S. (1)w nieustalonych wysokościach, jednak nie mniejszych niż odpowiednio 13.000zł i 12.000zł, wynikających z umów odpowiednio z dnia 17 lutego 2016r. i 16 października 2016r., w ten sposób, że zarówno telefonicznie, jak i osobiście, nachodząc ją w miejscu zamieszkania wraz z trzema innymi mężczyznami, groził popełnieniem przestępstwa na jej szkodę.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

I-II a/ 11 lutego 2016r. oskarżycielka posiłkowaM. M. (1), przy pośrednictwieK. K. (1), zawarła z oskarżonymA. J. (1)umowę pożyczki, na mocy której oskarżony pożyczył jej kwotę 10000 złotych. Termin spłaty pożyczki został określony w umowie na 10 maja 2016r. M.M.miała zwrócić oskarżonemu kwotę 13000 złotych, istniała przy tym możliwość wydłużenia terminu spłaty, oskarżony wyraził jednocześnie zgodę aby pokrzywdzona dokonywała wpłat w wysokości 1000 zł miesięcznie;
b/ po zawarciu umowy pożyczki z oskarżonymM. M.przekazała informację o możliwości uzyskania podobnej pożyczkiA. S.. 17 lutego 2016r. oskarżony zawarł zD. S. (1)umowę pożyczki, na mocy której pożyczył mu kwotę 10000 zł, aD. S.zobowiązał się do zwrotu kwoty 13000zł. Termin spłaty pożyczki został określony w umowie na 16 maja 2016r. W związku z zawarciem tej umowy pokrzywdzona otrzymała „prowizję”
c/ M.M.w dniach 9 marca 2016r., 8 kwietnia 2016r. i 9 maja 2016r., dokonała na rzecz oskarżonego wpłat w łącznej wysokości 3000 złotych. W dniu 9 maja 2016r. termin spłaty pożyczki udzielonej pokrzywdzonej w dniu 11 lutego 2016r. został wydłużony przez oskarżonego do 10 sierpnia 2016r., i kolejno w dniu 11 sierpnia 2016r. do 10 listopada 2016r. Pokrzywdzona wywiązywała się swoich zobowiązań wobec oskarżonego.
d/ w bliżej nieustalonym dniu marca 2016r. oskarżony chciał się skontaktować zD. S.w sprawie spłaty pożyczki. Nie mogąc się do niego dodzwonić zwrócił się do pokrzywdzonej żeby wyjaśniła sprawę bo to ona poleciła go jako klienta. Z pokrzywdzoną kontaktował się równieżK. K., który pośredniczył przy udzieleniu pożyczki pokrzywdzonej przez oskarżonego i następnie przy udzieleniu pożyczki przez oskarżonego na rzeczD. S.. Kiedy dalej nie było zD. S.żadnego kontaktuK. K.udał się do miejsca zamieszkania pokrzywdzonej aby ustalić miejsce jego pobytu. W tym samym czasie do pokrzywdzonej przyjechał oskarżony wtowarzystwie (...)i drugiego nieustalonego mężczyzny. Oskarżony zjawiając się w towarzystwie kilku osób działał z zamiarem przestraszenia pokrzywdzonej. Przekonany, że nie uda mu się odzyskać pieniędzy odD. S.chciał wymóc na M.M.przyjęcie odpowiedzialności za długD. S.w sytuacji kiedy to ona skierowała go do oskarżonego. Działania oskarżonego zostały podjęte w czasie kiedyD. S.nie upłynął jeszcze termin na spłatę pożyczki oznaczony umową. M.M.nie przeciwstawiła się żądaniu oskarżonego i podjęła spłatę zobowiązania ciążącego naD. S.. Kiedy tylko spóźniła się z zapłatą za d.S.oskarżony do niej dzwonił i przypominał o konieczności uregulowania zaległości;
e/ w czasie obowiązywania umowy pożyczki pokrzywdzona kontaktowała się z oskarżonym zarówno w kwestii należnościD. S.jak i swojej pożyczki płacąc je w miarę możliwości równocześnie. W tym też czasie dwukrotnie prolongowała termin spłaty swojej pożyczki. Okoliczności te sprawiły, że kiedy w październiku 2016r. pokrzywdzona zwróciła się do oskarżonego o pożyczkę dlaM. S. (1), ten nie odmówił. W dniu 16 października 2016r. oskarżony udzielił pokrzywdzonemuM. S.pożyczki pieniędzy w kwocie 10000 zł. W umowie zostało zapisane, żeM. S.zwróci oskarżonemu z tego tytułu kwotę 12000 zł do 15 grudnia 2016r. Z umowy tejM. S.nie wywiązał się. W tej sytuacji o zwrot należnościM. S.oskarżony wystąpił do pokrzywdzonejM. M.którą obciążył spłatą zobowiązania gdyż za niego niejako poręczyła i gwarantowała spłatę;
f/ w dniu 18 grudnia 2016r. oskarżony zadzwonił do pokrzywdzonegoM. S.z zapytaniem czy ma dla niego pieniądze. Kiedy ten powiedział, że nie, oskarżony groził pokrzywdzonemu spowodowaniem obrażeń ciała jeżeli nie zwróci mu pieniędzy. Kolejno groźby spowodowania obrażeń ciała pokrzywdzonegoM. S.kierował w rozmowach z M.M., w tym w dniu 30 grudnia 2016r. W dniu 30 grudnia 2016r. oskarżony groził także pokrzywdzonejM. M.popełnieniem przestępstwa na jej szkodę w sytuacji kiedy odmówiła dalszego spłacania pożyczek udzielonych przez oskarżonegoD. S.iM. S.. W tym samym dniuM. S.złożył zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.

- zeznania M.M.,
- umowa pożyczki
z 11/02/2016r,
- wyjaśnienia
A. J.,
- zeznaniaK. K.
- opinia biegłego
- umowa pożyczki
z 17/02/2016r,
- wyjaśnieniaA. J.,
- zeznania M.M.,
- zeznaniaK. K.
- wiadomość email
- dowody wpłat,
- umowa z dnia
9 maja 2016r.,
- umowa z dnia
11 sierpnia 2016r.,
- wyjaśnieniaA. J.,
- zeznaniaK. K.
- zeznania M.M.
- zeznaniaJ. J.
- zeznania Ł.M.
- umowa z dnia 17.02.2016r.
- opinia biegłego
- zeznania M.M.
- zeznaniaM. S.
- wyjaśnieniaA. J.
- umowa z dnia 16.10.2016r.
- opinia biegłego
- zeznaniaM. S.
- zeznania M.M.
- zeznania Ł.M.
- opinie biegłego

6v
286
275
443 – 445
586
288
277
6v
443 – 445
362
15
15
15
275 – 278
443 – 445
7,
387 – 389,
399 – 400,
409 – 410, 413
423 – 424
425 – 426
288
580
6v – 7
2 – 2v
275 – 278
290 – 291
574 – 579
580 – 581
586
2 – 2v
7
425 – 6
581 – 587

.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. J. (1)

jak w pkt. I sentencji wyroku
jak w pkt. II sentencji wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

I. oskarżonyA. J.nie groziłM. S.bezpośrednio ani w rozmowie z M.M.z zamiarem aby groźba do niego dotarła spowodowaniem obrażeń ciała, aby wymóc w ten sposób na pokrzywdzonym spłatę pożyczki;
II. oskarżonyA. J.nie nachodził M.M.w miejscu zamieszkania i nie groził jej popełnieniem przestępstwa aby wymóc na pokrzywdzonej spłatę pożyczki w imieniuD. S.iM. S.;

- zeznania M.M.
- zeznaniaM. S.
- zeznania Ł.M.
- opinia biegłego

7
387 – 389,
399 – 400,
408 – 413, 424, 473,
723 – 724, 771 – 772
2 – 2v,
22v, 136v, 377 – 380, 722 – 723
425 – 426
581 – 587

2.OCena DOWOdów

.3

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

a/
b/
c/
d/
e/
f/

- zeznania M.M.,
- umowa pożyczki
z 11/02/2016r,
- wyjaśnienia
A. J.,
- zeznaniaK. K.
- opinia biegłego
- umowa pożyczki
z 17/02/2016r,
- wyjaśnieniaA. J.,
- zeznania M.M.,
- zeznaniaK. K.
- wiadomość email
- dowody wpłat,
- umowa z dnia
9 maja 2016r.,
- umowa z dnia
11 sierpnia 2016r.,
- wyjaśnieniaA. J.,
- zeznaniaK. K.
- zeznania M.M.
- zeznaniaJ. J.
- zeznania Ł.M.
- umowa z dnia 17.02.2016r.
- opinia biegłego
- zeznania M.M.
- zeznaniaM. S.
- wyjaśnieniaA. J.
- umowa z dnia 16.10.2016r.
- opinia biegłego
- zeznaniaM. S.
- zeznania M.M.
- zeznania Ł.M.
- opinia biegłego

Sąd polegał na wszystkich dowodach będących podstawą czynionych we wskazanym zakresie ustaleń faktycznych z wyjątkiem wyjaśnieńA. J.i zeznańK. K.w części, że pokrzywdzona otrzymała od oskarżonego kwotę 13000zł, która została wskazana w umowie z dnia 11 lutego 2016r. W rzeczywistości, co wynika z zeznań M.M., i co potwierdził sam oskarżony, wskazując w rozmowie z pokrzywdzoną na „dychę”, która to rozmowa jest przedmiotem opinii biegłego, której to opinii strony nie kwestionowały i na której sąd w pełni polegał, oskarżony pożyczył jej 10000zł, a 13000zł pokrzywdzona miała zwrócić. Wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadkaK. K.co do kwoty 13000zł były konieczne aby dopasować je do treści umowy pożyczki, która nie tyczy odsetek, z wyjątkiem odsetek karnych za zwłokę, i tym samym odwrócić uwagę od możliwej faktycznej działalności oskarżonego która może nosić znamiona lichwy. Logicznym i oczywistym jest bowiem, że oskarżony nie pożyczył tych pieniędzy bezpłatnie, a na to zdaje się wskazywać treść umowy. Że pożycza 13000zł i oczekuje zwrotu 13000zł pod warunkiem, że stanie się to w oznaczonym umową terminie. Kwota 3000zł to były odsetki doliczone do kwoty kapitału (1000zł za 1 miesiąc) na co wskazała w swoich zeznaniach M.M., i co następnie należy wnioskować również z treści umowy zawartej przez oskarżonego zM. S.. Tam z kolei jest mowa o 12000zł, przy czym umowa między oskarżonym aM. S.przewiduje zwrot pożyczki w terminie 2 miesięcy. Stąd w sytuacji kiedy oskarżony również i temu pokrzywdzonemu pożyczył 10000zł, co wynika z zeznań M.M.,M. S.i treści opinii biegłego gdzie oskarżony także wskazuje na „dychę”, oczekiwał zwrotu w wysokości 12000zł. Na okoliczność, że treść umowy pożyczki nie odzwierciedla rzeczywistych warunków dokonanej czynności wskazuje także to, że pokrzywdzonaM. M.spłacała pożyczkę w ratach po 1000 zł. Wiadomym było, że skoro miała spłacić pożyczkę w terminie 3 miesięcy co wynika z umowy, nie mogło się to z oczywistych względów udać przy wpłatach po 1000 złotych miesięcznie, a oskarżony to w pełni akceptował. Na okoliczność, że treść umowy pożyczki nie odzwierciedla rzeczywistych warunków dokonanej czynności wskazują także działania oskarżonego podjęte w związku z pożyczką udzielonąD. S.. A to dlatego, że umowa między oskarżonym aD. S.przewiduje termin spłaty pożyczki za trzy miesiące licząc od lutego 2016r., a już w marcu 2016r. oskarżony podjął działania mające służyć windykacji tej należności wyjaśniając przy tym, że termin spłaty pożyczki ustalony ustnie był krótszy. To jednak może wskazywać, że pożyczka wbrew umowie pisemnej również miała być spłacana w miesięcznych ratach po 1000 zł, jak to było w przypadku M.M.iM. S., co wynika z ich zeznań, i kiedy mijał termin spłaty raty oznaczonej na marzec oskarżony upomniał się o te pieniądze i dążył do znalezieniaD. S.. Nie ma bowiem innego logicznego, znajdującego oparcie w przepisach prawach, wytłumaczenia dla sytuacji kiedy oskarżony domagał się zwrotu pieniędzy kiedy należność ta nie stała się jeszcze wymagalna. W takim wypadku nie można oprzeć się wyłącznie na słowie pisanym i należy przyjąć, że okoliczności udzielenia pożyczek były inne niż wskazywałaby na to treść pisemnej umowy – co potwierdzili pokrzywdzeni – i jak chciałby w swoich wyjaśnieniach ukazać to oskarżony podparty zeznaniamiK. K..
Sąd polegał na wszystkich dowodach będących podstawą czynionych we wskazanym zakresie ustaleń faktycznych z wyjątkiem wyjaśnieńA. J.i zeznańK. K.co do tego, żeD. S.otrzymał od oskarżonego kwotę 13000zł, która została wskazana w umowie z dnia 17 lutego 2016r. Z zeznań M.M.wynika, żeD. S.zaciągnął od oskarżonego taką samą pożyczkę jak ona i kolejnoM. S.. Wie, żeD. S.otrzymał 10000 zł, ona sama otrzymała z tego tytułu prowizję za skierowanie do oskarżonego. Sąd nie wierzy, żeD. S.otrzymał kwotę 13000zł widniejącą na umowie bowiem oskarżony nie prowadził działalności altruistycznej i nie udzielał pożyczek za darmo, co wynika wprost z zeznań M.M.iM. S.. Sama umowa również nie przewiduje zwrotu pożyczki z odsetkami, z wyjątkiem odsetek karnych za zwłokę, co już samo w sobie jest sprzeczne z istotą umowy pożyczki. O tym, że treść umowy między oskarżonym aD. S.nie odzwierciedla wszystkich warunków umowy świadczy także bezsprzecznie wskazywana powyżej okoliczność, że w czasie kiedy nie minął jeszczeD. S.termin na spłatę zaległości oskarżony podjął już działania mające służyć odzyskaniu pożyczki, co nie znajduje w obliczu treści umowy pisemnej żadnego racjonalnego uzasadnienia.
Sąd polegał na dowodach z dokumentów, których treść znalazła odzwierciedlenie co do zasady w zeznaniach M.M.i wyjaśnieniachA. J.. Z zeznań pokrzywdzonej i wyjaśnień oskarżonego wynika, żeM. M.zaciągnęła u niego pożyczkę, że spłacała należności w ratach, że spłata terminu pożyczki była przekładana. W takim też kształcie dowody te wzajemnie się uzupełniają i bezsprzecznie potwierdzają, że pokrzywdzona pożyczyła pieniądze od oskarżonego i następnie za zgodą oskarżonego spłacała je na określonych między nimi warunkach.
Sąd polegał na każdym z tych dowodów w takim zakresie w jakim odzwierciedlają poczynione we wskazanej części ustalenia faktyczne. Poza sporem pozostaje okoliczność, że oskarżony w marcu 2016r. udał się do miejsca zamieszkania pokrzywdzonejM. M.. Okoliczność ta wynika zarówno z wyjaśnień oskarżonego, zeznań świadkówK. K.iJ. J., a także relacji pokrzywdzonych oraz zeznań Ł.M..
Sąd odrzucił natomiast wyjaśnienia oskarżonego, że znalazł się w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej chcąc nawiązać kontakt zD. S.. Po pierwsze dlatego, że adres i telefonD. S.oskarżony miał zawarte w umowie pożyczki. Po drugie dlatego, że sąd nie wierzy, aby oskarżony musiał wzywać na miejsce spotkaniaJ. J.który miał mu wskazać adres zamieszkaniaD. S., a tak ten świadek zeznał. Oskarżony w dobie dzisiejszej techniki i nawigacji mógł ten adres ustalić bez problemu samodzielnie, a jak nie, mógł się udać na pocztę czy też do Urzędu Miasta. Co więcej skoroJ. J.jako znający topografię miasta miał wskazać oskarżonemu adresD. S.to sąd nie widzi racjonalnych przyczyn spotkania w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej, które znajduje się w zupełnie innej części miastaN.niż miejsce zamieszkaniaD. S.o czymJ. J.jako „orientujący się w terenie” doskonale wiedział. Po trzecie nie jest przypadkiem, że w tym samym czasie w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej zjawił sięK. K.również poszukującyD. S., który rozmawiał z pokrzywdzoną jak wynika z jej zeznań, przed przyjazdem oskarżonego. Co przy tym istotneK. K.wiedział, że oskarżony przyjedzie bo kazał pokrzywdzonej przytakiwać nie zgłaszając sprzeciwu. Nie był to zatem przypadek. WprawdzieK. K.zaprzeczył równocześnie jakoby się czegoś obawiał ze strony oskarżonego i tłumaczył swoją rolę tylko chęcią pomocy przy odnalezieniu nieuczciwego dłużnika, ale tłumaczeniom tym sąd wiary odmówił. Już choćby tylko dlatego, że skoro świadek powoływał się na umowę pożyczki zawartą między oskarżonym aD. S.gdzie wyraźnie jest oznaczony termin spłaty, to nie było żadnych podstaw żeby szukać dłużnika kiedy nie minął mu jeszcze termin spłaty. Skoro zatemK. K.podjął działania mające ujawnić miejsce pobytuD. S.to musiał to uczynić w obliczu informacji uzyskanych od nikogo innego jak tylko oskarżonego, w porozumieniu z nim i w oparciu o okoliczności inne niż mogą na to wskazywać zapisy umowy pożyczki i świadek chciałby przedstawić w swoich zeznaniach. Na okoliczności te zdaje się wskazywać pokrzywdzona, gdzie według przekazywanych jej informacji świadekK. K.również miał partycypować w spłacie pożyczki udzielonejD. S.., przez co ona musiała płacić w jego imieniu nie 1000 zł, a połowę tej kwoty. Jest zatem tak, że świadek również stał się ofiarą działań oskarżonego bądź z nim w określony sposób współpracował. Może nie być bowiem przypadkiem, żeK. K.kierował klientów do oskarżonego wówczas kiedy reprezentowana przez świadka instytucja finansowa odmawiała tym osobom udzielenia wsparcia finansowego, jak to było w przypadku pokrzywdzonejM. M.. Po czwarte na uwagę zasługuje okoliczność, że oskarżony zupełnie przemilczał fakt, że do miejsca zamieszkania pokrzywdzonej przyjechał w towarzystwie jeszcze jednego mężczyzny, którym nie był aniK. K.aniJ. J.. Pokrzywdzona wyraźnie zeznała, że mężczyzn było czterech. Wszystkie te okoliczności zdaniem sądu powodują, że wyłączną przyczyną zjawienia się w miejscu zamieszkania pokrzywdzonej przez oskarżonego w grupie kilku mężczyzn była chęć wywołania u niej obawy, że nie podporządkowanie się żądaniu oskarżonego który jednocześnie domagał się od pokrzywdzonej żeby spłacała długD. S., może przybrać dla niej inne niepożądane konsekwencje. Niewątpliwie taka wizyta nosi elementy nachodzenia w miejscu zamieszkania gdyż oskarżony nie miał żadnego powodu aby takie działania podjąć. Jednocześnie cel swój oskarżony osiągnął bowiem M.M.płaciła również długD. S.. Pokrzywdzona bezsprzecznie obawiała się oskarżonego, sąd nie znajduje bowiem żadnego innego racjonalnego wytłumaczenia dla faktu, że podjęła się spłaty pożyczki która została zaciągnięta przez obcą jej osobę, gdzie pożyczki tej w żaden sposób nie żyrowała i w ten sposób mogłaby ewentualnie zabezpieczać. Jest to sprzeczne z doświadczeniem życiowym i zasadami prawidłowego rozumowania. Pokrzywdzona znajdowała się w kłopotach finansowych, nie bez powodu sama zaciągnęła u oskarżonego pożyczkę w lutym 2016r., i dlatego obciążenie się dalszym zobowiązaniem nie znajduje żadnego logicznego wytłumaczenia. Stało się tak wyłącznie dlatego, że uległa sprzecznym z prawem naciskom ze strony oskarżonego.
Sąd polegał na wszystkich dowodach będących podstawą czynionych we wskazanym zakresie ustaleń faktycznych z wyjątkiem wyjaśnieńA. J.w zakresie w jakim wskazał, że pokrzywdzonyM. S.otrzymał od niego kwotę 12000zł, która została wskazana w umowie z dnia 16 października 2016r. W rzeczywistości, co wynika z zeznań M.M.iM. S., co potwierdził sam oskarżony, wskazując w rozmowie z pokrzywdzoną na „dychę”, która to rozmowa jest przedmiotem opinii biegłego, której to opinii strony nie kwestionowały i na której sąd w pełni polegał, oskarżony pożyczyłM. S.10000zł, a 12000zł pokrzywdzony miał zwrócić. Wyjaśnienia oskarżonego co do kwoty 12000zł były konieczne aby dopasować je do treści umowy pożyczki, w rzeczywistości jednak warunki spłaty były inne. Naturalnym jest, że podobnie jak w przypadku M.M.oskarżony nie pożyczył tych pieniędzy bezpłatnie, dlatego nie ma w tym miejscu konieczności powtarzania tych argumentów przemawiających za odrzuceniem wyjaśnień oskarżonego w tym zakresie. Sąd dostrzega w tym miejscu zeznaniaM. S., że miał płacić w ratach po 1000zł i zmienne w tej części zeznania M.M.która w postępowaniu przygotowawczym zeznała, że to była taka sama pożyczka jak sama wzięła, a na rozprawie wskazała, żeM. S.zobowiązał się do spłaty pożyczki w dwa miesiące, ale sposób spłaty pożyczki oraz jej termin pozostały obojętne dla wysokości samego kapitału. M.M.konsekwentnie bowiem każdorazowo wskazywała, że kwota pożyczki jakiej oskarżony udzieliłM. S.to było 10000zł.
Sąd polegał na zeznaniachM. S.i M.M., które są logiczne i wzajemnie się uzupełniają. Ponadto znajdują potwierdzenie w zeznaniach Ł.M.. Pokrzywdzeni przyznali jak wyglądały okoliczności nawiązania kontaktu z oskarżonym, otrzymania od niego pożyczki pieniędzy oraz warunków ich spłaty. Następnie jakie działania oskarżony podejmował w celu wyegzekwowania pieniędzy. Złożyli zeznania obiektywne i szczere. M.M.mimo licznych telefonów ze strony oskarżonego oraz spotkań osobistych była w stanie określić kiedy poszczególne zachowania miały miejsce, a kiedy nawet mimo ciężkiego przebiegu rozmowy, krzyków i zdenerwowania z jego strony groźby nie padały. Pokrzywdzeni są osobami obcymi dla oskarżonego i nie kwestionowali swojego długu, wiedzą przy tym, że pomówienie oskarżonego o działania przestępcze nie zmieni faktu łączącej ich umowy pożyczki którą będą musieli zwrócić. Dlatego też w ocenie sądu nie mieli żadnego powodu do fałszywego kreowania rzeczywistości i bezpodstawnego obciążania oskarżonego. Zeznania te znajdują potwierdzenie w protokole oględzin rzeczy (k.26-40) oraz opinii biegłego (k.581-587), tj. dowodach które w toku postępowania nie były przez strony kwestionowane i na których sąd w pełni polegał. Z dowodów tych wyraźnie wynika jakim działaniom ze strony oskarżonego poddawani byli pokrzywdzeni, bezsprzeczna jest również okoliczność, co wynika także z twierdzeń samego oskarżonego ujawnionych w rozmowie z pokrzywdzonąM. M.w dniu 22 grudnia 2016r. i 30 grudnia 2016r, że pokrzywdzonaM. M.dokonywała spłaty pożyczki udzielonej przez oskarżonego iD. S.iM. S., choć nie była do tego w żaden sposób zobligowana na mocy łączącej oskarżonego z nimi umów.
Na odmienne postrzeganie zeznań M.M.iM. S., a tym samym wyjaśnień oskarżonego i w konsekwencji stawianych mu zarzutów nie wpływa nagranie rozmowy oskarżonego i pokrzywdzonej datowane na marzec 2017 roku i ujęte w opinii biegłego (k.672 – 683). Treść rozmowy wskazuje na bezsporne i niekwestionowane okoliczności ujawnione w toku postępowania, że to M.M.przyprowadziłaM. S.do oskarżonego po pożyczkę i że pożyczki tej pokrzywdzony nie oddał. Poza tym treść tej rozmowy jest wyraźnie ukierunkowana na uzyskanie przez oskarżonego od pokrzywdzonej przyznania oczekiwanych stwierdzeń tyczących okoliczności zawarcia pożyczki i zachowaniaM. S.który nie podjął się spłaty. Rozmowa ta ma miejsce już po złożeniu zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa w niniejszej sprawie i przesłuchaniuA. J.w charakterze wówczas podejrzanego. Na nagraniu tym oskarżony zachowuje się zupełnie odmiennie niż w czasie rozmów z grudnia 2016r. kiedy to on był nagrywany i kiedy groził i straszył pokrzywdzonych, i co jest fundamentem, nagranie to w żadnym stopniu nie podważa faktu, że zachowania takiego oskarżony się w rzeczywistości wobec pokrzywdzonych dopuścił.

.4

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1 b/

zeznaniaA. S.zeznaniaD. S. (1)

Świadkowie zaprzeczyli jakoby posiadali wiedzę na temat pożyczki udzielonejD. S. (3)przez oskarżonego i w takim kształcie zeznania te podlegały odrzuceniu. Zgromadzony materiał dowodowy wskazuje ponad wszelką wątpliwość, że oskarżony udzielił pożyczkiD. S., a twierdzenia przeciwne świadków przerzucających się wzajemnie winą mają wyłączyć ewentualną odpowiedzialność każdego z nich za ten dług i konieczność późniejszej zapłaty.

1.1a-f/

wyjaśnieniaA. J.

Sąd polegał na wszystkich wyjaśnieniach oskarżonego, które korespondują z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. W pozostałym zakresie wyjaśnieniaA. J.stanowią element przyjętej linii obrony zmierzającej do uniknięcia ewentualnej odpowiedzialności karnej poprzez wykazanie, że odpowiedzialni za taki stan rzeczy są pokrzywdzeni.M. S. (1)który zaniechał spłaty pożyczki i M.M.która przyprowadziła do oskarżonego nieuczciwych ludzi. Oskarżony bezkrytycznie jednak zapomina, że to on mając możliwość dochodzenia roszczeń na drodze sądowej, w takim zdaje się celu podpisał z pokrzywdzonymi orazD. S. (1)każdorazowo umowę pożyczki, działań takich zaniechał. Co więcej okoliczność, że „windykację” należnościD. S.rozpoczął jeszcze przed wynikającym z umowy terminem spłaty bezsprzecznie w ocenie sądu wskazuje, że jego zamiary nie były uczciwe, albo warunki umowy były inne niż wynika to z pisemnej umowy. A bezsprzecznie na jego złą wolę wskazuje już fakt, że długiemD. S.obciążył M.M.. Wyjaśnienia oskarżonego są nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. Oskarżony nie mógł bowiem spotkać D.S.zanim poznał M.M.bo kolejność była odwrotna na co wskazuje już choćby data zawarcia umów pożyczki 11 i 16 lutego 2016r. Co wymaga podkreślenia wyjaśnienia oskarżony złożył dopiero w trakcie przewodu sądowego i stanowią one w ocenie sadu – poza przyznaniem okoliczności bezspornych znajdujących potwierdzenie w innych dowodach – dopasowanie do już zgromadzonego na obecnym etapie postępowania materiału dowodowego. W szczególności wymaga natomiast podkreślenia, że oskarżony nie kwestionował okoliczności, że to on jest uczestnikiem rozmowy z M.M.w dniu 30 grudnia 2016r., z której jednoznacznie wynika, że kierował groźby spowodowania obrażeń ciałaM. S. (1), a pokrzywdzonej groził popełnieniem przestępstwa, straszył że jej będzie szukał i ją znajdzie i będzie płakała. Logicznym jest, że pokrzywdzona nie będzie płakała z tego powodu, ze musi oddać pieniądze, a powód do płaczu będzie z goła odmienny co oskarżony akcentował w rozmowach, jeżeli nie wprost to w sposób dorozumiany nie pozostawiający możliwości do interpretacji.

1.1a-b i d/

zeznaniaK. K.

Sąd polegał na zeznaniachK. K. (1)w zakresie w jakim korespondują z poczynionymi ustaleniami faktycznymi. W pozostałej części zeznania te miały wesprzeć linię obrony oskarżonego i w takim kształcie podlegały przez sąd odrzuceniu.

1.1d/

zeznaniaJ. J.

Sąd polegał na zeznaniachJ. J. (2)w zakresie w jakim korespondują z poczynionymi ustaleniami faktycznymi. W pozostałej części zeznania te miały wesprzeć linię obrony oskarżonego i w takim kształcie podlegały przez sąd odrzuceniu.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

.5

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

NIE DOTYCZY

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

NIE DOTYCZY

☐

.6

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

I
II

A. J. (1)
A. J. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

(...)(stypizowane w§ 1 art. 191 kk) to przestępstwo formalne, które jest dokonane z chwilą użycia przez sprawcę określonych w ustawie środków (tzn. przemocy wobec osoby lub groźby bezprawnej), bez względu na to, czy pokrzywdzony zachował się w sposób, do jakiego zmuszał go sprawca. Jest to przestępstwo umyślne, które może być popełnione jedynie z zamiarem bezpośrednim. Pokrzywdzony nie musi obawiać się spełnienia kierowanych pod jego adresem gróźb, bowiem znamieniem występku kwalifikowanego zart. 191 § 1 kkjest zastosowanie groźby bezprawnej, a nie groźby karalnej, gdzie warunkiem odpowiedzialności sprawcy jest równoczesne wystąpienie po stronie pokrzywdzonego obawy, że groźba ta może zostać spełniona (art. 190 § 1 kk). Typ kwalifikowany zmuszania (art. 191 § 2 kk) polega na tym, że sprawca działa w sposób określony w§ 1(tzn. stosując przemoc lub groźbę bezprawną) w celu zmuszenia innej osoby do zwrotu wierzytelności. Również ma charakter formalny i umyślny. Dla rozpoznania strony podmiotowej przestępstwa zart. 191 § 2 kkrozstrzygające znaczenie ma tylko to, czy sprawca wymuszający zwrot świadczenia działa w takim celu ze świadomością, że na podstawie obowiązującego prawa przysługuje mu wierzytelność, a więc dłużnik jest zobowiązany do świadczenia.
Ad. I
W okresie od 18 grudnia 2016r. do 30 grudnia 2016r. w nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu, oskarżonyA. J. (1)kierował wobecM. S. (1)groźby bezprawne w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci pożyczki w nieustalonej wysokości, jednak nie mniejszej niż 12000zł, wynikającej z umowy z dnia 16 października 2016r., w ten sposób, że telefonicznie bezpośrednio w rozmowie z pokrzywdzonymM. S. (1), jak również w rozmowie zM. M. (1)i w zamiarze, żeby to do niego dotarło, groziłM. S. (1)spowodowaniem obrażeń ciała w przypadku kiedy ten będzie unikał kontaktu i spłaty ciążącego na nim zadłużenia. Tym samym nie budzi wątpliwości, że zachowaniem swoim w ramach czynu opisanego w pkt. I sentencji wyroku oskarżony wypełnił znamiona występku kwalifikowanego zart. 191 § 1 i 2 kk. Oskarżony groził pokrzywdzonemu spowodowaniem obrażeń ciała i czynił to w zamiarze zmuszeniaM. S. (1)do zwrotu pożyczonych mu pieniędzy. Z uwagi na fakt, że oskarżony działania mające na celu zwrot wierzytelności w okresie od 18 do 30 grudnia 2016r. podejmował kilkukrotnie, zarówno bezpośrednio wobecM. S. (1), a także w rozmowie zM. M. (1), w ramach jednego zamiaru którego celem było odzyskanie należności, kwalifikację prawną czynu należało uzupełnić o przepisart. 12 kk, gdzie oskarżony działał w warunkach czynu ciągłego.
Sąd skazał oskarżonego w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynu uznając je za względniejsze dla oskarżonego niż przepisy obowiązujące w dacie orzekania i podstawę skazania uzupełnił o przepisart. 4 § 1 kk. Skazując oskarżonego za czyn ciągły w myślart. 12 § 1 kkna mocy ustawy obowiązującej w dacie orzekania, sąd musiałby wymierzyć oskarżonemu karę powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia do podwójnej wysokości górnej granicy ustawowego zagrożenia (art.57b kk), tj. powyżej 3 miesięcy pozbawienia wolności do lat 10. A w myśl przepisów obowiązujących w dacie popełnienia przypisanego oskarżonemu czynu sąd miał możliwość ukształtowania kary pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Ponadto sąd mógł rozważyć wymierzenie oskarżonemu kary innego rodzaju niż pozbawienie wolności w myślart. 37a kk. Tymczasem możliwość taka jest wyłączona w obliczu przepisów ustawy obowiązującej w dacie orzekania, co należy wywodzić wprost z treściart. 57b kkktóry stanowi o konieczności wymierzenia kary pozbawienia wolności powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Ponadto orzekając w oparciu o przepisu obowiązujące w dacie orzekania wymierzając karę łączną sąd zobligowany byłby do wymierzenia kary łącznej powyżej najwyższej kary jednostkowej, a w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynu najniższą karą łączną mogłaby być najwyższa kara jednostkowa.
Ad. II
W okresie od nieustalonego dnia marca 2016 r. do dnia 30 grudnia 2016 r. wN.i innych nieustalonych miejscach, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, oskarżony kierował wobecM. M. (1)groźby bezprawne w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności w postaci pożyczek zaciągniętych przezD. S. (1)iM. S. (1)w nieustalonych wysokościach, jednak nie mniejszych niż odpowiednio 13.000 złotych i 12.000 złotych, wynikających z umów odpowiednio z dnia 17 lutego 2016 r. i 16 października 2016 r., w ten sposób, że zarówno telefonicznie, jak i osobiście, nachodząc ją w miejscu zamieszkania wraz z trzema innymi mężczyznami, groził popełnieniem przestępstwa na jej szkodę. Pokrzywdzona żądaniu temu uległa i przekazywała oskarżonemu pieniądze tytułem pożyczek udzielonych przez niego na rzeczD. S. (1)iM. S. (1). Tym samym nie budzi wątpliwości, że zachowaniem swoim w ramach czynu opisanego w pkt. II sentencji wyroku oskarżony wypełnił znamiona występku kwalifikowanego zart. 191 § 1 i 2 kk. Równocześnie sąd dostrzega, że pokrzywdzonaM. M. (1)nie była dłużnikiem oskarżonego z tytułu umów zawartych przez niego zD. S. (1)iM. S. (1), co mogłoby rodzić po stronie oskarżonego również ewentualną odpowiedzialność za przestępstwo wymuszenia rozbójniczego, niemniej w okolicznościach niniejszej sprawy nie pozostawia wątpliwości, że wyłącznym celem oskarżonego było dążenie do zwrotu udzielonych pożyczek, gdzie pokrzywdzoną czynił odpowiedzialną za taki stan rzeczy. W tych też okolicznościach kwalifikację prawną czynu zarzucanego oskarżonemu należy uznać za właściwą. Oskarżony groził pokrzywdzonej popełnieniem na jej szkodę przestępstwa i nachodził w domu i czynił to w zamiarze zmuszenia jej do płacenia w imieniuD. S.iM. S.zaciągniętych przez nich pożyczek. Z uwagi na fakt, że oskarżony działania mające na celu zwrot wierzytelności podejmował kilkukrotnie, w ramach jednego zamiaru którego celem było odzyskanie należności, kwalifikację prawną czynu należało uzupełnić o przepisart. 12 kk, oskarżony działał bowiem w warunkach czynu ciągłego.
Sąd skazał oskarżonego w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynu uznając je za względniejsze dla oskarżonego niż przepisy obowiązujące w dacie orzekania. Okoliczność ta została omówiona powyżej.

☐

.7

Warunkowe umorzenie postępowania

NIE DOTYCZY

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

NIE DOTYCZY

☐

.8

Umorzenie postępowania

NIE DOTYCZY

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

NIE DOTYCZY

.9

☐

.9. Uniewinnienie

NIE DOTYCZY

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

NIE DOTYCZY

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. J. (1)

I, II

I, II

Kierując się dyrektywami wymiaru kary określonymiart. 53 kksąd baczył by wysokość kary była adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego oraz do stopnia społecznej szkodliwości zarzucanych mu czynów. Ocenił zatem społeczną szkodliwość czynów przypisanego oskarżonemu oraz stopień jego winy jako wysokie. Oskarżony jest człowiekiem zdrowym, dorosłym i doświadczonym, tym samym świadomym stopnia i rodzaju popełnionych czynów. Musi sobie zdawać sprawę z tego jakie konsekwencje mogą być związane z podobnym zachowaniem. O ile zachowanie oskarżonego wobecM. S.można jeszcze próbować tłumaczyć bierną postawą pokrzywdzonego który zaniechał spłaty pożyczki, to wobec pokrzywdzonejM. M.takie tłumaczenia nie mają racji bytu. Oskarżony wymógł bowiem na pokrzywdzonej w drodze przestępstwa podjęcie spłaty pożyczki obcych osób. Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd zróżnicował kary i wymierzył oskarżonemu za występek popełniony na szkodęM. S.karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, a za występek popełniony na szkodę M.M.karę 1 roku pozbawienia wolności. Zdaniem sądu tak ukształtowane kary odpowiadają stopniowi winy oskarżonego, stopniowi szkodliwości społecznej przypisanych mu czynów, jak również uwzględniają potrzebę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, co także stanowi cel kary, i wprowadza przekonanie o jej nieuchronności. Do okoliczności obciążających sąd zaliczył fakt dotychczasowej wielokrotnej karalności oskarżonego.

A. J. (1)

III

I, II

Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe pozbawienia wolności, w oparciu o przepisart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kksąd zobligowany był następnie do połączenia tych kar i ukształtowania kary łącznej, gdzie minimalną karą łączną mogła być kara 1 roku pozbawienia wolności, a maksymalną kara 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzając karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności sąd miał na uwadze w zasadzie tożsamy czas popełnienia przestępstw, gdzie przestępstwo popełnione na szkodęM. S.nałożyło się na czyn popełniony z pokrzywdzeniem M.M.oraz to, że oba występki tyczą tego samego dobra chronionego prawem, co mogłoby przemawiać za zastosowaniem zasady absorpcji przy łączeniu kar. Mając jednak na uwadze dotychczasową wielokrotną karalność oskarżonego sąd uznał za zasadne wymierzenie kary łącznej na zasadzie częściowej kumulacji. Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności uzmysłowi oskarżonemu, że przestępstwo nie popłaca i będzie swego rodzaju drogowskazem, że przestępstwo musi się spotkać z surową karą. Tym bardziej, że oskarżony powrócił na drogę przestępstwa, jego zachowania nie zmieniły poprzednie wyroki skazujące, jak również konieczność odbycia kary wieloletniego pozbawienia wolności.

A. J. (1)

IV

I, II

Wobec tego, że oskarżony został skazany za przestępstwo przeciwko wolności celem odizolowania go od pokrzywdzonych sąd uznał za zasadne orzeczenie wobec niego środka karnego polegającego na zakazie kontaktowania się z pokrzywdzonymi i zbliżania do pokrzywdzonych w okresie 2 lat i na odległość mniejszą niż 50 metrów. Sąd dostrzega, że zakaz ten może stanowić utrudnienie dla odzyskania ewentualnych należności przysługujących oskarżonemu wobecM. S.i M.M.niemniej jest to konsekwencja przestępnego zachowania oskarżonego, który dysponując umową cywilną pominął możliwość dochodzenia swoich roszczeń na drodze postępowania sądowego. Co należy jednak podkreślić dochodzenie tych roszczeń nie będzie niemożliwe bowiem pokrzywdzeni mogą przekazać należności przekazem bądź przelewem, jak dotychczas czyniła to M.M..

A. J. (1)

V

I, II

Mając na uwadze fakt skazania oskarżonego oraz wniosek prokuratora o orzeczenie wobec niego nawiązki na rzecz każdego z pokrzywdzonych i utrudnione określenie wysokości zadośćuczynienia za doznaną krzywdę sąd orzekł wobec oskarżonego nawiązkę na rzeczM. S.w wysokości 500 zł oraz na rzecz M.M.w wysokości 1000 zł. Różnicując wysokość nawiązki sąd miał na uwadze okres trwania przestępstwa na szkodę M.M., w którym to czasie pokrzywdzona była poddana oddziaływaniu oskarżonego, jak również to, że oskarżony dochodził od niej zapłaty należności których fizycznie nie zaciągnęła. W sytuacjiM. S.oskarżony domagał się zwrotu długu zaciągniętego przez niego osobiście.

5

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

NIE DOTYCZY

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Prawdziwość, autentyczność i rzetelność sporządzenia pozostałych ujawnionych w sprawie dowodów nieosobowych nie była przedmiotem zarzutów stron, a także nie wzbudziła wątpliwości sądu. W tych też okolicznościach sąd nie odmówił im wiarygodności

7.KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Uznając, że sytuacja materialna oskarżonego stanowi negatywną przesłankę do zwolnienia go od kosztów postępowania, oskarżony dysponuje bowiem majątkiem pozwalającym na uiszczenie kosztów postępowania bez uszczerbku niezbędnego dla własnego utrzymania, sąd zasądził od niego na rzecz Skarbu Państwa tytułem tych należności kwotę 2611,57 zł, na którą składają się koszty związane z postępowaniem przygotowawczym, ryczałt za doręczenia w postępowaniu sądowym, opłata za kartę karną, koszty wynagrodzenia kuratora oraz opinie biegłych. Ponadto sąd obciążył oskarżonego opłatą od skazania w wysokości 300 złotych.

8

PODPIS