Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 123/20
Data wyroku: 2022-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 123/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343,art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacjizawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1

T. B.

I
w dniu 30 marca 2020 roku wW.woj.(...)- (...)w miejscu publicznym bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego dokonał umyślnego uszkodzenia mienia w postaci wgniecenia prawych przednich drzwi, oberwania prawego lusterka bocznego oraz uszkodzenia listwy przyszybowej samochodu osobowego markiF. (...)onr rej. (...)poprzez kopnięcia nogą powodując w ten sposób starty w wysokości łącznej 4650,00 złotych, działając na szkodęD. R. (1)

tj. o przestępstwo określone wart. 288 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kk

II
w dniu 30 marca 2020 roku wW.woj.(...)- (...)w miejscu publicznym bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego dokonał naruszenia nietykalności cielesnejD. R. (1)w ten sposób, że uderzył pokrzywdzonego kilkakrotnie zaciśniętą ręką w twarz

tj. o przestępstwo określone wart. 217 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
T. B.pozostaje w związku małżeńskim zN. B. (1), jednak toczy się między nimi postępowanie o rozwód. Pod koniec marca 2020 rokuN. B. (1)wyprowadziła się wraz synem i córkąN. B. (2)odT. B.i związała się z nowym partnerem –D. R. (1).

wyjaśnienia oskarżonegoT. B.w części
zeznania świadkaD. R. (1)

k. 41, k. 67, 00:07:33-00:19:22 na k. 108v-109, 00:07:32-00:14:46 na k. 181v-182v
k. 3, k. 62v, k. 73, 00:20:32-00:39:02 na k. 109v-111, 00:17:08-00:32:58 na k. 182v-183v

2
W dniu 30 marca 2020 rokuN. B. (1)poprosiłaD. R. (1), by zaprowadziłN. B. (2)do jej koleżankiD. P. (1), która mieszka naul. (...)wW..D. R. (1)pozostawił swój samochód markiF. (...)onr rej. (...)na parkingu naul. (...), naprzeciwkosklepu (...). Z uwagi na to, żeD. P. (1)nie było jeszcze w domu, chodzili wzdłużulicy (...).

W momencie, gdy znajdowali się w okolicy skrzyżowaniaulicy (...)zulicą (...), zauważył ich, poruszający się samochodem (wraz z synem) poul. (...).T. B.natychmiast zatrzymał swój samochód we wjeździe wulicę (...)i nie wyłączając silnika, krzycząc, nakazał swojej córce wsiąść do jego samochodu.D. R. (1)powiedział wówczas doN. B. (2), że jeśli nie chce, to nie musi wsiadać. WówczasT. B.podszedł doD. R. (1)i uderzył go kilkakrotnie zaciśniętą ręką w twarz.D. R. (1)broniąc się, uderzył też w twarzT. B.. Doszło między nimi do szamotaniny.
W tym samym czasie po przeciwnej stronie, naulicy (...), przyL.stałD. I.– pracownik lombardu oraz jego kolegaJ. K.iD. P. (2). Gdy zobaczyli te zdarzenie,D. I.zaczął je rejestrować za pomocą telefonu komórkowego, natomiastJ. K.iD. P. (2)po chwili podbiegli doT. B.iD. R. (1), żeby ich rozdzielić. PoczątkowoT. B.oponował, jednak po chwili udało sięJ. K.iD.P.odciągnąć go odD. R. (1)i nakłonić go, żeby wsiadł do swojego samochodu. OdjeżdżającT. B., wjechał na chodnik, na którym stali między innymiD. R. (1)iJ. K..J. K.odciągnąłT. B., dzięki czemu ten uniknął potrącenia.
T. B.działał w miejscu publicznym bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

wyjaśnienia oskarżonegoT. B.w części
zeznania świadkaD. R. (1)
zeznania świadkaD. I.
zeznania świadkaJ. K.
dokumentacja medyczna
opinia sądowo-lekarska
nagranie wykonane przezD. I.

k. 41, k. 67, 00:07:33-00:19:22 na k. 108v-109,
00:07:32-00:14:46 na k. 181v-182v
k. 3, k. 62v, k. 73, 00:20:32-00:39:02 na k. 109v-111,
00:17:08-00:32:58 na k. 182v-183v
k. 9v, 00:03:15-00:12:36 na k. 120v-121
k. 75-76 w aktach sprawy II K 207/20 Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie
k. 31, 00:14:09-00:22:36 na k. 121v-122,
00:32:58-00:44:01 na k. 183v-184, k. 76-77 w aktach sprawy II K 207/20 Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie
k. 16
k. 60-60v
k. 126

3
Poruszają się dalejulicą (...)zauważył zaparkowany samochód osobowy markiF. (...)należący doD. R. (1). Wówczas zatrzymał się i kopał nogą w w/w pojazd, dokonując jego umyślnego uszkodzenia w postaci wgniecenia prawych przednich drzwi, oberwania prawego lusterka bocznego oraz uszkodzenia listwy przyszybowej.

Do znajdującego się nadal naul. (...)w okolicach LombarduD. R. (1)podszedł młody mężczyzna, który powiedział mu, że kierującyA.kopał w jego samochód. WówczasD. R. (1)wezwał Policję.
T. B.spowodował w ten sposób starty w wysokości łącznej 4650,00 złotych, działając na szkodęD. R. (1).
T. B.działał miejscu publicznym bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

wyjaśnienia oskarżonegoT. B.w części
zeznania świadkaD. R. (1)
protokół oględzin rzeczy- samochodu osobowegoF. (...)
dokumentacja fotograficzna
protokół zatrzymania rzeczy
nagranie z monitoringu
protokół oględzin rzeczy – zapisu z monitoringu zewnętrznego budynku sklepu
kosztorys naprawy

k. 41, k. 67, 00:07:33-00:19:22 na k. 108v-109,00:07:32-00:14:46 na k. 181v-182v
k. 3, k. 62v, k. 73, 00:20:32-00:39:02 na k. 109v-111,
00:17:08-00:32:58 na k. 182v-183v
k. 7-8v
k. 22-29
k. 34-36
k. 37
k. 52-53
k. 64

4
T. B.był uprzednio karany.

T. B.ma stałą pracę i osiąga dochód w wysokości około 2500 zł. Ma dwoje małoletnich dzieci. Jest współwłaścicielem domu, właścicielem dwóch samochodów: markiA.rok produkcji 1999 roku. Nie leczył się i nie leczy psychiatrycznie.

dane podane przez oskarżonego
informacja z Krajowego Rejestru Karnego
dane o podejrzanym

00:03:21-00:06:24 na k. 181v
k. 104
k. 51

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1-.1.1.3

wyjaśnienia oskarżonegoT. B.w części

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoT. B.odnośnie czynu zarzucanego mu w pkt I aktu oskarżenia, złożonym w toku postępowaniu przygotowawczym, w których przyznał się do uszkodzenia pojazdu należącego doD. R. (1)poprzez kilkukrotne kopnięcie go. Wyjaśnienia w tej części znajdują potwierdzenie w zeznaniachD. R. (1), jak i uzyskanym nagraniu z monitoringu.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoT. B.odnośnie czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia, w części w której przyznał, że spotkałD. R. (1)ze swoją córką naul. (...)wW.i miał z nim „zwadę”, ponieważ nie chciał on oddać mu córki.
Wyjaśnienia w tym zakresie korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie, uznanym za wiarygodny, materiale dowodowym.

1.1.1-1.1.3

zeznania świadkaD. R. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaD. R. (1)w całości. Podkreślić należy, że Sąd do jego zeznań podszedł ze szczególną ostrożnością z uwagi na fakt, że pozostaje on w konflikcie z oskarżonym. Sąd nie podpatrzył się jednak skłonności do konfabulacji, jego zeznania były generalnie spójne w toku całego procesu.
Sąd walorem wiarygodności obdarzył zeznaniaD. R. (1)dotyczące uszkodzenia jego samochodu przezT. B.. Z uzyskanego nagrania z monitoringu wynika jednoznacznie, żeT. B.kilkukrotnie kopie jego pojazd, a następnie oddala się. Także wysokość powstałej szkody nie budzi wątpliwości Sądu, wycena naprawy została bowiem sporządzona przez pracownika autoryzowanegosalonu (...)i brak było podstaw, by kwestionować jej wysokość.
Z uznanych za wiarygodne zeznańD. R. (1)- odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt. II aktu oskarżenia - wynika, że, gdy szedł on zN. B. (2)ulicą 1-M.wW., to nagle przed nimi zatrzymał swój samochódT. B.. Wyskoczył z niego i chciał, byN. B. (2)do niego wsiadła. Gdy powiedział doN. B. (2), że nie musi tego robić, toT. B.uderzył go. Broniąc się, także uderzył z pięściT. B.. W pewnym momencie podbiegło dwóch mężczyzn i odciągnęłoT. B.. RelacjaD. R. (1)dotycząca przebiegu zdarzenia znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadkówD. I.iJ. K., jak i w uzyskanych nagraniach. Obrażenia, jakich doznał korespondują z dokumentacją medyczną i wnioskami biegłej z zakresu medycyny sądowej zawartymi w sporządzonej w sprawie opinii.

1.1.2
1.1.2

zeznania świadkaD. I.
zeznania świadkaJ. K.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówD. I.iJ. K..D. I.pracuje w lombardzie przyul. (...)wW., a w dniu 30 marca 2020 roku przyszedł go odwiedzić w pracyJ. K.. Świadkowie ci podali, że stojąc pod lombardem znajdującym się naul. (...)wW.zauważyli jakT. B.zajechał drogęD. R. (1)i zaczął go uderzać. Znajdujące się tam dzieci zaczęły płakać. WówczasD. I.został pod lombardem, aJ. K.i jego kolegaD. P. (2)postanowili ich rozdzielić. Świadkowie ci w pełni obiektywnie opisali w swoich zeznaniach tylko i wyłącznie to, co jest im rzeczywiście wiadome w sprawie.
Zeznania ich wzajemnie korelują, znajdują również potwierdzenie w nagraniu zdarzenia wykonanym przezD. I.. Podkreślić, należy że w momencie zdarzeniaD. R. (1)był osobą obcą dlaJ. K.iD. P. (2), a w toku postepowania Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość relacjiJ. K..

1.1.2

nagranie wykonane przezD. I.

Nagranie te pozwala na częściowe odtworzenie przebiegu zdarzenia. Nie budziło żadnych wątpliwości co do autentyczności.

1.1.3

nagranie z monitoringu

Kamery z monitoringu zarejestrowały uszkodzenie samochodu markiF.należącego doD. R. (1)przeT. B.. Nie budziło żadnych wątpliwości co do autentyczności.

1.1.2
1.1.3
1.1.3
1.1.3
1.1.3
1.1.3
1.1.4
1.1.4

dokumentacja medyczna
protokół oględzin rzeczy- samochodu osobowegoF. (...)
dokumentacja fotograficzna
protokół zatrzymania rzeczy
protokół oględzin rzeczy – zapisu z monitoringu zewnętrznego budynku sklepu
kosztorys naprawy
informacja z Krajowego Rejestru Karnego
dane o podejrzanym

Dokumenty te nie budziły żadnych wątpliwości co do rzetelności i autentyczności zgromadzonych w nich informacji. Treści w nich zawarte korespondowały z pozostałymi uznanymi za wiarygodne dowodami.

1.1.2

opinia sądowo-lekarska

Sąd za w pełni wiarygodny uznał dowód z opinii sądowo-lekarskiej. Opina wydana została na podstawie kompletnej dokumentacji medycznej dotyczącej leczenia oskarżonego związanego ze zdarzeniem objętym aktem oskarżenia Płynące z w/w opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości.
Biegła wskazała, że z dokumentacji medycznej wynika, że w dniu 30.03.2020r. uD. R. (1)stwierdzono zaczerwienie śluzówki wargi dolnej. Poza tym pokrzywdzony zgłaszał subiektywne dolegliwości bólowe ucha prawego i stawu skroniowo-żuchwowego prawego, gdzie nie stwierdzono żadnych obrażeń. Biegła wskazała, że tego typu zmiany mogły być następstwem działania narzędzia tępego, w tym nieuzbrojonej pięści. Skutki zdarzenia kwalifikować należy jako nienaruszające czynności narządów ciała i nie powodujące rozstroju zdrowia. Zdarzenie i jego następstwa nie wyczerpują także znamion narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczeniadla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

---

wyjaśnienia oskarżonegoT. B.w części

Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonego co do czynu zarzuconego mu w pkt I aktu oskarżenia, w których zakwestionował wysokość powstałej szkody w samochodzie markiF..D. R. (1)przedłożył wycenę uszkodzonych elementów samochodu sporządzoną przez pracownika autoryzowanegosalon (...). Wycena została zatem sporządzona przez osobę mającą wiedzę dotyczącą napraw samochodów tej marki. Wskazana wysokość szkody nie budzi wątpliwości Sądu również w świetle zasad doświadczenia życiowego.
Na wiarę nie zasługują wyjaśnienia oskarżonego dotyczące czynu zarzucanego mu w pkt II aktu oskarżenia, w których opisał on przebieg zdarzenia.T. B.podał, że gdy powiedział swojej córce, że ma wsiąść do samochodu, toD. R. (1)go zaatakował, uderzył go jako pierwszy, a on się tylko bronił. Nagle też pojawiło się dwóch kolegówD. R. (1), którzy pomagali mu w atakowaniu go. Wskazał też, że nie wiedział, kim jestD. R. (2).
Wyjaśnienia oskarżonego są nielogiczne i sprzeczne zarówno wewnętrznie jak i z zasadami doświadczenia życiowego. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że oskarżony składał sprzeczne wyjaśnienia w zakresie tego czy znał pokrzywdzonego, czy też nie. W ocenie SąduT. B.doskonale zdawał sobie sprawę, że jego córka idzie w towarzystwie obecnego partnera jego żony. Wiedział nawet, jakim samochodem jeździ, skoro dokonał później zniszczenia jego samochodu.
Co więcej, w ocenie Sądu, toT. B.był agresorem i osobą, która pierwsza zaatakowała. ToT. B.widzącD. R. (1)ze swoją córką, zatrzymał samochód, właściwie „na środku drogi” i krzycząc zażądał, żeby córka wsiadła do jego samochodu. GdyD. R. (1)powiedział doN. B. (2), że jeśli nie chce, nie musi tego robić,T. B.wysiadł z samochodu i zaatakowałD. R. (1).D. R. (2)odprowadzał jedynieN. B. (2)do koleżanki jej matkiD. P. (1), nie miał wiedzy, że tamtędy będzie przejeżdżaćT. B.. Zupełnie nieprawdopodobne jest zatem, by zaplanował zaatakowanie oskarżonego, do tego z udziałem obcych wówczas dla niego osób, bowiem w chwili zdarzeniaD. R. (1)znał jedynieD. I.. Wskazać należy ponadto, żeD. I.pracuje w lombardzie przy tej samej ulicy, na której mieszkaD. P. (1). Akurat w tym czasie odwiedził goJ. K.z kolegąD. P. (2).
Niezgodne z zasadami doświadczenia życiowego jest to, że w momencie pierwszego przesłuchania dotyczącego zarzutu uszkodzenia mieniaT. B.nie wskazał, że został zaatakowany przezD. R. (1). Wówczas jedynie wyjaśnił: „miałem zwadę zR., który szedł z moją córką i nie chciał mi jej oddać.”
Zwrócić uwagę należy też na to, żeD. R. (1)jest obecnym partnerem żonyT. B., z którą, w momencie zdarzenia, ten dopiero co się rozstał . W ocenie Sądu,T. B.zdenerwował się już, gdy zobaczył swoją córką wtowarzystwie (...)i chciał, by ta pojechała z nim. GdyD. R. (1)zakwestionował polecenie, które dał córce,T. B.zezłościł się jeszcze bardziej i wówczas uderzył go kilkakrotnie zaciśniętą ręką w twarz.
Również zachowanieT. B.po tym, gdyJ. K.iD.P.udało się go odciągnąć odD. R. (1)wskazuje, że to on był agresorem.T. B.odjeżdżając, wjechał częściowo na chodnik. GdybyJ. K.nie odciągnąłD. R. (2), to mogłoby dojść do jego potrącenia. Następnie zaś,T. B.widząc zaparkowany samochód oskarżonego, dokonał jego uszkodzenia. Z postępowaniaT. B.jednoznacznie wynika, że to on był osobą agresywną, która chciała wyrządzić szkodęD. R. (1). Wobec niemożliwości uczynienia tego z uwagi na interwencjeJ. K.iD. P. (2), dokonał zniszczenia jego mienia.

---

zeznania świadkaP. Ł.
00:02:46-00:13:53 na k. 127v-128, k. 68-69 w aktach sprawy II K 207/20 Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie
zeznania świadkaJ. Ł.
00:03:15-00:15:55 na k. 150v-151, k. 101-102 w aktach sprawy II K 207/20 Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie

Sąd odmówił wiary zeznaniom świadkówP. Ł.iJ. Ł..
Ich zeznania są sprzeczne wewnętrznie i wzajemnie oraz nielogiczne.
P. Ł.zeznała, że stała na ulicy, a jej siostraJ. Ł.była w piekarni przyul. (...), i widziała, żeD. R. (1)i dwóch jeszcze mężczyzn zaatakowało jej wujkaT. B.oraz że na miejscu zdarzenia była żona oskarżonegoN. B. (1),
J. Ł.zeznała, że jak szły z siostrą z miasta i z małym dzieckiem, to zauważyły, że ktoś się bije. Rozpoznała wujkaT. B.. Przeszły na drogą stronę ulicy, nie wchodziły, do żadnego sklepu. Widziała, jak trzech mężczyzn, w tym pokrzywdzony, bili jego wujka.
Podane wersje wzajemnie się wykluczają, nie znajdują potwierdzenia w nagraniach z monitoringów, ani w zeznaniach pozostałych świadków. W ocenie Sądu zeznania te miały wspierać wersję przedstawioną przez oskarżonego.

zeznania świadkaK. Ł.00:18:17-00:22:11 na k. 46-46v w aktach sprawy II K 207/20 Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie

Za nieprzydatne dla ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie Sąd uznał zeznania świadkaK. Ł.

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowaniazgodna z zarzutem

1, 3

T. B.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt I aktu oskarżenia:
Odpowiedzialności przewidzianej wart. 288 § 1 kkpodlega ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Zniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie rzeczy niezdatną do użytku skutkujące szkodą majątkową nieprzekraczającą 500 zł stanowi wykroczenie zart. 124kw.
Zachowanie się sprawcy przedmiotowego przestępstwa przybierać może różne formy. Zniszczenie rzeczy polega na jej unicestwieniu. Uszkodzenie łączy się z taką zmianą materii rzeczy, że nie może ona stale lub czasowo służyć w pełni celom, do których była przeznaczona. Czynienie zaś niezdatnym do użytku obejmuje takie wypadki, w których rzecz nie została wprawdzie zniszczona ani uszkodzona, lecz mimo to nie nadaje się do użytku. (W. Świda, Prawo karne, Warszawa 1989, s. 494; A. Marek, Prawo..., 2001, s. 569).
Przedmiotem wykonawczym tego przestępstwa jest cudza rzecz, ruchoma i nieruchoma, w rozumieniuart. 45 kc, z uwzględnieniemart. 115 § 9 kk. Istotne jest, aby rzecz, na którą oddziałuje sprawca, nie stanowiła jego własności. Nie stanowi realizacji znamion przestępstwa określonego wart. 288 § 1 kkzniszczenie, uszkodzenie lub uczynienie niezdatną do użytku rzeczy niczyjej, jak i rzeczy stanowiącej własność sprawcy.
Przestępstwo zart. 288 § kkmoże być popełnione wyłącznie umyślnie w obu postaciach zamiaru, tj. bezpośrednim i ewentualnym.
Ze zgromadzonego materiału dowodowego jednoznacznie wynika, żeT. B.kopał nogą w samochód osobowy markiF. (...)onr rej. (...), należący doD. R. (1). Na skutek tego doszło do wgniecenia prawych przednich drzwi, oberwania prawego lusterka bocznego oraz uszkodzenia listwy przyszybowej.T. B.spowodował starty w wysokości łącznej 4650,00 złotych. Oskarżony co prawda kwestionował wysokość powstałej szkody, ale wyjaśnienia w tym zakresie nie zasługiwały na danie im wiary. Kosztorys naprawy został sporządzony przez pracownika autoryzowanegosalonu (...)i nie budzi on wątpliwości Sądu.
Odnośnie czynu zarzucanego oskarżonemu w pkt II aktu oskarżenia:
Art. 217 § 1 kkstanowi, że kto uderza człowieka lub w inny sposób narusza jego nietykalność cielesną, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.
Dobrem chronionym jest nietykalność cielesna – tzn. swoboda dysponowania ciałem i zagwarantowania człowiekowi wolności od fizycznych oddziaływań na jego ciało oraz wolność od niepożądanych doznań. (Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2018)
Jak wynika z treściart. 217 § 1 kk, naruszenie nietykalności cielesnej może nastąpić przez uderzanie człowieka lub dokonanie tego w inny sposób. Prawnie relewantne będzie tu zatem w istocie każde oddziaływanie na ciało innej osoby, które nie jest przez nią akceptowane. Forma naruszenia nietykalności nie ma tu większego znaczenia, gdyż ustawodawca wprowadził otwarty katalog (w ramach tzw. znamion wyjaśniających), jedynie przykładowo wyliczając uderzanie człowieka (jako przypadek w praktyce najczęstszy), przez co w znamionach przepisu mieszczą się wszystkie zachowania podjęte w wymiarze fizycznym, a realizujące skutek w postaci naruszenia nietykalności cielesnej. (Konarska-Wrzosek Violetta (red.), Kodeks karny. Komentarz, wyd. II, Opublikowano: WKP 2018)
Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z 9.08.2012 r., II AKa 137/12, LEX nr 1217652, stwierdził, że: „naruszeniem nietykalności cielesnej są wszystkie czynności oddziałujące na ciało innej osoby, które nie są przez nią akceptowane. Naruszenie nietykalności cielesnej nie musi łączyć się z powstaniem obrażeń, jednakże musi mieć ono wymiar fizyczny”.
Jest to powszechne i umyślne (w grę wchodzi zamiar bezpośredni i ewentualny) przestępstwo skutkowe, a skutkiem jest doznanie pokrzywdzonego, że jego nietykalność została naruszona. (Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2018)
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, żeT. B.zaatakowałD. R. (1)i uderzył go kilkakrotnie zaciśniętą ręką w twarz.T. B.zdenerwował się już, gdy zobaczył swoją córką wtowarzystwie (...)i chciał, by ta pojechała z nim. GdyD. R. (1)zakwestionował polecenie, które dał córce,T. B.zezłościł się jeszcze bardziej i wówczas zaatakowała go. Fakt ten wynika z zeznańD. R. (1),D. I.,J. K.. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach także nie kwestionował tego, że naruszył nietykalność cielesną pokrzywdzonego, zaprzeczał jedynie by pierwszy zaatakował. W ocenie SąduD. R. (1)nie miał żadnego powodu, aby zaatakować oskarżonego. To oskarżony nagle zatrzymał przed nimi samochód i zażądał, aby jego córka, nad którą wówczas sprawował opiekę pokrzywdzony, wsiadła do jego samochodu. Oskarżony wzburzył się, żeD. R. (1)podważył jego decyzję. To właśnie spowodowało, że oskarżony wysiadł z samochodu i zaatakowałD. R. (1). Z całą pewnością nie można uznać, iż w ten sposób pokrzywdzony sprowokował oskarżonego. Z nagrania zarejestrowanego przezD. I.jednoznacznie wynika, że to oskarżony napierał na pokrzywdzonego, który próbował go powstrzymać.
Naruszenie nietykalnościD. R. (1)znajduje też potwierdzenie w jego dokumentacji medycznej, jak i opinii sądowo-lekarskiej. Nie ulega zatem wątpliwości, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona czynu zart. 217 § 1 kk.
T. B.zarzucanych mu czynów niewątpliwie dopuścił się umyślnie z zamiarem bezpośrednim. W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonemu można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez niego występku.
Występkiem o charakterze chuligańskim, o którym mowa wart. 57a § 1 kk, zgodnie z ustawową definicją zawartą wart. 115 § 21 kkjest występek polegający na umyślnym zamachu na zdrowie, na wolność, na cześć lub nietykalność cielesną, na bezpieczeństwo powszechne, na działalność instytucji państwowych lub samorządu terytorialnego, na porządek publiczny, albo na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatną do użytku cudzej rzeczy, jeżeli sprawca działa publicznie i bez powodu albo z oczywiście błahego powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.
NiewątpliwieT. B.zarzucanych mu czynów dokonał umyślnie i wykazał rażące lekceważenie porządku prawnego. Umyślnie uszkodził cudzą rzecz oraz dokonał umyślnego zamachu na nietykalność cielesną. Nadto miejsce i sposób jego działania mogły być dostrzegalne dla nieokreślonej liczby osób. Zdarzenie miało miejsce w bowiem centrum miasta w godzinach popołudniowych. Zachowanie oskarżonego miało zatem charakter chuligański, tj. działał publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego.

3.2. Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowanianiezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

T. B.

1
2
3
4
5

I
I
II
II
I, II

- przestępstwo zart. 288 § 1 kkzagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat
- wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa
- przy tym Sąd zważył, że ustawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami(...)19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem(...)19 (Dz.U. 2020 poz. 1086) z dniem 24 czerwca 2020 roku wprowadziła istotne zmiany do treści przepisuart. 37a kk. W myślart. 4 § 1 kk, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Nowelizacja podwyższyła dolne granice kar ograniczenia wolności (3 miesiące) i grzywny (100 stawek dziennych) jako kar orzekanych zamiennie zamiast kary pozbawienia wolności (art. 37a § 1 k.k.). Wyłączono możliwość takiej zamiany kary wobec sprawców, którzy popełniają przestępstwo działając w zorganizowanej przestępczej grupie albo związku oraz sprawców przestępstw o charakterze terrorystycznym (art. 37a § 2)
- z uwagi na to, w ocenie Sądu, względniejsza dlaT. B.była ustawa obowiązująca uprzednio, tj. w dacie popełnienia przez niego czynu
- wydając rozstrzygnięcie w przedmiocie kary orzekanej wobec oskarżonego Sąd miał na uwadze w/wart. 37a kk(w brzmieniu sprzed 24 czerwca 2020 roku). Oceniając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że nie ma wystarczających przesłanek do orzekania wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności, albowiem cele przed nią stawiane w sposób pełny może spełnić kara łagodniejszego rodzaju – kara grzywny.
- w ocenie Sądu kara w wymiarze 150 stawek dziennych jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu kara ta w pełni zrealizuje wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej. Będzie stanowiła dla oskarżonego realnie odczuwalną dolegliwość i jest adekwatną prawnokarną reakcję na jego czyn
- ustalając oskarżonemu wysokość stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, stosownie do treściart. 33 § 3 kk, jego dochody, warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Oskarżony posiada stała pracę. Ma jednak na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. W takim stanie rzeczy, adekwatna do jego warunków osobistych i stosunków majątkowych jest stawka dzienna grzywny w wymiarze 20 zł. Orzeczona kara grzywny zdaniem Sądu mieści się zatem w możliwościach majątkowych oskarżonego
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego jest znaczny. Oskarżony przez swoje zachowanie wykazał się brakiem poszanowania cudzej własności, zarzucanego mu czynu dopuścił się z premedytacją i z niskich pobudek, w warunkach występku o charakterze chuligańskim, Sąd miał na uwadze także wysokość wyrządzonej szkody
- Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących
- jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego
-na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoD. R. (1)tytułem naprawienia szkody w całości kwotę 4650 złotych
- naprawienie szkody, o którym mowa wart. 46 § 1 k.k., to w szczególności wyrównanie straty, którą poszkodowany poniósł. Sąd karny musi uwzględnić w chwili wyrokowania rozmiary pokrytej już szkody, w szczególności wartość uprzednio odzyskanego w stanie niepogorszonym mienia (wyrok SN z 29.03.2011 r., III KK 392/10, LEX nr 794161).
- określając wymiar obowiązku naprawienia szkody, Sąd wziął pod uwagę ustaloną w sprawie wysokość wyrządzonych i nienaprawionych szkód, która wynikała z przedłożonego przez pokrzywdzonego kosztorysu
- przestępstwo zart. 217 § 1 kkzagrożone jest grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku
- wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa
- w ocenie Sądu kara w wymiarze 200 stawek dziennych jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu. W ocenie Sądu kara ta w pełni zrealizuje wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej. Będzie stanowiła dla oskarżonego realnie odczuwalną dolegliwość i jest adekwatną prawnokarną reakcję na jego czyn
- ustalając oskarżonemu wysokość stawki dziennej grzywny Sąd wziął pod uwagę, stosownie do treściart. 33 § 3 kk, jego dochody, warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe. Oskarżony posiada stała pracę. Ma jednak na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. W takim stanie rzeczy, adekwatna do jego warunków osobistych i stosunków majątkowych jest stawka dzienna grzywny w wymiarze 20 zł. Orzeczona kara grzywny zdaniem Sądu mieści się zatem w możliwościach majątkowych oskarżonego
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego jest znaczny. Oskarżony wystąpił przeciwko dobru prawnie chronionemu, jakim jest nietykalność cielesna człowieka, czynu tego dopuścił się w obecności swoich małoletnich dzieci, w warunkach występku o charakterze chuligańskim
- Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących
- jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego
- na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoD. R. (1)tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwotę 500 złotych
- Sąd miał na uwadze, że szkody niemajątkowej nie sposób wyrównać za pomocą świadczeń pieniężnych, lecz zadośćuczynienie w orzeczonym zakresie powinno w częściowo złagodzić ujemne przeżycia pokrzywdzonego
- na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 i 2 kkSąd połączył jednostkowe kary grzywny orzeczone pkt. 1 i 3 wyroku i orzekł wobec oskarżonego karę łączną grzywny w wymiarze 300 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny za równoważną kwocie 20 złotych
- Sąd miał na względzie prewencyjne dyrektywy wymiaru kary i związek podmiotowo - przedmiotowy zachodzący pomiędzy czynami,
- pomiędzy przestępstwami popełnionymi przez oskarżonego zachodził bliski związek czasowy i miejscowy. Czyny oskarżonego skierowane były przeciwko innym dobrom prawnym
- za zastosowaniem zasady asperacji przemawiała potrzeba uwzględnienia prewencyjnego oddziaływania kary, tak w znaczeniu prewencji indywidualnej, jak i ogólnej
- w ocenie Sądu kara w orzeczonym wymiarze jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, uzmysławiająca oskarżonemu naganność oraz niedopuszczalność podobnych zachowań

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przezstronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6
7

Sąd zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie na rzecz radcy prawnegoM. Ż.kwotę 1859,76 złotych w tym podatek VAT w stawce 23 % za pomoc z urzędu udzieloną pokrzywdzonemuD. R. (1), mając na uwadze stawki przewidziane w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2018r. poz. 265),, w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 roku (sygn. SK 66/19, OTK-A 2020/13; Dz. U. z 2020 r. poz. 769).
Na podstawieart. 627 kpkSąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie kwotę 600 złotych opłaty oraz kwotę 230 złotych tytułem kosztów postępowania w sprawie. W/w koszty, w ocenie Sądu, nie przekraczają możliwości finansowychT. B..

8. PODPIS