Sąd Rejonowy w Sandomierzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 395/20
Data wyroku: 2021-07-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE WYROKU SĄDU REJONOWEGO

W SANDOMIERZU Z DNIA 19 LIPCA 2021 R.

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 395/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

D. K.

w dniu 08 marca 2020 roku w miejscowościB., woj.(...), kierował dokonaniem zabicia rannego zająca za szczególnym okrucieństwem w ten sposób, że wręczył nieletniemuA. M.klucz do kół i polecił uderzać nim zwierzę, a następnie polecił uderzać tym narzędziem zwierzę nieletniemuA. M.i nieletniemuD. G.wskutek czego zając został pozbawiony życia, tj. występek zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt.

2.

P. G.

w dniu 08 marca 2020 roku w miejscowościB., woj.(...), nakłaniał nieletnichA. M.,D. G.iJ. K.do wzięcia klucza do kół celem zabicia zająca za szczególnym okrucieństwem w ten sposób, że krzyczał wskazując miejsce gdzie klucz ten znajdował się, tj. występek zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
W dniu 08 marca 2020 r.D. K.kierował pojazdem markiB.odwożąc towarzyszących muP. G.,A. M.,D. G.iJ. K.z imprezy do miejsca zamieszkania. W miejscowościB.potrącił on zająca, który niespodziewanie wybiegł mu na drogę.

Okoliczności bezsporne

-

2
Po zatrzymaniu i opuszczeniu pojazdu, mężczyźni zauważyli na poboczu leżące zwierzę, które miało bezwładne tylne łapy. WówczasD. K.zadecydował, iż zająca należy dobić, zaśP. G.nakłonił kolegów, by użyli do tego klucza do kół, który znajdował się w bagażnikuB.. NastępnieD. K.wręczył ww. narzędzieA. M., który zaczął zadawać ciosy zwierzęciu, później zaś uderzali go takżeJ. K.iD. G..D. K.w tym czasie wydawał nieletnim polecenia: „kurwa dawaj”, „no dojeb go” i nagrywał telefonem komórkowym zachowanie swoich kolegów. Po tym, jak zając został pozbawiony życia,D. K.,P. G.,A. M.,J. K.iD. G.odjechali z miejsca zdarzenia, udostępniając nakręcony film w aplikacjiS..

Częściowo zeznania świadkaA. M.

70v-71v,259v-260

Częściowo zeznania świadkaD. G.

83v-85,268v

Częściowo zeznania świadkaJ. K.

101v-102v, 269

Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.

111,114, 258v-259

Częściowo wyjaśnieniaP. G.

125,128, 259-259v

Płyta DVD z nagraniem wraz z protokołem oględzin

25,37-58

8
W tym samym dniu(...) Ochrony i (...)w Polsce otrzymała anonimowe zgłoszenie o znęcaniu się nad zwierzęciem przez ww. osoby, co skutkowało zawiadomieniem organów ścigania o możliwości popełnienia przestępstwa.

Zeznania świadkaŁ. B.

19-19v

9
OskarżeniD. K.iP. G.nie byli dotychczas karani za przestępstwa.

Karty karne

117, 131

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

-

-

-

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

-

-

-

2

OCena DOWOdów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.

Częściowo zeznania świadkaA. M.

Sąd za wiarygodne uznał zeznania świadka, w których podnosił, iż to oskarżonyD. K.zadecydował o dobiciu zająca, a później wyciągnął z bagażnika klucz do kół, który następnie wręczył świadkowi, bowiem były kategoryczne i jednoznaczne. Świadek nie miał przy tym powodów by celowo obciążać oskarżonego swoimi depozycjami. Podkreślić należy, że gdy świadek, gdy nie był czegoś pewien nie posiłkował się domysłami i używał sformułowań „któryś z kolegów”, „ktoś z grupy’, natomiast w przypadku ww. okoliczności nie miał wątpliwości co do tego od kogo otrzymał narzędzie, którym uderzał zająca.

Częściowo zeznania świadkaD. G.

Sąd przyznał walor wiarygodności zeznaniom świadka, w zakresie w jakim dotyczyły okoliczności bezspornych w sprawie, a także uwzględniały uprawnienie świadka wynikające zart. 182 § 1 k.k.w odniesieniu do oskarżonegoP. G., tj. w części, w której wskazywał on, iżA. M.uderzał zająca kluczem od kół, bowiem były spójne i znalazły potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym.

Częściowo zeznania świadkaJ. K.

Sąd podzielił zeznania świadka, w zakresie w jakim dotyczyły okoliczności bezspornych w sprawie, a także uwzględniały uprawnienie świadka wynikające zart. 182 § 1 k.k.w odniesieniu do oskarżonegoD. K., tj. w zakresie w jakim podnosił on, iż zając był uderzany przezA. M.iD. G., bowiem były spójne i znalazły potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, potwierdzając, iż mówił doA. M.„dojeb go”, zaś doD. G.„dawaj” w momencie gdy trzymali klucz do kół w rękach, bowiem chciał, żeby doszło do dobicia zwierzęcia, gdyż są spontaniczne, logiczne i znajdują odzwierciedlenie w nagraniu zalegającym w aktach sprawy. Nadto Sąd nie znalazł podstaw, by kwestionować relację oskarżonego, w której podnosił, że to oskarżonyP. G.powiedział, że klucz znajduje się w bagażniku, bowiemD. K.nie miał powodów, by kreować fałszywy obraz czynności podejmowanych przez swojego znajomego, z którym nie pozostawał w konflikcie.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. G.

Sąd za wiarygodne uznał wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, podnosząc iż powiedział do kolegów, żeby wzięli klucz do kół, aby najprędzej dobić ranne zwierzę ponieważ relacja ta była rzeczowa i konsekwentna.

Płyta DVD z nagraniem wraz z protokołem oględzin

Nagranie w sposób obiektywny ukazało zachowania osób uczestniczących w zabiciu zwierzęcia i wypowiadane przez oskarżonych słowa. Protokół został sporządzony przez uprawniony podmiot, wiernie odzwierciedla przebieg zdarzenia z dnia 08 marca 2020 r. uwieczniony na płycie DVD.

3.

Zeznania świadkaŁ. B.

Świadek w sposób spójny, rzeczowy i niewykalkulowany zrelacjonował okoliczności, w jakich(...) Ochrony i (...)w Polsce otrzymała zgłoszenie o znęcaniu się nad zwierzęciem i jakie kroki zostały w związku z tym podjęte.

4.

Karty karne

Dokumenty sporządzone przez uprawniony podmiot w ramach jego kompetencji.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.

Częściowo zeznania świadkaA. M.

Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka złożonym na rozprawie, w których zasłaniał się niepamięcią co do tego, kto wręczył mu klucz, uznając, iż zmierzają one do przemilczenia faktów niekorzystnych dla oskarżonegoD. K., w celu umniejszenia jego odpowiedzialności za zarzucany czyn.

Częściowo zeznania świadkaD. G.

Sąd odmówił wiary zeznaniom świadka w części, w której podnosił on, iż oskarżonyD. K.nie polecał uderzać zająca kluczem do kół, bowiem pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami tego oskarżonego złożonymi w postępowaniu przygotowawczym oraz zalegającym w aktach sprawy nagraniem zdarzenia.

Częściowo zeznania świadkaJ. K.

Sąd nie podzielił zeznań świadka co do tego, iż toA. M.wziął klucz z bagażnika, gdyż świadek ten kategorycznie twierdził, iż narzędzie to została mu wręczone. W ocenie Sądu zeznania świadkaJ. K.zmierzają do przedstawienia sytuacji korzystnej dla jego brata oskarżonegoD. K., jednakże nie znajdują poparcia w zgromadzonym materiale dowodowym.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, podnosząc, że nie kierował swoich słów konkretnie do towarzyszących mu kolegów i nie podawał kluczaA. M., uznając że stanowią przyjętą linię obrony, która w konfrontacji z pozostałym materiałem dowodowym ostać się nie mogła. Wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie pozostają w sprzeczności z jego relacją przedstawioną w postępowaniu przygotowawczym, zaś przyczyny takiej zmiany nie zostały przez oskarżonego wytłumaczone. Za nielogiczne należy uznać twierdzenia oskarżonego, iż wypowiadał słowa „dojeb go”, „dawaj” ogólnie, bowiem padły one w sytuacji, gdy małoletni stali nad zającem trzymając w rękach klucz, co oznacza, że były adresowane do konkretnych osób z konkretnymi poleceniami zadawania ciosów zającowi. Wersja zaś oskarżonego, iż nie wręczał nikomu klucza została skutecznie podważona przez świadkaA. M., który w swoich pierwszych zeznań jednoznacznie wskazał, iż to właśnie od oskarżonego przedmiot ten otrzymał.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. G.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się popełnienia zarzucanego mu czynu, twierdząc, iż nie wiedział gdzie znajduje się klucz do kół, bowiem są nielogiczne i niespójne. Skoro oskarżony potwierdził, iż powiedział towarzyszącym mu kolegom, żeby do zabicia zająca użyli klucza do kół, to miał on wiedzę, iż taki przedmiot znajduje się w pojeździe i gdzie jest usytuowany.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I.
VII.

D. K.
P. G.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawej

Wart. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierzątumieszczono typ kwalifikowany przestępstwa zabicia, uśmiercenia lub dokonania uboju zwierzęcia oraz znęcania się nad zwierzętami. Szczególne okrucieństwo jest terminem zdefiniowanym w art. 4 pkt 12 ww. ustawy jako przedsiębranie przez sprawcę działań charakteryzujących się drastycznością form i metod, a zwłaszcza działanie w sposób wyszukany lub powolny, obliczony z premedytacją na zwiększenie rozmiaru cierpień i czasu ich trwania. W piśmiennictwie podnosi się, że znamię szczególnego okrucieństwa dotyczy przede wszystkim rodzaju i sposobu działania sprawcy, w następnej zaś kolejności skutków dla zwierzęcia.
Przedmiotem działania sprawcy kierowniczego jest zachowanie innej osoby (bezpośredniego wykonawcy czynu zabronionego), które stanowi wypełnienie znamion przestępstwa poprzez rzeczywiste jego wykonanie. Bezpośrednio wykonujący czyn zabroniony jest "narzędziem", przy pomocy którego sprawca kierowniczy wykonuje czyn zabroniony. Treść działania sprawcy kierowniczego sprowadza się do władztwa nad przebiegiem realizacji znamion czynu zabronionego przez osobę kierowaną i to w czasie jego wykonywania (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 18 marca 2014 r., II AKa 384/13, Biul. SAKa(...), poz. 4). Podżeganie zaś polega na nakłanianiu innej osoby do popełnienia czynu zabronionego. Możliwe jest tylko w zamiarze bezpośrednim. Może polegać na jakimkolwiek oddziaływaniu na inną osobę, mającym wzbudzić w niej zamiar popełnienia czynu zabronionego. Dopuszczalne jest zatem także nakłanianie gestem, mimiką, słowem lub radą czy groźbą,. Podżeganie zawsze przybiera postać działania (Marek,Komentarz, s. 73).
W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił na poczynienie ustaleń, z których wynika jednoznacznie, iż oskarżonyD. K.był inicjatorem działań zmierzających do zabicia potrąconego przez siebie zająca i czuwał nad ich przebiegiem. Wręczył on bowiem klucz do kółA. M., a następnie nagrywając całe zdarzenie wydawał polecenia małoletnim zadawania kolejnych ciosów. Jego rolę w przedmiotowym procederze uznać należy więc za istotną i dominującą nad pozostałymi. Z kolei oskarżonyP. G.nakłonił małoletnich do zabicia zająca konkretnym narzędziem, tj. kluczem do kół, który znajdował się w bagażniku pojazdu, którym podróżowali mężczyźni. Nie ulega przy tym wątpliwości, iż cierpienia zwierzęcia nie były krótkotrwałe, a jego śmierć nie nastąpiła szybko. Zając uderzany był kilkukrotnie w okolice głowy, nie miał on możliwości ucieczki, co przemawia za przyjęciem drastyczności podejmowanych względem niego działań. Oskarżeni mieli możliwość zachowania się zgodnie z normami prawa, wzywając odpowiednie służby do pomocy rannemu zwierzęciu, czy informując o zdarzeniu najbliższą jednostkę Policji, jednakże podjęli niczym nieuzasadnioną decyzję o uśmierceniu zwierzęcia w sposób niehumanitarny. Ujawnione w sprawie nagranie w sposób wyraźny świadczyło tym, iż mężczyznom nie chodziło w ogóle o ukrócenie cierpień zwierzęcia, o jego dalszy los, ale z zabicia zająca urządzili sobie zabawę pełną śmiechów, przekleństw i wzajemnego podpuszczania. W konsekwencji należało przypisać oskarżonemuD. K.popełnienie czynu zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt, zaś oskarżonemuP. G.popełnienie czynu zart. 18 § 2 k.k.w zw. zart. 35 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierząt.

☐

3.2
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

-

-

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

-

☐

3.3
Warunkowe umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

-

☐

3.4
Umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

-

☐

3.5
Uniewinnienie

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

-

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1
D. K.

I.-II.
III.
IV.
V.
VI.

I.
I.
I.
I.
I.

Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na względzie przede wszystkim to, aby była ona adekwatna do znacznego stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu, o którym zadecydowały rodzaj i charakter naruszonego dobra (życie zwierzęcia) oraz właściwości i warunki osobiste sprawcy (będzie on w stanie, w ocenie Sądu, wyciągnąć właściwe wnioski na przyszłość co do swego zachowania) oraz sposób i okoliczności działania (sprawstwo kierownicze). Jako okoliczność łagodzącą przyjąć należało uprzednią niekaralność oskarżonego. Zasadnicze znaczenie dla wymiaru kary winny mieć zatem stopień zawinienia sprawcy oraz właściwa relacja pomiędzy charakterem popełnionego przez niego przestępstwa, a społecznym poczuciem sprawiedliwości, któremu orzekana kara winna czynić zadość jako sprawiedliwa odpłata. Znaczenie przy tym ma nie tylko dolegliwość, ale także nieuchronność kary za popełnione przestępstwo. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż karą w pełni adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego oraz stopnia zawinienia, jak również celową z punktu widzenia prewencyjnego jej oddziaływania (art. 53 § 1 k.k.) będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą orzeczono na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt. Jednocześnie na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata. Taka właśnie forma sankcji karnej, w ocenie Sądu, będzie konieczna, a zarazem wystarczająca dla zrozumienia przez oskarżonego istoty czynu którego się dopuścił, a jednocześnie będzie oddziaływała na dalszą postawęD. K.i przestrzeganie przez niego porządku prawnego. Zdaniem Sądu takie rozstrzygnięcie w pełni odzwierciedla także negatywną ocenę przypisanego mu czynu, a zarazem będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, jak również pozwoli mu na uświadomienie sobie wysokiej naganności i powagi czynu, którego się dopuścił oraz wpłynie na ukształtowanie w świadomości oskarżonego należytego szacunku dla zwierząt.
Z uwagi na to, że oskarżony ma status osoby młodocianej na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddano oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.
Przypisanie oskarżonemu przestępstwa zart. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierzątobligowało Sąd do orzeczenia na podstawieart. 35 ust. 3b i ust. 4bww. ustawy wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu posiadania zwierząt, którego wymiar określono na 2 lata, co wzmocni wychowawcze i zapobiegawcze oddziaływanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 35 ust. 4c ustawy o ochronie praw zwierząt orzeczono przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci klucza do kół typu teleskopowego koloru srebrnego z gumowa rączką, przechowywanego w KPP wS., poprzez jego zniszczenie z uwagi na to, iż był to przedmiot służący do popełnienia przestępstwa.
Na podstawie art. 35 ust. 5 ww. ustawy orzeczono od oskarżonego na rzecz na rzecz(...) Stowarzyszenia (...)przyul. (...)wS.nawiązkę w kwocie 2.500,00 złotych. Dzięki nawiązce w tej wysokości oskarżony realnie odczuje dolegliwość wynikającą z przestępstwa, którego się dopuścił.

2
P.

G.

VII.-VIII.
IX.
X.
XI.

I.
I.
I.
I.

Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na względzie przede wszystkim to, aby była ona adekwatna do znacznego stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu, o którym zadecydowały rodzaj i charakter naruszonego dobra (życie zwierzęcia) oraz właściwości i warunki osobiste sprawcy (będzie on w stanie, w ocenie Sądu, wyciągnąć właściwe wnioski na przyszłość co do swego zachowania) oraz sposób i okoliczności działania (podżeganie małoletnich do popełnienia czynu zabronionego). Jako okoliczność łagodzącą przyjąć należało uprzednią niekaralność oskarżonego. Zasadnicze znaczenie dla wymiaru kary winny mieć zatem stopień zawinienia sprawcy oraz właściwa relacja pomiędzy charakterem popełnionego przez niego przestępstwa, a społecznym poczuciem sprawiedliwości, któremu orzekana kara winna czynić zadość jako sprawiedliwa odpłata. Znaczenie przy tym ma nie tylko dolegliwość, ale także nieuchronność kary za popełnione przestępstwo. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż karą w pełni adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego oraz stopnia zawinienia, jak również celową z punktu widzenia prewencyjnego jej oddziaływania (art. 53 § 1 k.k.) będzie kara 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą orzeczono na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt. Jednocześnie na podstawieart. 69 § 1 i § 2 k.k.w zw. zart. 70 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata. Sankcja tego rodzaju powinna odnieść właściwy skutek w zakresie realizacji dyrektywy prewencji indywidualnej, zarówno w jej wychowawczym jak i zapobiegawczym aspekcie. W ocenie Sądu w przypadku oskarżonego istnieje pozytywna prognoza kryminologiczna uzasadniająca przekonanie, że natychmiastowe wykonanie orzeczonej kary nie jest wymagane dla powstrzymania go przed popełnieniem nowego przestępstwa. Orzeczona kara w należyty sposób realizują także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, albowiem jest dowodem tego, iż organy wymiaru sprawiedliwości nie traktują sprawców szkodliwych społecznie przestępstw w sposób pobłażliwy, lecz reagują prawidłowo, stanowczo takim czynom przeciwdziałając.
Z uwagi na to, że oskarżony ma status osoby młodocianej na podstawieart. 73 § 2 k.k.oddano oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora.
Przypisanie oskarżonemu przestępstwa zart. 35 ust. 2 ustawy o ochronie zwierzątobligowało Sąd do orzeczenia na podstawieart. 35 ust. 3b i ust. 4bww. ustawy wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu posiadania zwierząt, którego wymiar określono na 2 lata, co wzmocni wychowawcze i zapobiegawcze oddziaływanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.
Na podstawie art. 35 ust. 5 ww. ustawy orzeczono od oskarżonego na rzecz na rzecz(...) Stowarzyszenia (...)przyul. (...)wS.nawiązkę w kwocie 2.500,00 złotych. Dzięki nawiązce w tej wysokości oskarżony realnie odczuje dolegliwość wynikającą z przestępstwa, którego się dopuścił.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1
D. K.

II.

I.

Na podstawieart. 63 § 1 i § 5 k.k.zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary – na wypadek jej zarządzenia – okres zatrzymania w sprawie w dniu 21 maja 2020 r. od godz. 13:15 do godz. 18:05 tj. 1 dzień.

2
P. G.

VIII.

I.

Na podstawieart. 63 § 1 i § 5 k.k.zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary – na wypadek jej zarządzenia - okres zatrzymania w sprawie w dniu 21 maja 2020 r. od godz. 13:05 do godz. 18:40 tj. 1 dzień.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Podsumowując powyższe rozważania, uznać trzeba, iż takie rozstrzygnięcie będzie w stanie spełnić swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej, uświadamiając oskarżonym – jako sprawcom młodocianym – naganność ich postępowania sprawiając, iż ponownie w przyszłości przestępstwa nie popełnią.

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XII.

O kosztach sądowych orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 626 § 1 k.p.k., zasądzając od każdego z oskarżonych kwotę 190 złotych. Złożyły się na nie wydatki w łącznej kwocie 140 złotych tj. karty karne – 60 złotych, ryczałty za doręczenia – 40 złotych, ryczałt za przechowywanie przedmiotu – 40 złotych oraz opłaty w kwocie po 120 złotych (art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych- Dz. U. nr 49, poz. 223 z późn. zm.).

6

1Podpis

ZARZĄDZENIE

⚫

odnotować uzasadnienie (projekt sporządzony przez asystenta sędziego);

akta sprawy wraz z odpisem wyroku i uzasadnienia doręczyć Prok. Rej. wS.,

odpis wyroku i uzasadnienia doręczyć obrońcom oskarżonych;

kal. 14 dni.