Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 84/20
Data wyroku: 2021-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Krzysztof Ficek, Marcin Ciepiela, Małgorzata Niementowska

Sygn. akt: II AKa 84/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2021 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Marcin Ciepiela

Sędziowie

SSA Małgorzata Niementowska
SSO del. Krzysztof Ficek (spr.)

Protokolant

Agnieszka Bargieł

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gliwicach Agnieszki Tyrpień
po rozpoznaniu w dniach 3 września 2020 roku, 19 listopada 2020 r. i 18 marca 2021 r. sprawy

1
A. L., s.W.iK.,ur. (...)wG.

oskarżonego o czyny zart. 258 § 3 k.k., art 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inne,

2
P. G., s.K.iH.,ur. (...)wM.

oskarżonego o czyny zart. 258 § 1 k.k., art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i inne
na skutek apelacji prokuratora i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 6 grudnia 2019 roku, sygn. akt IV K 116/17

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwotach po 6,66 zł (sześć złotych sześćdziesiąt sześć groszy), obciążając nimi w pozostałej części Skarb Państwa i wymierza im opłaty za II instancję :

- oskarżonemuA. L.w wysokości 4400 zł (cztery tysiące czterysta złotych)
- oskarżonemuP. G.w wysokości 2000 zł (dwa tysiące złotych)
SSO del. Krzysztof Ficek  SSA Marcin Ciepiela SSA Małgorzata Niementowska

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 84/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1
CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 6 grudnia 2019 roku sygn. akt IV K 116/17

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1
Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☒  na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2
Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

A. L.

naciski policji na świadkaD. P., by zmienił zeznania

zeznaniaE. L.

k.1245v.-1246

2.1.2.2.

A. L.

spotkania oskarżonego zA. F.iK.K.w obecnościP. P.

zeznaniaP. P.

k.1284v.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

2.1.2.1

zeznaniaE. L.

Wniosek dowodowy oskarżonegoA. L.o przesłuchanie żonyE. L.pojawił się dopiero w postępowaniu odwoławczym w marcu 2020 roku. Świadek zeznała, że o tym, iż funkcjonariusze Policji nakłanialiD. P., by odwołał "odwołanie zarzutów" dowiedziała się odJ. F..J. F.o czymś takim nie wspominał. Świadek, co wynika z jej relacji, miała świadomość, że to ważna okoliczność. Mimo tego nic z tym nie zrobiła. O ile może ją tłumaczyć to, że obawiała się, iż "jeśli pójdzie z tym dalej" to będzie miała zakaz kontaktu z mężem przebywającym w izolacji, o tyle niezrozumiałe jest, że po zwolnieniu męża z aresztu ani on ani ona kwestii tej nie podnosili.A. L.został zwolniony z aresztu 9 maja 2016 roku. Trudno też przyjąć tłumaczenia oskarżonegoA. L., że o tych "faktach" dowiedział się dopiero podczas zapoznawania z aktami. Żona miała mu powiedzieć o telefonie miesiąc lub dwa miesiące po rozmowie zJ. F.(k.1246). Dodać jeszcze trzeba, że zmianę relacjiD. P.wyjaśnił jeszcze w toku postępowania przygotowawczego. Rzeczywiście podczas konfrontacji w dniu 15 grudnia 2015 rokuD. P.zmienił wcześniejsze wyjaśnienia, jednak zrobił to w sposób już wówczas nasuwający poważne wątpliwości co do ich szczerości. Dość wspomnieć, żeD. P.odmówił ustosunkowania się do odczytanych wcześniejszych swoich wyjaśnień i w sposób pokrętny tłumaczył dlaczego to co wcześniej uważał za marihuanę, po wyjaśnieniachA. L., nie wykluczył, że było dopalaczami. Istotne jest też i to, że krótko po konfrontacji podczas przesłuchaniaD. P.wyjaśnił dlaczego zmienił wyjaśnienia złożone w obecnościA. L.. Czuł zagrożenie z jego strony. Wcześniej otrzymywał telefony z pogróżkami czy też głuche telefony. Twierdzenia te wpisują się w prawomocne przesądzenie odpowiedzialnościP. G.,J. F.iB.B.za czyn zart.245 kkna szkodęD. P.. Jeśli nawet nie wykazano, by inspiratorem tych zachowań byłA. L., to niewątpliwie chodziło o to, byD. P.odwołał swoje wyjaśnienia, które dotyczyły takżeA. L..

2.1.2.2

zeznaniaP. P.

Zeznania świadkaP. P.złożone na rozprawie apelacyjnej w dniu 18 marca 2021 roku nic nie wniosły do sprawy. Wprawdzie świadek zaprzeczył kontaktowi zA. F.iK.K., co można by ewentualnie poczytać na ich niekorzyść a na korzyśćA. L., ale jednocześnie dodał, że osób tych nie pamięta. Niepamięcią zasłonił się także odnośnie spotkań zA. L.i innymi osobami, na których miały być poruszane kwestie narkotyków. Wydaje się czymś oczywistym, że nawet gdyby świadek w takich spotkaniach uczestniczył, to w jego interesie było nie przyznać się do nich i zasłonić się niepamięcią. Dodać trzeba, że z relacjiA. F.wynika tylko tyle, żeA. L.ze "szwagrem" przyjeżdżał po pieniądze i raz szwagier przywiózł 200 gram czeskich dopalaczy, zaśK.
K."szwagra" poznał jak chciał sprzedać samochód. NadtoA. L.jak sprzedawał narkotyki to przyjeżdżał sam. Zatem przywołane wyjaśnieniaA. F.iK.K.odnośnie osoby nazywanej "szwagrem" są poza zarzutamiA. L..

3
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, mający wpływ na treść orzeczenia, polegający na błędnym uznaniu, że nie istniała zorganizowana grupa przestępcza kierowana przezA. L., w której uczestniczyć miałP. G., co w konsekwencji skutkowało uniewinnieniem oskarżonych od popełnienia zarzucanych im przestępstw zart.258 § 3 kkiart.258 § 1 kkoraz zmianą kwalifikacji prawnej zarzucanych wyżej wymienionym czynów zart.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiprzez wyeliminowanieart.65 § 1 kk, podczas gdy dowody ujawnione na rozprawie i ustalone na ich podstawie okoliczności ocenione we wzajemnym ze sobą powiązaniu nieodparcie prowadzą do przeciwnego wniosku

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Okręgowy prawidłowo przeprowadził i ocenił materiał dowodowy zebrany w sprawie, a następnie doszedł do trafnego wniosku, że nie istniała zorganizowana grupa przestępcza kierowana przezA. L., w której miał uczestniczyćP. G.. Oskarżyciel nie zgromadził i nie przedstawił dowodów przemawiających za istnieniem grupy osób nie tylko współdziałającej ze sobą w popełnianiu przestępstw polegających na obrocie znacznymi ilościami narkotyków czy też mającej na celu popełnianie takich przestępstw, ale cechującej się więzami organizacyjnymi o pewnej trwałości oraz podziałem funkcji i zadań. Przekonujące jest ustalenie, że czyny zabronione związane z przestępstwami narkotykowymi popełniane były wyłącznie w warunkach współsprawstwa pomiędzyA. L.a odbiorcamiD. P.,A. F.iK.
K.. Jednocześnie nie sposób zgodzić się z prokuratorem, że do ich popełnienia doszło dlatego, że sprawcy działali w ramach zorganizowanej grupy przestępczej (w domyśle, w przeciwnym razie nie byłoby to możliwe). Tak samo jak i nie można zaakceptować twierdzenia, że świadczy o tym zorganizowanie transakcjiA. F.iK.K.zD. P.. Przypomnieć trzeba, żeA. F.wspomniał, że w tych transakcjach chciał pominąćA. L., zaśD. P.wskazał, iż chodziło o przekazaniu klientówA. F.. Można zatem okoliczności te odczytać i tak, że jeden handlarz zastąpił drugiego, za co ten drugi kazał sobie zapłacić.
Z aktu oskarżenia wynika, że według oskarżyciela zorganizowaną grupę przestępczą tworzyli między innymiA. F.,K.K.,P. G.iD. P.. Odnosząc się do relacji tych osób zauważyć trzeba, że nawet jeśliD. P.przyznał się do udziału w zorganizowanej grupie przestępczej, to jego szczegółowe wyjaśnienia czy zeznania nie potwierdzają stanowczo tego zarzutu.D. P.w wyjaśnieniach z 9 listopada 2016 roku podał, żeA. L.nie kazał mu kupować narkotyków odA. F.. Nie mówił, że teraz ten będzie jego dostawcą. W dniu 22 listopada 2016 roku wyjaśnił, żeA. L.z powodu postępowania karnego musiał się wycofać i dlatego przekazał go i innych klientówA. F., który ich przejął.A. L.miał mieć regularnie płacone odA. F.za przejęcie rynku (prowizję od kilograma). Była też taka sytuacja, żeD. P.sam dokonał dwóch wewnątrzwspólnotowych zakupów narkotyków. O takiej możliwości wiedziałA. L., ale z niej nie skorzystał. O działaniu zorganizowanej grupy przestępczej nie świadczy to, że oskarżonyA. L.miał mówićD. P.skąd, kiedy i co ma wziąć, w sensie dostaw narkotyków.D. P.wyjaśnił, że byli zA. L.kolegami, ale po części był od niego zależny. Zależność tę należy rozumieć w relacji sprzedający-kupujący. Zatem nawet jeśliA. L.iD. P.łączyła jakaś więź, współpracowali w popełnianiu przestępstw narkotykowych, to nie znaczy jeszcze, że działali w jednej grupie przestępczej. Jednocześnie w relacjachD. P.z 22 listopada 2016 roku nie ma mowy o wydawaniu przezA. L.poleceń czy dominacji nad ludźmi. Prawdą jest, żeD. P.został prawomocnie skazany za udział w zorganizowanej grupie przestępczej, której dotyczy niniejsze postępowanie, ale Sąd Okręgowy tym wyrokiem nie był związany, a wyrok ten zapadł w trybieart.387 kpk, zaś wymierzona kara łączna pozbawienia wolności została orzeczona z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (k.775-778). Co się zaś tyczyA. F.iK.K., to konsekwentnie obciążali oskarżonegoA. L.w zakresie przeprowadzanych z nim transakcji narkotykowych, a jednocześnie nie potwierdzali swojego udziału w grupie przestępczejA. L..K.
K.wskazywał wręcz, że tworzył inną grupę, co potwierdza akt oskarżenia przeciwko niemu (zarzut udziału w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezM. M. (1)oraz kierowanie grupą przestępczą mającą na celu popełnianie przestępstw w postaci wewnątrzwspólnotowego nabywania narkotyków, a następnie wprowadzania ich do obrotu oraz uczestnictwo w obrocie k.989v.-990; zarzutu udziału w grupieA. L.nie postawionoK.
K.k.987). Miało to mieć miejsce w tym samym czasie co zarzut z niniejszej sprawy. Można zgodzić się z apelującym, że nie jest wykluczone, iż członkowie grup się przenikają. Jednak oskarżyciel nie przedstawił dowodów, że tak było w przypadkuK.K.iA. F.. Ten ostatni także stwierdził, że nie uczestniczył w grupie przestępczejA. L.. Z informacji Prokuratury Okręgowej w Gliwicach wynika, że sprawaA. F.została przekazana do dalszego prowadzenia w postępowaniu przygotowawczym (k.987). Nie ma informacji, by akt oskarżenia przeciwkoA. F.z zarzutem udziału w zorganizowanej przestępczejA. L.został sporządzony. Również brak jest dowodów potwierdzających udział oskarżonegoP. G.w zorganizowanej grupie przestępczej. Nie można wywnioskować tego z relacjiD. P., zaśK.
K.iA. F.osobaP. G.nie była znana. Nie można też pominąć, żeP. G.przypisano jedną transakcje zD. P.bez udziałuA. L.. Nie ma też dowodów, by narkotyki z tej transakcji pochodziły odA. L.. Nawet jeśli obu mężczyzn poznał ze sobąA. L., to jest to za mało dla zasadności zarzutu zart.258 § 1 kk. Tak samo jak i zachowanieP. G., które doprowadziło go do skazania za czyn zart.245 kk. Podjęte działaniaP. G.wcale nie musiały wynikać, jak chce skarżący, z solidaryzowania się z członkami grupy oraz występowania przeciwko członkom grupy, którzy podjęli współpracę z organami ścigania. W przypadkuP. G.podkreślenia wymaga też i to, że istnienia zorganizowanej grupy przestępczej nie można domniemywać, tak jak i, odnosząc się do świadomości oskarżonego, jego przekonania, że w grupie takiej uczestniczy. W apelacji prokurator nie naprowadza jakie to dowody świadczą o wiedzyP. G.w tym zakresie, nawet jeśli, co jest bezsporne, przestępstwo zart.258 § 1 kkmożna również popełnić w zamiarze ewentualnym. Zwrócić też trzeba uwagę na to, że w postępowaniu przygotowawczym organ oskarżycielski szeroko zakreślił krąg osób uczestniczących w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przez oskarżonegoA. L.. Jednakże z braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa zart.258 § 1 kkśledztwo w tym zakresie zostało umorzone. Dotyczy toM. M. (2),K. L.,B.B.J. F.,E. A.iK. W.. Umorzono także śledztwo wobec braku znamion czynu zabronionego wobec "nieustalonych osób" biorących udział w zorganizowanej grupie przestępczej kierowanej przezA. L.(k.962).
Prokurator w apelacji powołał się także na osobę o imieniuB., o której wspominałA. F.. Według tego ostatniego namiary naB.dostał odA. L., tak jak i naD. P.. Rzecz jednak w tym, żeD. P.został w sprawie przesłuchany, zaś mężczyzna o imieniuB.nie. Nie sposób zatem treści relacji świadka zastąpić domniemaniami. Tak jak i budować zorganizowanej grupy przestępczej na przypuszczeniach, że przecież przy takich ilościach narkotyków musieli istnieć inni odbiorcy niebędący konsumentami. Brak jest rzeczowych argumentów dlaczego powiązania międzyA. L.a nieustalonymi osobami wykraczały poza współsprawstwo, a przecież nie można zapominać przy ocenie dowodów o zasadzie tłumaczenia niedających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonego. W przekonaniu Sądu Apelacyjnego prokurator w apelacji powołał się na osobę o imieniuB., gdyż dostrzegł, że tak naprawdę jeśli gdzieś poszukiwać namiastki grupy przestępczej to w związku ze współpracąA. L.iD. P., a przecież dwie osoby to za mało, by przyjąć istnienie grupy.
W ostatnim fragmencie apelacji skarżący przedstawił istniejące w jego przekonaniu zależności między osobami występującymi w sprawie. Twierdzenia te opierają się na przypuszczeniach i domniemaniach oraz założeniu, że jakieś zależności handlowe muszą przekładać się na istnienie zorganizowanej grupy przestępczej. Tymczasem dowiedziono jedynie tyle, że osoby występujące w sprawie łączyły więzi handlowe odnoszące się do poszczególnych transakcji, nawet jeśli w przypadkuD. P.,K.K.iA. F.transakcji było więcej niż jedna.
Powyższych twierdzeń zmienić nie mogło odwołanie się apelującego do relacji świadków anonimowych. Ogólnikowe zeznania tych osób świadczą o prowadzeniu działalności przestępczej przez oskarżonegoA. L.. Nie da się zaś na nich oprzeć ustalenia o istnieniu zorganizowanej grupy przestępczej.

Wniosek

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutu skutkowała nieuwzględnieniem wynikającego z niego wniosku.

3.2.

mająca wpływ na treść zaskarżonego wyroku obraza przepisów postępowania, a to przepisuart.7 kpk,art.366 kpk,art.410 kpkprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej i obiektywnej oceny materiału dowodowego uwzględniającej zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego i przyjęcie, że:
a) oskarżonyP. G."konsekwentnie" wskazywał na sprzedaż 500 gram marihuany niskiej jakości oraz, że wyjaśnienia w powyższym zakresie korespondują z zeznaniami świadkaD. P., w sytuacji gdy:
- oskarżonyP. G.wskazał w toku składanych wyjaśnień (k.602 verte, k.613 verte, protokół z rozprawy w dniu 12 marca 2017 roku str.3), że nie wie czy środek przekazanyD. P.był w istocie środkiem odurzającym w postaci marihuany, że nikt tego środka nie ważył (k.602 verte),
- oskarżonyP. G.wyjaśnił w sposób rzeczowy i przekonujący z jakich powodów na wcześniejszym etapie prowadzonego postępowania przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów (k.613 verte), a mianowicie, że nie chciał zostać pozbawiony wolności,
- z pominiętych przez Sąd wyjaśnień złożonych przezD. P.w toku jego przesłuchania w charakterze podejrzanego na etapie prowadzonego postępowania przygotowawczego k.125 wprost wynika, że środki przekazane przez oskarżonego nie stanowiły marihuany, zaś składając zeznania na rozprawie w dniu 1 czerwca 2018 roku str.2 protokołuD. P.wskazał, że nie może w sposób stanowczy powiedzieć czy środki, które otrzymał od oskarżonegoP. G.to była marihuana,
b) oskarżonyP. G.osiągnął z popełnienia przypisanego przestępstwa, o którym mowa w punkcie 6 wyroku korzyść majątkową, co uzasadnia orzeczenie przepadku tej korzyści w kwocie 6000 złotych, w sytuacji gdy z żadnego dowodu nie wynika, aby oskarżony uzyskał jakąkolwiek korzyść majątkową,
c) zgromadzony materiał dowodowy w postaci zeznańD. P.,J. F.,B.B.,D.S., wyjaśnień oskarżonego, analizy połączeń telefonicznych oraz protokołu przeszukania pozwala na przyjęcie, że oskarżonyP. G.dopuścił się popełnienia przestępstwa zart.245 kk, w sytuacji gdy z żadnego dowodu nie wynika, aby oskarżonyP. G.wypowiadał groźby w stosunku doD. P., bądź też w jakikolwiek inny sposób używał groźby bezprawnej w stosunku doD. P.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe w zakresie koniecznym do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Następnie swoją oceną objął wszystkie dowodowy. Zarówno te korzystne, jak i niekorzystne dla oskarżonegoP. G.. Ich ocena jawi się jako zgodna z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Oceniając, co nie ulega wątpliwości, zmienne relacjeD. P.nie sposób pominąć faktu, że oskarżonyP. G.iD. P.byli dobrymi znajomymi. Na rozprawieD. P.szczerze zeznał, żeP. G.po zatrzymaniu pożyczył mu pieniądze, zachował się fair i "dlatego tak zeznaję" (k.798v.). Zatem jest jasne dlaczegoD. P.chciał ratowaćP. G.i próbował, chociaż nieudolnie, dostosować się do ostatecznej linii obrony oskarżonego. Przy takich okoliczności zmianę taką trudno uznać za przekonującą. Jednocześnie nie ma w apelacji obrońcyP. G.jakichkolwiek okoliczności, które miałyby uzasadniać twierdzenie, że oskarżony został bezpodstawnie pomówiony i wszystko co zeznawałD. P.jest nieprawdą. Fakt transakcji, której przedmiotem było 500 gram marihuany co do zasady nie jest kwestionowany. OskarżonyP. G.na początku wspominał też i o transakcji dotyczącej 1000 grama marihuany, której jednak Sąd Okręgowy mu nie przypisał, przede wszystkim dlatego, żeD. P.nie mówił o tej transakcji ( w tym zakresie apelację na niekorzyść nie złożono). Fakt dobrej znajomości - koleżeńskiej obu mężczyzn w ocenie Sądu Apelacyjnego przełożył się na to, że w dalszej kolejnościD. P.starał się zrobić wiele, by umniejszyć czy całkowicie wyłączyć odpowiedzialność oskarżonegoP. G.. Nawet w trakcie postępowania odwoławczego przysłał pismo-prośbę o uniewinnienie oskarżonego od przestępstwa zart.245 kk(k.1241). Powołał się przy tym na to, że ze stronyP. G.nie było żadnych pogróżek pod jego adresem. Rzecz jednak w tym, żeP. G.nie był osobą, która bezpośrednio groziłaD. P., ale uczestniczyła w łańcuszku osób, które postanowiły wpłynąć na niego, by zmienił wyjaśnienia. Dostrzegalna jest także zmiana relacjiD. P.odnośnie kupna 500 gram marihuany. Ostatecznie na rozprawie wskazał, że to co otrzymał odP. G.to były suche patyki, brązowe i nie wie czy to była marihuana. Podkreślił też, że był to lek na astmę. Taka zmiana relacji nie przekonuje. Jest wręcz oczywiste, że po uzyskaniu korzystnego dla siebie wyrokuD. P.mógł zacząć w pełni pomagać swojemu dobremu koledze. Niewiarygodność przytoczonych twierdzeńD. P.wynika z wcześniejszych jego relacji, których zmianę nie potrafił na rozprawie logicznie wytłumaczyć (k.798v., k.799), kiedy to nie miał wątpliwości, że kupiona substancja była marihuaną, wymieszaną z ziołami i tytoniem, ewentualnie co do której jakości można mieć zastrzeżenia. "Słaba jakość" środków nie oznacza jeszcze ich bezużyteczności.D. P.150 gram przekazałD. J., który zapewnił, że sprzeda je po kosztach (k.110v.). Dopiero w kolejnych relacjachD. P.wspomniał, że przekazanie środkówD. J.nie było na sprzedaż, ale po odczytaniu wcześniejszych wyjaśnień potwierdził to co najpierw wyjaśnił (k.125). Tak samo na początku nie pojawiła się informacja, że narkotyki zakupił na astmę. Wyjaśnił jednoznacznie, że chciał zainwestować w towar (k.110v.). Nie mógł zatemP. G.mówić, że ma to być lekarstwo na astmę. Zresztą postąpienie z narkotykiem, przekazanie części do dalszej sprzedaży, przeczy twierdzeniu o zakupie w celach leczniczych. Opisując zamawianie narkotykuD. P.wyjaśnił, że zapytałP. G.czy może mu załatwić "pół", co oznacza 0,5 kg marihuany i co wpisuje się w stosowany dla kamuflażu slang handlarzy narkotyków, używany również podczas nagranych w drodze kontroli i utrwalenia rozmów telefonicznych. Na marginesie zauważyć trzeba, że skoro takie słowa padły międzyP. G.iD. P.i trzeba przyjąć z dalszej sekwencji zdarzeń, że były dla nich zrozumiałe, to nie sposób bronić twierdzenia, żeP. G."prawdopodobnie" nie wiedział, żeD. P.zajmuje się obrotem narkotykami. Nadto zgodzić się trzeba z Sądem I instancji, że dla odpowiedzialności z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii bez znaczenia pozostaje jakość środka odurzającego, pamiętając, co wynika z doświadczeń sali sądowej, że nigdy nie chodzi o czysty narkotyk, a osoby zajmujące się jego handlem stosują różnego rodzaju "ulepszacze czy wypełniacze". Nie sposób również przyjąć ostatniej wersjiD. P., że zakupiona substancja w ogóle nie była narkotykiem, tylko jakieś patyki. Twierdzenie to jest sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Zakłada bowiem, że znajomy oszukuje znajomego, zajmujący się obrotem narkotykami na niemałą skalę kupuje nic niewarty towar, kupuje go w foliowym worku, czyli widzi co kupuje i nic nie budzi w nim podejrzeń, a następnie mało stanowczo reaguje na to, że został oszukany, zaś mając gwarancję zwrotu pieniędzy i tak decyduje się przynajmniej część narkotyku przekazać do dalszej sprzedaży.
W świetle relacjiD. P., które należało uznać za wiarygodne, nie przekonują twierdzeniaP. G., zmierzające do uniknięcia albo umniejszenia odpowiedzialności. Mimo próby dostosowania się do linii obrony oskarżonegoP. G.nie ma w wyjaśnieniach i zeznaniachD. P.twierdzeń, żeP. G.otrzymał od niego pieniądze, by kupił marihuanę, przekazana kwota to było 4500 złotych, był wyłącznie pośrednikiem, transakcja odbyła się na stacji benzynowej, oskarżony wyszedł z samochodu, którym przyjechał zD. P., podszedł do innego pojazdu, przekazał pieniądze i otrzymał paczkę, którą następnie przekazałD. P.. WedługD. P.spotkał się z oskarżonym pod jego domem, dał mu 6000 złotych a w zamian otrzymał marihuanę, nie wiedział skądP. G.miał marihuanę. Z całą pewnością rola oskarżonego nie polegała na przyjęciu pieniędzy, przeniesieniu ich w bliskiej odległości, odebraniu paczki na oczachD. P., w zasadzie nie wiadomo z czym i przyniesieniu jejD. P..
Prawdą jest, że oskarżony początkowo przyznawał się do wszystkich zarzucanych mu przestępstw, w tym do tego, od którego został uniewinniony. Przyznanie to obrońca próbuje zdyskredytować twierdząc, żeP. G.wyjaśniał tak, bo chciał uniknąć tymczasowego aresztowania. Oskarżony został zatrzymany 9 lutego 2016 roku. W tym samym dniu został trzykrotnie przesłuchany. Przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, z tym zastrzeżeniem, że mimo deklaracji faktycznie jego wyjaśnienia nie potwierdzają istnienia zorganizowanej grupy przestępczej, zaś są szczegółowe odnośnie sprzedaży marihuany (relacja zbliżona do linii obrony) oraz czynu zart.245 kk. Po przesłuchaniu zastosowano wobec niego wolnościowe środki zapobiegawcze. Kolejne przesłuchanie odbyło się 8 kwietnia 2016 roku. Wówczas oskarżony podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia (k.558). W tym dniu był przesłuchiwany w obecności obrońcy, autora apelacji (k.557). Natomiast odwołanie wcześniejszych wyjaśnień nastąpiło dopiero 1 lutego 2017 roku (k.602 - błąd w protokole odnośnie roku, wskazano datę 1 luty 2016 roku, a przecież byłoby to przed zatrzymaniem oskarżonego). Jeżeli zatem z obawy przed tymczasowym aresztowaniem oskarżony przyznał się do wszystkich zarzucanych mu czynów, to z pewnością dwa miesiące później obawa ta już nie istniała, a mimo tego wcześniejszych wyjaśnień nie zmienił. Zatem twierdzenia o przyczynach przyznania się nie przekonują, tym bardziej, że do ich odwołania doszło dopiero po roku od pierwszego przesłuchania. Przez kilkanaście miesięcy oskarżony ani jego obrońca nie widzieli potrzeby wnioskowania o dodatkowe przesłuchanie, gdy jednocześnie chodziło o bardzo ważną dla ostatecznego rozstrzygnięcia kwestię. Stąd wniosek, że czas ten został wykorzystany nie do przedstawienia faktycznego przebiegu zdarzeń, ale do przygotowywania linii obrony, którą przez niekonsekwencję oskarżonego należało uznać za nieprzekonującą w kontekście przypisanych przestępstw.
Prawidłowo Sąd Okręgowy przyjął, że są dowody wskazujące na to, że oskarżonyP. G.z popełnienia przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii osiągnął korzyść majątkową. Zarzut obrońcy opiera się na założeniu, że oskarżony pieniądze na zakup narkotyków otrzymał odD. P.. Środki na ich zakup do niego nie należały. Tymczasem, z przyczyn wyżej wskazanych, tym tłumaczeniom oskarżonego nie dano wiary.D. P.zamówił u oskarżonego pół kilo marihuany. Otrzymał ją w okolicach domu oskarżonego, któremu zapłacił 6000 złotych. Doszło zatem nie tylko do wejścia w posiadanie marihuany przez oskarżonego, ale następnie do jej odpłatnego zbycia. Korzyścią majątkową dla oskarżonego była zatem kwota 6000 złotych przekazana przezD. P.. Przywołane w apelacji orzeczenia nie mogły zmienić tego ustalenia. Zresztą przystają one do stanu faktycznego dokonanego przez Sąd I instancji. Korzyścią majątkową w transakcjach narkotykowych nie jest sam zysk sprawcy. W jej skład wchodzą wszelkie wydatki poczynione przez sprawcę na uzyskanie narkotyków. Jest oczywiste, że oskarżony musiał od kogoś marihuanę zakupić. Nie sposób przyjąć, by ją dostał. Z pewnością też nie sprzedał jejD. P.po cenie niższej niż ta, którą wydatkował. Stąd rozstrzygnięcie o przepadku korzyści majątkowej nie jest błędne.
Odnośnie przestępstwa zart.245 kknajpierw zauważyć trzeba, że oskarżony szczegółowo opisał wszystkie kroki podejmowane przez niego i współsprawców 25 i 26 października 2015 roku (k.540-541). Wyjaśnienia te nie są ogólnikowe, mają potwierdzenie w relacjach innych osób. Nadto odpowiedzialność karną za to przestępstwo ponieśli współdziałający z oskarżonymJ. F.iB.
B.. W okolicznościach sprawy nie można uznać za logiczne twierdzenia oskarżonego, że chciał jedynie pomócD. P., ostrzec go, bo bał się o niego. Gdyby tak było to nie wiadomo dlaczego nie skontaktował się bezpośrednio zD. P.oraz dlaczegoB.B.kazał przekazaćD. P.nie słowa troski i obawy, ale słowa: "że jeżeli nie zmieni wyjaśnień to przyjadą chłopaki odA. L.i wywiozą mu żonęK.i dziecko do lasu a następnie zajmą się nim i go połamią". Nie byłoby także potrzeby wymyślania sposobu w jaki groźby mają dotrzeć doD. P.(łańcuszek trzech osób, oskarżony skorzystał z telefonu siostryD.S.. Uwzględniając interes narkotykowy łączący oskarżonego zD. P.jest oczywiste, żeP. G.obawiał się o siebie, o to, że i jegoD. P."sypnie". W świetle wyjaśnieńJ. F., to odP. G.miał się dowiedzieć, żeD. P.to konfident. Nadto toP. G.powiedziałB.B.co ten ma przekazaćD. P.. Nie ma zatem wątpliwości, że oskarżonyP. G.,J. F.iB.
B.działali wspólnie i w porozumieniu. Ustalili, że ostatecznie groźby przekażeB.
B.i tak też się stało. OskarżonyP. G.uczestnicząc w tym swoistym łańcuszku chciał, by groźby dotarły doD. P.. Nie musiał być autorem gróźb. Wystarczy, że przekazał jeB.B., by dotarły doD. P.. Przekazanie gróźb przez jednego z trójki odbywało się za pełną akceptacją pozostałych.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych czynów, ewentualnie
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Niezasadność zarzutu skutkowała nieuwzględnieniem wniosku.

3.3.

obraza przepisu postępowania, a toart.424 § 1 punkt 1 i 2 kpk,art.413 § 2 punkt 1 kpkw zw. zart.7 kpk,art.410 kpkprzez zaniechanie dokonania przez Sądad quooceny poszczególnych dowodów, które zdaniem Sądu stanowią podstawę do uznania winy oskarżonego, a nadto przez brak należytego wykazania podstaw prawnych orzeczenia odnośnie czynu z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraart.245 kk, a w szczególności:
- braku wskazania przyczyn, dla których Sąd odmówił wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego w tej części w jakiej nie przyznał się do zarzutu kierowania w stosunku doD. P.gróźb,
- braku wskazania przyczyn, z powodu których Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom oraz wyjaśnieniomD. P.oraz wyjaśnieniom oskarżonegoP. G., którzy poddali pod wątpliwość, że środki przekazane przez oskarżonego stanowiły marihuanę,
- braku wyjaśnienia przyczyn, dla których Sąd ad quo uznał działanie oskarżonego w zamiarze bezpośrednim,
- braku oceny wyjaśnień oskarżonegoP. G.oraz zeznań i wyjaśnieńD. P., z których wynika, że oskarżony nie wiedział, że przekazaneD. P.środki miały stanowić przedmiot dalszej dystrybucji, że oskarżony był pewny tego, iżD. P.był docelowym odbiorcą przekazanych środków,
- braku wskazania kryteriów, którymi kierował się uznając, że ilość przekazanych środków stanowi "znaczną ilość" w rozumieniu przepisu arty.56 ust.3 w/w ustawy oraz, że jakość środka odurzającego pozostaje bez znaczenia

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jakie fakty Sąd I instancji uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Generalnie z przedmiotowego uzasadnienia można poznać tok rozumowania Sądu Okręgowego. Inną kwestią pozostaje czy ocena dowodów zaprezentowana przez Sąd I instancji jest wnikliwa i uwzględnia wszystkie istotne kwestie sprawy. Co do tego można mieć zastrzeżenia do Sądu Okręgowego. Zaprezentowane w uzasadnieniu apelacji wątpliwości zostały przeanalizowane przez Sąd Apelacyjny w ramach kontroli odwoławczej. Nie stwierdzono, by wysuwane argumenty obrony podważały zaskarżone rozstrzygnięcie. Szerzej na ten temat poniżej w Lp. 3.5. Nadto słusznie zauważył obrońca, że zgodnie zart.455a kpknie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart.424 kpk. Zgodzić trzeba się ze stanowiskiem, że obrazaart.424 kpknie może być samodzielną przyczyną uchylenia wyroku, lecz może być podnoszona w związku z zarzutem obrazy innych przepisów postępowania, takich jakart.7 kpkiart.410 kpk, w szczególności gdy pisemne uzasadnienie wskazuje, że wyrok nie został oparty na całokształcie ujawnionych w trakcie rozprawy głównej okolicznościach (tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 12 stycznia 2017 roku, II AKa 411/16). Zastrzec przy tym trzeba, że Sąd odwoławczy nie stwierdził obrazy przepisówart.7 kpk,art.366 § 1 kpkczyart.410 kpk.
Zgodnie zart.413 § 2 pkt 1 kpkwyrok skazujący powinien zawierać również dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu oraz jego kwalifikację. Dokonany przez Sąd Okręgowy nowy opis czynów przypisanych oskarżonemuP. G.- punkty 6 i 8 części rozstrzygającej wyroku - zawiera wszystkie znamiona ustawowe jakie przewidujeart.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorazart.245 kk. Nie było przy tym potrzeby doprecyzowywania w opisie czynu przypisanego postaci gróźb bezprawnych. Natomiast w uzasadnieniu Sąd Okręgowy odwołał się do dowodów, na podstawie których z pewnością ustalił treść gróźb, które następnie ocenił jako bezprawne. Da się zatem kwestię tę skontrolować, zaś w konsekwencji dojść do wniosku o umyślnym działaniu oskarżonego w zamiarze bezpośrednim.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych czynów,
ewentualnie
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

wobec niezasadności zarzutu wniosek nie mógł zostać uwzględniony

3.4.

mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez:
a) przyjęcie, że oskarżony dopuścił się opisanego w punkcie 6 wyroku czynu, tj. przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, podczas gdy prawidłowa i całościowa wykładnia materiału dowodowego przeczą tym ustaleniom, albowiem:
- zarówno z wyjaśnień oskarżonego, jak i zeznań świadkaD. P., jak również jego wyjaśnień złożonych na etapie prowadzonego postępowania przygotowawczego, w którym występował on w charakterze podejrzanego wprost nie wynika, aby oskarżony przekazałD. P.środki odurzające w postaci marihuany w ilości 500 gram,
b) przyjęcie, że oskarżony z opisanego w punkcie 6 wyroku czynu, tj. przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii odniósł korzyść majątkową, co uzasadniałoby orzeczenie wobec niego przepadku korzyści uzyskanej z popełnionego przestępstwa na podstawie przepisuart.45 § 1 kk, podczas gdy z treści zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że oskarżony z opisanej transakcji nie odniósł żadnej korzyści,
c) przyjęcie, że oskarżony dopuścił się opisanego w punkcie 8 wyroku czynu, tj. przestępstwa zart.245 kkw zw. zart.12 kk, podczas gdy z wyjaśnień oskarżonego, jak i zeznańB.B., w tym również jego wyjaśnień złożonych na etapie prowadzonego postępowania przygotowawczego wynika, ze oskarżony nie podjął żadnej czynności, która mogłaby zostać uznana za "używanie gróźb",
d) przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia przypisanego mu przestępstwa z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii iart.245 kkz zamiarem bezpośrednim, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy może co najwyżej wskazywać na zamiar ewentualny w odniesieniu do przestępstwa z art.56 ust.3 w/w ustawy, zaś w przypadku czynu zart.245 kkoskarżony nie działał w zamiarze wywarcia wpływu na treść złożonych przezD. P.wyjaśnień

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W apelacji obrońcy oskarżonegoP. G.zarzut błędu w ustaleniach faktycznych został postawiony jako konsekwencja naruszenia przepisów postępowania, a mianowicieart.7 kpkiart.410 kpk. Zatem w przekonaniu skarżącego przez wadliwą ocenę materiału dowodowego Sąd Okręgowy dokonał błędnych ustaleń faktycznych. Uchybieniem pierwotnym jest naruszenie prawa procesowego, a jego następstwem niepoczynienie ustaleń faktycznych na podstawie konkretnego dowodu. W takiej konfiguracji nie ma potrzeby formułowania dodatkowego zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych. Skoro jednak zarzut taki został postawiony, to w pierwszej kolejności należy odesłać do wywodów zawartych powyżej w Lp. 3.2. Nie ma potrzeby ich powtarzania. Wyjaśniono tam dlaczego podzielono twierdzenie Sądu I instancji, że oskarżony zakupił marihuanę od nieustalonych osób, a następnie przekazał jąD. P.celem dalszej odsprzedaży. Nadto w czym należy upatrywać osiągnięcie przez oskarżonego korzyści majątkowej, co przełożyło się na obligatoryjne rozstrzygnięcie zart.45 § 1 kkoraz dlaczego nie sposób zaakceptować twierdzenia, żeP. G.nie podjął żadnej czynności, która mogłaby zostać uznana za "używanie gróźb". W świetle relacjiD. P., w których początkowo nie próbował ratowaćP. G.nie można mieć wątpliwości, że w zakresie przestępstwa zart.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniioskarżony działał z zamiarem bezpośrednim. Tak samo jak i co do czynu zart.245 kk. Dodać trzeba, żeD. P.z powoływanych przez obrońcę wyjaśnień z k.125, krótko po ich złożeniu wycofał się w tym sensie, że uznał je za chaotyczne, złożone gdy źle się czuł (k.126). Co jednak istotne dla oskarżonegoP. G., jeszcze w trakcie składania wyjaśnień w dniu 9 listopada 2016 roku, gdy odczytano mu wyjaśnienia z 21 października 2015 rokuD. P.przyznał, że tak było jak mu odczytano (k.125). Zatem wycofał się z nowego wątku o kupnie marihuany dla siebie na astmę. Dodał, żeD. J.powiedział mu, że jak przekazaną mu część sprzeda to się rozliczy.
Warto jeszcze raz sięgnąć do wyjaśnień oskarżonegoP. G., w których przyznał się do popełnienia wszystkich zarzucanych mu przestępstw. Jak już wspomniano, nie przekonało Sądu odwoławczego twierdzenie, że przyznanie to wynikało wyłącznie z chęci uniknięcia tymczasowego aresztowania (w domyśle nie ma żadnej wartości dowodowej). W tychże wyjaśnieniachP. G.nie tylko wyjaśniał o osobach, które miały sprawy z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Podał, żeA. L.załatwiał tzw. kryształ. Wiedział, gdzie coś takiego można kupić. Na prośbęD. P.załatwiał mu marihuanę. Jest wręcz oczywiste, że gdyby nie miał nic wspólnego z narkotykami, to nie tylko nikt nie zwracałby się do niego o ich załatwienie, ale na takie prośby odmawiałby twierdząc, że nie ma takich możliwości. Wyjaśniał także, że w rozmowach telefonicznychD. P.używał określeń, że potrzebuje "jedynkę" lub "pół". "Chodziło mu o kilogram lub pół kilo marihuany". Cenę określał w liczbach "pięć" lub "dziesięć" i chodziło mu wtedy o 5 lub 10 tysięcy. Oskarżony rozumiał to, chociaż się odżegnywał od transakcji narkotykowych za wyjątkiem dwóch. Nadto podał, żeD. P.chciał go wciągnąć w biznes narkotykowy. Proponował, że da mu kontakty na Czechy do producentów narkotyków (k.535). Przy takich twierdzeniach wręcz rażą naiwnością wywody obrońcy, żeP. G.nie wiedział, żeD. P.zajmuje się obrotem narkotykami, a przekazane środki w niemałej ilości 500 gram są na własne potrzeby, nie będą stanowiły przedmiotu dalszej dystrybucji. Za wątpliwe uznać też trzeba i te twierdzenia oskarżonego, że narkotyki załatwił od ludzi ze sklepu z dopalaczami prosząc, by przyjechali na stację benzynową. Skoro miałoby to być tak proste, to w zasadzieD. P.nie potrzebowałby pośrednika, a ten jeśli obawiał się popełnienia przestępstwa powinien ograniczyć się do podania namiaru na tych ludzi. Na marginesie dodać trzeba, że wedługD. P.w trakcie rozmowy toP. G.powiedział, że jest w stanie załatwić marihuanę a nie dopalacze. Zatem inicjatywa wyszła od oskarżonego.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych czynów, ewentualnie
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

wobec niezasadności zarzutu wniosek nie mógł zostać uwzględniony

3.5.

obraza przepisu prawa materialnego, tj.
a) przepisu art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii polegającą na jego wadliwym zastosowaniu w sytuacji, gdy zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion czynu zabronionego opisanego w zaskarżonym wyroku, albowiem:
- oskarżony nie posiadał wiedzy o tym, żeD. P.nie będzie końcowym odbiorcą środków odurzających,
-D. P.zapewniał oskarżonego, że środki które zamierza nabyć mają zostać przeznaczone na jego własne potrzeby w związku z jego chorobą, tj. astmą,
- oskarżony w chwili przekazywaniaD. P.środków odurzających nie posiadał wiedzy o tym, żeD. P.zajmuje się dystrybucją środków odurzających,
- w toku postępowania nie ustalono z całkowitą pewnością ilości przekazanych środków odurzających, co ma znaczenie punktu widzenia zastosowania kwalifikacji prawnej czynu z rat.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii,
b) przepisuart.245 kkpolegającą na jego wadliwym zastosowaniu, w sytuacji gdy oskarżonyP. G.swoim zachowaniem nie wypełnił znamion przestępstwa opisanego wart.245 kk,
c) przepisuart.45 § 1 kkpolegającą na jego wadliwym zastosowaniu, w sytuacji gdy oskarżonyP. G.z przestępstwa opisanego w punkcie 6 nie odniósł jakiejkolwiek korzyści

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Okręgowy nie obraził przepisów prawa materialnego. Zarzut ten został podniesiony z ostrożności procesowej, na wypadek stwierdzenia przez Sąd Apelacyjny braku podstaw do zakwestionowania poczynionych przez Sąd I instancji ustaleń faktycznych. Mimo tego został błędnie sformułowany. Przyjmuje się, że obraza prawa materialnego polega na błędnym zastosowaniu lub niezastosowaniu przepisu prawa materialnego albo na błędnej jego wykładni. Obraza prawa materialnego ma miejsce wtedy, gdy stan faktyczny został w orzeczeniu prawidłowo ustalony, a nie zastosowano do niego właściwego przepisu. Jeśli natomiast dokładnie przyjrzeć się zarzutowi obrońcy, to przede wszystkim odnosi się on do braku wiedzy oskarżonego, żeD. P.nie będzie końcowym odbiorcą środków, zajmuje się dystrybucją środków odurzających, a nadto miał zapewniać oskarżonego, że środki są na jego własne potrzeby. Poza tym podniesiono, że oskarżonyP. G.z przestępstwa zpunktu 6nie odniósł jakiejkolwiek korzyści i nie wypełnił znamion przestępstwa zart.245 kk. Podkreślenia wymaga, że również zarzut obrazy prawa materialnego odnoszący się do kwalifikacji prawnej czynu można postawić tylko wówczas, gdy skarżący nie podważa ustaleń faktycznych związanych z tą kwalifikacją. Obrońca zdaje się, że zna i akceptuje te poglądy, ale gdy dochodzi do konkretów wówczas faktycznie eksponuje te relacjeP. G.iD. P., którym odmówiono wiary, prowadzące do odmiennych ustaleń faktycznych niż dokonane przez Sąd I instancji. Następnie przywołuje orzecznictwo, które sprowadza się do stanowiska, że uczestnikiem obrotu nie jest konsument środków odurzających czy substancji psychotropowych. Odbiorcą narkotyków byłD. P., którego nie sposób uznać za ich konsumenta. Ustalono, że chciał on na kupionych od oskarżonego narkotykach zarobić. Nie może być zatem mowy o odpowiedzialności oskarżonego na gruncie art.58 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. ŚwiadomośćP. G., żeD. P.zajmuje się obrotem narkotyków została przekonująco wykazana. Ustalona ilość marihuany stanowi "znaczną ilość" w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Znaczna ilość to taka, która wystarcza do jednorazowego odurzenia się co najmniej kilkudziesięciu osób. Oskarżony sprzedał 500 gram marihuany, w przypadku której jedna porcja to 1 gram. Nie ulega więc wątpliwości, że tą ilością jednorazowo mogłoby odurzyć się nawet kilkaset osób. Nie zmienia tego ustalenie o niskiej jakości marihuany, gdy przekazano pół kilograma marihuany. Co się zaś tyczy zwrotu "co najmniej" to interpretując go na korzyść oskarżonego uznać trzeba, że narkotyku było 500 gram, co nie zmienia ustalenia o znacznej jego ilości.
Sąd odwoławczy nie miał najmniejszej wątpliwości, że celem skierowania doD. P.określonej informacji było wywarcie na niego wpływu, by zaprzestał obciążania innych osób. Jej treść jednoznacznie świadczy o tym, że sprawcy groziliD. P.. Było to swoiste ostrzeżenie. Zostało przezD. P.potraktowane bardzo poważnie, czemu zresztą nie ma się co dziwić. Odesłać należy w tym zakresie do jego wyjaśnień zawartych na k.114-115. Jak już wcześniej zaznaczono sprawcy działali z zamiarem bezpośrednim o szczególnym zabarwieniu, zdając sobie sprawę co za to im godzi. Podjęli szereg czynności, by wyglądało to tak, że ostatni z nich przekazuje informację od nieznanego mężczyzny z troski oD. P.. Ten ostatni gróźb się wystraszył. Wydaje się nawet, że ta sytuacja miała pewien wpływ na to jakiej treści relacje przedstawiał, zwłaszcza na etapie postępowania sądowego (odnośnie współoskarżonegoA. L.na rozprawie podał, że to co od niego kupił nie było marihuaną a dopalaczami). Oczywistym wydaje się kto był najbardziej zainteresowany w zastraszeniuD. P.. Inną kwestią jest, że prokuratorowi udało się ustalić wykonawców i tylko im postawił zarzut, kierując się ich wyjaśnieniami. Jak już wskazywano zeznańD. P.z rozprawy w dniu 1 czerwca 2018 roku nie sposób uznać za w pełni szczere i prawdziwe. Na marginesie dodać trzeba, że orzecznictwo Sądu Najwyższego przyjmuje, iżart.245 kkposługuje się znamieniem groźby bezprawnej, która nie zawiera wyrażonego wprost wymagania, aby każde z wymienionych zachowań wywołało w zagrożonym obawę spełnienia groźby (postanowienie SN z dnia 27 marca 2014 roku, I KZP 2/14).
Sąd I instancji nie uchybił równieżart.45 § 1 kk. Przy ustaleniu, że oskarżony osiągnął z popełnienia przestępstwa korzyść majątkową, która jednocześnie nie podlegała przepadkowi przedmiotów wymienionych wart.44 § 1 lub 6 kkczy zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi, był zobowiązany orzec przepadek takiej korzyści albo jej równowartości.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od przypisanych czynów, ewentualnie
uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec nieuwzględnienia zarzutu wniosek okazał się niezasadny.

3.6.

rażąca niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonego kary:
- 2 lat pozbawienia wolności za czyn opisany w punkcie 6 wyroku, tj. przestępstwa z art.56 ust.3 w/w ustawy,
- 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn opisany w punkcie 8 wyroku, tj. przestępstwa zart.245 kk,
- grzywny w wysokości 200 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej grzywny za równoważną w kwocie 40 złotych, za czyn opisany w punkcie 6 wyroku,
przejawiającą się nadmierną jej surowością spowodowaną:
- błędną oceną okoliczności obciążających,
- nienależytą oceną okoliczności łagodzących,
- pominięciem istotnych okoliczności związanych z wymiarem kar orzeczonych w stosunku do współpodejrzanych w ramach tego samego postępowania przygotowawczego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Gliwicach, występujących w odrębnych procesach w charakterze oskarżonych, wobec których zapadły prawomocne wyroki skazujące za czyny związane z udziałem w obrocie znacznymi środkami odurzającymi,
- pominięcie istotnych, a mających znaczenie z punktu widzenia wymiaru kary orzeczonej w stosunku do oskarżonego okoliczności związanych z treścią wyroków wydanych w stosunku doJ. F.orazB.B.dotyczących przypisanego im przestępstwa zart.245 kk,
co skutkowało błędnym przyjęciem, że tylko taka kara jak orzeczona w zaskarżonym wyroku jest karą sprawiedliwą, uwzględniającą dyrektywy wynikające z treści przepisuart.53 kk, podczas gdy należyta ocena okoliczności łagodzących i obciążających winna skutkować warunkowym umorzeniem postępowania za czyn opisany w punkcie 8 wyroku, tj. za przestępstwo zart.245 kk, a co najwyżej wymierzeniem kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania oraz kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za czyn opisany w punkcie 6 wyroku, tj. za przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz odpowiednim zastosowaniu przepisuart.60 § 2 kk,art.60 § 6 punkt 3 kkorazart.69 § 1 i 2 kkiart.70 § 1 kk

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Kar jednostkowych wymierzonych oskarżonemu nie sposób uznać za rażąco niewspółmiernie surowe, zaś kara łączna została zasadnie orzeczona z zastosowaniem asperacji. Oskarżony dopuścił się dwóch poważnych przestępstw. Uczestniczył w obrocie znaczną ilością marihuany oraz, co również jest wysoce naganne, groźbą bezprawną wpływał naD. P., by ten zmienił obciążające współpodejrzanych wyjaśnienia. Godził w różne dobra chronione prawem - zdrowie publiczne, wolność człowieka od przymusu, prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości. Działał w pełni świadomie, z zamiarem bezpośrednim. Stopień jego zawinienia i społeczna szkodliwość popełnionych czynów są znaczne. Za czyn zart.56 ust.3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiSąd Okręgowy orzekł karę 2 lat pozbawienia wolności i grzywnę 200 stawek dziennych każda po 40 złotych. Kara pozbawienia wolności została orzeczona w wysokości ustawowego minimum, zaś grzywna - w sumie 8000 złotych - nie jest wygórowana, uwzględniając wartość marihuany oraz możliwości zarobkowe i dochody oskarżonego, który prowadzi piekarnię. Okoliczności wskazane przez obrońcę w apelacji nie są tego rodzaju, by należało zastosować wobec oskarżonego nadzwyczajne złagodzenie wykonania kary w trybieart.60 § 2 i 6 kk. Nie zachodzi względem oskarżonegoP. G.szczególnie uzasadniony wypadek, kiedy nawet najniższa kara przewidziana za przestępstwo byłaby niewspółmiernie surowa. Oskarżony wraz z obrońcą przyjęli taką a nie inną linię obrony. Świadomie zatem zrezygnowali z konsensualnego zakończenia sprawy. Nie przekonuje zatem zestawienie sytuacji oskarżonego z osobami, które skorzystały np. z trybuart.335 kpk. Pamiętać też trzeba, że sąd jest zobowiązany indywidualizować wymiar kary. Koncentrując się na okolicznościach niniejszej sprawy nie dostrzeżono po stronieP. G.warunków do zmiany kary. Jednocześnie Sąd Apelacyjny nie jest władny oceniać rozstrzygnięć innych Sądów przytoczonych szeroko przez obrońcę w apelacji i w piśmie z dnia 2 listopada 2020 roku (k.1237-1238). Poza samą treścią tych orzeczeń nie są znane okoliczności przywołanych spraw. W założeniu obrony powołanie tych wyroków ma wykazać, że przy tożsamych czy podobnych zarzutach inne osoby skorzystały z warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności czy nawet warunkowego umorzenia postępowania. Rzecz jednak w tym, że osoby skazane z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania korzystały z dobrodziejstwaart.60 § 3 kk- obligatoryjne nadzwyczajne złagodzenie (k.1158v.), zaśK. W.wyeliminowano znamię "znacznej ilości", co należy pozostawić bez komentarza (k.1238). Sąd Apelacyjny nie zgadza się z bagatelizowaniem przestępstwa zart.245 kk. Ocenę tego przestępstwa przedstawiono we wcześniejszej części uzasadnienia. W tym wypadku karę orzeczono blisko ustawowego minimum a z dala od górnej wysokości (zagrożenie od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności). Nie ma także potrzeby odnoszenia się do wyroków, którymi o ten sam czyn warunkowo umorzono postępowanie wobecJ. F., zaśB.B.wymierzono krótkoterminową karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Jeszcze raz trzeba podkreślić duży ładunek społecznej szkodliwości tego czynu i winy oskarżonego, w kontekście całego śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w Gliwicach V Ds 15/15 dotyczącego poważnych przestępstw narkotykowych. Wskazane w apelacji obrońcy okoliczności dla oskarżonego korzystne, w tym niekaralność, zresztą powtórzone za Sądem I instancji, znalazły należyte odzwierciedlenie w niskich wymiarach kar jednostkowych. Jednocześnie nie stwierdzono podstaw do zastosowaniaart.37b kk. Nie ma obowiązku stosowania tego przepisu. Przepis ten odnosi się do występków zagrożonych karą pozbawienia wolności, zaś przestępstwo z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii zagrożone jest karą grzywny i pozbawienia wolności. Kara łączna 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności uwzględnia właściwie brak bliskiej łączności przedmiotowej i podmiotowej obu przestępstw. Oskarżony w datach czynów miał ukończone 22 lata. Nie miał więc statusu sprawcy młodocianego. Każdy oskarżony musi liczyć się z tym, że w przypadku prawomocnego skazania będzie musiał ponieść konsekwencję swojego zachowania. W zależności od ciężaru gatunkowego przypisanego przestępstwa również te związane z izolacją, co wyłączy go na jakiś czas z normalnego życia, także w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.
Kara jako całość jest sprawiedliwa, a nadto powinna spełnić cele w zakresie wychowawczego i zapobiegawczego oddziaływania na oskarżonego oraz kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które powinno otrzymać czytelny sygnał o nieopłacalności popełniania przestępstw polegających na udziale w obrocie narkotykami i zastraszaniu osób idących na współpracę z organami ścigania.

Wniosek

zmiana zaskarżonego wyroku przez złagodzenie kary za czyn przypisany w punkcie 6, wymierzenie z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, względnie przyjęcie, że czyn ten stanowi przestępstwo z art.58 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i wymierzenie za ten czyn kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, uchylenie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie 7 o przepadku równowartości korzyści majątkowej, warunkowe umorzenie postępowania o czyn zart.245 kk, względnie wymierzenie kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, uchylenie orzeczonej w punkcie 9 kary łącznej pozbawienia wolności i złagodzenie kary grzywny

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Nie stwierdzono podstaw do złagodzenia kary za czyn przypisany oskarżonemu w punkcie 6, tak pozbawienia wolności, jak i grzywny. Błędne byłoby też kwalifikowanie tego zachowania z art.58 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Czyn zart.245 kknie cechował się ani nieznacznym stopniem winy oskarżonego, ani nieznaczną społeczną szkodliwością. Kara łączna została słusznie orzeczona z zastosowaniem asperacji. Wymiar kary łącznej wyklucza warunkowe zawieszenie jej wykonania. Przestępstwa zostały popełnione na przełomie lipca/sierpnia 2015 roku oraz 25-26 października 2015 roku. W tym czasie obowiązywał jużart.69 § 1 kkw brzmieniu pozwalającym warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku.

3.7.

błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść orzeczenia polegający na przyjęciu, że oskarżonyA. L.dopuścił się czynu opisanego w punkcie 2 i uznaniu, że oskarżony wyczerpał znamiona występku z art.56 ust.3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, tj.:
- w nieustalonych dniach 2014 roku wŁ.iM.sprzedałK.K.iA. F.w trakcie kilku transakcji łącznie nie mniej niż 10.000 gram marihuany w cenie nie mniejszej niż 12.000 złotych za kilogram, w sytuacji w której oskarżony nie uczestniczył w obrocie znaczną ilością marihuany, a obciążające zeznaniaA. F.iK.K.są nielogiczne, wewnętrznie sprzeczne i miały na celu pomówienie oskarżonego celem skorzystania z dobrodziejstwa wynikającego zart.60 kk,
- w nieustalonych dniach 2014 roku wŁ.iM.sprzedałK.
K.iA. F.w trakcie kilku transakcji łącznie nie mniej niż 10.000 gram marihuany w cenie nie mniej niż 12.000 złotych za kilogram, w sytuacji w której świadekK.K.zeznawał, że rzekomo oskarżony miał mu sprzedać 8.000 gram a nie 10.000 gram,
- w nieustalonych dniach w połowie sierpnia, października i na początku grudnia 2014 roku wŁ.iM.sprzedałD. P.łącznie 2.500 gram marihuany w cenie nie mniej niż 12.000 złotych za kilogram, w sytuacji w której oskarżony orazD. P.zgodnie zeznali, ze sprzedana substancja nie była marihuaną i nie miała właściwości psychotropowych i odurzających,
- zorganizował sprzedaż środków odurzających przezA. F.iK. K.na rzeczD. P.uzyskując z tego tytułu prowizję w wysokości co najmniej 500 złotych od kilograma, a to w kwietniu 2015 roku wZ.oraz w maju 2015 roku wO., w sytuacji w której oskarżony nie zorganizował sprzedaży środków, co potwierdzają jego wyjaśnienia oraz zeznaniaD. P.przed Sądem Okręgowym natomiast zeznaniaA. F.iK.K.nie mogą być uznane za wiarygodne z uwagi na fakt, że są wewnętrznie sprzeczne oraz diametralnie różnią się od siebie w zależności od etapu postępowania,
- udostępniłA. K.substancję psychotropową w postaci mefedronu w łącznej ilości nie mniejszej niż 7 gram od kwietnia do maja 2014 roku, w sytuacji w której świadekA. K.nie zeznał, aby oskarżony udzielił mu substancji w postaci mefedronu ani nigdy nie określił jej ilości

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Apelacyjny uznał, że także w zakresie dotyczącym oskarżonegoA. L.ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego są prawidłowe. Wynikają one bowiem ze swobodnej oceny materiału dowodowego. Podkreślenia wymaga, że dowody świadczące o winieA. L.pochodzą z różnych źródeł. Są to zarówno relacjeD. P.,K.
K.iA. F., podsłuchy rozmów telefonicznych z kontroli operacyjnych w okresach 15 kwietnia 2014 - 15 września 2014 roku oraz 5 marca 2015 roku - 3 czerwca 2015 roku, jak i częściowo wyjaśnieniaA. L.oraz zeznaniaA. K.. Co do wyjaśnień oskarżonego zauważyć trzeba, że wprawdzie na rozprawie nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, ale podtrzymał wcześniejsze wyjaśnienia, w tym te, w których przyznał się do sprzedażyD. P.2,5 kilograma substancji przypominającej marihuanę (k.179), później określaną jako dopalacze (k.764), pośrednictwa międzyD. P.aA. F.iK.K.w zakresie handlu marihuaną (miał dostać 500 złotych jak szepnie słówko) oraz do przekazaniaA. K., z którym zażywał środki odurzające, tego rodzaju substancji (k.180v.). W swoich relacjach mimo tego, że twierdził, iżD. P.sprzedał dopalacze podał także, iż marihuanę sprzedawał mu za 12 złotych za gram. Za każdym razem używał innych określeń ustalając transakcję dotyczącą marihuany. Paczka oznaczała kilogram (k.180v.). Było też tak, żeA. L.w postępowaniu przygotowawczym podtrzymywał swoje wcześniejsze wyjaśnienia (k.286). Ustosunkowując się do wyjaśnieńA. K.potwierdził przekazanie mu "kryształu" (k.485). Wspomniane powyżej podsłuchy także przemawiają na niekorzyść oskarżonego. Nie tylko chodzi o używanie ogólnych sformułowań, z których wynika, że chodziło o handel narkotykami a nie sprzedaż odzieży, ale odniesienie się do konkretnych zdarzeń, następnie objętych zarzutem.
Nie można zgodzić się z obrońcą, że relacjeK.
K.iA. F.są nielogiczne i wewnętrznie sprzeczne. Nawet jeżeli, czego osoby te nie kryły, chodziło im o skorzystanie z dobrodziejstwaart.60 kk, to jeszcze nie oznacza, że są to nieprawdziwe pomówienia. Świadkowie ci nie zmieniali wielokrotnie w trakcie postępowania swoich relacji. Najpierw zaprzeczali handlowi narkotyków (dodatkowo:A. F., jak podał, chronił teżK.
K.a ten drugi tego pierwszego), a później zaczęli współpracować z Policją. Od tego momentu w swych relacjach byli konsekwentni. Na rozprawie zeznawali dokładnie o współpracy z oskarżonymA. L.odnośnie kupowania od niego marihuany czy zorganizowaniu przez niego sprzedaży międzyD. P.aA. F.iK.K.Podtrzymali też wcześniejsze wyjaśnienia. Podkreślić też trzeba, że jeśli chodzi o groźby, to one wiążą się z osobąD. P.a nieA. F.iK.
K.i stąd Sąd Okręgowy nie stwierdził co do tych ostatnich, że "diametralne różnice w zeznaniach ... wynikały prawdopodobnie z gróźb karalnych".K.
K.na rozprawie w ogóle nie zeznawał o groźbach, które miałyby pochodzić odA. L.(k.782-784v.). Co się zaś tyczy miejsca poznania oskarżonegoA. L.zK.K.to rozbieżności w twierdzeniach tego ostatniego nie mogą dyskredytować świadka, jest to bowiem kwestia drugorzędna, a nadto świadek swoje twierdzenia nie tyle co wyprostował tylko doprecyzował podając, żeO.poznał na spacerniaku aA. L.przezO.po wyjściu z Zakładu Karnego (k.784). Do wniosku, że świadek kwestię tę doprecyzował prowadzi też i to, że w relacjach z postępowania przygotowawczego podał, żeA. L.poznał przezO.po wyjściu z Zakładu Karnego (k.92), a dopiero na rozprawie w 2018 roku wypowiedział się nieprecyzyjnie "PoznałemL.na grupie spacerowej", co następnie sprostował. Co się zaś tyczy miejsca zamieszkaniaA. L.to twierdzenia obrońcy nie są zgodne z zapisem protokołu.K.
K.nie wyjaśnił, że oskarżony mieszkał wT., ale "przez ostatnie miesiące mieszka w rejonieM.". Mówił też o nimA.zG.(k.92). Jeśli zaś chodzi oT., to było to miejsce transakcji. Nie ma również w relacjachK.
K.rozbieżności co ilości sprzedawanej marihuany. Było 6-7 transakcji - łącznie 10 kg. Jedna 3 kg, druga 2 kg, trzecia 2 kg oraz po 1 kg (k.95 a k.782). Tak samo nie sposób uznać za niewiarygodne relacjeA. F.. Obrońca wskazuje, żeA. F.miał być przedstawiany jako oszukujący przy transakcjach. Rzecz jednak w tym, że jego wypowiedzi są zbieżne z twierdzeniamiK.K.zaś niby zła opinia oA. F.nie przeszkodziła prowadzeniu z nim handlu nie tylko przezA. L., ale iD. P.. Także za drugorzędne uznać należało rozbieżności odnośnie tego, kiedy i gdzieA. L.poznał się zA. F.. Z relacji tego ostatnie wcale nie wynika, że poznałA. L.na siłowni w 2014 roku.A. L.poznał przezK.K.na koniec 2014 roku, a następnie dodał, że chodził z nim na siłownię. Zatem twierdzenie obrońcy, że oskarżony na siłownię zapisał się na początku 2015 roku nie ma znaczenia. W okolicznościach sprawy nie sposób też przyjąć, że chodziło tylko o wspólny interes w zakresie produkcji koszulek. Prawidłowo także zostały ocenione wyjaśnienia i zeznaniaD. P.. Dopiero z czasemD. P.zaczął zmieniać wyjaśnienia co doA. L., by ostatecznie wpisać się w jego linię obrony, że kupił tylko dopalacze, którymi handel w tym czasie nie był zakazany. Na początku natomiast nie miał wątpliwości, że kupował od oskarżonego marihuanę średniej jakości. Było to nawet czuć. Znał zapach marihuany, bo wcześniej ją palił. Drugi kilogram był dlaE. A., za co ten został prawomocnie skazany (k.1110). Pół kilograma było dlaB.
B.co ten potwierdził (k.637). Oskarżony dał też namiary naA. F.iK.K.miał płacone od transakcji, wypytywał ile sprzedawaliD. P.. W postępowaniu przygotowawczymD. P.próbował, tak jak i odnośnie oskarżonegoP. G., umniejszyć jakość kupowanej marihuany (mieszanka z ziołami i innymi środkami), by ostatecznie na rozprawie stwierdzić, że nie była to marihuana. Wprowadził w tej kwestii szereg nowych okoliczności, o których wcześniej nie wspominał np. że miał po tych narkotykach duszności, nie działało jak marihuana (k.799v. a k.123). Jednocześnie nie potrafił przekonująco wytłumaczyć tej zmiany. Stąd nie sposób uwzględnić tych relacjiD. P., które eksponuje w apelacji obrońca pomijając wcześniejsze. Dodać jeszcze trzeba, żeA. L.nie miał zarzutu gróźb.
Nie ma racji obrońca, żeA. K.nie potwierdził, iż oskarżony udzielił mu mefedronu. Nadto oskarżony do tego się przyznawał. Błędem jest przy tym powoływanie się tylko na to, co świadek zeznał na rozprawie. WówczasA. K.jednak najpierw podał, że dostał dwa razy jakiś środek, susz, który wypalił. Później podał, że to była marihuana, by następnie wskazać, że podtrzymuje to, co wyjaśniał w postępowaniu przygotowawczym odnośnie kryształu (k.770v.). Następnie "w zasadzie w całości" podtrzymał relacje z k 668-669 (k.771). Ostatecznie zeznał, że łącznie były dwa-trzy spotkania, podczas których spożywał środki udzielone mu bezpłatnie przezA. L.(k.771v. - w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniał o trzech razach, raz 3-4 gramy, dwa razy po 2 gramy k.669). Jeżeli zatem przyjąć, że świadekA. K.próbował uwolnić oskarżonego od odpowiedzialności, to robił to w sposób nieudolny i niekonsekwentny.

Wniosek

zmiana wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu w punkcie 2 i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów obrony, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Konsekwencją nieuwzględnienia zarzutu jest niepodzielenie wniosku o uniewinnienie oskarżonegoA. L..

3.8.

naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj.art.424 § 1 pkt 1 kpkw zw. zart.410 kpkpolegające na nie odniesieniu się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie i lakoniczne uzasadnienie w pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sądu I instancji dowodów przesądzających o winie oskarżonegoA. L., rozstrzygnięciu wewnętrznych sprzeczności w zeznaniach wszystkich świadków; brak odniesienia się przez Sąd I instancji do wszystkich dowodów zgromadzonych w postępowaniu, w szczególności wewnętrznie sprzecznych i nielogicznych uniemożliwia oskarżonemu rzeczową polemikę z przyjętym przez I instancję stanowiskiem w zakresie zastosowanego prawa, zaś w instancji odwoławczej kontrolę zaskarżonego rozstrzygnięcia

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zbliżony zarzut podniósł obrońca współoskarżonegoP. G.. Został on oceniony jako niezasadny. To samo dotyczy wywodów obrońcy oskarżonegoA. L.. Stąd tożsama argumentacja Sądu odwoławczego. Z treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika jakie fakty Sąd I instancji uznał za udowodnione lub nieudowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych. Generalnie z przedmiotowego uzasadnienia można poznać tok rozumowania Sądu Okręgowego. Inną kwestią pozostaje czy ocena dowodów zaprezentowana przez Sąd I instancji jest wnikliwa i uwzględnia wszystkie istotne kwestie sprawy. Co do tego można mieć zastrzeżenia. Jednak, co istotne, nie przeszkodziło to skarżącemu wejść w polemikę z rozstrzygnięciem Sądu I instancji przez wskazanie tych fragmentów relacji świadków, które wedle obrony są niewiarygodne. Zaprezentowane w uzasadnieniu apelacji wątpliwości zostały przeanalizowane przez Sąd Apelacyjny w ramach kontroli odwoławczej. Nie stwierdzono, by wysuwane argumenty obrony podważały zaskarżone rozstrzygnięcie. Nadto przypomnieć trzeba, że zgodnie zart.455a kpknie można uchylić wyroku z tego powodu, że jego uzasadnienie nie spełnia wymogów określonych wart.424 kpk. Zgodzić trzeba się ze stanowiskiem, że obrazaart.424 kpknie może być samodzielną przyczyną uchylenia wyroku, lecz może być podnoszona w związku z zarzutem obrazy innych przepisów postępowania, takich jakart.7 kpkiart.410 kpk, w szczególności gdy pisemne uzasadnienie wskazuje, że wyrok nie został oparty na całokształcie ujawnionych w trakcie rozprawy głównej okolicznościach (tak Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 12 stycznia 2017 roku, II AKa 411/16). Zastrzec przy tym trzeba, że Sąd odwoławczy nie stwierdził obrazyart.410 kpk.

Wniosek

zmiana wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu w punkcie 2 i zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów obrony, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi I instancji

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Konsekwencją niezasadności zarzutu jest nieuwzględnienie wniosku środka odwoławczego.

3.9.

rażąca niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu kary, tj. łącznej kary pozbawienia wolności 4 lat oraz grzywny w wysokości 400 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny za równoważną kwocie 50 złotych

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut ten został podniesiony z ostrożności procesowej i opiera się na jednym argumencie, że skoro oskarżony został uniewinniony od kierowania zorganizowaną grupą przestępczą, to kara powinna być niższa niż ta wymierzona, a jest tożsama z wnioskiem oskarżyciela publicznego złożonym przy założeniu odpowiedzialności oskarżonego za dwa przestępstwa. Argumentacja ta nie przekonuje. Sąd nie jest związany wnioskami oskarżyciela publicznego w zakresie rodzaju i wysokości kary. Sąd Okręgowy orzekł karę, która jest adekwatna do wysokiej społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu i wysokiego stopnia winy. Nie ma potrzeby powtarzania argumentów przywołanych w Lp.4 uzasadnienia wyroku Sadu I instancji (k.1140-1140v.). Sąd Apelacyjny w pełni je akceptuje. Kara 4 lat pozbawienia wolności i grzywna 400 stawek dziennych każda po 50 złotych dobrze oddaje negatywny wydźwięk przestępczej działalności oskarżonegoA. L., rozciągniętej w czasie, naruszającej zdrowie publiczne i wysoce zyskownej. Zwłaszcza przestępstwo udziału w obrocie znaczną ilością marihuany zasługuje na szczególne potępienie. Oskarżony sprzedał ponad 12 kg narkotyku oraz zorganizował sprzedaż kolejnych 2,5 kilograma. Nie można zatem przyjąć, że orzeczona kara jest rażąco niewspółmiernie surowa. Negatywna sylwetka oskarżonego, który ponownie wszedł w konflikt z prawem i obecnie znowu przebywa w penitencjarnej izolacji, także przemawia za takim jej wymiarem. Jest to kara, która jedynie jest w stanie wpłynąć na motywację oskarżonego, by powstrzymał się od wchodzenia w konflikt z prawem oraz dać czytelny sygnał społeczeństwu, że tego rodzaju przestępstwa będą surowo karane. Dodać trzeba, że obligatoryjna grzywna przy przestępstwie z art.56 ust.3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii nie jest wyższa niż kwoty uzyskane ze sprzedaży narkotyków. Prawidłowo Sąd Okręgowy zastosował teżart.45 § 1 kk.

Wniosek

wymierzenie najniższego wymiaru kary przewidzianej przepisami

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarzut rażącej niewspółmierności kary okazał się niezasadny i stąd nie uwzględniono wniosku o obniżenie kary.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

całość rozstrzygnięcia o winie i karze, częściowym uniewinnieniu oskarżonych, obciążenie ich kosztami sądowymi w części skazującej

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Żaden z zarzutów środków odwoławczych nie okazał się zasadny. Sąd Okręgowy prawidłowo uniewinnił oskarżonych od zarzutów kierowania zorganizowaną grupą przestępczą i udziału w tej grupie. Zasadnie przypisał oskarżonym pozostałe przestępstwa zarzucane aktem oskarżenia, po dokonaniu określonych korekt. Kara nie jest rażąco surowa. Przepadek równowartości korzyści majątkowej jest orzeczeniem obowiązkowym. Konsekwencją skazania jest obciążenie kosztami sądowymi oskarżonych. Powodów do zwolnienia od ich zapłaty nie stwierdzono.

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7
Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8
Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6
Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

punkt 2

Wydatki postępowania odwoławczego podzielono na trzy. Każdy z oskarżonych ponosi jedną trzecią tych wydatków w związku z nieuwzględnieniem apelacji obrońców. Trzecią część ponosi Skarb Państwa. Apelacja prokuratora okazała się bowiem niezasadna. Oskarżeni muszą także zapłacić opłaty od orzeczonych kar. Nie było podstaw do uznania, że uiszczenie na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów. Nie przemawiały też za tym względy słuszności.

7
PODPIS

SSO del. Krzysztof Ficek SSA Marcin Ciepiela SSA Małgorzata Niementowska

1.11

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

ustalenie, że nie istniała zorganizowana grupa przestępcza kierowana przez oskarżonegoA. L., co przełożyło się na uniewinnienie oskarżonych oraz zmianę kwalifikacji w pozostałych czynach przez eliminacjęart.65 § 1 kk

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.12

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonegoP. G.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość rozstrzygnięcia o winie i karze w zakresie w jakim oskarżonemuP. G.przypisano popełnienie dwóch przestępstw

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.13

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonegoA. L.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość rozstrzygnięcia o winie i karze w zakresie w jakim oskarżonemuA. L.przypisano popełnienie przestępstwa

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana