Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 595/21
Data wyroku: 2021-11-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 231§2 kk w zw. z art. 12 kk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 595/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Radomsku z dnia 29 czerwca 2021 roku sygn. akt II K 724/19

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1

Kierunek i zakres zaskarżenia

☐  na korzyść
☒  na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

zarzut obrazy przepisów postępowania, mającej wpływ na treść orzeczenia, w tym:
-art. 201 k.p.k.,art. 366 k.p.k.,art. 410 k.p.k.poprzez dopuszczenie dowodu z pisemnej opiniiK. K. (1)i następcze jej ujawnienie na rozprawie w dniu 29 czerwca 2021 roku, tj. opinii pozyskanej w następstwie przesłuchania ww. w dniu 7 maja 2021 roku, w trakcie którego biegła twierdziła, że na potrzeby pierwszego opiniowania przekazano jej niepełne informacje ( pomimo nie sygnalizowania prokuratorowi swoich uwag i wydania opinii ), a nadto zaniechanie ponownego wezwania biegłej na rozprawę celem ustalenia przyczyny diametralnie odmiennych wniosków wynikających z dwóch operatów wydawanych przez tą biegłą - w toku śledztwa i w toku przewodu sądowego - w zakresie wartości spornej działki o nr ewidencyjnym(...)położonej w gminieM., stanowiącej jeden z najważniejszych dowodów w sprawie, które to zaniechanie oraz nierozważenie powołania w związku z powyższymi okolicznościami innego biegłego doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu wskutek niewyjaśnienia i niewzięcia pod uwagę wszystkich istotnych okoliczności sprawy, ujawnionych w toku rozprawy głównej,
-art. 424& 1pkt. 1 k.p.k.poprzez niewskazanie przez sąd rejonowy w uzasadnieniu wyroku na jakich ostatecznie dowodach oparł się w aspekcie wyceny spornej nieruchomości, które fakty uznał za udowodnione i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, w szczególności nie poddając ocenie oczywistych sprzeczności zawartych w dwóch opiniach tego samego biegłego i uznając jedną z nich za wyeliminowaną w toku oceny dowodów,

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Analizując sposób procedowania sądu pierwszej instancji nie ma wątpliwości co do tego, że podnoszone uchybienie przepisomart. 201 k.p.k,art. 410 k.p.k.,art. 366 k.p.k.nie miało miejsca, gdyż na tym sądzie w kontekście okoliczności sprawy ujawnionych w toku postępowania nie ciążył obowiązek prowadzenia dalszego postępowania dowodowego, w szczególności kolejnego przesłuchania biegłego rzeczoznawcy majątkowegoK. K. (1)czy też powołania innego biegłego. Trzeba bowiem stwierdzić, że gdy w sprawie występują wewnętrzne sprzeczności w opinii tego samego biegłego, a więc opinia zawiera uchybienie zart. 201 k.p.k., sąd nie może pozostać bierny i nie zastosować się do jednego ze sposobów postępowania, wskazanych w tym przepisie. Ma bowiem obowiązek dążyć do wyjaśnienia niejasności i sprzeczności. Temu obowiązkowi sąd pierwszej instancji w przedmiotowej sprawie uczynił zadość albowiem przesłuchał biegłą na rozprawie głównej w dniu 7 maja 2021 roku i utwierdził się w przekonaniu, że sporządzona przez nią na etapie śledztwa opinia określająca wartość prawa własności przedmiotowej nieruchomości gruntowej niezabudowanej nie uwzględniała działania stron umowy kupna - sprzedaży pod przymusem ( gdyż w grę na lokalizację inwestycji w postaci buforowej strefy ekotonowej wchodziły jedynie dwie działki gruntu: jedna należąca doA.iP.małżonkówD.i druga stanowiąca własnośćR. J.), jako że takowej informacji opiniująca wówczas nie posiadała i dokonała wyliczenia wartości rynkowejdziałki nr (...)na lipiec 2012 roku i styczeń 2013 roku, na podstawie rejestru cen prowadzonego przez Starostwo Powiatowe wR., uwzględniającego wartości nieruchomości położonych na terenie gminyM.. W zaistniałej sytuacji, powziąwszy takową wiedzę sad merytoryczny zasadnie zlecił biegłejK. K. (1)pisemną opinię uzupełniającą i w oparciu oart. 7 k.p.k.prawidłowo przyjął za podstawę ustaleń faktycznych tą ostatnią.
Zgodnie zart. 201 k.p.k.sprzeczność wewnętrzna opinii oznacza stan, w którym poszczególne jej wywody lub części są tak dalece niespójne, że nie przedstawiają sobą łańcucha kolejnych wynikających z siebie elementów rozumowania zamkniętych określoną konkluzją. Opinia wewnętrznie sprzeczna to taka, w której wnioski są nielogiczne albo nie znajdują oparcia w przeprowadzonych przez biegłego badaniach bądź też budzą zastrzeżenia co do ich trafności w porównaniu z podanym w opinii materiałem badawczym, a także gdy w opinii podano kilka różnych wzajemnie wykluczających się ocen i wniosków (
    T. Grzegorczyk,KPK. Komentarz, t. 1, 2014, s. 716). Jako słuszny należy ocenić pogląd Sąd Najwyższego, że skoro opinia biegłego ma stanowić podstawowy dowód, w oparciu o który sąd decyduje o meritum sprawy, to sformułowania którymi posługuje się biegły, nie mogą być płynne, powinny być jednoznaczne i wewnętrznie niesprzeczne (wyrok SN z 6.11.2002 r., IV KKN 308/99, Legalis).
Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić trzeba, że dopiero sporządzona przez biegłego rzeczoznawcę majątkowegoK. K. (1)w postępowaniu sądowym opinia pisemna uwzględniła w należyty sposób okoliczność, że przedmiotowa działka gruntu to jedna z niewielu możliwych lokalizacji inwestycji celu publicznego - ekologicznej oczyszczalni wód płynących ciekiem spodO.i zasilających kąpielisko wP.. Opiniująca w tej opinii wykluczyła w przypadku przedmiotowej transakcji zaistnienie warunków rynkowych, w których kupujący i sprzedający przedstawiają swoje propozycje cenowe w sposób wolny od jakichkolwiek nacisków i stwierdziła, że należy tutaj mówić o wartości wymuszonego zakupu, która nie znajduje uregulowania w przepisach prawa. W przypadku braku wolnego obrotu cenę warunkuje bowiem sprzedający a nie rynek. Biegła dokonała analizy rynku(...)- głównie wschodniej jej części oraz miasta i gminyP.i przedstawiła metody uzyskania ostatecznej wartości spornej działki gruntu. Strony miały zapewnione przez sąd rejonowy prawo oceny wiarygodności biegłej, poprzez możliwość bezpośredniego jej przesłuchania przed jego obliczem w dniu 7 maja 2021 roku, a po wydaniu opinii pisemnej i jej ujawnieniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2021 roku żadna ze stron nie wnioskowała o kolejne uzupełniające jej opiniowanie ani też o powołanie innego biegłego.
Zgodnie z dominującym w orzecznictwie przekonaniem – ocena opinii na podstawieart. 201 k.p.k.należy zawsze do organu procesowego. Decydujące dla uzupełnienia opinii dotychczasowej lub powołania nowego biegłego są zatem przekonania organu, a nie samo żądanie zgłoszone przez strony procesowe i ich subiektywne uznanie opinii za nieprzekonywającą. "Subiektywne przekonanie strony o wadliwości sporządzonych opinii, dowolne twierdzenie, że są one błędne, czy też sprzeczne, w żadnym razie nie może decydować o obowiązku dopuszczenia przez sąd kolejnej opinii" (post. SN z 13.2.2017 r., III KK 421/16, Legalis; post. SN z 22.9.2016 r., V KK 217/16, Legalis; wyr. SA w Rzeszowie z 10.5.2016 r., II AKa 18/16, Legalis; wyr. SA we Wrocławiu z 13.2.2014 r., II AKa 5/14, Legalis; post. SN z 12.2.2016 r., III KK 29/16, Legalis; wyr. SA we Wrocławiu z 28.1.2014 r., II AKa 431/13, Legalis; wyr. SA w Krakowie z 6.11.2013 r., II AKa 24/13, niepubl.; post. SN z 10.5.2012 r., V KK 255/11, Legalis; wyr. SA w Katowicach z 2.3.1995 r., II AKr 460/94, Prok. i Pr. – wkł. 1995, Nr 9,poz. 52, z glosą

    J. Gurgula
, Prok. i Pr. 1996, Nr 7–8, s. 77
Sam fakt zaistnienia różnicy między opiniami tego samego biegłego nie obliguje sądu orzekającego do powoływania innych biegłych, ponieważ w ramach swobodnej oceny dowodów sąd orzekający może przyjąć tę wersję opinii, która odpowiada wymaganiom procesowym i na jej podstawie stwierdzić okoliczności mające istotne znaczenie oraz wpływ na rozstrzygnięcie sprawy ( patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2013 roku sygn. akt V KK 80/13, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2012 roku sygn. akt II KK 261/12, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2014 roku sygn. akt II KK 192/14 ).
W przedmiotowej sprawie zarzut skarżącego obrazy wskazanych przepisów postępowania nie może zostać oceniony jako zasadny. Stanowi on jedynie polemikę z prawidłową oceną dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowegoK. K. (1), nie noszącej cech dowolności i w związku z tym pozostającej pod ochronąart. 7 k.p.k.. W zakresie w jakim stanowiska biegłej się wykluczały sąd ten wyciągnął właściwe wnioski i odpowiednio wyczerpująco swój wybór uargumentował.
Wbrew wywodom apelacji sąd rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego orzeczenia wskazał na opinię pisemną rzeczoznawcy majątkowegoK. K. (1)wydaną w postępowaniu sądowym jako na dowód będący podstawą ustalenia wartości spornej nieruchomości i podał powody odrzucenia stanowiska tej samej biegłej w tym przedmiocie, prezentowanego na etapie postępowania przygotowawczego.

Wniosek

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Radomsku do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek nie jest zasadny z powodu oceny stopnia społecznej szkodliwości przypisanego przez sąd odwoławczy czynu jako znikomego.

3.2.

zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, mającego wpływ na jego treść, a polegającego na:
a. oparciu się wyłącznie na ostatniej opinii biegłejK. K. (1)w świetle powołanych w pierwszym zarzucie apelacyjnym wątpliwości i wynikających z nich powinności sądu w zakresie właściwego kształtowania materiału dowodowego,
b. nie wzięciu pod uwagę licznych ustaleń i poszlak łączących się w jeden logiczny ciąg dowodowy w zakresie:
- losów pierwotnego operatu zleconego przez oskarżonego, potwierdzonych dowodami z zeznań świadków w osobach pracowników(...)P., opinią biegłego informatyka w przedmiocie ujawnienia operatu na dysku przenośnymD. P., następnie ujawnienia drugiego operatu zleconego przez oskarżonego, - działań oskarżonego, który nie informował radnych o pierwotnym operacie, wskazując im jedynie żądania właściciela działki,
- roszczeń właścicieli działki o nr ewidencyjnym(...)położonej w gminieM., które były niezmienne w zakresie żądania ceny około 50000 złotych, którym oskarżony konsekwentnie sprzyjał zlecając trzeci operat, który dopiero odpowiadał jego zamierzeniu,
- zbieżności pomiędzy zleceniem drugiego i trzeciego operatu oraz wystąpieniem przez właścicieli działki o warunki jej zabudowy, co w efekcie obiektywnie doprowadziło do zwiększenia jej wartości rynkowej,
- zbieżności wyniku rokowań pomiędzy właścicielami działki i Urzędem Gminy oraz wartości działki wskazanej w akcie notarialnym,
co łącznie prowadzi do wniosku, że oskarżony swoim konsekwentnym zachowaniem działał w celu osiągnięcia przez właścicieli działki korzyści majątkowej, tj. aby otrzymali oni żądaną przez siebie kwotę i powoduje że zaskarżony wyrok nie może się ostać.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wbrew zapatrywaniom skarżącego sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w toku przedmiotowego procesu nie pozwolił na przyjęcie działania oskarżonegoM. N.z zamiarem bezpodstawnego wzbogacenia rodzinyD.tj. przysporzenia jej korzyści majątkowej poprzez zawyżenie wartości kupowanej od tejżej przez gminęP.nieruchomości o nr(...), położonej obrębŁ., wobec czego ww. nie może ponosić odpowiedzialności za sprawstwo czynu zart. 231& 2k.k.. Wartość tejże ostatecznie została oszacowana przez rzeczoznawcę majątkowegoK. K. (1)na kwotę 46486 złotych, niewiele różniącą się od ceny faktycznego zakupu w kwocie 49859 złotych. Półroczny odstęp czasowy, zachodzący pomiędzy podjęciem przez Radę Miejską wP.w dniu 21 sierpnia 2012 roku uchwały wyrażającej zgodę na zakup nieruchomości pod planowaną inwestycję a notarialnym nabyciem w dniu 28 lutego 2013 roku na rzecz gminyP.działki nr (...), w toku którego małżonkowieD.uzyskali w dniu 19 grudnia 2012 roku decyzję Wójta GminyM.o warunkach zabudowy tej działki podnoszącej jej wartość, nie uprawnia - wbrew twierdzeniom skarżącego - do wnioskowania, że oskarżony swoim konsekwentnym zachowaniem działał w celu osiągnięcia przez właścicieli działki korzyści majątkowej. Upatrywanie przez apelanta " w zwłoce z zakupem "działania oskarżonego z korzyścią w sferze finansowej dla zbywców nieruchomości i powoływanie argumentu dotyczącego niższej ceny działki rolnej nie posiadającej warunków zabudowy, w tym konkretnym przypadku nie może być uznane za trafne wobec oczywistego faktu, że cenę przedmiotowej działki określali sprzedający, od samego początku domagając się kwoty 10 złotych za metr kwadratowy ( czyli 50000 złotych ), a gminaP.stała przed wyborem - dokonania zakupu akceptującego ofertę cenową albo odstąpienia od niego i rezygnacji z zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Pełniący funkcję(...)P.oskarżony podejmował natomiast starania pozwalające na udokumentowanie prawidłowości mającej nastąpić transakcji kupna - sprzedaży ( jak określił to sąd rejonowy - dążył do zsynchronizowania wartości nabycia z wartością operatu ) i stąd - jak podpowiadają zasady doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania - pochodziły jego pomysły na kolejno zlecane operaty szacunkowe dotyczące wartości mającej stanowić przedmiot nabycia nieruchomości.
Równie trafne jest stanowisko sądu merytorycznego, że zakup przedmiotowej nieruchomości w celu realizacji zadania inwestycyjnego pożytecznego dla mieszkańców gminy, wzbogacającego walory samego kąpieliska, uatrakcyjniającego okolicę i podnoszącego ceny gruntów w obrębie zalewu, nie stanowił szkody w majątku gminy. Sąd ten celnie wskazał na fakt wydatkowania na zakup działki gruntu kwoty 50000 złotych, a więc niewielkiej w odniesieniu do całości budżetu gminyP.na rok 2012 oraz pozyskanie znacznej wartości dotacji z Unii Europejskiej na realizację ekologicznej oczyszczalni. Ta prawidłowa konstatacja nie uprawniała jednak sądu rejonowego do negacji realizacji przez zachowanie oskarżonegoM. N.również znamion czynu zabronionego zart. 231& 1k.k.
Interes publiczny, którego ochronę przepis ten przewiduje, to nie tylko interes o wymiarze materialnym - finansowym ( rozumianym jako korzyść czy szkoda materialna ) lecz również interes społeczny czy też interes porządku prawnego ( przepisów prawnych, w tym procedur oraz zasad, w tym zasady transparentnej i opartej na prawdzie współpracy, kooperacji organów samorządowych o charakterze uchwałodawczym i wykonawczym ).

  Apelant słusznie w środku odwoławczym wskazał na ten aspekt działania oskarżonego pełniącego funkcję(...)P., który polegał na zatajeniu przezeń na posiedzeniu połączonych(...)oraz(...)i(...)w dniu 17 sierpnia 2012 roku i na XXVI sesji(...)wP.w dniu 21 sierpnia 2012 roku, istnienia operatu szacunkowego dotyczącego przedmiotowej nieruchomości, sporządzonego dnia 26 lipca 2012 roku na podstawie umowy zlecenia przez rzeczoznawcę majątkowegoD. P.( określającego wartość działki na kwotę 7503 złotych ).
Jednocześnie podnieść należy, że nie do przyjęcia z punktu widzenia prawdy materialnej - jest wersja oskarżonegoM. N.jakoby w czasie tych posiedzeń nie posiadał wiedzy o istnieniu wskazanego operatu. Przeczą jej bowiem zeznaniaA. A.- inspektora d/s gospodarki gruntami(...)P.oraz pracowników referatu d/s budownictwa i inwestycji tego urzędu -A. K.iK. K. (2), a nadto zasady poprawnego logicznego rozumowania, które nie pozwalają na przyznanie przymiotu wiarygodności rozważanym twierdzeniom oskarżonego, który realizując zadania burmistrza przewidziane wart. 30 ust. 2 pkt. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 roku( Dz. U. Nr 16 poz. 95 z późniejszymi zmianami ) w postaci przygotowywania projektów uchwał rady gminy, ( w tym konkretnym przypadku projektu uchwały w przedmiocie wyrażenia zgody na zakup działki gruntu ) był pierwszą osobą do której wiadomości przedstawiane były dokumenty o istotnym znaczeniu dla podjęcia uchwały ( w tym konkretnym przypadku operat szacunkowy z dnia 26 lipca 2012 roku). Tak więc oskarżony naruszając przepisy tej ustawy i działając na szkodę interesu publicznego, rozumianego jako współdziałanie władz samorządowych, oparte na zasadzie transparentności przekazywania przez burmistrza radnym rzeczywistych i prawdziwych danych, będących podstawą podejmowania decyzji - uchwał, naruszył normę prawno - karną realizując znamiona czynu zabronionego z art. 231 & 1k.k. Zapisy wskazanego operatu szacunkowego jakkolwiek nie miały znaczenia dla podjęcia ostatecznej decyzji o zakupie działki, nawet gdy w sposób diametralny odbiegały od realnej ceny zakupu dyktowanej przez jej właścicieli (co prawidłowo wywiódł sąd rejonowy) to zatajenie istnienia tego dokumentu przed radnymi znacząco oddziaływało na jakość i przejrzystość relacji pomiędzy organem uchwałodawczym (pozbawionym wiedzy o istnieniu pierwszej opinii o wartości nieruchomości, na zakup której miał wyrazić zgodę głosując nad uchwałą w tym przedmiocie, gdyż bez jego decyzji nie można było wydatkować żadnej kwoty z budżetu gminy) a organem wykonawczym, którym był burmistrz. Ten ostatni świadom działania mechanizmów wydatkowania pieniędzy publicznych zdawał sobie sprawę ze znaczenia rozważanego dokumentu bo:
- po pierwsze gdyby uznał, że jest niepotrzebny odstąpiłby od jego zamówienia, (tymczasem zlecił jego sporządzenie),
- po drugie gdyby wartość określona w tym operacie nie miała znaczenia to nie zawahałby się przedstawić jego treści radnym na posiedzeniu połączonych(...)oraz(...)i(...)i na XXVI sesji(...)wP.(tymczasem zaniechał ujawnienia treści tego dokumentu bo wartość w nim oszacowana odbiegała znacząco od finansowego żądania właścicieli nieruchomości),
- po trzecie gdyby ów operat był nieistotny dla sposobu głosowania radnych to burmistrz nie dążyłby do jak najszybszego uzyskania nowego operatu szacunkowego, opartego na bardziej aktualnych transakcjach kupna - sprzedaży nieruchomości i zaistniałych na szerszym terenie (powiatu(...)a nie gminyP.), przedstawiającego wycenę działki gruntu bardziej zbliżoną do żądania właścicieli nieruchomości.
OskarżonyM. N.jakkolwiek swoim zachowaniem zrealizował znamiona czynu zabronionego z art. 231 & 1k.k. to zestawienie tego naruszenia normy prawno - karnej z korzyścią jaką odniosła gminaP.i społeczeństwo tej gminy w następstwie pozyskania środków zewnętrznych z Unii Europejskiej o równowartości 75 % wartości inwestycji celu publicznego w postaci ekologicznej oczyszczalni zapewniającej czystość wody kąpieliska miejskiego prowadzi do oceny stopnia społecznej szkodliwości przypisanego przez sąd odwoławczy czynu jako znikomego i nie stanowiącego przestępstwa. Taka ocena zachowania ww. mogła zaistnieć w sytuacji nie wykazania w dotychczasowym postępowaniu karnym aby osiągnął on z tego tytułu jakąkolwiek korzyść majątkową lub osobistą oraz aby działał w celu przysporzenia takowej korzyści właścicielom zbywanej nieruchomości.

Wniosek

o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Radomsku do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek nie jest zasadny z powodu oceny stopnia społecznej szkodliwości przypisanego przez sąd odwoławczy czynu jako znikomego.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☒art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Apelacja prokuratora jest zasadna w takim stopniu, że w wyniku jej wniesienia powstały podstawy do uchylenia wyroku uniewinniającego i umorzenia postępowania z powodu znikomej społecznej szkodliwości czynu.
W miejsce zarzucanego aktem oskarżenia czynu sąd odwoławczy przyjął, że zachowanie oskarżonegoM. N.polegało na tym, że w dniu 17 sierpnia 2012 roku wP.województwo(...)na posiedzeniu połączonych(...)oraz(...)i(...)i w dniu 21 sierpnia 2012 roku na XXVI sesji(...)wP., pełniąc funkcję(...)P., nie dopełnił obowiązków wynikających zart. 30 ust. 2 pkt. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym( Dz. U. z 2021 roku poz. 1372, 1834 t. j. ) w ten sposób, że zataił istnienie operatu szacunkowego z dnia 26 lipca 2012 roku, sporządzonego na zlecenie GminyP.przez rzeczoznawcę majątkowegoD. P., prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwąAgencja (...), w którym wartość działki gruntu o nr ewidencyjnym(...), o powierzchni(...)( kwadratowego ), położonej obrębŁ.gm.M., o nrksięgi wieczystej (...), została oszacowana na dzień 26 lipca 2012 roku na kwotę 7503 złotych, w sytuacji gdy żądana przez zbywcę nieruchomości kwota zapłaty została określona na kwotę 50000 złotych i taka też kwota jako kwota transakcji została wpisana do projektu uchwały dotyczącej nabycia tejże nieruchomości, działając w ten sposób na szkodę interesu publicznego rozumianego jako rzetelna współpraca między samorządowym organem wykonawczym gminy a jej organem uchwałodawczym, czym ww. wyczerpał znamiona czynu zabronionego określonego wart. 231& 1k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 4& 1k.k.i na podstawieart. 1& 2k.k.w zw. zart. 17& 1pkt. 3 k.p.k.w zw. zart. 414& 1k.p.k.umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoM. N..
Zgodnie z definicją zawartą wart.1 § 1 kkprzestępstwem jest czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę pod groźbą kary. Dla uznania zatem jakiegoś czynu za przestępstwo konieczne jest wykazanie, że narusza on istotne wartości społeczne stając się przez to czynem karygodnym, którą to karygodność wiązać należy z wyższym niż znikomym stopniem społecznej szkodliwości, co z kolei stanowi rację dla sankcji karnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2006 roku, II KK 242/05, Legalis nr 125543).
Czyn zabroniony popełniony przezM. N.nie osiągnął tego stopnia społecznej szkodliwości by wywołać sankcję karną.
OskarżonyM. N.jakkolwiek swoim zachowaniem zrealizował znamiona czynu zabronionego z art. 231 & 1k.k. to zestawienie tego naruszenia normy prawno - karnej z korzyścią jaką odniosła gminaP.i społeczeństwo tej gminy w następstwie pozyskania środków zewnętrznych z Unii Europejskiej o równowartości 75 % wartości inwestycji celu publicznego w postaci ekologicznej oczyszczalni zapewniającej czystość wody kąpieliska miejskiego prowadzi do oceny stopnia społecznej szkodliwości przypisanego przez sąd odwoławczy czynu jako znikomego i nie stanowiącego przestępstwa. Taka ocena zachowania ww. mogła zaistnieć w sytuacji nie wykazania w dotychczasowym postępowaniu karnym aby osiągnął on z tego tytułu jakąkolwiek korzyść majątkową lub osobistą oraz aby działał w celu przysporzenia takowej korzyści właścicielom zbywanej nieruchomości.
Sąd odwoławczy doszedł do przekonania, że wskazane okoliczności ocenione kompleksowo mają istotne, rozstrzygające znaczenie dla rozważań w przedmiocie kwalifikatorów szczególnej szkodliwości czynu, a mianowicie wpływają na zredukowanie stopnia społecznej szkodliwości czynu do poziomu jego znikomości w ujęciuart. 1& 2k.k.
Zgodnie zart. 1 § 2 kkczyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, nie stanowi przestępstwa. Ustalenie takie z kolei stanowi negatywną przesłankę procesową określoną wart. 17 § 1 pkt 3 kpk, skutkującą koniecznością umorzenia postępowania karnego, niezależnie od etapu, na którym się znajduje.
W tej sytuacji też sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie karne wobec oskarżonegoM. N..

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach procesu poniesionych w sprawie był przepisart. 632 pkt. 2 k.p.k.. Sąd odwoławczy ustalił, że ponosi je Skarb Państwa, za wyjątkiem wydatków związanych z ustanowieniem obrońcy ( stosownie doart. 632 a k.p.k.wobec zaistnienia wyjątkowego wypadku przemawiającego za poniesieniem przez oskarżonego tej części wydatków - oskarżony popełnił czyn zabroniony, a ponieważ tenże nie stanowił przestępstwa zaistniała konieczność umorzenia postępowania ).

7

PODPIS

1.11

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

rozstrzygnięcie uniewinniające

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana