Sąd Apelacyjny w Lublinie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I ACa 719/20
Data wyroku: 2021-02-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Adam Czerwiński, Piotr Czerski, Mariusz Tchórzewski
Słowa kluczowe: Legitymacja procesowa, Zawieszenie postępowania cywilnego, Strony
Podstawa prawna: art. 192 k.p.c, art. 174 § 1, art. 179 § 3 k.p.c
Teza: a.	Z mocy art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd I instancji miał obowiązek z urzędu, niezwłocznie zawiesić postępowanie, przy czym brak wydania takiego postanowienia przez Sąd nie tamował skutków związanych z zawieszeniem postępowania opartym na przyczynie z art. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.;
b.	Zgoda pozwanych na ewentualne przekształcenie podmiotowe po stronie powodowej w trybie art. 192 pkt 3 k.p.c. mogła być wyrażona również w sposób konkludentny poprzez takie zachowanie w procesie, z którego nie wynikał sprzeciw na wstąpienie innej osoby do sporu, niż pierwotna powódka;
c.	Zbycie prawa objętego sporem w momencie, w którym sprawa jeszcze nie była „w toku" wyklucza kategorycznie możność zastosowania skutków z art. 192 pkt 3 k.p.c. Dodatkowo, zbycie prawa przed doręczeniem pozwanemu odpisu pozwu i przed litispendencją sprawy pociąga za sobą definitywny brak procesowej legitymacji czynnej powoda — zbywcy;
d.	Nawet w sytuacji obligatoryjnego zawieszenia postępowania z powodu śmierci strony, art. 179 § 3 k.p.c. umożliwia również w trakcie zawieszenia postępowania uchylenie lub zmianę dokonanego w sprawie zabezpieczenia, a takim zabezpieczeniem sensu largo jest natychmiastowa wykonalność wyroku zaocznego.

Sygn. akt I ACa 719/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 lutego 2021 r.
Sąd Apelacyjny wL.I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący Sędzia

SA Mariusz Tchórzewski (spr.)

Sędzia
Sędzia

SA Adam Czerwiński
SA Piotr Czerski

po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2021 r. wL.na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaR. K.
przeciwkoS. F.,M. F.
o zapłatę
na skutek apelacjiA. A.od wyroku Sądu Okręgowego wL.
z dnia 13 sierpnia 2020 r. sygn. akt(...)

I
prostuje oczywistą niedokładność w zaskarżonym wyroku w ten sposób, że w komparycji słowa(...)zastępuje słowami(...);

II
uchyla zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięć zawartych w punktach 1, 2, 3 i w tej części:

a
przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu wL.do ponownego rozpoznania;

b
znosi postępowanie toczące się przed Sądem Okręgowym wL.od dnia 23 kwietnia 2019 r. do dnia 13 sierpnia 2020 r.;

c
umarza postępowanie z udziałemA. A., jako powodem w sprawie;

III
przyznaje adwokatP. K.od Skarbu Państwa-Sądu Okręgowego wL.kwotę 7200,- (siedem tysięcy dwieście) zł powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonejA. A.z urzędu.

I ACa 719/20UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13.08.2020 r. w sprawie(...)Sąd Okręgowy wL.w punktach:

1
uchylił w całości wyrok zaoczny z dnia 17.05.2010 r. w sprawie(...)z powództwaR. K.;

2
oddalił powództwoA. A.;

3
orzekł o kosztach procesu;

4
orzekł o należnych kosztach sądowych;

5
orzekł o kosztach pomocy prawnej udzielonej powódceA. A.z urzędu.

Pisemne uzasadnienie orzeczenia zawarto na k. 986-994 akt sprawy.
Wyrok został zaskarżony apelacją przezA. A.w zakresie punktów 1-3.A.wniosła o jego zmianę i uwzględnienie powództwa w całości, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Bez potrzeby przywoływania zarzutów apelacji należy wskazać, że dalej idący wniosek ewentualny, który wymagał pierwszoplanowego rozpoznania, zasługiwał na uwzględnieniea limine, choć z innych przyczyn, niż zarzucała skarżąca. Zaskarżony wyrok został bowiem wydany w procesie naruszającym normęart. 379 pkt 2 k.p.c., a w odniesieniu do podmiotu oznaczonego, jako powód (apelującejA. A.) zachodzi potrzeba umorzenia postępowania.
W sprawie rozpoznawanej przez Sąd Okręgowy zaistniała szczególna sytuacja procesowa, której nie dostrzegł Sąd I instancji procedujący w sprawie „na nowo” od dnia 4.03.2019 r. (zarządzenie k. 463). Dla jej wyjaśnienia konieczne jest przywołanie bezspornej historiografii sprawy.
Pozwem z dnia 15.01.2010 r.R. K.pozwała brataS. F.i bratankaM. F.o zapłatę kwoty 320000,- zł podając [świadomie] nieprawdziwe adresy zamieszkania pozwanych. Sprawę zarejestrowano w Sądzie Okręgowym wL.pod sygnaturą(...).
W dniu 16.04.2010 r. udział w sprawie zgłosił pełnomocnik powódkiK. S.(k. 21) – osoba obca dla strony, załączając pełnomocnictwo udzielone mu do reprezentowania powódki w sprawie niniejszej (k. 22).
W dniu 17.05.2010 r. Sąd Okręgowy wydał wyrok zaoczny (k.29), a to wobec uprzedniego zarządzenia o uznaniu za skuteczne w świetleart. 139 § 1 k.p.c.doręczenia pozwanym odpisów pozwu i wezwania na pierwszą rozprawę (k. 28).Nota benewyrok uwzględniający powództwo zapadł również wobecS. F.mimo, że w świetle wskazywanej podstawy faktycznej powództwa popartej załącznikami z dokumentów, nie był on w ogóle legitymowany biernie. Odpisy wyroku zaocznego z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia sprzeciwu zostały doręczone pozwanym również na adres wskazany w pozwie (będący faktycznie adresem samej powódki) i również uznane za doręczone skutecznie w trybieart. 139 § 1 k.p.c.zarządzeniami z dnia 23.06.2010 r. (k. 34 i 35). W konsekwencji, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24.06.2010 r. sprawa została uznana za prawomocnie zakończoną (k. 36), przystąpiono do egzekucji zasądzonych od pozwanych kosztów sądowych (bezskutecznej po ustaleniu przez organ egzekucyjny, że pod wskazywanym w sprawie adresem pozwani nie zamieszkiwali – k. 66, 74, 75).
W dniu 9.10.2012 r.R. K., działająca poprzez pełnomocnikaK. S.zawarła zA. A.(żonąK. S.) umowę cesji wierzytelności przysługującej jej w kwocie 320000 zł odS. F.iM. F.(k. 271) i postanowieniem z dnia 4.07.2014 r. Sąd Okręgowy wL.w sprawie(...)nadał na rzeczA. A.klauzulę wykonalności wyrokowi zaocznemu z dnia 17.05.2010 r. wydanemu w sprawie niniejszej (k. 275).
W dniu 29.09.2014 r. wpłynął do akt sprawy wniosekS. F.o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego wraz z samym sprzeciwem (k. 107).
W dniu 31.03.2015 r.K. S.złożył do akt kopię zgonuR. S., zmarłej w dniu 13.08.2013 r., wskazując w dniu 13.05.2015 r. (k. 234), jako spadkobierczynię wnuczkę zmarłej –J. K.(k. 234-235).
Postanowieniem z dnia 20.04.2015 r. (k. 225), sprostowanym postanowieniem z dnia 22.06.2015 r. (k. 240) Sąd Okręgowy wL.zawiesił postępowanie uboczne wywołane wnioskiemS. F.z dnia 29.09.2014 r. Z treści uzasadnienia orzeczenia wynikało ustalenie Sądu, że powódka zmarła po zakończeniu postępowania rozpoznawczego i procedowano następnie wyłącznie w postępowaniu incydentalnym.
W dniu 1.09.2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego ze sprawy(...)Sądu Okręgowego wL.wykonano kopię testamentuR. K.(powołującego do spadkuK. S.) i złożono do akt niniejszej sprawy (k. 261, 262).
Postanowieniem z dnia 21.09.2017 r.podjęto postępowanie incydentalne(wszczęte po śmierci powódkiR. K.) w przedmiocie wnioskuS. F.o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu,z udziałemnastępcy singularnego powódki -A. A.. Z treści uzasadnienia wynika, że Sąd ustalił następstwo prawne powódki wynikające z czynności prawnej z dnia 9.10.2012 r. dokonanej z jej udziałem, po stwierdzeniu prawomocnego zakończenia niniejszego procesu (k. 266). To postępowanie wpadkowe uległozakończeniuprawomocnymi postanowieniami Sądu Okręgowego z dnia 13.04.2018 r. (k. 314) i z dnia 29.05.2018 r. (k. 347). Tym samym, zakończone zostało definitywnie postępowanie, w którym jako strona powodowa występowałaA. A..
W dniu 8.02.2019 r. (k. 406) Prokurator Okręgowy wL.zgłosił swój udział w postępowaniu(...)Sądu Okręgowego wL.podnosząc zarzut błędnych ustaleń organów procesowych Sądu, co do skuteczności doręczania pozwanym przesyłek sądowych w 2010 r. z uwagi na fakt, że były one kierowane na adres, który niewątpliwie nie był adresem zamieszkiwania pozwanych (ani adresem do korespondencji) w dacie wytoczenia powództwa i dacie wyrokowania zaocznego przez Sąd Okręgowy, co wprost wynika z dowodów zebranych przez Prokuratora w postępowaniu wywołanym wnioskiem pozwanych o wniesienie skargi nadzwyczajnej od orzeczenia wydanego w niniejszej sprawie. Do pisma dołączono szereg dokumentów potwierdzających wywodzone ustalenia. Prokurator Okręgowy podniósł fakt nieprawomocności wyroku zaocznego z dnia 17.05.2010 r. i nieotwarcia, co do zasady, terminu do jego zaskarżenia z uwagi na niedoręczone skutecznie pozwanym odpisy orzeczenia z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia sprzeciwu.
Zarządzeniem z dnia 4.03.2019 r. (k. 463) Przewodniczący uznał zasadność wniosków i zarzutów Prokuratora i uchylił zarządzenia z dnia 23.06.2010 r. (omówione powyżej), nakazując doręczenie stronie pozwanej odpisów wyroku zaocznego z pouczeniami, w trybieart. 343 k.p.c.
W dniu 8.04.2019 r. (k. 471) wpłynął sprzeciw pozwanych od przedmiotowego wyroku zaskarżonego w całości i zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 15.04.2019 r. (k. 479) uznano go za wniesiony skutecznie, nadając bieg sprawie(...)(której nadano nowe oznaczenie(...)). Procedując w postępowaniu(...)Przewodniczący składu uznał w zarządzeniu z dnia 26.04.2019 r. (k. 494)A. A.za powódkę w sprawie i dalsze czynności wykonywano z przydaniem jej tego statusu, stanowisko to zostało powielone przez Sąd Okręgowy do momentu wydania wyroku końcowego włącznie i nie zostało zakwestionowane przez innych uczestników.
W tak ustalonym stanie sprawy, Sąd Apelacyjny rozważając apelacjęA. A.zważył, że w kwietniu 2019 r. Sąd I instancji naruszył przepisy postępowania i wykonywał dalsze czynności procesowe w sprawie niniejszej, do wydania wyroku włącznie, w sposób objęty hipoteząart. 379 pkt 2 k.p.c., a dodatkowo orzekł o roszczeniu podmiotu, który nigdy nie wytoczył powództwa przeciwko pozwanym i nigdy nie stał się stroną procesu zakończonego wyrokiem.
Przypomnieć należy, że w okresie czerwiec 2010 r. – kwiecień 2019 r. wszystkie organy procesowe Sądu Okręgowego oraz Sądy obu instancji konsekwentnie przyjmowały, iż postępowanie(...)zostało prawomocnie zakończone w czerwcu 2010 r., a śmierć powódkiR. K.nastąpiła już po tej dacie. To ustalenie było konieczną podstawą do przyjęcia, że w postępowaniu incydentalnym wywołanym wnioskiemS. F.złożonym już po śmierci powódki, jej następstwo prawne w takim postępowaniu mogło być ustalone tytułem singularnym zaistniałym również po przyjmowanej dacie prawomocnego zakończenia procesu(...).
Umknęła Sądowi Okręgowemu w kwietniu 2019 r. okoliczność, że przywołanymi postanowieniami z 2015 r. i 2017 r. zawieszono wyłącznie przedmiotowepostępowanie incydentalne, a następnie podjętopostępowanie incydentalnez udziałemA. A.po stronie powodowej i to postępowanie uboczne zostałozakończonew 2018 r.
W kwietniu 2019 r., w oparciu o nowe fakty, ujawnione przez biorącego udział w sprawie Prokuratora, stwierdzono prawidłowo, a Sąd Apelacyjny w niniejszym składzie w pełni podziela omawiane stanowisko, że postępowanie wszczęte pozwemR. K.z dnia 15.01.2010 r. nie został prawomocnie zakończone i należało nadać mu dalszy bieg. Taka prawidłowa konkluzja winna jednak była doprowadzić Sąd Okręgowy oraz jego organy procesowe procedujące w sprawie do natychmiastowego stwierdzenia, że po wydaniu wyroku zaocznego w dniu 17.05.2010 r., a przed jego skutecznym zaskarżeniem przez pozwanych w dniu 8.04.2019 r., nastąpił w dniu 13.08.2013 r. zgon strony procesu - powódkiR. K.- i ten znany od kilku lat fakt nie znalazł dotychczas swego procesowego wyrazu, gdyż postanowieniem z dnia 20.04.2015 r. Sąd Okręgowy zawiesił (z uwagi na śmierć strony) wyłącznie postępowanie uboczne. Tymczasem, z mocyart. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.Sąd I instancji miał obowiązek z urzędu, niezwłocznie zawiesić postępowanie(...), przy czym zgodnie zart. 174 § 2 k.p.c.zawieszenie to miałoby skutek od dnia 13.08.2013 r. Podkreślić przy tym należy, że brak wydania takiego postanowienia przez Sąd nie tamował skutków związanych z zawieszeniem postępowania opartym na przyczynie zart. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.(red. T.Ereciński „Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz. Część pierwsza. Postępowanie rozpoznawcze”, tom 1, 2006 r. s. 387, t.2).
Mimo wskazanego nakazu, Sąd Okręgowy prowadził dalszy proces (a nie postępowanie wpadkowe) z udziałemA. A.jako powodem mimo, że bezspornie nie jest ona spadkobiercą zmarłej powódki i to dodatkowo przy braku wydania jakiegokolwiek postanowienia o takim przekształceniu podmiotowym po stronie powodowej. Zaakcentować, zatem należy, że w świetleart. 180 § 1 pkt 1 k.p.c.Sąd był uprawniony podjąć i prowadzić dalsze postępowanie wyłącznie z udziałem ustalonego następcy prawnego zmarłejR. K.. Domniemywać należy, że mimo braku wyraźnej wypowiedzi jurydycznej Sąd
    a quoprzyjął, iżA. A.jest jednak takim następcą prawnymR. K.również w niezakończonym postępowaniu głównym(...)((...)), jako nabywca wierzytelności objętej żądaniem pozwu, w trybieart. 192 pkt 3 k.p.c., a to z tej przyczyny, że zgoda pozwanych (i Prokuratora) na ewentualne przekształcenie podmiotowe po stronie powodowej mogła być wyrażona również w sposób konkludentny poprzez takie zachowanie w procesie, z którego nie wynikał sprzeciw na wstąpienie innej osoby do sporu, niż pierwotna powódka (orzecz. SN z 26.05.1937 r. C.III. 2755/36 Zb.Urz. 1938/147). Takie rozumowanie Sądu Okręgowego
    in casuokazało się jednak istotnie wadliwe.A. A.nie mogła zostać uznana za następcę prawnegoR. K.w trybieart. 192 pkt 3 zd. 2 k.p.c.z tej przyczyny, że wskazany przepis w ogóle nie znajdował w sprawie zastosowania, a co wynika z zaprezentowanej powyżej historiografii sprawy. Warunkiem koniecznym dla podjęcia takich decyzji przez Sąd Okręgowy [choć wadliwie wyrażonych] było bowiem stwierdzenie, żeR. K.(powódka) zbyła na rzeczA. A.wierzytelność dochodzoną w sprawie „po doręczeniu pozwu”, czyli w warunkach zawisłości sprawy (litispendencji). Zbycie prawa objętego sporem w momencie, w którym sprawa jeszcze nie była „w toku” wyklucza kategorycznie możność zastosowania skutków zart. 192 pkt 3 k.p.c.(orzecz. SN z 30.01.1964 r. III CO 36/63 RPEiS 1965/2, s. 360). Dodatkowo, zbycie prawa przed doręczeniem pozwanemu odpisu pozwu i przed litispendencją sprawy pociąga za sobą definitywny brak procesowej legitymacji czynnej powoda – zbywcy (T.Ereciński
    op.cit., s. 463, t. 20). Tymczasem, w realiach sprawy o tak atypowym przebiegu postępowania na przestrzeni 9 lat bezspornym jest - w świetle zarządzeń Przewodniczącego z 4.03.2019 r. – że mimo, iż nie uchylono oczywiście wadliwego zarządzenia z 17.05.2010 r. o uznaniu za skuteczne doręczenie pozwanym odpisów pozwu, w trybieart. 139 § 1 k.p.c.,
    de factonigdy w sprawie nie doręczonoS. F.iM. F.odpisów pozwuR. K., w sposób skuteczny prawnie. W takim przypadku Sąd Okręgowy miał obowiązek przyjąć, że stan zawisłości sprawy zaistniał z chwilą podjęcia przez nich obrony przeciwko żądaniom pozwu, czyli z chwilą wdania się w spór, poprzez złożenie sprzeciwu od wyroku zaocznego (wyrok SN z 14.05.1966 r. III PRN 23/66 OSNCP 1967/5/84). W odniesieniu do obu pozwanych nastąpiło to zaś bezspornie kilka lat po dacie zbycia przez powódkęR. K.wierzytelności na rzeczA. A., umową cesji z dnia 9.10.2012 r.
Powyższe ustalenia nakazują stwierdzić, że Sąd Okręgowy w zaskarżonym wyroku rozstrzygał o roszczeniu przypisanym podmiotowi, który nigdy nie stał się skutecznie stroną niniejszego procesu i nie zgłaszał w sprawie żadnych roszczeń względem pozwanych. Na podstawieart. 386 § 3 k.p.c.wyrok w zaskarżonej części musiał ulec, zatem uchyleniu i na podstawieart. 355 § 1 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.koniecznym było umorzenie postępowania z udziałemA. A., gdyż niedopuszczalnym jest wyrokowanie w stosunku do podmiotu niebędącego stroną procesu.
Przywołane ustalenia i wnioski nakazywały również jednoznacznie przyjąć, że wobec braku wydania przez Sąd I instancji postanowienia opartego naart. 174 § 1 pkt 1 k.p.c., wyrokował on w sprawie z powództwaR. K.i koniecznym było sprostowanie niedokładności orzeczenia na podstawieart. 350 § 3 k.p.c.Zarazem, ustalenia te – co sygnalizowano uprzednio – prowadzą do konkluzji o konieczności uchylenia tak sprostowanego wyroku z dnia 13.08.2020 r. w granicach jego zaskarżenia, na podstawieart. 386 § 2 k.p.c.w zw. zart. 379 pkt 2 k.p.c.i zniesienia postępowania toczącego się przed Sądem Okręgowym od dnia 23.04.2019 r., t.j. od dnia, w którym sprzeciw pozwanych od wyroku zaocznego zyskał wszystkie walory skuteczności i zainicjował dalszy tok sprawy.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Okręgowy wykona i rozważy, co następuje.
Z mocyart. 174 § 1 pkt 1 k.p.c.postępowanie w sprawie winno ulec zawieszeniu z urzędu. Przed ewentualnym podjęciem decyzji w trybieart. 180 § 1 pkt 1 k.p.c.Sąd uwzględni, że w trakcie procesuK. S.wskazywał na istnienie spadkobierczyni powódkiR. K.– córki tragicznie zmarłego syna, podając jej dane adresowe (sprecyzowane w dokumentach z postępowania przygotowawczego złożonych, jako dowód w sprawie), ale informacje te są niewystarczające dla pewnego przyjęcia, że istotnie został wskazany jedyny i faktyczny następca prawny powódki, zwłaszcza w kontekście ustalonej w sprawie niewiarygodnościK. S.odbywającego aktualnie karę pozbawienia wolności za liczne przestępstwa oszustwa. Analogicznie Sąd zważy, że ustalona z urzędu treść testamentuR. K.w realiach sprawy samoistnie nie może wskazywać na pewne ustalenie jej następcy prawnego i wydaje się nieodzowne poczynienie takich ustaleń w sposób kategorycznie pewny, wyłącznie w oparciu o ustawowo przewidziane dokumenty poświadczające dziedziczenie po zmarłej powódce, o ile zgłosi się w ogóle spadkobierca powódki dysponujący takim dokumentem. W przypadku zaistnienia podstaw do podjęcia postępowania z następcą prawnym powódki i po wydaniu stosownego postanowienia Sąd Okręgowy zważy na fakt, że utraciła ona legitymację czynną jeszcze przed zawiśnięciem sporu i koniecznym jest umożliwienie wypowiedzenia się następcy prawnemuR. K., co do jego woli kontynuowania procesu, przy takim ustaleniu.
W sytuacji, gdy nie zaistnieją przesłanki do podjęcia postępowania w trybieart. 180 § 1 pkt 1 k.p.c.i ziści się hipotezaart. 182 § 1 pkt 5 k.p.c., Sąd I instancji uwzględni okoliczność, że w sprawie niniejszej został już wydany wyrok zaoczny, od którego pozwani skutecznie wnieśli sprzeciw i przy ewentualnym umarzaniu postępowania koniecznym będzie uwzględnienie normyart. 347 k.p.c.wymagającej jednoczesnego uchylenia wyroku zaocznego.
Końcowo Sąd Okręgowy zważy, że mimo formalnego nakazu zart. 174 § 2 k.p.c.uchylenia wszystkich orzeczeń zapadłych w sprawie po zgonie powódki, w realiach sprawy – z uwagi na tak specyficzny tok postępowania – zbędne wydaje się odnoszenie tej normy do postępowań incydentalnych, które już zostały prawomocnie zakończone, jak też do tych postępowań ubocznych, które wiązały się z kwestią wniesienia w 2019 r. sprzeciwu od wyroku zaocznego, w kontekście zwolnienia pozwanych od kosztów sądowych. Niewątpliwie poza zakresem tych postępowań pozostaje kwestia rozstrzygnięcia przez Sąd Okręgowy w przedmiocie wniosku Prokuratora o wstrzymanie wykonalności wyroku zaocznego (postanowienie z dnia 23.04.2019 r., k.481) iprima faciemożna by wysuwać tezę o konieczności uchylenia tego postanowienia we wskazanym trybie. Sąd I instancji uwzględni jednak stanowisko wyrażane w judykaturze, że nawet w sytuacji obligatoryjnego zawieszenia postępowania z powodu śmierci strony,art. 179 § 3 k.p.c.umożliwia również w trakcie zawieszenia postępowania uchylenie lub zmianę dokonanego w sprawie zabezpieczenia, a takim zabezpieczeniemsensu largojest natychmiastowa wykonalność wyroku zaocznego (por. uchw. SN z 16.10.1972 r. III CZP 67/72 OSPiKA 1973/5/87). Z punktu widzenia celowości czynności procesowych wydaje się niezasadne, zatem uchylanie przedmiotowego orzeczenia tylko w tym celu, by natychmiast ponownie rozpoznać wniosek Prokuratora i wydać orzeczenie o treści oczywistej, w świetle przesądzonych w sprawie braków podstaw do wyrokowania zaocznego w 2010 r. O ile Sąd i instancji przy ponownym rozpoznawaniu sprawy podzieli to stanowisko, to dokona jednak sprostowania oczywistej niedokładności w przedmiotowym postanowieniu, poprzez poprawne oznaczenie strony powodowej.
Końcowo należy zważyć, że powódkaA. A.winna być uznanade factoza przegrywającą postępowanie apelacyjne, gdyż mimo uwzględnienia wniosku jej apelacji, ostatecznie postępowanie z jej udziałem podlegało umorzeniu. Sąd Apelacyjny nie może jednak tracić z pola widzenia faktu, że udział powódki w niniejszym procesie był wynikiem błędnych decyzji procesowych Sądu I instancji, a nie woli samej osoby fizycznej i nie zachodzą w ogóle podstawy do zastosowania w sprawie niniejszej zasady zart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c., w związku z czym wniosek pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego był bezprzedmiotowy, o ile odnosił się doA. A., natomiast winien być ewentualnie rozważany przez Sąd I instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy, o ile do takiego merytorycznego rozpoznania dojdzie.
Powódce w postępowaniu odwoławczym udzielona została pomoc prawna z urzędu i z uwagi na wynik postępowania z udziałemA. A.koniecznym było przyznanie zwrotu kosztów tej pomocy od Skarbu Państwa, z uwzględnieniem faktu wielokrotnego zapoznawania się nowego pełnomocnika powódki z aktami sprawy na etapie postępowania przed Sądem Apelacyjnym, zgodnie z dyspozycją § 8 pkt 7 w zw. z § 16 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016 r. (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 18).