Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 498/21
Data wyroku: 2022-03-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Wiesław Pędziwiatr, sędzia Jerzy Skorupka, Artur Tomaszewski
Słowa kluczowe: Dowody
Podstawa prawna: art. 148 § 1 k.k.

Sygnatura akt II AKa 498/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 marca 2022 r.

Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący sędzia SA Jerzy Skorupka (spr.)
Sędziowie: SA Wiesław Pędziwiatr
SA Artur Tomaszewski
Protokolant: Wiktoria Dąbrowicz

przy udziale prokuratora Prokuratury(...)Zbigniewa Jaworskiego

po rozpoznaniu 2 marca 2022 r.

sprawy

K. S.oskarżonego zart. 148 § 1 kkiart. 275 § 1 kkw związku zart. 11 § 2 kk

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego

od wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy

z 20 października 2021 r. sygn. akt III K 122/20

I

utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II

zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.R. K.738 zł, w tym należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconych kosztów obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalsze koszty dojazdu w wysokości 160,47 zł;

III

zwalnia oskarżonego z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, poniesionymi wydatkami obciążając Skarb Państwa.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Legnicy wyrokiem z 20.10.2021 r., III K 122/20 uznałK. S.za winnego zabójstwaG. C., tj. przestępstwa zart. 148§1 KK, za co wymierzył mu karę 15 lat pozbawienia wolności oraz orzekł środek zabezpieczający w postaci terapii uzależnień. Sąd uznał teżK. S.za winnego przywłaszczenia portfelaG. C., tj. przestępstwa zart. 275§1 KK, za co wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną 15 lat pozbawienia wolności.
Wyrok zaskarżyła obrończyni z urzędu oskarżonego adw.R. K.w części dotyczącej przypisania oskarżonemu zbrodni zart. 148§1 KK, zarzucając obrazęart. 5§2 KPKpolegającą na niezastosowaniu tego przepisu w sytuacji, gdy istniejące w sprawie wątpliwości nie zostały usunięte, a także obrazęart. 7 KPKpolegającą na dowolnej ocenie materiału dowodowego i uznaniu, żeK. S.zabiłG. C.zadając mu trzy ciosy nożem, w wyniku czego pokrzywdzony doznał płytkiej rany klatki piersiowej oraz rany kłutej klatki piersiowej na wysokości VI i VII żebra skutkującej jego zgonem, gdy z materiału dowodowego nie można z całą pewnością wyprowadzić wniosku, że oskarżony zadał pokrzywdzonemu trzy ciosy nożem.
We wniosku odwoławczym skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od czynu przypisanego mu w puncie I.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Apelacja jest niezasadna, gdyż sąd pierwszej instancji nie obraził powołanych przepisów postępowania, prawidłowo oceniając dowody ujawnione na rozprawie głównej i ustalając na ich podstawie fakty odpowiadające rzeczywistości, stosownie do dyrektywy wyrażonej wart. 2§2 KPK.
W uzasadnieniu skargi podnosi się, że w sprawie zostały sporządzone dwie opinie z zakresu genetyki. Nie pozwalają one na ustalenie, że oskarżony używał noża, a także którego z zabezpieczonych noży oskarżony używał. W opinii z 6.11.2020 r. stwierdzono, że na głowni składanego noża należącego doK. S.ujawniono profil DNA dwóch osób, w tym, co najmniej jednego mężczyzny, przy czym nie można wykazać obecności materiału genetycznego pochodzącego od pokrzywdzonego. Na rękojeści tego noża ujawniono profil mieszany, tj. pochodzący od wielu osób, w tym, co najmniej od jednego mężczyzny, ale uzyskany wynik nie jest przydatny do przeprowadzenia badań porównawczych.
Natomiast z opinii z 17.12.2020 r. wynika, że na nożu o długości 14 cm ze złamanym ostrzem ujawniono brunatne zabrudzenia oraz DNA, który jest nieprzydatny do badań porównawczych. Stąd wyprowadza się wniosek, że nie można w sposób pewny ustalić, żeK. S.używał noża, którym miał zadać śmiertelne uderzenieG. C.. Wątpliwości wynikające z obu ww. opinii należy zatem rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.
Według apelacji, na podstawie opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej nie można też ustalić, jak byli usytuowani w stosunku do siebie oskarżony i pokrzywdzony, a także, że oskarżony zadał pokrzywdzonemu ciosy nożem oraz ilość tych ciosów. Nie da się zatem wykluczyć wersji zdarzenia przedstawionej przezK. S.. Wadliwa ocena dowodu z opinii wymienionej biegłej doprowadziła do błędnego ustalenia, żeK. S.ugodził nożem pokrzywdzonego. W konsekwencji, dowolna ocena dowodów oraz nierozstrzygnięcie występujących wątpliwości na korzyść oskarżonego spowodowały niezasadne przypisanie oskarżonemu przestępstwa zart. 148§1 KK.
Podnosząc wymienione zarzuty i argumenty na ich poparcie umknęło autorce apelacji, że na portfelu pokrzywdzonego znalezionym w mieszkaniu oskarżonego kilka godzin po zdarzeniu ujawniono ślady krwi, które poddano badaniu genetycznemu. Z uzyskanej opinii wynika, że stwierdzono zgodność profili genetycznych zawartych w materiale dowodowym oraz materiale porównawczym pochodzącym od pokrzywdzonego. Według sądua quodowód ten pośrednio wskazuje, że portfel został zabrany przez oskarżonego już po spowodowaniu obrażeńG. C..
Ponadto na obuwiu zabezpieczonym w mieszkaniu oskarżonego stwierdzono obecność krwi ludzkiej, a w analizowanej próbce wykazano DNA o męskim genotypie. Ujawniona mieszanina krwi może pochodzićK. S.iG. C.. Wskazuje to, że oskarżony miał kontakt z pokrzywdzonym, gdy ten krwawił. Mając w polu widzenia dowód z pierwszych wyjaśnień oskarżonego, w których przyznał się do zadania ciosu nożemG. C., sądmeritiustalił, że pokrzywdzony krwawił na skutek uderzeń nożem zadanych przez oskarżonego.
Dokonując wymienionych ustaleń sąd pierwszej instancji uwzględnił, że na przedmiotach (nożach) zabezpieczonych na miejscu zdarzenia oraz u oskarżonego nie stwierdzono śladów genetycznych o profilu zbieżnym z profilem DNA oskarżonego i pokrzywdzonego, gdyż oznaczone profile okazały się szczątkowe bądź nie nadawały się do dalszych badań. W efekcie, opinie z zakresu badań DNA, do których w apelacji przywiązuje się istotną wagę, okazały się nieprzydatne do wyjaśnienia sprawy. Fakty relewantne dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego zostały zatem ustalone na podstawie innych dowodów. Mianowicie, wyjaśnień oskarżonego, opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej, zeznańM. G. (1),E. W.iP. R., protokołu oględzin zwłok oraz protokołów oględzin miejsca zdarzenia i mieszkania oskarżonego, nagrania z kamery przemysłowej przysklepie (...)oraz dalszych dowodów przedstawionych i opisanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Wbrew apelacji, opinie z badań DNA śladów zabezpieczonych na przedmiotowych nożach nie wywołują żadnych wątpliwości, o których mowa wart. 5§2 KPK. Okoliczności zdarzenia oraz wina oskarżonego zostały wszak ustalone na podstawie innych dowodów niż rzeczone opinie genetyczne.
Zważyć należy, że na rozprawie w dniu 20.05.2021 r. biegła z zakresu medycyny sądowej podała, że na ciele pokrzywdzonego nie było typowych obrażeń obronnych, jednoznacznie świadczących o osłanianiu się przed uderzeniami, czy chwytaniu noża. Biorąc pod uwagę lokalizację tych obrażeń, najbardziej typową pozycją, w której znajdowali się wobec siebie oskarżony i pokrzywdzony, była pozycja „twarzą w twarz”. Według biegłej, mało prawdopodobne jest powstanie obrażeń na ciele pokrzywdzonego na skutek przypadkowego zachowania nietrzeźwego pokrzywdzonego, gdyż osoba manipulująca nożem powinna najprawdopodobniej skaleczyć sobie ręce, a u pokrzywdzonego takich obrażeń nie stwierdzono. Natomiast ujawniono rany na szyi i obojczyku. Śmiertelna rana była głęboka i zadana, co najmniej ze średnią siłą. Według biegłej, jest mało prawdopodobne, aby mogła ona powstać w efekcie manipulowania nożem przez pokrzywdzonego.
Na podstawie dowodu z opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej sąd pierwszej instancji ustalił, że oskarżony stojąc naprzeciwko pokrzywdzonego zadał mu trzy ciosy nożem, z których jeden (ostatni) przebił chrząstkę mostka, worek osierdziowy i prawą komorę serca, powodując tamponadę serca i zgon pokrzywdzonego. Wbrew apelacji, ocena wymienionego dowodu przeprowadzona została zgodnie z wymogami przewidzianymi wart. 7 KPK, a dokonane przez sąda quoustalenia faktyczne znajdują oparcie w omawianej opinii.
Autorce apelacji umknęło też, że oskarżony po zdarzeniu powiedział swojej matce, że kogoś zabił, o czym wyjaśnił w postępowaniu przygotowawczym i czemu nieumiejętnie i niewiarygodnie zaprzeczył na rozprawie w dniu 25.02.2021 r. W każdym razie, po odczytaniu wyjaśnień złożonych w śledztwie oskarżony podał, że „chyba tak wyjaśniał”, dodając, że nie wie, czy te wyjaśnienia podtrzymuje. Przed sądem oskarżony podał również, że nie widział, aby pokrzywdzony zadał sobie cios nożem; podał też, że zabrał portfel pokrzywdzonego. Oskarżony wyjaśnił, że w czasie przesłuchania na policji przyznał się do zadania ciosu nożem pokrzywdzonemu, ale „był wtedy po piwie i tabletce”, a policja zaczęła go bić.
Oskarżony przyznał, że w chwili zdarzenia miał przy sobie nóż. Zresztą ten nóż pokazywał wsklepie (...)około godz. 23,00E. W., co ww. potwierdziła na rozprawie w dniu 25.02.2021 r. Wymieniona świadek oraz jej koleżanka z pracyP. R.zeznały, że gdy policja około godz. 3-4 w nocy znalazła leżącego koło sklepu znanego im z widzeniaG. C., obejrzały zapis z kamery przemysłowej przysklepie (...). Na obrazie widać było stojącego przedsklepem (...), do którego podszedł oskarżony. Po chwiliG. C.odszedł w kierunku trawnika i stojącej tam ławki. Za nim poszedł oskarżony. Na obrazie nie było jednak widać ławki. NatomiastM. G. (2)zeznała na tejże rozprawie, że oskarżony i pokrzywdzony siedząc na ławce kłócili się.
W świetle wymienionych dowodów, sąd pierwszej instancji za niewiarygodne uznał twierdzenia oskarżonego, że „pokrzywdzony nadział się na nóź”, że „sam wbił sobie nóż”, a w końcu, że „cios nożem zadała pokrzywdzonemu inna osoba, gdyż on po uderzeniu przez pokrzywdzonego upadł na ziemię i stracił przytomność”.
Na podstawie oględzin ciała i odzieży pokrzywdzonego oraz opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej, sąda quoustalił, że oskarżony zadał pokrzywdzonemu trzy ciosy nożem, z których dwa spowodowały obrażenia ciała.
Sądmeritimiał też na względzie, że w mieszkaniu oskarżonego znaleziono portfel i dowód osobisty pokrzywdzonego, na którym ujawniono ślady krwi. Z opinii z zakresu badań DNA wynika zaś, że ujawniony w materiale dowodowym profil genetyczny jest zgodny z profilem pokrzywdzonego. W mieszkaniu oskarżonego zabezpieczono także buty, na których ujawniono ślady krwi ludzkiej, która mogła pochodzić od pokrzywdzonego.
W świetle tych okoliczności zarzuty sformułowane w apelacji ocenione zostały jako bezzasadne.
W apelacji nie kwestionuje się kary wymierzonej oskarżonemu za czyn zart. 148§1 KK. Mając jednak na względzie twierdzenia o braku winy oskarżonego i możliwości przypisania mu zbrodni zabójstwaG. C., dla porządku należy odnotować, że sąd pierwszej instancji należycie uzasadnił wymierzoną oskarżonemu karę. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku znajdują się rozważania odpowiadające dyrektywom sądowego wymiaru kary, określonym wart. 53§1 i 2 KK. Wynika stąd, że sąd uwzględnił wysoki stopień zawinienia oraz szkodliwości społecznej popełnionego czynu, zamiar i pobudki działania oraz stan nietrzeźwości i uprzedniej karalności oskarżonego. Sąd miał również na względzie wniosek biegłych lekarzy psychiatrów o orzeczenie wobec oskarżonego środka zabezpieczającego w postaci uzależnień, o którym mowa wart. 93a§1 pkt 3 KK.
W świetle powyższych uwag, orzeczono, jak na wstępie.

SSA Wiesław Pędziwiatr

SSA Jerzy Skorupka

SSA Artur Tomaszewski