Sąd Rejonowy w Nowym Sączu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 513/22
Data wyroku: 2022-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Wojciech Langer
Słowa kluczowe: Postępowanie w sprawach o wykroczenia
Podstawa prawna: art. 57 § 1 kks

Sygn. akt II W 513/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 września 2022 roku
Sąd Rejonowy w Nowym Sączu, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Wojciech Langer
Protokolant:Katarzyna Szczygieł
przy udziale oskarżyciela publicznegoJ. H.
po rozpoznaniu w dniu 26 września 2022 roku
sprawyH. G.
synaK.iK. z domu W.
urodzonego (...)wN.
oskarżonego o to, że:
wN., jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku należnego za 2020 rok, dla którego termin płatności przypadał 30 kwietnia 2021 roku uporczywie nie wpłacał na rachunek organu podatkowego – Naczelnika Urzędu Skarbowego wN., a kwota niewpłaconego w terminie podatku wyniosła 2.812.042,92 złotych, czym naruszył obowiązek określony wart. 45 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych,

tj. o wykroczenie zart. 57 § 1 kks
uniewinniaoskarżonegoH. G.od zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt II W 513/22

UZASADNIENIE

wyroku z 26 września 2022r.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
H. G., mimo upływu 30 kwietnia 2021r., nie wpłacił należnego za 2020r. podatku dochodowego od osób fizycznych – w kwocie 2.812.042,92 zł – na rachunek organu podatkowego Naczelnika Urzędu Skarbowego wN.. Po tej dacie Urząd Skarbowy wN.przysłał ponaglenie, na któreH. G.zareagował wpłatą części należnego podatku, ostatecznie cała kwota podatku została wpłacona do jesienie 2021r.
Dowody:
WyjaśnieniaH. G.: k. 6;
H. G.przyznał się do niewpłacenia podatku w terminie, wyjaśnił, że doszło do tego w czasie pandemii, zatrudnia on parę tysięcy ludzi, opóźnienie w zapłacie podatku było spowodowane kłopotami na rynku, podatek ostatecznie został zapłacony jesienią 2021r., było to płacone w częściach, dodał przy tym, że miesiąc po terminie było ponaglenie z Urzędu Skarbowego, po którym sukcesywnie dokonywał wpłat (k. 6, 36).
Sąd dał wiarę relacji obwinionego. Nie kwestionował on faktu opóźnienia i wysokości podatku. Wyjaśnił przy tym, że dokonał wpłaty całości podatku do jesieni 2021r., czego zaś nie kwestionował oskarżyciel publiczny Naczelnik Urzędu Skarbowego wN.. Dlatego też wyjaśnieniaH. G.zostały wykorzystane przy dokonywaniu ustaleń faktycznych.
Sąd zważył co następuje.
H. G.został obwiniony o to, że wN., jako podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych, podatku należnego za 2020 rok, dla którego termin płatności przypadał 30 kwietnia 2021 roku uporczywie nie wpłacał na rachunek organu podatkowego – Naczelnika Urzędu Skarbowego wN., a kwota niewpłaconego w terminie podatku wynosiła 2.812.042,92 zł, czym naruszył obowiązek określony wart. 45 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, to jest o wykroczenia skarbowe zart. 57 § 1 kks.
Wymieniony przepis penalizuje zachowanie podatnika, który uporczywie nie wpłaca w terminie podatku. Jak słusznie zauważa się w doktrynie „prawnokarnie relewantne jest jednak nie każde zachowanie mające kwalifikację niewpłacenia, ale tylko takie, które posiada kwalifikację uporczywego. Wykroczenie to przynależy do grupy czynów zabronionych wymagających powtarzalności, którego penalizacja wchodzi w grę dopiero wówczas, gdy powtarza się ono wielokrotnie” (G. Łabuda,Komentarz do art. 57 kks,LEX). Zachowanie takie ma być uporczywe, a więc musi charakteryzować się umyślnością. Uporczywość jest koniecznym znamieniem tego czynu zabronionego. „Na zaistnienie znamienia uporczywego niewpłacania podatku w terminie, będącego warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe zart. 57 § 1 k.k.s., może wskazywać zarówno cykliczność zachowań podatnika, polegająca na umyślnym niestosowaniu się do wymogu terminowego płacenia podatku, jak i jednorazowe, ale długotrwałe zaniechanie przez niego uregulowania podatku płaconego jednorazowo, mające miejsce już po terminie płatności tego podatku, a więc gdy ma on uregulować go już jako zaległość podatkową, jeżeli zachowanie to wskazuje, że zamiarem podatnika w momencie upływu terminu płatności podatku było uporczywe jego niewpłacanie, a więc odsunięcie uregulowania tego podatku na dłuższy okres” (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 listopada 2013r., I KZP 11/13).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że samo niewpłacenie w terminie przezH. G.należnego podatku dochodowego – co jest okolicznością bezsporną – nie rodzi jego odpowiedzialności wykroczeniowej. Do tej bowiem konieczne jest udowodnienie przez oskarżyciela publicznego, że zachowanie takie było uporczywe. Takich dowodów oskarżyciel nie przedłożył. W toku przewodu sądowego ustalono zaś, że obwiniony po ponagleniu go przez organ podatkowy wpłacił część należnego podatku, całość została zaś zapłacona do jesieni 2021r., a więc w okresie 6 miesięcy od terminu. Takie zachowanieH. G.wskazuje, że nie działał on uporczywie. Ponadto niewpłacenie podatku dochodowego w terminie było zachowaniem jednorazowym. Tym samym w czynie obwinionego brak jest koniecznych znamion czynu zabronionego jako wykroczenia. Dlatego też Sąd uniewinniłH. G.i kosztami obciążył Skarb Państwa.