Sąd Rejonowy w Toruniu
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 409/22
Data wyroku: 2022-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Angelika Kurkiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: 178b kk

WYROK Z UZASADNIENIEM
Sygn. akt: VIII K 409/22
4075-4 Ds 914.2022

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2022r.
Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący Sędzia Angelika Kurkiewicz
Protokolant sekr. sąd. Sara Berent
w obecności prokuratora Joanny Kordzińskiej z Prokuratury RejonowejT.– Wschód/T.wT.
po rozpoznaniu dnia 20 października 2022 r. sprawy
D. M., s.J.iA. z domu B.,
ur. (...)wT.
oskarżonego o to, że:
w dniu 15 lutego 2022r., o godz. 22:50, na trasie pomiędzyul. (...)wC.a miejscowościąS., kierując pojazdem markiF. (...)nr rej. (...), nie stosował do sygnałów świetlnych i dźwiękowych pojazdu uprzywilejowanego Policji polecających zatrzymanie się do kontroli drogowej,
tj. o czyn zart. 178b kk

orzeka:

I
uznaje oskarżonegoD. M.za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa zart. 178 b kki za to na podstawieart. 178 b kkwymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł (dziesięć złotych);

II
na mocyart. 42§1a pkt.1 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 (jednego) roku

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Toruniu) kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 70 złotych tytułem wydatków postępowania;

Sygn. akt VIII K 409/22

UZASADNIENIE
Uwaga : Uzasadnienie zostało sporządzone w poprzedniej formie z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu ZEUS.
W dniu 15 lutego 2022 roku w godzinach późno wieczornychD. M.poruszał się pojazdem markiF. (...)nr rej. (...). Tego dnia funkcjonariusz Komisariatu Policji wC.–Ł. W.iA. F.wC.przyul. (...)przeprowadzali statyczne kontrole pojazdów. O godzinie 22:50Ł. W.podjął próbę zatrzymania pojazdu kierowanego przezD. M.do kontroli drogowej.Ł. W.wydał kierującemu za pomocą latarki sygnał świetlny do zatrzymania.D. M.nie zatrzymał kierowanego przez siebie pojazdu. W tym momencie funkcjonariusze Policji wsiedli do radiowozu i udali się za samochodem kierowanym przezD. M.. Używali przy tym sygnałów świetlnych i dźwiękowych celem podjęcia pojazdu do kontroli drogowej, jednakżeD. M.nie reagował na sygnały do zatrzymania. W pewnym momencie kierujący pojazdemF. (...)nr rej. (...),w miejscowościS., nie zapanował nad prowadzonym samochodem i wypadł z jezdni.
DOWODY:wyjaśnieniaD. M.k. 54;
- zeznaniaŁ. W.k. 18-19, 54, 54v
D. M.nie był dotychczas karany sądownie za przestępstwa.
DOWÓD: dane dot. karalności k.36, 54v
D. M.został oskarżony o to, że w dniu 15 lutego 2022r., o godz. 22:50, na trasie pomiędzyul. (...)wC.a miejscowościąS., kierując pojazdem markiF. (...)nr rej. (...), nie stosował do sygnałów świetlnych i dźwiękowych pojazdu uprzywilejowanego Policji polecających zatrzymanie się do kontroli drogowej, tj. o czyn zart. 178b kk.
W swych pierwotnych wyjaśnieniachoskarżonynie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień. W toku postepowania jurysdykcyjnego zmodyfikował swe wyjaśnienia wskazując, iż nie zatrzymał się do kontroli drogowej, albowiem nie posiadał ważnych badań technicznych pojazdu.
Sąd przyznał wyjaśnieniom oskarżonego, złożonym przed Sądem, walor wiarygodności albowiem te wyjaśnienia oskarżonego korelują z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Mając na uwadze powyższe brak jest podstaw, by zakwestionować prawdziwość zaprezentowanej przez ww. relacji.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaŁ. W.co do tego, że oskarżony nie zastosował się do sygnałów dźwiękowych oraz świetlnych nakazujących mu zatrzymanie pojazdu. Powyższa okoliczność na gruncie niniejszej sprawy była zasadniczo bezsporna. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyjaśniając przyczynę takowego postępowania, co zostało poddane weryfikacji przez interweniującego funkcjonariusza.
Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów w szczególności w postaci: danych o karalności oskarżonego. Dokumenty te zostały pozyskane i włączone do materiału dowodowego w sposób zgodny z obowiązującą procedurą, a nadto żadna ze stron nie kwestionowała prawdziwości informacji w nich się znajdujących.
Należy zauważyć, iż przepisart. 178b kkstanowi, że kto, pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się pojazdem lub znajdującą się na statku wodnym albo powietrznym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego nie zatrzymuje niezwłocznie pojazdu i kontynuuje jazdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przedmiotem ochrony na gruncie rzeczonego uregulowania jest bezpieczeństwo w komunikacji lądowej, ale tylko w ruchu drogowym. Nie jest to jednak jedyne dobro prawne, chronione przezart. 178b k.k.Trzeba bowiem zwrócić uwagę, że istota czynu sprowadza się do niewykonania polecenia wydanego przez uprawniony do tego podmiot, stąd też przedmiotem ochrony jest również prawidłowe wykonywanie czynności przez funkcjonariuszy uprawnionych do zatrzymywania pojazdów do kontroli. Czynność sprawcza polega na zaniechaniu niezwłocznego zatrzymania pojazdu mechanicznego i kontynuowaniu jazdy. Jest to zatem zachowanie będące połączeniem zaniechania i działania. Dla bytu przestępstwa niezbędne jest, aby sprawca miał świadomość wydania polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego, zaniechał niezwłocznego zatrzymania pojazdu i wbrew temu poleceniu kontynuował jazdę. Polecenie zatrzymania się może być wydane wyłącznie przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, a jednocześnie musi być wyrażone przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych. Przestępstwo zart. 178b kkmożna popełnić jedynie z winy umyślnej, z obiema postaciami zamiaru.
Biorąc pod uwagę zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, że oskarżony swoim zachowaniem polegającym na tym, że nie zastosował się do polecenia zatrzymania pojazdu przez funkcjonariuszy Policji, którzy używali sygnałów świetlnych i dźwiękowych, a nadto poruszali się oznakowanym radiowozem i kontynuował jazdę, wypełnił znamiona przestępstwa zart. 178b kk. Podkreślenia wymaga, że oskarżony, jak sam przyznał, zdawał sobie sprawę, że policjanci zatrzymywali jego pojazd, lecz mimo tego nie zastosował się do powyższego polecenia. Świadczy to o umyślności w jego działaniu.
Czyn zabroniony określony wart. 178b kkjest zagrożony karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Mając na uwadze całokształt okoliczności, w szczególności tych łagodzących: uprzednia niekaralność, postawa zaprezentowana w postepowaniu jurysdykcyjnym, Sąd wymierzył oskarżonemu, stosując instytucję przewidzianą wart. 37a kk, karę 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej z nich za równoważną kwocie 10 złotych. Zdaniem sądu wymierzona oskarżonemu kara jest adekwatna do dość znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu, jak również do stopnia winy oskarżonego. Wymierzona kara umożliwia także realizację wskazań wynikających z dyrektywy prewencji ogólnej, a mianowicie uzmysławia społeczności oskarżonego, że popełnienie czynu określonego wart. 178b kknie jest bezkarne, lecz spotyka się z reakcją organów wymiaru sprawiedliwości. Określając wysokość jednej stawki dziennej kary grzywny Sąd miał na uwadze miesięczne dochody oskarżonego z tytułu podejmowanej pracy zarobkowej.
W ocenie Sądu biorąc pod uwagę okoliczności sprawy nie był przesłanek do zastosowania, wbrew żądaniom obrońcy oskarżonego , instytucji warunkowego umorzenia postępowania.
Oskarżony został skazany za popełnienie przestępstwa określonego wart. 178b kk, co w świetle dyspozycjiart. 42 § 1a pkt 1 kkobligowało do orzeczenia wobec niego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Określając okres środka karnego na jeden rok ,Sąd miał na uwadze w szczególności uprzednią niekaralność oskarżonego za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu ruchu drogowego, co przemawiało za orzeczeniem środka karnego na minimalny ustawowy okres. Mimo tego, że okres jednego roku odpowiada dolnej ustawowej granicy orzeczonego środka karnego, to jednak dla oskarżonego jest to niewątpliwie określona dolegliwość. Zdaniem Sądu orzeczony środek karny powinien jednak uświadomić oskarżonemu konieczność przestrzegania w przyszłości reguł ruchu drogowego, a także to, że ich nierespektowanie nie może być bezkarne.
Na podstawieart. 3 ustawy o opłatach w sprawach karnychorazart. 627 kpkSąd obciążył oskarżonego opłatą w kwocie 200 zł oraz wydatkami postępowania w kwocie 70 zł. Miesięczne dochody oskarżonego umożliwiają mu poniesienie kosztów procesu w tej wysokości.