Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 52/20
Data wyroku: 2021-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 52/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343,art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacjizawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1

2

Ł. G. (1)
P. W.

1.I - czyn tożsamy z zarzucanym w akcie oskarżenia
1.II – z tym ustaleniem, że zarzucany mu w akcie oskarżenia czyn popełnił będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 29 września 2009 roku w sprawie IIK 200/09, tj. przestępstwa określonego wart. 178a § 1 i § 4 kk
1.III – czyn tożsamy z zarzucanym w akcie oskarżenia
2.I - czyn tożsamy z zarzucanym w akcie oskarżenia, z tym ustaleniem, że działał wspólnie i w porozumieniu zŁ. G. (1)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1.1. I i 1.1.2.2.I
1. W dniu 12 lutego 2020 roku na terenie posesjiK. P. (1)wC.P. Z. (1)pozostawił ciągnik rolniczymarki M. (...)onr rej. (...)wartości 150 000 złotych, który była własnością jego pracodawcyA. R..

zeznania świadkaP. Z. (1)
zeznania świadkaK. P. (1)
zeznania świadkaA. R.

k. 17, 00:22:41-00:30:49 na k. 194v-195
k. 20v-21, 00:05:27-00:24:49 na k. 198v-199
k. 11, 00:15:08-00:22:41 na k. 193v-194

1.1.1.1. I i 1.1.2.2.2.I
2.Na terenie posesjiK. P. (1)wC.tego dnia popołudniu przebywali równieżŁ. G. (1)iP. W.rozbierali stare samochody, spożywali alkohol.
P. W.powiedziałŁ. G. (1), że chciałby przestawić blaszany garaż znajdujący się na jego posesji wL., który utrudnia wjazd do nieruchomości. W tym celu postanowili wziąć ciągnik pozostawiony przez pracownikówA. R.wC.- na terenie posesjiK. P. (1).
Po północy w dniu 13 lutego 2020 roku dokonali oni zaboru w celu krótkotrwałego użycia ciągnika rolniczegomarki M. (...)onr rej. (...)i pojechali nim razem do miejsca zamieszkaniaP. W.w miejscowościL.. Przy pomocy ciągnika rolniczego przestawili garaż. Po czym do miejsca zamieszkaniaP. W.przyjechali funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji wW..
Ł. G. (1)iP.W.zostali zatrzymani.

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)
wyjaśnienia oskarżonegoP. W.
zeznania świadkaA. R.
zeznania świadkaP. Z. (1)
zeznania świadkaK. P. (1)
zeznania świadkaR. W.
protokół badania stanu trzeźwościŁ.G.wraz ze świadectwem wzorcowania
protokół badania stanu trzeźwościP. W.wraz ze świadectwem wzorcowania
protokół oględzin miejsca
kserokopia dowodu rejestracyjnego ciągnika rolniczegomarki M. (...)onr rej. (...)
dokumentacja fotograficzna
opinie z przeprowadzonych badań wraz protokołami pobrania krwiŁ. G. (1)
opinie z przeprowadzonych badań wraz protokołami pobrania krwiP. W.
protokół zatrzymaniaŁ. G. (1)
protokół zatrzymaniP. W.

k. 39, k. 158
k 34
k. 11, 00:15:08-00:22:41 na k. 193v-194
k. 17, 00:22:41-00:30:49 na k. 194v-195
k. 20v-21, 00:05:27-00:24:49 na k. 198v-199
k. 44-45, 00:19:15-00:36:43 na k. 201-202
k. 3
k. 5-6
k. 7
k. 14-15
k. 54-60
k. 76-78v, k. 82-84v, k. 88-90v
k. 79-81v, k. 85-87v, k. 91-93v
k. 40
k. 42

1.1.1.1
II

3.Ł. G. (1)w dniu 13 lutego 2020 roku, znajdując się w stanie nietrzeźwości, kierował ciągnikiem rolniczymmarki M. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym, który to zabrali wraz zP. W.w celu krótkotrwałego użycia. Przejechał nim z miejscowościC.doL..
Funkcjonariusze Policji zbadali stan trzeźwościŁ. G. (1)przy pomocy urządzeniaA.(...)z wynikiem: o godz. 3:30 – 0,78 mg/l, 3:34 – 0,74 mg/l, 4:14 – 0,67 mg/l, 4:57: - 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Następnie wraz zŁ. G. (1)udali się do(...)wW.w celu pobrania mu krwi do badania. W próbce pobranej o godz. 04:30 stwierdzono 1,62 promila, o godz. 05:30 – 1,39 promila, o godzinie 06:30 – 1,16 – promila.

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)
wyjaśnienia oskarżonegoP. W.
zeznania świadkaK. P. (1)
protokół badania stanu trzeźwościŁ.G.wraz ze świadectwem wzorcowania
opinie z przeprowadzonych badań wraz protokołami pobrania krwiŁ. G. (1)

k. 39, k. 158
k 34
k. 20v-21, 00:05:27-00:24:49 na k. 198v-199
k. 3
k. 76-78v, k. 82-84v, k. 88-90v

1.1.1.1.I., 1.1.1.1.II, 1.1.1.1.III.
4.Ł. G. (1)był uprzednio karany.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 29 września 2009 roku w sprawie II K 200/09 był prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Skazanie to
nie uległo zatarciu.

informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego dot.Ł. G. (1)
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z 29.09.2009 r., sygn. akt II K 200/09

k. 187-188v
k. 111

1.1.1.1.III
5.Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 26 marca 2018 roku, sygn. akt III RC 83/17Ł. G. (1)jest zobowiązany do łożenia na utrzymanie synaM. G.renty alimentacyjnej w wysokości 350,00 złotych miesięcznie.
W okresie od 12 stycznia 2019 roku do dnia 04 marca 2020 rokuŁ. G. (1)uchylał się od wykonania ciążącego na obowiązku.
Łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych, czym naraziłM. G.na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)
zeznania świadkaP. Z. (3)
zeznania świadkaK. P. (1)
pismo z Powiatowego Urzędu Pracy wW.z dnia 28.02.2020 r. wraz z zaświadczeniem
pismo z KRUS z dnia 27.02.2020 r.
pismo z Ośrodka Pomocy(...)wraz z zaświadczeniem
odpis aktu urodzenia małoletniegoM. G.
informacja o stanie zaległości w sprawie egzekucyjnej
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 26.03.2018 r., sygn. akt III RC 83/17
pismo ze Starostwa Powiatowego wW.z dnia 11.03.2020
pismo z ZUS z dnia 16.04.2020 r.

k. 39, k. 158
k. 144v-145, 00:05:00-00:19:15 na k. 200v-201
k. 20v-21, 00:05:27-00:24:49 na k. 198v-199
k. 130-131
k. 134
k. 137-138
k. 139
k. 140
k. 147
k. 149
k. 150

1.1.2.2.I
6.P. W.był uprzednio karany.
Wyrokiem łącznym Sądu Rejonowym w Wąbrzeźnie II Wydział Karny z sygn. akt II K 109/17 z dnia 25 października 2017 roku została orzeczona wobec oskarżonego kara łączna 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone m.in. wart. 278 § 1 kk, którą odbył w okresie od 21 lutego 2017 roku godz. 10.05 do dnia 19 września 2018 roku godz. 14.10 z zaliczeniem okresu od 22 listopada 2014 roku do 24 czerwca 2015 roku.

informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego dot.P. W.
odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 25 października 2017 roku, sygn.. akt II K 109/17

k. 185-185v
k. 51

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.1.I.2 i 1.1.1.1.II.3, 1.1.1.1.II.4, 1.1.1.1.III.5

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. G. (1)

Ł. G. (1)przyznał się do czynów zarzucanych mu w pkt. I i II i złożył wyjaśnienia (k. 39). Z jego relacji wynika, że spożywał alkohol wraz zP. W.na posesjiK. P. (1).P. W.powiedział mu, że chciałby przestawić garaż blaszany znajdujący się na jego posesji wL.. Wówczas wsiadł za kierownicę ciągnika rolniczego znajdującego się na posesjiK. P. (1), kluczyki były w ciągniku. Pojechał nim wraz zP. W.doL.. Gdy przestawili garaż, na miejsce przyjechała Policja. Wyjaśnienia w tym zakresie są zgodne z pozostałym zgromadzonym w sprawie i uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym, wspólnie tworzą spójną i logiczną całość.

Ł. G. (1)przyznał się do czynu zarzucanego mu w pkt. III i złożył wyjaśnienia (k. 158).Ł. G. (1)potwierdził, że jest ojcem małoletniegoM. G.. Oskarżony podał, że nie płacił alimentów z uwagi na swoją trudną sytuację majątkową. Nie ma stałego dochodu, utrzymuje się ze zbierania złomu.Ł. G. (1)wyraził skruchę, wskazał, że żałuje tego, że nie płacił alimentów na syna. Sąd obdarzył wyjaśnienia oskarżonego walorem wiarygodności także w tej części. Są one spójne i jasne i znajdują potwierdzenie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy.

1.1.2.2.I 1

wyjaśnienia oskarżonegoP. W.

OskarżonyP. W.przyznał się do zarzucanego mu czynu (k. 34). Potwierdził, że spożywał alkohol wraz zŁ. G. (1)i mówił mu o tym, że chciałby przestawić blaszany garaż znajdujący się na jego posesji wL.. Postanowili w pewnym momencie wziąć ciągnik pozostawiony przez pracowników wyrębu drzewa na terenie posesjiP.. Podał, że nie kierował tym ciągnikiem. Jego wyjaśnienia korespondują z wersją przedstawioną przezŁ. G. (1). Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności, które mogłyby poddać w wątpliwość prawdziwość jego relacji.

1.1.1.1.I.1 1.1.1.1.I.2
1.1.2.2.I.1
1.1.2.2.I.2

zeznania świadkaA. R., zeznania świadkaP. Z. (1)

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówA. R.iP. Z. (1)w całości. Ich zeznania są spójne, jasne, logiczne.A. R.prowadzi działalność gospodarczą zajmującą się m.in. wycinką drzew. Jego pracownikP. Z. (1)za jego wiedzą, pozostawił ciągnik rolniczymarki M. (...)onr rej. (...)u gospodarza w pobliżu miejscu wycinki, żeby codziennie nie pokonywać nim trasy.Ł. G. (1)iP. W.nie mieli zgody, by z niego korzystać. W/w świadkowie nie pamiętali dokładnie wszystkich szczegółów zdarzenia, jednakże ocenie Sądu jest to w pełni usprawiedliwione z uwagi na upływ czasu.

1.1.1.1. I.1
1.1.2.2.I.1
1.1.1.1. I.2,
1.1.2.2.I.2
1.1.1.I.3
1.1.1.I.5

zeznania świadkaK. P. (1)

Na wiarę zasługują zeznania świadkaK. P. (1). Świadek ten podał, że na jej posesji pracownicy zajmujący się wycinką lasu pozostawili ciągnik. W nocy obudziły ją hałasy. Gdy wyszła na zewnątrz, zobaczyła, żeŁ. G. (1)iP. W.jeżdżą tym pojazdem. Prowadził goŁ. G. (1). Miała podejrzenie, żeŁ. G. (1)iP. W.znajdują się pod wpływem alkoholu, więc chciała zabrać mi kluczki, jednakże bezskutecznie. Wobec tego zadzwoniła na Policję. W ocenie Sądu zeznawała ona szczerze, zaś bezpośredni kontakt z nią na rozprawie nie dał podstaw do kwestionowania wiarygodności jej zeznań. Była ona bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Jej zeznania nie budzą żadnych wątpliwości, pozwalając na dokonanie na ich podstawie ustaleń faktycznych
Sąd obdarzył także zeznaniaK. P. (1)walorem wiarygodności w części, w której podała, że ma wiedzę o tym, żeŁ. G. (1)nie wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego na rzeczM. G.. Podała, że jest on jednak zdrowy i może pracować.

1.1.1.1.I.2 1.1.2.2.I.2.

zeznania świadkaR. W.

Jest ojcemP. W.. Potwierdził, że na jego posesji przy garażu stał ciągnik, którym prawdopodobnie przyjechał jego syn z kolegą, by przestawić blaszany garaż. Nie był on jednak bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Świadek ten w pełni obiektywnie i szczerze opisał w swoich zeznaniach tylko i wyłącznie to, co jest mu rzeczywiście wiadome w sprawie.

1.1.1.III.5

zeznania świadkaP. Z. (3)

Na wiarę zasługują zeznania świadkaP. Z. (3). Podała, że małoletniM. G.jest synemŁ. G. (1). Nie ma z nim jednak kontaktu. Obecnie naŁ. G. (1)ciąży obowiązek alimentacyjny na rzecz małoletniego w kwocie 350 zł ustalony wyrokiem tut. sądu. Oskarżony nie wywiązuje się jednak z niego. Sprawa została skierowana do komornika, jednakże egzekucja alimentów okazała się być bezskuteczna. Wobec tego, alimenty są wypłacane jej z Funduszu alimentacyjnego. Cały ciężar utrzymania małoletniego spoczywa na niej.P. Z. (3)wskazała, że aktualnie nie pracuje z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad synem. Korzysta z pomocy finansowej rodziny, otrzymuje zasiłek rodzinny i świadczenie 500+.

1.1.1.1.I.2 1.1.1.1.II.3
1.1.2.2.I.2
1.1.1.1.I.2
1.1.2.2.I.2
1.1.1.1.I.2
1.1.2.2.I.2
1.1.1.1.I.2
1.1.2.2.I.2
1.1.1.1.I.2 1.1.1.1.II.3
1.1.2.2.I.2
1.1.1.1.I.4
1.1.1.1.II.4
1.1.1.1.III.4
1.1.1.1.II.4
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.1.1.III.5
1.1.2.2.I.6
1.1.1.1.I.2
1.1.1.1.II.3
1.1.2.2. I. 2
1.1.2.2. I. 6

protokół badania stanu trzeźwościŁ.G.wraz ze świadectwem wzorcowania
protokół badania stanu trzeźwościP. W.wraz ze świadectwem wzorcowania
protokół oględzin miejsca,
kserokopia dowodu rejestracyjnego ciągnika rolniczegomarki M. (...)onr rej. (...),
dokumentacja fotograficzna
opinie z przeprowadzonych badań wraz protokołami pobrania krwiŁ. G. (1)
opinie z przeprowadzonych badań wraz protokołami
pobrania krwiP. W.,
informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego dot.Ł. G. (1)
odpis wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z 29.09.2009 r., sygn. akt II K 200/09
pismo z Powiatowego Urzędu Pracy wW.z dnia 28.02.2020 r. wraz z zaświadczeniem,
pismo z KRUS z dnia 27.02.2020 r.,
pismo z Ośrodka Pomocy(...)wraz z zaświadczeniem,
odpis aktu urodzenia małoletniegoM. G.
informacja o stanie zaległości w sprawie egzekucyjnej,
kserokopia wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 26.03.2018 r., sygn. akt III RC 83/17,
pismo ze Starostwa Powiatowego wW.z dnia 11.03.2020
pismo z ZUS z dnia 16.04.2020 r.,
informacja o osobie z Krajowego Rejestru Karnego dot.P. W.
protokół zatrzymaniaŁ. G. (1)
protokół zatrzymaniaP. W.
odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 25 października 2017 roku, sygn.. akt II K 109/17

Jako wiarygodne Sąd ocenił wskazane dowody z dokumentów. Brak było podstaw do podważenia ich autentyczności oraz informacji w nich zawartych. Dowody te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczeniadla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowaniazgodna z zarzutem

1, 5
7

Ł. G. (1)
P. W.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Odnośnie czynów z pkt. 1.I i i z pkt. 2.I:
Zgodnie zart. 289 § 1 kk, kto zabiera w celu krótkotrwałego użycia cudzy pojazd mechaniczny, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.
Zabór pojazdu mechanicznego jest przestępstwem materialnym. Skutkiem jest utrata władztwa nad pojazdem przez osobę uprawnioną i nabycie władztwa nad nim przez sprawcę (uchwała SN z 25.09.1975 r., VI KZP 24/75, OSNKW 1975/10–11, poz. 140; Marek, Komentarz, s. 614).
Jest to przestępstwo kierunkowe, można je popełnić tylko w zamiarze bezpośrednim. Najważniejszą cechą odróżniającą zabór pojazdu mechanicznego od kradzieży jest cel, w jakim działa sprawca. Omawiane przestępstwo polega na zaborze w celu krótkotrwałego użycia pojazdu. Chodzi tu o użycie pojazdu zgodnie z przeznaczeniem (wyrok SN z 13.08.1975 r., V KRN 94/75, OSNKW 1975/10–11, poz. 144).
Ł. G. (1)iP. W.w dniu 13 lutego 2020 roku dokonali zaboru w celu krótkotrwałego użycia ciągnika rolniczegomarki M. (...)onr rej. (...)wartości 150 000 złotych należącego doA. R.. Pojazd ten był zaparkowany na posesjiK. P. (2)przez osoby zajmujące się w pobliżu wycinką lasu. Oskarżeni bez wiedzy właściciela udali się ciągnikiem do miejsca zamieszkaniaP. W., by przestawić nim blaszany garaż, który utrudniał wjazd ma posesję.
Oskarżeni zarzucanego im czynu dopuścili się działając wspólnie i w porozumieniu. Pojęcie współsprawstwa ujęte zostało przez ustawodawcę w przepisieart. 18 § 1 kk. Współsprawstwo polega na tym, że dwie lub więcej osób, działając wspólnie i w porozumieniu realizuje czyn zabroniony, przy czym owo porozumienie musi nastąpić przed lub w trakcie tej realizacji, jego forma jest dowolna, a istotę wyczerpuje uzgodnienie popełnienia wspólnie przestępstwa. Działania poszczególnych współsprawców muszą mieć istotny, dopełniający się charakter, wspólnej realizacji znamion konkretnego czynu, zgodnie z przyjętym podziałem ról, przy czym podział tych ról, oparty na porozumieniu, może nastąpić per facta concludentia. Dla przyjęcia współsprawstwa ważne jest, aby każdy ze wspólników utożsamiał się z działaniami pozostałych, traktując takie zachowanie jako swoje, nawet wówczas, gdy osobiście nie wykonywał żadnych czynności czasownikowych przestępstwa. Niezbędnym elementem współsprawstwa jest porozumienie. Wystarczy porozumienie osiągnięte w czasie wykonywania czynu. Ustawa nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków dotyczących formy porozumienia. Może do niego dojść nawet w sposób dorozumiany (wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 marca 2012 r., II AKa 73/12). Mając na uwadze powyższe, jak również ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny, stwierdzić należy, że bezsprzecznie oskarżeniŁ. G. (1)iP. W.w zakresie zarzucanego im czynu, działali wspólnie i w porozumieniu.P. W.poinformowałŁ. G. (1), że chciałby przestawić znajdujący się na jego posesji garaż. Wspólnie postanowili wykorzystać do tego znajdujący się na posesjiK. P. (1)ciągnik pozostawiony przez pracownikówA. R.. Razem wsiedli do ciągnika, za kierownicą usiadłŁ. G. (1)i pojechali do miejsca zamieszkaniaP. W..
P. W.zarzucanego mu czynu dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowym w Wąbrzeźnie II Wydział Karny z sygn. akt II K 109/17 z dnia 25 października 2017 roku, na karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone m.in. wart. 278 § 1 kki, którą odbył w okresie od 21 lutego 2017 roku godz. 10.05 do dnia 19 września 2018 roku godz. 14.10 z zaliczeniem okresu od 22 listopada 2014 roku do 24 czerwca 2015 roku. W ocenie Sądu niniejszego czynu oskarżonyP. W.dopuścił się w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżeni dopuścili się popełnienia zarzucanego im czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim.Ł. G. (1)iP. W.byli świadomi, że dokonują czynu zabronionego, że nie mają prawa dysponować ciągnikiem pozostawionym na nieruchomościK. P. (1), pomimo tego dokonali jego zaboru w celu krótkotrwałego użycia. Przejechali nim do nieruchomościP. W..
W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonym można zasadnie było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez nich występku.
Odnośnie czynu z pkt. 1.III:
Zgodnie zart. 209 § 1 kk, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową, jeżeli łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej 3 świadczeń okresowych albo jeżeli opóźnienie zaległego świadczenia innego niż okresowe wynosi co najmniej 3 miesiące, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku, zaś § 1a w/w przepisu stanowi, że jeżeli sprawca czynu określonego w§ 1naraża osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Zgodnie zart. 209 § 1 kkźródłem stwierdzenia obowiązku alimentacyjnego może być wyłącznie określające co do wysokości zobowiązania orzeczenie sądowe, ugoda zawarta przed sądem albo innym organem albo inna jakakolwiek umowa, której treścią jest zobowiązanie alimentacyjne.
Przestępstwa zart. 209 § 1 kkmoże zatem dopuścić się tylko ten, kto mógłby wykonać ciążący na nim obowiązek, ale nie czyni tego mimo realnych możliwości. Sprawca nie wypełnia zatem obowiązku, bo nie chce go wypełnić lub ten obowiązek lekceważy (post. SN z 17.4.1996 r., II KRN 204/96, Prok. i Pr. 1996, Nr 11, poz. 4).
Typ kwalifikowany przestępstwa niealimentacji został ograniczony przez wprowadzenie wymogu, aby z czynu sprawcy wynikał skutek (przestępstwo materialne) w postaci narażenia osoby uprawnionej do świadczeń alimentacyjnych na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Zgodnie z poglądami doktrynyprawa rodzinnegozapewnienie dziecku odpowiedniego poziomu życia oznacza zaspokojenie jego podstawowych potrzeb w zakresie wyżywienia niezbędnego do prawidłowego rozwoju fizycznego, stosownej do wieku odzieży, ochrony zdrowia i odpoczynku oraz kształcenia w zakresie podstawowym i zawodowym (T. S., Prawo dziecka do odpowiedniego poziomu życia, s. 276–277). Zakres pojęcia "podstawowe potrzeby życiowe", użytego wart. 209 § 1a kk, wyznaczają warunki społeczne, poziom rozwoju gospodarczego, technologicznego, stan świadomości społecznej. Im wyższy jest stopień rozwoju społeczeństwa, przeciętny poziom życia, tym większe i bardziej zróżnicowane są potrzeby uznawane powszechnie za podstawowe (wyr. SA we Wrocławiu z 16.3.2016 r., II AKa 7/16,L.).
Nie budzi wątpliwości, że czyn oskarżonegoŁ. G. (1)zarzucany mu wpkt. 1.III wypełnia znamiona przestępstwa zart. 209 § 1 i 1a kk. Na oskarżonym ciąży obowiązek alimentacyjny na rzecz synaM. G.w kwocie 350 zł - wynikający z wyroku Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 26 marca 2018 roku o sygn. akt III RC 83/17. Oskarżony nie wywiązywał się z tego obowiązku w okresie od 12 stycznia 2019 roku do dnia 04 marca 2020 roku, zaległość z tego tytułu przekracza zatem więcej niż 3 świadczenia. Potwierdzają to zarówno zeznaniaP. Z. (4), jak i zgromadzone w sprawie dokumenty w postaci zaświadczenia o bezskuteczności egzekucji alimentów dnia 23 sierpnia 2019 roku i informacja o stanie zaległości z dnia 28 lutego 2020 roku, oba pochodzące od Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Wąbrzeźnie. W okresie tymŁ. G. (1)nie korzystał ze świadczeń z pomocy społecznej, nie był zarejestrowany jako osoba bezrobotna ani osadzony w zakładzie karnym. Oskarżony w toku postępowania nie sygnalizował żadnych dolegliwości zdrowotnych.Ł. G. (1)miał zatem obiektywną możliwość pozyskania odpowiednich środków pozwalających na realizację nałożonego na niego obowiązku. Brakiem uiszczania renty alimentacyjnej naraził swojego syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Matka małoletniego nie pracuje, bowiem opiekuje się małoletnim. Zmuszona jest korzystać z pomocy finansowej rodziny.P. Z. (3)i małoletniM. G.utrzymują się ze świadczeń z funduszu alimentacyjnego, zasiłku rodzinnego i świadczenia 500+. Ujawniona sytuacja materialna syna oskarżonego prowadzi zatem wprost do wniosku, że w wyniku postępowania oskarżonego został on narażony na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Podkreślić należy, że oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę z bezprawności swojego postepowania, był już wcześniej karany za przestępstwo zart. 209 § 1 i § 1a kk.
W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonemu można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanego przez niego występku.

3.2. Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowanianiezgodna z zarzutem

2

Ł. G. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Odnośnie czynu z pkt. 1.II:
Przepisart. 178a § 1 kkstanowi, że karze podlega, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem powszechnym, co oznacza, że może być popełnione przez każdy podmiot zdatny do ponoszenia odpowiedzialności karnej. Przedmiotem ochrony wskazanego przepisu jest bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego i powietrznego - główny przedmiot ochrony) oraz życie i zdrowie - dodatkowy przedmiot ochrony (J. Piórkowska-Flieger, w: Bojarski, Kodeks karny, 2006, s. 320).
Z treściart. 178a § 1 kkwynika, że dla stwierdzenia przesłanek popełnienia przestępstwa wskazanych w tym przepisie konieczne jest spełnienie następujących znamion: po pierwsze – sprawca powinien prowadzić pojazd mechaniczny, po drugie – prowadzący pojazd musi znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem innego środka odurzającego, wreszcie po trzecie – pojazd mechaniczny powinien być prowadzony w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Należy stwierdzić, że wszystkie wyżej wskazane przesłanki zostały spełnione w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego postępowania.
NiewątpliwieŁ. G. (1)prowadził pojazd mechaniczny. Oskarżony kierował bowiem ciągnikiem rolniczymmarki M. (...)onr rej. (...). Sąd Najwyższy uznał, że: ,,pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym jest każdy pojazd drogowy lub szynowy napędzany umieszczonym na nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower (wyr. SN z 4.2.1993 r., III KRN 254/92, OSP 1993, Nr 10). Prowadzenie pojazdu nie ma swojej legalnej definicji. Nie ma jednak wątpliwości, że prowadzenie pojazdu immanentnie łączy się z podjęciem czynności polegających na wprawieniu pojazdu w ruch, a następnie na utrzymywaniu pojazdu w ruchu (R.A. Stefański, Glosa do wyroku SN z 22.7.1993 r.; II KRN 110/93 oraz J. Wojciechowski, Kodeks karny, s. 102). O
Oskarżony w chwili popełnienia czynu zabronionego niewątpliwie znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z treściąart. 115 § 16 kkstan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Funkcjonariusze Policji zbadali stan trzeźwościŁ. G. (1)przy pomocy urządzeniaA.(...)z wynikiem: o godz. 3:30 – 0,78 mg/l, 3:34 – 0,74 mg/l, 4:14 – 0,67 mg/l, 4:57: - 0,61 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Następnie funkcjonariusze Policji wraz zŁ. G. (1)udali się do(...)wW.w celu pobrania mu krwi do badania. W próbce pobranej o godz. 04:30 stwierdzono 1,62 promila, o godz. 05:30 – 1,39 promila, o godzinie 06:30 – 1,16 – promila.
Ł. G. (1)kierował pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, gdzie odbywa się normalny ruch pojazdów, co stanowi prowadzenie pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym. Należy zauważyć, że dla wypełnienia znamion przestępstwa określonego wart. 178a § 1 kkwystarczające jest prowadzenie go w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w jakiejkolwiek strefie ruchu, to jest w ruchu lądowym (drogowym lub kolejowym), wodnym lub powietrznym, (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie, II AKa 131/04, KZS 2004/9/3). Nie może budzić wątpliwości, że oskarżony prowadził pojazd w ruchu lądowym – poruszał się bowiem drogą na trasieC.-L..
W niniejszej sprawie istniała konieczność zmiany kwalifikacji prawnej czynu.Ł. G. (1)był bowiem wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 29 września 2009 roku w sprawie II K 200/09.
Ustawodawca w przepisieart. 178a § 4 kkzawarł kwalifikowany typ przestępstwa zart. 178a § 1 kk, którego jednym z alternatywnie określonych znamion uzasadniających surowszą reakcję prawnokarną jest fakt uprzedniego prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. W/w skazanie w dacie orzekania w niniejszej sprawie nie uległo zatarciu, należy stwierdzić więc, żeŁ. G. (1)dopuścił się przestępstwa zart. 178a § 1 i 4 kk.
Występek zart. 178a § 1 i 4 kkma charakter umyślny, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. Niezbędna jest więc świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością. Analizując zachowanie oskarżonego od strony podmiotowej, stwierdzić należy, że oskarżony, spożywając alkohol bezpośrednio przed zdarzeniem zdawał sobie sprawę z tego, że nie powinien prowadzić pojazdu mechanicznego, a mimo to dopuścił się takiego zachowania, umyślnie naruszając zasadę ruchu drogowego, tj. zasadę trzeźwości. W tym stanie rzeczy nie można mieć wątpliwości, że od strony podmiotowej oskarżony swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa zart. 178a § 1 i 4 kk.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim.Ł. G. (1)wiedział, skoro bezpośrednio przed zdarzeniem spożywał alkohol w postaci wódki, ze znajduje się w stanie nietrzeźwości, pomimo tego postanowił prowadzić w takim stanie pojazd mechaniczny po drodze publicznej.

3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. G. (1)
P. W.

1, 2.3
1
2
3
4
5.
6
7

1.I, 1.II, 1. III
1.I
1.II
1.II
1.II
1.III
1.I, 1.II, 1. III
2.I

wymierzając oskarżonemu jednostkowe kary Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa,
- w ocenie sądu wymierzenie kary pozbawienia wolności jest niezbędne dla resocjalizacji oskarżonego, orzekane do tej pory, również, przez tutejszy Sąd, kary ograniczania wolności, głównie w oparciu oart. 37 a kknie przyniosły oczekiwanego rezultatu, oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków ze swojego postępowania, nie wykorzystał danej mu szansy i nadal narusza porządek prawny
- w ocenie Sądu wysokość wymierzonych kar jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa
- Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących
- jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego
- czyn zart. 289 § 1 kkzagrożony jest kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5
- w ocenie Sądu orzeczona kara 6 miesięcy pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego,
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezŁ. G. (1)jest znaczny - w szczególności z uwagi na charakter dobra, przeciwko któremu przypisane mu przestępstwo były skierowane - własność i posiadanie rzeczy, jaką jest pojazd mechaniczny
- sprawca czynu zart. 178a § 4 kkpodlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5
- w ocenie Sądu orzeczona kara 1 roku pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezŁ. G. (1)jest wysoki. Oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a co za tym idzie takiego, które bardzo często w sposób bezpośredni zagraża najwyższym dobrom chronionym prawem, tj. zdrowiu i życiu ludzkiemu. Podkreślić należy, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym stanowi umyślne (tj. świadome działanie wbrew zakazowi) naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Oskarżony narażał na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale też innych uczestników tego ruchu, w szczególnościP. W., którego przewoził,
- zgodnie zart. 42 § 4 kk, Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w§ 3tego przepisu
- orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych było zatem w niniejszej sprawie obligatoryjne
- na podstawieart. 43a § 2 kkSąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 złotych
- przepisart. 43a § 2 kkwskazuje, że orzeczenie wobec oskarżonego wskazanego świadczenia pieniężnego jest obligatoryjne w sytuacji za przestępstwo zart. 178a § 4 kk
- jego wysokość została orzeczona wobec oskarżonego w najniższym możliwym wymiarze czyli przez zasądzenie od niego na rzecz wskazanego Funduszu kwoty 10.000 zł
-art. 209 § 1a kkprzewiduje zagrożenie grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2
- w ocenie Sądu orzeczona kara 4 miesięcy pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Oskarżony swoim zachowaniem godził bezpośrednio w zabezpieczenie materialnych podstaw egzystencji swojego dziecka
- za okoliczność łagodzącą Sąd wziął wyrażenie skruchy przez oskarżonego
- jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego, w tym za przestępstwo nie alimentacji
- w myślart. 86 § 1 kk, Sąd mógł wymierzyć oskarżonemu za kary orzeczone w pkt. 1, 2 i 5 części dyspozytywnej wyroku, łączną karę pozbawienia wolności od 1 roku do 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności,
- określając wymiar kary łącznej pozbawienia wolności na 1 rok i 3 miesiące pozbawienia wolności, a więc przy zastosowaniu zasady asperacji, Sąd miał na względzie prewencyjne dyrektywy jej wymiaru i związek podmiotowo - przedmiotowy zachodzący pomiędzy czynami,
- pomiędzy przestępstwami popełnionymi przez oskarżonego zachodził generalnie bliski związek czasowy i miejscowy, czyny opisane w punkcie 1.I i 1.II zostały popełnione tego samego dnia (13 lutego 2020 roku), i w czasie popełniania czynu opisanego w punkcie 1.III (od 12 stycznia 2019 roku do 04 marca 2020 roku), wszystkie zostały popełnione w tym samym miejscu, jednak czyny oskarżonego skierowane były przeciwko innym dobrom prawnym – w przypadkuart. 289 § 1 kkszczególnym przedmiotem ochrony są własność i posiadanie rzeczy, jaką jest pojazd mechaniczny, konkretnie ochronie podlega prawo do korzystania z pojazdu, pobierania z niego pożytków, przyart. 178a § 1 kkbezpieczeństwo w komunikacji, a dobrem chronionym wart. 178a § 4in finekkjest wymiar sprawiedliwości oraz respektowanie orzeczeń, natomiast przyart. 209 §1 i §1 a kkrodzina i instytucja opieki, zabezpieczenie materialnych podstaw egzystencji dla osób najbliższych sprawcy oraz tych, których prawa w tym zakresie wynikają z orzeczenia sądowego, ugody zawartej przed sądem albo innym organem albo inna umową
- za zastosowaniem zasady asperacji przemawiała potrzeba uwzględnienia prewencyjnego oddziaływania kary, tak w znaczeniu prewencji indywidualnej, jak i ogólnej
- w ocenie Sądu kara w orzeczonym wymiarze jest adekwatna do stopnia zawinienia oskarżonego, uzmysławiająca oskarżonemu naganność oraz niedopuszczalność podobnych zachowań
-Ł. G. (1)nie wyciągał konstruktywnych wniosków ze swoich poprzednich skazań i dopuścił się popełnienia występków wypełniających znamiona przestępstw, za które był już karany. Oskarżony powinien zrozumieć niewłaściwość i bezprawność swych czynów i ponieść odpowiednie konsekwencje prawne
- czyn zart. 289 § 1 kkzagrożony jest kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5
- wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk. Sąd miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd uwzględnił w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na nim obowiązków a także rodzaj i rozmiar ujemnych następstw popełnionego przestępstwa
- w ocenie Sądu orzeczona kara 10 miesięcy pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego
- w ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa
- Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem
- oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone wart. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przezP. W.jest znaczny - w szczególności z uwagi na charakter dobra, przeciwko któremu przypisane mu przestępstwo były skierowane- własność i posiadanie rzeczy, jaką jest pojazd mechaniczny
- Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących
- jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował uprzednią karalność oskarżonego – popełnienie zarzucanego mu czynu w warunkach recydywy zwykłej, działanie pod wpływem alkoholu

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. G. (1)
P. W.

8
9

1.I, 1.II
2.I

Oskarżony był zatrzymywany do sprawy, dlatego okres ten, na podstawieart. 63 § 1 kk, należało zaliczyć mu na poczet kary.
Oskarżony był zatrzymywany do sprawy, dlatego okres ten, na podstawieart. 63 § 1 kk, należało zaliczyć mu na poczet kary.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przezstronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

10

Mając na uwadze sytuację finansowąŁ. G. (1)iP. W., Sąd - na podstawieart. 624 § 1 kpk- zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych, a wydatkami poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

8. PODPIS