Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 333/21
Data wyroku: 2022-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 333/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
31 stycznia 2022 r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński
Protokolant: sekr. sąd. Marta Burek
przy udziale Jana Babiaka prokuratora Prokuratury Rejonowej
po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2022 r.
sprawyW. P.iK. P.
oskarżonych zart. 286§1 k.k.i innych
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 28 czerwca 2021 r. sygn. akt II K 875/18

I
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.

II
Zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie po 10 złotych oraz opłaty za to postępowania w kwocie po 480 złotych.

Robert Rafał Kwieciński

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 333/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Koninie z dnia 28 czerwca 2021r., sygn. akt II K 875/18

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

Zmiana

1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

w

- błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Koninie, a polegający na uznaniu, iż oskarżonaW. P.poświadczyła nieprawdę, co do faktu uprawiania działek rolnych o numerach 127/4, 128/5, 135/4, 136/4, 51/1, 51/2, 86, 87, 91/5 położonych w woj.(...), powiat(...), gminaK. B., obrębK., wprowadzając w ten sposób pracowników Agencji w błąd co do faktu użytkowania nieruchomości rolnych, składając wnioski o przyznanie płatności za lata 2014,2015,2016,
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego w Koninie, a polegający na uznaniu, iż oskarżonaK. P.poświadczyła nieprawdę, co do faktu uprawiania działek rolnych o numerach 127/4, 128/5, 135/4, 136/4, 86, 87, 91/5 położonych w woj.(...), powiat(...), gminaK. B., obrębK., wprowadzając w ten sposób pracowników Agencji w błąd co do faktu użytkowania nieruchomości rolnych, składając wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania ułatwienie startu młodym rolnikom oraz wniosek o przyznanie płatności za rok 2016,
- naruszenie przepisu postępowaniaart. 5 § 2 kpk, poprzez zaniechanie uwzględnienia tej dyrektywy na gruncie niniejszej sprawy

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd odwoławczy w toku kontroli apelacyjnej nie dopatrzył się uchybień w ocenie dowodów, którą przeprowadził Sąd I instancji. Ocena dowodów przeprowadzonych w toku postępowania pozostaje pod ochroną prawa procesowego (art. 7 kpk), gdyż została poprzedzona ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 kpk) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy.
Sąd wydał wyrok na podstawie analizy całokształtu ujawnionych w toku postępowania okoliczności, mających znaczenie dla przedmiotowego rozstrzygnięcia, wobec czego ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie uchybia treściart. 410 kpk.
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wbrew twierdzeniom skarżącego obrońcy Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż oskarżonegoW. P.iK. P.dopuściły się zarzucanych im czynów w oparciu o zeznania przede wszystkim pokrzywdzonegoK. S. (1), a także innych świadków przesłuchanych w sprawie oraz w oparciu o rzeczowy materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym w szczególności dokumenty rozliczeniowe, potwierdzenia wpłat i pisemne opinie biegłego z zakresu klasycznych badań dokumentów.
Nie można zgodzić się ze skarżącym, iż to oskarżonym przysługiwały płatności obszarowe jako osobom, które były formalnymi właścicielami. Jak wskazuje sam skarżący – płatności takie bowiem należą się osobom, które uprawiają grunt czy zakupiły środki w tym nasiona – a tymi osobami z całą pewnością nie były oskarżone, ani tezR. P., który wykonywać miał te czynności w imieniu żony i córki. Ponad wszelką wątpliwość – osobą która faktycznie użytkowała grunt byłK. S. (1)i na takie ustalenie pozwalał zebrany w sprawie materiał dowodowy.
Nie sposób zgodzić się ze skarżącym, iż nieprawidłowe są ustalenia Sądu I instancji w zakresie absurdalności rozwiązania umowy dzierżawy umową z dnia 31 grudnia 2013r. przede wszystkim przeczą temu ustalenia zawarte w opinii biegłejO. W., którą to opinię zasadnie uznał Sąd Rejonowy w Koninie za pełną, logiczną i stanowiącą podstawę ustaleń faktycznych. Następnie stwierdzić należy, iż takie rozwiązanie umowy – przed dniem wymagalności pierwszej raty – jawi się jako nielogiczne. Podobnie uznać należy jako nielogiczne, nieprzekonujące i sprzeczne z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego stanowisko obrońcy, iż rozwiązanie to miało miejsce w dniu 31 grudnia 2013r., czyli przed dniem wymagalności pierwszej raty z uwagi na niemożność wywiązania się przezK. S. (1)z warunków umowy, bowiem takie wnioski można by wysnuwać dopiero po upływie terminu w jakim miał on uiścić pierwszą sumę w kwocie 12.000 zł, a która to miała zostać zapłacona dopiero na wiosnę następnego roku.
Sąd I instancji, wbrew twierdzeniom skarżącego – w oparciu tak o dokumentację w postaci zamówień mailowych, faktur vat, zgromadzonych w aktach sprawy, jak i przedstawionych przez oskarżonych i przesłuchanych świadków – dokonał prawidłowych ustaleń, iż toK. S. (1)był użytkownikiem przedmiotowych gruntów rolnych.
Owszem, świadekZ. R.wskazał na pewien udziałR. P.w uprawie tejże roli, w szczególności na namowęK. S. (1)na uprawę ziemniaków przez dwa sezony oraz pomoc przy tej uprawie, jednak stara się nie zauważać skarżący obrońca, iż świadek ten jako główną osobę, która zajmowała się uprawą ziemi na 1,8 ha wskazywał niezmiennieK. S. (1). A wersja zdarzeń przedstawiana przez świadkaR.potwierdzała stanowisko przedstawiane przezK. S. (1)tworząc kompatybilną całość z pozostałym ww. materiałem dowodowym.
Fakt, iż świadkowieK. S. (2)orazM. K.zeznali, że widywali w obejściuR. P.w żaden sposób nie stoi w opozycji z ustaleniami Sądu I instancji, bowiem niezmiennie zeznawali oni również, iż toK. S. (1)uprawiał ziemię. Również świadekD. O.potwierdził, iż sprzedawałK. S. (1)nawozy i środki ochrony roślin.
Odnosząc się do zarzutów w zakresie zeznań rodzicówK. S. (1), tj.S.iJ. S., to o wszem, zgodzić można się ze skarżącym, iż wskazywali oni na pewien udziałR. P.w zakresie działań na spornej ziemi, jednak głównie w roli osoby wydzierżawiającej. Jako osobę, która zajmowała się uprawą tej ziemi wskazywali swojego synaK. S. (1).
Prawidłowo również ustalił Sąd Rejonowy, iż w toku postępowania przygotowawczego w sprawie o sygn. akt(...)191/17 świadekR. P.nie wspominał o fakcie rozwiązania umów dzierżawy. Przy czym – Sąd I instancji ustalenie to oparł o zeznania składane w trakcie pierwszego przesłuchania w dniu 16 maja 2017r. , jako zeznania złożone najwcześniejszej, a nie jak robi to skarżący obrońca późniejsze złożone w dniu 7 listopada 2017r.
W oparciu o powyższe rozważania - apelację obrońcy oskarżonego uznać należy za typową polemikę z prawidłowo ustalonym przez Sąd I instancji stanem faktycznym w niniejszej sprawie.

Wniosek

- zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonych od popełnienia zarzucanych im czynów , ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji, celem ponownego rozpoznania,

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd odwoławczy nie podzielił zarzutów zawartych w apelacji i uznał, iż sprawstwo i wina ocenione zostały przez Sąd I instancji prawidłowo

1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1 Sprawstwo i wina oskarżonych

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Sprawstwo i wina oskarżonych nie budzi wątpliwości

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

0.0.1xxxxx

Zwięźle o powodach zmiany

xxxxx

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

1Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II

Orzeczenie o kosztach procesu za postępowanie odwoławcze zawarte w punkcie II wyroku znajdują uzasadnienie w przepisachart. 627 k.p.k.iart. 636§1 i 2 k.p.k.orazart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.

1PODPIS

Robert Rafał Kwieciński

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina ,sprawstwo

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

Uchylenie

☒

Zmiana