Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1260/20
Data wyroku: 2021-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Anna Zawiślak

Sygn. akt II W 1260/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 listopada 2021 r.

Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: sędzia Anna Zawiślak
Protokolant: st. sekr. sąd. Sylwia Franka
przy udziale oskarżyciela ----
po rozpoznaniu w dniach 6.09.2021r. i 15.11.2021r. sprawy przeciwko
J. G., synowiF.iL.zd.S.,ur. (...)wO.

obwinionemu o to, że:
w dniu 8 listopada 2020 r. około godz. 19:45 wK., jadącAleją (...)od kierunkuul. (...)w kierunkuul. (...), na wysokości skrzyżowania zul. (...)kierując samochodem m-kiM.onr rej. (...)korzystał podczas jazdyz telefonu wymagającego trzymania słuchawki w ręku
tj. o wykroczenie z art. 97 kw w zw. z art. 45 ust.2 pkt 1(...)

1
uznaje obwinionegoJ. G.za winnego zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 97kw w zw. zart. 45 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowymi za to na podstawieart. 97kw wymierza mu karę 200 (dwustu) złotych grzywny,

2
zwalnia obwinionego od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

sędzia Anna Zawiślak
Sygn. akt II W 1260/20

UZASADNIENIE
W dniu 18 listopada 2020r. około godz. 19:45 policjanciM. K.,J. P. (1)iS. S.pełnili służbę w patrolu zmotoryzowanym. Znajdując się w radiowozie naul. (...)wK.(stojącym przy sygnalizacji świetlnej naskrzyżowaniu ulic (...)) zauważyli poruszający sięAl. (...)pojazd- samochód osobowyM.o nr.(...). Kierował nim obwinionyJ. G., który w trakcie jazdy trzymał w ręce i korzystał z telefonu komórkowego. Podjęto wobec w/w interwencję. Mężczyzna został zatrzymany do kontroli drogowej na u. Harcerskiej wK.. W trakcie interwencji telefon komórkowy zaobserwowany wcześniej przez funkcjonariuszy znajdował się pod deską rozdzielczą, w środkowej części pojazdu.
W trakcie zdarzenia była dobra widoczność.
(dowód: notatka urzędowa k. 1, zeznania świadkówJ. P. (1)k. 27,M. K.k. 28).
J. G.utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości 1050 zł netto, ma na utrzymaniu 1 dziecko, jest zobowiązany do płacenia alimentów w wysokości 360 zł miesięcznie. Obwiniony nie był karany za przestępstwa, był karany za wykroczenia drogowe w drodze mandatu.
(dowód: dane o karalności k. 8,25, wyjaśnienia obwinionego k. 28).
Obwiniony w toku czynności wyjaśniających nie przyznał się do winy. Podał, iż rzeczywiście w dniu zdarzenia przeprowadzał rozmowę telefoniczną ale korzystał z zestawu głośnomówiącego.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego o ile są one zgodne z opisanym powyżej stanem faktycznym. W pozostałym zakresie odmówił im waloru wiarygodności albowiem przeczą im zeznania słuchanych w sprawie świadków, dokumenty dołączone do akt sprawy oraz zasady logiki i doświadczenia życiowego. Szczególnie trudno przyjąć, iż trójka funkcjonariuszy publicznych doszłaby do porozumienia w sprawie fałszywego zawiadomienia o wykroczeniu i następnie podjęła kroki prowadzące do składania fałszywych zeznań w sprawie. Nie bacząc na konsekwencje z tego faktu wypływające.
Za wiarygodne uznano zeznania świadkówJ. P. (2)iM. K.albowiem wzajemnie się one pokrywają, uzupełniają i znajdują poparcie w notatce urzędowej. Co do zeznań świadkaS. S.zauważyć należy, iż nie wnoszą one istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności Podkreślenia wymaga fakt, iż wszyscy świadkowie są funkcjonariuszami publicznymi i nie mają interesu w przedstawianiu zdarzeń w sposób sprzeczny z rzeczywistością.
Sąd dał wiarę zgromadzonym w aktach sprawy dokumentom ( notatce urzędowej, danym o karalności, pismu z Zarządu Dróg Miejskich) albowiem nie było podstaw do ich kwestionowania. Wystawione zostały one przez uprawnione podmioty w ramach przysługujących im kompetencji.
Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy wskazuje, iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Kierując samochodem osobowym korzystał podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania w ręku. Wypełnił tym samym znamiona wykroczenia zart. 97kw. w zw. zart. 45 ust 2 pkt 1 ustawy prawo o ruchu drogowym.
Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował dotychczasową niekaralność obwinionego za przestępstwa. Okolicznością obciążającą była karalność za wykroczenia, nagminność omawianych zachowań w skali kraju.
Wymierzając karę Sąd ocenił stopień społecznej szkodliwości czynu, wziął pod uwagę cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do obwinionego.
Zauważyć przy tym należy, iż orzeczona przez Sąd kara grzywny jest w istocie symboliczna.J. G.nawet przy niskich dochodach jest w stanie wygospodarować stosowne oszczędności (tym bardziej, że postępowanie trwa od około roku i wobec treści wyroku nakazowego mógł on się spodziewać konieczności wygospodarowania ewentualnych środków finansowych) .
Obwiniony nie wymaga dotkliwej represji, ale uświadomienia sobie naganności postępowania.
O kosztach orzeczono zgodnie zart.627 kpkw zw zart. 119 kpw. Na koszty złożył się ryczałt wynikający z§ 1 ust 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczeniaoraz opłata za skazanie wymierzona na podstawieustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych( Dz.U z 1983r., Nr 49 poz. 223 ze zm.) –art. 21 pkt 2.