Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 108/22
Data wyroku: 2022-02-09 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Damian Krakowiak
Słowa kluczowe: Środki zapobiegawcze, Tymczasowe aresztowanie
Podstawa prawna: art. 263§2kpk

Sygn. akt V Kz 108/22
PR 2 Ds. 544.2021

POSTANOWIENIE
Dnia 9 lutego 2022 roku
Sąd Okręgowy w V Wydziale Karnym Odwoławczym w Łodziw składzie:
Przewodniczący:Damian Krakowiak
Protokolant: sekr. sąd. Paulina Dzika
w obecności Prokuratora Katarzyny Klimczak
po rozpoznaniu w sprawieJ. M.
podejrzanego o czyny zart. 56 ust. 3ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniii in.
zażalenia obrońcy podejrzanego
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi – Widzewa w Łodzi z dnia 11 stycznia 2022 roku w przedmiocie przedłużenia stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 3 k.p.k.,art. 275 § 1 i § 2 k.p.k.

postanawia
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że:

1
uchylićstosowany wobecJ. M.środek zapobiegawczyw postaci tymczasowego aresztowania,

2
zastosować wobec podejrzanegoJ. M.dozórPolicji z obowiązkiem stawiennictwa 1 (jeden) raz w tygodniu we właściwej dla miejsca zamieszkania jednostce Policji.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2022 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi przedłużył stosowanie wobecJ. M.środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania do dnia 31 marca 2022 roku. godz. 15:00.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca oskarżonego, zaskarżając postanowienie w całości oraz zarzucając rozstrzygnięciu:

1
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia, który miał istotny wpływ na jego treść, poprzez przyjęcie, iż zachodzi duże prawdopodobieństwo istnienia obawy matactwa;

2
Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 258 § 2 k.p.k.poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, iż przesłanka zagrożenia surową karą jest konieczną i wystarczającą do zastosowania tymczasowego aresztowania w sytuacji gdyż nie zachodzi żadna z innych przesłanek wskazanych wart. 258 k.p.k.oraz249 k.p.k.

Wobec powyższego skarżący wniósł o zmianę skarżonego postanowienia poprzez zmianę środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na łagodniejsze stosowane kumulatywnie środki zapobiegawcze tj. dozoru policji w wymiarze 3-razy w tygodniu oraz zakazu opuszczania kraju przez podejrzanego połączonego z zatrzymaniem dokumentu podróżnego.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
Słuszny jest pośrednio wysłowiony zarzut obrazyart. 263 § 2 k.p.k.Naruszenie normy miało oczywisty wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skutkowało bowiem przedłużeniem stosowania izolacyjnego środka przymusu przy niespełnieniu wszystkich warunków określonych przez ustawodawcę.
Warunkiem przedłużenia tymczasowego aresztowania w postępowaniu przygotowawczym jest oprócz spełnienia przesłanek zart. 249 § 1 k.p.k.iart. 258 k.p.k., przy braku przeszkód zart. 259 k.p.k., wystąpienie przesłanki szczególnej w postaciniemożności ukończenia postępowania przygotowawczegow dotychczas określonym terminie „ze względu na szczególne okoliczności sprawy” (art. 263 § 1 k.p.k.) /G.Krysztofiuk, w: D. Drajewicz (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz do art. 263, 2020, Legalis/.
Sąd I instancji w żaden sposób nie odniósł się do przedmiotowej przesłanki, kluczowej dla przedłużenia stosowania izolacyjnego środka prewencji procesowej.
Analiza czynności śledztwa prowadzi do konstatacji, iż sprawne, odpowiadające przepisom Kodeksu śledztwo zostałoby ukończone w dotychczas przedłużonym terminie stosowania tymczasowego aresztowania. Wskazać należy, co następuje:
-J. M.został zatrzymany w dniu 22 kwietnia 2021 roku,
- od tego czasu kilkukrotnie przedłużano tymczasowe aresztowanie; terminy przedłużenia okazywały się niewystarczające do zakończenia śledztwa; mimo że przedłużeń dokonywano zgodnie z wnioskiem Prokuratora, podzielając jego prognozę co do czasu zakończenia postępowania przygotowawczego.
Powodem przedłużenia izolacyjnego środka przymusu nie może być konieczność przeprowadzeniapodstawowychczynności postępowania przygotowawczego, niezbędnych do realizacji jego celów opisanychwart. 297 § 1 k.p.k.Zbieranie materiału dowodowego jest istotą każdego postępowania przygotowawczego i służy realizacji jego celów i tym samym nie może być równoznaczne ze „szczególnymi okolicznościami sprawy” (postanowienie SA w Krakowie z 12.12.2013r., II AKz 492/13, Lex 1409142). Szczególną okolicznością nie może być także samo stwierdzenie, że zachodzi potrzeba zbierania kolejnych dowodów, po to by wyjaśnić wszystkie istotne okoliczności sprawy oraz ewentualnie przeredagować treść przedstawionych podejrzanemu zarzutów (postanowienie SNz 12.3.2009r., WZ 15/09, OSNKW 2009, nr 7, poz. 52).
Nie sposób uznać konieczności przeprowadzenia kolejnej konfrontacji (pomijając skuteczność przedmiotowej metody przesłuchań), przesłuchaniaM. M., aktualizacji zarzutu za czynności ekstraordynaryjne, niemieszczące się w kategorii podstawowych czynności śledztwa.
Tymczasowe aresztowanie wtedy jest uzasadnione, gdy służy zabezpieczeniu sprawnie zorganizowanego postępowania, bo tylko wtedy jest środkiem celowym, to zaś jest niezbędne, by uznać je za sprawiedliwe (postanowienie SA w Krakowie z 20.5.2008r., I AKz 236/08). Przedmiotowe postępowanie nie realizuje w wystarczającym stopniu zasady szybkości.
Wobec przyjęcia, że stosowanie tymczasowego aresztowania powinno ustać, Sąd Okręgowy nie odnosi się do pozostałych zarzutów (art. 436 k.p.k.).
Mając jednak na uwadze fakt, że materiał dowodowy zebrany w sprawie wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez podejrzanego zarzucanych czynów, uwzględniając rodzaj, charakter i nasilenie obawzart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k., celem zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania zastosowano środek zapobiegawczy w postaci dozoru Policji z obowiązkami oznaczonymi w sentencji.
Kierując się przedstawionymi motywami, orzeczono jak w sentencji.