Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 295/22
Data wyroku: 2023-01-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Izabela Dehmel, Sędzia Tomasz Borowczak, Przemysław Nitschke, Hanna Jurkowska, Hanna Jakubowska

10.WYROK

4.1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 stycznia 2023 r.
11.Sąd Okręgowy w Poznaniu III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Tomasz Borowczak (spr.)
Sędzia Izabela Dehmel
Ławnicy: Hanna Jakubowska, Hanna Jurkowska, Przemysław Nitschke
Protokolant: prot. sąd Magdalena Górecka
12.przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w GnieźnieP. K.
13.po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 8 listopada 2022r. oraz 4 stycznia 2023r.
14.sprawy:

a
S. G. (1) z d. P., córkiA.iJ.z domuF.,urodzonej w dniu (...)wW.

15.oskarżonej o to, że:
16.I. w dniu 30 października 2021r. w miejscowościO., gm.T., działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaM. G. (1)dokonała jego zabójstwa w ten sposób, że zadała mu uderzenie nożem w okolice lewej strony klatki piersiowej powodując ranę kłutą o kanale przebiegającym od lewej do prawej i od góry ku dołowi uszkadzając worek osierdziowy oraz przenikającej przez przednią ścianę prawej komory serca, co spowodowało tamponadę worka osierdziowego oraz masywne krwawienie do obu jam opłucnowych, co skutkowało zgonemM. G. (1)
17.tj. o czyn zart.148§1 k.k.
18.II. w dniu 3 lipca 2021r. w miejscowościO., gm.T., groziłaP. S.zniszczeniem jego domu poprzez jego podpalenie, a groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona
19.tj. o czyn zart.190§1 k.k.

b
Ł. C., synaZ.iG. z domu Z.,urodzonego w dniu (...)wM.

21.oskarżonego o to, że:
22.III. w dniu 30 października 2021r. miejscowościO.gm.T.nie udzielił pomocy poprzez zaniechanie wezwania służb ratunkowych lub powiadomienia osoby posiadającej taka możliwość w stosunku doM. G. (1)znajdującego się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwie utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu wynikającego z urazu spowodowanego ciosem zadanym mu nożem w lewą stronę klatki piersiowej w okolicy serca, bez narażenia siebie lub innej osoby na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu
23.tj. o czyn zart. 162§1 k.k.

1
OskarżonąS.G.uznaje za winną przestępstwa zart.148§1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie I.i za to na podstawieart.148§1 k.k.wymierza jej karę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności.

2
OskarżonąS.G.uznaje za winną tego, że w dniu 3 lipca 2021r. w miejscowościO., gm.T., groziłaP. S.zniszczeniem jego domu poprzez jego podpalenie chcąc wzbudzić w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę spełnienia groźby, lecz celu swego nie osiągnęła z uwagi na reakcję pokrzywdzonego tj. winną przestępstwa zart.13§1 k.k.w zw. zart.190§1 k.k.i za to na podstawieart.14§1 k.k.w zw. zart.190§1 k.k.wymierza jej karę 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności.

3
Na podstawieart.85§1 k.k.orazart.86§1 k.k.łączy kary pozbawienia wolności wymierzoneS. G. (2)wymierzając jejkarę łącznąkarę 8 (ośmiu) lat pozbawienia wolności.

4
Na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek zabezpieczonego w sprawie noża z białą rękojeścią, jako służącego do popełnienia przestępstwa przypisanego oskarżonej wpkt 1. części rozstrzygającej, zarządzając jednocześnie jego zniszczenie.

5
OskarżonegoŁ. C.uznaje za winnego przestępstwa zart.162§1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany wpunkcie III.i za to na podstawieart.162§1 k.k.wymierza mu karę 1 (jednego) roku i 1 (jednego) miesiąca pozbawienia wolności.

6
Na podstawieart.63§1 k.k.na poczet wymierzonych oskarżonym kar pozbawienia wolności zalicza okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie i tak:

a
S. G. (2)od godz. 22.30 dnia 30 października 2021r. i nadal,

b
Ł. C.od godz. 20.30 dnia 30 października 2021r. do godz.16.40 dnia 8 listopada 2022r..

7
Na podstawie §4 ust.2, §17 ust. 5 i §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzeczA. Ł.kwotę 1 080 zł + VAT tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonejS. G. (3)z urzędu.

8
Na podstawieart.624§ k.p.k.zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Tomasz Borowczak Izabela Dehmel

H.

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniuz dnia 4 stycznia 2023r.

Sygnatura akt

III K 295/22

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn  przypisany oskarżonemu

1.1.1

S. G. (2)

7.Przestępstwo zart.13§1 k.k.w zw. zart.190§1 k.k.przypisane w pkt.2. części rozstrzygającej wyroku– oskarżonaS. G. (2)w dniu 3 lipca 2021r. w miejscowościO., gm.T., groziłaP. S.zniszczeniem jego domu poprzez jego podpalenie chcąc wzbudzić w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę spełnienia groźby, lecz celu swego nie osiągnęła z uwagi na reakcję pokrzywdzonego

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

OskarżonaS. G. (2)przez kilkanaście lat pozostawała w nieformalnym związku zJ. Ż.. Ze związku tego pochodzi dwoje dzieci –P. P. (1)(obecnie lat 19) orazF. P.(obecnie lat 5).
Po rozstaniu zJ. Ż.S. G. (2)związała się zM. G. (1), z którym w 2019r. zawarła związek małżeński. MałżonkowieG.zamieszkiwali w tym czasie w miejscowościW.przyul. (...). W mieszkaniu położonym na tym samym piętrze zamieszkiwał były konkubentS. J.Ż..
Związek (...)od samego początku był związkiem bardzo burzliwym. Oboje nie stronili od alkoholu, często urządzając libacje alkoholowe, podczas których dochodziło pomiędzy nimi do licznych kłótni, awantur, a także rękoczynów, w wyniku których obrażenia ciała powstawały na ciele każdego z nich. Takie zachowania małżonkówG.skutkowało również licznymi interwencjami policji (vide: k.351-352), która była wzywana przezS.G.(wówczas jeszcze noszącą nazwiskoP.), córkę oskarżonejP.P., sąsiadującego z małżonkamiG.J. Ż., a także sąsiadów. MałżonkowieG.wykazywali też chorobliwą wręcz zazdrość, posądzając się wzajemnie o zachowania, które miałyby być powodem tegoż.M. G. (1)skarżył się członkom swojej rodziny (bratu, bratowej), iżS. G. (2)kontroluje zawartość jego telefonu, ogranicza możliwość wychodzenia z domu, zabiera jego dokumenty czy grozi mu (vide: zrzuty z korespondencji oraz nagrania k.371, 38-384). W lipcu 2019r.M. G. (1)zdecydował się nawet złożyć zawiadomienie o przestępstwie znęcania nad jego osobą przezS.P.(obecnieG.), ale zaledwie po kilku dniach zmienił zdanie i odmówił złożenia zeznań w tej sprawie, w konsekwencji czego podjęta została decyzja o odmowie wszczęcia śledztwa (vide: kopia akt PR Ds. 558.2019 Prokuratury Rejonowej w Wąbrzeźnie k.433, 520-526). Mimo upływu kolejnych miesięcy, nieustannych awantur, rękoczynów, gróźb i libacji alkoholowychS.iM.małżonkowieG.cały czas trwali w związku, nieustannie kłócąc się i godząc.
Latem 2021r. małżonkowieG.przeprowadzili się do miejscowościO.gminaT.. Pod adresem tym nie zmienili sposobu swojego życia, przy czymM. G. (1)od sierpnia 2021r. zaczął świadczyć pracę wprzedsiębiorstwie (...)– w ramach tej pracy pracownicy firmy wyjeżdżali do Niemiec na okres 3-4 tygodni. Podczas takich wyjazdówM. G. (1)nie spożywał alkoholu, jednak po powrocie do swego miejsca zamieszkania kontynuował urządzanie libacji alkoholowych ze swą małżonkąS.G..
W dniu 3 lipca 2021r. w godzinach wieczornychS. G. (2)iM. G. (1)przebywali nad jeziorem w miejscowościO., gdzie odbywała się impreza plenerowa. Wraz z nim był wówczas małoletni synS. F., co nie przeszkodziło każdemu z małżonkówG.w spożywaniu alkoholu. Na takie niewłaściwe zachowanie zwrócił im uwagęP. S.zauważając, że kilkuletnie dziecko samo podchodzi do wody, a jego opiekunowie nie reagują. Doszło wówczas do wymiany zdań pomiędzyS.G.aP. S., w trakcie którejS. G. (2)zaczęła grozićP. S., że spali jego dom. O ile same groźbyP. S.potraktował wówczas jako niepoważne wypowiedzi pijanej osoby, to zbulwersowany zachowaniemS. G. (3)zawiadomił telefonicznie policję o tym, że kilkuletnie dziecko nie ma zapewnionej opieki, gdyż jego matka i ojczym znajdują się w stanie nietrzeźwości. Z uwagi na podanie błędnego adresu zamieszkania małżonkówG.policja nie dotarła do ich miejsca zamieszkania.
W dniu 14 lutego 2022r.P. S.złożył wniosek o ściganieS. G. (3)za kierowanie gróźb pod jego adresem (k.465).

7.Częściowo wyjaśnienia oskarżonejS. G. (3)

k.986-988 w zw. z k.133-135, 149-150, 584-585

zeznania świadkaA. G.

989-991 w zw. z k.75-77, 367-368

zeznania świadkaM. G. (2)

k.991-993 w zw. z k.80-81, 603

ZeznaniaP. S.

993-994 w zw. z k.377, 465

Zeznania świadkaP.P.

998-999 w zw. z 422-423

ZeznaniaJ. Ż.

k.1024-1026 w zw. z k..97-98, 426-429

ZeznaniaK. G.

k.996-997 w zw. z k.353-354

ZeznaniaW. G.

k.997-998 w zw. z k.369-370

ZeznaniaD. Ś.

k.395-396

ZeznaniaW. S. (1)

k.1022-1023 w zw. z k.419

ZeznaniaN. S.(dawniejF.)

k.1021-1022 w zw. z k.416

protokół oględzin ciała oskarżonejS. G. (3)z materiałem poglądowym

31-38, 52-65

Wywiad środowiskowy

311-312

informacje dot. interwencji policyjnych

351-352

zrzuty korespondencjiM. G. (1)z członkami jego rodziny oraz nagranie

371, 381-384, 489-497

kopia akt PR Ds. 558.2019 Prokuratury Rejonowej w Wąbrzeźnie

433, 520-526

Lp

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu

1.1.2

S. G. (2),

Ł. C.

7.-zbrodnia zart.148§1 k.k.przypisanaS. G. (2)w pkt.1 części rozstrzygającej wyrokupopełniona w ten sposób, że w dniu 30 października 2021r. w miejscowościO., gm.T.oskarżona działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaM. G. (1)dokonała jego zabójstwa w ten sposób, że zadała mu uderzenie nożem w okolice lewej strony klatki piersiowej powodując ranę kłutą o kanale przebiegającym od lewej do prawej i od góry ku dołowi uszkadzając worek osierdziowy oraz przenikającej przez przednią ścianę prawej komory serca, co spowodowało tamponadę worka osierdziowego oraz masywne krwawienie do obu jam opłucnowych, co skutkowało zgonemM. G. (1)
8.-występek zart.162§1 k.k.przypisanyŁ. C.w pkt.5 części rozstrzygającej wyrokupopełniony w ten sposób, że w dniu 30 października 2021r. miejscowościO.gm.T.Ł. C.nie udzielił pomocy poprzez zaniechanie wezwania służb ratunkowych lub powiadomienia osoby posiadającej taka możliwość w stosunku doM. G. (1)znajdującego się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwie utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu wynikającego z urazu spowodowanego ciosem zadanym mu nożem w lewą stronę klatki piersiowej w okolicy serca, bez narażenia siebie lub innej osoby na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 30 października 2021r. w godzinach wczesnopopołudniowowychM.iS.małżonkowieG.udali się do pizzerii(...)zlokalizowanej w miejscowościT.. W lokalu tym znajdował sięŁ. C., który po chwili dosiadł się do ich stolika, a następnie wszyscy zaczęli spożywać posiłek oraz alkohol (piwo) rozmawiając i zamawiając co jakiś czas kolejne kufle piwa. Po dłużej chwili lokal wpierw opuściłM. G. (1), a następnie około 16:00-16:30 lokal opuścili wspólnie oskarżeniS. G. (2)iŁ. C., którzy taksówką kierowaną przezD. K. (1)udali się do miejsca zamieszkania małżonkówG.tj.(...)/ 15. Tymczasem pokrzywdzonyM. G. (1)pieszo wrócił zT.do mieszkania wO., gdzie dotarł po godzinie 19.00.
Po powrocieM. G. (1)do miejsca zamieszkania, gdzie zastał on swoją małżonkę wtowarzystwie (...), doszło do gwałtownej wymiany zdań pomiędzyM. G. (1)aS.G..M. G. (1)uderzył swoją żonę rękę w głowę, małżonkowieG.szarpali się wzajemnie i wyzywali. W pewnym momencie owej kłótni oskarżonaS. G. (2)poszła do kuchni, wyciągnęła z szuflady nóż z białą rękojeścią (długości całkowitej 22,5 cm, długości ostrza 12,5 cm, szerokości ostrza w najszerszym miejscu 2 cm – vide: k.598-602), po czym wróciła do pokoju, w którym znajdował się jej małżonekM. G. (1)oraz oskarżonyŁ. C.i stając przed swym małżonkiem, trzymając nóż w prawej ręce zadała mu nim jeden silny cios w klatkę piersiową.
Hałasy dochodzące z mieszkania zajmowanego przezS.G.iM. G. (1)po godz.19 usłyszeli sąsiedzi, w tymM. K. (1)iM. K. (2). Nie była to dla nich sytuacja zaskakująca, niemniej o godzinie 19:16M. K. (2)zdecydował się poinformować telefonicznie brataM. M. (2)G.prosząc o interwencję.M. G. (2)udał się wówczas ze swą siostrąA. G.do mieszkaniaS.iM. G. (1).M. G. (2)próbował się dostać do mieszkania, ale drzwi były zamknięte i pomimo dzwonienia/pukania nikt nie otwierał.M. G. (2)wówczas odszedł, aA. G.nadal dzwoniła dzwonkiem do drzwi. W pewnym momencie udało jej się dostać do mieszkania i zastała tamS.G.(zapewniającą, że wszystko jest w porządku),M. G. (1)leżącego na łóżku w pokoju (ubranego był w zapiętą po szyję bluzę, po rozpięciu zamka którejA. G.ujawniła, że lewa strona jego klatki piersiowej obłożona jest ręcznikami papierowymi, przez które przesączała się krew pochodząca z rany na klatce piersiowej) oraz oskarżonegoŁ. C., który w tym czasie pospiesznie opuścił mieszkanie. Do tego czasu nikt – w szczególności żaden z oskarżonych nie wezwał pogotowia ratunkowego ani nie zaalarmował innych osób, żeM. G. (1)został ugodzony nożem w klatkę piersiową.
Po chwili do mieszkania wszedł równieżM. G. (2), aM. K. (2)o godzinie 19:27 telefonicznie wezwał pogotowie ratunkowe. Jeszcze przed przyjazdempogotowia (...)próbowała rozmawiać ze swym bratemM. G. (1), który odpowiadając na zadawane mu pytania wskazał, że toS. G. (2)zadała mu cios nożem.
Po opuszczeniu mieszkania małżonkówG.oskarżonyŁ. C.początkowo chodził po klatce schodowej w budynku, w którym znajdowało się mieszkanie zajmowane przezS.G.iM. G. (1), a o godz. 20:09 zadzwonił po taksówkę, albowiem chciał wyjechać z miejscowościO.. Nie udało mu się to jednak, gdyż o godzinie 20:30 został zatrzymany przez funkcjonariuszy policji.
RannyM. G. (1)został przewieziony karetką pogotowia ratunkowego do Szpitala wG., gdzie zmarł (już w trakcie przejazdu karetkąpogotowia (...)był dwukrotnie poddawany reanimacji).
W czasie zdarzenia oskarżonaS. G. (2)znajdowała się w stanie nietrzeźwości (badanie wykazało 0,24mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). Podobnie w stanie nietrzeźwości znajdował się oskarżonyŁ. C.(1,13 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu). .
Oględziny zewnętrzne zwłokM. G. (1)wykazały jedną ranę kłutą na klatce piersiowej, powierzchowną ranę klatki piersiowej i na twarzy, a nadto sińce i otarcia naskórka (szczegółowe opisane w protokole sekcyjnym k.109b-109f). Sekcja zwłok wykazała ranę kłutą serca z następową tamponadą worka osierdziowego oraz z masywnym krwawieniem do obu jam opłucnowych.M. G. (1)zmarł śmiercią gwałtowną, nagłą z powodu wstrząsu krwotocznego, do którego doszło w wyniku rany kłutej serca spowodowanej nożem.
Po zatrzymaniu uS. G. (3)ujawniono obrażenia ciała postaci sińca okolicy czołowej po stronie lewej (obrażenie powstałe w wyniku uderzenia zadanego przezM. G. (1)w dniu zdarzenia), sińców na powierzchni przedniej ramienia lewego, na powierzchni tylnej stawku barkowego, na powierzchni tylnej ramienia prawego oraz otarć naskórka na powierzchni przedniej ramienia lewego, w obrębie pachy lewej i prawej, na powierzchni grzbietowej stopy prawej w rzucie pierwszej kości śródstopia oraz na powierzchni grzbietowej palca drugiego stopy lewej, przy czym obrażenia te miały charakter różnoczasowy, a część znajdująca się w fazie gojenia - powstała co najmniej dobę przed wykonaniem oględzin ciała oskarżonej. UŁ. C.podczas oględzin ciała nie stwierdzono żadnych obrażeń zewnętrznych.

7.wyjaśnienia oskarżonegoŁ. C.

984-986 w zw. z 125-126, 127-128, 573-575

7.Częściowo wyjaśnienia oskarżonejS. G. (3)

7.986-988 w zw. z k.133-135, 149-150, 584-585

zeznania świadkaA. G.

989-991 w zw. z k.75-77, 367-368,

zeznania świadkaM. G. (2)

991-993 w zw. z k.80-81, 603

Zeznania świadkaM. K. (1)

994-995 w zw. z 356-357

Zeznania świadkaM. K. (2)

995 w zw. z 219-220

ZeznaniaW. G.

997-998 w zw. z k.369-370

Zeznania świadkaD. R.

k.117-118

Zeznania świadkaD. K. (2)

k.191-193, 196-197

Zeznania świadkaB. P.

k.223-225

Zeznania świadkaA. H.

k.206-207

opinia biegłego lekarza specjalisty medycyny sądowej dot. obrażeń ciała ujawnionych uS. G. (3)orazM. G. (1)

109b-109f, 163, 252-254, 316-319, 641

protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z materiałem poglądowym

6-9, 10-27

protokół oględzin ciała oskarżonych wraz z materiałem poglądowym

31-38, 52-65

protokoły zatrzymania

136-137, 139-140

protokoły badania stanu trzeźwości

50, 51, 121, 129

nagranie z monitoringu pizzerii

245, 391-392

zrzuty korespondencjiM. G. (1)z członkami jego rodziny

371, 381-384, 489-497

Protokół oględzin noży wraz z dokumentacją fotograficzną

598-602, 713

Oskarżeni w toku śledztwa zostali poddani jednorazowemu badaniu przez biegłych psychiatrów oraz psychologa. W odniesieniu doS. G. (3)biegli nie stwierdzili choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznali natomiast przebytą reakcję sytuacyjną oraz nadużywanie alkoholu; biegli nie znaleźli wyznaczników psychopatologicznej motywacji czynu -S. G. (2)była w stanie prawidłowo postrzegać, rejestrować, rozumieć i oceniać otaczającą ją rzeczywistość, w czasie czynu znajdowała się w stanie upojenia alkoholowego prostego.
W odniesieniu doŁ. C.biegli nie stwierdzili choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznali natomiast uzależnienie od alkoholu.

Opinie biegłych psychiatrów i psychologa dot. stanu zdrowia psychicznego oskarżonejS. G. (3)i oskarżonegoŁ. C.

k.690 oraz ustna opinia biegłych złożona na rozprawie w dniu 4 stycznia 2023r. k.1018-1020; k.660

OskarżonaS. G. (2)jest córkąA.iJ.z domuF.,urodziła się w dniu (...)wW.. Oskarżona ma wykształceniu podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu. Bezpośrednio przed zatrzymaniem w niniejszej sprawie oskarżona nie pracowała zawodowo pozostając na utrzymaniu małżonkaM. G. (1)oraz pobierając zasiłki.S. G. (2)nie ma żadnego majątku. W czasie orzekania była wdową, matką dwojga dzieci (z poprzedniego związku z partnerskiego) w wieku 19 i 5 lat.S. G. (2)nie była uprzednio karana za przestępstwa. W miejscu swego zamieszkania w miejscowościO.(gdzie zamieszkała latem 2021r. razem z mężemM. G. (1)oraz swym 5-letnim synemF.(z poprzedniego związku partnerskiego zJ. Ż.) oskarżona posiadała opinię negatywną (vide: wywiad kuratora k.311-312) z uwagi na liczne awantury oraz libacje alkoholowe urządzane wraz z mężemM. G. (1). Oskarżona nie pracowała zawodowo pozostając na utrzymaniu swego małżonkaM. G. (1), który od trzech miesięcy przed zdarzeniem wykonywał pracę zarobkową na terenie Niemiec, dokąd wyjeżdżał na okresy kilku tygodniowe.
Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 24 czerwca 2020r., sygn. akt Nsm 80/20S. G. (2)ma ograniczoną władzę rodzicielską nad swym małoletnim synemF..
OskarżonyŁ. C.jest synemZ.iG. z domu Z.,urodził się w dniu (...)wM.. Ma wykształcenie podstawowe - z zawodu jest monterem. Latem 2021r. pracował jako pracownik budowlany na terenie Szwecji osiągając dochód w wysokości około 2.000 euro miesięcznie, po powrocie do Polski nie podjął żadnego zatrudnienia.Ł. C.nie ma żadnego majątku, jest kawalerem, ma jedno dziecko, wobec którego zobowiązany jest do łożenia alimentów w kwocie 500 zł miesięcznie (córka zamieszkuje ze swoją matką). Oskarżony był uprzednio kilkukrotnie karany za przestępstwa. W miejscu swego zamieszkania (wywiad kuratora k.561-562) posiada pozytywną opinię – jest uzależniony od alkoholu, niemniej pod jego wpływem zachowuje się spokojnie - nie wszczyna żadnych awantur.

wywiady środowiskowe

311-312, 561-562

karty karne

k.141-142, 727

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1

S. G. (2)

Zarzut II. aktu oskarżenia – przestępstwo przypisaneS. G. (2)w pkt.2. części rozstrzygającej

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Materiał dowodowy nie pozwalał na ustalenie, by zaistniał skutek działania oskarżonej w postaci wzbudzenia w pokrzywdzonymP. S.uzasadnionej obawy spełniania gróźbS. G. (3)spalenia jego domu – z zeznań pokrzywdzonego złożonych na rozprawie wynika w ocenie Sądu jednoznacznie, iż celu tego oskarżona nie osiągnęła (szerzej przy ocenie zeznańP. S.), co skutkowało koniecznością zmiany kwalifikacji i opisu czynu.

ZeznaniaP. S.

993-994 w zw. z k.377, 465

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

WyjaśnieniaŁ. C.

OskarżonyŁ. C.zarówno na etapie śledztwa, jak i na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart.162§1 k.k.. Oskarżony nie kwestionując faktu, iż po zaobserwowaniu, jakS. G. (2)zadałaM. G. (1)cios nożem w klatkę piersiową nie udzielił pokrzywdzonemu jakiejkolwiek pomocy wskazywał, iż „spanikował”, albowiem znajdował się w takiej sytuacji po raz pierwszy w życiu, a dodatkowo był w stanie nietrzeźwości. Podkreślał też swój żal wynikający z zaistniałej sytuacji, a na rozprawie złożył nawet wniosek o dobrowolne poddanie karze w trybieart.387 k.p.k.(który nie został uwzględniony przez Sąd - vide: k.986).Ł. C.opisał również okoliczności dotarcia do miejsca zamieszkania małżeństwaG.(taksówką wraz zeS.G.), reakcjiM. G. (1)na jego osobę jako niespodziewanego gościa oraz szarpaninę i awanturę pomiędzyM. G. (1)aS.G., w którejŁ. C.nie brał czynnego udziału, a podczas którejM. G. (1)uderzyłS.G.ręką w głowę, a w dalszej kolejności doszło do zadania ciosu nożemM. G. (1)przezS.G.. OskarżonyC.kategorycznie zaprzeczał, by brał on jakikolwiek udział w awanturze pomiędzy małżonkamiG., w szczególności zaś zaprzeczył tym twierdzeniomS. G. (3), w których obciążała go ona wskazując, jakoby zadawał onM. G. (1)ciosy nożem. Podkreślając swój stan nietrzeźwościŁ. C.podawał też, że kojarzy przybycie jakiejś osoby/osób do mieszkania małżonkówG.tuż przed tym, jak on sam oddalił się stamtąd.
W ocenie Sądu brak było podstaw do odmowy wiary wyjaśnieniomŁ. C.. Jego relacja procesowa pozostawała wprawdzie sprzeczna z częścią wyjaśnieńS. G. (3), niemniej to właśnie wyjaśnieniaŁ. C.korelowały z zeznaniami świadkówA. G.iM. G. (2)(rodzeństwaM. G. (1), którzy przybyli do miejsca zamieszkania wkrótce po zadaniu ciosu nożem ich bratu), a przede wszystkim z wynikami sekcji zwłokM. G. (1)i opinią biegłego lekarza medycyny sądowej dr.B. B. (1), które to dowody kategorycznie wykluczały wersję zdarzeń przedstawioną przezS.G..

7.Podkreślić też w tym miejscu należy, iż przesłuchanieŁ. C.na rozprawie pozwoliło na kategoryczne stwierdzenie, iż podpisane przez niego pismo wysłane z jednostki penitencjarnej (k.566) nie było jego autorstwa (sporządzał je bowiem inny współosadzony), zaś treści w nim zawarte nie mogą być potraktowane jako wiarygodny dowód pozwalający na odtworzenie przebiegu zdarzenia z dnia 30 października 2021r., skoro oskarżonyC.„opowiedział w skrócie” koledze przebieg zdarzenia, a ten „to wykorzystał i napisał” przy czym „chciał pomóc (…) paniG.i tak to ubrał w słowa”. Nie kwestionując doświadczenia w powieściopisarstwie owego autora pisma (który według twierdzeńŁ. C.miałby się wręcz trudnić swoistym udzielaniem porad prawnych współosadzonym - „chłopaki mówili, że on pomagał też innym wcześniej pisać”) stwierdzić należy stanowczo, iż skoro nie była to relacja uczestniczącego w zdarzeniu oskarżonegoŁ. C., lecz ubarwiona twórczość osoby z nim współosadzonej podyktowana chęcią pomocyS. G. (2)(„on mówił, żebyśmy to napisali, żeby paniS.dostała mniejszy wyrok”), nie sposób wnioskować na podstawie pisma z k.566 akt sprawy o przebiegu inkryminowanego zdarzenia.
Podkreślić też należy, że podejmowane przezŁ. C.próby usprawiedliwienia jego zaniechania w udzieleniu pomocyM. G. (1)(podkreślanie swego zaskoczenia, spanikowania oraz stanu upojenia alkoholowego) jak się wydaje nawet w przekonaniu samego oskarżonego i jego obrońcy były niewiarygodne, skoro złożyli oni wniosek u dobrowolne poddanie karze, niemniej warto w tym miejscu podkreślić, że w ocenie Sądu okoliczności te nie mogły w żaden sposób ekskulpować oskarżonegoŁ. C., a fakt, iż był on na tyle „trzeźwy”, że potrafił zadzwonić do taksówkarza po wyjściu z mieszkania małżeństwaG., dobitnie tego dowodzi.

Częściowo wyjaśnieniaS. G. (3)

7. OskarżonaS. G. (2)na rozprawie nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej przestępstw. Jedynie częściowo podtrzymała swoje wyjaśnienia złożone na etapie śledztwa, przedstawiając właściwie kolejną już wersję zdarzenia z dnia 30 października 2021r.
8. Wyjaśniając po raz pierwszy na etapie śledztwa, czyli w dniu 1 listopada 2021r. w godzinach popołudniowych (k.133-135)S. G. (2)przyznała się do zadaniaM. G. (1)jednego ciosu nożem. Oskarżona opisała swój burzliwy związek zM. G. (1), podkreślając alkoholizm swego męża, jego przejawy zazdrości oraz awanturniczy charakter, a także używanie przez niego wobec niej przemocy fizycznej. Odnośnie dnia zdarzeniaS. G. (2)opisała okoliczności poprzedzające jej przybycie do miejsca zamieszkania wraz zŁ. C.(co do przyczyn tej wizyty oskarżona nigdy nie potrafiła ich sprecyzować), a także samo przybycieM. G. (1)do mieszkania, po którym na widokŁ. C.miałby on zwrócić się doS. G. (3)wulgarnymi słowami oraz uderzyć ją pięścią w lewą stronę głowy, po którym to ciosie miałaby ona upaść, zaśM. G. (1)miałby się jakoby szarpać zŁ. C., co według tej wersji oskarżonej miałoby trwać „z 20 minut”, a podczas której to szarpaninyM. G. (1)miałby uderzyć oskarżoną drugi raz („mąż doleciał do mnie i dostałam z otwartej ręki w twarz”). Opisując moment zadania przez siebie ciosu nożemM. G. (1)oskarżona wskazała, iż była „znerwicowana” i w czasie szarpaniny pomiędzyŁ. C.aM. G. (1)poszła/pobiegła po nóż do kuchni, wyciągnęła nóż z białą rękojeścią z szuflady, wróciła do pokoju, zaśŁ. C.na jej widok miałby „odskoczyć” odM. G. (1), a ona wówczas podbiegła do męża i uderzyła go „lekko” nożem „w przód w okolice klatki piersiowej”, przy czym nóż trzymała w prawej ręce, uderzenie było pchnięciem, a „mąż w tym czasie stał i nikogo nie atakował”. Według tych wyjaśnieńS. G. (3)po tym zadaniu ciosu,Ł. C.miałby „założyć gumowe rękawiczki”, pobiec do kuchni po inny nóż (leżący w kuchni na blacie) oraz uderzyćM. G. (1)tym nożem w klatkę piersiową, po czym wybiec z mieszkania, a ona sama miałaby podjąć próby ratowania swego małżonka.
9. Na posiedzeniu w przedmiocie wniosku prokuratora o zastosowanie tymczasowego aresztowaniaS. G. (2)zmieniła częściowo swą wersję zdarzeń wskazując, jakoby w chwili gdy ona uderzyła męża nożem miałby on do niej podbiegać („on leciał do mnie”), cały czas podkreślając, jakoby równieżŁ. C.miałby zadać pokrzywdzonemu cios nożem.
10. Przesłuchiwana po raz ostatni na etapie śledztwaS. G. (2)odmówiła ustosunkowania się do przedstawionych jej zarzutów.
11.Wyjaśniając na etapie postępowania jurysdykcyjnegoS. G. (2)przedstawiła kolejną już, zupełnie inną wersję zdarzeń wskazując, żeM. G. (1)po tym, jak „wpadł” do mieszkania, od razu zaczął ją bić, szarpać i wyzywać „od najgorszych”. Po otrzymaniu ciosu z pięści w nos przewróciła się ona, aM. G. (1)miałby wówczas ciągnąć ją za włosy, a następnie pobiec do kuchni, skąd wziął nóż. Według wyjaśnień oskarżonej próbowała ona wyrwać nóżM. G. (1), a wówczas „on się pochylił i sobie wbił ten nóż”, po czym upadł na łóżko.S. G. (2)podkreślała, żeM. G. (1)wbił sobie nóż w serce „pochylając się” i „było to przez przypadek”, „on sam się nadział na ten nóż”. W tym czasieŁ. C.- według tych wyjaśnieńS. G. (3)- stał z boku i nie reagował, a po przybyciu rodzeństwaM. G. (1)uciekł z mieszkania.S. G. (2)podkreślała, że nie pamięta nic z tego co wyjaśniała „na policji i w sądzie”, zaprzeczała też, by cokolwiek mówiła siostrze męża, gdy ona weszła do mieszkania. Na rozprawie oskarżona wskazywała też, iżŁ. C.nie zadawał ciosów nożem jej mężowi. Podkreślała też swój burzliwy związek zM. G. (1), podczas którego miałby on nadużywać alkoholu oraz znęcać się nad nią, wykazując chorobliwą zazdrość. Zaprzeczała, by ona sama miała podejmować jakieś akty agresji względem swego małżonka kreując siebie na ofiarę, która nieustannie kochała swojego męża („bardzo byłam za nim, a on za mną, stale mu wybaczałam”).
12.W odniesieniu do wyjaśnień złożonych na etapie śledztwaS. G. (2)wskazywała, jakoby nie mówiła wówczas prawdy, gdyż była „w szoku”. Podtrzymała jednak twierdzenie, jakobyŁ. C.miałby się szarpać z jej mężem.
13.Odnosząc się do zarzutu przestępstwa popełnionego na szkodęP. S.oskarżona nie przyznała się do niego wskazując, że nie jest z pokrzywdzonym w żadnym konflikcie.
Za wiarygodne uznano te wyjaśnienia oskarżonej, w których przyznała się ona do zadania pokrzywdzonemu jednego ciosu nożem z białą rękojeścią w klatkę piersiową, opisała poprzedzającą zadanie ciosu awanturę podczas, której doszło m.in. do uderzenia jej przezM. G. (1)w głowę, a także opisywała swój burzliwy związek zM. G. (1), podczas którego nadużywał on alkoholu, a pomiędzy małżonkami dochodziło do awantur skutkujących nawet interwencjami policji. W tym zakresie wyjaśnieniaS. G. (3)korelowały z pozostałymi dowodami – w szczególności co do związku małżonkówG.z zeznaniami licznych świadków i dokumentacją dot. interwencji policji w miejscu zamieszkania małżonkówG., zaś co do samego przebiegu zdarzenia – z wyjaśnieniamiŁ. C.oraz wynikami sekcji zwłok pokrzywdzonego i opinią biegłego lekarza specjalisty z zakresu medycyny sądowejB. B. (1). W pozostałym zakresie Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom oskarżonej (o czym będzie mowa niżej).

zeznania świadkówA. G., iM. G. (2)

Za w pełni wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkówA. G.iM. G. (2)– rodzeństwa pokrzywdzonegoM. G. (1), którzy przybyli na miejsce zdarzenia bezpośrednio po zadaniu ciosu pokrzywdzonemu, zastając tam oskarżonych oraz konającego pokrzywdzonego. Relacja rodzeństwaM. G. (1)w pełni korelowała ze sobą wzajemnie, zeznaniami sąsiadów – małżonkówK.(którzy poinformowali ich o kolejnej już awanturze w mieszkaniu małżonkówG.). Co godne podkreślenia – umierającyM. G. (1)potwierdził swej siostrzeA. G., iż sprawcą rany mu zadanej byłaS. G. (2), zaś rodzeństwoM. G. (1)szczerze przyznawało w swych zeznaniach, iżM. G. (1)od wielu już lat miał problem z uzależnieniem od alkoholu, zaś opisując relację łączącą małżonkówG., nie gloryfikując swego brata, przyznawali, żezwiązek (...)był związkiem toksycznym, w którym każda z jego stron wyrządzała krzywdę drugiej – a twierdzenia te były poparte zrzutami prowadzonej korespondencji zM. G. (1)(k.371).
ZeznaniaM. G. (2)(k.603) były również przydatne dla poczynienia ustaleń w zakresie gróźb podpalenia domuP. S., które to groźby oskarżona kierowała wobec pokrzywdzonego nad jeziorem latek 2021r..

ZeznaniaP. S.

7.Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoP. S., który precyzyjnie opisał okoliczności kierowania przezS.G.pod jego adresem gróźb podpalenia jego domu. Zeznania pokrzywdzonego cechowały się konsekwencją, logicznością oraz zgodnością z zeznaniamiA. G.,M. G. (2)iW. G., pozwalając na zanegowanie wyjaśnień oskarżonej zaprzeczającej temuż. Przesłuchanie świadka na rozprawie pozwoliło również na ustalenie, iż w rzeczywistości cel działania podjętego przez oskarżonąG.tzn. wypowiadania przez nią gróźb podpalenia domu, nie został osiągnięty tzn. uP. S.nie powstała obawa spełnienia tejże groźby przezS.G.. Do wniosku takiego prowadziła analiza zeznań świadkaS., który tłumacząc przyczyny swojego telefonu na policję bezpośrednio po zdarzeniu wskazywał, iż uczynił to z tego powodu, żeM.iS. G. (2)byli w stanie nietrzeźwości mając pod opieką małoletnie dziecko, a nie dlatego, że oskarżona groziła mu, albowiem sądził „że ona żartowała”, on sam zaś spał w nocy następującej po zdarzeniu na dole domu (a nie z żoną na piętrze), ale tylko dlatego, że był pijany. W konsekwencji dzwoniąc na policję świadekS.informował o nienależytej opiece nad dzieckiem, a nie o groźbach („nie po to dzwoniłem”). Wnioski z analizy zeznań świadka prowadziły do podjęcia przez Sąd decyzji o zmianie kwalifikacji prawnej zachowaniaS. G. (3)(na usiłowanie gróźb karalnych).

Zeznania świadkówM. K. (1)orazM. K. (2)

Sąd w całości dał wiarę uznał zeznaniom świadkówM. K. (1)iM. K. (2)– sąsiadów małżonkówG., którzy słysząc awanturę dobiegająca z ich mieszkania zaalarmowali rodzeństwoM. G. (1)prosząc o podjęcie interwencji. RelacjaM. K. (1)iM. K. (2)w pełni korelowała ze sobą wzajemnie oraz zeznaniamiA. G.iM. G. (2).

ZeznaniaK. G.,W. G.,D. Ś.

Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania zeznańK. G.(synaM. G. (1)) orazW. G.(bratowejM. G. (1), żony świadkaM. G. (2)) orazD. Ś.(pracodawcy pokrzywdzonegoM. G. (1)od sierpnia 2021r. do jego śmierci) dot. relacji łączącej małżonkówG., które to zeznania korelowały z zeznaniami świadkówA. G.,M. G. (2)oraz zrzutami prowadzonej korespondencji zM. G. (1)(k.371).

Zeznania świadkaP.P.orazJ. Ż.

Za częściowo wiarygodne Sąd uznał zeznania świadkaP.P.– córki oskarżonejS. G. (3)orazJ. Ż.(byłego partneraS.G.i ojca jej dwojga dzieci –P.iF.). Nie kwestionując bowiem faktu podejmowania nagannych zachowań przezM. G. (1)względem oskarżonejS. G. (3)zauważyć należy, iż relacjeP.P.orazJ. Ż.zatajały okoliczności wzajemnych nagannych zachowańS. G. (3)względem jej męża, które wynikały z zeznań szeregu świadków, ale również z zabezpieczonej korespondencjiM. G. (1)z członkami swojej rodziny. Podejmowane przez świadkówP.P.orazJ. Ż.próby przedstawieniaS. G. (3)wyłącznie jako ofiary przemocy domowej nie mogły znaleźć uznania i musiały zostać uznane za próbę pomocy jej w zaistniałej sytuacji procesowej. Nadmienić należy, iż z dokumentacji dotyczącej interwencji policji w miejscu zamieszkania małżonkówG.wynika niezbicie, że przyczyną tychże interwencji było również zachowanie nastoletniej wówczasP.P.względem oskarżonejS. G. (3)czy też zachowaniaJ. Ż., którego niezmiernie bliskie sąsiedztwo (mieszkanie zajmowane naprzeciwko) i nieustanne „dobre rady” z całą pewnością nie pomagałoS. G. (2)w utrzymaniu poprawnych relacji w nowym związku zM. G. (1).

Zeznania świadkaD. R., Zeznania świadkaD. K. (2),
B. P.

Zeznania funkcjonariuszki PolicjiD. R.oraz ratowników medycznychD. K. (2)iB. P.uznano za w całości wiarygodne, albowiem w sposób szczegółowy, spójny i logiczny opisali okoliczności przeprowadzenia interwencji i próby dzielenia pomocy w mieszkaniu małżonkówG.i ujawnienia rannegoM. G. (1), jak również sposób zachowywania się w czasie tej czynności oskarżonejS. G. (3). Okoliczności opisane przez funkcjonariuszy Policji oraz ratowników medycznych w złożonych zeznaniach znalazły pełne potwierdzenie w złożonych do akt dokumentach, zwłaszcza w sporządzonych na miejscu zdarzenia protokołach, jak również w zeznaniach świadków - rodzeństwaM. G. (1).

Zeznania świadkaA. H.

Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaA. H.– pracownicy pizzerii, w której w dniu zdarzenia w godzinach wczesno popołudniowych spożywali posiłek oraz piwo małżonkowieG.oraz oskarżonyŁ. C., który dosiadł się do nich do stolika. Zeznania świadkaH.w pełni korelowały z zabezpieczonym nagraniem z monitoringu lokalu (k.391-392) pozwalając na ustalenie, iż podczas pobytu w owej pizzerii zachowanie żadnego z uczestników późniejszego zdarzenia nie wskazywało na to, by pomiędzy nimi miało dojść do jakiejś scysji.

ZeznaniaN. S.(dawniejF.) orazW. S. (1)

Za wiarygodne, choć przydatne w ograniczonym zakresie Sąd uznał zeznania świadkówN. S.(dawniejF.) orazW. S. (1)– sąsiadów małżonkówG.z czasów, gdy zamieszkiwali oni wW.. Świadkowie zrelacjonowali liczne kłótnie i awantury dochodzące z lokalu zajmowanego przez małżonkówG.oraz posiadane przez siebie informacje dot. relacji panujących w rodzinieS.iM. G. (1). Dodać należy, iż były to informacje pochodzące ze spostrzeżeń własnych oraz w znacznej swej części z relacjiS. G. (3), której zdarzało się „wyżalać”N. F.. ŚwiadkowieS.nie mieli natomiast jakiejkolwiek wiedzy na temat relacji panujących w małżeństwie oskarżonej w czasie, gdy przeprowadzili się oni zW.do miejscowościO..

Opinie biegłych

Za w pełni przydatne Sąd uznał opinie biegłych psychiatrów i psychologa dot. stanu zdrowia psychicznego oskarżonejS. G. (3)(k.690 oraz ustna opinia biegłych złożona na rozprawie w dniu 4 stycznia 2023r. k.1018-1020) i oskarżonegoŁ. C.(k.660) oraz opinię biegłego lekarza specjalisty medycyny sądowejB. B. (1)dot. obrażeń ciała ujawnionych uS. G. (3)orazM. G. (1)(opinie pisemne k.109b-109f, 163, 252-254, 316-319, 641).
Opinie biegłych dot. stanu zdrowia psychicznego oskarżonychS. G. (3)iŁ. C.były jasne, rzeczowe i wyczerpujące, wolne od wewnętrznych sprzeczności, uwzględniały całokształt materiału dowodowego dostępnego w sprawie, a nadto sporządzone zostały w oparciu o osobiste spostrzeżenia biegłych poczynione w toku badania oskarżonych. Zarówno wiedza, jak i doświadczenie zawodowe powołanych biegłych psychiatrów i psychologa nie budziły żadnych wątpliwości. Również zresztą strony nie kwestionowały kompetencji biegłych, czy trafności wniosków sformułowanych w opinii. Opinie biegłych pozwoliły na ustalenie stanu poczytalności każdego z oskarżonego in tempore criminis.
Niezwykle przydatna okazała się również opinia biegłego lekarza z zakresu medycyny sądowejB. B. (1), a dotyczące obrażeń ciała odniesionych przez pokrzywdzonegoM. G. (1)oraz przyczyn jego śmierci, a także ujawnionych obrażeń ciałaS. G. (3). Te opinie również cechowała rzeczowość, jasność, brak wewnętrznych sprzeczności, uwzględniały one całokształt materiału dowodowego. Opinie te pozwoliły na ustalenie, jakich dokładnie obrażeń ciała doznał pokrzywdzonyM. G. (1)i jaki był mechanizm ich powstania. Opinie te pozwoliły na zweryfikowanie różnych wersji zdarzeń przedstawianych w wyjaśnieniach przez oskarżonąS.G.– w szczególności na wykluczenie tej ich wersji, w której podjęła ona próbę obciążeniaŁ. C.zadaniem śmiertelnego ciosu nożem (co zostało wykluczone po stwierdzeniu jednego jedynie kanału rany, a nie dwóch) czy tej ich wersji, w której wskazywała ona na „nadzianie się”M. G. (1)na nóż (co również został wykluczone przez biegłego na podstawie przebiegu kanału rany).

Dowody z dokumentów

Dowody z dokumentów w postaci: protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz z materiałem poglądowym (k.6-9, 10-27); protokół oględzin ciała oskarżonych wraz z materiałem poglądowym (k.31-38, 52-65); protokoły zatrzymania (k.136-137, 139-140); protokoły badania stanu trzeźwości (k.50, 51, 121, 129); nagrania z monitoringu pizzerii (k.245, 391-392), wywiady środowiskowe (k.311-312, 561-562); informacje dot. interwencji policyjnych (k.351-352), zabezpieczonych zrzutach korespondencjiM. G. (1)z członkami jego rodziny (k.371, 381-384, 489-497), protokołu oględzin noży wraz z dokumentacją fotograficzną (k.598-602, 713), kart karnych (k.141-142, 727) uznano za wiarygodne i w pełni przydane dla sprawy, albowiem zostały one sporządzone przez właściwe organy, w granicach przysługujących im kompetencji oraz w formie przewidzianej przez obowiązujące przepisy. Brak było podstaw ku temu, aby podważyć ich autentyczność, czy też prawdziwości zawartych w nich twierdzeń. Dokumenty te nie były kwestionowane w toku postępowania przez żadną ze stron procesowych, a i z urzędu nie ujawnił się ku temu żaden powód.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

WyjaśnieniaS. G. (3)

W pozostałym (innym niż wyżej opisanym) zakresie wyjaśnieniaS. G. (3)Sąd uznał za niewiarygodne, albowiem cechowały się one niestabilnością i niespójnością wewnętrzną, częściowo wręcz raziły sprzecznością z zasadami logicznego rozumowania, a nade wszystko pozostawały w sprzeczności z zeznaniami świadków oraz wynikami sekcji zwłok pokrzywdzonego i opinią biegłego lekarza specjalisty z zakresu medycyny sądowejB. B. (2).
I tak twierdzenia formułowane przez oskarżonąG., jakoby poza przyznawanym przez nią ciosem nożem zadanym osobiście przez nią pokrzywdzonemuM. G. (1), miałby zostać zadany inny jeszcze cios w klatkę piersiową, a mianowicie cios zadany nożem z czarną rękojeścią przezŁ. C.(po uprzednim założeniu przez niego gumowych rękawiczek) były twierdzeniami sprzecznymi nie tylko z wyjaśnieniamiŁ. C., ale również z wynikami sekcji zwłok pokrzywdzonego (z której oczywiście wynikała jedynie jedna, a nie kilka ran kłutych zadanych pokrzywdzonemu), a także z wynikami oględzin zabezpieczonych na miejscu zdarzenia noży (k.598-602 – wyłącznie na nożu z białą rękojeścią ujawniono zabrudzenie krwią). W sytuacji ujawnienia na ciele pokrzywdzonego jedynie jednej rany kłutej za oczywiście niewiarygodne uznać należało twierdzeniaS. G. (3), jakoby poza ciosem zadanym przez nią samą drugi cios nożem miałby zadaćŁ. C..
Sąd nie dał również wiary wyjaśnieniomS. G. (3)jakoby cios przez nią zadany miałby być lekki – twierdzenie takie pozostawało w opozycji do opinii biegłego lekarza z zakresu medycyny sądowej, który analizując kanał rany jednoznacznie ocenił, iż siła ciosu musiała być znaczna.
Pomijając już nawet fakt sformułowania przez oskarżoną tezy o rzekomym samodzielnym „nadzianiu się” przezM. G. (1)na nóż dopiero na rozprawie (w opozycji do wcześniejszych wyjaśnień oskarżonej) stwierdzić należało, że możliwość taka została kategorycznie wykluczona. Przesłuchiwany na rozprawie biegłyB. B. (1)wprost ocenił na podstawie kanału rany stwierdzonej u pokrzywdzonego, iż taka wersja przedstawiona przezS.G.nie koreluje z przebiegiem kanału rany.
Za niewiarygodne Sąd uznał wyjaśnieniaS. G. (3), w których opisując swój związek zM. G. (1)kreowała ona siebie wyłącznie na ofiarę swojego męża – alkoholika i tyrana. Wprawdzie okoliczność ta nie miała większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, niemniej podkreślenia wymaga, iż zeznania części świadków (np.M. C. (1),K. C.– wskazujących, iż podczas awanturS. G. (2)nie była jedynie osobą atakowaną, ale również kierowała wobecM. G. (1)wyzwiska i wulgaryzmy, a nawet groźby zabójstwa; rodzeństwaM. A.g.,M. G. (2), jego syna –K. G., bratowej –W. G.), informacje dot. interwencji funkcjonariuszy policji w miejscu zamieszkania małżonkówG.(k.351-352, z której wynika, iż przyczyną tychże interwencji było zachowanie wszystkich członków rodziny – w tym nastoletniej córkiS. P.P., a także byłego konkubenta oskarżonej – zamieszkującego naprzeciwkoJ. Ż.), czy też zabezpieczone w sprawie zrzuty korespondencjiM. G. (1)z członkami jego rodziny (vide: k.371) były dowodami wskazującymi, iż tak jednostronnie nakreślony przez oskarżonąS.G.i członków jej najbliższej rodziny obraz relacji panujących w małżeństwieG.nie odzwierciedlał rzeczywistego stanu rzeczy, albowiemS. G. (2)również zachowywała się względem swego męża w sposób naganny – używała wobec niego wulgaryzmów, dopuszczała się rękoczynów (vide: k.371) oraz gróźb, a nawet kontrolowała korespondencjęM. G. (1). W tej sytuacji wyjaśnieniaS. G. (3)musiały zostać uznać za niewiarygodne i zmierzające jedynie do przedstawienia jej w lepszym świetle na użytek niniejszej sprawy karnej.
Sąd odmówił również wiary wyjaśnieniom oskarżonej w części, w której zaprzeczyła ona formułowaniu gróźb wobecP. S.. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonej pozostawały w rażącej sprzeczności z zeznaniami pokrzywdzonegoP. S., ale również zeznaniami świadkówA. G.iM. G. (2), które to zeznania uzupełniały się wzajemnie tworząc spójny obraz rzeczywistości. Podkreślić też należy, iż w sprawie nie ujawniono jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby wskazywać, iżP. S.miałby jakikolwiek interes w kłamliwym pomawianiu oskarżonej.

Zeznania świadkówM. C. (2),A. C.,E. C.,M. S. (1),W. S. (2),M. C. (1),K. C.,D. K. (1)N. M.,M. S. (2)

Za nieprzydatne z uwagi na ich treść Sąd uznał zeznania świadkaM. C. (2)(brata oskarżonegoŁ. C., k.995-996 w zw. z 84-85),A. C.,E. C.,M. S. (1),W. S. (2),M. C. (1),K. C.(sąsiadów małżonkówG.k.84-85; k.211-212; 359; 361; 372-373; 375),D. K. (1)(k.93 – taksówkarza, który przywiózł oskarżonych do miejsca zamieszkania małżonkówG.),N. M.(byłej małżonkiM. G. (1)k.379) orazM. S. (2)(byłego współpracownikaM. G. (1)k.482).

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania  
zgodna
              z zarzutem

1

S. G. (2)– zbrodnia zart.148§1 k.k.przypisana w pkt.1 części rozstrzygającej wyroku

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

7.Okoliczności zaistniałego czynu zarzuconego oskarżonej w akcie oskarżenia, a także wnioski z przeprowadzonego postępowania dowodowego doprowadziły do jednoznacznego ustalenia, że wina oskarżonejS. G. (3)nie budzi żadnych wątpliwości i została w pełni wykazana, a polega na tym, że w dniu 30 października 2021r. w miejscowościO., działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia swojego małżonkaM. G. (1)dokonała jego zabójstwa w ten sposób, że zadała mu uderzenie nożem w okolice lewej strony klatki piersiowej powodując ranę kłutą o kanale przebiegającym od lewej do prawej i od góry ku dołowi uszkadzając worek osierdziowy oraz przenikającej przez przednią ścianę prawej komory serca, co spowodowało tamponadę worka osierdziowego oraz masywne krwawienie do obu jam opłucnowych - co skutkowało zgonemM. G. (1). Tym samym oskarżona został uznana za winną zbrodni zart.148§1 k.k.
Przestępstwo zart.148§1 k.k.ma charakter materialny (skutkowy), co oznacza, że dla przypisania sprawcy skutku w postaci śmierci człowieka niezbędne jest wykazanie istnienia związku przyczynowego między ustalonym, nagannym zachowaniem sprawcy a szkodliwym skutkiem w postaci śmierci człowieka (V. Konarska-Wrzosek, Kodeks karny. Komentarz, Lex 2018, do art. 148 k.k.). W poddanym osądowi przypadku biegły z zakresu medycyny sądowej po przeprowadzeniu oględzin zewnętrznych i sekcji zwłokM. G. (1)jednoznacznie wskazał, że zmarł on na skutek doznanej rany kłutej uszkadzającej worek osierdziowy oraz przenikającej przez przednią ścianę prawej komory serca, co spowodowało tamponadę worka osierdziowego oraz masywne krwawienie do obu jam opłucnowych. Z kolei z uznanej za wiarygodną części wyjaśnień samej oskarżonejS. G. (3), ale także z wyjaśnień obecnego na miejscu zdarzeniaŁ. C.wynikało niezbicie, iż to oskarżona zadała pokrzywdzonemu ów jedyny cios nożem (zabezpieczonym w sprawie nożem z białą rękojeścią) doprowadzając do powstania u pokrzywdzonego wspomnianych obrażeń skutkujących jego śmiercią. W konsekwencji przyjąć należało, że pomiędzy zachowaniemS. G. (3)a skutkiem w postaci śmierciM. G. (1)zaistniał bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy warunkujący skuteczne uznanie jej sprawstwa za zbrodnię zart.148§1 k.k..
Przechodząc w tym miejscu do prawnokarnej oceny opisywanego zachowania oskarżonej pod kątem znamienia strony podmiotowej zbrodni zart.148§1 k.k.wskazać należy, iż zgromadzony w toku procesu materiał dowodowy pozwolił na poczynienie niewątpliwych ustaleń, iż oskarżona działała w sposób umyślny z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życia pokrzywdzonegoM. G. (1). Dla oceny strony podmiotowej zabójstwa konieczna jest analiza przesłanek przedmiotowych, zarówno sposobu działania sprawcy (rodzaj i rozmiar użytego narzędzia, ilość uderzeń, siłę, z jaką ciosy zostały zadane, umiejscowienie ciosów, przebieg rany), a także właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego dotychczasowy tryb życia, pobudki, motywy działania, stosunki panujące między sprawcą a pokrzywdzonym, tło zajścia, zachowanie się przed i po popełnieniu czynu (M. Budyn-Kulik [w:] M. Mozgawa [red.] Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, Lex 2021, do art. 148 k.k.; wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2013 roku, II AKa 349/13, Legalis nr 747044; wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2017 roku, II AKa 195/17, Legalis nr 1683474; wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 13 lutego 2019 roku, II AKa 2/19, Legalis nr 2146911). Za przyjęciem, iżS. G. (2)działała z bezpośrednim zamiarem pozbawienia życiaM. G. (1)niewątpliwie wskazuje przede wszystkim uderzenie pokrzywdzonego nożem w klatkę piersiową ze znaczną siłą. Bynajmniej nie trzeba bowiem posiadać żadnej szczególnej wiedzy medycznej, aby wiedzieć, iż okolice klatki piersiowej są szczególnie wrażliwe na urazy częścią ludzkiego ciała, ani też żadnej szczególnej wiedzy technicznej, by stwierdzić, że nóż o parametrach takich jak zabezpieczony w sprawie stanowi niebezpieczne narzędzie, które ze względu na swoją budowę w przypadku zadania nim ciosu w klatkę piersiową nie tylko może spowodować, ale powoduje poważne dla zdrowia i życia obrażenia. Dodatkowo tylko wspomnieć należy, iż w żadnym momencie swego bezprawnego działania względem pokrzywdzonego oskarżona bynajmniej nie zreflektowała się i nie podjęła jakichkolwiek konkretnych kroków celem udzielenia mu pomocy – oczywistym jest, że sam płacz taką pomocą bynajmniej niej jest. Mając na względzie powyższe nie może być wątpliwości co do tego, żeS. G. (2)podejmując działania zmierzające do pozbawienia życia pokrzywdzonego działała z zamiarem bezpośrednim – doskonale zdawała sobie sprawę (pomimo spożytego alkoholu) ze znaczenia podejmowanego względem pokrzywdzonego działania w postaci zadania mu ciosu nożem w klatkę piersiową. O ile zatem ów zamiar bezpośredni był jednocześnie zamiarem nagłym (powstałym na skutek awantury pomiędzy oskarżoną a pokrzywdzonym) to Sąd nie miał żadnych wątpliwości, iżS. G. (2)chciała pozbawić życia swojego małżonkaM. G. (1), a tym samym wypełniła również znamię strony podmiotowej zbrodni zart.148§1 k.k., działając w sposób umyślny z zamiarem bezpośrednim.
Marginalnie tylko (kwestia ta nie byłą bowiem podnoszona przez jakąkolwiek ze stron, a oskarżona w ostatecznej wersji swych wyjaśnień utrzymywała, że pokrzywdzony sam „nadział” się na nóż) Sąd pragnie należy, iż w rozpatrywanym przypadku brak było podstaw, aby działanie podjęte przez oskarżoną w czasie zdarzenia postrzegać jako działanie w warunkach obrony koniecznej. Zgodnie z przepisemart.25§1 k.k., nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem. Warunkiem przyjęcia obrony koniecznej jest działanie w zamiarze odparcia zamachu, co zakłada świadomość zaistnienia bezpośredniego i bezprawnego zamachu oraz chęć obrony zaatakowanego dobra – skoro oskarżona zaprzeczyła ostatecznie w ogóle, by to ona zadała cios pokrzywdzonemu, nie sposób wnioskować, by zadając cios nożemM. G. (1)miała ona działać w celu odparcia jakiegoś ataku.

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania  
zgodna
              z zarzutem

5

Ł. C.– występek zart.162§1 k.k.przypisany w pkt.5. części rozstrzygającej wyroku

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie zart.162§1 k.k.odpowiedzialności podlega ten, kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Ochrona życia lub zdrowia ludzkiego wymaga więc nie tylko powstrzymania się od działań, które mogłyby te dobra zniszczyć lub narazić na niebezpieczeństwo, lecz także aktywności w tych wszystkich wypadkach, gdy życiu lub zdrowiu ludzkiemu grozi niebezpieczeństwo, aktywności zmierzającej do uchylenia tego niebezpieczeństwa. Przestępstwo określone wart.162§1 k.k.jest typowym przestępstwem formalnym z zaniechania - odpowiedzialność karna związana jest z samym niewykonaniem ciążącego na sprawcy obowiązku. Obowiązek ten ma charakter powszechny i dotyczy każdego, kto znalazł się w sytuacji bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia innego człowieka lub ciężkiego uszczerbku na jego zdrowiu.
W realiach niniejszej sprawy nie budzi wątpliwości, żeŁ. C.był naocznym świadkiem zadania przezS.G.ciosu nożemM. G. (1)w klatkę piersiową, po którym to ciosie pokrzywdzony przewrócił się, ale jeszcze żył.Ł. C.niewątpliwie miał więc świadomość, że ugodzony nożem w klatkę piersiowąM. G. (1)znajduje się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia, a mimo to nie podjął wówczas żadnych działań celem udzielenia pomocyM. G. (1)- niewątpliwie zaś mógł on jej udzielić bez narażenia siebie samego ani tez innej osoby na takie samo niebezpieczeństwo. W szczególnościŁ. C.nie podjął żadnych działań celem wezwania służb ratunkowych czy choćby powiadomienia osoby posiadającej taką możliwość. Podkreślić należy, iż dla bytu przestępstwa zart.162§1 k.k.dokonanego przezŁ. C.nieistotne jest nawet to, czy działanie, którego oskarżony zaniechał, rzeczywiście przyniosłoby ratunekM. G. (1)- decydujące jest bowiem to, że oskarżonyC.widząc zagrożenie dla życiaM. G. (1)nie podjął jakichkolwiek dostępnych mu środków mogących uchylić lub choćby pomniejszyć to zagrożenie.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania  
niezgodna
              z zarzutem

2

S. G. (2)-  występek zart.13§1 k.k.w zw. zart.190§1 k.k.przypisany w pkt.2. części rozstrzygającej wyroku

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Zgodnie zart.190§1 k.k.przestępstwo popełnia ten, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Przestępstwo groźby karalnej godzi w wolność człowieka w sferze psychicznej (wolność od strachu, zastraszenia), jego treścią jest grożenie innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej. Oznacza to, że nie wypełnia znamion tego przestępstwa grożenie innej osobie popełnieniem wykroczenia lub innym naruszeniem prawa, choćby dotkliwym dla pokrzywdzonego. Dla bytu przestępstwa groźby karalnej nie jest istotny rodzaj przestępstwa, którego popełnieniem sprawca grozi ani cel, w jakim to czyni, a nawet rzeczywisty zamiar spełnienia groźby. Groźba karalna może być wyrażona przez każde zachowanie się sprawcy (zapowiedź słowna, zawarta w piśmie, wyrażona gestem, np. mierzeniem z broni palnej itp.), jeżeli uzewnętrznia ono w sposób niewątpliwy groźbę popełnienia przestępstwa (vide: wyrok SN z dnia 24 sierpnia 1987r., I KR 225/87, OSNKW 1988, nr 3, poz. 21). Warunkiem przestępności czynu jest, aby groźba wzbudzała uzasadnioną obawę, że będzie spełniona (pozwala to wyeliminować z zakresu karalności groźby, których nikt rozsądny nie potraktowałby poważnie (groźby dla żartu, ośmieszenia osoby naiwnej, dokuczania partnerowi podczas kłótni małżeńskiej itp.) - jest to więc przestępstwo materialne, przy czym stan uzasadnionej obawy osoby zagrożonej należy traktować jako skutek. Jeżeli groźba nie wzbudziła uzasadnionej obawy, a sprawca do jej wywołania bezpośrednio zmierzał, zachodzi usiłowanie popełnienia tego przestępstwa.
Odnosząc te uwagi ogólne do realiów niniejszej sprawy przypomnieć należy, iż podczas kłótni zP. S., znajdująca się wówczas pod wpływem alkoholu oskarżonaS. G. (2)skierowała pod jego adresem groźbę zniszczenia jego domu poprzez jego podpalenie. Kierując takie słowa pod adresem pokrzywdzonegoS. G. (2)niewątpliwie podjęła wiec działania celem wywołana uP. S.obawy – strachu, że może dojść do zrealizowania takiej groźby. Jak wynikało jednak z zeznańP. S.nie do końca potraktował on groźbyS. G. (3)poważnie – dobitnie świadczył o tym fakt, że dzwoniąc następnie na policję i żądając interwencji uczynił on to wyłącznie dlatego, że małżonkowieG.byli wówczas w stanie nietrzeźwości mając pod opieką małoletnie dziecko (5-letniego synaS. G. (3)), a nie dlatego, żeS. G. (2)zagroziła mu spaleniem domu. Te słowa bowiemP. S.potraktował bowiem raczej jako bełkot pijanej kobiety, która nie kontrolując swego zachowania mówi rożne rzeczy.
W konsekwencji w ocenie Sądu zasadne było dokonanie zmiany kwalifikacji prawnej oraz opisu przestępstwa przypisanegoS. G. (2)i przyjęcie, iż jej zachowanie - groźba wypowiadana pod adresemP. S.nie wzbudziła w nim uzasadnionej obawy, przy czym skoro oskarżona do jej wywołania bezpośrednio zmierzała, to doszło do usiłowania popełnienia przestępstwa zart.190§1 k.k..

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

-------

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

------------------------

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

----------------------------

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

S. G. (2),
Ł. C.

1, 2, 3, 5

1, 2, 3, 5

Uznając winę oskarżonejS. G. (3)co do przestępstw przypisanych jej w pkt.1. oraz 2. części rozstrzygającej wyroku, a oskarżonegoŁ. C.co do przestępstwa przypisanego mu w pkt.5. części rozstrzygającej wyroku, Sąd przystąpił do wymierzenia każdemu z oskarżonych odpowiedniej i sprawiedliwej kary, adekwatnej do stopnia zawinienia, społecznej szkodliwości każdego z popełnionych czynów, a także uwzględniając cele zapobiegawcze i wychowawcze, jakie kara winna osiągnąć w stosunku do danego oskarżonego oraz warunki i właściwości osobiste sprawcy. Ponadto orzeczona kara powinna spełniać rolę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a Sąd wymierzając karę, miał na uwadze także zasady prewencji ogólnej. Jednocześnie Sąd baczył jednak, by wymierzona kara uwzględniała motywację i sposób zachowania, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na oskarżonym obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa. Ponadto Sąd, wymierzając karę – zgodnie z dyspozycjąart.53§2 k.k.– uwzględnił także właściwości i warunki osobiste oskarżonego, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu.
Przy wymiarze kary Sąd, kierując się dyrektywami wymiaru kary zawartymi wart.53 k.k.orazart.115§2 k.k.miał na uwadze tak okoliczności obciążające jak i łagodzące dotyczące oskarżonego.
I tak, okolicznościami obciążającymi były:
a) co do oskarżonejS. G. (3):

⚫

co do zbrodni zabójstwaM. G. (1)fakt, iż dopuściła się go ona działając w zamiarze bezpośrednim, co wskazuje na zdecydowanie wyższy stopień jej zawinienia, niż w przypadku czynu zdziałanego w zamiarze ewentualnym;

co do każdego z przestępstw przypisanych oskarżonej - działanie oskarżonej w stanie nietrzeźwości (co zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego – jako że alkohol jest często czynnikiem kryminogennym – stanowić powinno zawsze okoliczność obciążającą - vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 1974r., sygn. akt V KR 315/74, OSNKW 1975/2/24),

właściwości osobiste oskarżonej przejawiające się skłonnością do nadużywania alkoholu

negatywną opinię środowiskową.

b) co do oskarżonegoŁ. C.:

⚫

dotychczasowa karalność oskarżonego za przestępstwa

działanie oskarżonego w stanie nietrzeźwości

właściwości osobiste oskarżonego – jego uzależnienie od alkoholu.

Okolicznościami łagodzącymi były:

a
co do oskarżonejS. G. (3):

- jej wcześniejsza niekaralność za przestępstwa,
- co do zbrodni zabójstwa - działanie z zamiarem nagłym, który nosi niższy stopień winy - stan woli oskarżonej trwał krótko, był to raptowny impuls jej woli, w którym znaczącą rolę odegrały elementy emocjonalne,
- co do przypisanego występku zart.13§1 k.k.w zw. zart.190§1 k.k.- fakt, iż zachowanie oskarżonej „zatrzymało się” na etapie usiłowania - ten swoisty „deficyt” powinien być uwzględniony przy wymiarze sprawcy kary i dlatego kara wymierzona za usiłowanie popełnienia przestępstwa powinna być w zasadzie niższa niż za dokonanie przestępstwa.

b
co do oskarżonegoŁ. C.:

- postawa procesowa oskarżonego, który szczerze przyznał się do winy, niekłamany żal z powodu popełnionego czynu wyrażany przez niego w toku całego procesu, jak również okazanie skruchy; w orzecznictwie zgodnie wszak przyjmuje się, że pełne i konsekwentne przyznanie się do winy oraz szczera skrucha zawsze powinny wpływać łagodząco na wymiar kary (vide: m.in. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2005 r., sygn. akt IV KK 160/05, LEX nr 157196; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 22 lutego 2007r., sygn. akt II AKa 171/06, LEX nr 269349; wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 24 czerwca 2009r., sygn. akt II AKa 116/09, LEX nr 530766),
- pozytywna opinia w miejscu zamieszkania
W konsekwencji tych okoliczności Sąd wymierzył oskarżonym następujące kary:

a
oskarżonejS. G. (2):

⚫

za zbrodnię zart.148§1 k.k.przypisaną w pkt.1. części rozstrzygającej wyroku karę 8 lat pozbawienia wolności,

za występek zart.13§1 k.k.w zw. zart.190§1 k.k.przypisany w pkt.2. części rozstrzygającej wyroku karę 1 miesiąca pozbawienia wolności.

b
co do oskarżonegoŁ. C.za występek zart.162§1 k.k.przypisany w pkt.5. części rozstrzygającej wyroku wymierza mu karę 1 roku i 1 miesiąca pozbawienia wolności.

Z uwagi na zachodzący zbieg realny przestępstw przypisanych oskarżonejS. G. (2)na podstawieart.85§1 k.k.orazart.86§1 k.k.Sąd wymierzył oskarżonej karę łączną 8 lat pozbawienia wolności. Za takim wymiarem kary łącznej (zastosowaniem zasady absorpcji) przemawiała w ocenie Sądu znaczna zbieżność czasowa przestępstw przypisanych oskarżonej oraz swoista dysproporcja wagi zbrodni zabójstwa i występku usiłowania gróźb karalnych przypisanych oskarżonej.
W ocenie Sądu wymierzone oskarżonym kary są sprawiedliwe i adekwatne do popełnionych przez oskarżonych przestępstw. Niestety każdego z oskarżonych należy uznać za osobę zdemoralizowaną i wymagającą oddziaływania resocjalizacyjnego w warunkach izolacji penitencjarnej.
W odniesieniu do kar wnioskowanych przez oskarżyciela publicznego podkreślić należy, iż w poddanym osądowi przypadku wnioskowane przez oskarżyciela publicznego kary dla oskarżonejS. G. (3)(15 lat pozbawienia wolności oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności, kara łączna 15 lat i 3 miesiące pozbawienia wolności) – w świetle powyżej opisanych okoliczności – byłyby karami rażąco surowymi, które nie uwzględniałyby należycie zachodzących w sprawie okoliczności łagodzących. W ocenie Sadu wymierzona oskarżonejS. G. (2)kara łączna 8 lat pozbawienia wolności z pewnością pozwoli na skuteczne przeprowadzenie wobec niej procesu resocjalizacji i ukierunkowanie jej na przestrzeganie porządku prawnego w przyszłości. Jednocześnie kara ta spełni swoją funkcję w zakresie prewencji generalnej, albowiem jest ona wyraźnym sygnałem dla społeczeństwa, iż popełnianie przestępstw spotyka się ze stanowczą i adekwatną reakcją.
W odniesieniu doŁ. C.wnioskowana przez Prokuratora kara o 2 miesiące wyższa niż orzeczona przez Sąd w uzasadnianym wyroku w sposób nieuzasadniony abstrahuje od faktu, iż przestępstwo zart.162§1 k.k.zagrożone jest karą pozbawienia wolności do zaledwie 3 lat, a obecnie – wobec sprawowania przez oskarżonego opieki nad chorą matką nie jest konieczne ani celowe, by oskarżony powracał do zakładu karnego na jeszcze ponad 2 miesiące (uwzględniając czas zaliczonego na poczet kary tymczasowego aresztowania).

S. G. (2),

4

4

7.Wobec ustalenia, iż zabezpieczony w sprawie nóż z białą rękojeścią posłużył oskarżonejS. G. (2)do dokonania zabójstwaM. G. (1)na podstawieart.44§2 k.k.Sąd orzekł jego przepadek (pkt.4. części rozstrzygającej wyroku).

S. G. (2),
Ł. C.

5

5

Kierując się treściąart.63§1 k.k.na poczet orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności zaliczono im okresy ich rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie, a mianowicie:

⚫

S. G. (2)od godz. 22.30 dnia 30 października 2021r. i nadal,

Ł. C.od godz. 20.30 dnia 30 października 2021r. do godz.16.40 dnia 8 listopada 2022r..

5

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

7

7.O wynagrodzeniu obrońcy z urzędu oskarżonejS. G. (3)– adw.A. Ł.orzeczono na podstawie §4 ust.2, §17 ust. 5 i §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzając od Skarbu Państwa na rzeczA. Ł.kwotę 1.080 zł + VAT, uwzględniając nakład pracy obrońcy oraz działania podjęte celem rozstrzygnięcia sprawy.

8

Mając na uwadze fakt wymierzenia oskarżonym bezwzględnych kar pozbawienia wolności oraz ich sytuację finansową zwolniono oskarżonych z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych wynikłych na skutek przeprowadzonego przeciwko nim postępowania karnego.

7

Podpis

P., dnia 18 stycznia 2023r.
sędzia Tomasz Borowczak (spr.) sędzia Izabela Dehmel

Zarządzenie/ proszę:

1
Odnotować w kontrolce uzasadnień

2
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć:

⚫

obrońcy oskarżonejS. G. (3)- adw.A. Ł.

prokuratorowi

3
za 14 dni z lub z apelacją

P., 18 stycznia 2023r.
Sędzia Tomasz Borowczak

aJ.Hanna Jurkowska Przemysław Nitschke