Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 164/20
Data wyroku: 2022-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Gierzyński
Słowa kluczowe: Kary pieniężne URE, Energetyczne prawo
Podstawa prawna: art. 168 pkt 11a, art. 169 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2018 r., poz. 2389, z późn. zm.) w związku z art. 170 ust. 4 pkt 1 i 70 pkt 2 ustawy OZE oraz w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096, z późn. zm.) i art. 90 ust. 1 ustawy OZE
Teza: oddala odwołanie

Sygn. akt XVII AmE 164/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 kwietnia 2022 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, Wydział XVII Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów
w składzie:
Przewodniczący - Sędzia SO Bogdan Gierzyński
Protokolant – sekretarz sądowy Magdalena Żabińska
po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2022 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołania(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o wymierzenie kary pieniężnej
na skutek odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 24 stycznia 2020 r., znak:(...).(...)(...)((...))

I
oddala odwołanie;

II
zasądza od powoda(...) Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sędzia SO Bogdan Gierzyński
Sygn. akt XVII AmE 164/20

UZASADNIENIE
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzja z 24 stycznia 2020 r., znak:(...).(...)
(...)((...)), na podstawie art. 168 pkt 11a, art. 169 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2018 r. poz. 2389, z późn. zm. - dalej: „ustawa OZE") w związku z art. 170 ust. 4 pkt 1 i 70 pkt 2 ustawy OZE oraz w związku zart. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego[Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm., dalej:Kpa.) i art. 90 ust. 1 ustawy OZE, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy(...) S.A.z siedzibą wW.orzekł, że:

1
przedsiębiorca(...) S.A.z siedzibą wW., nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 70 pkt 2 ustawy OZE tj. obowiązku przedstawienia dokumentów lub informacji mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 52-55 ustawy OZE, poprzez nieudzielenie żądanej odpowiedzi na pismo Prezesa URE z dnia 5 marca 2018 r. znak:(...).(...)(...), które zawierało żądanie przedstawienia informacji o dokonanej w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. sprzedaży energii elektrycznej oraz realizacji obowiązków, o których mowa w art. 52 ust 1 ustawy OZE w zakresie uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, względnie uiszczenia stosownych opłat zastępczych.

2
za niewywiązanie się z obowiązku opisanego w punkcie pierwszym wymierzył przedsiębiorcy(...) S.A.z siedzibą wW., karę pieniężną w kwocie 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych).

Od powyższej decyzji odwołanie złożył(...) S.A.z siedzibą wW.wnosząc o zmianę zaskarżonej Decyzji i_odstąpienie w myśl art. 174 ust. 2 ustawy OZE odwymierzenia kary, względnie o wydanie w trybie art. 132 § 1 Kodeks postępowaniaadministracyjnego nowej decyzji zmieniającej zaskarżoną decyzję przez odstąpienie od wymierzenia kary.
Odwołujący zarzucił zaskarżonej decyzji:

1
naruszenie przepisu art. 168 pkt 11a ustawy OZE przez jego niewłaściwe zastosowanie;

2
niezastosowanie art. 174 ustawy OZE ze względu na znikome naruszenie oraz wykonanie zadania.

W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o:

1
oddalenie odwołania,

2
zasądzenie od powoda na rzecz Prezesa URE kosztów procesu, w tym koszów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:
Prezes Urzędu Regulacji Energetyki pismem z dnia 5 marca 2018 r. znak:(...).(...)(...)wezwał przedsiębiorcę:(...) S.A.z siedzibą wW.do przedstawienia w ciągu 21 dni od dnia otrzymania wezwania informacji dotyczącej dokonanej w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. sprzedaży energii elektrycznej oraz realizacji obowiązków w zakresie uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, względnie uiszczenia stosownych opłat zastępczych - w terminie 21 dni od dnia otrzymania wezwania. Przedsiębiorca nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie w wyznaczonym przez Prezesa URE terminie./k. 1-3v akt adm./
Prezes URE dwukrotnie wzywał powoda do przesłania niezbędnych informacji wysyłając do niego dwukrotnie wezwanie z dnia 5 marca 2018 r. wraz z załącznikami. Jak wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru ww. wezwanie zostało dwukrotnie odebrane./k. 1 i nast., k. 4 akt adm./
Powód dwukrotnie odebrał pisma z dnia 5 marca 2018 r. - 2 czerwca 2018 r. i 20 lutego 2019 r./k. 4 akt adm./
Przedsiębiorca posiada koncesję(...):(...), jak również jest wpisany przez Prezesa URE do rejestru wytwórców energii w małej instalacji./k. 9, k. 11 akt adm./
W związku z niewywiązaniem się przez Przedsiębiorcę z obowiązku wynikającego z art. 70 pkt 2 ustawy OZE, Prezes URE wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie wymierzenia Przedsiębiorcy kary pieniężnej.
Pismem z dnia 17 maja 2019 r., znak:(...).(...)(...)(...), Prezes URE zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej oraz wezwał Przedsiębiorcę do przedłożenia – w terminie 21 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, szczegółowych wyjaśnień w powyższej kwestii oraz przesłania dokumentów mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu./k. 5-6v akt adm./
W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 8 lipca 2019 r., Przedsiębiorca udzielił odpowiedzi na ww. pismo Prezesa URE z dnia 17 maja 2019 r. załączając wymagane dokumenty w postaci „Załącznika 1A"./k. 8, k. 9, k. 11-12 akt adm./
Pismem z dnia 25 października 2019 r., na podstawieart 10 § 1w związku zart. 73 k.p.a.Prezes URE zawiadomił Przedsiębiorcę o zakończeniu prowadzonego postępowania i przysługującym mu prawie do zapoznania się z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz złożenia dodatkowych uwag i wyjaśnień./k. 13-13v akt adm./
Przedsiębiorca w wyznaczonym terminie nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, ani nie złożył dodatkowych uwag czy wyjaśnień.
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym oraz twierdzeń stron, które nie były przez żadną ze stron niniejszego postępowania kwestionowane. Powód nie kwestionował w odwołaniu faktu naruszenia obowiązku stosowania się do ograniczeń.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył co następuje.
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
W odniesieniu do pierwszego zarzutu, tj. naruszenia art. 168 pkt 11a ustawy OZE poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, należy uznać go za niezasadny.
Zgodnie z tym przepisem, karze podlega ten kto odmawia wglądu lub nie przedstawia Prezesowi URE dokumentów lub informacji, o których mowa w art. 70 pkt 1 lub 2.
Z kolei w myśl art. 70 pkt 2 ustawy z 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2015 r., poz. 478 ze zm.) Prezes URE ma prawo żądania przedstawienia dokumentów lub informacji mających znaczenie dla oceny wykonania obowiązków, o których mowa w art. 41 ust. 1, w art. 42 ust. 1, w art. 44, w art. 45, w art. 48, w art. 49 oraz w art. 52-55 – z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych.
Jak ustalono w niniejszej sprawie, Powód posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej (okoliczność bezsporna) co oznacza, że może być zobowiązany do realizacji obowiązków, o których mowa w art. 52 ust. 1 ustawy OZE.
W myśl art. 52 ust. 1 ustawy OZE przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy, odbiorca przemysłowy oraz towarowy dom maklerski lub dom maklerski, o których mowa w ust. 2, są obowiązane:
1. uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydane:
a) odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu rolniczego, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej lub
b) na podstawieustawy - Prawo energetycznelub
2. uiścić opłatę zastępczą w terminie określonym w art. 68 ust. 2 obliczoną w sposób określony w art. 56.
Zgodnie zaś z art. 52 ust. 2 pkt 2 ustawy OZE obowiązek, o którym mowa w ust. 1, wykonuje m.in. przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą energią i sprzedające tę energię odbiorcom końcowym niebędącym odbiorcami przemysłowymi, o których mowa w pkt 1.
Art. 52 OZE określa krąg podmiotów obowiązanych oraz obowiązki, jakie na tych podmiotach ciążą w ramach systemu wsparcia energii ze źródeł odnawialnych wykorzystującego świadectwa pochodzenia. Obowiązki te obejmują pozyskanie i przedstawienie do umorzenia świadectw pochodzenia energii ze źródeł odnawialnych lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego bądź zapłatę opłaty zastępczej.
Prezes URE pismem z dnia 5 marca 2018 r., (k. 1-3v akt adm.) zawiadomił Przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, a także poinformował go o stawianym zarzucie i zażądał przedstawienia informacji o dokonanej w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. sprzedaży energii elektrycznej oraz realizacji obowiązków, o których mowa w art. 52 ust. 1 ustawy OZE w zakresie uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, względnie uiszczenia opłat zastępczych.
W tym miejscu należy podkreślić, że powód jako podmiot wpisany do rejestru wytwórców energii w małej instalacji prowadzonego przez Prezesa URE podlega obowiązkowi działania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa odnoszącymi się do powyższego zakresu działalności. Jako podmiot energetyczny, podlega obowiązkom wynikającym z ustawy o odnawialnych źródłach energii. Powód pomimo dwukrotnego odebrania pisma z dnia 5 marca 2018 r. (2 czerwca 2018 r. i 20 lutego 2019 r.) nie odpowiedział i nie przesłał w zakreślonym terminie żądanych informacji. Dopiero po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej powód przedłożył żądane dokumenty załączone do pisma z dnia 8 lipca 2019 r. (k. 8 i nast. akt adm.).
Bezsprzecznie Przedsiębiorca nie udzielił żądanej odpowiedzi na pismo Prezesa URE z dnia 5 marca 2018 r., znak:(...).(...)(...), które zawierało żądanie przedstawienia informacji o dokonanej w okresie od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. sprzedaży energii elektrycznej oraz realizacji obowiązków, o których mowa w art. 52 ust. 1 ustawy OZE w zakresie uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego, względnie uiszczenia opłat zastępczych. Pomimo doręczenia przedsiębiorcy dwukrotnie wezwania do przedstawienia informacji powód pismo Prezesa URE z 5 marca 2018 r. zignorował, nie udzielając informacji w zakreślonym terminie. Można domniemywać, że gdyby Prezes URE nie wszczął postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej powód w ogóle nie udzieliłby informacji, skoro zrobił tak pomimo dwukrotnego wezwania. Wobec brzmienia przepisu art. 168 pkt 11a OZE, wobec zachowania powoda, w sytuacji nieprzedłożenia wymaganych informacji w terminie wskazanym w wezwaniach Prezesa URE i przesłania ich dopiero na etapie postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej w sytuacji zagrożenia sankcją administracyjną takie zachowanie należy zakwalifikować jako nieprzedstawienie Prezesowi URE dokumentów lub informacji, o których mowa w art. 70 pkt 2 ustawy OZE, co nie zostało przez niego zakwestionowane. Jednocześnie zachowanie takie stanowi wypełnienie normy sankcjonującej określonej w art. 168 pkt 11a OZE, gdzie do przypisania tej odpowiedzialności wystarczające jest wystąpienie przesłanek określonych w normie sankcjonującej, niezależnie od winy sprawcy.
Twierdzenia powoda o późniejszym zrealizowaniu obowiązku po upływie zakreślonego terminu mogłyby mieć znaczenie w kontekście możliwości zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej na podstawie art. 174 ust. 2 ustawy OZE, jednakże w tym stanie faktycznym nie było to możliwe ze względu na brak wystąpienia przesłanki zrealizowania obowiązku przed powzięciem przez organ wiadomości o naruszeniu.
Za niezasadny należy uznać drugi zarzut powoda. Dopiero bowiem wszczęcie postępowania w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej skutkowało przesłaniem żądanych informacji, zatem w świetle brzmienia art. 174 ust. 2 ustawy OZE, skutecznie uniemożliwia to skorzystanie z instytucji odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej. Wbrew twierdzeniom powoda, na obowiązek dostarczania organowi regulacyjnemu żądanych informacji, nie wpływa fakt, że powód w okresie od 1 stycznia do 31 grudnia 2016 roku nie wyprodukował oraz nie sprzedał energii elektrycznej. Niniejsze postępowanie dotyczy bowiem wymierzenia kary pieniężnej za niewypełnienie obowiązku, co skutkuje zastosowaniem konkretnej sankcji.
Zgodnie z treścią art. 170 ust. 4 pkt 1 OZE wysokość kary pieniężnej wymierzonej w przypadkach określonych w art. 168 pkt 9, 11a i 17, wynosi 10.000 zł.
W ocenie Sądu Prezes URE prawidłowo ustalił stan faktyczny. Prawidłowo też nałożył karę pieniężną w wysokości 10.000 zł, tj. wysokości która obowiązywała w dacie wydania zaskarżonej decyzji i była wysokością ściśle określoną kwotowo w przepisie art. 174 ust. 4 pkt 1 ustawy o OZE. Należy stwierdzić, ze kara wymierzana przez Prezesa URE w przypadkach określonych w art. 168 pkt 11a ustawy OZE jest stała bowiem przepis ten jednoznacznie określa wysokość kary, która nie podlega miarkowaniu jej wysokości.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawieart. 47953§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c., uznając iż wobec oddalenia odwołania strona powodowa przegrała sprawę i powinna ponieść koszty procesu strony przeciwnej, niezbędne do celowej obrony w toku postępowania sądowego. Na koszty postępowania złożyło się: wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 265).
Sędzia SO Bogdan Gierzyński