Sąd Rejonowy w Giżycku
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 24/20
Data wyroku: 2021-05-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Pelc, Bożena Makowczenko, Jolanta Lewandowska
Słowa kluczowe: Rozwiązanie stosunku pracy za wypowiedzeniem, Stosunek pracy, Odszkodowanie, Umowa o pracę
Podstawa prawna: art. 45 kp

Sygn. akt IV P 24/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 maja 2021r.
Sąd Rejonowy w Giżycku IV Wydział Pracy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Bożena Makowczenko
Ławnicy Jolanta Lewandowska, Grażyna Pelc
Protokolant st. sekr. sąd. Barbara Małecka
po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2021r. w Giżycku
na rozprawie
sprawy z powództwaS. P.
przeciwkoD. S.prowadzącemu działalność podfirmą (...)wP.
o odszkodowanie

1
Wyrok zaoczny wydany w dniu 7 października 2020r. w sprawie IV P 24/20 utrzymuje w mocy w całości.

2
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 250,00 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych ) tytułem nieuiszczonej opłaty sądowej, od której powód był zwolniony .

Jolanta Lewandowska Bożena Makowczenko Grażyna Pelc

Sygn. akt IV P 24/ 20

UZASADNIENIE
PowódS. P.wnosił o uznanie, że wypowiedzenie umowy o pracę dokonane zostało z naruszeniem prawa i zasądzenie z tego tytułu odszkodowania . Domagał się nadto zasądzenia na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
Wskazywał w uzasadnieniu, że od dnia 29 marca 2018r. zatrudniony był u pozwanego a w dniu 10 marca 2020r. otrzymał od niego pismo wypowiadające mu umowę o pracę z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia. Miało to miejsce wK.przed halą produkcyjną, po załadowaniu na lawetę kadłuba jachtu(...)700. Powód podpisał odbiór pisma a dopiero po powrocie do domu zapoznał się z jego treścią. Wówczas zauważył, że na wypowiedzeniu jako potwierdzenie odbioru widnieje data 28 lutego 2020r. co jest niezgodne ze stanem faktycznym ponieważ wypowiedzenie to otrzymał powód w dniu 10 marca 2020r. Ponadto, widnieje na tym piśmie data 28 marca 2020r. jako data wystawienia pisma co także nie jest zgodne ze stanem faktycznym.
Podniósł powód, że wręczając wypowiedzenie w dniu 10 marca 2020r. pozwany nie zachował ustawowego pełnego miesiąca wypowiedzenia umowy. Nadto, w wypowiedzeniu nie wskazano podstawy prawnej i faktycznej wypowiedzenia oraz nieprecyzyjnie, niezrozumiale i niezgodnie z prawdą wskazano przyczynę wypowiedzenia.
Zaznaczył dalej powód, że zawsze swoje obowiązki wykonywał pieczołowicie, dokładnie i sumiennie. Ze swoich obowiązków zawsze wywiązywał się z należytą starannością. Nigdy nie otrzymał żadnych kar. W ocenie powoda przyczyna wypowiedzenia jest obawa pozwanego, iż z uwagi na obecne zagrożenie epidemiologiczne rząd wprowadzi czasowy zakaz produkcji rzeczy niebędących pierwszą potrzebą a tym samym zobowiązany będzie pozwany do uiszczania powodowi wynagrodzenia za okres przestoju.
Z ostrożności procesowej powód wniósł nadto o przywrócenie mu terminu do złożenia pozwu w przypadku uznania, że złożony został po terminie.
Precyzując swoje żądanie w piśmie procesowym z dnia 8 maja 2020r. podał powód, że domaga się odszkodowania w wysokości 7800,00 zł.
Wobec nie złożenia przez pozwanego w zakreślonym terminie odpowiedzi na pozew w dniu 7 października 2020r. wydany został wyrok zaoczny, w którym zasądzono na rzecz powoda od pozwanego kwotę 7800,00 zł tytułem odszkodowania a nadto nakazano pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 500,00 zł tytułem opłaty sądowej, od uiszczenia której powód był zwolniony.
W sprzeciwie od wyroku zaocznego pozwany wniósł o uchylenie w całości wydanego wyroku zaocznego i o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Wskazał pozwany w uzasadnieniu, że zaprzecza wszystkim twierdzeniom powoda w zawartym w pozwie za wyjątkiem tych, które przyznaje w sprzeciwie. W szczególności zanegował aby wypowiedzenie wręczone zostało w dniu 10 marca 2020r. Wszystkie bowiem terminy zostały przez pozwanego zachowane a powód mógł zapoznać się z treścią umowy jak również mógł odmówić złożenia wymaganego podpisu w przypadku stwierdzenia jakichkolwiek uchybień. Nie skorzystał z tej możliwości a zatem daje to podstawę do uznania, że w rzeczywistości wręczenie wypowiedzenia nie było dla niego zaskoczeniem jak też okres wypowiedzenia umowy został zachowany. Podnoszone zaś w pozwie twierdzenia stanowią jedynie próbę uzyskania odszkodowania i wzbogacenia się kosztem pozwanego.
Zaprzeczył też pozwany aby powód, będąc zatrudniony u pozwanego, swoje obowiązki wykonywał pieczołowicie i z należytą starannością. Pozwany wynajmował halę wA., w której to powód pracował. Korzystanie z hali rozpoczął od czerwca 2018r. jednak na skutek zaistnienia pewnych ograniczeń i trudności w zbyciu produktów w czerwcu 2019r. przeniósł się do innej hali mieszczącej się wK.. Mimo pewnego spowolnienia w produkcji pozwany nie zwolnił powoda tylko przeniósł go do wykonywania pracy na kolejnej hali właśnie wK.. Hala była wynajmowana wspólnie z inną osobą o nazwiskuZ.. Od tego momentu zachowanie jak i praca powoda zaczęła budzić poważne zastrzeżenia. Powód zaprzestał wykonywania w pełni i z zaangażowaniem poleceń pozwanego, nadto zdarzyło się, że w godzinach pracy, w których powód miał świadczyć pracę na rzecz pozwanego, świadczył pracę na rzeczZ.. Powód zaprzestał angażować się w pracę, a wykonywane przez niego zadania i ich jakość budziły wątpliwości . Mimo tego pozwany nie zwolnił powoda aż do czasu rozwiązania umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia celem dokonania racjonalizacji zatrudnienia. Uwzględnienie twierdzeń powoda jakoby pozwany obawiał się , że będzie musiał on na czas przestoju uiszczać mu wynagrodzenie nie znajdują żadnego uzasadnienia, nadto uwzględnienie argumentacji powoda doprowadziłoby do sytuacji, w której pracodawca gdy tylko pracownik nie zgodzi się z faktem prawidłowo i zgodnie z prawem rozwiązanej umowy, nie mógłby uczynić.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Bezsprzecznym w sprawie pozostawało, że na podstawie umowy o pracę z dnia 29 marca 2018r. powódS. P.zatrudniony został u pozwanegoD. S.jako szkutnik na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy.
Pozwany prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji łodzi żaglowych. Głównym produktem pozwanego są łodzie typu(...)700. Produkcja ta miała wówczas miejsce na halach umiejscowionych wA.oraz wG.przyulicy (...).
Powód pracował na hali wA.gdzie zajmował się głównie laminowaniem skorup łodzi żaglowych. Przy łodziach wykonywał też inne czynności: sklejał, montował elementy kadłuba, kładł kable elektryczne na łodzi. Hala ta wynajmowana była przez pozwanego od osoby fizycznej a umowa najmu zawarta została na czas od dnia 1 marca 2019r. do 30 czerwca 2019r.
Biuro pozwanego mieści się z kolei naulicy (...)wG.gdzie znajduje się też druga hala produkcyjna. Jest ona mniejsza więc możliwe są tam głównie prace wykończeniowe łodzi, które wcześniej przygotowuje powód. W spornym okresie u pozwanego oprócz powoda pracował jeszczeP. D. (1), który zajmuje się wykończeniem łodzi, głównie w zakresie prac stolarskich.
Czasami , w zależności od potrzeby, powód wykonywał niektóre prace na hali naulicy (...). Po zakończeniu umowy najmu pozwany zmuszony był do przeniesienia produkcji łodzi w inne miejsce. Przez pewien czas powód pracował na hali naulicy (...)a od października 2019r. pracował już na hali w miejscowościK., którego właścicielem jestW. Z. (1). Podobnie jak było to wcześniej, na tej hali powód laminował łodzie pozwanego.
Pozwany iW. Z. (1)znają się od dawna. To odW. Z.powód przed kilkunasty laty zakupił skorupy łodzi, które obecnie produkuje.
Pozwany zawarł ze swoim kolegąW. Z.ustną umowę, że na hali wK.powód będzie laminował łodzie. Wynagrodzeniem za używanie hali miała być bliżej nieokreślona kwota pieniędzy. Na tej hali pracowały też osoby z innych firm. Jedna z tych firm produkuje łodzie motorowe, druga żaglowe. Powód pomagał pracującym tam ludziom w niektórych czynnościach – za zgodą i zaleceniem pozwanego. Pomoc ta była odwzajemniana bo czasami taką pomoc powód otrzymywał od nich gdy nie mógł danej czynności wykonać sam.
W dniu 10 marca 2020r. na halę wK.przyjechał pozwany przywożąc ze sobą, na prośbę powoda, lawetę do transportu łodzi. Po załadowaniu łodzi wręczył powodowi pismo zawierające oświadczenie o rozwiązaniu z powodem umowy o pracę polecając by ten je podpisał. Tak też się stało. Powód podpisał pismo nie sprawdzając dokładnie jego treści. Od pozwanego usłyszał tylko, że to wypowiedzenie.
W piśmie tym pozwany wypowiedział powodowi umowę o prace z zachowaniem 1 miesięcznego okresu wypowiedzenia wskazując, iż upłynie on w dniu 31 marca 2020r. Jako przyczynę decyzji podał pozwany racjonalizację zatrudnienia. W dniu 31 marca 2020r. wpłynął pozew powoda kwestionujący zasadność i prawidłowość dokonanego wypowiedzenia.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o: zeznania świadków- P.D.k. 123v- 124,W. Z.k. 149v – 150vdokumenty w postaci – kopii umowy najmu hali k. 126- 128, wypowiedzenie k. 4

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo złożone przez powoda zasługiwało na uwzględnienie.
Zauważyć należy na wstępie, iż zakwestionowane przez pracownika wypowiedzenie umowy o pracę Sąd Pracy analizuje pod kątem zachowania przez pracodawcę warunków formalnych jak i pod kątem jego zasadności o jakiej mowa wart.45kp. Ustawodawca wymaga bowiem aby każda decyzja pracodawcy dotycząca właśnie wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony była decyzją uzasadnioną.
W ocenie Sądu dokonane przez pozwanego wypowiedzenie uchybia wymogom formalnym jak i nie spełnia waloru zasadności.
Otóż, pismo wypowiadające umowę opatrzone jest datą 28 marca 2020r. Datą odbioru tego pisma, przy której widnieje podpis powoda, jest z kolei data 28 lutego 2020r. Już ta rozbieżność oznacza, iż z ostrożnością podchodzić należy do tego dokumentu w zakresie daty dokonania czynności wypowiedzenia. Pozwany utrzymywał, iż to właśnie dnia 28 lutego 2020r. powód odebrał to pismo i z tego powodu pozew złożony został po terminie a data napisania pisma jest zwykłą omyłką. Sąd doszedł jednak do wniosku, iż mimo takich zapisów, nie można przyjąć, że to właśnie 28 lutego 2020r. powód otrzymał oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu mu umowy. Powód, przyznając, że to jego podpis widnieje na dokumencie, twierdził , że jednak otrzymał go innego dnia – w dniu 10 marca 2020r. Był na tyle zaskoczony faktem zwolnienia go z pracy, że nie był w stanie przeczytać dokładnie pisma i nie zauważył, że data jest błędna. Twierdzenia powoda Sąd potraktował jako twierdzenia zasługujące na wiarę. Korespondują z nimi w szczególności relacje świadkaW. Z., z których to wynikało, iż w marcu lub w kwietniu powód powiadomił go o wypowiedzeniu a było to niedługo po tym zdarzeniu.
Tym samym uznać należało, że powództwo kwestionujące dokonane wypowiedzenie złożone zostało z zachowaniem terminu o jakim mowa wart.264§1kp.
Odnosząc się natomiast do kwestii zasadności dokonanego wypowiedzenia Sąd pragnie na wstępie zauważyć, iż nie spełnia ono wymogów o jakich mowa wart.30§4kp, mianowicie nie zawiera prawidłowo wskazanej przyczyny. W przepisie tym bowiem mowa jest o tym, że w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Jednym słowem, pracodawca powinien podać z jakiego powodu dokonuje wypowiedzenia umowy. Owa przyczyna lub przyczyny muszą być wskazane jasno, wyraźnie i konkretnie. Jak wskazywał Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 6 stycznia 2010r. w sprawie I PK 168/09:
”Powszechnie przyjmuje się w judykaturze, że przyczyna wypowiedzenia powinna być skonkretyzowana i należy ją podać pracownikowi w taki sposób, by miał możliwość obrony przed stawianymi mu zarzutami. Skonkretyzowanie przyczyny nie znaczy jednak wyczerpującego powołania wszystkich faktów i zdarzeń, które stały się podstawą podjęcia przez pracodawcę decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy. Konkretność przyczyny nie polega na jej opisaniu w sposób szczegółowy. To przyczyna wypowiedzenia musi być konkretna, a nie jej opis. ...O potrzebie i stopniu skonkretyzowania opisu (wskazania) przyczyny decydują indywidualne okoliczności każdego przypadku. Dlatego spełnienie przewidzianego wart. 30 § 4 KPwarunku "wskazania przyczyny" należy oceniać z uwzględnieniem tych okoliczności, między innymi stanowiska zajmowanego przez pracownika i związanego z nim dostępu do informacji. Tak samo sformułowana przyczyna w jednych stanach faktycznych może być zakwalifikowana jako wskazana wadliwie, w innych będzie ją można uznać za podaną prawidłowo.
Przyczyna wypowiedzenia podana pracownikowi nawet ogólnie, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że szczegółowe motywy są mu znane, czyni zadość formalnemu wymogowi zart. 30 § 4 kp”.
Pracodawca wskazując przyczynę zwolnienia uczynić to winien w taki sposób by pracownik wiedział z jakiego powodu jest zwalniany. Podana przyczyna wypowiedzenia powinna być bowiem dostatecznie skonkretyzowana i jasna przede wszystkim z punktu widzenia adresata, jakim jest pracownik. Ciężko wobec tego wymagać od pracownika, aby w chwili złożenia oświadczenia ze strony pracodawcy domyślał się, jakie zdarzenie skłoniło pracodawcę do takiej decyzji.
Niewątpliwie w sprawie niniejszej pozwany nie wskazał w sposób poprawny przyczyny swojej decyzji a ze stawianą przez pozwanego tezą jakoby to powód doskonale wiedział z jakich powodów jest zwalniany, Sąd nie może się zgodzić gdyż tezę tę obaliło przeprowadzone postepowanie dowodowe, w którym pozwany tezy tej nie potwierdził.
W oświadczeniu o wypowiedzeniu powodowi umowy pozwany wskazał bowiem jako przyczynę –racjonalizację zatrudnienia. Taka przyczyna jest na tyle ogólna, że z pewnością nie można przyjąć aby była przyczyną jasną i konkretną. Sam powód przyznawał, że nie znał znaczenia tego słowa, które to sprawdzał w internecie. Zwolnieniem był zaskoczony a przyznawali to świadkowie –W. Z.i P.D..
Nie można zatem przyjąć aby powód wiedział dlaczego jest zwalniany i aby ta przyczyna była mu znana. Już z tego powodu wręczone powodowi wypowiedzenie obarczone jest wadą formalną w postaci nie wskazania prawidłowo przyczyny wypowiedzenia. Pozwany tym samym naruszył reguły zart.30§4kp.
Poza tym, wypowiedzenie to Sąd ocenił jako nieuzasadnione.
Zauważyć bowiem należy, iż po przeniesieniu produkcji łodzi w zakresie laminowania do hali wK.powód pracował tam przez kilka miesięcy. W tym czasie, po wcześniejszych ustnych ustaleniach, pozwany współpracował zW. Z., który za jakąś bliżej nie określoną przez pozwanego kwotę od każdej łodzi, wynajmował pozwanemu halę. Trudno w takiej sytuacji przyjąć prezentowaną w toku procesu argumentację pozwanego jakoby konieczność zaprzestania produkcji wA.i przeniesienia jej na inną hale oznaczała konieczność zlikwidowania stanowiska powoda. Jak wskazywał pozwany – po likwidacji hali wA.nie miałem co robić z powodem. Jest to o tyle nielogiczne i niewiarygodne, że przecież laminowanie skorup przeniesiono do hali wK.. Zmiana polegała zatem wyłącznie na tym, że miejscem gdzie powód laminował skorupy łodzi była hala wK.a nie wA.. Obie te miejscowości leżą pozaG.w niedalekiej odległości. Pozwany nie zaprzestał produkcji łodzi a powód dalej pracę swoją wykonywał. Co więcej, przez pewien czas, zanim powoda przeniesiono doK., pracował on razem z P.D.na hali wG.przyul. (...). Mówił o tym świadekP. D.. W szczególności argumentację pozwanego w tym zakresie obaliły zeznania świadkaW. Z., który to zaprzeczył jakoby ustalił z pozwanym, że w niedalekiej przyszłości przejmie powoda do siebie a zanim to się stanie ten ma przyuczać jego pracowników do laminowania łodzi.W. Z.zaprzeczył też jakoby prowadził działalność w zakresie produkcji łodzi, jako że obecnie jedyną formą jego działalności jest wynajem przedmiotowej hali wK.. Zresztą, sam pozwany prezentował w toku postępowania niejednolitą argumentację w tym zakresie. Raz mianowicie twierdził, że brak możliwości pracy na hali wA.spowodował konieczność zwolnienia powoda bo „nie miał co z nim zrobić”. Słuchany natomiast jako strona podawał, że zwolnił powoda za nieuczciwość bo zaczął pracować dlaW. Z.a nie dla niego a z samymW. Z.rozpoczął wtedy współpracę, w ramach której powód dalej laminował skorupy w haliW. Z.. Wręcz przyznał – „jeśli to dobrze funkcjonowałoby to dalej to wszystko by trwało”.
Tak prezentowana przez pozwanego argumentacja musi być przez Sąd oceniona jako niewiarygodna i nieprzekonująca. Zdaniem Sądu podana w wypowiedzeniu przyczyna – przez księgowego pozwanego, co sam przyznał – nie była tą, z powodu której doszło do rozwiązania umowy. Przyznał zresztą pozwany, że trudno mu wytłumaczyć tę przyczynę. Zdaniem Sądu zatem wskazana przyczyna nie jest rzeczywistą i prawdziwą, czyli przyczyną dla której powód otrzymał wypowiedzenie umowy o pracę a co za tym idzie wypowiedzenie to musiało być uznane za wadliwe. Na poparcie tej tezy wypada przywołać tezę wyroku Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 1999r. wydanego w sprawie I PKN 571/98, w którym to stwierdził, że :
„Pracodawca nie może wykazać zasadności wypowiedzenia umowy o pracę w oparciu o inną przyczynę, niż wskazaną w wypowiedzeniu (art. 30 § 4 KP).”
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w wyroku.