Sygnatura akt: XXVIII C 2450/22
Data wyroku: 2022-02-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Aleksandra Orzechowska

Sygn. aktXXVIII C 2450/22

POSTANOWIENIE
Dnia 2 lutego 2022 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVIII Wydział Cywilnyw składzie:
Przewodniczący: sędzia Aleksandra Orzechowska
po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2022 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaP. A.
przeciwko(...)Bank(...)AG z siedzibą wW.-(...)Bank(...)AG (Spółka Akcyjna) Oddział w Polsce z siedzibą wW.

o ustalenie i zapłatę
w przedmiocie wniosku powoda o zabezpieczenie roszczenia o ustalenie
postanawia:
udzielić powodowi zabezpieczenia roszczenia o ustalenie, że umowa o kredyt hipoteczny nr(...)zawarta w dniu 12 grudnia 2006 r. pomiędzy powodem, a poprzednikiem prawnym pozwanego jest nieważna, poprzez unormowanie praw i obowiązków stron na czas trwania postępowania poprzez: a/ zawieszenie obowiązku świadczenia przez powoda na rzecz pozwanego rat kredytu obejmujących kapitał i odsetki oraz innych należności wynikających z ww. umowy, b/ nakazanie zaniechania pozwanemu pobierania świadczenia od powoda, rat kredytu obejmujących kapitał i odsetki oraz innych należności wynikających z ww. umowy - w okresie od dnia 2 lutego 2022 roku do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego w niniejszej sprawie.
Sygn. aktXXVIII C 2450/22

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia  2 lutego 2022  r.
Powód wniósł o ustalenie, że umowa o kredyt hipoteczny nr(...)zawarta w dniu 12 grudnia 2006 r. pomiędzy powodem, a poprzednikiem prawnym pozwanego jest nieważna.
Powód wniósł również o udzielenie zabezpieczenia roszczenia poprzez unormowanie praw i obowiązków stron na czas trwania postępowania poprzez: a/ zawieszenie obowiązku świadczenia przez powoda na rzecz pozwanego rat kredytu obejmujących kapitał i odsetki oraz innych należności wynikających z ww. umowy, b/ nakazanie zaniechania pozwanemu pobierania świadczenia od powoda, rat kredytu obejmujących kapitał i odsetki oraz innych należności wynikających z ww. umowy, w okresie od dnia wydania postanowienia o zabezpieczeniu do dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego w niniejszej sprawie.
W uzasadnieniu powód wskazał, że w dniu 12 grudnia 2006 r. zawarł z poprzednikiem prawnym pozwanego banku umowę o kredyt hipoteczny waloryzowany kursem franka szwajcarskiego. Przedmiotem umowy było udzielenie kredytu na kwotę 221.450,30 zł. Powód spłacił już z nadwyżką udostępniony mu kapitał (powód wpłacił pozwanemu kwotę w łącznej wysokości 242.903,80 zł).
W ocenie powoda ww. umowa zawiera szereg klauzul obarczonych wadą prawną. Powód wskazał na postanowienia umowy, które składają się na klauzulę waloryzacyjną. Zdaniem powoda, ww. umowa jest nieważna w całości, gdyż po wyeliminowaniu z niej ww. klauzuli utrzymanie umowy o charakterze zamierzonym przez strony nie jest możliwe. W ocenie powoda, posiada on interes prawny w ustaleniu nieważności umowy, gdyż umowa ta wygenerowała długoterminowy stosunek prawny, który nie został dotychczas wykonany.
Sąd zważył, co następuje:
Wniosek o zabezpieczenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisemart. 7301§ 1 k.p.c., każda strona lub uczestnik postępowania może żądać udzielenia zabezpieczenia, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia. Interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie (art. 7301§ 2 k.p.c.). Sąd zaś rozpoznaje wniosek o udzielenie zabezpieczenia w jego granicach, biorąc za podstawę orzeczenia materiał zebrany w sprawie (art. 738 k.p.c.).
Powód wniósł o zabezpieczenie roszczenia o ustalenie nieważności umowy. Zabezpieczenie roszczenia niepieniężnego o ustalenie nieważności umowy może nastąpić poprzez unormowanie praw i obowiązków stron na czas trwania (art. 755 § 1 pkt 1 k.p.c.). W myśl tego przepisu, jeżeli przedmiotem zabezpieczenia nie jest roszczenie pieniężne, sąd udziela zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni, nie wyłączając sposobów przewidzianych dla zabezpieczenia roszczeń pieniężnych. W tym wypadku nie obowiązuje zasada zart. 731 k.p.c., że zabezpieczenie nie może zmierzać do zaspokojenia roszczenia, gdy zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków (art. 755 § 21k.p.c.).
W ocenie Sądu przedłożony dotychczas w sprawie materiał procesowy dawał podstawy do uznania, że powód uprawdopodobnił roszczenie o ustalenie. Zastosowane w umowie kredytu: mechanizm dotyczący przeliczania kwoty udostępnianego kredytu, jak również zasady jego spłaty poprzez zastosowanie właściwego kursu kupna czy sprzedaży franka szwajcarskiego obowiązującego aktualnie w banku, budzą wątpliwości z punktu widzenia skuteczności tych postanowień względem kredytobiorcy występującego w charakterze konsumenta. Wykluczenie powyższych postanowień nie byłoby obojętne z punktu widzenia zasad określenia świadczeń, jakie wynikać miały z kontraktu, co z kolei ma wpływ na rozstrzygnięcie o zagadnieniu jego ważności w świetle przepisów prawa -art. 58 k.c.w zw. zart. 3531k.c.
W ocenie Sądu powód uprawdopodobnił również interes prawny w uzyskaniu zabezpieczenia. W przypadku domagania się zabezpieczenia roszczenia niepieniężnego interes ten istnieje wówczas, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie (art. 7301§ 2 k.p.c.). Strona powodowa na poparcie swojego stanowiska odwołuje się do kwestii istnienia nadpłaty przy uznaniu założenia o nieważności umowy oraz pogłębiania się tego stanu w trakcie trwania procesu, co miałoby rzutować niekorzystnie na sferę jej interesów. W świetleart. 405 i nast. k.c.oraz zasad doświadczenia życiowego uwzględnienie roszczenia o ustalenie co do nieważności podstawy prawnej świadczenia powoda, przy jednoczesnym dalszym świadczeniu przez niego na rzecz banku, utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Powód wskazał w pozwie szereg argumentów wskazujących na wadliwość prawną podstawy jego świadczenia, przez co szuka ochrony prawnej mającej usunąć stan niepewności co do istnienia tej podstawy. W razie ich potwierdzenia na etapie prowadzenia postępowania rozpoznawczego doszłoby do stanu, w którym po stronie pozwanego mogłoby dojść do znacznego wzbogacenia kosztem majątku powoda przy założeniu, że w ramach rozliczenia pomiędzy stronami sporu bank byłby uprawniony do zwrotu udostępnionego powodowi kapitału. W ramach prowadzonego postępowania prowizorycznego na etapie rozpoznania wniosku o zabezpieczenie ustalono bowiem, że równowartość kwoty udostępnionej powodowi przez bank została już na rzecz banku przez wnioskującego uiszczona z nadwyżką. Wynika zatem z tego, że uwzględnienie wniosku w zakresie wynikającym z postanowienia zapewni uprawnionemu należytą ochronę oraz nie będzie stanowiło obciążenia ponad potrzebę obowiązanego banku (art. 7301§ 3 k.p.c.) .

ZARZĄDZENIE
(...)