Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 752/17
Data wyroku: 2020-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art.88-94 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych

Sygn. aktVIII U 752/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek

Protokolant

Iwona Sławińska

po rozpoznaniu w dniu11 grudnia 2020 r. w Gliwicach
sprawyJ. R.(R.)
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
owysokość emerytury
na skutek odwołaniaJ. R.
od decyzjiZakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
z dnia14 marca 2017  r.nr(...)

1
umarza postępowanie w zakresie ustalenia wysokości emerytury na kwotę 2.622,35 zł (dwa tysiące sześćset dwadzieścia dwa złote 35/100) od 1 marca 2017 roku dokonanej decyzją z 13 października 2017 roku;

2
w pozostałej części oddala odwołanie.

(-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek
Sygn. akt VIII U 752/17

UZASADNIENIE
Decyzją z 14 marca 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.dokonał od 1 marca 2017 r. waloryzacji emerytury pobieranej przez ubezpieczonegoJ. R.. Wysokość zwaloryzowanej emerytury ustalono przez pomnożenie kwoty świadczenia ustalonego na dzień 28 lutego 2017 r., tj. 2553,33 zł, przez wskaźnik waloryzacji 100,44%. Emerytura po waloryzacji od 1 marca 2017 r. wyniosła 2564,56 zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł o stwierdzenie jej nieważności, bądź o jej uchylenie. W treści odwołania kwestionował prawidłowość zaskarżonej decyzji albowiem nie uwzględniono w podstawie wymiaru świadczenia emerytalnego faktycznie wypłacanego mu wynagrodzenia. Nadto zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego bez wskazania konkretnych przepisów, które w jego ocenie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Ubezpieczony zarzucił także szereg uchybień procedury administracyjnej, a toart. 6 – 11 k.p.a.poprzez ich niezastosowanie orazart. 107 k.p.a.w zw. zart. 140 k.p.a.poprzez zaniechanie obowiązku prawidłowego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, tj. w sposób zgodny z zasadami wyrażonymi wart. 7 – 9 k.p.a., co przejawia się brakiem wyjaśnienia zasadności przesłanek rozstrzygnięcia, brakiem wyjaśnienia całokształtu okoliczności prawnych toczącej się sprawy oraz nie wyjaśnieniem wszystkich okoliczności faktycznych mających istotne znaczenie w sprawie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zaskarżoną decyzją przeprowadził waloryzację emerytury odwołującego od 1 marca 2017 r. zgodnie z przepisamiart. 88 i 89 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Nadto wskazał, że kwestia wysokości emerytury odwołującego jest nadal przedmiotem rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Gliwicach (sygn. VIII U 848/16) oraz przez Sąd Apelacyjny w Katowicach, który rozpatruje apelację odwołującego od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 31 października 2016 r. (sygn. VIII U 2498/14). Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w ww. sprawach organ rentowy wypłaca ubezpieczonemu świadczenie w wysokości ustalonej wyrokiem z 9 września 2014 r. (sygn. VIII U 176/12) i jest zobowiązany je waloryzować. Organ rentowy dodał, że jeżeli po prawomocnym zakończeniu toczących się spraw okaże się, że emerytura odwołującego powinna być ustalona w wyższej kwocie, wówczas organ rentowy dokona właściwych wyliczeń i ponownie zwaloryzuje wysokość emerytury odwołującego.
Postanowieniem z 17 października 2017 r. (sygn. VIII U 752/17) Sąd – na podstawieart. 177 par. 1 pkt 1 k.p.c.– zawiesił postępowanie w sprawie z uwagi na toczące się między stronami postępowanie w sprawie VIII U 848/16 o wysokość emerytury ubezpieczonego.
Postanowieniem z 19 lipca 2019 r. (sygn. VIII U 752/17) Sąd podjął zawieszone postępowanie z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania w sprawie VIII U 848/16.
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Zaskarżoną decyzją z 14 marca 2017 r.(...) OddziałwZ.dokonał od 1 marca 2017 r. waloryzacji emerytury pobieranej przez ubezpieczonegoJ. R.poprzez pomnożenie kwoty świadczenia ustalonego na dzień 28 lutego 2017 r., tj. 2553,33 zł, przez wskaźnik waloryzacji 100,44%. Emerytura po waloryzacji od 1 marca 2017 r. wyniosła 2564,56 zł.
W międzyczasie w Sądzie Okręgowym w Gliwicach toczyła się sprawa z odwołania ubezpieczonegoJ. R.od decyzji(...) OddziałwZ.z 17 marca 2016 r., w której organ rentowy przeliczył ubezpieczonemu wysokość emerytury, przyjmując wskaźnik wysokości podstawy wymiaru na poziomie 138,68%.
Wyrokiem z 12 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach (sygn. VIII U 848/16) w punkcie 1 zmienił zaskarżoną decyzję z 17 marca 2016 r. w ten sposób, że przeliczył ubezpieczonemu wysokość emerytury od 1 marca 2013 r., przyjmując do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z 20 lat kalendarzowych z całego okresu podlegania ubezpieczenia, tj.: 1970 – 1972, 1974, 1978 – 1988, 1992 – 1996, i ustalił wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia na poziomie 143,15%. W punkcie 2 natomiast oddalił odwołanie w pozostałym zakresie.
Ubezpieczony wniósł apelację od ww. wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach, która została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 4 lipca 2018 r. (sygn. III AUa 2264/17).
Decyzją z 13 października 2017 r.(...) OddziałwZ., wykonując wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 12 września 2017 r. (sygn. VIII U 848/16) w zakresie pkt 1, ustalił ubezpieczonemu wysokość emerytury poczynając od 1 marca 2013 r., przyjmując wskaźnik wysokości podstawy wymiaru w wysokości wskazanej w powyższym wyroku, tj. 143,15%. Następnie podstawę wymiaru emerytury obliczono przez pomnożenie powyższego wskaźnika przez kwotę bazową w wysokości 2275,37 zł, co doprowadziło do ustalenia podstawy wymiaru na poziomie 3257,42 zł. Do ustalenia wysokości emerytury ZUS uwzględnił również 35 lat i 1 miesiąc (421 miesięcy) okresów składkowych oraz 1 rok i 4 miesiące (16 miesięcy) okresów nieskładkowych. Ostateczną wysokość świadczenia wyliczono poprzez wyliczenie 24% kwoty bazowej – tzw. części socjalnej świadczenia - 24% x 2275,37zł = 546,09 zł, pomnożenie okresów składkowych przez kwotę bazową - (421x1,3%)/:12x3.257,42=1.485,71 zł, pomnożenie okresów nieskładkowych przez kwotę bazową - (16x0,7%)/:12x3.257,42=30,29 zł i zsumowanie uzyskanych kwot do łącznej wysokości 2062,09 zł. Dalej organ rentowy przeprowadził kolejne waloryzacje świadczenia za lata od 2010 do 2017, co w rezultacie dało kwotę świadczenia na poziomie 2622,35 zł brutto od 1 marca 2017 r.
Ubezpieczony wniósł odwołanie od decyzji z 13 października 2017 r., które zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z 20 marca 2018 r. (sygn. VIII U 1948/17).
Ubezpieczony wniósł apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z 20 marca 2018 r., która została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 13 lutego 2019 r. (sygn. III AUa 1016/18).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: akt organu rentowego oraz akt spraw toczących się przed tut. Sądem o sygn. VIII U 848/16 i o sygn. VIII U 1948/17.
Zebrany materiał dowodowy Sąd ocenił jako kompletny i spójny, a przez to mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie.
Sąd pominął wniosek odwołującego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rent i emerytur na okoliczność ustalenia wysokości pobieranego świadczenia, albowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy był kompletny, a opinia biegłego zmierzałaby jedynie do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania.
Sąd zważył co następuje:
Postępowanie należało częściowo umorzyć wobec częściowego zaspokojenia roszczenia odwołującego w związku z wydaniem decyzji z 13 października 2017 r. W pozostałym zakresie odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zakres rozpoznania i orzeczenia (przedmiot sporu) w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznaczony jest w pierwszej kolejności przedmiotem decyzji organu rentowego zaskarżonej do sądu, a w drugim rzędzie przedmiotem postępowania sądowego, określonego zakresem odwołania od tej decyzji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., sygn. II UZ 52/99, opubl. OSNAPiUS rok 2000, Nr 15, poz. 601; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2008r. sygn. II UZ 4/08, opubl: OSNAPiUS rok 2009, Nr 11-12, poz. 163).
Przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia sądu w niniejszej sprawie była zatem ocena zgodności z prawem - zarówno w aspekcie formalnym jak i materialnym – wydanej przez organ rentowy decyzji o waloryzacji świadczenia z 14 marca 2017 r.
Unormowaniaart. 88-94 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 53) przewidują coroczną (od 1 marca), cenowo-płacową waloryzację automatyczną emerytur i rent przyznanych przed terminem waloryzacji. Polega ona na pomnożeniu kwoty świadczenia oraz jego podstawy wymiaru (w wysokości przysługującej w ostatnim dniu lutego roku przeprowadzenia waloryzacji) przez wskaźnik waloryzacji. W stosunku do emerytur i rent pobieranych waloryzację przeprowadza się z urzędu (na bieżąco).
Należy wskazać, że zaskarżona decyzja z 14 marca 2017 r., w której wysokość organ rentowy od 1 marca 2017 r. ustalił na kwotę 2564,56 zł, została – w związku prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z 12 września 2017 r. (sygn. VIII U 848/16) – zmieniona decyzją(...) OddziałwZ.z 13 października 2017 r., w której to organ rentowy ustalił ubezpieczonemu wysokość emerytury poczynając od 1 marca 2013 r., a następnie w oparciu o tak ustaloną nową wysokość świadczenia dokonał jego waloryzacji za lata 2010-2017. W rezultacie w decyzji z 13 października 2017 r. wysokość emerytury ubezpieczonego od 1 marca 2017 r., uwzględniając waloryzację, wzrosła do poziomu 2622,35 zł.
Wobec powyższego Sąd – na mocyart. 47713§ 1 k.p.c.- umorzył postępowanie w zakresie ustalenia wysokości emerytury na kwotę 2622,35 zł od 1 marca 2017 r. dokonanej decyzją z 13 października 2017 r.
W pozostałym zakresie odwołanie ubezpieczonego było bezzasadne, zaś z zarzutami odwołania nie sposób się zgodzić.
W ocenie Sądu, organ rentowy prawidłowo dokonał waloryzacji przysługującego ubezpieczonej świadczenia – końcowo w decyzji zmieniającej z 13 października 2017 r. Wysokość zwaloryzowanej emerytury została ustalona według obowiązujących przepisów prawa, na podstawie prawidłowego wskaźnika waloryzacji. Jak wynika z komunikatu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 lutego 2017 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w 2017 r. (M. P. z 2017 r. poz. 187) wskaźnik waloryzacji wynosi aktualnie 100,44% i taki też wskaźnik został zastosowany przez organ rentowy. Nadto, wskaźnik ten, stosownie do powołanych wyżej przepisów, został pomnożony przez kwotę świadczenia ustalonego na ostatni dzień lutego 2017 r., które to świadczenie zostało obliczone w decyzji z 13 października 2017 r., wykonującej prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z 12 września 2017 r. (sygn. VIII U 848/16). W świetle treści art. 88-89 ustawy o emeryturach i rentach z FUS organ rentowy w sposób prawidłowy dokonał obliczenia świadczenia emerytalnego, co skutkuje koniecznością uznania złożonego odwołania za bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił odwołanie w pozostałym zakresie, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c., jako nieuzasadnione.
(-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek