Sąd Rejonowy w Słupsku
V Wydział Pracy i Ubezpieczęń Społecznych
Sygnatura akt: V U 252/20
Data wyroku: 2022-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tamara Kulczewska-Miszczak, Tamara Kulczewska-Miszczak

Sygn. akt VUa 26/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 stycznia 2022 roku
Sąd Okręgowy w Słupsku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Tamara Kulczewska- Miszczak
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. w Słupsku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołaniaJ. S.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.,
z dnia 5 października 2020, znak: JO/0/037103543
o jednorazowe odszkodowanie
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
od wyroku Sądu Rejonowego w Słupsku, V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wS.
z dnia 16 lipca 2021r , w sprawie VU 252/20
oddala apelację
SSO Tamara Kulczewska- Miszczak
Sygn. akt V Ua 26/21

UZASADNIENIE
UbezpieczonaJ. S.wniosła odwołanie od decyzji(...) OddziałwS.z dnia 05.10.2020r., odmawiającej prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku z dnia 31.05.2020r., domagając się jej zmiany. Zarzuciła organowi rentowemu błędne ustalenia stanu faktycznego.
Organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.w odpowiedzi na odwołanie, wniósł o jego oddalenie oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
Wyrokiem z 16 lipca 2021 r., wydanym w sprawie VU 252/20, Sąd Rejonowy w Słupsku, V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zmienił w całości zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonejJ. S.prawo do jednorazowego odszkodowania w kwocie 4.920 zł.( cztery tysiące dziewięćset dwadzieścia złotych) z tytułu wypadku przy pracyz dnia 31 maja 2020 r. – za 5 % uszczerbku na zdrowiu.
Apelację od powyższego wyroku wywiódł organ rentowy.
Zaskarżył wyrok w całości .
Domagał się jego zmiany poprzez oddalenie odwołania.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
-sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią zebranego materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że ubezpieczona doznała urazu kręgosłupa w wyniku wypadku przy pracy z dnia 31 maja 2020 r.
W odpowiedzi na apelację ubezpieczona domagała się oddalenia apelacji organu rentowego.
Po rozpoznaniu apelacji Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja organu rentowego nie zasługuje na uwzględnienie.
Z uwagi na treśćart. 382 k.p.c., sąd II instancji ma nie tylko uprawnienie, ale wręcz obowiązek rozważenia na nowo całego zebranego w sprawie materiału oraz dokonania własnej, samodzielnej i swobodnej oceny, w tym oceny zgromadzonych dowodów(uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 kwietnia 1998 r., II CKN 704/97 - za pośrednictwem Systemu(...)Prawnej Lex). Sąd II instancji nie ogranicza się zatem tylko do kontroli sądu I instancji, lecz bada ponownie całą sprawę, a rozważając wyniki postępowania przed sądem I instancji, władny jest ocenić je samoistnie. Postępowanie apelacyjne jest więc przedłużeniem procesu przeprowadzonego przez pierwszą instancję, co oznacza, że nie toczy się on na nowo.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Sądowi rozpoznającemu apelację na konstatację, że dokonane przez Sąd Rejonowy ustalenia stanu faktycznego stanowiące podstawę wydania zaskarżonego wyroku były prawidłowe.
Sąd I instancji właściwie ocenił zebrany materiał dowodowy, kierując się przy tym zasadami logicznego rozumowania.
Dokonał także prawidłowej oceny merytorycznej zgłoszonych przez powódkę roszczeń.
W konsekwencji, zarzuty podniesione w treści apelacji przez organ rentowy, w ocenie Sądu II instancji, stanowią jedynie gołosłowną polemikę z prawidłowymi ustaleniami i stanowiskiem Sądu Rejonowego.
W rozpoznawanej sprawie między stronami spornym było, czy ubezpieczonej przysługuje prawo do jednorazowego odszkodowania w związku ze zdarzeniem z dnia 31.05.2020r.
W tym celu, z uwagi na konieczność dysponowania wiedzą specjalną, w oparciu o przepisart. 278 k.p.c., przeprowadzony został dowód z opinii biegłych sądowych.
Z treści pisemnej opinii sporządzonej przez biegłego z zakresu ortopedii wynika, że uJ. S.rozpoznano dyskopatię odcinka lędźwiowego kręgosłupa i(...). Odpowiadając na pytania Sądu biegły wskazał, że nie stwierdził uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem z dnia 31.05.2020r.
Wskazał nadto, że uJ. S.stwierdził pewne niewielkie dolegliwości związane z przebytym wypadkiem, ale tabela procentowego uszczerbku na zdrowiu nie zawiera punktu, który umożliwiłby zakwalifikowanie tych istniejących dolegliwości jako procentowy uszczerbek na zdrowiu.
W ocenie biegłego, z historii choroby wynika, że ubezpieczona mogła się leczyć z powodu ww. schorzenia w okresie 2013/2017, natomiast wypadek w pracy spowodował uaktywnienie się schorzenia samoistnego uprzednio istniejącego.
Sąd Rejonowy przeprowadził również dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu neurologii. I tak, z treści tej opinii wynika, że uJ. S.rozpoznano: zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne kręgosłupa; stan po urazie przeciążeniowym kręgosłupa lędźwiowego (31.05.2020r.); przewlekłe korzeniowe zespoły bólowe lędźwiowe.
Biegły neurolog wskazał, iż wykonując pracę w dniu 31.05.2020r. ubezpieczona doznała urazu przeciążeniowego odcinka lędźwiowo-krzyżowego, co bezspornie wynika z przedstawianej dokumentacji powypadkowej oraz dokumentacji leczenia.
W ocenie biegłego neurologa, w wyniku przedmiotowego zdarzenia doszło u ubezpieczonej do powstania przewlekłego, pourazowego zespołu korzeniowego lędźwiowo-krzyżowego.
Biegły zauważył, że potwierdza ten fakt również obecność nowych zmian patologicznych opisanych w badaniu rezonansu magnetycznego z dnia 09.06.2020r. w porównaniu do badania z dnia 23.10.2019r.
Z treści opinii wynika, że powoduje to uszczerbek w myśl punktu 94 ppkt c w wysokości 5% -zgodnie z procentową oceną stanowiącą załącznik doRozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18.12.2002r.Nadto, biegły stwierdził w treści opinii, że w wyniku ww. zdarzenia, uJ. S.doszło do istotnego pogorszenia się stanu jej zdrowia.
W ocenie Sądu Okręgowego, opinie biegłych spełniają wymogi fachowości, rzetelności i są logiczne.
Wnioski zawarte w opiniach zostały uzasadnione w sposób jasny i przekonywujący.
Opinie są jednoznaczne i stanowcze. W tym stanie rzeczy przedmiotowe opinie przyjąć należało za podstawę poczynionych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych, co do stanu zdrowia ubezpieczonej. Opinie nie zostały skutecznie zakwestionowane przez żadną ze stron postępowania- w tym organ rentowy reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.
W orzecznictwie sądowym za zewnętrzną przyczynę sprawczą wypadku przy pracy uznaje się m.in. nadmierny wysiłek pracownika czy szczególne przeciążenie fizyczne, podźwignięcie się przy pokonaniu oporu siły ciężkości przenoszonego czy dźwiganego przedmiotu, a także stan nagłego nietypowego stresu, wzburzenia czy strachu (tak SN w wyroku z dnia: 09 listopada 1971 r., II CR 441/71; 9 lipca 1991 r., II PRN 3/91, OSP 1992/11/263; 29 stycznia 1997 r., II UKN 70/96, OSNAP 1997/18/357; 28 stycznia 1998 r., II UKN 482/97; 14 września 2000 r., II UKN 709/99).
Sąd Najwyższy uznaje, że wysiłek fizyczny, powodujący w czasie pracy uszkodzenie organu wewnętrznego pracownika, dotkniętego schorzeniem samoistnym, może uzasadniać kwalifikowanie tego zdarzenia za wypadek przy pracy, jeżeli wysiłek ten, będący zdarzeniem zewnętrznym, w sposób istotny przyspieszył lub pogorszył istniejący już stan chorobowy.
Z przyczyn natury faktycznej i prawnej omówionych powyżej Sąd Okręgowy oddalił apelację organu rentowego jako bezzasadną w oparciu oart. 385 k.p.c., o czym orzeczono w sentencji wyroku.
Sędzia Tamara Kulczewska-Miszczak