Sąd Okręgowy w Warszawie
XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XXIII Zs 89/22
Data wyroku: 2022-07-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Aleksandra Komór

Sygn. akt XXIII Zs 89/22

POSTANOWIENIE
Dnia 15 lipca 2022r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XXIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy i Zamówień Publicznychw składzie:
Przewodniczący:  sędzia Aleksandra Komór
po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2022r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy o udzielenie zamówienia publicznego
z udziałem przeciwnika skargi zamawiającego:(...) W.
uczestników:
Miejskiego Przedsiębiorstwa (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
sprawy ze skargi(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.
od wyroku Krajowej Izby Odwoławczej
z dnia 16 maja 2022r., sygn. akt KIO 561/22, KIO 563/22, KIO 573/22, KIO 574/22, KIO 575/22, KIO 577/22, KIO 579/22, KIO 581/22, KIO 587/22, KIO 589/22
postanawia:

1
umorzyć postępowanie skargowe w sprawie;

2
zasądzić od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.na rzeczMiasta S.(...)500 (dwanaście tysięcy pięćset) złotych tytułem kosztów postępowania skargowego.

Aleksandra Komór

UZASADNIENIE
Pismem z dnia lipca 2022 r. skarżący cofnął skargę na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z dnia 16 maja 2022r., i wniósł o umorzenie postępowania skargowego.
Zamawiający wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 579 ust. 2 ustawy z dnia z dnia 11 września 2019 r.Prawo zamówień publicznych(t.j. Dz.U. z 2021 r., 1129 z późn. zm.) w postępowaniu toczącym się wskutek wniesienia skargi stosuje się odpowiednio przepisyustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoo apelacji, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
W niniejszej sprawie znajdzie zatem odpowiednie zastosowanieart. 391 § 2 k.p.c., który stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.
Wobec cofnięcia skargi postępowanie wywołane skargą podlegało umorzeniu. Sąd Okręgowy nie znalazł przy tym podstaw aby cofnięcie skargi uznać za niedopuszczalne na zasadzieart. 203 § 4 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.i w zw. zart. 579 ust. 2 p.z.p., nie jest ono bowiem sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego, nie zmierza również do obejścia prawa.
O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł na podstawieart. 203 § 3 k.p.c., do którego odsyłaart. 391 § 2 k.p.c.w zw. zart. 579 p.z.p.Zgodnie z tym przepisem w razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów.
Przepis ten wprowadza zasadę, że w przypadku cofnięcia pozwu (skargi w niniejszej sprawie) kosztami postępowania obciążana jest strona wszczynająca postępowanie (tu skarżący), o ile jej przeciwnik złoży stosowny wniosek. Powołany przepis wprowadza więc wskazanie interpretacyjne, zgodnie z którym co do zasady należy uznać powoda (skarżącego), który cofnął skutecznie pozew (skargę) za stronę przegrywającą sprawę w rozumieniu przepisuart. 589 ust. 1 p.z.p.
Orzeczenie o kosztach postępowania ze skargi Sąd Okręgowy oparł właśnie na treściart. 589 ust. 1 ustawy Prawo zamówień publicznych. Zgodnie z tym przepisem strony ponoszą koszty postępowania stosownie do jego wyniku.
Koszty poniesione przez przeciwnika skargi Zakład Ubezpieczeń Społecznych wW.w postepowaniu skargowym sprowadzają się do wynagrodzenia reprezentującego go pełnomocnika będącego radcą prawnym. Ustalając wysokość tych wynagrodzeń na kwotę 12 500 zł Sąd Okręgowy kierował się treścią § 2 pkt 9 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U z 2018 r., poz. 265 ze zm.), z uwzględnieniem okoliczności, iż pełnomocnik ten prowadzili sprawę również przed Krajową Izba Odwoławczą, tj. 50% stawki minimalnej.
Wypada zauważyć, że żaden przepis w/w rozporządzenia nie określa wysokości wynagrodzenia radcy prawnego w sprawach ze skargi na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej. Brak jest również podstaw by poszukiwać dalekich analogii z innymi przepisami określającymi wysokość stawki w poszczególnych rodzajach spraw. Dlatego zdaniem Sądu zastosowanie powinny tu znaleźć postanowienia § 2 rozporządzenia określającego w sposób najbardziej ogólny stawki minimalne uzależniającego ich wysokość od wartości przedmiotu sprawy (tu zaskarżenia).
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł jak w postanowieniu.
Aleksandra Komór