Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 1078/20
Data wyroku: 2021-02-05 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Damian Krakowiak
Słowa kluczowe: Środki odwoławcze
Podstawa prawna: art. 126 § 1 kpk

Sygn. akt V Kz 1078/20
(II K 8/17)

POSTANOWIENIE
Dnia 5 lutego 2021 roku
Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnym Odwoławczymw składzie:
Przewodniczący: sędzia Damian Krakowiak
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Lerka
przy udziale prokuratora Tomasza Grona
po rozpoznaniu
sprawyM. G.
co do którego Sąd Rejonowy w Brzezinach wydał wyrok łączny w dniu 2 czerwca 2017 roku
z zażaleniaM. G.
na postanowienie Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 12 lipca 2017 roku
o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 2 czerwca 2017 roku (sygn. II K 8/17)
na podstawieart. 437 § 1, § 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.,art. 126 § 1 k.p.k.
postanawia
zmienić zaskarżone postanowienie iprzywrócićM. G.termindo złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 2 czerwca 2017 roku (sygn. II K 8/17).

UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 12 lipca 2017 roku odmówiono przywrócenia skarżącemu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w Brzezinach z dnia 2 czerwca 2017 roku (sygn. II K 8/17).
Na postanowienie zażalenie wywiódł skazany, podnosząc, iż w wyniku błędnego pouczenia Sądu miał on błędne przeświadczenie o wyznaczeniu mu obrońcy z urzędu (k. 75).
Postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 22 września 2017 roku utrzymano w mocy postanowienie (k. 117).
Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 2020 roku, na skutek kasacji Prokuratora Generalnego, uchylono zaskarżone postanowienie i sprawę przekazano do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi w postępowaniu odwoławczym (k. 231).

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie jest zasadne.
W stanie sprawy Sąd Rejonowy naruszył przepisart. 16 § 1 k.p.k.iart. 126 § 1 k.p.k.Uchybienie to miało wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Ratio legisprzepisuart. 16 § 1 k.p.k.sprowadza się do:
- zagwarantowania uczestnikowi procesu niezbędnej wiedzy o jego prawachi obowiązkach procesowych, co pozwala na przyjęcie pożądanego z punktu widzenia zasady rzetelnego procesu założenia, że uczestnik ten świadomie podejmuje decyzje co do wykonywania swoich praw i obowiązków,
- zapobiegnięcia sytuacjom, w których organ procesowy będzie wykorzystywał niewiedzę uczestnika, w szczególności wyciągał z nieświadomych zaniedbań uczestnika niekorzystne dla niego konsekwencje procesowe (postanowienie SN z 20.08.2019r., I DO 28/19, Lex 2729825).
W realiach postępowania Sąda quodoręczył skazanemu błędne pouczenie, nieodpowiadające treściart. 451 k.p.k.(„skazany ma prawo do złożenia w terminie 7 dni od doręczenia niniejszego zawiadomienia wniosek o doprowadzenie go na rozprawę, w przeciwnym razie zostanie wyznaczony obrońca z urzędu”). Treść pouczenia uzasadniała przekonanie skazanego, że jego bezczynność będzie skutkowała wyznaczeniem mu obrońcyz urzędu. Nie ulega przy tym wątpliwości, że skazany – co podnosił – nie ma fachowej wiedzy na temat swoich uprawnień i obowiązków, a w każdym razie Sąd Rejonowy nie mógł zasadnie zakładać, że skazany takową wiedzę ma.
Nieintencjonalne zaniedbanie skazanego (niezłożenie wniosku o uzasadnienie wyroku łącznego przy przeświadczeniu reprezentowania jego interesów przez obrońcę z urzędu, którego jednak nie wyznaczono) nie mogło pociągać dla skarżącego negatywnych konsekwencji procesowych.
Mylne pouczenie skazanego o konieczności wyznaczenia przez Sada quoobrońcy z urzędu, będąc źródłem jego przekonania o reprezentowaniu jego interesów przez obrońcę, stanowiło przyczynę niedotrzymania terminu do złożenia „zapowiedzi apelacji” niezależną odM. G.(por.uchwała SN z 19.3.1970r., VI KZP 1/70).
Kierując się przedstawionymi motywami, orzeczono jak w sentencji.