Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 399/21
Data wyroku: 2022-06-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Justyna Krzysztofik-Skrzydłowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 145 kw i art 43^1^ust. 2 ustawy z dnia 26.10.1982 r.

Sygn. akt II W 399/21
(...)702/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 czerwca 2022 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczącysędzia Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska
Protokolant Agata Kwiecień
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu w dniach 30.03.2022 r. i 09.06.2022 r.
sprawyG. C.
ur. (...)wL.
synaT.iM.zd.K.
obwinionego o to, że:

1
w dniu 30 czerwca 2021 roku wG.przyul. (...)usiłował spożywać alkohol w postaci piwa w miejscu niedozwolonym

tj. o czyn zart. 43 
1
          ust. 2 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniuw trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

2
w tym samym miejscu i czasie co w pkt. 1 zanieczyścił miejsce publiczne poprzez wyrzucenie butelki piwa

tj. o czyn z art. 145 kw

I
obwinionegoG. C.uznaje za winnego popełnienia czynów opisanych w pkt. 1 i 2 części wstępnej wyroku stanowiących wykroczenia zart. 431ust. 2 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwościi przeciwdziałaniu alkoholizmowii zart. 145kw i za to na podstawieart. 431ust. 2 Ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwościi przeciwdziałaniu alkoholizmowiw zw. zart. 9 § 2kw wymierza mu łącznie karę 600 (sześciuset) złotych grzywny;

II
na podstawieart. 119 § 1 kpwzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 120 złotych i na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 Ustawy z dnia 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnychwymierza opłatęw wysokości 60 złotych.

Sygn. akt II W 399/21

UZASADNIENIE
SĄD REJONOWY USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY:
W dniu 30 czerwca 2021 r.G. C.-mieszkaniecG.przebywał z towarzystwie znajomego naul. (...), gdzie zamierzał spożyć zakupiony wcześniej alkohol w postaci piwa. Na widok nadjeżdżającego patrolu Policji wyrzucił trzymaną w ręce otwartą butelkę z piwem w kierunku stojącego nieopodal samochodu, zaśmiecając w ten sposób miejsce publiczne.

( dowód: zeznania świadkaM. D.–k. 34 verte, zeznania świadkaŁ. M.– k. 34 verte-35 )

G. C.ma obecnie 29 lat. Jest kawalerem. Z tytułu zatrudnienia wfirmie (...)uzyskuje miesięczne wynagrodzenie w kwocie 1500 zł netto.

( dowód: wyjaśnienia obwinionegoG. C.– k. 6-7)

G. C.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zaprzeczał, aby w trakcie pobytu naul. (...)wspólnie z kolegą zamierzał spożywać piwo. Stwierdził, że nie posiadali przy sobie żadnego alkoholu, jedynie rozmawiali. Nieopodal natomiast znajdowała się grupa osób, która spożywała piwa i nalewki i przy której widoczne były puste butelki po napojach alkoholowych. Nie rozumiał, dlaczego jeden z interweniujących policjantów podszedł akurat do niego i kolegi.
SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał podstawy do poczynienia pozytywnych ustaleń w zakresie winy i sprawstwaG. C.. Treść dowodów przeprowadzonych w toku rozprawy w postaci zeznań policjantówM. D.iŁ. M., uzupełnia się wzajemnie tworząc obraz zdarzenia. Prezentowana linia obrony sprowadza się natomiast do odmiennego przedstawienia okoliczności i przyczyn interwencji.
Nie dostrzega sąd obiektywnych powodów, dla których świadkowie zeznawać mieliby w sposób bezpodstawnie obciążający obwinionego. Sugerowany przez obrońcę związek ze sprawą dotyczącą zarzucanego przezG. C.przekroczenia uprawnieńM. D.nie stanowi zdaniem sądu wystarczającego powodu, by obalać wiarygodność zeznań w tej sprawie tego właśnie świadka, jak i przebywającego w patroluŁ. M.. Skoro relacja drugiego z policjantów jest konsekwentna, spójna i w pełni koresponduje z zeznaniamiM. D., nie sposób twierdzić, żeM. D.próbuje bezpodstawnie pogrążyć obwinionego. Przebieg zajścia opisywany przez interweniujących policjantów jest oczywisty-G. C.w trakcie pobytu ze znajomym na widok patrolu wyrzucił trzymaną butelkę z piwem już wówczas próbując udaremnić podejrzenie o spożywanie alkoholu w miejscu publicznym. Uczynił to nieudolnie, bowiem na oczach patolu, który po podejściu ujawnił butelkę z rozlanym piwem nieopodal samochodu. Odległość policjantów od obwinionego pozwalała na dokładną obserwację jego zachowania. Przy tym skoro towarzyszący obwinionemu znajomy przyjął mandat karny za spożywanie alkoholu w miejscu publicznym, trudno było zaakceptować wersję, jakoby w ogóle przy sobie alkoholu nie posiadali.
Nie zaakceptował Sąd w świetle zeznań policjantów prezentowanej linii obrony i uznał, żeG. C.usiłował spożywać w miejscu niedozwolonym alkohol w postaci piwa oraz próbując odwrócić od siebie podejrzenie, wyrzucił butlę zaśmiecając w ten sposób miejsce publiczne. Swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona dwóch wykroczeń odpowiednio zat. 431ust. 2 ustawy z dnia 26.10.1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowioraz zart. 145k.w.
Stopień społecznej szkodliwości wykroczeń jest znaczny. Wprawdzie obwiniony nie spożył alkoholu, lecz reagując spontanicznie wyrzucił butelkę z alkoholem, w konsekwencji czego dopuścił się drugiego wykroczenia. Działaniem okazał rażące lekceważenie podstawowych zasad porządku prawnego.
Za okoliczności obciążające wymiar kary sąd przyjął uprzednią karalność obwinionego i działanie w dzień. Okoliczności łagodzących sąd się nie doszukał.
Sąd wymierzyłG. C.łącznie karę grzywny w wysokości 600 zł. Obwiniony biorąc pod uwagę jej wiek, wykształcenie i doświadczenie życiowe ukarany grzywną w tej wysokości potrafi wyciągnąć na przyszłość wnioski w zakresie zasadności i konieczności karania za tego rodzaju zachowania. Obwiniony ignoruje porządek prawny i sankcja ta zdoła uzmysłowić nieopłacalność wchodzenia w konflikt z prawem. Stanowi wystarczającą dolegliwość. Działa również prewencyjnie, gdyż wskazuje, że spożywanie alkoholu publicznie, a więc w miejscach ogólnie dostępnych jest społecznie niepożądane i szkodliwe.
Obwiniony posiada zatrudnienie, toteż zgodnie z regułą procesową zawartą wart. 119 § 1 k.p.w., sąd zasądził od niego koszty postępowania, które w sprawach o wykroczenia mają charakter zryczałtowany i wynoszą za czynności wyjaśniające i przeprowadzenie rozprawy łącznie 120 złotych. Opłatę karną w kwocie 60 zł orzeczono na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych.