Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 103/20
Data wyroku: 2022-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Piotr Janiszewski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko życiu
Podstawa prawna: art. 148 §1 kpk, art. 156 § 1 pkt 2 kpk

Sygn. akt V K 103/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia    3 marca 2022 roku
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie w V Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący : SSO    Piotr Janiszewski
                                                                                                          SSO    Piotr Gocławski
                                                Ławnicy : Ewa Kazimierczuk ; Hanna Wołodkiewicz – Donimirska ;
                                                                                  Bogumiła    Szykut   
Protokolant -    Aleksandra Pszczółkowska ; Magdalena Górka ;
w obecności    Prokuratora -    Michała Magier        ;
przy udziale oskarżyciela posiłkowego      :   K. C.   
po rozpoznaniu w dniach :    13.10.2020 r ; 28.01.2021 r ; 2.03.2021 r ; 27.04.2021 r ;    11.06.2021 r ; 22.09.2021 r. ; 13.01.2022    oraz 18.02.2022    r
sprawy:
T. D.    -urodzonego (...)wZ., synaC.    iM. z d. R.
oskarżonego o to, że :
I. W dniu 29 lutego 2020 roku w miejscowościS.przyul. (...), gminaR., województwa(...), w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia , postrzeliłK. C.w okolice klatki piersiowej z broni palnej czarnoprochowej o zapłonie kapiszonowym , mianowicie rewolweruo nazwie U. (...)(...)kal. 11,2 mm , czym spowodował ranę postrzałową klatki piersiowej po stronie lewej ze złamaniem VII żebra po stronie lewej , przedziurawieniem lewej kopuły przepony oraz przedziurawieniem przedniej ściany żołądka oraz rozlane zapalenie otrzewnej , co spowodowało ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu , lecz zamiaru nie osiągnął z uwagi na skuteczne udzielenie pomocy medycznej pokrzywdzonemu    tj. o czyn    zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1    k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt. 2    k.kw zw. zart. 11 § 2 k.k
                                                                                                                                               orzeka :
I. OskarżonegoT. D.    uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu i za to na podstawie   art. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 156 § 1    pkt. 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazuje go , a    na podstawieart.    14 § 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 k.k.i    wymierza oskarżonemu karę 8 / ośmiu / lat pozbawienia wolności
II. Na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności zalicza mu zatrzymanie od dnia 29 lutego 2020 roku do dnia 3 marca 2020 roku i okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 12 kwietnia 2020 roku do dnia 3 marca 2022 roku
III. Na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka od oskarżonegoT. D.na rzecz pokrzywdzonegoK. C.    kwotę 20.000 złotych / dwadzieścia tysięcy złotych / , tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę
IV. Na podstawieart. 44 § 2    kkorzeka przepadek dowodu rzeczowego wymienionego pod poz. 1 w wykazie dowodów rzeczowych na k. 158 , natomiast    dowody rzeczowe wymienione pod poz. 1 – 5 w wykazie na k. 159    nakazuje pozostawić w aktach
V. Zasądza od oskarżonegoT. D.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. C.kwotę 3.075 / trzy tysiące siedemdziesiąt pięć / złotych , tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie
VI. Zwalnia oskarżonego od opłaty i kosztów postępowania przejmując je na rachunek Skarbu Państwa
                                    SSO    Piotr    Janiszewski                                                              SSO    Piotr    Gocławski
Ewa    Kazimierczuk                    Hanna Wołodkiewicz – Donimirska                                            Bogumiła Szykut                         

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

V K 103 / 20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1

T. D.

Czyn przypisany
W dniu 29 lutego 2020 roku w miejscowościS.przyul. (...), gminaR., województwa(...), w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia , postrzeliłK. C.w okolice klatki piersiowej z broni palnej czarnoprochowej o zapłonie kapiszonowym , mianowicie rewolweruo nazwie U. (...)(...)kal. 11,2 mm , czym spowodował ranę postrzałową klatki piersiowej po stronie lewej ze złamaniem VII żebra po stronie lewej , przedziurawieniem lewej kopuły przepony oraz przedziurawieniem przedniej ściany żołądka oraz rozlane zapalenie otrzewnej , co spowodowało ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu , lecz zamiaru nie osiągnął z uwagi na skuteczne udzielenie pomocy medycznej pokrzywdzonemu    tj. o tj. o czyn    zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1    k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt. 2    k.k.w zw. zart. 11 § 2 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

D.ó d

Numer karty

1.1.1
Ad I
1/. W domu znajdującym się w miejscowościS.przyulicy (...)zamieszkiwałT. D.wraz z byłą żonąH. D., ich córkąM. D.oraz jej małoletnimi dziećmiK. D.iH. C.. Ponadto od końca 2019 roku    mieszkał tamK. C., z którymM. D.pozostawała w związku od roku 2015.   

2/. PomiędzyT. D., a jego córkąM. D.i jej partneremK. C.dochodziło do konfliktów związanych najogólniej rzecz biorąc przede wszystkim z różnicą zdań i poglądów dotyczących wychowania i opieki nad małoletnimi córkami – wnuczkami oskarżonego. Powodem konfliktów było także nieakceptowanie przezT. D.faktu pobytu i zamieszkiwaniaK. C.w domu wS.. Przejawem wspomnianych konfliktów były sprzeczki i awantury , mające miejsce między innymi w dniu 29.01. 2020 roku. Miały także miejsce interwencje policji , a ponadtoT. D.wysyłał pisma do Rzecznika Praw Dziecka i Sądu Rejonowego wW.
3/. W związku ze zdarzeniem z dnia 29.01.2020 r.T. D.złożył w Komisariacie Policji wR.zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa . Dodać tu wypada , że w dniu 6.03.2020 roku dochodzenie zostało umorzone , a decyzja w tym względzie została zatwierdzona w dniu 12.03.2020 roku przez asesora Prokuratury Rejonowej wW.. Od wspomnianego tu postanowienia z dnia 6.03.2020 rokuT. D.złożył zażalenie , jednakże Sąd Rejonowy wW.postanowieniem z dnia 29.07.2021 roku – V Kp 236/20 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.   
4/. W dniu 29.02.2020 rokuK. C.wrócił do domu około godziny 16 – tej . Po dwóch godzinach tj. około godz. 18- tej przyjechał   T. D., który po zaparkowaniu swojego samochodu markiV.nr rej. (...)przed domem wszedł do budynku. Zauważyć przy tym należy , że we wspomnianym tu samochodzieT. D.pozostawił na tylnym siedzeniu posiadaną przez siebie broń palną czarnoprochową w postaci rewolweru. Po wejściu do domuT. D.poczęstował obie swoje wnuczki pączkami , które o tym fakcie poinformowałyM. D.iK. C.znajdujących się w tym czasie w pokoju.K. C.zwrócił się do dzieci , aby pozostały w pokoju , po czym sam wyszedł na zewnątrz i zwrócił się doT. D., aby ten zaprzestał bezpodstawnego składania    zawiadomień do organów policji o rzekomym popełnieniu przezK. C.przestępstw. W odpowiedziT. D.oświadczyłC., że „mu pokaże”, po czym na kilka minut opuścił dom, udając się jak to się póżniej okazało do swojego samochodu, z którego wziął znajdujący się tam rewolwerU., a po powrocie , uchylił drzwi wejściowe , zwracając się doK. C., aby wyszedł na dwór. PokrzywdzonyC.stojąc w drzwiach od pokoju widziałT. D.trzymającego w ręku rewolwer i poinformowałM. D., ze jej ojciec ma broń. GdyT. D.ponownie zwrócił się do niego, aby wyszedł ;K. C.zrobił to i w momencie , gdy podszedł do drzwi wejściowych dochodząc do ganku, stojący na pierwszym ze schodków i znajdujący się w odległości około 1,5 metra od niegoT. D.oddał strzał z posiadanej przez siebie broni czarnoprochowej. Był on kierowany w głowę pokrzywdzonego, jednakżeK. C.zdołał intuicyjnie uczynić unik i podbić rękę oskarżonego , w której ten trzymał broń, ale strzał ogłuszył go i łapiąc się za głowę wszedł do domu , gdzie na korytarzu chwycił za grzejnik i za klamkę do drugich drzwi wejściowych. Głowę miał pochyloną i skręconą w lewą stronę i w tym momencie podszedł do niegoT. D., oddając drugi strzał , który trafiłK. C.w klatkę piersiową po stronie lewej, w wyniku czego pokrzywdzony przewrócił się na podłogę , leżąc na korytarzu pomiędzy przedsionkiem, a pokojem.M. D.natychmiast telefonicznie wezwała pogotowie ratunkowe , powiadamiając o zdarzeniu także organa policji, natomiastT. D.opuścił dom.   
5/.   T. D.udał się do Komisariatu Policji wR., gdzie potwierdził fakt postrzelenia przez siebie z posiadanego rewolweru czarnoprochowegoK. C., podając jednakże , że wcześniej miał on rzekomo paść ofiarą agresji ze stronyC., który kilkakrotnie miał go opluć i dusić za szyję , a gdy po udaniu się do samochodu po pistolet wrócił do domu , toK. C.był w dalszym ciągu wobec niego agresywny , w związku z czym chcąc go przestraszyć oddał ostrzegawczy strzał w górę . JednakżeK. C.zaczął krzyczeć i w chwili, gdy odwrócił się zamierzając jakby coś wziąć w rękę , wówczas oskarżony oddal drugi strzał.     
6/. Z miejsca zdarzenia pokrzywdzonyK. C.    został przewieziony karetką pogotowia do szpitala wW.    , gdzie stwierdzono ranę postrzałową klatki piersiowej i został o poddany w trybie natychmiastowym zabiegowi operacyjnemu.    W jej trakcie w wolnej jamie otrzewnej w śródbrzuszu prawym stwierdzono obecność pocisku / który został usunięty i zabezpieczony / , a ponadto ujawniono przedziurawienie lewej kopuły przepony ; złamanie żebra VII lewego oraz perforację przedniej ściany żołądka spowodowanej przejściem pocisku z obfitym wyciekiem treści pokarmowej do wolnej jamy otrzewnej. Stwierdzony otwór w przeponie został zeszyty szwem ciągłym , natomiast brzegi perforacji przedniej ściany żołądka zostały wycięte, a krwawiące naczynia w błonie śluzowej żołądka podkłuto. Dodać tu wypada, że po opuszczeniuszpitala (...)kontynuował leczenie.
7/ . Usunięty w trakcie zabiegu operacyjnegoK. C.pocisk został przekazany funkcjonariuszom policji , po czym poddano go oględzinom.
8 /. Po przyjeździe    powiadomionych o zdarzeniu funkcjonariuszy policji przeprowadzili oni przeszukanie samochodu markiV.nr rej. (...)- należącego jak podano doT. D.-    w trakcie którego oskarżony dobrowolnie wydał rewolwer czarnoprochowy posiadający numer(...).    Przedmiotowy rewolwer został następnie poddany oględzinom.
9/. Tego samego dnia tzn. 29.02.2020 roku w godzinach wieczornych funkcjonariusze policji dokonali również oględzin terenu posesji przyulicy (...)wS.
10/. Z wydanej przez biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnejM. R.opinii z dnia 1.03.2020 r wynika , żeK. C.doznał w wyniku zaistniałego w dniu 29.02.2020 r. zdarzenia : rany postrzałowej klatki piersiowej po stronie lewej ze złamaniem VII żebra po stronie lewej , przedziurawieniem lewej kopuły przepony oraz przedziurawieniem przedniej ściany żołądka oraz rozlanego zapalenia otrzewnej. Obrażenia jakich doznałK. C.w wyniku zdarzenia zaistniałego w dniu 29.02.2020 r. w opinii biegłego są ciężkimi obrażeniami ciała i należy kwalifikować je w myślart. 156 § 1 pkt 2 kkjako chorobę realnie zagrażającą życiu. Sposób działania sprawcy opisany przez pokrzywdzonego w protokole przyjęcia ustnego zawiadomienia , protokołach przesłuchania świadków oraz na podstawie dokumentacji medycznej w opinii biegłego narażał pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia .
Opinię tę biegłyR.podtrzymał na rozprawie sądowej w dniu 13.10.2020 r. , dodając też m.in. , że jeżeli chodzi o przebieg rany , to miejscem wlotu był poziom bocznej powierzchni klatki piersiowej z uszkodzeniem siódmego żebra ; uszkodzeniem lewej kopuły przepony i następnie uszkodzeniem ściany żołądka, a skoro było uszkodzenie żebra i żołądka, to ten przebieg rany musiał biec ku dołowi. Biegły nie potrafił powiedzieć jaki był kąt tego strzału , ale nie był on wysoki ; był ukośny. To nie był pionowy strzał tylko pod kątem kilkunastu stopni. Kanał przelotu takiego pocisku mógł być różny , ponieważ pocisk czy proch uszkodził żebro , czyli na swojej drodze spotkał strukturę kostną co mogło spowodować , że zmienił kąt przebiegu i siła mogła ulec rozproszeniu i uszkodzić też inny narząd. Strzał musiał paść z taką siłą , aby pozwoliła złamać żebro, uszkodzić klatkę piersiową , przeponę i przednią ścianę żołądka.
Na podstawie postanowienia sądu z dnia 11.06.2021 r. biegłyM. R.wydał / nota bene wspólnie z biegłymS./ opinię uzupełniającą opatrzoną datami 15.06.2021 r i 4.10.2021 r. w której podał w szczególności , że po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej nadesłanej przez sąd stwierdza, żeK. C.doznał w wyniku zdarzenia zaistniałego w dniu 29.02.2020 roku następujących obrażeń ciała :
a. rana postrzałowa klatki piersiowej po stronie lewej ze złamaniem VII żebra , przedziurawieniem lewej kopuły przepony , przedniej ściany żołądka w okolicy krzywizny większej , uszkodzeniem przednio-górnej części trzonu kręgu w odcinku piersiowym(...),
b. urazowa śladowa odma opłucnowa po stronie lewej ,
c. uszkodzenie segmentu VIII wątroby oraz tkanek miękkich jamy otrzewnowej ,
d. rozlane zapalenie otrzewnej.
Obrażenia jakich doznałK. C.w wyniku zdarzenia zaistniałego w dniu 2902.2020 r w opinii biegłego są ciężkimi obrażeniami ciała i należy kwalifikować je w myślart. 156 par 1 pkt 2 kk    jako chorobę realnie zagrażającą życiu , a uzasadnienie dla kwalifikacji obrażeń ciała jako obrażenia ciężkie znajduje się w opinii sporządzonej przez biegłego w dniu 1.03.2020 r. Hospitalizacja poszkodowanegoK. C.w(...) Centrum (...)w lipcu 2020 roku oraz w lutym 2021 roku w opinii biegłego nie maja związku przyczynowo – skutkowego ze zdarzeniem zaistniałym w dniu 29.02.2020 r tj. postrzałem klatki piersiowej, a powodem hospitalizacji było podejrzenie zmian swoistych w płucach. Brak śladów osmalenia oraz ziaren prochu na koszulce poszkodowanego , w ranie i okolicach rany, kształt rany postrzałowej nie wskazują na możliwość oddania strzału do poszkodowanego z przyłożenia.
11/. Biegły sądowy z zakresu broni , amunicji , uzbrojenia artyleryjskiego , rakiet, materiałów wybuchowych , pirotechniki oraz wyrobów pirotechnicznych –J. S. (1)w pisemnej opinii z dnia 2.03.2020 podał w szczególności, że zabezpieczony w sprawie rewolwer stanowi replikę modelu(...)firmy (...)pod nazwąU.(...)(...)kal.44” /11,2 mm/ i jest to broń czarnoprochowa o zapłonie kapiszonowym. Rewolwer ładowany jest odprzodowo, a do bębenka ww broni można załadować 6 kul ołowianych bądź kształtowych pocisków ołowianych. Zapłon ładunku prochowego i w konsekwencji miotanie kuli lub pocisku następuje po uderzeniu kurka w kapiszon umieszczony na kominku wkręconym do bębenka. Zabezpieczony rewolwer jest przeznaczony do miotania pocisków / kul ołowianych bądź kształtowych pocisków ołowianych / za pomocą gazów powstających w wyniku działania / spalania / materiału miotającego / prochu czarnego / zatem spełnia przepisyart. 7 ust. 1i jest bronią w myślustawy z dnia 21 maja 1999 r o broni i amunicji. W komorach nabojowych bębenka badanego rewolweru znajdowały się cztery kule ołowiane , z których każda waży około 9 mm, a średnice wynoszą ok. 11,3 mm. Ładunki prochowe /o masie około 2,1 g każdy / były sporządzone według oceny biegłego z mieszaniny prochu czarnego oraz z karabinowego lub pistoletowego prochu nitrocelulozowego. Mieszanina prochów zwiększa prędkość wylotową i – co za tym idzie – większą energię miotanego pocisku. Według różnych źródeł prędkość początkowa miotanych kul z przedmiotowego rewolweru mieści się w granicach 17- 285 m/s , zaś energia wylotowa 112 – 316 J, a taka wartość energii może spowodować    śmierć osoby poszkodowanej. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić , iż rewolwerU.(...)(...)kal. 44 „’ może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego. Proch czarny ,którym zaelaborowane były cztery komory nabojowe bębenka do przedmiotowego rewolweru jest materiałem wybuchowym miotającym. Jest to komponent amunicji , a zatem zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi , bronią , amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym zawartość bębenka jest amunicją.
Opinię tą biegłyS.potwierdził na rozprawie w dniu 13.10.2020 roku , podając też w szczególności , że na posiadanie przedmiotowego rewolweru nie jest wymagane pozwolenie , a jego użycie może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego. Prędkość wylotowa pocisku wynosi od 170 do 285 m na sekundę , a badana broń była załadowana pociskami o masie 9 gramów , co daje energię wylotową od 130 do 360 J, zaś dla porównania pistolet P64 charakteryzował się energią wylotową w wysokości 200J. Z informacji biegły posiada wiedzę, że taki rewolwer z odległości 50 m przebija deskę o grubości jednego cala. Nie jest możliwe oddanie z tego rewolweru strzału bez odwiedzenia kurka i nie jest też możliwe ześlizgnięcie się palca aby nastąpił strzał z tego rewolweru, tylko musi być to pełne odwiedzenie kurka i naciśnięcie na spust. Bębenek rewolweru obraca się po pełnym napięciu kurka i jest to broń która wymaga każdorazowego naciśnięcia kurka przez strzałem. Naciśnięcie kurka powoduje przesuniecie się komory o jedną pozycję i żeby ktoś chciał oddać następny strzał z tego pistoletu , to musi w pełni odciągnąć kurek, nacisnąć spust i dopiero wtedy następuje strzał.       
W dniu 14.10.2010 roku biegłyJ. S. (1)z własnej inicjatywy wydał pisemną opinię uzupełniająca w której potwierdził podane na rozprawie w dniu 13.10.2020 r. dane dotyczące prędkości wylotowej, masy i energii wylotowej pocisku wystrzelonego z tego rewolweru, jak również tego, ze nie jest możliwe oddanie przypadkowego bądź niekontrolowanego strzału z przedmiotowego rewolweru , gdyż zabezpieczenie tej broni wykluczają taką możliwość. Przypadkowe upuszczenie /ześlizgnięcie się/ kurka nie może skutkować oddaniem przypadkowego / niekontrolowanego strzału.
Na rozprawie sądowej w dniu 27.04.2021 r oraz w kolejnej opinii uzupełniającej z dnia 29.04.2021 r biegłyJ. S. (1)podał w szczególności , że przesunięcie muszki przedmiotowego rewolweru przeprowadzone przez oskarżonego było modyfikacją nieznacznie wpływającą na zmianę punktu trafienia w cel i modyfikacja ta nie wpłynęła ani na bezpieczeństwo użytkowania broni , ani też na wystąpienie dodatkowych zagrożeń związanych z jej eksploatacją. Dodać także wypada , że w trakcie przesłuchania na rozprawie w dniu 27.04.2021r. biegły zwrócił uwagę na to, że spust w rewolwerze jest bardzo czuły i siłę nacisku można porównać do otwarcia pudełka zapałek. Nie jest wymagana duża siła przy nacisku spustu , aby oddać strzał i dlatego trzeba uważać żeby strzał nie padł przypadkowo przy odciągnięciu kurka. Przy nieodciągniętym kurku nie ma możliwości strzału.
BiegłyS.wydał jeszcze jedną opinię uzupełniającą z dnia 20.07.2021 r oraz z dnia 4.10.2021 r. / wspólną z biegłymM. R./ w której podał, ze brak śladów osmalenia oraz ziaren prochu na koszulce poszkodowanego , w ranie i okolicach rany jak również kształt rany postrzałowej , nie wskazują na możliwość oddania strzału do poszkodowanego z przyłożenia bądź z niewielkiej odległości.
12/.    W toku śledztwa wydana została także opinia sądowo – psychiatryczna i sądowo – psychologiczna dotycząca oskarżonegoT. D.. Wynika z niej, że na podstawie analizy akt sprawy i badania sądowo – psychiatryczno – psychologicznego      biegli nie stwierdzili u badanego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lub innego rodzaju zakłóceń czynności psychicznych. Natomiast rozpoznali uT. D.funkcjonowanie intelektualne na poziomie wysokim oraz nie rozpoznali zaburzeń funkcji poznawczych wskazujących na organiczne uszkodzenie oun. U badanegoT. D.biegli rozpoznali mieszane zaburzenia osobowości o typie osobowości dyssocjalnej, paranoicznej , chwiejnej emocjonalnie typ impulsywny oraz histronicznej. Jeżeli badany dopuścił się zarzucanego mu czynu to jego etiologie biegli widzieli w jego mieszanych zaburzeniach osobowości o typie dyssocjalnym, paranoicznym , chwiejnym emocjonalnie typ impulsywny oraz histronicznym. W opinii biegłych jeżeli badany zostanie uznany winny zarzucanych mu czynów, miał on możliwość rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Na podstawie analizy akt sprawy i przeprowadzonego badania biegli nie stwierdzają u badanego niepoczytalności określonej wart. 31 § 1 i 2 kk. Aktualny stan zdrowia psychicznego oskarżonego umożliwia mu branie udziału w czynnościach procesowych    /np. w przesłuchaniu , konfrontacji , okazaniu, udziału w rozprawie sądowej / i pozwala mu na prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. Na podstawie analizy akt sprawy i przeprowadzonego badania biegli nie rozpoznali u badanego zaburzeń psychicznych, uzależnienia od alkoholu lub innych środków psychoaktywnych czy takich anomalii osobowości , które wymagałyby odpowiedniego postępowania leczniczo – terapeutycznego.
Biegli podtrzymali wydaną przez siebie opinię pisemną na rozprawie sądowej w dniu 27.04.2021 roku i podali w szczególności , że zaburzenia osobowości o typie histonicznym charakteryzują się głównie właśnie teatralnością , nadmiernym wyrazem emocjonalnym , chęcią zwrócenia na siebie uwagi. U oskarżonegoT. D.biegli rozpoznali tylko jeden z tych różnych objawów tego podtypu zaburzeń osobowości i to było dramatyzowanie siebie , teatralność oraz przesadny wyraz emocjonalny. Osobowość paranoiczna cechuje się podejrzliwością , poczuciem krzywdy , długotrwałym przeżywaniem przykrości , nieufnością w stosunku do partnera/partnerki , że go zdradzają i interpretacją zdarzeń obiektywnie neutralnych lub pozytywnych jako zagrażających osobie cierpiącej na te zaburzenia. Taka chęć kontroli nad drugą osobą dorosłą i wtrącanie się wynika z zaburzonej osobowości badanego. Funkcjonowanie intelektualne badanego znajduje się na poziomie wysokim , co zezwala na kontrolowanie w jakiś sposób swojego zachowania.
13/. W dniu 30.03.2021 r.T. D.przekazem pocztowym wysłałK. C.kwotę 5000 zł jako rekompensatę za wyrządzoną krzywdę i koszty leczenia.
Natomiast 11.06.2021 r. pomiędzyT. D., aK. C.zostało zawarte pisemne porozumienie dotyczące zadośćuczynienia za krzywdę powstałą w wyniku zdarzenia z dnia 29.02.2020 roku , a polegającą na spowodowaniu ciężkiego uszczerbku na zdrowiuK. C.przezT. D.poprzez strzał z broni palnej czarnoprochowej. Na mocy tegoż porozumieniaT. D.zobowiązał się do zapłaty na rzeczK. C.kwoty 30.000 złotych tytułem zadośćuczynienia za krzywdę wynikającą ze zdarzenia z dnia 29.02.2020 r, aK. C.oświadczył, że przyjmuje powyższą kwotę zadośćuczynienia . Strony porozumienia postanowiły , iż niniejsze porozumienie nie wyczerpuje w całości roszczenia o zapłatę zadośćuczynienia za doznaną krzywdę i nie wyłącza możliwości dochodzenia uzupełnienia zadośćuczynienia przezK. C.. PonadtoK. C.wyraził zgodę na przeniesienie na rzeczM. D.prawa własności samochodu osobowego markiV. (...)o wartości 13.000 zł , a wartość pojazdu zalicza na poczet wskazanego wyżej zadośćuczynienia i wyraził tez zgodę na to, aby pozostała kwota zadośćuczynienia w wysokości 17.000 zł. została uregulowana przezT. D.przelewem do dnia 30.06.2021 r. po uprzednim wskazaniu przezK. C.rachunku bankowego. Na końcu wspomnianego tu porozumienia znalazło się stwierdzenie , że strony niniejszej umowy , zgodnie oraz uroczyście oświadczają, iż pomiędzyT. D., aK. C.doszło do pojednania , albowiemK. C.wybaczyłT. D..   
14/. W dniu 13.10.2021 r.T. D.dokonał przelewu na rachunekK. C.kwoty 17.000 złotych tytułem wypłaty zobowiązania według porozumienia z dnia 11.06.2021 r. zawartego pomiędzyT. D., aK. C.

- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.   
- zeznania świadkaH. D.
-
- zeznania świadkaM. D.
- zeznania świadkaK. C.
- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
-    zeznania świadkaH. D.
- zeznania świadkaM. D.
- zeznania świadkaK. C.   
- krótki raport działań
- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- postanowienie Sądu Rejonowego wW.z dnia 29.07. 2021 roku – V Kp 236/20
- po części wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- po części zeznania świadkaM. D.
- po części zeznania świadkaH. D.   
-    zeznania świadkaK. C.   
- notatka urzędowa
- po części wyjaśnienia oskarżonegoT. D.

- po części zeznania świadkaM. D.
- zeznania świadkaK. C.
- dokumentacja medyczna
- protokół zatrzymania rzeczy
- protokół oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną
- protokół przeszukania samochoduV.nr rej. (...)i dokumentacja fotograficzna
- protokół oględzin rewolweru
- protokół oględzin posesji i dokumentacja fotograficzna
- opinia pisemna biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnejM. R.z dnia 1.03.2020
- opinia ustna biegłegoM.
R.
- opinia uzupełniająca z biegłegoR.z dnia 15.06.2021 r i opinia zbiorcza z dnia 4.10.2021 r.
- opinia pisemna biegłegoJ. S. (1)z dnia 2.03.2020 r.
- opinia ustna biegłegoJ. S.
- opinia uzupełniająca biegłegoJ. S. (1)z dnia 14.10.2020 r
- opinia ustna biegłego na rozprawie w dniu 27.04.2021
- opinia uzupełniająca z dnia 29.04.2021
- opinia uzupełniającą z dnia 20.07.2021 r oraz / zbiorcza / z dnia 4.10.2021
- opinia sądowo – psychiatryczno – psychologiczna   
- opinia ustna biegłych na rozprawie w dniu 27.04.2021
- przekaz pocztowy na kwotę 5000 zł
- pisemne porozumienie z dnia 11.06.2021
- przelew kwoty 17.000 złotych

k. 69 – 69 v ; k. 93 v
k. 388v ; k. 393 – 393 v
k. 23 v    ; k. 528
k. 111 ; k. 532
k. 554

k. 69 – 69 v ; k. 93 v – 94 ;k. 388 v – 394 ; k. 799 – 808 ; k. 831 v – 833 v   
k. 527 v – 531 v
k. 111 ; k. 532 - 536
- po części k. 39 ; k. 96 – 97 ; k. 554 – 559
k. 43 – 51
k. 390 v ; k. 832 – 833
k. 867 - 868
k. 69 – 69 v ; k. 93 v – 94 v ; k. 390 v – 394 ; k. 799 – 808   
k. 20 – 21    ; k. 110 ; k. 532 – 536 v
k. 23 v – 24 ; k.
527 v – 531 v   
k. 39 - 40 ; k. 96 – 97
k. 553 v – 559
k. 1
k. 391 v
k. 20 v – 21 ; k. 533 ; k. 535
k. 96 ; k. 554, k 555 ; k. 558
k. 26 ; k. 373 – 387
k. 546 – 549 ; k. 658 ; k. 660
k. 31 – 34
k. 41 – 42
k. 7 – 9
k. 132 - 134
k. 10 – 11
k. 12 – 13
k. 135 – 137
k. 52 – 53
k. 126 – 127
k. 334 - 335
k. 713 – 714 ; k. 736 – 740
k. 54 –
60
k. 395 v – 396
k. 401 - 420
k. 582 v – 584
k. 594 – 601
k. 715 – 724 ; k. 736 – 737 ; k. 741 - 752
k. 176 – 231
k. 580 v – 582 v
k. 627
k. 625 – 626
k. 830

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

1.1.1

T. D.

Czyn przypisany :
W dniu 29 lutego 2020 roku w miejscowościS.przyul. (...), gminaR., województwa(...), w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia , postrzeliłK. C.w okolice klatki piersiowej z broni palnej czarnoprochowej o zapłonie kapiszonowym , mianowicie rewolweruo nazwie U. (...)(...)kal. 11,2 mm , czym spowodował ranę postrzałową klatki piersiowej po stronie lewej ze złamaniem VII żebra po stronie lewej , przedziurawieniem lewej kopuły przepony oraz przedziurawieniem przedniej ściany żołądka oraz rozlane zapalenie otrzewnej , co spowodowało ciężki uszczerbek na zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu , lecz zamiaru nie osiągnął z uwagi na skuteczne udzielenie pomocy medycznej pokrzywdzonemu    tj. o czyn    zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1    k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt. 2    k.k.w zw. zart. 11 § 2 kk.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1
Ad I
1/. Fakt, że gdy po przyjeździeT. D.do domu w dniu 29.02.2020 roku    jego wnuczki wyszły do niego , toK. C.miał złapać je za głowę i wepchnąć do pokoju , a następnie miał kilkakrotnie    opluć oskarżonego , bić go i dusić    za szyję
2/. Fakt, że pierwszy strzał z posiadanej przez siebie broni czarnoprochowej miał być przezT. D.jedynie strzałem ostrzegawczym , oddanym jedynie celem odstraszeniaK. C.   
3/. Fakt, że drugi    strzał w kierunku pokrzywdzonegoC.oskarżonyT. D.miał oddać bezwiednie lub też przypadkowo; z uwagi na to, że kurek ześlizgnął mu się po palcu, względnie z tego powodu , że gdy podświadomie odwodził kurek rewolweru , to na skutek zaczepienia nogą prawdopodobnie o wycieraczkę , zachwiał się i wówczas padł strzał ,    a miało mieć to miejsce w momencie , gdy pokrzywdzony zbliżał się do niego   
4/. Fakt, że    oddając drugi strzał oskarżonyT. D.przystawił rewolwer do ciała pokrzywdzonegoK. C.   

- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.     
- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- zeznania świadkaK. C.
- zeznania świadkaM. D.

k. 69 ; k. 93 v ; k. 391 ; k. 393 – 393 v ; k. 584 v
k. 585 v ; k. 799 - 808
k. 69 ; k. 94 ; k. 391 – 394 ; k. 585 ; k. 799 – 808 ; k. 834   
k. 69 ; k. 94 – 94 v ; k. 391 v – 394 ; k. 585 ; k. 799 – 808 ; po części k. 834
k. 39 ; k. 96 ; k. 556 ; k. 557 v – 558
k. 110

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Ad I
1 /.
2 /.
3/.
4/.
5/.
6/.
7 - 9/.
10 – 12 /.
Ad 13 – 14/.   

- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.   
- zeznania świadkaH. D.
- zeznania świadkaM. D.
- zeznania świadkaK. C.
-
wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- zeznania świadkaH. D.
- zeznania świadkaM. D.
- zeznania świadkaK. C.   
- krótki raport działań
wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
-postanowienie Sądu Rejonowego wW.z dnia 29.07. 2021 roku – V Kp 236/20
- po części wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- po części zeznania świadkaM. D.
- po części zeznania świadkaH. D.   
-    zeznania świadkaK. C.   
- notatka urzędowa
- po części wyjaśnienia oskarżonegoT. D.
- po części zeznania świadkaM. D.
- zeznania świadkaK. C.
- dokumentacja medyczna
- protokół zatrzymania rzeczy
- protokół oględzin wraz z dokumentacją fotograficzną
- protokół przeszukania samochoduV.nr rej. (...)i dokumentacja fotograficzna
- protokół oględzin rewolweru
- protokół oględzin posesji i dokumentacja fotograficzna
opinia pisemna biegłego sądowego z zakresu chirurgii ogólnejM. R.z dnia 1.03.2020
- opinia ustna biegłegoM.
R.
- opinia uzupełniająca z biegłegoR.z dnia 15.06.2021 r i opinia zbiorcza z dnia 4.10.2021 r.
- opinia pisemna biegłegoJ. S. (1)z dnia 2.03.2020 r.
- opinia ustna biegłegoJ. S.
- opinia uzupełniająca biegłegoJ. S. (1)z dnia 14.10.2020 r
- opinia ustna biegłego na rozprawie w dniu 27.04.2021
- opinia uzupełniająca z dnia 29.04.2021
- opinia uzupełniającą z dnia 20.07.2021 r oraz / zbiorcza / z dnia 4.10.2021
- opinia sądowo – psychiatryczno – psychologiczna   
- opinia ustna biegłych na rozprawie w dniu 27.04.2021
- przekaz pocztowy na kwotę 5000 zł
- pisemne porozumienie z dnia 11.06.2021
- przelew kwoty 17.000 złotych

- wyjaśnienia oskarżonego i zeznania wymienionych tu świadków są konsekwentne , a ponadto wzajemnie uzupełniają się i wspierają
- wyjaśnienia oskarżonegoT. D.i zeznania świadków są odnośnie wymienionej tu kwestii konsekwentne , jak też    wzajemnie uzupełniają się i korespondują ze sobą , a ponadto znajdują potwierdzenie oraz wsparcie w dowodzie o charakterze materialnym i obiektywnym w postaci krótkiego raportu działań, którego wiarygodności nie sposób byłoby zakwestionować
- wyjaśnienia oskarżonego są konsekwentne i znajdują potwierdzenie w treści wymienionego tu postanowienia Sądu Rejonowego wW., które jest dowodem rzecz jasna ze wszech miar wiarygodnym   
- wyjaśnienia oskarżonegoT. D./ w tej części, która jest zgodna z wypowiedziami świadków, a więc poza tym o czym jest mowa w pkt 1 – 3 dotyczących dowodów uznanych przez sąd za niewiarygodne /    oraz zeznania świadkówH. D.iM. D.orazK. C.    są    konsekwentne , korespondują ze sobą i wzajemnie uzupełniają się
- wyjaśnienia oskarżonego znajdują wsparcie i potwierdzenie w dowodzie obiektywnym jakim jest wspomniana tu notatka urzędowa
-   
zeznania świadkówM. D.iK. C.    charakteryzują się    konsekwencją , wzajemnie uzupełniają się oraz wspierają się , a ponadto znajdują potwierdzenie w dowodach obiektywnych i materialnych w postaci dokumentacji medycznej dotyczącej pokrzywdzonego, której wiarygodność nie może być w żaden sposób poddawana w wątpliwość
-   
- wymienione tu protokoły : zatrzymania , oględzin , przeszukania , jak też dokumentacja fotograficzna stanowią dowody materialne i obiektywne , które w pełni mogą zasługiwać na wiarę , a ponadto czynności o których tu mowa zostały przeprowadzone na podstawie obowiązujących przepisów i zgodnie z nimi
- wszystkie opinie wymienionych tu biegłych mogą w pełni zasługiwać na wiarę , ponieważ są logiczne , pełne, nie zawierają wewnętrznej sprzeczności , a ponadto brak jest podstaw do poddawania w wątpliwość    kompetencji , wiedzy i obiektywizmu biegłych
- przekaz , pisemne porozumienie oraz przelew są dowodami materialnymi i obiektywnymi , których wiarygodność nie sposób byłoby poddawać w wątpliwość

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1
Ad I   
Ad 2/
Ad 3/.
Ad 4/.

-wyjaśnienia oskarżonego
T. D.    - k. 69 ; k. 93 v ; k. 391 ; k. 393 – 393 v ; k. 584 v
k. 585 v ; k. 799 - 808
wyjaśnienia oskarżonegoT. D.- k. 69 ; k. 94 ; k. 391 – 394 ; k. 585 ; k. 799 – 808 ; k. 834   
-
wyjaśnienia oskarżonego
T. D.- k. 69 ; k. 94 – 94 v ; k. 391 v – 394 ; k. 585 ; k. 799 – 808 ; po części k. 834
- zeznania świadkaK. C.– k. 39 ; k. 96; k. 556 ; k. 557 v – 558
-    zeznania świadkaM. D.– k. 110

Wyjaśnienia oskarżonego dotyczące omawianej tu kwestii nie mogą być uznane za wiarygodne , ponieważ pozostają w sprzeczności z innymi dowodami zebranymi w sprawie.   
I tak świadekK. C.    zeznał w szczególności , że w dniu 29.02.2020 roku po wejściu do domu oskarżonyT. D.poczęstował swoje obie swoje wnuczki pączkami , które o tym fakcie poinformowały zarówno świadka , jak też iM. D./ oboje w tym czasie przebywali w pokoju /    Świadek    zwrócił się do dzieci , aby pozostały w pokoju , po czym sam wyszedł na zewnątrz i zwrócił się z kolei doT. D., aby zaprzestał bezpodstawnego składania    zawiadomień do organów policji o rzekomym popełnieniu przezK. C.przestępstw. W odpowiedziT. D.oświadczyłC., że „mu pokaże”, po czym opuścił na kilka minut dom. / k. 39 ; k. 96 ; k. 553 v ; k. 556 v k. 557 v ; k. 558 v /. Pokrzywdzony zaprzeczył natomiast kategorycznie , aby doszło wówczas pomiędzy nim, a oskarżonym do szarpaniny , aby miał go opluć , aby zachowywał się wobec niego agresywnie , szarpiąc go ; jak też aby miał wcześniej chwycić obie małoletnie wnuczki oskarżonego za głowę i siłą wciągnąć je do pokoju. / k. 96 ; k. 556 – 556 v    /.
Jak więc widać zacytowane tu zeznania pokrzywdzonegoC.zadają kłam omawianym tu sugestiom oskarżonego , iż w dniu zdarzenia miał on paść ofiarą agresji z jego strony , jak też , aby wcześniej miał zachować się agresywnie wobec wnuczek oskarżonego.
W ocenie sądu wypowiedzi świadkaK. C.mogą zasługiwać na wiarę, ponieważ są one konsekwentne i    znalazły potwierdzenie w innych dowodach zebranych w sprawie.
ŚwiadekH. D.    podała mianowicie , że pokrzywdzony nie zabrał małoletnich dzieci , a tylko powiedział, aby poszły do pokoju i nie chwycił ich za główki , wpychając je do pokoju ; ani też nie używał wulgarnych słów wobec oskarżonego i nie widziała również , aby miał opluć go, jak również , aby chciał uderzyć i uderzył oskarżonegoD.w głowę.    A sam początek zdarzenia wyglądał tak jak to przedstawił świadekC.. / k. 527 v - 531 v /.
Kolejny świadek , a mianowicieM. D.także potwierdziła żeK. C.wyszedł z pokoju, aby powiedzieć oskarżonemu, że nie życzy sobie takiego oczerniania go i aby jej ojciec nie składał fałszywych zeznań na policji nie było takiej sytuacji, aby wypchnął siłą dzieci do pokoju i nie przypomina sobie, aby odezwał się do jej ojca słowami wulgarnymi. Świadek nie widziała również, aby jej ojciec został opluty przezK. C.i abyK. C.uderzył ojca w głowę. / k. 532 v ; k. 534 ; k. 535 /
Nie ulega zatem w ocenie sądu kwestii, że zeznania pokrzywdzonegoK. C.wsparte wypowiedziami świadkówH. D.iM. D.zaprzeczają omawianym tu sugestiom oskarżonegoT. D.. W przekonaniu sądu również brak jest podstaw do zakwestionowania wiarygodności zeznań świadkówD.iD.. A to chociażby dlatego, że są one odnośnie omawianych tu kwestii konsekwentne i wzajemnie uzupełniające się.    Dodać też wypada, że w przekonaniu sądu nie sposób byłoby uznać, że świadkowie ci mieli złożyć nieprawdziwe zeznania działając celowo na niekorzyść oskarżonego . I dodać tu wypada, że uwaga ta odnosi się także do świadkaK. C.. Oczywiście – jak podano – trudno zaprzeczyć, aby pomiędzy świadkami , a oskarżonym nie dochodziło od pewnego czasu do konfliktów, ale tym niemniej fakt ten w przekonaniu sądu nie może oznaczać sam przez się, że wiarygodność wypowiedzi świadków może budzić wątpliwości. Albowiem ową niewiarygodność należałoby przecież ponad wszelką wątpliwość wykazać, a dowodu na taką ewentualność w niniejszej sprawie ewidentnie brak. Ponadto przypomnieć należy, że przecież wszyscy świadkowie zostali uprzedzeni od odpowiedzialność zart. 233 kk, a w dodatku      na wniosek oskarżonego bądź też jego obrońcy zostało od nich odebrane przyrzeczenie . / vide – k. 527 v ; k. 553 v /. Niesposób byłoby zatem zdaniem sądu przyjąć, że świadkowie zdecydowaliby się w sposób świadomy na narażenie się na odpowiedzialność karną za złożenie nieprawdziwych zeznań celowo na niekorzyść oskarżonegoD.tylko dlatego, że pomiędzy nimi dochodziło do konfliktów.
Wyjaśnienia oskarżonego w tym względzie nie mogą być w ocenie sądu przyjęte za wiarygodne , ponieważ pozostają one w zasadniczej sprzeczności z zeznaniami świadkaK. C.. Wynika z nich bowiem w szczególności , że wbrew sugestiom oskarżonego pierwszy oddany przez niego strzał z posiadanej przez niego broni czarnoprochowej nie był bynajmniej strzałem ostrzegawczym ; przeciwnie – był on kierowany z odległości 1,5 m w głowę pokrzywdzonego, jednakże z uwagi na to, że świadek zdołał intuicyjnie uczynić unik i podbić rękę oskarżonego w której ten trzymał broń, to    strzał ten jedynie ogłuszył go . / k. 39 ; k. 95 ; k. 553 v – 555 v ; k. 556 – 559 /. Co więcej pokrzywdzony wprost podał, że nie był to strzał ostrzegawczy. / k. 556 /.
W przekonaniu sądu zeznania świadkaC.mogą zasługiwać na wiarę , gdyż są jasne, logiczne i znajdują po części potwierdzenie    w wypowiedziach świadkaM. D., a takżeH. D., które z przytoczonych przed chwilą powodów mogą być zdaniem sądu uznane za wiarygodne.
Świadek ten podała bowiem, że pierwszym strzałemK. C.był otumaniony , wpadł ogłuszony do domu i zataczał się, trzymając się za głowę i oko. / k. 20 v ; k. 110 ; k. 532 ; k. 533 – 536 /.
NatomiastH. D.zeznała na rozprawie sądowej, żeK. C.przytrzymał się za głowę , bo powiedział, że został ogłuszony tym pierwszym strzałem. / k. 530 /.
Jak więc widać świadkowie potwierdzili wypowiedzi pokrzywdzonego w szczególności co do skutków owego pierwszego strzału oddanego przez oskarżonego.
Wyjaśnienia oskarżonegoT. D.odnośnie omawianej tu kwestii nie mogą być uznane za wiarygodne, a to dwóch zasadniczych powodów :
Po pierwsze dlatego, że wypowiedzi te nie mogą być uznane za konsekwentne. Zauważyć bowiem należy, że podczas przesłuchania w trakcie postepowania przygotowawczego oskarżony podał, że ów drugi strzał w kierunku pokrzywdzonegoC.oddał „bezwiednie”. / k. 69 /.
Natomiast w trakcie posiedzenia w Sądzie Rejonowym wW.oskarżony potwierdzając, że strzał ten miał oddać bezwiednie , dodał jednocześnie, że w momencie gdy pokrzywdzony zmierzał w jego kierunku , to cofając się i trzymając w ręku pistolet skierowany do przodu, po palcu ześlizgnął mu się kurek , który uderzył w kapiszon , po czym nastąpił strzał . / k. 94 / .
Z kolei na rozprawieT. D.oświadczył, ze „podczas cofania się do tyłu” zaczepił nogą , albo też noga ześlizgnęła mu się ze stopnia , co spowodowało, że się zachwiał i w tym momencie poczuł charakterystyczne szarpnięcie i huk. Nie mógł uwierzyć, że ten rewolwer mógł wypalić , bo nie trzymał palca na cynglu. Jedynie mógł mu się palec ześlizgnąć z kurka , bo nie dociągnął do końca. Oddanie przez niego tego drugiego strzału, to był więc przypadek , gdyż jest bowiem pewny , że nie nacisnął na spust pistoletu i nie miał palca na spuście . Jego zdaniem oddanie tego strzału było przypadkowe , bo zaczepił o coś i pewnie była to gruba wycieraczka / k. 391 v ; k. 392 v ; k. 585 ; k. 799 – 808 ; po części k. 834 /.
Jak więc widać sugestia że drugi strzał nastąpił na skutek zachwiania się spowodowanego przypadkowym zaczepieniem / ześlizgnięciem się nogi oskarżonego prawdopodobnie z wycieraczki pojawiła się w wyjaśnieniach oskarżonego dopiero na rozprawie sądowej. Dodać też wypada, że po odczytaniu wyjaśnień z k. 68 – 69 v oskarżonyD.oświadczył, że musiał się wtedy w Prokuraturze przejęzyczyć mówiąc, że bezwiednie oddał strzał w kierunku pokrzywdzonego, gdyż chciał powiedzieć, że ten strzał padł bezwiednie , a nie to, że go oddał bezwiednie . Cały czas miał na myśli w Prokuraturze, że ten strzał to był przypadek, ale nie wiedział wtedy jak to przedstawić. Natomiast jeśli chodzi o wyjaśnienia z k. 93 – 94 v , to „w sumie nie do końca je potwierdza, bo był pod wpływem emocji, a właściwe wyjaśnienia złożył w sądzie”. / k. 333 – 333 v/.   
W przekonaniu sądu przedstawione tu sugestie oskarżonego nie mogą być jednak przyjęte ,gdyż nie brzmią przekonującą i logicznie. Gdyby bowiem nawet na chwilę przyjąć, że w trakcie przesłuchania w Prokuraturze oskarżony mógł przejęzyczyć się odnośnie podanej powyżej kwestii, to nie może ulegać zdaniem sądu kwestii, że mógł owo przejęzyczenie ujawnić i sprostować swoje wypowiedzi. Zauważyć należy bowiem, że wspomniany tu protokół został mu odczytany przez Prokuratora , a tymczasem oskarżony nie tylko nie dokonał nim jakiegokolwiek sprostowania, ale oświadczył, że „zgadza się z treścią zapisanych wyjaśnień” / k. 69 v /. Natomiast – oględnie i łagodnie mówiąc – dziwacznie brzmią zdaniem sądu twierdzenia oskarżonego, iż cały czas miał na myśli w Prokuraturze, że ten strzał to był przypadek, ale nie wiedział wtedy jak to przedstawić. Nie sposób byłoby bowiem uznać, że podanie wówczas podczas przesłuchania tak prostej w sumie okoliczności mogłoby przekraczać możliwości intelektualne oskarżonegoD., czy też aby wymagało od niego konieczności posiadania jakiejś specjalistycznej wiedzy co do przedstawienia tegoż faktu !
Jeśli zaś chodzi o przesłuchanie w Sądzie Rejonowym wW., to o ile można by uznać, żeT. D.mógł odczuwać emocje związane z sytuacją w jakiej się znalazł , to jednak w ocenie sądu stan ten nie może być uznany za tłumaczący taką , a nie inną treść złożonych wówczas przez niego wyjaśnień.
Po drugie wreszcie dlatego, że omawiane tu wyjaśnieniaT. D.    pozostają w sprzeczności z innymi dowodami zebranymi w sprawie, a nade wszystko z zeznaniami świadka – pokrzywdzonegoK. C.. Podkreślenia bowiem wymaga, że świadek ten podał w szczególności , że gdy po pierwszym strzale wszedł do domu i na korytarzu chwycił za grzejnik i za klamkę do drugich drzwi wejściowych, to    w tym momencie podszedł do niego oskarżony , oddając drugi strzał , który trafił pokrzywdzonego w klatkę piersiową po stronie lewej, w wyniku czego    przewrócił się na podłogę , leżąc na korytarzu pomiędzy przedsionkiem, a pokojem. Pokrzywdzony zaznaczył przy tym, że po pierwszym strzale oskarżony nie cofnął się , ale wręcz przeciwnie podszedł do niego i nie mógł potknąć się o wycieraczki, które leżały z boku, a do drugiego strzału doszło jak już świadek był w korytarzu wewnątrz domu / po części k. 96 ; k. 554 ; k. 555 – k. 556 ; k. 558 – 559 /.
Wspomnieć też trzeba o tym, że świadekM. D.zeznała, że przy drugim strzaleK. C.znajdował się na korytarzu i pokrzywdzony nie mówił jej, że oskarżony przed strzałem miał się potknąć, czy też zachwiać ./ k. 533 ; k. 534 v/ , co koresponduje z cytowanymi przed chwilą wypowiedziami świadkaC..     
WyjaśnieniaT. D.pozostają także w sprzeczności z opinią biegłego sądowego z zakresu broni , amunicji , uzbrojenia artyleryjskiego , rakiet, materiałów wybuchowych , pirotechniki oraz wyrobów pirotechnicznych –J. S. (1), który podał , żenie jest możliwe oddanie z przedmiotowego rewolweru strzału bez odwiedzenia kurka i nie jest też możliwe ześlizgnięcie się palca aby nastąpił strzał z tego rewolweru, tylko musi być to pełne odwiedzenie kurka i naciśnięcie na spust.Bębenek rewolweru obraca się po pełnym napięciu kurka i jest to broń która wymaga każdorazowego naciśnięcia kurka przez strzałem. Naciśnięcie kurka powoduje przesuniecie się komory o jedną pozycję i żeby ktoś chciał oddać następny strzał z tego pistoletu , to musi w pełni odciągnąć kurek, nacisnąć spust i dopiero wtedy następuje strzał.Nie jest możliwe oddanie przypadkowego bądź niekontrolowanego strzału z przedmiotowego rewolweru , gdyż zabezpieczenie tej broni wykluczają taką możliwość. Przypadkowe upuszczenie /ześlizgnięcie się/ kurka nie może skutkować oddaniem przypadkowego / niekontrolowanego strzału./ k. 395 v – 396 ; k. 405 ; k. 419 /.       
Nie ulega zatem w przekonaniu sądu wątpliwości, że zeznania pokrzywdzonegoK. C.oraz opinia biegłegoJ. S. (1)zaprzeczają omawianym tu sugestiom oskarżonego co do okoliczności oddania przez niego drugiego strzału z posiadanej broni czarnoprochowej.
Z przyczyn już poprzednio podanych wypowiedzi świadkaC.mogą w przekonaniu sądu zasługiwać na wiarę. Także opinia biegłegoS.stanowi w pełni wiarygodny dowód w sprawie , gdyż jak to już poprzednio podano jest logiczna , jasna , pełna , nie zawiera wewnętrznej sprzeczności , jak też brak jest jakichkolwiek podstaw do poddawania w wątpliwość wiedzy , kompetencji i obiektywizmu biegłego.       
Zeznania świadkówK. C.orazM. D.w tych fragmentach,    w których podali , że    oddając drugi strzał oskarżonyT. D.przystawił rewolwer do ciała pokrzywdzonegoK. C.nie mogą być uznane za wiarygodne, ponieważ pozostają w zasadniczej sprzeczności z opiniami biegłychM. R.iJ. S. (1). Podkreślenia bowiem wymaga, że z opinii uzupełniającej biegłegoS.z dnia 20.07.2021 r oraz z dnia 4.10.2021 r. / wydanej wspólnie z biegłymM. R./ wynika, ze brak śladów osmalenia oraz ziaren prochu na koszulce poszkodowanego , w ranie i okolicach rany jak również kształt rany postrzałowej , nie wskazują na możliwość oddania strzału do poszkodowanego z przyłożenia bądź z niewielkiej odległości. / k. 724 ; k. 737 /.
Opinie biegłych stanowią bez wątpienia w pełni wiarygodne dowody , ponieważ jak to już wspomniano są one pełne, logiczne , nie zawierają wewnętrznych sprzeczności , a ponadto
nie można by zakwestionować kompetencji , obiektywizmu i wiedzy biegłych.
Niejako na marginesie zauważyć należy, że na rozprawie sądowej świadekM. D.sprecyzowała , ze nie widziała momentu przystawienia przez oskarżonego broni do ciała pokrzywdzonego . / k, 536 /.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W przekonaniu sądu kwalifikacja prawna przyjęta w akcie oskarżenia jest zasadna. Ewidentnym jest bowiem , że oskarżonyT. D.działaniem swym wyczerpał dyspozycję przepisuart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1    k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt 2    k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Przemawia za tym bowiem całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego .
Przypomnieć bowiem należy , że pokrzywdzonyK. C.z miejsca zdarzenia został przewieziony karetką pogotowia do szpitala wW.    , gdzie stwierdzono ranę postrzałową klatki piersiowej i został o poddany w trybie natychmiastowym zabiegowi operacyjnemu.    W jej trakcie w wolnej jamie otrzewnej w śródbrzuszu prawym stwierdzono obecność pocisku / który został usunięty i zabezpieczony / , a ponadto ujawniono przedziurawienie lewej kopuły przepony ; złamanie żebra VII lewego oraz perforację przedniej ściany żołądka spowodowanej przejściem pocisku z obfitym wyciekiem treści pokarmowej do wolnej jamy otrzewnej. Stwierdzony otwór w przeponie został zeszyty szwem ciągłym , natomiast brzegi perforacji przedniej ściany żołądka zostały wycięte, a krwawiące naczynia w błonie śluzowej żołądka podkłuto. Po opuszczeniu szpitala pokrzywdzony kontynuował leczenie -    dokumentacja medyczna dotyczącaK. C.–    k. 26 ; k. 373 – 387 ; k. 546 – 549 ; k. 658 ; k. 660.
Biegły z zakresu chirurgii ogólnejM. R.w wydanych przez siebie opiniach , oraz w opinii zbiorczej z biegłymJ. S. (1)podał, że po zapoznaniu się z całością dokumentacji medycznej nadesłanej przez sąd stwierdza, żeK. C.doznał w wyniku zdarzenia zaistniałego w dniu 29.02.2020 roku obrażeń ciała w postaci : rany postrzałowej klatki piersiowej po stronie lewej ze złamaniem VII żebra , przedziurawieniem lewej kopuły przepony , przedniej ściany żołądka w okolicy krzywizny większej , uszkodzeniem przednio-górnej części trzonu kręgu w odcinku piersiowym(...);    urazowej śladowej odmy opłucnowej po stronie lewej ; uszkodzenia segmentu VIII wątroby oraz tkanek miękkich jamy otrzewnowej i rozlanego zapalenie otrzewnej. Obrażenia jakich doznałK. C.w wyniku zdarzenia zaistniałego w dniu 29.02.2020 r. w opinii biegłego są ciężkimi obrażeniami ciała i należy kwalifikować je w myślart. 156 § 1 pkt 2 kkjako chorobę realnie zagrażającą życiu. Sposób działania sprawcy opisany przez pokrzywdzonego w protokole przyjęcia ustnego zawiadomienia , protokołach przesłuchania świadków oraz na podstawie dokumentacji medycznej w opinii biegłego narażał pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia . / k. k. 52 – 53 ; k. 126 – 127 ; k. 334 – 335 ; k. 713 – 714 ; k. 736 – 740 /.
Jeśli się weźmie pod uwagę fakt, że wspomniane tu obrażeniaK. C.były wynikiem użycia przezT. D.broni palnej czarnoprochowej , to      nie może ulegać zdaniem sadu kwestii, że oskarżony co najmniej przewidywał i godził się na to, ze spowoduje u pokrzywdzonego obrażenia ciała mogące skutkować nawet jego zgonem .    Każdy człowiek nie mający nawet wykształcenia medycznego    posiada bowiem pełną świadomość jakie skutki może spowodować oddanie do innego człowieka strzału z broni palnej z bliskiej odległości w kierunku klatki piersiowej . I oskarżony nie jest tu rzecz jasna żadnym wyjątkiem. Więcej , skoro sam oskarżonyD.przyznał, że z posiadanym przez siebie od 2017 roku rewolwerem jeździł na strzelnicę wR.i na terenieM./ k. 392 / , to ewidentnym jest, że posiadał pełną orientację co do właściwości tejże broni. A zostały one w sposób najbardziej dobitny przedstawione przez biegłegoJ. S. (1), który podał, że użycie tej broni może stanowić zagrożenie dla życia i zdrowia ludzkiego, a prędkość wylotowa pocisku wynosi od 170 do 285 m na sekundę , zaś badana broń była załadowana pociskami o masie 9 gramów , co daje energię wylotową od 130 do 360 J dla porównania pistolet P64 charakteryzował się energią wylotową w wysokości 200 J. / k. 395 v ; k. 410 /. Oznacza to zatem , że przedmiotowa broń posiadała większa energię strzału niż - nazwijmy to tak – tradycyjna broń palna.
Ponadto należy tu przypomnieć , ze w świetle cytowanej już poprzednio opinii biegłegoJ. S. (1)ewidentnym jest, że wbrew sugestiom oskarżonego ów drugi strzał w kierunku pokrzywdzonego nie mógł być oddany przez oskarżonego przypadkowo / vide – k. 395 v – 396 ; k. 407 k. 419 / , a zatem mówiąc innymi słowy obrażenia doznane przezK. C.nie można by żadną miarą potraktować jako w istocie rzeczy    nieszczęśliwy wypadek, spowodowany zwykłym potknięciem oskarżonego o znajdującą się na schodach wycieraczkę.
Wreszcie nie od rzeczy będzie tu przypomnieć, że jak podano oskarżony w dniu zdarzenia oddał dwa strzały. Jeśli chodzi o pierwszy strzał , to sąd przyjął zeznania pokrzywdzonegoC.w których podkreślił, że nie był to strzał ostrzegawczy , ale gdyby nawet przyjąć na chwilę , że istotnie był to właśnie strzał ostrzegawczy , to i tak okoliczność ta w kontekście późniejszego zachowania oskarżonegoD.nie miałaby znaczenia. A to oczywiście dlatego, że przecież bezspornym jest, że oskarżony w przytoczonych już uprzednio okolicznościach oddał potem w krótkim czasie    drugi strzał w kierunkuK. C.i nie był to bynajmniej strzał niezamierzony , sprowokowany i przypadkowy. Fakt ten – jak to zostało to powyżej zasygnalizowane – w połączeniu z innymi przytoczonymi wcześniej w sposób ewidentny potwierdza zdaniem sądu zasadność postawionego oskarżonemu zarzutu.
A zresztą nasuwa się tu też pytanie odnośnie celu przyniesienia przez oskarżonegoT. D.przedmiotowego rewolweru. Okolicznością bezsporną w sprawie jest bowiem , że po przyjściu do domu w dniu zdarzenia oskarżony nie posiadał owego rewolweru i sam przyznał , że przyniósł go z samochodu dopiero w okresie późniejszym po tym gdy po zwróceniu się do niego przez pokrzywdzonegoC.o zaprzestanie składania przez niego powiadomień do organów policji wyszedł na chwilę na zewnątrz.T. D.sugerował wprawdzie na rozprawie sądowej, że zamierzał przestraszyćK. C.i „pogonić go jak on go pogonił” / k. 391 / , ale jak podano z przyczyn powyżej przytoczonych sąd nie dał wiary twierdzeniom oskarżonego o agresywnym zachowaniu pokrzywdzonego wobec niego. Jednak nawet gdyby chwilowo przyjąć, że tak było, to i tak nie można by zdaniem sądu uznać, że fakt przyniesienia przezT. D.byłby usprawiedliwiony. Przecież w takiej sytuacji oskarżony musiałby mieć świadomość , że w ten sposób może wywołać odwrotny od zamierzonego skutek tzn. może spowodować jeszcze bardziej agresywną reakcję ze strony pokrzywdzonego i być może oskarżony będzie musiał użyć broni.. Nic zatem nie stałoby na przeszkodzie , aby oskarżony – gdyby oczywiście założyć , że nie zamierzał eskalować całego konfliktu - na pewien czas opuścił dom , oczekując na uspokojenie zarówno siebie samego , jak teżK. C.. Tymczasem jak wiadomo stało się zupełnie inaczej , co zdaniem sądu jest faktem znamiennym , gdyż świadczyłoby o tym, żeT. D.liczył się z tym, że ów konflikt może przybrać za sile. Jaką bowiem miał on pewność , że pokrzywdzony nie tylko nie zaprzestanie agresywnej postawy wobec niego , ale może zachować się jeszcze gorzej ?. Raz jeszcze należy tu podkreślić , że powyższe rozważania maja w istocie rzeczy charakter w istocie teoretyczny , oparty na chwilowym założeniu, że wyjaśnienia oskarżonego w których sugerował, żeK. C.miał wykazać się agresywną postawą wobec niego mogą być uznane za wiarygodne.             
Tak więc reasumując , całokształt powyżej podanych faktów wskazuje więc w ocenie sądu bezspornie na to, że oskarżonyT. D.przewidywał i godził się na to, że może dojść do zgonu pokrzywdzonegoK. C., co jednak nie nastąpiło z uwagi na skuteczne udzielenie pomocy medycznej pokrzywdzonemu. Godzi się też zauważyć, że w przekonaniu sądu ewidentnym jest , że w przypadku oskarżonego można mówić jedynie o działaniu z zamiarem ewentualnym , ponieważ brak jest jakichkolwiek ewidentnych podstaw do przyjęcia jego działania z zamiarem bezpośrednim.

☐

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się

do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. D.

I

Zgodnie z treścią przepisuart. 53 § 1 k.k.sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na stopień zawinienia wpływają wszelkie okoliczności, które decydują o zakresie swobody sprawcy w wyborze i realizacji zachowania zgodnego z prawem, w tym możliwość rozpoznania znaczenia czynu, możliwość podjęcia decyzji zgodnej z prawem i możliwość faktycznego kierowania swoim postępowaniem.
Mając na względzie powyżej przedstawione uwagi , wymierzając oskarżonemuT. D.    karę sąd jako okoliczność o charakterze szczególnie obciążającym przyjął popełnienia przestępstwa o dużym stopniu społecznej szkodliwości.
Natomiast przesłanką łagodzącą jest bez wątpienia fakt uprzedniej niekaralności sadowej oskarżonego . / k. 73 ; k. 494 ; k. 542 k. 696 / , posiadanie w istocie pozytywnej opinii z miejsca zamieszkania / k. 143 – 147 ; k. 611 – 612 / i z miejsca pracy / k. 526 ; k. 624 /
Biorąc wszystko powyższe pod uwagę sąd skazał oskarżonegoT. D.    na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1    k.k.w zb. zart. 156 § 1 pkt. 2    k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k,    a na podstawieart. 14 §1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzył oskarżonemu karę    8 lat    pozbawienia wolności .
W ocenie Sądu kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze spełni swoje cele wychowawcze tak jak i zapobiegawcze, w pełni czyniąc przy tym zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Jednocześnie kara ta nie przekracza stopnia winy oskarżonego, uwzględniając jednak społeczną szkodliwość przypisanego mu czynu.

T. D.

III

Na podstawieart. 46 § 2 k.k.sąd orzekł od oskarżonegoT. D.na rzecz pokrzywdzonegoK. C.    kwotę 20.000 złotych, tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, uznając ją za adekwatną do doznanych przez pokrzywdzonego dolegliwości .    Sąd miał bowiem tu na względzie fakt uprzedniego przekazania przez oskarżonego pokrzywdzonemu środków finansowych w łącznej kwocie 30.000 złotych na którą to kwotę składa się także wartość samochodu markiV. (...)/ vide – k. 625 – 627 ; k. 830/ , w związku z czym ewidentnym jest, że do uiszczenia pozostaje jeszcze kwota 20.000 złotych tytułem zadośćuczynienia / oświadczenie pełnomocnika pokrzywdzonego    – k. 834 v /.

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia

z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

T. D.

II

Na podstawieart. 63 § 1 kk    na poczet wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności sąd zaliczył mu okres zatrzymania od dnia 29 lutego 2020 roku do dnia 3 marca 2020 roku oraz okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 12 kwietnia 2020 roku do dnia 3 marca 2022 roku   

T. D.

IV   

Na podstawieart. 44 § kksąd orzekł także przepadek dowodu rzeczowego wymienionego pod poz. 1 w wykazie dowodów rzeczowych na k. 158 , natomiast dowody rzeczowe wymienione pod poz. 1 – 5 w wykazie na k. 159    nakazał pozostawić w aktach

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,

a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

-

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V

Sąd zasądził od oskarżonegoT. D.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. C.kwotę 3.075 zł , tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w niniejszej sprawie / k. 493 /.

VI

Sąd zwolnił oskarżonegoT. D.od opłaty i kosztów postępowania w sprawie przejmując je na rachunek Skarbu Państwa

8. podpis