Sąd Rejonowy w Człuchowie
IV Wydział Pracy
Sygnatura akt: IV P 65/20
Data wyroku: 2020-11-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki, Jolanta Woźniak , Ewa Połom

Sygn. akt IV P 65/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 listopada 2020 roku
Sąd Rejonowy w Człuchowie IV Wydział Pracy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Sądu Rejonowego Marek Osowicki

Ławnicy:

J. W.,E. P.

Protokolant:

Kierownik sekretariatu Anna Górska

po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2020 roku w Człuchowie
sprawy z powództwaM. J.
przeciwko Inspekcji Weterynaryjnej Powiatowemu Inspektoratowi Weterynarii wB.
o odszkodowanie

1
oddala powództwo

2
zasądza od powodaM. J.na rzecz pozwanej Inspekcji Weterynaryjnej Powiatowego Inspektoratu Weterynarii wB.kwotę 758,57 zł ( siedemset pięćdziesiąt osiem złotych 57/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienia od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem kosztów procesu.

Sygn. akt IV P 65/20

UZASADNIENIE
PowódM. J.wniósł przeciwko pozwanej Inspekcji Weterynaryjnej Powiatowemu Inspektoratowi Weterynarii wB.i zasądzenie 17.760 zł stanowiące równowartość trzymiesięcznego wynagrodzenia tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę z odsetkami ustawowymi od 29.05.2020 r. do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż 10.04.2020 r. złożył do pracodawcy wniosek o przedłużenie urlopu wychowawczego od 14.04.2020 r. , który spotkał się z przychylnością i nie było żadnej reakcji negatywnej, że na urlopie tym nie może przebywać. Dopiero 20.05.2020 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii zaczął kwestionować przebywanie powoda na urlopie wychowawczym. W ocenie powoda upłynął okres na dokonanie rozwiązania umowy o pracę w trybieart. 52 k.p.a zarzut naruszenia art. 80 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej jest nieuzasadniony, bowiem powód stał się pracownikiem służby cywilnej KPP wB.i następnie pełnił służbę cywilną w NadleśnictwieT., zaś podjęcie pracy w Inspekcji Weterynaryjnej było tylko dodatkową praca w stosunku do głównego miejsca pracy. Tym samym Powiatowy Lekarz Weterynarii nie był uprawniony do wyrażania zgody na dodatkowe zatrudnienie.
Inspekcja Weterynaryjna Powiatowy Inspektorat Weterynarii wB.z siedzibą wM.w sprzeciwie od nakazu zapłaty wniosła o oddalenie powództwa w całości i obciążenie powoda kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik strony pozwanej podniósł, że pozwanym winien być Skarb Państwa Powiatowy Inspektorat Weterynarii wB.reprezentowany prze Powiatowego Lekarza Weterynarii. W niniejszej sprawie znaczenie ma fakt, iż powód jest partneremM. H. (1)córkiM. H. (2)głównego księgowego iA. H.kadrowej, którzy pracują w pozwanym inspektoracie. Pozwany nie przekazał powodowi oświadczenia o udzieleniu urlopu od 4.05.2020 r. z uwagi na nieusprawiedliwiona nieobecność powoda w pracy i nie uzupełnienie braków wniosku. Powód samowolnie bez zgody pracodawcy rozpoczął wykorzystywanie urlopu wychowawczego, w dowolnie wybranym przez niego terminie. Co więcej wobec podjęcia przez powoda pracy w NadleśnictwieT.powód nie sprawował osobistej opieki na dzieckiem. Ponadto powód jako członek korpusu służby cywilnej nie może podejmować dodatkowego zatrudnienia bez zgody dyrektora generalnego urzędu. Powód nie poinformował pozwanego o podjęciu pracy w innym urzędzie. Nieprawdziwe są twierdzenia powoda jakoby podjął pracę w NadleśnictwieT.wcześniej niż u pozwanego.

Uzasadnienie faktyczne:
PowódM. J.był zatrudniony Powiatowym Inspektoracie Weterynarii wB.z siedzibą wM.od 1.05.2008 r. do 29.05.2020 r. w wymiarze ½ etatu na stanowisku starszego informatyka.
(dowód: akta osobowe powoda cz. B świadectwo pracy k. 53B).
Powód do grudnia 2019 r. pracował w Komisariacie Policji wM.i następnie od 1.12.2019 r. pracuje w NadleśnictwieT.w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku specjalisty do spraw informatyki od godz. 7 do 15.
(dowód: zeznaniaM. H. (1)k.77 od 00:58:44 01:01:02, informacja NadleśnictwaT.k.88).
Powód w okresie od 24.01.2019 r. do 6.02.2019 r. korzystał z urlopu ojcowskiego, a następnie od 11.02.2019 r. do 11.09.2019 r. i 12.09.2019 r. do 12.04.2020 r. korzystał z urlopu wychowawczego.
(dowód: bezsporne, nadto akta osobowe powoda, urlopy pracownicze , karta urlopowa k.5, wniosek k. 7, decyzja pracodawcy k.12).
Powód 10.04.2020 r. złożył pracodawcy kolejny wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego w wymiarze 9 miesięcy od 14.04.2020 r. do 14.01.2021 r. do wniosku nie zostało dołączone oświadczenie matki dziecka dotyczące korzystania z urlopu wychowawczego.
(dowód: bezsporne, nadto akta osobowe powoda, urlopy pracownicze, wniosek k. 14, zeznaniaM. H. (2)k.76 od 00:16:56 do 00:17:59).
Pracownicy pozwanego inspektoratuM. H. (2)główny księgowy iA. H.kadrowa są dziatkami dziecka powoda.
(bezsporne).
13.04.2020 r. odnotowano wpływ oświadczenia matki dziecka powodaM. H. (1)z 10.04.2020 r. o braku zamiaru korzystania z urlopu wychowawczego przez okres wskazany we wniosku powoda.
(dowód: akta osobowe powoda, urlopy pracownicze , oświadczenie k.13, kserokopia dziennika korespondencji k.85, zeznania pozwanego k.92 od 00:18:19 do 00:23:11 ).
Na przygotowanym projekcie odpowiedzi na wniosek powoda o udzielenie urlopu wychowawczego od 14.04.2020 r. znajduje się odręczna adnotacja Powiatowego Lekarza Weterynarii wB.z siedzibąM., iż pismo przekazano do podpisu 21.05.2020 r. oraz o możliwości udzielenia urlopu po 21 dniach od wpłynięcia wniosku tj. od 4.05.2020 r.
(dowód: k.42).
Powiatowy Lekarza Weterynarii wB.z siedzibąM.wydał pisemne polecenieA. H.skierowania drogą telefoniczną, również SMS lub za pośrednictwem poczty elektronicznej do powoda wezwania do stawienia się w inspektoracie 26.05.2020 r. o godz. 9 w celu złożenia wyjaśnień oraz wezwałA. H.do złożenia wyjaśnień przyczyn braku opracowania projektu przedmiotowego pisma w terminie pozwalającym na dochowanie terminu udzielenia powodowi urlopu wychowawczego.
(dowód: k.40 i 41).
KadrowaA. H.21.05.2020 r. poinformowała telefonicznie powoda o wezwaniu do stawiennictwa w inspektoracie 26.05.2020 r. o godz. 9 w celu złożenia wyjaśnień i przekazała powodowi kserokopię polecenia służbowego, na której potwierdził otrzymanie kserokopii.
(dowód: k.43).
Powód nie wykonał polecenia służbowego i nie stawił się w inspektoracie 26.05.2020 r. celem złożenia wyjaśnień i poinformował pracodawcę, że nie ma możliwości stawienia się ale może udzielić odpowiedzi ale mimo kolejnej prośby wysłanej e-mailem powód nie udzielił żadnej odpowiedzi.
(bezsporne).
Powodowi nie został udzielony urlop wychowawczy.
(dowód: zeznania pozwanego k.91 od 00:06:15do 00:09:14, zeznania świadkaM. H. (2)k.76 od 00:25:42 do 00:28:27).
Powiatowy Inspektorat Weterynarii wB.z siedzibą w(...).05.2020 r. złożył powodowi oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę z 28.05.2020 r. na podstawieart. 52 § 1 pkt 1 k.p.bez zachowania okresu wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, nieusprawiedliwienia nieobecności w pracy trwającej od 14 kwietnia 2020 r. i rażącego lekceważenia pracodawcy i hierarchii służbowej oraz obowiązujących procedur poprzez samowolne przyznanie sobie uprawnienia do rozpoczęcia urlopu wychowawczego, w terminie ustalonym w sposób sprzeczny z przepisami prawa pracy. Nie sprawowania osobistej opieki na dzieckiem w okresie udzielonego urlopu wychowawczego. Samowolnej i nieusprawiedliwionej nieobecności w dniach od 14.04.2020 r. do 30.04.2020 r. oraz braku usprawiedliwionego złożenia wyjaśnień pracodawcy w dniu 26 i 27 maja 2020 r.
(dowód: akta osobowe powoda cz. B, oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę k. 53B).
Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda liczone według zasad jak ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy wynosiło 1599,28 zł brutto.
(dowód: zaświadczenie o zarobkach k. 53).

Uzasadnienie prawne:
W ocenie sądu powództwo  nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 9 ustawy o służbie cywilnej (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1345) w sprawach dotyczących stosunku pracy w służbie cywilnej, nieuregulowanych w ustawie, stosuje się przepisyKodeksu pracyi inne przepisy prawa pracy, a spory o roszczenia dotyczące stosunku pracy w służbie cywilnej rozpatrywane są przez sądy pracy.
Zgodnie zaś z przepisemart. 52 § 1 pkt. 1 k.p.pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych.
Sąd podziela stanowisko Sądu Najwyższego, iż wedługart. 52 § 1 pkt. 1 k.p.warunkiem odpowiedzialności pracownika jest jego wina. Nie chodzi jednak o winę w jakiejkolwiek postaci, lecz o winę umyślną lub o "ciężką" winę nieumyślną, czyli o rażące niedbalstwo. O umyślności można zaś mówić wówczas, gdy popełnienie czynu bezprawnego i jego następstwa zostały objęte zamiarem sprawcy, to znaczy świadomością i wolą jego popełnienia. Rażące niedbalstwo zachodzi natomiast wtedy, gdy sprawca nie przewidział wprawdzie następstw swojego postępowania, ale stało się to wskutek niedołożenia należytej staranności i uwagi w stopniu graniczącym z umyślnością (tak: wyrok SN z 2002-02-05 I PKN 833/00).
Przy ocenie, czy dane uchybienie stanowiło ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych należy wziąć pod rozwagę towarzyszące temu okoliczności, zwłaszcza stan świadomości i woli pracownika (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 października 1997 r., I PKN 300/97, OSNAPiUS 1998 nr 14, poz. 424).
O stopniu winy wnioskuje się na podstawie całokształtu okoliczności związanych z zachowaniem pracownika. O ile niedbalstwo określa się jako niedołożenie należytej staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju, to przez rażące niedbalstwo rozumie się niezachowanie minimalnych (elementarnych) zasad prawidłowego zachowania się w danej sytuacji. O przypisaniu danej osobie winy w tej postaci decyduje zatem zachowanie się przez nią w określonej sytuacji w sposób odbiegający od miernika staranności minimalnej (tak: postan. SN z 4.06.2013 r. , II PK 35/13).
Sąd podziela też pogląd, że o zwolnieniu w trybieart. 52 § 1 k.p.decyduje jednostkowy czyn, a nie przebieg dotychczasowej pracy (tak: wyrok SN z 2004-12-02 I PK 86/04 Monitor Prawa Pracy 2005/6/1).
Istota sporu polegała na rozstrzygnięciu, czy nieobecność powoda w pracy od dnia 14.04.2020 r. do dnia złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy była nieusprawiedliwiona, czy powód nie stawiając się do pracy, w sposób ciężki naruszył podstawowe obowiązki pracownicze czy samowolne przyznał sobie uprawnienia do rozpoczęcia urlopu wychowawczego, czy nie sprawował osobistej opieki na dzieckiem w okresie udzielonego urlopu wychowawczego oraz czy w sposób nieusprawiedliwiony nie złożył wyjaśnień pracodawcy w dniu 26 i 27 maja 2020 r.
Powód 10.04.2020 r. złożył u pracodawcy wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego na kolejny okres od 14.04.2020 r. do 14.01.2021 r. i oświadczenie matki dziecka o braku zamiaru korzystania w powyższym okresie z urlopu wychowawczego według dokumentacji powadzonej przezA. H., babcię dziecka powoda, wpłynęło do pozwanego 13.04.2020 r. (Poniedziałek Wielkanocny).
Przepisart. 186 § 71k.p.stanowi, iż jeżeli wniosek, o którym mowa w § 7, został złożony bez zachowania terminu pracodawca udziela urlopu wychowawczegonie późniejniż z dniem upływu 21 dni od dnia złożenia wniosku.
W razie ustalenia, że pracownik trwale zaprzestał sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, pracodawca wzywa pracownika do stawienia się do pracy w terminie przez siebie wskazanym, nie później jednak niż w ciągu 30 dni od dnia powzięcia takiej wiadomości i nie wcześniej niż po upływie 3 dni od dnia wezwania (art. 1862§ 2 k.p.).
Pracodawca w okresie ochronnym nie może przede wszystkim dokonać wypowiedzenia umowy o pracę. Nie może ponadto rozwiązać bez wypowiedzenia umowy o pracę z wyjątkiem sytuacji, gdy zachodzą przyczyny uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownikaart. 52 k.p.(art. 1868§ 2 k.p.).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, w razie trwałego naruszania obowiązków pracowniczych, termin zart. 52 § 2 k.p.rozpoczyna bieg dopiero od ostatniego ze zdarzeń składających się na to zachowanie. Przez trwałe naruszenie obowiązków Sąd Najwyższy rozumie zachowanie o charakterze ciągłym, to jest zachowanie polegające na wykorzystywaniu tej samej sposobności, jednorodzajowe i mieszczące się w zwartym odcinku czasu. W takim wypadku termin miesięczny rozpoczyna bieg od ostatniego zdarzenia zakwalifikowanego jako część zachowania ciągłego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 grudnia 1997 r., I PKN 443/97, OSNAPiUS 1998 nr 21, poz. 631).
W niniejszej sprawie jak wynika z wiarygodnych zeznań pozwanego znajdujących potwierdzenie w zeznaniach świadkaM. H. (2)powód złożył 10.04.2020 r. r. wniosek o udzielenie urlopu wychowawczego bez oświadczenia dotyczącego braku korzystania przez drugiego rodzica z urlopu wychowawczego(§ 23 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 8.12.2015 r. w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich).
Z powyższych jasnych i jednoznacznych zeznań pozwanego i świadkaM. H. (2)pracodawca nie podjął decyzji o udzieleniu powodowi urlopu wychowawczego od 14.04.2020 r.
Udzielenie urlopu wychowawczego przez pracodawcę musi być wyraźne, akceptacja rozpoczęcia urlopu w zaplanowanym terminie nie może budzić wątpliwości. Pracownik, który złożył wniosek o udzielenie mu urlopu nie może bez wyraźnej akceptacji podmiotu zatrudniającego przystąpić do jego wykorzystywania. Przepisy prawa pracy nie stwarzają podstaw do przyjęcia domniemania, że „milczenie” pracodawcy jest równoznaczne z zaakceptowaniem wniosku pracownika w sprawie udzielenia mu urlopu wychowawczego(por.: wyrok WSA Wrocław z 11.05.2011 r. IV SA/Wr 28/11).
Powód pomimo braku wydania mu kary urlopowej czy przekazania wyraźnej informacji pracodawcy o udzieleniu mu urlopu wychowawczego nie zwrócił się do pracodawcy czy i jaką decyzję podjął i nie stawił się w pracy od 14.04.2020 r. do dnia rozwiązania stosunku pracy.
Obowiązek pracodawcy udzielenia urlopu wychowawczego powstaje wtedy, gdy pracownik wraz z wnioskiem przedstawi wymagane oświadczenia czy zaświadczenia potwierdzające jego prawo do korzystania z urlopu. Urlop wychowawczy nie przysługuje z mocy samego prawa, udziela się go po spełnieniu wszystkich przesłanek i wymogów formalnych(por.: wyrok Sądu Najwyższego z 24.09.2015 r. II PK 274/14).
W rozpoznawanej sprawie pracodawca uzyskał wiedzę o wpływie oświadczania drugiego rodzica, a powinno być to oświadczeniepracownikao braku zamiaru korzystania przez drugiego rodzica albo opiekuna dziecka z urlopu wychowawczego przez okres wskazany we wniosku, dopiero w toku postępowania sądowego, na skutek zaniedbań i błędów kadrowejA. H..
Wobec nieudzielenia przez pracodawcę powodowi urlopu wychowawczego i samowolnego rozpoczęcia korzystania z tego urlopu przez powoda należało uznać jego nieobecność w pracy od 14.04.2020 za nieusprawiedliwioną.
Co więcej powód w trakcie udzielonego mu przez pracodawcę urlopu wychowawczego do 14.04.2020 r. podjął dodatkową pracę i to na pełen etat w NadleśnictwieT.o cym nie poinformował pozwanego pracodawcy.
Przepisart. 1862k.p.wyraźnie przewiduje, że w czasie urlopu wychowawczego pracownik ma prawo podjąć pracą zarobkową nawet u innego pracodawcy ale tylko w sytuacji, gdy nie wyłącza to możliwości sprawowaniaosobistej opieki nad dzieckiem.
Pracodawca może odmówić udzielenia urlopu wychowawczego jeżeli pracownik nie sprawuje osobistej opieki nad dzieckiem(por.: komentarz do art. 186 k.p. red. Sobczyk wyd. 5).
Przepisart. 52 § 1 pkt 1 k.p.stanowi, że rozwiązanie umowy o pracę z winy pracownika może mieć miejsce m.in. w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych. W odniesieniu do pracownika przebywającego na urlopie wychowawczym przesłanka ta może być spełniona w szczególności w sytuacji, w której pracownik, pomimo zaprzestania sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie zawiadamia o tym pracodawcy (por.art. 1862§ 2). Należy bowiem przyjąć, że chociaż obowiązek taki nie został na niego nałożony wyraźnie w przepisach, to wynika on z ogólnego obowiązku pracowniczego dbałości o dobro zakładu pracy (art. 100 § 2 pkt 4). Trzeba bowiem pamiętać, że pomimo zawieszenia obowiązku świadczenia pracy w czasie urlopu wychowawczego automatycznie zawieszeniu takiemu nie podlegają inne obowiązki pracownicze(tak:J. K.,M. E.,  Komentarz aktualizowany doKodeksu pracyOpublikowano: LEX/el. 2020).
W doktrynie prawa pracy przyjmuje się, mając na względzie wykładnię systemową, że pracownik w trakcie urlopu wychowawczego nie może się angażować w przedsięwzięcia dłuższe niż odpowiednik połowy etatu oraz w miejscowości położonej dalej niż aktualne miejsce pracy(tak :Kodeks pracy. Komentarz red. prof. dr hab.A. S.rok 2020 wyd. 5).
Powód zaś podjął pracę w trakcie urlopu wychowawczego w NadleśnictwieT.w pełnym wymiarze czasu pracy i to poza miejscem zamieszkania i miejscem dotychczasowej pracy, co wskazuje, iż nie sprawuje osobistej opieki na dzieckiem.
Ponadto powód bez usprawiedliwienia nie wykonał polecenia pracodawcy stawienia się w inspektoracie celem złożenia wyjaśnień co do urlopu wychowawczego.
W ocenie Sądu strona pozwana wykazała, iż powód dopuścił się samowolnego rozpoczęciu korzystania z urlopu wypoczynkowego, nie usprawiedliwił swojej nieobecności w pracy po 14.04.2020 r. i nie stawił się na polecenie pracodawcy celem złożenia wyjaśnień i nie poinformował pracodawcy o podjęciu pracy w trakcie wcześniej udzielonego urlopu wychowawczego, czemu należy przypisać znamiona rażącego niedbalstwa.
W ocenie sądu pracodawca nie naruszył przepisówkodeksu pracydotyczących rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Zgodnie zart. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z 21.11.2008 r. o służbie cywilnej, pracownicy zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych inspektoratów weterynaryjnych, jako jednostek organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników powiatowych służb, inspekcji i straży, mogą być członkami korpusu służby cywilnej.
W ocenie sądu zgodnie zart. 3 k.p.pracodawcą dla powoda jest Inspekcja Weterynaryjna Powiatowy Inspektorat Weterynarii wB..
Mając na uwadze powyższe rozważania sąd na podstawieart. 52 § 1 pkt 1 k.p.iart. 56 § 1 k.p.oddalił powództwo w całości.
O kosztach procesu sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.ustalając wysokość wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego w oparciu o § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z 22 października 2015 r.(Dz.U. z 2018 r. poz. 265.), zasadzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 758,57 zł tytułem kosztów procesu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, na którą to kwotę składa się wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w wysokości 180 zł oraz koszty korespondencji w wysokości 23,60 zł i koszty dojazdu do sądu w wysokości 554,97 zł.