Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 2388/21
Data wyroku: 2022-08-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Laskowska

Sygn. akt II W 2388/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 04 sierpnia 2022 r.

Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSR Monika Laskowska
Protokolant:  Natalia Nawra
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 16.05.2022 r. i 01.08.2022 r.
sprawy
M. S., s.A.iJ.,ur. (...)wG.
obwinionego o to, że:
w dniu 10.05.2021 r. około godz. 19:00 wG.poprzez jeżdżenie za samochodemD. C.w celu jej dokuczenia - złośliwie ją niepokoił
tj. o wykroczenie z art. 107 kw

I
ObwinionegoM. S.uznaje za winnego popełnienia wykroczenia zarzucanego mu we wniosku o ukaranie, który kwalifikuje jako wykroczenie z art. 107 kw i za to, na podstawie art. 107 kw w zw. z art. 24 § 1 i 3 kw wymierza obwinionemu karę grzywny w wysokości 100 zł (stu złotych);

II
na podstawieart. 118 kpwobciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 zł (stu złotych), zaś na podstawieart. 119 kpww zw. zart. 626 § 1 kpkiart. 627 kpk,art. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt 2 ustawy o opłatach w sprawach karnychzasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 zł (trzydziestu złotych) tytułem opłaty.

Sygn. akt II W 2388/21

UZASADNIENIE
Sąd w oparciu o zgromadzony w sprawie i ujawniony w toku przewodu sądowego materiał dowodowy ustalił następujący stan faktyczny:
PokrzywdzonaD. C.wraz z mężem prowadzi wG.przyul. (...)sklep warzywny. Kiedy wyładowują towar - parkują swój samochód przed sklepem. Do lipca 2021 r.M. S.wynajmował pomieszczenia biurowe w pobliżu ww. sklepu.
Obwiniony i małżonkowieC.od lat pozostają w konflikcie zM. S., który obserwuje w/wymienionych, robi zdjęcia i zawiadamia Policję np. o nieprawidłowym parkowaniu. Wielokrotnie również sam pozostawiał swój samochód przedsklepem (...), zastawiając bramę wjazdową i utrudniając rozładowanie towaru. Pomimo próśb przestawienia pojazdu - obwiniony nie czynił tego.
W dniu 10.05.2021 r. około godziny 17:00M. S.kilkukrotnie przejechał przedsklepem (...). KiedyD. C.po godzinie 19:00 wychodziła ze sklepu z zamiarem udania się do domu, zauważyła stojącego nieopodal obwinionego. Pokrzywdzona wsiadła do samochodu i ruszyła,M. S.pojechał za nią swoim samochodem markiP..D. C.jechałaul. (...)w kierunkuŻ.. Kiedy zorientowała się, że obwiniony za nią jedzie, obawiając się ujawnienia swojego miejsca zamieszkania - pojechała do brata. Pokrzywdzona była bardzo zdenerwowana i nie była w stanie prowadzić samochodu. Sytuacja taka miała bowiem miejsce już wcześniej (we wrześniu 2020 r.).
Dowód: częściowe wyjaśnienia obwinionego k. 12, 29-29v, zeznania świadkaD. C.k. 1-1v, 3-4, 30-30v, zeznania świadkaI. S.k. 42-42v.
M. S.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że zawsze wraca do domu tą samą trasą chcąc uniknąć wzmożonego ruchu. Wskazał nadto, że powodem konfliktu z pokrzywdzoną jest nieprawidłowe parkowanie pojazdów. Przyznał, że zrobił zdjęcia, zaparkowanego samochodu pokrzywdzonej i wysłał je na Policję lub do Straży Miejskiej. Tłumaczył to okolicznością, że w pobliżu użytkował biuro, więc chciał zapewnić bezpieczeństwo w tym miejscu. Zaprzeczył jednocześnie, aby chciał zakłócić spokój pokrzywdzonej albo wzbudzić u niej obawy czy lęk.
Dowód: częściowe wyjaśnienia obwinionego k 12, 29-29v
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu analiza zgromadzonego w sprawie i ujawnionego w toku przewodu sądowego materiału dowodowego prowadzi do jednoznacznego wniosku, iż obwinionyM. S.dopuścił się popełnienia czynu zarzucanego mu we wniosku o ukaranie.
Sąd doszedł do powyższego wniosku po analizie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Sąd dokonując ustaleń faktycznych oparł się na częściowych wyjaśnieniach obwinionego, zeznaniach świadkówD. C.iI. S..
Zdaniem Sądu fakt istnienia pomiędzy obwinionym a pokrzywdzoną konfliktu oraz jego podłoże są kwestiami bezspornymi i nie budzą wątpliwości.
Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia obwinionego, w których potwierdził, że zwrócił uwagę mężowiD. C.na źle zaparkowany samochód, robił zdjęcia samochodom i wysyłał je do Straży Miejskie i na Policję. Wyjaśnienia te są jasne i znajdują potwierdzenie w wiarygodnych zeznaniach świadkaD. C.. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomM. S.w których zaprzeczył aby jechał za pokrzywdzoną, śledził ją i obserwował jej sklep, jak również że motywem jego działania była poprawa bezpieczeństwa i porządku na ulicy.
Sąd jako w pełni wiarygodne ocenił zeznaniaD. C.która podała, że konflikt z obwinionym trwa co najmniej od marca 2020 r. i dotyczy głównie parkowania ich samochodu pod ich sklepem w czasie rozładunku towaru. Zeznania pokrzywdzonej były spójne, logiczne i konsekwentne w toku całego postępowania. Wagi zeznań pokrzywdzonej nie podważa fakt, że wskazywała także na zdarzenia nie objęte wnioskiem o ukaranie, albowiem potwierdzają one taki sam sposób działania obwinionego z wcześniejszego okresu.
Sąd oparł się także na zeznaniach świadkaI. S., która opisała zachowania, jakich dopuszczał się wobec niej obwiniony w związku z rozwodem, kiedy to w złościM. S.oblał jej samochód kwasem i stłukł szyby w samochodzie. Sąd uznał powyższe zeznania za wiarygodne, gdyż są one jasne i logiczne. ZeznaniaI. S.wzmocniły przekonanie Sądu o dokuczliwym, niepokojącym i złośliwym zachowaniu obwinionego wobec innych osób. Sąd uznał zeznania tego świadka jako w pełni wiarygodne.
Zestawienie znamion wykroczenia art. 107 kw z treścią przyjętego opisu zachowania obwinionego wskazuje, że jego czyn wypełnia wszystkie znamiona określone w tym przepisie, tj. przypisane obwinionemu działania w postaci złośliwego niepokojeniaD. C.i były realizowane "w celu dokuczenia innej osobie" a takich elementów czynu przedmiotowego, postępowanie dostarczyło. Zachowanie obwinionego było nasilone złą wolą i chęcią dokuczenia.
Zgodnie z treścią art. 107 kw karze podlega, kto w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny sposób złośliwie niepokoi. Strona podmiotowa wykroczenia określonego w art. 107 kw polega na umyślności w formie zamiaru bezpośredniego - działanie sprawcy jest ukierunkowane na dokuczenie innej osobie i charakteryzuje się "złośliwością" (Wyrok SO w Kielcach z dnia 12.08.2013 r. IX Ka 889/13) SN w postanowieniu z dnia 25.11.2015 r. wskazał, że „niewątpliwie na wyczerpanie znamion popełnienia wykroczenia z art. 107 kw składa się zachowanie, które ma w celu dokuczenia innej osobie realizowane poprzez złośliwie jej niepokojenie, w szczególności złośliwie wprowadzenie jej w błąd (II KK 215/15). Konstrukcja przepisu art. 107 kw, realizację tego wykroczenia uzależnia od złośliwego niepokojenia, a więc zachowania już ze swej istoty powtarzalnego ukierunkowanego właśnie na nękanie osoby pokrzywdzonej.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dostarczył podstaw do przypisania obwinionemu popełnienia wykroczenia z art. 107 kw. Należy uwzględnić przy tym wrogie, złośliwe, nieżyczliwe dalekie od obiektywizmu zachowanie obwinionego. Również w kontekście odbioru przez inne osoby (spoza kręgu osób pokrzywdzonych), zatem nie jest to subiektywne odczucieD. C.w czasie trwania konfliktu. Zaskakująca jest zbieżność relacji świadkaI. S., która również osobiście odczuła skutki złośliwego niepokojenia przez obwinionego.
W świetle powyższego, w ocenie Sądu obwiniony zachowaniem swoim wyczerpał znamiona art. 107 kw. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu obwinionego, upór, powtarzalność pozaprawnych zachowań, ich szczególną dokuczliwość i nasilenie złej woli. Za okoliczność obciążającą uznał Sąd również niewyrażenie żadnej skruchy za popełniony czyn i bezkrytyczne podejście obwinionego do tego czynu.
Sąd nie dopatrzył się w zachowaniu obwinionego szczególnych okoliczności łagodzących, poza uprzednią niekaralnością. W tych warunkach Sąd skazał obwinionego na karę grzywny w wymiarze 100 złotych.
Sąd orzekł również o kosztach procesu, z uwagi na wydanie wyroku skazującego obciążając nimi obwinionego. W konsekwencji Sąd na podstawie stosownych przepisów obciążył obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100 zł oraz wymierzył mu opłatę w wysokości 30 zł, nie znajdując podstaw do zwolnienia obwinionego od ich ponoszenia.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

G.,(...)