Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 871/21
Data wyroku: 2022-01-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: asesor sądowy Mateusz Berent
Słowa kluczowe: Konsument
Podstawa prawna: art. 49 ust. 1 u.k.k. art. 410 k.c.
Teza: brak

Sygn. akt.  I 1 C 871/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 stycznia 2022 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni - I Wydział Cywilny, Sekcja do spraw rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym w składzie:
Przewodniczący: asesor sądowy Mateusz Berent
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Świst
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. w Gdyni
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.
przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.
z udziałem interwenientki ubocznej po stronie pozwanejM. B.
o zapłatę

oddala powództwo;

zasądza od powódki(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.na rzecz pozwanej Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.kwotę kwotę 917 zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty;

zasądza od powódki(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.na rzecz interwenientki ubocznejM. B.kwotę 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem kosztów procesu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.

Sygn. akt I 1 C 871/21

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 20 stycznia 2022 r.

(żądanie pozwu)

Powódka(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.wystąpiła przeciwko Spółdzielczej Kasie Oszczędnościowo – Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.z powództwem o zapłatę kwoty 2.415 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 18 września 2019r. do dnia zapłaty.

W uzasadnieniu powódka wskazała, żeM. B.zawarła z pozwaną w dniu 5 lipca 2016 r.umowę pożyczki nr (...)na okres 60 miesięcy tj. do dnia 30 czerwca 2021 r. Pozwana pobrała od niej w momencie zawarcia umowy prowizję wynoszącą 3.150 zł. W dniu 31 sierpnia 2017 r.M. B.dokonała całkowitej spłaty pożyczki. Zważywszy, iż pożyczkobiorca korzystała z pożyczki jedynie przez okres niepełnych 14 miesięcy, za pozostały okres 46 miesięcy prowizja i inne koszty są nienależne i powinny zostać proporcjonalnie obniżone i zwrócone stosownie do art. 49 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim. Z uwagi na to, że kwota prowizji wynosiła 3.150 zł i została pobrana z góry, powinna zostać obniżona o kwotę 2.415 zł i w takiej kwocie powinna zostać zwrócona. Na podstawie umowy przelewu z dnia 7 sierpnia 2018 r. powódka nabyła odM. B.dochodzoną wierzytelność, o czym zawiadomił listownie pozwaną. Powódka wezwała następnie pozwaną do zapłaty ww. należności w terminie 7 dni. Zważywszy, iż wezwanie zostało doręczone w dniu 10 września 2018 r. powódka naliczała odsetki od dnia 18 września 2019r.

(pozew k. 3-4)

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Gdyni orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.

(nakaz zapłaty, k. 32)

(stanowisko pozwanej)

Pozwana zaskarżyła nakaz zapłaty w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Pozwana wskazała, że w dniu 13 sierpnia 2020 r. otrzymała od pożyczkobiorcyM. B.pismo z żądaniem zwrotu kosztów prowizji i w dniu 6 października 2020 r. dokonała zwrotu części prowizji z tytułu dwóch pożyczek w wysokości 4.432,09 zł. Nadto, wskazała na brak przedłożenia przez nabywcę wierzytelności stosownego pełnomocnictwa z podpisem notarialnie poświadczonym, albowiem zgodnie z § 9 ust. 4 Regulaminu IKS upoważnienie zwalniające z tajemnicy zawodowej cesjonariusza powinno być złożone co najmniej w takiej formie. Taka odpowiedź została też udzielona powodowi w piśmie z dnia 3 października 2018 r. Mimo to powód nie uzupełnił braku pisma i nie było podstaw do zwrotu należności. Zgodnie z orzecznictwem(...)pozwana dokonuje obniżki całkowitego kosztu kredytu bez konieczności występowania na drogę postępowania sądowego.

(sprzeciw od nakazu zapłaty k. 34-35)

W dniu 8 września 2021 r. Sąd postanowił rozpoznać sprawę z pominięciem przepisów o postępowaniu uproszczonym.

(postanowienie z dnia 8 września 2021 r., k. 62)

(stanowisko interwenientki ubocznej)

Interwenientka uboczna po stronie pozwanejM. B.wniosła o oddalenie powództwa. Jak wskazała powódka nie wywiązała się z zawartej z nią umowy i w ciągu dwóch lat od jej zawarcia nie podjęła żadnych czynności celem jej wykonania. W dniu 5 czerwca 2020 r. interwenientka skierowała pismo do powoda o wskazanie stanu sprawy, niemniej nie odniosło ono skutku. W związku z tym, wypowiedziała umowę, a następnie sama odzyskała prowizję od pozwanego.

(interwencja uboczna k. 54-54v)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W dniu 5 lipca 2016r.M. B.jako konsument zawarła z pozwaną Spółdzielczą Kasą Oszczędnościowo – Kredytową im.F. S.z siedzibą wG.umowę pożyczki (kredytu konsumenckiego) nr(...). Umowa zawarta została na okres od dnia 5 lipca 2016 r. do dnia 30 czerwca 2021 r. W umowie wskazano, że całkowita kwota kredytu wynosi 18.000 zł. Koszty związane z zawarciem umowy stanowiła prowizja z tytułu udzielania pożyczki w kwocie 3.150 zł. Pożyczka została udzielona na cele konsumpcyjne. Całkowita kwota do zapłaty w dniu zawarcia umowy obliczona została na 25.900,29 zł, a rzeczywista roczna stopa oprocentowania ((...)) obliczona została na 19,52 %.

(dowód: umowa pożyczki (kredytu konsumenckiego) nr(...), k. 15-19)

W dniu 31 sierpnia 2017r.M. B.dokonała całkowitej spłaty pożyczki.

(dowód: rozliczenie kredytu k. 20, oświadczenie o dokonaniu całkowitej spłaty kredytu konsumenckiego k. 22)

M. B.znalazła ogłoszenie powoda na portalu społecznościowym i skontaktowała się z nim. W dniu 7 sierpnia 2018 r.M. B.zawarła z powódką(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.umowę powierniczego przelewu wierzytelności przysługującej jej w stosunku do Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.wynikającej z wcześniejszej spłaty kredytu konsumenckiego nr(...)z dnia 5 lipca 2016r . wraz ze wszystkimi związanymi z nią prawami.

Na podstawie §3 umowy cesjonariusz zobowiązał się do przekazania cedentowi wyegzekwowanej od dłużnika wierzytelności będącej przedmiotem przelewu w terminie do 10 dnia miesiąca po miesiącu, w którym ją wyegzekwowano.

(dowód: umowa przelewu wierzytelności z dnia 7 sierpnia 2018 r., k. 11-14, zeznania świadkaM. B., k. 102-103, płyta CD k. 105)

Pismem z dnia 4 września 2018 r. powódka wezwała pozwaną Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo – Kredytową im.F. S.z siedzibą wG.do zapłaty kwoty 2.415 zł tytułem części nienależnie pobranej prowizji ze względu na wcześniejszą spłatę kredytu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Do wezwania powód dołączył zawiadomienie o przelewie wierzytelności oraz oświadczenie o zwolnieniu z tajemnicy bankowej. Wezwanie zostało pozwanej doręczone w dniu 10 września 2018 r.

W odpowiedzi, pismem z dnia 3 października 2018r. pozwana(...)wezwała powoda do przesłania uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa.

(dowód: wezwanie do zapłaty z dnia 4 września 2018r., k. 24-25 wraz z dowodem nadania, k. 26, zawiadomienie o przelewie, k. 23, oświadczenie o zwolnieniu z tajemnicy bankowej, k. 21, pismo pozwanej z dnia 3 października 2018 r,. k. 27)

W październiku 2018 r. powód zapewniałM. B., że sprawa trafi do sądu. Po upływie niemal dwóch lat od zawarcia umowyM. B.dowiedziała się, że powód dotąd nie skierował pozwu do sądu.

(dowód: zeznania świadkaM. B., k. 102-103, płyta CD k. 105)

W związku z powyższym, pismem z dnia 5 czerwca 2020r.M. B.wezwała powoda do przedłożenia w terminie 7 dni od doręczenia tegoż wezwania, pisemnej informacji o wszystkich czynności, jakie zostały podjęte w celu wykonania umowy i o skutkach tych działań, w tym przedłożenia kopii pozwu wraz z załącznikami i podania sygnatury sprawy sądowej.

(dowód: wezwanie z dnia 5 czerwca 2020r. k. 58, zeznania świadkaM. B., k. 102-103, płyta CD k. 105)

Wobec bezskuteczności wezwania, pismem z dnia 3 lipca 2020 r.M. B.wypowiedziała umowę przelewu powierniczego wierzytelności z dnia 7 sierpnia 2018r.

(dowód: wypowiedzenie umowy przelewu k. 57, zeznania świadkaM. B., k. 102-103, płyta CD k. 105)

Pismem z dnia 12 sierpnia 2020 r.M. B.zwróciła się bezpośrednio do pozwanej o zwrot kosztów prowizji z uwagi na wcześniejszą spłatę kredytu konsumenckiego nr(...).

(dowód: pismoM. B.z dnia 12 sierpnia 2020 r. k. 46)

W dniu 6 października 2020r. pozwana dokonała zwrotu na rachunekM. B.łącznie kwoty 4.432,09 zł z tytułu dwóch umów pożyczki.

(dowód: pismo pozwanej z dnia 7 października 2020r. k. 47, wtórnik dokumentu zlecenia wypłaty k. 48)

Sąd zważył, co następuje:

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony, a także dowodu z zeznań świadkaM. B..

(ocena dowodów)

Oceniając zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy Sąd nie znalazł podstaw, aby odmówić wiarygodności dowodom z dokumentów prywatnych przedstawionych przez strony i interwenientkę uboczną. Sąd miał na uwadze, że żadna ze stron niniejszego postępowania nie kwestionowała w trybieart. 253 k.p.c.autentyczności powyższych dokumentów, ani też nie zaprzeczyła, że osoby podpisane pod tymi dokumentami nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Powyższe dokumenty nie budziły także żadnych wątpliwości Sądu, albowiem nie nosiły żadnych śladów przerobienia, podrobienia czy innej ingerencji w ich treść. Sąd uznał, że wymienione powyżej dokumenty odzwierciedlają rzeczywistą treść stosunków prawnych nawiązanych przez interwenientkę uboczną najpierw z pozwaną, a następnie z powódką, a także okoliczności związane z ich wykonaniem i ustaniem.

Nadto, Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanej w charakterze świadka interwenientki ubocznejM. B.. W powyższym zakresie zeznania świadka należało uznać za szczere, wewnętrznie spójne i logiczne. Nadto, zeznania te korelowały z treścią złożonych do akt sprawy dokumentów.

(rozstrzygnięcie)

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

(podstawa prawna roszczenia)

W niniejszej sprawie powodowa spółka dochodziła zwrotu części prowizji w związku z wcześniejszą spłatą przez konsumenta kredytu konsumenckiego, wskazując, że na podstawie umowy przelewu powierniczego nabyła roszczenie od uprawnionego kredytobiorcy. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (tj. Dz.U. z 2019 r. poz. 1083) w przypadku spłaty całości kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą. Podkreślić należy, żeustawa o kredycie konsumenckimstanowi transpozycję dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/48/WE z dnia 23 kwietnia 2008 r. w sprawie umów o kredyt konsumencki oraz uchylającej dyrektywę Rady 87/102/EWG (Dz.Urz.UE.L z 2008 r., Nr 133, s. 66). Zgodnie zart. 16 ust. 1tej dyrektywy konsument ma prawo w każdym czasie spłacić w całości lub w części swoje zobowiązania wynikające z umowy o kredyt. W takich przypadkach jest on uprawniony do uzyskania obniżki całkowitego kosztu kredytu, na którą składają się odsetki i koszty przypadające na pozostały okres obowiązywania umowy. W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyjaśniono, żeartykuł 16 ust. 1ww. dyrektywy 2008/48/WE należy interpretować w ten sposób, że prawo konsumenta do obniżki całkowitego kosztu kredytu w przypadku wcześniejszej spłaty kredytu obejmuje wszystkie koszty, które zostały nałożone na konsumenta. W polskim orzecznictwie przesądzono natomiast, że przewidziane wart. 49 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011r. o kredycie konsumenckim(t.j. Dz.U. 2019 r. poz. 1083, dalej jako: u.k.k.) uprawnienie konsumenta do obniżenia całkowitego kosztu kredytu w przypadku jego spłaty w całości przed terminem określonym w umowie obejmuje także prowizję za udzielenie kredytu. Mechanizm, o jakim mowa wart. 49 ustawy o kredycie konsumenckim, pozbawia podstawy prawnej wszelkie koszty kredytu za okres, o który skróceniu uległ czas jego spłaty – także te, które zostały już spełnione na rzecz kredytodawcy (ust. 1in fine). W razie spełnienia przez konsumenta świadczeń, które następnie utraciły podstawę prawną na podstawieart. 49 ustawy o kredycie konsumenckim, może on żądać ich zwrotu w ramach ogólnej konstrukcji świadczenia nienależnego (art. 410 kc) (vide:K. Osajda (red.),Ustawa o kredycie konsumenckim. Komentarz, wyd. 2, 2019). W tym stanie rzeczy podstawę prawną powództwa stanowiłart. 410 § 1 k.c.w zw. zart. 405 k.c.iart. 509 k.c.. W myślart. 405 k.c .kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.Stosownie doart. 410 § 1 k.c.cytowany powyżej przepis stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego. Świadczenie jest nienależne, jeżeli podstawa świadczenia odpadła (art. 410 §2 k.c.,condictio causa finita).

(brak legitymacji czynnej)

W ocenie Sądu powództwo było bezzasadne, albowiem powodowi nie przysługuje legitymacja do dochodzenia roszczenia o zwrot części prowizji w związku z wcześniejszą spłatą kredytu konsumenckiego.

W świetle zebranego materiału dowodowego nie ulega wątpliwości, że w dniu 7 sierpnia 2018 r. pomiędzy kredytobiorcąM. B.a powodową spółką została zawarta umowa przelewu powierniczego, której przedmiotem była wierzytelność przysługująca konsumentowi w stosunku do pozwanej Kasy o zwrot części prowizji z tytułu wcześniejszej spłaty kredytu konsumenckiego nr(...). W oparciu o tę umowę powód zobowiązał się względem interwenientki ubocznej jako cedenta do wyegzekwowania od pozwanej przedmiotowej wierzytelności, a następnie do jej przekazania cedentowi w terminie do 10 dnia miesiąca po miesiącu, w którym ją wyegzekwowano.

Jak wskazuje się w judykaturze konstrukcja powierniczego przelewu wierzytelności w celu jej ściągnięcia polega na tym, że wierzyciel na podstawie stosunku wewnętrznego - z reguły umowy zlecenia z inną osobą, zamiast udzielenia jej pełnomocnictwa, przelewa wierzytelność na zleceniobiorcę (cesjonariusza), który zobowiązuje się ściągnąć wierzytelność od dłużnika i wydać wierzycielowi uzyskane świadczenie. W następstwie takiej umowy zleceniobiorca staje się nabywcą wierzytelności. Od zwykłego przelewu wierzytelności przelew powierniczy odróżnia fakt, iż mimo sprzedaży prawa ryzyko niewypłacalności cały czas spoczywa na pierwotnym wierzycielu, a tak jest w niniejszej sprawie. Przy takiej konstrukcji występują bowiem dwa stosunki prawne: między dłużnikiem a nabywcą wierzytelności oraz między nabywcą a zbywcą wierzytelności (vide:wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2017 r., VI ACa 534/16,L.).

W ocenie Sądu treść zobowiązania powódki i interwenientki ubocznej (vide:pkt 24)pozwala zakwalifikować łączący je stosunek jako zlecenie (art. 734 §1 k.c.).

Z uwagi na fakt, iż stosunek wewnętrzny pomiędzy pierwotnym wierzycielem a cesjonariuszem jest stosunkiem prawnym zlecenia, to do jego rozwiązania znajdzie zastosowanie przepisart. 746 § 1 k.c., który stanowi, że dający zlecenie może je wypowiedzieć w każdym czasie. W rozpatrywanym przypadku zleceniodawczyni (cedentka)M. B.pismem z dnia 3 lipca 2020 r. złożyła oświadczenie woli o wypowiedzeniu umowy przelewu, co zostało wykazane dokumentem prywatnym. Strona powodowa nie kwestionowała, że oświadczenie cedenta doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią. Zważyć należy, iż oświadczenie o wypowiedzeniu wywołujeex legeskutek prawnokształtujący – w postaci wygaśnięcia zobowiązania – natychmiast, tj. w chwili, gdy dotarło ono do drugiej strony w taki sposób, że mogła ona zapoznać się z jego treścią (art. 61 § 1 kc) (por. K. Osajda (red. serii), W. Borysiak (red. tomu),Kodeks cywilny. Komentarz. Wyd. 29, Warszawa 2021, podobnie wyrok SA w Łodzi z dnia 5 marca 2014r., I ACa 1189/13, Legalis).

Stosownie do treściart. 510 §2 k.c.jeżeli zawarcie umowy przelewu następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z uprzednio zawartej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, z zapisu zwykłego, z bezpodstawnego wzbogacenia lub z innego zdarzenia, ważność umowy przelewu zależy od istnienia tego zobowiązania. Z przepisu tego wynika, że umowa cesji jest umową kauzalną, tj. umową rozporządzającą, której ważność zależy od istnienia przyczyny prawnej, tj. w niniejszym przypadku obowiązku przeniesienia wierzytelności. Treść wskazanego przepisu pozwala na przyjęcie, że istnienie obowiązku przeniesienia wierzytelności (który może mieć źródło zarówno w umowie, jak i zdarzeniu prawnym pozaumownym) w każdym czasie warunkuje ważność cesji. W konsekwencji, odpadnięcie podstawy prawnej cesji, skutkuje jej zwrotnym przejściem na cedenta bez konieczności dokonywania odrębnej czynności prawnej w postaci zwrotnego przelewu wierzytelności. Skoro ustawodawca w zakresie umowy cesji przyjął zasadę kauzalności czynności prawnej (w opozycji do zasady abstrakcyjności czynności prawnej), brak jest podstaw do przyjęcia, aby wypowiedzenie umowy zlecenia zawartej w celu dochodzenia przez przyjmującego zlecenie wierzytelności we własnym imieniu nie wywołało skutku rozporządzającego.

W związku z powyższym należało przyjąć, że wypowiedzenie odniosło skutek w postaci zwrotnego przejścia wierzytelności na cedenta z mocy prawa bez potrzeby zawierania odrębnej umowy w tym przedmiocie. Bez znaczenia pozostawała kwestia świadomości pozwanego dłużnika co do stosunku wewnętrznego łączącego cedenta i cesjonariusza, skoro wierzytelność przeszła na interwenientkę ubocznąex lege.

Podkreślenia wymaga, że skuteczność wypowiedzenia stosunku zlecenia nie zależy od wskazania przyczyny wypowiedzenia w jego treści (vide:wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2001 r., III CKN 304/00,L.) ani nawet od tego, czy taka przyczyna obiektywnie istniała. Ustawa stanowi jedynie, że wypowiedzenie może zostać dokonane w każdym czasie, jednak jest to możliwe tylko dopóki zlecenie nie zostanie wykonane przez przyjmującego (dopóki nie dokona on zleconej czynności). Bez wątpienia do chwili złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy powódka nie wyegzekwowała należności od pozwanej, a tym samym nie wykonała zleconej czynności. Mimo braku obowiązku wskazania przyczyny wypowiedzenia, należy uznać, że w rozpatrywanym przypadku istniały podstawy do jego rozwiązania. Jak bowiem wynika z zeznań interwenientki ubocznej przez okres niemal dwóch lat od zawarcia umowy, powódka jako powiernik nie podejmowała działań zmierzających do wyegzekwowania wierzytelności, a następnie przekazania wyegzekwowanej należności na rzecz wierzyciela. W przypadku stosunku prawnego opartego na wzajemnym zaufaniu, jakim niewątpliwie jest zlecenie, taka bezczynność, niewątpliwie stanowiła uzasadnioną podstawę do wypowiedzenia umowy.

W związku z powyższym, wobec skutecznego rozwiązania umowy przelewu powierniczego, należało uznać, że wierzycielem w odniesieniu do należności będącej przedmiotem niniejszego sporu, była nie powodowa spółka, leczM. B.. W konsekwencji należało przyjąć, że pozwana Spółdzielcza Kasa Oszczędnościowo – Kredytowa im. F.S.wG.prawidłowo spełniła świadczenie bezpośrednio do rąk kredytobiorcy.

Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 49 ust. 1 u.k.k.,art. 410 k.c.w zw. zart. 405 k.c.stosowanycha contrarioSąd oddalił powództwo.

(koszty procesu)

O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.iart. 107 zd. 3 k.p.c.i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy nałożył na przegrywającego niniejszy spór powoda obowiązek zwrotu przeciwnikom poniesionych przez nich kosztów. Na koszty poniesione przez pozwaną składają się: opłata za czynności pełnomocnika będącego radcą prawnym w stawce minimalnej stosownie do § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r., poz. 265, t.j.) w kwocie 900 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Koszty poniesione przez interwenienta ubocznego stanowiła opłata sądowa od interwencji w kwocie 40 zł. W obu przypadkach od zasądzonych kwot tytułem zwrotu kosztów procesu, na podstawieart. 98 § 11k.p.c.należały się odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty.