Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 77/21
Data wyroku: 2022-01-05 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Usiłowanie, Zabójstwo
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Aka 77/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27 stycznia 2021r. w sprawie IIIK 195/20

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

Zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

Sąd dokonał analizy tylko zarzutów obrońcy oskarżonegoW. H.kierując się treściąart.457§2kpk, ponieważ tylko obrońca oskarżonego złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji
obrazy przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, tj.art.4kpk,art.7kpkw zw. zart.410kpkpolegającej na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego i wybiórczej jego ocenie z pominięciem tych fragmentów zeznań pokrzywdzonego i wyjaśnień oskarżonego, które były korzystne dla oskarżonego, w szczególności, że:
- oskarżony raz uderzył pokrzywdzonego,
- oskarżony chodził po wiacie gdyM.podpalał pokrzywdzonego,
- przy podpaleniu pokrzywdzony widział tylkoM., oskarżony nie wykonywał żadnych czynności związanych z podpaleniem,
i w konsekwencji na błędnym przyjęciu, że oskarżony godził się z celem działaniaM., tj. podpalenia pokrzywdzonego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy został prawidłowo oceniony przez Sąd I instancji, z zachowaniem zasady obiektywizmu, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów zart.7kpk,
w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszeniaart.410kpk, ponieważ Sąd Okręgowy orzekał w oparciu o ujawniony w toku postępowania materiał dowodowy,
nie stanowi naruszenia reguły zart.410kpkdanie priorytetu niektórym dowodom i dokonywanie na ich podstawie ustaleń w sprawie, ocenionym zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, ponieważ pominięcie części okoliczności jest wówczas skutkiem prawidłowej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a nie efektem braku oceny danego dowodu i wynikających z niego okoliczności,
nie stanowi naruszenia reguły zart.7kpkuznanie za niewiarygodne części wyjaśnień oskarżonego, w której negował on swoje sprawstwo w zakresie zarzucanego mu przestępstwa, istotna jest prawidłowa analiza i przedstawiona przez Sąd I instancji ocena danego dowodu, i w tym zakresie brak jest podstaw do zasadnego formułowania zarzutu obrazyart.7kpk,
należy przy tym podkreślić, że swobodna ocena dowodów zart.7kpknie oznacza, jakby chciała tego obrońca oskarżonego, oceny zgodnej z linią obrony przyjętą przezW. H., mającą na celu uniknięcie przez niego odpowiedzialności karnej za usiłowanie zabójstwaA. W.,
Sąd I instancji dokonał wnikliwej, bardzo szczegółowej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z którą Sąd Odwoławczy się zgadza,
wyjaśnienia oskarżonego zostały zestawione z obiektywnym dowodem, którym w przedmiotowej sprawie było nagranie z monitoringu obejmującego wiatę śmietnikową, w której doszło do zaatakowania pokrzywdzonego,
Sąd I instancji bardzo skrupulatnie przedstawił wynikające z tego nagrania fakty, które podważyły wiarygodność wyjaśnień oskarżonego, przede wszystkim w tej ich części, w którejW. H.dążąc do uniknięcia odpowiedzialności karnej za zarzucany mu czyn usiłowania zabójstwaA. W., twierdził, że opuścił wiatę śmietnikową 5 minut przedG. M., i nie może odpowiadać za to co działo się w tej wiacie pod jego nieobecność,
nagranie z monitoringu wykazało, że oskarżony wyszedł z wiaty śmietnikowej krótko przedG. M., i bezpośrednio po tym z wiaty śmietnikowej unosił się dym, co po analizie zeznań pokrzywdzonego, uzasadniało wniosek do którego doszedł Sąd Okręgowy, żeW. H.był na miejscu zdarzenia w momencie kiedyG. M.podpalił pokrzywdzonego,
prawidłowe było ustalenie Sądu I instancji, żeW. H.miał świadomość działania, które podjąłG. M.wobec ofiary- podpalenie po wrzuceniu do pojemnika na śmieci, i je akceptował- o czym świadczą wyjaśnienia oskarżonego z postępowania przygotowawczego(k.108-109), w których powiedział, że widział jakM.czymś oblewa pokrzywdzonego i wrzucił coś do pojemnika, w którym byłA. W.zanim pojawił się dym,
odwołanie tych wyjaśnień przez oskarżonego nie oznacza, że nie mogą być one podstawą dokonywanych ustaleń,
podkreślić należy, że Sąd Okręgowy prawidłowo je ocenił i na ich podstawie dokonał ustaleń w sprawie, ponieważ bez wątpienia oskarżony powiedział wówczas o tym czego był świadkiem albowiem byłoby nielogiczne i sprzeczne z doświadczeniem życiowym przyjęcie, że te wypowiedzi nie odnoszą się do tego co zaobserwował,
była to swobodna wypowiedźW. H.w toku przesłuchania, w postępowaniu przygotowawczym, i gdyby tego nie zaobserwował, a jedynie domyślał się takiego przebiegu wydarzeń nie było żadnych przeszkód żeby tak to przedstawił,
oskarżony dopiero kiedy zorientował się, że ta wypowiedź jest dla niego niekorzystna swoją relację zmienił,
działo się to bezpośrednio po wrzuceniu pokrzywdzonego przez oskarżonego iG. M.do pojemnika na śmieci, co wynika z zeznań pokrzywdzonego,
logiczne było ustalenie Sądu, że to wówczas oskarżony powiedział doG. M., „rób z nim co chcesz”, co prawidłowo zostało przyjęte przez Sąd I instancji za dowód istnienia porozumienia między oskarżonym aG. M.i akceptacji przezW. H.działańM., które mogły doprowadzić do śmierciA. W., i godzenia się z tym skutkiem przez oskarżonego,
W. H.bezpośrednio po oblaniu przezM.pokrzywdzonego, wrzuconego do pojemnika na śmieci, łatwopalną substancją i podpaleniu go, i zamknięciu pokrywy pojemnika, opuścił wiatę śmietnikową kilka sekund przedG. M.,
oskarżony nie musiał stać obokG. M.w momencie podpalenia pokrzywdzonego żeby można było przyjąć, że działał z nim wspólnie i w porozumieniu, istotne są okoliczności wskazane powyżej świadczące o jego świadomości co do działań podjętych przezM.na szkodę pokrzywdzonego, i jego zgoda na takie zachowanie,
W. H.nie pomógłA. W.tylko wyszedł zG. M.z wiaty śmietnikowej i oddalił się z miejsca zdarzenia,
Sad Okręgowy dokonał prawidłowych ustaleń co do tego, żeW. H.dwa razy uderzyłA. W.pięścią w twarz,
to oskarżony mówił o kilkukrotnym uderzeniu pięścią w twarz pokrzywdzonego i fakt, żeA. W.rozpytywany przed Sądem po 2 latach od zdarzenia, nie wykluczał, że mógł zostać uderzony tylko raz przez oskarżonego, nie dyskredytuje ustalenia Sądu, że były na pewno dwa takie ciosy,
treść środka odwoławczego świadczy o tym, że zarzuty do ustaleń Sądu I instancji zostały oparte nie na pełnym materiale dowodowym tylko jego części, wybranych fragmentach wypowiedzi oskarżonego i pokrzywdzonego, bez ich analizy z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym,
a taką analizę i to prawidłową, w ramach swobodnej oceny dowodów przeprowadził Sąd Okręgowy,
wobec powyższego podnoszony w apelacji obrońcy zarzut obrazyart.7kpknie zasługuje na uwzględnienie

Wniosek

- uniewinnienie oskarżonegoW. H.od popełnienia zarzucanego mu czynu,
ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

zarzuty bezzasadne
Sąd I instancji prawidłowo ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart.7kpk, z zachowaniem zasady obiektywizmu i uwzględnieniem treściart.410kpk,
dokonane przez Sąd I instancji ustalenia były prawidłowe w świetle zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego i przyjęta przez Sąd Okręgowy kwalifikacja prawna odpowiadała tym ustaleniom,
ustalenia te nie mogły być jednak podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, z uwagi na zakaz reformationis in peius, który w tej sprawie wystąpił, o czym szerzej w punkcie 5.2. uzasadnienia,
obrońca formułując alternatywny wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji nie wskazała przyczyn, dla których domagała się takiego rozstrzygnięcia Sądu Odwoławczego,
zgodnie z treściąart.437§2zd.2kpkuchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w przypadku zaistnienia jednej z wymienionych w tej regulacji przesłanek, a w przedmiotowej sprawie żadna z nich nie zaistniała,
obrońca nie wskazała na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, nie wskazała również żadnej z przyczyn uchylenia orzeczenia zawartych wart.439§1kpka z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancjiart.454kpknie miał zastosowania

Lp.

Zarzut

2.

błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mającego wpływ na treść wyroku przez niezasadne uznanie, na podstawie ustalonych faktów i dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, że oskarżony w dniu 19 lipca 2018r. wS.wewnątrz wiaty śmietnikowej, na wysokościposesji nr (...)przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu z innym ustalonym sprawcą, z zamiarem ewentualnym pozbawienia życiaA. W., kilkakrotnie uderzył pokrzywdzonego prawą pięścią w twarz, w prawy i lewy policzek, czym spowodował upadek pokrzywdzonego na ziemię, po czym razem z innym ustalonym sprawcą wrzucił pokrzywdzonego do plastikowego pojemnika na śmieci typu(...), gdzie nieznaną cieczą- substancją łatwopalną został polany po głowie, twarzy, ciele i odzieży, po czym przy użyciu zapalniczki dokonali podpalenia pokrzywdzonego, powodując pożar wewnątrz wiaty śmietnikowej oraz obrażenia w postaci oparzeń ciała pokrzywdzonego, w tym oparzeń; i I II stopnia skóry głowy, szyi, rąk, stóp co spowodowało uogólniony rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dni oraz II i III stopnia przedramienia i ręki prawej, co spowodowało trwałe obrażenia w postaci przebarwień i zmian bliznowatych przedramienia prawego, stanowiące trwałe i istotne zeszpecenie lecz zamierzonego celu nie osiągnęli z uwagi na wydostanie się przez pokrzywdzonego z pojemnika i udzielenie mu pomocy przez osoby postronne, mimo że przeczą temu wyjaśnienia oskarżonego oraz zeznania pokrzywdzonego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne co do zasady, są prawidłowe, oparte na właściwej ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego,
wyjątkiem jest przyjęcie, że do pobiciaA. W.doszło w trakcie pierwszego pobytu w wiacie śmietnikowej oskarżonego iG. M.albowiem takie ustalenie nie ma oparcia w żadnym z uzyskanych w toku postępowania dowodów,
oskarżony i pokrzywdzony nie rozdzielali pobicia od wrzuceniaA. W.do pojemnika na śmieci, i dlatego uzasadniony jest wniosek, że do pobicia pokrzywdzonego i wrzucenia go do pojemnika na śmieci doszło w trakcie drugiego pobytu sprawców w wiacie śmietnikowej,
podkreślić należy, że okoliczność ta nie miała wpływu na treść orzeczenia i dlatego Sąd Odwoławczy ją pominął, zwłaszcza, że podstawą zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych było przyjęcie przez Sąd I instancji, żeW. H.działając wspólnie i w porozumieniu zG. M.działając w zamiarze ewentualnym usiłował pozbawić życiaA. W.,
tak sformułowany zarzut nie zasługiwał na uwzględnienie,
należy podkreślić, że wykazanie błędu w ustaleniach faktycznych nie może polegać jedynie na prezentowaniu poglądu, że te same dowody pozwalałyby na przyjęcie odmiennej wersji zdarzeń lecz na wykazaniu, że przy ustalaniu faktów Sąd I instancji posłużył się rozumowaniem logicznie nieprawidłowym bądź sprzecznym ze wskazaniami doświadczenia życiowego,
obrońca takich uchybień nie wykazała,
nie budzi wątpliwości ustalenie, że oskarżonyW. H.miał świadomość działań podjętych przezG. M.wobecA. W.- podpalenia pokrzywdzonego po tym jak po uderzeniu przez oskarżonego, razem wrzucili ofiarę do pojemnika na śmieci, który został zamknięty po podpaleniuA. W.,
zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, prawidłowo oceniony przez Sąd I instancji, zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów zart.7kpk, wskazuje jednoznacznie, żeW. H.wiedział o zachowaniuG. M.i je całkowicie akceptował, godząc się ze śmierciąA. W.jako następstwem tego karygodnego postępowania współsprawcy- o czym Sąd pisał w punkcie 3.1. uzasadnienia,
mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że podnoszony w apelacji obrońcy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mogący mieć wpływ na jego treść, stanowi jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami Sądu I instancji i nie mógł spowodować żądanej przez skarżącą zmiany i uniewinnienie oskarżonegoW. H.od popełnienia przypisanego mu w wyroku Sądu Okręgowego przestępstwa

Wniosek

- uniewinnienie oskarżonegoW. H.od popełnienia zarzucanego mu czynu,
ewentualnie
- uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

zarzut bezzasadny
Sąd I instancji prawidłowo ocenił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażonej wart.7kpki dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych dotyczących czynu popełnionego przezW. H., i przyjęta przez Sąd Okręgowy kwalifikacja prawna odpowiadała tym ustaleniom,
ustalenia te nie mogły być jednak podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, z uwagi na zakaz reformationis in peius, który w tej sprawie wystąpił, o czym szerzej w punkcie 5.2. uzasadnienia,
obrońca formułując alternatywny wniosek o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji nie wskazała przyczyn, dla których domagała się takiego rozstrzygnięcia Sądu Odwoławczego,
zgodnie z treściąart.437§2zd.2kpkuchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może nastąpić wyłącznie w przypadku zaistnienia jednej z wymienionych w tej regulacji przesłanek, a w przedmiotowej sprawie żadna z nich nie zaistniała,
obrońca nie wskazała na konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, nie wskazała również żadnej z przyczyn uchylenia orzeczenia zawartych wart.439§1kpka z uwagi na treść rozstrzygnięcia Sądu I instancjiart.454kpknie miał zastosowania

Lp.

Zarzut

3.

rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary w stosunku do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu polegającej na wymierzeniu mu kary 10 lat pozbawienia wolności podczas gdy okoliczności popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu wskazane przez Sąd I instancji oraz jego sytuacja życiowa uzasadniają wymierzenie oskarżonemu kary w niższym wymiarze

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

zarzut rażącej niewspółmierności kary wymierzonejW. H.za przypisane mu zaskarżonym wyrokiem przestępstwo jest nietrafny albowiem z rażącą niewspółmiernością kary mamy do czynienia wówczas kiedy zachodzi nienadająca się do zaakceptowania dysproporcja pomiędzy karą wymierzoną, a karą, która powinna w danych warunkach zostać wymierzona aby była karą sprawiedliwą, zasłużoną dla sprawcy przestępstwa przypisanego mu w wyroku,
Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował dyrektywy wymiaru kary i uwzględnił okoliczności obciążające dla oskarżonego jak również przemawiające na jego korzyść,
pomimo takiej oceny rozstrzygnięcia Sądu I instancji, Sąd Apelacyjny zmienił zaskarżony wyrok co do kary wymierzonejW. H.z powodu konieczności zmiany opisu czynu przypisanego sprawcy i jego kwalifikacji prawnej, na korzystniejszą, z uwagi na zakaz reformationis in peius, który w tej sprawie wystąpił, o czym szerzej w punkcie 5.2. uzasadnienia

Wniosek

w przypadku gdyby Sąd II instancji podzielił stanowisko Sądu I instancji w zakresie sprawstwaW. H.o orzeczenie kary w możliwie jak najniższym wymiarze

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

konieczna była modyfikacja rozstrzygnięcia w zakresie kary przez jej orzeczenie w niższym wymiarze lecz nie z przyczyn wskazanych w apelacji, a z konieczności przyjęcia korzystniejszych ustaleń faktycznych, które spowodowały zakwalifikowanie czynu przypisanego sprawcy, na jego korzyść, przez wyeliminowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu pokrzywdzonego jako skutku zachowaniaW. H., i usunięcia z kwalifikacji art.156§1pk2kk, o czym szerzej w punkcie 5.2 uzasadnienia

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

co do rozstrzygnięć dotyczących zaliczenia na poczet kary pozbawienia wolności okresu rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w sprawie i w zakresie kosztów procesu oraz dowodów rzeczowych

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

obrońca nie sformułowała żadnych zarzutów co do w/w rozstrzygnięć,
rozstrzygnięcia te były ściśle związane z popełnieniem przez oskarżonegoW. H.przestępstwa na szkodęA. W.,
Sąd Odwoławczy pomimo zmiany opisu czynu przypisanego oskarżonemu i jego kwalifikacji, przyjął sprawstwoW. H.uznając zarzuty jego obrońcy negujące odpowiedzialność oskarżonego za czyn popełniony na szkodę pokrzywdzonego, za bezzasadne, i dlatego brak było podstaw do modyfikacji w/w rozstrzygnięć

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

zmiana zaskarżonego wyroku(vide: pkt I rozstrzygnięcia Sądu I instancji) polegająca na uznaniu oskarżonegoW. H.za winnego popełnienia zarzucanego mu oskarżeniem czynu zart.13§1kkw zw. zart.148§1kkw zb. zart.157§1kkw zw. zart.11§2kk, za który na podstawieart.14§1kkw zw. zart.148§1kkw zw. zart.11§3kkwymierzono oskarżonemuW. H.karę 8(ośmiu) lat pozbawienia wolności,
wymierzając karę Sąd Apelacyjny kierował się dyrektywami wymiaru kary zart.53kki uwzględnił okoliczności obciążające i łagodzące,
do okoliczności obciążających zaliczyć należy wysoki stopień winy sprawcy i wysoką społeczną szkodliwość przypisanego mu czynu wynikające ze sposobu działania sprawcy i charakteru naruszonego przez niego dobra chronionego prawem- zdrowia i życia ludzkiego, a także wynikające z miejsca i czasu ataku- w centrum miasta, w środku dnia, zaatakowania pokrzywdzonego bez powodu,
jako okoliczność obciążającą Sąd przyjął uprzednią karalność oskarżonego,
do okoliczności łagodzących zaliczyć należy wyrażenia skruchy i przeproszenie pokrzywdzonego,
rozstrzygnięcie Sądu Odwoławczego co do kary jest konsekwencją dokonania korzystniejszych ustaleń i przyjęcia korzystniejszej dla sprawcy kwalifikacji prawnej przypisanego mu czynu,
wobec powyższego, zdaniem Sądu Apelacyjnego orzeczona wobec oskarżonegoW. H.kara 8(ośmiu) lat pozbawienia wolności stanowi właściwą reakcję na jego przestępcze zachowanie i realizuje cele kary o charakterze wychowawczym i zapobiegawczym w stosunku doW. H., uświadamiając mu naganność jego postępowania a z uwagi na jej wymiar będzie oddziaływać na niego w przyszłości, zniechęcając go przed popełnieniem kolejnych przestępstw,
uwzględnia również ustalenie, że to nie oskarżony, aG. M.realizował bezpośrednio znamiona przestępstwa, którego w ramach współsprawstwa się dopuścili,
w zakresie prewencji ogólnej wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności kształtuje świadomość prawną społeczeństwa pokazując wysoką społeczną szkodliwość przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, a jednocześnie jest sygnałem, że każde takie zachowanie spotka się z odpowiednią reakcją organów wymiaru sprawiedliwości

Zwięźle o powodach zmiany

sprawa prowadzona przez Sąd Okręgowy w Szczecinie pod sygnaturą IIIK 195/20 była prowadzona w wyniku uchylenia przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 29.06.2020r., w sprawie IIAKa 66/20, wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27.11.2019r., wydanego w sprawie IIIK 190/19, na skutek uwzględnienia apelacji wywiedzionej na niekorzyśćW. H.,
przy ponownym rozpoznaniu sprawy, dawało to możliwość wydania orzeczenia mniej korzystnego niż uchylone ale z ograniczeniami wynikającymi z tzw. pośredniego zakazu reformationis in peius zart.443kpk, który należy odczytywać w powiązaniu z treściąart.434§1kpk, co oznacza, że Sąd I instancji ponownie rozpoznający sprawę może orzec na niekorzyść oskarżonego jedynie wtedy gdy od pierwszego rozstrzygnięcia wniesiono na niekorzyść oskarżonego środek odwoławczy oraz w granicach zaskarżenia i tylko w razie stwierdzenia uchybień podniesionych w środku odwoławczym, tj. w ramach podniesionych zarzutów(vide: podobnie Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14.06.2018r., w sprawie IIIKK 252/18),
oznacza to zakaz dokonywania mniej korzystnych ustaleń faktycznych i przyjmowania surowszej kwalifikacji prawnej przy ponownym rozpoznaniu sprawy,
w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z opisanym powyżej pośrednim zakazem reformationis in peius, który został przez Sąd I instancji ponownie rozpoznający sprawę naruszony, ponieważ wprawdzie wywiedziono na niekorzyść oskarżonego apelację od pierwszego rozstrzygnięcia w sprawie, i Sąd ponownie rozpoznający sprawę działał w granicach zaskarżenia to wyszedł poza granice podniesionych przez skarżącego zarzutów,
oskarżyciel publiczny w apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 27.11.2019r., wydanego w sprawie IIIK 190/19 podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia Sądu I instancji polegającego na przyjęciu, że oskarżony nie wiedział o podpaleniu przezG. M.pokrzywdzonego, i tym samym nie dopuścił się usiłowania zabójstwaA. W.w ramach współsprawstwa, i podnosząc ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uznanieW. H.za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia przestępstwa zart.13§1kkw zw. zart.148§1kkw zb. zart.157§1kkw zw. zart.11§2kk,
powyższe oznacza, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy najmniej korzystne dla oskarżonego ustalenia jakie mogły zostać dokonane to ustalenia odpowiadające treści zarzutu aktu oskarżenia,
nawet jeżeli przeprowadzone przez Sąd ponownie rozpoznający sprawę postępowanie dowodowe uzasadniało dokonanie nowych ustaleń w związku z nowymi informacjami, które Sąd uzyskał w ramach tego postępowania,
dlatego w przedmiotowej sprawie pomimo dokonania prawidłowych ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji ponownie rozpoznający sprawę, co do charakteru części obrażeń doznanych przezA. W., stanowiących ciężki uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art.156§1pkt2kk, opis czynu przypisanegoW. H.nie mógł zostać uzupełniony o stwierdzenia dotyczące skutków oparzenia ciała ofiary jako stanowiących trwałe i istotne zeszpecenie, a kwalifikacja o art.156§1pk2kk,
wobec powyższego Sąd Apelacyjny dokonał korekty opisu czynu przypisanego oskarżonemu oraz jego kwalifikacji prawnej

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz r.pr.K. D.kwotę 885,60zł z VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, na podstawie §2pkt1, §3, §4ust.1i3, §17ust.2pkt5 i §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu

IV.

na podstawieart.634kpkw zw. zart.627kpkzasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa ½ wydatków za postępowanie odwoławcze, w pozostałej części obciążając nimi Skarb Państwa, i wymierzono 600zł (sześćset złotych) opłaty za obie instancje, której wysokość ustalono kierując się treściąart.10ust.1w zw. zart.2ust.1pkt6ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych

7

PODPIS

SSO(del.) Robert Mąka SSA Stanisław Kucharczyk SSA Małgorzata Jankowska

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

uznanie oskarżonegoW. H.za winnego popełnienia czynu zart.13§1kkw zw. zart.148§1kkw zb. zart.156§1pkt2kk w zb. zart.157§1kkw zw. zart.11§2kk, za który wymierzono mu karę 10(dziesięciu) lat pozbawienia wolności

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

Zmiana

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

pkt I zaskarżonego wyroku, w części co do kary wymierzonej oskarżonemuW. H., na podstawie 14§1kkw zw. zart.148§1kkw zw. zart.11§3kk

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana