Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pa 14/21
Data wyroku: 2021-07-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Kimel, Anna Capik-Pater, sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek
Słowa kluczowe: Odszkodowanie za bezprawne rozwiązanie stosunku pracy
Podstawa prawna: art. 50§3 kp, art. 50§ 4 pk

Sygn. akt VIIIPa 14/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 lipca 2021 r.
S ąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.)

Sędziowie:

Anna Capik-Pater
del. Magdalena Kimel

Protokolant:

Ewa Gambuś

po rozpoznaniu w dniu1 lipca 2021r. w Gliwicach
sprawy z powództwaM. R.

    przeciwkoSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wG.
oodszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę
na skutek apelacjipowódki
od wyrokuSądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia18 listopada 2020 r.sygn. aktVI P 389/19

I
zmienia zaskarżony wyrok:

1
w punkcie 1 częściowo w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 11.541,25 zł (jedenaście tysięcy pięćset czterdzieści jeden złotych i dwadzieścia pięć groszy) tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę;

2
w punkcie 2 w ten sposób, że zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

II
oddala apelację w pozostałej części;

III
zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym;

IV
nakazuje pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 750 zł (siedemset pięćdziesiąt złotych) tytułem opłaty od pozwu.

(-) sędzia Anna Capik-Pater (-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) (-) sędzia del. Magdalena Kimel
Sygn. akt VIII Pa 14/21

UZASADNIENIE
PowódkaM. R.domagała się zasądzenia od pozwanejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)'' w Gliwicach 27 699 zł tytułem odszkodowania z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę oraz zasądzenia od pozwanej na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przypisanych. W uzasadnieniu podała, że była zatrudniona u pozwanej na podstawie umowy o pracę na czas określony na stanowisku pełniącego obowiązki Prezesa Zarządu. Stosunek pracy powstał 11 marca 2019 r. i był przewidziany na czas pełnienia przez powódkę funkcji Prezesa Zarządu. Następnie 25 listopada 2019 r. powódka otrzymała wiadomość mailową o tym, że została odwołana z p.o. Prezesa Zarządu i że w konsekwencji rozwiązano z nią umowę o pracę zawartą na czas określony. Niemniej zdaniem powódki pozwana wypowiadając jej umowę o pracę naruszyła szereg przepisów prawa pracy, m.in.:art. 30 § 3 Kodeksu pracy, albowiem pozwana nie złożyła powódce oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę na piśmie,art. 30 § 5 k.p.poprzez brak pouczenia o prawie odwołania do sądu pracy,art. 41 k.p.poprzez złożenie wypowiedzenia podczas zwolnienia lekarskiego powódki. Powódka swoje roszczenie oparła naart. 50 § 3 k.p., wskazując że na kwotę dochodzonego przez nią roszczenia składa się odszkodowanie w wysokości jej trzymiesięcznego wynagrodzenia.
Pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości, a także zasądzenia od powódki na rzecz pozwanej kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. Uzasadniając swoje stanowisko wskazała, że rzeczywiście powódka była zatrudniona u pozwanej od 11 marca 2019 r. na stanowisku p.o. Prezesa Zarządu, na podstawie umowy o pracę na czas określony, tj. na okres pełnienia funkcji p.o. Prezesa Zarządu w pełnym wymiarze. Podniosła, że uchwałą Rady Nadzorczej z 5 marca 2019 r. (uchwala Nr 1) powódka została oddelegowana, jako członek rady do czasowego pełnienia funkcji p.o. Prezesa Zarządu, a następnie uchwałą Nr 2 z 5 marca 2019 r. Rada Nadzorcza pozwanej określiła warunki zatrudnienia powódki do pełnienia funkcji członka Zarządu Spółdzielni. Z kolei uchwałą Rady Nadzorczej pozwanej Nr 6 z 23 listopada 2019 r. powódka została odwołana z funkcji p.o. Prezesa Zarządu. Tym samym łącząca strony umowa o pracę z 11 marca 2019 r. uległa rozwiązaniu 23 listopada 2019 r., wskutek upływu czasu, na który została zawarta. Dalej pozwana wskazała, że przyczyną przedterminowego odwołania powódki z funkcji p.o. Prezesa Zarządu były stwierdzone przez Radę Nadzorczą nieprawidłowości, w szczególności: nadużycia finansowe polegające na nieuzasadnionym wydatkowaniu środków finansowych pozwanej, wprowadzanie lokatorów w błąd co do wysokości zwrotu wartości wkładów mieszkaniowych, załatwianie w czasie pracy spraw prywatnych, szkalowanie pozwanej przez powódkę za pomocą portali społecznościowych, bezzasadne zgłoszenie włamania do gabinetu Prezesa Zarządu wyczerpującego znamiona przestępstwa zart. 238 k.k., czy niezabezpieczenie toku bieżących spraw pozwanej, w tym płatności. Pozwana wskazała, że każdy z tych zarzutów mógł stanowić samoistną podstawę rozwiązania z powódką umowy o pracę w trybie dyscyplinarnym określonym wart. 52 k.p.Gdyby więc łączący strony stosunek pracy nie uległ rozwiązaniu wskutek upływu czasu, na który umowa o pracę została zawarta, pozwana z uwagi na ilość i ważkość stawianych powódce zarzutów, rozwiązałaby z nią umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.
Wyrokiem z 18 listopada 2020 r. (sygn. akt VI P 389/19) Sąd Rejonowy w Gliwicach w pkt 1 oddalił powództwo, w pkt 2 zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
Powy ższy wyrok Sąd Rejonowy wydał w oparciu o następujący stan faktyczny:
Uchwałą Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)'' w Gliwicach Nr(...)r. powódceM. R.zawieszono członkostwo w Radzie Nadzorczej na okres pełnienia przez nią funkcji członka Zarządu – pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej ,,(...)'' w Gliwicach.
Tego samego dnia, Uchwałą Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)'' w Gliwicach Nr 2/03/2019 w sprawie określenia warunków zatrudnienia członka Rady Nadzorczej wyznaczonego do czasowego pełnienia funkcji członka ZarząduSpółdzielni Mieszkaniowej (...)'' w Gliwicach - ustalono warunki zatrudnieniaM. R.wyznaczonej do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu na okres do 31 grudnia 2019 r. W punkcie 1 ppkt a-g powołanej uchwały wskazano, że podstawą zatrudnienia powódki u pozwanej jest umowa o pracę zawarta na czas określony – na okres pełnienia funkcji członka Zarządu pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu. Ustalono, że miejscem pracy powódki będąG.. Powódka będzie zatrudniona u pozwanej na pełny etat za wynagrodzeniem zasadniczym – 9233 zł brutto miesięcznie oraz otrzymywać będzie premię uznaniową w wysokości 20% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Termin rozpoczęcia pracy ustalono na 11 marca 2019 r.
W dniu 11 marca 2019 r. pomiędzy pozwanąSpółdzielnią Mieszkaniową (...)'' w Gliwicach, a powódką doszło do zawarcia umowy o pracę na czas określony. W § 1 ww. umowy wskazano, że strony oświadczają, iż pracownik zobowiązuje się do świadczenia pracy na rzecz pracodawcy, począwszy od 11 marca 2019 r. na czas określony – przez okres pełnienia funkcji Członka Zarządu – pełniącego obowiązki Prezesa Zarządu na warunkach określonych w uchwale Nr 2/03/2019.
Zawierając powyższą umowę powódka nie miała żadnych wątpliwości, co do jej treści i przez cały okres zatrudnienia u pozwanej nie składała w tym zakresie żadnych zastrzeżeń.
Pozwana w okresie od(...). przebywała na zwolnieniu lekarskim.
Następnie Uchwałą Nr(...)r. Rada NadzorczaSpółdzielni Mieszkaniowej (...)'' w Gliwicach odwołała powódkę z funkcji pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej ,,Zielony Zakątek'' w Gliwicach. O powyższym poinformowano powódkę 25 listopada 2019 r. wysłanym do niej mailem. Maila nadała pracownica pozwanejJ. F.. W mailu poinformowano powódkę, iż uchwałą Rady Nadzorczej z 23 listopada 2019 r. została jednogłośnie odwołana z funkcji p.o. Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej(...)w Gliwicach i tym samym rozwiązaniu uległa łącząca ją z pozwaną umowa o pracę.
Ze świadectwa pracy wystawionego przez pozwaną 25 listopada 2019 r. wynika, że powódka była zatrudniona u pozwanej w okresie od 11 marca 2019 r. do 23 listopada 2019 r., a stosunek pracy ustał na skutek rozwiązania umowy o pracę wskutek upływu czasu, na który została zawarta,art. 30 § 1 pkt 4 k.p.
Powyższych ustaleń Sąd Rejonowy dokonał na podstawie akt osobowych powódki, kopii wiadomości mailowej z 25.11.2019 r. (k. 7), kopii zwolnień lekarskich (k. 8-9), dokumentacji dołączonej przez pozwaną (k. 28-45).
Sąd Rejonowy pominął dowody z zeznań świadkówT. N.,M. D.,J. F.,K. P.,K. K.,B. W.na podstawieart. 2352 § 1 pkt 2 k.p.c., uznając że dowody te są nieistotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Postanowieniem tym Sąd pominął również dowód z przesłuchania strony pozwanej na podstawieart. 2352 § 1 pkt 2 k.p.c., uznając iż dowód ten jest nie istotny dla rozstrzygnięcia sprawy.
W tak ustalonym stanie faktycznym S ąd Rejonowy uznał, że roszczenia powódki nie zasługiwały na uwzględnienie.
Na wstępie rozważań prawnych Sąd I instancji wskazał, ze przedmiotem sporu w sprawie było ustalenie, czy zawarta pomiędzy stronami umowa była umową o pracę zawartą na czas określony, czy umową na czas wykonywania określonej pracy.
Sąd Rejonowy podał, że zgodnie zart. 25 § 1 k.p.umowę o pracę można zawierać na okres próbny, czas nieokreślony albo na czas określony, co oznacza, że obecnie w katalogu umów o pracę nie ma umowy na czas wykonywania określonej pracy. Zatem prezes zarządu może być zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony lub na czas określony.
Dalej Sąd I instancji zwrócił uwagę, że w niniejszej sprawie strony zawarły umowę na czas określony, co wynika z treści umowy o pracę z 11 marca 2019 r., a konkretnie z jej§ 1, zgodnie z którym pracownik zobowiązuje się do świadczenia pracy na rzecz Pracodawcy na czas określony, tj. przez okres pełnienia funkcji Członka Zarządu – pełniącego obowiązki Prezesa Zarządu na określonych w tym paragrafie warunkach. Zdaniem Sądu Rejonowego oznacza to, że umowa została zawarta na czas określony – czas kadencji, tj. pełnienia przez powódkę funkcji Prezesa Zarządu. Powołanie do zarządu jak i odwołanie powoduje tylko powstanie lub ustanie stosunku organizacyjnego. Stosunek pracy jest natomiast odrębnym stosunkiem prawnym od członkostwa w Zarządzie. Sąd I instancji uznał zatem, że umowa o pracę na czas określony z 11 marca 2019 r. rozwiązała się z upływem czasu na jaki została zawarta, tj. z dniem 23 listopada 2019 r., czyli z dniem odwołania powódki z funkcji p.o. Prezesa Zarządu. Sąd Rejonowy zaznaczył, że zawarta przez powódkę umowa wyraźnie odnosi czas jej trwania do czasu pełnienia funkcji Prezesa Zarządu, a jednocześnie nie ma przeszkód prawnych dla związania czasu trwania umowy z pełnieniem funkcji w zarządzie. Sąd Rejonowy podkreślił, że wart. 25 § 1 k.p.w obecnym brzmieniu nie ma już umowy na czas wykonania określonej pracy ale należy uznać, że teraz takie umowy, na czas pełnienia funkcji są umowami zawartymi na czas określony.
Sąd I instancji zaznaczył, że powódka została odwołana z funkcji pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu uchwałą Rady Nadzorczej z 23 listopada 2019 r., zaś Rada Nadzorcza może niewątpliwie odwoływać członka zarządu w każdym czasie, co oznacza, że odwołanie nie jest niczym ograniczone, żadną konkretną przyczyną i uzależnione jedynie od woli Rady Nadzorczej. Sąd Rejonowy dodał, że sporządzenie uzasadnienia ma jedynie walor informacyjny i dotyczy jedynie stosunku organizacyjnego, a nie stosunku pracy członka zarządu. Zatem w przypadku odwołania członka zarządu spółdzielni uzasadnienie tego odwołania nie jest wiążące dla Sądu Pracy. W ocenie Sądu Rejonowego z chwilą odwołania powódki z funkcji pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu pozwanej stosunek pracy powódki i pozwanej ustał bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli przez którąkolwiek ze stron.
Sąd I instancji zwrócił uwagę, w toku postępowania że powódka nie kwestionowała legalności podjętej uchwały, a nadto wskazał, że mając na względzieart. 17 pkt 42 k.p.c., Sąd Rejonowy nie miał prawa ustalania, czy uchwała z 23 listopada 2019 r. była uchwałą ważną.
Wobec powyższych rozważań, Sąd I instancji oddalił powództwo powódki.
O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.oraz § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, zasądzając od powódki na rzecz pozwanej kwotę 180 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.
Apelacj ę od powyższego wyroku wniosła powódka, zaskarżając wyrok w całości.
Powódka skarżonemu wyrokowi zarzuciła:

1
naruszenie prawa materialnego, a to:

a
art. 65 § 2 k.c.w zw. zart. 11 k.p.przez wadliwą ocenę rzeczywistej woli stron zarówno w momencie zawierania jak i obowiązywania umowy o pracę, przejawiającą się w uznaniu, że przedmiotowa umowa została zawarta na czas pełnienia przez powódkę funkcji Prezesa Zarządu, podczas gdy zwłaszcza z uchwały o powołaniu powódki wynika, że umowy została zawarta na czas oznaczony, tj. do 31 grudnia 2019 r.;

b
art. 25 § 1 k.p.polegające na uznaniu, że łącząca strony umowa została zawarta na czas określony – czas kadencji, tj. pełnienia przez powódkę funkcji Prezesa Zarządu, a w konsekwencji błędne zastosowanieart. 30 § 1 pkt 4 k.p.poprzez przyjęcie, że umowa o pracę łącząca strony uległa rozwiązaniu z dniem ukończenia pracy, dla której była zawarta, tj. z dniem podjęcia uchwały o odwołaniu powódki z funkcji Prezesa Zarządu, podczas gdy z przedmiotowego stanu faktycznego wynika, że umowa łącząca strony była umową zawartą na czas oznaczony, tj. do 31 grudnia 2019 r., a do jej zakończenia mogło dojść zarówno na mocy wypowiedzenia jak i z upływem określonego czasu;

c
art. 56 § 1 k.p.w zw. zart. 30 § 3, 4, 5 k.p.w zw. zart. 41 k.p.poprzez ich niezastosowanie pomimo tego, że pozwany z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu i rozwiązywaniu umów o pracę, a to w czasie usprawiedliwionej jej nieobecności, bez wskazania uzasadnienia oraz bez zawartego pouczenia wyraził jednostronnie wolę rozwiązania umowy o pracę z powódką;

d
art. 18 § 1 k.p.w zw. zart. 11 k.p.iart. 30 § 1 k.p.poprzez błędne przyjęcie, że jednostronna czynność prawna polegająca na odwołaniu prezesa zarządu dokonana w ramach innego niż relacja wynikająca z prawa pracy, stosunku prawnego może rodzić bezpośrednie skutki w sferze wyłącznie normowanej przez prawo pracy w postaci rozwiązania stosunku pracy;

2
naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wydane orzeczenie, a to art. 227 w zw. z art. 299 w zw. zart. 162 k.p.c., polegające na pominięciu wniosku powódki o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z przesłuchania powódki, podczas gdy przesłuchanie jej miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza biorąc pod uwagę wolę stron co do treści wiążącej ich umowy o pracę.

W związku z powyższym powódka wnosiła o zmianę zaskarżonego wyrku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kwoty 27 699 zł oraz kosztów procesu za obie instancje, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powódka podkreślała, że zgodnie z wolą stron umowy o pracę z 11 marca 2019 r. stosunek pracy powódki u pozwanej miał trwać na czas określony, tj. do 31 grudnia 2019 r., zaś pracodawca godził się na możliwość zakończenia stosunku pracy niezależnie od trwania stosunku korporacyjnego (w treści umowy o pracę przewidział możliwość zakończenia umowy z zachowaniem okresu wypowiedzenia), zatem nie można uznać, by czynność prawna polegająca na odwołaniu powódki z funkcji Prezesa Zarządu rodziła bezpośrednie skutki w sferze pracowniczej i odwrotnie. W konsekwencji nie sposób uznać, by podjęta uchwała o odwołaniu powódki z funkcji była równoznaczna z rozwiązaniem z nią stosunku pracy, który trwał nadal, mimo tego, że nie była już prezesem.
W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów postępowania za drugą instancję, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż zarzuty apelacji są bezpodstawne i ostatecznie podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
S ąd Okręgowy w Gliwicach zważył:
Apelacja powódki zasługuje na częściowe uwzględnienie.
Sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w prawidłowym zakresie, jednakże – w ocenie Sądu Okręgowego – wysnuł błędne wnioski z przeprowadzonych dowodów. Tymczasem, wynik postępowania dowodowego przed Sądem I instancji wskazuje, że roszczenia powódki co do zasady są uzasadnione.
W przedmiotowej sprawie powódka domagała się odszkodowania z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę.
Inicjując rozważania prawne, należy wskazać, że zgodnie zart. 25 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy(t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1320 ze zm.) umowę o pracę zawiera się na okres próbny, na czas nieokreślony albo na czas określony.
Z kolei jak stanowiart. 30 § 1 k.p.umowa o pracę rozwiązuje się:
1) na mocy porozumienia stron;
2) przez oświadczenie jednej ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem);
3) przez oświadczenie jednej ze stron bez zachowania okresu wypowiedzenia (rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia);
4) z upływem czasu, na który była zawarta.
Zgodnie zart. 30 § 3 k.p.oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinno nastąpić na piśmie.
W myślart. 30 § 5 k.p.w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę lub jej rozwiązaniu bez wypowiedzenia powinno być zawarte pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania do sądu pracy.
Art. 56 § 1 k.p.stanowi natomiast, że pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie. O przywróceniu do pracy lub odszkodowaniu orzeka sąd pracy.
W pierwszej kolejności należy zgodzić się z Sądem I instancji, że w niniejszej sprawie strony zawarły 11 marca 2019 r. umowę o pracę na czas określony. W umowie o pracę z 11 marca 2019 r. wskazano, że pracownik zobowiązuje się do świadczenia pracy na rzecz pracodawcy na czas określony, tj. przez okres pełnienia funkcji Członka Zarządu – pełniącego obowiązki Prezesa Zarządu na określonych w tym paragrafie warunkach. Rację ma zatem Sąd I instancji, wskazując że umowa o pracę została zawarta na czas określony – czas pełnienia przez powódkę funkcji Prezesa Zarządu. Jednakże – zdaniem Sądu Okręgowego – czas trwania umowy o pracę został ściśle oznaczony na datę 31 grudnia 2019 r., co wprost zapisano w uchwale nr 1/03/2019 Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...), wskazując że powódka została wyznaczona do pełnienia funkcji Członka Zarządu – pełniącego obowiązki Prezesa Zarządu – na okres do 31 grudnia 2019 r. Tym samym umowa o pracę powódki była zawarta na czas określony od 11 marca 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. W uchwale nr 2/03/2019 Rady NadzorczejSpółdzielni Mieszkaniowej (...)określono z kolei warunki zatrudnienia powódki, precyzując miejsce i rodzaj świadczonej pracy, wymiar czasu pracy, system czasu pracy, wynagrodzenie. Wprawdzie nie wskazano tam daty obowiązywania umowy o pracę, jednak – zdaniem Sądu Okręgowego – nie było to potrzebne, skoro kwestię tę sprecyzowano w uchwale nr 1/03/2019.
W ocenie Sądu Okręgowego, mając na względzie charakter stanowiska pracy powódki, zapisy umowy o pracę należy interpretować łącznie z uchwałami Rady Nadzorczej, a także ze StatutemSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wG..
Zgodnie z § 57 pkt 3 StatutuSpółdzielni Mieszkaniowej (...)członków Zarządu wybiera i odwołuje Rada Nadzorcza. Z kolei w pkt 4 podano, że z członkami Zarządu zatrudnionymi w Spółdzielni Rada Nadzorcza nawiązuje stosunek pracy na podstawie umowy o pracę stosownie do wymogówKodeksu Pracy. Jak wynika zaś z pkt 5, odwołanie członka Zarządu nie narusza jego uprawnień wynikających ze stosunku pracy.
Sąd Okręgowy zwraca uwagę, że w umowie o pracę z 11 marca 2019 r. strony ustaliły w § 2, że „termin wypowiedzenia umowy o pracę wynosi: 1) 2 tygodnie, jeżeli Pracownik będzie zatrudniony u Pracodawcy krócej niż 6 miesięcy, 2) 1 miesiąc, jeżeli Pracownik będzie zatrudniony u Pracodawcy co najmniej 6 miesięcy a krócej niż 3 lata, 3) 3 miesiące, jeżeli Pracownik będzie zatrudniony u Pracodawcy co najmniej 3 lata”.
W ocenie Sądu Okręgowego zapisy umowy o pracę z 11 marca 2019 r., w której wskazano okresy wypowiedzenia umowy o pracę świadczą niewątpliwie o tym, że wolą stron umowy o pracę było jej zawarcie na czas określony, oznaczony konkretną datą, a więc do 31 grudnia 2019 r. Gdyby zaś przyjąć – jak twierdziła strona pozwana – że zamiarem storn umowy o pracę było ścisłe skorelowanie okresu obowiązywania umowy o pracę powódki z pełnieniem funkcji Prezesa Zarządu i automatyczne rozwiązanie tej umowy w momencie odwołania jej z funkcji pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu przez Radę Nadzorczą Spółdzielni, wówczas określenie okresów wypowiedzenia w umowie o pracę z 11 marca 2019 r. byłoby zupełnie bezcelowe. ‘
Mając na uwadze powyższe okoliczności jak również cytowane wyżej zapisy Statutu Spółdzielni oraz postanowienia umowy o pracę z 11 marca 2019 r., Sąd Okręgowy podzielił stanowisko apelującej, zgodnie z którym umowa o pracę z 11 marca 2019 r. była zawarta na czas określony od 11 marca 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., zaś postępowanie pozwanej polegające na rozwiązaniu z powódką umowy o pracę z chwilą podjęcia przez Radę Nadzorczą Spółdzielni uchwały z 23 listopada 2019 r. o odwołaniu powódki z funkcji pełniącej obowiązki Prezesa Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej(...), a wiec bez wypowiedzenia, naruszało przepisy prawa pracy o rozwiązywaniu umowy o pracę zawartej na czas określony. W ocenie Sądu Okręgowego nie można zgodzić się z konkluzjami poczynionymi przez Sąd I instancji, zgodnie z którymi umowa o pracę powódki z pozwaną rozwiązała się z upływem czasu, na który była zawarta.
Sąd Okręgowy uznał za uzasadnione zarzuty apelacji dotyczące naruszenia zaskarżonym wyrokiem przepisów prawa materialnego, tj.art. 65 § 2 k.c.w zw. zart. 11 k.p., poprzez wadliwą ocenę rzeczywistej woli stron umowy o pracę z 11 marca 2019 r. co do oznaczenia czasu trwania umowy o pracę.
W konsekwencji słuszny okazał się także podniesiony przez powódkę zarzut naruszenia przez Sąd I instancjiart. 25 § 1 k.p.orazart. 30 § 1 pkt 4 k.p.poprzez przyjęcie, że umowa o pracę łącząca strony uległa rozwiązaniu z dniem ukończenia pracy, dla której była zawarta, tj. z dniem podjęcia uchwały o odwołaniu powódki z funkcji Prezesa Zarządu, podczas gdy w istocie umowa łącząca strony była umową zawartą na czas oznaczony, tj. do 31 grudnia 2019 r., a do jej zakończenia – w przypadku skrócenia przez Radę Nadzorczą kadencji powódki jako Prezesa Zarządu – mogło dojść na mocy wypowiedzenia umowy o pracę.
Z aprobatą Sądu Okręgowego spotkały się także pozostałe podniesione przez apelującą zarzuty dotyczące naruszenia poprzez niezastosowanie prawa materialnego, tj.art. 50 § 3 k.p.w zw. zart. 30 § 3, 5 k.p.iart. 41 k.p.Jak wskazano wyżej pozwana, w sposób naruszający przepisy prawa pracy rozwiązała umowę o pracę z powódką, bez wymaganego pisemnego oświadczenia o wypowiedzeniu stosunku pracy, bez zastosowania okresu wypowiedzenia, bez stosownego pouczenia o prawie odwołania do sądu pracy, jak również w trakcie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uznał, że roszczenie powódki dotyczące odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy jest co do zasady uzasadnione i słuszne.
Na uwzględnienie nie zasługiwała natomiast kwota żądanego odszkodowania w wysokości 27 699 zł.
Należy wskazać, że zgodnie zart. 50 § 3 k.p.jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu takiej umowy, pracownikowi przysługuje wyłącznie odszkodowanie.
Z kolei jak stanowi art. 50 § 4 odszkodowanie, o którym mowa w § 3, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące.
Wynagrodzenie powódki wynosiło 9233 zł brutto miesięcznie. Z kolei pozwana rozwiązała z powódką stosunek pracy 23 listopada 2019 r., zaś umowa o pracę miała trwać do 31 grudnia 2019 r. Mając zatem na uwadze powyższe przepisy, należało uznać, że wysokość odszkodowania powódki za niezgodne z prawem rozwiązanie stosunku pracy winna wynosić 11 541,25 zł.
Reasumując, Sąd uznał, że apelacja powódki z wyżej wskazanych przyczyn zasługiwała zatem na uwzględnienie w części, dlatego na mocyart. 386 par. 1 k.p.c.zmienił zaskarżony wyrok w punkcie 1 częściowo w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 11 541,25 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, natomiast w pozostałej części – na podstawieart. 385 § 1 k.p.c.– oddalił apelację.
Na mocyart. 98 k.p.c.oraz przepisów § 9 ust. 1 pkt 1 i § 10 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. 1800) zasadzono od pozwanej na rzecz powódki koszty zastępstwa procesowego za I i II instancję.
O kosztach sądowych orzeczono w punkcie 2 wyroku, na podstawieart. 113 ust. 1, art. 96 ust. 1 pkt 4 i art. 13 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych(t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 755 ze zm.) nakazując pobrać od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 750 zł tytułem opłaty od pozwu.
(-) sędzia Anna Capik-Pater (-) sędzia Patrycja Bogacińska-Piątek (spr.) (-) sędzia del. Magdalena Kimel