Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1552/20
Data wyroku: 2021-09-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: art. 6 kc

III Ca 1552/20

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2020 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi:
1.zasądził odJ. S.na rzeczSpółdzielni Mieszkaniowej (...)wŁ.kwotę 6.538,76 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 marca 2018 r. do dnia zapłaty;
2.oddalił powództwo w pozostałej części;
3.nadał wyrokowi w zakresie pkt. 1 (pierwszego) rygor natychmiastowej wykonalności;
4.zniósł koszty procesu wzajemnie pomiędzy stronami.
Apelację od oddalonej części powództwa złożyła strona powodowa zarzucając naruszenie prawa materialnego w postaciart. 45a ust. 4, ust. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawa energetycznego,art. 481 § 1 kc, nadto naruszenie przepisów proceduralnych w postaciart. 233 § 1 kpcoraz regulaminu kosztów rozliczania energii cieplnej wSpółdzielni Mieszkaniowej (...).
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo i zasądzenie powództwa w całości ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie go do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, a nadto o zasądzenie kosztów postepowania za obie instancje.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym i z tego względu zgodnie z przepisemart. 50513§ 2 k.p.c., jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku tego sądu powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Wbrew zapatrywaniom apelującego, zaskarżone orzeczenie należało uznać za prawidłowe, stanowiące wynik właściwej oceny zebranego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy podziela poczynione przez Sąd pierwszej instancji ustalenia i w konsekwencji przyjmuje za swoje, uznając za zbędne powielanie ich w całości w treści niniejszego uzasadnienia. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji w sposób właściwy zastosował również odpowiednie przepisy prawne do stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Podniesiony przez apelującego zarzut naruszeniaart. 233 k.p.c.nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy podziela w pełni ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji i przyjmuje je, jako własne. Jak wielokrotnie wyjaśniano w orzecznictwie Sądu Najwyższego, zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.może być uznany za zasadny jedynie w wypadku wykazania, że ocena materiału dowodowego jest rażąco wadliwa, czy w sposób oczywisty błędna, dokonana z przekroczeniem granic swobodnego przekonania sędziowskiego, wyznaczonych w tym przepisie. Sąd drugiej instancji ocenia bowiem legalność oceny dokonanej przez Sąd I instancji, czyli bada czy zostały zachowane kryteria określone wart. 233 § 1 k.p.c.Należy zatem mieć na uwadze, że – co do zasady – Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, dokonując wyboru określonych środków dowodowych. Skarżący podnosi, że naruszenie tego przepisu nastąpiło przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i nieuwzględnienie niektórych z nich – zwłaszcza kartoteki konta i zestawienia opłat. Skarżący zdaje się nie dostrzegać zasadniczej myśli Sądu Rejonowego, że roszczenie oparte na tejże kartotece opłat, stanowiącej podstawę zgłoszonego roszczenia winno być udowodnione co do prawidłowości wyliczenia, a powód tego nie wykonał. Samo twierdzenie powoda o zaległości wynikające ze sporządzonej przez powoda kartoteki, przy opozycji pozwanej co do prawidłowości tej kartoteki, nie może być podstawą zasądzenia roszczenia.
Wobec wątpliwości co do prawidłowości rozliczenia kosztów ciepła w lokalu pozwanej ciężar wykazania zasadności naliczeń opłat za energię cieplną obciążał stronę powodową, która nie wnosiła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego dla ustalenia prawidłowości wyliczeń w tym zakresie.
Sąd Okręgowy nie dostrzegł również naruszenia przepisów prawa materialnego w postaciart. 45a ust. 4, ust. 9 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawa energetycznego, bowiem przepisy te wskazują na metody rozliczeń kosztów ciepła, ale nie przesądzają, że rozliczenia dokonane przez powoda były prawidłowe.
Jeśli idzie o naruszenie przepisuart. 481 § 1 kcpoprzez przyjęcie, że powódce nie przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie w płatnościach od całej kwoty roszczenia, to jest on całkowicie niezrozumiały bowiem Sąd Rejonowy zasądził roszczenie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie zgodnie z żądaniem pozwu tj. od daty wniesienia pozwu.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 kpcoddalił apelację i na podstawieart. 98 kpcorzekł o kosztach postepowania apelacyjnego.