Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1357/19
Data wyroku: 2021-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sądu Okręgowego Tomasz Pawlik, Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Przepadek
Podstawa prawna: art. 130 a ust.10 - Prawo o ruchu drogowym

Sygn. akt III Ca 1357/19

POSTANOWIENIE
Dnia 15 kwietnia 2021 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący-Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Sędziowie:  Sądu Okręgowego Tomasz Pawlik
Sądu Okręgowego Artur Żymełka
po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. w Gliwicach na posiedzeniu niejawnym sprawy
z wniosku Prezydenta MiastaZ.
z udziałemP. K.(K.)
o orzeczenie przepadku pojazdu
na skutek apelacji wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 10 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII Ns 250/17
postanawia:

oddalić apelację.
SSO Artur Żymełka    SSO Leszek Dąbek    SSO Tomasz Pawlik
Sygn. akt III Ca 1357/19

UZASADNIENIE
Wnioskodawca Prezydent MiastaZ.wniósł o orzeczenie na jego rzecz przepadku samochodu marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)stanowiącego własność uczestnika postępowaniaP. K.oraz„obciążenie go kosztami postępowania , przy uwzględnieniu kosztów procesu”
Uzasadniając wniosek twierdził, że samochód został zatrzymany przez funkcjonariusza policji w czasie kontroli drogowej i kiedy okazało się, że kierujący nim nie posiada prawy jazdy, a pojazd posiadał niesprawny hamulec roboczy, „funkcjonariusz policji wydał dyspozycję usunięcia samochodu na parking strzeżony położony wR.. Po ustaleniu, że uczestnik postępowania jest właścicielem samochodu, wnioskodawca powiadomił go o odholowaniu pojazdu i o skutkach jego nieodebrania
w terminie 7 dni. Pomimo tego uczestnik postępowania nie odebrał samochodu.
Uczestnik postępowaniaP. K.nie zajął stanowiska w sprawie.
Sąd Rejonowy w Zabrzuw postanowieniu z dnia 10 01 2019r. oddalił wniosek
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia przywołał regulacjeart. 130a ust. 10 ustawy z dnia 20 06 1997r.– Prawo o ruchu drogowym(teks jednolity Dz.U. 2012r. poz. 1137) oraz § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych
i Administracji z dnia 22 06 2011r. w sprawie usuwania pojazdów, których używanie może zagrażać bezpieczeństwu lub porządkowi ruchu drogowego albo utrudniających prowadzeniu akcji ratunkowych (tekst jednolity Dz.U. 2018r. poz. 2285).
Stwierdził, że wbrew dyrektywie zawartej w ostatnim z przywołanych przepisów, powiadomienie o zatrzymaniu samochodu wystosował do uczestnik postępowania wnioskodawca, zamiast prawidłowo podmiot, który wydał dyspozycję o usunięciu samochodu (Komenda Miejska Policji wZ.). Ocenił, że w tej sytuacji powiado-mienie to„nie może zostać uznane za prawidłowe”, po czym uznał z tej przyczyny
„nie zostały spełnione wszystkie warunki formalne do orzeczenia przepadku
w niniejszej sprawie”i wniosek„nie zasługiwał na uwzględnienie”.
Orzeczenie zaskarżyłwnioskodawca Prezydent MiastaZ.,
który wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku
oraz o zasądzenie na jego rzecz od uczestnika postępowania zwrotu kosztów postępo-wania za obie instancje.
Zarzucał, że istnieje sprzeczność pomiędzy poczynionymi przez Sąd pierwszej instancji ustaleniami faktycznymi a treścią zebranego w sprawie materiału przez przyjęcie,
że wnioskodawca nie powiadomił właściciela pojazdu o jego usunięciu i nie pouczył go o skutkach jego nieodebrania.
W uzasadnieniu apelacji„z ostrożności wskazywał”, że oprócz niego, powiadomienie
o odholowaniu pojazdu wystosowała do jego właściciela także policja.
Sąd Odwoławczy ustalił i zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji trafnie zakwalifikował wniosek po czym prawidłowo rozpoznał sprawę i skonstruował prawidłową podstawę faktyczna orzeczenia.
Składające się na podstawę faktyczną ustalenia mają podstawę w informa-cjach zawartych we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wiarygodnych źródłach dowodowych.
Wbrew zarzutowi apelacji w materiale sprawy znajdującym się w dyspozycji Sadu Rejonowego brak było podstaw do ustalenia, że oprócz skarżącego powiado-mienie o usunięciu pojazdu powiadomiła uczestnika postępowania także Komenda Miejska Policji wZ.(brak zarówno twierdzeń we wniosku jak i informacji zawartych w zaoferowanym Sądowi Rejonowemu materiale dowodowym).
Twierdzenia o tym oraz zgłoszone na ich poparcie wnioski dowodowe wnioski dowodowe, mogły zostać zgłoszone już w toku postępowania przed Sądem pierwszej instancji i jako takie nie mają one charakteru nowości w rozumieniu regulacji
art. 381 k.p.c.
Niezależnie od tego, na ich podstawie nie można poczynić w omawianej kwestii pozytywnych ustaleń, gdyż do apelacji dołączono tylko nieuwierzytelnione kserokopie pism i dowodów doręczenia, którym moc dowodowa - z tej przyczyny - jest znikoma, a na dodatek, w dołączonych do apelacji dowodach doręczenia brak jest jakiejkolwiek informacji, których konkretnych pism one dotyczą (brak sygnatury sprawy, daty pisma, jego rodzaju itp.; k. 57 i 59).
Z tych względów Sąd odwoławczy ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji przyjmuje za własne.
Dokonana przez Sąd Rejonowy ocena prawna ustalonego stanu faktycznegow swym zasadniczym zarysie jest prawidłowa i Sąd odwoławczy ją podziela i przyj-muje za własną (orzecz. SN z dn. 26 04 1935r. III C 473/34, ZB. Urz. 1935r. nr 12, poz. 496).
W jej kontekście należy przy tym jedynie dodatkowo zaznaczyć,
że z uwagi na skutki prawne zastosowanej przez Sąd pierwszej instancji
(jej zastosowanie prowadzi do arbitralnego nieodwracalnego pozbawienia właścicieli samochodów ich własności), przewidziane prawem procedury stanowią gwarancje ochrony prawa własności i z tej przyczyny muszą być stosowane
ze szczególną starannością.
Z podanych przez Sąd Rejonowy przyczyn w niniejszej sprawie tego
nie dochowano, stąd też wniosek skarżącego był nieuzasadniony.
Znajduje to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowienie,
a to czyni apelację bezzasadną w rozumieniuart. 385 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c., co z mocy zawartej w im regulacji prowadziło do oddalenia apelacji.
.
Reasumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe i dlatego apelację jako bezzasadną, oddalono na mocy regulacjiart. 385 § k.p.c.w związku zart. 13
§ 2 k.p.c.
SSO Artur Żymełka SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik