Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 527/21
Data wyroku: 2022-03-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Iwona Hyła, Gwidon Jaworski, Małgorzata Niementowska

Sygn. akt: II AKa 527/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 marca 2022 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Gwidon Jaworski

Sędziowie

SSA Małgorzata Niementowska (spr.)
SSA Iwona Hyła

Protokolant

Jolanta Stańczak

przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Żorach Pawła Zdunka
po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 r. sprawy
C. K., synaA.iR.,ur. (...)wC.oskarżonego z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.
na skutek apelacji obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 7 września 2021 roku, sygn. akt III K 72/20

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wydatki w kwocie 20 zł (dwudziestu złotych) oraz opłatę w kwocie 300 zł (trzystu złotych).

SSA Iwona Hyła SSA Gwidon Jaworski SSA Małgorzata Niementowska

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 527/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1
CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 7 września 2021 roku sygn.akt.III K 72/20

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanyw art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Zarzut dotyczący obrazy przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy tj. art.7 k.p.k. poprzez:
- dowolną ocenę wyjaśnień oskarżonego;
- zbagatelizowanie okoliczności w postaci dobrowolnego dostarczenia pojazduB.do KMP wŻ.;
- dowolne ustalenie, że brak kontaktu oskarżonego zP. M.należy utożsamiać z odmową wydania pojazduB. (...)sp z o.o.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

- sąd I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób wystarczający, gromadząc wszystkie dowody, mogące mieć znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, o których istnieniu powziął informację;
- argumenty podniesione w apelacji obrońcy okazały się niezasadne, a środek zaskarżenia miał polemiczny charakter w kwestii dokonanej przez Sąd I instancji oceny materiału dowodowego;
-słusznie sąd uczynił odmawiając dania wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznał się on do popełnienia zarzucanego mu czynu, uznając je za przyjętą linię obrony, która nie znajdowała oparcia w prawidłowo zebranym i ocenionym przez Sąd Okręgowy materiale dowodowym. I tak jeżeli chodzi o popełnienie przez oskarżonego przestępstwa z art. 284 §2 k.k w zw z art.12 k.k. to dość wspomnieć, że :
a. prawidłowo sąd I instancji stwierdził, że wyjaśnienia oskarżonego nie przyznającego się do popełnienia zarzucanego mu czynu pozostają w sprzeczności z dowodami w postaci zeznańP. M.,J. J.,K. S., a także z dowodami w postaci dokumentów w tym protokołami przeszukania i zatrzymania, uchwały Zgromadzenia Wspólników(...) sp. z o.o., umów leasingu i jego przejęcia, wniosków i porozumień z tym związanych, faktur i zestawień płatności, wypowiedzenia umowy leasingu i wezwania do wydania pojazdu oraz potwierdzeniami dostarczenia przesyłek pocztowych;
b. równie prawidłowo sąd meriti ustalił, że oskarżony działając za(...)sp. z o.o zawarł w dniu 4 lutego 2019 roku umowę o przejęciu długu oraz przelewie praw i obowiązków zumowy leasingu nr.(...)z dnia 6 lutego 2018 r. , w dniu 9 lutego 2019 r. przekazano spółce przedmiot leasingu , a oskarżony po tym fakcie zaprzestał płacenia rat leasingowych;
c. bezspornym jest, że oświadczenie o rozwiązaniu umowy leasingu i wezwanie do zwrotu przedmiotu leasingu zostało skutecznie doręczone do siedziby(...)sp. z o.o wŻ.w dniu 28 czerwca 2019 r., a pojazd nie został zwrócony;
d. w oparciu o zeznaniaP. M.oraz częściowo zeznaniaB. K.udowodnionym jest, że pełnomocnik leasingodawcy kilkukrotnie podejmował próby kontaktu z oskarżonym. Przybrały one postać rozmów telefonicznych i mailowych wiadomości. Pomimo wysiłków świadkaP. M.i jego przybycia na teren posesji oskarżonego do osobistego kontaktu z oskarżonym nie doszło. Nie zdołano również nawiązać ponownego kontaktu telefonicznego gdyż żona oskarżonego odmówiła podania aktualnego numeru telefonu;
e. słusznie także w oparciu o dokumenty dołączone do akt sprawy przyjęto, że oskarżony w dniu 12 września 2019 roku odmówił wydania pojazdu oświadczając iż użytkuje go inna osoba-K. S.. W tym samym dniu oskarżony dostarczył pojazd do KMP wŻ..
- powyższe prawidłowe ustalenia sądu I instancji czynią niezasadnymi zarzuty naruszenia przepisu art. 7 kpk kwestionujące w istocie ocenę tzw. dowodów osobowych, a tym samym zasadność poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych. Trudno zgodzić się ze skarżącym, że oskarżonemu nie towarzyszył zamiar przywłaszczenia pojazdu należącego do pokrzywdzonego. Wszak oskarżony miał pełną świadomość, że raty leasingu nie są regulowane, a później miał pełną świadomość wszczęcia postępowania windykacyjnego. Argument obrońcy oskarżonego jakoby początkowy brak zwrotu pojazdu przez oskarżonego był wynikiem chęci wznowienia umowy leasingowej ze strony tego ostatniego w świetle prawidłowych ustaleń sądu nie wytrzymuje krytyki. Zresztą skarżący pisząc o niezależnych od oskarżonego przyczynach uniemożliwiających powyższe nie wskazuje ich. A za takie nie można uznać użytkowania samochodu przezK. S.czy inne osoby. Zwłaszcza, że jak się okazało oskarżony w ciągu godziny od przeszukania jego posesji był w stanie nawiązać kontakt z osobą użytkującą auto i dostarczyć je do MKP wŻ.. Nadto czego zdaje się nie widzieć skarżący fakt użytkowania pojazdu przez inne osoby w tymK. S.nie zwalniał(...) sp. Z o.o.z obowiązku wywiązania się z umowy i regularnego dokonywania spłat rat leasingowych. W tym stanie rzeczy sąd odwoławczy w pełni podziela stanowisko sądu meriti wyrażone pisemnym uzasadnieniu, że fakt nieregulowania rat leasingowych, unikania kontaktu z przedstawicielem leasingodawcy, niewskazywanie miejsca przetrzymywania samochodu a jednocześnie dalsze wykorzystywanie samochodu do działalności spółki bezspornie świadczy o traktowaniu przedmiotu leasingu jako własności oskarżonego a tym samym zamiarze jego przywłaszczenia.
Reasumując stwierdzić należy, że decyzja stosowania prawa podjęta w niniejszej sprawie wolna jest od obrazy zasady swobodnej oceny dowodów, zatem zarzut dotyczący uchybienia normom z przepisów z art. 7 k.p.k. nie może zostać uwzględniony. Jeżeli chodzi o obrazę art.7 k.p.k. to zwrócić należy uwagę, że wedle ugruntowanego w orzecznictwie poglądu przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną art.7 k.p.k. zawsze wtedy, gdy stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego i znalazło to odzwierciedlenie w uzasadnieniu wyroku. Nadto, wprost za Sądem Najwyższym trzeba przypomnieć, iż kontrola instancyjna oceny dowodów z natury swej nie obejmuje sfery przekonania sędziowskiego, jaka wiąże się z bezpośredniością przesłuchania, sprowadza się natomiast do sprawdzenia, czy ocena ta nie wykazuje błędów natury faktycznej (niezgodności z treścią dowodu, pominięcia pewnych dowodów) lub logicznej (błędności rozumowania i wnioskowania) albo czy nie jest sprzeczna z doświadczeniem życiowym lub wskazaniami wiedzy. Tak więc dokonanie przez sąd odwoławczy nowej, odmiennej oceny dowodów jest uzasadnione tylko wówczas, gdy w wyniku kontroli odwoławczej stwierdzona zostanie dowolność oceny poczynionej przez sąd I instancji (pomijając kwestię nowych dowodów). Jeżeli natomiast ocena dokonana przez sąd I instancji pozostaje pod ochroną art. 7 k.p.k., nie ma podstaw do zmieniania jej w postępowaniu odwoławczym (por. wyrok SN z dnia 11 lutego 2004 roku, IV KK 323/03, Lex 84466). Odnosząc się wprost do materiału dowodowego zebranego w sprawie oskarżonegoC. K., a przede wszystkim do pisemnych motywów zaskarżonego orzeczenia, sąd odwoławczy dostrzega, że sąd meriti w uzasadniając swoje orzeczenie wskazał, iż ustalając stan faktyczny miał na uwadze nie tylko okoliczności obciążające oskarżonego, ale także dowody mające potwierdzać jego wersję, jak chociażby zeznaniaJ. J.czyK. S., których wydźwięk poddał analizie. Tym samym nie sposób zarzucać sądowi naruszenia art.7 k.p.k., skoro ferując wyrok miał on na uwadze wszystkie okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Poglądu Sądu Apelacyjnego w tym zakresie nie mogą zmienić apelacje obrońców, wedle której sąd miał oprzeć się jedynie na dowodach przemawiających na niekorzyść oskarżonego nierzetelnie oceniając i odmawiając wiarygodności innym dowodom wskazującym na niepopełnienie czynu zarzucanego oskarżonym. Wszystkie dowody , którym sąd I instancji odmówi wiarygodności zostały precyzyjnie wskazane w pisemnym uzasadnieniu, a ich negatywna ocena w sposób właściwy została w nim wyłożona, co znalazło aprobatę ze strony sądu odwoławczego. W tym miejscu zwróci należy uwagę na fakt, że wybór wiarygodnych źródeł dowodowych jest prerogatywą sądu stykającego się bezpośrednio z dowodami i odnoszącego wrażenia z przebiegu całości rozprawy głównej. Swobodna ocena dowodów ograniczona jest jedynie powinnością przedstawienia rozumowania, które doprowadziło ten sąd do dokonanego wyboru;
- nie podzielił również sąd odwoławczy zarzutu skarżącego obrońcy oskarżonegoC. K., co do orzeczenia w stosunku do niego kary rażąco wysokiej, której wymiar nie znajduje uzasadnienia. Zarzut niewspółmierności kary, można zasadnie podnosić wówczas: "gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą” Niewspółmierność zachodzi zatem wówczas, gdy suma zastosowanych kar i innych środków, wymierzona za przypisane przestępstwa, nie odzwierciedla należycie stopnia szkodliwości społecznej czynu i nie uwzględnia w wystarczającej mierze celów kary W niniejszej sprawie, wbrew twierdzeniom autora apelacji, Sąd Okręgowy ferując rozstrzygnięcie w zakresie kary dotyczącej oskarżonegoC. K.uwzględnił wszystkie okoliczności istotne dla jej wymiaru, prawidłowo je ocenił oraz nadał im właściwe znaczenie. Należy podzielić zapatrywania i przytoczoną argumentację Sądu Okręgowego na okoliczność ukształtowania kary w znajdującej odzwierciedlenie w punkcie 1 wyroku wysokości. Rozstrzygnięcie w tym zakresie jest niewątpliwie słuszne i sprawiedliwe. Przy ustalaniu rozmiaru społecznej szkodliwości przestępczego zachowania oskarżonego sąd uwzględnił bowiem wszystkie okoliczności z art. 115 § 2 k.k. i nadał im właściwą rangę. Uwzględnił zatem rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiar szkody , sposób i okoliczności popełnienia czynów, motywację oskarżonego i postać zamiaru, z jakim działał. A zatem uwagi sądu nie uszła żadna z okoliczności wyznaczających rozmiar społecznej szkodliwości czynu oskarżonego.
Zdaniem sądu odwoławczego słusznie do okoliczności obciążających zaliczono brak skruchy czy podjęcia próby o naprawienie szkody wywołanej niepłaceniem rat leasingowych oraz obarczanie odpowiedzialnością za swój występek inne osoby. Wielokrotna ( siedmiokrotna), dotychczasowa karalność oskarżonego w tym za przestępstwa z art.294§1 k.k. w zw z art.286§1 k.k., art.293§1 k.k. w zw z art.291§1 k.k., art. 286§1 k.k. w zw z art.60§1 k.k. jasno wskazuje na negatywną prognozę kryminologiczną. Wszak dotychczas oskarżonemu wymierzano kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, co w żaden sposób nie przełożyło się zmianę postawy oskarżonego w zakresie przestrzegania prawa. Słusznie zatem sąd I instancji uznał, że jedyną właściwą karą jaka może być orzeczona wobec oskarżonego jest kara o charakterze izolacyjnym.
Mając na względzie przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy i przesłanki wymiaru kary, sąd odwoławczy nie może przyjąć, jak tego chce skarżący, iż orzeczona przez Sąd Okręgowy kara jest rażąco niewspółmierna i niesprawiedliwa w świetle okoliczności popełnienia przestępstwa oraz osobowości oskarżonego

Wniosek

O zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego względnie wymierzenie mu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek niezasadny z przyczyn wskazanych w punkcie 3.1

4
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok utrzymano w mocy w całości

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wyrok utrzymano w mocy z powodów wymienionych w punkcie 3.1

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6
Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt. 2

Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym wydatki w kwocie 20 zł (dwudziestu złotych) oraz opłatę w kwocie 300 zł (trzystu złotych).

7
PODPIS

SSA Iwona Hyła SSA Gwidon Jaworski SSA Małgorzata Niementowska

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarzonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Pkt 1

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanyw art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

Zmiana