Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 394/22
Data wyroku: 2022-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Elżbieta Kosecka-Sobczak
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk, art. 157 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 394/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 grudnia 2022 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka - Sobczak
Protokolant:  sekr. sąd. Anna Pikulska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu Beaty Kichner-Andrzejewskiej
po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2022 r. w Elblągu sprawy
Ł. B. (1)s.M.iM.ur. (...)wE.
oskarżonego o czyn zart. 157 § 1 kki inne
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu
z dnia 01 czerwca 2022 r. sygn. akt VIII K 59/21
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,
II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie przed sądem II instancji, w tym 180 zł opłaty.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 394/22

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Elblągu z 01 czerwca 2022r. w spr. VIII K 59/21

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

Ł. B. (1)

Karalność oskarżonego
Czyn zart. 157§1 kk

Informacja z KRK

k.228-231

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Informacja z KRK

Informacja została sporządzona przez podmiot do tego uprawniony, jej treść nie była kwestionowana przez strony, stąd dowód ten zasługuje na wiarygodność.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

Błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Obrońca w apelacji podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych zart. 438 pkt. 3 kpk. Jednak analiza całego materiału dowodowego, nie pozwalała na przyjęcie, iż zaskarżony wyrok był niesłuszny i by można było, zmienić wyrok poprzez uniewinnienie oskarżonego.
Błędne ustalenia faktyczne są najczęściej skutkiem dokonania dowolnej oceny określonych dowodów, a skarżący formułując swój zarzut uzasadnił go tym, że niezasadnie dano wiarę relacji pokrzywdzonego, a odmówiono wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniomN. P. (1). Jednak w realiach omawianej sprawy dokonane przez Sąd meriti ustalenia faktyczne należy ocenić jako będące efektem właściwego zgromadzenia przez ten Sąd dowodów wystarczających do rozpoznania sprawy a następnie dokonania ich oceny zgodnie z zasadą określoną wart. 7 kpk.
Wbrew bowiem twierdzeniom obrońcy, to zeznania pokrzywdzonego zasługiwały na uznanie ich za wiarygodne. Były one bowiem składane przezK. K.w sposób konsekwentny, wskazywał on i rozpoznał na tablicy osobę oskarżonego. Również zeznając w toku rozprawy -mimo że początkowo pokrzywdzony nie chciał wracać do opisu zdarzenia z powodu cierpień psychicznych, to przecież po odczytaniu poprzednich zeznań podtrzymał je jako prawdziwe- podtrzymywał twierdzenia, że głównym atakującym był oskarżony, a jego wersja została pozytywnie zweryfikowana treścią dokumentacji medycznej i opinią biegłego lekarza (w tym co do mechanizmu powstania obrażeń). Relacje pokrzywdzonego były rzeczowe i pewne, stąd nie można zgodzić się z obrońcą, byK. K.nie mógł zapamiętać tego co się działo z uwagi na wypity wcześniej alkohol, tym bardziej, że po przybyciu na SOR w dokumentacji medycznej dot. pokrzywdzonego zapisano, że pacjent był przytomny w kontakcie słowno-logicznym. Pokrzywdzony zaś po doznaniu obrażeń został zawieziony do szpitala, co potwierdził też przesłuchany taksówkarz tj.J. Z., który też opisał brutalne zachowanie, które miało spowodować usunięcie pokrzywdzonego z taksówki. Nie ustalono zaś by pokrzywdzony znał wcześniej bliżej oskarżonego (opisywał tylko, że znał go z imienia, jako byłego bramkarza w lokalu(...), a z tego należy wywodzić, że pokrzywdzony nie mylił się co do osoby napastnika) i by przed zdarzeniem byli oni w konflikcie, co wskazuje na brak motywu po stronie pokrzywdzonego do pomówienia akurat osobyŁ. B.(gdy sam oskarżony też nie potrafi wskazać powodu dla któregoK. K.miałby go „pomówić”) o spowodowanie obrażeń ciała i wypowiadanie gróźb.
Natomiast należy zgodzić się z sądem I instancji, że świadekN. P. (1)złożyła częściowo niewiarygodne zeznania sugerujące, iż oskarżony nie jest winny spowodowania uszkodzeń ciała pokrzywdzonego, gdy przecież ta samaN. P.przyznała też, że oskarżony „trochęK.poszarpał” , a także że „przeklinał, coś tam gadał”, że brał udział w zdarzeniu od początku, a więc w części swoimi zeznaniami potwierdziła relację pokrzywdzonego co do agresywnej roli oskarżonego. Nie można też nie dostrzec tego, żeN. P.znała oskarżonego, a następnie pomagała mu dotrzeć do pokrzywdzonego w celu polubownego załatwienia sprawy, bo według niej oskarżony chciał pomóc pokrzywdzonemu w leczeniu i „zrehabilitować się” za to zajście. W tym miejscu należy też zauważyć, że oskarżony próbował też przez inne osoby dotrzeć do pokrzywdzonego. A oceniając taką okoliczność przez pryzmat logiki i doświadczenia życiowego, to należy wnioskować, że gdyby oskarżony miał faktycznie niewielki udział w spowodowaniu obrażeń u pokrzywdzonego tj. w sposób opisany w uznanych w części za niewiarygodne zeznaniach złożonych przezN. P.czy w wyjaśnieniach samego oskarżonego, i gdyby zeznaniaK. K.opisującego wiodącą rolęŁ. B.były niewiarygodne (i co do spowodowania obrażeń ciała i co do gróźb), to oskarżony nie miałby powodu by tak usilnie zabiegać o kontakt z pokrzywdzonym i oferować mu rekompensatę pieniężną za doznane przezK. K.obrażenia. Wytłumaczeniem tej ostatniej okoliczności nie może być przytaczana przez obrońcę uprzednia karalność oskarżonego, bo gdybyŁ. B.w znikomy sposób przyczynił się do powstania u pokrzywdzonego obrażeń ciała, to nawet mimo uprzedniej karalności, nie musiałby obawiać się wymierzenia mu surowej kary i z tego powodu tak usilnie, przez różne osoby, dążyć do ugody zK. K.. Co zaś znamienne, to mężczyzna towarzyszący przy zdarzeniu oskarżonemu, mimo że to on miałby według oskarżonego iN. P.spowodować obrażenia ciałaK. K., nie starał się tak usilnie– w odróżnieniu od oskarżonego- porozumieć z pokrzywdzonym, zadośćuczynić mu za krzywdę, starać o „wycofanie” sprawy.
Z tych też powodów nie było podstaw do uznania zeznań pokrzywdzonego za niewiarygodne i do dania wiary relacjiN. P.. Tym bardziej, że znajomość tej ostatniej z oskarżonym po zdarzeniu wskazuje na motyw, dla któregoN. P.starała się w swoich zeznaniach umniejszyć rolę oskarżonego w popełnieniu zarzucanych mu przestępstw.
Nie było też podstaw do dania wiary relacji oskarżonego, bo takie okoliczności przez niego opisywane jak „podebranie” zamówionej taksówki przez pokrzywdzonego, kopnięcie przez pokrzywdzonego w drzwi taksówki, zainicjowane przez pasażera taksówki kopanie go po brzuchu czy brak w taksówce innych osób, nie zostały przecież potwierdzone nie tylko relacjami pokrzywdzonego, ale choćby zeznaniami osoby niezaangażowanej w sytuację tj. taksówkarza. Ponadto oskarżony w wyjaśnieniach podawał, że to pokrzywdzony szukał z nim kontaktu, a wręcz go szantażował żądając od oskarżonego kwoty 30.000zł, na co oskarżony się nie zgodził, bo nie czuł się winny, co stoi w sprzeczności z informacjami z akt sprawy– których nie zawierają wyjaśnieniaŁ. B.-dot. tego, że to oskarżony czy inne osoby chciały dotrzeć do pokrzywdzonego by uzyskać w ten sposób wycofanie sprawy. Stąd wyjaśnieniom oskarżonego nie można było dać wiary i należało je oceniać tylko w kategoriach przyjętej linii obrony. Tym bardziej, że osoba która miała wówczas towarzyszyć oskarżonemu zasłaniała się niepamięcią co do przebiegu zdarzenia, ale przy tym nie podawała by oskarżony nie pobił czy nie groził pokrzywdzonemu.
Reasumując, to zarzut i argumenty podniesione w apelacji obrońcy nie mogły służyć skutecznemu wykazaniu takich błędów, które by miały służyć do wzruszenia zaskarżonego wyroku, gdyż ustalenia te zostały prawidłowo poczynione przez sąd I instancji, po przeprowadzeniu właściwej oceny wszystkich dowodów, zgodnie z treściąart. 7 kpk. Natomiast to skarżący zebrany w sprawie obszerny materiał dowodowy potraktował w sposób selektywny, przytaczając oraz powołując się na te tylko dowody czy okoliczności, które w jego mniemaniu miałyby wspierać zarzut wniesionej apelacji. Wbrew tezie skarżącego, należy jednak stwierdzić, że obciążające zeznania pokrzywdzonego, stanowią pełnowartościowy dowód procesowy i brak jest podstaw by uznać je za niewiarygodne tylko z tego powodu, że różnią się z wersją oskarżonego czy częściowo z zeznaniamiN. P.. Ponadto wbrew tezie skarżącego to zeznania pokrzywdzonego zostały częściowo potwierdzone zeznaniami taksówkarza, który nie potwierdził okoliczności zdarzenia wskazywanych w wyjaśnieniach oskarżonego.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieŁ. B.,
lub o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z przyczyn dla których zarzut z apelacji i argumenty podniesione w apelacji, a w konsekwencji wniosek końcowy o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienieŁ. B.nie zasługiwały na uwzględnienie.
Nie było też podstaw zart. 437§2 kpkzdanie drugiedo uwzględnienia wniosku o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, gdyż nie zachodzą podstawy zart. 439§1kpk,454 kpkani nie jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Cały wyrok

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Z przyczyn dla których zarzut z apelacji i argumenty podniesione w apelacji, a w konsekwencji wniosek końcowy nie zasługiwały na uwzględnienie. Ponadto w ustalonych okolicznościach sprawy przedstawionych bardzo szczegółowo w pisemnym uzasadnieniu wyroku w części „4. kary, środki karne, przepadek …” przez sąd I instancji, w tym biorąc pod uwagę dotychczasową karalność oskarżonego i działanie odnośnie czynu z pkt. I wyroku w warunkach powrotu do przestępstwa, to nie było podstaw do korekty kar jednostkowych i orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, które z uwagi na ww to nie mogą być uznane za rażąco surowe. Również rozstrzygnięcie o kwocie zadośćuczynienia w wys. 10.000zł stanowi prawidłowo miarkowany ekwiwalent za poniesioną szkodę majątkową po stronie pokrzywdzonego, gdy obrażenia doznane przez pokrzywdzonego musiały spowodować znaczny ból, a także długotrwałe leczenie, co wynika ze zgromadzonej dokumentacji medycznej, opinii biegłego lekarza, zeznań pokrzywdzonego i doświadczenia życiowego. Stąd nie można zgodzić się ze skarżącym, że to zasądzona kwota 10.000zł tytułem zadośćuczynienia „nie znajduje uzasadnienia w wielkości obrażeń odniesionych przez pokrzywdzonego”. Co zaś do argumentu o niskich dochodach i braku majątku po stronie oskarżonego to należy skarżącemu wskazać pogląd z orzecznictwa, z którym sąd odwoławczy się zgadza, iż „Do orzekanego na podstawieart. 46 § 1 KKśrodka kompensacyjnego w postaci zadośćuczynienia nie stosuje się normy zart. 440 KC, a zatem nie jest możliwe miarkowanie jego wysokości sytuacją materialną sprawcy. Określone wart. 440 KCwarunki miarkowania wysokości roszczeń dotyczą wyłącznie obowiązku naprawienia szkody majątkowej, a nie zadośćuczynienia. Obowiązek naprawienia szkody niemajątkowej w formie zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę określają przepisyart. 444, 445 i 448 KC, które nie dają podstaw do uznania, aby sytuacja majątkowa podmiotu zobowiązanego mogła być przesłanką ograniczającą wysokość zadośćuczynienia” (wyrok SA w Warszawie z 11.09.2019 r., II AKa 140/19, Legalis nr 2241789).

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt. II

Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie, stąd zachodziły podstawy zart. 636§1kpkdo obciążenia oskarżonego kosztami za postępowanie odwoławcze, w tym opłatą (art. 2ust.1 pkt. 3 i art. 8 ustawy z 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych).

7

PODPIS