Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 63/21
Data wyroku: 2021-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sylwia Zierkiewicz

Sygn. akt II W 63/21

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
28 maja 2021 roku
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sylwia Zierkiewicz
Protokolant: Monika Gąsior
po rozpoznaniu na rozprawie 28 maja 2021 roku
przeciwko:M. O. (1)
(...):(...)
obwinionemu o to, że:
w dn. 10.12.2020 r. ok. godz. 12;26 naul. (...)wJ., będąc kierowcą samochodu markiP.onr rej. (...), nie zastosował się do znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania” i urządził postój w/w pojazdu na chodniku objętym zakazem
t o jest  o  wykroczenie z art.  92 § 1 k.w

I
uznaje obwinionegoM. O. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. wykroczenia z art. 92 § 1  k.w. i za to na podstawie art. 92 § 1 k.w. wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych;

II
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wymierza mu opłatę w wysokości 30 zł.

Sygn. akt II W 63/21

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
ObwinionyM. O. (2)w dniu 10 grudnia 2020 roku w godzinach południowych, zaparkował samochód markiP.onr rej (...)wJ.na chodniku (niemal w popręg, co widoczne jest na zdjęciach k.k.7) przyul. (...), gdzie obowiązuje znak drogowy B-36 (zakaz zatrzymywania się) oraz znak D-40 ( strefa zamieszkania). Obwiniony wraz z żoną siedzieli we wnętrzu pojazdu.Z.toS.Miejscy w osobachS. Z.iS. P.i podeszli do zaparkowanego pojazdu. Obwiniony siedział za kierownicą pojazdu. Strażnik Miejski poprosił obwinionego o okazanie dokumentu tożsamości lub podanie danych osobowych, w związku z popełnionym wykroczeniem nie zastosowania się do znaku drogowego B-36.
Obwiniony wyjął legitymacje emeryta policji, którą machnął przedS.Miejskimi, po czym pouczał ich, że jest emerytowanym policjantem i powinni się wzajemnie szanować.
Wobec braku podania danych przez obwinionego, na miejsce został wezwany patrol Policji. Początkowo obwiniony zachowywał się podobnie w stosunku do funkcjonariuszy Policji, którym mówił również, że jest emerytowanym oficerem Policji i musi stać samochodem z górki. Zapytany o stan techniczny pojazdu nie udzielił odpowiedzi lecz zdecydował podać swoje dane osobowe. Po uzyskaniu danych obwinionego,S.MiejskiS. Z.nałożył na niego mandat karny za popełnienie wykroczenia wysokości 100 złotych. Obwiniony odmówił przyjęcia mandatu.
( dowód:

1
zeznania świadkaS. Z.k. 25v,

2
zeznania świadkaS. P.k.26;

3
notatka urzędowa k.5;

4
zdjęcia z miejsca zdarzenia k.7).

ObwinionyM. O. (2)nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień. Złożył pisemne oświadczenie, w którym wskazał, że został zatrzymany bezprawnie do kontroli drogowej.
Sąd zważył, co następuje:
Stanowisko obwinionegoM. O. (1)Sąd uznał za przyjętą linię obrony, albowiem w świetle sporządzonej dokumentacji fotograficznej i zeznań świadków wina i sprawstwo obwinionego nie budzi wątpliwości. Strażnicy Miejscy nie nakazywali obwinionemu przestawiania pojazdu.
Jako prawdziwe Sąd uznał dowody z dokumentów ujawnione na rozprawie bowiem zostały sporządzone przez powołane do tego podmioty, a żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności. Za wiarygodne Sąd uznał również zeznania świadków. Są to osoby obce dla obwinionego i nie mające żadnych powodów, aby pouczone o odpowiedzialności karnej zeznawać nieprawdziwie, narażać siebie na odpowiedzialność karną i obwiniaćM. O. (1)o czyn, który nie miał by miejsca.
M. O. (2)swoim zachowaniem z dnia 10 grudnia 2020 roku naul. (...)wJ., będąc kierowcą samochodu markiP.onr rej (...)5 X 95, nie zastosował się do znaku B-36 i urządził postój na chodniku wbrew obowiązującym przepisomprawa o ruchu drogowymczym wyczerpał znamiona wykroczenia zart. 92 par 1k.w.
Obwiniony działał umyślnie w zamiarze bezpośrednim. Wiedział bowiem, że narusza przepisy ruchu drogowego i pomimo tego dopuścił się ich naruszenia. Chodnik zgodnie z ustawą o ruchu drogowym należy do drogi i obowiązują go te same przepisy. Ponadto w przypadku parkowania pojazdu to na kierowcy ciąży obowiązek ustalenia czy w danym miejscu można zaparkować, zwłaszcza, że kilkadziesiąt metrów dalej znajdował się parking.
Przy ustalaniu stopnia społecznej szkodliwości zarzuconego obwinionemu czynu Sąd wziął pod uwagę okoliczności jego popełnienia. Obwiniony, próbował podważać wszystkie możliwe okoliczności wskazujące na jego winę i sprawstwo, aby uniknąć odpowiedzialności karnej, a nawet powoływał się na to, że jest emerytowanym oficerem Policji.
W ocenie Sądu wymierzona obwinionemu kara grzywny za przypisane mu wykroczenie z art. 92 § 1 k.w. w wysokości 300 złotych jest adekwatna do jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Kara ta powinna spełniać swoje cele w zakresie prewencji indywidualnej, uzmysławiając obwinionemu naganność jego postępowania. Ustalając wysokość kary grzywny Sąd nie mógł pominąć warunków osobistych i majątkowych obwinionego (art. 33 § 2 k.w. i art. 24 § 3 k.w. ). Obwiniony jest emerytowanym funkcjonariuszem Policji, którego wysokość emerytury pozwala na uiszczenie grzywny w wymierzonej wysokości. Tym samym konieczne było, by wymierzona mu kara stanowiła dla niego odpowiednią dolegliwość, tak by uzmysłowić mu naganność jego postępowania a w ocenie Sądu jedynie kara w tej wysokości spełni wobec niego swoje cele. Zdaniem Sądu orzeczona wobec niego kara powinna również spełnić swoje cele w zakresie prewencji ogólnej, wskazując, że popełnienie wykroczenia musi pociągnąć za sobą odpowiednią odpłatę a przez to kształtować prawidłowe wzorce społeczne.
Zasadą w procesie jest ponoszenie przez obwinionego kosztów procesu a wyjątkiem od zasady zwolnienie od tego obowiązku. Obwiniony posiada dochody. Nie istnieją zatem przesłanki określone wart. 624 k.p.k.przemawiające za zwolnieniem go w całości lub części od ponoszenia tychże kosztów. Z tych też względów Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wymierzył mu 30 złotych opłaty.