Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 319/19
Data wyroku: 2021-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Wojciech Paluch, Robert Kirejew, Wojciech Kopczyński

Sygn. akt: II AKa 319/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lutego 2021 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Robert Kirejew (spr.)

Sędziowie

SSA Wojciech Kopczyński
SSA Wojciech Paluch

Protokolant

Agnieszka Bargieł

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Sosnowiec- Południe w Sosnowcu Marcina Stolpy

po rozpoznaniu w dniach 9 stycznia 2020 r., 27 lutego 2020 r., 10 września 2020 r., 19 października 2020 r., 29 stycznia 2021 r. sprawy
T. S., s.W.iJ.,ur. (...)wS.
oskarżonego o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk;art. 270 § 1 kki inne
na skutek apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 26 marca 2019 roku, sygn. akt XXI K 171/17

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

-

-

wpunkcie 1w podstawie wymiaru kary w miejsce przepisuart. 286 § 1 k.k.wprowadza przepisart. 294 § 1 k.k.,

w punkcie 2 obowiązek naprawienia szkody na rzeczL. D.ogranicza do kwoty 236.000,- (dwieście trzydzieści sześć tysięcy) złotych,

w punkcie 3 z opisu ciągu przestępstw eliminuje opisy czynów ujętych w tiret czwartym, siódmym, ósmym, dziewiątym i dziesiątym, polegających na podrobieniu w powołanych tam dokumentach podpisówL. D.,A. S.orazM. T.i uniewinnia oskarżonegoT. S.od popełnienia zarzucanych mu przestępstw opisanych w punktach V, X, XX, XVIII i XIX części wstępnej zaskarżonego wyroku,

a wymierzoną w punkcie 3 karę pozbawienia wolności obniża do 10 (dziesięciu) miesięcy,

-

-

uchyla rozstrzygnięcie z punktu 8 i uniewinnia oskarżonegoT. S.od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa opisanego w punkcie XVII części wstępnej zaskarżonego wyroku,

uchyla rozstrzygnięcia zpunktów 10 oraz 11i na podstawieart. 91 § 2 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.łączy kary pozbawienia wolności orzeczone wobecT. S.za zmodyfikowany powyżej ciąg przestępstw z punktu 3 oraz za przestępstwa i ciągi przestępstw z punktów 1, 4, 5, 6, 7 oraz 9 zaskarżonego wyroku oraz kary grzywny orzeczone za przestępstwa z punktów 1 i 4 oraz ciąg przestępstw z punktu 5 i wymierzaT. S.karę łączną 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100,- (sto) złotych, przy czym na poczet kary łącznej pozbawienia wolności na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza okresy rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w tej sprawie od dnia 10 stycznia 2017 roku, godz. 13:09, do dnia 9 października 2017 roku, godz. 13:09 i od dnia 23 listopada 2017 r., godz. 13:09 do dnia 10 kwietnia 2018 r., godz. 13:09,

w punkcie 18 ogranicza co doT. S.obowiązek naprawienia szkody poprzez usunięcie obowiązku zapłaty na rzecz(...) S.A.wW.i pomniejszenie obowiązku zapłaty na rzecz(...)S.A. wW.do kwoty 197.846,71 (sto dziewięćdziesiąt siedem tysięcy osiemset czterdzieści sześć i 71/100) złotych z zaliczeniem na jej poczet ewentualnych wpłatT. S.dokonanych z tego tytułu na rzecz banku po dniu 20 stycznia 2020 r.;

2
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od oskarżonegoT. S.na rzecz oskarżycielki posiłkowejL. D.kwotę 2.160, (dwa tysiące sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu poniesionych kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;

4
zasądza odT. S.na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, w kwocie 20,- (dwadzieścia) złotych oraz opłatę za obie instancje w wysokości 3.400,- (trzy tysiące czterysta) złotych.

SSA Wojciech KopczyńskiSSA Robert Kirejew SSA Wojciech Paluch

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 319/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 26 marca 2019 r., sygn. akt XXI K 171/17

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☒  na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

T. S.

przekazanie przez oskarżonegoT. S.pokrzywdzonejL. D.łącznie kwoty 64.000,- zł tytułem naprawienia szkody wyrządzonej czynem z pkt. 1 zaskarżonego wyroku

oświadczenieL. D.na rozprawie odwoławczej w dniu 9 stycznia 2020 r.

k. 3684 verte

2.1.1.2.

T. S.

zaliczenie na poczet szkody wyrządzonej(...)S.A. czynem z pkt. 4 zaskarżonego wyroku kwoty uzyskanej z egzekucji z nieruchomości, ograniczającej wysokość niespłaconej należności głównej do 197.846,71 zł.

pismo(...)S.A. z dnia 20.01.2020 r.

k. 3699

2.1.1.3.

T. S.

zbycie przez następcę prawnego(...) S.A.na rzecz innego podmiotu wierzytelności obejmującej szkodę wyrządzoną czynem z punktu 5 tiret drugie zaskarżonego wyroku

pismo(...)S.A. z dnia 18.11.2020 r.

k. 3852

2.1.1.4.

T. S.

niepodrobienie przez oskarżonego podpisuL. D.na umowie przedwstępnej z dnia 19.12.2015 r. w okolicznościach opisanych w punkcie 3 tiret czwarte zaskarżonego wyroku

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

k. 3190-3209, t. XVI akt sprawy

2.1.1.5.

T. S.

podpisanie się przez oskarżonego zaA. S.podpisem "St z up." na trzech oświadczeniach w okolicznościach opisanych w punkcie 3 tiret siódme i ósme zaskarżonego wyroku

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

k. 3190-3209, t. XVI akt sprawy

wyjaśnienia oskarżonegoT. S.

k. 2859-2861, t. XV akt sprawy

2.1.1.6.

T. S.

niepodrobienie przez oskarżonego podpisuM. T.na dwóch dokumentach w okolicznościach opisanych w punkcie 3 tiret dziewiąte i dziesiąte zaskarżonego wyroku

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

k. 3190-3209, t. XVI akt sprawy

2.1.1.7.

T. S.

podpisanie się przez oskarżonego zaA. S.podpisem "St z up." na umowie najmu lokalu w okolicznościach opisanych w punkcie 8 zaskarżonego wyroku

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

k. 3190-3209, t. XVI akt sprawy

wyjaśnienia oskarżonegoT. S.

k. 2859-2861, t. XV akt sprawy

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1.1

oświadczenieL. D.na rozprawie odwoławczej w dniu 9 stycznia 2020 r.

Oświadczenie pokrzywdzonej nie budziło wątpliwości co do swej rzetelności, gdyż zgodne było z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy obrazującymi wpłaty na jej rzecz przezT. S., a nadto w swej wymowie było korzystne dla oskarżonego.

2.1.1.2

pismo(...)S.A. z dnia 20.01.2020 r.

Pisemna odpowiedź(...)S.A. na zapytanie sądu nie budziła żadnych wątpliwości co do swej zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy.

2.1.1.3

pismo(...)S.A. z dnia 18.11.2020 r.

Pismo nadesłane przez(...)S.A. – w wykonaniu postanowienia sądu odwoławczego z dnia 3.11.2020 r. - uznano za zawierające okoliczności zgodne z prawdą, gdyż nie było podstaw do kwestionowania zawartych w nim informacji, które miały korzystny wydźwięk dla oskarżonego, a nie dla Banku jako podmiotu, na rzecz którego orzeczono obowiązek naprawienia szkody.

2.1.1.4

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

Opinia biegłej grafolog była rzetelna, nie nasuwała wątpliwości co do swej fachowości i obiektywizmu, gdyż np. w zakresie dotyczącym omawianego faktu zawierała wniosek korzystny dla oskarżonego.

2.1.1.5

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

Opinia biegłej grafolog była wyczerpująca, rzetelna, nie nasuwająca wątpliwości co do swej fachowości i obiektywna, gdyż np. w zakresie dotyczącym tych faktów zawierała wnioski korzystne dla oskarżonego.

wyjaśnienia oskarżonegoT. S.

Oskarżony wyjaśniał m.in., że często podpisywał się na różnych dokumentach zaA. S.swoją parafką z zaznaczeniem, że czyni to z upoważnieniaA. S., gdyż dysponował pełnomocnictwami do reprezentowania go w różnorakim zakresie. Tym wyjaśnieniom nie sprzeciwiały się wnioski zawarte w opinii grafologicznej oraz zeznaniaA. S., więc należało uznać je za wiarygodne.

2.1.1.6

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

Opinia biegłej grafolog była rzetelna, nie nasuwała wątpliwości co do swej fachowości i obiektywizmu, gdyż np. w zakresie dotyczącym omawianego faktu zawierała wnioski korzystne dla oskarżonego, tj. stwierdzenie, że nie da się ustalić, kto złożył parafy podpisówM. T.na dokumentach opisanych w punkcie 3 tiret dziewiąte i dziesiąte zaskarżonego wyroku.

2.1.1.7

Opinia biegłej z zakresu kryminalist. badania dokumentówK. G.z dnia 6.06.2018 r.

jak w pkt. 2.1.1.5

wyjaśnienia oskarżonegoT. S.

jak w pkt. 2.1.1.5

1.1.6
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Zarzut z apelacji oskarżyciela publicznego: obrazy przepisów prawa materialnego, a toart. 286 § 1 kkpolegającej na przyjęciu w punkcie 1 wyroku z dnia 26 marca 2019 r., że przepis ten stanowi podstawę wymiaru kary orzeczonej wobec oskarżonego, podczas gdy właściwym przepisem powinien byćart. 294 § 1 kk, albowiem oskarżonemu przypisano popełnienie przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut podniesiony w apelacji przez oskarżyciela publicznego był trafny. Nie ulega wątpliwości, że przy uznaniu oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i w zw. zart. 12 k.k.(obecnieart. 12 § 1 k.k.), podstawę wymiaru kary powinien stanowić przepisart. 294 § 1 k.k.samodzielnie określający sankcję karną za popełnienie wymienionych w nim przestępstw przeciwko mieniu, w tym występku oszustwa, których przedmiot stanowiło mienie znacznej wartości. Zauważył swój błąd w tym zakresie także sąd I instancji, przyznając w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że podstawą wymiaru kary w tym przypadku powinien być przepisart. 294 § 1 k.k.
Zwrócić tu trzeba uwagę na jeszcze jedną okoliczność. Rozpatrywany zarzut odwoławczy w momencie wnoszenia apelacji sformułowany został prawidłowo i powoływał się na właściwą przyczynę odwoławczą określoną wart. 438 pkt 1) k.p.k.W międzyczasie nastąpiła jednak zmiana przepisówKodeksu postępowania karnegoustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1694). Tą nowelizacją z dniem 5 października 2019 r. zmieniono brzmienie przepisuart. 438 k.p.k.poprzez wprowadzenie w jegopunkcie 1a) odrębnej przyczyny odwoławczej polegającej na obrazie przepisów prawa materialnego w wypadku innym niż dotyczący kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu, z wyłączeniem sytuacji, gdy mimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu. Zgodnie z przepisami przejściowymi przywołanej ustawy nowelizacyjnej, tj. jej art. 6 i art. 16a contrario, nowe brzmienie przepisuart. 438 k.p.k.należy stosować do niezakończonych spraw, w których wniesiono apelację. Dlatego konieczne jest przeprowadzenie oceny, czy podniesione naruszenie przepisów prawa materialnego, nie dotyczące wszakże kwalifikacji prawnej czynu przypisanego, tylko podstawy wymiaru kary, powodowało, że orzeczenie nie odpowiada prawu. Zdaniem sądu odwoławczego uchybienie takiego rodzaju, jak wskazanie w podstawie wymiaru kary innego przepisu części szczególnejKodeksu karnego, niż ten, który samodzielnie określa rodzaje i granice kar możliwych do orzeczenia w danym przypadku, czyli tu -art. 294 § 1 k.k., stanowi tak istotne uchybienie rzutujące na całą dalszą sytuację prawną skazanego, że nie można przyjmować, iż wadliwe orzeczenie odpowiada prawu, chociaż orzeczona kara pozbawienia wolności mieściła się w granicach wyznaczonych przepisemart. 294 § 1 k.k.
Z tych względów uznano zarzut za zasadny jako trafnie wskazujący na przyczynę odwoławczą określoną obecnie wart. 438 pkt 1a)k.p.k.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uznanie, że podstawą wymiaru kary dwóch lat pozbawienia wolności, za przestępstwo przypisaneT. S.w punkcie 1 wyroku jest przepisart. 294 § 1 kk

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zgodnie z przedstawionymi wyżej rozważaniami konieczna była zmiana zaskarżonego wyroku w jego punkcie 1 poprzez zastąpienie w podstawie wymiaru kary przepisuart. 286 § 1 k.kprzepisemart. 294 § 1 k.k.

3.2.

Zarzut 1 z apelacji obrońcy: obrazy przepisu prawa procesowego, która miała wpływ na treść wyroku, a mianowicieart. 167 kpkoraz prowadzenie postępowania mimo prawidłowego usprawiedliwienia nieobecności (pobyt w szpitalu) i nie wyrażenia zgody na prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego, co pozbawiło go możliwości obrony.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Pierwszy z zarzutów odwoławczych sformułowanych w apelacji obrońcy oskarżonegoT. S.był niespójny.
Zarzucono w nim na wstępie naruszenie przez sąd I instancji przepisuart. 167 k.p.k., który stanowi, że dowody przeprowadza się na wniosek stron albo z urzędu. W realiach tej sprawy wskazany przepis nie mógł zostać naruszony, gdyż wszystkie dowody przed sądem przeprowadzone zostały na wniosek stron albo z urzędu. Wymienienie tego przepisu jako normy, której uchybił sąd meriti, nie pozostaje w żadnym uchwytnym związku z dalszą, opisową częścią zarzutu, w której podniesiono, że doszło do pozbawienia oskarżonego możliwości obrony poprzez prowadzenie postępowania pod nieobecność oskarżonego bez jego zgody, mimo prawidłowego usprawiedliwienia nieobecności pobytem w szpitalu. Z treści zarzutu wynika więc, że chodzi tu raczej o obrazę przepisuart. 6 k.p.k.wprowadzającego do polskiej procedury karnej jako zasadę procesową zagwarantowanie oskarżonemu fundamentalnego, zakotwiczonego w przepisachKonstytucji R.P.i należącego do katalogu powszechnych praw człowieka - prawa do obrony w postępowaniu karnym. Tak rozumiejąc ten zarzut, zgodnie z intencją apelującego wyrażoną w jego treści i w uzasadnieniu środka odwoławczego, sąd odwoławczy stwierdził, że nie znalazł on jednak potwierdzenia w przebiegu postępowania prowadzonego w tej sprawie przez sąd I instancji.
Do podnoszonego przez obrońcę naruszenia prawa do obrony miało dojść w związku z przeprowadzeniem przez Sąd Okręgowy w Katowicach rozprawy w dniu 25 września 2018 r. pod nieobecność oskarżonego. Sytuacja ta wymaga rozpatrzenia w nieco szerszym kontekście. W toku postępowania przed sądem I instancji uchylono stosowany wobecT. S.izolacyjny środek zapobiegawczy i w dniu 9 kwietnia 2018 r. został on zwolniony z aresztu, po czym uczestniczył w postępowaniu jurysdykcyjnym, pozostając na wolności. Oskarżony nie stawił się na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2018 r., składając wniosek o jej odroczenie z uwagi na pobyt na Oddziale(...)Szpitala wB.. Z uzyskanej następnie przez sąd z tego szpitala pisemnej informacji (k. 3298) wynikało, żeT. S.faktycznie był hospitalizowany na Oddziale(...)w dniach od 20 sierpnia do 3 września 2008 r., jednak został stamtąd wypisany w trybie dyscyplinarnym ze względu na samowolne wydłużanie wyjść poza Oddział. Z uwagi na pojawiające się wątpliwości co do stanu zdrowia psychicznego oskarżonego, sąd I instancji dopuścił dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrówP. R.iM. G., którzy w opinii z dnia 11 września 2018 r. (k. 3302-3306) stwierdzili brak występowania uT. S.zaburzeń psychicznych w postaci choroby, a jedynie wynikające z danych pozyskanych z wywiadu od badanego zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane oraz inne, przy czym jednocześnie stanowczo wskazali, ze może brać on udział w postępowaniu sądowym, a także zdolny jest do samodzielnej obrony przed sądem. Na kolejnej rozprawie w dniu 25 września 2009 r. oskarżony nie stawił się, a jego obrońca złożył do akt wydruki wiadomości tekstowych SMS otrzymanych od oskarżonego, z których wynikało, że dzień wcześniejT. S.miał się powiesić, lecz został odcięty przez kuzyna i trafił doSzpitala (...)wL.. Z tego powodu obrońca złożył wniosek o odroczenie rozprawy. W rzeczywistości oskarżony był hospitalizowany w wymienionym szpitalu w dniach od 24 września do 16 października 2018 r., a w karcie wypisowej wskazano, że przyjęty został po próbie samobójczej (k. 3588).
Oceniając te wydarzenia przez pryzmat przepisów postępowania karnego dotyczących prawa oskarżonego do obrony, trzeba podkreślić, że ogólna norma zart. 6 k.p.k.znajduje konkretyzację w przepisach regulujących przebieg procesu przed sądem, w tym m.in.art. 374 § 1 k.p.k.iart. 377 § 1 k.p.k.Pierwszy z nich stanowi, że oskarżony ma prawo brać udział w rozprawie, natomiast drugi, odnosząc się do rozprawy, w której udział oskarżonego jest obowiązkowy, wskazuje, że jeśli oskarżony wprawił się ze swej winy w stan powodujący niezdolność do udziału w rozprawie, sąd może postanowić o prowadzeniu rozprawy pod jego nieobecność. W sytuacji, gdy w oparciu o opinię wydaną przez biegłych lekarzy psychiatrów sąd I instancji mógł stwierdzić, że ze względu na stan zdrowia psychicznego oskarżony był zdolny do udziału w rozprawie sądowej, a następnie w przededniu kolejnej rozprawy oskarżony przedsięwziął prawdziwą lub zaaranżowaną próbę samobójczą skutkującą hospitalizacją w(...)Szpitalu (...), o czym poinformował obrońcę, który z tego względu wniósł o odroczenie rozprawy, sąd I instancji był uprawniony do przyjęcia, żeT. S.świadomie i celowo, a więc ze swej winy, wprawił się w stan uniemożliwiający mu w dniu 25 września 2018 r. udział w rozprawie. Ponieważ uczestnictwo oskarżonego w rozprawie w tym przypadku nie było obowiązkowe, podzielić należy godny aprobaty pogląd wyrażany w doktrynie (D. Świeckiw:Świecki D. (red.), Augustyniak B., Eichstaedt K., Kurowski M.,Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz aktualizowany, LEX/el., 2020, teza 1 do art. 377 k.p.k.), że gdy zaistniała jedna z okoliczności wymienionych wart. 377 § 1 lub 3 k.p.k, zaś udział oskarżonego w rozprawie nie był obowiązkowy, nie ma przeszkód do prowadzenia rozprawy pod jego nieobecność. Wówczas podstawą rozpoznania sprawy jest przepisart. 374 § 1 zdanie pierwsze k.p.k.poprzez uznanie, że opisane wart. 377 § 1 i 3 k.p.k.zachowanie oskarżonego świadczyło o rezygnacji z przysługującego mu uprawnienia do udziału w rozprawie głównej.
Z przedstawionych względów sąd odwoławczy uznał więc, że prowadzenie przez sąd I instancji w dniu 25 września 2018 r. rozprawy pod nieobecność oskarżonegoT. S.nie naruszało jego prawa do obrony w toku postępowania sądowego w sprawie karnej, gdyż to on sam swoim świadomym działaniem pozbawił się możliwości udziału w tejże rozprawie. Na marginesie można stwierdzić jeszcze, że na rozprawie tego dnia jedynie wysłuchano zeznań świadkaK. C., które nie miały decydującego znaczenia przy rozstrzyganiu o odpowiedzialności karnejT. S.w ramach zarzutów stawianych mu w tej sprawie, przy czym nota bene świadek zeznała m.in., że pozostając w związku z oskarżonym była w przeszłości przez niego namawiana, aby skłamała, że uratowała go przed próbą samobójczą.
Zarzut z punktu 1 apelacji obrońcy z wszystkich przedstawionych wyżej powodów uznano zatem za niezasadny.

Wniosek

o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec bezzasadności zarzutu nie było powodów do uwzględnienia związanych z nim wniosków odwoławczych.

3.3.

Zarzut 2 z apelacji obrońcy: błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mającego wpływ na treść wyroku, poprzez ustalenie, iż oskarżony miał zamiar dokonać oszustwa oraz iż jest osobą cyklicznie popełniającą przestępstwa.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Również i ten zarzut nie został skonstruowany w sposób przejrzysty. Nie sprecyzowano w nim bowiem, którego z przypisanych oskarżonemu w punktach 1, 4, 5 i 6 przestępstw oszustwaT. S.zdaniem apelującego nie miał zamiaru popełnić. Ponieważ oskarżony przyznawał się do popełnienia oszukańczych wyłudzeń kredytów z banków przy współdziałaniu w trzech przypadkach zJ. R.i raz zD. L., a osoby te składały jednoznacznie obciążające oskarżonego depozycje procesowe i nie ulegało wątpliwości, że przedstawiciele pokrzywdzonych banków zostali wprowadzeni w błąd co do faktycznego odbiorcy środków udzielanych w ramach kredytu, zamiaru ich spłacania przez kredytobiorców, przy czym oskarżony działał w celu osiągnięcia przez siebie korzyści majątkowych, a także wspólnie i w porozumieniu zJ. R.iD. L.przedkładał przy tym w bankach podrobione dokumenty fałszywie świadczące o zdolności kredytowej kredytobiorców, nadto apelujący w uzasadnieniu apelacji nie kwestionował zaistnienia oszustw na szkodę banków, należy przyjąć, że zarzut ten nie dotyczy ustaleń prowadzących do przypisaniaT. S.popełnienia przestępstwa i ciągu przestępstw oszustwa ujętych w punktach 4 i 5 zaskarżonego wyroku.
W odniesieniu do przestępstwa oszustwa na szkodęL. D., przypisanego oskarżonemu w punkcie 1 zaskarżonego orzeczenia, sąd odwoławczy nie stwierdził, aby sąd I instancji dokonał błędnych ustaleń faktycznych co do zamiaru sprawcy. Mimo żeT. S.zaprzeczał w swych wyjaśnieniach, aby zamierzał oszukaćL. D.w związku z działaniami dotyczącymi jej nieruchomości wG., to negatywne dla oskarżonego ustalenia w tym zakresie znajdowały potwierdzenie w pozostałych okolicznościach sprawy, prawidłowo odtworzonych i zinterpretowanych przez Sąd Okręgowy w Katowicach. Z udzielonego przezL. D.w dniu 5 listopada 2015 r. w formie aktu notarialnego pełnomocnictwa dlaT. S.(kopia - k. 8-9, t. I akt sprawy) wynikało, że oskarżony został upoważniony przez pokrzywdzoną do działania w jej imieniu przy zbyciu za cenę nie niższą niż 250.000 zł., ewentualnie zamianie za dopłatą, odziedziczonej przez nią nieruchomości wG.. Nie ulega natomiast wątpliwości, że oskarżony nie był w oparciu o udzielone pełnomocnictwo uprawniony do dowolnego dysponowania kwotą pieniężną uzyskaną ze zbycia tej nieruchomości, w szczególności do zatrzymania dla siebie tej kwoty w jakiejkolwiek części. Tymczasem, jak się później okazało,T. S., wykorzystując osobęJ. R., zależnego od niego i wykonującego wszelkie jego polecenia, doprowadził do zbycia na mocy umowy zawartej w formie aktu notarialnego z dnia 28.01.2016 r. (k. 12-16 t. I) rzeczonej nieruchomości na rzeczJ. R.za cenę 490.000 złotych, z której otrzymanie kwoty 112.000 zł potwierdzono w akcie notarialnym, natomiast kwota 378.000 złotych uzyskana została przezJ. R.z wyłudzonego wspólnie zT. S.kredytu udzielonego przez(...)S.A., zabezpieczonego hipoteką na przedmiotowej nieruchomości na rzecz kredytodawcy. Oskarżony zataił fakt zbycia nieruchomości przedL. D.i nie przekazał jej początkowo żadnych środków pochodzących z kredytu bankowego, którego całą sumę przejął dla siebie i dowolnie ją rozdysponował. W międzyczasie wprowadzał też pokrzywdzoną w błąd, że planowana transakcja sprzedaży jej nieruchomości nie doszła do skutku, gdyż potencjalny nabywca zginął na jego oczach przejechany przez tramwaj. W rzeczywistościJ. R.został wówczas jedynie ranny po potrąceniu przez tramwaj, co nie uniemożliwiło mu podpisywania nawet w czasie pobytu w szpitalu kolejnych umów o kredyty wyłudzane w porozumieniu zT. S.. GdyL. D.przypadkiem dowiedziała się o definitywnym zbyciu jej nieruchomości przez oskarżonego działającego w oparciu o udzielone przez nią pełnomocnictwo,T. S.przekazał jej jedynie niewielkie kwoty pieniężne oferując nieadekwatne do wartości zbytej nieruchomości rozliczenia np. poprzez jej wstąpienie w charakterze najemcy w umowy najmu lokali, których nie był nawet właścicielem, ewentualnie stawiając warunki, po spełnieniu których miałby przekazać jej środki finansowe za sprzedaną nieruchomość. Jeśli uwzględni się ponadto wyeksponowaną przez sąd I instancji okoliczność, że już dzień po uzyskaniu pełnomocnictwa od oskarżycielki posiłkowej do zbycia nieruchomości wG.oskarżony zaangażowałJ. R.do wykonywania na jego polecenie czynności przygotowawczych do uzyskania kredytu na zakup tej nieruchomości, z którego środki miały trafić do oskarżonego, to jako w pełni uprawnione jawią się oparte na zeznaniach świadkaL. D., wyjaśnieniachJ. R.oraz dokumentach odnoszących się do przedmiotowej nieruchomości, zgromadzonych w aktach sprawy, ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego w Katowicach, że już w momencie udzielenia pełnomocnictwa oskarżony, działając z zamiarem bezpośrednim, ukierunkowanym na osiągnięcie przez siebie korzyści majątkowej, doprowadził L.D.do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem polegającym na udzieleniu pełnomocnictwa i umożliwieniu w ten sposóbT. S.zbycia jej nieruchomości, przy czym wprowadził ją w błąd co do swego zamiaru rzetelnego rozliczenia się z uzyskanej ceny sprzedaży.
Podobnie nie były obarczone żadnym błędem ustalenia sądu meriti w zakresie czynu przypisanegoT. S.w punkcie 6 zaskarżonego wyroku. Bezsprzeczne było, że pisemne oświadczeniaC. K.iA. S.złożone przez oskarżonego w Powiatowym Urzędzie Pracy wS.celem uzyskania środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej, abstrahując od podrobienia na nich podpisuC. K.i podpisania się zaA. S.parafką przez oskarżonego, nie potwierdzały okoliczności zgodnych z prawdą, gdyż aniC. K., aniA. S.nie zamierzali jako niezależne podmioty podjąć z oskarżonym współpracy poprzez powierzenie mu administrowania nieruchomościami, którymi faktycznie nie władali, będąc jedynie figurantami wykorzystywanymi przezT. S.. Z nie budzących wątpliwości co do swej wiarygodności zeznań świadka pracownika P.U.P. wS.-A. N.wynikało, że gdyby nie te przedłożone przez oskarżonego dokumenty, jego wniosek nie zostałby pozytywnie rozpatrzony. Doszło zatem w tym przypadku do prawidłowo ustalonego przez sąd I instancji wyłudzenia nienależnego oskarżonemu świadczenia poprzez świadome i ukierunkowane na osiągnięcie korzyści majątkowej wprowadzenie w błąd pracowników P.U.P. przezT. S..
Zatem podniesiony w punkcie 2 apelacji obrońcyT. S., niesprecyzowany bliżej zarzut błędu co do ustaleń w zakresie zamiaru popełnienia oszustwa przez oskarżonego, nie mógł zostać uwzględniony.
Nie było też nieprawidłowe ustalenie sądu I instancji co do cykliczności popełniania przestępstw przezT. S., skoro z jego danych o karalności (k. 3485-3486) wynikało, że przed orzekaniem przez Sąd Okręgowy w tej sprawie oskarżony w latach 2009 - 2017 był dziesięciokrotnie karany za popełnienie różnego rodzaju występków.

Wniosek

o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarzut okazał się bezzasadny i nie było realnych podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia któregokolwiek z przypisanych mu występków oszustwa, tudzież do wydania kasatoryjnego orzeczenia przez sąd odwoławczy w tym zakresie.

3.4.

Zarzut 3 z apelacji obrońcy: obrazy przepisu prawa procesowego poprzez nieuwzględnienie wniosków dotyczących opinii biegłych psychiatrów oraz z zakresu pismoznawstwa oraz brak ustosunkowania się do dowodów wnoszonych przez oskarżonego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

O braku potrzeby dopuszczania dowodu z opinii kolejnego zespołu dwóch biegłych lekarzy psychiatrów lub opinii uzupełniającej biegłychP. R.iM. G.sąd odwoławczy wypowiedział się szczegółowo oddalając na rozprawie w dniu 9 stycznia 2020 r. (k. 3685 i nast.) wniosek obrońcy w tym zakresie zawarty w apelacji. Powtórzyć więc jedynie można, że w tej sprawie w postępowaniu przygotowawczym wydana została opinia z dnia 13.06.2017 r. przez biegłych lekarzy psychiatrówA. B.iG. W., którzy po rozpoznaniu uT. S.zaburzeń nerwicowych (depresyjnych i lękowych mieszanych) oraz cech osobowości nieprawidłowej nie stwierdzili, żeby
    tempore criminisznajdował się on w takim stanie zakłóceń czynności psychicznych, który wywoływałby zniesioną lub ograniczoną w znacznym stopniu poczytalność. Następnie w toku postępowania przed sądem I instancji przeprowadzono dowody z opinii biegłych lekarzy psychiatrówP. R.iM. G., którzy po dokładnym zapoznaniu się z całością dotyczącej oskarżonego dostępnej wówczas dokumentacji lekarskiej nie stwierdzili u niego występowania zaburzeń psychicznych uniemożliwiających mu udział w tym postępowaniu (opinia z 11.09.2018 r. – k. 3302-3306), a następnie po zapoznaniu się także m.in. z kartami informacyjnymi z leczenia szpitalnego oskarżonego z 2018 roku oraz po badaniu ambulatoryjnym oskarżonego nie stwierdzili u niego upośledzenia umysłowego i choroby psychicznej w znaczeniu psychozy, rozpoznali natomiast zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane o nieznacznym nasileniu objawów i przejawy osobowości dyssocjalnej, a także odnotowali wskazywane w innych opiniach i diagnozach pochodzące z wywiadu inne zaburzenia, w tym afektywne dwubiegunowe, których występowania u oskarżonego w dacie zarzucanych mu czynów nie stwierdzili i stanowczo przyjęli, że w czasie wszystkich zarzucanych czynówT. S.miał zachowaną zdolność do rozpoznania zarzucanych mu czynów i pokierowania swoim postępowaniem (opinia z 17.01.2019 r. - k. 3408-3416). Wydane w tym postępowaniu opinie biegłych lekarzy psychiatrów należy uznać za rzetelne, wyczerpujące i nie budzące wątpliwości merytorycznych. Zawartych w nich twierdzeń nie podważają żadne z innych dokumentów lekarskich, ani opinii przedstawionych przez obrońcę oraz oskarżonego i w żadnej z tych opinii, czy dokumentach nie stwierdzono wątpliwości co do poczytalności oskarżonego w chwili zarzucanych w tej sprawie czynów, nawet przy przyjmowaniu za miarodajne pochodzących z wywiadu od oskarżonego informacji o symptomach zaburzeń afektywnych dwubiegunowych. Dlatego brak było realnych podstaw do kwestionowania opinii sądowo-psychiatrycznych wydanych przez biegłych lekarzy-psychiatrów na potrzeby niniejszej sprawy, czy też potrzeby ich uzupełnienia.
Podobne stanowisko sąd II instancji zajął odnośnie do potrzeby uzyskania nowej lub uzupełniającej opinii z zakresu badania pisma ręcznego, czemu dał wyraz w punkcie 6 postanowienia wydanego na rozprawie odwoławczej w dniu 9 stycznia 2020 r. Podkreślić przy tym jeszcze raz wypada, że biegła z zakresu badań pisma ręcznego i dokumentówK. G., wydając w tej sprawie w postępowaniu jurysdykcyjnym opinię (k. 3190-3209), a także opinię uzupełniającą (k. 3348-3361), w przeciwieństwie do autorów prywatnych ekspertyz grafologicznych składanych do akt sprawy przez obrońcę oskarżonego dysponowała oryginałami badanych dokumentów, a nadto cennymi z grafologicznego punktu widzenia bezwpływowymi próbkami pisma oskarżonego, przypominającymi grifonaże, zawierającymi wprawki w podpisywaniu się różnymi stylami pisma oraz nazwiskami różnych osób, zabezpieczone podczas przeszukania mieszkania wK.przyul. (...), w którym zamieszkiwał oskarżony w czasie zatrzymania go przez Policję.
Sąd I instancji nie dopuścił się więc naruszenia żadnych przepisów postępowania, w szczególnościart. 201 k.p.k., oddalając wnioski dowodowe obrońcyT. S.i samego oskarżonego o dopuszczenie dowodów z kolejnych opinii biegłych lekarzy psychiatrów oraz biegłego grafologa.
Prawidłowo też Sąd Okręgowy w Katowicach nie opierał swych ustaleń faktycznych na składanych do akt sprawy przez oskarżonego i obrońcę tzw. prywatnych opiniach biegłych oraz opiniach wydanych w innych sprawach, gdyż zgodnie z przepisemart. 193 § 1 k.p.k.iart.194 k.p.k.w postępowaniu jurysdykcyjnym, gdy zachodzi potrzeba stwierdzenia okoliczności wymagających wiadomości specjalnych, to sąd wydaje postanowienie o dopuszczeniu dowodu z opinii biegłego lub biegłych. Opinie przedkładane do akt przez oskarżonego i obrońcę nie mogły być uznane za opinie dopuszczone w tym postępowaniu, w oparciu o które czyni się ustalenia faktyczne i słusznie traktowane były jako zwykłe dowody z dokumentów podlegające uwzględnieniu przy ocenie, czy zachodzi potrzeba dopuszczenia dowodu z kolejnej opinii biegłego lub biegłych przed sąd meriti. Ponieważ taka potrzeba w istocie nie zachodziła, nie może być mowy o obrazie przepisów postępowania normujących zasady dopuszczania i przeprowadzania dowodów z opinii biegłych.

Wniosek

o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Zarzut nie był trafny, więc nie było podstaw do uwzględnienia sformułowanych alternatywnie wniosków odwoławczych.

3.5.

Zarzut 4 z apelacji obrońcy - rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności i grzywny.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

W ocenie sadu odwoławczego zarówno kary jednostkowe pozbawienia wolności i grzywny, jak i kary łączne wymierzoneT. S.wyrokiem sądu I instancji nie cechowały się rażącą, niewspółmierna surowością, zwłaszcza gdy zważyć, że oskarżony będąc osobą wielokrotnie karaną za przestępstwa dopuścił się szeregu poważnych występków, w większości o znacznym stopniu społecznej szkodliwości, okazując rażące lekceważenie dla porządku prawnego oraz chronionych prawem dóbr innych osób. Zastosowanie przy wymiarze kary łącznej zasady asperacji w znacznym stopniu zbliżonej do absorpcji, przy uwzględnieniu różnorodności rodzajowej popełnionych przestępstw, wielości osób nimi pokrzywdzonych oraz rozpiętości czasowej poszczególnych występków, nie pozwala na uznanie orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności i grzywny za nadmiernie surowe.
Sąd odwoławczy dokonał jednak niewielkich zmian na korzyść oskarżonego w zakresie orzeczonych kar. Było to konsekwencją uniewinnieniaT. S.od części czynów wchodzących w skład ciągu przestępstw ujętego w punkcie 3 zaskarżonego wyroku - w tym zakresie za wystarczającą dla realizacji wszystkich funkcji kary Sąd Odwoławczy uznał karę jednostkową 10 miesięcy pozbawienia wolności, nie znajdując powodów przemawiających za jej dalszym obniżeniem. Złagodzenie tej kary jednostkowej oraz uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przestępstwa opisanego w punkcie 8 wyroku sadu I instancji wywołało też konieczność stosownego złagodzenia kary łącznej pozbawienia wolności, której wymiar w instancji odwoławczej obniżono do 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Wniosek

W związku z tym alternatywnym zarzutem odwoławczym obrońca nie sformułował w apelacji żadnego wniosku odnoszącego się do wymiaru kar jednostkowych lub łącznych.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Utrzymano wyrok w mocy w pozostałym zakresie - poza dokonanymi zmianami, omówionymi poniżej.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Nie było powodów do dokonywania dalszych korekt zaskarżonego orzeczenia, jak również nie było podstaw do jego uchylenia.

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

W punkcie 1 zaskarżonego wyroku w podstawie prawnej wymiaru kary przepisart. 286 § 1 k.k.zastąpiono przepisemart. 294 § 1 k.k.

Zwięźle o powodach zmiany

Zmiana została spowodowana naruszeniem przepisów prawa materialnego omówionym w punkcie 3.1 niniejszego uzasadnienia, tj. uchybieniem powodującym niezgodność z prawem orzeczenia o karze z punktu 1 zaskarżonego wyroku, co zasadnie zostało podniesione w zarzucie sformułowanym w apelacji oskarżyciela publicznego.

5.2.2.

Przedmiot i zakres zmiany

Ograniczenie obowiązku naprawienia szkody na rzeczL. D., określonego w punkcie 2 zaskarżonego wyroku, do kwoty 236.000 zł.

Zwięźle o powodach zmiany

Zmiana była rezultatem dokonanych przez sąd odwoławczy opisanych w punkcie 2.1.1.1 niniejszego uzasadnienia ustaleń faktycznych, odmiennych od ustaleń sądu I instancji, co do wysokości wpłat przekazanych pokrzywdzonej przez oskarżonego na poczet wyrównania szkody wyrządzonej przestępstwem.

5.2.3.

Przedmiot i zakres zmiany

Wyeliminowanie z opisu ciągu przestępstw z punktu 3 zaskarżonego wyroku czynów ujętych w tiret czwartym, siódmym, ósmym, dziewiątym oraz dziesiątym i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach V, X, XX, XVIII i XIX

Zwięźle o powodach zmiany

Zmiany były spowodowane opartymi na wnioskach zawartych w opiniach grafologicznych biegłejK. G.ustaleniami sądu odwoławczego wymienionymi w punktach 2.1.1.4-7 niniejszego uzasadnienia. Wynikało z nich, że oskarżony nie podrobił podpisów na wymienionych w tych punktach dokumentach, jak stanowczo przyjął to sąd I instancji, uznając to właśnie za spełnienie czasownikowego znamienia przestępstwa zart. 270 § 1 k.k.W takiej sytuacji, przy niemożności dokonywania ustaleń przez sąd odwoławczy co do podrobienia tych dokumentów w inny sposób lub współdziałania z innymi osobami je podrabiającymi, tudzież posłużenia się takimi podrobionymi dokumentami - wobec braku apelacji w tym zakresie na niekorzyść oskarżonego - musiało doprowadzić to do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia ww. zarzucanych mu czynów.

5.2.4.

Przedmiot i zakres zmiany

Obniżenie kary wymierzonej w punkcie 3 zaskarżonego wyroku do 10 miesięcy pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach zmiany

Złagodzenie kary było konsekwencją wyeliminowania z przypisanego ciągu przestępstw czynów opisanych wyżej i potrzebą wymierzenia nowej jednej kary za ciąg pozostałych w punkcie 3 przestępstw, co uczyniono kierując się wskazaniami opisanymi w punkcie 3.5 niniejszego uzasadnienia.

5.2.5.

Przedmiot i zakres zmiany

Uchylenie rozstrzygnięcia z punktu 8 zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przestępstwa zarzucanego mu w punkcie XVII części wstępnej wyroku sądu I instancji.

Zwięźle o powodach zmiany

Zmiana ta nastąpiła z tych samych powodów, co opisane wyżej w punkcie 5.2.3 niniejszego uzasadnienia.

5.2.6.

Przedmiot i zakres zmiany

Uchylenie rozstrzygnięć z punktów 10 i 11 zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemuT. S.nowych kar łącznych w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 stawek dziennych grzywny po 100,- złotych każda, a także zaliczenie na poczet nowej kary łącznej pozbawienia wolności okresów rzeczywistego pozbawienia wolności oskarżonego w tej sprawie.

Zwięźle o powodach zmiany

Konieczność orzeczenia nowej kary łącznej wywołana została obniżeniem kary jednostkowej z punktu 3 zaskarżonego wyroku oraz uniewinnieniem oskarżonego od popełnienia przestępstwa z punktu 8 tegoż wyroku i tym samym wyeliminowaniem jednej z kolejnych kar jednostkowych. Karę łączną wymierzono, kierując się wskazaniami opisanymi w punkcie 3.5 niniejszego uzasadnienia. Na poczet nowej kary łącznej pozbawienia wolności konieczne było dokonanie nowego zaliczenia stosownie do przepisuart. 63 § 1 k.k.

5.2.7.

Przedmiot i zakres zmiany

W punkcie 18 zaskarżonego wyroku w odniesieniu do oskarżonegoT. S.ograniczono obowiązek naprawienia szkody na rzecz(...)S.A. wW.do kwoty 197.846,71 zł i wyeliminowano obowiązek naprawienia szkody na rzecz(...) S.A.

Zwięźle o powodach zmiany

Zmiany nastąpiły na skutek ustaleń dokonanych przez sąd odwoławczy, opisanych w punktach 2.1.1.2 i 2.1.1.3 niniejszego uzasadnienia wyroku.

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

Zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej zwrot poniesionych kosztów ustanowienia pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym - zgodnie z przepisemart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k., przy czym wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono zgodnie z przepisami § 11 ust. 2 pkt 5 i § 17 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 z późn. zm.).

4

Zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze stosownie do przepisuart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k., przy czym wymierzono opłatę za obie instancje w kwocie wynikającej z przepisówart. 2 ust. 1 pkt 5, art. 3 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(j.t. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.)

7

PODPIS

SSA Wojciech Kopczyński SSA Robert Kirejew SSA Wojciech Paluch

1.11

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

podstawa prawna wymiaru kary pozbawienia wolności za występek przypisany oskarżonemu w punkcie 1 zaskarżonego wyroku

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.12

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

całość rozstrzygnięć o winie i karze

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana