Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 822/20
Data wyroku: 2021-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Anna Zawiślak

Sygn. akt II W 822/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 2 czerwca 2021 roku

Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Anna Zawiślak
Protokolant: st. sekr. sądowy  Sylwia Karkoszka
Przy udziale oskarżyciela ---
po rozpoznaniu w dniu 26.05.2021r.
sprawy przeciwko:
P. D.synowiD.iE.zd.R.,ur. (...)wO.W..

obwinionego o to, że:
w dniu 27 czerwca 2020 roku ok. godz. 18:55 w miejscowościK.stworzył zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w taki sposób, że kierując pojazdemmarki S.onr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru skrętu w lewo w kierunku miejscowościC., najeżdżając na pas ruchu przeznaczony do jazdy w przeciwnym kierunku, tym samym uderzając w pojazd markiM.onr rej. (...), którego kierujący poruszał się od strony miejscowościC.w kierunku miejscowościK.

tj. o czyn z art. 86 § 1 kw

1
obwinionegoP. D.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wypełniającego znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę grzywny w wysokości 400 (czterysta/)złotych,

2
zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów sądowych.

sędzia Anna Zawiślak
II W 822/20

UZASADNIENIE
W dniu 27 czerwca 2020 obwinionyP. D.prowadził pojazdmarki S.o nr(...)93KKdrogą krajową nr (...)relacjiK.-K.. W miejscowościK.wykonał skręt w lewo (z drogi głównej w podporządkowaną) w kierunku miejscowościC.. W tym czasie do skrzyżowania dojeżdżał samochód osobowy markiM. (...)kierowany przezM. T. (1)w którym znajdowali się także jego rodziceM. T. (2)iE. T.. Skrzyżowanie to jest oznaczone znakami poziomymi i pionowymi, na jezdni w kierunkuC.wydzielone są przy skrzyżowaniu -dwoma liniami ciągłymi- odrębne pasy ruchu.
Obwiniony wykonując manewr skrętu „scinając” skrzyżowanie w miejscu występowania linii ciągłej, wjechał na pas ruchu przeznaczony dla samochoduM.. Doprowadził do kolizji z prawidłowo poruszającym się samochodemM.i to na pasie ruchu samochodu osobowego oraz w obrębie przejścia dla pieszych.
Na miejsce zdarzenia wezwano patrol policji, zabezpieczono materiał dowodowy. Policjanci porównali uszkodzenia pojazdów. Ujawnili ślady z błota na jezdni, które jednoznacznie wskazywały, że pojazdS.przejechał przez pas ruchu pokrzywdzonego ( i to w takim miejscu gdzie z uwagi na występowanie linii ciągłych było to zabronione oraz w okolicy przejścia dla pieszych) i na tym pasie doszło do zderzenia. Ponieważ obwiniony uważał, iż jego zdaniem kierującyM.widząc pojazd ciężarowy wykonujący manewr- powinien się cofnąć i ustąpić mu miejsca, odmówił przyjęcia mandatu- na miejsce zdarzenia wezwano dodatkowy patrol w celu sporządzenia dokumentacji.
Obwiniony w chwili zdarzenia nie posiadał opłaconego obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej OC.
( dowód: zeznania świadkówM. T. (1)k. 81-82,M. T. (2)k. 82-83, 15,E. T.k. 83,18,O. S. (1)k. 83-84,D. Z. (1)k. 84,22, notatka k. 1-2, protokół oględzin k. 5, 6, szkic miejsca zdarzenia k. 7, dokumentacja zdjęciowa k. 33,32, zawiadomienie k. 8).
Obwiniony orazM. T. (1)w chwili zdarzenia byli trzeźwi.
(dowód: protokół badania stanu trzeźwości k. 3,4 ).
P. D.prowadzi własną działalność gospodarczą ( gospodarstwo rolne o powierzchni 4,5 ha), uzyskuje dochody w wysokości 3500 zł miesięcznie, jest bezdzietnym kawalerem. Był karany za wykroczenia drogowe.
(dowód: wyjaśnienia obwinionego k. 81, dane o karalności k. 42).
Obwiniony w toku czynności wyjaśniających nie przyznał się do winy. Podał, iż to kierującyM.uniemożliwił mu bezpieczne pokonanie skrzyżowania albowiem w czasie gdy obwiniony zaczął wykonywać manewr skrętu to samochódM.był około 100 metrów przed skrzyżowaniem. Według obwinionego to kierującyM.powinien mieć wyobraźnię i umożliwić innym wykonywanie manewrów na drodze. Potwierdził, iż najechał na podwójną linię ciągłą. Wskazał, iż z posiadanych przez niego informacji wynika, żeM. T. (1)usiłował sprzedać samochód, którym się poruszał i szukał podstawy do wypłaty odszkodowania. W postepowaniu sądowym obwiniony odmówił składania wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego o ile są one zgodne z opisanym powyżej stanem faktycznym. W pozostałym zakresie odmówił im waloru wiarygodności albowiem przeczą im zeznania wszystkich słuchanych w sprawie świadków , dokumenty dołączone do akt sprawy oraz zasady logiki i doświadczenia życiowego. Szczególnie trudno przyjąć, iż pokrzywdzony narażając swoje życie lub zdrowie a także życie lub zdrowie matki , ojca z którymi jechał , mając na uwadze rażące dysproporcje w masie pojazdów- celowo doprowadził do kolizji z samochodem ciężarowym w celu wyłudzenia odszkodowania. Ponadto zeznania świadków wykluczając takie założenie.
Za wiarygodne uznano zeznania wszystkich słuchanych świadków albowiem wzajemnie się one pokrywają, uzupełniają i znajdują poparcie w protokołach oględzin, notatkach urzędowych, dokumentacji zdjęciowej. Zauważyć przy tym należy, iż świadkowieD. Z.iO. S.są funkcjonariuszami publicznymi i nie mają interesu w przedstawianiu zdarzeń w sposób sprzeczny z rzeczywistością.
Sąd dał wiarę zgromadzonym w aktach sprawy dokumentom albowiem nie było podstaw do ich kwestionowania.
Zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy wskazuje, iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Nie zachował należytych środków ostrożności i doprowadził do kolizji drogowej. Wypełnił tym samym znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 kw.
Art. 86 § 1 k.w. penalizuje zachowanie polegające na nie zachowaniu należytej ostrożności, powodujące zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub strefie ruchu. Dla odpowiedzialności z art. 86 § 1 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował "należytej ostrożności", a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze.
Obowiązek zachowania ostrożności nakłada ustawodawca wart. 3 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym- zgodnie z którym uczestnicy ruchu i inne osoby znajdujące się na drodze obowiązani są do zachowania ostrożności, albo gdy ustawa tego wymaga – szczególnej ostrożności. W tym celu kierujący muszą unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę.
Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym dotyczy zarówno zasad skodyfikowanych w przepisachPrawa o ruchu drogowymjak i zawartych w regułach prakseologicznych bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym. Zgodnie z postanowieniamiart. 22 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowymkierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Art. 22 ust 4 w/w ustawy stanowi, iż kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował dotychczasową niekaralność obwinionego za przestępstwa. Wymierzona kara grzywny jest karą leżącą niewątpliwie w granicach możliwości finansowych obwinionego. Ma ona przede wszystkim charakter wychowawczy w stosunku do samego sprawcy. Powinna także kształtować świadomość prawną społeczeństwa.
Na koszty sądowe złożyła się opłata oraz ryczałt za przeprowadzenie rozprawy i za doręczenie pism. O zryczałtowanych wydatkach postępowania orzeczono w myślrozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001r.w sprawie zryczałtowanej wysokości wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia.