Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
II Wydział Cywilny
Sygnatura akt: II C 2614/20
Data wyroku: 2021-12-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Maciej Ługiewicz

II C 2614/20

UZASADNIENIE
Strona powodowaL.spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą weW.pozwem z dnia 20 listopada 2019r. (data prezentaty) wniosła o zasądzenie od strony pozwanejB. M.spółki akcyjnej z siedzibą wW.kwoty 1.909,42 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty: 1.540,42 zł od dnia 18 sierpnia 2019 r. do dnia zapłaty i od kwoty 369 zł od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając swoje żądanie strona powodowa wskazała, że nabyła od kredytobiorcy będącego konsumentem roszczenie oparte na art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim, a wynikające z wcześniejszej spłaty kredytu i konieczności proporcjonalnego zwrotu prowizji przez stronę pozwaną. Kwota 1.540,42 zł dochodzona jest tytułem zwrotu prowizji, a kwota 369 zł to koszt opinii obliczającej wysokość kwoty zwrotu.
(pozew k. 2-4)
W odpowiedzi na pozew z dnia 16 lutego 2021 r. pozwanyB. M.S.A. wW.wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania.
Uzasadniając swoje stanowisko strona pozwana podniosła, że brak podstaw do proporcjonalnego zwrotu prowizji, albowiem prowizja nie była związana z czasem trwania umowy, zakwestionowała ważność umowy przelewu, zakwestionowała poprawność wyliczenia roszczenia, zakwestionowała konieczność sporządzenia prywatnej opinii celem wyliczenia kwoty dochodzonej pozwem.
(odpowiedź na pozew k. 61-65v)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

M. R.zawarł zE. B.SA weW.(poprzednikiem prawnym pozwanego) w dniu 10 maja 2019 r. umowę kredytu konsumenckiego (pożyczki) nr(...)na okres od 10 maja 2019 r. do dnia 4 maja 2022 r. Zgodnie z par. 1 pkt 7 umowy całkowita kwota do zapłaty wyniosła 37.775,28 zł. Kredytobiorca dokonał całkowitej spłaty z dniem 30 lipca 2019 r.
(dowody: umowa - k. 13 - 20; oświadczenie o dokonaniu całkowitej spłaty kredytu konsumenckiego - k. 23, potwierdzenie zamknięcia pożyczki/kredytu - k. 21)
W dniu 9 października 2019r.M. R.dokonał na rzecz strony powodowej przelewu wierzytelności wynikających z tytułu wyżej wymienionej umowy opartej na art. 49 ustawy o kredycie konsumenckim (obowiązek proporcjonalnego zwrotu kosztów kredytu).
(dowód: umowa cesji k. 24 - 24v)
Na zlecenie powoda została sporządzona w dniu 30 października 2019 r. przezfirmę Krajowe Centrum (...)opinia z obliczeniem wysokości kwoty z tytułu wcześniejszej spłaty kredytu. Koszt opinii to kwota 369 zł.
(k. 25 - 27 opinia, k. 28 - faktura).
Pismem z 30 października 2019 r. strona powodowa wezwała bezskutecznie do zapłaty stronę pozwaną.
(dowód: wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem nadania - k. 29 - 30)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej wskazanych dokumentów. Podkreślenia wymaga fakt, że w dużej mierze nie był on sporny, a zarzuty strony pozwanej dotyczyły jedynie istnienia, względnie ważności umowy cesji i wysokości roszczenia, a w pozostałym zakresie spór miał charakter jedynie prawny.
Sąd pominął dowód z zeznań świadka zgłoszonego w odpowiedzi na pozew uznając jego nieprzydatność dla ustalenia ważności umowy cesji.
W ocenie Sądu umowa cesji była ważna, a przedstawiony przez stronę powodową odpis tej umowy nie budził wątpliwości co do formy, pochodzenia, ani treści.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało w części na uwzględnienie.
Strona powodowa oparła swoje roszczenie na umowie przelewu wierzytelności.
Zgodnie z treściąart. 509 § 1 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Z powyższego wynika, że w wyniku przelewu w rozumieniuart. 509 k.c.przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki wiązał go z dłużnikiem. Innymi słowy, stosunek zobowiązaniowy nie ulega zmianie, natomiast zmienia się osoba uczestnicząca w nim po stronie wierzyciela.
Dla przyjęcia skuteczności cesji podstawowe znaczenia ma wykazanie istnienia przelewanej wierzytelności, a więc okoliczności, z których wynika, że prawo takie przysługiwało pierwotnemu wierzycielowi, a w następnej kolejności wykazanie, że do cesji doszło w sposób prawidłowy.
W przedmiotowej sprawie – w ocenie Sądu – nie ulega wątpliwości, że doszło do skutecznego zawarcia umowy cesji wierzytelności pomiędzy stroną powodową a pierwotnym wierzycielem.
Zgodnieart. 49 ust. 1 ustawy z 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckimw przypadku spłaty całości kredytu przed terminem określonym w umowie, całkowity koszt kredytu ulega obniżeniu o te koszty, które dotyczą okresu, o który skrócono czas obowiązywania umowy, chociażby konsument poniósł je przed tą spłatą.
Art. 52 ustawy precyzuje, że kredytodawca jest zobowiązany do rozliczenia z konsumentem kredytu w terminie 14 dni od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości.
Nie ulega wątpliwości, że kosztem, który podlega obniżeniu o okres, o który skrócono czas obowiązywania umowy kredytu jest zarówno prowizja jak i opłata przygotowawcza (tak: Uchwała Sądu Najwyższego – Izby Cywilnej z 12 grudnia 2019 roku, III CZP 45/19 oraz Wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z 11 września 2019 roku, C-383/18,L.vs.(...)).
Obniżenie to – w ocenie Sądu – winno nastąpić w proporcji do czasu skrócenia umowy, czyli obniżenie prowizji powinno nastąpić o taki sam ułamek, o jaki doszło do skrócenia czasu trwania umowy kredytowej na skutek całkowitej spłaty.
W niniejszej sprawie powoduje to konieczność zwrotu prowizji w wysokości nie niższej niż wskazana w żądaniu strony powodowej. Sąd przy tym – porównując stosunek żądanych kwot do kwot pierwotnie pobranych prowizji ze stosunkiem czasu, o który skrócono umowę do pierwotnie planowanego czasu trwania umowy – nie dopatrzył się błędów w wyliczeniach strony powodowej.
Z tych przyczyn Sąd zasądził dochodzoną kwotę, zgodnie z żądaniem pozwu (punkt I. wyroku).
Natomiast, zdaniem Sądu powództwo nie było zasadne w zakresie żądania zwrotu kosztów prywatnej opinii.
W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy ustalenie kwoty podlegającej zwrotowi w związku z wcześniejszą spłatą pożyczki nie wymagało zlecania sporządzenia opinii w tym zakresie, bowiem wyliczenie opiera się na prostym działaniu arytmetycznym, gdzie dane do obliczenia zawarte są w umowie i pozostałych dokumentach.
Zauważyć należy, że opinia została podpisana nieczytelnym podpisem. Jednakże Sąd z urzędu dysponuje wiedzą (z analogicznych spraw), że te opinie wykonuje podmiot reprezentowany przezG. L., a więc jednego z członków zarządu powodowej spółki, co prowadzi do wniosku, że powód stara się w ten sposób powiększyć kwotę zobowiązania. Także wysokość wynagrodzenia za sporządzenie takiej opinii budzi wątpliwości jako zawyżoną.
O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 k.c.zgodnie z którym dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie. W myślart. 52ww. ustawy o kredycie konsumenckim kredytodawca jest zobowiązany do rozliczenia z konsumentem kredytu w terminie 14 dni od dnia dokonania wcześniejszej spłaty kredytu w całości. Na gruncie niniejszej sprawy pozwany Bank winien rozliczyć kredyt udzielony cedentowi najpóźniej do dnia 14 sierpnia 2019 r.
W oparciu o powołany przepis, w ocenie Sądu zasadnym było uwzględnienie odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia 15 sierpnia 2019 r., a zatem zgodnie z żądaniem pozwu. W zakresie kosztów postępowania Sąd uznał ustalił zasadę, a ich rozliczenie pozostawił referendarzowi sądowemu.
Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji.
sędzia Maciej Ługiewicz