Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1172/22
Data wyroku: 2022-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Tomasz Hausman

Sygn. akt II W 1172/22

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2022 r.
Sąd Rejonowy w Grudziądzu - Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Tomasz Hausman
Protokolant:  st. sekr. sad.P. G.Oskarżyciel:  ----
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2022r. sprawy z wniosku o ukaranie Komendy Miejskiej Policji wG.przeciwko

P. M.

s.S.iB.z d.S.,ur. (...)wG.,
PESEL: (...)

obwinionemu o to, że:

w okresie od około dwóch lat do dnia 26.02.2020 r. w miejscowości(...)przyul. (...)poprzez obserwowanie z zatrzymanego przed bramą posesji samochodu, robienie zdjęć oraz spisywanie tablic rejestracyjnych ze stojących na posesji pojazdów złośliwie niepokoiłA. P. (1),
tj. o wykroczenie z art. 107 kw

orzeka:

1
ObwinionegoP. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynutj. wykroczenia z art. 107 kw i za czyn ten na mocy powyższego przepisu wymierza mu karę 500 zł (pięciuset złotych) grzywny.

2
Zasądza od Skarbu Państwa Kasy Sądu Rejonowego w Grudziądzu na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataP. C.kwotę 852 zł (osiemset pięćdziesiąt dwa złote 00/100) plus 23% VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej obwinionemu przed Sądem pierwszej i drugiej instancji z urzędu.

3
Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

II W 1172/22

UZASADNIENIE
ObwinionyP. M.mieszka w(...)przyul. (...). Jego sąsiadem jest mieszkający na tej samejulicy (...). Pomiędzy mężczyznami istnieje konflikt na wielu płaszczyznach. Jednym z zarzewi konfliktu jest oskarżanieA. P.przez obwinionego o samowolę budowlaną. Obwiniony składał m.in. zawiadomienia do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego. Sprawę zgłaszał również na policji. Obwiniony jednak nie ograniczał się do pisania pism czy też wizyt w różnych urzędach, ale podejmował także działania bezpośrednio przy posesjiA. P. (1). Od około 2018r. przez okres dwóch latP. M.zatrzymywał swój samochód przed bramą posesji pokrzywdzonego i robił zdjęcia oraz spisywał numery tablic rejestracyjnych pojazdów stojących uA. P.. Robił to w taki sposób, że zastawiał wyjazd z posesji. Zdarzyło się, że kurier, który przyjechał na posesjęA. P.nie mógł przez obwinionego jej opuścić. Obwiniony robił to o różnych porach dnia i nocy. Mimo, żeA. P.informował obwinionego, że nie życzy sobie takiego zachowania obwiniony nie zaprzestał tego robić.
(dowód: zeznaniaA. P.– k.1-2, 10, 64;
S. P.– k.64, 12-13;
A. P. (3)– k.69v, 15-16;
J. B.– k.70v-71, 20-21;
W. F.– k.88v-89;
Z. D.– k.245v-246;
T. S.– k.280-281;
Dokumenty i kopie dokumentów – k.103, 106-233, 237-240, 242-244;
254-256, 260-276, 287-296, 310-323).
ObwinionyP. M.nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że nie robił zdjęć a jedynie spisywał numer rejestracyjny i robił to , aby udowodnić samowolę budowlanąP.. Dodał, że nie chciał niepokoićP.. Obwiniony stwierdził, że nie ma aparatu fotograficznego ani telefonu z aparatem. Wg obwinionego numery rejestracyjne kazał mu spisywać zastępca komendanta policji.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia obwinionego w zakresie, w jakim kwestionuje wykonywanie zdjęć oraz co do motywacji, która kierowała nim przy spisywaniu numerów rejestracyjnych. Wyjaśnienia te pozostają one w rażącej sprzeczności z zeznaniami świadków, których zeznania były podstawą do ustalenia stanu faktycznego, a przede wszystkimA. P. (1)oraz zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Z zeznań świadkaT. S.wynika jasno, że ten poinformował obwinionego, iż może zrobić zdjęcie lub spisać numery rejestracyjne tylko w sytuacji, gdyby było to konieczne dla udokumentowania jakiegoś wykroczenia. Obwiniony natomiast działał w taki sposób bez powodu, jakby czekając na to aż ktoś związany zA. P.dopuści się zachowania niezgodnego z prawem. To, zdaniem Sądu, ewidentnie świadczy, że obwinionym kierowała złośliwość i chęć dokuczenia sąsiadowi. Twierdzenia obwinionego o braku aparatu fotograficznego lub telefonu z aparatem są bardzo naiwne i nie mogą się spotkać z aprobatą Sądu.
Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkich świadków, których zeznania były dla Sądu podstawą do ustalenia stanu faktycznego. Zeznania te są jasne, logiczne i zestawione razem tworzą obraz zdarzenia opisany na wstępie uzasadnienia. Sąd wziął pod uwagę fakt, że większość z tych osób jest skonfliktowana z obwinionym, to jednak doszedł do wniosku, że nie miało to wpływu na treść ich zeznań. Sąd nie dopatrzył się powodów, które mogłyby podważać wiarygodność zeznań tych świadków.
ZeznaniaJ. N.iK. R.nie wniosły istotnych informacji do sprawy, dlatego też nie podlegały ocenie Sądu.
Sąd nie ma wątpliwości co do autentyczności znajdujących się w aktach dokumentów i ich kopii oraz zawartych w nich informacji.
W świetle powyższego wina obwinionegoP. M.nie budzi wątpliwości, a czyn jego wyczerpuje znamiona wykroczenia z art. 107 kw. Niewątpliwie zachowania obwinionego opisane w stanie faktycznym obiektywnie mogły niepokoić i faktycznie niepokoiły oskarżyciela posiłkowegoA. P. (1). Obwiniony postępując w taki, a nie inny sposób działał złośliwie. Nie musiał podejmować takich działań dla osiągniecia swoich celów tj. zaprzestania rzekomej samowoli budowlanej pokrzywdzonego. Robił to jednak, by go zdenerwować i efekt osiągnął co wynika jednoznacznie z zeznań oskarżyciela posiłkowego.
Zdaniem Sądu kara grzywny wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynu oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego. Wymierzając karę Sąd miał przede wszystkim na względzie długotrwałość działań obwinionego oraz dużą ich uciążliwość dla oskarżyciela posiłkowego. Obwiniony posiada stały dochód, dlatego też zdaniem Sądu grzywny w kwocie 500 zł nie można uznać za szczególnie surową.
O kosztach adwokackich orzeczono na podstawie §17 ust. 2 pkt 2 i 4 rozp. Min. Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
O kosztach w punkcie 3 wyroku orzeczono na podstawieart. 121§1 kpww zw. zart. 624§1 kpw.