Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 481/21
Data wyroku: 2022-09-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Hawryszko
Słowa kluczowe: Dodatki do emerytur i rent
Podstawa prawna: art. 7 ust. 1 pkt. 1 przepisów ustawy z dnia 31.,07.2019 r. o świadczeniu uzupełniającym do samodzielnej egzystancji

Sygn. akt III AUa 481/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 września 2022 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSA Jolanta Hawryszko (spr.)

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 września 2022 r. wS.
sprawyS. R.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.
o wypłatę niezrealizowanego świadczenia uzupełniającego
na skutek apelacji ubezpieczonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 13 września 2021 r., sygn. akt VI U 1247/21
oddala apelację.

SSA Jolanta Hawryszko

Sygn. akt III AUA 481/22

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Szczecie decyzją z 24 maja 2021 r. znak(...)odmówił ubezpieczonemuS. R.prawa do niezrealizowanego świadczenia po zmarłej w dniu 10.01.2021 żonieF. R.. Organ rentowy wskazał, że przepis art. 7 ustawy o świadczeniu uzupełniającym zawiera odesłanie, w sprawach nieuregulowanych w ustawie, do stosowania odpowiednio przepisów ustawy emerytalnej, z wyjątkiem art. 136 tej ustawy, co oznacza, że świadczenia uzupełniającego nie wypłaca się w ramach tzw. niezrealizowanych świadczeń.
Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony, wnosząc o przyznanie świadczenia uzupełniającego.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wnosił o jego oddalenie.
Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VI Pracy i Ubezpieczeń Społecznych wyrokiem z 13 września 2021 r. oddalił odwołanie.
Sąd Okręgowy ustalił, że żona ubezpieczonego 27.11.2020 r. złożyła wniosek o świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Decyzją z 31.12.2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał prawo do świadczenia uzupełniającego w kwocie 500 zł miesięcznie. Żona ubezpieczonego zmarła 10.01.2021 r. Ubezpieczony w dniu 14.04.2021 wniósł o wypłatę niezrealizowanego świadczenia uzupełniającego po zmarłej żonie.
Sąd Okręgowy nie uwzględnił odwołania i wyjaśnił, że zgodnie zart. 136 ustęp 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U.2020 r., poz. 53 t.j.) w razie śmierci osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenia określone ustawą, świadczenia należne jej do dnia śmierci wypłaca się małżonkowi, dzieciom, z którymi prowadziła wspólne gospodarstwo domowe, a w razie ich braku - małżonkowi i dzieciom, z którymi osoba ta nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego, a w razie ich braku - innym członkom rodziny uprawnionym do renty rodzinnej lub na których utrzymaniu pozostawała ta osoba. W sprawie przepis ten nie ma zastosowania, z uwagi na art. 7 ust. 1 ustawy z 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz.U. 2019 r., poz. 1622) zgodnie z którym w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, dotyczących postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego, wypłaty tego świadczenia oraz wydawania orzeczeń, o których mowa wart. 2 ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisyustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,z wyjątkiem art. 136 tej ustawy. Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy wyłącza zatem stosowanie art. 136 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w stosunku do świadczenia uzupełniającego. Innymi słowy, świadczenie uzupełniające jest wypłacane wyłącznie osobie uprawnionej, a nie osobom wymienionym w art. 136 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W konsekwencji, Zakład Ubezpieczeń Społecznych zasadnie stwierdził, że świadczenie uzupełniające przysługujące uprawnionemu, tj. żonie odwołującego, nie może być po jej śmierci wypłacone jako świadczenie niezrealizowane małżonkowi
Apelację od wyroku złożył ubezpieczony.W treści apelacji wniósł o przyznanie świadczenia uzupełniającego po zmarłej żonie za miesiące listopad i grudzień 2020 i styczeń 2021 w wysokości po 500 zł. Ubezpieczony nie wyjaśnił dlaczego nie zgadza się rozstrzygnięciem Sądu pierwszej instancji i dlaczego nie aprobuje argumentacji prawnej Sądu.
Sąd Apelacyjny rozważył sprawę i uznał, że apelacja jest niezasadna.
W ocenie Sądu Apelacyjnego, Sąd Okręgowy prawidłowo ustalił stan faktyczny w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zaś w ramach ustaleń i wniosków nie wykroczył poza ramy swobodnej oceny wiarygodności i mocy dowodów wynikające z przepisuart. 233 k.p.c.; nie popełnił też błędów w rozumowaniu w zakresie kwalifikacji prawnej, bowiem prawidłowo zinterpretował i zastosował odpowiednie przepisy prawa. Sąd Apelacyjny zaakceptował w całości ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji, traktując je jak własne. W pełni też podzielił ocenę prawną, jakiej dokonał Sąd pierwszej instancji.
Sąd Apelacyjny podkreśla, że przepisy prawa są jednoznaczne i w odniesieniu do szczególnego świadczenia, jakim jest świadczenie uzupełniające - przyznawane w trybie przepisów ustawy z 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz.U. 2019 r., poz. 1622) - nie dopuszczają prawnej możliwości przyznania świadczenie małżonkowi osoby, która zgłosiła wniosek o świadczenie a następnie zmarła. Sąd Okręgowy dokonując oceny prawnej prawidłowo przywołałart. 136 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw nawiązaniu do art. 7 ust. 1 ustawy z 31 lipca 2019 r. Przepis art. 7 ust. 1.1) wprost stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie, dotyczących postępowania w sprawie świadczenia uzupełniającego i wypłaty tego świadczenia stosuje się odpowiednio przepisyustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych,z wyjątkiemart. 136tej ustawy. Ubezpieczony nie wiedzieć czemu nie przyjmuje do wiadomości istnienia tych regulacji prawnych i składa bezprzedmiotową apelację, której nawet nie uzasadnia. Rzecz jasna, rozstrzygnięcie Sądu drugiej instancji nie może być dla ubezpieczonego pozytywne, bowiem zapadłoby z naruszeniem przepisu prawa.
Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z 31.07.2019 r. celem świadczenia uzupełniającego jest dodatkowe wsparcie dochodowe osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji, i tylko dla tych osób. Konsekwencją takiego rozwiązania jest zatem wykluczenie przez ustawodawcę możliwości przyznania świadczenia małżonkowi, po śmierci osoby, która o to świadczenie wystąpiła.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację ubezpieczonego.
SSA Jolanta Hawryszko