Sąd Okręgowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 591/19
Data wyroku: 2020-12-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Trojanowski
Słowa kluczowe: Bankowe prawo
Podstawa prawna: art. 320 kpc

Sygn. akt:I C 591/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 grudnia 2020 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Tadeusz Trojanowski

Protokolant:

Tomasz Chmiel

po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2020 roku w Gliwicach
sprawy z powództwa(...)z siedzibą wW.
przeciwkoK. Z.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 76.931,31 (siedemdziesiąt sześć tysięcy dziewięćset trzydzieści jeden 31/100) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 15 listopada 2019 r. do dnia zapłaty;

2
oddala wniosek pozwanego o rozłożenie zasądzonych należności na raty;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 6.379,00 (sześć tysięcy trzysta siedemdziesiąt dziewięć 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSO Tadeusz Trojanowski
I C 591/20

UZASADNIENIE
Powód wnosił o zasądzenie od pozwanego kwoty 76.931,31 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty - należność ta powstała w wyniku zawartej umowy; na skutek wypowiedzenia umowy, w następstwie niedotrzymania jej warunków stała się ona wymagalna.
Pozwany zakwestionował wymagalność roszczenia i wniósł o oddalenie powództwa, zgłaszając też dalsze zarzuty (k.11,161).
W pismach procesowych powód wyjaśnił podnoszone przez pozwanego kwestie (k.35).
Sąd ustalił co następuje.
W dniu 13.01.2017 r. pozwany zawarł z powodem umowę o kredyt konsolidacyjny( umowa k.47). Kredytobiorca nie zaspokoił wszystkich należności wynikających z umowy.
Pismem z 1.04.2019 r. wezwano pozwanego do zapłaty .W treści wezwania zawarto pouczenie o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację (k.81).
Pismem z dnia 8.05.2019 r. jednoznacznie wypowiedziano umowę pożyczki(k.82).
Zaległość pozwanego wynosi: 73.495,47 zł kapitału, odsetki umowne w kwocie 2922,59 zł oraz odsetki umowne za opóźnienie w kwocie 502,85 zł( rozliczenie k.6/7) oraz opłata umowna w kwocie 10,40 zł.
Pozwany był wzywany do zapłaty przed wniesieniem sprawy do sądu(k.45).
Sytuacja finansowa pozwanego jest bardzo trudna. Zaciąganie kolejnych pożyczek i kredytów spowodowało, że pozwany wraz z żoną wpadli w spiralę kredytową i nie są w stanie zapanować nad sytuacja finansową( uzasadnienie sprzeciwu k.12, pismo procesowe pozwanego k.161).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dokumenty złożone do akt:
- umowa o kredyt konsolidacyjny z harmonogramami spłat - k.59 i n.
- historia rachunku kredytowego k.73 i n., k.84 i n.
- pismo informujące o zaległości z 13.02.2019 r. k.79
- wezwanie z 10.10.2018 r. z pouczeniem k.80
- ostateczne wezwanie przed wypowiedzeniem z pouczeniem k.81
- wypowiedzenie z dokumentem doręczenia k.82
- wyciąg z ksiąg banku k.121
-taryfa opłat i prowizji k.122
-harmonogram spłat k.126
- regulamin udzielania pożyczek/kredytów k. 129
- dyspozycja uruchomienia kredytu k.134
- dokument doręczenia wezwania do zapłaty k.172
Pisma procesowe stron nie było spóźnione gdyż potrzeba ich składania wynikała z zakresu spornych okoliczności ujawnianych w toku sprawy. Dokumenty jako nośniki informacji wątpliwości nie budziły .Przesłuchanie świadka i stron było zbędne gdyż wszystkie istotne fakty wynikały z dokumentów, a w zakresie trudnej sytuacji pozwanego Sąd dał wiarę jego wiarygodnym twierdzeniom .
Sąd zważył co następuje.
Dokumenty przedłożone przez Bank są dowodami prywatnym i podlegają ocenie jak każdy inny dowód (porównaj: wyrok SN z 15.09.2011, II CSK 712/10).Wysokość zadłużenia wynikała z zapisów w umowie pożyczki; powód przedstawił wyliczenie matematyczne . W ocenie Sądu pozwany nie zakwestionował wyliczeń matematycznych powoda skupiając się na kwestiach formalnych. Zarzut dotyczący łączenia banków jest niezrozumiały gdyż strony umowy o kredyt to strony umowy; powód nie ulegał przekształceniom. Ogólnikowe zaprzeczanie wszelkim faktom jest sprzeczne ze stanowiskiem SN ( por. wyrok z 09.07.2009 r., III CSK 341/08 , vide k.42).
Sąd nie jest odpowiedzialny za wynik postepowania dowodowego a ryzyko nieudowodnienia podstawy faktycznej ponosi powód; jak wskazał SN w wyroku z 7.11.2007 r.(II CSK 293/07):” ciężar udowodnienia faktu rozumieć należy nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń , ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności”. Jednakże powód swoje twierdzenia wykazał.
Wierzyciel ma wykazać że dane roszczenie powstało -fakt zawarcia umowy pożyczki i jej wypłaty wątpliwości nie budzi. To dłużnik ma wykazać, że do spełnienia świadczenia doszło, czego pozwany nie wykazał.
Pozwany w istocie w sposób precyzyjny sformułował dwa zarzuty ( pismo z 1.07.2020 r.) a to braku pouczenie o możliwości restrukturyzacji (k.162) oraz braku dowodu doręczenia wezwania(k.162).Oba są nietrafne. Wezwane do zapłaty –wbrew gołosłownym wywodom pozwanego- zawiera formułę pouczenia wymaganego przezart.75c prawa bankowego. Wezwanie zostało doręczone, co wynika z dokumentu nadesłanego przez Bank (k.172).
Istotą sprzeciwu jawi się wniosek o rozłożenie na raty. Sąd podziela wywody Banku o braku możliwości zastosowania wobec pozwanego naart.320 kpc(k.41) .Ochrona dłużnika nie może być stawiana powyżej ochrony wierzyciela. Raty zaproponowane przez pozwanego- po 100 złotych miesięcznie- nie zapewnią spłaty kredytu. Rozłożenie należności na ponad 760 rat miesięcznych nie jest możliwe, gdyż nie będzie to sposób odczuwalny ekonomicznie przez wierzyciela (k.41- 42).
Podkreślić należy, że Bank nie wyklucza porozumienia z dłużnikiem po wyroku (k.41).
Biorąc pod uwagę powyższe w oparciu o przepisy 720kcorazart.75 ust.1 i art.75 c ust.1 i ust.2 prawa bankowegoorzeczono jak w sentencji; o odsetkach orzeczono w oparciu oart.359w zw. zart.481i art.482 kc.O kosztach postanowiono na zasadzieart.98 kpc.