Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 418/21
Data wyroku: 2021-08-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Grażyna Jaszczuk, Agnieszka Karłowicz, Jerzy Kozaczuk
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art.437§ 1 kpk

Sygn. akt II Ka 418/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 sierpnia 2021r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Jaszczuk (spr.)

Sędziowie:

SSO Agnieszka Karłowicz
SSO Jerzy Kozaczuk

Protokolant:

st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak

przy udziale Prokuratora Jarosława Mironiuka
po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2021 r.
sprawyM. K.
oskarżonego zart. 62 ust. 2 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniii in.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt II K 1111/20

I
wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy;

II
zasądza od oskarżonegoM. K.na rzecz Skarbu Państwa 320 złotych kosztów sądowych za II instancję.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II Ka 418/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 18 marca 2021 r., sygn. II K 1111/20

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

----

----------------------

--------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

---------

---------------------

-------------------------------------------------------------

--------------

--------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

Potwierdzenie nadania przezM. K.przekazu pocztowego na kwotę 2.000 zł na rzeczM. J.z dnia 8 kwietnia 2011 r.

Dowód niekwestionowany przez strony procesowe, zawierający odpowiednie pieczęcie, pochodzący od Poczty Polskiej – spółki Skarbu Państwa, realizującej usługi pocztowe.

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

------------------

------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Zarzut

1.

Obraza przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicieart. 106 kkw zw. zart. 76 § 1 kk,wyrażająca się w przyjęciu, żeM. K.był karany za przestępstwo wyrokiem z dnia 18 listopada 2010 r. przez Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckim w sprawie o sygn. II K 206/10, w sytuacji gdy doszło do zatarcia tego skazania z mocy prawa;

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Z chwilą zatarcia skazania uważa się je w świetle prawa za niebyłe (art. 106 kk), a więc nie może być ono w ogóle brane pod uwagę przy analizie okoliczności wpływających na wymiar kary, jako że oskarżonego uznaje się wówczas za osobę niekaraną. W sprawie II K 206/10 orzeczono wobecM. K.karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby. Zgodnie zart. 76 § 1 kkskazanie ulega zatarciu z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby, aczkolwiek przesłanki zatarcia skazania i stosowanie tegoż przepisu nierozerwanie odczytywać należy w powiązaniu zart. 76 § 4 kk. Przepis ów stanowi, iż jeżeli orzeczono środek karny, przepadek lub środek kompensacyjny, zatarcie skazania nie może nastąpić przed jego wykonaniem, darowaniem albo przedawnieniem jego wykonania. W sprawie II K 206/10 Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim orzeczono wobec oskarżonego środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody w kwocie 2.000 zł na rzecz pokrzywdzonego. Po nowelizacji jaka miała miejsce z dniem 01.07.2015 r. obowiązek ten jest środkiem kompensacyjnym, aczkolwiek zmiana ta dla sytuacji podsądnego nie miała żadnego znaczenia. Istotnym pozostaje, iż obrońca oskarżonego przedstawił potwierdzenie nadania przezM. K.przekazu pocztowego z dnia 8 kwietnia 2011 r. na kwotę 2.000 na rzeczM. J.. Sąd Okręgowy dowód ten zaliczył w poczet materiału dowodowego. W jego świetle tego dowodu stwierdzenia wymagało, iżM. K.wykonał środek karny w postaci obowiązku naprawienia szkody ze sprawy II K 206/10 już w 2011 r. W tej sytuacji zachodziły wszelkie przesłanki zatarcia wobec oskarżonego skazania ze sprawy II K 206/10.

Wniosek

- o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobecM. K.za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2 z obowiązkiem informowania Sądu o przebiegu okresu próby w cyklach co 6 miesięcy, a za czyn zart. 263 § 2 kkprzy wykorzystaniuart. 37a kkkary grzywny w ilości 100 stawek, przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 20 zł;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Mimo wyeliminowania jednej z przesłanej obciążających oskarżonego, Sąd Okręgowy nie stwierdził, aby była to wystarczająca podstawa do wzruszenia pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia o karze wymierzonej oskarżonemu w I instancji. Kompleksowe wyjaśnienie dlaczego kary jednostkowe i karę łączną z zaskarżonego wyroku Sąd Okręgowy uznał za współmierną omówiono w kolejnych rubrykach niniejszego tabelarycznego uzasadnienia wobec podniesienia przez obrońcę zarzutu, o którym stanowiart. 438 pkt 4 kpk.

Zarzut

2.

Rażąca surowość, a tym samym niewspółmierność orzeczonej oskarżonemu łącznej kary roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności,w sytuacji gdy prawidłowa ocena stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia winy, a w szczególności sposób zachowania się oskarżonego po popełnieniu przestępstwa, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstw, warunki osobisteM. K., uzasadniały wymierzenie mu za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, za czyn zart. 263 § 2 kkkary grzywny przy wykorzystaniuart. 37a kk.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Poddając zaskarżony wyrok kontroli instancyjnej, Sąd Okręgowy mimo stwierdzenia zasadności zarzutu z pkt 1 apelacji nie dostrzegł przesłanek do złagodzenia pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia o karze wymierzonej oskarżonemu w związku z niniejszym skazaniem za czyny z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii oraz zart. 263 § 2 kk.
Nie każda różnica w zakresie oceny wymiaru kary uzasadnia zarzut rażącej niewspółmierności kary, przewidziany wart. 438 pkt 4 kpk, ale tylko taka, która ma charakter zasadniczy, a więc jest niewspółmierna w stopniu nie dającym się zaakceptować. Chodzi tu o tak istotne różnice ocen, że dotychczas wymierzoną karą można byłoby nazwać także w potocznym znaczeniu tego słowa - rażąco niewspółmierną (por. wyrok SA we Wrocławiu z 24.01.2019 r., II AKa 409/18, LEX nr 2620794). Przesłanka rażącej niewspółmierności kary jest spełniona wyłącznie wtedy, jeśli z punktu widzenia nie tylko sprawcy, ale i ogółu społeczeństwa, kara jawi się jako niesprawiedliwa, zbyt drastyczna, przynosząca nadmierną dolegliwość, bądź też rażąco niewspółmiernie łagodna, nie do pogodzenia z ciężarem gatunkowym przestępstw, jakich sprawca się dopuścił oraz szkód, jakie zostały przezeń wyrządzone (por. wyrok SA w Katowicach z 20.11.2018 r., II AKa 354/18, LEX nr 2625085).
W ocenie Sądu Okręgowego, w przedmiotowej sprawie zatarcie wobec oskarżonego skazania ze sprawy II K 206/10, przy ciężarze gatunkowym przypisanych mu w zaskarżonym wyroku przestępstw, nie mogło mieć tak dalece idących skutków, jak postulował obrońca. Nie można bowiem zapominać, że orzeczenie o karze stanowi swoisty konglomerat różnych składowych o jakich stanowiart. 53 § 1 i 2 kk. Przez pryzmat zasadności zarzutu z pkt 1 apelacji i daleko posuniętego wniosku o znaczące złagodzenie kar jednostkowych i w efekcie kary łącznej wymierzonej w tej sprawie, należy zwrócić uwagę, iż w orzecznictwie wskazuje się nawet, iż niekaralności oskarżonego nie można uznawać za okoliczność łagodzącą, bo zachowanie zgodne z porządkiem prawnym, w tym niekaralność, należy uznawać za normę. Niekaralność jest standardem społecznym, a karalność odstępstwem od normy, zasługującym na ujemną ocenę (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 12.08.2020 r., II AKa 87/20, KZS 2020, nr 10, poz. 50, LEX).
Obrońca w zarzucie z pkt 2 miał zastrzeżenia do pierwszoinstancyjnej oceny stopnia społecznej szkodliwości czynów przypisanych oskarżonemu (w tym miejscu przypomnieć należy jakich dokładnie - posiadania znacznej ilości środków odurzających oraz posiadania bez wymaganego zezwolenia broni palnej) oraz do oceny stopnia winy oskarżonego, jego zachowania po popełnieniu przestępstwa, rodzaju i rozmiarów ujemnych następstw tychże przestępstw oraz warunków osobistych oskarżonego. W ocenie obrońcy właśnie te przesłanki przemawiały za znaczącym złagodzeniem rozstrzygnięcia o karach jednostkowych wymierzonych oskarżonemu. Z stanowiskiem tym zupełnie nie zgodził się Sąd Okręgowy.
W orzecznictwie wprost wskazuje się, iż stopień społecznej szkodliwości czynu, w sprawach dotyczących przestępstw narkotykowych, bez wątpienia wyznacza ilość środka odurzającego lub substancji psychotropowej będącej przedmiotem czynu (por. postanowienie SN z 18.04.2019 r., V KK 95/19, LEX nr 2677096). W tej konkretnej sprawie do czynienia mieliśmy z ilością „znaczną”, zaś obrońca w ogóle nie kwestionował kwalifikacji prawnej działania oskarżonego jako wyczerpującego znamiona art. 62 ust 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W kontekścieart. 263 § 2 kkzwrócić należy z kolei uwagę, iż penalizowane przez ustawodawcę jest już samo posiadanie amunicji bez wymaganego zezwolenia, bowiem zarówno odrębne posiadanie broni, jak i amunicji bez wymaganego pozwolenia jest karalne. Tymczasem oskarżonemu w zaskarżonym wyroku przypisano zarówno posiadanie broni, jak i 9 sztuk amunicji. Stopnia społecznej szkodliwości tego konkretnego czynu, przy uwzględnieniu do jakich przestępczych celów broń taka może być wykorzystana, nie sposób było ocenić w ten sposób, w jaki oczekiwał tego skarżący. Nie jest tak, że osoba posiadająca bez wymaganego zezwolenia urządzenie odpowiadające ustawowym kryteriom broni palnej, może skutecznie powoływać się na brak wiedzy o przynależności tego urządzenia do kręgu objętego reglamentacją. Dostęp do szeroko rozumianej broni podlega daleko idącym ograniczeniom, wobec czego już samo wejście w posiadanie przedmiotu, który ze swej istoty (sposób działania, cechy konstrukcji, przeznaczenie) należy do tego kręgu urządzeń, musi rodzić obowiązek sprawdzenia, czy i ewentualnie jakie rygory oraz wymagania ciążą na jego posiadaczu (por. wyrok SN z 24.05.2018 r., IV KK 348/17, LEX nr 2515826).
Dla osiągniecia efektu wymierzenia podsądnemu kary „współmiernej” koniecznym jest uwzględnienie wszystkich dyrektyw wymiaru kary - prewencji generalnej, prewencji indywidualnej, stopnia społecznej szkodliwości i stopnia winy, które mają jednakową rangę. Stopień winy w tym układzie, stanowi sui generis nieprzekraczalną granicę dla dolegliwości wymierzanej kary, na który wpływają wszelkie okoliczności, które decydują o zakresie swobody sprawcy w wyborze i realizacji zachowania zgodnego z prawem. W przedmiotowej sprawie ani obrońca nie wskazał, ani Sąd Okręgowy nie stwierdził przesłanek, które umniejszyłyby stopień winy oskarżonego, który zdawał sobie sprawę z możliwych konsekwencji prawnych swoich czynów i ich rangi w kontekście naruszonego porządku prawnego. Czyny oskarżonego wymagają zdecydowanej reakcji organów wymiaru sprawiedliwości, zaś wymierzenieM. K.za jego czyny kar jednostkowych niewiążących się z pozbawieniem wolności, nastąpiłoby ze szkodą dla celów prewencji generalnych, świadcząc o nadmiernej pobłażliwości i braku realnej represji w przypadku przestępstw o znacznym ciężarze gatunkowym i wysokim stopniu społecznej szkodliwości. W ocenie Sądu Okręgowego, zważywszy na właściwości i warunki osobiste oskarżonego, to właśnie kara wymierzona mu w zaskarżonym wyroku (tj. zarówno kary jednostkowe, jak i kara łączna) będzie miała także w odniesieniu do prewencji szczególnej walor „współmierności”. Celów wychowawcach i zapobiegawczych nie spełniałaby kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania i kara grzywny orzeczona przy zastosowaniuart. 37a kk, która mogłaby zostać odczytana jako pobłażliwa i przez to niewspółmiernie łagodna.

Wniosek

- o zmianę zaskarżonego wyroku i orzeczenie wobecM. K.za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii kary roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 2 z obowiązkiem informowania Sądu o przebiegu okresu próby w cyklach co 6 miesięcy, a za czyn zart. 263 § 2 kkprzy wykorzystaniuart. 37a kkkary grzywny w ilości 100 stawek, przyjmując wysokość każdej stawki na kwotę 20 zł;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Bezzasadność zarzutu warunkowała bezzasadność wniosku.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu I instancji w zaskarżonej części, tj. dotyczącej całości rozstrzygnięcia o karze, utrzymano w mocy.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Bezzasadność zarzutu rażącej niewspółmierności kary i wniosku o złagodzenie całości represji karnej wymierzonej oskarżonemu w związku z niniejszym skazaniem oraz brak okoliczności podlegających uwzględnieniu z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

--------------------------------------------------------------------------------------------

Zwięźle o powodach zmiany

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

---------------------------------------------------------------------------------

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

----------------------------------------------------------------------------------

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

---------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

6

Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

II.

Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 636 § 1 kpkw zw. zart. 627 kpkorazart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.),obciążono oskarżonego kosztami sądowymi za II instancję, na które składały się: 300 zł opłaty od kary oraz 20 zł ryczałtu za doręczenia pism w postępowaniu apelacyjnym.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Cały wyrok

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana