Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 120/21
Data wyroku: 2022-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Mienie
Podstawa prawna: art. 278 § 1 kk

Warszawa, dnia 27 stycznia 2022 r.
Sygn. akt VI Ka 120/21

1

2WYROK

2.1W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
3Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSO Anna Zawadka
protokolant: p. o. protokolanta sądowego Weronika Zych
4przy udziale prokuratora Gabriela Żuławskiego
po rozpoznaniu dnia 27 stycznia 2022 r.
5sprawyM. Ś.synaM.iB.,ur. (...)wW.
6oskarżonego o przestępstwo zart. 278 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
7na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
8od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
9z dnia 6 października 2020 r. sygn. akt III K 113/20

1
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

2
zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie na rzecz adw.J. Z.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT;

3
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 120/21

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 6 października 2020 roku, sygn. akt III K 113/20

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☐  na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

Zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

M. Ś.

Wysokość dochodów oskarżonego.

Informacja o dochodach oskarżonego

192

2.1.1.2.

M. Ś.

Dane o karalności

Informacja o osobie z KRK

194-197

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Informacja o dochodach oskarżonego

Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowe poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tego dokumentu.

2.

Informacja o osobie z KRK

Załączony dokument urzędowy został sporządzony w przepisanej prawem formie przez organ do tego uprawniony, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowe poświadczone. Strony nie kwestionowały autentyczności tego dokumentu.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

Obrazęart. 7 kpkpoprzez błędną ocenę materiału dowodowego która mogła mieć wpływ na treść wydanego w sprawie wyroku poprzez uznanie zeznańS. G.jako wiarygodnych podczas gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, żeS. G.w toku postępowania składał zeznania wewnętrznie sprzeczne albowiem w treści zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z 4 kwietnia 2019r. wskazał, że prowadzi on własną działalność gospodarczą natomiast w trakcie składania zeznań 18 sierpnia 2020r. wskazał, że pracował na podstawie zawartej umowy w której miał określone wynagrodzenie w wysokości 2.600 zł brutto w sytuacji gdy ze złożonych 6 października 2020r. zeznańA. G., której zeznaniom Sąd dał wiarę w całości, wynika, że był on wówczas osobą zarobkującą bez umowy- „na czarno” , co całkowicie podważa wiarygodnośćS. G.jako świadka a tym samym podważa prawdziwość pozostałych jego twierdzeń a w tym twierdzenia, że podczas spotkania z oskarżonym 3 kwietnia 2019r. będąc pod wpływem alkohol nie zlecił oskarżonemu oraz drugiemu nieustalonemu w toku postępowania mężczyźnie sprzedaży ruchomości w postaci laptopamarki S.oraz telewizoramarki A. (...)w celu uzyskania środków na alkohol oraz narkotyki, co z kolei wskazuje, żeS. G.jest osobą całkowicie niewiarygodną, której zeznania nie stanowią wiarygodnego i wartościowego materiału dowodowego, a w konsekwencji prowadzi do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegającym na przyjęciu, że oskarżonyM. Ś.popełnił zarzucany mu czyn podczas gdy brak jest wystarczających dowodów świadczących o winie oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do bezpodstawnego jego skazania;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, wyjaśnił na rozprawie wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, następnie całość tych okoliczności wnikliwie i wszechstronnie rozważył, uwzględniając przy tym zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy, doświadczenia życiowego i na tej podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz wyprowadził trafny wniosek w przedmiocie winy oskarżonegoK. G.za przypisane mu przestępstwo. Ocena materiału dowodowego przez sąd I instancji dokonana została z baczeniem na reguły zart. 4, 5, 7 k.p.k., a więc jest bezstronna i nie narusza zasady granic swobodnej oceny dowodów oraz jest zgodna z prawidłowym rozumowaniem, wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego, zwłaszcza zaś nie zawiera błędów faktycznych i logicznych.
Sąd Rejonowy dowód z zeznań świadkaS. G.oceniał w korelacji z innymi, badając wzajemne współzależności, słusznie konstatując, że razem tworzą spójną wersję prowadzącą do bezwzględnego przekonania o sprawstwie i winie oskarżonego, który przecież przyznał, że wyniósł telewizor i laptop z mieszkaniaS. G., a następnie je sprzedał. Oskarżony twierdził, że to pokrzywdzony kazał mu sprzedać te przedmioty w tajemnicy przed żoną, bo zabrakło im pieniędzy na zakup alkoholu. Wskazać jednak należy, iż tej wersji zdarzenia przeczą zeznaniaS. G., który zaprzeczył aby takie polecenie lub prośbę skierował do oskarżonego. Tej wersji wydarzeń przeczy także duża dysproporcja pomiędzy wartością tych przedmiotów (ok. 6000 zł), a kosztem zakupu alkoholu. Przypomnieć należy, że koszt zakupu butelki wódki o pojemności 0,7 l wynosi zaledwie ok. 40 złotych. W tych okolicznościach nie sposób uznać za wiarygodną wersję oskarżonego, że to pokrzywdzony przekazał mu te wartościowe przedmioty aby sfinansować zakup alkoholu. Oskarżony twierdzi, że za pieniądze uzyskane ze sprzedaży tj. ok. 1300 zł kupił alkohol i jedzenie, a resztę pieniędzy zwróciłS. G.. Tym wyjaśnieniom przeczą zeznania świadka, który nie miał żadnego interesu w tym aby pomówić o kradzież tych wartościowych przedmiotów kolegę, z którym wspólnie odbywał karę pozbawienia wolności. Wskazać należy, że pomiędzyS. G.a oskarżonym nie było wcześniej żadnego konfliktu, a ich relacje były bardzo dobre. Należy również wziąć pod uwagę, że w środowisku osób, które wspólnie odsiadywały karę pozbawienia wolności, złożenie doniesienia na policję jest stygmatyzujące.S. G.składając zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa kradzieży przezM. Ś.narażał się na pewnego rodzaju wykluczenie i infamię w tym środowisku, co przemawia za wiarygodnością jego depozycji. Bez istotnego powodu nie złożyłby takich zeznań gdyby oskarżony faktycznie go nie okradł.
Argumentacja obrońcy, który stara się podważyć wiarygodność depozycji świadkaS. G.na podstawie rozbieżności w kwestii źródeł zarobkowania, nie jest przekonująca. Świadek na rozprawie przyznał, że nie prowadził działalności gospodarczej, lecz pracował. Wskazał, że zarabiał wówczas ok. 3300 zł miesięcznie, w umowie miał wpisane 2600 zł brutto, ale dostawał także premie. Natomiast z zeznańA. G.wynika, że mąż pracował wówczas „na czarno” i zarabiał ok. 1500-3000 złotych. Z tych rozbieżności w zakresie źródeł zarobkowania nie można jednak wysnuć wniosku, że całość zeznańS. G.jest niewiarygodna. Rozbieżności w tym zakresie pomiędzy zeznaniami świadków mogą wynikać z braku wiedzy żony o tym na jakich zasadach i z jakim wynagrodzeniem był zatrudnionyS. G.w czasie objętym zarzutem. Ponadto świadekS. G.mógł się realnie obawiać ujawnienia przed Sądem, że wynagrodzenie za pracę uzyskiwał bez żadnej umowy. Okoliczność ta jest jednak zupełnie nieistotna dla ustalenia stanu faktycznego w tej sprawie i sprawstwa oskarżonego.
Kwestia upojenia alkoholowegoS. G.nie budzi wątpliwości, gdyż potwierdził to zarówno świadek, jak i jego żona.S. G.spożywał przecież alkohol wspólnie z oskarżonym i jego kolegą, a kradzież laptopa i telewizora z mieszkania pokrzywdzonych nastąpiła właśnie na skutek upojenia alkoholowego i zaśnięciaS. G.. Wbrew jednak argumentom obrońcy świadekS. G.konsekwentnie i spójnie zeznawał podając szczegóły zdarzenia związane z godziną wizyty oskarżonego, marką pojazdu jakim się wówczas oskarżony poruszał, przebiegiem tego spotkania i brakiem śladów plądrowania mieszkania po przebudzeniu oraz stwierdzeniu kradzieży laptopa i telewizora.
Zespół dowodów przeprowadzonych na rozprawie prowadzi do stwierdzenia jednej tylko wersji zdarzenia, z której wynika, że oskarżony działając wspólnie i w porozumieniu z nieustalonym mężczyzną dopuścił się przypisanego mu czynu tj. kradzieży laptopa i telewizora. Jak już wielokrotnie w doktrynie wskazano udowodnienie nie musi oznaczać aby ustalenie wynikało zawsze bezpośrednio z konkretnych dowodów. Może ono wynikać także z nieodpartej logiki sytuacji. W realiach niniejszej sprawy taka sytuacja zachodzi. Analiza sposobu dokonania kradzieży mienia oraz pozostałe szczegóły zdarzenia opisane w zeznaniach świadków wzajemnie ze sobą korelują. Zasady logiki i doświadczenia życiowego nasuwają jednoznaczny wniosek o sprawstwie i winie oskarżonegoM. Ś.w zakresie przypisanego mu występku.
Argumenty przytoczone w apelacji, nie są tego rodzaju, by powziąć wątpliwości co do ustaleń Sądu I instancji, a w szczególności w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego.
Rację ma skarżący, że świadekS. G.złożył zawiadomienie o przestępstwie następnego dnia po kradzieży, gdy już wytrzeźwiał, co jednak nie podważa wiarygodności tych depozycji. Wprost przeciwnie złożenie zawiadomienia następnego dnia wskazuje, żeS. G.nie działał pod wpływem emocji i z chęci odwetu, lecz miał czas aby przemyśleć swoje działanie i złożyć doniesienie o przestępstwie z pełną świadomością odpowiedzialności karnej za fałszywe oskarżenie czy złożenie fałszywych zeznań. Pokrzywdzony opisał dokładnie i spójnie przebieg tego spotkania z oskarżonym i jego kolegą oraz wygląd obu sprawców kradzieży. Treść depozycji świadka nie wskazuje na jakiekolwiek zaburzenia stanu świadomości na skutek spożytego alkoholu. Wbrew argumentom obrońcy analiza treści tych zeznań nie wskazuje, abyS. G.znajdował się w takim stanie upojenia alkoholowego, który uniemożliwiał mu zapamiętanie przebiegu tego zdarzenia. Świadek rozpoznał sprawcę na zdjęciu podczas okazania po upływie dwóch miesięcy od zdarzenia (k.21-22) i na rozprawie po upływie ponad roku od zdarzenia w sposób spójny odtworzył z pamięci szczegóły zdarzenia. Nie ma zatem racji obrońca, że przebieg zdarzeń uległ zniekształceniu, a świadekS. G.pewnych kwestii nie pamięta, bądź nie miał świadomości, że zdarzenia miały miejsce. Tymczasem argumentom obrońcy przeczą zeznaniaS. G., który pamiętał przebieg wydarzeń zanim położył się spać, jak również po przebudzeniu. Brak zatem podstaw do uznania, że ilość spożytego alkoholu w sposób istotny wpłynęła na zdolność spostrzegania i zapamiętania.
OskarżonyM. Ś.w swoich wyjaśnieniach potwierdził wszystkie okoliczności przebiegu tego spotkania, twierdził jednak, że to pokrzywdzony polecił mu sprzedać telewizor i laptop aby uzyskać pieniądze na zakup alkoholu. Tej wersji wydarzeń przeczy również rodzaj i wartość skradzionych przedmiotów. Wskazać należy, że skradziony telewizormarki S. (...)cali o wartości 3000 złotych, należał do właściciela mieszkania, a wynajmujący ten lokalS. G., musiał go odkupić za kwotę 3300 złotych. Natomiast laptopmarki A.model(...), który był kupiony 8 miesięcy wcześniej za kwotę 3439 zł, należał doA. G., która wykorzystywała go do pracy i zapisywała w nim procedury medyczne, a na skutek jego kradzieży i utraty danych została zwolniona z pracy.S. G.i jego żona ponieśli więc spore i wymierne straty majątkowe na skutek działania oskarżonego i jego kolegi. Wartość i znaczenie tych dwóch przedmiotów przemawia przeciwko uznaniu za wiarygodną wersji oskarżonego o zgodzieS. G.na ich sprzedaż w tym celu aby uzyskać pieniądze na zakup alkoholu. Tym bardziej, że według zeznań świadków w czasie zdarzenia nie mieli oni problemów finansowych i nie musieli wyprzedawać swojego majątku aby kupić alkohol. Oboje małżonkowie posiadali pieniądze i mieli środki finansowe na rachunku bankowym, a świadekS. G.posiadał kartę bankomatową, nie musiał więc sprzedawać laptopa żony i telewizora należącego do właściciela wynajmowanego mieszkania aby kupić kolejną butelkę alkoholu.
Wszystkie te dowody bezpośrednie i pośrednie układają się w logiczną i zamkniętą całość, która pozwala logicznie wnioskować o winie oskarżonego.
Reasumując zarzut naruszenia przepisu prawa procesowego w postaciart. 7 kpkpoprzez dowolną ocenę dowodów zgromadzonych w sprawie, w szczególności wbrew wskazaniom wiedzy, doświadczenia życiowego i zasadom logicznego rozumowania, okazał się niezasadny.

Obrazęart. 5 § 2 kpkpoprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że zeznaniaS. G.nie stanowią wartościowego i wiarygodnego materiału dowodowego i winny zostać w całości pominięte w konsekwencji czego powstała w ten sposób niedająca się usunąć wątpliwość odnośnie faktycznego przebiegu spotkania w dniu 3 kwietnia 2019r. , która to wątpliwość winna zostać rozstrzygnięta na korzyść oskarżonego.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wbrew argumentom obrońcy ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji zostały oparte na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, ocenionego w sposób wszechstronny i zgodny z zasadami logicznego rozumowania. Sąd Rejonowy zasadnie wskazał, iż dowodem potwierdzającym winę oskarżonego są dowody z zeznańS. G.iA. G., a także częściowo wyjaśnień oskarżonego, które tworzą logiczną całość i pozwalają na przyjęcie w sposób niewątpliwy faktu głównego.
Normaart. 5 § 2 k.p.k.nie oznacza obowiązku mechanicznego wyboru wersji wydarzeń najbardziej korzystnej dla oskarżonego bez poddania wszystkich dowodów krytycznej weryfikacji. Zarzut obrazyart. 5 § 2 k.p.k.może być uznany za skuteczny tylko wówczas, gdy zostanie wykazane, że orzekający sąd rzeczywiście miał wątpliwości i nie rozstrzygnął ich na korzyść oskarżonego. Dla zasadności tego zarzutu nie wystarczy zaprezentowanie przez stronę własnych wątpliwości co do stanu dowodów.
Apelacja obrońcy oskarżonego ma jedynie charakter polemiczny, ale nie przedstawia wiarygodnej, alternatywnej wersji zdarzenia, która w sposób skuteczny podważałaby ustalenia faktyczne poczynione przez sąd rejonowy.
Argumenty przytoczone w apelacji, nie są tego rodzaju, by powziąć wątpliwości co do ustaleń Sądu I instancji, a w szczególności w zakresie sprawstwa i winy oskarżonego. Ocena prawna działania oskarżonegoM. Ś.jest prawidłowa.
Ustalenia faktyczne poczynione przez sąd I instancji nie budzą zastrzeżeń Sądu Okręgowego, gdyż są oparte na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, ocenionego w sposób wszechstronny i zgodny z zasadami logicznego rozumowania. Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest chybiony, albowiem Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił, że oskarżonyM. Ś.jest współsprawcą zaboru w celu przywłaszczenia cudzych rzeczy ruchomych w postaci należącego doA. G.laptopamarki A.(...)o wartości 3000 zł oraz telewizoramarki S.o wartości 3000 zł, należącego do nieustalonej w toku postępowania osoby, przy czym czynu tego oskarżony dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, co wyczerpuje znamiona występku zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 kk.

Wniosek

O zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie oskarżonego.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec niezasadności zarzutów wniosek zawarty w środku odwoławczym również okazały się niezasadny. Prawidłowa ocena dowodów w zakresie objętym zarzutem spowodowała dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych. Brak podstaw do uniewinnienia oskarżonego, w sytuacji gdy wiarygodne dowody omówione powyżej, wskazują w sposób nie budzący wątpliwości na winę oskarżonego.
Wniosek obrońcy o uniewinnienie oskarżonegoM. Ś.jest zatem niezasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wobec prawidłowości dokonanych ustaleń faktycznych i oparciu na nich rozstrzygnięcia o karze, a także niezasadności zarzutów podniesionych w środku odwoławczym, przy uwzględnieniu treściart. 447 kpk, zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. W sprawie nie zaszła konieczność orzekania poza granicami zaskarżenia - nie wystąpiły przesłanki zart. 439 § 1, art. 440 i 455 kpk.
W niniejszej sprawie nie zachodzi przypadek rażącej niewspółmierności kary. Orzeczona kara uwzględnia w należyty sposób stopień społecznej szkodliwości czynu oraz, w ocenie sądu odwoławczego, zrealizuje swój cel, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Brak jest podstaw, by uznać, że w niniejszej sprawie występuje wyraźna różnica między karą wymierzoną a karą, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo (vide: wyroki SN z 22 październik 2007 r., SNO 75/07, LEX nr 569073; z 26 czerwca 2006 r., SNO 28/06 , LEX nr 568924).
Kara orzeczona za przypisany występek nie nosi cech rażącej niewspółmierności w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.Sąd Rejonowy wymierzając karę wziął pod uwagę dyrektywy wymiary kary określone wart. 53 kodeksu karnegoi uwzględnił okoliczności łagodzące oraz obciążające co do oskarżonego. Sąd Odwoławczy w pełni podzielił tą argumentację, skoro kara wymierzona w tej wysokości odpowiada stopniowi zawinienia oskarżonego oraz stopniowi społecznej szkodliwości przypisanego mu czynu. W ocenie Sądu kara roku pozbawienia wolności, spełni wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej. Zastosowana kara, spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego, a ponadto będzie odpowiednią reakcją wymiaru sprawiedliwości w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Słusznie wskazał Sąd Rejonowy w pisemnych motywach rozstrzygnięcia, że nie zachodzi wobec oskarżonego pozytywna prognoza kryminologiczna ze względu na wcześniejszą karalność. Natomiast orzeczenie obowiązku naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 3000 (trzy tysiące) zł ma spełnić swoją funkcję kompensacyjną wobec pokrzywdzonejA. G..

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.15.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2 i 3

Z informacji z NOE SAD (k.186) wynika, że oskarżony odbywa obecnie karę zastępczą pozbawienia wolności, a zatem uznać należy, iż sytuacja majątkowa oskarżonego nie pozwala na uiszczenie opłaty i kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym.
o wynagrodzeniu obrońcy oskarżonego za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w drugiej instancji orzeczono na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.

7

PODPIS

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Całość rozstrzygnięcia w wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 6 października 2020r. sygn. akt III K 113/20

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

Uchylenie

☒

Zmiana