Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 8/21
Data wyroku: 2021-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 8/21

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2021 r.
Sąd Okręgowy w Koninie Wydział II Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj
w obecności oskarżyciela publicznegoM. K.
po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2021 r.
sprawyP. T.
obwinionego z art. 86§1 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżycielkę posiłkowąM. W.
od wyroku Sądu Rejonowego w Kole z dnia 3 grudnia 2020 r. sygn. akt II W 11/20

I
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.

II
Zwalnia oskarżycielkę posiłkowąM. W.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Robert Rafał Kwieciński
Sygn. akt II Ka 8/21

UZASADNIENIE
P. T.został obwiniony o to, że:
w dniu 5 grudnia 2019 r. około godz. 18:30 w miejscowościS.ul. (...)woj.(...)kierując samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)nie zachował należytych środków ostrożności i na oznakowanym przejściu dla pieszych potrącił prawidłowo przechodzącą piesząM. W.czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym,
tj. o wykroczenia z art. 86§1 k.w.
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2020 r. w sprawie II W 11/20 Sąd Rejonowy w Kole uznał obwinionegoP. T.za winnego tego, że w dniu 5 grudnia 2019 r. około godz. 18:30 w miejscowościS.ul. (...)woj.(...)kierując samochodem osobowym markiV. (...)nr rej. (...)spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że nie zachował należytych środków ostrożności i na oznakowanym przejściu dla pieszych potrącił prawidłowo przechodzącą piesząM. W.w wyniku czego doznała ona stłuczenia i krwiaka podskórnego głowy okolicy ciemieniowej prawej, stłuczenia i zasinienia łokcia prawego, zasinienia i krwiaka pośladka, stłuczenia podudzia prawego i kręgosłupa, potłuczeń ogólnych, zaburzeń czynności błędnika ucha prawego i uszkodzenia płytki paznokciowej palucha lewego, które to obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni, tj. popełnienia wykroczenia z art. 86§1 k.w. i za to na podstawie art. 86§1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 złotych.
Wyrok ten zaskarżyła w całości oskarżycielka posiłkowaM. W., która w apelacji stwierdziła, że jej sprawa powinna być rozpatrzona na podstawie przepisówkodeksu karnego:art. 156§1 k.k.w związku z późniejszymiart. 160§1, art. 162§1 , art. 177§1, § 2ponadto w zbiegu zart. 18, art. 28§1 art. 33§4, art. 73, art. 92§1, art. 93§1 i § 2, art. 97k.w.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżycielki posiłkowejM. W.była oczywiście bezzasadna. W swojej obszernej kilkusetstronicowej treści zawierała ona kopie wielu dokumentów, w tym przede wszystkim medycznych, obejmowała szereg twierdzeń niezwiązanych bezpośrednio z niniejszą sprawą lub nie mających związku z zaskarżonym wyrokiem, a np. wcześniejszym wyrokiem nakazowym, który utracił moc na skutek wniesienia sprzeciwu.
Sąd odwoławczy pragnie podkreślić, że Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał trafnej oceny dowodów, a stanowisko swe przekonująco i precyzyjnie uzasadnił.
Przeprowadzona kontrola instancyjna wykazała, że Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe oraz wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku postępowania, dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie. Ocena materiału dowodowego w zakresie czynu zart. 86§1k.w. dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisachart. 5 k.p.k.iart. 7 k.p.k.stosowanych w postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Co więcej, jest ona oceną wszechstronną i bezstronną i jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy nie stwierdził także błędów logicznych, jak i faktycznych w rozumowaniu Sądu Rejonowego.
W ocenie Sądu Okręgowego, dokonana przez Sąd I instancji ocena dowodów jest jasna, pełna i przekonywująca i Sąd odwoławczy, aby tej argumentacji nie powielać w pełni się na nią powołuje.
Przede wszystkim Sąd Rejonowy zasadnie oparł się na przekonującej i wyczerpującej opinii biegłego z zakresu medycyny sądowejR. U.. Podkreślić wymaga za biegłym i sądem meriti, iż u oskarżycielki posiłkowej nie doszło do jakiejkolwiek trwałej utraty świadomości czy wstrząsu mózgu, ponadto dolegliwości bólowe z biegiem czasu stają się mniejsze a nie większe, dusznica bolesna nie ma żadnego związku przyczynowego z urazem, jest wynikiem miażdżycy naczyń wieńcowych, czyli długotrwałej choroby, rozwijającej się przez długi czas przed przedmiotowym zdarzeniem drogowym, także pozostałe schorzenia, na które leczy się pokrzywdzona nie pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z kolizją. Konkluzja ta – zdaniem sądu odwoławczego – okazała się przekonująca i zgodna z zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Jedynie więc wymienione w zaskarżonym wyroku powierzchowne urazy, które nie wymagała hospitalizacji ani żadnego szczególnego, specjalistycznego leczenia, były następstwem przedmiotowego zdarzenia.
Nie było więc najmniejszych podstaw, aby oskarżyć obwinionego o przestępstwa wskazane w apelacji oskarżycielki posiłkowej, przy czym zarzut zart. 156 k.k.byłby całkowicie irracjonalny, jedynie teoretycznie zachodziła możliwość rozważenia kwalifikacji zart. 177 k.k., co w świetle powołanej opinii biegłego oraz pozostałych okoliczności niniejszej sprawy, okazało bezzasadne.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 109 § 2 k.p.w.utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawieart. 624§1 k.p.k.w zw. zart. 119 k.p.w.
Robert Rafał Kwieciński