Sąd Rejonowy w Koninie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1915/19
Data wyroku: 2022-01-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Libiszewska, sędzia Agnieszka Libiszewska
Słowa kluczowe: Zapłata, Szkoda
Podstawa prawna: art. 415 k.c.

Sygnatura akt I C 1915/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Konin, dnia 11 stycznia 2022 r.
Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: sędzia Agnieszka Libiszewska
po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. w Koninie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaB. M.
przeciwkoW. W.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanegoW. W.na rzecz powódkiB. M.kwotę 1864 zł (tysiąc osiemset sześćdziesiąt cztery złote) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 15 lutego 2018 r. do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

3
zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2742 zł (dwa tysiące siedemset czterdzieści dwa złote) z tytułu zwrotu kosztów procesu;

4
nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Koninie) kwotę 224,65 zł (dwieście dwadzieścia cztery złote sześćdziesiąt pięć groszy) z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych od uwzględnionej części powództwa;

5
nakazuje pobrać od powódki na rzecz Skarbu Państwa (Sąd Rejonowy w Koninie) kwotę 2021,89 zł (dwa tysiące dwadzieścia jeden złotych osiemdziesiąt dziewięć groszy) z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych od oddalonej części powództwa.

sędzia Agnieszka Libiszewska

UZASADNIENIE
PowodowieB. M.iK. M.wystąpili z pozwem przeciwkoW. W.o zapłatę kwoty 18 312,22 zł z tytułu odszkodowania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty: 1876,82 zł od dnia 15 lutego 2018 roku do dnia zapłaty i od kwoty 16 435,40 zł od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty. Nadto powodowie wnieśli o zasądzenie od pozwanego na rzecz powodów kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazali, że w dniu 8 lutego 2017 roku pozwany, będąc kierowcą ciągnika rolniczego, spowodował zniszczenia na nieruchomości powodów, bowiem dokonując ciągnikiem manewru zawracania uszkodził folię, która służyła do przykrycia pryzmy z lucerny siewnej, a także przyczynił się do powstania zagłębień i kolein w gruncie, co również spowodowało znaczne utrudnienia w dostępie do pozostałych pryzm z lucerny. Powodowie wskazali, że w związku z zaistniałą szkodą dochodzą zapłaty kwoty 18 312,22 zł ,na która składają się:
- wartość zniszczonej kiszonki w pryzmie z lucerny siewnej – 3790 zł,
- wartość szkody wynikającej z przedwczesnej sprzedaży opasów – 11 200 zł,
- koszty rekultywacji gruntu – 118,14 zł,
- koszty utylizacji kiszonki – 2800 zł,
- koszty zniszczonej folii – 404, 08 zł.
W odpowiedzi na pozew pozwanyW. W.uznał powództwo co do kwoty 118,14 zł z tytułu poniesienia przez powodów kosztów na rekultywację gruntu oraz wniósł o oddalenie powództwa w pozostałym zakresie i zasądzenie od powodów na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany przyznał, że na skutek pomylenia drogi wjechał na pole powodów, by na nim zawrócić i ponownie znaleźć się na drodze publicznej. W związku z powyższym pozwany nie kwestionował faktu, iż przyczynił się do powstania zagłębień w gruncie, ale tylko w takim rozmiarze, jakim są opony ciągnika, którym wjechał na przedmiotową nieruchomość. Wobec powyższego pozwany zaproponował powodom w dniu zdarzenia, iż pokryje koszty wynajęcia koparko-spycharki do wyrównania gruntu. Pozwany zaprzeczył jednak, aby uszkodził w jakimkolwiek stopniu okrycie z pryzmy z lucerną.
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2018 roku Sąd skierował strony do mediacji. Postępowanie mediacyjne nie zakończyło się zawarciem ugody.
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2019 roku Sąd na podstawie art. 174 § 1 pkt 1 zawiesił postępowanie z uwagi na śmierć powoda.
Postanowieniem z dnia 3 września 2019 roku Sąd podął postępowanie z udziałem następcy prawnegoK. M.–B. M..

Sąd ustalił następujący stan faktyczny.

W dniu 8 listopada 2017 rokuW. W., jadąc od stronyŚ., ciągnikiemmarki J. (...)onr rej. (...)z przyczepą onr rej. (...)załadowaną ziarnem kukurydzy, wykonał manewr zawracania na polu stanowiącym własność powódki z uwagi na to, iż pomylił drogę do(...), znajdującej się wK.przyulicy (...). W trakcie wykonywania manewru zawracania pozwany najechał na narożnik folii, która przykrywała pryzmę z lucerny siewnej. O zdarzeniu powiadomiono męża powódkiK. M., który przybył na miejsce wraz ze swoim synemM. M. (2). Pozwany zaproponował powódce i je mężowi pokrycie kosztów usunięcia zagłębień w gruncie, jednak strony nie doszły do porozumienia. W czasie rozmowy pomiędzy stronami wywiązała się kłótnia, w związku z czym mąż powódki zgłosił potrzebę interwencji policji, która przybyła na miejsce zdarzenia.
/dowód:notatka urzędowa z dnia 8 listopada 2017 roku - k. 44, zeznaniaM. F.- k. 101-101 v. (00:01:30-00:21:32 nagrania rozprawy z dnia 9 stycznia 2020 roku - k. 104), przesłuchanie powódki - k. 102 (00:30:33-00:35:14 nagrania rozprawy z dnia 9 stycznia 2020 roku - k. 104), przesłuchanie pozwanego - k. 102-102v. (00:35:14-00:45:50 nagrania rozprawy z dnia 9 stycznia 2020 roku - k. 104)/
Na zlecenie powodów prywatny rzeczoznawca majątkowy wydal opinię, zgodnie z którą wartość szkody (za zniszczenie 50% kiszonki w pryzmie z lucerny siewnej, za rekultywację oraz zniszczoną folię) na dzień 20 listopada 2017 roku wynosi 1876,82 zł.

/dowód:

opinia szacunkowa rzeczoznawcy majątkowegoA. W.- k. 125-136/
Pismem z dnia 1 lutego 2018 roku powodowie wezwali pozwanego do zapłaty kwoty 1876,82 zł z tytułu odszkodowania za szkodę wyrządzoną na kiszonce z lucerny siewnej ułożonej w pryzmę, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Przedmiotowe wezwanie pozwany odebrał w dniu 7 lutego 2018 roku.
/dowód:pismo z dnia 1 lutego 2018 roku - k. 24-26 wraz z potwierdzeniem nadania i odbioru - k. 27-28/
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 21 lutego 2018 roku pozwany zgodził się pokryć koszty rekultywacji gruntu w wysokości 118,14 zł, w pozostałym zakresie odmówił zapłaty.
/

dowód:

pismo z dnia 21 lutego 2018 roku - k. 34-34 v. wraz z potwierdzeniem odbioru - k. 35/
Z uwagi na brak możliwości odtworzenia parametrów pryzmy z kiszonką, przyjęto jej objętość według obliczeń rzeczoznawcy majątkowegoA. W., w ilości 68,40 m2. Nie należy podzielić stanowiska, iż w zdarzeniu uległo zniszczeniu 100% kiszonki. Nie ulega wątpliwości, że pozwany niechcąco najechał na narożniki pryzmy, co mogło spowodować uszkodzenie folii w kilku miejscach, zabrudzenie kiszonki ziemią w tej części pryzmy i przerwanie trwającego procesu kiszenia, który odbywa się w warunkach beztlenowych. Ponieważ zakresu powstałych uszkodzeń opisanych przez rzeczoznawcę majątkowegoA. W.nie można precyzyjnie odtworzyć na podstawie dokumentacji, znajdującej się w jej opinii, przyjąć należy w sposób szacunkowy, że w czasie zaistniałego zdarzenia mogło zostać uszkodzone około 15% zawartości pryzmy tj. 27,36 ton z 0,15 = 4,10 ton. Obrazowo rzecz ujmując zniszczeniu mogła ulec zawartość pryzmy na całej jej szerokości i długości, nieco ponad półtora metra.
Właściciel powinien podjąć działania w celu zabezpieczenia pryzmy po zdarzeniu. Wystarczyło odseparować uszkodzone fragmenty pryzmy, wyciągnąć lub pokleić podziurawioną folię specjalną taśmą naprawczą lub wstawić nowy fragment folii, aby w ten sposób odciąć fragment powietrza i przywrócić proces dalszej fermentacji. Zaniechanie przez właściciela wskazanych czynności mogło w niedługim czasie spowodować, że stała się ona całkowicie nieprzydatna jako karma dla utrzymywanych w gospodarstwie zwierząt.
Jedna tona sianokiszonki na tutejszym rynku kształtuje się na poziomie 200 zł. Przy uwzględnieniu powyższego, wartość zniszczonej sianokiszonki wyniesie 820 zł (4,10 ton x 200 zł).
Koszty uporządkowania uszkodzonej części pryzmy, wywozu zniszczonej sianokiszonki, przykrycia folią i następnie ziemią odkrytego fragmentu nieuszkodzonej pryzmy wynoszą 475 zł.
Wartość odszkodowania z tytułu rekultywacji uszkodzonej części gruntu wynosi 264 zł (8.800 zł x 0,03 ha). Przyjęto powierzchnią ustaloną przez rzeczoznawcę majątkowegoA. W.na poziomie 0,03 ha. Koszty rekultywacji gruntów w odniesieniu do powierzchni jednego hektara według szczegółowo przeprowadzonej kalkulacji kształtują się na poziomie 8800 zł.
Zatem wartość odszkodowania z tytułu zniszczenia sianokiszonki oraz uszkodzenia gleby wynosi 1864 zł, w tym:

1
wartość zniszczonej sianokiszonki – 820 zł,

2
zakup folii silosowej – 265 zł,

3
zakup taśmy naprawczej – 40 zł,

4
uporządkowanie i zabezpieczenie kiszonki – 475 zł,

5
koszty rekultywacji gruntu – 264 zł.

Nie należy łączyć zaistniałego zdarzenia, tj. zniszczenia kiszonki z wcześniejszą sprzedażą inwentarza. Konieczność wykarmienia dorastającego do określonej wagi bydła rzeźnego powinna tym bardziej zdeterminować powodów do podjęcia skutecznych działań dla ratowania nienaruszonej części pryzmy z sianokiszonką, nie zaś świadomie zaniechać tych czynności i czekać na rozwój wydarzeń. Oczywistym przecież było, że pozwany nie dokonał całkowitego zniszczenia pryzmy, z której nie było czego ratować, lecz tylko częściowo ją uszkodził. W przeciwnym bowiem razie można było być przekonanym, że poniesione straty będą odzyskane i brakującej paszy będzie można dokupić. Nie można podzielić stanowiska strony powodowej, że powstała szkoda i częściowe zniszczenie bazy paszowej musiało skutkować wcześniejszą sprzedażą inwentarza, a w konsekwencji dalszymi stratami w gospodarstwie.
/

dowód:

opinia  biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowegoM. S.- k. 143, pisemna opinia uzupełniająca z dnia 29 marca 2021 roku biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowegoM. S.- k. 196-197/
Po upływie blisko 6 tygodni od momentu przykrycia pryzmy folią i jej punktowym przysypaniu ziemią, procesy fermentacyjne zachodzące podczas procesu zakiszania dobiegły końca. Gdyby nawet przyjąć, że proces ten trwał jeszcze znajdując się w ostatniej fazie zwanej dojrzewaniem i stabilizacją kiszonki i został zakłócony, to sytuacja ta znajduje odzwierciedlenie w określonej wyżej ilości strat. Gdyby nawet przyjąć założenie, iż na skutek uszkodzenia folii w kilku miejscach nastąpiło rozluźnienie struktury zakiszonej masy, co mogło spowodować wniknięcie powietrza w jej głąb nawet do 1,5 metra – to powstałe z tego tytułu straty zawierają się w przedstawionych powyżej parametrach zniszczeń. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, że wyniku manewru zawracania przez pozwanego ciągnikiem z przyczepą nastąpiło drastyczne uszkodzenie pryzmy i naruszenie struktury jej zawartości. Pryzma została ugnieciona kołami ciężkiego ciągnika i przyczepy podczas jej tworzenia, zarówno wzdłuż jak i w jej poprzek. Nie jest więc możliwie, aby uszkodzenie folii okrywającej pryzmę poprzez przejechanie po niej przez pozwanego ciągnikiem lub przyczepą w dwóch narożnikach, spowodowało w tak krótkim czasie rozluźnienie ubitej struktury kiszonki i jej całkowitą nieprzydatność. Na załączonych przez rzeczoznawcę majątkowego kolorowych fotografiach z pryzmą kiszonki trudno jest nawet dostrzec miejsca uszkodzenia folii.
Nie należy podzielić stanowiska, iż uszkodzenie folii, które nastąpiło w jedynym fragmencie pryzmy i to nie całej jej szerokości, lecz tylko na narożnikach, mogło wywołać aż tak daleko idące skutki.
/

dowód:

pisemna opinia uzupełniająca z dnia 11 stycznia 2021 roku biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowegoM. S.- k. 172-173,  pisemna opinia uzupełniająca z dnia 29 marca 2021 roku biegłego sądowego rzeczoznawcy majątkowegoM. S.- k. 196-197 /
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wyżej wskazane dowody. Dokonując oceny wskazanych wyżej dowodów wskazać należy, że Sąd nie znalazł podstaw do tego by zdyskredytować dowody z dokumentów, których nie kwestionowały strony postępowania.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania powódki i świadkaM. F., które w przeważającej części są zgodne z ustalonym stanem faktycznym, w tej bowiem części ich zeznania znajdują potwierdzenie w obdarzonym walorem wiarygodności materiale dowodowym. Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom powódki w części, w której wskazuje, że pozwany dokonał uszkodzenia całej pryzmy. Zeznania powódki w tym zakresie są gołosłowne, nie znalazły odzwierciedlenia w pozostałym, zebranym w sprawie materiale dowodowym. Wskazać należy, że pozwany zaprzeczył, by uszkodził całą pryzmę z kolei w przedstawionej przez powódkę prywatnej opinii sporządzonej po zdarzeniu nie odnotowano żadnych pomiarów zakresów uszkodzeń, na co słusznie zwrócił uwagę biegłyM. S.w opinii uzupełniającej. Jako niewiarygodne także należało uznać zeznania powódki w części, w jakiej twierdziła o konieczności wcześniejszego zbycia inwentarza wskutek doznanej szkody. Powódka nie naprowadziła innych, przekonywających dowodów, które wskazywałyby związek między wcześniejszą sprzedażą inwentarza a doznaną szkodą. Szczególnie wobec przyznania, że po dokonanych przez pozwanego uszkodzeniach powódka i jej zmarły mąż zrezygnowali z zabezpieczenia nienaruszonej pryzmy z sianokiszonką, sami pozbawiając się możliwej do uratowania części bazy paszowej. Brak staranności powódki i jej męża w tym zakresie i podjęcie decyzji o sprzedaży inwentarza bez podjęcia prób pozyskania wyżywnienia dla zwierząt nie może obarczać pozwanego.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania pozwanego. Pozwany wskazał na przebieg zdarzenia i przyczyn, dla których uznał za zasadne żądanie powódki jedynie w zakresie zwrotu kosztów rekultywacji gruntu.
Sąd nie znalazł żadnych powodów ku temu, by uznać opinię biegłego z dziedziny rolnictwa i rzeczoznawcy majątkowegoM. S.za nieprzekonywającą. Wskazać należy, że opinia ta jest sporządzona przez osobę mającą odpowiedni zasób wiedzy w zakresie w jakim opiniował. Podkreślić należy, iż biegły wyjątkowo dokładnie i szczegółowo odpowiedział na wszystkie stawiane przez stronę powodową zarzuty, odpierając je skutecznie i konsekwentnie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w opinii głównej. Powódka nie naprowadziła przekonywających dowodów, które mogłyby zdyskredytować opinię ww. biegłego. Przedstawione przez nią opinie prywatne stanowiły jedynie polemikę z ustaleniami biegłego i nie doprowadziły do odrzucenia ustaleń przedstawionych przez biegłegoS..
Z powyższym względów postanowieniem z dnia 7 czerwca 2021 roku Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z innego biegłego (art. 2352§ 1 pkt 5 k.p.c.).

Na podstawie tak ustalonego stanu fatycznego Sąd zważył, co następuje:

Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w nieznacznej części.
Przepisart. 415 kcstanowi, iż kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę obowiązany jest do jej naprawienia. Przesłanki odpowiedzialności deliktowej, których łączne wystąpienie jest w świetle przepisów prawa cywilnego niezbędne dla powstania odpowiedzialności odszkodowawczej to szkoda, wina oraz związek przyczynowy między dwiema pierwszymi przesłankami. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem tak doktryny jak i orzecznictwa ciężar dowodu, co do wszystkich przywołanych powyżej przesłanek obciąża, co do zasady poszkodowanego, a zatem w realiach rozstrzyganej sprawy stronę powodową.
O winie sprawcy szkody możemy mówić wówczas, gdy jego zachowanie w kontekście całokształtu porządku prawnego ma charakter obiektywnie bezprawny oraz, gdy można mu postawić zarzut, iż mając świadomość szkodliwego skutku swego zachowania i przewidując jego wystąpienie, celowo zmierzał do osiągnięcia owego skutku (wina umyślna) lub nie dołożył należytej staranności, aby skutkom owego zachowania zapobiec (wina nieumyślna - niedbalstwo). Pojęcie niedbalstwa wiąże się zatem w prawie cywilnym z niezachowaniem wymaganej staranności. Niedbalstwo polega na niedołożeniu wymaganej w stosunkach danego rodzaju staranności, niezbędnej do uniknięcia skutku, którego sprawca nie chciał wywołać. Sprawca szkody odpowiada w razie istnienia choćby lekkiego niedbalstwa. Przypisanie danej osobie winy jest przy tym uwarunkowane tym, czy mogła ona w sposób należyty postrzegać swe zachowanie i pokierować nim, a więc zależy od poczytalności danej osoby. Bezprawność z kolei ujmowana jest jako sprzeczność z obowiązującym porządkiem prawnym. Bezprawność jest kategorią obiektywną, chodzi o to, czy czyn sprawcy był zgodny, czy też niezgodny z obowiązującymi zasadami porządku prawnego. Źródła owych zasad wynikają z norm powszechnie obowiązujących - jako reguł postępowania wyznaczonych przez nakazy i zakazy wynikające z norm prawa pozytywnego, w szczególności prawa cywilnego, karnego, administracyjnego, pracy, finansowego itp., a także z nakazów i zakazów wynikających z zasad współżycia społecznego – dobrych obyczajów (tak również Gerard Bieniek w pracy zbiorowej „Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga trzecia. Zobowiązania. Tom I.” Warszawa 2002 rok).
W przedmiotowej sprawie pozwany swoim zachowaniem polegającym na najechaniu na folię przykrywającą pryzmę z lucerny siewnej dopuścił się deliktu wyrządzając powódce szkodę w postaci uszkodzenia 15% zawartości pryzmy.
Powódka uzasadniała wysokość odszkodowania przez odwołanie się do załączonej do akt sprawy i następnie przedłożonych w toku postępowania kolejnych ekspertyz, sporządzonych na zlecenie powódki. Zlecenie eksperckie nie zostały sporządzone jako opinia biegłego powołanego w sprawie przez sąd powszechny i jako takie pozostawały poza możliwością sądowej kontroli co do okoliczności sporządzenia i rzetelności zawartych w niej wniosków.
Dalej wskazać należy, iż powódka nie przedstawiła żadnego przekonywującego dowodu na rozmiar szkody wyrządzonej na jej nieruchomości. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego powódka twierdziła, że rozmiar szkody związanej z zaistniałym zdarzeniem, tj. zniszczeniem kiszonki stanowi sumę dochodzoną pozwem, na która składały się wartość zniszczonej kiszonki w pryzmie z lucerny siewnej – 3790 zł, wartość szkody wynikającej z przedwczesnej sprzedaży opasów – 11 200 zł, koszty rekultywacji gruntu – 118,14 zł, koszty utylizacji kiszonki – 2800 zł oraz koszty zniszczonej folii – 404,08 zł. Pozwany natomiast podniósł, iż rozmiar szkody był znacznie mniejszy niż twierdziła powódka.
Z opinii biegłego sądowegoM. S., którą sąd podziela, bezsprzecznie wynika, że najechanie przez pozwanego ciągnikiem na folię nie było tak drastyczne i nie spowodowało całkowitej nieprzydatności pryzmy (zniszczeniu uległo 15%). Co więcej, biegły zauważył, iż właściciel nieruchomości nie podjął żadnych działań w celi zabezpieczenia niezniszczonej części pryzmy, która to stanowiła większość produktu. Biegły z całą mocą podkreślił, iż nie należy łączyć zaistniałego zdarzenia z wcześniejszą sprzedażą inwentarza przez powódkę i jej męża. Konieczność wykarmienia dorastającego do określonej wagi bydła rzeźnego powinna tym bardziej zdeterminować powodów do podjęcia skutecznych działań dla ratowania nienaruszonej części pryzmy z sianokiszonką, nie zaś świadomie zaniechać tych czynności i czekać na rozwój wydarzeń. Oczywistym przecież było, że pozwany nie dokonał całkowitego zniszczenia pryzmy, z której nie było czego ratować, lecz tylko częściowo ją uszkodził. W przeciwnym bowiem razie można było być przekonanym, że poniesione straty będą odzyskane i brakującej paszy będzie można dokupić. Powódka nie naprowadziła żadnego dowodu na to, by wcześniejsza sprzedaż zwierząt była spowodowana uszkodzeniem pryzmy. Sąd podziela uwagi biegłegoM. S.w tym zakresie.
Wyrządzona szkoda została oszacowana przez biegłego na kwotę 1864 zł i w takiej właśnie wysokości powinna zostać naprawiona. Sąd uznał za zasadne w świetleart. 481 § 1 k.c.żądanie odsetkowe i zasądził odsetki od dnia 15 lutego 2018 roku. Wezwanie do zapłaty z dnia 01 lutego 2018 roku pozwany odebrał w dniu 7 lutego 2018 roku, zatem termin do spełnienia świadczenia upływał w dniu 14 lutego 2018 roku.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 100 zd. 1 k.p.c.stosując zasadę stosunkowego rozdzielenia. Powódka przegrała sprawę w 90%, a pozwany w 10%. Powódka poniosła łącznie koszty procesu w wysokości 5133 zł, a w tym: opłata od pozwu 916 zł, koszty zastępstwa procesowego 3600 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, zaliczka na poczet wynagrodzenia za sporządzenie opinii biegłego 600 zł. Pozwany poniósł koszty procesu w wysokości 3617 zł stanowiącej wynagrodzenie pełnomocnika wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Łączne koszty procesy wynosił 8759 zł (5133 zł + 3617 zł). Z łącznej kwoty kosztów procesu, strona pozwana powinna pokryć 10 %, tj. kwotę 875 zł (8750 zł x 10 %). Pozwany poniósł koszty procesu w wysokości 3617 zł, zatem od powódki na rzec pozwanego należało zasądzić różnicę 2742 zł (3617 zł – 875 zł).
Jednocześnie, ponieważ niepokryte koszty sądowe stanowiące wynagrodzenie biegłego wynosiły 2246,54 zł, Sąd stosując odpowiednio przepis art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazał pobrać od stron brakującą część kosztów w stosunku, w jakim każda ze stron przegrała proces - o czym Sąd orzekł w punktach 4 i 5 sentencji.

sędzia Agnieszka Libiszewska