Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI P 72/18
Data wyroku: 2020-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Joanna Napiórkowska – Kasa
Słowa kluczowe: Wynagrodzenie (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 241 ^13^ § 1 i2 kp

Sygn. akt VI P 72/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 03 marca 2020 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodniczący: sędzia Joanna Napiórkowska – Kasa
Protokolant:  starszy protokolant sądowy Aleksandra Łaszuk
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2020 roku w Warszawie
na rozprawie
sprawy z powództwaA. S.
przeciwko(...)S.A.(...)z siedzibą wW.

o wynagrodzenie

1
zasądza od pozwanego(...)S.A.(...)wW.na rzecz powódkiA. S.kwoty:

1.1
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 listopada 2014 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za październik 2014 roku,

1.2
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za listopad 2014 roku,

1.3
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za grudzień 2014 roku,

1.4
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lutego 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za styczeń 2015 roku,

1.5
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 marca 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za luty 2015 roku,

1.6
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 kwietnia 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za marzec 2015 roku,

1.7
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 maja 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za kwiecień 2015 roku,

1.8
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 czerwca 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za maj 2015 roku,

1.9
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lipca 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za czerwiec 2015 roku,

1.10
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 sierpnia 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za lipiec 2015 roku,

1.11
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 września 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za sierpień 2015 roku,

1.12
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 października 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za wrzesień 2015 roku,

1.13
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 listopada 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za październik 2015 roku,

1.14
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 grudnia 2015 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za listopad 2015 roku,

1.15
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za grudzień 2015 roku,

1.16
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lutego 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za styczeń 2016 roku,

1.17
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 marca 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za luty 2016 roku,

1.18
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 kwietnia 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za marzec 2016 roku,

1.19
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 maja 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za kwiecień 2016 roku,

1.20
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 czerwca 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za maj 2016 roku,

1.21
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lipca 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za czerwiec 2016 roku,

1.22
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 sierpnia 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za lipiec 2016 roku,

1.23
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 września 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za sierpień 2016 roku,

1.24
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 października 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za wrzesień 2016 roku,

1.25
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 listopada 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za październik 2016 roku,

1.26
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 grudnia 2016 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za listopad 2016 roku,

1.27
161,25 zł (słownie: sto sześćdziesiąt jeden złotych 25/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 stycznia 2017 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za grudzień 2016 roku,

1.28
130,04 zł (słownie: sto trzydzieści złotych 04/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 11 lutego 2017 roku do dnia zapłaty tytułem dodatku stażowego za styczeń 2017 roku;

2
nakazuje pobrać od pozwanego(...)S.A.(...)wW.na rzecz Skarbu Państwa – kasa Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie kwotę 224,19 zł (słownie: dwieście dwadzieścia cztery złote 19/100) tytułem opłaty od pozwu, od uiszczenia której powódkaA. S.była zwolniona z mocy ustawy;

3
nadaje wyrokowi w pkt 1 rygor natychmiastowej wykonalności do kwot należności głównych.

Sygn. akt VI P 72/18

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 21 listopada 2017 roku (data prezentaty) powódkaA. S.wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej(...)S.A.(...)wW.łącznie kwoty 4.515,00 zł wraz z odpowiednio obliczanymi odsetkami ustawowymi tytułem niewypłaconej części dodatku stażowego.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że jej dodatek stażowy powinien wynosić 40,5%, a nie 33%, bowiem ponadzakładowy układ pracy, na który pracodawca powoływał się od dnia 1 marca 1999 roku nie mógł skutecznie ograniczyć wzrostu dodatku stażowego. Powódka dodała, że dopiero dnia 1 grudnia 2003 roku zostały prawidłowo zarejestrowane nowe przepisy o ograniczeniu dodatku stażowego. Wobec tego w ocenie powódki jej dodatek stażowy powinien rosnąć przez okres od 1 marca 1999 roku do 1 grudnia 2003 roku.
(pozew – k. 1 – 4)
W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu swego stanowiska pozwana podała, że powódce zostało wręczone wypowiedzenie zmieniające w styczniu 2012 roku, od którego się nie odwołała, co oznacza, że nie może teraz dochodzić wyższego dodatku stażowego. Pozwana dodała, że tym wypowiedzeniem wprowadzone zostały zasady wynikające z regulaminu wynagradzania z 2012 roku, w którym wyraźnie zapisano, że pracownikowi przysługuje dodatek stażowy w wysokości z dnia 1 marca 1999 roku, czyli w przypadku powódki 33%. Jednocześnie pozwana podkreśliła, że w tej sytuacji nawet gdyby dodatek stażowy miał wzrastać po dniu 1 marca 1999 roku to regulamin wynagradzania z 2012 roku przesądził, że dodatek ten ulega obniżeniu do poziomu z dnia 1 marca 1999 roku. Ponadto pozwana wskazała, że umowa o pracę nie określała wysokości dodatku, wobec czego nie było w jej ocenie obowiązku wypowiedzenia warunków płacy w tym zakresie.
(odpowiedź na pozew – k. 41 – 52)
Na rozprawie w dniu 6 czerwca 2019 roku powódka zmodyfikowała powództwo w zakresie roszczenia o dodatek stażowy za styczeń 2017 roku, wnosząc z tego tytułu o kwotę 130,04 zł.
(protokół rozprawy z dni 06.06.2019r. - k. 207)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódkaA. S.była zatrudniona wprzedsiębiorstwie (...)od 1 września 1976 roku do 31 sierpnia 2009 roku, a od 1 września 2009 roku była zatrudniona w spółce(...)S.A.(...)wW., gdzie pracowała do 26 stycznia 2017 roku. Powódka ostatnio pracowała jako starszy dyżurny ruchu. Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki liczone, jak ekwiwalent za urlop wynosiło 4.747,76 zł brutto.
(dowód: świadectwo pracy – k. 10 cz. C a/o powódki, zaświadczenie o wynagrodzeniu – k. 171)
Zgodnie z §30 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników przedsiębiorstwa(...)z dnia 4 stycznia 1999 roku ustala się dodatek za staż pracy, stanowiący załącznik nr 5 do Układu. Z kolei zgodnie z ust. 4 załącznika nr 5 dodatek stażowy przysługuje w wysokości 1,5% podstawy wymiaru za każdy rok pracy, aż do osiągnięcia 33% tej podstawy. Zgodnie z ust. 7 załącznika nr 5 pracownik zatrudniony w dniu wejścia w życie Układu, który przed tym dniem nabył prawo do dodatku w wyższej wysokości niż 33% podstawy wymiaru, zachowuje procentowy wskaźnik dodatku, bez prawa do dalszego jego wzrostu. Zaś zgodnie z ust. 8 tego załącznika pracownik zatrudniony w dniu wejścia w życie Układu, który przed tym dniem nabył prawo do dodatku w niższej wysokości niż 33% podstawy wymiaru, zachowuje procentową wysokość dodatku z prawem do dalszego jego wzrostu, aż do osiągnięcia 33% podstawy wymiaru.
Układ ten wszedł w życie dnia 1 marca 1999 roku.
Pismem z dnia 11 maja 1999 roku, odebranym przez powódkę dnia 25 maja 1999 roku, pracodawca poinformował powódkę, że przysługują jej dodatki do wynagrodzenia oraz świadczenia wynikające z PUZP zawartego dnia 24 lutego 1999 roku.
Pismem z dnia 9 maja 2002 roku powódka wniosła do pracodawcy o naliczenie i wypłacenie jej w terminie 7 dni należnej kwoty wraz z odsetkami, o którą zostało zaniżone jej wynagrodzenie za okres od 1 marca 1999 roku do 1 marca 2002 roku. Powódka dodała, że wyrównanie powinno dotyczyć dodatku za staż pracy.
Zgodnie z §16 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla pracowników zatrudnionych przez pracodawców zrzeszonych w Związku Pracodawców(...)z dnia 2 grudnia 2002 roku pracownikowi przysługuje dodatek za staż pracy – wg zasad określonych w załączniku nr 6 do Układu. Zgodnie z ust. 2 tego załącznika nr 6 dodatek wynosi 1,5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po roku pracy i wzrasta za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, z zastrzeżeniem ust. 5-6. Z kolei ust. 5 załącznika nr 6 wskazuje, że pracownik zatrudniony w dniu wejścia w życie Układu, który w dniu 1 marca 1999 roku był pracownikiem przedsiębiorstwa(...)i przed tym dniem nabył prawo do dodatku w wyższej wysokości niż 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, zachowuje procentowy wymiar tego dodatku w dotychczasowej wysokości, bez prawa do dalszego jego wzrostu, z zastrzeżeniem ust. 6. Jednocześnie ust. 6 owego załącznika odnosił się do pracowników(...)S.A. OddziałK.Medycyna Pracy.
Zgodnie z §88 ust. 2 PUZP z dnia 2 grudnia 2002 roku wejście w życie Układu nie może spowodować obniżenia wynagrodzenia pracownika. Układ powyższy wszedł w życie dnia 1 stycznia 2003 roku.
Dnia 27 sierpnia 2003 roku pracodawca wręczył powódce wypowiedzenie zmieniające z uwagi na wejście w życie PUZP dnia 2 grudnia 2002 roku. Okres wypowiedzenia upływał z dniem 30 listopada 2003 roku.
(dowód: PUZP z 1999r. – k. 64 – 83, pismo z dnia 11.05.1999r. - k. B-78 a/o powódki, pismo z dnia 09.05.2002r. - k. B/100 a/o powódki, PUZP z 2002r. – k. 85 – 107, wypowiedzenie zmieniające z dnia 27.08.2003r. - k. B/105 a/o powódki)
Dnia 1 maja 2012 roku wprowadzono w pozwanej nowy regulamin wynagradzania dla pracowników(...)S.A.(...), opracowany w styczniu 2012 roku. Zgodnie z ust. 2 załącznika nr 7 do tego regulaminu wynagradzania dodatek stażowy wynosi 1,5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po roku pracy i wzrasta o 1,5% za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, z zastrzeżeniem ust. 5. Z kolei zgodnie z ust. 5 pracownik, który w dniu 1 marca 1999 roku był pracownikiem przedsiębiorstwa(...)i przed tym dniem nabył prawo do dodatku w wysokości wyższej niż 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, zachowuje procentowy wymiar tego dodatku w wysokości przysługującej mu na dzień 1 marca 1999 roku, bez prawa do dalszego jego wzrostu. Zgodnie z §31 regulaminu wynagradzania wchodzi on w życie po upływie dwóch tygodni od dnia podania go do wiadomości pracowników w sposób zwyczajowo przyjęty u pracodawcy, z mocą obowiązywania od 1 stycznia 2012 roku.
(dowód: regulamin wynagradzania z 2012 roku – k. 109 – 132)
Dnia 11 czerwca 2012 roku został zawarty Zakładowy Układ Zbiorowy Pracy dla pracowników zatrudnionych przez jednostki organizacyjne wchodzące w skład(...)S.A. Zgodnie z ust. 2 jego załącznika nr 7 dodatek stażowy wynosi 1,5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po roku pracy i wzrasta o 1,5% za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, z zastrzeżeniem ust. 5. Z kolei zgodnie z ust. 5 pracownik, który w dniu 1 marca 1999 roku był pracownikiem przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” i przed tym dniem nabył prawo do dodatku w wysokości wyższej niż 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, zachowuje procentowy wymiar tego dodatku w wysokości przysługującej mu na dzień 1 marca 1999 roku, bez prawa do dalszego jego wzrostu.
(dowód: ZUZP z 2012r. – k. 152 – 170)
Należny powódce dodatek stażowy, przy uwzględnieniu jego wysokości jako 40,5% powinien wynosić 870,75 zł brutto, tymczasem powódce za miesiące od października 2014 roku do stycznia 2017 roku wypłacano dodatek stażowy w kwocie 709,50 zł brutto, co odpowiadało 33% wysokości tego dodatku. Przy uwzględnieniu dalszego wzrostu dodatku stażowego powódki po dniu 1 marca 1999 roku, jej dodatek powinien wynosić na dzień 30 listopada 2003 roku 40,5%.
(bezsporne, a nadto dowód: zestawienie – k. 172 - 173)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane wyżej dowody z dokumentów, których wiarygodność nie została skutecznie zakwestionowana przez strony w toku postępowania. Sąd oparł się również na zeznaniach świadkówJ. H.iR. T.oraz powódkiA. S., uznając je w całości za wiarygodne. Z zeznań świadkaJ. H.wynika, że nie jest on w stanie potwierdzić, czy w 2012 roku przedstawiał powódce wypowiedzenie zmieniające dotyczące wprowadzenia regulaminu wynagradzania ze stycznia 2012 roku. Z kolei powódka i świadekR. T.zeznały, że nie przypominają sobie, aby takie wypowiedzenie było wręczane pracownikom pozwanej spółki. Z powyższego, w połączeniu z brakiem dokumentu wypowiedzenia zmieniającego w aktach osobowych powódki, wynika, że takie wypowiedzenie nie zostało powódce wręczone.
Strony nie wnosiły o uzupełnienie materiału dowodowego.

Sąd zważył, co następuje:
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest roszczenie powódki o zasądzenie na jej rzecz niewypłaconego jej przez pracodawcę dodatku stażowego.
Z ustaleń Sądu wynika, że na dzień 1 marca 1999 roku, kiedy wszedł w życie PUZP z dnia 4 stycznia 1999 roku, powódka miała prawo do 33% dodatku stażowego. Zgodnie z przepisami PUZP dodatek stażowy przysługuje w wysokości 1,5% podstawy wymiaru za każdy rok pracy, aż do osiągnięcia 33% tej podstawy; pracownik zatrudniony w dniu wejścia w życie PUZP, który przed tym dniem nabył prawo do dodatku w wyższej wysokości niż 33% podstawy wymiaru, zachowuje procentowy wskaźnik dodatku, bez prawa do dalszego jego wzrostu. Z kolei pracownik zatrudniony w dniu wejścia w życie PUZP, który przed tym dniem nabył prawo do dodatku w niższej wysokości niż 33% podstawy wymiaru, zachowuje procentową wysokość dodatku z prawem do dalszego jego wzrostu, aż do osiągnięcia 33% podstawy wymiaru. Jak wynika z powyższego nowy PUZP wprowadził regulacje, które miały na celu ograniczenie możliwość wzrostu dodatku stażowego do kwoty 33% podstawy wymiaru. Dla powódki była to zmiana niekorzystna, oznaczała bowiem niemożność wzrostu jej dodatku stażowego, który już w dniu wejścia w życie tego PUZP osiągnął maksymalny poziom 33%.
Wobec powyższego należy zauważyć, że zgodnie zart. 24113§2 KP, według jego brzmienia z dnia wejścia w życie PUZP, postanowienia układu mniej korzystne dla pracowników wprowadza się w drodze wypowiedzenia pracownikom dotychczasowych warunków umowy o pracę lub innego aktu stanowiącego podstawę nawiązania stosunku pracy. Samo więc wejście w życie nowego układu zbiorowego pracy nie wystarcza dla automatycznego wprowadzenia w ramach stosunków pracy zmian niekorzystnych dla pracownika. W niniejszej więc sprawie powódka powinna otrzymać wypowiedzenie zmieniające, dotyczące zablokowania możliwości wzrostu jej dodatku stażowego. W toku postępowania nie zostało wykazane, aby w 1999 roku powódce wręczono takie wypowiedzenie zmieniające, brak jest również jakiegokolwiek wypowiedzenia w jej aktach osobowych. W szczególności nie jest wypowiedzeniem zmieniającym pismo pracodawcy z dnia 11 maja 1999 roku, w którym pracodawca jedynie poinformował powódkę o nowym PUZP. Oznacza to, że mniej korzystne dla powódki postanowienia PUZP w przedmiocie dodatku stażowego nie obowiązywały jej. Jej dodatek stażowy mógł więc dalej rosnąć, osiągając 40,5% do momentu rozpoczęcia obowiązywania wobec powódki warunków określonych w kolejnym PUZP z 2 grudnia 2002 roku. Sąd miał bowiem na uwadze, że w PUZP z dnia 2 grudnia 2002 roku również wprowadzono rozwiązanie limitujące wysokość dodatku stażowego do maksymalnie 33%. Jednocześnie jednak zgodnie z §88 ust. 2 tego układu zbiorowego jego wejście w życie nie może spowodować obniżenia wynagrodzenia pracownika. Na wynagrodzenie pracownika składa się zaś także dodatek stażowy. Wobec tego Sąd uznał, że wejście w życie PUZP z 2002 roku nie mogło doprowadzić do obniżenia dodatku stażowego powódki, co najwyżej mogło doprowadzić do zatrzymania dalszego jego wzrostu. Ponadto Sąd miał na uwadze, że w przypadku postanowień układu z 2002 roku, które również były dla powódki mniej korzystne, gdyż także oznaczały zatrzymanie dalszego wzrostu jej dodatku stażowego, pracodawca dochował wymogu zart. 21413§2 KPi wręczył powódce odpowiednie wypowiedzenie zmieniające. Zgodnie z jego treścią nowe warunki pracy i płacy zaczęły wobec powódki obowiązywać dnia 1 grudnia 2003 roku. W połączeniu z zakazem obniżenia wynagrodzenia z §88 ust. 2 nowego PUZP należy uznać, że dodatek stażowy powódki mógł dalej rosnąc maksymalnie do dnia 30 listopada 2003 roku, zaś od dnia 1 grudnia 2003 roku jego wzrost został już zablokowany.
W toku postępowania Sąd ustalił, że przy założeniu dalszego wzrostu dodatku stażowego powódki po dniu 1 marca 1999 roku na dzień 30 listopada 2003 roku dodatek ten powinien wynieść 40,5%. Nie było to przedmiotem sporu pomiędzy stronami. Jednocześnie z powyższych rozważań wynika, że dopiero postanowienia PUZP z 2002 roku zostały skutecznie wprowadzone w życie co do powódki, postanowienia PUZP z 1999 roku nie mogły skutecznie zablokować wzrostu jej dodatku stażowego po dniu 1 marca 1999 roku. Wobec tego Sąd uznał, że powódka w dalszym toku zatrudnienia, czyli po dniu 1 grudnia 2003 roku, miała prawo do comiesięcznego dodatku stażowego w wysokości 40,5% podstawy wymiaru. Pomiędzy stronami nie było przedmiotem sporu matematyczne wyliczenie kwoty dodatku za sporny okres. Sąd zasądził więc na rzecz powódki od pozwanej żądane przez nią kwoty.
W tym miejscu należy odnieść się do argumentacji pozwanej, która powoływała się na regulamin wynagradzania z dnia 1 stycznia 2012 roku, który obowiązywał również powódkę. Sąd miał na uwadze, że nie zostało udowodnione, aby faktycznie powódka otrzymała wypowiedzenie zmieniające związane z uregulowaniem jej sytuacji co do wynagrodzenia za pracę przez nowy regulamin wynagradzania. Brak jest takiego wypowiedzenia zmieniającego w aktach sprawy, również wezwani świadkowie nie potrafili potwierdzić, czy takie wypowiedzenie zostało powódce wręczone. Jednocześnie Sąd miał na uwadze, że w aktach osobowych powódki znajduje się wypowiedzenie zmieniające z dnia 8 września 2011 roku, w którym pracodawca wskazał, że od dnia 1 stycznia 2012 roku warunki pracy i płacy regulowane w PUZP będzie regulował regulamin pracy i wynagradzania (k. B-156 a/o powódki). Pracodawca jednak nie przedstawił powódce wówczas treści tego regulaminu wynagradzania, który od 1 stycznia 2012 roku miał regulować jej stosunek pracy. Z ustaleń Sądu wynika, że obowiązujący od 1 stycznia 2012 roku regulamin wynagradzania został opracowany dopiero w styczniu 2012 roku i wszedł w życie z dniem 1 maja 2012 roku, tyle że z mocą wsteczną od dnia 1 stycznia 2012 roku. Nie można więc zaakceptować praktyki pracodawcy, który wręcza powódce wypowiedzenie zmieniające, nie przedstawiając jej jednocześnie dokumentu regulującego jej warunki pracy i płacy po okresie wypowiedzenia. Dokument ten został bowiem przygotowany dopiero w styczniu 2012 roku, a okres wypowiedzenia zmieniającego powódki kończył się z dniem 31 grudnia 2011 roku. Powódka nie mogła więc zapoznać się z treścią nowych warunków pracy i płacy. Wobec tego, w ocenie Sądu, nie doszło do prawidłowego i skutecznego prawnie wręczenia powódce wypowiedzenia zmieniającego co do warunków pracy i płacy określonych w regulaminie wynagradzania ze stycznia 2012 roku.
Należy zauważyć, że nawet gdyby doszło do uznania, że powódce wręczono skutecznie wypowiedzenie zmieniające, wprowadzające do jej stosunku pracy zasady określone w regulaminie wynagradzania z 2012 roku, również i wówczas jej roszczenie byłoby zasadne. Sąd miał bowiem na uwadze, że zgodnie z ust. 2 załącznika nr 7 do regulaminu wynagradzania z 2012 roku dodatek stażowy wynosi 1,5% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego po roku pracy i wzrasta o 1,5% za każdy dalszy rok pracy, aż do osiągnięcia 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego. Ten zapis nie dotyczy powódki, bowiem limituje on wzrost dodatku stażowego dla pracowników, którzy w chwili wejścia w życie tych przepisów nie osiągnęli jeszcze progu 33% dodatku stażowego i dodatek ten dla nich cały czas mógł rosnąć. Powódce zaś, jak to wyżej wskazano, przysługiwał dodatek stażowy w wysokości 40,5% w stałej wysokości od 1 grudnia 2003 roku i od tego czasu jej dodatek stażowy nie wzrastał. Z kolei zgodnie z ust. 5 załącznika nr 7 do regulaminu wynagradzania pracownik, który w dniu 1 marca 1999 roku był pracownikiem przedsiębiorstwa państwowego(...)i przed tym dniem nabył prawo do dodatku w wysokości

    wyższejniż 33% miesięcznego wynagrodzenia zasadniczego, zachowuje procentowy wymiar tego dodatku w wysokości przysługującej mu na dzień 1 marca 1999 roku, bez prawa do dalszego jego wzrostu. Ten przepis nie ma jednak zastosowania do powódki, która w dniu 1 marca 1999 roku nie miała jeszcze prawa do wyższego niż 33% dodatku stażowego, jej dodatek wynosił wówczas równo 33%. Reasumując, wprowadzenie nowych przepisów regulaminu wynagradzania z dnia 1 stycznia 2012 roku nie zmieniło sytuacji powódki, która nadal była uprawniona do dodatku stażowego w wysokości 40,5%. Nie zmienił tego również kolejny PUZP z 2012 roku, który zawierał tożsame w swej treści odnośnie dodatku stażowego rozwiązania co omówione wyżej regulacje z regulaminu wynagradzania z dnia 1 stycznia 2012 roku. Dodać w tym miejscu należy, że w aktach osobowych, ani w aktach sprawy nie ma dokumentu wypowiedzenia zmieniającego wprowadzającego zasady określone w PUZP z 2012 roku. Wobec tego roszczenie powódki, nawet przy uznaniu, że otrzymała ona wypowiedzenie zmieniające co do wprowadzenia regulaminu wynagradzania z 2012 roku, czy też wypowiedzenie zmieniające co do wprowadzenia PUZP z 2012 roku, i tak należałoby uznać za zasadne.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.
W kwestii kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 98 KPCoraz art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, nakazując pobrać od pozwanej spółki na rzecz Skarbu Państwa kwotę 224,19 zł, odpowiadającą opłacie od pozwu, obliczanej jako 5% od ostatecznie zasądzonej na rzecz powódki kwoty.
Sąd, na podstawieart. 4772§1 KPC, nadał również wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności do kwot należności głównych, mając na uwadze, że jednomiesięczne wynagrodzenie powódki przewyższa sumę tych kwot.