Sąd Apelacyjny w Poznaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 179/17
Data wyroku: 2019-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE
A. Ś. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od co najmniej 03.06.2009r. do 02.12.2009r. wK.i innych miejscowościach na terenie kraju, działając wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej, mającej na celu popełnianie przestępstw przeciwko mieniu, w tym kradzieży z włamaniem samochodów różnych marek, paserstwa, przerabianie numeracji identyfikacyjnej samochodów, tj. o przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.

II
w nocy z 3/4 czerwca 2009 r. wK., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka w drzwiach przednich lewych i dostaniu się do wnętrza oraz uszkodzeniu wkładki stacyjki usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)wartości 35.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niepokonanie dodatkowego elektronicznego zabezpieczenia, powodując straty w wysokości 2.000 zł na szkodęŁ.iA. Ł., tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

III
w nocy z 3/4 czerwca 2009 r. wB., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamków i dostaniu się do wnętrza oraz uszkodzeniu wkładki stacyjki usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 23.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niepokonanie zabezpieczeń, powodując straty w wysokości 300 zł na szkodęM. K., tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

IV
w nocy z 3/4 czerwca 2009r. wB., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka w drzwiach zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 21.450 zł na szkodęM. S.iI. S., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

V
w nocy z 4/5 czerwca 2009 r. wŚ., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 30.000 zł wraz ze znajdującymi się wewnątrz narzędziami w postaci wiertarkiB., wiertarki udarowej, szlifierki kątowej oraz narzędzi stolarskich w postaci dłuta, hebli, zszywaczy, wierteł o wartości 2.000 zł, powodując straty w łącznej wysokości 32.000 na szkodęJ. M., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1.k.k

VI
w nocy z 9/10 czerwca 2009 r. w miejscowościG., gminaG., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w drzwiach przednich lewych i dostaniu się do wnętrza oraz uszkodzeniu wkładki stacyjki zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 23.000 zł, powodując straty w wysokości 2.000 zł na szkodęH. L., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

VII
w nocy z 10/11 czerwca 2009 r. wS., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka w drzwiach, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 zł na szkodęA. Z., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

VIII
w nocy z 23/24 czerwca 2009 r. wB., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 23.000 zł na szkodęJ. S., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

IX
w nocy z 30 czerwca/1 lipca 2009 r. w miejscowościP., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka w drzwiach przednich lewych oraz stacyjce, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 38.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na zadziałanie zabezpieczeń, powodując straty w wysokości 1.000 zł na szkodęG. P., tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1.k.k

X
w nocy z 30 czerwca/1 lipca 2009 r. w miejscowościP., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiP. (...)onr rej. (...)o wartości 20.000 zł wraz ze znajdującymi się wewnątrz radiem i CD markiJ.o wartości 300 zł oraz częściami samochodowymi w postaci zderzaków, masek, lamp, błotników, zawieszenia o wartości 10.000 zł, powodując straty w łącznej wysokości 30.300 zł na szkodęG. P., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XI
w nocy z 7/8 lipca 2009 r. w miejscowościJ., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu uszkodzenia wkładki stacyjki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 27.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niepokonanie fabrycznych zabezpieczeń, powodując straty w wysokości 500 zł na szkodęM. L., tj. o przestępstwo zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XII
w nocy z 7/8 lipca 2009 r. w miejscowościJ., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiS. (...)onr rej. (...)o wartości 30.000 zł na szkodęA.iE. T., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XIII
w nocy z 15/16 lipca 2009 r. w miejscowościP., gminaK., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiS. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 zł na szkodęT. Z.iM. Z., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XIV
w nocy z 15/16 lipca 2009 r. wK., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)o norweskimnr rej. (...)o wartości 35.000 zł wraz ze znajdującymi się wewnątrz telefonem komórkowymmarki N. (...), skrzynką narzędziową, urządzeniem do przetwarzania prądu o wartości 1.100 zł, powodując straty w łącznej wysokości 36.100 zł na szkodęS. J., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XV
w nocy z 22/23 lipca 2009 r. wS., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 32.000 zł na szkodęA. K. (1), przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XVI
w nocy z 22/23 lipca 2009 r. wS., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim wyłamaniu zamka w drzwiach i uszkodzeniu stacyjki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 29.000 zł na szkodęŁ. N., lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niepokonanie zabezpieczeń, tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XVII
w nocy z 27/28 lipca 2009 r. wS., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 30.000 zł na szkodęD. N., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XVIII
w nocy z 6/7 sierpnia 2009 r. wT., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 zł na szkodęK. P., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64 § 1 k.k.

XIX
w nocy 26 sierpnia 2009 r. wG., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka w drzwiach przednich lewych i uszkodzeniu stacyjki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 22.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na niepokonanie dodatkowego elektronicznego zabezpieczenia, powodując straty w wysokości 3.000 zł na szkodęA. G., tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XX
w nocy z 10/11 września 2009 r. wS., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 27.000 zł wraz z wyposażeniem w postaci wózka dziecięcego, fotelika dziecięcego, ładowarki samochodowej, płyt CD łącznej wartości 1.000 zł na szkodęM.iM. M., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXI
w nocy z 15/16 października 2009 r. wJ., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 13.000 zł na szkodęM. C., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXII
w nocy z 19/20 października 2009 r. wP., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)49 o wartości 32.000 zł na szkodęZ. W., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXIII
w nocy z 5/6 listopada 2009 r. wZ., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiS. (...)onr rej. (...)o wartości 25.000 zł na szkodęR. P.iB. P., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXIV
w nocy z 5/6 listopada 2009 r. wZ., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości 26.000 zł na szkodęŁ. Ż., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXV
w nocy z 19/20 listopada 2009 r. wO., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci zamka w drzwiach przednich lewych i uszkodzeniu stacyjki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiA. (...)onr rej. (...)o wartości 22.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niepokonanie zabezpieczeń, powodując straty w wysokości 400,00 zł na szkodęR.iI. Ś., tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXVI
w nocy z 26/27 listopada 2009 r. w miejscowościB., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim pokonaniu zabezpieczeń w postaci uszkodzenia zamka w drzwiach przednich lewych i uszkodzeniu stacyjki, usiłował zabrać w celu przywłaszczenia samochód markiV. (...)onr rej. (...)o wartości co najmniej 20.000 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niepokonanie zabezpieczeń, powodując straty w wysokości 500,00 zł na szkodęG. D., tj. o przestępstwo zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 64§ 1 k.k.

XXVII
w nocy z 1/2 grudnia 2009 r. wN., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z ustalonymi osobami i innymi dotąd nieustalonymi osobami, po uprzednim dokonaniu w nieustalony sposób włamania i pokonaniu zabezpieczeń, zabrał w celu przywłaszczenia samochód markiS. (...)onr rej. (...)wartości 21.000 zł na szkodęA.iH. K., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo zart. 279§1 k.k.w zw. zart. 65§1k.k. w zw. zart. 64§1k.k.

XXVIII
we wrześniu 2009r. w miejscowościG., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, za pomocą wprowadzenia w błąd co do legalności oznaczeń identyfikacyjnych i legalnego pochodzenia pojazdu, doprowadziłA. J.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 17.700 zł ten sposób, że sprzedał wyżej wymienionemu samochód markiV. (...)o aktualnymnr rej. (...)o numerze VIN(...), posiadający instalację gazową, pochodzącą ze skradzionego w dniu 15/16.07.2009r. samochodu markiS. (...)onr rej. (...)oraz wyposażenie w postaci głównej konsoli, tapicerek dachu i drzwi, foteli, uzyskane ze skradzionego w dniu 14.10.2008r. samochodu markiV. (...)onr rej. (...)o numerze VIN:(...), przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 286§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k.

XXIX
w maju 2010 r. wG., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, za pomocą wprowadzenia w błąd co do legalności oznaczeń identyfikacyjnych i legalnego pochodzenia pojazdu, doprowadziłT. A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 17.000 zł ten sposób, że sprzedał wyżej wymienionemu samochód markiS. (...)o aktualnymnr rej. (...)o numerze identyfikacyjnym VIN:(...), wiedząc, iż samochód ten o pierwotnymnr rej. (...)i numerze VIN:(...)został uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem dokonanej w dniu 01/02.12.2009r. wN.na szkodęH. K., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 286§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k.

XXX
w sierpniu/wrześniu 2010r. wG.i innych miejscowościach, w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, pomógł w zbyciu samochodu markiS. (...)onr rej. (...)o numerze identyfikacyjnym VIN:(...)o wartości 4.830 zł, wiedząc, iż posiada on zamontowane wyposażenie w postaci: głównej konsoli, tapicerek wszystkich drzwi i dachu, obu foteli oraz tylnej kanapy wraz z oparciem, uzyskane ze skradzionego samochodu markiS. (...)onr rej. (...)o numerze VIN:(...), wartości 21.600 zł na szkodęM. B., przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 291§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k.

XXXI
w lutym 2011r. weW., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, na którą został skazany za umyślne przestępstwo podobne, pomógł w zbyciu samochodu markiS. (...)onr rej. (...)/obecnie onr rej. (...)/o wartości 21.500 zł, wiedząc, iż posiada on zamontowany silnik o numerze(...), uzyskany ze skradzionego w dniu 05.12.2009r. w Republice Federalnej Niemiec, samochodu markiV. (...)o numerze VIN(...), przy czym z popełnionego przestępstwa uczynił sobie stałe źródło dochodu, tj. o przestępstwo z art. 291§1k.k. w zw. z art. 65§1k.k. w zw. z art. 64§1k.k.

Wyrokiem z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt II K 249/14, Sąd Okręgowy w Zielonej Górze:

1
uniewinnił oskarżonegoA. Ś. (1)od popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych wyżej w punktach od II do XXVII oraz wpunkcie XXX, a kosztami procesu w tym zakresie, na podstawieart. 630 k.p.k.obciążył Skarb Państwa;

2
oskarżonegoA. Ś. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wpunkcie I, z tym ustaleniem, że grupa przestępcza składała się z co najmniej 3 członków, w tym w jej skład wchodziły także dwie inne ustalone osoby objęte odrębnym postępowaniem, tj. popełnienia występku zart. 258 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

3
oskarżonegoA. Ś. (1), w zakresie czynu zarzuconego mu i opisanego wyżej w punkcie XXVIII, uznał za winnego tego, że we wrześniu 2009 r. w miejscowościG., w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, działając w zorganizowanej grupie przestępczej oraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim wprowadzeniuA. J.w błąd co do legalności elementów wyposażenia samochodu markiV. (...)o aktualnymnr rej. (...)o numerze VIN(...)w postaci głównej konsoli, tapicerek dachu i drzwi, foteli oraz legalności zamontowanej w tym pojeździe instalacji gazowej sprzedał wyżej wymienionemu pokrzywdzonemu samochód markiV. (...)o aktualnymnr rej. (...)o numerze VIN(...), posiadający instalację gazową, pochodzącą ze skradzionego w dniu 15/16.07.2009r. samochodu markiS. (...)onr rej. (...)oraz wyposażenie w postaci głównej konsoli, tapicerek dachu i drzwi, foteli, uzyskane ze skradzionego w dniu 14.10.2008r. samochodu markiV. (...)onr rej. (...)o numerze VIN:(...), doprowadzając tym samymA. J.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 17.700 zł, tj. popełnienia występku zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 2 k.k.iart. 33 § 2 i 3 k.k.przy zastosowaniuart. 4 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w rozmiarze 100 (stu) stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

4
oskarżonegoA. Ś. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wpunkcie XXIX, z tym ustaleniem, iż wyeliminował stwierdzenie, że oskarżony uczynił sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. popełnienia występku zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 roku przy zastosowaniuart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkiart. 33 § 2 i 3 kkprzy zastosowaniuart. 4 § 1 kkwymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w rozmiarze 100 (stu) stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

5
na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonejA. J.iT. A.pokrzywdzonych przestępstwami przypisanymi mu w punktach 3 i 4 części rozstrzygającej wyroku i z tego tytułu zasądził od oskarżonego na rzecz:

a)A. J.- kwotę 50 złotych (pięćdziesiąt złotych 00/100),
b)T. A.kwotę 17.000 złotych (siedemnaście tysięcy złotych 00/100);

6
oskarżonegoA. Ś. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego wyżej wpunkcie XXXI, z tym ustaleniem, iż wyeliminował stwierdzenie, że oskarżony uczynił sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu, tj. za winnego popełnienia występku zart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

7
na podstawieart. 568 a § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 85 § 1 i 2 k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.połączył orzeczone wyżej wobec oskarżonegoA. Ś. (1)kary pozbawienia wolności oraz kary grzywien i w ich miejsce wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w rozmiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych z ustaleniem wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

8
na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzekł przepadek dowodów rzeczowych opisanych na karcie 1422-1423 akt pod poz. 5, 6, 8, 9 i 10, a oznaczonych jako(...),(...)(...),(...),(...)poprzez ich przekazanie do Urzędu Skarbowego wZ., natomiast dowody rzeczowe opisane pod poz. 1,2,3,4,7 na karcie 1422-1423 akt, a oznaczonych jako(...),(...),(...),(...)(...)zarządził pozostawić w aktach sprawy;

9
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowód rzeczowy w postaci samochodu markiS. (...)o aktualnymnr rej. (...)i numerze identyfikacyjnym VIN:(...)(pierwotny numer VIN:(...)) nakazał zwrócićTowarzystwu (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.;

10
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył mu okres jego rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 22 marca 2015 roku do dnia 15 kwietnia 2015 roku, przy przyjęciu, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada 1 (jednemu) dniowi kary pozbawienia wolności;

11
na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 4w zw. zart. 6 oraz art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w sprawie w kwocie 3529,38 złotych, w tym wymierzył mu opłatę w kwocie 600 złotych.

Apelacje od tego wyroku wnieśli prokurator oraz obrońca oskarżonego.
Prokurator zaskarżył wyrok w zakresie:
- „uniewinnienia oskarżonego w pkt. 1 od zarzuconych mu, a opisanych w pkt. II, III, IX, XI, XVI, XIX, XXV aktu oskarżenia przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i opisanych w pkt. IV - VIII, X, XII - XV, XVII - XVIII, XX - XXIV, XXVII aktu oskarżenia przestępstw zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz czynu opisanego w pkt. XXVI aktu oskarżenia, tj. przestępstwa żart. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.”,
- „nie przyjęcia w punkcie 3. wyroku odnośnie czynu opisanego w punkcie XXVIII części wstępnej wyroku, stwierdzenia określonego wart. 65§ 1 k.k., że oskarżony uczynił sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu”,
- „wyeliminowania z opisu i kwalifikacji prawnej czynów wymienionych w punktach 4 i 6., odnośnie czynów wymienionych w punktach: XXIX i XXXI części wstępnej wyroku, stwierdzenia wymienionego wart. 65 § 1 k.k., że oskarżony uczynił sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu”.
Oskarżyciel publiczny podniósł następujące zarzuty:
1. „Obrazę przepisu postępowania karnego, wyrażonego wart. 168 b k.p.k., mającą wpływ na treść wydanego orzeczenia, polegającą na odmowie wykorzystania (wbrew wnioskowi prokuratora) dowodów popełnienia innych przestępstw ściganych z urzędu, popełnionych przez oskarżonego niż objęte kontrolą operacyjną, zarządzoną wobec niego i innych osób na wniosek uprawnionego organu na podstawie przepisów szczególnych, przeprowadzoną pod kryptonimem:(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...), która dostarczyła dowody w postaci: zarejestrowanych na nośnikach CD komunikatów rozmów telefonicznych prowadzonych przez oskarżonegoA. Ś. (1)oraz inne osoby, oskarżone o współudział w zarzucanych mu przestępstwach w odrębnym postępowaniu o sygn. II K 194/12 Sądu Okręgowego w Zielonej Górze, sporządzonych na ich podstawie stenogramów zapisów rozmów, wysłanych wiadomości tekstowych, jak również treści prowadzonych przez sprawców rozmów telefonicznych (z zaznaczeniem miejsc o których rozmawiali) - podczas gdy, spełnione zostały wszystkie ustawowe warunki wymienione wart. 168b k.p.k.uzasadniające wykorzystanie wymienionego materiału jako dowodów w tej sprawie, co miało istotny wpływ na treść wyroku, gdyż dowody te w sposób nie budzący wątpliwości wykazały, że oskarżony działając wspólnie z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, popełnił zarzucone mu czyny, opisane w punktach od II do XXVII części wstępnej wyroku”.
2. „Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść wydanego orzeczenia, poprzez nie przyjęcie w punkcie 3. wyroku odnośnie czynu opisanego w punkcie XXVIII aktu oskarżenia oraz wyeliminowanie w punktach: 4. i 6. wyroku odnośnie czynów wymienionych w punktach: XXIX i XXXI aktu oskarżenia, stwierdzenia określonego wart. 65 § 1 k.k., że oskarżony uczynił sobie z popełnionego przestępstwa stale źródło dochodu pomimo, że zgromadzony materiał dowodowy wykazał, iż oskarżony w okresie od co najmniej 3 czerwca 2009 r. do 2 grudnia 2009 r. działał w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu popełnianie przestępstw kradzieży z włamaniem do samochodów, paserstwa, przerabiania numeracji identyfikacyjnej samochodów, a w wyniku przeszukania pomieszczeń należących do niego i innych członków grupy, zabezpieczono elementy pojazdów skradzionych w wymienionym okresie, używane na miejscach kradzieży środki łączności, którymi posługiwali się sprawcy oraz liczne specjalistyczne narzędzia i urządzenia służące do wielokrotnego pokonywania fabrycznych zabezpieczeń pojazdów, kradzieży i przeróbek numeracji identyfikacyjnej samochodów różnych marek, co uzasadnia przyjęcie, iż oskarżony, uczynił sobie z popełnionych przestępstw, stałe źródło dochodów”.
Ostatecznie skarżący wniósł o:
1. Uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie uniewinnienia oskarżonegoA. Ś. (1)w punkcie 1 wyroku od zarzucanych mu, opisanych w pkt. II, III, IX, XI, XVI, XIX, XXV aktu oskarżenia przestępstw zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i opisanych w pkt. IV - VIII, X, XII - XV, XVII - XVIII, XX - XXIV, XXVII aktu oskarżenia przestępstw zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.oraz czynu opisanego w pkt. XXVI aktu oskarżenia, tj. przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i przekazanie w tej części sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania;
2. Uchylenie zaskarżonego wyroku w pkt. 3, odnośnie czynu opisanego w pkt. XXVIII aktu oskarżenia oraz w pkt. 4 i 6, odnośnie czynów opisanych w pkt. XXIX i XXXI aktu oskarżenia, z uwagi na pominiecie w opisie tych czynów, że oskarżony uczynił sobie z popełnionego przestępstwa stałe źródło dochodu w myśl stwierdzenia zawartegoart. 65 § 1 k.k.i przekazanie w tej części sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Obrońca zaskarżył wyrok w punktach 2, 3, 4, 5, 6, 7, 10 i 11 i podniósł następujące zarzuty:

1
„istotny błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na uznaniu oskarżonego za winnego zarzucanych mu czynów, podczas gdy ustalenia Sądu w tym zakresie są sprzeczne z ustaleniami dotyczącymi uniewinnienia oskarżonego od zarzucanych mu czynów, a ponadto ocena dowodów jest w tym zakresie dowolna”,

2
„naruszenie prawa materialnego i procesowego, przepisówart. 170 § 1 i 4 k.p.k.a contrariow zw. zart. 4 k.k.w zw. z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 lipca 2014 r. w sprawie o sygn. K 23/11, poprzez dopuszczenie dowodów objętych wnioskiem obrony z dnia 25 czerwca 2015 r., pomimo że dowody te zostały uzyskane na podstawie przepisów niezgodnych zKonstytucją RP, co miało znaczenie dla ustaleń faktycznych dokonanych na niekorzyść oskarżonego”.

W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia przypisanych mu czynów.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.
Niezasadny okazał się pierwszy z zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora. Nie zasługiwała też na uwzględnienie apelacja obrońcy w zakresie, w jakim kwestionowała sprawstwoA. Ś. (1)w zakresie czynu przypisanego mu w punkcie 2 zaskarżonego wyroku, tj. przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.Celowe okazały się natomiast zarzuty obrońcy w części dotyczącej czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 3, 4 i 6 zaskarżonego wyroku oraz drugi z zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora, odnoszący się do tych samych przestępstw, o tyle, że skutkowały uchyleniem zaskarżonego wyroku w tym zakresie i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.
I. Odnośnie pierwszego z zarzutów podniesionych w apelacji prokuratora.
Podniesiony przez prokuratora zarzut obrazyart. 168b k.p.k.okazał się niezasadny. Sąd Apelacyjny, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, w pełni bowiem podziela wyrażony w uchwale z dnia 28 czerwca 2018 r. składu 7 sędziów Sądu Najwyższego (sygn. akt I KZP 4/18, OSNKW 2018/8/53) pogląd, że użyte wart. 168b k.p.k.sformułowanie „innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego innego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej” obejmuje swoim zakresem wyłącznie te przestępstwa, co do których sąd może wyrazić zgodę na zarządzenie kontroli operacyjnej, w tym te, o których mowa wart. 19 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji(Dz. U. z 2017 r., poz. 2067 t. j. ze zm.).
Przedmiotowa uchwała została podjęta w sprawie, w której oskarżeni mieli dopuścić się m.in. tych samych czynów, coA. Ś. (1)- działając z nim wspólnie i w porozumieniu. Pomijając jednak tę kwestię, Sąd Apelacyjny w całości zgadza się z argumentacją Sądu Najwyższego, która została przytoczona na poparcie poglądu wyrażonego w cytowanej uchwale. I tak:
Po pierwsze, słusznie Sąd Najwyższy zauważył, że zagadnienie prawne, które było przedmiotem oceny w sprawie I KZP 4/18, mające w istocie rozstrzygające znaczenie dla oceny trafności pierwszego z zarzutów podniesionego przez prokuratora w niniejszej sprawie, nie jest li tylko kwestią wykładni jednego z przepisówKodeksu postępowania karnego, ale w rzeczywistości„dotyczy tego, gdzie przebiega granica między władczymi uprawnieniami państwa, a gwarancjami praw jednostki oraz odnosi się do kwestii proporcjonalności ingerencji państwa w chronione na mocyKonstytucji(art. 47 i art. 49) i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (art. 8) prawo do poszanowania życia prywatnego i tajemnicy komunikowania się”.
Po drugie,art. 168b k.p.k.wskazuje na możliwe dwa zakresy kontroli operacyjnej prowadzonej przed wszczęciem postępowania przygotowawczego. Jak trafnie zaznacza Sąd Najwyższy:„Pierwszy z nich – niejako pierwotny – wiąże się z prowadzeniem tej kontroli zarządzonej na wniosek uprawnionego organu na podstawie przepisów szczególnych. Drugi – wiąże się z uzyskaniem w jej trakcie materiałów wskazujących na popełnienie przez inwigilowaną osobę innego przestępstwa niż to, którego dotyczyła zgoda pierwotna lub przestępstwa popełnionego przez inną osobę. Przy czym, materiały te dotyczyć mogą jedynie przestępstw ściganych z urzędu lub przestępstw skarbowych. Co do tych materiałów, uzyskanych w wyniku kontroli, którą można określić jako wtórną kontrolę operacyjną (…), decyzję o ich wykorzystaniu w postępowaniu karnym, podejmuje prokurator”.Ma rację Sąd Najwyższy, że w zakresie zasad prowadzenia pierwotnej kontroli operacyjnejart. 168b k.p.k.odsyła do przepisów szczególnych, które zawierają zamknięty katalog przestępstw, co do których kontrola operacyjna może być zarządzona. Jeżeli zaś chodzi o wtórną kontrolę operacyjną, to ustawodawca stwierdził jedynie, że może ona dotyczyć przestępstw ściganych z urzędu lub przestępstw skarbowych i w samej treściart. 168b k.p.k.nie odwołał się do jakiegokolwiek katalogu. Takie ujęcie przedmiotowego przepisu„nie daje jednoznacznej odpowiedzi na elementarną w tym zakresie kwestię – czy katalog przestępstw, co do których możliwe jest prowadzenie kontroli operacyjnej pierwotnej i wtórnej, jest taki sam”.
Po trzecie, wykładniaart. 168b k.p.k.w zakresie przestępstw, których może dotyczyć wtórna kontrola operacyjna winna pozostawać w zgodzie zKonstytucjąi normami prawa międzynarodowego. Dążąc do takiego wyniku wykładni należy wyjść od tego, żeart. 168b k.p.k.„nie ma charakteru samodzielnego”. W początkowej fazie tego przepisu, jak to już zauważono wcześniej, ustawodawca wskazuje na potrzebę stosowania„przepisów szczególnych”.Niewątpliwie stanowi to odesłanie m. in. doart. 19 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji(Dz. U. z 2017 r., poz. 2067 t. j. ze zm.). Przepis ten określa katalog przestępstw, co do których dopuszczalne jest zarządzenie pierwotnej kontroli operacyjnej (choć nie dotyczy to niniejszej sprawy, to nie ulega wątpliwości, że „innymi przepisami szczególnymi”, do których odnosi sięart. 168bsą:art. 17 ustawy z dnia 9 czerwca 2006r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, art. 42 ustawy z dnia 9 grudnia 2017 r. o Służbie Ochrony Państwa,art. 27 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu,art. 9e ustawy z dnia 12 października 1990r. o Straży Granicznej, .art. 31 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służbie Wywiadu Wojskowego, art. 113 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej iart. 31 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001r. o Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organach porządkowych). Trafnie podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 28 czerwca 2018 r., że katalog spraw zart. 19 ust. 1 ustawy o Policjiulegał licznym zmianom. Zmiany te miały też miejsce po wejściu w życie w dniu 14 kwietnia 2016 r.art. 168b k.p.k.Zgodzić się zatem wypada z konstatacją Sądu Najwyższego, że istotnym argumentem z punktu widzenia wykładni funkcjonalnej jest to, iż„działanie ustawodawcy, które z jednej strony precyzyjnie i w sposób wyważony rozszerzałoby katalog czynów objętych pierwotną kontrolą operacyjną, a jednocześnie znosiłoby jakiekolwiek ograniczenia dla prowadzenia wtórnej kontroli operacyjnej, byłoby wewnętrznie sprzeczne”, ponieważ„gdyby racjonalny ustawodawca chciał rozszerzyć zakres kontroli operacyjnej przewidzianejustawą o Policji, to uczyniłby to rozszerzając katalog zart. 19 ust.1lub widząc potrzebę totalnej inwigilacji, zniósłby go”, co w rezultacie prowadzi Sąd Najwyższy do słusznego wniosku, iż„sprzeczne z elementarnymi zasadami wykładni logicznej, należy ocenić rozwiązanie, w ramach którego, dla uzyskania pierwotnej zgody na kontrolę operacyjną, istnieją ograniczenia katalogowe, a dla kwestii niejako wpadkowych, pozostających w sferze wtórnej kontroli operacyjnej, nie istnieją żadne tego typu ograniczenia. Zastosowanie ma tu argumentacja a fortiori – argumentum a minori ad maius – jeżeli norma prawna zakazuje czynić mniej, to zakazuje również czynić więcej. Zakres kontroli wtórnej nie może być zatem szerszy od zakresu kontroli pierwotnej. Tak więc skoro, w ogóle dla uzyskania zgody na prowadzenie kontroli operacyjnej wniosek o jej zastosowanie musi dotyczyć przestępstw mieszczących się w katalogu zart. 19 ust 1 ustawy o Policjii zakazana jest kontrola szersza, to również, co najwyżej, taki sam katalog powinien mieć zastosowanie do kontroli prowadzonej w tle tej zgody”.
Po czwarte, zasadnie również Sąd Najwyższy wskazuje na trudne do zaakceptowania konsekwencje przyjęcia poglądu, że w drodze wtórnej kontroli operacyjnej dopuszczalne byłoby uzyskiwanie dowodów odnośnie tzw. przestępstw pozakatalogowych. Przy takiej interpretacji byłoby możliwe np. pozyskanie w omawianym trybie dowodów w sprawach o przestępstwa przeciwko rodzinie (poza przestępstwem zart. 211a k.k.nie są to przestępstwa katalogowe). Mogłoby być więc tak, że gromadzone i wykorzystywane byłyby materiały uzyskane w sposób tajny, a pochodzące od osób, które mają prawo do odmowy składania zeznań, co nie sposób uznać za racjonalne rozwiązanie.
Przedstawione argumenty przemawiają przeciwko temu, aby wtórna kontrola operacyjna mogła mieć charakter nieograniczony przedmiotowo i w efekcie dotyczyć wszystkich przestępstw ściganych z urzędu. Jeżeli zaś ma mieć charakter ograniczony, to jedynym takim ograniczeniem, jakie można wyinterpretować z analizowanego przepisu, a zarazem w pełni wystarczającym dla zapobieżenia opisanym wyżej niepożądanym skutkom, co trafnie podkreślił Sąd Najwyższy w uzasadnieniu uchwały z dnia 28 czerwca 2018 r., jest to, że przestępstwa, których ten etap kontroli dotyczy, muszą mieć również charakter katalogowy. Sąd Najwyższy przekonująco też wykazał, że odmienna wykładniaart. 168b k.p.k., a do takiej zmierza prokurator w pierwszym z zarzutów podniesionym w apelacji,„odbierałaby temu przepisowi charakter abstrakcyjnej i generalnej normy prawnej, a czyniłaby z niego wypowiedź normatywną nakierowaną na rozstrzygnięcie konkretnej sprawy konkretnej osoby”.
Opowiadając się za trafnością uchwały składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2018 r. w sprawie I KZP 4/18, Sąd Apelacyjny konsekwentnie uznał za niezasadny zarzut obrazy art. 168b k.pk. podniesiony przez prokuratora. W świetle tej uchwały, Sąd Okręgowy słusznie bowiem uznał, że uzyskane w drodze wtórnej kontroli operacyjnej materiały nie mogły być wykorzystane i stanowić podstawy ustaleń faktycznych, co do przestępstw zarzuconychA. Ś. (1)w punktach od II do XXVII aktu oskarżenia, ponieważ są to przestępstwa spoza katalogu zawartego wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji, tj. kradzieże z włamaniem i usiłowania kradzieży z włamaniem. Niesporne jest także i to, że co do tych materiałów nie uzyskano tzw. zgód następczych w oparciu o poprzednio obowiązujące regulacje. Z uwagi na to, że w sprawie nie zgromadzono żadnych innych dowodów, które wskazywałyby na sprawstwo oskarżonego, co do wskazanych czynów (nie naprowadził ich też prokurator w apelacji), należało uznać, iż jedynym prawidłowym postąpieniem było uniewinnienieA. Ś. (1)od ich popełnienia. Brak jest więc podstaw do podważenia zaskarżonego wyroku w tym zakresie.
Zauważyć jednocześnie trzeba, że prokurator nie zaskarżył uniewinnienia oskarżonego od przestępstwa zarzuconego mu w punkcie XXX aktu oskarżenia.
II. Odnośnie apelacji obrońcy w zakresie czynu zart. 258 § 1 k.k.
Niezasadna okazała się apelacje obrońcy w zakresie, w jakim zakwestionowano w niej sprawstwo oskarżonego, co do czynu zart. 258 § 1 k.k.Otóż, czyn tej jest przestępstwem wymienionym w katalogu zawartym wart. 19 ust. 1 ustawy o Policji. Co do tego czynu legalnie zarządzono kontrolę operacyjną i materiały uzyskane w jej wyniku prawidłowo dopuszczano jako dowody w sprawie. Treść tych materiałów wskazuje na to, że zarzuty podniesione przez obrońcę są wręcz oderwane od realiów, tj. faktów z tych materiałów wynikających. Po pierwsze, nie jest prawdą, że odnośnie przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.jakiekolwiek dowody zostały uzyskane „na podstawie przepisów niezgodnych zKonstytucją”, a co miałoby rzekomo wynikać z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 lipca 2014 r. Analizując treść apelacji trudno dociec, w jaki sposób wywód ten miałby dotyczyć przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.skoro w odnośnie do tego czynu kontrola operacyjna była w pełni legalna. Po drugie, nie jest prawdą, że Sąd Okręgowy nie wykazał, iżA. Ś. (1)„brał udział” w zorganizowanej grupie przestępczej, nie odniósł się do „stopnia zorganizowania” tej grupy, nie wskazał „sposobu jej działania”, „relacji w niej panujących” i „nie sprecyzował jakie ostatecznie osoby wchodziły w jej skład”, co sugeruje obrońca w apelacji. Na stronie 70, 71 i 72 uzasadnienia zaskarżonego wyroku Sąd I instancji bardzo szczegółowo umotywował skazanie oskarżonego za przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.Na początku trafnie wskazał, jakie warunki muszą być spełnione, aby znamiona przedmiotowego przestępstwa zostały wypełnione. Odwołał się przy tym do poglądów wyrażonych w orzecznictwie i piśmiennictwie, a następnie poglądy te przeniósł na grunt niniejszej sprawy i przekonująco wykazał sprawstwoA. Ś. (1)w zakresie przestępstwa zart. 258 § 1 k.k.Zbędnym powielaniem byłoby powtarzanie tego samego w tym miejscu, ale zasadne wydaje się zwrócenie uwagi na to, że Sąd Okręgowy wskazał m.in., iż:
- w skład grupy przestępczej wchodziliT. K.,P. W.iA. Ś., którzy zajmowali się kradzieżami pojazdów i współpracowali z innymi osobami, tj. paserami przyjmującymi samochody, osobami przerabiającymi numery identyfikacyjne oraz dokonującymi demontażu na części,
- celem grupy było popełnianie przestępstw kradzieży z włamaniem samochodów różnych marek, paserstwa i przerabianie numerów identyfikacyjnych pojazdów,
- więź i cel łączący wyżej wymienionych nie stanowił li tylko „działania wspólnie i w porozumieniu” w rozumieniuart. 18 § 1 k.k., lecz charakteryzował się trwałością, stałą strukturą organizacyjną, wzajemnymi powiązaniami organizacyjnymi, skoordynowanym i zaplanowanym sposobem działania, podziałem ról i zadań nakierowanych na wspólne osiąganie z góry założonego stałego dochodu,
- stopień zorganizowania grupy nie był wysoki, ale niewątpliwie był tego rodzaju, że stwarzał możliwość łatwiejszego planowania i dokonywania przestępstw, gromadzenia narządzi służących do ich popełnienia, wyszukiwania miejsc do przechowywania „łupów” i wprowadzaniu ich do dalszego obiegu (po wcześniejszym demontażu i przerobieniu numerów identyfikacyjnych), co było związane z koordynacją działań większej liczby osób, a zatem wyższego niż zwykłe współsprawstwo stopnia zorganizowania,
- grupa posiadała strukturę poziomą, ze stałym gronem uczestników koordynujących jej działalności według ustalonych reguł –A. Ś., choć nie był przywódcą, to jednak wyznaczał kierunki działalności grupy, organizował przestępczy proceder, czuwał nad jego sprawnym przebiegiem, jak też decydował kiedy wyjeżdżają na akcje (telefonował w tym celu doT. K.iP. W.i umawiał się z nimi na wyjazd, nakazując zabranie narzędzi służących do popełnienia przestępstwa – „kości”, śrubokrętów, wkrętaków), wchodził w porozumienie z innymi osobami organizując miejsca przechowywania skradzionych pojazdów, organizował ich rozbiórki na części, a także zajmował się zbytem kradzionych samochodów lub ich części,
- przynależność do grupy nie była oparta na hierarchicznym podporządkowaniu, ponieważ każdy dobrowolnie wypełniał swoją rolę, ale z pewnościąA. Ś. (1)był postacią dominującą.
Wszystkie wymienione wyżej okoliczności wynikają ze zgromadzonych materiałów operacyjnych. Świadczą one jednocześnie o niezasadności zarzutów apelacji obrońcy, co do czynu zart. 258 § 1 k.k.i słuszności skazania oskarżonego za to przestępstwo.
WymierzonaA. Ś. (1)kara za przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.nie razi surowością. Kształtując jej rozmiar Sąd Okręgowy miał na uwadze wszystkie istotne w tej materii okoliczności, tj. zarówno te przemawiające na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego i każdej z nich nadał odpowiednią rangę. W szczególności zwraca uwagę to, żeA. Ś. (1)był już uprzednio karany.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, kara wymierzona oskarżonemu za przestępstwo zart. 258 § 1 k.k.jest odpowiednia do stopnia jego zawinienia oraz do stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego się dopuścił, jak też zapewnia prawidłowe oddziaływanie wychowawcze i zapobiegawcze wobec niego.
III. Odnośnie czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 3, 4 i 6 zaskarżonego wyroku.
Jeżeli chodzi o czyny przypisaneA. Ś. (1)w punktach 3, 4 i 6 zaskarżonego wyroku, to Sąd Apelacyjny dopatrzył się takich uchybień, które skutkowały uchyleniem  tego wyroku w tym zakresie i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Po pierwsze, czyniąc ustalenia faktyczne odnośnie czynu przypisanegoA. Ś. (1)w punkcie 3 zaskarżonego wyroku (zarzut XXVIII aktu oskarżenia), Sąd Okręgowy przyjął, że „za pomocą innych nieustalonych członków grupy przestępczej w nieustalonej dacie, miejscu oraz bliżej nie ustalonych okolicznościach dokonał usunięcia tabliczki znamionowej tego pojazdu oraz dokonał jego przeróbki poprzez wyposażenie tego pojazdu w konsolę, tapicerkę dachu i drzwi oraz obu foteli faktycznie pochodzących z samochodu markiV. (...)” (s. 24-25 uzasadnienia), a który miał być skradziony w dniu 14 października 2008 r., nadto umieścił w tym pojeździe instalację gazową pochodzącą ze skradzionego w dniu 15/16 lipca 2009 r. samochodu markiS. (...). Oszustwo popełnione w tym przypadku przez oskarżonego miało właśnie polegać na wprowadzeniu pokrzywdzonegoA. J.w błąd „co do legalności” wymienionych elementów wyposażenia samochodu. Postawienie takie tezy niewątpliwie zobowiązywało Sąd I instancji do wykazania, żeA. Ś. (1)miał wiedzę co do tego, iż wspomniane wyposażenie pochodzi ze skradzionych pojazdów. Tymczasem na stronie 74 uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Sąd ten wskazał, że podstawą takiego ustalenia było to, iż oskarżony odmówił podania okoliczności, w jakich wszedł w posiadanie samochodu markiV. (...)numer rejestracyjny (...). Z takim sposobem rozumowania nie sposób się zgodzić. Otóż, zgodnie zart. 74 § 1 k.p.k., oskarżony nie ma obowiązku dowodzenia swej niewinności ani obowiązku dostarczania dowodów na swoją niekorzyść. Z kolei zart. 175 § 1 k.p.k.wynika, że oskarżony ma prawo składać wyjaśnienia, ale może jednak bez podania powodów odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić składania wyjaśnień. Odmowa składania wyjaśnień, czyli prawo do milczenia jest zatem jednym ze sposobów, w jaki oskarżony (podejrzany) realizuje swoje prawo do obrony (art. 6 k.p.k.), dlatego też nigdy nie może być poczytywana jako okoliczność obciążająca, a w szczególności jako okoliczność pozwalająca ustalić jego sprawstwo (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1977 r., V KRN 176/77, OSNKW 1/1978, poz.7). Nie można zatem żądać od oskarżonego, aby przedstawił swoje alibi i w konsekwencji wyciągać niekorzystne dla niego wnioski, gdy tego nie uczyni (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 grudnia 1971 r., Rw 1260/71, OSNPG 1972, Nr 4, poz. 77; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1973 r., V KRN 591/72, OSNKW 1973, Nr 9, poz. 108; wyrok Sadu Najwyższego z dnia 5 lutego 1981 r., II KR 10/81, Nr 7-8, poz. 38 oraz T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego, Komentarz, Kraków 1998, str. 356, teza 4 do art. 175 i P. Hofmański, E. Sadzik i K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego, Tom I, wydanie 2, Warszawa 2004, s. 728, teza 8 do art. 175). Postąpienie wbrew tej regule stanowi naruszenieart. 6 k.p.k.,art. 74 § 1 k.p.k.iart. 175 § 1 k.p.k.
Po drugie, identycznym argumentem, tj. odmową wskazania okoliczności, w jakichA. Ś. (1)wszedł w posiadanie samochodu markiS. (...), Sąd Okręgowy posłużył się wykazując jego świadomość, co do tego, że pojazd ten pochodził z przestępstwa i miał „nielegalne” oznaczenia identyfikacyjne – punkt 4 zaskarżonego wyroku (zarzut XXIX aktu oskarżenia). Tak więc w pełni zasadne jest odwołanie się do wywodów przedstawionych wyżej, które potwierdzają naruszenie przez Sąd I instancjiart. 6 k.p.k.,art. 74 § 1 k.p.k.iart. 175 § 1 k.p.k.Nadto, w przypadku tego czynu, Sąd Okręgowy nie wykazał, na czym oparł, zawarte w opisie przestępstwa, ustalenie, że oskarżony „wiedział”, iż przedmiotowy samochód „został uzyskany w wyniku kradzieży z włamaniem” i to dokonanej „w dniu 1/2 grudnia 2009 r. na szkodęH. K.”. Od tego ostatniego czynu Sąd Okręgowy uniewinniłA. Ś. (1)z uwagi na niedopuszczalność wykorzystania dowodów uzyskanych z tzw. wtórnej kontroli operacyjnej.
Po trzecie, odnośnie czynu przypisanegoA. Ś. (1)w punkcie 6 zaskarżonego wyroku (zarzut XXXI aktu oskarżenia), Sąd Okręgowy uznał, co wynika z opisu przestępstwa, że miał on świadomość, iż zamontowany w samochodzie markiS. (...)(numer rejestracyjny (...)) silnik został „uzyskany ze skradzionego w dniu 5 grudnia 2009 r. w Republice Federalnej Niemiec samochodu markiV. (...)”. Wyjść trzeba od tego, że z uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie wynika, jaki konkretnie dowód przemawia za tym, iżA. Ś. (1)wiedział, że w dniu 5 grudnia 2009 r. została dokonana kradzież w/w samochodu na terenie Republiki Federalnej Niemiec i że silnik z tego pojazdu został zamontowany w samochodzieS. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Wątpliwości co do sposobu rozumowania Sądu I instancji pogłębiają się, gdy weźmie się pod uwagę to, że na stronie 76 uzasadnienia stwierdzono, iż oskarżony miał świadomość, że rzeczony silnik „był uzyskany za pomocą czynu zabronionego, tj. kradzieży z włamaniem dokonanej w dniu 8/9 września 2010 r. weW.na szkodęG. K.”. Trudno więc dociec, z której z tych dwóch kradzieży Sąd Okręgowy wywodzi świadomośćA. Ś. (1)co do przestępnego pochodzenia silnika, tj. czy z tej popełnionej na terenie Republiki Federalnej Niemiec, czy z tej popełnionej weW.? Poza tym ustalenie, żeA. Ś. (1)wiedział o przestępnym pochodzeniu silnika Sąd Okręgowy wyprowadził również z „okoliczności związanych z wcześniejszym nabyciem samochodu przezS. D.” oraz „z odmowy wyjaśnienia przez oskarżonego okoliczności związanych z kwestią tego silnika” (strona 76 uzasadnienia). Takiego sposobu argumentacji nie można zaakceptować. Mianowicie Sąd Okręgowy poprzestał li tylko na wskazaniu, że za świadomościąA. Ś. (1)odnośnie przestępczego pochodzenia silnika przemawiają okoliczności wcześniejszego nabycia pojazdu przezS. D.. Nie wskazał o jakie konkretnie okoliczności chodzi i dlaczego miałyby one przemawiać za takim ustaleniem. Brak jest jakiegokolwiek logicznego wywodu w tym zakresie. Nadto i w tym przypadku Sąd Okręgowy „odmowę wyjaśnienia” potraktował na niekorzyść oskarżonego, o czym była już mowa przy okazji omawiania przestępstw, o których rozstrzygnięto w punktach 3 i 4 zaskarżonego wyroku.
Reasumując, ustalenia Sądu Okręgowego odnośnie do przestępstw przypisanychA. Ś. (1)w punktach 3, 4 i 6 nie są wystarczająco umotywowane. Poprzestano na autorytatywnych stwierdzeniach, bez przytoczenia stosownych i przekonujących wywodów na ich poparcie albo odwołano się do niedopuszczalnych argumentów (negatywne skutki dla oskarżonego wyprowadzono z tego, że skorzystał on z prawa do milczenia) albo też argumenty te był sprzeczne wewnętrznie (która z dwóch kradzieży była ostatecznie powodem ustalenia świadomości oskarżonego co do przestępczego pochodzenia silnika).
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżony wyrok co do czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 3, 4 i 6 oraz rozstrzygnięcia z tymi czynami związane, w tym orzeczenie o karze łącznej i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Zielonej Górze do ponownego rozpoznania. W pozostałej zaś części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.
Sąd Apelacyjny zasądził od Skarbu Państwa na rzecz AdwokatA. K. (2)kwotę 1308,40 złotych, w tym VAT, tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym.
Na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k., Sąd Apelacyjny kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze w części, w jakiej utrzymano w mocy rozstrzygnięcie o uniewinnieniu oskarżonego obciążył Skarb Państwa, natomiast w części w jakiej utrzymano w mocy skazanie za przestępstwo zart. 258 § 1 k.k., na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., kierując się względami słuszności, tj. tym, że apelacja obrońcy w znakomitej większości została uwzględniona, zwolnił oskarżonego od ponoszenia tych kosztów.
Rozpoznając sprawę ponownie, Sąd Okręgowy winien przeprowadzić postępowanie dowodowe w zakresie zarzutów XXVIII, XXIX i XXXI aktu oskarżenia (punkty 3, 4 i 6 zaskarżonego wyroku), korzystając w jak najszerszym zakresie z regulacjiart. 442 § 2 k.p.k., co winno przyczynić się do sprawnego rozpoznania sprawy. Z kolei wyrok Sądu winien opierać się na całokształcie zgromadzonych dowodów, ocenionych kompleksowo. Ustalenia winny być oparte na logicznej i przekonującej argumentacji – rzecz jasna ustalenia te winny przede wszystkim znajdować oparcie w zgromadzonych i dopuszczalnych dowodach. Skorzystanie przez oskarżonego z prawa do milczenia nie może powodować dla niego żadnych negatywnych następstw i w żadnym razie nie może być podstawą wnioskowania o jego winie. Poza tym argumentacja Sądu musi być spójna wewnętrznie, czyli wolna od sprzeczności. Ewentualnie sporządzone uzasadnienie wyroku musi spełniać wszystkie wymogi zawarte wart. 424 k.p.k.
Urszula Duczmal Henryk Komisarski Przemysław Strach