Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 133/18
Data wyroku: 2020-02-10 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 133/18

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd możeograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343,art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcieo karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacjizawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1.

P. W.

czyn opisany w części wstępnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1
przyjazd w dniu 08 czerwca 2018 roku około godz. 18.00M. K., jej dzieci i koleżankiA. B.do miejsca zamieszkaniaP. W.w(...)po namiot córki

wyjaśnienia oskarżonegoP. W.
zeznania świadkaA. B.w części
zeznania świadkaG. W.
zeznania świadkaM. K.w części
wyjaśnienia oskarżonegoP. W.
zeznania świadkaA. B.w części
zeznania świadkaM. K.w części
zeznania świadkaM. K.w części
dokumentacja medycznaM. K.
pisemna opinia sądowo-lekarska i uzupełniająca ja ustna opinia

00:13:02-00:29:06 na k. 75v-77
k. 79-80
00:05:42-00:12:30 ma k. 117
00:28:45-00:38:34 na k. 130-130v

1.1.2
kłótniaM. K.iP. W.o możliwość zabrania przez córkę namiotu, mająca miejsce za tylną częścią samochoduM. K., podczas którejM. K.chciała wyrwaćP. W.trzymany przez niego namiot

00:13:02-00:29:06 na k. 75v-77
k. 79-80
00:28:45-00:38:34 na k. 130-130v
00:28:45-00:38:34 na k. 130-130v
k. 14-25v
k. 107-108, 00:02:47-00:08:44 na k. 128

1.1.3
posiadanie w dniu 12 czerwca 2018 roku przezM. K.zasinienia ramienia – bicepsa, a w późniejszym czasie dolegliwości bólowych kręgosłupa związanych z samoistnymi zmianami chorobowymi w postaci skrzywienia z rotacją kręgów

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nieprzypisano)

1.

P. W.

czyn opisany w części wstępnej wyroku

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.1.1
naruszenie przezP. W.w dniu 08 czerwca 2018 roku około godz. 18.00 w(...)nietykalności cielesnejM. K.przez kilkukrotne szarpnięcie jej za lewe ramię, co miało spowodować naciągnięcie jej mięśnia ramienia – bicepsa oraz zasinienie bicepsa

wyjaśnienia oskarżonegoP. W.
brak innych dowodów

00:13:02-00:29:06 na k. 75v-77

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1, 1.1.2
1.1.1, 1.1.2
1.1.1
1.1.1, 1.1.2, 1.1.3

wyjaśnienia oskarżonegoP. W.
zeznania świadkaA. B.w części
zeznania świadkaG. W.
zeznania świadkaM. K.w części
dokumentacja medycznaM. K.
pisemna opinia sądowo-lekarska i uzupełniająca ja ustna opinia

Sąd w całości dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego. Przedstawiony przez niego przebieg wydarzeń jest spójny i logiczny. Oskarżony w sposób jasny i przekonywujący opisał okoliczności towarzyszące spotkaniu zM. K.w dniu 08 czerwca 2018 roku. Potwierdził, że zgodnie z poczynionymi przez telefon ustaleniami,M. K.przyjechała do jego miejsca zamieszkania po namiot córki. Z jego wyjaśnień wynika, że odmówił wydania namiotu, gdyM. K.zakwestionowała jego decyzje o odwiezieniu namiotu po jego wykorzystaniu. Na tym tle doszło do kłótni. Trzymał namiot, aM. K.zaczęła mu go wyszarpywać z rąk. Ostatecznie oddał go, gdy córka się rozpłakała. Do kłótni doszło za samochodemM. K., w którym z tyłu siedziały dzieci, a obok kierowcyA. B.. Zaprzeczył, by szarpał lub popychał żonę. Wyjaśnienia oskarżonego znajdują potwierdzenie w zeznaniach jego matkiG. W..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaA. B.w części. Na wiarę zasługują zeznania w zakresie, w jakim podała, że pojechała wraz zM. K.i jej dziećmi doP. W.po namiot i że podczas kłótniM. K.zP. W.znajdowała się w jej samochodzie. Zeznania w tej części znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego, jak i zeznaniachM. K..
Na wiarę zasługują zeznaniaG. W.- matkiP. W..G. W.zeznała, że wyszła przed dom zaniepokojona szczekaniem psów. Wtedy zobaczyła wnuczkę, syna iM. K., którzy stali przed samochodemM. K., w którym siedziała jej koleżanka i dwoje wnuków.M. K.przywitała się z nią, i zapytana powiedziała, że przyjechała po namiot. W momencie, w którym znajdowała się na zewnątrz nie widziała, by miał miejsce jakiś spór. Namiot trzymał syn zM. K..W.natomiast trzymała tzw. „śledzie.” Sąd podszedł do zeznań tego świadka ze szczególną ostrożnością. Sąd miał na względzie, że świadek ten może z uwagi na pokrewieństwo z oskarżonym, jak i relację stron wspierać jego wersję wydarzeń. Sąd doszedł jednak do przekonania, że zeznania złożone przezG. W.nie budzą wątpliwości i zasługują na danie im wiary.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaM. K.w części, w której podała, że pojechała wraz z dziećmi i koleżankąA. B.do miejsca zamieszkaniaP. W.po namiot córki i że doszło miedzy nią aP. W.do sporu.
W ocenie Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć i wiarygodność przedłożonej dokumentacji lekarskiej.
Sąd za w pełni wiarygodny uznał dowód z opinii sądowo-lekarskiej i uzupełniającej jej opinii ustnej. Płynące z opinii konkluzje były należycie uzasadnione, a Sąd przyjął je za prawdziwe w całej rozciągłości.

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczeniadla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1, 1.1.2
1.1.1, 1.1.2, 1.1.3

zeznania świadkaA. B.w części
świadkaM. K.w części

Sąd walorem wiarygodności nie obdarzył zeznań w części dotyczącej przebiegu kłótniM. K.zP. W.oraz stwierdzenia, żeP. W.naruszył nietykalności cielesnąM. K.. Zarówno z wyjaśnień oskarżonego, jak i zeznańM. K.wynika, że do sporu doszło za samochodem, aA. B., siedziała na miejscu pasażera obok kierowcy.P. W.stał bezpośrednio przy samochodzie, po stronie kierowcy, natomiastM. K.bliżej strony pasażera. Podkreślić należy, żeA. B.jest osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku, nie może odwrócić się całym ciałem, a jedynie skręcić głowę. Świadek zeznała, że odwróciła się i „kontem oka widziała, z tyłu co się wszystko działo”. W ocenie Sądu ze wskazanych powyżej powodówA. B.nie mogła dokładnie widzieć przebieg zdarzenia, tego czy w ogóle i gdzie dotknął oskarżonyM. K., ani tego, żeP. W.rzuciłM. K.namiot pod nogi. W ocenie Sądu niewiarygodne w świetle zasad doświadczenia życiowego jest twierdzenie świadka, że oskarżony rzucił oskarżycielce prywatnej namiot pod nogi. Oskarżony wyjaśnił, że nie chciał dać namiotu córce, po tym jak była żona podważyła jego decyzję w zakresie zwrotu namiotu po jego wykorzystaniu. W tej sytuacji irracjonalne byłoby jego zachowanie polegające na rzuceniu namiotem pod nogi oskarżycielki prywatnej. Nadto świadek ten zeznał, że gdyM. K.chciała podnieść namiot, to oskarżony złapał ją ręką za lewe przedramię. Tymczasem oskarżycielka prywatna zeznała, żeP. W.rzucił jej namiot pod nogi, a ta go podniosła i trzymała. Wtedy zaczęli się szarpać, aP. W.złapał ją lewą ręką za przedramię.
Na wiarę nie zasługują zeznaniaM. K.w części dotyczącej przebiegu kłótni i odniesionych przez nią obrażeń. Oskarżyciela prywatna zeznała, żeP. W.złapał ją za lewę przedramię i tylko w tym miejscu ją trzymał. Jej wersja jest sprzeczna z wyjaśnieniami oskarżonego, które zasługują na wiarę. Przede wszystkim jednak, z przedstawionego zaświadczenia lekarskiego z dnia 12 czerwca 2018 roku wynika, że posiadała ona zasinienia na ramieniu – bicepsie, a nie na przedramieniu. W związku z tym zeznaniaM. K.są nielogiczne.M. K.zeznała także, że po mającym mieć miejsce zdarzeniu z udziałemP. W.zaczęła mieć dolegliwości związane z bolesnością kręgosłupa. Z opinii sądowo-lekarskiej wynika jednak jednoznacznie, że występujące u niej dolegliwości bólowe kręgosłupa związane są z samoistnymi zmianami chorobowymi w postaci skrzywienia z rotacją kręgów.
Zeznania oskarżycielki prywatnej w części dotyczącej przebiegu kłótni Sąd uznał za niewiarygodne, ponieważ są one sprzeczne z powyżej omówionymi wyjaśnieniami oskarżonego, jak również zeznaniami świadkaG. W..

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowaniazgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2. Podstawa prawnaskazania albo warunkowegoumorzenia postępowanianiezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

pkt 1

P. W.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

UniewinnienieP. W.od zarzutu zart. 157 § 2 kknastąpiło na podstawieart. 414 § 1 kpkw zw. zart. 17 § 1 pkt 1 kpk- wobec stwierdzenia, że oskarżony nie popełnił zarzuconego mu czynu.
Bezsprzecznie w dniu 08 czerwca 2018 roku doszło do spotkaniaM. K.iP. W.w miejscu jego zamieszkania.M. K.wraz z trójka dzieci i koleżankąA. B.– zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami dokonanymi przez telefon – przyjechały po namiot córki. Niewątpliwie też międzyM. K.aP. W.doszło do kłótni o możliwość zabrania przez córkę namiotu.M. K.oskarżyłaP. W., że podczas szarpaniny spowodował u niej obrażenia ciała. W sprawie brak jest jednak jednoznacznych dowodów potwierdzających jego sprawstwo.
M. K.po raz pierwszy zgłosiła się do lekarza w dniu 12 czerwca 2018 roku. Stwierdzono wówczas u niej jedynie zasinienie ramienia – bicepsa. Z opinii sądowo-lekarskiej wynika, że gdyby przyjąć, że zasinienie to powstało w dniu 08 czerwca 2018 roku, to nie można wykluczyć, że jest skutkiem działania ręki obcej, w mechanizmie chwycenia za ramię. Biegła oceniła jednak, że tego rodzaju zmianę należy kwalifikować jako nie naruszającą czynności narządów ciała i nie powodującą rozstroju zdrowa. Nie doszło zatem, już z tego powodu, do wypełnienia znamion przestępstwa zart. 157 § 2 kk, zgodnie z którym karze podlega, ten kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.
Sąd rozważał zmianę kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu na przestępstwo zart. 217 § 1 kk. Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie da się jednak w sposób pewny ustalić, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia nietykalności cielesnejM. K.przezP. W.. Oskarżony kategorycznie zaprzeczył, że w ogóle dotknął oskarżycielkę prywatną. Okoliczność, że ją szarpał i chwycił wynika jedynie z zeznańM. K.iA. B., które nie zostały uznane przez Sąd w tej części za wiarygodne. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zarównoM. K., jak i jej koleżanka zeznały, żeP. W.chwycił oskarżycielkę prywatną za przedramię. Wskazać zatem należy, że obrażenie, z którym w dniu 12 czerwca 2018 rokuM. K.zgłosiła się do lekarza – zasinienie na ramieniu – bicepsie - nie mogło powstać na skutek działaniaP. W., bowiem z zeznań w/w wynika, że chwycił i trzymał on oskarżycielkę prywatną za zupełnie inną część ręki – przedramię.
Nadto, nawet po przyjęciu, że w/w osobom w zeznaniach chodziło o ramię, a nie o przedramię (chociaż świadekA. B.wyraźnie wskazała na swoje przedramię, a nie ramię podczas przesłuchania), to zauważyć należy, że oskarżycielka prywatna zgłosiła się do lekarza dopiero po 4 dniach od zdarzenia. Ma to istotne znaczenie, bowiem w tym okresie inne zdarzenie mogło spowodować posiadane obrażenie. Biegła w opinii sądowo-lekarskiej podkreśliła, że co prawda zasinienie mogło powstać od działania ręki obcej w sytuacji szarpania czy chwycenia za ramię, jednakże brak precyzyjnego opisu zasinienia nie pozwala jednak również wykluczyć, że powstało ono w innym czasie i okolicznościach.
Odnosząc się do innych dolegliwości, na które oskarżycielka prywatna uskarżała się – bóle kręgosłupa, wskazać należy, że jak wynika z opinii sądowo-lekarskiej, dolegliwości bólowe kręgosłupa związane są u niej z samoistnymi zmianami chorobowymi w postaci skrzywienia z rotacją kręgów i nie mają żadnego związku ze zdarzeniem, które miało mieć miejsce 08 czerwca 2018 roku.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu z faktu, żeM. K.w dniu 12 czerwca 2018 roku posiadała zasinienie części ramienia – bicepsa, nie da się wyprowadzić wniosku, że powstało ono w dniu 08 czerwca 2018 roku na skutek działania rękiP. W.. ZeznaniaM. K.iA. B., wobec wynikających z nich wątpliwości także nie mogą stać się podstawą do uznaniaP. W.za winnego. Jednocześnie w sprawie brak jest innych możliwości dowodowych, które pozwoliłby na usunięcie wszelkich. wątpliwości. Wobec powyższego, nie jest możliwe też przypisanie oskarżonemu popełnienia przestępstwa zart. 217 § 1 kk.P. W.zaprzeczył, by dokonał zarzucanego mu czynu, nadto brak było przy tym jakiegokolwiek wiarygodnego dowodu nakazującego przypisane oskarżonemu popełnienia tego czynu.
Zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na uznanie, że oskarżony spowodował swoim zachowaniem obrażenia ciała uM. K., czy też naruszył jej nietykalność cielesną. Stwierdzić należy, że ustalone w sprawie fakty nie pozwalają na uznanieP. W.za winnego popełnienia zarzuconego mu w prywatnym akcie oskarżenia czynu. Nadmienić należy, że w postępowaniu karnym oskarżony korzysta z domniemania niewinności wyrażonego wart. 5 § 1 kpk, tzn. nie musi udowadniać swej niewinności, lecz wina musi być udowodniona ponad wszelką wątpliwość. Ponadto niedające się usunąć wątpliwości powinny być zgodnie z treściąart. 5 § 2 kpk, rozstrzygane na korzyść oskarżonego. W związku z tym, Sąd w pkt. 1 wyroku oskarżonego uniewinnił.

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punktrozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przezstronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt
rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2
3

na podstawie § 17 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 20 i w zw. z § 4 ust. 3 w zw. z § 17 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 18) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.W. I.zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżycielce prywatnej w wysokości 720 zł powiększoną o podatek VAT w stawce 23% (360 zł + 5x72 zł + podatek VAT)
na podstawieart. 624§ i 2kpkSąd z uwagi na sytuację finansową oskarżycielki prywatnej, zwolnił ją od kosztów postępowania, którymi obciążył Skarb Państwa

38. PODPIS