Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 492/20
Data wyroku: 2020-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów, Kara
Podstawa prawna: art. 178a§1 kk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 492/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 6 lipca 2020 roku sygn. akt VII K218/20

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐  oskarżyciel posiłkowy

☐  oskarżyciel prywatny

☐  obrońca

☒  oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐  inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☐  na niekorzyść

☐  w całości

☒  w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

zarzut błędnego ustalenia stopnia społecznej szkodliwości czynu jako znacznego, prowadzącego do skazania oskarżonego i wymierzenia kary podczas gdy prawidłową reakcją prawnokarną na popełniony czyn powinno być warunkowe umorzenie postępowania karnego

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zasługuje na aprobatę stanowisko skarżącego co do ziszczenia się przesłanek probacyjnej instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. Na gruncie okoliczności przedmiotowej sprawy sąd rejonowy nie uczynił zadość prawidłowej ocenie stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonemu czynu. Nie wziął pod uwagę wszystkich kwalifikatorów określonych przepisemart. 115&.2k.k., a przy dokonywaniu ich oceny przypisał im niewłaściwy i niedostateczny ciężar gatunkowy.
Nie należy tracić z pola widzenia tego, że oskarżony od samego początku przyznawał się do winy, okoliczności popełnienia czynu nie budziły więc wątpliwości. W dodatku popełniony przez ww. czyn stanowi w dotychczasowym jego długim, bo 56 letnim życiu, odosobniony przypadek, świadczący o przypadkowości i incydentalności zaistniałego zachowania drogowego. Jest on osobą niekaraną, prowadzącą ustabilizowany tryb życia. Posiadając prawo jazdy przez okres 30 lat nie naruszał zasad ruchu drogowego i nie łamał porządku prawnego również w inny sposób.
Stan nietrzeźwości oskarżonego w czasie spowodowania kolizji oscylował wokół 1 promila ( 0, 47 mg/l ) alkoholu w wydychanym powietrzu. Poruszał się on motocyklem, drogą pomiędzy małymi miejscowościami, cechującą się niewielkim natężeniem ruchu, stwarzając zagrożenie przede wszystkim dla siebie i swojej pasażerki w osobie żony, podwożonej przez niego z miejsca pracy. Alkohol wypił pod wpływem stresu wywołanego pozyskaniem w tym dniu od lekarza informacji o zdiagnozowanym nowotworze prostaty. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności żona nie doznała żadnej krzywdy. On zaś odniósł poważne urazy kostne kończyny dolnej i górnej, które leczy do chwili obecnej.
Wskazane okoliczności składają się na przewidziane wart. 66 § 1 kkprzesłanki stosowania warunkowego umorzenia postępowania i powodują, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Należy zważyć, że istotą warunkowego umorzenia postępowania, zgodnie z założeniami ustawodawcy, jest likwidowanie konfliktu wywołanego przestępstwem. Znajduje ono zastosowanie tam, gdzie nie ma potrzeby - ze względu na cele kary - jej wymierzenia, a nawet kontynuowania postępowania karnego i doprowadzenia do wyroku skazującego. Podstawowym zatem celem wyżej wymienionej instytucji jest cel wychowawczy, którego spełnienie oceniane jest poprzez sprawdzenie funkcjonowania sprawcy w okresie próby. Jest to szansa dana temuż, by pomyślnym upływem okresu próby udowodnił, że zrozumiał naganność swego postępowania i tym samym dał gwarancję akceptowania w przyszłości obowiązujących norm prawnych.

Wniosek

o zmianę zaskarżonego wyroku i warunkowe umorzenie postępowania karnego

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

zmiana wyroku poprzez odstąpienie od skazania i karania z uwagi na warunkowe umorzenie postępowania karnego na okres próby 2 lat

Zwięźle o powodach zmiany

Sąd odwoławczy bacząc na całokształt okoliczności sprawy uznał, że wymierzenie kary oskarżonemu w istocie nie jest konieczne, a cele postępowania zostaną osiągnięte poprzez warunkowe umorzenie postępowania. Jednocześnie wyznaczony dwuletni okres próby w oparciu oart. 67& 1kk, pozwoli sprawdzić przestrzeganie przez oskarżonego norm prawnych.
W celu wzmocnienia funkcji wychowawczej i stabilizacji właściwej postawy oskarżonego wobec wartości i dóbr chronionych prawem, sąd okręgowy orzekł stosownie doart. 39 pkt. 7 k.k.art. 67& 3k.k.,art. 43 a& 1k.k.świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5000 złotych. Uznał, że będzie ono właściwą dolegliwością w obliczu otrzymywanej przez oskarżonego emerytury w wysokości 4 300 złotych miesięcznie.
Sąd okręgowy orzekł wobec oskarżonego środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego ( który przy warunkowym umorzeniu nie ma charakteru obligatoryjnego ) ponieważ po analizie okoliczności, ocenionych we wzajemnym powiązaniu, doszedł do wniosku, że ww. stanowi zagrożenie w ruchu drogowym.
Mając na uwadze wiek oskarżonego i jego dotychczasową niekaralność, wystarczające wydaje się roczne wyeliminowanie go z ruchu drogowego aby zrozumiał nieopłacalność takiej postawy w przyszłości. Dłuższy zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych pozbawiłby go bowiem całkowicie uprawnień do prowadzenia pojazdów, co w jego wieku mogłoby oznaczać niezdanie egzaminu na prawo jazdy i utratę prawa do wykonywania zawodu kierowcy. Świadomość tego co może stracić powinna powstrzymać go przed powtarzaniem przedmiotowej, niezgodnej z prawem postawy w przyszłości.
Sąd odwoławczy utrzymał w mocy rozstrzygnięcie w zakresie uznania winy oskarżonego, obowiązku zwrotu dokumentu prawa jazdy oraz ponoszenia przez niego wydatków za postępowanie pierwszoinstancyjne .

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Podstawę prawną rozstrzygnięcia o kosztach sądowych należnych Skarbowi Państwa za postępowanie odwoławcze stanowiły przepisyart. 634 kpk,art.627 kpk,art. 629 kpkiart. 7 oraz 10 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych( Dz. U . z 1983 r Nr 49, poz.223 z późn. zm. )

7

PODPIS

1.11

Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

oskarżony

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wyrok skazujący

0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.1.1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana