Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 214/20
Data wyroku: 2020-07-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Iwona Hyła, Mirosław Ziaja, Karina Maksym
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k. w zb. z art. 297 § 1 k.k.

Sygn. akt: II AKa 214/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 lipca 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący

SSA Mirosław Ziaja (spr.)

Sędziowie

SSA Iwona Hyła
SSA Karina Maksym

Protokolant

Ewelina Polok

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Gliwice – Wschód w Gliwicach Martyny Borowieckiej

po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2020 roku sprawy
A. G.s.B.iA.,ur. (...)wC.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.przy zast.art. 12 § 1 k.k.
na skutek apelacji prokuratora i obrońcy
od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 7 lutego 2020 roku, sygn. akt IV K 66/19
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
SSA Karina Maksym SSA Mirosław Ziaja SSA Iwona Hyła

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 214/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 7 lutego 2020 r. sygn. akt IV K 66/19

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

1. Apelacja obrońcy oskarżonego:
a) obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść wyroku, a toart. 2§2 kpk,art. 7 kpkorazart. 410 kpkprzez dowolne ustalenie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie takiego stanowiska;
b) błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegającego na uznaniu, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego istnieją podstawy do przypisania oskarżonemu popełnienia przestępstwa określonego w treściart.286§1 kk, podczas gdy w rzeczywistości dowody zebrane w toku niniejszego postępowania są bezsprzecznie niepełnei należycie ocenione prowadza do wniosku przeciwnego,a mianowicie, że czyn oskarżonego nie wypełnił ustawowych znamion wskazanego wyżej przestępstwa.
2. Apelacja prokuratora na niekorzyść oskarżonego:
Rażąca niewspółmierność (łagodność) orzeczonej kary pozbawienia wolności, w tym błędne przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej, pozwalającej na zastosowanie warunkowego zwieszenia jej wykonania wraz z wnioskiemo zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonegoA. G.kary 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

O ile wypowiadanie się co do apelacji wniesionej przez prokuratora jawi się zasadniczo jako przedwczesne, chociaż już „na pierwszy rzut oka” w sytuacji potwierdzenia oceny faktyczno-prawnej zaprezentowanej przez oskarżyciela publicznego w akcieoskarżenia, zarzuty podniesione w tym środku odwoławczym, przy naderogólnikowych, nieprecyzyjnych i arbitralnych ustaleniach sądu meriti w częścidotyczącej wymiaru kary, wydają się być zasadne, w szczególnościw zakresie przyjętej prognozy kryminologiczno-społecznej, o tyle apelacja obrońcyw części dotyczącej naruszenia przez sąd a quo przepisów postępowania, co mogło mieć wpływ na dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie możliwości przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej za występek oszustwa zart. 286§1kk, a tym samym oceny poziomu zawinienia oraz stopnia społecznej szkodliwości czynu istotnie determinujących wymiar kary, uznać należało za w pełni uzasadniony i mający też wpływ na ocenę zasadności apelacji wniesionej przez prokuratora.
Generalnie można odnieść wrażenie, że obrona nie kwestionuje przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej za czyn zart. 297§1 kkzwiązanyz posłużeniem się przez oskarżonego nierzetelnymi i podrobionymi dokumentami przy ubieganiu się do(...)Banku o uzyskania przedmiotowego kredytu obrotowego jaki podwyższenia jego wartości do kwoty 750.000 zł, chociaż zawiera sugestie dotyczące potrzeby zweryfikowania świadomości tego u oskarżonego, chociażby poprzez odebranie zeznań odW. J., który według wyjaśnień oskarżonego dokumenty te miał mu dostarczyć.
Również w ocenie Sądu Apelacyjnego analiza dowodów ujawnionychw sprawie pozwala na przyjęcie, że oskarżony świadomie zrealizował znamiona występkuo jakim mowa w przepisieart. 297§1 kkcelem – jak to określił prokuratorw apelacji – „pozyskania wsparcia finansowego i kontynuowania współpracyz pokrzywdzonym bankiem”, co jednocześnie nie pozwala jeszcze bezspornie łączyć tego nadto z odpowiedzialnością za występek oszustwa zart. 286§1 kk, mimo niekontrowersyjnego dla stron w tym fragmencie długu w rozumieniu prawa cywilnego wobec nienależytego wykonania przez oskarżonego przedmiotowej umowy kredytowejtym bardziej, że oczywistym jest, że wykazanie tu strony podmiotowejzwiązanej z przyjęciem zamiaru bezpośredniego co do wszystkich znamiona wymaga dokonania ustalenia szeregu okoliczności faktycznych, czego z niezrozumiałychz odwoławczego punktu widzenia względów, zaniechał Sąd Okręgowy, błędnie i wbrew procedurze karnej posiłkując się twierdzeniem o zwięzłości sporządzenia uzasadnienia wyroku pierwszoinstancyjnego.
Jednocześnie sąd meriti dając z jednej strony wiarę wyjaśnieniom oskarżonego(bez wskazania w jakiej części dowodowi temu odmawia wiarygodności i dlaczego)w żaden sposób nie zweryfikował on prezentowanej linii obrony (prowadzenie rzetelnej działalności gospodarczej związanej z obrotem rybami, gwarantującej wpływy na konto bankowe pokrywające miesięczne zadłużenie wynikające z korzystania z omawianego kredytu obrotowego, istoty prawnej takiego kredytu oraz faktu, że sam został oszukany przezW. J.działającego podfirmą (...)w związku z wpłatą na jego rzecz zaliczek na towar, którego nie uzyskał, czy też braku zapłaty za produkty rybne które mu sprzedał, a nadto posługiwanie się dokumentami dostarczonymi przezW. J.w procedurze uzyskania przedmiotowego kredytu i podwyższenie jego kwoty).
Powyższe stanowi tak dalece istotne uchybienie, że niewystarczające jest tu skorzystaniez instytucji o jakiej mowa w przepisieart. 449 a kpki konieczne jest orzeczenieo charakterze kasatoryjnym w rozumieniuart. 437§2 zd. 2 kpkcelem przeprowadzenia na nowo przewodu sądowego w całości, co dopiero pozwoli na określenie zakresu odpowiedzialności karnej oskarżonego, przekładające się na prawidłowe ukształtowanie wymiaru kary.
W pierwszej kolejności wytknąć należy Sądowi Okręgowemu brak dokonania ustaleń faktycznych w kształcie pozwalającym na ocenę zachowania oskarżonegow krytycznym miejscu i czasie pod kątem możliwości przypisania mu odpowiedzialności karnej wynikającej z realizacji znamion przestępstwa zarzucanego mu aktem oskarżenia.
Odnieść można wrażenie, że sąd a quo nie tylko mylnie interpretuje pojęcie „zwięzłego” sporządzenia uzasadnienia, o jakim mowa w przepisieart. 424§1 kpk, ale też to pojęcie błędnie łączy z potrzebą niepełnej analizy całokształtu ujawnionegow sprawie materiału dowodowego, czy też sprawdzenia linii obrony, a nade wszystkoz potrzebą dokonania pełnych, ustaleń faktycznych w sposób umożliwiający właściwą ocenę prawną zachowania oskarżonego.
Wysoce krytycznie odnieść należy się do praktyki usprawiedliwienia przez sądI instancji braku pełnych, należytych i starannych ustaleń faktycznych wraz ze skonkretyzowaniem dowodów je wspierających, pozwalających na dokonanie właściwej oceny prawnej zachowania oskarżonego pod kątem określonego typu czynu zabronionego.Z pewnością wymogu, o jakim mowa wart. 424§1 kpknie realizuje ograniczenie faktów uznanych za udowodnione lub nieudowodnione do zaprezentowania jedyniesyntetycznego opisu czynu przypisanego wyrokiem, czy też jedynie prawnewyeksponowanie jego znamiona przestępstwa, bez ich rozwinięcia. W takiej bowiem sytuacji zapis o jakim mowa wart. 424§1 kpkbyłby zbędny wobec treści przepisuart. 413§2 pkt 1 kpk.
Dokonując wykładni zwrotu „zwięźle” zwrócić uwagę należy, a jego zawartość językową, która sprowadza się do twierdzenia, że chodzi tu o „istotną treść w krótkim tekście”. Zwięzłość kojarzyć należy tu z opracowaniem zawierającym wiele (podkreślenie SA wiele) treści w niewielu słowach”, z jego spoistością, esencjonalnością, jasnością.
Żadną miarą nie oznacza to, by coś – w tym wypadku uzasadnienie wyroku – było płytkie, przeciętne, konwencjonalne, szablonowe, sztampowe, czy siermiężne. Wręcz stwierdzić trzeba, że zwięzłej formy sporządzonego uzasadnienia wyroku nie sposób kojarzyć ze „średniactwem” i „bylejakością”, a winno ono odzwierciedlać wysoki poziom rozważań sądu kreującego wyrok, wyrażony w odpowiednio krótkim tekście.
Resumując zatem przyjąć trzeba, że pojęcie zwięzłości uzasadnienia o jakim mowaw przepisieart. 424§1 kpknie oznacza pominięcia przez sąd I instancjiw ustaleniach faktycznych istotnych okoliczności mających wpływ na przyjęcie odpowiedzialności karnej oskarżonego, w tym oceny zamiaru, okoliczności objętych linią obrony, oceny prawnej zachowania, czy też przesłanek mających wpływ na wymiar karyi o ile w konkretnym wypadku niewystarczające okaże się skorzystanie z instytucji o jakiej mowa w przepisieart. 449 a kpk, to uchybienie takie łączyć należy z brakiem dokonania pełnych i starannych ustaleń faktycznych wraz ze wskazaniem dowodów wspierających poszczególne fakty do czego zobligowany jest sąd a quo, skutkujących potrzebą orzeczenia o charakterze kasatoryjnym, wobec konieczności przeprowadzenia na nowow całości przewodu sądowego w zakresie czynu objętego takim uchybieniem.
Taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, świadcząc o wybiórczym zapoznaniu się przez sąd meriti z załączonym materiałem dowodowym, a w konsekwencjiz niezrozumiałą rezygnacją z analizy całokształtu ujawnionych dowodów, chociażbyz dokumentów, brakiem zweryfikowania prezentowanej przez oskarżonego linii obronyw sytuacji, gdy sąd ten zrezygnował z instytucji, o jakiej mowa wart. 344 a kpkoraz zaniechaniem dokonania pełnych ustaleń faktycznych umożliwiających przypisanie oskarżonemu skonkretyzowanej i prawidłowej, odpowiedzialności karnej oraz oceny stopnia społeczne szkodliwości zachowania, chociażby w perspektywie określenia właściwej represji karnej.
Skala uchybień jest tu na tyle znacząca, że wykracza poza zakres działania sądu odwoławczego, czyniąc koniecznym orzeczenie o charakterze kasatoryjnym celem przeprowadzenia w całości na nowo postępowania dowodowego w ramach przewodu przed sądem I instytucji.
W tym miejscu jedynie syntetycznie zwrócić należy uwagę na elementarne uchybienia, którymi obarczony był zaskarżony wyrok.
Generalnie bezsporne jest, że oskarżony w dniu 8.03.2010 r. zawarłz pokrzywdzonym(...) Bank S.A(zwanego dalej Bankiem) umowę o kredyt na rachunku bieżącym, która na przestrzeni kolejnych dwóch lat była modyfikowana w zakresie odsetek, terminów spłaty zadłużenia i podniesienia limitu odnawialnego do kwoty 750.000 złtrzema aneksami i nie dotrzymał warunków tejże umowy, nie spłacając zaciągniętego kredytu do dnia ostatecznej spłaty.
Powyższe nie musi żadną miarą automatycznie oznaczać, że już w daciezawarcia przedmiotowej umowy, bądź też w innym czasie zamiarembezpośrednim oskarżonego było osiągnięcie korzyści majątkowej przyczynowo powiązanejz wprowadzeniem pracowników Banku w błąd i doprowadzeniem pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, wynikające z uruchomienia, dla prowadzenia przez oskarżonego działalności gospodarczej, środków finansowych i brakiem woli u niego spłaty zadłużenia.
W tej mierze Sąd Okręgowy nie do końca rozważył specyfikę udzielonego oskarżonemu kredytu na rachunku bieżącym, gdzie ustalony przez strony limit odnawialny w rachunku jest zwiększeniem kwoty dostępnych środków na koncie. Powyższe oznacza, że klient może korzystać z większej kwoty pieniędzy, niż faktyczne saldo konta i w ramach przyznanego limitu można wielokrotnie się zadłużać do wysokości przyznanego limitui dokonywać spłaty. W takim wypadku każdy wpływ na konto likwiduje lub zmniejsza zadłużenie powstałe w wyniku korzystania z limitu.
Jak wynika z informacji Banku z dnia 6.08.2018 r. na dzień 8.03.2012 r. oskarżony miał saldo debetowe na kwotę 498.121,82 zł, przy czym ostatecznie miał on spłacić zaległości wynikające z przedmiotowego zobowiązania do dnia 2.03.2013 r., a więc niemal po roku od zarzucanego mu czynu ciągłego (09.03.2012 r.), przy czymzaległościpowstały dopiero po tej dacie.
Już tylko te elementarnie wyeksponowane informacje nakładały na sąd meriti potrzebę dokonania precyzyjnych ustaleń faktycznych związanych z prowadzoną przez oskarżonego działalnością gospodarczą, popartych analizą, a nie zaniechaniem omówienia ujawnionychw sprawie dokumentów, czego braku nie sposób usprawiedliwiać – jak uczynił to Sąd Okręgowy - zwięzłością uzasadnienia wyroku pierwszoinstancyjnego.
W tej mierze szczegółowych ustaleń faktycznych wymaga tu, czy oskarżony prowadził rzeczywistą, czy jedynie fikcyjną (firma tzw. słup) działalność gospodarczą, a jeśli tak, jak wyglądała siedziba firmy, od kiedy oskarżony prowadził taką działalność i na jaką skalę, czy zatrudniał pracowników, w jaki sposób dokumentowane były poszczególne transakcjei rozliczenia chociażby podatkowe, czy w okresie objętym wspomnianą umową kredytową oskarżony korzystał z wymienionych środków finansowych i w jaki czynił to sposób (na co przeznaczał), czy debet uzupełniał regularnie wpływami z poszczególnych transakcji, a jeśli tak to do jakiego czasu, a jeśli nie to, czy pokrzywdzony monitował o pokrycie salda debetu do kwoty wyznaczonej limitem.
Nadto ustalenia wymaga, czy w dacie modyfikacji umowy kredytowej poszczególnymi aneksami zadłużenie kredytowe pokrywane było wpływami z prowadzonej przez oskarżonego działalności gospodarczej, a jeśli nie to czy wiedzę na ten temat mieli wyspecjalizowani pracownicy Banku i ewentualnie dlaczego podpisali aneksy modyfikujące umowę, w tym podwyższające limit zadłużenia. Ostatnia kwestia pozwoli na precyzyjne rozstrzygnięcie, czy pokrzywdzony został wprowadzony w błąd, traktowany jako ukształtowanie mylnego wyobrażenia co do istotnych z punktu widzenia omawianego kredytu kwestii, czy też podjęte przez pracowników czynności oceniać należy jedynie w kategoriach ryzyka gospodarczego, nie mające nic wspólnego z występkiem oszustwa, mimo niekorzystnego rozporządzenia przez pokrzywdzonego mieniem.
Jednocześnie zwięźle, a więc istotnie w swej treści, ustalić należy, czy w dacie udzielenia przedmiotowego kredytu oskarżony prowadził już wcześniej działalność gospodarczą, ewentualnie jakie osiągał z niej przychody, jakie miał on doświadczenie realizując taką formę zarobkowania, w ilu bankach posiadał on konta rozliczeniowe, czy zadłużenia oskarżonego i w jakiej ewentualnie łącznej kwocie dotyczyły wielu podmiotówi dlaczego oraz od kiedy ich komornicza egzekucja okazała się być bezskuteczna, a nadto dlaczego zaniechał on składania w Urzędzie Skarbowym deklaracji podatkowych oraz prowadzenia działalności gospodarczej w ogóle, czy podjął próbę spłaty zadłużenia ewentualnie, czy unikał bądź nie, kontaktów z Bankiem.
Na kanwie powyższych wywodów niezwykle istotne jest zweryfikowanie wyjaśnień oskarżonego, którym Sąd Okręgowy dość arbitralnie dał wiarę, że prowadził faktycznie działalność gospodarczą związaną z obrotem produktami rybnymi, rzetelnie spłacał debet kredytowy uzyskanymi wpływami do 2012-2013 r., a zaniechał tego bowiem sam został oszukany – jak twierdzi na kwotę umożliwiającą spłatę debetu – przezfirmę (...)zB.reprezentowaną przezW. J., z którą intensywnie kooperował.
Ponadto wskazał, on że co doW. J.toczyło się postępowanie skarbowe w Urzędzie Skarbowym wK.prowadzone przez UKS, a on samw sprawie tej składał wyjaśnienia w Urzędzie Skarbowym wC..
Dysponując taką wiedzą Sąd Okręgowy – mimo takiej konieczności – nie podjął jakiejkolwiek próby ustalenia, czyfirma (...)istnieje, czy prowadzi jąW. J.(winien być przesłuchany w charakterze świadka o ile to możliwe), jakie są ewentualnie wyniki prowadzonego wobec tego podmiotu postępowania skarbowego,a w szczególności, czy nie był to podmiot wykorzystujący oskarżonego w przestępczej działalności, bądź czy oba podmioty faktycznie z sobą kooperowały i jaki by tego efekt gospodarczo-finansowy.
W ocenie Sądu Apelacyjnego bez poczynienia wskazanych wyżej ustaleń faktycznych i wiążącego się z tym postępowania dowodowego, co wykracza poza istotę postępowania odwoławczego, nawet w kształcie aktualnie obowiązującegokodeksu postępowania karnego, dla prawidłowej oceny zachowania oskarżonego, konieczne stało się przeprowadzenie na nowo przewodu sądowego, co wiązało się z orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym, opartym na treść przepisuart. 437§2 kpk.

Wniosek

Obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowego do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec tego, że obrońca trafnie zwrócił uwagę na niepełną i nienależytą ocenę materiału dowodowego przez Sąd Okręgowy, a nadto brak zweryfikowania i odniesienia się do prezentowanej przez oskarżonego linii obrony i zaniechania dokonania istotnych ustaleń faktycznych z punktu widzenia oceny zachowania oskarżonego przez pryzmat zarzucanego mu czynu, trafny okazał się być wniosek alternatywny o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w oparciu o przepisart. 437§2 zd. 2 kpk, przy jednoczesnym przedwcześnie wyrażonym wniosku obrońcy o reformatoryjne orzeczenie co do istoty oraz uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu, o czym szerzej w pkt 3.1 uzasadnienia.

3.2.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wniosek

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☒art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Wobec częściowego podzielenia apelacji obrońcy i stwierdzonych przez sąd ad quem uchybień wymagających konwalidowania w na nowo przeprowadzonym przewodzie sądowym, o czym szerzej w pkt 3.1

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☒art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

7

PODPIS

SSA Karina Maksym SSA Mirosław Ziaja SSA Iwona Hyła

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana