Sąd Rejonowy w Grajewie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 47/18
Data wyroku: 2019-07-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Aneta Frączek
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko czci i nietykalności cielesnej
Podstawa prawna: art. 217 § 1 kk, art. 216 § 1 kk

Sygn. akt II K 47/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 lipca 2019 roku
Sąd Rejonowy w Grajewiew II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:sędzia Aneta Frączek
Protokolant:Ewelina Kiler
w obecnościoskarżycielki prywatnej: -----
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 14.11.2018 roku, 08.03.2019 roku, 17.07.2019 roku sprawy:
J. B. (1)
synaJ.iT. z d. A.
urodz. (...)wG.

oskarżonego o to, że:

1
w dniu 15 lutego 2018 roku wS.woj.(...), około godz. 10:00 naskrzyżowaniu ulic (...)złapał za głowęW. S., po czym odepchnął ją, w wyniku czego przewróciła się, uderzyła głową i nosem w chodnik, na skutek czego doznała ona obrażeń ciała w postaci zasinienia lewego policzka, oka, nosa oraz czoła,

tj. o czyn zart. 217 § 1 kk

2
w czasie, miejscu i okolicznościach jak wyżej, znieważyłW. S.w ten sposób, że określił ją słowem powszechnie uznanym za obelżywe, a potem mówiąc, że śmierdzi krową, nie chce jej znać, żeby nie podchodziła do niego,

tj. o czyn zart. 216 § 1 kk

1
OskarżonegoJ. B. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu czynów, opisanych w pkt 1 i 2 aktu oskarżenia.

2
Zasądza od oskarżycielki prywatnejW. S.na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłaty sądowej kwotę 100,- (stu) złotych oraz obciąża ją pozostałymi kosztami sądowymi w sprawie w wysokości 300,- (trzystu) złotych ustalając, że koszty te zostały uiszczone w całości.

Sygn. akt II K 47/18

UZASADNIENIE
W. S.zarzuciłaJ. B. (1)popełnienie 2 przestępstw polegających na tym, że:

3
w dniu 15 lutego 2018 roku wS.woj.(...), około godz. 10:00 naskrzyżowaniu ulic (...)złapał za głowęW. S., po czym odepchnął ją, w wyniku czego przewróciła się, uderzyła głową i nosem w chodnik, na skutek czego doznała ona obrażeń ciała w postaci zasinienia lewego policzka, oka, nosa oraz czoła,

tj. czynu zart. 217 § 1 kk

4
w czasie, miejscu i okolicznościach jak wyżej, znieważyłW. S.w ten sposób, że określił ją słowem powszechnie uznanym za obelżywe, a potem mówiąc, że śmierdzi krową, nie chce jej znać, żeby nie podchodziła do niego,

tj. czynu zart. 216 § 1 kk
Na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W okresie od dnia 14.02.2018 roku do dnia 16.02.2018 rokuJ. B. (1)pomiędzy godz. 8.00-9.00 wyjeżdżał zeS.doM., gdzie naprawiał uszkodzenia instalacji wodnej wgospodarstwie (...). DoS.powracał pomiędzy godz. 15.00-16.00.
J. B. (1)jest skłócony zeS. K.. Powodem ich kłótni jestW. S., która była kiedyś związana zJ. B. (1). ObecnieW. S.jest ekonomicznie uzależniona odS. K., który wynajmuje jej i opłaca zajmowaną przez nią stancję.S. K.w innej sprawie toczącej się przed tut. Sądem został oskarżony o spowodowanie obrażeń ciałaJ. B. (1).
W dniu 15 lutego 2018 rokuW. S., mieszkankaS., około godz. 15.00 zawiadomiła Komendę Powiatową Policji wG.o tym, że została pobita przezJ. B. (1). Po przybyciu na jej stancję funkcjonariusza PolicjiM. G., podczas rozpytania początkowo twierdziła, żeJ. B. (1)ją pobił, aby potem twierdzić, że się przewróciła.
UW.S.stwierdzono obrażenia ciała w postaci uszkodzeń twarzy po stronie lewej i w obrębie nosa pod postacią otarć skóry i skaleczeń a nadto zasinienie w okolicy oczodołu lewego i niewielkiego krwiaka podspojówkowego w obrębie oka lewego, które spowodowały naruszenie czynności narządu ciała na okres poniżej 7 dni. Obrażenia powyższe mogły powstać zarówno na skutek upadku po popchnięciu przez inną osobę, jak i upadku związanego z przewróceniem się.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody:

1
wyjaśnieniaJ. B. (1)k. 42 odw,

2
zeznań świadków:

a
M. G.k. 43-43 odw,

b
P. M.k. 61 odw,

3
nagranie zgłoszenia przestępstwa z k. 58,

4
zaświadczenie lekarskiego 18,

5
opinię sądowo – lekarską k. 68-72.

6
wywiad środowiskowy k. 32,

7
a także częściowo na podstawie zeznańW. S.k. 59 odw – 60,S. K.k. 43 odw - 44.

J. B. (1)będąc słuchany w charakterze oskarżonego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz złożył wyjaśnienia w sprawie (k. 42 odw).
Sąd zważył, co następuje:
Wyjaśnienia nieprzyznającego się do winy oskarżonego zasługują na obdarzenie ich wiarą. Znalazły odzwierciedlenie w zeznaniach świadkaP. M., przy ustaleniu zarazem, że zeznaniaW. S.nie zasługują na obdarzeniu ich wiarą, bowiemW. S.ma interes w tym aby fałszywie oskarżaćJ. B. (1).
Jak już wskazano, wyjaśnieniaJ. B. (1)znalazły odzwierciedlenie w zeznaniachP. M.potwierdzającego, że w okresie od 14.02.2018 roku do 16.02.2018 roku oskarżony naprawiał mu zepsutą instalację wodną wM., 5 km odS.. Przyjeżdżał do niego w godzinach 8.00-9.00 zaś ok. godz. 15.00-16.00 wracał doS..
W ocenie Sądu, nie ma podstaw do tego, aby uznawać, że świadekP. M.kłamie. Nie ma w tym żadnego interesu. Odnosząc się zaś do tego, że dokładnie pamiętał, co oskarżony robił w dniu 15.02.2018 roku, to fakt ten nie dziwi. Świadek wskazywał na to, że do awarii doszło w Walentynki, które to „święto” jest obecnie nagłaśniane i fetowane w licznych stacjach radiowych oraz telewizyjnych.
Wyjaśnieniom oskarżonego i zeznaniomP. M.przeczą zeznaniaW. S., która przesłuchiwana przed tut. Sądem zeznała, że w dniu 15.02.2018 roku około godz. 10:00 naulicy (...)spotkałaJ. B. (1).J. B. (1)był pod wpływem alkoholu, wyzywałS. K., po czym chwycił ją od tyłu za kark, popchnął na skutek czego upadła.W. S.twierdziła, że pomógł jej podnieść się nieustalony mężczyzna, po czym jak siedziała na schodkach mieszkania zauważył jąJ. B. (2), który wezwał na miejsceS. K.. Zeznała, że nie pamięta, aby oskarżony wyzywał ją. Przyznała, żeS. K.iJ. B. (1)są skłóceni. W owym czasieS. K.wynajmował jej pokój. Jak twierdziła, nie pamięta czy odtrąciłaJ. B. (1), bo to było dawno. Na skutek upadku miała obrażenia ciała. Świadek przyznała, że w momencie rozmowy z policjantem znajdowała się pod wpływem alkoholu. Zaprzeczyła prawdziwości zeznańM. G.twierdząc, że nie mówiła mu, że się przewróciła.
ZeznaniaW. S.potwierdziliJ. B. (2),S. K.iK. T.. Chociaż żaden z nich nie widział zajścia, to potwierdzili, że w dniu 15.02.2018 rokuJ. B. (2)zauważył pokaleczoną poszkodowaną, na prośbę którejJ. B. (2)zadzwonił doS. K..J. B. (2)twierdził przy tym, że nie przyprowadził poszkodowanej do pokoju i nie był w nim obecny kiedy był tam policjant.S. K.ze swojej strony twierdził, że po przyjściu do pokoju zajmowanego przez poszkodowaną widział, że ma ślady obrażeń i że dowiedział się od niej, żeJ. B. (1)chwycił ją za głowę od tyłu i popchnął.W. S.przy policjancie potwierdzała powyższe okoliczności, jak i twierdziła, że oskarżony wyzywał ją, twierdził, że śmierdzi krową.S. K.zeznał także, że przy policjancie poszkodowana nie twierdziła, że się sama wywróciła.S. K.chociaż zaprzeczał, aby poszkodowana była jego konkubiną to potwierdził, że pozwalał jej mieszkać u siebie. Potwierdził, że była konkubinąJ. B. (1). Potwierdził, że jest skłócony z oskarżonym, który jest zazdrosny oW. S.a także, że tego samego dnia w Sądzie odbywała się sprawa w której został oskarżony o spowodowanie obrażeń ciałaJ. B. (1).S. K.przyznał, że to on dzwonił po policję. Twierdził, że w momencie rozmowy z policjantem poszkodowana nie znajdował się pod wpływem alkoholu i że mówiła tylko o tym, że została popchnięta przez oskarżonego.K. T.wskazywał w swoich zeznaniach tylko tyle, że przy nim poszkodowana twierdziła, żeJ. B. (1)ją popchnął i się uderzyła.
W ocenie Sądu zeznania powyższych świadków, oceniane w kontekście pozostałych dowodów, muszą zostać uznane za nieprawdziwe. Przede wszystkim, oskarżony iS. K.są skłóceni (o czym świadczy także treść wywiadu środowiskowego k. 32).W. S.była konkubiną oskarżonego i mimo, że oboje temu zaprzeczają, aby obecnie była konkubinąS. K., to jak wynika z zeznańS. K.,W. S.jest od niego uzależniona ekonomicznie.S. K.opłaca jej mieszkanie.J. B. (2)jest kolegąS. K., a także był uzależniony od oskarżonego, gdyż pomagałS. K.w prowadzeniu gospodarstwa rolnego.K. T.jest znajomymS. K., który – co sam przyznał – przychodził do niego na spotkania towarzyskie. W ocenie Sądu, świadkowie mają interes w tym, aby kłamać na rzeczS. K., który w innej równolegle toczącej się sprawie był oskarżonym o spowodowanie obrażeń ciałaJ. B. (1). O tym, że przypuszczenie to nie jest pozbawione podstaw świadczą zeznaniaW. S., która składając zeznania w tej sprawie, nagle, nie pytana, zaczęła odnosić się do materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie oraz nie odpowiadała na pytania o powód swojej wypowiedzi.
O prawidłowości powyższego rozumowania świadczy także treść telefonicznego zgłoszenia przestępstwa z k. 58 akt sprawy. Wynika z niego, żeW. S.zgłosiła pobicie, przy czym mijała się z prawdą w rozmowie z zastępcą dyżurnego Policji, że w mieszkaniu jest sama. W nagraniu wyraźnie słychać, że w tym samym pomieszczeniu znajdował sięS. K.. Dodatkowo, z nagrania zgłoszenia wynika, żeS. K.podpowiadał jej, co ma mówić, co jest słyszalne podczas pytania dyżurnego o to, kto ją pobił, o miejsce zamieszkaniaJ. B. (1). Znamienne jest także, że zgłoszenie jest z godziny 15.00, co wynika z słówS. K.twierdzącego, że jest trzecia. Ze słów poszkodowanej wynika, że pobita została 2 godziny wcześniej, co oznaczałoby, że zajście miało miejsce ok. godz. 13.00.
Jeżeli więc przyjąć, że zdarzenia o jakie oskarżany jestJ. B. (1)miały miejsce ok. godz. 10:00, jak to wynika z zeznańW. S.albo o godz. 13:00, jak to wynika z telefonicznego zgłoszenia, to oczywiste jest, żeW. S.,S. K.iJ. B. (2)mieli dość czasu, aby ustalić wspólnie wersję zdarzeń i podjąć działania zmierzające do tego, aby pomawiać oskarżonego o działania, których w istocie się nie dopuścił.
O tym, żeW. S.jest skłonna zmieniać wersję wydarzeń świadczą zeznaniaM. G., czyli policjanta który został skierowany do miejsca zamieszkania poszkodowanej na skutek jej zgłoszenia o pobiciu. Z jego zeznań wynika, że po pierwsze, w mieszkaniu naul. (...)znajdowali sięW. S.,S. K.,J. B. (2)i chybaK. T..W. S.miała zakrwawioną twarz i znajdowała się pod wpływem alkoholu.W. S.początkowo twierdziła, że naul. (...)wS.została uderzona przez oskarżonego, aby potem twierdzić, że się przewróciła.
Nie ma podstaw do tego, aby nie wierzyć w prawdziwość zeznańM. G..M. G.jest funkcjonariuszem Policji, na stancji naul. (...)znalazł się dlatego, że został tam skierowany jako policjant. Nie ma interesu w tym, aby zeznawać na rzecz którejkolwiek ze stron, za to doskonale zdaje sobie sprawę z konsekwencji składnia fałszywych zeznań.
Z jego zeznań wynika więc, że poszkodowana w momencie rozmowy z nim znajdowała się pod wpływem alkoholu i w trakcie rozmowy zmieniła swoje twierdzenia, że do powstania obrażeń ciała doszło na skutek popchnięcia przez oskarżonego i upadku na ziemię twierdząc, że się przewróciła.
Z opinii sądowo – lekarskiej, jakiej zażądano w sprawie wynika, że obrażenia ciała stwierdzone u poszkodowanej i wynikające z zaświadczenia lekarskiego (k.18), które spowodowały naruszenie czynności narządu ciałaW. S.na okres poniżej 7 dni mogły powstać zarówno na skutek upadku będącego skutkiem popchnięcia przez inną osobę, czy też upadku związanego z przewróceniem się (samoistnym) – por. treść opinii sądowo – lekarskiej k. 68-72. Oznacza to, że dowód w postaci opinii sądowo – lekarskiej nie pozwala na potwierdzenie albo wykluczenie żadnej z wersji.
Nawet gdyby przyjąć (co w świetle zebranych dowodów jest niedopuszczalne), że obrażenia ciałaW. S.powstały na skutek popchnięcia innej osoby i jej upadku na podłoże, to należy zgodzić się ze stanowiskiem obrońcy oskarżonego, że w takim wypadku nie można by było stwierdzić, że sprawcą takiego działania jest oskarżony. Z zeznań małżonkówS.iD. O.wynika, że w przeszłości toS. K.stosował przemoc, także fizyczną, wobec poszkodowanej, która z racji tego, że jest od niego ekonomicznie uzależniona, nawet kiedy pobicia zgłaszano Policji, to nie decydowała się zeznawać p-koS. K.. Sąd nie ma podstaw do tego, aby nie wierzyć w prawdziwość zeznań małżonków(...)w sytuacji, w której nie są zainteresowani rozstrzygnięciem niniejszej sprawy. Pokrzywdzoną iS. K.znają dlatego, że mieszkali w tym samym domu coW. S.i udzielali jej pomocy, kiedyS. K.wyrzucał ją z zajmowanego pokoju. Słyszeli także jego wyzwiska pod jej adresem.
ZeznaniaM. K.niewiele do sprawy wniosły. Chociaż wynajmował pokój, w którym zamieszkiwałaW. S., to słyszał tylko plotki na temat zachowania stron czyli tego, że poszkodowana iJ. B. (1)razem pili i się bili. Zdumiewa tylko, że jako wynajmujący pokój nie słyszał o interwencjach Policji w miejscu zamieszkania poszkodowanej oraz o tym, że sąsiedzi muszą udzielać jej pomocy z uwagi na wyrzucanie z pokoju przezS. K..
Powyższej omówiony materiał dowodowy, w ocenie Sądu, nie pozwolił na przypisanie oskarżonemu popełnienia zarzucanych mu czynów. Mając na uwadze, żeW. S.jest ekonomicznie uzależniona odS. K.nie można wykluczyć, że sprawa niniejsza jest wynikiem zemsty naJ. B. (1)za to, że skierowano sprawę p-koS. K., oskarżonemu o spowodowanie obrażeń ciałaJ. B. (1).W. S., co wynika z zeznańM. G., w czasie rozpytania zmieniała wersję zdarzeń twierdząc, że upadła po popchnięciu przez oskarżonego, aby następnie twierdzić, że się przewróciła. Mając na uwadze, że do powstania jej obrażeń doszło w dniu 15.02.2018 roku, naul. (...), gdzie wg twierdzeń poszkodowanej miało być ślisko, a ona tego dnia miała buty na obcasie, nie można wykluczyć, że poszkodowana się wywróciła. Dowody mające potwierdzić zeznaniaW. S.stanowią zeznaniaS. K., który jest skłócony z oskarżonym oraz jego znajomych, z którychJ. B. (2)na pewno pracował dlaS. K., zaśK. T.przychodził do niego w odwiedziny. Opinia sądowo – lekarska nie pozwoliła na ustalenie mechanizmu powstania obrażeńW. S..
Z powyższych względów Sąd uznał, że nie ma przekonujących dowodów zaprzeczających prawdziwości wyjaśnień oskarżonego oraz zeznańP. M.twierdzących, że w dniu 15.02.2018 roku oskarżony, około godzin 10.00, o której miały mieć miejsce zdarzenia będące przedmiotem rozpoznania w sprawie, był pozaS.. Dlatego Sąd uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów.
O kosztach postępowania w sprawie oraz opłacie sądowej orzeczono na podstawieart. 13 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychoraz na podstawieart. 632 pkt. 1 kpkiart. 621 § 1 kpk.
Nie będą omawiane, jako niemające znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego, dowody w postaci: informacji o majątku oskarżonego k. 27, poświadczenia zameldowania k. 29, karty karnej k. 36-37, informacji o braku monitoringu k. 54.