Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 372/18
Data wyroku: 2019-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Szczuka
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 6 ust 1 pkt 2 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 372/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2019 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Zbigniew Szczuka
Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Nalewczyńska
po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2019 r. w Warszawie
sprawyJ. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o wysokość emerytur
na skutek odwołaniaJ. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 19 stycznia 2018 r. znak:(...)
oddala odwołanie

UZASADNIENIE

J. P.w dniu 19 lutego 2018 r. złożył odwołanie za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.do Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie od decyzji w/w organu rentowego z dnia 19 stycznia 2018 r., znak:(...)Odwołujący wniósł o uwzględnienie do stażu pracy okresu zatrudnienia w Ambasadzie Finlandii od dnia 1 września 1977 r. do dnia 31 października 1978 r. Ubezpieczony wskazał, że przedłożył oryginalne świadectwo pracy wystawione w dniu21 września 2001 r. przez Ambasadę Finlandii potwierdzające ciągłe zatrudnienie od dnia1 września 1977 r. do dnia 30 kwietnia 1979 r. Dodatkowo w jego ocenie z legitymacji ubezpieczeniowej nr(...)na stronie 7 znajdują się dwa wpisy Ambasady Finansowej poświadczające zatrudnienie i ubezpieczenie. Odwołujący podniósł, że z tego samego okresu pochodzi zaświadczenie Ambasady Finlandii z dnia 6 marca 1978 r. dotyczące jego zatrudnienia (
    k. 3 a. s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w odpowiedzi na odwołanie z dnia 14 marca 2018 r. wniósł o jego oddalenie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.Organ rentowy wskazał, że odwołujący podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia w Ambasadzie Finlandii w okresie od listopada 1978 r. do kwietnia 1979 r. Stwierdził ponadto, że do ustalenia wysokości świadczenia uwzględniono również okres zatrudnienia w(...)od dnia 7 lipca 1977 r. do dnia 29 października 1977 r., który w części pokrywa się ze spornym okresem (k. 4 a. s.).
Odwołujący na rozprawie w dniu 16 października 2018 r. zmodyfikował swoje odwołanie wnosząc o uwzględnienie do stażu pracy okresu zatrudnienia w Ambasadzie Finlandii od dnia 7 listopada 1977 r. do dnia 30 kwietnia 1979 r., zgodnie z wpisem zawartym w książeczce ubezpieczeniowej.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
J. P.w dniu 15 stycznia 2018 r. złożył wniosek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.o ponowne obliczenia świadczenia emerytalno-rentowego poprzez uwzględnienie do stażu pracy okresu zatrudnieniaw Ambasadzie Finlandii od dnia 1 września 1977 r. do dnia 31 października 1978 r. (k. 51-52 tom III a. e.).
Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 6 lipca 2001 r. odwołujący był zatrudnionyw(...)w okresie od dnia 7 lipca 1977 r. do dnia 29 października 1977 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy (k. 7 tom I a. e.).
Zgodnie z zaświadczeniem z dnia 6 marca 1978 r. odwołujący był w tej dacie pracownikiemBiura Handlowego (...)Finlandii (k. 53 tom III a. e.).
Zgodnie ze świadectwem pracy z dnia 21 września 2001 r. odwołujący był zatrudniony w Ambasadzie Finlandii w okresie od dnia 1 września 1977 r. do dnia30 kwietnia 1979 r. w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku kierowcy (k. 8 tom I a. e. i k. 36 tom III a. e.).
Odwołujący figurował jako osoba podlegająca ubezpieczeniom społecznym z tytułu zatrudnienia w Ambasadzie Finlandii w okresie od listopada 1978 r. do kwietnia 1979 r.na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. W 1978 r. podstawa wymiaru składki wyniosła 8.000,00 złotych, zaś w 1979 r. 16.000,00 złotych. W deklaracjach za okres od września 1977 r. do października 1978 r. brak jest zgłoszenia odwołującegodo ubezpieczenia (k. 44 tom I a. e. i k. 57 tom II a. e.).
Zgodnie z wpisem w legitymacji ubezpieczeniowej odwołującego, Ambasada Finlandii zaświadczyła, że był on zatrudniony w okresie od dnia 7 listopada 1977 r. do dnia 30 kwietnia 1979 r. na stanowisku kierowcy (k. 58 tom III a. e., str. 82 legitymacji ubezpieczeniowej).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.po rozpoznaniu wniosku wydał zaskarżoną decyzję z dnia 19 stycznia 2018 r., znak:(...), zgodniez którą przeliczył ubezpieczonemu emeryturę od dnia 1 stycznia 2018 r. Organ rentowy nie uwzględnił do stażu pracy odwołującego okresu zatrudnienia od dnia 1 września 1977 r.do dnia 31 października 1978 r., ponieważ nie występuje on w dokumentach Ambasady Finlandii dotyczących zatrudnionych pracowników, które w tym okresie jako pracodawca składała do ZUS (
    k. 59 tom III a. e.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o materiał dowodowy zgromadzonyw aktach sprawy, w tym aktach rentowych oraz na podstawie zeznań odwołującego. Dowody z dokumentów zebranych w toku postępowania Sąd uznał za wiarygodne, gdyż ich treść nie była kwestionowana przez strony procesu. Zeznania ubezpieczonego również były wiarygodne, gdyż korelowały z treścią dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.W związku z powyższym Sąd uznał zgromadzony materiał dowodowy za wystarczającydo wydania rozstrzygnięcia.
Sąd zważył, co następuje:
OdwołanieJ. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych
(...)Oddział wW.z dnia 19 stycznia 2018 r., znak:(...)jako niezasadne podlegało oddaleniu.
Oś sporu niniejszego postępowania wyznaczało rozważenie, czy organ rentowy prawidłowo nie uwzględnił do stażu pracy jego okresu zatrudnienia w Ambasadzie Finlandii od dnia 7 listopada 1977 r. do dnia 30 kwietnia 1979 r. Powyższe bowiem ma bezpośredni wpływ na kwotę przyznanej ubezpieczonemu emerytury na podstawieustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz. U.z 2017 r., poz. 1383 z późn. zm.) zwanej dalej ,,ustawą’’.
Sąd zważył, że zgodnie z przepisami ustawy, kapitał początkowy ma być odtworzeniem kwoty składek na ubezpieczenie społeczne, opłaconych przed dniem 1 stycznia 1999 r. Zasady ustalania podstawy wymiaru emerytury zostały określone w art. 15 ustawy emerytalnej, a wysokość kapitału początkowego, zależy od udowodnionych okresów składkowych i nieskładkowych, podstawy wymiaru świadczenia, współczynnika określonego przez proporcję wieku ubezpieczonego i ustawowo określonego wieku emerytalnegooraz stażu. Natomiast do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia uwzględnia się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z okresu ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok zgłoszenia wniosku o emeryturęlub z dowolnych 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku. W przypadku nieudowodnienia okresów składkowych i nieskładkowych, jeżeli nie można ustalić podstawy wymiaru składek w okresie pozostawania w stosunku pracy wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty, za podstawę wymiaru składek przyjmuje się kwotę obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy. Dokumentem potwierdzającym wysokość wynagrodzenia jest zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, wystawione przez pracodawcę lub prawnego następcę pracodawcy na druku ZUS RP-7, ale również legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca odpowiednie wpisy o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia dokonane przez pracodawcę lub następcę prawnego. Ustalenie kapitału początkowego następuje poprzez obliczenie hipotetycznej emerytury, jaką ubezpieczony otrzymałby w dniu 1 stycznia 1999 r., tj. w dniu wejścia w życieustawy o emeryturachi rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a następnie pomnożenie tej kwoty przez średnie dalsze trwanie życia osób ustalone na dzień 1 stycznia 1999 r.
Zgodnie z art. 175 ust. 1 ustawy, postępowanie w sprawie ustalenia kapitału początkowego przebiega według zasad dotyczących ustalenia prawa do świadczeń przewidzianych w tej ustawie, co w szczególności dotyczy katalogu środków dowodowych, jakie służą ubezpieczonemu w postępowaniu przed organem rentowym do wykazania zarówno stażu ubezpieczonego, jak i wysokości przychodów. W dacie wydania przez organ rentowy spornej decyzji możliwość dowodzenia była ograniczonarozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowaniao świadczenia emerytalno-rentowe(Dz. U. z 2011 r., Nr 237, poz. 1412) – które zmieniłorozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowaniao świadczenia emerytalno-rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń(Dz. U. z 1983 r., Nr 10, poz. 49 ze zm.). Zgodnie z obowiązującym§ 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracyi Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe(Dz. U. z 2011 r., Nr 237, poz. 1412), środkiem dowodowymw postępowaniu przed organem rentowym mogą być poświadczone za zgodność z oryginałem kopie dokumentów stwierdzających stan zdrowia oraz dotyczących okresów składkowychi nieskładkowych, a także wysokości wynagrodzenia, przychodu, dochodu i uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń, wydawane przez jednostki upoważnione do przechowywania dokumentacji zlikwidowanych lub przekształconych zakładów pracy.
Sąd zważył, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z orzeczeniem Sądu Najwyższego, w postępowaniu cywilnym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w sprawie o przeliczenie wysokości emerytury możliwe jest dopuszczenie i przeprowadzenie wszelkich dowodów, w tym także dowodu z zeznań świadków lub przesłuchania samego wnioskodawcy. Tymczasem, dla celów obliczenia wysokości emerytury organ rentowy musi dysponować pewnymi danymi co do wysokości dochodów ubezpieczonego stanowiących podstawę obliczenia wysokości świadczeń emerytalnych. Wprawdzie w postępowaniu cywilnym sąd nie jest związany takimi ograniczeniami w dowodzeniu, jakie odnoszą się do organu rentowego w postępowaniu rentowym, jednak ustalenia dokonywane przez sąd muszą być oparte na konkretnych dowodach. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt I UK 36/07)
Z niekwestionowanego w tym zakresie materiału dowodowego przez strony postępowania wynika, że Ambasada Finlandii w okresie od dnia 1 września 1977 r. do dnia 31 października 1978 r. nie zgłosiła odwołującego do ubezpieczenia społecznego. Ponadtoz tego tytułu nie były opłacane składki na ubezpieczenia społeczne. Z zatrudnieniem na podstawie umowy o pracę związany jest obowiązek ubezpieczenia społecznego oraz obowiązek opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, co wynika z art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy. Użyte w przepisach określenie "okresy opłacania składek na ubezpieczenie społeczne" w odniesieniu do pracowniczego ubezpieczenia społecznego oznacza,że warunkiem uznania za okres składkowy okresu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę jest opłacenie przez pracodawcę składek na ubezpieczenie społeczne pracownika. W toku niniejszego postępowania na ubezpieczonym spoczywał ciężar udowodnienia zgodniezart. 6 k.c., że został zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych z tytułu zatrudnienia w Ambasadzie Finlandii. Należy wskazać, że ubezpieczony nie dysponował żadnym rzeczowym materiałem dowodowym, który uwiarygodniłby tą okoliczność. Jednocześnie Sąd uznał, że dokumenty przedstawione w toku postępowania sądowego nie dają podstaw do uwzględnienia spornego okresu zatrudnienia do stażu pracy.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.orzekł, jakw sentencji.
Zarządzenie:(...)