Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 626/19
Data wyroku: 2019-07-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Stolarska

Sygn. aktI 1 C 626/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 lipca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Stolarska
Protokolant: st. sekr. sąd. Maja Żyrek
po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2019 r. w Gdyni na rozprawie
sprawy z powództwa(...)1 Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wW.
przeciwkoA.P.
o zapłatę
Ioddala powództwo;
IIobciąża powoda kosztami postępowania uznając je za uiszczone.
Zarządzenia:

1
odnotować i zakreślić w repertoriumC

2
przedłożyć z wpływem lub za 30 dni

UZASADNIENIE
W dniu 19 kwietnia 2012 r. powód(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.wniósł pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwkoA.P.o zapłatę kwoty 1.058,27 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że przedmiotem żądania pozwu jest należność wynikająca z umowy ubezpieczenia obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, potwierdzonej dokumentem ubezpieczeniowym, tj.polisą o nr (...). Nadto powód podał, że przedmiotową wierzytelność nabył na podstawie umowy przelewu wierzytelności zawartej w dniu 29 marca 2010 r. z(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wS..
/pozew – k. 3-5/
W dniu 28 maja 2012 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie, w sprawie o sygn. akt VI Nc-e 655357/12, wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
/nakaz zapłaty w(...)z dn. 28.05.2012 r. – k. 5v/
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości zgłaszając zarzut przedawnienia roszczenia.
/sprzeciw od nakazu zapłaty w(...)k. 8-9/
Postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Gdyni – wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości.
/postanowienie z dn. 16.01.2019 r. – k. 16-16v/

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. P.zawarła z(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wS.umowę ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego –C. (...)onr rejestracyjnym (...)i nr VIN(...)na okres od dnia 15 października 2008 r. do dnia 15 października 2009 r. Umowa została potwierdzonapolisą o nr (...). Wysokość składki została ustalona na kwotę 1.513 zł i miała zostać zapłacona w dwóch ratach, każdej w kwocie 756,50 zł. Pierwsza rata została opłacona, druga zaś miała zostać opłacona do dnia 16 marca 2009 r.
/niesporne, nadto – vide – wydrukpolisy ubezpieczeniowej o nr (...)/
W dniu 29 marca 2010 r. pomiędzy(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wS.a(...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.zawarta zostałaumowa o nr (...)dotycząca przeniesienia wierzytelności przysługujących(...) S.A.wobec dłużników z tytułu niezapłaconych składek ubezpieczeniowych, wynikających z zawartych umów obowiązkowych ubezpieczeń odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody związane z ruchem tych pojazdów.
/niesporne, vide – kopia umowy przelewu wierzytelności z dn. 29.03.2010 r. – k. 25-25v/

Sąd zważył, co następuje:
Ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie Sąd oparł się na w/w dowodach z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową w toku postępowania, które nie budziły zastrzeżeń Sądu co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, tym bardziej, że żadna ich moc dowodowa nie była negowana, a zatem brak było podstaw do odmowy dania im wiary. Pozostałe dokumenty złożone w sprawie nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż nie wnoszą do sprawy nowych istotnych okoliczności.
Powód domagając się zasądzenia od pozwanej kwoty wskazanej w pozwie powoływał się na umowę ubezpieczenia OC zawartą między pozwaną a(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wS.oraz wskazywał, że wierzytelność dochodzoną pozwem z tytułu w/w umowy nabył na podstawie umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 29 marca 2010 r. zawartej z pierwotnym wierzycielem.
Pozwana w sprzeciwie od wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym podniosła zarzut przedawnienia roszczenia.
Odnosząc się do podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia wskazać należy, iż w ocenie Sądu zasługuje on na uwzględnienie.
Dochodzone przez powoda roszczenie, wynikające z umowy o ubezpieczenia stało się bowiem wymagalne – zgodnie z treścią wydruku polisy załączonej do pozwu – w dniu 16 marca 2009 r. (termin płatności drugiej raty składki). Zgodnie zaś w brzmieniemzdania pierwszego art. 120 § 1 k.c.bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Skoro więc bieg okresu przedawnienia rozpoczął się w dniu 16 marca 2009 r., to skutek w postaci przedawnienia przedmiotowego roszczenia nastąpił z dniem 16 marca 2012 r. Pozew w przedmiotowej sprawie został zaś wniesiony w dniu 19 kwietnia 2012 r., a więc już po upływie trzyletniego okresu przedawnienia, określonego wart. 819 § 1 k.c., który stanowi, że roszczenia z umowy ubezpieczenia przedawniają się z upływem lat trzech. W tym stanie rzeczy w dacie wniesienia pozwu roszczenie nim objęte było już przedawnione. Z brzmieniaart. 117 §1 k.c.wynika bowiem, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Przedawnieniu uległo także roszczenie o zapłatę przez pozwaną odsetek w uregulowaniu należności głównej. W tym zakresie Sąd podzielił w całości uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 r. (wydaną w sprawie III CZP 42/04, a opublikowaną w OSNC 2005/9/149), zgodnie z którą roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego. Ze względu na akcesoryjność roszczenia o odsetki za opóźnienie przedawnia się ono bowiem w takim terminie jak roszczenie o niespełnione we właściwym czasie świadczenie pieniężne.
Uwzględniając upływ okresu przedawnienia w niniejszej sprawie Sąd miał na względzie również brzmienie wprowadzonego do porządku prawnego z dniem 9 lipca 2018 r.art. 117 §21k.c., który stanowi, iż: „Po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.”. Przepis ten znajdował w niniejszej sprawie bezpośrednie zastosowanie z uwagi na regulację art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – kodeks cywilny oraz niektórych innych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1104). Przywołany przepis art. 5 ust. 4 ustawy nowelizującej stanowi bowiem, że: „Roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.”. Jak wynika z uzasadnienia tej ustawy celem zmian wprowadzonych tą nowelizacją jest: „(…) zaostrzenie reżimu przedawnienia roszczeń przysługujących przedsiębiorcom wobec konsumentów przez związanie z upływem terminu przedawnienia – z mocy samego prawa – skutku w postaci niemożliwości skutecznego zaspokojenia roszczenia.”. W konsekwencji „(…) w przypadku roszczeń przysługujących przeciwko konsumentowi już z chwilą upływu terminu przedawniania następowałoby przekształcenie roszczenia w zobowiązanie niezupełne (naturalne), a zatem powstaje niemożność jego przymusowej realizacji.”. I dalej: „(…)art. 117 §21k.c.przesądzi zatem, że ustawowym skutkiem upływu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi będzie przekształcenie tego roszczenia w zobowiązanie naturalne. Z tą chwilą, z mocy samego prawa, będzie następować niemożność przymusowej realizacji roszczenia, czyli niemożność jego dochodzenia przed sądem.”.
W tym stanie rzeczy przedmiotowe powództwo zostało oddalone jako przedawnione w oparciu o przepisart. 117 §21 k.c.w zw. zart. 118 k.c.– wobec uwzględnienia okoliczności, iż przedmiotową umową ubezpieczenia pozwany związany był jako konsument.
O kosztach procesu w pkt. II sentencji Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawieart. 98 k.p.c.iart. 108 k.p.c.i uznając powoda za stronę przegrywającą postępowanie obciążył go kosztami procesu, uznając je za uiszczone w całości.