Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 525/19
Data wyroku: 2019-10-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Charakter chuligański
Podstawa prawna: art. 226 § 1 kk, art. 57a § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 525/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 października 2019 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli
Protokolant Małgorzata Pindral
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w(...)M. W.
po rozpoznaniu w dniu 29 października 2019r.
sprawyH. G.ur. (...)wL.
s.J.,E. z domu G.
oskarżonego zart. 226 § 1 kkw związku zart. 57a § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu
z dnia 27 maja 2019 r. sygn. akt II K 428/18

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoH. G.;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr.S. B.kwotę 516,60 złotych w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz dalszą kwotę 75,06 złotych tytułem wydatków związanych z dojazdem obrońcy z miejsca siedziby kancelarii prawnej na rozprawę do Sądu Okręgowego;

III
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 525/19

UZASADNIENIE
H. G.został oskarżony o to, że:
w dniu 16 kwietnia 2018 roku wL.woj.(...)na terenie(...)przyulicy (...)znieważył wielokrotnie słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe funkcjonariusza Straży MiejskiejT. T., który w stosunku do wymienionego podejmował interwencję, przy czym czynu tego dopuścił się publicznie bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego,

tj. o czyn zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kk
Sąd Rejonowy w Lubaniu wyrokiem z dnia 27 maja 2019 r. w sprawie II K 428/18:

I
uznał oskarżonegoH. G.winnym popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, stanowiącego występek zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kki za to na podstawieart. 226 § 1 kkw zw. zart. 57a § 1 kkwymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 57a § 2 kkzasądził od oskarżonegoH. G.na rzecz pokrzywdzonegoT. T.nawiązkę w kwocie 100 (stu) złotych,

III
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o Adwokaturzezasądził od Skarbu Państwa na rzecz r.pr.S. B.koszty nieopłaconej obrony z urzędu w kwocie 841,32 (osiemset czterdzieści jeden 32/100),

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzył mu opłaty.

Apelację od powyższego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze wywiódł obrońca oskarżonego i na podstawieart. 427 § 2w zw. zart. 438 pkt 1-4 k.p.k.zarzucił rażącą niewspółmierność kary w wymiarze 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.
Stawiając ten zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonania 30 (trzydziestu) godzin prac społecznie użytecznych w skali miesiąca.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie.
Mając na uwadze kierunek i granice zaskarżenia Sąd Okręgowy na wstępie stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonując właściwych ustaleń faktycznych co do sprawstwa i winyH. G.. Nie budzi również żadnych wątpliwości trafność przyjętej w zaskarżonym wyroku kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.Jako że ustalenia te nie były kwestionowane w apelacji, Sąd Odwoławczy zwolniony był od dalszych rozważań w tym przedmiocie.
Przechodząc do zarzutu apelacji, należy wskazać, że dotyczy on wyłącznie rozstrzygnięcia o karze i stąd przedmiotem rozważań Sądu Odwoławczego jest ta kwestia(art. 447 § 2 k.p.k.).
Sąd I instancji przeanalizował i prawidłowo wyeksponował wszystkie istotne okoliczności wpływające na wymiar kary pozbawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonegoH. G.determinujące ocenę w zakresie stopnia winy, jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, w tym uwzględnił zarówno uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego, jak i przyznanie się przez niego do winy i wyrażenie skruchy. Przypisany oskarżonemu czyn zagrożony jest karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. Wymierzona kara 3 miesięcy pozbawienia wolności jest zatem rodzajowo najsurowszą z przewidzianych wart. 226 § 1 k.k.Sięgnięcie po nią celnie uzasadnione jest przywołaną przez Sąd I instancji dotychczasową karalnościąH. G.. Był on dotąd 6 razy karany za przestępstwa, w okresie od 2007 do 2015 r. Wobec oskarżonego orzekano początkowo kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, które następnie były zarządzane ze względu na popełnianie kolejnych przestępstw. Obecnie ocenianego mu czynu dopuścił się w okresie próby wynikającym z wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. II K 295/15 ( k. 102-103 ). Jest on zatem osobą odporną na dotychczasowe oddziaływania resocjalizacyjne, podejmowane zarówno podczas poprzednich osadzeń, jak i aktualnie. Kara łagodniejsza rodzajowo nie mogłaby na niego wpłynąć i doprowadzić do zmiany jego postawy.
Z tego samego powodu zasadne było orzeczenie wobec oskarżonego kary odbiegającej od dolnej granicy ustawowego zagrożenia. W tym zakresie niebagatelne znaczenie ma fakt, zaznaczony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że zachowanie oskarżonego wymierzone wT. T.miało charakter chuligański w rozumieniuart. 57a § 1 k.k.H. G.działał pod wpływem alkoholu, publicznie okazując lekceważenie dla porządku prawnego i funkcjonariusza straży miejskiej, który nadto wzywał go do zaprzestania takiego zachowania. Przekonuje to o jego lekceważącym stosunku do obowiązujących go zasad, natężeniu złej woli w dokonaniu zamierzonego czynu. W takich realiach kara 3 miesięcy pozbawienia wolności nie może być oceniona jako rażąco surowa.
Z powyższych względów Sąd Okręgowy na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.zaskarżony wyrok, jako trafny i prawidłowy, utrzymał w mocy.
Na podstawieart. 223ust. 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnychoraz § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, dla obrońcy oskarżonego, wyznaczonego z urzędu - r. pr.S. B.- zasądzono 516,60 złotych, w tym 96,60 złotych jako podatek VAT, tytułem zwrotu kosztów działania w postępowaniu odwoławczym oraz dalszą kwotę 75,06 złotych tytułem wydatków związanych z dojazdem obrońcy z miejsca siedziby kancelarii prawnej na rozprawę do Sądu Okręgowego.
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.