Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 244/19
Data wyroku: 2020-02-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kalbarczyk, Marzanna A. Piekarska-Drążek, Ewa Jethon
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art. 284 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 244/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2020 roku
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Marzanna A. Piekarska-Drążek
Sędziowie: SA Ewa Jethon
SO (del.) Anna Kalbarczyk (spr.)
Protokolant: sekr. sądowy Sylwester Leńczuk
przy udziale Prokuratora Tomasza Tadli
po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2020 roku
w sprawie

1
M. D. (1),urodzonej (...)wW., c.S.iE. z d. S.

oskarżonej o czynyart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i inne

2
M. D. (2),urodzonego (...)wT., s.A.iE. z d. Ł.,

oskarżonego o czyny zart. 284 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k., zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i inne

3
K. P. (1),urodzonego (...)wD., s.R.iA. z d. S.,

oskarżonego o czynart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 284 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i zart. 271 § 1 i 3 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

4
P. V. (1)(V.)urodzonego (...)wW., s.T.iN. z d. V.,

oskarżonego o czyny zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 284 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionych przez: obrońcę oskarżonejM. D. (1), prokuratora, naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno–Skarbowego wW.
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 18 grudnia 2017 roku, sygn. akt VIII K 382/10

I
w odniesieniu do oskarżonejM. D. (1)w zaskarżonej części;

1
rozwiązuje karę łączną pozbawienia wolności orzeczoną w punkcie 5 wyroku;

2
utrzymuje w mocy wyrok co do czynów przypisanych oskarżonej w punktach 1, 3, 4 wyroku, a zarzucanych w punktach 1–9, 11–13 aktu oskarżenia;

3
uniewinnia oskarżoną od popełnienia czynu przypisanego w punkcie 2 wyroku (zarzut 10 aktu oskarżenia);

4
na podstawieart. 85 k.k.i86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 k.k.wymierzone oskarżonej kary pozbawienia wolności w punktach 1, 4 zaskarżonego wyroku łączy i wymierza jej karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;

5
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt. 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 5 (pięć) lat próby;

6
na podstawieart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonej grzywnę w wymiarze 200 (dwieście) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki za równoważną kwocie 100 (stu) zł;

7
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza oskarżonej okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniach 3 – 4 lutego 2005 roku oraz od 24 listopada 2006 roku do 29 stycznia 2007 roku, to jest 68 dni, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się dwóm dziennym stawkom grzywny i uznaje tym samym karę grzywny za wykonaną w wysokości 136 (stu trzydziestu sześciu) stawek dziennych;

II
w odniesieniu do oskarżonegoM. D. (2)w zaskarżonej części:

1
uchyla wyrok, co do czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 1 aktu oskarżenia z dnia 21 lutego 2012 roku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

2
utrzymuje w mocy wyrok co do czynów wymienionych w punkcie 9 wyroku, a zarzucanych w punktach 22, 24 aktu oskarżenia;

III
w odniesieniu do oskarżonegoP. V. (1):

1
uchyla wyrok, co do czynu zarzucanego w punkcie 3 aktu oskarżenia z dnia 21 lutego 2012 roku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

2
utrzymuje w mocy wyrok, co do czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 4 aktu oskarżenia z dnia 21 lutego 2012 roku;

IV
w odniesieniu doK. P. (1)uchyla zaskarżony wyrok co do czynu zarzucanego oskarżonemu w punkcie 2 aktu oskarżenia z dnia 21 lutego 2012 roku i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania;

V
zwalnia oskarżonąM. D. (1)od ponoszenia kosztów sądowych należnych za postępowanie odwoławcze, obciążając wydatkami Skarb Państwa, a koszty procesu w zakresie oskarżonychM. D. (2),P. V. (1)iK. P. (1)przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 244/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2017 roku, sygn. akt VIII K 382/10

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒oskarżyciel publicznyalbo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒na korzyść
☒na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Apelacja obrońcy oskarżonejM. D. (1)

Lp.

Zarzut

1.

I. a. ppkt i. − naruszeniaart. 6 k.p.k.w zw. zart. 376 § 2 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Zgodnie z treściąart. 374 § 1 k.p.k.oskarżony ma prawo brać udział w rozprawie. Przewodniczący lub sąd mogą uznać jego obecność za obowiązkową. Natomiastart. 175 § 1 k.p.k.stanowi, że oskarżony ma prawo składać wyjaśnienia. Może jednak bez podania powodów odmówić odpowiedzi na poszczególne pytania lub odmówić składania wyjaśnień.

2
Prawo do odmowy składania wyjaśnień, w tym odpowiedzi na pytania, to jedno z głównych gwarancji procesowych osoby oskarżonej. Budowanie linii obrony, w tym przypadku przez współoskarżoną, nie stanowi przesłanki do pozbawieniaD. S. (1)podstawowego przynależnego mu prawa.

3
Udział oskarżonego w rozprawie nie był obowiązkowy, a obrońca w żaden sposób nie wykazała, z jakiego powodu decyzja taka miałaby zapaść. Z pewnością nie jest takim powodem chęć zadawania pytań przez obrońcę oskarżonej, czy też nią samą. Ponadto oskarżony złożył stanowcze oświadczenie, że odmawia odpowiadania na pytania Sądu i stron (k. 11062 − rozprawa 20 lutego 2014 roku).

4
Oskarżony nie złożył wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu, co również było zależne tylko i wyłącznie od jego woli.

5
WyjaśnieniaD. S. (1)nie były jedynym wiarygodnym dowodem obciążającym oskarżoną, wzięto pod uwagę również zeznania świadkówD. H.iA. R., opinie biegłego oraz dokumenty ujawnione przez sąd.

6
W każdym demokratycznym państwie prawa nie ma możliwości zmuszenia osoby oskarżonej do złożenia wyjaśnień, czy odpowiedzi na pytania. Nie ma ku temu żadnych podstaw prawnych. Zarzut taki budzi zdziwienie, w sytuacji formułowania go przez adwokata.

Lp.

Zarzut

2.

I. a. ppkt ii − naruszeniaart. 7 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Apelacja w tym zakresie jest jedynie polemiką z ustaleniami sądu. Nie sposób odnieść się do zarzutu obrazyart. 7 k.p.k., albowiem obrońca w tym zakresie nie podaje jakiejkolwiek merytorycznej argumentacji.

2
Obrońca stwierdza, między innymi, że „Myli się Sąd Okręgowy uznając, że wyjaśnienia oskarżonego są jasne, spójne, konsekwentne, nie zawierają wewnętrznych sprzeczności, szczególnie iż następnie Sąd I instancji zauważa, że w wyjaśnieniach oskarżonegoD. S. (1)wystąpiły rozbieżności. Sąd usprawiedliwił je jednakże dużą ilością podpisywanych przez oskarżonego dokumentów i upływem czasu. Nie sposób jednakże uznać tego za wnikliwą ocenę wyjaśnień współoskarżonego, który chciał w ten sposób uciec od odpowiedzialności.”

3
Tak ogólnikowe stwierdzenie nie poparte argumentacją co do błędności ocen sądu, a będące jedynie niezadowoleniem z dokonanej oceny nie poddaje się kontroli odwoławczej.

4
Nie sposób uznać, że oskarżony starał się uciec od odpowiedzialności, gdyż to między innymi jego wyjaśniania były ważkim dowodem obciążającym.

Lp.

Zarzut

3.

I. a. ppkt iii −naruszeniaart. 171 § 5 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 171 § 7 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Wbrew twierdzeniom obrońcy nie doszło do naruszeniaart. 171 § 5 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 171 § 7 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.Z materiału dowodowego nie wynika, by „osoby dokonujące przesłuchaniaD. H.iA. R.zastraszały świadków grożąc im odpowiedzialnością karną, jak również wpływały na treść ich zeznań poprzez sugerowanie odpowiedzi.”

2
Odpowiedzią na ten zarzut są zeznania świadków:

„Na pytanie obrońcy osk.M. D. (1): czy podczas składania wszystkich odczytanych zeznań czuła się pani swobodnie? Czy miała pani swobodę wypowiedzi?
ŚwiadekD. H.zeznaje: Nie wiem czy można czuć się swobodnie. Wiadomo, że człowiek jest zdenerwowany. Dziś też jestem zdenerwowana. Wiadomo że w takich miejscach człowiek się denerwuje.
Strony więcej pytań nie zgłaszają” (protokół rozprawy k. 11391).
„Na pytanie prokuratora: co pani miała na myśli mówiąc, że są w odczytanym protokole sugestie pani podsuwane, skoro podtrzymała pani przed chwilą okoliczności związane z pieczątkąD. B. (1)?
ŚwiadekA. R.zeznaje: Może nie tyle, że sugestie. Chciałam po prostu sprostować, że być może z tego powodu. To chodziło wyłącznie o tę nieścisłość dotyczącą zwolnienia mnie.
Na pytanie prokuratora: Czy ktoś na panią naciskał podczas przesłuchania?
ŚwiadekA. R.zeznaje: Naciskał to nie, ale ja dużo rzeczy nie pamiętałam i oficerowie mówili, że „koledzy mówili to i to i czy pani potwierdza” i wtedy ja mówiłam, że pewnie tak bo taka sytuacja miała miejsce, ale nie pamiętam szczegółów. Absolutnie nie czułam się naciskana. (...) Ja byłam zestresowana. Powiedziałam, że były takie sytuacje rzeczywiście. (…) Byłam bardzo zdenerwowana dlatego, ale ja pomyliłam te dokumenty które były okazane u prokuratora. (...) Cała ta sytuacja była dla mnie bardzo stresująca.”(protokół rozprawy k. 11488−(...)).

3
Nadinterpretacją obrońcy – nie wynikającą z treści przeprowadzonych dowodów − są twierdzenia, że osoby przesłuchujące zastraszały świadków grożąc im odpowiedzialnością karną, jak również wpływały na treść ich zeznań poprzez sugerowanie odpowiedzi.

Lp.

Zarzut

4.

I. a. ppkt iv − naruszeniaart. 399 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Sąd pouczył o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej w zakresie czynów zarzucanych oskarżonej na rozprawie w dniu 27 września 2017 roku.

2
Zgodnie zart. 399 k.p.k.jeżeli w toku rozprawy okaże się, że (…) można czyn zakwalifikować według innego przepisu prawnego, sąd uprzedza o tym obecne na rozprawie strony.

3
Sąd nie zakwalifikował czynów zarzucanych oskarżonej w pkt 6 i 7 z żadnej nieznanej obronie kwalifikacji prawnej.

4
Nie sposób uznać, w jaki sposób doszło do naruszenia prawa do obrony. Stwierdzenie że naruszenie tego przepisu „powodować powinno przeprowadzenie całości przewodu sądowego od początku” jest całkowicie niezrozumiałe, w sytuacji gdy podnosi je adwokat.

5
Idąc tokiem rozumowania obrońcy w sytuacji uniewinnienia osoby oskarżonej sąd winien uprzedzić o możliwości wyeliminowania wszystkich przepisów.

Lp.

Zarzut

5.

I a.ppkt. v., vi., vii., viii., ix., x., xi − naruszeniaart. 410 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Błędne, gdyż nie poparte zeznaniami świadków są twierdzenia obrońcy, że z zeznań świadkówD. H.,A. R.oraz wyjaśnień oskarżonegoD. S. (1)nie wynika, aby otrzymywali oni polecenia od oskarżonej. Twierdzenie to jest sprzeczne z treścią zeznań i wyjaśnień wyżej wymienionych osób. Zarówno oskarżony, jak i świadkowie wielokrotnie wskazywali, żeM. S. (1)−D., nie tylko zarządzała całą księgowością, w tym kreatywną, ale także wydawała im polecenia sfałszowania konkretnych faktur.

2
Wyjaśnienia oskarżonegoD. S. (1):

„ProśbaM. S. (1)wyglądała w ten sposób, że dała mi te dokumenty, które są w zarzucie i w formie polecenia kazała mi je podpisać. Prosiła mnie bym podpisał te dokumenty jakoD. B. (1)(…) z wyjaśnień jakie uzyskałem odM. S. (1), którą zapytałem o to, kto to jestD. B. (1)wynikało, że postać tę stworzyła ona i panP.po to, by stemplować deklaracje oraz dokumenty finansowe.” (k. 1917).
„W tym miejscu chciałbym jeszcze odnieść się do postaciD. B. (1)i tym samym przedstawionych mi zarzutów o fałszowanie dokumentów opatrzonych pieczęcią i parafą tej treści. Dokumenty okazane mi przez pana prokuratora podpisałem na polecenieM. S. (1).”(k. 1961).
„Najczęściej faktury kosztowe (zakupów) były „dorabiane” przed terminem złożenia deklaracji CIT. W tym czasie paniS.w swoim komputerze sprawdzała rejestr VAT i koszty − miała pełen obraz jak na dany czas kształtował się wynik finansowy. (...) Wyjaśniam że ja nigdy nie podpisywałem żadnych dokumentów wytworzonych „z potrzeby chwili” − te dokumenty przygotowywała paniS.. (...) Wyjaśniam, że dla pełnego obrazu działania księgowości firm należących do panaD.potrzebna jest ta wiedza, że w pełni stworzyła ją paniS.. (...) PaniS.była doskonale we wszystkim zorientowana, miała pełną swobodę działania, wydawała polecenie i wszelkie czynności dokonywane przez pracownika księgowości były przez nią nadzorowane, kontrolowane i zawsze odbywały się za jej wiedzą.”(k. 1962).
„Należy dodać, że paniS.nikogo nie dopuszczała do rozliczeń z tytułu CIT i VAT i to w żadnej ze spółek.”(k. 1968).
„Mówiąc poprzednich wyjaśnieniach, żeM. S. (1)dysponowała pieczątką o treści(...)miałem na myśli to, że ona miała tą pieczątkę zawsze w biurku, zamknięta na klucz. Ja tę pieczątkę widziałem, ale nigdy nie stemplowałem dokumentów. (...) Natomiast wszystkie te dokumenty, które wymienione są w przedstawionych niżej zarzutach, przekazywała miM. S. (1), już z naniesionymi pieczątkamiD. B. (1). Wyglądało to w ten sposób, że na biurku były poukładane dokumenty według firm i ona przekazywała mnie mówiąc do mnie, cyt. „podpisz”.”(k. 1968v)
„PaniS.przekazała mi, że te firmy zostały sprzedane przez panaD.temu człowiekowi, ale nadal kazała mi wysyłać deklarację z pieczątką(...)i w jakichś przypadkach, z moim podpisem jakoD. B. (1)”(k. 1974).

3
Zeznania świadkaA. R.:

„Ona była moim przełożonym i to praktycznie tylko od niej otrzymywałam polecenia. (…)A.nie dopuszczała mnie do dokumentacji spółek, które prowadziła sama. (…) Wiedziałam że były takie faktury, ale nimi zajmowała się p.S.. (…) Był jeszczeD. S. (1). On podobnie jak ja zajmował się czynnościami zleconymi przezA.. (…) Ponieważ jak powiedziałam wcześniejA.nie wprowadzała mnie w szczegóły działalności… (…) PozycjaA.w spółce była bardzo silna.” (k. 704−706)

4
Zeznania świadkaD. H.:

„Dziwiło mnie również to, że wszystkie dokumenty księgowe najpierw przechodziły przez ręce PaniS.. Nawet dokumenty składane w recepcji po zaewidencjonowaniu w księdze korespondencji trafiały do PaniS.. (…) Ona właściwie decydowała o dalszym obiegu całej dokumentacji księgowej wszystkich spółek zależnych od PanaD.. Ona decydowała które dokumenty księgować, a które nie”(k. 713−718).

5
ŚwiadkowieD. H.iA. R.oraz oskarżonyD. S. (2), każdorazowo wskazywali na dużą samodzielnośćM. D. (1)w prowadzeniu księgowości. Podawali, że wszystkie dokumenty„przechodziły”przez ręce oskarżonej. To ona na koniec miesiąca zawsze dokonywała szczegółowej analizy sytuacji finansowej spółek i zlecała dokonywanie przelewów środków pomiędzy podmiotami.

6
Rację ma sąd pierwszej instancji, że wyjaśnieniaD. S. (1)w powiązaniu z zeznaniami świadkówA. R.iD. H.oraz zebraną dokumentacją wskazują, że oskarżona była odpowiedzialna za księgowość(...) sp. z o.o.i innych powiązanych, przez osobęM. D. (2), spółek. Jako jedyna składała deklaracje we właściwych urzędach. Na koniec każdego miesiąca po dokonanej analizie stanu finansowego spółek, by zmniejszyć koszty uzyskania przychodu, generowała fikcyjne koszty.

7
Biegły w zakresiefaktur (...)nie stwierdził w sposób bezwątpliwy, że zakwestionowane podpisy na dane(...)zostały sporządzone przez oskarżonąM. D. (1). Stąd też w uzasadnieniu wyroku znalazły się sformułowania używane przez biegłego sformułowania „prawdopodobnie”. W świetle wszystkich zebranych dowodów w postaci faktur i deklaracji, dokumentacji zebranej w toku kontroli skarbowej, decyzji urzędu skarbowego, zeznań świadków, w tymA. R.iD. H.oraz wyjaśnieńD. S. (1)bezsprzecznie udowodniono, że oskarżonaS.D.była tą osobą która podejmowała wszystkie decyzje z zakresu księgowości i miała pełną kontrolę w tym zakresie. Materiał dowodowy bezsprzecznie wskazuje, że co do wszystkich czterech wyżej wymienionych faktur oskarżona miała świadomość ich nieautentyczności, wszak osoba o danych(...)nie istniała i została przez oskarżoną iK. P. (1)wymyślona. OskarżonyS.wskazywał, że to oskarżona wydawała mu polecenia, pozostałe osoby pracujące wówczas w księgowości podawały, że tylko ona była osobą decyzyjną.

8
Zakwestionowane dokumenty nie były autentyczne i były wytworzone celem zmniejszenia kosztów, co nie budzi żadnych wątpliwości. Sąd Okręgowyponad wszelką wątpliwość wykazał, że osoba o danychD. B. (1)nie była w żadnym czasie zatrudniona w spółkach powiązanych z osobąM. D. (2), zaś w biurku w pokojuM. D. (1)wraz z innymi pieczątkami znajdowała się pieczątkaD. B. (1), którą były podstemplowywane faktury.

Lp.

Zarzut

6.

I. a. ppkt xii − naruszeniaart. 424 § 1 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd nie przypisał oskarżonej sprawstwa kierowniczego. Brak również podstaw do zamiany opisu czynu poprzez wyeliminowanie wprowadzenia w błąd, gdyż taki opis w sposób dokładny opisuje czyn oskarżonej.

Lp.

Zarzut

7.

I. b ppkt. i., ii., iii., iv., v., vi., vii., viii., ix − błąd w ustaleniach faktycznych

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wobec uznania podniesionych przez obrońcę zarzutów obrazy przepisów postępowania za niezasadne, za oczywiście bezprzedmiotowy należy uznać wynikający z nich zarzut błędu w ustaleniach faktycznych; ustalenia faktyczne, w tym te dotyczące zamiaru oskarżonej są prawidłowe, o czym była mowa powyżej.

Lp.

Zarzut

8.

II. a ppkt i − naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.

☒  zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Materiał dowodowy w zakresie czynu przypisanego w punkcie 2 wyroku, a odnoszącym się do czynu zarzucanego w punkcie 10 aktu oskarżenia – po dokonaniu zmiany jego opisu przez Sąd – nie daje podstaw do bezwątpliwego przyjęcia, że to oskarżona podrobiłafakturę VAT Nr (...)z dnia 24 czerwca 2002 roku wystawioną przezfirmę Towarzystwo Handlowe (...) sp. z o.o.dlaspółki (...) SA.

2
W zakresiefaktury nr (...)opinia biegłego nie jest kategoryczna (k. 1734).

3
W dacie wystawiania faktury oskarżonyD. S. (1)nie pracował z oskarżonąM. S. (1)−D.i na„Pytanie czy rozpoznaje pan charakter pisma - parafę w miejscu „podpis osoby uprawnionej do wystawienia faktury” zakreśloną na dokumencie -faktura VAT nr (...)z dnia 24 czerwca 2002 roku, wystawioną przez Towarzystwo Handlowe “M.” sp. z o.o. dla(...) SAo treściD. B. (1)”wyjaśnił„Rozpoznaje charakter pismaM. D. (1). Uważam, że to ona podpisała jakoD. B. (1)a ponadto naniosła na ten dokument deklarację księgową - nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Tu chciałbym dodać, że widzę tę fakturę po raz pierwszy, ale nie jest dla mnie tajemnicą, gdzie trafił sprzęt opisany w tej fakturze.”(k. 1970). Wyjaśnienia oskarżonego, który jedynie rozpoznał charakter pisma oskarżonej, a co istotne, nie pracował w dacie wystawiania faktury z oskarżoną, w konfrontacji z opinią biegłego nie pozwalają na bezwątpliwe uznanie, że oskarżona podrobiła wskazaną w zarzucie fakturę. Wobec braku apelacji na niekorzyść oskarżonej sąd odwoławczy nie mógł dokonać zmian w tym zakresie.

Lp.

Zarzut

9.

II. a ppkt ii − naruszeniaart. 7 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wyjaśnienia oskarżonego zostały ocenione prawidłowo, aczkolwiek nie mogły stać się jedyną podstawą przypisania czynu w takiej formie jak dokonał tego Sąd Okręgowy.

Lp.

Zarzut

10.

II. a ppkt iii − naruszeniaart. 8 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wobec zasadności obrazyart. 5 § 2 k.p.k.tenże zarzut staje się bezprzedmiotowy. Wskazać jednakże należy, że obrońca nie wykazała błędności ustalenia wysokości pomniejszonego należnego podatku VAT. By zarzut mógł być zasadny obrońca winna wykazać, że wyliczenie jest błędne. Ogólnikowe stwierdzenie, że sąd winien sprawdzić czy urząd skarbowy prawidłowo obliczył kwotę podatku jest nieprawidłowy.

Lp.

Zarzut

11.

II. a ppkt iv − naruszeniaart. 171 § 5 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 171 § 7 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 3 (dot. zarzutu I. a. ppkt iii.)

12.

II. appkt v− naruszeniaart. 376 § 2 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 1 (dot. zarzutu I. a ppkt i.)

Lp.

Zarzut

13.

II. a ppkt vi, vii − naruszeniaart. 410 k.p.k.

☒  zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 8 (dot. zarzutu II. a ppkt i)

Lp.

Zarzut

14.

II. b. ppkt. i., ii., iii., iv., v − błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia

☒  zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wobec uznania podniesionego przez obrońcę zarzutu obrazyart. 5 § 2 k.p.k.zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, będący jego wynikiem jest zasadny.

Lp.

Zarzut

15.

III. a ppkt i − naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Nie ma wątpliwości co do tego, że oskarżona nakreśliła parafę w zeznaniu CIT 8 (k. 1150) i nie ma podstaw do przyjęciaart. 5 § 2 k.p.k.

2
Jak wynika z opinii biegłego jej wnioski są jednoznaczne –„w świetle obecnie przedłożonego materiału badawczego i poczynionych ustaleń należy uznać, że wszystkie czternaście zakwestionowanych paraf (przypisanychD. B.) i dwa zakwestionowane podpisy pełnobrzmiące o treści(...)– współtworzące faktury VAT oraz formularze CIT-2 i CIT – 8 w pkt III powyższego sprawozdania z przeprowadzonych badań – zostały nakreślone przez osobę, od której pochodzą materiały porównawcze wym. pkt V sprawozdania; tj. przezM. S. (1)”(k. 1233-1238)

3
Poza tym oskarżonyD. S. (1)na „Pytanie czy rozpoznaje pan charakter pisma – zapis ręczny i parafę w miejscu określonym jako poz. 32, 61 i 64, na dokumencie – zeznanie roczne(...) SACIT −8 za okres 2002 roku.” wyjaśnił „jestem pewien, że dokument ten w całości sporządziłaM. S. (1)−D.i, że to ona podpisała jako „D. B. (1).” (K. 1971v)

4
Ponieważ to nie uzasadnienie, a wyrok poddawany jest kontroli odwoławczej, która przeprowadzana jest w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy nie sposób podzielić wątpliwości obrońcy.

Lp.

Zarzut

16.

III. a ppkt ii − naruszeniaart. 7 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 2 (dot. zarzutu I. a. ppkt ii)

17.

III. a ppkt iii − naruszeniaart. 171 § 5 pkt 1 k.p.k.w zw. zart. 171 § 7 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 3 (dot. zarzutu I. a. ppkt iii.)

18.

III. a ppkt iv − naruszeniaart. 376 § 2 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 1 (dot. zarzutu I. a ppkt i.)

Lp.

Zarzut

19.

III. appkt vnaruszeniaart. 410 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 5 (dot. I a. ppkt. v., vi., vii., viii., ix., x., xi)

Lp.

Zarzut

20.

III. a ppkt vi − naruszeniaart. 424 § 1 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówiony w punkcie 3. 6 (dot. zarzutu I. a. ppkt xii)

Lp.

Zarzut

21.

III. b. ppkt. i., ii., iii., iv − błąd w ustaleniach faktycznych

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Wobec uznania podniesionych przez obrońcę zarzutów obrazy przepisów postępowania za niezasadne, za oczywiście bezprzedmiotowy uznać należy zarzut błędu w ustaleniach faktycznych; ustalenia faktyczne w tym te dotyczące zamiaru oskarżonej są prawidłowe, o czym była mowa powyżej.

Wniosek

o zmianę wyroku i uniewinnienie

☐ zasadny
☒  częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uniewinnienie, za wyjątkiem czynu przypisanego przez Sąd meriti w punkcie 2, bezpodstawny wobec bezzasadności podniesionych zarzutów apelacyjnych w zakresie pozostałych czynów.

Wniosek

ewentualny o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Brak podstaw zart. 437 § 2 zd. 2 k.p.k.

Apelacja prokuratora

Lp.

Zarzut

22.

Zarzut 1 a/ − naruszeniaart. 167 k.p.k.,art. 366 § 1 k.p.k.iart. 410 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Bez wątpienia wyjaśnienia oskarżonych należy uznać za zmienne, co zresztą słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji „Nie umknęło przy tym uwadze Sądu, że wyjaśnienia oskarżonychM. D. (2)iP. V. (1)były zmienne i co szczególnie widoczne w depozycjach oskarżonegoV.zależne od ich konkretnej sytuacji procesowej.” (str. 76 uzasadnienia).

2
Faktem jest, że sąd wskazując na zmienność wyjaśnień stwierdził, że „Wiarygodne są przy tym przyczyny takiego stanu rzeczy, podnoszone przez samych oskarżonych, a związane z pobytem w areszcie śledczym, taktyką śledczych sprowadzającą się do uzyskiwania konkretnych informacji w zamian za ustępstwa, choćby w zakresie stosowanego środka zapobiegawczego.”

3
Nadinterpretacją jest twierdzenie prokuratora, że sąd uznał za udowodnione, wymuszanie wyjaśnień przez osoby prowadzące postępowanie; gdyby przyjąć optykę skarżącego wyjaśnienia te nie mogłyby stanowić dowodu (art. 171 § 7 k.p.k.), a tak się nie stało.

4
Rację ma Sąd Okręgowy, że „budowanie linii obrony w oparciu o konkretnej treści wyjaśnienia jest absolutnym prawem osób oskarżonych, które dla realizacji swoich celów mogą przecież uciekać się nawet do podawania treści niezgodnych z prawdą.”.

5
Tym samym zmienność wyjaśnień jest wynikiem decyzji oskarżonych podjętych w ramach prowadzenia takiej formy linii obrony i taka jest ich rzeczywista przyczyna.

Lp.

Zarzut

23.

Zarzut 1 b/ − naruszeniaart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Aby zarzut obrazy przepisów postępowania oparty na podstawie zart. 438 pkt 2 k.p.k.mógł być uznany za zasadny konieczne jest wykazanie możliwego wpływu na treść orzeczenia.

2
Przepisart. 424 k.p.k.kwestionowany przez skarżącego odnosi się do czynności dokonywanej przez sąd po wydaniu wyroku.

3
Nie sposób przyjąć, by czynność następcza – uzasadnienie − mogła wpływać na to, co zostało orzeczone wcześniej − wyrok.

4
Kontrola odwoławcza dokonywana przez sąd drugiej instancji służy weryfikacji słuszności orzeczenia, a nie jego uzasadnienia; kontroli tej dokonuje się poprzez badanie zgodności wyroku z materiałem dowodowym oraz badanie dochowania przez sąd istotnych wymogów proceduralnych.

Lp.

Zarzut

24.

2/ (myślnik pierwszy i drugi) − błąd w ustaleniach faktycznych

☒  zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Nie wszystkie ustalenia Sądu meriti są błędne, wręcz przeciwnie znacząca ich część jest prawidłowa i znajduje oparcie w należycie zebranym i ocenionym materiale dowodowym.

2
Należy uznać, że następujące ustalenia są prawidłowe, część z nich nie była kwestionowana przez strony:

a
M. D. (2)był wyłącznym akcjonariuszemspółki (...)(dalej:B.A. C.) z siedzibą wB., a jedynym członkiem zarządu i prezesem tej spółki był obywatel SzwajcariiM. S. (2).

b
Spółka (...)podjęła w 2002 roku współpracę zfirmą (...)(dalejE.), zarejestrowaną na Antylach Holenderskich w związku z prywatyzacją PolskichHut (...).

c
M. D. (2)poinformowałS. M., że transakcję dotycząca doradztwa zamierza przeprowadzić przez swoją szwajcarskąspółkę (...).

d
W dniu 6 listopada 2002 roku zawarto umowę doradczą, na podstawie którejspółka (...)zobowiązała się prowadzić działalność konsultacyjną na rzeczfirmy (...)co do procesu prywatyzacyjnego PolskichHut (...), na jednym z egzemplarzy tej umowy po stroniefirmy (...)widniał podpis prezesaM. S. (2), aneksy były podpisywane przez oskarżonegoK. P. (1).

e
Za wykonanie obowiązków wynikających z umowyfirma (...)zobowiązała się do zapłaty na rzeczspółki (...)wynagrodzenia w wysokości finalnej 21.000.000 USD;

f
Umowa z dnia 6 listopada 2002 roku została zrealizowana.

g
Wszelkie prace konsultacyjne w ramach tej umowy wykonałM. D. (2), aspółka (...), zgodnie z dokumentacją stała się uprawniona do otrzymania wynagrodzenia;

h
Spółka (...)dokonała zapłaty należnego wynagrodzenia na podstawie faktur wystawionych w imieniuspółki (...)przez oskarżonegoK. P. (1)na wskazany tam rachunek bankowy wC.Banku z siedzibą wZ..

i
Rachunek bankowy wskazany na fakturach nie był rachunkiem spółki, ale był to prywatny rachunekM. D. (2)prowadzony przez ten sam bank.

j
Z ramienia(...) BankuwZ.rachunkami prowadzonymi w ramach bankowości prywatnejM. D. (2)zajmował się oskarżonyP. V. (1).

k
W dniu 9 kwietnia 2003 rokuM. D. (2)drogą mailową zwrócił się doP. V. (1)„(...) wyślij, proszę, do mnie odwrotnie instrukcje wpłaty na(...)to będą wpływy na(...), ale unikniemy zbędnej mitręgi.”− dopisekL.był związany z kontem prywatnymM. D. (2)’

l
W dniu 9 kwietnia 2003 roku,P. V. (1)przesłałM. D. (2)instrukcje w załączniku, zawierającym szczegółowy opis płatności, nazwany jako„payment instructions”, zawarł w nim wzór faktury w części obejmującej nazwę i numer rachunkuL.wC.Banku, umieszczając jednocześnie swoje nazwisko jako osoby zajmującej się sprawą.

m
W dniu 10 kwietnia 2003 roku,M. D. (2)ponownie zwrócił się z pytaniem doP. V. (1)„(...) Czy na koordynatach rachunku musi być „In favour of:(...)"? Wolałbym bez tego... Jeśli się tego nie da uniknąć, muszę wysłać na(...).”Tego samego dniaP. V. (1)udzieliłM. D. (2)odpowiedzi, wskazując mu, aby na poleceniu zapłaty napisać„(...) tylko Z (numer) a w miejscuA.: jeszcze razA.P. V..”

n
K. P. (1)wystawił łącznie dziewięć faktur w imieniuspółki (...)z tytułu wykonanej umowy; na fakturach tych nie wskazano numeru konta spółki, lecz podano numer rachunku osobistegoM. D. (2)(...), bez dopisku o treści(...);

o
E.przelała łącznie kwotę 20.900.000 USD, która wpłynęła na osobisty rachunek bankowyM. D. (2)o nr(...), bez dopisku(...).

p
Za obsługę tych wpłat z ramienia(...) Bankuodpowiedzialny był oskarżonyP. V. (1).

q
Nie istniało żadne porozumienie pomiędzyspółką (...)aM. D. (2)co do ewentualnego uczynienia go beneficjentem wynagrodzenia z tytułu umów zawartych przez spółkę.

3
Przy tak prawidłowo dokonanej rekonstrukcji czynności podejmowanych przez oskarżonychM. D. (2),K. P. (1)iP. V. (1)Sąd nieprawidłowo ustalił, że z uwagi na to, żeM. D. (2)był 100% akcjonariuszemspółka (...)oraz osobiście wykonał umowę doradczą − jemu faktycznie należały się środki pieniężne z tytułu wykonania umowy.

4
Sąd sprzecznie ustalił kwestie dotyczące wiedzy prezesaM. S. (3)iM. D. (2)stwierdzając„Niemniej jednak, przeprowadzając transakcjęM. D. (2)użyłspółki (...)co do zasady poza osobąM. S. (3), wszelką dokumentację przeprowadzając przez osobęK. P., który dysponował pełnomocnictwem do działania w imieniu(...).”(str. 63 uzasadnienia), by w dalszej części uzasadnienia w części poświęconej ocenie materiału dowodowego podać, że„Niemniej jednak, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, iż M.S.miał pełną wiedzę o transakcji przeprowadzanej przezM. D. (2)w zakresie prywatyzacji(...)i sam w początkowej fazie tego procesu uczestniczył.”(str. 75) i następnie ponownie zaprzeczyć stwierdzając, że„Gdyby natomiast przyjąć,co też wydaje się być wersją możliwą,(podkr. wł.)żespółka (...)została wykorzystana przezM. D. (2), poza wiedzą i zgodą jej prezesa to należałoby przyjąć, że zawarta w ten sposób umowa pomiędzy(...)iE.jest dotknięta nieważnością i z tytułu jej zawarcia (wbrew wiedzy i woli reprezentanta spółki) spółce nie należy się żadne wynagrodzenie. Nie była bowiem stroną umowy i nie wykonywała z tego tytułu żadnych usług.”

5
Sąd uznał, żespółka (...)nie wykonywała żadnych usług na rzeczE., co jest stwierdzeniem niedookreślonym; spółka nie wykonując fizycznie usług (wszak jest osobą prawną), wykonywała zawartą zE.umowę;

6
Prawidłowo ustalono, że oskarżonyK. P. (1)dysponował pełnomocnictwem do działania w imieniuB.A. C.otrzymanym odM. S. (3)w dniu 5 grudnia 2001 roku; jak wynika z tego pełnomocnictwa oskarżonyP.został umocowany do„zrobienia i wykonania wszystkich spraw, czynów i rzeczy koniecznych i wskazanych w celu zrealizowania następujących czynności w sposób uważany za odpowiedni przez Pełnomocnika – zawarcie umowy dotyczącej bankowości inwestycyjnej/[umowy] doradczej w imieniu Spółki.Spółka niniejszym wyraża zgodę na to, że ona sama oraz jej cesjonariusze przez cały czas obowiązywania pełnomocnictwa uznają i potwierdzą jako odpowiednie i ważne wszystkie czynności, które pełnomocnik zrobi lub których zrobienie spowoduje w wykonaniu pełnomocnictw i upoważnień udzielonych”(podkr. wł.); zakres pełnomocnictwa wskazuje na duże zaufanie ze stronyM. S. (3)oraz dużą samodzielność oskarżonegoP.w podejmowaniu czynności; udzielenie takiej treści pełnomocnictwa przezM. S. (3)uprawniałoK. P. (1)do dokonania czynności w imieniu spółki, nie w imieniu jej akcjonariuszaM. D. (2); ustalenie zakresu informowania prezesa spółki o dokonywanych czynnościach w jej imieniu leżało po stronieM. S. (3), który tak szerokiego pełnomocnictwa udzielił iK. P. (1), który takie pełnomocnictwo przyjął i było zależne wprost od ich woli; w tym aspekcie „rzekomy” brak wiedzy o realizacji umowy wynikałby z podjętej decyzji przezM. S. (3);

7
Spółka (...)zawarła ważną umowę o świadczenie usług konsultingowych, nie kwestionowano jej wykonanie i wiążącej się z tym konieczności zapłaty ustalonego wynagrodzenia;

8
S. M., który prowadził negocjacje w zakresie umowy konsultingowej zeznał„B.A. C.– znam tę spółkę. O ile wiem jest to szwajcarska spółka. O ile ja wiem, była to spółka, z którą mieliśmy podpisaną umowę konsultacyjną na doradztwo krajowe. Nasze stosunki z panemD.były sformalizowane właśnie poprzez tę spółkę.”Dodał także, żeB.A. C.była spółką wykorzystywaną w umowach, tak jakE.była spółką z grupy(...)wykorzystywaną, w taki sam sposób jakspółka (...).

9
RamaK. B., główny dyrektor finansowy zeznał, że umowa z dnia 6 listopada 2002 r. wraz z aneksami była umową obowiązującą, zrealizowaną i należności z tej umowy zostały zapłacone na rzeczB.A. C.na podstawie faktur i za pomocą przelewów bankowych.

10
Powyższe wskazuje, że błędnie uznano, że świadczenia z tytułu umowy przysługiwały„co do zasadyM. D. (2)”i„wolą reprezentującychspółkę (...)było, aby środki pieniężne z tej wierzytelności summa summarum trafiły doM. D. (2)”, gdyż ta ostatnia okoliczność nie wynika z żadnego dowodu;

11
Okoliczność, kto „fizycznie” wykonuje umowę z ramienia spółki, czyli osoby prawnej, nie zmienia ani charakteru umowy, ani charakteru spółki, ani podmiotu, któremu należy się wynikające z umowy wynagrodzenie; z treści umowy wynika wprost, że jej wykonawcą byłaspółka (...), zatem to ona wykonywała tę umowę powierzając czynności faktyczne opisane w tej umowieM. D. (2);

12
Zarówno osoba fizyczna, jak i osoba prawna są podmiotami prawa cywilnego. Oba te podmioty wyróżniają inne cechy, które nadają im indywidualność i inne uprawnienia w obrocie gospodarczym.

13
Nieprawidłowo przyjęto, że nie spełniono przesłanki„cudzego prawa majątkowego”oraz że działanie oskarżonegoD.nie było bezprawne;

14
To, komu należało się wynagrodzenie wskazywała zawarta pomiędzy stronami umowa, a w niej zawarte jest że należy się onospółce (...)(określana w umowie także jako(...))„W związku z Usługami na rzecz pomyślnego zakończenia projektu, Spółka(E.– dopisek własny)zapłaci Konsultantowi…”.

15
E.dokonując przelewów opierał się na przedstawionych fakturach, na których widniała jako wystawcaspółka (...).

16
Brak roszczeń ze strony spółki czy też brak„zainteresowania ze strony władz spółki, aby uzyskała ona z tytułu umów wynagrodzenie”nie niweluje bezprawności działania oskarżonych, a świadczy jedynie o decyzji jaką podjął prezesM. S. (3), wieloletni znajomy oskarżonegoD.;

17
Natomiast, gdyby zamiarem spółki było przekazanie należności na rzeczM. D. (2)– ustalenie sądu„spółka od samego początku akceptowała aby środki (prawa majątkowe) stały się własnościąM. D.”− powinna wykonać to w sposób zgodny z prawem, w tym po opłaceniu podatku określanego przez świadkaM. S. (3)jako 60−65% zysku netto; nawet idąc tokiem rozumowania sądu, żeM. D. (2)był jedynym beneficjentem umowy, już sama konieczność pomniejszenia wynagrodzenia o należny podatek powoduje, że nie całość kwoty zostałaby finalnie przekazana jedynemu akcjonariuszowi spółki.

18
Z pewnością o tym, by„środki (prawa majątkowe) stały się własnościąM. D.”nie mógł zadecydować on sam, gdyż nie był uprawiony do działania w imieniu spółki;

19
O tym, żeM. D. (2)do końca wiedział, że środki należą sięspółce (...)świadczy korespondencja mailowa zP. V. (1)mająca na celu ominięcie procedur bankowych związanych ze wskazaniem na fakturze spółki jako upoważnionej do otrzymania środków pieniężnych i konta prywatnegoM. D. (2). Wszak w korespondencji mailowej pytałP. V. (1)o radę jak uniknąć wpisania oznaczenia„account(...)pisząc„Wolałbym bez tego... Jeśli się tego nie da uniknąć, muszę wysłać na(...).”

20
Błędny jest ustalenie, że bezprawność jego działania niweluje to, że„M. D. (2)wiedział, że formalnie kwoty pieniężne należą się zgodnie z umową(...); faktem natomiast jest, że faktycznie bez tytułu prawnego zadysponował on prawem majątkowym do wynagrodzenia należnego spółce; ani z podejmowanych czynności ani z okoliczności sprawy nie wynika, by mógł tak uczynić;

21
Nie sposób uznać braku świadomości oskarżonego w tym zakresie, wszak ma wykształcenie wyższe prawnicze; jak wynika z jego wyjaśnień nie ma problemów ze zrozumieniem skomplikowanych transakcji biznesowych, tym samym nie mógł mieć problemów ze zrozumieniem odrębności osoby prawnej;

22
Faktyczne podejmowanie działań przez osobę fizyczną z tytułu wykonania umowy łączącejspółkę (...)zE.nie pozbawia podmiotowości osoby prawnej; w dalszym ciągu wynagrodzenie jest należne spółce, a nie osobie fizycznej;

23
czynności faktyczne (negocjacje, konsultacje itd.) w zakresie doradztwa w ramach takiej umowy, jak będąca przedmiotem postępowania, zawsze będzie wykonywać osoba fizyczna, o czym zdawał sobie sprawęM. D. (2)decydując się na to, że transakcję dotyczącą prywatyzacji(...)„puści”przezB.A. C.;

24
OskarżonyM. D. (2)nie miał żadnego prawnego tytułu do rozporządzenia majątkiem spółki, nie był bowiem w jej władzach; to, że był jej jedynym akcjonariuszem nie nadaje mu praw do rozporządzania mieniem spółki, gdyż jest to samoistny podmiot prawa, działający odrębnie od swojego, nawet jedynego, akcjonariusza;

25
Upraszczającspółka (...)to nieM. D. (2), aM. D. (2)to niespółka (...), a w taki sposób była przez oskarżonego traktowana;

26
Materiał dowodowy wskazuje, że wszystkie te okoliczności były znane zarównoK. P. (1), jak iP. V. (1), którzy byli bliskim jego współpracownikami w tamtym okresie.

27
Reasumując posługując się terminologiąM. D. (2)stwierdzić należy, że jeżeli oskarżony„chciał uniknąć zbędnej mitręgi”winien nie„puszczać transakcji przez(...);

28
Natomiast w sytuacji podjęcia takiej decyzji, nie będąc prawnym reprezentantem spółki, pozbawił się możliwości dysponowania i decydowania o należnościach jej przysługujących.

Lp.

Zarzut

25.

Zarzut 2/ (myślnik trzeci) − błąd w ustaleniach faktycznych co do oprogramowania komputerowego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Rację ma Sąd pierwszej instancji, że nie można w sposób jednoznaczny i wykluczający inne możliwości stwierdzić, że osobą, która miała pomagać w ukryciu zakwestionowanego oprogramowania byłP. V. (1); prokurator nie udowodnił w sposób nie budzący wątpliwości, że należało ono do oskarżonego.

2
Oskarżony konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia tego czynu i wskazywał, że wszelkie posiadane i zabezpieczone oprogramowanie było legalne i nie miał on zwyczaju pracować na nielegalnych programach.

3
Mieszkanie, w którym ujawniono oprogramowanie, o ile należało doP. V. (1), o tyle służyło do celów służbowych i było użytkowane także przezL. G.orazS. K.; ten ostatni znał kod do sejfu i z niego korzystał.

4
To, żeS. K.zaprzeczył, by oprogramowanie nie należało do niego i że umieścił je w sejfie nie powoduje a priori przyjęcia, że należało do oskarżonego – w tym przypadku materiał dowodowy to słowo przeciwko słowu;

5
W zabezpieczonych w toku śledztwa komputerach należących do oskarżonegoP. V. (1)nie ujawniono nielegalnego oprogramowania, co potwierdza jego wyjaśnienia;

6
Tym samym mając na uwadzeart. 5 § 2 k.p.k.wszelkie wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

Lp.

Zarzut

26.

3/, 4/, 5/, 6/, 7/ – obraza prawa materialnego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Wbrew treści zarzutu sąd zastosował art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o zmianie ustawy – kodeks kamy skarbowy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 178 z dnia 16 września 2005r, poz. 1479) przy ustalaniu terminu przedawnienia karalności czynów:

-

zart. 76 § 1 k.k.s.w zb. zart. 62 § 2 k.k.s.w zb. zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 6 § 2 k.k.s.przypisanego oskarżonejM. D. (1)w punkcie 1 wyroku,

zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt.1 k.k.s.zarzucanego oskarżonejM. D. (1)w punktach 11 i 13 aktu oskarżenia i opisanego w punkcie 3 wyroku,

zart. 56 § 1 k.k.s.w zw. zart. 38 § 2 pkt.1 k.k.s.zarzucanego oskarżonemuM. D. (2)w punktach 22 i 24 aktu oskarżenia i opisanego w punkcie 9 wyroku.

2
Zarówno oskarżonejM. D. (1)jak i oskarżonemuM. D. (2)przypisano popełnienie tych czynów:

-

w dniu 1 października 2001 r. − czyn zpkt 11 a/o oraz zpkt 22 a/o (początek biegu przedawnienia 31.12.2001 r. uwzględniającart. 44 § 3 k.k.s.)

w dniu 20 września 2003 r. − czyn zpkt 13 a/o oraz zpkt 24 a/o (początek biegu przedawnienia 31.12.2003 r. uwzględniającart. 44 § 3 k.k.s.),

w okresie od maja 2002 roku do lutego 2003 roku (czyn 1 przypisanyM. S. (1)−D.).

3
Ustalenie okresu przedawnienia nie może być oderwane od zagrożenia kwalifikacją prawną. Sąd był zobligowany do zastosowania ustawy obowiązującej w dacie popełnienia zarzucanych czynów z uwagi na fakt, że była ona względniejsza dla osób oskarżonych, albowiem przewidywała niższe zagrożenia karą pozbawienia wolności.

4
Ustawa obowiązująca w datach popełnienia czynów przewidywała następujące zagrożenie:

-

czyn zart. 76 § 1 k.k.s.podlegał karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karom łącznie;

czyn zart. 62 § 2 k.k.s.podlegał karze grzywny do 240 stawek dziennych

czyn zart. 56 § 1 k.k.s.podlegał karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.

5
Obecnie czyn:

-

zart. 56 § 1 k.k.s.podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie,

czyn zart. 62 § 2 k.k.s.karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od roku, albo obu tym karom łącznie,

czyn zart. 76 § 1 k.k.s.podlega karze grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności, albo obu tym karom łącznie.

6
Obecnie kara pozbawienia wolności może być wymierzona w granicach od 5 dni, najdłużej do 5 lat (art. 27 k.k.s.).

7
Najsurowsze zagrożenie w dacie czynów przypisanych (art. 76 § 1 k.k.s.) przewidywało możliwość wymierzenia kary do 3 lat pozbawienia wolności.

8
Zgodnie z treściąart. 44 § 1 pkt 1 k.k.s., znowelizowanego nowelą z dnia 17 grudnia 2005 roku i obowiązującego do dziś, karalność przestępstwa skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło lat 5 – gdy czyn stanowi przestępstwo skarbowe zagrożone karą grzywny, karą ograniczenia wolności lub karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 3 lat; przy uwzględnieniuart. 44 § 5 k.k.s.termin wydłuża się o 5 lat, jeżeli w okresie przewidzianym w§ 1 pkt 1 k.k.s.wszczęto postępowanie przeciwko sprawcy.

9
Termin przedawnienie karalności wynosi obecnie w tej konkretnej sprawie 10 lat w przypadku wszystkich czynów przypisanych w zakwestionowanych przez prokuratora punktach, czyli nastąpiło najpóźniej z dniem 31 grudnia 2013 roku.

10
W sytuacji wzięcia pod uwagę terminu przedawnienia z daty popełnienia czynów termin ten wynosiłby 10 lat dla czynów zart. 56 § 1 k.k.s.iart. 76 § 1 k.k.s., a dla czynu zart. 62 § 2 k.k.s.– 8 lat.

11
Ponieważ – jak wynika z uzasadnienia – sąd przyjął jednolity 10−letni okres przedawnienia zastosował wskazany przez prokuratora art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku; w innym przypadku musiały przyjąć 8−letni termin przedawnienia dla czynu zart. 62 § 2 k.k.s., a tak się nie stało.

12
Prokurator w uzasadnieniu stwierdza, że w dniu 17 grudnia 2005 roku dokonano zmian polegających na zwiększeniu zagrożenia czynu zart. 76 § 1 k.k.s.iart. 56 § 1 k.k.s.do 5 lat pozbawienia wolności, co jest faktem.

13
To zagrożenie nie odnosi się do sytuacji prawnej osób oskarżonych, którzy odpowiadają za te czyny wedle stanu prawnego w datach ich popełnienia, a zagrożenia karą były wówczas niższe, o czym była mowa powyżej.

14
Od tychże dawnych zagrożeń należy obliczać termin przedawnienia wedle przepisów obwiązujących po noweli z grudnia 2005 roku wydłużającej terminy przedawnienia (w dacie wejścia w życie ustawy termin przedawnienia tychże czynów nie upłynął – art. 10 wyżej wymienionej ustawy).

Wniosek

o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐zasadny
☒  częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

1
Zasadny co do czynów z punktu 1, 2, 3 zarzucanych w akcie oskarżenia z dnia 21 lutego 2012 roku wobec uznania zasadności zarzutów apelacyjnych.

2
Niezasadny co do czynu z punktu 9 przypisanego zaskarżonym wyrokiem i z punktu 4 akt oskarżenia, co do których to czynów zapadło rozstrzygniecie o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięć umarzających i uniewinniających z uwagi na niezasadność zarzutów apelacyjnych.

Apelacja Naczelnika Mazowieckiego Urzędu Celno−Skarbowego

Lp.

Zarzut

27.

obraza prawa materialnego

-

w zakresie oskarżonejM. S. (1)−D.co do czynu przypisanego w punkcie 3 wyroku opisanych w punktach 11 i 13 akt oskarżenia;

w zakresie oskarżonegoM. D. (2)co do czynu przypisanego w punkcie 9 wyroku, opisanych w punktach 22 i 24 akt oskarżenia.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Omówione w punkcie 3. 26 niniejszego uzasadnienia a dotyczącego tożsamych zarzutów z punktu 3/, 4/, 5/, 6/, 7/ apelacji prokuratora.

Wniosek

o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒  niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Rozstrzygnięcie sądu jest prawidłowe, a zarzuty niezasadne.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Brak

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

w odniesieniu do oskarżonejM. D. (1):

-

punkt 1, 3, 4 wyroku – czyny zarzucane w punktach 1−9, 11–13 aktu oskarżenia

w odniesieniu do oskarżonegoM. D. (2)

-

punkt 9 wyroku – czyny zarzucane w punktach 22, 24 aktu oskarżenia

oskarżonegoP. V. (1):

-

punkt 13 wyroku – czyn zarzucany w punkcie 4 akt oskarżenia.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji prawidłowe, zarzuty apelacji niezasadne.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Uniewinnienie oskarżonejM. D. (1)od czynu przypisanego w punkcie 2 wyroku (zarzut 10 akt oskarżenia)

Zwięźle o powodach zmiany

Zarzut apelacji zasadny, co zostało omówione w punkcie 3. 8 uzasadnienia.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

Czyny zarzucane oskarżonymM. D. (2),K. P. (1)iP. V.w punktach 1, 2 i 3 aktu oskarżenia z dnia 21 lutego 2012 roku

☒art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

Zasadność zarzutów apelacyjnych.

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Zgodnie z treściąart. 442 § 2 k.p.k.w wypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sąd orzekający w pierwszej instancji, przeprowadzając postępowanie w zakresie dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku, może poprzestać na ich ujawnieniu. Powodem uchylenia wyroku w zakresie wyżej wymienionych czynów nie była niekompletność materiału dowodowego, czy też proceduralna wadliwość przeprowadzonych dowodów. Powodem rozstrzygnięcia był odmienny pogląd faktyczny i prawny w zakresie zarzucanych oskarżonym wyżej wymienionych czynów, co uzasadniono w punkcie 3.24 uzasadnienia. Przy ponownym rozpoznaniu sąd może poprzestać na ujawnieniu dowodów z zeznań świadków, w szczególności osób przebywających za granicą.

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

I. 4.

Kara łączna 2 lat pozbawienia wolności orzeczona na podstawieart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 k.k.– wymiar kary łącznej oparty został na zasadzie absorpcji uwzględnia znaczną społeczną szkodliwość czynów przypisanych oskarżonej, charakter wykonywanej pracy w(...) sp. z o.o., jednorodzajowość czynów, długi okres podejmowania przez oskarżoną działań przestępczych, nasilenie złej woli i działanie z premedytacją.

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

I. 5.

Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.zawieszenie wykonania kary łącznej pozbawienia wolności na okres 5 lat tytułem próby – dotychczasowa niekaralność oskarżonej, ustabilizowany tryb życia, wykonanie pracy zawodowej, warunki osobiste wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonej celów zapobiegawczych i wychowawczych kary po poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary.

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

I. 6.

Orzeczenie kary łącznej grzywny w wysokości 200 stawek dziennych po 100 zł. – podstawaart. 71 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.– przy ustaleniu wysokości stawki dziennej sąd wziął pod uwagę dochody oskarżonejM. S. (1)−D., jej warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

I. 7.

Obligatoryjne zaliczenie okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie na poczet kary grzywny − podstawaart. 63 § 1 k.k.

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V.

Zwolniono oskarżonąM. D. (1)od ponoszenia kosztów sądowych zależnych za postępowanie odwoławcze obciążając wydatkami Skarb Państwa – podstawaart. 624 § 1 k.p.k.
Przejęto koszty procesu w zakresie oskarżonychM. D. (2),P. V. (1)iK. P. (1)na rachunek Skarbu Państwa – apelacja prokuratora –art. 636 k.p.k.

7

PODPIS

Marzanna A. Piekarska−Drążek

Ewa Jethon Anna Kalbarczyk

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonej

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

punkt 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8 wyroku

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒  w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Oskarżyciel publiczny

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

oskarżonyM. D. (2)

-

punkt 9 w części dotyczącej czynów zarzucanych w punktach 22 i 24 aktu oskarżenia,

czyn przypisany w punkcie 10 zaskarżonego wyroku

oskarżonaM. S. (1)−D.

-

punkt 1 zaskarżonego wyroku w części dotyczącej umorzenia postępowania

punkt 3 wyroku w części dotyczącej czynów zarzucanych w punktach 11 i 13 aktu oskarżenia,

oskarżonyK. P. (1)− w całości
oskarżonyP. V. (1)− w całości

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒  w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☒

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

Naczelnik Mazowieckiego Urzędu Celno−Skarbowego wW.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

oskarżonaM. S. (1)−D.

-

punkt 3 wyroku w części dotyczącej czynów zarzucanych w punktach 11 i 13 aktu oskarżeniaoskarżonyM. D. (2)

punkt 9 w części dotyczącej czynów zarzucanych w punktach 22 i 24 aktu oskarżenia,

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒  w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☒

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☒

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana