Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 180/19
Data wyroku: 2019-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Trzeja-Wagner
Słowa kluczowe: Wyrok
Podstawa prawna: art. 437 kpk, 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 180/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia20 maja 2019r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Ewa Trzeja-Wagner
Protokolant Monika Dąbek
przy udziale Marty Muszyńskiej - Potaczek Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 r.
sprawyK. S.ur. (...)wB.
synaH.iI.
oskarżonego zart.178a§4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 11 stycznia 2019 r.    sygnatura akt III K 920/18
na mocyart. 437 kpkiart. 438 kpk
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt: VI Ka 180/19

UZASADNIENIE
Aktem oskarżenia zarzuconoK. S.popełnienie czynu zart. 178 a § 4 k.k.polegającego na tym, że w dniu 15.05.2018 r. ok. godziny 11.15 wG.na skrzyżowaniu ulic:B.iJ.znajdując się w stanie nietrzeźwości tj. mając 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny w postaci motorowerumarki K.o nr rej.(...)będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 7.10.2011 r. sygn. akt IX K 1139/11 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości.
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 stycznia 2019 r. (sygn. akt III K 920/18) uznałK. S.za winnego tego, że dniu 15.05.2018 r. ok. godziny 11.15 wG.na skrzyżowaniu ulic:B.iJ.znajdując się w stanie po użyciu alkoholu 0,25 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd mechaniczny w postaci motorowerumarki K.o nr rej.(...)tj. czynu stanowiącego wykroczenie z art. 87 § 1 k.w. i za to na mocy art. 87 § 1 k.w. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 1000 złotych, na podstawie art. 87 § 3 k.w. orzekł środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 9 miesięcy i zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe obejmujące zryczałtowane wydatki w kwocie 100 złotych oraz opłatę w kwocie 100 złotych.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

-

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, polegający na uznaniu, iż zarzucanyK. S.aktem oskarżenia czyn zakwalifikowany zart. 178 a § 4 k.k.stanowi wykroczenie określone wart. 87 § 1k.w.

Stawiając powyższy zarzut, apelujący wniósł o:

-

uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach;

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Konsekwencją wniesienia apelacji i podnoszonego w niej zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, jest uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Odpowiedzialność na podstawieart. 178 a § 4 k.k.jest ponoszona wówczas, gdy sprawca znajduje się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Definicja stanu nietrzeźwości zawarta wart. 115 § 16 k.k.wyraźnie wskazuje, że chodzi o przypadek, gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. A contrario wartość równa 0,25 mg i nie prowadząca do jej przekroczenia nie stanowi stanu nietrzeźwości w rozumieniuart. 178 a § 4 k.k.
W niniejszej sprawie ustalono, że po zatrzymaniuK. S., w pierwszym badaniu przeprowadzonym o godzinie 11:21, zawartość alkoholu w wydychanym przez niego powietrzu wynosiła 0,26 mg/l, w drugim badaniu, przeprowadzonym o godzinie 11:37 - 0,28 mg/l, w trzecim badaniu, przeprowadzonym o godzinie 11:50 – 0,21 mg/l. Margines błędu w odczytach tego urządzenia pomiarowego wynosił 0,01 mg/l.
Faktyczne stężenie alkoholu w organiźmieK. S., w czasie pierwszego badania, jeśli uwzględnić możliwy błąd wynosiło 0,25 mg/l. Kolejne zaś badanie wykonane kilkanaście minut po pierwszym, wykazało uK. S.wyższe stężenie alkoholu, przekraczające ustawowy próg odpowiedzialności za wykroczenie, zaś trzecie badanie było niższe od pierwszego. Rodzi to wątpliwość co do tego, czy obwiniony rzeczywiście prowadził samochód w stanie po użyciu alkoholu w rozumieniu art. 87 § 1 k.w.
Znaczenie różnicy tych wartości należało oceniać z uwzględnieniem faktu, iż dla odpowiedzialności karnej na podstawieart. 178 a § 4 k.k.niezbędne jest ustalenie, że w chwili prowadzenia pojazdu poziom stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczał 0,25 mg/l albo prowadził do stężenia przekraczającego tę wartość. Wątpliwości w tej kwestii wynikają in concreto z okoliczności, iż różnica wartości pierwszego i drugiego pomiaru dokonanego w odstępie kilkunastu minut wynosi 0,02 mg/l, zaś różnica drugiego i trzeciego pomiaru również dokonanego w odstępie kilkunastu minut wynosi 0,07 mg/l. Należało zatem rozważyć, czy w realiach niniejszej sprawy zawartość alkoholu prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg/l. Różnice pomiarów, uwzględniając czas badań, są znaczne i wymagają racjonalnego wyjaśnienia przyczyn rozbieżności wartości pomiarów oraz określenia czy zawartość alkoholu prowadziła do stężenia przekraczającego 0,25 mg/l. Ustalenie to nie może być wynikiem intuicyjnego myślenia, ale wymaga ono wiedzy specjalnej. W tym celu Sąd Rejonowy powinien dopuścić dowód z opinii biegłego odpowiedniej specjalności.
Zatem wnioski wysnute przez Sąd I instancji co do przepisaniaK. S.wykroczenia z art. 87 § 1 k.w. był przedwczesne. Sąd I instancji powinien był dopuścić dowód z opinii biegłego na okoliczności wskazane wyżej celem sprawdzenia czy zawartość alkoholu prowadziła do stężenia przekraczającego wartość 0,25 mg/l.
Nie przesądzając w obecnej chwili ostatecznego rozstrzygnięcia nin. sprawy w żadnym kierunku, stwierdzić trzeba, że dla wydania trafnego orzeczenia koniecznym jest poszerzenie materiału dowodowego we wskazanych wyżej kierunkach, a następnie dokonanie przez Sąd analizy i oceny dowodów.
Wobec powyższego orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.