Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1087/19
Data wyroku: 2019-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Edyta Strzelec-Skowron

Sygnatura akt: I C 1087/19

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 3 kwietnia 2019 r.
S ąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 22 maja 2018 roku odbył się rejs powietrzny oznaczony numerem(...)na trasieZ.(D. A.) –K., wykonywany przez(...) spółkę akcyjnąz siedzibą wW.. Przylot samolotu do portu docelowego uległ ponad trzygodzinnemu opóźnieniu(okoliczności bezsporne).
A. C.iP. S.spędzali wakacje naZ.od 15 do 22 maja 2018 roku. W wykupionym przez nich pakiecie usług turystycznych znajdował się wyżej wskazany lot powrotny z miejsca wypoczynku doK.. Celem odbycia podróżyA. C.iP. S.stawili się do odprawy pasażerów w wyznaczonym przez przewoźnika terminie(dowód: rezerwacja wstępna – k. 11; karta pokładowa - k. 10, rezerwacja wstępna – k. 10 akt sprawy pierwotnie zarejestrowanej pod sygnaturą II C 5247/18, karta pokładowa – k. 11 akt sprawy pierwotnie zarejestrowanej pod sygnaturą II C 5247/18).
A. C.w dniu 29 maja 2018 r. zawarła z(...) spółką akcyjnąwW.umowę cesji wierzytelności, na podstawie której przelała na rzecz cesjonariusza wierzytelność związaną z opóźnionym lotem. Taką samą umowę z(...) spółką akcyjnąwW.zawarł w dniu 28 maja 2018 r.P. S..Spółka (...)powiadomiłaspółkę (...)o cesji wierzytelności, wzywając ją do zapłaty odszkodowania w wysokości 250 euro w terminie siedmiu dni(dowód: umowy cesji – k. 8-9, k. 8-9 akt sprawy II C 5247/18; przedsądowe wezwanie do zapłaty – k. 6-6 verte, k. 6-6 verte akt sprawy II C 5247/18; zawiadomienie o zawarciu umowy cesji – k. 7, k. 7 akt sprawy II C 5247/18; kserokopia książki nadawczej – k. 12, k. 12 akt sprawy II C 5247/18).
S ąd zważył, co następuje:
Powództwo w obu połączonych sprawach zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Podstawą uwzględnienia obu powództw był art. 7 ust. 1 litera a) rozporządzenia (WE) nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r., ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów (dalej jako: rozporządzenie). Ochrona na podstawie przepisów powołanego rozporządzenia obejmuje nie tylko pasażerów lotów regularnych, ale również pasażerów lotów nieregularnych, w tym także lotów stanowiących część zorganizowanych wycieczek (motyw piąty rozporządzenia). Do celów stosowania prawa do odszkodowania, pasażerów opóźnionych lotów traktuje się jak pasażerów odwołanych lotów (por. Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 19 listopada 2009 r. w sprawach połączonych C-402/07 i C 432/07).
Pozwany nie kwestionował tego, że lot, którego dotyczyły oba pozwy, był odpłatny, aA. C.iP. S.stawili się o czasie do odprawy. Nie kwestionował także samego faktu opóźnienia ani tego, że wyniosło ono ponad 3 godziny. Nie podnosił, że do opóźnienia doszło z powodu nadzwyczajnych okoliczności, których nie był w stanie uniknąć. Pozwanyde factow ogóle nie odniósł się w obu odpowiedziach na pozwy co do tego, że zasadniczo w sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki przyznania odszkodowania z tytułu opóźnionego lotu, o których mowa w rozporządzeniu nr 261/2004. Broniąc się przed żądaniami powoda pozwany podniósł dwa zarzuty: brak legitymacji powoda z uwagi na nieudowodnienie zawarcia z pasażeramiA. C.iP. S.umów cesji oraz niedopuszczalność umów cesji ze względu na to, że odszkodowanie za opóźniony lot ma charakter zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Żaden z argumentów podniesionych przez pozwanego nie zasługiwał na uwzględnienie.
Odszkodowanie, o którym mowa w rozporządzeniu, tak naprawdę stanowi zryczałtowane odszkodowanie z tytułu nienależytego wykonania zobowiązania przez przewoźnika wykonującego lot (art. 471 k.c.). Wierzytelność z tego tytułu jak najbardziej może być zbyta. Z całą pewnością roszczenie pasażerów z tytułu opóźnionego lotu nie zalicza się do żadnego z roszczeń wymienionych wart. 444-448 k.c., a więc nie mają do niego zastosowania ograniczenia zbywalności określone wart. 449 k.c.
Sąd nie podzielił także twierdzeń pozwanego o nieudowodnieniu przez powoda zawarcia z pasażeramiA. C.iP. S.umów cesji wierzytelności. Roszczenie z tytułu opóźnionego lotu wynika wprost z przepisów prawa, to jest wyżej powołanego rozporządzenia. Nie sposób tutaj mówić o tym, że wierzytelność tego rodzaju jest stwierdzona pismem w rozumieniuart. 511 k.c.Stąd też przelew takiej wierzytelności także nie musi być stwierdzony pismem (art. 511 k.c.wykładanya contrario).Zwykła forma pisemna także nie jest tutaj wymagana żadnym przepisem prawa, tak więc wcale nie było konieczne złożenie przez cedentówA. C.iP. S.własnoręcznych podpisów pod dokumentem obejmującym oświadczenie woli.
W przypadku każdej z umów cesji jej strony wybrały formę dokumentową (art. 772 k.c.iart. 773 k.c.) do zawarcia umowy. Złożenie przez cedentów „podpisów” na odległość, za pośrednictwem Internetu, przy użyciu myszy komputerowej (oświadczenie pełnomocnika powoda złożone na rozprawie, niekwestionowane przez pełnomocnika pozwanego prawidłowo zawiadomionego o terminie rozprawy) było więc dopuszczalne i wystarczające do zawarcia umów cesji we wspomnianej formie dokumentowej. W związku z powyższym Sąd ustalił fakt zawarcia umów cesji na podstawie dokumentów przedłożonych przez powoda i oddalił wnioski pozwanego o zobowiązanie powoda do złożenia oryginałów umów jako zbędne. Powód wcale nie utrzymywał, że cedenci złożyli własnoręczne podpisy pod umowami – kwestia ta została wyjaśniona przez pełnomocnika powoda na rozprawie. W sprawie nie zaistniała więc ewentualna konieczność zbadania autentyczności złożonych podpisów, bo takie własnoręczne podpisy w ogóle nie zostały przez cedentów złożone. Zresztą gdyby nawet zostały, to dla ustalenia autentyczności podpisów konieczna byłaby opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego, a takiego wniosku pozwany nie złożył i jednocześnie Sąd nie widziałby podstaw do dopuszczenia takiego dowodu z urzędu w sytuacji, gdy pozwany posiadał profesjonalnego pełnomocnika procesowego.
Tym samym Sąd przyjął przedstawione przez powoda dowody za wystarczającą podstawę do ustalenia, że kwestionowane przez pozwanego umowy cesji zostały w istocie zawarte. Na marginesie wypada zauważyć, że jeśli pozwany kwestionował zawarcie umów to zasadne wydaje się zgłoszenie dowodów z zeznań świadków – cedentów na okoliczność tego, czy faktycznie zawarli oni rzeczone umowy. Takiego wniosku pozwany nie zgłosił, a Sąd nie znalazł żadnych podstaw do dopuszczenia takich dowodów z urzędu. Jak już wyżej wskazano, przedstawione przez powoda dokumenty stanowiły wystarczającą podstawę ustalenia, że do zawarcia umów cesji doszło.
O odsetkach od należności głównych w każdej z połączonych spraw Sąd orzekł na podstawieart. 481 § 1 i § 2 k.c.
Jedynie ubocznie wypada wskazać, że Sąd nie badał okoliczności odległości międzyK.a lotniskiemD. A., która to okoliczność jest istotna w kontekście wysokości odszkodowania z tytułu opóźnionego lotu (art. 7 ust. 1 litery a-c rozporządzenia). Żadna ze stron nie odnosiła się do tej okoliczności, zresztą powód dochodził odszkodowania w najniższej możliwej wysokości, dotyczącej lotów o długości do 1500 km. Nie zaistniał więc w sprawie spór między stronami co do odległości dzielącej oba porty lotnicze, skoro i tak powód dochodził odszkodowania w minimalnej wysokości przewidzianej przepisami rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w punktach I.1 i II.1 wyroku.
O kosztach postępowania co do obu połączonych spraw Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i § 3 k.p.c., stosując zasadę odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwany przegrał każdą z połączonych spraw w całości, powinien więc zwrócić powodowi całość poniesionych przez niego kosztów procesu. Na koszty procesu poniesione przez powoda w każdej z połączonych spraw złożyły się:
- opłata od pozwu w wysokości 30 zł, ustalona na podstawieart. 28 pkt 1 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych,
- opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł,
- wynagrodzenie pełnomocnika w osobie adwokata 270 zł, ustalone na podstawie § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
Na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w punktach I.2 i II.2 wyroku.

(...)E. S.

ZARZĄDZENIE
doręczyć odpis wyroku wraz z uzasadnieniem pełnomocnikowi pozwanego.
Dnia 25 kwietnia 2019 r.

(...)E. S.