Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1093/18
Data wyroku: 2019-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Bogumiła Dzięciołowska

Sygn. akt II K 1093/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2019 r.
Sąd Rejonowy wG.- Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Bogumiła Dzięciołowska
Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Bajerska
przy udziale Asesora Prokuratury Rejonowej wG.M. S.
po rozpoznaniu w dniach 17 maja 2019 r. i 3 września 2019 r. sprawy karnej

1
A. S.s.J.iA. z d. D.,ur. (...)wG.,pesel: (...), zam.(...)-(...) G.ul. (...), karanego;

oskarżonego o to, że :

w dniu 14 kwietnia 2018 roku w godz. 10:00-21:15 wG.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zZ. K.i inną nieustaloną osobą co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wywarzeniu drzwi wejściowych domieszkania nr (...)i wejściu do środka z jego wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telewizoramarki S. (...)cali, kuchenki mikrofalowej, anteny pokojowej, wiertarki, lutownicy i zapasowe klucze od samochodu, to jest mienia o łącznej wartości 2.500 zł, czym działał na szkodęA. B.,
tj. o czyn zart. 279 § 1 kk

2
Z. K.s.J.iZ.z d.J.,ur. (...)wK.,pesel: (...), zam.(...)-(...) G.ul. (...), karanego;

oskarżonego o to, że :

w dniu 14 kwietnia 2018 roku w godz. 10:00-21:15 wG.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.i inną nieustaloną osobą co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wywarzeniu drzwi wejściowych domieszkania nr (...)i wejściu do środka z jego wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telewizoramarki S. (...)cali, kuchenki mikrofalowej, anteny pokojowej, wiertarki, lutownicy i zapasowe klucze od samochodu, to jest mienia o łącznej wartości 2.500 zł, czym działał na szkodęA. B., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w warunkach recydywy wielokrotnej, w ciągu 5 lat po odbyciu w okresach od 01.10.2013r. do 11.06.2016r. z zaliczeniem okresu od 20.04.2013r. do 09.08.2013r. kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia09 sierpnia 2013 roku, w sprawie(...)za czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, będąc uprzednio skazanym w warunkachart.64 § 1 kkza umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 279§ 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk

o r z e k a :

1
oskarżonegoA. S.uznaje za winnego tego, że w dniu 14 kwietnia 2018 roku w godz. 10:00 – 21:15 wG.przyul. (...)działając wspólniei w porozumieniu zZ. K.i inną nieustaloną osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, zabrał w celu przywłaszczenia zmieszkania nr (...)zajmowanego przezA. B.należące do niego przedmioty w postaci telewizoramarki S. (...)cali, kuchenki mikrofalowej, anteny pokojowej, wiertarki, lutownicy i zapasowych kluczy od mieszkania o łącznej wartości 2.500 zł, tj. występkuzart. 278 § 1 kki za to na podstawieart. 278 § 1 kkpo zastosowaniuart. 37a kki w zw.z art. w zw. zart. 34 § 1, § 1a pkt 1 kkiart. 35 § 1 kkwymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;

2
na podstawieart. 72 § 1 pkt 4 kkw zw. zart. 34 § 3 kkzobowiązuje oskarżonegoA. S.do wykonywania pracy zarobkowej w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności;

3
na podstawieart. 72 § 1 pkt 5 kkw zw. zart. 34 § 3 kkzobowiązuje oskarżonegoA. S.do powstrzymania się od nadużywania alkoholu w okresie wykonywania kary ograniczenia wolności;

4
oskarżonegoZ. K.uznaje za winnego zarzuconego mu czynu, z tym ustaleniem iżA. S.działał z oskarżonym i inną nieustaloną osobą, co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, wspólnie i w porozumieniu wyłącznie w zakresie dotyczącym kradzieży mienia, tj. występku zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kki za to na podstawieart. 279 § 1 kkpo zastosowaniuart. 64 § 2 kkwymierza mu karę 1 (jednego) roku i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności;

5
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonychZ. K.iA. S.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę solidarnie na rzeczA. B.kwoty 2.500 (dwa tysiące pięćset) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 15 kwietnia 2018 r. do dnia zapłaty;

6
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemuA. S.zatrzymanie w sprawie w dniu 28 czerwca 2018r. w godz. 8:30 – 10:50, przyjmując iż jest ono równoważne 2 (dwóm) dniom ograniczenia wolności;

7
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.P. B.kwotę 588 (pięćset osiemdziesiąt osiem) złotych plus należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuZ. K.z urzędu;

8
zasądza od Skarbu Państwa na rzez adw.J. L.kwotę 504 (pięćset cztery) złote plus należny podatek VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA. S.z urzędu;

9
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt II K 1093/18

UZASADNIENIE

A. S.iZ. K.wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 25 października 2018 r., sygn. akt(...)zostali uznani winnymi tego, że w okresie 19/20 grudnia 2017 r. wG.przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. S., z niezabezpieczonego samochodu markiO. (...)onr rej. (...), dokonali zaboru w celu przywłaszczenia kasy fiskalnejM. (...), terminala płatniczego, nawigacjimarki M.oraz taksometru, tj. przedmiotów o łącznej wartości 2600 zł na szkodęA. B., tj. czynu zart. 278 § 1 kk.
/dowody: zeznaniaA. B.– k. 2, odpis wyroku – k. 172./
A. B.zajmowałmieszkanie nr (...)w budynku przyul. (...)wG., przeznaczonym do rozbiórki. Do mieszkania prowadziły drzwi antywłamaniowe.
Sąsiednie lokale stanowiły pustostany, w których przebywały osoby bezdomne. W lokalu sąsiadującym z mieszkaniemA. B.nocowaliZ. K.i jego partnerkaA. G..
/dowody: wyjaśnienia Z.K.– k. 32, 110, zeznaniaA. G.– k. 191, zeznaniaA. B.– k. 2./
W dniu 14 kwietnia 2018 r.A. B.wyszedł ze swojego mieszkania ok. godz. 10:00, zamykając drzwi wejściowe na jeden zamek.
/dowody: zeznaniaA. B.– k. 2./
Tego dnia doZ. K.przyszliA. S.i jego konkubinaE. G. (1). Wraz z nimi przyszedł również znajomyE. G. (1). Na miejscu byli równieżA. G.(konkubinaZ. K.),I. I.oraz inne nieustalone osoby. Wszyscy spożywali alkohol.
/dowody: wyjaśnieniaZ. K.– k. 32, częściowo k. 109 – 110, wyjaśnieniaA. S.– częściowo k. 23, zeznaniaE. G. (1)– k. 50v, k. 191v – 192, zeznaniaI. I.– k. 81v, zeznaniaA. G.– k. 191./
Z. K.i znajomyE. G. (1)ustalili wspólnie, iż włamią się do mieszkaniaA. B..A. S.nie zgodził się na udział we włamaniu.
Z. K.i ten mężczyzna wzięli narzędzia i udali się pod drzwi mieszkaniaA. B.. Za pomocą młotka i przecinaka wyłamali zamek w drzwiach prowadzących do mieszkania.
Z koleiA. S.wyszedł na korytarz i obserwował ich zachowanie.
/dowody: wyjaśnieniaA. S.– k. 32, 189 – 190, częściowo k. 23, wyjaśnieniaZ. K.– k. 37, k. częściowo k. 32 – 32v, częściowo – k. 40, częściowo k. 109, zeznaniaA. B.– k. 2, protokół oględzin mieszkania k. 5 – 7./
Po otwarciu drzwi do mieszkaniaZ. K.i współdziałający z nim mężczyzna weszli do środka. Wówczas dołączył do nichA. S..
Mężczyźni z wnętrza mieszkania zabrali w celu przywłaszczenia telewizoraS. (...)cali, który zapakowali do znalezionego w mieszkaniu oryginalnego kartonu. Ponadto mężczyźni zabrali kuchenkę mikrofalową, antenę pokojową, wiertarkę, lutownicę i zapasowe kluczyki do samochodu. Wszystkie przedmioty stanowiły własnośćA. B., a ich łączna wartość opiewała na kwotę nie mniejszą niż 2.500 zł.
/dowody: wyjaśnieniaA. S.– k. 189 – 190, częściowo k. 23, 32, wyjaśnieniaZ. K.– k. 190- 190v, częściowo k. 40, zeznaniaA. B.– k. 2, zeznaniaE. G. (1)– k. 192./
Po jakimś czasie telewizor z budynku zabrałA. S., który zamierzał go sprzedać.
/dowody: wyjaśnieniaA. S.– k. 23, k. 32, wyjaśnianiaZ. K.– k. 40./

Z. K.(lat(...)) jest bezdzietnym kawalerem, pozostaje w związku konkubenckim. Legitymuje się wykształceniem podstawowym. Nie ma stałego miejsca zamieszkania, utrzymuje się ze zbieractwa surowców wtórnych. Był wielokrotnie karany, m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt(...)czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, za który wymierzono mu karę 3 lat pozbawienia wolności, którą oskarżony odbył w okresach od 20 kwietnia 2013 r. do 9 sierpnia 2013 r. oraz od 1 października 2013 r. do 11 czerwca 2016 r.
/dowody: dane osobopooznawcze – k. 175v, odpisy wyroków – k. 68 – 71, informacja z Krajowego Rejestru Karnego – 221 – 222, 165 – 166, 220 - 222./
Biegli lekarze psychiatrzy po analizie akt sprawy i przeprowadzeniu jednorazowego badania sądowo – psychiatrycznegoZ. K.nie rozpoznali u niego choroby psychicznej, upośledzenia umysłowego lecz zespół zależności od alkoholu i osobowość zaburzoną. Zdaniem biegłych w czasie czynu nie zachodziły okoliczności zart. 31 § 1 i 2 kk.
/dowody: opinia sądowo – psychiatryczna – k. 188./
Podczas przesłuchania w toku postępowania przygotowawczego w dniu 4 lipca 2018 r.Z. K.nie przyznał się do zarzuconego mu czynu (k. 29 – 30v). Wyjaśnił wówczas, iż w połowie kwietnia 2018 r. wracał do pustostanu przyul. (...). Na miejscu zauważyłE. K.,A. S.oraz mężczyznę o imieniuD.. Dalej wyjaśnił, iż w jednym z pomieszczeń znajdował się karton z napisemS., kuchenka mikrofalowa koloru białego oraz reklamówki, z których wystawały kable. Wówczas on wszedł do pomieszczenia, w którym nocuje, a po chwili przyszli do niegoD.iE., którzy go zagadywali, żeby odwrócić uwagę od tego, co robiA. S.. On jednak przez okno widział, żeA. S.wynosił te rzeczy do następnego baraku, a potem wkładał je do samochodu markiA.. Jednocześnie zaprzeczył, by miał coś wspólnego z włamaniem do mieszkaniaA. B..
W czasie konfrontacji zA. S.w dniu 5 lipca 2018 r.Z. K.wyjaśnił, iż nie jest prawdą, że to on zaproponował włamanie. Relacjonował, iż w połowie kwietnia 2018 roku przyszedł na baraki z konkubinąA. G.i weszli do pomieszczenia, w którym nocowali, a następnie zaczęli spożywać alkohol. Po jakimś czasie do tego pomieszczenia przyszli równieżA. S., konkubinaS.–E.oraz mężczyzna o imieniuD.lubD.. To właśnieD.lubD.miał zapytać, gdzie można coś ukraść. Dalej wyjaśnił, iż ten mężczyzna chciał wyłamać drzwi do pomieszczeniaB., więc oskarżony dał mu młotek murarski i przecinak. Wedle relacji oskarżonego ten mężczyzna przy użyciu tych narzędzi chciał wyłamać drzwi do pomieszczeniaB.. Dalej oskarżony wyjaśnił, iż w tym czasie był w swoim pomieszczeniu i słyszał hałasy, że włamuje się do mieszkaniaB.. Oskarżony zaznaczył, że pozostałe osoby były z nim. Ów mężczyzna miał wynieść z mieszkaniaB.telewizor z kartonem i kuchenkę mikrofalową. DalejZ. K.wskazał, że te sprzęty zostały załadowane na jego wózek, zaś on sam przykrył je szmatą. Po jakimś czasie zorientował się jednak, że telewizora nie było już na jego wózku, a mikrofalówka była w innym pomieszczeniu. Dodał, iż w jego pomieszczeniu nie było jużA.i już do niego nie wrócił. W dalszej części oskarżony wyjaśnił, iż jednak przypomina sobie, że to on iD.(lubD.) wyłamali zamek w drzwiach mieszkaniaB.. Nie wiedział jednak, czy on gdzieś poszedł z tym telewizorem, zaśE.iD.wyszli z baraku z rekalamówkami, z których wystawały jakieś przedmioty. W końcowej części konfrontacji raz jeszcze wskazał, iż we włamaniu brały udział dwie osoby, tj. on oraz mężczyzna o imieniuD.lubD., natomiast nie pamiętał, czy oprócz ich dwóch, do mieszkania ktoś jeszcze wchodził.
Podczas kolejnego przesłuchania w dniu 5 lipca 2019 r. oskarżony przyznał się do zarzutu kradzieży z włamaniem dokonanej wspólnie i w porozumieniu z inną osobą i wyraził wolę dobrowolnego poddania się karze (k. 56 – 57). Nadto podtrzymał wyjaśnienia złożone podczas konfrontacji. Dodał, iż poprzedniego dnia się nie przyznawał, bo nie chciał sam odpowiadać za włamanie. Raz jeszcze wskazał, iż prawdą jest, że dokonał tego włamania z mężczyzną o imieniuD.lubD.– znajomymE. G. (1).
W trakcie kolejnych wyjaśnień złożonych w tym samym dniu przed prokurator Prokuratury Rejonowej wG.Z. K.przyznał się do zarzuconego mu czynu i wyjaśnił, że było tak jak opisano w zarzucie (k. 39 –(...)). Następnie wyjaśnił, iż razem zA. S.,E. G. (2)iD.alboD.dokonał kradzieży z włamaniem na szkodęA. B.. Wskazał, iż użyli dwóch młotków murarskich i przecinaka. Po otwarciu drzwi weszli do mieszkania i w czworo spożywali piwo. Dodał, iż była równieżA. G.iI. I.. Gdy skończyli spożywać alkohol, to wyszli wszyscy na korytarz. Z koleiD.wszedł do mieszkania i zaczął pakować rzeczy: kuchenkę mikrofalową, telewizor i drobne rzeczy, a następnie podawał im je przez drzwi. Wyjaśnił, iż mówiąc „nam”, miał na myśliA. S., który kładł je na wózekZ. K.znajdujący się w innym pomieszczeniu. Wskazał, iż on sam pomagał w przekazywaniu rzeczy – odD.doA.. W tym czasieE. G. (3),I. I.iA. G.piły piwo. Potem wszyscy (pozaA. S.) poszli do pustostanu w domu obok. Wówczas oskarżony miał poczuć, że coś się dzieje w pomieszczeniu, gdzie byli wcześniej, że jest zagadywany i dlatego poszedł do swojego wózka – wówczas nie było już rzeczy zabranych z mieszkaniaA. B., zdaniem oskarżonego zabrał jeA. S.. Oskarżony wyjaśnił, że mieli mu dać połowę pieniędzy za telewizor, aS.miał stwierdzić, że w lombardzie(...)na(...)stwierdzono, iż telewizor jest zepsuty.
Składając wyjaśnienia w dniu 23 listopada 2018 r. (k. 108 – 110)Z. K.opisał wygląd trzeciego sprawcy, który miał być na miejscu zdarzenia. Po okazaniu tablicy poglądowej oskarżony wykluczył, by utrwalono na nim wizerunek tego mężczyzny, jednakże wskazał, iż najbardziej podobne są wizerunki na zdjęciach nr 2 i 3. Jednocześnie oskarżony wskazał, iż tego mężczyznę mogła dobrze znaćE. G. (2), gdyż on z nią rozmawiał i razem tam przyszli.
W dniu 17 maja 2019 r. podczas rozprawy oskarżonyZ. K.przyznał się do zarzuconego mu czynu, odmawiając składania wyjaśnień (k. 190 – 190v). Następnie po odczytaniu wszystkich wyjaśnień z postępowania przygotowawczego podtrzymał je, za wyjątkiem pierwszych wyjaśnień.
W odpowiedzi na pytanie sądu wyjaśnił, iżA. S.wynosił telewizor z kuchni mieszkaniaA. B.. Dodał, iż on podał współoskarżonemu karton, żeby schować telewizor. W trakcie swej wypowiedzi ponownie wskazał, iż telewizor został wyniesiony z pokoju do kuchni, następnie przeniesiony przezA.S.na wózek, zaś on osobiście zapakował go w karton i odłożył na wózek.
Przystępując do oceny wyjaśnień oskarżonegoZ. K., wskazać należało iż wobec ich labilności, sąd dał wiarę jego depozycjom w takim zakresie, w jakim znalazły potwierdzenie w pozostałym wiarygodnym dla sądu materiale dowodowym
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoZ. K.złożonym w toku konfrontacji zA. S., w których przyznał iż to on wraz z mężczyzną o imieniuD.lubD.przy użyciu młotka murarskiego i przecinaka wyłamali drzwi do mieszkaniaA. B.(„przypominam sobie, że ja razem zD.lubD.wyłamaliśmy zamek w drzwiach do pomieszczenia zajmowanego przezB.”). W tym bowiem zakresie korespondowały z wyjaśnieniamiA. S.złożonymi w toku tej samej czynności, jak również podczas rozprawy, w których współoskarżony wskazywał na udział innego mężczyzny w zdarzeniu, zaś wobec spójności tych relacji sąd nadał im walor wiarygodności.
W konsekwencji sąd nie dały wiary pierwszym wyjaśnieniom oskarżonegoZ. K., w których sugerował, iż kradzieży z włamaniem na szkodęA. B.mieli dokonać razemA. S., jego konkubina i mężczyzna o imieniuD.lubD., negując tym samym swój udział. Tego rodzaju relacja była sprzeczna z wyjaśnieniamiA. S., w zakresie w jakim sąd nadał jej walor wiarygodności, a przede wszystkim z późniejszymi depozycjami samegoZ. K.. Zdaniem sądu, gdyby oskarżonyZ. K.nie uczestniczył w wyłamywaniu drzwi, to całkowicie nielogiczne byłoby, by następnie złożył obciążające siebie wyjaśnienia.
Sąd dostrzegł przy tym, iż w swych pierwszych wyjaśnieniachA. S.zaprzeczył obecności innego mężczyzny, który miałby uczestniczyć w wyłamywaniu drzwi, jednakże potem zmienił swą relację w tym zakresie i ostatecznie podtrzymał ją podczas rozprawy. Jednocześnie podczas rozprawy zauważalna w wyjaśnieniachA. S.była zamierzona ostrożność co do wskazywania personaliów tego innego mężczyzny, bowiem utrzymywał, iżD. K.to jego sąsiad, ale nie wiedział, czy był on na miejscu zdarzenia, zaś na tablicy poglądowej rozpoznałD. K., jednakże zaprzeczył jego udziałowi w czynie. Niemniej jednak zauważyć należało, iż podczas wyjaśnień w trakcie konfrontacji wskazywał, iż w tym zakresie zZ. K.współdziałał znajomyE. G. (1). Z kolei świadekE. G. (1)wskazywała na obecność na miejscuD. K., który miał przyjść do baraków razem z nią iA. S., jednakże nie miała wiedzy co do jego udziału we włamaniu. Nadto podczas rozprawy potwierdziła, iż mówiąc oD. K.miała na myśl tego mężczyznę, który został do sądu doprowadzony. SamD. K.przesłuchany po pouczeniu zart. 183 kpkzaprzeczył udziałowi w tym czynie, jednakże był on niewątpliwie zainteresowany złożeniem tego rodzaju zeznań. Niemniej jednak w ocenie sądu przytoczone relacjeA. S.iE. G. (1)w powiązaniu z wyjaśnieniamiZ. K., w których kilkukrotnie wskazywał na znajomegoE. G. (1)(przy czym sąd uznał, iż okoliczność, że oskarżony mówił o konkubinieA. S.E. K.bądźE. G. (2)stanowiło wynik omyłki, bowiem w istocie nie budziło wątpliwości sądu o kogo chodziło) o imieniuD.,D.lubD., prowadziły do wniosku, iż to właśnie on współdziałał w wyłamywaniu drzwi do mieszkania. Zdaniem sądu postawaA. S.zarówno podczas pierwszych wyjaśnień, jak i przed sądem wynikała z obawy przedD. K., bowiem był to jego sąsiad, zaśE. G. (1)również w swych zeznaniach prosiła o potraktowanie informacji o obecnościD. K.na miejscu zdarzenia jako niejawnej z uwagi na obawę przed nim. Co więcej, to takżeZ. K.wskazywał, iżA. S.jest bardziej „lękliwy”, stąd mógł zaprzeczać obecności mężczyzny o imieniuD.lubD.. Wprawdzie podczas okazania tablicy poglądowej z wizerunkiemD. K.Z. K.nie rozpoznał na niej mężczyzny, który miałby uczestniczyć w zdarzeniu, to jednak zauważyć należało, iż wskazał na podobieństwo wizerunków mężczyzn oznaczonych nr 2 i 3, zaś pod nr 3 utrwalono wizerunekD. K.. Nadto wskazał wówczas ponownie, iż z pewnością był to mężczyzna dobrze znanyE. G. (1)i to właśnie z nią iA. S.przyszedł na miejsce.
Sąd dał wiarę również wyjaśnieniomZ. K., w których wskazał iż już po otwarciu drzwi do mieszkaniaA. B.do wnętrza wszedł równieżA. S.i uczestniczył w wyniesieniu telewizora. W ocenie sądu to te wyjaśnienia najpełniej korespondowały z relacjąA. S., który negował swoją zgodę na uczestnictwo w wyłamywaniu drzwi, jednakże potwierdzał swoje sprawstwo w zakresie dotyczącym zaboru telewizora i podczas rozprawy wskazał, iż wyniósł go z kuchniA. B.. Wprawdzie na pewnym etapie postępowania zarównoZ. K., jak iA. S.wskazywali, iżA. S.nie wchodził do mieszkania, a telewizor przejął dopiero w późniejszym czasie, jednakże wobec jednoznacznych relacji oskarżonych podczas rozprawy sąd oparł się na nich. Zważyć należało, iż toA. S.przed sądem składał wyjaśnienia jako pierwszy, więc wykluczyć należało, iż jego wyjaśnienia podyktowane były sugestią ze stronyZ. K.. Tego rodzaju ocena sądu znajdowała potwierdzenie również w zeznaniachE. G. (1), która wskazała, iż przed rozprawąA. S.„przyznał się do telewizora”, zaś sąd nie znalazł powodów, by odmówić jej wiary, tym bardziej iż świadek jest konkubinąA. S., a pomimo tego złożyła obciążające go zeznania.
Nadto sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoZ. K., w których wskazywał że po zdarzeniu telewizor zabrałA. S.i poszedł z nim do lombarduB.naulicy (...), bowiem w tym zakresie korespondowały z relacjamiA. S.z postępowania przygotowawczego. Wprawdzie przed sądemA. S.utrzymywał, iż nie poszedł z telewizorem do lombardu, tylko do swojego mieszkania i po sprawdzeniu, iż telewizor jest niesprawny odniósł go w rejon baraków, jednakże sąd nie dał mu wiary wobec sprzeczności tej relacji z jego konsekwentnymi w tym zakresie wyjaśnieniami złożonymi na etapie postępowania przygotowawczego oraz wyjaśnieniamiZ. K.. Podkreślenia wymagało, iż dla rozstrzygnięcia sprawy nie miało znaczenia, czyA. S.poszedł z telewizorem do lombardu, czy do domu, zaś istotne było, iż zabierając telewizor z mieszkania, a następnie z budynku, w którym zamieszkiwałA. B.,A. S.potwierdził, iż jego zamiarem był zabór w celu przywłaszczenia.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoZ. K., iż w czasie zdarzenia był pod wpływem alkoholu, bowiem w tym zakresie korespondowały z wyjaśnieniamiA. S.orazE. G. (1),I. I.,A. G., którzy potwierdzali fakt wspólnego spożywania alkoholu.
ZeznaniaE. G. (1)w dotychczas nieomówionym zakresie sąd ocenił jako wiarygodne, nie znajdując powodów do poddania w wątpliwość ich prawdziwości, jednakże nie miały one większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
ZeznaniaA. B.sąd ocenił jako jasne, wewnętrznie niesprzeczne, a w konsekwencji w pełni wiarygodne. Zauważyć należało, iż treści tych zeznań zarówno co do rodzaju skradzionych przedmiotów, jak i ich wartości nie kwestionowały również strony, a w konsekwencji sąd w pełni oparł się na nich, czyniąc je podstawą ustaleń faktycznych w tym zakresie.
ZeznaniaD. K.sąd ocenił jako niewiarygodne, co zostało już wskazane w trakcie analizy wyjaśnień oskarżonegoZ. K..
ZeznaniaI. I.nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Świadek deklarowała, iż spożywała piwo wtowarzystwie (...)i jego partnerkiA.,E. G. (1)i jej partneraA.oraz mężczyzny o imieniuM.w baraku przyul. (...), jednakże wówczas nikt nie wychodził z mieszkania, zaś ona sama przebywała tam ok. pół godziny. Sąd doszedł do wniosku, iż w istocie nie miał powodów by odmówić jej wiary, bowiem wyjaśnienia samegoZ. K.były niewystarczające do jej podważenia, zważywszy na ich zmienność co do obecności i roli świadka w zdarzeniu. Sąd zważył, zaś iż żadna inna osoba nie wskazywała na jakikolwiek udział świadka w tymże zdarzeniu. W tożsamy sposób należało odnieść się do zeznańA. G., która wprawdzie potwierdzała, iżZ. K.wychodził z mieszkania, a będąc na klatce schodowej widziała otwarte drzwi do mieszkaniaA. B., jednakże nie potrafiła wskazać, co się miało wówczas wydarzyć, podnosząc iż znajdowała się w stanie upojenia alkoholowego i nie pamięta szczegółów.
Sąd podzieliłopinię sądowo - psychiatryczną, bowiem została przygotowana przez lek.psychiatrów posiadających odpowiednią wiedzę oraz doświadczenie zawodowe, a nadto opinia była jasna, logiczna, wewnętrznie niesprzeczna, prowadząc do jednoznacznych wniosków w zakresie poczytalności oskarżonego i nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Sąd dał wiarę pozostałym dowodom, m.in. z dokumentów, odpisów wyroków, protokołów, informacji z systemu NoeSad, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując powodów do poddania w wątpliwość ich autentyczności. Ich wiarygodności i autentyczności nie zakwestionowała również żadna ze stron.
Prokurator zarzucił oskarżonemu w dniu 14 kwietnia 2018 roku w godz. 10:00-21:15 wG.przyul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu zA. S.i inną nieustaloną osobą co do której materiały wyłączono do odrębnego postępowania, dokonał kradzieży z włamaniem w ten sposób, że po uprzednim wywarzeniu drzwi wejściowych domieszkania nr (...)i wejściu do środka z jego wnętrza dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telewizoramarki S. (...)cali, kuchenki mikrofalowej, anteny pokojowej, wiertarki, lutownicy i zapasowe klucze od samochodu, to jest mienia o łącznej wartości 2.500 zł, czym działał na szkodęA. B., przy czym zarzucanego czynu dopuścił się w warunkach recydywy wielokrotnej, w ciągu 5 lat po odbyciu w okresach od 01.10.2013r. do 11.06.2016r. z zaliczeniem okresu od 20.04.2013r. do 09.08.2013r. kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 09 sierpnia 2013 roku, w sprawie(...)za czyn zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk, będąc uprzednio skazanym w warunkachart. 64 § 1 kkza umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 279§ 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk
Art. 279 § 1 kkstanowi, iż karze podlega ten, kto kradnie z włamaniem.
Z przeprowadzonej analizy materiału dowodowego wynikało, iżZ. K.i znajomyE. G. (1)wyważyli drzwi do mieszkaniaA. B.przy użyciu narzędzi, a następnie z jego mieszkania zabrali sprzęty wymienione w akcie oskarżenia, zaś z samych wyjaśnień oskarżonego, jak i okoliczności zdarzenia wynikało, że działali z zamiarem zaboru w celu przywłaszenia. Nie budziło zatem wątpliwości sądu, iż siłowe wyważenie drzwi przy użyciu młotka i przecinaka, a następnie zabór przedmiotów z mieszkania stanowiło wypełnienie znamion czynu zart. 279 § 1 kk. Sąd w konsekwencji doszedł do wniosku, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu, z tym jednak ustaleniem iżA. S.działał z nim oraz inną osobą wspólnie i w porozumieniu wyłącznie w zakresie dotyczącym kradzieży mienia. Zdaniem sądu relacja oskarżonegoZ. K.co do tego, iż to on z innym mężczyzną dokonali wyważenia drzwi w powiązaniu z konsekwentną w tym zakresie wersją wydarzeń przedstawioną przezA. S., który potwierdzał swoje sprawstwo w zakresie dotyczącym kradzieży telewizora, prowadziły do wniosku, iżA. S.nie zgodził się na uczestnictwo we włamaniu, jednakże już w trakcie realizacji czynu przezZ. K.i inną osobę, konkludentnie przystąpił do realizacji znamion przestępstwa kradzieży. NiewątpliwieA. S.dał temu wyraz wchodząc do mieszkaniaA. B.i uczestnicząc w wynoszeniu z niego sprzętów, przy czym nie budziło wątpliwości sądu, iż zamiarem wszystkich mężczyzn był zabór w celu przywłaszczenia, czego zresztą sami oskarżeni nie kwestionowali. Jednocześnie w ocenie sądu bez znaczenia było, co konkretnie wyniósł z mieszkaniaZ. K., a co pozostali mężczyźni, bowiem takie ustalenia nie skutkowałyby przypisaniem odpowiedzialności za kradzież tylko w zakresie danej rzeczy. Współsprawstwo nie polega bowiem na tym, iż każdy ze sprawców musi osobiście podejmować wszystkie zachowania składające się na dany czyn. Z istoty współsprawstwa wynika natomiast, że każdy ze współsprawców ponosi odpowiedzialność za całość uzgodnionego przestępstwa, a więc także w tej jego części, w której znamiona czynu zabronionego zostały zrealizowane zachowaniem innego lub innych współsprawców (post. SN z 1 III 2005 r., III KK 249/04, OSNKW 2005, nr 7-8, poz. 63). Tym samym decydując się na wejście do mieszkania i przystępując do zaboru rzeczy, oskarżony obejmował swoją świadomością zabór nie tylko sprzętów, które osobiście wyniósł, ale także innych, co do których czynności podejmowali działający z nimi współsprawcy. Podkreślenia wymagało, iż z materiału dowodowego nie wynikało bynajmniej, byZ. K.w jakikolwiek sposób wyraził sprzeciw wobec działań pozostałych współsprawców, zaś okoliczności zdarzenia świadczyły o tym, iż każdy ze sprawców w pełni akceptował działania pozostałych, a zatem działali wspólnie i w porozumieniu (oczywiście z tym zastrzeżeniem, iżA. S.akceptował podejmowane przez nich działania w zakresie dotyczącym kradzieży sprzętów). Bez znaczenia pozostawało, który ze sprzętów miał w ramach podziału skradzionych rzeczy pozostać w jego dyspozycji. Z kolei ilość i wartość sprzętów sąd ustalił na podstawie zeznańA. B..
Jednocześnie zaznaczyć należało, iż w opisie czynu, sąd nie wskazał na udziałD. K., bowiem nie był on objęty aktem oskarżenia w tej sprawie i stanowiłoby to naruszenie zasady domniemania niewinności.
Okoliczność, iż oskarżonyZ. K.czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat od odbycia kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego wG.z dnia 9 sierpnia 2013 r., sygn. akt(...)orzeczonej za czyn zart. 280 § 1 kki zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kkskutkowała uznaniem, iż oskarżony działał w warunkach recydywy wielokrotnej zart. 64 § 2 kk.
Sąd nie przyjął natomiast, by czyn ten stanowił wypadek mniejszej wagi z uwagi na okoliczności zdarzenia. Sprzeciwiły się temu m.in. ilość i wartość zabranych rzeczy.A. B.został okradziony z wielu sprzętów codziennego użytku. Zauważyć należało, iżZ. K.czynu tego dopuścił się na szkodę osoby mu znanej, zamieszkałej w tym samym budynku – swojego sąsiada, zaś z materiałów postępowania nie wynikało bynajmniej, by istniał między innymi jakikolwiek konflikt. Nie bez znaczenia było również to, iż był już to drugi czyn oskarżonego na szkodęA. B.. Świadczyło to o braku jakiekolwiek poszanowania ze stronyZ. K.dla zasad współżycia sąsiedzkiego i determinacji oskarżonego w zdobywaniu dóbr materialnych w sposób przestępczy, a wręcz o jego zuchwałości w kontynuowaniu takiej działalności. W tej sytuacji stopień społecznej szkodliwości należało ocenić jako znaczny.
Przestępstwo zart. 279 § 1 kkjest zagrożone karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Jednocześnie wobec uznania, iż oskarżony działał w warunkach zart. 64 § 2 kksąd zobligowany był wymierzyć karę powyżej dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
Wymierzając karę oskarżonemu sąd uwzględnił następujące okoliczności obciążające:

-

działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami;

działanie pod wpływem alkoholu;

działanie w warunkach recydywy wielokrotnej;

-

uprzednią wielokrotną karalność, co prowadziło do wniosku, iż oskarżony nie wyciągnął odpowiednich wniosków z poprzednich skazań, a to z kolei świadczy o wysokim stopniu demoralizacji oskarżonego,

Z kolei łagodząco na wymiar kary wpływało ostateczne przyznanie się przez oskarżonego do winy.
Mając na uwadze wskazane okoliczności, jak i zasady wymiary kary wskazane wart. 53 kksąd wymierzył oskarżonemu karę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzona kara w ocenie sądu nie jest zbyt surowa, bowiem pomimo działania w warunkach zart. 64 § 2 kkoscyluje w dolnych granicach zagrożenia ustawowego. Sąd stanął jednak na stanowisku, iż będzie ona wystarczająca dla zabezpieczenia funkcji zapobiegawczej, represyjnej, jak i wychowawczej.
Sąd orzekł na podstawieart. 46 § 1 kkobowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę solidarnie zA. S.na rzeczA. B.kwoty 2.500 zł.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu sąd orzekł na podstawie §17 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 4 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2019.18 j.t.), gdyż nie zostały one opłacone w żadnej części. Sąd uwzględnił, iż obrońca był obecny na trzech terminach rozpraw.
W oparciu oart. 17 ust 1 i 2 ustawy z dn. 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 1983 Nr 49 poz. 223 ze zm.) sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej, zaś w oparciu oart. 624 § 1 kpkod wydatków postępowania, gdyż uznał, że sytuacja materialna stanowi przeszkodę na drodze do uiszczenia przez niego należności sądowych – oskarżony niedawno opuścił zakład karny, jest osobą bezdomną utrzymującą się ze zbieractwa surowców wtórnych, a zatem aktualnie nie ma możliwości ich pokrycia. W konsekwencji sąd obciążył wydatkami postępowania Skarb Państwa.