Sąd Rejonowy w Świdnicy
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 388/20
Data wyroku: 2020-09-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON

Sygn. akt I C 388/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Ś., dnia 19 sierpnia 2020 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy, I Wydział Cywilny
wskładzie (...)SSR Katarzyna Jamrozy-Szponik
Protokolant: Aleksandra Myszczyszyn
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2020 roku
sprawy z powództwaGminy M.Ś.
przeciwko(...) Sp. z o.o.
o zapłatę

I
oddala powództwo,

II
przyznaje adw.M. N. (1)kwotę 3 600 zł tytułem wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora dla pozwanego,

III
nakazuje powodowi uiścić na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Świdnicy kwotę 2 640 zł tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.

Sygn. akt I C 388/20

UZASADNIENIE
Strona powodowaGmina M.Ś.wniosła pozew przeciwko(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.o zapłatę kwoty 11.992,093 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 1 kwietnia 2019 roku do dnia zapłaty, domagając się nadto zasądzenia zwrotu kosztów procesu.
Uzasadniając swoje żądanie powód wskazał, że pozwany jest użytkownikiem wieczystymdziałki nr (...)położonej wŚ.naul. (...). Z tego tytułu zobowiązany jest uiszczać opłatę za użytkowanie wieczyste do dnia 31 marca każdego roku. Zaległość za rok 2019 roku wynosi 11.992,093 zł.
Postanowieniem Referendarza sądowego z dnia 28 stycznia 2020 roku w oparciu o treśćart. 69 § 1 kpcustanowiono dla pozwanego, kuratora w osobie adw.M. N. (2).
W dniu 12 lutego 2020 roku Referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Świdnicy wydał nakaz zapłaty, od którego kurator wniósł sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu podniósł, iż z przedłożonych dowodów nie wynika, iż pozwana w 2019 roku faktycznie była użytkownikiem wieczystym wskazanej w pozwie nieruchomości, a także jaka obowiązywała stawka opłaty, kiedy została wprowadzona oraz czy jej ewentualne modyfikacje (jeżeli miały miejsce) zostały wprowadzone skutecznie i we właściwym trybie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 15 listopada 2017 roku Urząd Miejski wŚ.sporządził pisma skierowane do pozwanego(...)I.(...)Sp. zo o. z siedzibą weW.dotyczące wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste gruntudziałki nr (...)przyul. (...)w kwocie 11.705,52 zł oraz gruntu –działki (...)przyul. (...)w kwocie 286,51 zł.
Dowód: - zawiadomienia z dnia 15.11.2017 r. – k. 19-20.
Pismem z dnia 16 maja 2019 roku Urząd Miejski wŚ.wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 25.053,49 zł, w tym m. in. kwoty 11.705,52 zł tytułem opłat za użytkowanie wieczyste za rok 2019działki oznaczonej numerem (...)oraz kwotę 286, 51 zł tytułem opłat za użytkowanie wieczystedziałki oznaczonej numerem (...).
Dowód: - wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem odbioru – k. 17 – 18.
Pozwany nie zapłacił stronie powodowej należności wynikających z powyższego wezwania.
Bezsporne.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W ocenie Sądu zarzuty kuratora podniesione w sprzeciwie są zasadne.
W obecnym kształcie procesu cywilnego ustawowo podkreślono jego kontradyktoryjny charakter, czego potwierdzeniem są regulacje zawarte wart. 232 kpciart. 6 kc.Ciężar dowodu spoczywa na stronach postępowania. To one są dysponentem toczącego się procesu i od nich zależy jego wynik. Mają bowiem obowiązek przejawiać aktywność, w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Ciężar udowodnienia zasadności roszczenia spoczywał na powodzie, czemu w ocenie Sądu, powód nie sprostał, dołączając do pozwu jedynie pismo Urzędu Miejskiego wŚ.z dnia 18 września 2019 roku adresowanego do Biura Radców Prawnych, a także zestawienie zaległości z dnia 18.09.2019 roku, zawiadomień kierowanych do pozwanego o wysokości opłaty za użytkownie wieczystedziałek (...)oraz wezwanie do zapłaty.
Tym samym, pomimo zarzutów podnoszonych w sprzeciwie powód nie wykazał, aby rzeczywiście strona pozwana w 2019 roku była użytkownikiem wieczystymdziałek o nr (...), o powyższym bowiem nie może świadczyć treść pism kierowanych przez powoda do pozwanego oraz do Biura(...)Prawych. Jednocześnie powód nie wykazał jaka w owym czasie obwiązywała stawka opłaty i czy ewentualnie była modyfikowana i w jakim zakresie.
Skoro zatem powód nie przedłożył w niniejszym procesie dowodów potwierdzających zasadność swoich roszczeń, powództwo podlegało oddaleniu.
Zgodnie z §1 ust. 1 - 3 Rozporządzenia z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, zwanego dalej „kuratorem”, ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności adwokackie określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawieart. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2017 r. poz. 2368 i 2400), a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny – w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawieart. 225 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych(Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 i 2400 oraz z 2018 r. poz. 138), w obu przypadkach nie mniej niż 60 zł. Wysokość wynagrodzenia w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w kwocie wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej wskazanych stawek minimalnych, jeżeli uzasadnia to: 1) nakład pracy kuratora, w szczególności czas poświęcony na przygotowanie się do działania w postępowaniu, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie; 2) wartość przedmiotu sporu; 3) stopień zawiłości sprawy.
Przepis § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie stanowi, że stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000 zł do 50.000 zł wynosi 3600 zł.
W opinii Sądu nakład pracy kuratora, w tym sformułowanie w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzuty, jego uczestnictwo w rozprawie, wartość przedmiotu sporu uzasadnia przyznanie kuratorowi adw.M. N. (1)wynagrodzenia w wyższej wartości od wskazanej w § 1 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, a mianowicie w wysokości 3.600 zł, która to kwota nie przekracza wysokości stawki minimalnej - o czym orzeczono, jak w pkt. II wyroku.
Jednocześnie oddalenie powództwa skutkowało obciążeniem strony powodowej wydatkami, dlatego w punkcie III wyroku na podstawie art. 113 ust. 1 uksc Sąd nakazał powodowi uiścić na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w Świdnicy kwotę 2640 zł (stanowiącą różnice pomiędzy 3600 zł a uiszczoną przez powoda zaliczką w wysokości 960 zł) tytułem wydatków poniesionych tymczasowo przez Skarb Państwa.