Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 433/19
Data wyroku: 2019-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Grażyna Tokarczyk
Słowa kluczowe: Kara, Względny powód odwoławczy
Podstawa prawna: art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 433/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia13 sierpnia 2019r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący sędzia Grażyna Tokarczyk
Protokolant Dominika Koza
przy udziale Anny Ślusarczyk Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.

po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2019 r.
sprawyD. O.ur. (...)wG.
synaH.iB.
oskarżonego zart. 178a § 1 i 4 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 11 lutego 2019 r. sygnatura akt IX K 1911/18
na mocyart. 437 § 1 kpkiart. 636 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych).

Sygn. akt VI Ka 433/19

(...)
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z 11 lutego 2019 roku sygn. IX K 1911/18 uznałD. O.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, czyli tego, że w dniu 26 sierpnia 2018 roku wG., przyulicy (...)w ruchu lądowym prowadził pojazd mechaniczny markiA.onumerach rejestracyjnych (...)będąc w stanie nietrzeźwości, przy stwierdzonym stężeniu alkoholuw wydychanym powietrzu zawierającym się w przedziale pomiędzy 0,77 mg/l, a 1,08 mg/l oraz będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 01.02.2017 roku o sygnaturze IX K 1211/16 za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, a także w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego przez tenże Sąd opisanym wyżej orzeczeniem to jest o przestępstwo zart 178a§1 i 4 kki za czyn ten na mocyart 178a §4 kkwymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, na mocyart 42 § 3 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, na mocyart 43a§1 i 2 kkorzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w części orzeczenia o karze pozbawienia wolności zarzucił rażącą niewspółmierność kary, wnosząc o zmianę wyroku i wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania lub kary pozbawienia wolności w dolnym wymiarze, alternatywnieo uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności zauważyć trzeba, że w świetle aktualnego brzmieniaart. 69 kk, wobec oskarżonego nie może zostać zastosowany środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności, albowiem był on już uprzednio skazywany na taki rodzaj kary.
Odnosząc się natomiast do pozostałych podnoszonych przez obrońcę okoliczności, które miałyby wskazywać na konieczność zastosowania wobec oskarżonego łagodniejszej sankcji karnej, to sam apelujący ich nie precyzuje poza jednym wypadkiem, zaś Sąd należycie uwzględnił okoliczności, czy to dotyczące przebiegu zdarzenia min. powołaną przez obrońcę trasę, którą się oskarżony poruszał, nakazujące miarkować ocenę stopnia winy i społecznej szkodliwości oskarżonego, czy też te składające się na prognozę społeczno- kryminologiczną, a zatem prowadzące do wniosku o potrzebie zastosowania kary adekwatnej dla spełnienia celów indywidualnoprewencyjnych, czyli wychowawczych, względem sprawcy.
Przeciwko możliwości orzeczenia wobec oskarżonego kar wolnościowych przemawia postawa prezentowana bezpośrednio po ujawnieniu popełnionego przestępstwa, jak i jego uprzednia karalność, wskazująca na kierowanie ataku przeciwko różnym dobrom prawem chronionym, ale dająca obraz demoralizacji oskarżonego. Z kolei kara 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona przez Sąd I instancji nadal pozostaje w dolnych granicach ustawowego zagrożenia i należycie uwzględnia również potrzebę indywidualnego oddziaływania na sprawcę, a zatem tego, aby wykazać nieuchronność kary, ale i jej dolegliwość, która ma zniechęcić do naruszania porządku prawnego.
Mając powyższe Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk, który stanowi, że w razie nieuwzględnienia środka odwoławczego, wniesionego wyłącznie przez oskarżonego (…), koszty procesu za postępowanie odwoławcze ponosi na ogólnych zasadach ten, kto wniósł środek odwoławczy. Nieuwzględnioną apelację wniósł obrońca oskarżonego, zatem oskarżony winien ponieść koszty procesu za postępowanie odwoławcze, brak jest bowiem okoliczności, o których mowa wart. 624 § 1 kpk.