Sąd Okręgowy w Białymstoku
VIII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Ka 195/19
Data wyroku: 2019-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Niezabitowski, Dorota Niewińska, Przemysław Wasilewski –
Słowa kluczowe: Dokumenty
Podstawa prawna: art. 271§1 kk w zb. z art. 270§1 kk

Sygn. akt VIII Ka 195/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 czerwca 2019 roku
Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
PrzewodniczącySSO Przemysław Wasilewski – spr.
Sędziowie:SO Dorota Niewińska
SO Dariusz Niezabitowski
Protokolant Aneta Chardziejko
przy udziale Prokuratora Joanna Bąkowska
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 roku
sprawyS. K.
oskarżonego o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonegoS. K.
od wyroku Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim
z dnia 19 grudnia 2018 roku, sygnatura akt VII K 164/17

I
Wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy.

II
Z asądza od oskarżonegoS. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300,- (trzysta) złotych tytułem opłaty za drugą instancję i obciąża w/w kwotą 50,- (pięćdziesiąt) złotych z tytułu pozostałych kosztów procesu za postępowanie odwoławcze.

    Dorota Niewińska Przemysław Wasilewski Dariusz Niezabitowski

UZASADNIENIE

S. K.został oskarżony o to, że w dniu 24 lutego 2007 roku wC.jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 30 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –M. S., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego to jest o przestępstwo określone wart. 271 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kk.
E. S.został oskarżony o to, że:

1
W dniu 30 grudnia 2004 roku wC., jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 20 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –M. H., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownych rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego tj. o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.;

2
W dniu 3 lutego 2005 roku wC., jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 20 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –Z. K., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownych rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego tj. o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.;

3
W dniu 12 maja 2005 roku wC., jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 20 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –T. B., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownych rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego tj. o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.;

4
W dniu 10 sierpnia 2005 roku wC., jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 20 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –V. Y., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownych rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego tj. o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.

5
W dniu 28 października 2005 roku wC., jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 20 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –A. S., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownych rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego tj. o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.;

6
W dniu 22 marca 2006 roku wC., jako funkcjonariusz(...)wystawił dokument w postaci mandatu karnego o numerze(...)na kwotę 20 złotych w stosunku do obywatela Republiki Białoruś –A. L., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, stwierdzając, iż wymieniony cudzoziemiec w powyższej dacie został ukarany przedmiotowym mandatem, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym podpisem osoby ukaranej jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownych rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego tj. o czyn zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.;

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z 19 grudnia 2018 r. w sprawie o sygn. akt VII K 164/17 oskarżonyS. K.w ramach zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu został uznany za winnego tego, że: w dniu 24 lutego 2007 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 30 złotych obywatelowi Republiki Białoruś –M. S., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego to jest winnym czynu określonego wart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.i na mocyart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na mocyart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 37a k.k.wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 15,00 złotych.
Tym samym wyrokiem oskarżonyE. S.w ramach zarzuconych mu aktem oskarżenia czynów, został uznany za winnego popełnienia tego, że:

⚫

W dniu 30 grudnia 2004 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust.2 pkt.4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 20 złotych obywatelowi Republiki Białoruś –M. H., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego

W dniu 3 lutego 2005 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust. 2 pkt. 4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 20 złotych obywatelce Republiki Białoruś –Z. K., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego

W dniu 12 maja 2005 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust.2 pkt.4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 20 złotych obywatelce Republiki Białoruś –T. B., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego

W dniu 10 sierpnia 2005 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust.2 pkt.4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 20 złotych obywatelowi Republiki Białoruś –V. Y., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego

W dniu 28 października 2005 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust.2 pkt.4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 20 złotych obywatelowi Republiki Białoruś –A. S., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego

W dniu 22 marca 2006 roku wC.jako osoba uprawniona w rozumieniu art. 60 ust.2 pkt.4 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. (Dz.U. Nr 86, poz. 789 z późn. zmianami) o transporcie kolejowym, do wystawienia dokumentu tj. jako funkcjonariusz(...), wystawił w celu osiągnięcia korzyści osobistej mandat karny o numerze(...)na kwotę 20 złotych obywatelowi Republiki Białoruś –A. L., w którym poświadczył nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, tj. fakt ukarania w powyższej dacie wspomnianego cudzoziemca owym mandatem za wykroczenie naruszające przepisy porządkowe obowiązujące na obszarze kolejowym oraz w pociągach i innych pojazdach kolejowych, podczas gdy w rzeczywistości taka sytuacja nie miała wówczas miejsca, a następnie użył tego mandatu z podrobionym przez nieustaloną osobę podpisem „osoby ukaranej” jako autentycznego, poprzez przekazanie go do wpisania do stosownym rejestrów i ewidencji, w tym książki wydarzeń służby ochrony kolei, ewidencji mandatów i przesłanie do(...)Urzędu Wojewódzkiego

i przyjął, że zachowania wyżej opisane stanowią ciąg przestępstw (wskazany wart. 91§1 k.k.) zart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.i na mocyart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, zaś na mocyart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91§1 k.k.w zw. zart. 37a k.k.wymierzył mu karę 350 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10,00 złotych. Na mocyart. 44 § 1 k.k.orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci mandatów o numerach:(...),(...),(...),(...),(...),(...),(...), opisanych szczegółowo w wykazie dowodów rzeczowych(...), a przechowywanych w aktach sprawy na karcie 850, poprzez pozostawienie ich w aktach sprawy. Zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Adw.E. D.prowadzącej Kancelarię Adwokacką wH., kwotę 929,88 złotych, w tym kwotę 173,88 złotych podatku VAT, tytułem zwrotu nieopłaconych kosztów obrony udzielonej z urzędu oskarżonemuE. S.. Zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa tytułem opłat od kar grzywny: od oskarżonegoS. K.kwotę 300,00 złotych, zaś od oskarżonegoE. S.kwotę 350,00 złotych, i obciążyłS. K.kosztami sądowymi w kwocie związanej z jego osobą tj. w kwocie 4.413,32 złotych, zaś oskarżonegoE. S.obciążył ponad koszty procesu opisane w pkt. IV wyroku dalszymi kosztami procesu – w części go dotyczącej - kwotą 4.413,32 złotych.
Apelację od przedmiotowego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Na zasadzieart. 425 § 1 i 2 kpkiart. 444 kpkzaskarżył powyższy wyrok w całości na korzyść oskarżonego. Powołując się na przepisyart. 427 § 1 i 2 kpk,438 pkt. 3 kpkwyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa procesowego, mającą wpływ na treść orzeczenia, mianowicieart. 4 k.p.k.,7 k.p.k.,410 k.p.k.polegającą na oparciu przez Sąd Rejonowy ustaleń jedynie na dowodach niekorzystnych dla oskarżonego poprzez przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów i ocenę dowodów w sposób dowolny, bez uwzględnienia zasad logicznego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co w rezultacie skutkowało błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegającym na uznaniu, iżS. K.swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynuart. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § l k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.podczas gdy prawidłowa ocena całości materiału dowodowego wskazuje, iż oskarżonyS. K.jest niewinny popełnienia zarzucanego mu czynu.
Stawiając powyższy zarzut - na podstawieart. 437 kpkobrońca wniósł o zmianę zaskarżonego Wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego.
Orzeczenie uprawomocniło się w części dotyczącejE. S.bez zaskarżenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcyS. K.okazała się nietrafna.
Wbrew stanowisku skarżącego uznać należy, iż Sąd I Instancji na podstawie zebranego i wszechstronnie ocenionego materiału dowodowego poczynił trafne ustalenia faktyczne, zgodne z zasadami logicznego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego (art. 7 k.p.k.). Wyrazem sędziowskiego przekonania w wymienionej kwestii pozostaje uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia. Sąd Rejonowy szczegółowo ustosunkował się do każdego z dowodów wskazując, które z faktów uznał za udowodnione i na jakich w tej mierze oparł się dowodach oraz dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych (art. 424 § 1 k.p.k.). W oparciu o tak ustalony stan faktyczny prawidłowo wywiódł o winie oskarżonej oraz kwalifikacji prawnej przypisanych jej czynów.
Odnosząc się do naruszenia przez Sąd I Instancji zasady swobodnej oceny dowodów zaznaczyć należy, że zarzut naruszeniaart. 7 k.p.k.wymaga wykazania wad w ocenie konkretnych dowodów dokonanej przez Sąd I Instancji, prowadzących do wniosku, iż przekracza ona granice swobodnej oceny. Tymczasem argumentacja zwarta w uzasadnieniu apelacji nie wykazuje w istocie, że rozumowanie Sądu Rejonowego jest nielogiczne i wadliwe.
Należy bowiem pamiętać o tym, że przekonanie sądu orzekającego o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k.wtedy, gdy:

-

jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410 k.p.k.) i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2 k.p.k.),

stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i niekorzyść oskarżonego (art. 4 k.p.k.),

jest wyczerpujące i logiczne – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego umotywowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 k.p.k.) (por. też wyrok Sądu Najwyższego z 03 marca 1998 roku, V KKN 104/98, Prokuratura i Prawo 1999/2/6, LEX 35095; wyrok Sądu Najwyższego z 28 kwietnia 1997 roku, IV KKN 58/97, Prokuratura i Prawo 1997/11/1, LEX 31393).

Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd nie naruszył przepisów prawa procesowego wskazanych w apelacji.
Sąd Odwoławczy w całości podziela rozważania Sądu Rejonowego dotyczące analizy przepisów prawnych związanych z czynem przypisanym w/w –art. 271 § 3 k.k.w zw. zart. 271 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k., nie widząc potrzeby ich powielania, w tej części odsyła do pisemnych motywów rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego.
Skarżący rdzeniem apelacji czyni uznanie zeznań obcokrajowcaM. S.za wiarygodne i odmówienie tego przymiotu wyjaśnieniom mocodawcy. Powyższe stwierdzenia są dowolne, gołosłowne niepoparte żadnymi argumentami. Obrońca nie przedstawia ani jednego argumentu, który w sposób wiarygodny i przekonujący wspierałby twierdzenie, że obcokrajowiec skłamał i z zemsty za ukaranie go mandatem bądź z innych powodów, złożył niezgodne z prawdą zeznania. Wbrew twierdzeniom apelującego zeznania obcokrajowca są istotnym dowodem winyS. K.. Nielogicznym i niezrozumiałym byłoby narażanie się przez świadka przyjeżdżającego do Polski na odpowiedzialność karną i poważne sankcje, tylko i wyłącznie z powodu niezadowolenia za ukaranie go mandatem w wysokości 30,- zł. Zresztą, jak trafnie Sąd Rejonowy zauważył i wskazał, również inni obcokrajowcy na których zostały wystawione mandaty nie potwierdzili powyższych faktów (T. B.k.1920v, 385;V. Y.k. 1921, 447;T. K.k. 275-276, 285-287;N. A.k. 296, 303-304;V. A.k. 357, 364-366;Z. K.k. 342, 348-350;A. S.k. 568-572, 574-576;M. H.k. 312-313, 322-324;V. V.k. 394, 402-404;J. C.k. 410-411, 421;A. S.k. 539, 545-547;N. C.k. 1118-1129, 1173-1179;K. B.k. 454, 454-459;K. B.z k. 462,465-467;V. I.k. 479, 484-485;J. R.k. 491-492, 494-497;Z.S.k. 499-503;A. S.k. 506, 514-516;E. L.k. 615-617;R. D.k. 1087-1088, 1095). Oczywiście powyższa okoliczność nie byłaby sama w sobie wystarczająca do przypisania winy oskarżonemu, jednak niepotwierdzenie wersji w/w przezM. S.wpisuje się w model działania funkcjonariuszy(...)wC., skazanych za działania analogiczne do działania w/w. Biegłym grafologom w części zdarzeń udało się ustalić kto nakreślił fałszywy podpis w rubryce ukaranego, bądź sprawcy sami wskazali w jakich okolicznościach i kto złożył ten podpis. Uwadze skarżącego uszedł fakt, że pozostałe dowody na których oparł się Sąd konstruując stan faktyczny i przypisując winęS. K., w sposób wymowny przemawiają za prawdziwością zeznań obcokrajowca i winie oskarżonego.
Przede wszystkim z przeprowadzonych opinii biegłych z zakresu badania pisma ręcznego wynika bez cienia wątpliwości, iż poszczególne rubryki na mandacie wystawionym naM. S., za wyjątkiem rubryki w którym winna się podpisać osoba ukarana, wypełnił oskarżony. Nie zdołano ustalić osoby, która nakreśliła podpis na przedmiotowym mandacie w rubryce osoba „ukarana”. Wbrew wskazówkom na druku w tej rubryce został nakreślony podpis nieczytelny, mimo że z adnotacji na druku wynika, iż powinien to być czytelny podpis. Odpowiedzialnym za dopilnowanie prawidłowego wypełnienia druku ścisłego zarachowania był oskarżony.S. K.od samego początku znajdował się wśród osób, które w pismach wskazywali funkcjonariusze(...)wC.niegodzący się na fikcyjne wystawianie mandatów, w celu poprawy statystyk i odniesienia korzyści osobistych w postaci dogodniejszych godzin i form służby. Był on wskazywany przez te osoby jako osoba, co do której istniały przypuszczenia i podejrzenia, że zajmuje się wystawianiem fałszywych mandatów (zeznania świadkówM. W.k. 43, 1492;S. C.k. 29, 1922,A. Ł.k. 38;J. T.k. 1502). Jak zeznałA. Ł.fikcyjne mandaty opiewały na kwoty 20,- oraz 30,- złotych (k. 1484), co jest zrozumiałe biorąc pod uwagę, że sprawcy opłacali je z własnej kieszeni. Mandaty wystawione za rzeczywiście popełnione wykroczenia rozpoczynały się od kwot 50,- złotych wzwyż. Wbrew ogólnym wnioskom forsowanym przez obrońcę, dopiero w razie potwierdzenia fikcyjności mandatu, był formułowany zarzut. Najwymowniejszym tego przykładem jest uznanie przez śledczych wystawionego w badanym okresie przez oskarżonego drugiego mandatu w kwocie 50,- złotych za autentyczny (wyjaśnienia oskarżonego k. 719).
Wbrew twierdzeniom skarżącego zawartym w uzasadnieniu apelacji, nie został naruszonyart. 5 § 2 k.p.k.Sąd Odwoławczy stwierdził, że zasadain dubio pro reodotyczy wątpliwości, jakie w trakcie postępowania może powziąć Sąd orzekający. W razie zaistnienia takiej sytuacji w sprawie i rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyść oskarżonego, zasadnym staje się zarzut naruszeniaart. 5 § 2 k.p.k.Dodać i podkreślić należy, że wątpliwości musi mieć sąd orzekający, a nie strona. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała. Nie ma najmniejszych wątpliwości, żeS. K.w rzeczywistości nie wystawił mandatuM. S.. Dokument wystawiony przez w/w nie odzwierciedlał rzeczywistego stanu rzeczy, a celem poświadczenia nieprawdziwych okoliczności była korzyść osobista sprawcy.
Oskarżony nie był uprzednio karany. Z uwagi na powyższe Sąd Odwoławczy uznał, że wymierzona w/w kara jest odpowiednia, by wymóc na skazanym obowiązek bezwzględnego podporządkowania się obowiązującym przepisom. Orzeczona kara grzywny, spełni wymagania tak w zakresie społecznego oddziaływania, jak i celów zapobiegawczych oraz wychowawczych w stosunku doS. K.. W ocenie Sądu Okręgowego jest to kara sprawiedliwa.
Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku w części związanej z apelacją obrońcy, w tym o których mowa wart. 439 k.p.k.iart. 440 k.p.k., należało zaskarżone orzeczenie utrzymać mocy.
O opłacie orzeczono na mocyart. 8w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223), zaś o pozostałych kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.
Na pozostałe koszty sądowe złożyły się:
- koszty uzyskania informacji o osobie z Krajowego Rejestru Karnego w kwocie 30 zł (art. 618 § 1 pkt 10 k.p.k.w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz.U.2014.861);
- koszt doręczeń wezwań i innych pism – ryczałt – w kwocie 20 zł (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k.w zw. z§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnymDz.U.2013.663 j.t.).

    Dorota Niewińska Przemysław Wasilewski Dariusz Niezabitowski