Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKz 574/19
Data wyroku: 2019-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Michał Marzec

Sygn. akt II AKz 574/19

POSTANOWIENIE
Dnia 9 lipca 2019 roku
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący-Sędzia: SA Michał Marzec
Protokolant:   Damian Skril
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gliwicach Pawła Kwaśnego
po rozpoznaniu w sprawieK. S.
podejrzanego o popełnienie przestępstw zart. 258 § 1 k.k., zart. 299 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 65 § 1 k.k.i inne
zażalenia obrońcy podejrzanego
na postanowienie Sądu Okręgowego w Gliwicach
z dnia 5czerwca 2019 roku, sygn. akt IV Kp 520/19
w przedmiocie przedłużenia czasu trwania tymczasowego aresztowania
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n a w i a
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2019 roku, sygn. akt IV Kp 520/19, Sąd Okręgowy w Gliwicach na mocyart. 263 § 2 k.p.k.,art. 249 § 1 k.p.k.,art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.,art. 258 § 2 k.p.k.przedłużył środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania zastosowany wobec podejrzanegoK. S.postanowieniem Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 10 stycznia 2019 roku, sygn. akt IX Kp 21/19, na dalszy czas oznaczony, tj. do dnia 8 września 2019 roku do godz. 10:15.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł obrońca podejrzanego zarzucając obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na jego treść, tj.art. 249 § 1 k.p.k.,art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.,art. 258 § 2w zw. zart. 258 § 4 k.p.k.orazart. 257 k.p.k.
W oparciu o wskazane zarzuty obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie wniesione przez obrońcę podejrzanego nie zasługiwało na uwzględnienie, gdyż na obecnym etapie postępowania przygotowawczego w stosunku doK. S.w dalszym ciągu zachodzi konieczność stosowania izolacyjnego środka zapobiegawczego, celem zabezpieczenia jego prawidłowego przebiegu.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że analiza akt sprawy w aspekcieart. 249 § 1 k.p.k.nie przynosi odmiennych od Sądu Okręgowego ustaleń oraz wniosków, wskazujących na to, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, przytoczonyin extensow uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, pozwala na przyjęcie dużego prawdopodobieństwa dopuszczenia się przez podejrzanego zarzucanych mu czynów. Oczywistym przy tym pozostaje, że choć kwestia zakresu odpowiedzialności podejrzanego w zakresie danego zarzuconego mu czynu, jak i jego kwalifikacji prawnej do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia pozostaje otwarta, tym niemniej zgromadzony dotychczas w sprawie materiał dowodowy w dużym stopniu uprawdopodobnia popełnienie ich przez podejrzanego. Podkreślić w tym miejscu trzeba, iż przesłanka ogólna zart. 249 § 1 pkt 2 k.p.k.nie była kwestionowana przez skarżącego. Z uwagi zaś na konieczność zweryfikowania zebranych w sprawie dowodów i jednocześnie linii obrony podejrzanego, co jest możliwe jedynie na drodze procesowej, aktualna jest także druga z przesłanek stosowania środka zapobiegawczego wynikająca zart. 249 §1 k.p.k.w postaci konieczności zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Wobec podejrzanego aktualności nie straciły także przesłanki szczególne w postaci realności grożącej mu surowej kary (art. 258 § 2 k.p.k.) oraz prawdopodobieństwa podejmowania przez niego bezprawnych działań zmierzających do utrudniania prowadzanego postępowania w sprawie, o których stanowiart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.
W tym aspekcie zauważyć trzeba, że biorąc pod uwagę charakter zarzucanych podejrzanemu czynów, z czym związane jest surowe zagrożenie karą pozbawienia wolności, oraz ich wysoki stopień społecznej szkodliwości, wynikający w szczególności ze sposobu działania podejrzanego, to jest wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, skali przestępczego procederu, z którego to miał sobie uczynić stałe źródło dochodu, czy wysokości szkody jaką miał wyrządzić w mieniu Skarbu Państwa, jak również z jego uprzedniej karalności uprawnionym jest wniosek, że podejrzanemu realnie grozi wymierzenie surowej kary w rozumieniuart. 258 § 2 k.p.k.Wbrew twierdzeniu skarżącego, zagrożenie surową karą nie jest w tym przypadku samoistną przesłanką przedłużenia tymczasowego aresztowania, ponieważ występuje obok przesłanki wskazanej wart. 249 § 1 k.p.k., a więc kumulatywnie. Trudno też mówić o obrazie przepisuart. 258 § 4 k.p.k.skoro nie był podstawą prawną wydanego postanowienia Sądu Okręgowego.
W tej sytuacji nie sposób więc odmówić racji Sądowi Okręgowemu, że surowość grożącej podejrzanemu kary pozbawienia wolności uzasadnia obawę, że w przypadku przebywania na wolności mógłby on podjąć bezprawne działania zmierzające do zakłócenia prawidłowego toku postępowania, o których mowa wart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.Przestępstwa zarzucane podejrzanemu miały być popełniane we współdziałaniu z innymi osobami. W przypadku podejrzanego to współdziałanie miało mieć miejsce w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w dodatku utworzonej głównie z osób dla niego bliskich, a to syna, byłej żony, a także konkubiny. Sprawia to, że w takiej sytuacji uzasadniona jest z jego strony obawa zakłócania właściwego przebiegu dalszego postępowania poprzez podejmowanie działań, o których mowa w przepisieart. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.W sprawie trwa w dalszym ciągu zabezpieczanie i gromadzenie kolejnych dowodów, należy przeprowadzić także czynności z udziałem podejrzanego.
Analiza zażalenia prowadzi do wniosku, że podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia przez sąd I instancji przepisuart. 257 § 1 k.p.k., okazał się chybiony. Sam fakt przedłużenia środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania poparty szczegółowymi rozważaniami odnośnie przesłanki ogólnej (art. 249 § 1 k.k.) i przesłanek szczególnych (art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k.iart. 258 § 2 k.p.k.), które legły u podstaw zaskarżonej decyzji procesowej przemawia za tym, że Sąd Okręgowy nie widział innej aniżeli areszt, formy skutecznego zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania.
Niewątpliwie w analizowanej sprawie z uwagi na jej szczególne okoliczności nie można było ukończyć postępowania przygotowawczego w zakreślonym dotychczas terminie. Konieczność realizacji przez organ prowadzący śledztwo kolejnych, licznych wskazanych we wniosku oskarżyciela publicznego czynności uniemożliwiła natomiast zakończenie postępowania przygotowawczego w terminie określonym wart. 263 § 1 k.p.k., dlatego też stanowisko sądu I instancji wskazującego na zaistnienie przesłanek zart. 263 § 2 k.p.k.jest w pełni prawidłowe. Śledztwo toczy się przy tym sprawnie, o czym świadczy ilość czynności przeprowadzonych w ostatnim czasie.
Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się również względem podejrzanego okoliczności zart. 259 k.p.k., które mogłyby wskazywać na potrzebę odstąpienia od stosowania tymczasowego aresztowania.

ZARZĄDZENIE
- odpis postanowienia doręczyć podejrzanemuK. S.z pouczeniem o jego prawomocności i jego obrońcy,
- zwrócić akta sprawy.
Katowice, dnia 9 lipca 2019 r.