Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 784/17
Data wyroku: 2019-07-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek

Sygn. akt II W 784/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 lipca 2019 roku
Sąd Rejonowy w Puławach, II Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek
w obecności protokolanta: starszego sekretarza sądowegoA. P.,E. K.
przy udziale oskarżyciela publicznegoI. W.,A. Ż.Z KPP wP.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22.02.2018r. 05.04.2018r., 21.06.2018r., 25.09.2018r.,04.12.2018r. , 14.05.2019r., 17.06.2019r.,08.07.2019r.
sprawyH. W.córkiM.iA. z domu B.,urodzonej (...)wP.
obwinionej o to, że

1
w dniu 8 marca 2017 roku o godz. 22:50 wP., woj.(...)naul. (...)dokonała umyślnego uszkodzenia telefonu komórkowegoH. (...)czyniąc straty w wysokości 200 złotych, na szkodęA. Ś., tj. o wykroczenie z art. 124§1 kw

2
w czasie i miejscu jak wpkt Ispożywała napój alkoholowy w postaci piwa w miejscu objętym zakazem spożywania napojów alkoholowych, tj. o wykroczenie zart.431ust. 1 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałania alkoholizmowi

I
obwinionąH. W.uniewinnia od popełniania zarzucanej jej czynów;

II
koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II W 784/17

UZASADNIENIE
H. W.została obwiniona o to, ze w dniu 8 marca 2017r. o godzinie 22.50 wP.woj.(...)naulicy (...)dokonała umyślnego uszkodzenia telefonu komórkowegoH. (...)czyniąc straty wysokości 200 zł na szkodęA. Ś.tj. o czyn zart. 124 § 1kw, oraz w czasie i miejscu jak wpkt Ispożywała napój alkoholowy w postaci piwa w miejscu objętym zakazem spożywania napojów alkoholowych tj. o czyn z 431ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 8 marca 2017r.P.woj.(...)H. W.wspólnie zC. I.byli u jego ciotki. W drodze powrotnej naulicy (...)oboksklepu (...)spotkaliP. W., jeszcze wówczas mężaH. W.oraz jego siostrzenicęA. Ś..H. W.pozostawała w konflikcie ze swoim wówczas mężem, z którym się rozstała, bowiem się nad nią znęcał psychicznie i fizycznie, za co został w konsekwencji skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Puławach w sprawie II K(...). Pomiędzy wyżej wymienionymi doszło do awantury z zainicjowanej przezP. W..A. Ś.nagrywała przebieg zdarzenia telefonem, gdyż prosił ją o toP. W..H. W.nie pozwalała ww. nagrywać tego zdarzania, zasłaniała telefon ręką, ale nie wytrąciła go z rękiA. Ś.wbrew jej twierdzeniom.H. W.przebywała wówczas ze swoim partnerem,C. I., który spożywał piwo.H. W.nie spożywała piwa (wyjaśniania obwinionej k. 56v-57,114; zeznaniaC. I.k.60-60v; opinia biegłego z zakresu mechanoskopii k.93v-94v,114-114,151v-152; protokół eksperymentu procesowego k. 122-124, dokumentacja fotograficzna wraz z płytą CD k. 128-129,131v; odpis wyroku wraz z uzasadnieniem k. 142- 148).
Obwiniona nie przyznała się do zarzucanych jej czynów, złożyła wyjaśnienia zgodnie z ustalonym stanem faktycznym. Zaprzeczyła aby uszkodziła telefon pokrzywdzonej, podobnie jak to, iż spożywała piwo w miejscu objętym zakazem spożywania napojów alkoholowych. Zasłaniała ręką telefon pokrzywdzonej, aby jej nie nagrywała.P. W.był cały czas agresywny, wyklinał ich. W związku z tym wezwała policję, ale po przybyciu policji nikt nie zgłaszał uszkodzeń telefonu ( k. 56v-57).
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Sąd uznał wyjaśniania obwinionej nie przyznającej się do popełnienia zarzucanych jej czynów za wiarygodne, bowiem były one rzeczowe oraz logiczne a ponadto korespondowały z pozostałym materiałem dowodowym a w szczególności z zeznaniamiC. I., opinią biegłego z zakresu mechanoskopii, protokołem eksperymentu procesowego a w szczególności jego wynikami, dokumentacją fotograficzną wraz z płytą CD obrazującą przebieg zdarzania, odpisem wyroku wraz z uzasadnieniem, dotyczącym skazaniaP. W.za czyn polegający na znęcaniu się psychicznym i fizycznym nadH. W.. Wiarygodność wyjaśnień obwinionej podnosi fakt wezwania na miejsce zdarzenia policji i fakt, iżA. Ś.nie zgłaszała wówczas uszkodzenia telefonu funkcjonariuszom policji ( por. zeznaniaP. G.iJ. B.).
Jako wiarygodne Sąd ocenił zeznania świadkaC. I.( k. 60-60v), albowiem świadek w sposób rzeczowy i logiczny przedstawił przebieg zdarzenia z dnia 8 marca 2017r., który korespondowały z materiałem dowodowym w postaci przede wszystkim wyjaśnień obwinionej a także opinią biegłego z zakresu mechanoskopii, protokołem eksperymentu procesowego, zapisem przebiegu zdarzenia uwidocznionym na płycie CD, które to dowody Sąd uznał za wiarygodne.
W tym miejscu Sąd odniesie się do dowodu z opinii biegłego z zakresu mechanoskopii (k. 93v-94v,114-114,151v-152). Biegły stwierdził, iż na podstawie samej dokumentacji fotograficznej nie jest w stanie wydać kategorycznej opinii, jednakże te uszkodzenia telefonu uwidocznione na zdjęciach dołączonych do akt sprawy mogły powstać na skutek nadepnięcia na telefon. Według niego telefon upadał a potem mógł zostać nadepnięty. Bardziej prawdopodobne jest to, iż musiało dojść do spowodowania uszkodzeń w sposób punktowy tj. poprzez nadepnięcie na niego, uderzenie młotkiem. Przedmiotowa opinia wprawdzie nie jest kategoryczna, jeżeli chodzi o wnioski w zakresie mechanizmu powstania stwierdzonych uszkodzeń, jednakże biorąc pod uwagę, wyniki przeprowadzonego eksperymentu procesowego oraz twierdzenia obwinionej, to Sąd nie ma wątpliwości, iż uszkodzenia telefonu musiały powstać w innych okolicznościach, niż te wskazane przez pokrzywdzoną. Biegły w sposób szczegółowy i wyczerpujący wyjaśnił mechanizm powstania uszkodzeń w oparciu o dostępny materiał dowodowy. Dlatego też brak jest podstaw do jej kwestionowania. Nie ma też podstaw do kwestionowania wyników eksperymentu procesowego, chociażby z tego powodu, iż warunki i miejsce, w których zaistniało zdarzanie są po prostu w sposób naturalny obecnie do nieodtworzenia.
Przechodząc do oceny zapisu nagrania stwierdzić należy ,iż nie potwierdza sprawstwa obwinionej w zakresie czynu dotyczącego uszkodzenia telefonu, albowiem z zapisu to nie wynika, podobnie jak i to, iż obwiniona spożywała alkohol w postaci piwa w miejscu objętym zakazem spożywania alkoholu. Wynika natomiast z niego w jaki sposób zachowywał sięP. W.oraz to, iżA. Ś.nagrywała obwinioną i jej partnera, na coH. W.nie wyrażała zgody. Zwrócić należy także uwagę na dołączoną do akt dokumentację fotograficzną dotyczącą telefonu komórkowego ( k.6-7) i tą dołączoną przez obrońcę obwinionej przedstawiającejA. Ś.z telefonem w ręku ( k. 128), który ma inny kolor, niż ten który miał być uszkodzony przez obwinioną, zgodnie z twierdzeniamiA. Ś.. To powoduje dużą wątpliwość co do faktu uszkodzenia telefonu w okolicznościach podanych przez pokrzywdzoną, bardziej uprawnione jest twierdzenie, iż historia ta została stworzona na potrzeby niniejszego postępowania w odwecie za sprawę dotyczącą znęcania sięP. W.nad obwinioną.
Nie poszerzyły znacząco materiału dowodowego zeznaniaP. G.(k.77v-78) iJ. B.(k. 82v-83), korzy nie posiadali szczegółowej wiedzy w zakresie czynów, będących przedmiotem postępowania, potwierdzili jedynie uczestnictwo w interwencji policyjnej z udziałem stron w dniu 8 marca 2017r.
W świetle powyższych dowodów w tym przede wszystkim wyjaśnień obwinionej Sąd nie dał wiary zeznaniomA. Ś.( k. 57v-58,3v,113v) iP. W.(k.59-59v) którzy przedstawiali zupełnie odmienny przebieg zdarzeń niż ten, który został ustalony przez Sąd. Świadkowie jako osoby skonfliktowane z obwinioną miały uzasadnione podstawy aby okoliczności zdarzenia przedstawiać w sposób niezgody z rzeczywistością. Chcieli niewątpliwe zdyskredytować obwinioną i z czystej złośliwości przedstawiali nieprawdziwe fakty.
Sąd nie miał również zastrzeżeń do dowodów w postaci dokumentów, których nie kwestionowały także strony bowiem pochodzą od osób kompetentnych, realizujących przy ich sporządzaniu swoje obowiązki służbowe.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy oceniony w wyżej zaprezentowany sposób nie daje podstaw do przypisania obwinionej popełnienia zarzucanych jej czynów.
Tezę wniosku o ukaranie miały potwierdzić przede wszystkim zeznania pokrzywdzonej, jednakże Sąd nie dał im wiary, o czym była mowa wyżej w uzasadnieniu.
Także inne dowody przeprowadzone w sprawie przez Sąd z urzędu oraz na wniosek stron nie doprowadziły do przyjęcia, iż obwiniona popełniła czyny o którym mowa we wniosku o ukaranie.
Wobec tego na podstawieart. 62 § 3 k.p.w.w zw. zart. 5 § 1 pkt 1 k.p.w.przy takich wątpliwościach natury faktycznej co do tego, iż obwiniona jest odpowiedzialna za zaistnienie zarzucanych jej wykroczeń stosownie do zasady in dubio pro reo (art. 5 § 2 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.) należało uniewinnić ją od ich popełnienia.
Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadniaart. 118 § 2 k.p.w.
W tym stanie rzeczy i na podstawie powołanych przepisów Sąd orzekł jak w wyroku.