Sąd Apelacyjny w Poznaniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 6/19
Data wyroku: 2019-02-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Mariusz Tomaszewski, Przemysław Strach, Marek Kordowiecki
Podstawa prawna: art. 284 § 2 k.k., art. 439§ 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17§1 pkt 9 k.p.k. i w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., art. 60 § 3 k.k. i art. 60 § 2 k.k.
Teza: a) Ramy postępowania jurysdykcyjnego są określone przez zdarzenie historyczne opisane w akcie oskarżenia, a nie przez poszczególne elementy tego opisu. Zatem, zasada skargowości nie ogranicza sądu w ustaleniach wszystkich cech faktycznych tego zdarzenia oraz w zakresie oceny prawnej rozpoznawanego czynu. W konsekwencji, sąd nie jest związany ani szczegółowym opisem czynu zawartym w zarzucie aktu oskarżenia, ani kwalifikacją prawną nadaną temu czynowi przez oskarżyciela. To zaś wskazuje jednoznacznie na możliwość w ramach tej samej skargi prokuratorskiej przyjęcia w miejsce zarzucanego przestępstwa przywłaszczenia powierzonej rzeczy, przestępstwa oszustwa dotyczącego tego samego przedmiotu.

b) Podkreślić należy za Sądem Najwyższym, iż „po prawomocnym umorzeniu postępowania przygotowawczego prokurator - bez zastosowania instytucji przewidzianych w art. 327 § 1 i 2 k.p.k. oraz art. 328 k.p.k. - nie dysponuje prawem do skargi publicznej i nie może go odzyskać w sposób dorozumiany w drodze kontynuowania czynności procesowych w ramach dotychczasowego postępowania lub ich przeprowadzenia w innym postępowaniu. W sytuacji, gdy brak jest decyzji procesowej stosownej do stadium, w którym wcześniej umorzono postępowanie, a przewidzianej w ww. przepisach, wniesiony przez prokuratora akt oskarżenia trzeba traktować jako pochodzący od osoby, która skutecznie wyzbyła się swego uprawnienia. Prawo do skargi, z której oskarżyciel przecież zrezygnował, nie zostało bowiem odzyskane w sposób przewidziany przez procedurę” (patrz: wyrok SN z dnia 9 października 2008 r., V KK 252/08, LEX nr 465591).Powyższe więc oznacza, iż w niniejszej sprawie wystąpiła tzw. „konsumpcja skargi publicznej”, bowiem prokurator, skoro nie podjęto o ten konkretny czyn umorzonego śledztwa, nie posiadał uprawnienia do oskarżenia o jego popełnienie Marka Wiórka, zaś Sąd I instancji nie mógł orzec o odpowiedzialności karnej oskarżonego o to przestępstwo. Skoro zaś Sąd I instancji to uczynił to zaskarżony wyrok w tym zakresie dotknięty jest bezwzględną przyczyną odwoławczą, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. 

c) Aby w ogóle móc zastosować to obligatoryjne nadzwyczajne złagodzenie kary, to oskarżony powinien ujawnić „wobec organu powołanego do ścigania przestępstw” informacje dotyczące osób uczestniczących w popełnieniu przestępstwa oraz istotne okoliczności jego popełnienia, co wprost przecież wynika z treści tego przepisu. Skoro więc oskarżony ujawnił te informacje dopiero na rozprawie głównej a nie w toku postępowania przygotowawczego, to zastosowanie na tej podstawie nadzwyczajnego złagodzenia kary było niedopuszczalne

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 lutego 2019 roku
Sąd Apelacyjny w Poznaniu II Wydział Karny w składzie :
Przewodniczący: SSA Przemysław Strach
Sędziowie: SSA Mariusz Tomaszewski
SSA Marek Kordowiecki (spr.)
Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Ziembiewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań-Wilda w Poznaniu Niny Tybinkowskiej-Siepsiak

po rozpoznaniu w dniu 27.02.2019 r.
sprawyM. W.
oskarżonego zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu
z dnia 18 września 2018 roku sygn. akt XVI K 94/17
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
a) na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.w z. zart. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.uchyla zaskarżony wyrok w części skazującej oskarżonegoM. W.w punkcie 3 i umarza wobec oskarżonego postępowanie o zarzucane mu przestępstwo zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.opisane w punkcie II części wstępnej tego wyroku,
b) uzupełnia kwalifikacje prawne przestępstw przypisanych oskarżonemu wpunktach 1 i 2o przepisart. 4 § 1 k.k.,
c) w podstawie prawnej orzeczonej oskarżonemu kary za przestępstwo przypisane mu wpunkcie 2w miejsce przepisuart. 60 § 3 k.k.przyjmuje przepisart. 60 § 2 k.k.,
d) uchyla orzeczoną wpunkcie 4karę łączną i w jej miejsce na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., łącząc wymierzone oskarżonemu wpunktach 1 i 2kary jednostkowe pozbawienia wolności, orzeka wobec oskarżonego karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.warunkowo zawiesza na okres 4 (czterech) lat próby i na podstawieart. 73 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.oddaje oskarżonego w tym okresie pod dozór kuratora sądowego;
II. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;
III. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze oraz od opłaty za obie instancje.
Marek Kordowiecki Przemysław Strach Mariusz Tomaszewski