Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 457/17
Data wyroku: 2019-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: SSR Mariusz Popławski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 158§1 kk

Sygn. akt II K 457/17

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 kwietnia 2017 r w godzinach przedpołudniowych przed Sądem Rejonowym w Piszu odbyła się rozprawa główna w sprawieA. K.oskarżonego o przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W rozprawie tej wziął udział oskarżonyA. K., który złożył wniosek o skazanie go bez przeprowadzenia rozprawy za zarzucone mu przestępstwa. Wniosek został uwzględniony przez sąd , który zgodnie z propozycjąA. K.wymierzył mu wyrokiem karę łączną roku bezwzględnego pozbawienia wolności. Jednym z dowodów w sprawie oskarżonego były obciążające wymienionego zeznaniaR. S.zamieszkałego wB.. Po rozprawieA. K.udał się doB.gdzie przebywał w towarzystwie swego kuzynaD. A..A. K.był zły naR. S.za to , że obciążył go swymi zeznaniami. Poprosił swego kuzyna aby udał się wraz z nim do miejsca zamieszkaniaR. S.aby go pobić. Oskarżeni około godz. 19.00 udali się do bloku mieszkalnego przyul. (...)gdzie zamieszkuje pokrzywdzonyR. S.. Do drzwi mieszkania pokrzywdzonego zapukałD. A.i po wejściu do środka poprosiłR.S.o rozmowę na klatce schodowej. Gdy pokrzywdzony schylił się aby zawiązać buty został wypchnięty na korytarz przez stojącego za nimD. A.. Na klatce schodowej obaj oskarżeni bili pięściami oraz kopaliR. S.. Odgłosy bicia na klatce schodowej usłyszał wujek pokrzywdzonegoG. S.. Wyszedł on na klatkę schodową i widząc co się dzieje odpychał agresywnych napastników. Oskarżeni opuścili klatkę schodową , zaśG. S.zadzwonił po Policję. W wyniku bicia przez oskarżonychR. S.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia twarzy i pleców oraz niewielkich rozcięć naskórka twarzy. Obrażenia te naruszyły czynność narządów ciała na czas poniżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 2 kk. Bijąc i kopiąc pokrzywdzonego oskarżeni nie narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo spowodowania śmierci albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 kklubart. 157 § 1 kk.
/dowód: zeznanieR. S.k.2v-3,24v; zeznanieG. S.k.9v-10 ; zeznanieA. C.k.158v; zeznanieO. P.k.158v; zeznanieA. B.k.159; zeznanieM. D.k.159; zeznanieK. T.k. 159; zeznanieK. K.k.163v ; dokumentacja medyczna pokrzywdzonego k.7; protokół oględzin osobyR. S.z dokumentacją zdjęciową k. 11-13; opinia sądowo lekarska k. 22, 66v-67, 150v; akta sprawy sygn. II K 700/16 SR w Piszu ; wyjaśnienia oskarżonegoD. A.k. 149v; wyjaśnienia oskarżonegoA. K.k.95-95v,150/
OskarżonyD. A.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu . W swych wyjaśnieniach podał , że został fałszywie oskarżony przezR. S.. Nie był u niego i nie dokonał jego pobicia. Stwierdził , że nie pamięta co robił w dniu 24 kwietnia 2017 r(k.149v).
OskarżonyA. K.nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym podał , że w dniu 24 kwietnia 2017 r nie mógł być u pokrzywdzonego , ponieważ był wtedy za granicą w Niemczech(k. 95-95v)
W trakcie rozprawy głównej wyjaśnił , że w dniu 24 kwietnia 2017 r po rozprawie sądowej przebywał w towarzystwie swego kuzynaD. A.. W godzinach od około 16.00 do 22.00 mężczyźni przebywali w pizzerii(...)wB.. Oskarżony nie chodził do miejsca zamieszkania pokrzywdzonego(k.150).
Sąd zważył, co następuje:
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniomD. A.. Wyjaśnienia oskarżonego są w oczywisty sposób sprzeczne z zeznaniamiR. S.(k.2v-3,24v)iG. S.(k.9v-10) ,którym sąd dał wiarę.Oskarżony został wskazany przez wymienione osoby , które rozpoznały w nim jednego z napastników.D. A.stwierdził , że został fałszywie oskarżony przez świadków , jednak nie wskazał racjonalnego powodu dlaczego osoby te miałyby się tego dopuścić. Zdaniem sąduD. A.za namową swego kuzynaA. K.udał się do miejsca zamieszkaniaR. S.aby tam wziąć udział w jego pobiciu. Na rozprawie podawał nieprawdę , co było wyrazem przyjętej taktyki procesowej.
Z podobnych względów sąd nie dał wiary wyjaśnieniomA. K.. Oskarżony ten miał wyraźny powód aby zemścić się na pokrzywdzonym. Biorąc udział w sprawie sądowej w której został oskarżony o przestępstwa polegające na udzielaniu innym osobom narkotyków , dowiedział się , że został obciążony zeznaniami przezR. S.. WymierzonaA. K.kara roku pozbawienia wolności wywołała u niego przypływ złości wobecR. S.. W ocenie sąduA. K.nie wyjaśniał szczerze twierdząc , że do późnych godzin wieczornych przebywał w pizzerii(...)i z niej nie wychodził. Pewne zdziwienie budzą słowa oskarżonego , który stwierdził , że do wymienionego lokalu gastronomicznego udał się około godz. 16.00 aby coś zjeść a następnie przebywał tam przez około 6 godzin. Konsumpcja pizzy zazwyczaj nie zabiera aż tyle czasu. Słów oskarżonego nie potwierdziła żadna z przesłuchanych w sprawie osób. Wyjaśniając nieprawdziwie oskarżony chciał uniknąć odpowiedzialności za zarzucone mu przestępstwo.
Sąd dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonegoR. S.(k.2v-3,24v)oraz jego wujkaG. S.(k.9v-10).Świadkowie opisali zdarzenie podczas którego pokrzywdzony został napadnięty i bity przez oskarżonych. Zeznania świadków korespondują ze sobą wzajemnie jak również korespondują z danymi zawartymi w protokole oględzin ciała pokrzywdzonego(k. 11-13)oraz z opinią sądowo lekarską(k. 22, 66v-67, 150v).W dokumentach tych utrwalono obrażenia ciała jakich doznał pokrzywdzony.
Zeznania świadków -O. P.(k.158v) ,A. B.(k.159),M. D.(k.159) ,K. T.(k. 159)miały marginalne znaczenie dla ustaleń faktycznych w sprawie.
Z pewną dozą nieufności sąd ocenił zeznanieK. K.(k.163v). Opis przedstawiony przez świadka wydaje się być mało prawdopodobny. Po tym jakR. S.został pobity przezA. K.nie jest logicznym , że pokrzywdzony szukał kontaktu z oskarżonym a nawet chciał podać mu rękę . Zauważyć należy , że w dniu zajściaA. K.zabrał ze sobąD. A., który miał wywabić pokrzywdzonego z mieszkania na korytarz.A. K.zapewne wiedział , żeR. S.nie wyszedłby na korytarz gdyby wiedział kto tam na niego oczekuje. Sąd stanął na stanowisku , że z racji pokrewieństwa łączącegoK. K.zA. K.świadek zeznawała mało obiektywnie. Zeznanie świadka miało prawdopodobnie na celu wzbudzenie w sądzie poglądu , żeR. S.to osoba niegodna zaufania.
Sąd dał wiarę informacjom utrwalonym w pozostałych dokumentach. Nie ujawniły się okoliczności nakazujące wątpić w ich prawdziwość . W szczególności jako rzetelną i obiektywną oceniono opinię biegłego z zakresu medycynyK. Z.(k. 22, 66v-67, 150v). Na ciele pokrzywdzonego stwierdzono nieliczne i niewielkie obrażenia w postaci stłuczeń oraz rozcięcia naskórka na twarzy. Sąd zgodził się z biegłym ,który na podstawie widoku obrażeń i ich umiejscowienia doszedł do wniosku , że sposób działania sprawców nie naraził pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 158 § 1 kk. Widocznie siła uderzeń zadawanych przez oskarżonych nie była duża skoro na ciele pokrzywdzonego pozostały stosunkowo powierzchowne obrażenia. Zdarzenie rozegrało się na klatce schodowej gdzie nie było wiele miejsca pozwalającego na wyprowadzenie mocnego ciosu nogą czy ręką. NadtoR. S.podjął dość efektywną obronę przyciskając ciałemD. A.do drzwi oraz zasłaniając twarz rękami. W czasie zdarzenia interweniowałG. S., który bronił swego bratanka. Dla przypisania występku zart. 158 § 1 kknie jest wystarczające stwierdzenie, że kilku sprawców pobiło człowieka, bądź biło się ze sobą wzajemnie . Niezbędne jest po temu ustalenie realności (wysokiego prawdopodobieństwa) następstw wymienionych przepisemart. 158 § 1 kk(zob. wyrok SA w Krakowie z 05.05.1994 r., II AKr 46/94, KZS 1994, Nr 5, poz. 17). W realiach rozpatrywanej sprawy w następstwie działania oskarżonych skutek takiego rodzaju nie zaistniał.
Ustalony stan faktyczny uprawnia do przyjęcia , że oskarżeniD. A.iA. K.dopuścili się zarzuconego im czynu. Motywem działania oskarżonych , a przynajmniej oskarżonegoA. K., była zemsta za zeznanie złożone przezR. S.w toku postępowania toczącego się przed Sądem Rejonowym w Piszu pod sygnaturą II K 700/16. Zebrany materiał dowodowy nie daje jednak podstaw do przyjęcia ,że oskarżeni działali z zamiarem kierunkowym wywarcia wpływu naR. S.jako świadka w toczącym się postępowaniu sądowym. W związku z tym , że tego samego dnia w godzinach przedpołudniowychA. K.poddał się dobrowolnie karze , postępowanie sądowe w sprawie sygn. II K 700/16 zakończyło się wydaniem nieprawomocnego wyroku. W związku z tymA. K.miał świadomość , że nie dojdzie do przesłuchania świadkaR. S.przed sądem. OskarżonyA. K.zaakceptował rozstrzygnięcie sądowe i nie składał apelacji od wydanego wyroku. W jego odczuciu sprawa sądowa została zakończona niepomyślnie dla niego , między innymi „dzięki” świadkowiR. S.. Bijąc pokrzywdzonego oskarżony powiedział do niego „ty wiesz za co” , nazwał go również „konfidentem” (zeznanie pokrzywdzonego k.3). Powyższe okoliczności uzasadniają ocenę zachowania oskarżonych jako aktu odwetu wobec osoby pokrzywdzonego. W taki sposób ocenił również zachowanie oskarżonych pokrzywdzonyR. S.. Przepisart. 245 kknie penalizuje aktów zemsty, dlatego należy przyjąć, że zachowania sprawcze określone tym przepisem są podejmowane do momentu, gdy mogą mieć realny wpływ na czynności świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela oraz oskarżonego (zob. Komentarz do art. 245 kk pod red. Alicji Grześkowiak w zbiorze Legalis). Czynu , którego dopuścili się oskarżeni sąd nie może również zakwalifikować jako występku zart.157 § 2 kk, mimo że na ciele pokrzywdzonego stwierdzono takiego rodzaju obrażenia. Zeznania świadków , którym sąd dał wiarę, nie dają wystarczającej podstawy aby powiązać obrażenia ciała z konkretnym sprawcą. Pokrzywdzonego biły dwie osoby i nie wiadomo czyje działanie wywołało poszczególne urazy. Reasumując sąd uznał winę oskarżonych polegającą na tym , że dnia 24 kwietnia 2017 r wB., działając wspólnie i w porozumieniu dopuścili się naruszenia nietykalności cielesnejR. S.w ten sposób , że po uprzednim wypchnięciu pokrzywdzonego z mieszkania na klatkę schodową przezD. A., uderzali go rękami i kopali po całym ciele . Czyn oskarżonych sąd zakwalifikował jako występek zart. 217 § 1 kk.
Wymierzając karę oskarżonym sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary określonymi wart.53 § 1 i 2 kk. Sąd dostrzegł ,że prowodyrem zajścia był oskarżonyA. K.. Działanie jego motywowane było zemstą na pokrzywdzonym za złożone przez niego zeznanie.A. K.nakłonił do pobiciaR. S.swego kuzynaD. A..D. A.nie czuł złości wobec pokrzywdzonego , jednak posłuchałA. K.i wspomógł go w wykonaniu czynu zabronionego. Bijąc i kopiąc pokrzywdzonego oskarżeni wywołali u niego ból fizyczny oraz poczucie strachu. Czyn oskarżonych charakteryzuje się wysokim stopniem szkodliwości społecznej. Mając powyższe na uwadze sąd z mocyart. 217 § 1 kkwymierzyłD. A.karę 100 stawek dziennych grzywny , gdzie wysokość jednej stawki równoważna jest kwocie 20 zł, zaśA. K.karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd zróżnicował wymiar kar wobec oskarżonych dostrzegając , że stopień winyA. K.jest wyższy. Oskarżony ten posiada mocno lekceważący stosunek wobec porządku prawnego o czym świadczą okoliczności popełnionego przez niego czynu. Zauważyć należy , że na słowaG. S., że za chwilę zadzwoni na Policję oskarżony ten odparł „to dzwoń sobie” (k. 10).A. K.był kilkakrotnie karany sądownie , odbywał również kary pozbawienia wolności (k.200). W ocenie sądu brak jest podstaw aby oskarżonemu wymierzyć karę o charakterze wolnościowym.D. A.był jeden raz karany sądownie (k. 201). Oskarżony ten pracuje zawodowo, posiada na utrzymaniu dziecko. W ocenie sądu będzie on w stanie zapłacić orzeczoną przez sąd grzywnę.
W oparciu o przepisy powołane w pkt II i III wyroku sąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa opłaty sądowe i pozostałe koszty sądowe.