Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1065/19
Data wyroku: 2020-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Jank
Słowa kluczowe: Nielegalny pobór energii
Podstawa prawna: art. 3 ust 18,  art. 85 ust.1 pkt 1  a contrario ustawy Prawo energetyczne
Teza: brak

Sygn. akt: I C 1065/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lutego 2020 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Joanna Jank

Protokolant:

sekretarz sądowy Katarzyna Chachulska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2020 r. wG.
sprawy z powództwa(...) S.A.wG.
przeciwkoP. Z.
o zapłatę

I
Oddala powództwo.

II
Zasadza od powoda na rzecz pozwanego kwotę(...)z (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) z tytułu zwrotu kosztów postępowania.

I C 1065/19

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 13 września 2016 r. pracownicy powoda przeprowadzili kontrolę układu pomiarowego energii elektrycznej u pozwanegoP. Z., w lokalu wG., przyul. (...)i stwierdzili nielegalny pobór prądu polegający na korzystaniu z niego bez zawarcia umowy.
Protokół kontroli – k. 9 – 11, protokół stwierdzenia nielegalnego poboru energii elektrycznej – k. 13
W dniu 16 kwietnia 2007 r. pozwany oraz(...) SAwG.zawarli umowę sprzedaży energii elektrycznej i świadczenia usług przesyłowych nr(...), dotyczącą lokalu przyul. (...)wG..
/umowa – k. 15 – 16/
W dniu 9 października 2014 r. powód sporządził oświadczenie o wypowiedzeniu powyższej umowy w związku z nieuregulowaniem należności z tytułu usługi kompleksowej.
Oświadczenie podpisałaD. D..
Zgodnie z postanowieniem § 9 ust 6a w zw. z § 7 ust. 1 pkt. 1.1.a Ogólnych Warunków Umów(...) SAdla Konsumentów (treść dostępna na(...)przywołanym w treści oświadczenia o wypowiedzeniu umowy z 9 października 2014 r., powód miał prawo wypowiedzieć pozwanemu umowę, jeżeli ten zalegał z zapłatą należności co najmniej przez okres 30 dni po terminie płatności pomimo uprzedniego wyznaczenia dodatkowego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności
/oświadczenie – k.14 /
W dniu 20 sierpnia 2015 r. w imieniuspółki (...) SAudzielonoD. D.(osobie, która w 2014 r. podpisała oświadczenie o wypowiedzeniu umowy zawartej z pozwanym) pełnomocnictwa do dokonywania czynności w imieniu i na rzecz(...) SA, w tym do podpisywania pism kierowanych do odbiorców energii elektrycznej.
/pełnomocnictwo – k. 108/
10 stycznia 2018 r. powód sporządził wezwanie do zapłaty, w którym wezwał pozwanego do uiszczenia kwoty 19 366, 44 zł z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej. Do wyliczenia należności przyjęto ryczałtową ilość energii elektrycznej(...), uznając, że pozwany w okresie bezumownym zużył(...), a faktyczne zużycie przekraczało dopuszczalną wielkość ryczałtu przyjmowanego do wyliczenia należności. Należność za zużytą energie przemnożono x 5. Do obliczenia ilości zużytej przez pozwanego energii elektrycznej w okresie po wypowiedzeniu umowy przyjęto ten sam stan licznika, który odczytano w marcu 2014 r.
W oparciu o takie wyliczenia w dniu 3 listopada 2017 r. wystawiono pozwanemu notę obciążeniową na kwotę 19 366, 44 zł.
Wcześniej, 20 września 2016 r. powód wystawił inną notę obciążeniową, na kwotę 7 258, 26 zł z tytułu tego samego nielegalnego poboru energii elektrycznej, tym razem za podstawę obliczenia przyjmując rzeczywistą ilość zużytej energii elektrycznej i mnożąc należność x 2. Nota ta następnie została skorygowana, w związku z wystawieniem noty z 3 listopada 2017 r, z uwagi na fakt, iż zmieniło się stanowisko kierownictwa powoda w zakresie sposobu wyliczania należności.
/dokument ”dane do wystawienia noty obciążeniowej z tytułu(...)k.19, zeznania świadkaJ. A. (1)– k.133 - 134 /
W dniu 12 grudnia 2017 r. powód wystawił dokument, w którym saldo należności dla lokalu przyul (...)określił na kwotę 3681, 10 zł.
/dokument – k. 79/
Powodowa spółka jest następca prawnym(...) SAz siedziba wG..
/akt notarialny – k. 109 – 118/
Pozwany mieszka i prowadzi działalność gospodarczą wG., przyul. (...)i w związku z tym przez większość czasu przebywa pod tym adresem. Pozwany nie otrzymał wypowiedzenia umowy, nie podejmowano też w jego lokalu wcześniejszych prób demontażu licznika prądu.
/zeznania pozwanego/
Sąd zważył, co następuje:
Stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dokumentów wskazanych powyżej, których prawdziwość i autentyczność nie była kwestionowana przez strony. Sąd oparł się także na zeznaniach świadkaJ. A.i powoda uznając je za szczere, konsekwentne i spontaniczne.
Powód w niniejszej sprawie dochodził roszczenia z tytułu bezumownego korzystania przez pozwanego z energii elektrycznej.
Zgodnie z przepisemart. 3 ust. 18 ustawy Prawo energetyczneza nielegalne pobieranie paliw lub energii uważa się pobieranie paliw lub energii bez zawarcia umowy, z całkowitym albo częściowym pominięciem układu pomiarowo – rozliczeniowego lub poprzez ingerencję w ten układ mającą wpływ na zafałszowanie pomiarów dokonywanych przez układ pomiarowo rozliczeniowy.
Z kolei zgodnie z przepisemart. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo energetycznew razie nielegalnego pobierania paliw lub energii, przedsiębiorstwo energetyczne może pobierać od odbiorcy, a w przypadku, gdy pobór paliw lub energii nastąpił bez zawarcia umowy, może pobierać od osoby lub osób nielegalnie pobierających paliwa lub energię opłatę w wysokości określonej w taryfie, chyba że nielegalne pobieranie paliw lub energii wynikało z wyłącznej winy osoby trzeciej, za którą odbiorca nie ponosi odpowiedzialności
Zgodnie zart. 6 k.c.obowiązkiem powoda było wykazanie, że w sprawie zostały spełnione przesłanki zastosowania cytowanego przepisu, a zatem, że pozwany – jak twierdził powód- pobierał energie elektryczną bez zawarcia umowy. W związku ze stanowiskiem pozwanego powód powinien był wykazać, że skutecznie wypowiedział pozwanemu umowę zawarta z nim w roku 2007, czego w ocenie sądu nie uczynił.
Po pierwsze powód nie wykazał, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy pochodziło od osoby uprawnionej do reprezentacji powoda. Oświadczenie z 9 października 2014 r. podpisałaD. D., tymczasem powód złożył pełnomocnictwo udzielone tej osobie 20 sierpnia 2015 r., a więc niemal w rok po sporządzeniu oświadczenia o wypowiedzeniu umowy.
Po drugie powód wykazał co najwyżej, żeD. D.sporządziła oświadczenie o wypowiedzeniu umowy, ale w najmniejszy sposób nie wykazał, że zostało ono kiedykolwiek doręczone pozwanemu, który tę okoliczność wyraźnie zakwestionował. Ponieważ oświadczenie o wypowiedzeniu umowy, zgodnie zart. 65 k.c.wywołuje skutek prawny dopiero od momentu dotarcia do adresata w taki sposób, aby mógł się z nim zapoznać, powód powinien był wykazać, ze w taki właśnie sposób oświadczenie o wypowiedzeniu umowy do pozwanego dotarło. Okoliczność ta nie została jednak wykazana żadnym dowodem. W szczególności nie dowodem takim nie może być fakt, iż w korespondencji przedprocesowej (zgłoszenie reklamacyjne z 30 listopada 2017 r.) ówczesny pełnomocnik pozwanego powoływał się na wadliwość oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, ponieważ w piśmie tym mowa jest o braku pełnomocnictwa dlaM. R.i o piśmie z 2 czerwca 2017 r., a nie o oświadczeniu podpisanym przezD. D.z października 2014 r. Zgłoszenie reklamacyjne nie dowodzi więc tego, ze pozwany w dacie jego sporządzania dysponował oświadczeniem o wypowiedzeniu.
Po trzecie, powód nie próbował nawet wykazać, że w dacie rzekomego złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy pozwanemu istniały podstawy do takiego wypowiedzenia. Zgodnie z postanowieniem § 9 ust 6a w zw. z § 7 ust. 1 pkt. 1.1.a Ogólnych Warunków Umów(...) SAdla Konsumentów (treść dostępna na(...)przywołanym w treści oświadczenia o wypowiedzeniu umowy z 9 października 2014 r., powód miał prawo wypowiedzieć pozwanemu umowę, jeżeli ten zalegał z zapłatą należności co najmniej przez okres 30 dni po terminie płatności pomimo uprzedniego wyznaczenia dodatkowego terminu do zapłaty zaległych i bieżących należności.
Pozwany zakwestionował spełnienie wskazanych wyżej przesłanek wypowiedzenia umowy, a powód nie zaoferował żadnego dowodu, aby je wykazać. W szczególności nie wykazał, aby przed wypowiedzeniem pozwany posiadał zaległość w zapłacie należności i aby został wezwany do jej uregulowania w dodatkowym terminie. To z kolei powoduje, że oświadczenie o wypowiedzeniu umowy, nawet gdyby zostało doręczone, nie może być uznane za skuteczne.
Poza tym powód w niniejszej sprawie nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia. Z treści dokumentu stanowiącego podstawę do wystawienia noty obciążeniowej wynika, że pozwany obciążony został należnością za zużycie ryczałtowej ilości energii elektrycznej ((...)), ponieważ ilość faktycznie zużytej energii przekraczała dopuszczalny ryczałt. Z zeznań świadkaJ. A.wynika jednak, że tzw. początkowy stan licznika przyjęty przez pozwanego do wyliczenia ilości energii zużytej w okresie bezumownym i stanowiący podstawę do wyliczenia należności z tytułu nielegalnego poboru energii elektrycznej, de facto pochodzi z marca 2014r., ponieważ był to ostatni odczyt licznika. Nawet zatem, gdyby przyjąć, że powód skutecznie wypowiedział umowę pozwanemu na podstawie oświadczenia z 9 października 2014r., niewątpliwie w okresie od marca do listopada 2014 r. (do upływu trzydziestodniowego okresu wypowiedzenia) pozwany korzystał z prądu na podstawie umowy i nie ma żadnych podstaw, aby za ten czas miał być obciążany pięciokrotnością należności. Powód nie wykazał, jaką ilość energii elektrycznej zużył pozwany w okresie bezumownym, co dodatkowo przesądza o bezzasadności jego roszczenia.
Na zakończenie należy wskazać, że powód twierdzi, że wypowiedział umowę w 2014 r., ale licznik zdemontował dopiero po dwóch latach, co musi budzić zdziwienie. Powód żadnym dowodem nie próbował udowodnić swoich twierdzeń o rzekomych problemach z demontażem licznika u pozwanego, a ten z kolei zeznał, ze wykonuje działalność gospodarcza w miejscu swojego zamieszkania i jest obecny w lokalu niemal przez cały czas. Powód nie złożył tymczasem żadnego protokołu czy notatki służbowej sporządzonej przez pracowników, którym zlecono by demontaż licznika, lecz okazało się to niemożliwe z przyczyn leżących po stronie pozwanego. Jeśli powiązać te okoliczność z brakiem dowodu doręczenia pozwanemu oświadczenia o wypowiedzeniu, fakt skutecznego rozwiązania umowy budzi tym większe wątpliwości.
Z tych względów powództwo podlegało oddaleniu na podstawieart. 57 ust. 1 acontrarioustawy Prawo Energetyczne.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c.zasadzając na rzecz pozwanego, jako strony wygrywającej spór kwotę 3617 zł z tytuł kosztów zastępstwa procesowego.