Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 637/19
Data wyroku: 2019-08-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Kazimierz Cieślikowski
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: art. 437 kpk, 438 kpk i art. 113 § 1 kks

Sygnatura akt VI Ka 637/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia23 sierpnia 2019r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  sędzia Kazimierz Cieślikowski
Protokolant Monika Dąbek
przy udziale Marii Mizery Prokuratora Prokuratury RejonowejG.wG.orazE. S.przedstawiciela Naczelnika(...)Urzędu Celno – Skarbowego wK.

po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2019 r.
sprawyP. W.ur. (...)wB.
synaM.iB.
oskarżonego zart. 107 § 1 kks
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 27 marca 2019 r.    sygnatura akt IX K 950/18
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpkw zw. zart. 113 § 1 kks
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach.
Sygn. akt VI Ka 637/19

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 27 marca 2019 roku w sprawie o sygnaturze akt IX K 950/18 Sąd Rejonowy w Gliwicach uniewinnił oskarżonegoP. W.od dwóch zarzucanego mu czynu zakwalifikowanego przez oskarżyciela publicznego zart. 107 § 1 kks. Kosztami postępowania Sąd obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego orzeczenia wywiódł prokurator, który zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego. Zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego, a toart. 107 § 1 kksw zw zart. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych. Zarzucił też błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Wniósł o uchylenie wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja jest zasadna, choć zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest chybiony.
Wyrażony przez Sąd I instancji pogląd jest przez Sąd Okręgowy nie akceptowany. Jakkolwiek przepisart. 14 ust.1 ustawy o grach hazardowychbył przepisem technicznym i w czasie popełnienia przez oskarżonego obydwu zarzucanych mu czynów był przepisem nienotyfikowanym w Komisji Europejskiej i nie może być co do tych zachowań oskarżonego stosowany. Jednakże oskarżyciel publiczny zarzucił oskarżonemu urządzanie gier wbrew przepisomart. 6 ust.1 ustawy o grach hazardowych(dalej ugh) i art. 23a ust 1 tej ustawy. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że także te przepisy nie mają zastosowania bowiem dotyczą urządzania gier na automatach tylko w kasynach gry, a to właśnieart. 14 ust 1ugh zabrania urządzania gier na automatach poza kasynami.
Sąd I instancji pozostaje w błędzie pomimo, że wspomniane przepisy ustawy (6ust. 1 i 14 ust.1ugh) są do siebie podobne to jednak dotyczą innych zagadnień. Przepisart. 6 ust. 1ugh nakłada na przedsiębiorcę prowadzącego określoną działalność gospodarczą wymogi, które ten przedsiębiorca musi spełnić. Jeżeli przedsiębiorca nie spełnia wymogów wymienionych wart. 6 ust 1ugh to działa wbrew przepisowi o grach hazardowych. Pogląd ten nie budzi już dziś większych wątpliwości w judykaturze. Dotyczy to również stanów faktycznych sprzed dnia wyjścia w życie nowelizacjiustawy o grach hazardowych( tj. sprzed 3 września 2015 r.). Stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji jest zatem błędne. Nie ulega bowiem wątpliwości, że urządzanie przez oskarżonego gier na automatach było elementem działalności gospodarczej, którą prowadziłaSpółka z ograniczoną odpowiedzialnością (...), prezesem zarządu której był oskarżony. W takiej sytuacji przepisart. 6 ust. 1ugh ma do oskarżonego zastosowanie. Sąd Okręgowy nie widzi podstaw zatem do wydania wyroku uniewinniającego na tej podstawie, na którą powołał się Sąd I instancji. W ocenie Sadu Okręgowego zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na to, że oskarżony prowadząc działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach urządzał we wskazanych datach i miejscach gry na automatach o charakterze losowym, działając wbrew przepisomustawy o grach hazardowych. Z żadnego dowodu nie wynikają okoliczności, z których można by wyprowadzić wniosek, że oskarżony swoimi zachowaniami nie wypełnił znamion przestępstwa skarbowego zart. 107 § 1 kks. Dlatego zaskarżony wyrok Sąd Okręgowy uchylił i sprawę przekazał Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.