Sąd Okręgowy w Krakowie
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Cz 3432/19
Data wyroku: 2020-01-13 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Beata Kurdziel, Jarosław Tyrpa, Anna Kruszewska ()

Sygn. akt II Cz 3432/19

POSTANOWIENIE
Dnia 13 stycznia 2020 roku
Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny - Odwoławczy
w składzie:
Przewodniczący: SSO Jarosław Tyrpa (sprawozdawca)
Sędziowie:  SO Beata Kurdziel
SR Anna Kruszewska (del.)
po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2020 roku w Krakowie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela:(...) sp. z o.o.S.K.A. z siedzibą wW.
przeciwko dłużnikowi:Z. G.
na skutek zażalenia dłużniczki na punkt IV postanowienia Sądu Rejonowego dla Krakowa - Krowodrzy w Krakowie z dnia 30 sierpnia 2019 r., I Co 1714/19/K
postanawia:
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że uchylić postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie-M. K.z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. akt Km 4154/18
SSO Beata Kurdziel SSO Jarosław Tyrpa SSR Anna Kruszewska

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w punkcie IV oddalił skargę na czynność komornika w postaci postanowienia o przyznaniu kosztów zastępstwa prawnego w postepowaniu egzekucyjnym z dnia 1.11.2018 r. Sąd Rejonowy wskazując na treśćart. 770 k.p.c.zaznaczył, że w sprawie egzekucyjnej Km 4154/18 wierzyciel jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem. We wniosku egzekucyjnym wierzyciel wniósł o przyznanie mu kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2018 r. komornik przyznał wierzycielowi koszty zastępstwa prawnego w postepowaniu egzekucyjnym w kwocie 450 zł natomiast wysokość kosztów zastępstwa prawnego wierzyciela w postepowaniu egzekucyjnym została ustalona w oparciu o treść § 2 pkt 4 w zw. z § 8 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, biorąc pod uwagę wartość egzekwowanego roszczenia ponad 5000 zł oraz fakt, że egzekucja nie była prowadzona z nieruchomości.
W zażaleniu na powyższe postanowienie dłużniczka zaskarżyła je w części, tj. w punkcie IV i zarzuciła mu naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez obciążenie jej kosztami zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym podczas, gdy w skutek umorzenia postępowania koszty nie są należne od niej a zatem nie powinny jej obciążać, a inny podmiot. Skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie zażalenia, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, niemniej nie z przyczyn w nim wskazanych.
Zagadnienie prawidłowości wydawania przez komorników przed zakończeniem postępowania egzekucyjnego postanowień dotyczących przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia było już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego w uchwale z dnia 8 marca 2013 roku, III CZP 1/13, OSNC 2013/12/136). W uchwale tej Sąd Najwyższy wskazał, że koszty wynagrodzenia pełnomocnika lub należności strony działającej bez pełnomocnika stanowią, obok opłaty egzekucyjnej i zaliczek na pokrycie wydatków (art. 39і 40ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji) jeden ze składników kosztów postępowania egzekucyjnego, do których odnosi sięart. 770 k.p.c.Przepis ten ustanawia podstawowe zasady ponoszenia kosztów w postępowaniu egzekucyjnym - zasadę odpowiedzialności dłużnika za koszty postępowania, zasadę zwrotu wierzycielowi kosztów niezbędnych do celowego przeprowadzenia egzekucji oraz zasadę unifikacji kosztów, polegającą na ściągnięciu kosztów wraz z egzekwowanym roszczeniem. Zasady ponoszenia kosztów egzekucyjnych przez uczestników postępowania egzekucyjnego precyzują przepisyrozdziałów 6 i 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Zgodnie zart. 770 k.p.c., koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszt egzekucji ustala postanowieniem komornik, jeśli do niego należy przeprowadzenie egzekucji. Postanowienie komornika podlega wykonaniu po uprawomocnieniu się bez potrzeby zaopatrywania go w klauzulę wykonalności. Zróżnicowanie terminologiczne nie jest przypadkowe.
W uchwale z dnia z dnia 13 lipca 2011 r., III CZP 37/11 (OSNC 2012, nr 3, poz. 32) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że koszty egzekucji wskazane przez komornika w zawiadomieniu o wszczęciu egzekucji podlegają ściągnięciu wraz z dochodzonym roszczeniem. Ściągnięcie jest czynnością faktyczną, niewymagającą wydania odrębnego postanowienia przez komornika, której zakres wyznaczony jest w przepisach oznaczających wysokość opłat egzekucyjnych, zaliczek i opłat za czynności profesjonalnych pełnomocników. Przepisy konkretyzują wypadki, w których konieczne jest wydanie postanowienia wzywającego wierzyciela lub dłużnika do uiszczenia określonych kosztów egzekucyjnych. Postanowienie to, po uprawomocnieniu się, podlega wykonaniu w drodze egzekucji bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności. W innych wypadkach do ściągnięcia opłat egzekucyjnych postanowienie komornika nie jest niezbędne. Ostateczne rozliczenie kosztu egzekucji następuje w postanowieniu przewidzianym wart. 770 k.p.c., w końcowej fazie egzekucji, gdy możliwe jest całościowe rozliczenie, w tym ocena nakładu pracy pełnomocnika, którego koszty wchodzą w skład kosztu egzekucji. Na tym etapie dopiero jest możliwe prawidłowe oznaczenie stawki wynagrodzenia, wiadomo bowiem, jaki sposób egzekucji został skutecznie wdrożony i jakich nakładów pracy pełnomocnika wymagało postępowanie. Przyjęty wart. 770 k.p.c.schemat czynności, przewidujący wydanie postanowienia kompleksowo ustalającego koszt egzekucji, możliwy do określenia w jej końcowej fazie, przemawia za dopuszczalnością odpowiedniego zastosowania w postępowaniu egzekucyjnymart. 108 § 1 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.
Powyższe stanowisko wprost wskazuje na nieprawidłowość praktyki wydawania postanowień o przyznaniu pełnomocnikowi wierzyciela kosztów zastępstwa w postępowaniu egzekucyjnym przy pierwszej czynności podejmowanej w postępowaniu egzekucyjnym. Podzielając ten pogląd przyjąć należało, że skoro komornik nie był uprawniony do wydania postanowienia w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnika przed zakończeniem postępowania, postanowienie to należało uchylić.
Z tych też przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.
SSO Beata Kurdziel SSO Jarosław Tyrpa SSR Anna Kruszewska