Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1244/18
Data wyroku: 2019-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Podstawa prawna: art. 124 § 1 kw

Sygn. akt II K 1244/18

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 18 sierpnia 2018 r. pokrzywdzonyG. B.jechał swoim samochodem markiT. (...)onr rej. (...)ul. (...)wL.woj.(...)i wykonał manewr zmiany pasa ruchu z prawego na lewy . Jadący za samochodem markiT. (...)onr rej. (...)kierowanym przez pokrzywdzonegoG. B.oskarżonyM. S.kierujący samochodem markiF.nr rej. (...)uznał iż pokrzywdzony zajechał mu drogę wykonując ten manewr . Dlatego oskarżonyM. S.zaczął używać klaksonu i dawać znaki światłami drogowymi . Gdy kierowany przez pokrzywdzonegoG. B.samochodem markiT. (...)onr rej. (...)i kierowany przez oskarżonegoM. S.samochód markiF.nr rej. (...)zatrzymał się na skrzyżowaniuul. (...)wobec włączenia się dla ich kierunku jazdy na sygnalizatorze światła czerwonego , oskarżonyM. S.wysiadł ze swojego samochodu . Następnie oskarżonyM. S.podszedł do samochodu markiT. (...)onr rej. (...)i zaczął wyzywać pokrzywdzonegoG. B.słowami wulgarnymi, po czy oskarżonyM. S.uderzył ręka w lewe boczne lusterko samochodu markiT. (...)onr rej. (...). W wyniku tego uderzenia ręką przez oskarżonegoM. S.w lewe boczne lusterko zewnętrzne samochodu markiT. (...)onr rej. (...)uległa uszkodzeniu jego obudowa , która została złamana oraz wypadł na jezdnię wkład tego lusterka który się rozbił . W wyniku tego zdarzenia postały straty w wysokości 380 zł na szkodęG. B.. OskarżonyM. S.po zniszczeniu tego lusterka w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...)wrócił do swojego samochodu i odjechał. Natomiast pokrzywdzonyG. B.powiadomił o ty fakcie KPP wL.i bezpośrednio po tym zdarzeniu udał się do KPP wL.celem dokonania oględzin jego samochodu ( k. 1-2 ) .
OskarżonyM. S.ma ukończone 35 lat , kawaler  , nie ma nikogo na utrzymaniu , prowadzi własną działalność gospodarczą i uzyskuje dochód w kwocie 5000 zł , nie był karany ( k. 72 ) , nie był leczony psychiatrycznie ani odwykowo .
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów: częściowo wyjaśnień oskarżonegoM. S.( k. 36-37 ) , zeznań świadkaG. B.( k. 4 i k. 76-77 ) oraz dokumentów w postaci : protokołu oględzin rzeczy ( k. 1-2 ) , wyceny lusterka ( k. 11 ) , zdjęć ( k. 12-13 ) , danych osobo-poznawczych ( k. 44 ) i karty karnej ( k. 72 ) .
M. S.stanął pod zarzutem , iż : w dniu 18 sierpnia 2018 r. wL., woj.(...)dokonał zniszczenia mienia w postaci lewego lusterka zewnętrznego w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...), poprzez uderzenie ręką, powodując straty w wysokości 1.370,65 zł na szkodęG. B., to jest popełnienia czynu zart. 288 § 1 k.k.
OskarżonyM. S.w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił iż w dniu 18 sierpnia 2018 r. naul. (...)wL.kierujący samochodem markiT. (...)onr rej. (...)naraził jego życie i zdrowie gdyż spychał go z drogi i nie zaprzestał manewru mimo wydawania „znaków dźwiękowych i świetlnych” . Po tym jak zatrzymali się na światłach naul. (...)on wysiadł ze swojego samochodu i podszedł do samochoduT.celem „ poprawy widoczności w jego lewym lusterku w wyniku czego odpadło od lusterka szkiełko ” . Nie było jego zamiarem uszkodzenie tego lusterka . OskarżonyM. S.wskazał jego zdaniem lusterko było niesprawne gdyż „ kierujący w/w pojazdem nie widział pojazdów znajdujących się po jego lewej stronie” . Następnie oskarżonyM. S.złożył wniosek w trybieart. 335 k.p.k.( k. 36-37 ) .
Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżonyM. S.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień , potwierdzając swoje wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym ( k. 76 ) .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoM. S.w części w której wskazał iż po tym jak zatrzymali się na światłach naul. (...)on wysiadł ze swojego samochodu i podszedł do samochoduT.celem „ poprawy widoczności w jego lewym lusterku w wyniku czego odpadło od lusterka szkiełko ”. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoM. S.są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadkaG. B.( k. 4 i k. 76-77 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę i dokumentów w postaci : protokołu oględzin rzeczy ( k. 1-2 ) , wyceny lusterka ( k. 11 ) i zdjęć ( k. 12-13 ) . Należy wskazać iż wyjaśnień oskarżonegoM. S.złożonych w postępowaniu przygotowawczym wynika wprost iż popełnił on zarzucany mu czyn który przez Sąd został zakwalifikowany jako czyn z art. 124 § 1 k.w. .
Sąd nie dał w pozostałym zakresie wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. S.zwłaszcza co do faktu iż samochód kierowany przez pokrzywdzonegoG. B.spychał kierowany przez niego samochód z drogi oraz że nie było jego zamiarem uszkodzenie tego lusterka . Na wiarę nie zasługuje również ta część wyjaśnień oskarżonyM. S.gdzie wskazał iż jego zdaniem lusterko było niesprawne  . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoM. S.są niejasne , nielogiczne , wewnętrznie sprzeczne i nakierowane na uniknięcie odpowiedzialności za popełniony przez niego czyn. Należy wskazać iż powodem tego zdarzenia był fakt iż pokrzywdzonyG. B.kierując samochodem markiT. (...)onr rej. (...)wykonał manewr zmiana pasa ruchu z prawego na lewy w czasie gdy taki sam manewr wykonywał jadący za nim kierujący samochodem markiF.nr rej. (...)oskarżonyM. S.. OskarżonyM. S.uznał iż pokrzywdzony zajechał mu drogę i utrudnił ten manewr stad jego nerwowa reakcja w postaci jak stwierdził : wydawania „znaków dźwiękowych i świetlnych”. Tym samym nie może być mowy o tym że pokrzywdzonyG. B.spychał samochód kierowany przez oskarżonegoM. S.z jego pasa ruchu. Fakt ten wynika wprost z zeznań świadkaG. B.( k. 4 i k. 76-77 ) . Ponadto należy wskazać iż zeznań świadkaG. B.wynika iż oskarżonyM. S.uderzył w lewe lusterko jego samochodu ręką . OskarżonyM. S.winien zdawać sobie sprawę jakie skutki niesie za sobą uderzenie ręka w lusterko samochodu , tym samym oskarżonyM. S.miał pełną świadomość możliwych skutków takiego działania . Tym samym jego twierdzenie że nie było jego zamiarem uszkodzenie tego lusterka jest wyłącznie nakierowane na uwolnienie się od odpowiedzialności za popełniony czyn . Należy wskazać iż oskarżonyM. S.odreagował swoja frustracje i agresje związaną z wykonanym przez pokrzywdzonegoG. B.w ocenie oskarżonego nieprawidłowym manewrem zmiany pasa ruchu . Zachowanie oskarżonegoM. S.które jak sam opisał miało na celu „ poprawy widoczności w lewym lusterku samochodu markiT.w wyniku czego odpadło od lusterka szkiełko ” stanowiło duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu i świadczy o tym że oskarżony jest osobą która nie potrafi panować nad własnymi emocjami i dąży wyłącznie do odreagowania swojej frustracji w wyniku czego dokonał zniszczenia lusterka . Gdyby nie wartość szkody która nie przekracza 500 zł ( tym samym czyn oskarżonego realizuje znamiona czynu zart. 124 § 1k.w. ) takie zachowanie oskarżonego należało by zakwalifikować jako czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 57 a § 1 k.k.czyli przestępstwo o charakterze chuligańskim . Ponadto należy wskazać iż oskarżonyM. S.swoje twierdzenie iż w jego ocenie lusterko samochodu markiT. (...)było niesprawne argumentował tym iż „ kierujący w/w pojazdem nie widział pojazdów znajdujących się po jego lewej stronie”  . Jednak w swoich wyjaśnieniach przyznał iż na skutek jego działania „ poprawiającego widoczność w tym lusterku odpadło szkiełko”. Należy wskazując iż z zeznań świadkaG. B.wynika kategorycznie iż to lusterko przed tym zdarzeniem było sprawne i nie w żaden sposób uszkodzone . Ponadto świadek ten opisał jakie uszkodzenia tego luterka spowodowało działanie oskarżonegoM. S.w dniu 18 sierpnia 2019 r. ( k. 4 i k. 76-77 ).
Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonegoM. S.w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaG. B.jako jasnym dokładnym , spójnym i logicznym.
Z zeznań świadkaG. B.– pokrzywdzonego w tej sprawie wynika iż w dniu 18 sierpni 2018 r. jechał swoim samochodem markiT. (...)onr rej. (...)ul. (...)wL.woj.(...)na swoją działkę . W pewnym momencie wobec wykonał manewr zmiany pasa ruchu z prawego na lewy . Kierujący jadącego za nin samochodu po wykonaniu przez niego tego manewru zaczął używać klaksonu . ŚwiadekG. B.wskazał iż gdy kierowany niego samochód markiT. (...)onr rej. (...)zatrzymał się na skrzyżowaniuul. (...)wobec włączenia się światła czerwonego oskarżonyM. S.wysiadł ze swojego samochodu markiF.nr rej. (...). Następnie oskarżonyM. S.podszedł do jego samochodu i zaczął wyzywać go słowami wulgarnymi, wtedy on zablokował drzwi w samochodzie . Po czy oskarżonyM. S.uderzył ręka w lewe boczne lusterko jego samochodu markiT. (...)onr rej. (...)w wyniku czego w uległa uszkodzeniu obudowa tego lusterka , która została złamana oraz wypadł na jezdnię wkład tego lusterka który się rozbił . Z dalszych zeznań świadkaG. B.wynika iż oskarżonyM. S.po zniszczeniu tego lusterka w wrócił do swojego samochodu i odjechał. Natomiast on powiadomił o ty fakcie KPP wL.i bezpośrednio po tym zdarzeniu udał się do KPP wL.celem dokonania oględzin jego samochodu . ŚwiadekG. B.w swoich zeznaniach na rozprawie przed Sądem dodatkowo wskazał iż po tym zdarzeniu nabył na portalu Allegro lusterko do samochodu markiT. (...)za kwotę 380 zł i sam zamontował je w miejsce zniszczonego ( k. 4 i k. 76-77 ).
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonyM. S.w ramach zarzucanego mu czynu został uznany za winnego tego że w dniu 18 sierpnia 2018 r. wL., woj.(...)naul. (...)dokonał umyślnie zniszczenia mienia w postaci lewego bocznego lusterka zewnętrznego w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...), poprzez uderzenie w to lusterko ręką, powodując straty w wysokości 380 zł na szkodęG. B.to jest popełnienia czynu z art. 124 § 1 k.w.
Zgodnie z treściąart. 124 § 1k.w. w brzmieniu obowiązującym do 15 listopada 2018 r. karze podlega , kto , cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia . Natomiast zgodnie z treściąart. 124 § 1k.w. w brzmieniu obowiązującym od 15 listopada 2018 r. karze podlega , kto , cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku, jeżeli szkoda nie przekracza 500 zł . Przedmiotami ochronyart. 124 § 1k.w. są własność i posiadanie rzeczy ruchomej i nieruchomej. Strona przedmiotowa wykroczenia zart. 124 § 1k.w. polega na tym, że sprawca cudzą rzecz umyślnie niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Wykroczenie stypizowane wart. 124 § 1k.w. jest czynem przepołowionym, zatem kształtowanie się odpowiedzialności na podstawie tego przepisu wchodzi w rachubę, jeśli wartość szkody nie przekracza 462,50 zł ( od 01 stycznia 2016 r. ). Jeśli przewyższa ona tę kwotę, sprawca dopuszcza się przestępstwa wskazanego wart. 288 k.k.(uchwała SN z dnia 19 października 1972 r., VI KZP 41/72, OSNKW 1973, nr 1, poz. 4). Zdaniem Sądu Najwyższegoart. 124 § 1k.w. wyraźnie wskazuje, co jest granicą przewidzianego w nim wykroczenia; określa ją wysokość szkody, a nie wartość uszkodzonego mienia (obecnie rzeczy). Powyższy przepis operuje nie pojęciem wartości „cudzej rzeczy”, ale pojęciem szkody. Od wysokości szkody, a nie wartości uszkodzonej rzeczy, zależy, czy czyn polegający na umyślnym niszczeniu, uszkodzeniu czy czynieniu cudzej rzeczy niezdatną do użytku jest wykroczeniem przewidzianym wart. 124 § 1k.w., czy występkiem zart. 288 § 1 k.k.(wyrok SN z dnia 22 października 1998 r., III KKN 146/97, Prok. i Pr.-wkł. 1999, nr 2, poz. 16). Szkoda w znaczeniu wynikającym zart. 124 § 1k.w. to uszczerbek na rzeczy będącej przedmiotem czynności wykonawczej sprawcy. Szkoda wyrządzona na rzeczy może być większa niż wartość samej rzeczy, ponieważ przez pojęcie szkody należy rozumieć zarówno uszczerbek w majątku, obejmujący rzeczywistą stratę (damnum emergens), polegającą na zmniejszeniu się aktywów majątku przez ubytek, utratę lub zniszczenie jego poszczególnych składników albo na zwiększeniu się pasywów, jak i utracony zysk (lucrum cessans), wyrażający się w udaremnieniu powiększania majątku (uchwała SN z dnia 21 czerwca 1995 r., I KZP 22/95, OSNKW 1995, nr 9-10, poz. 58).
Wykroczenie, o którym mowa w art. 124 § 1 k.w. , jest wykroczeniem materialnym (skutkowym). Przedmiotem wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. może być cudza rzecz ruchoma i nieruchoma. Czynności wykonawcze polegają na niszczeniu, uszkodzeniu lub uczynieniu rzeczy niezdatną do użytku. Zniszczenie rzeczy polega na jej unicestwieniu bądź tak znacznym uszkodzeniu, tak że dana rzecz faktycznie przestaje istnieć. Uszkodzenie rzeczy to takie oddziaływanie na nią, które zmniejsza jej wartość bądź to przez zmianę wyglądu zewnętrznego lub kształtu, bądź to przez naruszenie całości rzeczy. Fakt, że rzecz może zostać naprawiona, nie jest okolicznością wyłączającą bezprawność. Uczynienie rzeczy niezdatną do użytku polega na spowodowaniu takiego stanu, że rzecz nie może zostać użyta do celu, do którego była przeznaczona, chociażby przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego (pierwotnego) było możliwe, lecz wymagało nakładu kosztów lub pracy. Uczynienie rzeczy niezdatną do użytku polega na tym, że sprawca uniemożliwia lub w znacznym stopniu utrudnia normalne korzystanie z tej rzeczy, pomniejszając jej wartość użytkową, nie naruszając jednak jej substancji, materii (B. Michalski (w:) Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, t. 2, red. A. Wąsek, Warszawa 2004, s. 899; M. Kulik (w:) Kodeks..., red. M. Mozgawa, s. 424; M. Kulik, Z prawnokarnej problematyki..., s. 96). Strona podmiotowa wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. obejmuje umyślność w zamiarze bezpośrednim i ewentualnym. Podmiotem wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. może być każdy - jest to wykroczenie powszechne ( za Monika Zbrojewska Komentarz do art. 124 Kodeksu Wykroczeń ) .
Zachowanie oskarżonegoM. S.opisane w pkt. 1 wyroku realizuje znamiona wykroczenia z art. 124 § 1 k.w. gdyż oskarżony w dniu 18 sierpnia 2018 r. wL., woj.(...)naul. (...)dokonał umyślnie zniszczenia mienia w postaci lewego bocznego lusterka zewnętrznego w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...), poprzez uderzenie w to lusterko ręką, powodując straty w wysokości 380 zł na szkodęG. B.. Działanie oskarżonego  spowodowało straty w wysokości 380 zł na szkodęG. B.. Wysokość szkody wynika wprost zeznań świadkaG. B.złożonych na prawie przed Sądem z których wskazał iż po tym zdarzeniu nabył na portalu Allegro lusterko do samochodu markiT. (...)za kwotę 380 zł i sam zamontował je w miejsce zniszczonego ( k. 76-77 ) . Wartość szkody wywołanej działaniem oskarżonegoM. S.nie przekracza więc kwoty 500 zł . Fakt dokonania przez oskarżonegoM. S.lewego bocznego lusterka zewnętrznego w samochodzie markiT. (...)onr rej. (...)wynika wprost z zeznań świadka :G. B.( k. 4 i k. 76-77 ) zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz z dokumentów w postaci protokołu oględzin rzeczy ( k. 1-2 ) i zdjęć ( k. 12-13 ). Z zeznań tego świadka wynika iż oskarżonyM. S.działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim . Fakt ten również potwierdzają wyjaśnieni oskarżonegoM. S.złożone w postępowaniu przygotowawczym w zakresie jakim Sąd dał im wiarę ( k. 36-37 ) .
Ztych wyżej wskazanych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoM. S.odnośnie popełnienia przez niego czynu z art. 124 § 1 k.w. opisanego w pkt. 1 wyroku nie budzą wątpliwości.
Wymierzając oskarżonemuM. S.karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest charakterze naruszonego przez oskarżonychM. S.dobra oraz okoliczności działania oskarżonego . OskarżonyM. S.naruszył  bowiem dobro chronione prawem jakim jest cudze mienie .
W powyższej sprawie Sąd jako okoliczność łagodzącą dla oskarżonegoM. S.uznał fakt iż nie był on dotychczas karany ( k. 72 )  .
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuM. S.za czyn z art. 124 § 1 k.w. opisany w pkt. 1 wyroku karę grzywny w kwocie 2000 zł ( dwa tysiące złotych ) .
Orzeczone wobec oskarżonegoM. S.kara grzywny w kwocie 2000 zł spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winny spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary wpływ miał sposób działania oskarżonegoM. S.podczas popełnienia czynu opisanego w pkt 1 wyroku . Kara ta winna spełnić przede wszystkim wobec oskarżonegoM. S.funkcję represyjną .
Na podstawie art. 124 § 4 k.w. Sąd nałożył na oskarżonegoM. S.obowiązek zapłaty równowartości wyrządzonej szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoG. B.kwoty 380 zł ( trzysta osiemdziesiąt złotych ). Nałożenie na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody ma zrealizować wobec niego cele wychowawcze i powstrzymać go od popełnienia w przyszłości podobnych czynów .
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonegoM. S.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę jego dochody .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.