Sąd Okręgowy w Warszawie
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX Ka 304/19
Data wyroku: 2019-05-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Iwona Konopka

Sygn. aktIX Ka 304/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 maja 2019 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:SSO Iwona Konopka
protokolant: sekr. sądowy Karolina Popławska
po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019 r.
sprawyM. P.ur. (...)wW., córkiJ.iZ.oskarżonej zart. 286 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
z dnia 2 stycznia 2019 r., sygnatura akt II K 331/16

orzeka:

1
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

2
kosztami postępowania odwoławczego obciąża oskarżycielkę posiłkową subsydiarnąM. K.uznając je za uiszczone w całości;

3
zasądza od oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (stu) złotych tytułem opłaty;

4
zasądza od oskarżycielki posiłkowej subsydiarnej na rzecz oskarżonejM. P.kwotę 1008 (tysiąc osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów związanych z ustanowieniem obrońcy z postępowaniu odwoławczym.

Sygn. akt IX Ka 304/19

UZASADNIENIE
M. P.została oskarżona o to, że:
w dniu 7 maja 2013 roku w Kancelarii Notarialnej wW.przyAlei (...)działając wspólnie i w porozumieniu zD. C.z góry powziętym zamiarem, w celu uzyskania korzyści majątkowej doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przezM. K.w kwocie nie mniejszej niż 25.000 złotych iJ. B. (1)w kwocie nie mniejszej niż 25.000 złotych wprowadzając ich w błąd, co do braku zaległości w zobowiązaniach publicznoprawnych, jak również braku wymagalnych, a nie zaspokojonych zobowiązań wobec osób trzecich(...) sp. z o.o.z siedzibą wW.(dalej zwana(...)), w ten sposób, że przed zawarciem umowy sprzedaży udziałów w(...)oświadczyła osobiście oraz jako członek zarząduspółki (...), iż podmiot(...)nie posiada zaległościw zobowiązaniach publicznoprawnych, jak również nie posiada wymagalnych, a nie zaspokojonych zobowiązań wobec osób trzecich, jak również oświadczenie takie złożyła na piśmie w treści zawartej umowy zbycia udziałów(...), podczas gdy(...)posiadała liczne wymagalne i nieuregulowane zobowiązania finansowe, czym spowodowała szkodę w majątkuM. K.w kwocie nie mniejszej niż 25.000 złotych iJ. B. (1)w kwocie nie mniejszej niż 25.000 złotych, to jest o czyn zart. 286 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 2 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieściaw Warszawie, sygn. akt II K 331/16, orzekł co następuje:

I
oskarżonąM. P.uniewinnił od popełnienia zarzucanego jej czynu;

II
na podstawieart. 632 pkt. 1 kpkw zw. zart. 640 § 1 kpkokreślił, że koszty postępowania ponoszą oskarżyciele posiłkowi i uznał je za uiszczone do wysokości kwoty zryczałtowanych wydatków.

Apelację od wyroku Sądu Rejonowego wywiódł pełnomocnik oskarżycielki subsydiarnej, który na podstawieart. 444 oraz art. 425 § 1 i 2 kpkzaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonej. Na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 2 i 3 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:

1
Obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia,a mianowicie:

a
art. 4 kpk,art. 7 kpkorazart. 410 kpkpoprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny materiału dowodowego, niezgodnej ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania, akcentującej - wbrew zasadzie obiektywizmu - okoliczności korzystne dla oskarżonej, przy jednoczesnym pominięciu okoliczności dla niej niekorzystnych, a to przez:

•

Przyjęcie, iż wina oskarżonejM. P.co do zarzucanych jej czynów budzi wątpliwości, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nasuwa odmienne wnioski;

Uznanie, iż oświadczenie zarządu spółki(...) Sp. z o.o.z dnia 7 maja 2013 r. miało na celu zwolnienie z ewentualnej odpowiedzialności za zobowiązania spółkiM. K.iJ. B., podczas gdy analiza treści oświadczenia wskazuje jednoznacznie, iż zarząd spółki(...) Sp. z o.o.z całą odpowiedzialnością zapewniao braku jakichkolwiek zobowiązań spółki wobec innych podmiotów.

Uznanie, iżM. K.iJ. B. (1)przed nabyciem udziałów współce (...) Sp. z o.o.zapoznali się z dokumentacją księgową spółki i posiedli pełną wiedzęo sytuacji finansowej spółki, podczas gdy zarówno oskarżyciele prywatni jaki świadekK. P. (1)wskazali, że przekazana im przed nabyciem udziałów dokumentacja księgowa spółki była niepełna, a dodatkowo po zakupie udziałów i przekazaniu dokumentów do prowadzenia księgowościK. P. (1)okazało się, że poprzednia księgowa prowadziła dokumentacjęw sposób nierzetelny, co w tym przypadku jak wskazała świadekK. P. (1)można nawet nazwać kreatywną księgowością.

Uznanie za wiarygodne wyjaśnień oskarżonejM. P., w których wskazała,iż nie posiadała wiedzy co do istniejących na datę zbycia udziałów zobowiązań spółki, gdyż nie zajmowała się sprawami księgowymi, podczas gdy ze zgromadzonegow aktach sprawy materiału dowodowego nie wynika, aby w spółce istniała jakakolwiek umowa między członkami zarządu co do podziału obowiązków/kompetencji, a tym samym brak jest podstaw do uznania, iż oskarżona nie zajmowała się sprawami finansowymi spółki i nie posiadała wiedzy o jej zobowiązaniach.

b
art. 424 kpkpoprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku nie spełniającego wymogów wskazanego przepisu, a tym samym uniemożliwienie oskarżycielom posiłkowym ustalenie, którym dowodom Sąd dał wiarę, którym odmówił wiarygodności jak również co było podstawą podjętej przez Sąd decyzji.

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i mających wpływ na jego treść a mianowicie:

•

Przyjęcie przez Sąd, iż przekazane przed zakupem udziałówM. K.iJ. B. (1)dokumenty księgowespółki (...) Sp. z o.o.były kompletnei przedstawiały aktualną na datę nabycia udziałów sytuację finansową spółki, podczas gdy jak wynika z treści zeznańM. K.,J. B. (1)iK. P. (1), przekazana wówczas dokumentacja spółki była niekompletna, nadto jak wskazała świadekK. P. (1), księgowość spółki była prowadzonaw sposób nieprawidłowy mający znamiona kreatywnej księgowości.

Przyjęcie przez Sąd, iż oświadczenie z dnia 7 maja 2013 r. złożone przezM. P.jako członka zarząduspółki (...) Sp. z o.o., w którego treści zapewniao braku zobowiązań spółki wobec innych podmiotów miało na celu zdjęcie odpowiedzialności zM. K.iJ. B. (1)na wypadek ewentualnych zaległości finansowych w spółce, podczas gdy z treści tego oświadczenia jasno wynika, iżM. P.wspólnie zD. C.zapewniają, że prowadzona przez nich spółka nie posiada żadnychzobowiązań finansowych wobec innych podmiotów.

Przyjęcie przez Sąd, iżM. K.iJ. B. (1)nabywając udziaływ przedmiotowej spółce posiadali pełną wiedzę co do sytuacji finansowej spółkii godzili się na podjęcie ryzyka gospodarczego, podczas gdy jak wynika z zeznań oskarżycieli subsydiarnych oraz treści oświadczenia zarządu spółki(...) Sp. z o.o.z dnia 7 maja 2013 r. nadrzędnym warunkiem zawarcia umowy nabycia udziałów przez oskarżycieli subsydiarnych była dobra kondycja finansowa spółki i brak jej zobowiązań w stosunku do innych podmiotów.

Przyjęcie przez Sąd, iżspółka (...) Sp. z o.o.posiadała znaczne kwoty nadpłaconego podatku VAT, o których zwrot z urzędu skarbowego wspólnicy spółki mogli się ubiegać, podczas gdy nie zostały przedstawione przez oskarżoną żadne dowody na tę okoliczność, nadto świadekK. P. (1)wskazała, iż dokumentacja księgowa spółki była niekompletna i pomimo wezwań kierowanych doD. C.iM. P., dokumenty spółki nie zostały uzupełnione, co w sposób oczywisty uniemożliwiało wystąpienie do urzędu skarbowego o zwrot nadpłaconego podatku VAT (o ile taki zwrot spółce przysługiwał).

Przyjęcie przez Sąd, iż zapłata za udziały nabyte przezM. K.odM. P.nastąpiła w całości w wyniku potrącenia jej należności odD. C., podczas gdy wskazała oskarżycielka subsydiarna, zapłata za udziały w spółce nastąpiła częściowo w wyniku potrącenia należności odD. C., częściowo przelewem oraz gotówką.

• Przyjęcie przez Sąd, iż fakt pozostawania przezM. K.w relacjach handlowych zD. C.wskazuje na znajomość przezM. K.sytuacji finansowej spółki, podczas gdy jak wynika z treści zgromadzonego materiału dowodowego, fakt regulacji przez spółkę w terminie niektórych zobowiązań nie determinował braku zaległości w stosunku do innych kontrahentów.
Mając na uwadze powyższe zarzuty pełnomocnik oskarżycielki subsydiarnej wnosił o zmianę wyroku Sądu I instancji i uznanie oskarżonej winną zarzucanych jej aktem oskarżenia czynów i wymierzenie jej kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na okres próby wynoszący 5 lat oraz orzeczenie obowiązku naprawienia szkody względemM. K.w kwocie 25.000 zł.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności jednakże należy stwierdzić, iż Sąd Rejonowy dokonał wnikliwej i szczegółowej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego i wnioski, które wywiódł z oceny dowodów są logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego. Sąd I instancji, ustalając stan faktyczny w niniejszej sprawie, nie pominął – wbrew twierdzeniom skarżącego - żadnego dowodu, omawiając wszystkie szczegółowo i wskazując, w jakim zakresie daje im wiarę, a w jakiej odmawia. Sąd Okręgowy dokonując w ramach kontroli odwoławczej analizy uzasadnienia Sądu I instancji nie dopatrzył się, by ustalenia te uznać można było za błędne, czy dowolne, dokonane z rażącym naruszeniemart. 7 k.p.k.Wskazać przy tym należy, że Sąd odwoławczy nie stwierdził, aby Sądu orzekający naruszył zasadę obiektywizmu procesowego, o jakiej mowa wart. 4 k.p.k.Obowiązkiem Przewodniczącego składu orzekającego, zgodnie zart. 366 §1 k.p.k.jest wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, a ewentualne naruszenie wymogu określonego w powołanym przepisie musi być oceniane przez pryzmat realizacji zasady prawdy materialnej, a więc przez ocenę dokonanych ustaleń faktycznych. W świetle zarzutów wywiedzionej apelacji rozważenia więc wymagało, czy niewyjaśnienie danej okoliczności mogło mieć wpływ na ustalenia faktyczne i czy gdyby ją wyjaśniono, to te ustalenia mogłyby być inne (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13.09.2007 r., II AKa 105/07, Prok. i Pr.- wkł. 2008/7-8/53). W realiach przedmiotowej sprawy, zdaniem Sądu odwoławczego nie doszło po stronie Sądu orzekającego do obrazy tych przepisów postępowania, które regulują zasady oceny materiału dowodowego, co sprawiło, że poczynione w następstwie takiej oceny ustalenia faktyczne są prawidłowe i zasługiwały na uwzględnienie.
Odnosząc się szczegółowo do argumentacji przedstawionej w wywiedzionej apelacji wskazać należy, że Sąd Rejonowy w realiach tej sprawy dokonał prawidłowej oceny prawno – karnej zachowania oskarżonej w kontekście czynu zarzucanego jej subsydiarnym aktem oskarżenia. W ocenie Sądu odwoławczego, Sąd orzekający prawidłowo uznał, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonej zarzucanego jej czynu w związku z zawarciem w dniu 7 maja 2013 r. umowy sprzedaży udziałów współce z o.o. (...)z siedzibą wW., jak również złożeniem w tym dniu oświadczenia dotyczącego zobowiązańspółki z o.o. (...)na datę sprzedaży udziałów przez oskarżoną. Nie sposób przy tym zgodzić się z zarzutem skarżącego, iż Sąd Rejonowy w sposób błędny przyjął, iż złożenie oświadczenia z dnia 7 maja 2013 r. (k.222) w istocie nie miało na celu zwolnienie z ewentualnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki nabywców udziałów należących do oskarżonej. Wskazać w tym miejscu należy na zeznaniaJ. B. (1), które złożył w toku postępowania przed Sądem I instancji (k. 185) wskazują, że przed nabyciem udziałów pokrzywdzeni koncentrowali się na kondycji finansowej spółki, na co również w swoich zeznaniach wskazywałaM. K.(k. 165). Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z wypisem z KRS (k. 31-35 akta postepowania przygotowawczego) po nabyciu udziałówJ. B. (1)wszedł w skład zarządu spółki. Oznaczało to, w myślart. 299 § 1 k.s.h., iż odpowiadał za zobowiązania spółki. Dodatkowo z treści zeznańM. K.wynikało, że to właśnieJ. B. (1)zaangażował się w prowadzenie sprawspółki z o.o. (...)– po nabyciu udziałów z tego powodu, iż ona sama prowadziła własną działalność gospodarczą i była na niej skoncentrowana. Nie sposób zatem uznać, że pokrzywdzeni - w szczególnościJ. B. (1)– nabywając udziały w spółce mieli na względzie wyłącznie osiągnięcie zysku, jako wspólnicy spółki. Zważyć przy tym trzeba, że zgodnie z art. 151 § 4 k.sh. wspólnicy nie odpowiadają za zobowiązania spółki z o.o., jednak nie dotyczy to sytuacji, gdy wspólnik wchodzi w skład zarządu spółki, co miało miejsce w stosunku doJ. B. (1). Zgodzić się należy, że pokrzywdzeni byli zainteresowani sytuacją finansową spółki, jednak nie sposób uznać, że cel uzyskania oświadczenia oskarżonej z dnia 7 maja 2013 r. (k.222) miał wyłącznie na celu zapewnienie, że spółka nie posiada żadnych zobowiązań. Pokrzywdzeni przecież zapoznali się z bilansem spółki, który zgodnie z ich twierdzeniami przedstawiał się jako prawidłowy. Zwraca też uwagę, żeM. K.zapewniała, że decyzję o zakupie udziałów podjęła w oparciu właśnie o wskazany bilans, jak również własne doświadczenia wynikające z dotychczasowej współpracy zD. C.. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że celem uzyskania oświadczenia z dnia 7 maja 2013 r. było nie tylko potwierdzenie stanu finansowego spółki, ale również właśnie ewentualne zwolnienie w szczególnościJ. B.za zobowiązania spółki. W ocenie Sądu odwoławczego prawidłowe było ustalenie Sądu Rejonowego, iż pokrzywdzeni przed nabyciem udziałów w spółce posiadali wiedzę o sytuacji finansowej spółki. Wskazać należy, że zapoznali się z bilansem spółki, który został przeanalizowany przez księgowąK. P. (1)i co do zasady nie wzbudził zastrzeżeń. Jak wskazano powyżej pokrzywdzonaM. K.wskazała, że przed nabyciem udziałów w spółce sugerowała się właśnie zapisami bilansu, a także efektami dotychczasowej współpracy zD.C.. PokrzywdzonyJ. B. (1)zaznaczył natomiast, że przyczyną uzyskania oświadczenia od oskarżonej (k. 222) był fakt nie załączenia do bilansu dokumentów źródłowych, przy czym sam zapis bilansu nie budził zastrzeżeń. Zaznaczenia wymaga, na co zwracał uwagę Sąd orzekający, że zapis oświadczenia wskazuje na pożyczki udzielone na rzecz spółki przezD.C., a do tej kwestii miała zastrzeżenia przesłuchana w charakterze świadkaK. P.(k. 211-215). ŚwiadekK. P.podkreśliła nadto, że dokumenty przedstawione przed nabyciem udziałów przez pokrzywdzonych przedstawiały się jako wiarygodne (k. 211). Zarówno z zeznańK. P., jak też pokrzywdzonych wynika, że po nabyciu udziałów spółki okazało się, że spółka posiada liczne niezapłacone zobowiązania. Pokrzywdzeni jednak zostali poinformowani o kwestiach spornych związanych z wykonaniem remontu przezL. K., co także potwierdzają zeznaniaJ. B.(k. 188-189). Także odnośnie należności, których domagała się A.K.oskarżona iD. C.mieli zapewnić, że są one nienależne (k. 166 – zeznania M.K.). Wobec powyższego należało dojść do wniosku, że pokrzywdzeni nabywając udziały w spółce zdecydowali o poniesieniu ryzyka gospodarczego, przez co nie sposób uznać, że złożenie w szczególności oświadczenia przez oskarżoną z dnia 7 maja 2013 r. wyczerpało znamiona zarzucanego jej czynu. Wskazać przy tym należy, w jaki sposób doszło do rozliczenia płatności z tytułu nabycia udziałów przez M.K., które należy ocenić jako mało profesjonalne. Nie sposób przy tym, w ocenie Sądu odwoławczego, uznać, że stwierdzenie świadkaK. P., iż dotychczasowa księgowość spółki(...)nosiła znamiona „kreatywnej księgowości” może spowodować odmienną ocenę zebranego w stanie materiału dowodowego. Wskazać przy tym należy, że wskazane twierdzenie świadka związane jest w szczególności ze sposobem zaksięgowania pożyczek udzielonych przezD.C.na rzecz spółki, jak również niemożliwością uzyskania szeregu dokumentów, o które się zwracała do spółki już po fakcie nabycia udziałów przez pokrzywdzonych, co także wiązało się z faktem przekazania księgowościK. P.. W tym miejscu należy zaznaczyć, że faktycznie świadekK. P.w związku z prowadzeniem księgowości, po nabyciu udziałów przez pokrzywdzonych zwracała się o dostarczenie szeregu dokumentów do prezesa spółki z o.o.(...)C.(k. 192 - pismo, k. 143 z akt postępowania przygotowawczego – notatka, k. 145 z akt postępowania przygotowawczego – pismo). Z treści wskazanych pism wynika, że podstawą żądania dostarczenia wskazanych dokumentów jest konieczność sporządzenia korekty bilansu finansowego w związku z ich brakiem oraz niemożliwość wystąpienia o zwrot podatku VAT. Zgodzić się należy z obrońcą, że powyższe nie świadczy o tym, że w istociespółka (...)miała możliwość uzyskania kwot nadpłaconego podatku VAT. Lektura pisemnych motywów wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd Rejonowy wskazując, żespółka (...)spełniała warunki do uzyskania zwrotu podatku VAT wskazywał w istocie na treść zeznań świadkaK. P.(k.215), która na ten temat się wypowiedziała. Stwierdzić należy, że wskazane przez świadkaK. P.nieprawidłowości i niedoskonałości w dotychczasowym prowadzeniu księgowości spółki nie mogą prowadzić do wniosku, że złożone oświadczenie przez oskarżoną celowo wprowadziło w błąd pokrzywdzonych. Jak wskazano powyżej uzyskali oni przed nabyciem bilans spółki, którego się domagali, który nie budził zastrzeżeń. Co więcej bilans ten został przedstawiony księgowej do analizy, która poza brakiem dokumentów źródłowych nie widziała powodów do jego zakwestionowania. Co więcej o pożyczkach udzielonych spółce przezD.C.pokrzywdzeni zostali poinformowani w treści samego oświadczenia, a z relacji pokrzywdzonych wynika, że wiedzieli o spornych kwestiach związanych z pracami remontowymi wykonanymi przezL. K.i żądaniami wysuwanymi przezA. K., które oskarżona określała jako niezasadne. Sąd Rejonowy prawidłowo zatem uznał, że złożone przez oskarżoną oświadczenie z dnia 7 maja 2013 r. nie wyczerpało znamion zarzucanego jej czynu. Nie bez znaczenia pozostaje treść zeznań pokrzywdzonych, z których wynika także, że M.K.kierowała się faktem dotychczasowej dobrze układającej się współpracy zD.C.(także biorąc fakt udzielania mu pożyczek bez zawierania umów, które spłacał), zaśJ. B.był zorientowany, z jaką odpowiedzialnością wiąże się nabycie udziałów w spółce – stąd żądanie złożenia oświadczenia z dnia 7 maja 2013 r.
Nie sposób dodatkowo zgodzić się z zarzutem obrońcy, że Sąd Rejonowy dał wiarę oskarżonej, iż nie miała wiedzy o zobowiązaniach spółki, gdyż księgowością w spółce zajmowała się A.K.. Istotnie takiej treści wyjaśnienia złożyła oskarżona, jednak z treści pisemnych motywów wyroku nie wynika, aby Sąd Rejonowy ferując zaskarżone orzeczenie oparł się na tym fragmencie wyjaśnień, dając mu wiarę i takie ustalenie poczynił. Lektura uzasadnienia wyroku prowadzi do wniosku, że Sąd orzekający uznał działanie oskarżonej w postaci złożenia oświadczenia i zawarcia stosowanego zapisu w umowie dotyczącej zbycia udziałów za pozbawione cech przestępstwa na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego. W pisemnym uzasadnieniu brak jest odniesienia do tego fragmentu wyjaśnień oskarżonej i wskazania, czy zostało ono uznane za wiarygodne. Wskazać przy tym trzeba, że Sąd Rejonowy doszedł do wniosku, że oświadczenie podpisane przez oskarżoną z dnia 7 maja 2013 r. miało charakter deklaratywny, a nie faktycznie wiążący pokrzywdzonych, z czym w pełni należy się zgodzić. Pokrzywdzeni bowiem zapoznali się z bilansem spółki, zostali poinformowani o pożyczkach udzielonych spółce przezD.C., wiedzieli też o kwestiach spornych związanych z przeprowadzonym remontem oraz roszczeniach finansowych A.K., które miały być niezasadne. Pokrzywdzeni w związku z nabyciem udziałów wiedzieli o podejmowanym ryzyku gospodarczym. Podkreślenia wymaga, że pokrzywdzona sama prowadziła działalność gospodarczą, w tym współpracowała zD.C., a dodatkowo pokrzywdzony miał świadomość zobowiązań wynikających z objęcia udziałów w spółce. Dodatkowo zaznaczenia wymaga, że słusznie Sąd Rejonowy zauważył, że pokrzywdzeni po nabyciu udziałów zostali dopuszczeni do prowadzenia spraw spółki, w szczególności dotyczyło toJ. B.. Okoliczność, iż współpraca ta została obarczona konfliktem, jaki nastąpił pomiędzyD.C., co skutkowało także zainicjowaniem postępowań karnych, nie ma związku z faktem nabycia udziałów przez pokrzywdzonych. Sąd Rejonowy zasadnie zaznaczył, że dopuszczenie do działalności spółki pokrzywdzonych, szczególnieJ. B., któremu także powierzono funkcję wiceprezesa zarządu, mogło wiązać się z intencjonalnym wprowadzeniem pokrzywdzonych w błąd w zakresie nabycia przez nich udziałów.
Mając na względzie wszystkie wskazane okoliczności Sąd Okręgowy, podzielając w całości argumentację przedstawioną przez Sąd pierwszej instancji, nie znalazł podstaw do uwzględnienia apelacji i utrzymał wyrok w zaskarżonej części.
Rozstrzygając w przedmiocie kosztów sądowych postępowania odwoławczego, Sąd Okręgowy orzekł stosownie do treściart. 634 k.p.k.w zw. zart. 632 pkt 1w zw. zart. 640 § 1 k.p.k.w zw. zart. 616 § 1 k.p.k.w zw. z § 11 ust. 2 pkt 4, § 16 i 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r.  w zw. zart. 13 ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.