Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 3321/19
Data wyroku: 2020-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Barbara Kempa
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art.57 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS
Teza: brak niezdolności do pracy powoduje brak prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy

Sygn. akt VIII U 3321/19

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 10 czerwca 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 5 kwietnia 2019 r., odmówiłK. K.prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 6 czerwca 2019 r., ubezpieczona nie została uznana za niezdolną do pracy.
/decyzja – k. 39 akt ZUS/
Od decyzji ZUS, odwołanie w dniu 9 lipca 2019 r., złożyłaK. K.i wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazała, że nie zgadza się z decyzją ZUS. W opinii wnioskodawczyni, jej stan zdrowia tj. mózgowe porażenie dziecięce, niewydolność krążenia kończyn dolnych oraz współistniejące choroby żołądka i układu pokarmowego powodują, że utraciła całkowicie zdolność do pracy z tytułu naruszenia sprawności organizmu. Ponadto wniosła o ustanowienie dla niej pełnomocnika z urzędu.
/odwołanie – k. 3/
W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując argumenty tożsame z argumentami, podniesionymi w zaskarżonej decyzji.
/odpowiedź na odwołanie – k. 4/
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2019 r. Sąd oddalił wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
/postanowienie k.13 - 14/
Pismem z dnia 2 października 2019 r. wnioskodawczyni wniosła o ponowne rozpatrzenie wniosku o pełnomocnika.
/pismo wnioskodawczyni k.20/
Postanowieniem z dnia 4 października 2019 r. Sąd odrzucił w/w wniosek.
/postanowienie k. 22/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. K.urodziła się (...)Wnioskodawczyni posiada wykształcenie wyższe pedagogiczne. W okresie od 01.09.2017 r. do 11.2017 r. pracowała jako nauczycielka przedszkolna.
/okoliczności bezsporne/
W 2003 r. wnioskodawczyni była słuchaczką Kolegium Nauczycielskiego wZ.w specjalności pedagogika specjalna, oligofrenopedagogika. Egzamin złożyła 27 czerwca 2003 r. z wynikiem bardzo dobrym.
/zaświadczenie k. 29 plik II akt ZUS/
W okresie od 10.10.2007 r. do 30.06.2008 pracowała jako nauczyciel religii w Przeszkoli Miejskim nr 129 wŁ..
/świadectwo pracy k.15/
Wnioskodawczyni, w okresie od 6 września 2007 r. do 20 czerwca 2008 r., pracowała na stanowisku nauczyciel religii w Szkole Podstawowej Specjalnej nr 187 wŁ..
/świadectwo pracy k.13 plik II akt ZUS/
Wnioskodawczyni, w okresie od 01 grudnia 2009 r. do 31 marca 2015 r., pracowała m.in. jako koordynatorka wolontariatu oraz asystent uczestnika projektu w Stowarzyszeniu 2009 r. do 31.03.2015 r.
/świadectwo pracy k.18 plik II akt ZUS/
W okresie od 01.09.2016 r. do 10.12.2016 pracowała na stanowisku nauczyciela-stażysty wfundacji (...).
/świadectwo pracy k. 20 plik II akt ZUS/
W okresach od 11.03.2004 – 30.04.2005, od 11.07.2005 r. do 29.08.2005 r., 28.10.2009 r. do 19.01.2010 r., od 17.04.2015 r. do 31.10.2015 r., 12.11.2015 r. do 15.05.2016 była zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba poszukująca pracy.
/zaświadczenia k.21, 22 plik II akt ZUS/
W dniu 5 kwietnia 2019 r. ubezpieczona złożyła wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
/wniosek – k.1 plik I akt ZUS/
Lekarz orzecznik ZUS rozpoznał u ubezpieczonej niedowład kończyn dolnych, w przebiegu dziecięcego porażania mózgowego, wrodzoną stopę końsko-szpotawą lewą po zabiegach korekcyjnych, zmiany zwyrodnieniowe wielostawowe i zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa bez objawów korzeniowych, chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych, stan po urazie kolana prawego w 2012 r., obrzęki limfatycznekk. dolnych, żylaki kończyn dolnych, otyłość. Badana, z utrwalonym niedowładem kończyn dolnych, w przebiegu porażenia mózgowego dziecięcego, wniesionym do ubezpieczenia, zaadoptowana do istniejącej niepełnosprawności, bez pogorszenia sprawności organizmu w wyniku współistniejących schorzeń w stopniu uzasadniającym orzeczenie o długotrwałej niezdolności do pracy zgodniej z posiadanym czwartym poziomem kwalifikacji. Orzeczeniem z dnia 14.05.2019r. Lekarz Orzecznik ZUS orzekł , że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.
/orzeczenie Lekarza Orzecznika – k. 68 akt ZUS, k. 21 dokumentacji medycznej/
Ubezpieczona, w dniu 16 maja 2019 r. , złożyła sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.
/sprzeciw – k. 61 - 62 dokumentacji medycznej/
Komisja lekarska ZUS rozpoznała u ubezpieczonej mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem kończyn dolnych i przewlekłą niewydolnością limfatyczną, przebyty uraz prawego stawu kolanowego w 2012 r. z zespołem bólowym i zmianami zwyrodnieniowymi, przepukliną rozworu przełykowego – przełyk barreta. Komisja lekarska, po zbadaniu ubezpieczonej i po przeanalizowaniu jej dokumentacji medycznej, stwierdziła, że obecny stopień naruszenia sprawności organizmu ubezpieczonej, wniesione do okresu ubezpieczenia, nie spełniła kryteriów orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy w rozumieniu ustawy rentowej – IV poziom komeptencji zawodowych.
/orzeczenie Komisji Lekarskiej – k. 25 akt ZUS, opinia lekarska – k. 66- 68 dokumentacji medycznej/
W konsekwencji powyższego orzeczenia, organ rentowy odmówił ubezpieczonej, prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy zaskarżoną decyzją z dnia 10 czerwca 2019 r.
/decyzja – k. 39 akt ZUS/
Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe , dopuszczając dowód z opinii biegłych z zakresu specjalności, stosownie do udokumentowanych dolegliwości wnioskodawczyni: neurologa, gastrologa , ortopedy.
Wnioskodawczyni cierpi na mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem kończyn dolnych i przewlekłą niewydolnością limfatyczną kończyn dolnych, zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa. Wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym z układu ruchu i układu nerwowego. Niepełnosprawność powstała przed 16 rokiem życia. Przyczyną jest porażenie mózgowe dziecięce. Pobierała przez 12 miesięcy świadczenie rehabilitacyjne z powodu bólów kręgosłupa odcinka lędźwiowo-krzyżowego i kolana prawego. Z tego powodu przebyła rehabilitację w ramach prewencji rentowej ZUS.Stwierdzone, w badaniu neurologicznym, naruszenie sprawności organizmu nie uzasadnia długotrwałej niezdolności do pracy zarobkowej w rozumieniu ustawy rentowejzgodnie z poziomem posiadanych, wysokich kwalifikacji. Wnioskodawczyni jest zdolna do wykonywania pracy zarobkowej.
/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty neurologa dr med.J. B.– k. 25 - 27/
Nadto wnioskodawczyni cierpi na refluks zapalenia przełyku st. C wg LA, podejrzenie przełykuB., przepuklinę rozworu przełykowego. Z powodu schorzeń przełyku wnioskodawczyni leczona jest przez lekarza rodzinnego. Nie wymagała dotychczas hospitalizacji z powodu schorzeń przewodu pokarmowego. Schorzenia przełyku nie powodują upośledzenia stanu odżywienia wnioskodawczyni (wskaźnik(...)33,3), stwierdza się otyłość.Naruszenie sprawności organizmu wnioskodawczyni nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy rentowejWnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy z powodu schorzeń przewodu pokarmowego.
/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty chorób wewnętrznych, gastroenterologM. Ł.– k. 37 – 38/
Nadto wnioskodawca cierpi na mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem kończyn dolnych i stopą końsko-szpotawą lewą, przebyty uraz kolana prawego z uszkodzeniem łąkotki przyśrodkowej w roku 2012, bez istotnego upośledzenia funkcji. Wnioskodawczyni od urodzenia jest osobą niepełnosprawną, jednaknaruszenie sprawności organizmu wnioskodawczyni, nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy rentowej. Wnioskodawczyni jest zdolna do pracy.
/opinia lekarza biegłego specjalisty chirurgii urazowo – ortopedycznejM. S.– k. 41 - 42/
Sąd Okręgowy dokonał powyższych ustaleń w oparciu o załączone akta organu rentowego, dokumenty oraz opinie biegłych neurologa, gastroenterologa oraz ortopedy.
W ocenie Sądu, opinie biegłych są w pełni wiarygodne. Zostały, bowiem, sporządzone przez biegłych o specjalnościach właściwych, z punktu widzenia schorzeń wnioskodawcy, w oparciu o analizę przedłożonej dokumentacji lekarskiej oraz wyniki przeprowadzonych badań własnych wnioskodawcy. Biegli rozpoznali u ubezpieczonej mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem kończyn dolnych i stopą końsko-szpotawą lewą, przewlekłą niewydolnością limfatyczną kończyn dolnych, zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, refluks zapalenia przełyku st. C wg LA, podejrzenie przełykuB., przepuklinę rozworu przełykowego, lewą, przebyty uraz kolana prawego z uszkodzeniem łąkotki przyśrodkowej w roku 2012, bez istotnego upośledzenia funkcji.
Biegli uznali, że dolegliwości wnioskodawczyni, nie naruszają sprawności jego organizmu, w stopniu powodującymi niezdolność do pracy, z uwzględnieniem poziomu wykształcenia i kwalifikacji zawodowych.
W ocenie Sądu, brak jest podstaw by kwestionować opinie biegłych, gdyż są one rzetelne, a wynikające z nich wnioski logiczne i prawidłowo, merytorycznie uzasadnione. Opinie nie zawierają braków i wyjaśniają wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
W ocenie Sądu Okręgowego, opinie biegłych w sposób wystarczający obrazują stan zdrowia wnioskodawcy. Opinie są jasne, a wnioski końcowe wynikają w sposób logiczny z ich treści. Ponadto wszelkie niejasności jakie mogłyby powstać w ocenie Sądu zostały wyjaśnione przez biegłych w sposób nie budzący wątpliwości interpretacyjnych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Zgodniez art. 57. ustawy z dnia 17.12.1998r. o rentach i emeryturach z FUS (Dz. U z 2018r. poz. 1270 z późn. Zm)
1. Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów;
4) nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu lub nie spełnia warunków do jej uzyskania.
2. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myślart. 12 cytowanej ustawy,niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czymcałkowicie niezdolnądo pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiastczęściowo niezdolnądo pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne/art. 13 ust. 1/.
Warunki wskazanew art. 57 w/wustawy muszą być spełnione kumulatywnie, brak, choćby jednej z nich, uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia.
W odniesieniu do odwołującej się, nie został spełniony warunek - niezdolności do pracy. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności opinii biegłych sądowych, powołanych z uwagi na udokumentowane dolegliwości wnioskodawczyni, Sąd ustalił, iż występujące u wnioskodawcy schorzenia powodują, że nie jest ona niezdolna do pracy.
Niepodważalną okolicznością w sprawach, choćby o rentę, jest to, że stwierdzenie niezdolności do pracy wymaga wiadomości specjalnych, toteż podstawę ustaleń stanowią dowody z opinii biegłych, posiadających wiedzę medyczną adekwatną do rodzaju schorzeń osoby zainteresowanej uzyskaniem świadczenia. Prawidłowa opinia winna być wyczerpująca, czyli odnosić się do wszystkich kwestii zawartych w tezie dowodowej, jak również zawierać logiczne uzasadnienie postawionych wniosków. Dowód tego rodzaju podlega ocenie według zasad określonych wart. 233 § 1 k.p.c., a więc na podstawie kryteriów zgodności z zasadami logiki, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia skuteczności wyrażonych w niej wniosków, bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej.
U skarżącej stwierdzono mózgowe porażenie dziecięce z niedowładem kończyn dolnych i stopą końsko-szpotawą lewą, przewlekłą niewydolnością limfatyczną kończyn dolnych, zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, refluks zapalenia przełyku st. C wg LA, podejrzenie przełykuB., przepuklinę rozworu przełykowego, lewą, przebyty uraz kolana prawego z uszkodzeniem łąkotki przyśrodkowej w roku 2012, bez istotnego upośledzenia funkcji.
Opinie biegłych zostały doręczone zarówno organowi rentowemu, jak i wnioskodawczyni, z zobowiązaniem do ustosunkowania się do nich i złożenia, ewentualnych, pytań do biegłych.
Sąd Okręgowy podzielił opinie biegłych specjalistów, uznając, że są one pełne, jasne i nie prowadzą do sprzecznych wniosków. Wskazać należy, że biegli sądowi, w sposób niebudzący wątpliwości, wyjaśnili wszelkie okoliczności, dotyczące stanu zdrowia ubezpieczonego. Wnioski z powyższych opinii implikowały uprawnioną konkluzję orzeczniczą, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy zarobkowej. Sąd przeanalizował sytuacje wnioskodawcy w aspekcieart. 13 cyt. Ustawy o emeryturach i rentach z FUS:wnioskodawczyni ma 41 lat, posiada wykształcenie wyższe. Z zawodu jest pedagogiem. Wnioskodawczyni przez większość okresu zatrudnienia wykonywała pracę na stanowisku nauczyciela oraz w okresie od 1 grudnia 2009 r. do 31 marca 2015 r. pracowała m.in. na stanowisku koordynatora wolontariatu wStowarzyszeniu (...)z problemami psychicznymi ich rodzin i przyjaciół(...). W ocenie Sądu wskazuje to na fakt, że posiadane przez wnioskodawczynie schorzenia nie są przeszkodą dla ubezpieczonej do bycia czynnym zawodowo.
Opinia biegłego może być oceniona przez sąd i podważona dowodem z innej opinii. Ubezpieczony, jak każda strona w procesie, w myślart. 6 k.c.winna dowodzić swoich racji, a nie tylko przedstawiać swoje poglądy. W konsekwencji w sprawie nie pojawiły się argumenty, które mogłyby budzić wątpliwość Sądu, co do jednoznaczności wskazanych opinii.
Wskazać, w tym miejscu, należy, że o nabyciu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy nie mogą przesądzać subiektywne odczucia osoby ubezpieczonej. Również sam fakt stwierdzenia choroby nie jest równoznaczny z nabyciem prawa do renty. Istnienie schorzeń powodujących konieczność pozostawania w stałym leczeniu nie stanowi bowiem samodzielnej przyczyny uznania częściowej niezdolności do pracy, choć może wymagać czasowych zwolnień lekarskich. O niezdolności do pracy nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena, czy i w jakim zakresie wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Jeżeli zatem stan zdrowia nie powoduje naruszenia sprawności organizmu w stopniu mającym wpływ na zdolność do pracy dotychczas wykonywanej lub innej mieszczącej się w ramach posiadanych lub możliwych do uzyskania kwalifikacji, brak jest prawa do tego świadczenia (por. wyrok SN z dnia 12 lipca 2005, sygn. aktII UK 288/04, publ.OSNP 2006/5-6/99; wyrok SN z dnia 1 grudnia 2000 roku, sygn. akt II UKN 113/00, publ. OSNP 2002/14/343; wyrok SA w Szczecinie z dnia 17 marca 2016 roku, sygn. akt III AUa 546/15, LEX nr 2090464).
Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego, dopuszczone w postępowaniu rozpoznawczym dowody w postaci opinii biegłych – pozwalają na niebudzące wątpliwości ustalenie, iż stan zdrowia ubezpieczonej, nie pozwalał na orzeczenie całkowitej ani nawet częściowej niezdolności do pracy, w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Z ustaleń Sądu wynika, że wnioskodawczyni, mimo stwierdzonych u niej schorzeń, jest zdolna do wykonywania pracy zarobkowej, zgodnie z posiadanymi kwalifikacjami, albowiem one nie naruszają sprawności jej organizmu w stopniu powodującym niezdolność do pracy.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie wnioskodawczyni.

ZARZĄDZENIE
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni.
J.K.