Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 96/18
Data wyroku: 2019-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Makowczenko
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 444 kc, art. 445 kc

Sygn. akt: I C 96/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Marek Makowczenko

Protokolant:

sekretarka Agnieszka Ulatowska

po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2019 r. w Giżycku na rozprawie
sprawy z powództwaT. S.
przeciwko(...) S.A.wW.
o zapłatę

1
Zasądza od pozwanego(...) S.A.wW.na rzecz powodaT. S.kwotę 5200 zł (pięć tysięcy dwieście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 21.02.2016r. do dnia zapłaty.

2
Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2077 zł ( dwa tysiące siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

3
Nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowegow. (...)) kwotę 2155,76 zł ( dwa tysiące sto pięćdziesiąt pięć złotych 76/100) tytułem zwrotu kosztów opinii biegłego.

SSR Marek Makowczenko
Sygn. akt I C 96/18

UZASADNIENIE
PowódT. S.w pozwie skierowanym przeciwko(...) S.A.wW.domagała się zasądzenia kwoty 5.200 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 lutego 2016r do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 28 sierpnia 2015r.doszło do wypadku drogowego, w wyniku którego doznał obrażeń ciała. Pozwany jest ubezpieczycielem sprawcy wypadku. W wyniku wydarzenia powód doznał wstrząśnienia mózgu, stłuczenia okolicy kręgosłupa C szyjnego, dolegliwości bólowych odcinka szyjnego kręgosłupa, stłuczenia kolana lewego. Pojawiły się również dolegliwości w postaci bólu karku, głowy, okresowych osłabień kończyny górnej prawej i wypadania przedmiotów z prawej dłoni. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego pozwany w dniu 19 kwietnia 2016r. przyznał zadośćuczynienie w wysokości 800 zł.
Powód uznając, że wysokość przyznanego zadośćuczynienia jest rażąco zaniżona domagał się kwoty 5000 zł. Z uwagi natomiast, że doznane urazy wymagały leczenia, które kosztowało 445,48 zł powód wnosił o zasądzenie kwoty 200 zł.
Pozwany(...) S.A.wW.nie zgodził się z powództwem i wniósł o jego oddalenie. Potwierdził, że przyznał już powodowi kwotę 800 zł zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Krzywda powoda została w całości zrekompensowana . Samo negatywne przeżycie związane z uczestnictwem w kolizji nie stanowi o powstaniu rozstroju zdrowia u powoda.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
W dniu 28 sierpnia 2015r. powód ( emeryt wojskowy) jechał samochodem zG.. Mijając miejscowośćK.zauważył auto, które miało wypadek. Powód zjechał na pobocze aby udzielić ewentualnej pomocy i został wówczas uderzony przez jadące auto w tył swojego samochodu. Powód miał zapięte jeszcze pasy, kolanem uderzył w kokpit samochodu, natomiast głowę miał w chwili zdarzenia skręconą. Doszło także do skaleczenia ręki. Samochód sprawcy w zakresie odpowiedzialności cywilnej ubezpieczony był u pozwanego. Po początkowym szoku powód wypiął się z pasów i wysiadł z auta. Wezwał policję , przyjechała ponadto karetka oraz straż pożarna. Powód nie odczuwał bólu i nie zgodził się na zabranie do szpitala. Samochód natomiast został odholowany.
W nocy zaczęły się bóle głowy, pleców, nogi. Żona odwiozła powoda na(...). Wykonano tam TK głowy i szyi. Nie stwierdzono cech krwawienia śródczaszkowego. Struktury mózgowia oraz przestrzenie płynowe wewnątrzczaszkowe pozostawały w normie. Kości podstawy i sklepienia czaszki oraz kręgosłup C bez zmian pourazowych. Zdiagnozowano wstrząśnienie mózgu i stłuczenie okolicy kręgosłupa. Z zaleceniem kontroli w Poradni Lekarza Rodzinnego, przyjmowania leków przeciwbólowych dostępnych bez recepty, oszczędzającego trybu życia, okładów z lodu okolic kręgosłupa szyjnego został wypisany do domu.
W dniu 24 września 2015r. powód zgłosił się do poradni Ortopedycznej z uwagi na dolegliwości bólowe kolana prawego. W wyniku badania stwierdzono bolesne zgrubienie w okolicy przedrzepkowej po stronie prawej, objawy chełbotania, wysięk w kaletce przedrzepkowej, bolesność uciskową rzepki. Rozpoznano wówczas stan po stłuczeniu kolana prawego, zapalenie kaletki przedrzepkowej. Zalecono obserwację rzepki w kierunku jej złamania oraz wykonanie zdjęcia Rtg.
W dniu 29 września 2015r. podczas kolejnej wizyty ustalono, że zdjęcie Rtg rzepki nie wykazuje zmian urazowych. Stwierdzono miejscową niewielką poprawę, nieco mniejszą liczbę płynu w okolicy kaletki przedrzepkowej ( najprawdopodobniej krwiak). Powierzchnia rzepki tkliwa, bolesna. Zalecono odciążanie stawu kolanowego, zakaz kucania oraz klękania na kolano.
W czasie kolejnej wizyty w dniu 13 października 2015r. powód w dalszym ciągu uskarżał się na dolegliwości bólowe. Badaniem klinicznym stwierdzono utrzymywanie się niewielkiego zgrubienia w okolicy przedrzepkowej.
W dniu 2 kwietnia 2016r. powód odbył wizytę u neurochirurga. W czasie wizyty zgłaszał bóle karku i bóle głowy oraz osłabienie okresowe kończyny górnej prawej i wypadanie przedmiotów z prawej ręki. Stwierdzono wówczas brak neurologicznych odchyleń od normy i jednocześnie pourazową dyskopatię kręgosłupa C5/C6 po prawej.
Powód ponosił koszty opisywanych wizyt lekarskich, zdjęcia Rtg oraz zakupu w aptekach leków.
Powód korzystał także z pomocy psychologa oraz psychiatry. Stał się bardziej nerwowy, miewał problemy ze snem oraz lęki i obawy przed szybką jazdą samochodem.
( dowód : zeznania świadkówJ. S.k. 65 – 65v,C. S.k. 65v, przesłuchanie powoda k. 129 – 129v, karta medycznych czynności ratunkowych k. 11, karta informacyjna k. 12, 15, 18,71, opis badania k. 13, 16, 17, 68 – 70, informacja dla lekarza kierującego k. 14, faktury k. 19 – 25, pismo NFZ k. 71, 121 – 124, historia choroby k. 110 – 112, 115 – 117, opinie biegłych k. 140 – 147, 168 – 170, 178, 182 ).
Powód w piśmie z dnia 20 stycznia 2016r. wystąpił do pozwanego ubezpieczyciela z żądaniem wypłaty odszkodowania. Po przeprowadzonym postępowaniu pozwany przyznał powodowi kwotę 800 zł zadośćuczynienia i odmówił uznania wyższego roszczenia.
( dowód : pismo powoda k. 26 – 27, pismo pozwanego k. 28 – 30).
Opisany stan faktyczny został ustalony przez Sąd na podstawie wszystkich zaoferowanych przez strony dowodów. Zeznania wskazanych świadków, przesłuchanie powoda oraz opisane dokumenty i opinie biegłych układają się w jedną logiczną całość.
Odpowiedzialność odszkodowawczą pozwanego regulujeart. 822§1 k.c., zgodnie z którym przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Jak stanowi §2 przywołanego przepisu umowa ubezpieczenia obejmuje szkody powstałe w wyniku zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia.
Ustawa z dnia 22 maja 2003r.o ubezpieczeniach obowiązkowych,U. (...)(Dz. U. Nr 124, poz. 1152 ze zm.) reguluje natomiast odpowiedzialność odszkodowawczą z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Na mocy art. 34 tejże ustawy, stanowiącego lex specialis w stosunku do regulacji kodeksowej, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia. Ubezpieczyciel sprawcy, który w dacie zdarzenia miał z nim zawartą umowę ubezpieczenia, ponosi zatem odpowiedzialność w granicach odpowiedzialności sprawcy.
W sprawie odpowiedzialność pozwanego jako ubezpieczyciela sprawcy , co do zasady pozostawała bezsporna.
Zgłoszone żądania powód oparł na treściart. 445 § 1 k.c., zgodnie z którym sąd w razie uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia może przyznać odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Ustalenie wysokości zadośćuczynienia należy do uznania Sądu, który jednak nie dokonuje dowolnej oceny, a bierze pod uwagę całokształt okoliczności faktycznych sprawy. W piśmiennictwie, jak i w judykaturze zgodnie przyjmuje się, iż suma przyznana tytułem zadośćuczynienia powinna stanowić ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej, tj. doznanych cierpień psychicznych i fizycznych (uchwała Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 1973 r., III CZP 37/73, OSNC 1974/9/145, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/03, OSNC 2005/2/40). Wysokość zadośćuczynienia winna być zatem uzależniona od stopnia cierpień psychicznych i fizycznych, ich intensywności, czasu trwania oraz indywidualnej sytuacji poszkodowanego, przy czym okoliczności te powinny być brane pod rozwagę sądu przy uwzględnieniu całokształtu okoliczności sprawy. Kwota winna być dla poszkodowanego odczuwalna i przynosić mu równowagę emocjonalną, zachwianą przez doznane cierpienia. Jednocześnie zadośćuczynienie powinno być utrzymane w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa.
W zakresie tego żądania Sąd miał na uwadze wszystkie przedstawione już wyżej okoliczności związane z wypadkiem oraz z jego następstwami dla zdrowie powoda. Wskazać należy, że powód przed zdarzeniem był oprócz nadciśnienia tętniczego, w zasadzie zdrowy. Wskazuje na to dokumentacja nadesłana z NFZ oraz Historie Choroby z(...) Przychodni (...)wG.iZespołu (...)( k. 77, 110 – 111, 115 – 119, 121 – 123). Stan zdrowia powoda związany z leczeniem oraz następstwami obrażeń doznanych w czasie przedmiotowego wypadku był oprócz innych dowodów ( zeznania świadków, przesłuchanie powoda, dokumentacja medyczna ) przedmiotem oceny powołanych przez Sąd biegłych.
Biegły sądowy z zakresu chirurgii ogólnej,(...)(k. 140 – 147, ) rozpoznał stan po stłuczeniu stawu kolanowego prawego z pourazowym zapaleniem bursy przedrzepkowej. Biegły stwierdził guz wielkości jaja kurzego na wysokości bursy przedrzepkowej stawu kolanowego prawego. Dolegliwości bólowe związane z urazem określił biegły jako miernego stopnia. Choroba ma charakter nawrotowy. Powód nie wymagał opieki osób trzecich. Obrażenia nie wpłynęły negatywnie na jego sprawność. W dniu badania biegły stwierdził pełen zakres ruchomości w obu stawach, chociaż stwierdził widoczną deformację wymagająca leczenia. Biegły określił 5% uszczerbek na zdrowiu na podstawieRozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002r.w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu.
Powód nie wniósł zastrzeżeń do opinii biegłego (k. 160).
Pozwany natomiast zakwestionował opinię ( k. 165 – 165v). Przede wszystkim nie zgodził się z określonym 10% uszczerbkiem na zdrowiu oraz podniósł brak wskazania czy jest on stały czy długotrwały. Nadto przyznał, że powód mógł, co prawda, uderzyć w czasie zdarzenia prawym kolanem w deskę rozdzielczą. Jednak zazwyczaj torbiel powstaje przez długie w czasie przeciążanie. Torbiel można także wyleczyć przez odpowiedni zabieg.
Biegły w opiniach uzupełniających (k. 178, 182) wskazał, że określił 5% uszczerbek na zdrowiu powoda ( a nie jak twierdzi pozwany 10%). Uszczerbek ma charakter długotrwały, ze względu na nawroty choroby. Nadto biegły wskazał, że w swojej ponad 30 – letniej praktyce zawodowej niejednokrotnie spotykał się z pourazowym zapaleniem bursy przedrzepkowej spowodowanej jednym urazem. Zdaniem biegłego przebieg zdarzenia i leczenie powypadkowe układają się w logiczny ciąg zdarzeń. Jednocześnie biegły wskazał, że torbiel można wyleczyć i bardzo często leczona jest operacyjnie.
Biegły sądowy z zakresu neurologiiG. P.w swojej opinii (k. k. 168 – 169 ) rozpoznał stan po przebytym wstrząśnieniu mózgu i stłuczeniu kręgosłupa szyjnego. Zdaniem biegłego w związku z doznanym urazem nie doszło do stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zakresie schorzeń neurologicznych. Uraz z dnia 28 sierpnia 2015r. nie spowodował trwałych neurologicznych następstw.
Opinia nie była kwestionowana przez strony.
Sąd podzielił opinie biegłych bowiem są one jasne, logiczne i wszechstronnie uzasadnione. Biegli oparli się o zgromadzony w aktach materiał dowodowy jak i o badanie samego powoda. Opinie biegłych wzajemnie się uzupełniają wskazując w sposób kompletny stan zdrowia powoda w zakresie doznanych w wypadku obrażeń. Podkreślić przy tym również należy, że podany przez biegłego z zakresu chirurgii ogólnej, ortopedii i traumatologii procentowy uszczerbek na zdrowiu nie jest w niniejszej sprawie dotyczącej zadośćuczynienia w sposób matematyczny przeliczany na należne świadczenie. Przy czym należy podkreślić, że biegły w opinii wskazał 5%, a nie jak wskazuje pozwany 10%. Biegły ten w sposób wyczerpujący i kompletny odniósł się również do podnoszonych przez pozwanego zastrzeżeń.
W niniejszej sprawie powód domagał się zasądzenia zadośćuczynienia w wysokości 5000 zł wraz ze wskazanymi w pozwie odsetkami. Zdaniem Sądu w tej sytuacji mając na uwadze wszystkie wskazane i omówione okoliczności oraz już wypłacone przez pozwanego zobowiązanie zadośćuczynienie powinno wynieść dochodzoną pozwem kwotę. Należało od tej kwoty zasądzić zgodnie z żądaniem odsetki od dnia 21 lutego 2016r. na podstawieart. 817§ 2 Kcmając na uwadze datę wystąpienia powoda do ubezpieczyciela sprawcy ( 20 styczeń 2016r.).
Powód domagał się również zasądzenia kwoty 200 zł tytułem poniesionych kosztów leczenia.
Zgodnie zart. 444§1 kcw razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego tytułu koszty. Na żądanie pokrzywdzonego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia.
W tym zakresie powód przedłożył faktury na łączną kwotę 445,48 zł (faktura numer (...)z 24 września 2015r. na kwotę 100 zł, numer(...)z 29 września 2015r. na kwotę 80 zł, numer(...)z dnia 13 października 2015r. na kwotę 80 zł, numer(...)z dnia 25 września 2015r. na kwotę 60 zł, numer(...)z dnia 28 września 2015r. na kwotę 72,78 zł, numer(...)z dnia 29 września 2015r. na kwotę 28,75 zł, numer(...)z dnia 13 października 2015r. na kwotę 23,95 zł ). Faktury dotyczą poniesionych kosztów wizyt lekarskich, zdjęć Rtg, kosztów leków. Z opinii biegłego z zakresu chirurgii ogólnej,(...)wynika, że poniesione wydatki ze strony ortopedycznej były uzasadnione.
Z uwagi na powyższe żądanie w tym zakresie było zasadne i należało je uwzględnić także w zakresie odsetek.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 2 kpcobciążając nimi pozwanego z uwagi na wynik sprawy. Jednocześnie należało pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2155,76 zł poniesionych kosztów opinii biegłych.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.