Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 751/19
Data wyroku: 2020-01-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk, Sądu Rejonowego () Miłosz Dubiel, Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art 445 kc

Sygn. akt III Ca 751/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 stycznia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion-Hajduk
Sędzia Sądu Rejonowego (del.) Miłosz Dubiel
Protokolant Angelika Gwozdek
po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2020 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaZ. S.
przeciwkoM. S. (1)
o zapłatę
na skutek apelacji powódki
od wyroku Sądu Rejonowego wR. Ś.
z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt I C 999/16
uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu wR. Ś.do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego.
SSO (del.) Miłosz Dubiel SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion - Hajduk
Sygn. akt III Ca 751/19

UZASADNIENIE
PowódkaZ. S.działając poprzez przedstawiciela ustawowegoM. S. (2), żądała zasądzenia na jej rzecz od pozwanegoM. S. (1)kwoty 30 000,00 zł tytułem zadośćuczynienia.
Uzasadniając żądanie twierdziła, iż podczas jej nieobecności w kraju, pozwany opiekujący się małoletnią córkąZ. S.dopuścił się wobec niej zaniedbań, które skutkowały znaczącym przyrostem masy ciała dziecka oraz negatywnymi skutkami emocjonalnymi małoletniej.
Kurator dla małoletniejZ. S.adwokatM. B.podtrzymał żądanie powódki, a ponadto wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów wynagrodzenia kuratora według stawek adwokackich na dzień złożenia pozwu.
Sąd Rejonowy wR. Ś.w wyroku z dnia 12 12 2018r. oddalił powództwo oraz przyznał adw.M. B.wynagrodzenie tytułem sprawowania funkcji kuratora dla małoletniej powódki.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach rozstrzygnięcia przywołał regulacjęart. 415, 445 § 1 oraz 444 § 1 i 2 k.c., wskazując, iż powódka nie wykazała przesłanek odpowiedzialności pozwanego, jednocześnie zauważając, iż w okresie pozostawania powódki pod pieczą pozwanego, ta przybrała na wadze. Sąd Rejonowy podniósł, iż stwierdzenie przyczyn wzrostu wagi małoletniej wymagało wiadomości specjalnych, które ostatecznie nie zostały przez powódkę zawnioskowane.
Orzeczenie w zaskarżyłapowódkaZ. S., który wniosła o jego zmianę poprzez uwzględnienie powództw oraz przyznania od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego wR. Ś.kuratorowi powódki wynagrodzenia za pełnienie funkcji kuratora w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji.
Zarzuciła, że przy ferowaniu wyroku naruszonoart. 233 § 1 k.p.c.poprzez:

⚫

brak wszechstronnej oceny dowodów, przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, wyprowadzenie wniosków logicznie nieprawidłowych i niewynikających ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego lub sprzecznych z materiałem dowodowym,

oparcie zaskarżonego wyroku na niczym nieudowodnionym stanowisku o bezzasadności roszczenia, podczas gdy wszechstronne rozważenie materiału dowodowego powinno prowadzić do wniosku, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy roszczenie powódki jest w pełni uzasadnione,

pominięcie przed Sąd Rejonowy dowodów w postaci dokumentacji medycznej, także zgromadzonej w aktach o sygnaturze III Nsm 309/15 potwierdzające fakt tego, że zachowanie pozwanego przyczyniło się do „obżarstwa powódki”, a w konsekwencji doprowadzenia jej do otyłości, co zostało bezsprzecznie wykazane wykazem przyrostu wagi sporządzonym przez dyplomowaną pielęgniarkę,

dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz czynienie ustaleń faktycznych w sposób daleki od doświadczenia życiowego, polegające na błędnym przyjęciu, iż roszczenie powódki jest bezzasadne.

W uzasadnieniu między innymi podniosła, iż wykazała powództwo tak co
do zasady, jak i co do wysokości. Podniosła, iż oddalenie powództwa stanowi o braku wszechstronnej oceny dowodów oraz nieuwzględnieniu dowodów złożonych przez powódkę, które bezspornie wykazywały słuszność roszczenia.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Sąd pierwszej instancji prawidłowo zakwalifikował dochodzone roszczenia lecz wadliwie rozpoznał sprawę.
Przy jej rozpoznaniu uznał bowiem za prawidłowe pismo procesowe przesłane do sądu w dniu 7 03 2017r. mailem, będące w istocie nie podpisaną przez pozwanegoM. S. (3)odpowiedzią na pozew, a następnie jego treść uwzględnił przy ferowaniu wyroku.
Jakkolwiek tego rodzaju pismo może być traktowane jako pismo proce-sowe (odpowiedź na pozew), to jest ono dotknięte brakiem formalnym w postaci nie zamieszczenia w nim podpisu pozwanego (art. 126 § 1 pkt 6 k.p.c.),
który należało sanować przy zastosowaniu regulacjiart. 130 § 1 k.p.c., tj. poprzez wezwanie pozwanego do jego podpisania pod sankcją zwrotu pisma.
Sąd pierwszej instancji z tych wymogów się nie wywiązał, w konsekwe-ncji czego w obecnym stanie prawy pismo to nie może być traktowane jako prawidłowa odpowiedź pozwanego na pozew i jest ono nieskuteczne.
Poza nadesłanym wskazanym powyżej mailem pozwany nie zajął stanowiska w sprawie.
Dlatego w obecnym materiale sprawy przyjąć należy, że Sąd pierwszej instancji ferując zaskarżony wyrok nie rozpoznał istoty sprawy, gdyż dotychczas jej prawidłowo nie ustalił na skutek popełnionych z naruszeniem prawa procesowego wskazanych powyżej błędów w procedowaniu (nie ustalił prawidłowo stanowiska pozwanego).
Czyni to apelację uzasadnioną (niezależnie od oceny zasadności podniesionych w niej zarzutów; ich ocena jest bezprzedmiotowa) i stosownie
do regulacjiart. 386 § 4 k.p.c.prowadziło do uchylenia zaskarżonego wyroku
i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.
R.zaskarżony wyrok jest wadliwy i dlatego apelację powódki jako uzasadnioną uwzględniono orzekając jak sentencji w oparciu o regu-lacjęart. 386 § 4 k.p.c.
Sąd Rejonowy rozpoznając sprawę uwzględni zawartą powyżej ocenę prawną i wezwie pozwanego do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 7 03 2017r. między innymi przez jego podpisanie, pod sankcją jego zwrotu.
Następnie w zależności od tego czy brak formalne pisma zostaną usunięte
oraz czy pozwany zajmie stanowisko w sprawie w inny sposób, dostosuje do tego rodzaj orzeczenia wydanego w sprawie (wyda wyrok zaoczny albo wyrok oczny)
i w zależności od tego podejmie dalsze czynności (o ile uzna, że wydany wyrok jest wyrokiem zaocznym doręczy jego opis stronom oraz pouczy pozwanego
o przysługującym mu środku zaskarżenia).
SSR (del.) Miłosz Dubiel SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion - Hajduk