Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 102/19
Data wyroku: 2019-05-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Krupska-Świstak
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art.178a § 1 kk

Sygn. akt II K 102/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 maja 2019 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Krupska-Świstak
Protokolant: sekr. sądowy Justyna Galbierczyk
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2019 roku sprawy
E. F.
c.A.iR.z domuN.
ur. (...)wP.
oskarżonej o to, że:
W dniu 25 grudnia 2018 roku około godz. 01:50 wP.przyul. (...)woj.(...), kierowała w ruchu lądowym pojazdem mechanicznym samochodem marki(...)nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godz. 02:05 do stężenia 0,89 mg/l (alkometr) o godz. 02:15 do stężenia 0,88 mg/l (alkometr), oraz o godz. 02:28 do stężenia 0,91 mg/l (alkometr), alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, czym umyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym,

tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
orzeka

1
oskarżonąE. F.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to na podstawieart. 178a § 1 kkwymierza jej karę grzywny w rozmiarze 100 (sto) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych,

2
na podstawieart. 42 § 2 kkorzeka wobec oskarżonej środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 (trzech) lat,

3
na podstawieart. 63 § 4 kkna poczet orzeczonego w pkt 2 wyroku środka karnego zalicza oskarżonej okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 25 grudnia 2018 roku,

4
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka wobec oskarżonej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej,

5
zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierza jej 100 (sto) złotych tytułem opłaty.

UZASADNIENIE
W dniu 25 grudnia 2018 r. ok. godz. 01:50 wP.naul. (...)funkcjonariusze miejscowej KMP zatrzymali do kontroli kierującą samochodem osobowym marki(...)onr rej. (...)E. F.. Oskarżona została poddana badaniu stanu trzeźwości przy użyciu alkometra i w trzech kolejnych pomiarach wykonanych o godz. 02:05 ; 02:15 i 02:28 uzyskała odpowiednio wyniki: 0,89; 0,88 i 0,91 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
E. F.nie kwestionowała powyższych wyników i nie żądała wykonania dodatkowych badań.
Dowód: notatka urzędowa k. 1, protokół badania stanu trzeźwości k. 2-2v, świadectwo wzorcowania k. 3-3v
Oskarżona ma 29 lat, jest panną, ma 4-letnie dziecko, dysponuje wykształceniem średnim. Z zawodu jest technikiem dentystycznym, ale obecnie nigdzie nie pracuje i utrzymuje się z zasiłków pobieranych z opieki społecznej. Dotychczas nie była karana.
Dowód: oświadczenie oskarżonejE. F.k. 53-53v, dane osobopoznawcze k.
14
OskarżonaE. F.przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu. W postępowaniu przygotowawczym korzystała z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień, ale w toku rozprawy podniosła, że piła alkohol u koleżanki, kiedy dostała telefoniczną informację, że jej pozostający pod opieką dziadków syn gorączkuje i musiała pojechać do domu poszukać jego książeczki zdrowia. Dodała, że przed rutynową kontrolą przejechała ok.200-300 m, a na ulicy nie było ruchu.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonejE. F.k. 8-9 i k. 53v-54
Sąd zważył, co następuje:
Materiał dowodowy uprawnia do przyjęcia, że sprawstwo oskarżonej nie podlega dyskusji, a jej wina nie budzi wątpliwości.
Ustalenia w tym zakresie zostały oparte przede wszystkim na notatce urzędowej ilustrującej okoliczności i skutki kontroli drogowej oraz na wynikach badań, jakim przy tej okazji poddano oskarżoną. Wiarygodność wymienionych dowodów nie nasuwa zastrzeżeń i nie kwestionowała ich równieżE. F.. Należy podkreślić, że treść notatki wystarczająco precyzuje okoliczności popełnienia czynu, odpowiada dokumentacji sporządzanej w podobnych sytuacjach drogowych i przystaje do stosunkowo nieskomplikowanego stanu faktycznego. Stopień nietrzeźwości oskarżonej został utrwalony przy użyciu specjalistycznego, sprawnego urządzenia i także nie ma powodów, by kwestionować jego odczyty. W pełnej korelacji z w/w dowodami pozostaje zatem stanowisko oskarżonej, która nie negowała żadnego z aspektów czynu przyznając się do jego popełnienia. Twierdzenia oskarżonej w części odnoszącej się do znamion zarzuconego jej występku oceniono zatem także, jako wiarygodne. W części odnoszącej się do motywów działania i przyczyn podjęcia się kierowania autem w stanie nietrzeźwości wyjaśnieniaE. F.budziły sceptycyzm. Nawet gdyby założyć, że pozostawiony pod opieką dziadków syn w/w gorączkował, to oskarżona w żadnym wypadku nie musiała podejmować ryzyka prowadzenia pojazdu jako kierowca nietrzeźwy. Sama zwróciła uwagę, że miała do pokonania krótki odcinek drogi i nic nie stało na przeszkodzie, aby udała się do domu pieszo. Mogła i powinna również zawiadomić rodziców o swojej niedyspozycji, czego nie uczyniła. Dziecko nie znajdowało się bez opieki, ani w stanie wielkiego zagrożenia skoro czuwali nad nim dziadkowie i to oni, a nie matka, zwieźli je do lekarza. Kierowanie pojazdem przy zawartości alkoholu blisko 2 ‰ wiązało się ze zdecydowanie większym ryzkiem, aniżeli kilkunastominutowe opóźnienie w odnalezieniu książeczki zdrowia. Trudno również bezkrytycznie zgodzić się z oceną sytuacji drogowej, skoro kontrola drogowa miała miejsce w centrum miasta, w czasie Bożego Narodzenia i w godzinach zwyczajowo przeznaczonych na powrót z tradycyjnej "pasterki".
Wobec jasnych okoliczności kontroli drogowej przeprowadzonej z udziałem uprawnionych funkcjonariuszy policji oraz jednoznacznego wyniku użycia urządzeń kontrolno pomiarowychE. F.przypisano przestępstwo określone wart. 178a § 1 kk.
Jego sprawcą jest ten,  kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Pojęcie„ruchu lądowego”obejmuje swoim zakresem wszelkie miejsca ogólnie dostępne, na których odbywa się rzeczywisty ruch pojazdów. Takim miejscem, co oczywiste, jest położona w centrum miasta i w sąsiedztwie dużych skrzyżowańulica (...)wP.
Definicję stanu nietrzeźwości zawieraart. 115 § 16 kkprzyjmując, iż zachodzi on, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne w kontekście cytowanego przepisu jednoznacznie wskazują, iż oskarżona prowadziła samochód mając w organizmie stężenie alkoholu przekraczające, i to znacząco, próg wartości decydujący o bycie prawnym rozważanego występku.
W sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności zdolne wyłączyć, bądź ograniczyć winę oskarżonej, toteż należało stwierdzić, że dopuściła się ona występku bezprawnego, karygodnego i zawinionego.
Ustalając rodzaj i wymiar kary oraz orzekając o środkach karnych Sąd baczył, by były one adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, w tym zwłaszcza do stopnia naruszenia przez oskarżonego reguł uczestnictwa w ruchu drogowym.
E. F.godziła w cenione dobro prawne, jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, łamiąc podstawową dla jego zapewnienia zasadę trzeźwości. Prowadząc samochód w stanie upojenia alkoholowego stworzyła zagrożenie nie tylko dla siebie samej, ale i dla innych uczestników ruchu. Zważywszy, że uczyniła to jako osoba młoda i w dodatku kierowca o krótkim, bo zaledwie 2-letnim stażu, względy wychowawcze i prewencyjne wymagały stanowczej reakcji, aby okazaną skłonność do braku odpowiedzialności trwale wykorzenić. Stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny i tym samym nie uprawniał do warunkowego umorzenie postępowania. Okoliczności przestępstwa w niczym nie odbiegają bowiemin plusod innych czynów tej samej kategorii.Przeciwnie – stopień intoksykacji alkoholowej bynajmniej nie oscylował w granicach progu ustawowego, a miejsce popełnienia przestępstwa nie pozwala na bagatelizowanie stworzonego zagrożenia.
W tym stanie rzeczy, wymierzono oskarżonej karę 100 stawek dziennych grzywny uznając, że będzie ona adekwatna do wagi czynu i jego okoliczności podmiotowo-przedmiotowych. Wartość jednej stawki szacowano z uwzględnieniem obecnej sytuacji materialnejE. F., która jest osobą bezrobotną i utrzymuje się wyłącznie ze środków socjalnych otrzymywanych od Państwa.
Na podstawieart. 42 § 2 kkorzeczono obligatoryjny środek karny wymiarze 3 lat, uznając, że nawet minimalny okres będzie wystarczający dla zrealizowania celów wychowawczych i prewencyjnych. Na jego poczet zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy, którym oskarżona nie dysponuje od 25 grudnia 2018 r.
Z mocyart. 43a § 2 kkorzeczono obligatoryjne świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł, bowiem wyższemuE. F.obecnie nie byłaby w stanie sprostać.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto w myślart. 627 kpk. Wydatki postępowania objęły koszt uzyskania karty karnej oraz ryczałt za doręczenia. Opłatę wymierzono stosowanie do art.art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. 1983 r. Nr 49 poz. 223).