Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 721/19
Data wyroku: 2020-02-26 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt I C 721/19

UZASADNIENIE

punktów II.-IV. wyroku z 4 lutego 2020 roku
Pozwem z dnia 31 stycznia 2019 r.(...) W.Zakład (...)wD.M.(...) W.wniósł o nakazanie pozwanejM. D.opróżnienia, opuszczenia i wydanialokalu użytkowego nr (...)w budynku przyul. (...)wW.. Powód wniósł także o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Powód wskazał, że pozwany zamieszkuje w stanowiącym własność powoda ww. lokalu użytkowym bez tytułu prawnego (pozew k. 1-2).
PozwanaM. D.wniosła o oddalenie powództwa, a na wypadek jego uwzględnienia - o przyznanie lokalu socjalnego. Pozwana wyjaśniła, że jest rencistką o znacznym stopniu niepełnosprawności, oczekuje na przyznanie lokalu, a nadto że lokal został przez nią wyremontowany ze środków własnych i ponosi całkowite koszty jego utrzymania. Wskazała, że pozwanyA. D.nie mieszka w przedmiotowym lokalu (odpowiedź na pozew k. 27, protokół rozprawy k. 60).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
(...) W.jest właścicielemlokalu użytkowego nr (...)położonego przyul. (...)wW.. Lokal został wynajęty na bibliotekę-archiwum (...)na podstawie umowy z dnia 1 września 1991 r. Umowa ta została wypowiedziana w dniu 31 stycznia 2012 r. z uwagi na podnajmowanie lokalu pozwanej.
(dowód: umowa i aneks do umowy k. 5-7, wypowiedzenie k. 8)
Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie z dnia 11 października 2012 r. nakazano(...) Lidze (...)opróżnienie wraz z rzeczamilokalu użytkowego nr (...)przyul. (...)wW.
(dowód: wyrok k. 9)
Pozwana zamieszkuje w ww. lokalu użytkowym od 2005 r.. Lokal został przystosowany do zamieszkiwania w nim. Posiada miejsce do gotowania oraz oddzielną łazienkę. Jest w nim kanalizacja i bieżąca woda.
Pozwana obecnie nie pracuje zawodowo, jest rencistką i ma zakaz wykonywania pracy. Pozwana uzyskuje rentę w wysokości około 990 zł netto miesięcznie. Z tej kwoty opłaca koszty utrzymania mieszkania w wysokości 407,68 zł, prąd 150 zł, śmieci 20 zł miesięcznie. Choruje na serce i niedoczynność tarczycy. Na leki wydaje około 400 zł co dwa miesiące. Nie ma dzieci. Pozwana nie posiada tytułu prawnego do żadnych nieruchomości i nie ma gdzie się wyprowadzić.
(dowód: orzeczenie lekarza orzecznika ZUS k. 28, zaświadczenie o pobieraniu renty k.  30, przesłuchanie pozwanej k. 60-60v.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wszystkich wyżej wymienionych dowodów. Sąd uznał za wiarygodny powyższy materiał dowodowy (poza zeznaniami pozwanegoP. S., o czym poniżej) stąd odstąpił od ich jego oceny (art. 3271§ 1 pkt 1 k.p.c.).
Sąd zważył, co następuje.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sytuacji zastosowanie znajdzieustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(dalej u.o.p.l.), a tym samym wobec pozwanej zastosowanie znajda przepisy regulujące przyznanie lokalu socjalnego. Przepis art. 2 ust. 1 pkt. 4 u.o.p.l., zawiera definicję legalną lokalu, dla którego przy stosunku najmu lub innym tytule do użytkowania tego lokalu mają zastosowanie przepisy szczególnej ochrony lokatora wynikające z tej ustawy. Ilekroć w ustawie jest mowa o lokalu to należy przez to rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Lokal zajmowany przez pozwaną został w umowie najmu oddany do użytkowania jako biblioteka-archiwum, czyli jako lokal użytkowy. Pozwana jednak - jako podnajemca - wyremontowała go i przystosowała do zamieszkiwania. Obecnie lokal wyposażony jest w kuchnię, toaletę, bieżącą wodę, ogrzewanie, kanalizację. Tym samym spełnia on realnie wymogi lokalu mieszkalnego, a pozwanej przysługiwał status lokatora zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 u.o.p.l., albowiem swoje uprawnienia wywodziła z umowy podnajmu (niezależnie od jej sprzeczności z treścią umowy najmu, która nie zezwalała na podnajem).
Zgodnie z treściąart. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(dalej u.o.p.l.) w wyroku nakazującym opróżnienie lokalu Sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy. Przepisart. 14 ust. 4u.o.p.l. wymienia przypadki, w których Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego. Zakaz ten dotyczy m.in. niepełnosprawnego w rozumieniu przepisówustawy z dnia 29 listopada 1990 roku o pomocy społecznej, chyba że może zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że pozwana spełnia te warunki, albowiem jest osobą niepełnosprawną i przebywa na rencie. Pozwana nie ma też możliwości zamieszkania w innym lokalu. Stąd Sąd orzekł, iż pozwanej przysługuje prawo do lokalu socjalnego (punkt II. wyroku).
Sąd w oparciu o art. 14 ust. 6 u.o.p.l. nakazał wstrzymanie wykonania wyroku w zakresie nakazu eksmisji do czasu złożenia pozwanej przez(...) W.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego (punkt III, wyroku).
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 102 k.p.c.odstępując od obciążania nimi pozwanej z uwagi na jej niepełnosprawność, zły stan zdrowia oraz trudną sytuację materialną i bytową (punkt IV. wyroku).
Zarządzenie (26/02/2020)
Sekretariat, proszę:
- odpis wyroku z odpisem uzasadnienia doręczyć pełnomocnikowi powoda.