Sąd Rejonowy w Zgierzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2772/18
Data wyroku: 2019-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Iwanowicz

Sygn. akt I C 2772/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 maja 2019 roku
Sąd Rejonowy w Zgierzu, I Wydział Cywilny w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia SR Ewelina Iwanowicz

Protokolant: Patrycja Łuczak
po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2019 roku w Zgierzu na rozprawie sprawy
z powództwaRaport Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wK.
przeciwkoZ. N.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 2772/18

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 16 sierpnia 2018 roku wniesionym do Sądu Rejonowego Lublin-Zachód w Lublinie Raport Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wK.wystąpił o zasądzenie odZ. N.kwoty 1.002,03 złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty i kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż pozwany zawarłz wierzycielem pierwotnym umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Pozwany zalega z opłatami abonamentowymi oraz z tytułu kary umownej. Powód nabył wierzytelność z tego tytułu. Na dochodzoną pozwem kwotę składa się: 809,67 złotych należności główneji 192,36 złote skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie za okres od dnia wymagalności poszczególnych należności do dnia poprzedzającego dzień złożenia pozwu.
(pozew – k. 3-9)
Postanowieniem z dnia 14 września 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachódw Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy tutejszemu Sądowi z uwagi na brak podstawdo wydania nakazu zapłaty.
(postanowienie – k. 10)
W dniu 26 października 2018 roku wpłynęło pismo powoda, w którym poparł powództwo.
(pismo powoda – k. 13-16)
Na terminie rozprawy w dniu 2 kwietnia 2019 roku pozwany podniósł, iż nie wiadomo, kiedy umowa została wypowiedziana ze strony operatora telekomunikacyjnego,a jedynie wiadomo, że nota obciążeniowa dotycząca kary umownej za rozwiązanie umowy została wystawiona 19 października 2015 roku, a to nie jest tożsame i nie wiadomo, od kiedy liczyć początek biegu przedawnienia w tym zakresie. Dodał, iż skoro powód twierdzi, że pozwany nie zapłacił abonamentu za styczeń, luty i marzec 2015 roku, to natychmiast powinien wypowiedzieć umowę, a wręcz jest domniemanie, że wówczas go dokonał,a pierwszy dokument zawierający stwierdzenie o rozwiązaniu umowy pochodziz 19 października 2015 roku, lecz nie można liczyć przedawnienia od tej daty.
(protokół rozprawy – k. 56)
Na terminie rozprawy w dniu 27 maja 2019 roku pozwany wniósł o oddalenie powództwa.
(protokół rozprawy – k. 69)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 9 czerwca 2014 rokuZ. N.zawarł z(...) Spółką Akcyjnąz siedzibą wW.umowę abonencką nr(...)na okres29 miesięcy w okresie podstawowym. Umowa obejmowała m.in. PakietF. M.HD oraz Pakiet(...). Opłaty abonamentowe miał być płacone w okresach miesięcznych. Ulga przyznana abonentowi wynosiła 1.500 złotych.(...) S.A.uprawnieni byli do rozwiązania umowy (w całym okresie jej obowiązywania)z zachowaniem dwumiesięcznego okresu wypowiedzenia ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego. Oświadczenie o wypowiedzeniu powinno zostać złożone na piśmie. Przy czym, w przypadku jednostronnego rozwiązania umowy zawartej na czas określony okresu podstawowego przez abonenta lub przez(...) S.A.z winy abonenta przed upływem okresu podstawowego abonent zobowiązany był do zapłaty kary umownejw wysokości nieprzekraczającej ulgi przyznanej mu w związku z zawarciem umowy na okres podstawowy pomniejszoną o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcie umowydo dnia jej rozwiązania.
(kopia umowy abonenckiej z załącznikami – k. 21v-28, k. 38-51)
Pozwany praktycznie nie korzystał z usługi z uwagi na problemy z aktywowaniem dekodera i w krótkim czasie zaniechał regulowania opłat abonamentowych.
(przesłuchanie pozwanego – k. 56v w zw. z k. 56 wyjaśnień informacyjnych)
(...) S.A.wystawił faktury za abonament:

-

na kwotę 1,10 złotych za pakiet(...)z terminem płatności 9 stycznia 2015 roku;

na kwotę 49,90 złotych za pakiet familijnyM.HD z terminem płatności 9 stycznia 2015 roku;

na kwotę 1,10 złotych za pakiet(...)z terminem płatności 9 lutego 2015 roku;

na kwotę 49,90 złotych za pakiet familijnyM.HD z terminem płatności 9 lutego 2015 roku;

na kwotę 1,10 złotych za pakiet(...)z terminem płatności 9 marca 2015 roku;

na kwotę 49,90 złotych za pakiet familijnyM.HD z terminem płatności 9 marca 2015 roku.

(wykaz niezapłaconych faktur – k. 17)
W dniu 19 października 2015 roku(...) S.A.wystawił notę obciążeniową numer(...)na kwotę 656,67 złotych tytułem kary umownejza rozwiązanie umowy w okresie podstawowym z terminem zapłaty 9 listopada 2015 roku.
(wykaz niezapłaconych faktur – k. 17, kopia noty obciążeniowej – k. 21, k. 52, k. 65)
19 października 2015 roku(...) S.A.wystawił pismo skierowanedoZ. N.zatytułowane „rozwiązanie umowy”, w którym wskazał, iż pomimo wezwań do zapłaty należność nie została przez pozwanego uregulowana, więc operator rozwiązuje ze skutkiem natychmiastowym z dniem 19 października 2015 roku przedmiotową umowę, co nie zwalnia z obowiązku uregulowania należnych(...) S.A.kwot. Dodano, iż należność w kwocie 809,67 złotych, w tym 149,70 złotych za PakietF. M.HD, 3,30 złote za Pakiet(...)i 656,67 złotych z noty(...), należy wpłacić do 9 listopada 2015 roku pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową.
(kopia rozwiązania umowy z załącznikami – k. 61-64)
Pozwany nie otrzymał pisma z wypowiedzeniem umowy.
(przesłuchanie pozwanego – k. 56v w zw. z k. 56 wyjaśnień informacyjnych)
W dniu 14 lipca 2016 r.(...) S.A.wW.zawarł z Raport Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą wK.umowę przelewu wierzytelności, mocą której(...) S.A.przeniósł na rzecz powoda wierzytelność dochodzoną pozwem.
(poświadczona za zgodność z oryginałem kopia umowy przelewu wierzytelności – k. 18-19, poświadczona za zgodność z oryginałem kopia załącznika – k. 20v)
Ustalając powyższy stan faktyczny Sąd oparł się na powołanych dowodach uznając je za wiarygodne.
Sąd nie dał zaś wiary pozwanemu, iż po pół roku od zawarcia umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych dokonał jej wypowiedzenia, gdyż nie przedłożył ani pismaz wypowiedzeniem, ani potwierdzenia nadania listu poleconego, a według niego w tej formie miał złożyć to oświadczenie.
Na wniosek pozwanego Sąd zobowiązał powoda do złożenia dokumentu wypowiedzenia przedmiotowej umowy abonenckiej wraz z dowodem doręczenia wypowiedzenia pozwanemu. W odpowiedzi pozwany nadesłał kopię pisma z 19 października 2015 roku „rozwiązanie umowy” z załącznikami bez choćby potwierdzenia nadania tego pisma pozwanemu, a tym bardziej dowodu jego doręczenia. Pozwany zakwestionował moc dowodową tego dokumentu.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Jak stanowiart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne(t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1954 ze zm.), świadczenie usług telekomunikacyjnych odbywa sięna podstawie umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych.
Obowiązkiem przedsiębiorcy telekomunikacyjnego jest świadczenie abonentowi usług telekomunikacyjnych, zaś obowiązkiem abonenta jest opłacanie abonamentu i pozostałych opłat określonych umową.
Roszczenie powoda w dacie wniesienia pozwu było przedawnione. Przy czym,w dacie wszczęcia procesu i orzekania w niniejszej sprawie obowiązywały już znowelizowane z dniem 9 lipca 2018 roku przepisyKodeksu cywilnegodotyczące przedawnienia roszczeń w stosunku do konsumentów, którym w niniejszej sprawie niewątpliwie jest pozwany (art. 117 § 21k.c.w zw. zart. 221k.c.).
Jak stanowiart. 117 § 1 k.c., z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegająprzedawnieniu.
Zgodnie z § 2, po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne.
Stosownie doart. 117 § 21k.c.po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.
Natomiast przepisart. 118 k.c.stanowi, iż jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. Przed 9 lipca 2018 roku przepis ten brzmiał następująco – jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Stosownie zaś do art. 5 ust. 4 ustawy nowelizującej,tj. ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1104), roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Zatem gdyby nawet pozwany nie zarzuci przedawnienia, Sąd i tak zbadałby z urzędu, czy termin przedawnienia roszczeń objętych pozwem minął.
W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje 3-letni termin przedawnienia przewidziany wart. 118 k.c.z uwagi na fakt, że roszczenie wierzyciela związane jestz prowadzoną działalnością gospodarczą. Nie ma natomiast zastosowania szczególny termin przedawnienia przewidziany wart. 751 pkt 1 k.c.Zgodnie z treściąart. 750 k.c.przepisyo zleceniu stosuje się odpowiednio do umów o świadczenie usług, które nie są uregulowane innymi przepisami. Tymczasemessentialia negotiiumowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zostały dostatecznie uregulowane wustawie z dnia 16 lipca 2004 rokuPrawo telekomunikacyjne(Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.), co wyklucza stosowanie do tych umówart. 751 k.c.w zw. zart. 750 k.c.(uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2009 roku, III CZP 20/09, OSNC 2010/1/12).
Odsetki za opóźnienie jako świadczenie okresowe podlegają również trzyletniemu terminowi przedawnienia. Roszczenie o odsetki przedawnia się przy tym najpóźniej z chwilą przedawnienia roszczenia głównego (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2006 roku, IV CSK 134/05, LEX nr 607274).
W niniejszej sprawie powód dochodzi zapłaty z tytułu opłat abonamentowych i kary umownej za rozwiązanie umowy w okresie podstawowym.
Zgodnie zart. 120 § 1 k.c., bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie.
W niniejszej sprawie poza wszelką wątpliwością pozostaje przedawnienie roszczeńz tytułu opłat abonamentowych. Najpóźniejszy termin zapłaty z tego tytułu to 9 marca 2015 roku, a zatem 3-letni okres przedawnienia minął przez 9 lipca 2018 roku, a wytoczenie powództwa miało miejsce dopiero 16 sierpnia 2018 roku.
Ponownie podkreślić należało, iż pozwany zalegał z zapłatą abonamentu za styczeń, luty i marzec 2015 roku. Po upływie terminu płatności pierwotny wierzyciel mógł już wypowiedzieć umowę z winy abonenta i powinien był zrobić to bez uzasadnionej zwłoki,a nie czekać do października 2015 roku celem wystawienia pisma o rozwiązaniu umowyi noty obciążeniowej opiewającej na karę za przedterminowe rozwiązanie umowy. Nie powinien czekać z tym ponad pół roku licząc na przedłużenie ustawowego terminu przedawnienia. Roszczenie o zapłatę kary umownej za rozwiązanie umowy w okresie podstawowym stało się zatem wymagalne z upływem dwóch miesięcy po upływie terminu płatności najpóźniej wymagalnego abonamentu, tj. około 9 maja 2015 roku i był wówczas najwcześniej możliwy termin do wystawienia noty. W tej sytuacji bieg przedawnienia nie rozpoczął się dopiero w terminie zapłaty określonym w nocie obciążeniowej wystawionej kilka miesięcy później. Przy czym, powód wbrew żądaniu pozwanego, nie wykazał w ogóle, aby wierzyciel pierwotny doręczył pozwanemu pismo z wypowiedzeniem umowy. Poza tym pismo z 19 października 2015 roku zawierało oświadczenie o rozwiązaniu umowy w trybie natychmiastowym, podczas gdy z umowy abonenckiej wynikało uprawnienie dla obu stron do wypowiedzenia umowy z zachowaniem dwumiesięcznego terminu z końcem na koniec okresu rozliczeniowego. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, także roszczenie z tytułu kary umownej uległo 3-letniemu przedawnieniu przed 9 lipca 2018 roku.
Powód nie udowodnił przy tym, aby doszło do przerwania lub zawieszenia biegu terminu przedawnienia.
W tej sytuacji powództwo podlegało oddaleniu w całości, zwłaszcza że nie zachodziły żadne okoliczności wymienione wart. 1171k.c.