Sąd Rejonowy w Grudziądzu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 314/18
Data wyroku: 2019-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Agnieszka Kucińska-Stanny

Sygn. akt. II K 314/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 września 2019r.
Sąd Rejonowy wG.- II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Agnieszka Kucińska - Stanny
Protokolant: sekr. sąd. Anna Kulczyk
przy udziale Prokuratora asesorP. M.
po rozpoznaniu w dnia 04.07.2018, 09.10.2018, 27.11.2018, 30.01.2019, 6.03.2019, 16.04.2019 i 21.08.2019r. sprawy karnej
S. P.B.–urodz. (...)wG., synaR.iH.zd.K., obywatelstwa polskiego,pesel (...), nie karanego, zam.G.ul. (...)

oskarżonego o to, że:

w dniu 30 sierpnia 2017r. około godz. 18:20 wG.przyul. (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia portfela o wartości 200 zł z zawartością pieniędzy w kwocie 150 zł, dowodu osobistego, karty dawcy szpiku, powodując straty w wysokości 350 zł na szkodęM. S. (1),
tj. o czyn zart. 275 § 1 kk

O R Z E K A

I
OskarżonegoS. B. (1)uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu.

II
Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

III
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokataT. W.kwotę 924 zł (dziewięćset dwadzieścia cztery złote) plus VAT – tytułem udzielonemu oskarżycielowi posiłkowemuM. W. (1)zastępstwa procesowego.

II K 314/18

UZASADNIENIE
S. B. (1)został oskarżony o to, że w dniu 30 sierpnia 2017r. około godz. 18:20 wG.przyul. (...)dokonał zaboru w celu przywłaszczenia portfela o wartości 200 zł z zawartością pieniędzy w kwocie 150 zł, dowodu osobistego, karty dawcy szpiku, powodując straty w wysokości 350 zł na szkodęM. S. (1), tj. o czyn zart. 275 § 1 kk.
W przedmiotowej sprawie Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
S. B. (1)jest byłym mężemB. W.. Ze związku tego pochodzi ich córkaR. B. (1). Oskarżony utrzymuje z nią stały kontakt, choć relacje ich bywają różne.R.w chwili czynu miała(...)lat. Zamieszkiwała wspólnie z matką i młodszym rodzeństwem oraz konkubentem matki –M. S. (1)(obecnieW.).
( dowód: wyjaśnieniaS. B. (1)– k.123v-124
ZeznaniaR.B.– k.16, 125v)
Wiosną 2017r.S. B.rozmawiał ze znajomym, który powoływał się naM. S. (1), chwalącego się, że oskarżony ucieka przed nim, gdy przychodzi po swoją córkę.
( dowód: wyjaśnieniaS. B. (1)– k.123v)
W dniu 30 sierpnia 2017r.S. B. (1)był umówiony, że przyjdzie po córkę i wspólnie pójdą na zakupy. Zatrzymał samochód naul. (...), w pobliżu miejsca zamieszkania córki. Następnie podszedł do taksówki stojącej opodal, aby rozmienić pieniądze. W tym czasie, na przystanku tramwajowym zatrzymał się tramwaj, z którego wysiadłM. S. (1)z reklamówką z zakupami. Portfel z pieniędzmi i dokumentami miał w kieszeni krótkich spodenek, które wówczas miał ubrane, podobnie jak i telefon komórkowy.M. S.skierował się do bramy kamienicy, w której zamieszkiwał wspólnie z byłą żoną oskarżonego.S. B. (1)zobaczył go i szybkim krokiem podszedł do wchodzącego do bramy oskarżyciela posiłkowego. Uderzył go barkiem. Doszło między nimi do wymiany zdań. Oskarżony, który trzymał w ręku dokumenty z kluczykami od samochodu i telefon, odłożył je na ziemię i uderzyłM. S.. Ten upuścił wówczas siatkę z zakupami oraz telefon. Zaczął się przed oskarżonym bronić. Jednocześnie cofał się w głąb bramy, w stronę podwórka. Przebywająca na podwórku sąsiadka zaczęła krzyczeć, że są tu dzieci. Również stojąca w bramieR. B. (1), która wyszła na spotkanie z ojcem, wołała do niego aby przestał. Oskarżony, słysząc te głosy zaprzestał ataku, wyzywał tylko pokrzywdzonego wulgarnie oraz groził mu, że „będzie leżał w kałuży krwi”. Następnie podniósł rzeczy, które wcześniej odłożył w bramie i wyszedł. Za nim udała się jego córka.M. S. (1)podniósł z ziemi swoje rzeczy i wszedł do klatki.
(dowód: zeznaniaM. W. (1)– k. 124v-125v, 6
WyjaśnieniaS. B. (1)– k. 123v-124v, 152v
ZeznaniaR.B.– k.125v-126v, 16, 209v-210
ZeznaniaM. Z.– 126v-127, 14
Płyta z nagranym monitoringiem miejskim - k.12
Protokół odtworzenia zapisu z płyty z dokumentacją fot. – k. 43-47)
R. B. (1)wsiadła do samochodu ojca. Zaraz jednak zadzwoniła do niej jej matka –B. W.iR.wróciła do domu. W domuM. S. (1)poprosił ją o numer telefonu doS. B. (1)i do niego zadzwonił.R. B. (1)nie była obecna przy tej rozmowie. Wyszła do innego pokoju. W tym czasie oskarżony przebywał u swojego fryzjera –P. R.. W jej trakcieS. B. (1)włączył tryb głośnomówiący, gdyż pokrzywdzony zaczął pod jego adresem wypowiadać różne groźby. W trakcie rozmowy pokrzywdzony nie kierował do oskarżonego żadnych roszczeń.
(dowód: zeznaniaR.B.– k. 125v-125v, 16, 209v-210
WyjaśnieniaS. B. (1)– k.124
ZeznaniaM. W. (1)– k.124v-125v, 6
ZeznaniaP. R.– k.151)
Około godz. 18.30 – 19.30M. W. (1)udał się do swego znajomego,I. S. (1), który prowadzi wG.bar (...)i czasami wspomagał pokrzywdzonego w potrzebie. Opowiedział mu, że jest w konflikcie z(...)i że musi z mim „zrobić porządek”. Następnie poprosiłI. S., by ten na policji zeznał, że „B.go pobił i ukradł mu portfel”. Świadek nie wyraził na to zgody.M. W. (1)był wówczas w krótkich spodenkach. Miał założone okulary.
(dowód: zeznaniaI. S. (1)– k.151v-152)
W dniu zdarzeniaM. W. (1)kilkakrotnie jeszcze dzwonił z różnych numerów telefonów na telefon oskarżonego. W trakcie ostatniego połączenia wykonanego doS. B., po godzinie 22-iej, stwierdził, że „idzie na obdukcję i zrobi jeszcze(...)”. Nie wspominał natomiast nic na temat zwrotu portfela.
(dowód: zeznaniaA. L.– k.150v-151
wyjaśnieniaS. B. (1)– k. 124)
Na początku września 2017r.B. W.spotkała się zG. N. (1), która jest jej ciocią. Prosiła ją, aby „była za świadka uS.”. Miała, według słów B.W.zeznać, że jechała rowerem doL., usłyszała w bramie hałasy i widziała jak „S.bijeS.i bierze mu portfel”.G. N.odmówiła złożenia takich zeznań przed sądem. O prośbie byłej żony opowiedziałaS. B..
(dowód: zeznaniaG. N. (1)– k.127)
Po zdarzeniuB. W.była na widzeniu w zakładzie karnym uD. B. (1), swojego kuzyna oraz ojca jej kolejnego dziecka. Mówiła, że „musi zrobić tak żeby(...)S.”. Stwierdziła, że w tej sprawie pomoże jejS., mówiąc, że „S.ukradł mu portfel”. Treść tej rozmowyD. B.przekazał swojej siostrzeI. S. (3).
(dowód: zeznaniaD. B. (1)– k.169v-170
ZeznaniaI. S. (3)– k.183v)
W związku z innymi toczącymi się z udziałemB. W.sprawami, namawiała ona i inne osoby do złożenia korzystnych dla siebie zeznań.
(dowód: zeznaniaK. R.– k.170
Odpis wyroku w sprawie(...)– k. 188-190)
Do oceny zdolności postrzegania i odtwarzania spostrzeżeń przez małoletniego świadkaR.B., a także jej ewentualnych skłonności do konfabulacji, Sąd powołał biegłych psychologów, którzy byli obecni przy kolejnych przesłuchaniach małoletniej oraz złożyli swoje opinie po przeprowadzonych badaniach. Biegłe stwierdziły prawidłowy przebieg procesów myślowych i pamięciowych u świadka oraz brak przejawów konfabulacji. BiegłaI. S. (4)w swej opinii podała, że jeśli badana podaje fakty odmienne od prawdziwych to czyni to świadomie. Wysokim stopniem wiarygodności psychologicznej odznaczają się według niej relacje ze zdarzenia, któreR. B.podała w trakcie badania psychologicznego.
(dowód: opinia sądowo – psychologiczna – k. 133-135
opinia psychologiczna – k. 223-224)
OskarżonyS. B. (1)nie był wcześniej karany sądownie.
(dowód: dane o karalności – k.67, 229)
S. B. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Podał, że około 3 miesiące przed zdarzeniem od znajomego dowiedział się o informacjach przekazywanych o nim przezM. S. (1). W dniu 30.08.2017r., widząc pokrzywdzonego wchodzącego do bramy z zakupami, postanowił się z nim rozmówić. Wyjaśnił, że oskarżyciel posiłkowy sprowokował go, min. nazywając „(...)”. Odepchnął go więc i „szturnął w twarz”. Widząc, żeS.odłożył swoje zakupy i podniósł dłonie do góry, uczynił to samo, kładąc telefon, dokumenty i kluczyki na ziemię. Ponieważ jakaś pani krzyczała, że „są dzieci”, odstąpił od bicia się zM. S.. Podniósł swoje rzeczy i odjechał. Odbierał jeszcze tego samego dnia kilka telefonów od pokrzywdzonego, który mu wygrażał, a ostatecznie stwierdził, że idzie na obdukcję i „zrobi mu(...)”.
Oskarżony oświadczył też, że nie miał powodów zabieraćM. S.pieniędzy, bo ma 112 tys. na koncie. Jego zdaniem, to była żona –B. W.ma do niego żal i chce się zemścić, a „pokrzywdzony jest narzędziem w jej dłoni”.
(dowód: wyjaśnieniaS. B. (1)– k. 123v-124, 152v)
Sąd, po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, dał wiarę oskarżonemu, że nie popełnił czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego co do tego, że podchodząc do pokrzywdzonego posiadał w ręku dokumenty i telefon komórkowy. Świadczą o tym nie tylko jego wyjaśnienia, ale także nagrany na monitoringu miejskim moment przejściaS. B.od taksówki do bramy przyul. (...), gdzie widocznym jest, że trzyma w lewym ręku niewielki przedmiot (k. 12).M. S. (1)(obecnieW.) stwierdził, że został przez oskarżonego najpierw uderzony w bark, a następnie w twarz (k. 124v). Również oskarżony stwierdził, iż najpierw „odepchnął go” (k.123v). Wówczas odłożył na ziemię dokumenty i kluczyki. Dopiero później doszło do uderzenia i wygrażania się ze strony oskarżonego. Takie tłumaczenie chronologii zdarzeń, w ocenie Sądu, wskazuje, że logicznym było zachowanieS. B.. Skoro chciał pokrzywdzonego uderzyć, to potrzebował do tego „wolnych rąk”. Odłożenie dokumentów na ziemię było najsensowniejszym rozwiązaniem w sytuacji, w jakiej obaj się znaleźli. ŚwiadekR. B. (1)podała, że nie widziała, aby jej ojciec odkładał coś na ziemię (k.125v). Stwierdziła natomiast, ze coś podnosił (k.125v, 209v). Nie można w zaistniałej sytuacji tracić z pola widzenia faktu, że rozgrywająca się pomiędzy mężczyznami sytuacja miała charakter bardzo dynamiczny. Wszystko działo się bardzo szybko i właściwie żadna z biorących udział, czy stojących z boku osób nie ogarniała swym wzrokiem całości akcji. Również sąsiadka –M. Z.nie widziała początkowego momentu awantury. Stwierdziła, żeM. W.podnosił z ziemi okulary oraz „jakiś worek” (k. 14, 126v). Podała, ze „obaj odpychali się rękoma wzajemnie” (k.127).
Sąd podszedł z dużą dozą ostrożności do zeznań małoletniejR.B.. Z jednej strony jest ona córką oskarżonego, może więc się skłaniać do podania korzystnej dla niego wersji wydarzeń. Jednakże postępowanie wykazało, że nie pozostaje z nim w najlepszych relacjach. Natomiast zamieszkuje i pozostaje w bardzo bliskich związkach z matką, która jest z kolei głęboko skonfliktowana z byłym mężem. Ma to, zdaniem Sądu, znaczący wpływ na treść jej zeznań, a także na sposób relacjonowania zdarzeń i przedstawiania faktów w świetle niekorzystnym dla oskarżonego lub też ich przemilczania. Dowodzą tego opinie biegłych, którym Sąd w pełni dał wiarę, jako sporządzonych przez doświadczonych specjalistów, w oparciu o badania małoletniej i wywiad z nią, a w szczególności biegłejI. S. (4).
Sąd, ze względów procesowych, nie brał pod uwagę przy ocenie zeznań tego świadka treści, jakie wypowiedziała ona w czasie badania, tym nie mniej, oceniając wszystkie trzy złożone przez nią do sprawy relacje, uznać należy iż różnią się od siebie, co prawda szczegółami, lecz na tyle istotnymi, by jedynie częściowo przypisać im cechę wiarygodności.
W pierwszych zeznaniachR. B.stwierdziła, że „widziała jakM.spadł też telefon” oraz „M.coś jeszcze wypadło i tata schylił się i to podniósł” (k.16). W kolejnych podała, że „nie widziała czy [M. S.] miał komórkę’, by za chwilę oświadczyć: „Telefon wypadł mu z kieszeni.” (k.125v, 126). W ostatnich zeznała, że „…widziała jak tata coś podniósł. Telefon wypadł pokrzywdzonemu z kieszeni, ale nie wiem z której” (k.209v). Jednocześnie podała, że nie widziała nic u oskarżonego w rękach, jak ten uderzyłS.(k.210).
Jej relacja nie zgadza się też z zeznaniemM. S. (1), który stwierdził, że „R.była świadkiem jego rozmowy zB., że chce odzyskać portfel”, a następnie jego rozmowy telefonicznej z oskarżonym (k.125v).
Małoletnia stwierdziła, ze była w domu podczas tych rozmów, ale ich nie słyszała (k.126).
W ocenie Sądu, zgodzić się należy z wypowiedzią oskarżonegoS. B. (1), że scysja zM. S. (1)(obecnieW.) stała się powodem do zemszczenia się na nim poprzez wysunięcie wobec jego osoby fałszywego oskarżenia dotyczącego kradzieży portfela. Oskarżony złożył bowiem wyjaśnienia , w których nie krył, że uderzył pokrzywdzonego, wyzwał go wulgarnie oraz groził mu pobiciem (k. 123v-124). Fakty te w sposób pewny potwierdził zarównoM. W. (1), jak i obecna przy zajściuR. B. (1)czyM. Z.. Sprawa jednak staje się bardziej skomplikowana w przypadku zaboru portfela pokrzywdzonego. Co do tego brak jest zgodności nie tylko pomiędzy oskarżonym a świadkami, ale także między poszczególnymi relacjami świadków, w tym pokrzywdzonego, zaś dalsze kroki podejmowane przezM. S. (1)i jego konkubinę – B.W., świadczą niezbicie, zdaniem Sądu o „wrabianiu” oskarżonego w niepopełnione przez niego czyny.
Krótko po zdarzeniuS. B. (1)przyjechał doP. R., jak robił to co tydzień, by się ostrzyc. W trakcie wizyty odebrał odM. S.telefon, a po przełączeniu go na tryb głośnomówiący, świadek słyszał wypowiadane przez rozmówcę oskarżonego groźby typu: „ja cię zniszczę”. Nie było natomiast mowy o żądaniu zwrotu żadnych rzeczy (k.151). O ile, potwierdzające wyjaśnieniaS. B. (1), zeznaniaP. R.można by uzasadnić sympatią dla stałego klienta, to, zdaniem Sądu, nie da się tego uczynić oceniając wypowiedźI. S. (1), który stwierdził, że był wieloletnim znajomym pokrzywdzonego i nieraz służył mu pomocą w postaci noclegu czy też środków pieniężnych. Do niego toM. S. (1)udał się po zdarzeniu w bramieul. (...), prosząc go „żeby zeznał na policji, żeB.go pobił i ukradł mu portfel”, czego mu świadek odmówił (k.151v).
Następnego dnia po zdarzeniu konkubinaS. B. (1)odebrała od jego byłej żony telefon. W rozmowieB. W.miała oświadczyć, że „zrobi wszystko, żebyS.trafił do więzienia” (k.150v). W kontekście zeznań złożonych przez kolejnych świadków przesłuchanych w sprawie zeznaniaA. L.jawią się jako w pełni wiarygodne, jak też zawarta w nich wypowiedź byłej żony oskarżonego.
Krótko po zdarzeniu z 30.08.2017r.,B. W.zwróciła się do swojej cioci –G. N. (1)z prośbą o złożenie nieprawdziwych zeznań o jej obecności w pobliżu bramy, gdzie miało miejsce spotkanie z udziałem oskarżonego i pokrzywdzonego.G. N.odmówiła, min. z tego powodu, że raz już została skazana za fałszywe zeznania i „nie będzie takich rzeczy mówiła” (k.127).
Kolejną osobą, która potwierdziła manipulację ze strony pokrzywdzonego iB. W.jestD. B. (1), a także jego siostra –I. S. (3).B. W.na widzeniu mówiła mu , że ona iM. S. (1)„chcą wkopaćS.w kradzież portfela” (k.183v).
Zdaniem Sądu, w sytuacji uzyskania zbieżnych relacji od tak wielu osób, nie sposób uznać ich twierdzeń za niewiarygodne.
O tym, że nie jest to pierwsza sytuacja aranżowana w ten sposób przez obecną żonęM. W. (1)zeznała kuzynkaB. K.R.(k.170) , a także jej brat –G. R. (1)(k.210v). Prawdziwość ich zeznań potwierdza wyrok Sądu Rejonowego wG.w sprawie(...), gdzieB. W.została skazana za podżeganie do czynu zart. 158§1 kk, którego mieli się dopuścićG. R.iD. B.(k.188-190).
W powyższej sytuacji, za zupełnie niewiarygodne uznać należało zeznaniaM. W. (1)o kradzieży na jego szkodę portfela przezS. B. (1).
Dokonane ustalenia, prowadzą zaś do jednoznacznego wniosku, że w sprawie brak jest jednoznacznych dowodów na popełnienie przezS. B. (1)zarzucanego mu czynu zart. 275§1 kk.
W tej sytuacji znajduje zastosowanieart. 5§2 kpk, według którego - nie dające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
W ocenie Sądu, nie mógł tu mieć także zastosowaniaart. 399§1 kpk, gdyż skazanieS. B.np. za czyn zart. 190§1 kk(do czego w trakcie procesu przecież się przyznał) stanowiłoby oczywiste wyjście poza granice oskarżenia.
O kosztach postępowania, w tym wydatkach oskarżonej z tytułu ustanowienia obrońcy, rozstrzygnięto w myślart.616 §1 pkt 2 kpk,art. 626§1 kpkiart. 630 kpkiart.632 pkt 2 kpk.