Sąd Okręgowy w Warszawie
XXVII Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: XXVII Ca 1680/19
Data wyroku: 2019-11-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Miłosz Konieczny

Sygn. akt XXVII Ca 1680/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 06 listopada 2019 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XXVII Wydział Cywilny - Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący:Sędzia Miłosz Konieczny
po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2019 roku w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwaA. G.,P. G.,K. K.,P. K.,I. M.iK. L.
przeciwko(...) Ltd. wB.(S.)
o zapłatę
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy w Warszawie
z dnia 09 października 2018 roku, sygn. akt II C 1149/18

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że nadaje mu następującą treść:

„I. zasądza od(...) Ltd. wB.(S.) na rzeczA. G.,P. G.,K. K.,P. K.,I. M.iK. L.kwoty po 600 (sześćset) euro wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 10 października 2017 roku do dnia zapłaty;
II. oddala powództwo w pozostałym zakresie;
III. zasądza od(...) Ltd. wB.(S.) na rzeczA. G.,P. G.,K. K.,P. K.,I. M.iK. L.kwoty po 267 (dwieście sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.”;

2
oddala apelację w pozostałym zakresie;

3
zasądza od(...) Ltd. wB.(S.) na rzeczA. G.,P. G.,K. K.,P. K.,I. M.iK. L.kwoty po 175 (sto siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu w instancji odwoławczej.

Sygn. akt XXVII Ca 1680/19

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 06 listopada 2019 roku
Z uwagi, że niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu uproszczonym stosownie doart. 50513§ 2 k.p.c.Sąd Okręgowy ograniczył uzasadnienie wyroku do wyjaśnienia jego podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja powodów zasługuje na uwzględnienie.
Dochodzone w przedmiotowej sprawie roszczenie oparte zostało na art. 5 ust. 1 lit. c) w zw. z art. 7 ust. 1 lit. c) Rozporządzenia (WE) Nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) Nr 295/91. Pierwszy z przywołanych przepisów stanowi, iż w przypadku odwołania lotu, pasażerowie, których to odwołanie dotyczy, mają prawo do odszkodowania od obsługującego przewoźnika lotniczego, zgodnie z przywołanym wyżej art. 7 Rozporządzenia, który określa wysokość zryczałtowanego odszkodowania.
Jednocześnie, art. 5 ust. 3 Rozporządzenia, na który w swojej argumentacji powoływał się pozwany, stanowi: „Obsługujący przewoźnik lotniczy nie jest zobowiązany do wypłaty rekompensaty przewidzianej w art. 7, jeżeli może dowieść, że odwołanie jest spowodowane zaistnieniem nadzwyczajnych okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków.”
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowa była ocena, czy w sprawie miały miejsce „nadzwyczajne okoliczności, których nie można było uniknąć pomimo podjęcia wszelkich racjonalnych środków”, a które w świetle art. 5 ust. 3 Rozporządzenia (WE) Nr 261/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lutego 2004 r. ustanawiającego wspólne zasady odszkodowania i pomocy dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład albo odwołania lub dużego opóźnienia lotów, uchylającego rozporządzenie (EWG) Nr 295/91, zwalniały przewoźnika od wypłaty rekompensaty w przypadku odwołania lotu.
W świetle powyższego oraz mając na uwadze, iż okoliczność odwołania lotu pozostawała pomiędzy stronami poza sporem, to na pozwanym (jeśli chciałby się uwolnić od odpowiedzialności w oparciu o przywołany przepis) spoczywał ciężar wykazania, że nie był w stanie zapobiec (szczególnie tak znacznemu) opóźnieniu oraz, że faktycznie należyta organizacja lotów uniemożliwiała przeciwdziałanie temuż opóźnieniu.
Tymczasem, analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego uzasadnia, zdaniem Sądu Okręgowego, stwierdzenie, iż obowiązkowi temu nie podołał. Otóż bowiem nie sposób pominąć, że ostatecznie wylot zW.doZ.(a więc nie żadnej egzotycznej, ale uczęszczanej trasie) nastąpił dopiero około godz. 19:45 (Boarding Time – 19:20), tj. po 10 godzinach od pierwotnie zaplonowanego (9:45), zaś zZ.doM.o godz. 8:50 dnia następnego, tj. 21.02.2017 r. (planowo – godz. 13:15, 20.02.2017 r.).
Nie chodziło o to, aby pozwany wykazał, iż nie można było uniknąć zderzenia samolotu z ptakiem, ale, że możliwości techniczne i organizacyjne (nawet przy konieczności poniesienia dodatkowych nakładów) nie pozwalały na unikniecie tak znacznego opóźnienia. Podkreślić zaś trzeba, iż do zdarzenia doszło przy lądowaniu samolotu o godz. 9:05, 20.02.2017 r.
Pomimo niewątpliwej świadomości pozwanego jakie okoliczności winien on wykazać w celu uwolnienie się od odpowiedzialności, w tym kierunku w istocie zaniechał on inicjatywy dowodowej, próbując cały problem sprowadzić do tego, czy występowała możliwość uniknięcia zderzenia samolotu z ptakiem.
Jednocześnie nie można się zgodzić, że w sprawie poza sporem pozostawało, iż loty, które ostatecznie powodowie odbyli nastąpiły w możliwie najwcześniejszym terminie. Ponadto, to na pozwanym spoczywał ciężar wykazania, iż po zderzeniu samolotu z ptakiem przedsięwziął on wszelkie racjonalne środki, aby nie dopuścić do opóźnienia lotu powodów ponad trzy godziny (z przedstawionych dokumentów nie wynika nawet, aby w tym przedmiocie podejmowano jakiekolwiek próby) oraz, że nie było możliwości zastąpienia tego konkretnego samolotu innym.
Z tych też względów należało przyjąć, że w omawianym stanie faktycznym nie doszło do ziszczenia się przesłanek wyłączających odpowiedzialność przewoźnika, co uzasadniało uwzględnienie żądania pozwu, przy czym odsetki ustawowe za opóźnienie zasądzone zostały (w oparciu oart. 455 k.c.w zw. zart. 481 1 i 2 k.c.) od dnia 10.10.2017 r. do dnia zapłaty. Datowane na dzień 26.09.2017 r. wezwanie do zapłaty (k. 17-18) doręczone zostało pozwanemu w dniu 02.10.217 r. (k. 91-92), przyjmując zaś 7-dniowy termin na spełnienie świadczenia, roszczenie stało się wymagalne od dnia 10.10.2017 r.
O kosztach procesu przed Sądem I instancji (na które złożyły się: opłata sądowa od pozwu – 6 x po 100 zł, wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika powodów – 900 zł łącznie, tj. 6 x po 150 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 6 x po 17 zł) rozstrzygnięto na mocyart. 98 k.p.c.w zw. zart. 109 § 2 k.p.c., zgodnie z zasadą ponoszenia odpowiedzialności za wynik procesu oraz § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015 poz. 1804).
Reasumując – zważywszy na całość przeprowadzonych rozważań - Sąd Okręgowy uznał, że apelacja powodów zasługuje na uwzględnienie, w związku z czym należało zmienić zaskarżony wyrok i orzec co do istoty na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.
O kosztach procesu (, na które złożyły się: opłata sądowa od apelacji – 6 x po 100 zł oraz wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika powoda – 450 zł łącznie, tj. 6 x po 75 zł) przed Sądem II instancji rozstrzygnięto na mocyart. 98 k.p.c.w zw. zart. 109 § 2 k.p.c., zgodnie z zasadą ponoszenia odpowiedzialności za wynik procesu oraz§ 2 pkt 3w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015 poz. 1804 z późn. zm.).
Sąd Okręgowy zdecydował się obniżyć (jedna stawka należna za I, jak i II instancję podzielona po równo na wszystkich powodów) wynagrodzenie pełnomocnika powodów przed Sądem Rejonowym, jak i w instancji odwoławczej opierając się w tej mierze na (przywołanym już wyżej)art. 109 § 2 k.p.c.Otóż jak zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 10 lipca 2015 r. (III CZP 29/15) podmiotowo-przedmiotowa kumulacja roszczeń oraz skorzystanie przez współuczestników sporu z pomocy jednego pełnomocnika powoduje obniżenie kosztów, zarówno indywidualnych, jak i publicznych (społecznych) - z wyjątkiem opłat sądowych, a także przyczynie się do usprawnienia i przyspieszenia postępowania. Unaocznia jednak zarazem, że w tej sytuacji dochodzi również do zmniejszenia nakładu pracy pełnomocnika oraz zaoszczędzenia jego czasu. Nie musi on multiplikować wielu czynności procesowych, przygotowywać odrębnych pism procesowych, wnosić oddzielnych środków odwoławczychetc.