Sąd Okręgowy w Krakowie
II Wydział Cywilny Odwołaczy
Sygnatura akt: II Ca 1489/19
Data wyroku: 2019-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Liliana Kaltenbek, Beata Tabaka, Barbara Kursa

Sygnatura akt II Ca 1489/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 listopada 2019 r.
Sąd Okręgowy w Krakowie II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Barbara Kursa

Sędziowie:

SO Beata Tabaka
SO Liliana Kaltenbek (sprawozdawca)

Protokolant: sekr. sądowy Karolina Jarosz-Ordyk
po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2019 r. w Krakowie
na rozprawie
sprawy z powództwaŁ. G.
przeciwko Skarbowi Państwa - Areszt Śledczy wK.
o zapłatę
na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie z dnia 2 kwietnia 2019 r., sygnatura akt I C 1481/16/S

1
oddala apelację;

2
zasądza od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego;

3
przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Krakowa - Śródmieścia w Krakowie na rzecz adwokataM. M.kwotę 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych) brutto tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu udzieloną powodowi w postępowaniu odwoławczym.

SSO Liliana Kaltenbek SSO Barbara Kursa SSO Beata Tabaka

    [S ę dzia Sprawozdawca Kaltenbek Liliana 00:06:47.944]

Apelacja, zdaniem Sądu Okręgowego, nie była uzasadniona. Sąd Okręgowy podziela ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego, przyjmuje te ustalenia za własne, chociaż zauważa, że nie są one kompletne i wymagają uzupełnienia. I tak, w okresie objętym żądaniem pozwu, powód dwukrotnie był przyjmowany do aresztu śledczego wK.. Każde z tych przyjęć związane było z dokonywaniem wcześniej samouszkodzenia, to jest tak zwanym połykiem w innych placówkach, co wynika z książki zdrowia osadzonego. Po przeprowadzonych w placówce pozwanej badaniach, powód nie wyrażał zgody na leczenie. Dowodem na tę okoliczność jest książka zdrowia osadzonego, która została złożona do akt niniejszej sprawy i znajduje się na karcie 52. W okresie objętym żądaniem pozwu, powód przebywał w czterech różnych celach więziennych, były to cele zamknięte. Powód zakwalifikowany został do grupy R1/Z, odbywał on karę w zakładzie karnym typu zamkniętego. Możliwość montowania przesłon okiennych wynikała w tym przypadku z obowiązującego wówczas paragrafu 77 ustęp 1 punkt G Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobów ochrony jednostek organizacyjnych Służby Więziennej z dnia 31 października 2003 roku. Zastosowane przesłony posiadały nadto stosowną dokumentację techniczną. Te okoliczności wynikają z wykazu cel, jaki znajduje się na karcie 49 akt, informacji o pobytach i orzeczeniach, które znajduje się na karcie 44 do 47, dokumentacji technicznej przesłon, która z kolei znajduje się na karcie 56 do 59 akt sprawy. W stosunku do powoda stosowano karę dyscyplinarną w postaci odbywania wizyt w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z odwiedzającym, nie mniej w okresie objętym żądaniem pozwu, Pana powoda nikt nie odwiedzał. Wynika to pośrednio z zażalenia powoda z dnia 10 sierpnia 2016 roku, które zalega na karcie 62 akt sprawy. O powyższe zatem okoliczności należało uzupełnić stan faktyczny sprawy. Ustalenia te oparto na dokumentach, które zostały złożone w toku postępowania przed Sądem I instancji i dokumenty te zostały złożone przez stronę pozwaną, ale nie były kwestionowane przez powoda. W zakresie deklarowanych w piśmie z 29 grudnia 2016 roku rzekomych skutków przegrzania w celi, a zatem osłabienia, bólu, zawrotów głowy, nudności, skurczów mięśni, zaburzeń oddychania, utraty przytomności, drgawek, brak jest w materiale dowodowym jakichkolwiek środków dowodowych, które by o tym mogły przesądzać. W szczególności nie ma na ten temat żadnych zapisów w książce zdrowia osadzonego. Trudno przypuszczać, by nie były w niej odnotowane takie zdarzenia, jak utrata przytomności, czy drgawki skazanego, gdyby w rzeczywistości miały miejsce. Twierdzenia powoda zatem, że tego typu skutki zdrowotne u niego wystąpiły, są zdaniem Sądu Okręgowego, całkowicie gołosłowne. W zakresie odwiedzin strona pozwana wskazała, że powód nie był odwiedzany w okresie objętym żądaniem pozwu. Ostatnie odwiedziny, jak wskazała, miały miejsce w marcu 2015 roku. Pan powód nawet nie wskazał dat w jakich miałoby dojść do rzekomych odwiedzin, których mu zabroniono, nie złożył na okoliczności, na które się tutaj powołuje żadnych wniosków dowodowych. Z tych względów brak było podstaw do ustalenia, że w rzeczywistości w okresie jakiego dotyczy niniejszy pozew, miałoby dojść do jakiejś próby odwiedzin, które w sposób bezprawny zostały Panu powodowi uniemożliwione. Biorąc za podstawę ustalenia dokonane przez Sąd Rejonowy, uzupełnione w postępowaniu odwoławczym, brak jest podstaw zdaniem Sądu Okręgowego, do uwzględnienia powództwa. W niniejszej sprawie, na stronie pozwanej spoczywał obowiązek wykazania, że warunki wykonywania kary pozbawienia wolności były zgodne z obowiązującymi przepisami, odpowiadały one odpowiednim normom i zdaniem Sądu, strona pozwana takie okoliczności w tej sprawie wykazała. Przedłożyła bowiem szereg dokumentów, zaproponowała także zeznania świadków. Wykazała zdaniem Sądu, że wentylacja mechaniczna cel była zapewniona, co potwierdziła również dokumentem w postaci kontroli kominiarskiej tej wentylacji. Zakratowanie okien, możliwość umieszczania w tych oknach przesłon, z kolei wynika, no z potrzeby ochrony tego typu pomieszczeń, wynika to z odpowiednich przepisów. Przesłony zastosowane mają odpowiednią dokumentację techniczną i tutaj w niniejszym postępowaniu żadne zarzuty w tym kierunku nie zostały złożone. Rzeczą Pana powoda było natomiast wykazanie okoliczności na jakie się powołał, w zakresie braku właściwej wentylacji winien on wykazać, że ze względu na specyfikę cel w jakich przebywał, w konkretnym okresie czasu też, z uwagi na panujące warunki pogodowe, cele te nie spełniały założeń właściwej cyrkulacji powietrza. Doszło do przegrzania organizmu powoda, czego też skutki opisał w swoim piśmie z 29 grudnia 2016 roku. Jednakże Pan powód takich okoliczności w tej sprawie nie wykazał. Brak jest podstaw do przyjęcia, że w okresie wskazanym w pozwie, temperatura w celi była faktycznie zbyt wysoka. Brak jest dowodu, że w ogóle doszło w związku z tym do przegrzania jego organizmu i powstania skutków objętych jego twierdzeniami w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na temat stanu technicznego cel było zbędne. Zasadnie więc Sąd Rejonowy wniosek ten oddalił i brak było również podstaw do przeprowadzenia tego dowodu w postępowaniu odwoławczym. Jeżeli bowiem brak jest podstaw do stwierdzenia, że u powoda wystąpiły jakiekolwiek skutki zbyt wysokiej temperatury, choćby nawet tylko złego samopoczucia, bo nawet tego w tej sprawie nie wykazano, to nie można stwierdzić, by doszło do naruszenia dóbr osobistych. Naruszenie każdego dobra osobistego wiąże się zawsze, bowiem z określonymi odczuciami danej osoby, jego negatywną reakcją. Możliwość zaś zasądzenia w tym przypadku zadośćuczynienia, wiąże się zawsze z poczuciem krzywdy. Słusznie zauważył Sąd Rejonowy, że potencjalna możliwość wystąpienia w okresie letnim wad wentylacji, do czego w zasadzie sprowadzałaby się opinia biegłego, tudzież wskazywane w apelacji zdjęcia cel nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro nie wiadomo, czy na powoda miało to jakiekolwiek wpływ i czy wywołało u niego jakiekolwiek negatywne odczucia, w tym w szczególności poczucie krzywdy oraz w jakim stopniu. Analogicznie rzecz się przedstawia w zakresie doświetlenia cel. Brak dowodu na to, że powód odczuwał w związku z tym jakikolwiek dyskomfort. Nadto do złożonej dokumentacji technicznej zastosowanych przesłon okiennych nie zgłoszono żadnych zastrzeżeń, a poza tym powód przebywał w różnych celach. Każdy z pobytów powoda w Areszcie Śledczym był związany z dokonywanym wcześniej samouszkodzeniem, sugerowanie zatem, że do tych samouszkodzeń dochodziło w związku z warunkami odbywania tej kary pozbawienia wolności jest sprzeczne z zebraną dokumentacją, w tym zwłaszcza z książką zdrowia powoda. Formułowane w apelacji zarzuty naruszeniaartykułu 217, 227, 231, 232 kodeksu postępowania cywilnegosą więc chybione. Wobec braku dowodu na okoliczność jakiegokolwiek wpływu deklarowanych w pozwie zdarzeń na samego powoda i jego odczucia, brak jest możliwości stwierdzenia, że naruszono godność powoda, tudzież jego zdrowie w zakresie skutków przegrzania lub też inne dobra osobiste. Bezzasadny jest też zarzut naruszeniaartykułu 233 kodeksu postępowania cywilnego, nie dyskwalifikuje bowiem zeznań przesłuchanych w sprawie świadków sama okoliczność, że są oni pracownikami strony pozwanej. Zgodnie z zasadą bezpośredniości, dowody ocenia Sąd, który je przeprowadza, a ich jakaś krytyka czy też odmienna ocena na etapie postępowania odwoławczego, może się odbywać tylko i wyłącznie w sytuacji, jeżeli uzasadniony jest zarzut dokonania tej oceny w sposób niezgodny z logiką, z zasadami doświadczenia życiowego, w sposób pomijający część materiału dowodowego albo też w sytuacji, kiedy na przykład Sąd w ogóle nie stosuje danych określonych w danej sytuacji związków przyczynowo -skutkowych. Nic takiego w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Powód nie zaoferował żadnych dowodów w sprawie, mimo treściartykułu 6 kodeksu cywilnego, a jego stanowisko sprowadza się w zasadzie jedynie w tym przypadku do kwestionowania dowodów przeciwnika. Przeciwko dowodom strony pozwanej apelujący przedstawia bowiem jedynie, w samej apelacji już przedstawia jedynie własne twierdzenia, a te z oczywistych względów nie mogą być przedmiotem ustaleń faktycznych, ani też w ogóle przedmiotem oceny, bo nie są to dowody. Podobnie bezzasadny był zarzut naruszeniaartykułu 231 kodeksu postępowania cywilnegow zakresie okoliczności, czy powód mógł korzystać z uprawnienia do wizyt, telefonów czy listów. Pozwany zaprzeczył by uprawnienie to było powodowi uniemożliwione, więc rzeczą powoda było wykazanie okoliczności przeciwnej, a na te okoliczności dowodów nie przeprowadzono w sprawie, bo nie były składane. Sumując, więc stwierdzić należy, że ciężar dowodu wykazania faktu naruszenia dóbr osobistych zgodnie zartykułem 6 kodeksu cywilnegospoczywał na powodzie, skoro zaś dochodził on z tego tytułu zadośćuczynienia pieniężnego, to na nim spoczywał również obowiązek wykazania krzywdy, jej rozmiaru, czasu trwania, zadośćuczynienia, bo zadośćuczynienie pełni bowiem głównie funkcje kompensacyjną. Żadnych z tych okoliczności nie udowodniono, więc brak było podstaw do przypisania stronie pozwanej odpowiedzialności na podstawieartykułu 448 kodeksu cywilnego, w związku zartykułem 24 kodeksu cywilnego, zasadnie Sąd Rejonowy powództwo oddalił. W okolicznościach sprawy brak było też podstaw do zastosowaniaartykułu 102 kodeksu postępowania cywilnegowzględem powoda, jakkolwiek z oświadczenia majątkowego powoda złożonego w sprawie wynika, że powód niczego nie posiada, nie uzyskuje żadnych dochodów, to jednak nie jest to wystarczające, zdaniem Sądu Okręgowego, do zastosowania przywileju zartykułu 102 k.p.c.Dla zastosowania tego przepisu istotne jest także to, jaki charakter miała sprawa i jaki był przebieg postępowania. Tymczasem w sytuacji takiej, jak w niniejszej sprawie, kiedy to powód składa pozew o zapłatę za krzywdę, za naruszenie dóbr osobistych i powoduje tym samym określone wydatki po stronie przeciwnika, nie oferując sam w zasadzie żadnych dowodów, poza własnymi twierdzeniami, brak jest zdaniem Sądu, podstaw do zastosowaniaartykułu 102 k.p.c.O kosztach postępowania odwoławczego należnych stronie pozwanej Sąd orzekł na podstawieartykułu 98 kodeksu postępowania cywilnego. Złożyło się na nie wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego, na podstawie paragrafu 2 ustęp 3, paragrafu 10 ustęp 1 punkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, a o kosztach należnych pełnomocnikowi powoda z urzędu, orzeczono na podstawie paragrafu 8 ustęp 3, paragrafu 16 ustęp 1 punkt 1 i paragrafu 4 ustęp 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Dziękuję.
[Koniec tekstu 00:21:09.880]