Sąd Rejonowy w Jaśle
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 227/19
Data wyroku: 2019-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Wanat
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: art. 6 kc
Teza: Z uwagi na stanowisko pozwanej, kwestionujące legitymację procesową powodowego funduszu w sprawie oraz jednoczesny brak dowodów wskazujących na przeniesienie wierzytelności pomiędzy wierzycielem pierwotnym, a kontrahentem powoda, jak również brak dowodów na istnienie wierzytelności opisanej w pozwie, oświadczenie pełnomocnika powoda zawarte w wyciągu z ksiąg rachunkowych nie mogło stanowić samoistnej podstawy dla uwzględnienia żądania pozwu.

Sygn. akt I C 227/19 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2019r.
Sąd Rejonowy w Jaśle I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Grzegorz Wanat
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Lucyna Szeredy
po rozpoznaniu 17 kwietnia 2019 r. wJ.
sprawy z powództwaP. (...)z siedzibą weW.
przeciwkoM. W.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C 227/19 upr.

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Rejonowego w Jaśle z 17.04.2019 r.
PowódP. (...)z siedzibą weW.domagał się zasądzenia od pozwanejM. W.kwoty 2.243,05 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Uzasadniając żądanie, powód wskazał, że na mocy umowy przelewu wierzytelności z 17 kwietnia 2018 r. zawartej z(...)z siedzibą wL.nabył, przysługującą wobec pozwanej, wierzytelność pieniężną, wynikającą zumowy pożyczki o nr (...)z dnia 19.09.2016 r. Zadłużenie wynikające z tej umowy nie zostało przez pozwaną uregulowane, pomimo wezwania do zapłaty i zawiadomienia o zmianie osoby wierzyciela. Na dochodzoną sumę składa się 2.153,83 zł tytułem należności głównej oraz skapitalizowane odsetki w kwocie 89,22 zł.
W odpowiedzi na pozew pozwana domagała się oddalenia powództwa. Przyznała fakt zawarcia umowy pożyczki zP., ale zaprzeczyła jakoby z powodemP. (...)łączyła ją jakakolwiek umowa, bądź aby była zawiadomionao przelewie wierzytelności na rzecz powoda.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
PowódP. (...)z siedzibą weW.zawarł w dniu 17 kwietnia 2018 r. umowę sprzedaży wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji z(...)spółką z siedzibą wL.. W imieniu powoda reprezentowanego przezK.T. (...)z siedzibą weW.umowę przelewu wierzytelności zawarłaM. T..
W wyciągu z elektronicznego załącznika do tej umowy, sporządzonegow formie wydruku komputerowego, parafowanego przez występującegow sprawie pełnomocnika, figuruje wierzytelność wobec pozwanejM. W., wynikająca z umowy datowanej na 19 września 2016 r. opiewająca na kwotę należności głównej 2.153,83 zł, odsetki – 0 zł, koszty 65,91 zł (dowód: kserokopia wyciągu z umowy przelewu wierzytelności – k. 7 - 20, wyciągz elektronicznego załącznika do umowy – k. 21).
W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej, wystawionym przez powoda w dniu 12.12.2018 r. ujęta jest wierzytelność wobec pozwanej w kwocie 2.153,83 zł tytułem należności głównej oraz odsetek w kwocie 89,22 zł (dowód: wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr s/(...)– k. 6).
Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd Rejonowy ustalił w oparciuo powołane w treści uzasadnienia kserokopie dokumentów. Przedłożonyw sprawie wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu, w myśl art. 194 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, Sąd ocenił jako dowód prywatny (art. 245 k.p.c.), potwierdzający, że osoba, która go podpisała, złożyła zawarte w nim oświadczenie. Dokument ten Sąd uznał za niewystarczającą podstawę dla stwierdzenia istnienia dochodzonej wierzytelności.
Sąd zważył, co następuje.
Roszczenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Żądanie powoda opiera się na fakcie skutecznego nabycia w drodze cesji wymagalnej wierzytelności przysługującej cedentowi wobec pozwanejM. W..
Przelew (cesja) jest umową, z mocy której wierzyciel (zbywca, zwany też cedentem) przenosi na nabywcę (cesjonariusza) wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika (debitora). Umową cesji dotychczasowy wierzyciel przenosi więc wierzytelność na nowego wierzyciela. Podstawowym wynikiem przelewu wierzytelności jest sukcesyjne wstąpienie cesjonariusza w miejsce cedenta. Podkreśla się, że cesjonariusza nie chroni dobra wiara, dlatego nabędzie on wierzytelność w takim zakresie i tylko wówczas, gdy służyła ona cedentowi. Przeniesienie wierzytelności odbywa się więc zgodnie z zasadą, że nikt nie może przenieść więcej praw niż sam posiada (nemo in alium plus iuris transferre potest quam ipse habet). Umowa cesji może być w zasadzie zawarta w dowolnej formie, wymaga ona jednak stwierdzenia na piśmie, jeśli sama wierzytelność jest stwierdzona pismem (art. 511 k.c.). Poza tym znajdą tu zastosowanie przepisy ogólnekodeksu cywilnegoco do formy czynności prawnych.
Należy wskazać, że do skuteczności przejęcia wierzytelności wymagane jest złożenie oświadczeń woli o cesji wierzytelności przez umocowane do tego osoby, a ponadto oświadczenia te nie mogą być dotknięte wadami.
Zgodnie z przedłożonym przez powoda wyciągiem z rejestru funduszy inwestycyjnych wynika, iż fundusz reprezentowany jest przezK.T. (...)z siedzibą weW., a do reprezentowania funduszu uprawnieniu są dwaj członkowie zarządu działający łącznie. W imieniuK.T. (...)z siedzibą weW.umowę przelewu wierzytelności zawarłaM. T.. Jak wynikaz odpisu KRS nie była ona osobą umocowaną do reprezentowania Funduszu, zaś powód nie dołączył do pozwu pełnomocnictwa do działania w imieniu Funduszu przezM. T.podpisanego przez osoby umocowane do składnia oświadczeń woli w imieniu Funduszu.
W konsekwencji należy przyjąć, iż nie zostało wykazane, ażeby przy podpisaniu umowy cesji wierzytelności została zachowana właściwa reprezentacja powoda, co z kolei obliguje do przyjęcia, iż umowa cesji wierzytelności została zawarta przez osobę nieuprawnioną. Skutkiem tego stanu rzeczy jest to, iż powód nie udowodnił, by nabył skutecznie ewentualną wierzytelność wobec pozwanej.
Jednocześnie z materiału dowodowego nie wynika, jakie wierzytelności stanowiły przedmiot umowy przelewu, a powód nie wykazał , aby przedmiotem umowy mogła być opisana w pozwie wierzytelność wobec pozwanej oraz żew chwili przelewu przysługiwała ona zbywcy. Zgodnie natomiast z regułą rozkładu ciężaru dowodu, wyrażoną wart. 6 k.c.powód zobligowany był wykazać nie tylko fakt zawarcia umowy cesji, lecz – wstępując w prawai obowiązki cedenta – analogicznie jak on, dla skuteczności zgłoszonego powództwa zobowiązany był wykazać istnienie określonej wierzytelności.
W materiale procesowym sprawy brak dowodów potwierdzających zawarcie przez pozwaną opisanej w pozwie umowy pożyczki, w szczególności brak odpisu tej umowy, co uniemożliwia Sądowi weryfikację twierdzeń o istnieniui warunkach tego zobowiązania.
Z treści umowy przelewu wynika natomiast, że pierwotnym pożyczkodawcą jest(...) S.A.z siedzibą wW.. Tymczasem w materiale procesowym brak jakichkolwiek dokumentów wskazujących na przejście wierzytelności pomiędzy wierzycielem pierwotnym(...) S.A.a(...), na podstawie których można by zasadnie wnioskować o legitymacji powoda do dochodzenia przedmiotowej wierzytelności. Nie stanowi w tym zakresie dostatecznego dowodu, ani automatycznie wygenerowany wyciąg z załącznika do umowy cesji, ani też oświadczenie zawarte w wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej.
Są to dokumenty prywatne pochodzące od samego zainteresowanegow sprawie funduszu. Dowód w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych – zgodnie zart. 245 k.p.c.– stanowi jedynie dowód tego, że osoba, które go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. W rozpoznawanym wypadku wyciąg został podpisany przez pełnomocnika powoda - radcę prawnego. Obowiązujący przepisart. 194 ust. 2 ustawy z dnia 27 maja 2004 rokuo funduszach inwestycyjnych(tekst jednolity Dz.U.2014.157) wprost pozbawia wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego mocy prawnej dokumentów urzędowych w postępowaniu cywilnym. Nie kwestionując faktu, że dokument taki - co do zasady - może stanowić podstawę ustaleń faktycznychi wyrokowania w sprawie, należało mieć na względzie, że jego materialna moc zależy jednak od jego treści merytorycznej, a o tym rozstrzyga sąd według ogólnych zasad oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.) (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 września 2011 r., II CSK 712/10, Lex 1129100).
Z uwagi na stanowisko pozwanej, kwestionujące legitymację procesową powodowego funduszu w sprawie oraz jednoczesny brak dowodów wskazujących na przeniesienie wierzytelności pomiędzy wierzycielem pierwotnyma kontrahentem powoda ((...)), jak również brak dowodów na istnienie wierzytelności opisanej w pozwie, oświadczenie pełnomocnika powoda zawarte w wyciągu z ksiąg rachunkowych nie mogło stanowić samoistnej podstawy dla uwzględnienia żądania pozwu.
Wypada podkreślić, że to interes powoda nakazywał mu podjąć wszelkie czynności procesowe w celu udowodnienia faktów, z których wywodzi korzystne skutki prawne. Należy przy tym pamiętać, że sąd rozstrzyga sprawę według właściwego prawa materialnego na podstawie koniecznych ustaleń faktycznych uzyskanych dzięki zebranym środkom dowodowym. Na te właśnie ustalenia składają się dowody, które przedstawiają w pierwszej kolejności same strony, zgodnie z brzmieniemart. 232 k.p.c.
W zaistniałych okolicznościach, na podstawieart. 720 k.c.w zw. zart. 6 k.c.i232 k.p.c.oraz509 k.c.orzeczono jak w sentencji.