Sąd Okręgowy w Lublinie
XI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: XI Ka 845/19
Data wyroku: 2019-10-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Mariusz Jaroszyński

Sygn. aktXI Ka 845/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 października 2019 r.
Sąd Okręgowy w Lublinie XI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Mariusz Jaroszyński
Protokolant: Wioleta Zawadzka
przy udziale prokuratora Anny Stefańskiej – Karaś
po rozpoznaniu dnia 15 października 2019 r.
sprawyZ. S.urodzonego (...)wC., synaF.iB.z domuB.,
oskarżonego zart. 209 § 1 a kki in.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Chełmie
z dnia 19 lipca 2019 roku sygn. akt. II K 397/19
I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:
1) uchyla rozstrzygnięcie wydane na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70§ 1 kko warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności oraz rozstrzygnięcie wydane na podstawieart. 72 § 1 pkt 3 kk;
2) orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do 5 (pięciu) miesięcy;
3) przyjmuje, iż zwolnienie od opłaty dotyczy obu instancji;
II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
III. zwalnia oskarżonego od wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.
Sygn. akt XI Ka 845/19

UZASADNIENIE
Z. S.został oskarżony o to, że w okresie od sierpnia 2018 roku do dnia 5 czerwca 2019 roku w miejscowościŻ.województwa(...)uchylał się od wykonywania obowiązku alimentacyjnego względem synaP. S.określonego co do wysokości orzeczeniem Sądu Rejonowego w Chełmie w sprawie sygn. akt III RC 833/94 z dnia 21 grudnia 1995 roku, III RC 419/98 z dnia6 kwietnia 1998 roku, III RC 593/99 z dnia 9 czerwca 1999 roku, III RDC 486/08 z dnia 18 września 2008 roku, III RC 893/09 z dnia 29 grudnia 2009 roku, narażając w/w syna na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna wartość powstałych wskutek tego zaległości przekraczała równowartość trzech świadczeń okresowych,tj. o czyn zart. 209 § 1a k.k.w zw. zart. 209 § 1 k.k.
Wyrokiem z dnia 19 lipca 2019 r., wydanym w sprawie o sygn. aktII K 397/19, Sąd Rejonowy w Chełmie:

I
oskarżonegoZ. S.uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 209 § 1a k.k.w zw.zart. 209 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 209 § 1a k.k.wymierzył oskarżonemu karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby1 (jednego) roku;

III
na podstawieart. 72 § 1 pkt 3 k.k.zobowiązał oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie synaP. S.;

IV
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w zakresie opłaty oraz wydatków, którymi obciążył Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku złożył prokurator.Zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonegoZ. S.zarzucił obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia,a mianowicieart. 387 § 3 k.p.k.w zw. zart. 366 k.p.k., polegającą na zaniechaniu uzależnienia uwzględnienia wniosku oskarżonego o wydanie wyroku skazującego od dokonania w nim stosownej zmiany, co skutkowało wymierzeniem oskarżonemuZ. S.kary 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolnościz warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok, podczas gdy brak było przesłanek do zastosowania wobec oskarżonego środka probacyjnego określonego wart. 69 § 1 k.k.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu II Wydział Karnyw Chełmie do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wywiedziona apelacja jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie.
Rację należy przyznać prokuratorowi, iż w sprawie niniejszej brak było przesłanek do zastosowania wobec oskarżonego środka probacyjnego określonegowart. 69 § 1 k.k.Sąd Rejonowy błędnie przyjął (co sam dostrzegł), iż doszło do zatarcia skazaniaZ. S.w sprawie II K 52/16 Sądu Rejonowego we Włodawie. W konsekwencji podniesionego uchybienia istotnie doszło do obrazyart. 387 § 3 k.p.k.mającej wpływ na treść orzeczenia.
Jednakże, wbrew argumentacji prokuratora zawartej w apelacji, brak zatarcia skazania nie jest skutkiem niewykonania przezZ. S.orzeczonego wobec niego środka kompensacyjnego – nawiązki na rzeczS. Ś.we wskazanej wyżej sprawie. Nie rozważając szerzej problematyki związanej z zatarciem skazania w przypadku śmierci beneficjenta nawiązki, gdyż nie jest to istotą niniejszej sprawy, stwierdzić należy, iż ze wskazanego w apelacji punktu widzenia do zatarcia skazania by doszło. OtóżS. Ś.zmarł 7 października 2016 r. (akt zgonu k. 93). Natomiast nawiązka z tytułu szkód niemajątkowych, jako dotycząca praw ściśle związanych z osobą uprawnionego, wygasa wraz z jego śmiercią.
Jednakże, przed upływem okresu zatarcia skazania w sprawie II K 52/16 Sądu Rejonowego we Włodawie, które nastąpiłoby 21 kwietnia 2019 r., doszło w dniu3 listopada 2018 r. do prawomocnego skazaniaZ. S.za czyn zart. 209 § 1a k.k.w zw. zart. 209 § 1 k.k.w sprawie VII K 619/18 Sądu Rejonowegow Chemie. Tym samym, uwzględniając treśćart. 108 k.k., nie doszło wobecZ. S.do zatarcia skazania w sprawie II K 52/16 Sądu Rejonowego we Włodawie. Zgodnie bowiem z przywołanym przepisem jeżeli sprawcę skazano za dwa lub więcej nie pozostających w zbiegu przestępstw, jak również jeżeli skazany po rozpoczęciu, lecz przed upływem, okresu wymaganego do zatarcia skazania ponownie popełnił przestępstwo, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań.
Uwzględniając powyższe, wykluczona jest więc możliwość zastosowaniaw sprawie niniejszej wobecZ. S.instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności –art. 69 § 1 k.k., code factotrafnie podniósł prokurator stawiając zarzut naruszeniaart. 387 § 3 k.p.k.
Wbrew jednak wnioskowi końcowemu apelacji nie zachodzi konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi Rejonowemu w Chełmie do ponownego rozpoznania. Nie zostały bowiem spełnione, uprawniające do takiego rozstrzygnięcia, przesłanki wskazane wart. 437 § 2 zdanie drugie k.p.k.W sprawie nie występują okoliczności, o jakich mowaart. 439 § 1 k.p.k.iart. 454 § 1 k.p.k.Nie ma także konieczności przeprowadzenia na nowo przewodu w całości. Wystarczającym jest wyłącznie dokonanie stosownej, formalnoprawnej korekty zaskarżonego orzeczenia w postępowaniu odwoławczym w oparciu o już zgromadzony i niebudzący zastrzeżeń materiał dowodowy (vide:uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 25 września 2013 r., I KZP 5/13 przypomniana ostatnio m.in.w wyroku Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 21 sierpnia 2019 r., IV KS 19/19).
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy zmienił zatem zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Chełmie w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcie wydane na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.o warunkowym zawieszeniu kary pozbawienia wolności, gdyż w niniejszej sprawie przedmiotowa instytucja, wobec braku zatarcia skazania w sprawie II K 52/16 Sądu Rejonowego we Włodawie, nie może mieć zastosowania. W konsekwencji należało również uchylić rozstrzygnięcie sądu I instancji wydane na podstawieart. 72 § 1 pkt3 k.k.
Dokonując powyższej modyfikacji zaskarżonego wyroku Sąd odwoławczy uznał, iż kara 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności, orzeczona w postaci bezwzględnej, jest jednak rażąco niesprawiedliwa w zmienionym układzie procesowym. Dlatego też, w oparciu oart. 440 k.p.k.orzeczoną wobecZ. S.karę pozbawienia wolności obniżono do 5 (pięciu) miesięcy, uznając ją za sprawiedliwą i adekwatną represję świadczącą o braku pobłażliwości dla sprawców tego rodzaju przestępstw, która odniesie zamierzony skutek w zakresie prewencji tak ogólnej jak i szczególnej.
W pozostałej części zaskarżony wyrok wolny jest od nieprawidłowości podlegających uwzględnieniu niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.
Rozstrzygnięcie o zwolnieniu oskarżonegoZ. S.od opłaty za obie instancje oraz wydatków za postępowanie odwoławcze znajduje swoje uzasadnienie w treściart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.– ze względów słuszności, gdyż zaskarżone orzeczenie wymagało korekty na skutek uchybienia popełnionego przez Sąd Rejonowy.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.

Mariusz Jaroszyński