Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 31/18
Data wyroku: 2019-11-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Maria Kowalik
Słowa kluczowe: Koncesja i taryfy
Podstawa prawna: art. 105§1 kpa w zw. z art. 30 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt 4 i art. 41 Prawa energetycznego

Sygn. aktXVII AmE 31/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 listopada 2019 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentóww składzie:

Przewodniczący –

SSO Anna Maria Kowalik

Protokolant –

st.sekr.sądowy Joanna Preizner

po rozpoznaniu 7 listopada 2019 r. w Warszawie
na rozprawie
sprawy z odwołania(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwC.
przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o wszczęcie postępowania administracyjnego
na skutek odwołania(...) Sp. z o.o.wC.od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 10 listopada 2017 r. Nr(...)

1
oddala odwołanie;

2
zasądza od(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąwC.na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych)z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Anna Maria Kowalik
Sygn. akt XVII AmE 31/18

UZASADNIENIE
Decyzją z 10 listopada 2017 r. Nr(...)Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (

    dalej Prezes URE, pozwany), na podstawieart. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego(Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) w związku zart. 30 ust. 1, art. 32 ust. 1 pkt 4 i art. 41 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne(Dz. U. z 2017 r., poz. 220 z późn. zm.) (

    dalej p.e.)umorzył wszczęte 31 października 2017 r. postępowanie administracyjne w sprawie zmiany koncesji w zakresie rozszerzenia przedmiotu i zakresu działalności, określonego w koncesji na obrót paliwami ciekłymi, udzielonej decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 21 grudnia 2011 r. nr(...), „(...)” Sp. z o.o. z siedzibą wC.(numer NIP:(...)).
Od powyższej Decyzji „(...)” sp. z o.o. wC.
    (powód)wniósł odwołanie
    (odwołanie powoda k. 5-10 akt sąd.).Zaskarżając Decyzję w całości wniósł o:

1
stwierdzenie jej nieważności jak też stwierdzenie nieważności zawiadomienia z 10 listopada 2017 r. numer(...), które było podstawą wydania zaskarżonej Decyzji lub ewentualnie uchylenie zaskarżonej Decyzji oraz ww. zawiadomienia,

2
zasądzenie od organu koncesyjnego na rzeczspółki (...) sp. z o.o.wC.kosztów postępowania według norm przepisanych.

Powód wskazując, iż na podstawie zaskarżonej Decyzji został pozbawiony możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i bezpodstawnie wykreślony z rejestru podmiotów posiadających koncesję na obrót paliwami ciekłymi zarzucił tej Decyzji:
I. obrazę przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię:
-art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.poprzez uznanie, że wysłanie Decyzji na ręce pełnomocnika oznacza skierowanie do tej osoby rozstrzygnięcia jej praw bez uwzględnienia charakteru, jaki w danym postępowaniu pełni ta osoba jako zastępca procesowy,
- art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r. poz. 1165 - dalej „nowela z dnia 22 lipca 2016 r.”) i błąd w ustaleniach faktycznych, że przedsiębiorca nie przedstawił informacji i dokumentów potwierdzających spełnienie wszystkich warunków określonych wart. 33 ust. 1 i 3 ustawy Prawo energetyczne, które były przedmiotem kierowanego do przedsiębiorcy wezwania z dnia 17 sierpnia 2017 r., a tym dokumentów potwierdzających posiadanie warunków technicznych gwarantujących prawidłowy sposób prowadzenia koncesjonowanej działalności gospodarczej, tj. dokumentów odnoszących się do tytułów prawnych do użytkowanych stacji paliw, decyzji w zakresieprawa budowlanegopotwierdzających legalność użytkowania wspomnianych stacji paliw warunków ochrony przeciwpożarowej, dokumentów potwierdzających, że poszczególne stacje są wyposażone w instalacje kanalizacyjne i inne urządzenia zabezpieczające przed przenikaniem produktów naftowych do gruntu, wód powierzchniowych i gruntowych.
II. mające wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszenie przepisów postępowania poprzez nieuwzględnienie w orzekaniu przepisów:

-

art. 28 k.p.a., z którego wynika, że stroną w postępowaniu jest ten czyjego interesu prawnego dotyczy rozstrzygnięcie, a nie osoba, do której jest adresowane pismo,

art. 32 k.p.a., z którego wynika, że decyzja ma być wysłana na adres pełnomocnika,

-art. 156 § 2 k.p.a.,art. 10 § 1 k.p.a.orazart. 107 § 1 i § 3 k.p.a.Przy czym powód wskazał, że Decyzja powinna posiadać uzasadnienie faktyczne i prawne zgodnie zart. 107 § 3 k.p.a.oraz być wydana z powołaniem podstawy prawnej.
Pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o:

1
oddalenie odwołania;

2
dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z:

a
dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych sprawy przesłanych Sądowi przy piśmie z dnia 22 stycznia 2018 r. na okoliczność twierdzeń zawartych w zaskarżonej Decyzji;

b
zawiadomienia z dnia 10 listopada 2017 r. numer(...)((...)) na okoliczność wygaśnięcia koncesji powoda na obrót paliwami ciekłymi;

3
zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Rozpoznając odwołanie Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:
Decyzją Prezesa URE z 21 grudnia 2011 r. nr(...)udzielono(...) sp. z o.o.z siedzibą wC.koncesji na obrót paliwami ciekłymi na okres od 16 lutego 2012 r. do 16 lutego 2022 r.(dowód: decyzja koncesyjna k. 51- 53 akt sąd.).
9 stycznia 2017 r. do Urzędu Regulacji Enegetyki wpłynął wniosek(...) sp. z o.o.o zmianę koncesji, skierowany na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianieustawy Prawo energetyczneoraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2016 r., poz. 1165) (dalej ustawa), w celu dostosowania treści koncesji do definicji paliw ciekłych(dowód: zawiadomienie k. 49- 50 akt sąd.).
Prezes URE pozostawił ww. wniosek bez rozpoznania, na zasadzie art. 16 ust. 2 powołanej ustawy, w związku z jego nieuzupełnieniem w sposób wskazany w wezwaniu. Tym samym, na podstawie art. 16 ust. 4 ustawy, posiadana przez powoda koncesja wygasła z upływem ostatniego dnia, w którym należało uzupełnić wniosek tj. 20 października 2017 r. O powyższym Prezes URE powiadomił powoda zawiadomieniem z 10 listopada 2017 r.(dowód: zawiadomienie k. 49- 50 akt sąd.).
W związku z pozostawieniem wniosku bez rozpoznania,powód podjął dalszych działań zmierzających do zmiany decyzji przez Prezesa URE, na przykład poprzez złożenie skargi na bezczynność organów administracji (okoliczność bezsporna).
W międzyczasie, 31 października 2017 r., do URE wpłynął kolejny wniosek(...) sp. z o.o.o zmianę koncesji poprzez rozszerzenie przedmiotu i zakresu działalności o obrót paliwami ciekłymi z wykorzystaniem określonych środków transportu paliw ciekłych(dowód: wniosek k. 1- 4 akt adm.).
Decyzją z 10 listopada 2017 r. Prezes URE umorzył wszczęte 31 października 2017 r. postępowanie administracyjne w sprawie zmiany koncesji w zakresie rozszerzenia przedmiotu i zakresu działalności, określonego w koncesji na obrót paliwami ciekłymi, udzielonej decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 21 grudnia 2011 r. nr(...), „(...)” Sp. z o.o. z siedzibą wC.(numer NIP:(...))(zaskarżona Decyzja k. 6- 7 akt adm.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów złożonych w trakcie postępowania administracyjnego i sądowego, których autentyczność nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania.
Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona Decyzja jest słuszna i ma oparcie w przepisach prawa a podnoszone przez powoda zarzuty nie są trafne, stąd nie mogą skutkować uchyleniem tej Decyzji.
Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że wbrew stanowisku powoda zaskarżona Decyzja została wydana w stosunku do podmiotu będącego stroną w sprawie.
Inicjujący postępowanie administracyjne wniosek o rozszerzenie przedmiotu i zakresu koncesji nr(...)złożyła bowiem(...) sp. z o.o.wC., zaś jak wynika z treści wymienionej decyzji koncesyjnej wydanej 21 grudnia 2011 r. dotyczy ona właśnie(...) sp. z o.o.wC.o numerze w rejestrze przedsiębiorców (KRS):(...)i numerze NIP:(...). Natomiast w niniejszej sprawie organ umorzył postępowanie objęte wyżej wymienionym wnioskiem. W sentencji Decyzji Prezes URE wskazał, że umarza postępowanie dotyczące rozszerzenia przedmiotu i zakresu działalności określonego w koncesji z 21 grudnia 2011 r. nr(...), udzielonej spółce o numerze NIP:(...), wskazując na „(...)” sp. z o.o. wC., w której nazwie zamieszczone są dwa myślniki.
W ocenie Sądu skoro pod numerami tymi w odpowiednich rejestrach wpisana jest(...) sp. z o.o.wC., której dotyczy oznaczona koncesja i ta spółka składała wniosek w postępowaniu administracyjnym, podanie w sentencji zaskarżonej Decyzji zamiastfirmy (...) sp. z o.o.wC.firmy „(...)” sp. z o.o. wC., różniącej się tylko zdublowanym myślnikiem, należy uznać za zwykłą omyłkę pisarską. Nie ma zatem wątpliwości, że Decyzja rozstrzygająca w przedmiocie wniosku(...) sp. z o.o.wC.skierowana jest do(...) sp. z o.o.wC.. Decyzja jest więc prawidłowa, gdyż została wydana w stosunku do podmiotu będącego stroną w sprawie.
Faktu tego nie zmienia okoliczność, iż na końcu Decyzji widnieje adnotacja, że Decyzję otrzymuje pełnomocnik „(...)” sp. z o.o. wC., tj.T. M., ponieważ decyzje są zgodnie z przepisemart. 40 k.p.a.doręczane pełnomocnikom stron a w niniejszej sprawie w imieniu powoda działał pełnomocnik- radca prawnyT. M., co potwierdza dokument pełnomocnictwa złożony do akt postępowania administracyjnego k.2 oraz podpis pod wnioskiem z 30 października 2017 roku k.1.
Wobec powyższego nie doszło w ocenie Sądu do uchybienia przez organ w tym względzie przepisomKodeksu postępowania administracyjnegomających wpływ na ważność Decyzji.
Wbrew stanowisku powoda zaskarżona Decyzja nie jest też wadliwa, ponieważ zawiera stosowną podstawę prawną i uzasadnienie. Organ umorzył postępowanie z wniosku powoda z uwagi na jego bezprzedmiotowość, opierając się naart. 105 § 1 k.p.a., zgodnie z którym gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.
Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (zob.: wyr. NSA z 18.5.1998 r., II SA 76/98, niepubl.; wyr. NSA z 10.6.1998 r., IV SA 1225/96, niepubl.; wyr. NSA z 9.3.2000 r., IV SA 12/98, niepubl.; wyr. WSA w Gliwicach z 12.1.2010 r., IV SA/Gl 446/09, Legalis; wyr. NSA (N) z 21.9.2010 r., II OSK 1393/09, Legalis; wyr. WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 12.8.2010 r., II SA/Go 279/10, Legalis; wyr. WSA w Gliwicach z 27.1.2011 r. IV SA/Gl 476/10, Legalis; wyr. WSA w Opolu z 10.11.2015 r., II SA/Op 374/15, Legalis; wyr. NSA z 9.12.2015 r., II OSK 929/14, Legalis; jak również

    M. Kotulski
, Kilka uwag o sposobach zakończenia postępowania administracyjnego,cz. 2, Casus 2007, Nr 4, s. 30). W takiej sytuacji można wskazywać, że sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego jest bowiem brakiem przedmiotu postępowania powodującym, że nie można wydać decyzji rozstrzygającej na podstawie przepisów prawa materialnego o prawach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu (zob. wyr. WSA w Warszawie z 18.4.2008 r., I SA/Wa 27/08, Legalis; wyr. WSA w Krakowie z 14.12.2010 r., II SA/Kr 1170/10, Legalis; wyr. WSA w Krakowie z 4.4.2013 r., II SA/Kr 177/13, Legalis; wyr. WSA w Gliwicach z 25.7.2014 r., II SA/Gl 573/14, Legalis). W przypadku bezprzedmiotowości jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (wyr. WSA we Wrocławiu z 7.7.2009 r., II SA/Wr 175/09, Legalis; wyr. WSA w Gliwicach z 19.12.2014 r., II SA/Gl 881/14, Legalis; wyr. WSA w Bydgoszczy z 1.9.2015 r., I SA/Bd 543/15, Legalis; wyr. WSA w Krakowie z 12.11.2015 r., II SA/Kr 901/15, Legalis; wyr. WSA w Warszawie z 15.12.2015 r., II SA/Wa 2903/14, Legalis). [Komentarz doart. 105 Kodeksu postępowania administracyjnegopod red. prof. zw. dr hab. Marka Wierzbowskiego oraz prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska, Legalis].
Postępowanie w tejże sprawie stało się zaś bezprzedmiotowe, ponieważ powodowi, który ubiegał się o rozszerzenie przedmiotu i zakresu koncesji, ta koncesja wygasła.
Przy czym, co istotne, do wygaśnięcia tej koncesji doszło na skutek nieuzupełnienia dokumentów, które powód miał przedłożyć w innym postępowaniu, zainicjowanym jego innym wnioskiem złożonym na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 22 lipca 2016 r. o zmianie ustawy - Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 1165 ze zm.) o zmianę posiadanej koncesji w celu dostosowania jej treści do definicji paliw ciekłych, co wynika z zawiadomienia z 10 listopada 2017 r. wydanego w tamtym postępowaniu. Organ uznając, że powód nie uzupełnił w sposób prawidłowy braków wniosku, pozostawił wniosek bez rozpoznania, uznając jednocześnie na mocy art. 16 ust. 4 ww. ustawy, że koncesja powoda wygasła z upływem ostatniego dnia do uzupełnienia wniosku, tj. 20 października 2017 r. Powód nie zgadzając się z przedmiotową „decyzją techniczną” mógł wnieść skargę na bezczynność organu i w ten sposób dorowadzić do kontroli zasadności pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W tej sytuacji, podnoszone w niniejszym postępowaniu przez powoda zarzuty, iż złożył wymagane dokumenty, nie mogą być skuteczne w tym postępowaniu. Zarzuty powoda dotyczące naruszenia art. 16 powołanej ustawy odnoszącego się do wniosku o zmianę posiadanej koncesji w celu dostosowania jej treści do definicji paliw ciekłych trzeba zatem uznać za chybione jako niedotyczące bezpośrednio skarżonej Decyzji.
Wobec powyższego zmiana koncesji, która wygasła nie była możliwa a przez to rację ma pozwany, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe z uwagi na brak przedmiotu regulacji. W konsekwencji postępowanie należało umorzyć, co też organ uczynił.
Biorąc powyższe względy pod uwagę, Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia, oddalił wniesione przez powoda odwołanie na podstawieart. 47953§ 1 k.p.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Z uwagi na nieuwzględnienie odwołania, powoda należało uznać za stronę, która przegrała proces i zasądzić od niego na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 720,00 zł ustalone w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz. 1804 ze zm.).
SSO Anna Maria Kowalik