Sąd Rejonowy w Wołominie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 990/18
Data wyroku: 2019-03-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Kulesza

Sygn. akt: II K 990/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 marca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Wołominie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący – SSR Jacek Kulesza
Protokolant – Weronika Załęska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy przeciwkoE. R.,ur. (...)wT., synowiR.iK.,
oskarżonemu o to, że:
w dniu 2 czerwca 2018 r. na drodze publicznej w miejscowościK., gm.T., powiat(...), województwo(...), kierował motoroweremmarki R.onr rej. (...)w ruchu lądowym, będąc w stanie nietrzeźwości, gdzie badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przeprowadzone na urządzeniemA.o nr(...)dały wyniki: I – 0,99 mg/l, II – 1,03 mg/l, tj. o przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.,
orzeka:

I
OskarżonegoE. R.uznaje za winnego tego, że w dniu 2 czerwca 2018 r. około godz. 19.15 naul. (...)wK., w powiecie(...), prowadził w ruchu lądowym motorowermarki R.onr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, gdzie badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu dały wyniki: 0,99 mg/l oraz 1,03 mg/l, tj. popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 178a § 1 k.k., i za to na ww. podstawie skazuje go, i wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, nakładając na niego obowiązek wykonywania w tym okresie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym;

II
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat od uprawomocnienia się orzeczenia;

III
Na podstawieart. 43a § 2 k.k.zasądza od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięciu tysięcy) zł;

IV
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 czerwca 2018 r. około godz. 19.15 naul. (...)wK.,E. R.kierował, motoroweremmarki R.onr rej. (...), a następnie przewrócił się. Został skontrolowany przez funkcjonariuszy i badanie na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu dały wyniki: 0,99 mg/l oraz 1,03 mg/l.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu zarówno nas etapie postepowania przygotowawczego jak i sądowego.
Sąd zważył co następuje:
Analizując całokształt zgromadzonego w sprawie niniejszej materiału dowodowego, sąd uznał, że wina oskarżonego nie budzi najmniejszej wątpliwości, czynem swym w pełni wyczerpał dyspozycjęart. 178a § 1 k.k., albowiem prowadził motorower po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości. Oskarżony przyznał się do postawionego mu zarzutu, a ponadto fakt popełnienia przestępstwa potwierdziło badanie alkosensorem oraz zeznania funkcjonariuszaZ. J.
E. R.bez wątpienia więc wypełnił znamiona przestępstwa stypizowanego wart. 178a § 1 k.k.Należy wyjaśnić, że pojęcie stanu nietrzeźwości zdefiniowane zostało wart. 115 § 16 k.k., według którego stan nietrzeźwości zachodzi m.in., gdy zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
Zeznanie funkcjonariusza co do okoliczności ustalenia poprzez uzyskaną informacje od oskarżonego o kierowania motorowerem przezE. R.sąd ocenił jako wiarygodne, w pełni obiektywne. Jako osoba obca dla oskarżonego nie miał bowiem żadnego powodu, składać w tej sprawie zeznań niezgodnych z rzeczywistością na niekorzyść oskarżonego. W postępowaniu nie zostały również ujawnione jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność zeznań w/w świadka. Z kolei stan nietrzeźwości oskarżonego został wykazany badaniem na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przeprowadzonym na urządzeniuA.posiadającym aktualne świadectwo legalizacji.
Wymierzając oskarżonemu karę za przypisane mu przestępstwo sąd wziął pod uwagę wszelkie okoliczności ujawnione w sprawie oraz miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone wart. 53 kk.
W ocenie sądu zachowanie oskarżonego cechowało się wysokim stopniem społecznej szkodliwości. Okolicznością powszechnie wiadomą jest, iż przestępstwa kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości w naszym kraju są wyjątkowo nagminne, a ich zagrożenie przez wiele osób jest bagatelizowane. Jednakże przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji bardzo często w sposób bezpośredni zagrażają najwyższemu dobru chronionemu prawem, tj. zdrowiu i życiu ludzkiemu. Szczególnie wysokie niebezpieczeństwo stwarzają właśnie uczestnicy ruchu drogowego znajdujący się w stanie nietrzeźwości i dlatego winni być oni karani z całą stanowczością. Jako okoliczność łagodzącą sąd potraktował przyznanie się do popełnienia zarzucanego czynu, jazdę w niewielkiej miejscowości gdzie natężenie ruchu jest mniejsze. Jednakże oskarżony był już wcześniej karany za inne przestępstwa, m.in. zart. 207 § 1 kk. i 209§ 1 kk.  Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest także fakt, iż w przypadku oskarżonego zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu była duża – 4-krotnie przekraczała najniższy próg stanu nietrzeźwości.
Przy wyborze zarówno rodzaju jak i wysokości kary sąd wziął pod uwagę właśnie przede wszystkim wcześniejszą karalność oskarżonego, która odzwierciedla – w ocenie sądu – dotychczasowy stosunek oskarżonego do ustalonych reguł porządku prawnego. Niemniej jednak zważyć też należy, iż oskarżony od 7 lat nie wchodził już w konflikt z prawem. W tej sytuacji sąd uznał iż odpowiednią karą dla oskarżonego będzie kara ograniczenia wolności w wysokości 6 miesięcy, w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Zdaniem sądu, w ten sposób zostaną osiągnięte cele kary i winno to zapobiec powrotowi oskarżonego do przestępstwa.
W razie skazania za przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.sąd obowiązany jest orzec wobec sprawcy – na podstawieart. 42 § 2 k.k.– środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów, gdyż oskarżony był w stanie nietrzeźwości. W ocenie sądu w przypadku oskarżonego, biorąc pod uwagę jego niekaralność za tego typu czyn skierowany przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji uwzględniając także stan nietrzeźwości należało orzec 3-letni okres zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. Sąd uznał zatem, że ww. okres będzie wystarczający dla ugruntowania w oskarżonym przekonania o nieopłacalności tego typu przestępstw.
Z kolei mając na względzie treśćart. 43a § 2 k.k.sąd był zobligowany do orzeczenia od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenia pieniężnego. Określając wysokość tego świadczenia na minimalną przewidzianą przez ww. przepis kwotę 5.000 zł sąd miał na względzie opisaną wyżej sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego.
Zdaniem sądu jedynie w ten sposób zostaną osiągnięte cele kary i winno to zapobiec powrotowi oskarżonego do przestępstwa. Ww. kary spełnią swoje cele zapobiegawczo-wychowawcze oraz odniosą pożądany skutek w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Nie przekroczą także stopnia jego winy i są wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, w szczególności dla zapobieżenia powrotowi do przestępstwa oraz spełnią wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej.
O kosztach sądowych sąd orzekł mając na względzie treśćart. 624 § 1 k.p.k.uznając, że aktualna sytuacja majątkowa i osobista oskarżonego, uzasadniają zwolnienie go w całości od ich ponoszenia.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak powyżej.