Sąd Rejonowy w Bartoszycach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 410/19
Data wyroku: 2020-01-16 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Magdalena Wierzejska

Sygn. akt II K 410/19

Pr Ds.1380.2019

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 16 stycznia 2020 r.

Sąd Rejonowy w Bartoszycach w II  Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: sędzia Magdalena Wierzejska
Protokolant: stażystka Natalia Błażejewicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej – nieobecny, zawiadomiony
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 października 2019 r., 9 grudnia 2019 r. i w dniu 8 stycznia 2020 r. sprawy:
A. B.,z domuS., córkiJ.iH. z domu S.,urodzonej (...)wB.

oskar ż onej o to,  ż e:
w dniu 17 sierpnia 2019 roku wB., w woj.(...), dokonała przywłaszczenia znalezionego telefonu komórkowegomarki I. (...)o numerze(...)o wartości 1.500 złotych na szkodęJ. B.,

tj. o czyn zart. 284 § 3 k.k.
orzeka:

I
oskarżonąA. B.uniewinnia od popełnienia zarzuconego jej czynu,

II
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k., art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o adwokaturze oraz § 4 ust. 3 i § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. T.kwotę 811,80 (osiemset jedenaście złotych i osiemdziesiąt groszy) zł, powiększoną o należny podatek Vat w kwocie 151,80 (sto pięćdziesiąt jeden złotych i osiemdziesiąt groszy) zł tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonej w postępowaniu sądowym,

III
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.koszty postepowania ponosi Skarb Państwa

sędzia Magdalena Wierzejska

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 410/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. B.

została oskarżona o to, że w dniu 17 sierpnia 2019 roku wB., w woj.(...), dokonała przywłaszczenia znalezionego telefonu komórkowegomarki I. (...)o numerze(...)o wartości 1.500 złotych na szkodęJ. B.,
tj. o czyn zart. 284 § 3 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

A. B.ma obecnie 43 lata, posiada wykształcenie zawodowe, z zawodu jest szwaczką, obecnie nie posiada stałej pracy, jest zarejestrowana w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, utrzymuje się z zasiłku otrzymywanego w MOPS w wysokości 350 zł. Jest rozwiedziona, posiada trójkę dzieci, w tym jedno małoletnie, co do którego ma ograniczoną władzę rodzicielską.
Oskarżona w dniu 17 sierpnia 2019 r. naplacu (...)wB.znalazła leżący na murku telefon komórkowymarki I.. Telefon był włączony ale posiadał zabezpieczenie. Uruchomić można go było jedynie za pomocą odcisku palca jego użytkowania. Telefon należał doJ. B., a jego użytkownikiem była jego małoletnia córka. Po jakim czasie oskarżona odebrała połączenie wykonane przez pokrzywdzonego. Powiedziała mu, że znalazła telefon i może go oddać ale chciałaby uzyskać „znaleźne” Powiedziała, że chciałaby kwotę 300 zł. Pokrzywdzony zaproponował kwotę 100 zł. Pokrzywdzona nie chciała się zgodzić na taką kwotę. Wymienieni rozmawiali ze sobą telefonicznie kilkukrotnie. Do oskarżonej po pewnym czasie dołączył jej kolegaW. O.. Oboje byli pod wpływem alkoholu.
Pokrzywdzony o godz. 13:40 udał się do Komendy Powiatowej Policji wB.zgłosić zagubienie przez córkę telefonu oraz to, iż przedmiotowy telefon znalazła nieznana mu kobieta, która odbiera od niego połączenia wykonywane na ten telefon. W tle słyszał jeszcze głos innego mężczyzny.
Pokrzywdzony ponownie udał się do Komendy Powiatowej Policji wB.gdzie składając zeznania podał, że skontaktował się z osobą, która znalazła telefon ale zażądała ona od niego kwoty 300 zł za jego oddanie. Pokrzywdzony powiedział, że może dać tej osobie jedynie 100 zł, a później obniżył tą kwotę do 50 zł.
Oskarżona zgodziła się spotkać z pokrzywdzonym w umówionym miejscu w celu oddania telefonu. Na to spotkanie pokrzywdzony przyszedł z dwoma funkcjonariuszami policji w osobachS. T.iR. K.. Pokrzywdzona oddała pokrzywdzonemu telefon, ponowne zażądała kwoty 300 zł za jego znalezienie.
Oskarżona została doprowadzona do Komendy Powiatowej Policji wB., gdzie została poddana badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Badanie wykonane o godz. 16:20 wykazało 0,72 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

Wyjaśnienia oskarżonej
k. 17-17v, 60
Wyjaśnienia oskarżonej
k. 18
ZeznaniaW. O.
k. 68-68v
Zeznania pokrzywdzonegoJ. B.
k. 2, 7v-8
Zeznania pokrzywdzonego (k. 2, 7v-8, 66v)
ZeznaniaS. T.(k.67)R. K.(k.67v)
Protokół badania stanu trzeźwości (k.9-9v)

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1.OCena DOWOdów

1.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

Wyjaśnienia oskarżonej
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej zarówno tym złożonym w postepowaniu przygotowanym jak i sądowym, w których utrzymywała ona, iż chciała ona oddać znaleziony telefon pokrzywdzonemu. Dał wiarę także tym, w których wskazywała, iż za znalezienie telefonu chciała otrzymać kwotę 300 zł. Wyjaśnienia oskarżonej w tym zakresie nie zostały podważone żadnym innym dowodem w sprawie. Są konsekwentne od początku postepowania. Fakt, iż oskarżona podczas postepowania przygotowawczego przyznała się do zarzuconego jej czynu, w świetle opinii sądowo - psychiatrycznej, a także okoliczność, iż posiada ona jedynie zawodowe wyksztalcenie świadczyć może chociażby o tym, iż nie zrozumiała treści przedstawionego jej zarzutu. W postepowaniu sądowym, nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu, podała, że nie chciała telefonu przywłaszczyć. Wskazywała, że chciała telefon oddać ale za jego znalezienie chciała uzyskać nagrodę. Jej twierdzenia potwierdzają zeznaniaW. O., który potwierdził, iż oskarżona odebrała telefon od pokrzywdzonego, umówiła się z nim na spotkanie aby oddać mu znalezioną rzecz.
Zeznania pokrzywdzonego
Sad dał wiarę zeznaniom pokrzywdzonego. Korespondują one bowiem z wyjaśnieniami oskarżonej w zakresie prowadzonych przez nich rozmów telefonicznych.
Zeznania funkcjonariuszy policji
Sąd dał wiarę zeznaniom funkcjonariuszy policji, ich zeznania są zbieżne zarówno w wyjaśnieniami oskarżonej jak i zeznaniami pokrzywdzonego. Obaj funkcjonariusze potwierdzili, że oskarżona oddała telefon na umówionym spotykaniu, żądając za niego kwoty 300 zł.
Zeznania świadkaW. O.
Sąd uznał także za wiarygodne zeznania świadkaW. O.. Brak podstaw do ich kwestionowania. Korespondują one z wyjaśnieniami oskarżonej. Nawet jeżeliby uznać, iż faktycznie podczas pierwszej rozmowy z pokrzywdzonym, zarówno oskarżona i świadek zastanawiali się nad wyjęciem karty SIM z telefonu czy jego spieniężeniem, w konsekwencji oskarżona umawiając się z pokrzywdzonym na spotkanie poczyniła wszystko aby oddać znaleziony telefon właścicielowi.
Opinia sądowo – psychiatryczna
Sąd uznał za wiarygodną opinię sądowo – psychiatryczną. Jest ona jasna, pełna, została sporządzona przez biegłych dysponujących dużym doświadczeniem zawodowym. Nie była ona w niniejszej sprawie kwestionowana.
Protokół badania stanu trzeźwości
Sąd uwzględnił także protokół badania trzeźwości oskarżonej przy ustalaniu stanu faktycznego nie znajdując podstaw do zakwestionowania jego autentyczności ani prawdziwości zawartych w nim treści.

1.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.5
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☒

1.6
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

W zebranym materiale dowodowym nie ma wystarczających dowodów, które potwierdzałyby istnienie po stronie oskarżonej zamiaru przywłaszczenia znalezionego telefonu komórkowego.
Należy wskazać, że zamiar przywłaszczenia cudzej rzeczy musi mieć postać zamiaru bezpośredniego o charakterze kierunkowym. Oznacza to, że dla przyjęcia realizacji znamion przestępstwa przywłaszczenia od strony podmiotowej konieczne jest wykazanie, że oprócz obiektywnego rozporządzenia przez sprawcę cudzą rzeczą ruchomą, jego działaniu towarzyszył zamiar tzw. animus rem sibi habendi, tj. zamiar zatrzymania tej rzeczy dla siebie albo innej osoby, bez żadnego do tego tytułu i ekwiwalentu. Ponadto wskazać należy, iż zamiaru przywłaszczenia nie można domniemywać, lecz należy go udowodnić.
Przedmiot czynności wykonawczej przestępstwa przywłaszczenia zart. 284 § 3 kkokreślony został jako rzecz znaleziona. Należy jednak podkreślić, że określenie rzecz znaleziona oznacza de facto punkt widzenia sprawcy, bowiem z punktu widzenia pokrzywdzonego będzie to rzecz utracona. Przy czym okoliczność tego typu, czy osoba właściciela znalezionej rzeczy jest sprawcy znana czy też jest to osoba nieznana, nie ma znaczenia dla istoty tego przestępstwa. Znalezienie rzeczy zgubionej czy też takiej, nad którą władztwo utracił jej właściciel, nie jest samo w sobie czynnością przestępną. Nakłada natomiast na znalazcę obowiązek zawiadomienia o tym, w przeciągu dwóch tygodni, organu Policji lub innego organu państwowego albo poszukiwania właściciela w inny sposób, zgodnie z ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych (Dz. 2019. 908 j.t.) Zaniechanie tego obowiązku będzie stanowić wykroczenie przewidziane wart. 125 kodeksu wykroczeń. Przywłaszczenie znalezionej rzeczy nastąpi natomiast wówczas, gdy znalazca zgubionej rzeczy nie postąpi zgodnie z obowiązującymi przepisami określającymi sposób postępowania w takim przypadku i jednocześnie podejmie działania uzewnętrzniające jego wolę postąpienia z rzeczą tak, jakby była ona jego własnością. Mogą one polegać m.in. na sprzedaży tej rzeczy, zamianie na inną, zniszczeniu jej, darowaniu innej osobie, ukryciu, przerobieniu. Przestępstwo przywłaszczenia rzeczy znalezionej dokonane jest bowiem z chwilą uzewnętrznienia przez sprawcę zamiaru rozporządzenia tą rzeczą jak swoją własną. (por. A. Sośnicka Przestępstwo i wykroczenie przywłaszczenia w polskim prawie karnym Lex 2013)
Tak interpretowane przepisy prawa karnego materialnego mogą być zastosowane jedynie przy dochowaniu reguł wynikających z prawa karnego procesowego. W polskim procesie karnymart. 5 § 1 i 2 kpkstatuuje natomiast dwie powiązane ze sobą zasady postępowania karnego, a mianowicie zasadę domniemania niewinności i zasadę in dubio pro reo. Zasada pierwsza nakazuje uznawać oskarżonego za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona. Z domniemaniem niewinności ściśle związana pozostaje zasada in dubio pro reo nakazująca rozstrzygać na korzyść oskarżonego niedające się usunąć wątpliwości. Oznacza to innymi słowy, że udowodnienie winy oskarżonemu musi być całkowite, pewne i wolne od wątpliwości.
Oskarżona w swoich wyjaśnieniach opisała przebieg całego zdarzenia i nie potwierdziła, aby chciała zatrzymać znalezioną rzecz.
Wobec tego Sąd poddał analizie inne okoliczności, które w tego rodzaju sprawach zawsze winny być brane pod uwagę.
I tak zamiar pozbawienia osoby uprawnionej własności rzeczy może uzewnętrzniać się między innymi przez bezprawne zatrzymanie cudzej rzeczy przez sprawcę w zamiarze dysponowania nią, odmowę jej zwrotu, negowanie obowiązku jej zwrotu, zaprzeczenie posiadania tej rzeczy, ukrycie, przekazanie jej innej osobie, sprzedaż, zamianę, darowiznę, bezprawne jej zużycie, przerobienie itp. Warunkiem przyjęcia, że sprawca działał z zamiarem bezpośrednim charakterystycznym dla przestępstwa przywłaszczenia jest wykazanie, że jego zachowanie jednoznacznie, bez żadnych wątpliwości wskazuje na cel do jakiego zmierzał. Jednoznaczność ta nie może oznaczać nic innego jak nieodzowność określonego skutku, w tym wypadku zatrzymania cudzej rzeczy ruchomej dla siebie lub innej osoby (zob. M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas: Komentarz do art. 284 Kodeksu karnego, teza 52, LexPolonica).
Analiza wskazanych okoliczności nie potwierdza takiego zamiaru oskarżonej. Oskarżona odebrała połączenie telefoniczne wykonane przez pokrzywdzonego na znaleziony telefon. Oskarżona podczas już pierwszej z nim rozmowy wyraziła gotowość oddania telefonu. Umówiła się z pokrzywdzonym na spotkanie w określonym celem zwrócenia znalezionej rzeczy. Podczas spotkania nie uciekała, nie próbowała się ukryć ani ukryć znalezionej rzeczy. Nie przekazywała go innym osobom ani z niego nie korzystała, nie próbowała wyjąć z telefonu karty SIM, nie próbowała go sprzedać, schować, ukryć.
Są to więc okoliczności, które potwierdzają wyjaśnienia oskarżonej, gdzie utrzymuje ona, że rzecz zamierzała oddać właścicielowi. Wyjaśnienia te uwiarygadnia okoliczność, że oskarżona odebrała już jedno z pierwszych połączeń wykonanych przez pokrzywdzonego na znaleziony przez nią telefon. Fakt, że nie powiadomiła policji o jego znalezieniu rzeczy, a także nawet gdyby uznać, iż oskarżona lub jej kolega zastanawiali się o wyjęciu z telefonu karty, o czym zeznał pokrzywdzony, w świetle przedstawionych wyżej uwag nie może przesądzać o istnieniu po jej stronie wymaganego dla bytu przywłaszczenia zamiaru.
Zgodnie z treścią art. 125 kw znalazca cudzej rzeczy podlega sankcji jeżeli w ciągu dwóch tygodni od daty znalezienia nie zawiadomi o tym organu Policji lub nie poszukuje posiadacza tej rzeczy w inny właściwy sposób. Oznacza to, że ustawodawca daje niejako znalazcy rzeczy wystarczająco długi termin do zachowania wykluczającego sugestię zamiaru przywłaszczenia znalezionej rzeczy. Nawet przekroczenie tego terminu bez podjęcia działań uzewnętrzniających wolę postępowania ze znalezioną rzeczą tak jak własną nie wystarcza do przypisania zamiaru przywłaszczenia.
Okoliczność, iż oskarżona zażądała za znalezienie przedmiotowego telefonu kwoty 300 zł od pokrzywdzony nie przesądza o zamiarze przywłaszczenia, a wręcz odwrotnie pokazuje, że miała ona po uzyskaniu „nagrody” tak zwanego „znaleźnego” zamiar oddania rzeczy jej właścicielowi. Instytucja „znaleźnego” przewidziana jest we wskazanej wcześniej ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o rzeczach znalezionych (Dz. 2019. 908 j.t.), która w art. 10 przewiduje, iż znalazca przechowujący rzecz, który uczynił zadość swoim obowiązkom, może żądać znaleźnego w wysokości jednej dziesiątej wartości rzeczy, jeżeli zgłosił swoje roszczenie najpóźniej w chwili wydania rzeczy osobie uprawnionej do jej odbioru.
Jeżeli więc oskarżona nie podjęła żadnych zachowań, co w świetle ogólnie przyjętych kryteriów wskazuje na zamiar przywłaszczenia, to trudno w okolicznościach tej sprawy przypisać jej sprawstwo i winę w zakresie tego czynu.

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt II
Pkt III

Wobec ustanowienia dla oskarżonej obrońcy z urzędu Sąd na podstawieart. 618  §  1 pkt 11 k.p.k., art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o adwokaturze oraz  §  4 ust. 3 i  §  17 ust. 2 pkt 3 oraz  §  20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. T.stosowne wynagrodzenie powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług  –  tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wysokość przyznanego wynagrodzenia obliczona została przy uwzględnieniu ilości terminów, w których rozprawa ta się odbywała i w których obrońca uczestniczył.
Wobec uniewinnienia oskarżonej od zarzucanego jej czynu, o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 632 pkt 2 kpk, określając, że koszty te ponosi Skarb Państwa.

1.1Podpis