Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1058/18
Data wyroku: 2019-04-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Tułaczko
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk

Warszawa, dnia 18 kwietnia 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 1058/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Ludmiła Tułaczko
protokolant: p.o asystenta sędziego Adam Zygadło
przy udziale prokuratora Iwony Zielińskiej
po rozpoznaniu dnia 18 kwietnia 2019 r. w Warszawie
sprawyP. M.synaK.iR.ur. (...)wW.
oskarżonego zart. 158 § 1 kk
S. M.synaH.iJ.ur. (...)wJ.
oskarżonego zart. 158 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 25 maja 2018 r. sygn. akt II K 490/16
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że z opisu czynu przypisanego oskarżonemuP. M.eliminuje zapis, żeP. M.wskutek działaniaA. F. (1)odniósł obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka nosa z niewielkim obrzękiem, niewielkiego zadrapania szyi po stronie lewej, otarcia skóry w okolicy piszczelowej lewej, bolesności kciuka i kości śródręcza;
-w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;
- koszty postępowania odwoławczego przejmuje na rachunek Skarbu Państwa
Sygn. akt VI Ka 1058/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 25 maja 2018r. po rozpoznaniu sprawy sygn. akt: II K 490/16P. M.iS. M., oskarżonych o to, że:
w dniu 19 marca 2016 roku wM.naulicy (...), w powiecie(...), województwie(...), działając wspólnie i w porozumieniu brali udział w pobiciuA. F. (1), podczas którego poprzez bicie rękoma po głowie oraz całym ciele, spowodowali u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci powierzchownej rany tłuczonej długości 0,5 cm wargi dolnej po stronie prawej, powierzchownego urazu głowy stłuczenia bez widocznych cech urazu czym narazili pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 k.k.
tj. o czyn zart. 158 § 1 k.k.

I
oskarżonegoS. M.od zarzuconego mu czynu uniewinnił;

II
oskarżonegoP. M.w ramach zarzuconego czynu uznał za winnego tego, że w miejscu i czasie jak w zarzucie w trakcie wzajemnej szarpaniny i bicia zA. F. (1)spowodował u niego obrażenia ciała w postaci powierzchownej rany tłuczonej o długości 0,5cm wargi dolnej po stronie prawej oraz powierzchownego urazu głowy – stłuczenia bez widocznych cech urazu co naruszyło czynności narządów ciała uA. F. (1)na okres poniżej 7 dni, aP. M.wskutek działaniaA. F. (1)odniósł obrażenia ciała w postaci otarcia naskórka nosa z niewielkim obrzękiem, niewielkiego zadrapania szyi po stronie lewej, otarcia skóry w okolicy piszczelowej lewej, bolesności kciuka i kości śródręcza, a zachowaniem swymP. M.wyczerpał dyspozycjęart.157§2kki za to na mocyart.157§2kkw zw. zart.33§1 i 2 kkskazał go na karę grzywny w wysokości 20 (dwadzieścia) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych każda;

III
na mocyart. 63 § 1 i 5 k.k.na poczet orzeczonej kary grzywny zaliczył oskarżonemuP. M.okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w dniach od 19 marca 2016 r. godz. 13:00 do 20 marca 2016 r. godz. 17:50 przyjmując, że okres ten jest równoważny czterem dziennym stawkom grzywny;

IV
zasądził od oskarżonegoP. M.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydzieści) złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciążył go częściowo kosztami postępowania tj. w kwocie 50 (pięćdziesiąt) złotych;

V
koszty postępowania w części dotyczącejS. M.przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Od powyższego wyroku prokurator wniósł apelację.
Na postawieart. 425 §1 i 2 k.p.k.orazart. 444 k.p.k.zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych na podstawieart. 438 pkt 2 k.p.k.wyrokowi temu zarzucił
- obrazę przepisów postępowania tj.art. 4 k.p.k.,art. 167 k.p.k.,art. 366 k.p.k.,art. 410 k.p.k.polegającą na dowolnej ocenie dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy , w tym przede wszystkim wyjaśnień oskarżonych jak i zeznań pokrzywdzonego i jego żony, pominięcie istotnych okoliczności niekorzystnych dla oskarżonych oraz wadliwą ocenę tych dowodów, co miało wpływ na treść wyroku i w konsekwencji doprowadziło sąd do błędnych ustaleń faktycznych oraz spowodowało niesłuszne uniewinnienie oskarżonegoS. M.od popełnienia zarzucanego mu czyny zart. 158 § 1 k.k.oraz przypisanieP. M.jedynie czynu zart. 157 § 2 kk, podczas gdy analiza całokształtu ustalanych okoliczności oraz swobodna, a nie dowolna ocena dowodów pozwala na wyrażenie poglądu, iż oskarżeni dopuścili się czynu zart. 158 § 1 k.k.
-obrazę przepisów postępowania tj.art. 413 § 2 pkt 1 kpkpolegającą na zawarciu w opisie czynu zart. 157 § 2 kkprzypisanego oskarżonemuP. M.obrażeń jakich doznał ostrożny na skutek zachowania pokrzywdzonegoA. F. (1).
W konkluzji wniósł na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 2 k.p.k.o uchylenie przedmiotowego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd odwoławczy zważył , co następuje:
Apelacja prokuratora jest zasadna tylko w części dotyczącej naruszenia przez sąd I instancjiart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.poprzez niedokładny opis czynu przypisanego oskarżonemuP. M.. Sąd I instancji przypisując oskarżonemuP. M.popełnienie czynu zart. 157 § 2 k.k.w jego opisie zawarł także obrażenia ciała, których doznał oskarżony na skutek działania pokrzywdzonego -oskarżyciela posiłkowegoA. F. (1). Sąd odwoławczy wyeliminował ten fragment z opisu przypisanego czynu gdyż zgodnie zart. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.należy w wyroku przytoczyć opis i kwalifikację prawną czynu przypisanego oskarżonemu a nie pokrzywdzonemu, jak w tym wypadku. Opis czynu zawierający obrażenia ciała oskarżonegoP. M., których doznał na skutek działania pokrzywdzonegoA. F. (1), przy braku oskarżenia wzajemnego, nie odzwierciedla także ról, jakie sąd I instancji przypisał poszczególnym osobom biorącym udział w tym zdarzeniu i zaciera różnicę między nimi. Sąd odwoławczy zmieniając opis czynu poprzez wyeliminowanie obrażeń ciała oskarżonegoP. M., podziela jednocześnie stanowisko sądu I instancji, iż doznanie przez oskarżonego obrażeń ciała jest okolicznością mającą, zgodnie zart.53 § 2 k.k.wpływ na wymiar kary na korzyść tego oskarżonego. Apelacja nie jest zasadna w pozostałym zakresie, w którym skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne oraz ocenę prawną zachowania oskarżonychP. M.iS. M.. Sąd I instancji, jak wynika z analizy dowodów zgromadzonych w tej sprawie, prawidłowo ustalił stan faktyczny. Opierał się na zeznaniach pokrzywdzonegoA. F. (1)oraz jego żonyA. F. (2)złożonych na rozprawie. Na podstawie tych dowodów brak jest podstaw do przypisania oskarżonym popełnienia przestępstwa udziału w pobiciu pokrzywdzonego. InterwencjaS. M.została podjęta w celu rozdzielenia wymieniających uderzeniaP. M.iA. F. (1). Polegała też na odepchnięciuA. F. (2), która szarpałaP. M., chcąc powstrzymać go przed uderzeniem jej męża.A. F. (2)zeznała, żeS. M.próbował wejść między męża a oskarżonegoP. M.. Następnie szarpał ją za kurtkę i pchnął ją na auto. O roliS. M.zeznał takżeA. F. (1). Z zeznań tych wynika, że dobiegł do niegoS. M., odepchnąłA. F. (2)z całej siły ręką.S. M., zdaniem świadka, zaczął pomagaćP. M.lecz nie był w stanie określić na czym ta pomoc polegała. Jednocześnie zeznał, iż możliwe, że było to po to, aby ich rozdzielić. Zeznając w postępowaniu przygotowawczym świadkowie zdecydowanie twierdzili, żeS. M.przyłączył się do bicia pokrzywdzonego wspierając oskarżonegoP. M.. Tymczasem zeznania z rozprawy nie są kategoryczne, dopuszczają możliwość działaniaS. M.w celu rozdzielenia bijących się mężczyzn. Zasadnie więc sąd I instancji wobec zmiennych zeznań pokrzywdzonego oraz jego żony uznał je za niewiarygodne. Taką ocenę należy podzielić gdyż bezpośrednio po zaangażowaniu sięS. M.w zdarzenie straciło ono swój niebezpieczny charakter i doszło do rozdzielenia bijących sięP. M.orazA. F. (1). Ten tok rozumowania znajduje potwierdzenie w konsekwentnych wyjaśnieniach oskarżonegoS. M.który, opisał przebieg zdarzenia w ten sposób, że dobiegł doP. M.oraz pokrzywdzonegoA. F. (1)z zamiarem rozdzielenia ich a użyta siła fizyczna nie miała na celu spowodowanie obrażeń ciałaA. F. (1). Wyjaśnienia te potwierdził także oskarżonyP. M.twierdząc, że wujek -S. M.ich rozdzielił. Udział w pobiciu musi polegać na umyślnym, aktywnym zaangażowaniu w pobicie. Działania mające charakter takiego udziału, jeżeli nie polegają na stosowaniu przemocy fizycznej (zadawaniu ciosów), muszą być funkcjonalnie powiązane z zastosowaniem tej przemocy, w sposób istotny ją warunkując.(Wyrok Sądu Najwyższego -Izba Karna z dnia 5 kwietnia 2017 r. III KK 428/16 ) Na podstawie materiału dowodowego zebranego w tej sprawie nie można uznać, aby działanie oskarżonegoS. M.polegało na celowym stosowaniu przemocy fizycznej wobecA. F. (1)lub wspierało agresywne zachowanieP. M.wobec pokrzywdzonego. Z tych powodów sąd I instancji zasadnie uniewinnił oskarżonegoS. M.od popełnienia zarzucanego mu czynu polegającego na udziale w pobiciu. W tej sytuacji konieczna stała się zmiana opisu i kwalifikacji prawnej czynu w części dotyczącej oskarżonegoP. M., który przyznał się do wymiany ciosów z pokrzywdzonymA. F. (1). Powołując się na zeznania pokrzywdzonego i jego żony z rozprawy oraz na wyjaśnienia oskarżonegoP. M.należy stwierdzić, iż tyko działanie tego oskarżonego spowodowało powstanie obrażeń ciałaA. F. (1), który nie pozostawał bierny i atakującemu oskarżonemu odpowiadał także siłą fizyczną powodując u niego obrażenia ciała potwierdzone kartą informacyjną SOR. Stopień winy oskarżonegoP. M.został oceniony prawidłowo. Z tych powodów sąd odwoławczy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach orzekł na podstawieart. 636 §1 k.p.k.