Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1236/20
Data wyroku: 2020-09-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Magdalena Lisowska
Słowa kluczowe: Wysokość świadczenia
Podstawa prawna: art.88 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VIII U  1236/20

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 1 marca 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.ustaliłE. K. (1), od dnia 1 marca 2020 r., wysokość zwaloryzowanej emerytury.
/decyzja k. 665 – 668 odwrót akt ZUS/
W dniu 21 maja 2020 r.E. K. (1)złożyła odwołanie od ww. decyzji. Skarżąca wskazała, że nie zgadza się wysokością naliczonego świadczenia, bowiem jej zdaniem kwota należnej jej emerytury powinna być wyższa.E. K. (1)wniosła o ponowne przeliczenie świadczenia.
/odwołanie k.3 – 3 odwrót/
W odpowiedzi na odwołanie pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie.
/odpowiedź na odwołanie k. 4 - 4 odwrót/
Z.z dnia 22.06.2020 roku, doręczonym wnioskodawczyni w dniu 3.07.2020 roku, sąd zobowiązałE. K. (2)do wskazania w termnie 14 dni, co konkretnie kwestionuje i w którym miejscu ZUS popełnił błąd przy waloryzacji emerytury.
Wnioskodawczyni nigdy nie odpowiedziała na zobowiązanie sądu i nie stawiła się na rozprawę.
Sąd Okręgowy w Łodzi ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawczyniE. K. (1)urodziła się (...)W okresie od 17 maja 1987 r. do 16 lutego 2009 r. pobierała rentę z tytułu niezdolności do pracy, a od dnia 17 lutego 2009 r. pobiera emeryturę ( przyznaną z urzędu). Wysokość należnej wnioskodawczyni emerytury została ustalona zgodnie z art.183 ustawy o emeryturach i rentach z FUS tj.80% emerytury obliczonej na podstawie art.53 i 20% emerytury obliczonej na podstawie art.26.
/decyje w aktach ZUS/
Wezwaniami z dnia 10 grudnia 2018 r. Komornik Sądowy przyz Sądzie Rejonowym w Grodzisku Mazowieckim wezwał Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.do dokonywania potrąceń z należnego wnioskodawczyni świadczenia.
/wezwania k.629 – 636 odwrót akt ZUS/
Skarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.ustaliłE. K. (1), od dnia 1 marca 2020 r., wysokość zwaloryzowanej emerytury, obliczonej poprzez pomnożenie kwoty przysługującego jej w dniu 29 lutego 2020 r. świadczenia tj. 1 100,00 zł przez wskaźnik waloryzacji tj. 103,56%. Emerytura po waloryzacji wyniosła 1 139,16 zł. Jednocześnie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że wobec okoliczności ,że kwota podwyżki jest niższa niż 70,00 zł wysokość zwaloryzowanej emerytury ustalono przez dodanie do kwoty świadczenia przysługującego na dzień 29 lutego 2020 r. tj. 1 100,00 zł kwoty waloryzacji tj.70,00 zł. W związku zaś z okolicznością, że tak ustalona kwota emerytury okazała się niższa od obowiązującej od 1 marca 2020 r. kwoty najniższej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, podlegała ona podwyższeniu do tej kwoty tj. 1 200,00 zł. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaznaczył, że przysługująceE. K. (1)świadczenie zostało zmniejszone o kwotę przekazaną do depozytu tj. o 146,19 zł, a podstawa wymiaru emerytury liczonej na podstawie art.53 ustawy emerytalnej po waloryzacji od 1 marca 2020 r. wyniosła 1 096,90 zł. Po odliczeniu stosownych zaliczek , od 1 marca 2020 r. wysokość świadczenia do wypłaty wyniosła 878,81 złotych.
/decyzja k. 665 – 668 odwrót akt ZUS/
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem merytorycznego rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego była ocena zgodności z prawem decyzji o waloryzacji świadczenia emerytalnego wydanej przez organ rentowy.
Zgodnie zart. 88 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tj. Dz. U. z 2020 r., poz.53) waloryzacja emerytur i rent dokonywana jest corocznie od dnia 1 marca i polega na pomnożeniu kwoty świadczenia i podstawy jego wymiaru przez wskaźnik waloryzacji. W wyniku przeprowadzonej waloryzacji kwota świadczenia nie może ulec obniżeniu.
W myśl ust. 3 cyt. artykułu waloryzacji podlega kwota świadczenia i podstawa jego wymiaru w wysokości przysługującej ostatniego dnia lutego roku kalendarzowego, w którym przeprowadza się waloryzację. Waloryzacja obejmuje emerytury i renty przyznane przed terminem waloryzacji /ust. 4/.
Stosownie do art. 89 ust. 1 w/w ustawy wskaźnik waloryzacji to średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych w poprzednim roku kalendarzowym zwiększony o co najmniej 20% realnego wzrostu przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim roku kalendarzowym. W myśl ust. 2 tego artykułu wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych, o którym mowa w ust. 1, jest średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów albo średnioroczny wskaźnik cen towarów i usług konsumpcyjnych ogółem, jeżeli jest on wyższy od wskaźnika cen towarów i usług konsumpcyjnych dla gospodarstw domowych emerytów i rencistów. Wskaźnik waloryzacji ogłasza Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego w drodze komunikatu, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" /ust. 6/
Unormowanie zawarte wart. 88-89 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwskazuje, że ustawodawca przewidywał waloryzację świadczeń emerytalno – rentowych dokonywaną procentowo, tj. z wykorzystaniem określonego wskaźnika, mnożąc przez wskaźnik waloryzacji kwotę świadczenia i podstawę jego wymiaru.
Zgodnie z Komunikatem Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie wskaźnika waloryzacji emerytur i rent w 2018 r. (M.P. z 2020 r. poz. 177) wydanym na podstawieart. 89 ust. 6 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wskaźnik waloryzacji emerytur i rent w 2020 r. wynosi 103,56 %. Stosownie zaś do treści art.5 ust. 1 ustawy z dnia 9 stycznia 2020 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2020 r. poz.252) w 2020 r. waloryzacja od dnia 1 marca polega na podwyższeniu kwoty świadczenia, w wysokości przysługującej w dniu 29 lutego 2020 r., wskaźnikiem waloryzacji ustalonym zgodnie z art. 89 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, nie mniej niż o kwotę 70 zł.
Zgodnie zart.85 ust.2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychkwota najniższej emerytury, z zastrzeżeniemart. 24a ust. 6, art. 54, art. 54a ust. 2 i art. 87, oraz renty rodzinnej od dnia 1 marca 2020 r. wynosi 1200,00 zł miesięcznie.
W myślart. 139 ust. 1 pkt 5 ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpo odliczeniu składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz zaliczki i innych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych – podlegają potrąceniu, z uwzględnieniemart. 141, sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne.
S.zaś do treści art. 140 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 6 pkt 1 lit c ww. ustawy potrącenia, o których mowa w art. 139, mogą być dokonywane, z zastrzeżeniem art. 141, w przypadku innych egzekwowanych należności – do wysokości 25% świadczenia.
Natomiast w art. 141 określona została część emerytur i rent wolnych od egzekucji i potrąceń, zgodnie z treścią ust. 1 pkt 1 lit. c emerytury i renty są wolne od egzekucji i potrąceń, z zastrzeżeniem ust. 2, w części odpowiadającej 50% kwoty najniższej emerytury lub renty - zależnie od rodzaju pobieranego przez emeryta (rencistę) świadczenia - przy potrącaniu należności, o których mowa w art. 139 ust. 1 pkt 5, wraz z kosztami i opłatami egzekucyjnymi.
Przechodząc do meritum wskazać należy, żeE. K. (1), w złożonym odwołaniu wprawdzie wskazała ,że dokonane przez organ rentowy wyliczenia są błędne, to jednak nie przedstawiła żadnych merytorycznych argumentów, czy też dowodów na poparcie takiego twierdzenia.
W tym miejscu podkreślić należy, że pomimo wezwania przez Sąd do wskazania, co konretnie kwestionuje wnioskodawczyni oraz określenia, w którym miejscu ZUS popełnił błąd przy waloryzacji emerytury,E. K. (1)w żaden sposób nie odniosła się do tak sformułowanego wezwania Sądu.
Nie ulega wątpliwości ,że ciężar dowodu w postępowaniu cywilnym z reguły spoczywa na powodzie. Zasadniczo powinien on dowieść wystąpienia faktów tworzących jego prawo podmiotowe będące źródłem roszczeń oraz faktów uzasadniających jego odpowiedź na zarzuty pozwanego, natomiast pozwany dowodzi faktów uzasadniających jego zarzuty przeciwko roszczeniu powoda - fakty tamujące oraz niweczące. Reguły rozkładu ciężaru dowodu mają charakter gwarancyjny, wskazując stronę, która poniesie negatywne konsekwencje nieudowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia istotne znaczenie./Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2018 r. I ACa 1386/17, LEX nr 2533679/.
Strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swoich twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodzenia co do tych okoliczności na niej spoczywał, sąd zaś powinien wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów./Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 15 lutego 2018 r. I AGa 28/18, LEX nr 2488784/.
Postępowanie z zakresu ubezpieczeń społecznych jest postępowaniem cywilnym i obowiązują w nim wszystkie reguły procesowe, również te dotyczące rozkładu ciężaru dowodu oraz terminów do składania wszelkich wniosków dowodowych.Art. 6 k.c.ustanawia bowiem podstawową regułę dowodową, zgodnie z którą ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Reguła ta pozostaje w ścisłym związku z przepisamik.p.c.o dowodach. /Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 18 stycznia 2018 r. III AUa 424/17 ,LEX nr 2493583/
Skoro zatem wnioskodawczyni nie wykazała ,że zaskarżona decyzja jest błędna oraz zważywszy na fakt ,iż wysokość zwaloryzowanej emerytury została ustalona według obowiązujących przepisów prawa, na podstawie prawidłowego wskaźnika waloryzacji, z uwzględnieniem stosownych odliczeń oraz minimalnej kwoty świadczenia emerytalnego, Sąd Okręgowy uznał, że organ rentowy dokonał prawidłowej waloryzacji przysługującego wnioskodawczyni świadczenia emerytalnego i na podstawieart.47714§ 1 k.p.c., oddalił odwołanie, jako nieuzasadnione.

ZARZĄDZENIE
doręczyć wnioskodawczyni odpis wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia apelacji do SA
S.B.