Sąd Okręgowy w Świdnicy
II Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: II Ca 885/19
Data wyroku: 2020-02-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Grażyna Kobus, Jerzy Dydo
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art. 807 kc

Sygn. akt II Ca 885/19

WYROK
1.W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 6 lutego 2020 r.
Sąd Okręgowy w Świdnicy, II Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Grażyna Kobus
Sędziowie: Jerzy Dydo
Maciej Ejsmont (spr.)
Protokolant: Filip Łytko
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2020 r. wŚ.
sprawy z powództwaR. W.
przeciwko

(...) S.A.(...)wW.

o zapłatę na skutek apelacji powoda
od wyroku Sądu Rejonowego w Świdnicy
z dnia 13 czerwca 2019 r., sygn. akt I C 2/18

    I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądza od strony pozwanej(...) S.A.(...)wW.na rzecz powodaR. W.kwotę 55.000 zł (pięćdziesięciu pięciu tysięcy złotych) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 7 lutego 2020 r. do dnia zapłaty; oddala dalej idące powództwo; zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda 8.167 zł kosztów procesu;

II. oddala dalej idącą apelację;
III. zasądza od strony pozwanej na rzecz powoda 5.450 zł kosztów procesu.
(...)

Sygn. akt II Ca 885/19

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy w Świdnicy, w sprawie z powództwaR. W.przeciwko(...) S.A.(...)wW., oddalił powództwo (pkt I) oraz zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej 5.417 zł kosztów procesu (pkt II).
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 10 grudnia 2013 rokuR. W.zawarł z(...) S.A.z siedzibą weW.umowę leasingu operacyjnego nr (...), na podstawie której spółka ta zobowiązała się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, nabyć przedmiot leasingu w postaci pojazdu(...), rok produkcji(...)i oddać go powodowi, do używania i pobierania pożytków na czas trwania umowy, a powód zobowiązał się zapłacić(...) S.A.wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia przedmiotu leasingu przez(...) S.A.z siedzibą weW..(...) S.A.z siedzibą weW., jako leasingodawca pojazdu marki(...)onr rej. (...), ubezpieczył go w zakresie(...),(...)i(...)u strony pozwanej w dniu 13 grudnia 2013 roku.  W okresie od dnia 31 grudnia 2013 roku do dnia 2 stycznia 2014 roku w nieustalony sposób włamano się do samochodu marki(...)onr rej. (...)zaparkowanego wŚ.przyul. (...)i dokonano jego kradzieży. Dochodzenie prowadzone w sprawie kradzieży auta zostało umorzone z powodu niewykrycia sprawy przestępstwa w dniu 3 lutego 2014 roku. Powód dokonał zgłoszenia szkody u strony pozwanej. Decyzją z dnia 10 lutego 2014 roku strona pozwana uznała, że brak jest podstaw do wypłaty odszkodowania z dobrowolnego ubezpieczenia(...). Na skutek dalszych pism powoda, strona pozwana nie zmieniła swojej pierwotnej decyzji. Decyzją z dnia 8 kwietnia 2014 rokuP.W.umorzył postępowanie wszczęte na wniosek(...) S.A.z siedzibą weW.w sprawie rejestracji pojazdu markiM. (...)i zwrócił stronie oryginał niemieckiego dowodu rejestracyjnego wraz z jego uwierzytelnionym tłumaczeniem.
Wyrokiem z dnia 5 września 2014 roku Sądu Rejonowego wŚ., sygn. akt(...), powód został skazany za to, że w okresie pomiędzy 26 listopada 2013 roku a 4 grudnia 2013 roku wŚ., woj.(...), w celu użycia jako autentycznej, podrobił umowę z dnia(...)roku dotyczącą sprzedaży używanego pojazdu mechanicznegoM. (...)wskazując, że sprzedającym jestM. S. (1), a następnie użył tej umowy jako autentycznej w(...)wW.w celu opodatkowania pojazdu podatkiem akcyzowym oraz przedłożył wfirmie (...) S.A.z siedzibą weW., w celu uzyskania leasingu zwrotnego, tj. za popełnienie przestępstwa zart. 270§1 kk. Na podstawie umowy zawartej w dniu 23 grudnia 2015 roku(...) S.A.z siedzibą weW.przelała na leasingobiorcę – powoda uprawnienia wynikające z polisy ubezpieczeniowej pojazdu markiM. (...)onr rej. (...).
Do pisma z dnia 17 listopada 2016 roku, skierowanego do strony pozwanej, powód dołączył oryginał oświadczenia(...) S.A.z siedzibą weW.o przeniesieniu na rzecz strony pozwanej prawa własności pojazdu markiM. (...)i wezwał stronę pozwaną do niezwłocznej wypłaty odszkodowania z tytułu kradzieży.
W dniu 29 maja 2018 roku(...) S.A.z siedzibą weW., poprzednio(...) S.A.weW., oświadczyła, że przenosi na stronę pozwaną prawo własności pojazdu markiM. (...).
W oparciu o ustalony w powyższy sposób stan faktyczny Sąd Rejonowy uznał, że powództwo podlega oddaleniu. Powód domagał się od strony pozwanej zapłaty wynikającej z zawartej z nią przez(...) S.A.weW.umowy ubezpieczenia(...)pojazdu markiM. (...)onr rej. (...). Bezsporny pomiędzy stronami był fakt kradzieży przedmiotowego samochodu oraz przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, skutkującego wydaniem negatywnej decyzji strony pozwanej. Kontrowersja pomiędzy stronami powstała na tle zasady odpowiedzialności(...) S.A.(...)wW.za zaistniałe zdarzenie oraz braku tytułu prawnego powoda do pojazdu, a w konsekwencji braku legitymacji procesowej. Sąd I instancji wskazał, że na powodzie spoczywał obowiązek wykazania zasadności powództwa i wysokości dochodzonego roszczenia i powód nie sprostał temu obowiązkowi.
Występując z roszczeniem o zapłatę wykazał, że skutecznie nabył wierzytelność. Na wskazaną okoliczność przedłożył umowę cesji praw, zawartą z(...) S.A.z siedzibą weW.w dniu 23 grudnia 2015 roku. Jednocześnie jednak, Sąd Rejonowy uznał, że rację miała strona pozwana wskazując, że przy ustalaniu zasadności przyznania ewentualnego odszkodowania, należy mieć na względzie treść umowy ubezpieczenia z dnia 13 grudnia 2013 roku zawartej przez(...) S.A.z siedzibą weW.i stronę pozwaną, a także treść Ogólnych Warunków Ubezpieczenia pojazdów u strony pozwanej. Zgodnie z §16 ust. 5 OWU strona pozwana wypłaca odszkodowanie na podstawie uznania roszczenia uprawnionego z umowy ubezpieczenia, w wyniku dokonania własnych ustaleń, zawartej z nim ugody lub prawomocnego orzeczenia sądu. Z kolei § 22 OWU stanowi, że w przypadku szkody polegającej na kradzieży pojazdu,C.wypłaci odszkodowanie, jeżeli ubezpieczający wypełni, w terminie 3 dni roboczych od dnia pisemnego zgłoszenia szkody, obowiązki w nim wymienione, w tym - w ust. 3 - w postaci przeniesienia własności pojazdu naC.. Mimo jasno sprecyzowanego obowiązku, powód we wskazanym powyżej czasie nie przedstawił stronie pozwanej żadnego dokumentu, który potwierdzałby fakt przeniesienia własności pojazdu na pozwane Towarzystwo.
Apelację od powyższego wyroku wniósł powód. Zarzucił:
- naruszenie prawa materialnego, to jestart. 805 § 1 i 2 pkt 1 k.c.w zw. zart. 6 k.c., poprzez przyjęcie, że to na powodzie spoczywał ciężar dowodu w zakresie wykazania odpowiedzialności strony pozwanej, podczas gdy zgodnie zart. 6 k.c.na ubezpieczającym ciąży tylko obowiązek wykazania takich faktów jak zawarcie umowy ubezpieczenia autocasco i opłacenie składki oraz powstania szkody wskutek wypadku objętego ubezpieczeniem;
- naruszenie prawa materialnego , to jest art. 827 § 1 w zw. zart. 807 § 1 k.c., poprzez ich pominięcie i bezpodstawne przyjęcie przez Sąd I instancji , że zastosowanie mają wyłącznie przepisy(...)pozwanego, tj.§ 14 ust. 22 pkt 3, w zakresie w jakim przepis ten wyłącza odpowiedzialność pozwanego za kradzież pojazdu w przypadku braku przeniesienia prawa własności na ubezpieczyciela w terminie 3 dni od zgłoszenia szkody, podczas gdy w okolicznościach niniejszej sprawy przeniesienie prawa własności skradzionego pojazdu na pozwanego nie było zależne od powoda albowiem w dniu kradzieży nie był on jego właścicielem oraz w sytuacji, kiedy wyłączenie odpowiedzialności pozwanego za kradzież pojazdu jest możliwe jedynie na podstawie przepisów – iuris cogenskodeksu cywilnego– (art. 827 § 1w zw. zart. 807 § 1 k.c.), a więc wówczas gdy ubezpieczający wyrządził szkodę umyślnie lub w razie rażącego niedbalstwa , co w niniejszej nie miejsca.
Powołując się na powyższe zarzuty, apelant wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powoda kwoty 55.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 11 lutego 2014 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
apelacja jest uzasadniona, zaś zaskarżony wyrok podlega zmianie.
Sąd pierwszej instancji przeprowadził w sposób prawidłowy postępowanie dowodowe, w oparciu o jego wyniki dokonał właściwego ustalenia stanu faktycznego, lecz następnie dopuścił się naruszenia prawa materialnego, o czym w dalszej części uzasadniania. W tej sytuacji, Sąd Okręgowy uznaje ustalenia faktyczne Sądu Rejonowego za własne i nie zachodzi potrzeba ich powtarzania. (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 sierpnia 2001 r., V CKN 348/00, LEX nr 52761, Prok.i Pr. 2002/6/40).
Dodatkowo Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
Właścicielem pojazdu markiM.była pierwotnieM. S. (1).
Dowód: dowód rejestracyjny(...)
NastępnieM. S. (1)przeniosła własność wskazanego wyżej pojazdu na rzeczG. K., który z kolei sprzedał tenże pojazd – w ramach działalności swegoprzedsiębiorstwa (...).
Dowód: pismoA. U.(...)
oświadczenieG. K.(...)
W dniu 26 listopada 2013 r.M. W.dokonał sprzedaży wskazanego wyżej pojazdu na rzeczR. W..
Dowód: umowa sprzedaży k.(...)
oświadczenieM. W.(...)
zeznaniaR. W.(...)
W dniu 10 grudnia 2013 r.R. W.sprzedał na rzecz(...) S.A.weW.samochód markiM. (...)za cenę(...)netto ((...)brutto)
Dowód:faktura VAT nr (...)(...)
(...) S.A.z siedzibą weW.przeniosła na rzecz strony pozwanej własność pojazdu markiM.nr rej. (...)
Dowód: oświadczenie(...) S.A.z siedzibą weW.(...)
pełnomocnictwo(...)
odpis oświadczenia Idea(...)w aktach szkodowych strony pozwanej(...)
Żądając oddalenia powództwa strona pozwana podniosła dwa zarzuty.
Po pierwsze, podniosła, że powód nie wykazał nabycia własności pojazdu wskazanego w pozwie.
Po drugie zaś, nie przedstawił żadnych dokumentów, które potwierdzałyby przeniesienie własności pojazdu na pozwaneT.Strona pozwana zaakcentowała przy tym, że przy ustaleniu zasadności przyznania powodowi odszkodowania z tytułu autocasco, skupić należy się na treści umowy ubezpieczenia. Ubezpieczający, zawierając umowę ubezpieczenia autocasco, wyraził bowiem zgodę, by likwidacja szkody nastąpiła na zasadach wskazanych w treści umowy oraz ogólnych warunkach ubezpieczeń.
Argumentacja zaprezentowana przez stronę pozwaną została częściowo zaaprobowania przez Sąd I instancji, który jako podstawę prawną oddalenia powództwa przywołał przepisy § 16 ust. 5 oraz § 14 ust. 22 pkt 3 ogólnych warunków ubezpieczenia pojazdów u strony pozwanej. Szczególne znaczenie przywiązał Sąd Rejonowy do braku doprowadzenia przez powoda do przeniesienia własności skradzionego pojazdu na stronę pozwaną, co nastąpić winno w terminie trzech dni roboczych od pisemnego zgłoszenia szkody.
Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że przywołane wyżej przepisy ogólnych warunków ubezpieczenia nie mogą samoistnie stanowić skutecznej podstawy do uchylenia się strony pozwanej od odpowiedzialności w stosunku do powoda. Na wstępie tej części rozważań przywołać należy treśćart. 807 § 1 k.c., który stanowi, że postanowienia ogólnych warunków ubezpieczenia lub postanowienia umowy ubezpieczenia sprzeczne z odpowiednimi przepisamik.c.są nieważne, chyba że dalsze przepisy przewidują wyjątki. Normatywnym wyrazem tej okoliczności są też przepisyart. 826 i 827 k.c.Trafnie przy tym wskazuje się w orzecznictwie, że celem umowy ubezpieczenia majątkowego jest udzielenie ubezpieczającemu ochrony na wypadek wystąpienia wskazanego w umowie ryzyka w zamian za zapłatę składki, stąd dla realizacji tej funkcji ochronnej niezbędna jest interpretacja zarówno ogólnych warunków umowy, jak i indywidualnych postanowień umownych z uwzględnieniem przede wszystkim interesu ubezpieczonego, zwłaszcza takiego, któremu nie można postawić zarzutu niestarannego działania i braku dbałości o własne interesy (tak: Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 maja 2016 r. I CSK 360/15, Lex nr 2053629). Istotne jest przy tym, że ogólne warunki ubezpieczenia podlegają wykładni w oparciu oart. 65 k.c.oraz kontroli według kryteriów przewidzianych dla kontroli treści czynności prawnej. Muszą być one zatem pozostawać w zgodzie z czynnikami wyznaczającymi zakres swobody umów (por np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2000 r., I CKN 970/98, OSNC 2001, Nr 6, poz. 93, a także uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 6 marca 1992 r., III CZP 141/91, OSNCP 1992, z. 6, poz. 90). Wśród tych czynników, przewidzianych wart. 3531k.c., jest wymaganie, aby treść stosunku zobowiązaniowego (tzn. wynikające z umowy istotne uprawnienia i obowiązki stron, dotyczące samego świadczenia oraz jego wykonania) nie pozostawała w sprzeczności z właściwością stosunku prawnego, jak i z przepisami ustawy o charakterze iuris cogentis. W świetle tych uwag stwierdzić należy, że dopuszczalne i skuteczne jest nałożenie na ubezpieczonego pewnych obowiązków nastawionych na zapobieżenie szkodzie, czy też zmniejszenie jej rozmiarów. Ich niedopełnienie daje ubezpieczycielowi podstawę do odmowy wypłaty odszkodowania, jeśli miało wpływ na powstanie bądź zwiększenie szkody (vide: orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 1983 r., I CR 189/83).
Nałożony w ogólnych warunkach ubezpieczeń strony pozwanej obowiązek przeniesienia na ubezpieczyciela własności skradzionego pojazdu (w terminie trzech dni roboczych od pisemnego zawiadomienia o szkodzie) postrzegać należy w świetleart. 826 § 1 i 2 k.c., jako obowiązek podjęcia działań nastawionych na zmniejszenie rozmiarów szkody oraz zabezpieczenia możności dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wobec osób odpowiedzialnych za szkodę. Trafnie wskazuje się w orzecznictwie, że celem unormowania zawartego w tychże przepisach jest zapewnienie współdziałania ubezpieczyciela z ubezpieczonym. Nie można go ograniczać w czasie do chwili wystąpienia zdarzenia losowego, lecz powinno ono mieć miejsce także w toku postępowania likwidacyjnego, co wynika także z unormowania ogólnego zawartego wart. 354 § 1 k.c.
Analizowane zachowanie pozwanego, choć niezgodne z przywołanym wyżej przepisem ogólnych warunków ubezpieczenia (w zakresie terminu złożenia oświadczenia właściciela o przeniesieniu własności skradzionego pojazdu na ubezpieczyciela), nie przyczyniło się w żaden sposób do powstania szkody, zwiększenia jej rozmiarów, jak też nie wyłączyło, ani też nie zmniejszyło możności dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wobec sprawcy szkody. Sąd Okręgowy wskazuje przy tym na następujące okoliczności mające nader istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, że doszło do złożenia oświadczenia o przeniesieniu własności pojazdu objętego ubezpieczeniem na stronę pozwaną. Oświadczenie to nie zostało złożone przez powoda, lecz wynikało to z tej okoliczności, żeR. W.nie był - w chwili kradzieży – właścicielem tegoż pojazdu. Tym niemniej, powód wykazał, że właściciel pojazdu- (...) S.A.z siedzibą weW.- złożyła oświadczenie o przeniesieniu własności pojazduM.nr rej. (...)na rzecz strony pozwanej (K.(...)) Oświadczenie to zostało złożone w imieniu wskazanej wyżej spółki przez pełnomocnikaM. S. (2), która została umocowana do składania dokonywania czynności prawnych związanych z likwidacją szkody (oraz ich rozliczeniem) w pojazdach będących własnością tejże spółki (k.(...)). Oświadczenie woli w tym przedmiocie złożone zostało skutecznie stronie pozwanej, o czym świadczy fakt, że dokument zawierający owo oświadczenie woli znajduje się w aktach szkodowych, załączonych do akt sprawy w formie elektronicznej.
Wobec stwierdzenia, że właściciel pojazdu złożył – w toku postępowania likwidacyjnego – skuteczne oświadczenie o przeniesieniu własności skradzionego pojazdu na ubezpieczyciela, rozważyć należało, czy prawnie relewantne było to, że oświadczenie owo złożone zostało po upływie terminu trzech dni roboczych od złożenia pisemnego zgłoszenia szkody. Zdaniem Sądu Okręgowego, na tak postawione pytanie należy – w warunkach niniejszej sprawy - udzielić negatywnej odpowiedzi. Okoliczność ta nie wpłynęła na przebieg postępowania likwidacyjnego. Należy w tym kontekście przywołać decyzję o odmowie wypłaty odszkodowania z dnia 10 lutego 2014 r. w której nie powołano się na brak dochowania przez właściciela skradzionego pojazdu trzydniowego terminu na przeniesienie jego własności na rzecz ubezpieczyciela. Nie wskazano, że brak zachowania tegoż terminu miał jakikolwiek wpływ na postępowanie likwidacyjne, czy też sferę interesów prawnych strony pozwanej. Zaakcentować należy, że pomimo braku zachowania terminu z § 14 ust. 22 pkt 3 owu, strona pozwana prowadziła postępowanie likwidacyjne, nie podnosząc powyższej okoliczności, uznając ją, tym samym, za niemającą wpływu na istnienie i zakres jej zobowiązań w stosunku do powoda. Pojazd, którego dotyczyła umowa ubezpieczenia został skradziony, nie został odnaleziony i okoliczność zaistnienia opóźnienia w realizacji złożenia oświadczenia o przeniesieniu jego własności na rzecz strony pozwanej nie miała wpływu na przebieg postępowania likwidacyjnego.
Niezależnie od powyższych okoliczności, wskazać należy, że analizowany tu § 14 ust. 22 pkt 3 owu został zamieszczony w jednostce redakcyjnej tychże warunków, zatytułowanej przez stronę pozwaną „ustalenie wysokości odszkodowania”, nie zaś w § 8 owu, zatytułowanym „wyłączenia z ubezpieczenia i ograniczenia odpowiedzialności”. Stanowi to dodatkowy argument za poglądem, iż opóźnienie w przeniesieniu własności skradzionego pojazdu na ubezpieczyciela nie może stanowić skutecznej podstawy wyłączenia jego odpowiedzialności.
Uwzględniając całokształt powyższych okoliczności, Sąd Okręgowy uznał, iż Sąd Rejonowy dopuścił się naruszeniaart. 807 § 1 k.c.oraz826 § 1 i 2 k.c.albowiem § 14 ust. 22 pkt 3 o.w.u. strony pozwanej, w zakresie terminu do złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu własności, uznać należało za nieważny. Ustanowił on bowiem dodatkowe obowiązki ubezpieczonego, które – w zakresie terminu do przeniesienia własności skradzionego pojazdu – dawały ubezpieczycielowi podstawę do odmowy wypłaty odszykowania, z powołaniem się na okoliczność, która nie miała wpływu na powstanie bądź zwiększenie szkody. Przez to pozostawała w sprzeczności z właściwością stosunku prawnego oraz przepisemart. 826 § 1 k.c., mającym charakter iuris cogentis.
W tym miejscu wskazać należy, że wbrew zarzutom apelacji, Sąd Rejonowy nie naruszył prawa materialnego poprzez brak zastosowaniaart. 827 § 1 k.c.Na gruncie niniejszej sprawy nie ujawniły się jakiekolwiek okoliczności, które wskazywałyby, że to powód wyrządził szkodę, spowodował zdarzenie ubezpieczeniowe. Zdarzeniem tym była wszak kradzież ubezpieczonego pojazdu, o udział w której powód nie był w żaden sposób podejrzewany. Rozważany przepis nie mógł zatem znaleźć zastosowania.
Odnosząc się jeszcze do zarzutu strony pozwanej, jakoby powód nie wykazał tytułu prawnego do pojazdu objętego umową ubezpieczenia, wskazać należy, co następuje. Zebrany materiał dowodowy wskazuje, że powód nabył w istocie własność przedmiotowego pojazdu. I tak, z pismaA. U.(k.(...)) oraz oświadczenieG. K.((...)) wynika, żeM. S. (1)przeniosła własność tegoż pojazdu naG. K.prowadzącegoA. K.wR., który z kolei przeniósł własność pojazdu naM. W.(k.(...)). Ta zaś osoba dokonała zbycia pojazdu na rzeczR. W.(k.(...)). Powód przeniósł własność pojazdu na rzecz(...) Bank S. A.z siedzibą weW.(k.(...)). Spółka ta zawarła umowę leasingu operacyjnego z powodem (k.(...)) , a następnie – jak słusznie stwierdził Sąd Rejonowy - dokonała przelewu roszczeń z tytułu umowy ubezpieczenia na rzecz powoda. Czynności prawne, o jakich mowa wyżej, wykazane zostały wykazane przywołanymi wyżej dowodami. Nie nasunęły się wątpliwości co do ich zgodności z rzeczywistością.
Sąd Okręgowy dostrzegł, że powód dopuścił się podrobienia umowy sprzedaży z dnia 26 lutego 2013 r., mocą którejM. S. (1)miała przenieść własność pojazdu mechanicznegoM. (...)bezpośrednio na jego rzecz. Okoliczność ta wynika z wyroku Sądu Rejonowego wŚ.z dnia 5 września 2014 r., wydanego w sprawie(...), którym skazano powoda za czyn zart. 270 § 1 k.k.Ustalenia co do sprawstwa pozwanego, zawarte w tym orzeczeniu, z mocyart. 11 k.p.c., wiążą Sąd w niniejszym postępowaniu. Okoliczność ta nie wpływa – z wyjątkiem opisanym niżej, a dotyczącym roszczenia odsetkowego - na zakres odpowiedzialności strony pozwanej. Ustalono bowiem ciąg umów, który doprowadził do nabycia własności przedmiotowego pojazdu przez powoda, a następnie(...) S.A.weW..
Nie budzi też wątpliwości, że(...) S.A.weW.zawarł aze stroną pozwaną umowę ubezpieczenia(...)dotyczącą pojazduM. (...),nr rej. (...), zakresem ubezpieczenia objęta była także kradzież ubezpieczonego pojazdu, do której doszło w okresie ubezpieczenia.
W konsekwencji przyjąć należało, że zasądzeniu na rzecz powoda podlegała kwota(...)zł. Stanowiła ona sumę ubezpieczenia w umowie ubezpieczenia i odpowiadała cenie sprzedaży pojazdu objętego tą umową, wynikającą z umowy sprzedaży zawartej w dniu 10 grudnia 2013 r., czyli na około trzy tygodnie przed kradzieżą pojazdu, międzyR. W.a(...) S.A.weW..
W tej sytuacji apelacja powoda, co do roszczenia głównego, podlegała uwzględnieniu w oparciu oart. 386 § 1 k.p.c.
Należy wskazać okoliczności, które legły u podstaw rozstrzygnięcia o roszczeniu powoda w zakresie odsetek za opóźnienie w zapłacie roszczenia głównego. Sąd Okręgowy zasądził je od dnia następującego po wydaniu wyroku przez Sąd II instancji. Zgodnie zart. 481 § 1 k.c.są one płatne za czas opóźnienia. W ocenie Sądu Okręgowego, fakt iż powód dopuścił się sfałszowania umowy sprzedaży pojazdu, jaką miał rzekomo zawrzeć zM. S. (1), wprowadził usprawiedliwioną niepewność strony pozwanej co do zakresu usprawiedliwionych roszczeń powoda na gruncie niniejszej sprawy. Niepewność tę usunęło dopiero rozstrzygnięcie podjęte przez Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 6 lutego 2020 r. Dlatego też uznać należało, że odsetki za opóźnienie płatne być winny od dnia następującego po wydaniu wyroku przez Sąd II instancji, a apelacja w tej części – jako bezzasadna – podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego orzeczono w oparciu oart. 98 § 1 k.p.c.Powód wygrał niniejszy proces. Zasądzeniu na jego rzecz podlegała kwota 5400 zł tytułem kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, wyliczona w oparciu o § 2 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa udzielonego przez powoda w wysokości 17 zł oraz opłata sądowa od pozwu w kocie 2.750 zł. Łącznie daje to kwotę 8.167 zł.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 391 § 1 k.p.c.Powód wygrał ten etap postępowania w całości, a na zasądzoną na jej rzecz kwotę kosztów postępowania apelacyjnego złożyła się opłata sądowej od apelacji – 2.750 zł - oraz koszty zastępstwa prawnego w wysokości 2.700 zł, które ustalono w oparciu o§ 2 pkt 6w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1800 z późn. zm.). Łącznie daje to kwotę 5.450 zł.
(...)