Sąd Rejonowy w Człuchowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 739/19
Data wyroku: 2019-09-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Anna Wołujewicz
Słowa kluczowe: Przedawnienie
Podstawa prawna: art. 160a ust 7 Ustawy prawo o szkolnictwie wyższym

Sygn. akt: I C 739/19 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 września 2019 roku
Sąd Rejonowy w Człuchowie I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia Anna Wołujewicz

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Joanna Mucha

po rozpoznaniu w dniu 20 września 2019 roku w Człuchowie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Sp. z o.o.
przeciwkoM. Z.
o zapłatę
oddala powództwo.
Pobrano opłatę kancelaryjną
w kwocie zł – w znakach
opłaty sądowej naklejonych
na wniosku.
Sygn. akt I C739/19

UZASADNIENIE

Powód(...) sp. z o.o.wW.wniósł przeciwkoM. Z.pozew o zapłatę kwoty 2.875,61 zł. W uzasadnieniu wskazano, ze w dniu 24 września 2009 r. zawarł umowę o warunkach odpłatności za studia zW. (...). Jej przedmiotem było określenie odpłatności za studia i usługi edukacyjne. Pozwany złożył ślubowanie akademickie, czym zobowiązał się do przestrzegania przepisów w obowiązujących na uczelni ( w tym regulaminu studiów, aktów statuujących warunki i terminy opłatności za studia) tj przepisów wewnętrznych uczelni. Powód powołał się na przepisart. 189 ust 2 ustawy prawo o szkolnictwie wyższymstudent jest zobowiązany do przestrzegania przepisów obowiązujących na uczelni, a także przepisów dotyczących odpłatności za studia. Pomimo przyjętego zobowiązania, pozwany nie uregulował w całości należnych opłat, których terminy płatności zostały oznaczone w akcie prawnym ustalającym opłaty. Roszczenia te stały się wymagalne z bezskutecznym upływem terminu płatności. Pozwany został skreślony z listy decyzją z dnia 7 maja 2010 r., do tego czasu zobowiązany był uiszczać za studia, posiadając status studenta. Powód wyjaśnił również, ze na podstawie umowy cesji wierzytelności zawartej pomiędzy powodem aW. (...)w dniu 17 lipca 2017 r. powód stał się wierzycielem pozwanego.
Powód wskazał, ze zaległość powoda z tytułu nieuiszczenia opłat za studia obejmuje kwotę 50 zł. tytułem kary umownej naliczonej przez wierzyciela od 10 raty – 10% od rat pozostałych do końca semestru – 7 maj 2010 r. o terminie zapłaty7 maja 2010 r., kwotę 500 zł. tytułem niepłaconego czesnego 7 rata , z terminem zapłaty 10 lutego 2010 r. , 500 zł. tytułem niepłaconego czesnego 8 rata , z terminem zapłaty 10 marca 2010 r. , 500 zł. tytułem niepłaconego czesnego 9 rata , z terminem zapłaty 10 kwietnia 2010 r. ,1325,61 zł. tytułem skapitalizowanych odsetek ustawowych, której wysokość obliczono od poszczególnej zaległej raty czesnego od dnia wymagalności do dnia 1 marca 2018 r.
Powód wyjaśnił, ze roszczenie o opłaty związane z odbywaniem studiów ulega przedawnieniu z upływem 10 lat, powołując się na uchwałę SN z 21.10.2015 r., sygn. akt III CZP 67/15, postanowienie TK z dnia 08.12.2016 r., SK 17/15.
W dniu 28 marca 2018 r. Sad Rejonowy w Człuchowie wydał nakaz zapłaty w którym zasądził kwotę dochodzoną pozwem.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany wniósł o oddalenie powództwa podnosząc zarzut przedawnienia roszczenia. Poznawany nie zakwestionował faktu, ze zawarł umowę na świadczenie odpłatnych usług edukacyjnych. Pozwany wskazał, ze w październiku 2009 r. rozpoczął w ramach zawartej umowy, uczęszczanie na zajęcia w I semestrze, którego nie zaliczył w regulaminowej sesji egzaminacyjnej, gdy ich nie zaliczył w sesji poprawkowej oraz gdy uzyskał ustną informację, że powyższy stan skutkuje natychmiastowym skreśleniem z listy studentów, zaprzestał uczęszczanie na zajęcia. Pozwany podkreślił, ze w okresie w którym uczęszczał na zajęcia dokonywał opłat terminowo, bez żadnej zwłoki. Wyjaśnił, ze wobec nieprecyzyjnego zapisu pkt 2 par 26 regulaminu studiów Szkoły i informacji uzyskanej w dziekanacie, pozwany założył, ze zapowiedz skreślenia z listy studentów jest równoznaczna z rozwiązaniem umowy. Pozwany powołał się na orzecznictwo, wskazujące że roszczenie powoda jest niezasadne, albowiem praktyki nienaliczenia opłat za okresy, w których student lub słuchacz szkoły faktycznie nie uczestniczył w zajęciach zostały uznane za niedozwolone w świetle obowiązującego prawa. Powołał również orzecznictwo wskazujące, ze roszczenie powoda przedawniają się z upływem trzech lat.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 września 2009 r. zawarł umowę o warunkach odpłatności za studia zW. (...), określającej warunki odpłatności za studia i usługi edukacyjne. Pozwany złożył ślubowanie akademickie.
bezsporne, ponadto decyzja k. 28, umowa k. 29-30, ślubowanie k. 31,
W październiku 2009 r. pozwany rozpoczął w ramach zawartej umowy, uczęszczanie na zajęcia w I semestrze, którego jednak nie zaliczył w regulaminowej sesji egzaminacyjnej. Po niezaliczeniu ich w sesji poprawkowej oraz uzyskaniu ustnej informacji, że powyższy stan skutkuje natychmiastowym skreśleniem z listy studentów, zaprzestał uczęszczanie na zajęcia.
W czasie gdy pozwany uczęszczał na zajęcia opłaty były przez niego uiszczane na bieżąco. Po uzyskaniu informacji w dziekanacie o kreśleniu z listy studentów zaprzestał uiszczenia opłat w związku z czym powstała zaległość.
bezsporne
Pozwany został skreślony z listy decyzją z dnia 7 maja 2010 r.
bezsporne
Sąd zważył co następuje:
W niniejszej sprawie w zasadzie bezsporny był stan faktyczny. PozwanyM. Z.nie kwestionował, że był studentem Wyższej Szkoły Informatyki i zgodnie z umową z dnia 24 września 2009 r. miał ponosić czesne w ratach do czasu skreślania z listy studentów. Pozwany nie kwestionował braku wpłat, wysokości ani terminów wymagalności opłat dochodzonych pozwem. Podniósł zarzut przedawnienia oraz okoliczność, ze praktyki naliczenia opłat za okresy, w których student lub słuchacz szkoły faktycznie nie uczestniczył w zajęciach zostały uznane za niedozwolone w świetle obowiązującego prawa.
W ocenie Sądu powództwo w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie z powodu skutecznego podniesienia zarzutu przedawnienia roszczeń wynikających z umowy o warunkach odpłatności za studia zawartej w dniu 24 września 2009 r. Powód wyjaśnił, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się kwoty rat, należne zgodnie z ww. umową szkole od pozwanego, które nie zostały przez niego uiszczone w ustalonych terminach oraz należność z tytułu kary umownej naliczona przez szkołę a także skapitalizowane odsetki.
Podkreślić należy, że biorąc pod uwagę datę zawarcia umowy, oraz wymagalność roszczenia, to zdarzenia te miały miejsce przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zmianieustawy Prawo o szkolnictwie wyższymoraz niektórych innych ustaw, to jest przed dniem 01.10.2014 roku, a którym to aktem prawnym wprowadzono trzyletni termin przedawnienia roszczeń z tytułu odpłatności za naukę.
Wskazać należy, że w zagadnienie dotyczące terminu przedawnienia roszczeń dotyczących opłat za naukę, w okresie przed wejściem w życie art. 160 a ww. ustawy, było rozstrzygane w orzecznictwie bardzo rozbieżnie. W orzecznictwie przyjmowano zarówno dwuletni termin przedawnienia na podstawieart. 751 pkt 1 lub pkt 2 KC, jak i trzyletni terminu przedawnienia na podstawieart. 118 KCwłaściwy dla roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej lub dla roszczeń o świadczenia okresowe, jak też dziesięcioletni, przewidziany wart. 118 KCogólny terminu przedawnienia roszczeń. Wskazać należy, ze powyższa rozbieżność wynika również z orzecznictwa przytoczonego w pismach procesowych przez strony.
Reakcją na występujące dotychczas w praktyce wątpliwości co do terminu przedawnienia roszczeń o czesne i wynikającą stąd rozbieżność orzecznictwa w tej materii było wprowadzenieart. 160a ust. 7ww. ustawy, który został dodany ustawą nowelizującą, dookreślając, że roszczenia z umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne przedawniają się z upływem trzech lat i nakazanie w art. 32 ustawy nowelizującej stosowaniaart. 160a ust. 7określającego ten termin także do umów w sprawie warunków odpłatności za studia lub usługi edukacyjne zawartych przed 1 października 2014 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. Taki pogląd przedstawił ostatecznie również Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 grudnia 2017 r., III CZP 74/17, w sprawie o sygn.. akt III CZP 74/17, w której stwierdził, żeart. 160a ust. 7 ustawy z 27.7.2005 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1842 ze zm.), który wszedł w życie w dniu 1 października 2014 r., określa trzyletni termin przedawnienia roszczeń o opłatę za studia, wynikających z umów o warunkach odpłatności za studia, a art. 32 ustawy z 11.7.2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1198 ze zm.), przewiduje, usuwając występujące w tym względzie wątpliwości, że w takim samym terminie roszczenia te przedawniały się też przed wejściem w życieart. 160a ust. 7Prawa o szkolnictwie wyższym; tym samym wyłączone jest stosowanie w związku z wejściem w życieart. 160a ust. 7Prawa o szkolnictwie wyższym normy intertemporalnej wyrażonej w art. XXXV pkt 2 PWKC.
Stosunek prawny łączący poprzednika prawnego powoda oraz pozwanego należało uznać za umowę o świadczenie usług edukacyjnych, odpowiadającą obecnie regulacjiart. 160a ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r.- Prawo o szkolnictwie wyższym. Ww. ustawa określała warunki odpłatności za studia oraz inne zobowiązania stron tej umowy z tytułu studiów, w których udział zgłosił pozwany. Na podstawie ww. przepisu, warunki pobierania opłat związanych z odbywaniem studiów, oraz opłat za usługi edukacyjne, a także wysokość tych opłat określała umowa między uczelnią a studentem lub osobą przyjętą na studia, zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Wprawdzie przepis dotyczy opłat związanych z odbywaniem studiów, o których mowa w art. 98 ust. 1 pkt 5, oraz opłat za usługi edukacyjne, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 1 - 6 ustawy, tj. do określonych w tychże przepisach i pobieranych przez uczelnie publiczne jednorazowych opłat za wydanie dyplomu, świadectwa oraz innego dokumentu związanego z tokiem studiów oraz opłaty za świadczone usługi edukacyjne, jednak przepis ten należy stosować analogicznie do opłat pobieranych przez uczelnie niepubliczne.
Podkreślić należy, powództwo w niniejszej sprawie zostało wniesione w dniu 2 marca 2018 r. tj po upływie trzech lat zarówno od dnia wymagalności dochodzonego roszczenia, a także po upływie trzech lat od dnia wejścia w życie art. 160a ust 7 ustawy o prawo o szkolnictwie wyższym (1 października 2017 r.). Biorąc powyższe pod uwagę, roszczenia powoda na podstawieart. 160a ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższymw związku z art. 32 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1198) uległy przedawnieniu odpowiednio najpóźniej z dniem 10 lutego 2013, 10 marca 2013, 10 kwietnia 2013 r.
W związku z powyższym uznając, że zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego był zasadny, Sąd oddalił powództwo w całości.