Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 419/20
Data wyroku: 2020-09-15 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 189§1 kk, art. 280§1 kk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 419/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 09 marca 2020 roku w sprawie II K 595/19

1.2

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3

Granice zaskarżenia

1.1.1

Kierunek i zakres zaskarżenia

☒  na korzyść
☐  na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.1.2

Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4

Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodamiprzeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

1.5

Ustalenie faktów

1.1.3

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.1.1.

1.1.4

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2.1.

1.6

Ocena dowodów

1.1.5

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.6

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

3.1.

Z uwagi na treść i związek zarzutów podniesionych w apelacjach wywiedzionych przez obrońców oskarżonychP. C.iA. C.zostaną one omówione łącznie:
I. zarzut obrazy przepisów postępowania:
1.art. 7 kpkw zw. zart 410 kpk, która miała wpływ na treść orzeczenia, poprzez dokonaną w sposób niewszechstronny, sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego, logiki oraz prawidłowego rozumowania ocenę dowodów w postaci:
a) wyjaśnień oskarżonychA. C.orazP. C.a także świadkówA. J. (1),D. J.,A. J. (2)iS. T.w zakresie, w jakim sąd uznał je za niewiarygodne, co do treści wskazujących na to, że oskarżeni nie dokonali ani nie zamierzali dokonać zaboru pieniędzy od pokrzywdzonego w kwocie 20 złotych, zważywszy że odnalazł je w portfelu, który miał wymienić na nowszy oraz co do tego, że pokrzywdzony dobrowolnie wsiadł do samochodu, a następnie dobrowolnie z niego wysiadł naulicy (...)wO.i udał się do piwnicy celem wspólnego spożywania alkoholu z oskarżonymi;
b) wyjaśnień oskarżonychA. C.orazP. C., a także pokrzywdzonegoA. J. (1)w części, w której wskazywali oni, że w dniu 28 kwietnia 2019 r. wO.nie doszło do bezprawnego pozbawienia wolności pokrzywdzonego oraz rozboju na jego osobie czemu sąd pierwszej instancji nie dał wiary, podczas gdy treść wyjaśnień oraz zeznań wyżej wymienionych złożonych na etapie postępowania sądowego jest ze sobą zbieżna, zaś poza nimi oraz oskarżonymiP. K.iM. S.nie było osób bezpośrednio uczestniczących w zdarzeniu;
c) zeznań pokrzywdzonegoA. J. (1)złożonych na rozprawie w dniu 30.01.2020 roku i bezzasadne odmówienie im waloru wiarygodności w tej części, w której ten opisał przebieg zdarzenia i wskazał, że dobrowolnie udał się z oskarżonymi braćmiC.do piwnicy naulicę (...)wO.celem wspólnego spożywania alkoholu, w czasie którego pomiędzy nim aA. C.doszło do nieporozumienia związanego z osobąM. M., w następstwie któregoA. C.pobił go, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że jedynie zeznania złożone w toku postępowania przygotowawczego są wiarygodne;
d) zeznań świadkówA. J. (2),D. J.orazS. T.w tej części, w której świadkowie ci wskazali na fakt znalezienia przez pokrzywdzonego w swoim portfelu banknotu dwudziestozłotowego i wyjaśnienia przez w/w powodów z jakich dopiero przed sądem zdecydowali się o tym powiedzieć, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że doszło do przestępstwa rozboju;
e) zeznań świadkaM. M.złożonych w postępowaniu przygotowawczym i bezzasadne nadanie im waloru wiarygodności, które winny zostać ocenione przez sąd niezwykle rzetelnie i rozważnie, zaś ich wartość dowodowa powinna zostać zweryfikowana szczególnie wnikliwie, zwłaszcza wobec śmierci ww. przed rozpoczęciem przewodu sądowego i braku możliwości jego bezpośredniego przesłuchania na rozprawie głównej oraz okoliczności, że wiedzę o zdarzeniu miał on jedynie ze słyszenia od pokrzywdzonego i jak słusznie wskazał sąd meriti świadek ten skąpo zeznawał o jego okolicznościach, ponadto pozostawał w konflikcie z oskarżonymA. C.;
2.art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.poprzez brak wszechstronnego i logicznego uzasadnienia wyroku w zakresie przyjęcia sprawstwa rozboju, w sytuacji gdy z materiału dowodowego wynika, że oskarżeni mieliby dokonać zaboru wyłącznie kwoty dwudziestu złotych, podczas gdy nie dokonali zaboru bardziej wartościowych przedmiotów typu telefon czy zegarek, przy jednoczesnym podjęciu niewspółmiernych działań w stosunku do wartości zabranego mienia;
II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę skarżonego rozstrzygnięcia i mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu, że oskarżonyA. C.działając wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi pozbawił wolności pokrzywdzonego, a następnie dokonał na nim rozboju - mimo, iż z całokształtu materiału dowodowego wynika, że zachowaniu tego oskarżonego można przypisać jedynie przestępstwo pobicia.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Sąd merytoryczny starannie i w prawidłowy sposób przeprowadził postępowanie dowodowe, a zgromadzony materiał dowodowy poddał następnie rzetelnej ocenie, wyprowadzając z niego trafne wnioski w zakresie sprawstwa i winy wszystkich oskarżonych. Tok rozumowania i sposób wnioskowania tego sądu przedstawiony w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku jest jak najbardziej prawidłowy pod względem logicznym i zgodny ze wskazaniami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd odwoławczy nie doszukał się najmniejszych podstaw do odmiennej od dokonanej przez sąd pierwszej instancji oceny dowodów, ani też do zakwestionowania trafności jego istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych. Sąd rejonowy dochodząc do ostatecznych wniosków nie przekroczył bowiem ram swobodnej oceny dowodów, jak i nie dopuścił się innych uchybień prawa procesowego, które mogłyby rzutować na treść wydanego przez niego merytorycznego rozstrzygnięcia.
Nie ulega wątpliwości w realiach przedmiotowej sprawy, że kluczowym dowodem stanowiącym o popełnieniu przez oskarżonychA. C.iP. C.przypisanego im czynu były zeznania pokrzywdzonegoA. J. (1).
Jakkolwiek ten ostatni w toku rozprawy głównej zmienił swoje zeznania, to okoliczności towarzyszące tej modyfikacji nie mają takiego znaczenia, aby dyskwalifikowały wiarygodność jego depozycji z etapu śledztwa.
Pierwsza relacja pokrzywdzonego na temat zdarzenia, połączona z zawiadomieniem o przestępstwie wskazywała, iż ww. oskarżeni w dniu 28 kwietnia 2019 roku podjechali pod jego blok i siłą wepchnęli go do samochodu, po czym wywieźli do miejsca swojego zamieszkania a następnie przy użyciu siły fizycznej wprowadzili go do piwnicy, gdzie został przez nich pobity. Motywem zastosowania przez nich przemocy była chęć uzyskania od pokrzywdzonego pieniędzy. Kiedy okazało się, że miał przy sobie tylko 20 złotych, które wyciągnęli z jego portfela, postanowili uwolnić wymienionego, uprzednio jeszcze przeszukując kieszenie jego kurtki. Taki przebieg zajścia z udziałem ww. oskarżonychA. J. (1)potwierdził niespełna sześć miesięcy później w dniu 10 października 2019 roku, podczas kolejnego przesłuchania w Komendzie Powiatowej Policji wO., akcentując stanowczo że w toku zajścia zostały mu zabrane pieniądze. Swoich relacji w tym zakresie nie zmieniał zatem aż do rozprawy głównej tj. do dnia 30 stycznia 2020 roku, na której to wycofał się z powyższej wersji wskazując inny przebieg zdarzenia. Podał wówczas, że oskarżeni zaproponowali mu wspólne wypicie alkoholu, na co ostatecznie się zdecydował i dobrowolnie wsiadł z nimi do samochodu, a następnie zszedł do piwnicy kamienicy przyulicy (...)wO... Podczas spożywania alkoholu, pomiędzy nim aA. C.doszło do nieporozumienia związanego z osobąM. M., w przebiegu którego oskarżony ten miał go kilka razy uderzyć w twarz. Zeznał także, że podczas zaistniałej kłótniA. C.i jego bratP. C.przeszukiwali mu kieszenie kurtki. Zmianę zeznań uzasadnił zmęczeniem podczas przesłuchiwania, wskutek którego mógł mówić o faktach nie mających miejsca.
Dla zbadania tej okoliczności tj. stanu psychofizycznego pokrzywdzonego wynikającego z późnej pory przesłuchania i kilkugodzinnego jego przebiegu, przesłuchany został w toku przewodu sądowego funkcjonariusz policjiM. R.odbierający pierwsze zeznania od wymienionego, który wskazał na posiadanie podczas prowadzonej czynności pełnego kontaktu logicznego ze świadkiem i brak po stronie tego ostatniego symptomów świadczących o zmęczeniu. W jego ocenie przesłuchiwany wypowiadał się on w sposób sensowny i racjonalny, opisując czego to doświadczył od oskarżonych.
Powyższe obrazuje, że rzeczywiście postawa procesowa pokrzywdzonegoA. J. (1)w przebiegu przedmiotowego procesu była zmienna. Nie oznacza to jednak, że pierwsze jego zeznania utraciły moc dowodową i nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych w sprawie, przez wzgląd na późniejsze wycofanie się z nich . Taka sytuacja nakładała jedynie na sąd orzekający obowiązek oceny tychże zeznań ze szczególną ostrożnością, czemu sąd ten sprostał.
Należy bowiem podkreślić, iż zmiana zeznań przez świadka w toku postępowania nie oznaczała, że którekolwiek z tych zeznań były "lepsze" lub "gorsze", czy też że większą wartość dowodową miały zeznania złożone w toku postępowania sądowego - na rozprawie głównej - od zeznań składanych w postępowaniu przygotowawczym ( i odwrotnie ). Jest oczywiste, że zeznania świadków (podobnie zresztą jak wyjaśnienia oskarżonego), zawsze wymagają wnikliwej analizy, niezależnie od tego, czy potwierdzają czy też zaprzeczają treści zarzutu aktu oskarżenia. Samo zaś odwołanie zeznań przyznających fakty obciążające oskarżonych nie mogło automatycznie powodować wyeliminowania ich z materiału dowodowego, bez wniknięcia w okoliczności zawarte w tych zeznaniach, jak również w ewentualne przyczyny takiego zachowania. Obowiązkiem sądu orzekającego w takiej sytuacji jest bowiem ustosunkowanie się, którą ze sprzecznych wersji uznaje za wiarygodną, a decyzja w tej kwestii powinna być oparta na rozważeniu konkretnych okoliczności danej sprawy.
Nie ma żadnych podstaw aby twierdzić, że pierwsza wersja pokrzywdzonego - zaprezentowana bezpośrednio po zdarzeniu oraz podtrzymana w toku kolejnego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym - była wyrazem manipulowania faktami bądź zmierzała do bezpodstawnego obciążania oskarżonych. Pokrzywdzony nie miał powodu by obciążać bezpodstawnie wymienionych o popełnienie przestępstwa na jego szkodę bądź opisywać zdarzenie, które w ogóle nie miało miejsca. Ponadto ani oskarżeni ani obrońca nie powoływali się na jakiekolwiek okoliczności, z których można byłoby wywodzić, że pokrzywdzony miał motyw w bezpodstawnym obciążeniu oskarżonych.
Poza tym należy dostrzec, że pierwsza wersja pokrzywdzonego jest rzeczowa i stanowcza, dlatego też również z tego powodu nie sposób uznać, że była ona wyłącznie wynikiem jego konfabulacji. Fakty przytaczane przez niego układały się w logiczną i spójną całość. Co istotne, jak już wspomniano w niniejszym opracowaniu, wersję taką podtrzymał on też w czasie kolejnego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym, przecząc stanowczo by to co zeznał wcześniej przed organami ścigania było kłamstwem.
W tym aspekcie nie bez znaczenia pozostają zeznania świadkaM. M., które pośrednio pozytywnie weryfikują zeznania pokrzywdzonego z etapu śledztwa. To właśnie jemu pierwszemu - jako bliskiemu, zamieszkującemu nieopodal niego koledze,A. J. (1)opowiedział o wywiezieniu go siłą przez oskarżonych do kamienicy przyulicy (...)wO.a następnie o pobiciu w piwnicy tej kamienicy i zaborze pieniędzy. Ten dowód, jakkolwiek niemożliwy do bezpośredniego przeprowadzenia przed sądem z powodu zgonu świadka, pozwala na ocenę że pokrzywdzony prezentując przebieg zdarzenia zaraz po jego zaistnieniu prowadzącemu czynność przesłuchania zawiadamiającego o przestępstwie, podawał fakty zgodnie z ich przebiegiem, a zmęczenie i długotrwałość trwającej czynności nie były powodem relacjonowania niezaistniałych okoliczności.
Wersję pokrzywdzonego co do pobicia go przez ww. oskarżonych potwierdziły też zeznania jego rodzicówA. J. (2)iD. J., którzy oprócz tego że o zaistnieniu inkryminowanego zdarzenia dowiedzieli się odM. M., sami mieli okazję widzieć obrażenia na twarzy syna w postaci siniaków.
Sąd merytoryczny trafnie zauważył, że zmiana zeznań przez pokrzywdzonego, tj. prezentowanie przed sądem wersji ekspulsującej ww. oskarżonych jest konsekwencją podjętej próby wpływu na jego postawę procesową przez trzeciego z braci -R. C., który to – jak wynika z zeznań matkiA. J. (1)– przyszedł do ich domu usilnie prosząc o wycofanie sprawy oskarżonych z policji.
Znamienne w tym aspekcie jest również i to, że oskarżeni w postępowaniu przygotowawczym odmówili składania wyjaśnień nie przyznając się do popełnienia zarzucanych im czynów, przy czymA. C.w ogóle zaprzeczał aby w tym dniu opuszczał kamienicę przyulicy (...)i schodził do jej piwnicy. Wraz z bratemP. C.mieli zajmować się porządkowaniem klatki schodowej swojej siostry. Również oskarżonyP. K.na początkowym etapie sprawy negował nawet okoliczność kierowania samochodemV. (...)należącym do ojca, twierdząc że w czasie zaistnienia zdarzenia spał w domu. Natomiast w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji wszyscy trzej oskarżeni tj.A. C.,P. C.iP. K.zgodnie podali, że samochodem użytkowanym przez tego ostatniego podróżowali poO.w nocy 28 kwietnia 2019 roku i zabrali do niego przypadkowo napotkanegoA. J. (1), który dobrowolnie wsiadł do ich auta, po czym dobrowolnie z niego wysiadł naulicy (...). Oskarżeni braciaC.zbieżnie wyjaśnili, że tylkoA.podczas pobytu w piwnicy pobił pokrzywdzonego, podczas wymiany zdań na tematM. M., którego to oskarżonyA. C.nie darzył sympatią aA. J. (1)wypowiadał się o nim pozytywnie. Podali przy tym, że nie zabrali pokrzywdzonemu żadnych pieniędzy. Pokrywające się z wyjaśnieniami ww. zeznania zaprezentował na rozprawie głównej pokrzywdzony.
Powyższe przekonuje, że wyjaśnienia oskarżonych stanowiły przyjętą przez nich linię obrony. Gdyby bowiem oskarżeni nie mieli nic do ukrycia nie odmawialiby początkowo złożenia wyjaśnień a następnie przed sądem nie wypowiadaliby się na temat zdarzenia w taki sam sposób, jak uczynił to w toku przewodu sądowego pokrzywdzony. Okoliczność zbieżności zeznań tego ostatniego z rozprawy z wyjaśnieniami oskarżonych z tego etapu procesu ( co w postępowaniu przygotowawczym nie miało miejsca ) wymownie świadczy o tym, że oskarżeni mogli wywrzeć wpływ na relacjeA. J. (1), zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę wizytę brata oskarżonychR. C.w domu państwaJ.w kilka dni po zdarzeniu.
To, że pokrzywdzony bezpośrednio po zajściu nie zgłosił się na policję, a uczynił to dopiero po paru godzinach po namowach matki, nie stanowi żadnego racjonalnego argumentu, by odmówić pierwszym jego relacjom waloru wiarygodności, tym bardziej że sama okoliczność doznania przez niego obrażeń jest bezsporna i została stwierdzona obiektywnym dowodem - dokumentacją medyczną ze szpitalnego oddziału ratunkowego oraz dokumentacją fotograficzną. Poza tym trzeba zaznaczyć, że pokrzywdzony obawiał się oskarżonych, wszak ci uwalniając go zapowiedzieli, że jeśli pójdzie na policję, to ponownie trafi do piwnicy.
W tym stanie rzeczy nie ma podstaw do kwestionowania trafności ustalenia, iż oskarżeniA. C.iP. C.dokonali wspólnie i w porozumieniu rozboju na osobie pokrzywdzonego. Jakkolwiek z zeznań rodziców tego ostatniego wynika, iż ten przy okazji zmiany portfela znalazł pieniądze w kwocie 20 złotych, które to miały być mu zabrane przez oskarżonych podczas inkryminowanego zdarzenia, to trzeba zaznaczyć, że o fakcie tym dowiedzieli się od syna, tuż przed złożeniem zeznań w postępowaniu sądowym. Treść ich relacji wskazuje na zamiarA. J. (1)uwiarygodnienia swojej nowej wersji zeznaniami rodziców. Poza tym zauważenia wymaga fakt, iż wprawdzie pokrzywdzony zeznał przed sądem, że oskarżeni podczas zajścia w piwnicy nie zabrali mu żadnych pieniędzy, to wskazał jednocześnie, że podczas kłótni zA. C., ten przeszukiwał mu kieszenie kurtki, po czym czynność tą przypisał nawet obu braciom. Była to zatem po stronie pokrzywdzonego nieudolna próba pomocy oskarżonym w uniknięciu odpowiedzialności karnej ewentualnie w umniejszeniu winy.

Wniosek

Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoP. C.od przypisanego mu czynu oraz przyjęcie, że oskarżonyA. C.swoim zachowaniem dopuścił się jedynie przestępstwa kwalifikowanego wart. 158 § 1 k.k.i wymierzenie mu kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze aniżeli ukształtowany przez sąd pierwszej instancji.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Sąd rejonowy w przedmiotowej sprawie dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, uwzględniając przy tym wszystkie zebrane w sprawie dowody, które poddał wnikliwej analizie i na ich podstawie wyprowadził prawidłowy wniosek co do sprawstwa i winy oskarżonych w odniesieniu do przypisanego im czynu. Ustalony przez sąd pierwszej instancji stan faktyczny jest wynikiem przeprowadzonej w sposób logiczny i niesprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego oceny wszystkich zebranych w sprawie dowodów, a zatem oceny mieszczącej się w granicach uprawnień wynikających zart. 7 kpk.

3.2.

Zarzut obrazy przepisów postępowania -art. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 192 § 2 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k, - poprzez zaniechanie przeprowadzenia z urzędu dowodu z przesłuchania w charakterze świadkaA. J. (1)w obecności psychologa na rozprawie i poprzestanie wyłącznie na przesłuchaniu funkcjonariusza policji -M. R.ograniczając się wyłącznie do weryfikacji oceny stanu psychofizycznego i związanej z tym zdolności do postrzegania i komunikowania postrzeżeń przez pokrzywdzonego w trakcie składania zeznań w postępowaniu przygotowawczym/ z uwagi przede wszystkim na podawany przez świadka fakt głębokiego zmęczenia, późnej pory i brak snu, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że kontakt logiczny z pokrzywdzonym był w pełni zachowany, wypowiadał się w sposób sensowny i racjonalny opisując przebieg zdarzenia, przy jednoczesnym uznaniu, że zeznania pokrzywdzonego złożone w toku postępowania sądowego nie zasługują na wiarę;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ustosunkowując się do zarzutu obrazy przepisów prawa procesowego –art. 193 § 1 kpkw zw. zart. 192 § 2 kpkw zw. zart. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkwskazać należy, iż zgodnie z treściąart. 192 § 2 kpk, jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń, sąd może zarządzić jego przesłuchanie z udziałem biegłego lekarza lub biegłego psychologa. Przepis ten określa zatem tryb postępowania organu procesowego w razie powzięcia przez niego wspomnianych wyżej wątpliwości. W przypadkuA. J. (1)nie sposób dopatrzeć się takich akcentów, które wymagałyby jego przesłuchania w obecności lekarza lub psychologa. Przytoczona w apelacji okoliczność głębokiego zmęczenia pokrzywdzonego, podczas przesłuchania go w toku przyjmowania zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa nie uzasadnia podejrzenia, że nie był on w stanie czynić prawidłowych spostrzeżeń bądź też odtworzyć tychże bezpośrednio po zajściu , zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę relację funkcjonariusza policjiM. R., przeprowadzającego rozważaną czynność procesową, z której wynika, że nie zauważył symptomów świadczących o zmęczeniu pokrzywdzonego. W jego ocenie przesłuchiwany wypowiadał się w sposób sensowny i racjonalny. Sam pokrzywdzony przed obliczem sądu rejonowego podał, że nie ma problemów z pamięcią ( karta 549 odwrót ), a materiał aktowy sprawy nie dostarczył wiadomości na temat jakichkolwiek okoliczności stwarzających wątpliwości co do jego stanu psychicznego czy stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego postrzeżeń. We wskazanym powyżej przepisie, dającym uprawnienie do przesłuchania w obecności biegłego lekarza lub psychologa, chodzi o powstanie rozsądnych w świetle doświadczenia życiowego i wskazań wiedzy wątpliwości, czy wskazane stany psychiczne nie rzutują ujemnie na treść zeznań świadka (postanowienie Sądu Najwyższego z 28 kwietnia 2015 roku, II KK 83/15,L.). Tak więc analizowany zarzut jest bezpodstawny.

Wniosek

Wniosek o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoP. C.od przypisanego mu czynu oraz przyjęcie, że oskarżonyA. C.swoim zachowaniem dopuścił się jedynie przestępstwa kwalifikowanego wart. 158 § 1 k.k.i wymierzenie mu kary pozbawienia wolności w niższym wymiarze aniżeli ukształtowany przez sąd pierwszej instancji.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek niezasadny z przyczyn wskazanych powyżej.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

4.1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

1.7

Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

5.1.1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wszystkie rozstrzygnięcia zawarte w zaskarżonym wyroku.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wywiedzione przez obrońców oskarżonychP. C.iA. C.apelacje, wobec nietrafności podniesionych w nich zarzutów, zostały uznane za bezzasadne. Sąd pierwszej instancji przeprowadził w przedmiotowej sprawie postępowanie dowodowe w sposób wszechstronny i wyczerpujący, a następnie zgromadzony materiał dowodowy poddał rzetelnej analizie i na tej podstawie wyprowadził całkowicie słuszne wnioski zarówno co do sprawstwa i winy ww. oskarżonych w zakresie popełnienia przypisanego im przestępstwa, subsumcji prawnej ich zachowania pod wskazane przepisy ustawy karnej, jak i w konsekwencji orzeczonych kar pozbawienia wolności.
W ocenie sądu odwoławczego kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonym przez sąd pierwszej instancji, jakkolwiek surowe z racji wiążącej się z nimi izolacji w warunkach zakładu karnego, nie noszą cech rażącej surowości.
Jest oczywistym, iż ww. oskarżonym wymierzona mogła być wyłącznie kara rodzajowo najsurowsza, a więc pozbawienia wolności przewidziana przepisemart. 280&1k.k.i brak było okoliczności łagodzących, uzasadniających w najniższy ustawowy wymiar, wynoszący 2 lata. Sąd rejonowy należycie uwzględnił okoliczności obciążające oskarżonych, a w szczególności trafnie zwrócił uwagę, iż oskarżonyA. C.przypisanego mu wyrokiem czynu dopuścił się będąc uprzednio wielokrotnie karanym za przestępstwa, zaś oskarżonyP. C.działając w warunkach recydywy szczególnej wielokrotnej ( multirecydywy ) określonej wart 64 § 2 kk.Prawidłowo w konsekwencji wywiódł tenże sąd, że tylko surowe kary pozbawienia wolności mogą skłonić oskarżonych do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać ich przed kolejnym konfliktem z prawem.

1.8

Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

5.2.1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

1.9

Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

1.1.7

Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

5.3.1.1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.1.3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

5.3.1.4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

1.1.8

Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

1.10

Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuP. C.z urzędu w postępowaniu odwoławczym w kwocie 516,60 złotych, którą zasądzono na rzecz adwokataJ. W.ustalono na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18)

3

Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuA. C.z urzędu w postępowaniu odwoławczym w kwocie 516,60 złotych, którą zasądzono na rzecz adwokataK. D.ustalono na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18)

4

Mając na względzie wymierzenie oskarżonym kar pozbawienia wolności o charakterze bezwzględnym, jak i ich wymiar, na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.sąd okręgowy zwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, uznając że pokrycie tychże byłoby zbyt uciążliwe ze względu na trudną sytuację majątkową ww. i aktualnie brak dochodów.

7

PODPIS