Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 118/19
Data wyroku: 2019-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Barbara Orechwa-Zawadzka, Dorota Zarzecka

Sygn. akt III AUz 118/19

POSTANOWIENIE
Dnia 17 października 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu niejawnym w składzie:
Przewodniczący - sędzia Barbara Orechwa - Zawadzka
Sędziowie  -  Dorota Zarzecka
Marek Szymanowski
po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. w Białymstoku
sprawy z odwołaniaM. K.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.
o wysokość emerytury policyjnej
w związku z zażaleniem wnioskodawcyM. K.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 września 2019 r. sygn. akt IV U 2178/19
postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 5 września 2019 r. wydanym na podstawieart. 177 § 1 pkt 31kpczawiesił postępowanie w sprawie z odwołaniaM. K.od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.z dnia 13 lipca 2017 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury policyjnej, do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 4/18. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powziął wiadomość, iż przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa P 4/18 dotycząca zgodności zKonstytucją Rzeczypospolitej Polskiejprzepisów, na podstawie których wydano zaskarżoną decyzję. Zdaniem Sądu wyrok Trybunału Konstytucyjnego będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie z odwołaniaM. K..
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyłM. K., zarzucając naruszenieart. 177 § 1 pkt 31kpcpoprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że rozstrzygnięcie przedmiotowej zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (sygn.. akt P 4/13).
Wskazując na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zagadnień związanych z ewentualną niekonstytucyjnością przepisów stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji, ma zasadnicze znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w przedmiotowej sprawie.
Powyższa argumentacja w ocenie Sądu Apelacyjnego jest niewystarczająca do zawieszenia postępowania w sprawie o ponowne ustalenie wysokości emerytury byłego funkcjonariusza Policji. W podstawie prawnej zaskarżonej decyzji powołany został przepis art. 22aw związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,(...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132, ze zm.). Te właśnie przepisy zostały objęte pytaniem skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego, o którym była wcześniej mowa. Ocena zgodności zKonstytucjąprzepisów dotyczących obniżenia policyjnych emerytur, ze względu na pełnienie przez funkcjonariusza służby na rzecz totalitarnego państwa, ma więc znaczenie dla wykładni i zastosowania ustawy zaopatrzeniowej w ramach wszczętego z urzędu postępowania w przedmiocie prawidłowego ustalenia wysokości policyjnej emerytury.
Z treści odwołania oraz pisma procesowego z dnia 7 maja 2018 r. (k.69 – 73) wynika, że skarżący kwestionuje samą zasadę zastosowania w stosunku do niego przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) (Dz.U. z 2016 r. poz.2270), a nie tylko ich konstytucyjność.
W pierwszej kolejności należy więc ustalić, czy sporny okres służby można zakwalifikować jako służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13bustawy z 18 lutego 1994 r., a w konsekwencji, czy istnieją podstawy do obniżenia świadczenia emerytalnego odwołującego w oparciu o przepis art. 15ccytowanej ustawy. Dopiero po dokonaniu oceny tej kwestii, w szczególności, gdy Sąd dojdzie do wniosku, że do odwołującego mają zastosowanie przepisy powoływanej ustawy, rozważaniu będzie podlegać, czy zasadny jest wniosek organu rentowego o zawieszenie postępowania w sprawie. Przed podjęciem takiej decyzji sąd powinien ustalić, czy Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie w sprawie P 4/18, bądź na jakim etapie znajduje się ta sprawa.
Należy podkreślić, iż nie wyznaczenie dotychczas przez Trybunał Konstytucyjny terminu rozpoznania pytania prawnego w sprawie P 4/18 prowadzi do faktycznego uniemożliwienia tysiącom osób uprawnionych do świadczeń z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA dostępu do sądu i rozpoznania sprawy o wysokość świadczenia w rozsądnym terminie, bez nieuzasadnionej zwłoki.
Mogą stąd wynikać konsekwencje przewidziane w przepisachustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki(Dz.U. z 2016 r. poz. 1258, ze zm.). Może również dojść do naruszeniaart. 45 ust. 1 Konstytucji, w myśl którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Wreszcie, zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy z 17 czerwca 2004 r. powołanej wyżej, jej przepisy stosuje się zgodnie ze standardami wynikającymi zKonwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.(Dz.U. 1993 r. poz. 284, ze zm.).
Ponadto, analizując przesłanki do zawieszenia postępowania, Sąd będzie miał na uwadze, że z mocyart. 177 §1 pkt 31kpcma ono charakter fakultatywny, zaś przedmiotowa sprawa toczy się od sierpnia 2017 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne, dlatego z mocyart. 386 § 4 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcpolegało ono uchyleniu.-