Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 5335/18
Data wyroku: 2019-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Daria Wojciechowska
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 210 ust. 1 pkt 5a Ust. Prawo Lotnicze
Teza: Grzywna 1000,-
Koszty 200,-

Sygn. akt VW 5335/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2019 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący SSR Daria Wojciechowska
Protokolant: Agnieszka Gutowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 13 marca 2019 r., 4 kwietnia 2019 r. i 10 kwietnia 2019 r.
sprawyŁ. R.s.N.iD. z domu K.ur. (...)wW.,
obwinionego o to że:
1.W dniu 08 sierpnia 2016 roku o godz. 12:00 wW.przyul. (...)(...)w hali przyloty na terenieL.C., wbrew zakazowi prowadził działalność gospodarczą z zakresu usług transportowych bez zgody zarządzającego lotniskiem.
to jest o czyn zart. 210 ust. 1 pkt. 5a Ustawy Prawo Lotniczew zw. z § 2 ust. 1 pkt. 6b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 04.09.2012r.
2.W dniu 02 sierpnia 2016 roku o godz. 14:20 wW.przyul. (...)1 w hali przyloty 1 terminal AL.C., wbrew zakazowi prowadził działalność gospodarczą z zakresu usług transportowych bez zgody zarządzającego lotniskiem.
to jest o czyn zart. 210 ust. 1 pkt. 5a Ustawy Prawo Lotniczew zw. z § 2 ust. 1 pkt. 6b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 04.09.2012r.
orzeka
1. ObwinionegoŁ. R.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za to na podstawieart. 210 ust. 1 pkt. 5a Ustawy Prawo Lotniczew zw. zart. 9 § 2kw skazuje go i wymierza mu karę grzywny w wysokości 1000 (jeden tysiąc) złotych.
2.Zasądza od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa 100 (sto) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go kosztami postępowania w sprawie w kwocie 120 (sto dwadzieścia) złotych.
Sygn. akt V W 5335/18

UZASADNIENIE
Ł. R.został obwiniony o to , że:
w dniu 8 sierpnia 2016 roku o godz. 12:00 wW.przyul. (...)1 w hali „przyloty” na terenieL.C., wbrew zakazowi prowadził działalność gospodarczą z zakresu usług transportowych bez zgody zarządzającego lotniskiem, to jest o czyn zart. 210 ust. 1 pkt. 5a Ustawy Prawo Lotniczew zw. z p. 2 ust. 1 pkt. 6b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 04.09.2012 r.;
w dniu 2 sierpnia 2016 roku o godz. 14:20 wW.przyul. (...)1 w hali przyloty 1 terminal AL.C., wbrew zakazowi prowadził działalność gospodarczą z zakresu usług transportowych bez zgody zarządzającego lotniskiem, to jest o czyn zart. 210 ust. 1 pkt. 5a Ustawy Prawo Lotniczew zw. z p. 2 ust. 1 pkt. 6b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 04.09.2012 r.
Wyrokiem z dnia 30.05.2018 r. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie (sygn. akt VW 1084/17) uniewinnił obwinionegoŁ. R.od popełnienia zarzucanych mu czynów, a koszty postępowanie przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego – Komisariat Policji(...), Sąd Okręgowy w Warszawie uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi do ponownego rozpoznania.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ł. R.prowadzi działalność gospodarczą z zakresu usług transportowych – przewóz osób. W dniach 2 sierpnia 2016 r. ok. godz. 14:20 i 8 sierpnia 2016 r. ok. godz. 12:00 przebywał na lotnisku im.F. C.wW.w celu zarobkowym, wykonując tam działalność gospodarczą. Taksówkarz proponował przypadkowym pasażerom skorzystanie z oferowanych przez niego usług przewozu. Obserwatorami działańŁ. R.(oraz innych działających na terenie lotniska przewoźników) byli detektywi. Agencja detektywistyczna została zatrudniona aby przeciwdziałać nielegalnemu wykonywaniu działalności na terenie lotniska oraz dokumentowaniu zdarzeń niezgodnych z prawem.
Na stronie internetowej lotniskaC., w zakładce aktualności, upubliczniono następujący komunikat:
„Uprzejmie informujemy, że od dnia 14 czerwca br. (t.j 2016), zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dn. 20.05.2016 granicaL.C.od strony Terminala została przesunięta. Obecnie obejmuje drogi podjazdowe pod terminal, tereny przyległych parkingów, tereny zielone i budynki aż doulicy (...). Zmiana granicy wpłynie na wzrost poziomu bezpieczeństwa na tym terenie ze względu na zwiększony nadzór prewencyjny i większą liczbę patroli(...) Ochrony (...). Przesunięcie granicy umożliwi nam także skuteczniejsze przeciwdziałanie prowadzeniu przez różne osoby działalności gospodarczej na terenieL.C.bez zgody zarządzającego”wraz z mapką z zaznaczonymi na czerwono nowymi granicami.
Powyższa informacja dotycząca zmiany granic lotniska była dostępna dla każdego, ponadto była widoczna na terenieL..
W dniu 2 i 8 sierpnia 2016 r.Ł. R.oferował usługi przewozu na hali przylotów, tj. na terenie lotniska.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

1
raportów – k. 2-4, 17-26;

2
zeznań świadkaJ. K.– k. 6, 28, 100, 176-177;

3
częściowo zeznań świadkaP. P.– k. 73;

4
częściowo zeznań świadkaP. Ł.– k. 59-60;

5
częściowo zeznań świadkaM. S.– k. 75-77;

6
notatek urzędowych – k. 11, 32;

7
zapisów płyt CD – k. 12, 33;

8
wyjaśnień obwinionego – k. 53, 161;

9
informacji zawartych na stronie:(...)

ObwinionyŁ. R.stawił się na rozprawie i wyjaśnił przed Sądem, że jeździł na lotnisko w celach zarobkowych, aby móc się utrzymać. Dodał, że przyznaje się do zarzucanych czynów, jeżeli zajścia miały miejsce na hali. Ponadto wskazał, że przeciwko niemu są prowadzone postępowania sądowe „było z 5-6 takich spraw. Dwa lata temu”.
Sąd zważył, co następuje:
Uwzględniając przeprowadzone i ujawnione w sprawie dowody, Sąd uznał, iż potwierdziły one ponad wszelką wątpliwość sprawstwo i winęŁ. R.w odniesieniu do przypisanych mu czynów.
W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionegoŁ. R.w znacznym stopniu zasługują na obdarzenie ich wiarą. Sąd uznał wyjaśnienia obwinionego za wiarygodne w zakresie dotyczącym, iż czuje się winnym popełnienia zarzucanych mu czynów, gdyby w/w czyny były popełnione na terenie lotniska oraz w zakresie wcześniej prowadzonych przeciwko niemu podobnych postępowań sądowych.
Sąd odmówił przyznania waloru wiarygodności wyjaśnieniom obwinionego w pozostałej części, w której wskazywał, iż o decyzji prezesa urzędu lotnictwa cywilnego z czerwca 2016 r., o zmianie granic lotniska, dowiedział się dopiero na przełomie sierpnia i września.
Materiał dowodowy zebrany w toku postępowania, pozwolił na jednoznaczne i stanowcze stwierdzenie winy obwinionego w odniesieniu do zarzucanych mu czynów.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkaJ. K.– detektywa, który obserwował obwinionego na lotnisku i był świadkiem podejmowanych przez niego działań. Sąd uznał za wiarygodne zeznania wskazanego wyżej świadka, tj. co do czasu, miejsca i okoliczności zdarzeń. Wskazać należy, że wyżej wymieniony świadek jest osobą obcą dla obwinionego, która powzięła informacje o zdarzeniach wskutek wykonywania przez siebie obowiązków służbowych. Zeznania świadka były konkretne i rzeczowe. Świadek bez wątpienia w bezstronny i rzetelny sposób przedstawił posiadany zasób wiedzy dotyczący przedmiotowych zdarzeń, wskazując, iżŁ. R.proponował pasażerom kursy pasażerskie na hali przylotów.
Potwierdzeniem przytoczonych powyżej zeznań są nagrania z monitoringu. W odniesieniu do zdarzenia z dnia 2 sierpnia 2016 r. udokumentowany został wyjeżdżający z parkingu pojazd markiM. (...), który użytkowany był przez obwinionego, czemu obwiniony nie zaprzeczał. Co do nagrania odnoszącego się do dnia 8 sierpnia 2016 r. zarejestrowany jest moment, kiedy obwiniony wchodzi na miejsce kierowcy do zaparkowanego na parkingu P-1 pojazdu markiM. (...). Obraz kończy się w chwili włączenia świateł przez kierującego. Mimo, że na obrazie z monitoringu nie jest widoczna ani data ani godzina, to Sąd przyjął w/w daty i godziny, bowiem okoliczności te w żadnym miejscu nie były kwestionowane.
ObwinionemuŁ. R.zostało zarzucone popełnienie wykroczeń zart. 210 ust. 1 pkt 5a ustawy Prawo lotniczew związku z § 2 ust. 1 pkt 6b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 04.09.2012 r.
Przepisart. 210 ust. 1 pkt 5a ustawy Prawo lotniczeprzewiduje odpowiedzialność za niestosowanie się do nakazu lub zakazu zawartego w przepisach porządkowych obowiązujących na lotnisku, wydanych na postawie art. 83a ust. 2 wyżej wskazanej ustawy.
Przepis wskazany we wniosku o ukaranie odsyła do art. 83a ust.1 nakłada na wszystkie osoby znajdujące się na lotnisku obowiązek przestrzegania i stosowania się do nakazów i zakazów zawartych w przepisach porządkowych ustalonych przez zarządzającego lotniskiem w porozumieniu z odpowiednim ministrem.
Powołane wyżej przepisy zostały ustanowione w celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony lotów, a także porządku na lotnisku i adresowane są do wszystkich osób znajdujących się na przedmiotowym terenie. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 lit. b Rozporządzenia, na terenie lotniska zabrania się prowadzenia bez zgody zarządzającego lotniskiem działalności gospodarczej, w tym działalności reklamowej, akwizycyjnej lub innej działalności zarobkowej. Przedmiotem ochrony tejże regulacji jest zapewnienie ochrony podróżnym. Znamię strony podmiotowej zarzucanego obwinionemu wykroczenia z natury rzeczy charakteryzuje się umyślnością, z uwagi na powiązanie go z elementem oświadczenia woli.
W niniejszym stanie faktycznym obwiniony nie kwestionował faktu prowadzenia działalności gospodarczej, bez zgody zarządzającego lotniskiem, jednakże dla kompleksowego wyjaśnienia przedmiotowej sprawy warto przytoczyć definicję działalności gospodarczej. Zgodnie zart. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Definicja ta wskazuje na pewne zasadnicze cechy (zarobkowy charakter – odpłatność, ciągłość oraz zorganizowany sposób wykonywania), które świadczą, iż dane działania uznać należy jako wykonywanie działalności gospodarczej. Wskazać należało również, iż zgodnie z wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 20 grudnia 2012 roku, sygn. akt I ACa 701/02, który w swoim orzeczeniu powołał się na uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 1992 r., sygn. III CZP 64/92 (OSNCP 12/92, poz. 225) „czynności podejmowane przez podmiot gospodarczy wchodzą w zakres jego działalności gospodarczej, gdy pozostają w normalnym, funkcjonalnym związku z tą działalnością, w szczególności podejmowane są w celu realizacji zadań związanych z przedmiotem działalności tego podmiotu”.
Mając na uwadze powyższe rozważania, wskazać należało, iż nie ulega wątpliwości, że działania podejmowane przez obwinionego w dniach wskazanych we wniosku o ukaranie, były związane bezpośrednio z wykonywaną przez niego działalnością gospodarczą z zakresu przewozu osób, którą obwiniony prowadzi w sposób zarobkowy, ciągły oraz zorganizowany.
Analiza przedmiotowego stanu faktycznego nie pozostawia wątpliwości również co do okoliczności, że obwiniony wykonywał swoją działalność z zakresu usług transportowych bez zgody zarządzającego lotniskiem.
Okoliczności powyższe w żadnym miejscu nie były kwestionowane.
Sąd badając niniejszą sprawę nie miał również wątpliwości, iż obwiniony zarzucony mu czyn popełnił na terenie lotniska.
W tym miejscu wskazać należy, iż według definicji zawartej wart. 2 pkt 4 ustawy Prawo lotnicze„lotniskiem jest wydzielony obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni w całości lub w części przeznaczony do wykonywania startów, lądowań i naziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrznych, wraz ze znajdującymi się w jego granicach obiektami i urządzeniami budowlanymi o charakterze trwałym, wpisany do rejestru lotnisk”.
W ocenie Sądu przedstawiony opis zdarzenia pozwolił na jednoznaczne ustalenie, iż obwiniony popełnił zarzucane mu czyny na hali lotniska, zaś informacja dotycząca zmiany granic lotniska była widoczna zarówno na stronie internetowej, jak i na terenieL..
Do informacji dostępnych publicznie, w szczególności do informacji zawartych na stronie internetowej lotniska, odsyłał zaś świadekM. D.NaczelnegoPrzedsiębiorstwa Państwowego (...)– ponadto zeznał, że po zmianie granic lotniska prowadzona była akcja plakatowa.
Jednakże abstrahując od powyższego, pewnym jest, że na stronie internetowej lotniskaC., upubliczniono komunikat informujący, że od dnia 14 czerwca 2016 r., zgodnie z decyzją Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dn. 20.05.2016 r., iż granicaL.C.od strony Terminala została przesunięta – zatem przyjąć należy, iżŁ. R.swoją działalność wykonywał na terenie lotniska.
Z powyższego wynika, iż każdy miał zatem możliwość zapoznania się z granicamiL., a zatem przyjmowanie przezŁ. R.linii obrony, w postaci braku wiedzy na temat zmiany granicy lotniska nie zasługuje na uwzględnienie.
Analiza zebranego materiału dowodowego pozwala na stwierdzenie z pełną stanowczością i w sposób pewny, iż obwiniony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu wykroczeń, nadto - w zamiarze bezpośrednim, który to charakteryzuje się świadomością konieczności popełnienia czynu oraz chęcią jego popełnienia. Obwiniony prowadzi działalność gospodarczą. W swoich wyjaśnieniach powoływał okoliczność, że przeciwko niemu są prowadzone postępowania sądowe. Fakty te pociągają za sobą wniosek, iż znał obowiązujący stan prawny i był świadom bezprawności swoich działań.
W ocenie Sądu zatem przebieg zdarzenia, nie był w sprawie sporny, z relacji wszystkich źródeł dowodowych płynie bowiem wspólna relacja, co do miejsca, przebiegu i skutków zdarzenia. Wszystkie źródła dowodowe wskazują, że obwiniony wykonywał swoją działalność gospodarczą na terenie lotniska.
Zatem wobec powyższego, w oparciu o wiarygodne dowody zebrane w sprawie, można bez żadnych wątpliwości przypisać winę obwinionemu, bowiem w pełni świadomy sposób dopuścił się naruszenia prawa.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu należało uznać obwinionego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, albowiem jego zachowanie wyczerpuje znamiona wykroczenia przewidzianego wart. 210 ust. 1 pkt 5a ustawy Prawo lotniczei § 2 ust. 1 pkt 6b Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 04.09.2012 r. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości w zakresie winyŁ. R., która została udowodniona. Obwiniony jest osobą dorosłą, poczytalną i jako prowadzący własną działalność gospodarczą obowiązaną do przestrzegania przepisów odnoszących się do tej działalności. Obwiniony winien zatem spełniać obowiązki nałożone na niego prawem.
Dokonując wymiaru kary Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary z art. 33 kw. Sąd brał zatem pod uwagę stopień społecznej szkodliwości czynu i cele kary w zakresie społecznego oddziaływania, a także cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma ona osiągnąć w stosunku do obwinionego. Sąd wziął również pod uwagę rodzaj i rozmiar szkód wyrządzonych wykroczeniem, stopień winy i zachowanie obwinionego.
Wykroczenie wskazane wart. 210 ust. 1 pkt 5a ustawy Prawo lotniczezagrożone jest karą grzywny. Orzeczona wobec obwinionego kara grzywny w wysokości 1.000 zł zdaniem Sądu jest odpowiednia do stopnia społecznej szkodliwości czynu obwinionego i stopnia jego zawinienia i stanowić będzie dolegliwość o charakterze represyjno - wychowawczym, zapobiegającym w przyszłości ponownemu łamaniu przez obwinionego porządku prawnego. Sąd jest zdania, iż poprzez orzeczenie względem obwinionego kary grzywny, zrealizowane zostaną tak cele prewencji indywidualnej, która ma na celu przede wszystkim powstrzymanie sprawcy od tego typu zachowań w przyszłości, jak i prewencji generalnej, której zadaniem jest kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa i utwierdzanie jego prawidłowych postaw wobec prawa. Dodać należy, iż w sytuacji, gdy maksymalna sankcja karna za powołane wyżej wykroczenie wynosi 5.000 zł grzywny, kara 1.000 zł grzywny nie jest karą surową, w szczególności przy uwzględnieniu postawy sprawcy jego stosunku do popełnionego wykroczenia. Należy też pamiętać, że wymierzanie kary jeszcze łagodniejszej byłoby zupełnie nieadekwatne do stopnia naruszenia jakiego dopuścił się obwiniony.
Sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w wysokości 120 zł i wymierzył opłatę w wysokości 100 zł na podstawieart. 118 § 1 kpww zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 roku w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia iart. 119 § 1 kpww zw. zart. 3 ust. 1 i art. 21 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.
Zarządzenie: Odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem doręczyć obwinionemu.