Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 1498/17
Data wyroku: 2019-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Bielecka-Gąszcz

Sygn. akt VIII C 1498/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 marca 2019 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia SR Anna Bielecka-Gąszcz
Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zuchora
po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2019 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego weW.
przeciwkoŁ. C.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt VIII C 1498/17

UZASADNIENIE
W dniu 25 maja 2017 roku powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty weW., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanemuŁ. C.powództwo o zasądzenie kwoty 5.874,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że przedmiotowa wierzytelność wynika z umowy bankowej o nr(...)zawartej przez pozwanego w dniu 29 listopada 2008 roku z(...) Bank (...) S.A.Pozwany nie dotrzymał warunków umowy, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. W następstwie powyższego bank wezwał dłużnika do zapłaty kwoty pieniężnej, a następnie w dniu 15 maja 2015 roku zbył wierzytelność wobec pozwanego na rzecz powoda.(pozew 3-5)
W dniu 16 czerwca 2017 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanemu nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VIII Nc 4452/17), który następnie został uchylony w całości, na podstawieart. 5021§ 1 k.p.c., z uwagi na to, że doręczenie nakazu zapłaty nie mogło nastąpić z przyczyn wskazanych wart. 499 pkt 4 k.p.c.– pozwany na stałe zamieszkały w Wielkiej Brytanii.(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 22, informacja k. 26, postanowienie k. 30)
W piśmie procesowym z dnia 23 maja 2018 roku powód podtrzymał powództwo w całości.(pismo procesowe k. 35-36)
Na rozprawie w dniu 29 marca 2019 roku w imieniu powoda jego pełnomocnik nie stawił się – został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy. Pozwany nie stawił się na termin rozprawy, pomimo prawidłowego wezwania, nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, nie złożył w sprawie żadnych wyjaśnień, w tym odpowiedzi na pozew.(protokół rozprawy k. 81)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 29 listopada 2008 roku pozwanyŁ. C.zawarł z(...) Bank (...) S.A.weW.umowę o kredyt nr(...), na mocy której kredytodawca udzielił pozwanemu kredytu w wysokości 3.542,86 zł na zakup towaru w postaci zestawu mebli, który pozwany zobowiązał się spłacić wraz z odsetkami w 20 miesięcznych ratach, płatnych do 29-go dnia każdego miesiąca, począwszy od grudnia 2008 roku. Ostateczny termin spłaty kredytu upływał29 lipca 2010 roku.(kserokopia umowy kredytu k. 37-38, okoliczności bezsporne)
Pozwany nie dotrzymał warunków umowy, wobec czego niespłacona kwota należności głównej stała się wymagalna wraz z kwotą odsetek za opóźnienie w spełnieniu świadczenia. W następstwie powyższego bank wezwał dłużnika do zapłaty kwoty pieniężnej, a następnie w dniu 15 maja 2015 roku zbył wierzytelność wobec pozwanego na rzecz powoda.
W wyciągu z elektronicznego załącznika do umowy sprzedaży wierzytelności zadłużenie pozwanego zostało oznaczone na kwotę 3.542,86 zł z tytułu kapitału, 1.811,17 zł z tytułu odsetek oraz 283,95 zł z tytułu kosztów, a jako jego źródło podano powyższą umowę.(kserokopia umowy przelewu wierzytelności k. 7-11, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji k. 12, okoliczności bezsporne)
W wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego i ewidencji analitycznej nr(...)z dnia 18 maja 2017 roku powód wskazał, że zadłużenie pozwanego wynikające z umowy kredytu nr(...)wynosi według stanu na dzień wystawienia wyciągu 5.874,30 zł.(wyciąg z ksiąg rachunkowych k. 6)
Do dnia wyrokowania pozwany nie uregulował zadłużenia dochodzonego przedmiotowym powództwem.(okoliczność bezsporna)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił jako bezsporny oraz na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie były kwestionowane przez strony.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie, z uwagi na przedawnienie dochodzonego roszczenia.
Z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu (art. 117 § 1 k.c.). Zgodnie zart. 117 § 2 k.c., po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba, że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Należy jednocześnie zaznaczyć, iż od wejścia w życie ustawy nowelizującejKodeks cywilny(ustawa z dnia 28 lipca 1990 roku o zmianieustawy Kodeks cywilny, Dz.U. Nr 55, poz. 321) do dnia 9 lipca 2018 roku (do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, Dz.U. 2018, poz. 1104), Sąd badał zarzut przedawnienia tylko wówczas, jeżeli został zgłoszony przez stronę. Od dnia 9 lipca 2018 roku wszedł w życie przepisart. 117 § 21k.c., zgodnie z którym, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Powyższe oznacza konieczność brania przez Sąd pod uwagę z urzędu przedawnienia roszczenia przy orzekaniu od dnia 9 lipca 2018 roku.
Roszczenie dochodzone niniejszym powództwem bez wątpienia jest roszczeniem majątkowym przysługującym przeciwko konsumentowi, a zgodnie z zasadą ogólną z upływem trzech lat przedawniają się roszczenia – jak w przedmiotowej sprawie – związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jako że pierwotny wierzyciel takową działalność niewątpliwie prowadził (art. 118 k.c.). Początkiem biegu terminu przedawnienia jest chwila wymagalności roszczenia. Pozwany zobowiązał się spłacić kredyt wraz z odsetkami w 20 miesięcznych ratach, płatnych do 29-go dnia każdego miesiąca, począwszy od grudnia 2008 roku, zaś ostateczny termin spłaty kredytu upływał 29 lipca 2010 roku. Zadłużenie pozwanego było zatem wymagalne najpóźniej w dniu 30 lipca 2010 roku. W dacie wytoczenia powództwa – 25 maja 2017 roku – roszczenie powoda było zatem niewątpliwie przedawnione. W świetle przepisów regulujących przerwanie i zawieszenie biegu terminu przedawnienia, stwierdzić należy, że w okresie 3 lat od momentu rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia, nie doszło do przerwania ani zawieszenia tego terminu w stosunku do powoda – powód nie wykazał, by takie przerwanie lub zawieszenie miało miejsce. Nawet gdyby pierwotny wierzyciel wystawił przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny i na jego podstawie prowadził przeciwko dłużnikowi postępowanie egzekucyjne (czego powód nie twierdził), to zgodnie z ugruntowanym w judykaturze poglądem, nabywca wierzytelności niebędący bankiem nie może powoływać się na przerwę biegu przedawnienia spowodowaną wszczęciem postępowania egzekucyjnego na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności (por. m.in. uchwała SN z dnia 29 czerwca 2016 roku, III CZP 29/16, Biul. SN 2016/6).
W przedmiotowej sprawie, powód nie wykazał, aby pozwany zrzekł się korzystania z zarzutu przedawnienia. Nie sposób także uznać by względy słuszności wymagały nieuwzględnienia w przedmiotowej sprawie upływu terminu przedawnienia, zgodnie zart. 1171§ 1 i 2 k.c.W sprawie nie stwierdzono by zachodziły jakiekolwiek wyjątkowe okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego, w tym nie stwierdzono by miał na to jakikolwiek wpływ sam zobowiązany.
Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w całości.