Sąd Rejonowy w Rybniku
V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: V P 570/18
Data wyroku: 2020-08-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Sakwicka, Sędzia Sonia Lasota-Zawisza, Anna Owczorz-Ćwiękała
Słowa kluczowe: Odszkodowanie za bezprawne rozwiązanie stosunku pracy
Podstawa prawna: art. 50 § 3 i 4, art. 41, art. 30 ust. 4  ustawy z dnia 26 czerwca 1974 Kodeks pracy (Dz. U. z 2018r. poz. 917 ze zm.), art. 25 § 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018r. poz. 994 ze zm.), art. 6 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018r. poz. 1025 ze zm.)
Teza: nietezowane

Sygn. akt VP 570/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
18 sierpnia 2020 roku
Sąd Rejonowy / Okręgowy w RybnikuV Wydział
Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia Sonia Lasota-Zawisza
Sędziowie
Ławnicy:   Anna Owczorz-Ćwiękała, Jolanta Sakwicka
Protokolant:  sekr. sądowy Izabela Niedobecka-Kępa
przy udziale    ./.
po rozpoznaniu 18 sierpnia 2020 roku w Rybniku
sprawy z powództwaA. R. (1)
przeciwko(...) Spółka JawnawR.
o odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę

1
zasądza od pozwanej(...) Spółka JawnawR.na rzecz powódkiA. R. (1)kwotę 11.542,32 zł (jedenaście tysięcy pięćset czterdzieści dwa złote 32/100) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 5 października 2018 roku,

2
oddala powództwo w pozostałym zakresie,

3
wyrokowi w pkt 1 co do kwoty 3.847,44 zł (trzy tysiące osiemset czterdzieści siedem złotych 44/100) nadaje rygor natychmiastowej wykonalności,

4
nakazuje pobranie od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa ( Sądu Rejonowego w Rybniku ) kwoty 578 zł (pięćset siedemdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Sędzia Sonia Lasota-Zawisza
Anna Owczorz-Ćwiękała       Jolanta Sakwicka
Sygn. akt V P 570/18

UZASADNIENIE
PowódkaA. R. (1)wniosła przeciwko(...) Spółce JawnejwR.pozew o zasądzenie na jej rzecz kwoty 13 500 zł tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem. W uzasadnieniu wskazała, że otrzymała od pracodawcy oświadczenie o wypowiedzeniu umowy o pracę gdy przebywała na urlopie. Nadto, powódka zaznaczyła, że mimo, iż pełniła funkcję radnej, rozwiązanie stosunku pracy nie zostało poprzedzone uzyskaniem zgody Rady MiastaR.. Powódka podniosła także, że w jej ocenie powodem wypowiedzenia była jej działalność publiczna. Powódka wskazała, że niezadowolenie pracodawcy budziło zarejestrowanie przez nią komitetu wyborczego w ramach wyborów samorządowych bez uprzedniej, wyraźnej zgody pozwanej. Powódka zaakcentowała, że przyczyna rozwiązania stosunku pracy związana z jej działalnością polityczną, została jej podana przez przedstawiciela pozwanej ustnie przy wręczaniu wypowiedzenia. Dodatkowo zaznaczyła, że innej pracownicy pozwanej, która zgodziła się pełnić w jej komitecie wyborczym funkcję pełnomocnika finansowego, również zostało złożone wypowiedzenie umowy o pracę.
vide: k.3-9
W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalanie powództwa oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazała, że roszczenie powódki jest całkowicie bezpodstawne mając na uwadze, że podczas rozmowy kwalifikacyjnej powódka zapewniała, że bez konsultacji z pracodawcą nie będzie prowadzić działalności, która by w jakikolwiek sposób kolidowała z zatrudnieniem u pozwanej. Wobec złamania powyższej obietnicy, pozwana bezpowrotnie utraciła zaufanie do powódki, co w ocenie pozwanej stanowiło jedyną przyczynę rozwiązania stosunku pracy. Pozwana wyraźnie zaznaczyła, że decyzja o rozwiązaniu z powódką umowy o pracę nie miała żadnego związku z przekonaniami politycznymi powódki. Pozwana dodała, że powódka była obecna w pracy podczas wręczania jej wypowiedzenia, co potwierdza podpisana przez nią lista obecności. Jednocześnie pozwana wskazała, że w trakcie nawiązania stosunku pracy ani podczas zatrudnienia, powódka nie informowała przełożonych, że pełni funkcję radnej miejskiej. Nadto, pozwana zaznaczyła, że powódka nie złożyła w tym przedmiocie stosownego oświadczenia do akt osobowych. Wobec powyższego, pozwana wskazała, że do czasu doręczenia odpisu pozwu w niniejszej sprawie, nie miała wiedzy o tym, że powódka jest radną.
vide: 42-45
Na rozprawie 26 lutego 2019 roku, powódka oświadczyła, iż zgadza się z wyliczeniem średniego miesięcznego wynagrodzenia.
vide: k.135v.
W piśmie z 5 czerwca 2019 roku powódka ostatecznie sprecyzowała żądanie w ten sposób, że domaga się zasądzenia od pozwanej na jej rzecz kwoty 11 542,32 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od 4 października 2018 roku.
vide: k.150-151
Sąd ustalił co następuje:
8 maja 2017 roku powódkaA. R. (1)zawarła z pozwaną(...) Spółką Jawnąz siedzibą wR.umowę o pracę na mocy której została zatrudniona na stanowisku koordynatora ds. zatrudnienia na okres próbny od 8 maja 2017 roku do 7 sierpnia 2017 roku. Następnie, 6 sierpnia 2017 roku strony zawarły umowę o pracę na czas określony. Zgodnie z treścią umowy, powódka miała kontynuować pracę w pełnym wymiarze czasu pracy na dotychczas zajmowanym stanowisku w okresie od 7 sierpnia 2017 roku do 31 lipca 2019 roku.
Dowód: akta osobowe powódki: umowa o pracę zawarta 8.05.2017r., umowa o pracę zawarta 6.08.2017r., świadectwo pracy
Średnie miesięczne wynagrodzenie powódki obliczone jako ekwiwalent za urlop wynosiło 3 847,44 zł.
Dowód: zaświadczenie o wynagrodzeniu k.60.
Powódka przebywała na urlopie wypoczynkowym od końca sierpnia 2018 roku. W trakcie urlopu powódka opracowywała gazetkę(...). Urlop miał planowo trwać do 7 września 2018 roku.
Na początku sierpnia 2018 roku przełożony powódki –Ł. P.przebywał wraz inną pracownicą pozwanejA. M.na wyjeździe służbowym wB..
Dowód: zeznania świadkaA. M.k.190-191, zeznania świadkaD. R., k. 215-216
24 sierpnia 2018 roku Komisarz Wyborczy wB.III wydał postanowienie w sprawie przyjęcia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego wyborców pod nazwą KOMITET WYBORCZY WYBORCÓWA. R. (1)w celu zgłaszania kandydatów na radnych w wyborach organów jednostek samorządu terytorialnego zarządzonych na dzień 21 października 2018 roku.
W przeprowadzonych w 2018 roku wyborach, powódka została wybrana ponownie radną. Funkcję prezydenta objąłD. P..
Dowód: potwierdzenie złożenia zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego k.22-23, postanowienie komisarza wyborczego z 24.08.2018r. k.24, protokół z wyborów do rady miasta sporządzony 22.10.2018r. k.124-128, protokoły z wyborów prezydenckich z 2018r. k. 121-123 i k. 129-131
5 września 2018 roku powódka nie świadczyła pracy na rzecz pozwanej. 5 września 2018 roku powódka otrzymała telefoniczną informację od jednej z pracownic pozwanejA. M., że ma się stawić w pracy o godz. 14:00. Po przybyciu w ww. dniu, powódka została poproszona wraz z inną pracownicąJ. K.do gabinetuŁ. P..Ł. P.wręczył powódce pismo datowane na 5 września 2018 roku będące oświadczeniem o rozwiązaniu umowy o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia, który upłynie 31 października 2018 roku. Przy wręczaniu wypowiedzenia,Ł. P.powoływał się ustnie na utratę zaufania wobec powódki. Podczas spotkania powódka podpisała złożone jej wypowiedzenie oraz wniosek urlopowy o wykorzystanie pozostającej jej części urlopu wypoczynkowego. Z prowadzonej przez pozwaną ewidencji czasu pracy wynikało, że 5 września 2018 roku powódka była obecna w pracy.
Pismem z 5 września 2018 roku pozwana rozwiązała umowę o pracę zawartą zJ. K.z zachowaniem okresu wypowiedzenia, który upłynął 21 września 2018 roku.J. K.pełniła funkcję pełnomocnika finansowego w komitecie wyborczym powódki.
Za pomocą wewnętrznego komunikatora funkcjonującego u pozwanej, poprzez wiadomości sms albo używając wewnętrznego programu, powódka zgłaszałaŁ. P.chęć wykorzystania urlopu wypoczynkowego, a następnie składała formalny wniosek na piśmie kierownikowi biuraA. R. (2). W dniach w którychŁ. P.przebywał w siedzibie pozwanej, powódka zgłaszała mu osobiście terminy, które zostały wyznaczone na posiedzenia Komisji Rady MiastaR.albo sesje Rady MiastaR..Ł. P.nie sprzeciwił się uczestniczeniu przez powódkę będącą radną w pracach Komisji i sesjach Rady Miasta oraz wyrażał zgodę na związane z powyższymi obowiązkami wyjścia powódki w godzinach pracy średnio 2-3 razy w miesiącu. Praktyką stosowaną przez pracowników pozwanej, było wpisywanie informacji o dłuższych urlopach do kalendarza wiszącego na ścianie, tak by skoordynować pracę wszystkich pracowników. Początkiem 2018 roku, u pozwanej zaczął funkcjonować wewnętrzny program CRM(...). W programie można było odnotowywać m.in. nieobecności pracowników. Do programu CRM(...)powódka została zarejestrowana od kwietnia 2018 roku. Przekazanie poszczególnych modułów programu do testów zakończyło się w lipcu 2019 roku. Ww. program zastąpił wcześniejszy, wadliwy program(...). Powódka prowadziła indywidualne listy obecności, w których odnotowywała rzeczywiste godziny pracy.
Dowód: akta osobowe powódki: wypowiedzenie umowy o pracę z 5.09.2018r., listy obecności; wypowiedzenie umowy o pracęJ. K.z 5.09.2018r. k. 144. pismo z 12.03.2019r. odnośnie programu komputerowego k.145, wydruk sporządzonego 17.04.2019r. zrzutu ekranu logowania do kalendarza wewnętrznego obowiązującego u pozwanej, k.181, wydruki zrzutów z ekranu z wewnętrznej korespondencji prowadzonej pomiędzy pracownikami zatrudnionym u pozwanej k.174-180 i k.253-256, zeznania świadkaJ. K.188v.-190, zeznana świadkaA. M.k.190-191, zeznania świadkaD. S.k.191-192v, zeznania świadkaD. R.k.215-216, przesłuchanie powódki k. 216-217v., przesłuchanie w imieniu pozwanejŁ. P.k.217v.-218v., listy płac powódki wraz z potwierdzeniami przelewu k. 225-230, prośba powódki o przekazywaniu środków drogą pocztową k.231, pismo z 20.12.2019r. odnośnie programu CRM k.232, kopie list obecności prowadzonych indywidualnie przez powódkę za okres od maja 2017 roku do stycznia 2018 roku k. 241-249, zawiadomienia o terminach posiedzeń sądowych k.250-252, oryginały list obecności prowadzonych indywidualnie przez powódkę za okres od maja 2017 roku do stycznia 2018 roku k.278-286
W okresie od 6 września 2018 roku do 18 września 2018 roku powódka przebywała na urlopie wypoczynkowym. Następnie, w okresie od 19 września 2018 roku do 31 października 2018 roku pozwana zwolniła powódkę z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia.
Dowód: akta osobowe powódki: pismo z 5.09.2018r. dotyczące zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy; wnioski urlopowe k.66-68
Przed rozpoczęciem pracy na rzecz pozwanej, powódka była zaangażowana w działalność polityczną i sprawowała mandat radnej. Spór polityczny powódki z poprzednim prezydentem MiastaR.–M. L.był powszechnie znany. Fakt sprawowania przez powódkę mandatu radnego był wiadomy innym pracownikom pozwanej.Ł. P.będący z zawodu politologiem, interesował się działalnością polityczną i również wiedział, że powódka jest radną.
Dowód: informacje w mediach k.16-21, k. 109-120, wydruku zrzutów z ekranu w wewnętrznej korespondencji prowadzonej pomiędzy pracownikami zatrudnionym u pozwanej. k.174-180, zeznania świadkaJ. K.188v.-190, zeznana świadkaA. M.k.190-191, zeznania świadkaD. S.k.191-192v, zeznania świadkaD. R.k.215-216, przesłuchanie powódki k. 216-217v.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci w/w dokumentów, a także w oparciu o zeznania świadków oraz przesłuchanie powódki, które wraz z pozostałymi dowodami tworzyły spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy. Sąd wziął pod uwagę dowód z przesłuchania przedstawiciela pozwanejŁ. P.w ograniczonym zakresie. Sąd nie dał wiary pozwanej w zakresie w jakim twierdziła, że 5 września 2018 roku powódka była obecna w pracy oraz, że nie wiedziała, że powódka jest osobą aktywną publicznie i sprawuje mandat radnej. W tym zakresie twierdzenia pozwanej stoją w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a w szczególności z zeznaniami wszystkich powołanych w sprawie świadków. Sąd nie dał wiary dowodowi z oryginału list obecności z uwagi na brak rzetelności w ich prowadzeniu. Sąd oddalił wniosek o uzupełniające przesłuchanie stron, bowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do wydania przez sąd wyroku, a kolejne przesłuchanie stron zmierzałoby jedynie do przewlekania postępowania i nie wniosłoby nic nowego do sprawy gdyż strony był już przesłuchane na okoliczności, które podnosiła powódka wnosząc o uzupełniając przesłuchanie stron.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z treściąart. 50 § 3 ustawy Kodeks Pracy z 26 czerwca 1974 roku(Dz. U. z 2018r. poz. 917 ze zm.)jeżeli wypowiedzenie umowy o pracę zawartej na czas określony nastąpiło z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu takiej umowy, pracownikowi przysługuje wyłączenie odszkodowanie. Odszkodowanie, o którym mowa w§ 3, przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do upływu którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za 3 miesiące (§ 4)
Z kolei w myśl zart. 25 § 2 ustawy z dnia 8 marca 1990r.o samorządzie gminnym(Dz. U. z 2018r. poz. 994 ze zm.)rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu.
Zgodnie z powyższym, rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej akceptacji rady lub sejmiku województwa, którego jest on członkiem. Szczególna ochrona etatu radnego powstaje z chwilą jego wyboru, a kończy się z upływem kadencji na którą go powołano, chyba że wcześniej utraci mandat. Zatem, nawiązanie każdego stosunku pracy przez radnego, oznacza z mocy praca stosowanie przepisów samorządowych dotyczących szczególnej ochrony. Pogląd ten potwierdził również Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z 24 listopada 1999r.(uchwała 7 sędziów z 24.11.1992r. sygn. akt I PZP 55/92).
Wobec faktu, iż powódka była radną, obejmowała ją szczególna ochrona. Zatem, biorąc pod uwagę brak zgody Rady MiastaR.na rozwiązanie stosunku pracy, złożone powódce wypowiedzenie umowy o pracę było niewątpliwie nieprawidłowe, niezgodne z prawem.
Z kolei podnoszony przez pozwaną argument jakoby nie wiedziała o tym, iż powódka pełniła funkcję radnej jest nieuzasadniony i nie znajduje potwierdzenia w materiale dowodowym. Powódka od wielu lat jest osobą zaangażowaną w działalność publiczną miastaR.. Fakt sprawowania przez powódkę mandatu było powszechnie wiadomy pracownikom pozwanej. Nieobecności związane z koniecznością udziału w komisjach czy sesjach Rady Miasta, powódka zwykle zgłaszała przełożonemu –Ł. P.osobiście. Co więcej,Ł. P., co sam przyznał, wyrażał zgodę na nieobecności powódki w związku z koniecznością udziału w posiedzeniach. Na uwagę zasługuje również fakt, iżŁ. P.jest z zawodu politologiem, a zeznania świadków wskazują, że interesował się polityką. Nielogicznym i sprzecznym z zasadami współżycia społecznego byłoby zatem przyjęcie, iżŁ. P.akceptował nieobecności powódki nie wiedząc, że jest radną. Wobec tego nie sposób przyjąć, że pozwana nie miała wiedzy o sprawowaniu przez powódkę mandatu radnej.
W myślart. 41 k.p.pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.
W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zeznania wszystkich powołanych w sprawie świadków dowodzą, że 5 września 2018 roku powódka nie świadczyła pracy. Powyższe wynika w szczególności z zeznań świadkówA. M.orazJ. K., które wyraźnie wskazały, że powódka pojawiła się w pracy dopiero po jej telefonicznym wezwaniu.
Sąd zaznacza, że powódka nie miała obowiązku składać wniosku o urlop w wewnętrznym programie funkcjonującym u pozwanej. Co więcej, sama powódka nie dążyła do wykazania swej obecności w pracy 5 września 2018 roku złożeniem wniosku w ww. programie. Wobec tego, niezrozumiała jest dla Sądu prezentowana przez stronę pozwaną argumentacja opierająca się na tym, że funkcjonujący do 2018 roku program był wadliwy, a zastępujący go program przeszedł wszystkie testy dopiero w 2019 roku. Jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe, praktyką stosowaną u pozwanej było początkowe otrzymanie zgody na urlop od przełożonego - w przypadku powódki odŁ. P., a następnie złożenie formalnego wniosku do kierownika. Opcjonalne było zgłoszenie nieobecności w programie wewnętrznym. U pozwanej obowiązywały również listy obecności, a powódka prowadziła także indywidualną ewidencję czasu pracy. W ocenie Sądu dowód z oryginałów list obecności był nierzetelny i nie korespondował z rzeczywistymi okresami urlopowymi powódki, tym samym był dla Sądu niewiarygodny. W toku postępowania ustalono, że 5 września 2018 roku powódka podpisała przedłożone jej dokumenty dotyczące wypowiedzenia umowy oraz wnioski urlopowe. Powódce dano również do podpisania ewidencję czasu pracy za wrzesień. Jak wynika z zeznań świadkaD. S., powódka od rana nie świadczyła pracy ale przedłożono jej listę obecności, bo w pracy miała być i wszystkie dokumenty miały się zgadzać. W ocenie Sądu, powódka przy podpisywaniu dokumentów mogła omyłkowo, czemu sama powódka nie zaprzecza, podpisać obecność w pracy 5 września 2018 roku. Co więcej, analiza prowadzonej przez pracodawcę ewidencji czasu pracy prowadzi do wniosku, iż listy obecności nie zawsze były uzupełniane prawidłowo. W oryginałach list obecności, nie jest np. odnotowany planowany przez powódkę udział w posiedzeniach Sądu w dniach 7.06.2018r., 20.07.2017r., 6.12.2017r. Co więcejD. S.(prywatnie szwagierkaŁ. P.) odpowiedzialna u pozwanej za sprawy kadrowe zeznała, że pracownicy podpisują listę obecności chociaż są na urlopie. Wskazała również, że w 2018r. było tak, że pracownicy w ciągu roku mieli teczki z listami obecności i wnioskami urlopowymi u siebie, a po roku było to przekazywane do kadrowej. Sąd zwraca uwagę, iż to na pracodawcy ciąży obowiązek prowadzenia prawidłowej ewidencji czasu pracy pracowników, która odzwierciedla rzeczywistą ilość godzin pracy. Zaniedbania w tym zakresie nie mogą wywołać negatywnych skutków wobec pracowników. Wobec tego, powyższy dokument w żaden sposób nie dowodzi, że powódka w dniu wręczania jej wypowiedzenia była w pracy obecna.
W ocenie sądu zupełnie nieracjonalny jest argument mający potwierdzać obecność powódki w pracy 5 września 2018 roku opierający się na twierdzeniu pozwanej, iż w momencie wejściaŁ. P.do siedziby pozwanej, powódka już czekała na niego w pokoju. Powyższe w żaden sposób nie dowodzi, że powódka była obecna w pracy od rana zgodnie z ustalonym harmonogramem godzin pracy.
W ocenie Sądu pozwana nie podołała w świetleart. 6 k.c.w zw. zart. 232 k.p.cspoczywającemu na niej ciężarowi uwodnienia, iż oświadczenie o wypowiedzeniu umowy złożone powódce nie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa. W toku całego postępowania nie został przedstawiony żaden dowód, który jednoznacznie wskazywałby, że powódka była obecna w pracy 5 września 2018 roku. Z kolei zeznania świadków są jasne, logiczne i konsekwentne oraz znajdują oparcie w pozostałym materiale dowodowym, a także zostały potwierdzone podczas przesłuchania powódki, która nie kwestionowała przybycia do siedziby pozwanej ale konsekwentnie twierdziła, iż w tym dniu przebywała na urlopie.
Sąd zwraca też uwagę, że zgodnie z treściąart. 30 ust. 4 k.p.w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy. Z powyższego wynika, iż wymóg podania przez pracodawcę przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie umowy o pracę dotyczy tylko i wyłącznie wypowiadania umów o pracę na czas nieokreślony bądź rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Żaden przepiskodeksu pracynie nakłada na pracodawcę wskazania przyczyny wypowiedzenia przy umowie na czas określony. Oznacza to, że pracodawca nie miał prawnego obowiązku wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony, zaś Sąd rozpoznający sprawę nie był uprawniony do weryfikowania zasadności wypowiedzenia.
Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne i prawne, Sąd na podstawie przywołanych przepisów w pkt 1 wyroku zasądził od pozwanej(...) Spółka JawnawR.na rzecz powódkiA. R. (1)kwotę 11 542,32 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 5 października 2018 roku. Przy czym o odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 481 k.c.zasądzając je od dnia następującego po dniu doręczeniu pozwu. Tym samym Sąd nie uznał żądania o zapłatę odsetek od dnia doręczenia pozwu i w pkt 2 wyroku oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
W pkt 3 wyroku Sąd zgodnie zart. 4772§ 1 zd. 1 k.p.c.nadał wyrokowi w pkt 1 co do kwoty 3 847,44 zł rygor natychmiastowej wykonalności.
Na podstawieart. 113 ust. 1w zw. zart. 97 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z 28 lipca 2005 rokuSąd w pkt 4 wyroku nakazał pobranie od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa (Sądu Rejonowego w Rybniku) kwoty 578 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych (5% z 11 542 zł).