Sąd Rejonowy w Otwocku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1004/17
Data wyroku: 2020-10-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Anna Sereda
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 177§1 kk

Sygn. akt(...)

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 08 października 2020 roku
Sąd Rejonowy w Otwocku w Wydziale II Karnym w składzie :
Przewodniczący:  SSR Anna Sereda
Protokolant:   Katarzyna Kaźmierczak
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Otwocku – Roberta Pyszniaka
po rozpoznaniu w dniach 14 sierpnia 2018 roku, 09 października 2018 roku, 07 marca 2019 roku, 02 kwietnia 2019 roku, 12 września 2019 roku, 25 czerwca 2020 roku i 24 września 2020 roku
sprawyŁ. C., s.K.iK.zd.Ś.,ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że w dniu 31 grudnia 2013 r. wO.naulicy (...)woj.(...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 23 ust. 1 punkt 3„Prawa o Ruchu Drogowym” w ten sposób, że kierując samochodem markiM. (...)nr rej. (...), na skutek nie zachowania szczególnej ostrożności, oraz nie upewnienia się czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda lub inny uczestnik ruchu, podczas wykonywania manewru cofania przyulicy (...)potrącił piesząJ. W., która przechodziła za pojazdem, w wyniku czegoJ. W.upadła i doznała obrażeń ciała w postaci złamania wyrostka łokciowego kości łokciowej lewej, powodujących rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu w rozumieniuart. 157 § 1 kk
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk

orzeka:

1
na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkpostępowanie karne wobec oskarżonegoŁ. C.warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

2
na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 49 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkorzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł. (pięćset złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr.M. Ś.wynagrodzenie w kwocie 1136,52 zł. (tysiąc sto trzydzieści sześć złotych 52/100) w tym 23 % podatku VAT w kwocie 212,52 zł. (dwieście dwanaście złotych 52/100) tytułem nie opłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu;

4
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych obciążając wydatkami Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

(...)

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

Ł. C.

W dniu 31 grudnia 2013 r. wO.naulicy (...)woj.(...), nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, określone wart. 23 ust. 1 punkt 3„Prawa o Ruchu Drogowym” w ten sposób, że kierując samochodem markiM. (...)nr rej. (...), na skutek nie zachowania szczególnej ostrożności, oraz nie upewnienia się czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda lub inny uczestnik ruchu, podczas wykonywania manewru cofania przyulicy (...)potrącił piesząJ. W., która przechodziła za pojazdem, w wyniku czegoJ. W.upadła i doznała obrażeń ciała w postaci złamania wyrostka łokciowego kości łokciowej lewej, powodujących rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu w rozumieniuart. 157 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 31 grudnia 2013 rokuJ. W.udała się do przychodni naulicy (...)wO., aby odebrać receptę dla swojego syna.

zeznania świadkaJ. W.

k. 22-23, k. 56, k. 183-185, k. 206v

zeznania świadkaW. W.

k. 185, k. 354-355

zeznania świadkaB. B.

k. 380-381

zeznania świadkaR. K.

k. 189-190, k. 409

ustna opinia biegłego psychologa

k. 185-186

W czasie kiedyJ. W.przebywała w przychodni, kurierfirmy (...)– oskarżonyŁ. C., poruszający się samochodem markiM. (...)nr rej. (...)doręczał przesyłki. Po ich doręczeniu wsiadł do samochodu zaparkowanego w bocznej uliczce tyłem doulicy (...), uruchomił silnik pojazdu i wypełnił dokumenty.

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. C.

k. 157, k. 352-353

Po wyjściu z przychodni około godziny 10:55J. W.widziała stojący samochód kuriera, zaśŁ. C.dostrzegł pokrzywdzoną, która schodziła ze schodów przychodni.

zeznania świadkaJ. W.

k. 22-23, k. 56, k. 183-185, k. 206v

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. C.

k. 157, k. k. 352-353

zeznania świadkaR. K.

k. 189-190, k. 409

ustna opinia biegłego psychologa

k. k. 185-186

J. W.po zejściu ze schodów, kierowała się w stronę swojego miejsca zamieszkania, idąc chodnikiem wzdłużulicy (...)w kierunkuulicy (...). Poruszała się bardzo wolno i ostrożnie z uwagi na swój wiek i stan zdrowia.

zeznania świadkaJ. W.

k. 22-23, k. 56, k. 183-185, k. 206v

zeznania świadkaR. K.

k. 189-190, k. 409

opinia biegłej z zakresu chorób wewnętrznych i endokrynologii

k. 430

ustna opinia biegłego psychologa

k. k. 185-186

W czasie kiedyJ. W.przechodziła chodnikiem za stojącym samochodem oskarżonego, oskarżonyŁ. C.bardzo powoli zaczął cofać. Pokrzywdzona zaczęła krzyczeć do oskarżonego aby się zatrzymał, jednakże bezskutecznie.

zeznania świadkaJ. W.

k. 22-23, k. 56, k. 183-185, k. 206v

zeznania świadkaA. C.

k. 189, k. 399-400

notatka urzędowa

k. 1

zeznania świadkaR. K.

k. 189-190, k. 409

ustna opinia biegłego psychologa

k. 185-186

Cofając samochodem markiM. (...)nr rej. (...)oskarżonyŁ. C.potrącił przechodzącą za samochodemJ. W., która w wyniku potrącenia upadła uderzając lewą ręką oraz lewą stroną głowy o jezdnię.

zeznania świadkaJ. W.

k. 22-23, k. 56, k. 183-185, k. 206v

protokół oględzin samochodu

k. 5-6

opinia biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych i medycyny sądowej

k. 504-518

zeznania świadkaW. W.

k. 185, k. 354-355

zeznania świadkaI. K.

k. 378-379

zeznania świadkaZ. K.

k. 218, k. 379-380

zeznania świadkaB. B.

k. 380-381

zeznania świadkaU. B.

k. 190, k. 355

zeznania świadkaR. K.

k. 189-190, k. 409

ustna opinia biegłego psychologa

k. 185-186

Ł. C.zatrzymał samochód, wezwał na miejsce karetkę pogotowia oraz policję.

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. C.

k. 157, k. 352-353

W czasie wypadku zarówno oskarżonyŁ. C.jak i pokrzywdzonaJ. W.byli trzeźwi.

protokół badania stanu trzeźwości oskarżonegoŁ. C.

k. 3

protokół badania stanu trzeźwości pokrzywdzonejJ. W.

k. 2

świadectwo wzorcowania

k. 4

W czasie wypadku panowały dobre warunki pogodowe. Do wypadku doszło w porze dziennej, przy niewielkim zachmurzeniu, nie było opadów deszczu ani śniegu.

protokół oględzin miejsca wypadku

k. 7-8

W wyniku wypadku pokrzywdzonaJ. W.doznała obrażeń ciała w postaci złamania wyrostka łokciowego kości łokciowej lewej, powodujących rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu w rozumieniuart. 157 § 1 kk

dokumentacja medyczna pokrzywdzonejJ. W.

k. 25-27, 57-87, k. 122, k. 168, k. 364-366,

opinia biegłego chirurga

k. 31, k. 51, k. 90-91,

opinia biegłych z zakresu ruchu drogowego i medycyny sądowej

k. 504-518

OskarżonyŁ. C.nie był dotychczas karany.

Informacja zK.dotycząca oskarżonego

k. 540

Oskarżony nie figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.

Informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego

k. 501-503

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

------------------------

----------------------------------------------------------------------------------

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

------------------------------------------------------------------------------

---------------------------

------------

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. C.

Sąd uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego poza tym ich fragmentem, w którym wskazał, że nie cofał samochodem i nie potrącił pieszejJ. W.. W części uznanej przez sąd za wiarygodną wyjaśnienia oskarżonego są spójne i logiczne.

zeznania świadkaJ. W.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka złożonym w toku postępowania przygotowawczego, albowiem są one spójne, logiczne i konsekwentne, a nadto przedstawionej przez świadka wersji przebiegu zdarzenia nie wykluczyła opinia biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych i medycyny sądowej, a wręcz biegli wskazali, że wersja zdarzenia przestawiona przez pokrzywdzoną jest bardziej prawdopodobna niż wersja zdarzenia przedstawiona przez oskarżonego. Należy podkreślić, że składając dwukrotnie zeznania w postępowaniu przygotowawczym, pokrzywdzona za każdym razem konsekwentnie wskazywała, że została uderzona przez samochód. Co prawda w czasie wypadku i w czasie składania zeznań w postępowaniu przygotowawczym pokrzywdzona była już osobą w bardzo podeszłym wieku, obarczoną różnymi schorzeniami, niemniej jej stan zdrowia psychofizycznego pozwalał na właściwe postrzeganie i odtworzenie przebiegu zdarzenia i złożenie w pełni logicznej i spójnej relacji. Należy mieć na uwadze, że w okresie tymJ. W.pomimo swojego wieku opiekowała się synem po udarze, do którego jeździła autobusem zawożąc mu posiłki, odbierała dla niego recepty na leki. Podkreślenia wymaga też fakt, że jak wynika z dokumentacji medycznej dotyczącej pokrzywdzonej, bezpośrednio po wypadku była ona badana przez neurologa, który nie stwierdził u niej zaburzeń świadomości, ani też uszkodzenia Ośrodkowego Układu Nerwowego, zaś w czasie badaniaJ. W.pozostawała w dobrym słowno-logicznym kontakcie.

zeznania świadkaW. W.

Sąd uznał zeznania świadka za w pełni wiarygodne, gdyż są one spójne, logiczne i konsekwentne, a nadto znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części zeznań pokrzywdzonejJ. W.i w zeznaniach świadkaU. B.. Świadek nie był obecny na miejscu zdarzenia, wiedzę o jego przebiegu posiadał z relacji pokrzywdzonej. W swoich zeznaniach świadek odniósł się również do stanu zdrowia pokrzywdzonej zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak też podczas pierwszego postępowania sądowego prowadzonego w niniejszej sprawie, wskazując że na przestrzeni trzech lat stan zdrowia pokrzywdzonej znacznie się pogorszył.

zeznania świadkaU. B.

Zeznania świadka w całości zasługują na wiarę, bowiem są spójne, logiczne i konsekwentne, znajdują potwierdzenie w wiarygodnej części zeznań pokrzywdzonej oraz w zeznaniach świadkaW. W.. Podobnie jak ten ostatni, świadek nie była obecna na miejscu przedmiotowego wypadku drogowego, a wiedzę o jego przebiegu posiadała od swojej babci - pokrzywdzonejJ. W.. Z relacji świadka, która uczestniczyła w przesłuchaniu pokrzywdzonej w toku postępowania przygotowawczego wynika, że z racji wieku pokrzywdzonej oraz z powodu problemów ze słuchem powtarzała jej pytania zadawane przez funkcjonariusza policji.J. W.cały czas podczas przesłuchania, jak też rozmowy z wnuczką o wypadku konsekwentnie powtarzała, że została potrącona przez samochód i w wyniku tego potrącenia upadła.

zeznania świadkaZ. K.

Sąd uznał zeznania świadka za wiarygodne w całości, bowiem są one logiczne, spójne i konsekwentne. Świadek ten jako funkcjonariusz policji prowadził postępowanie w sprawie wypadku z udziałem pokrzywdzonej, w tym przesłuchiwał ją w toku postępowania przygotowawczego. Świadek wskazał, że pomimo, iż pokrzywdzona była osobą w podeszłym wieku to wypowiadała się w sposób jasny i logiczny.

zeznania świadkaI. K.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka, gdyż są one spójne, logiczne i konsekwentne. Świadek będąc funkcjonariuszem policji w ramach wykonywanych czynności rozmawiał z uczestnikami przedmiotowego zdarzenia, ustalając jego przebieg.

zeznania świadkaA. C.

Zeznania świadka w całości zasługują na wiarę, bowiem są konsekwentne, spójne i logiczne. Świadek jako funkcjonariusz policji był obecny na miejscu przedmiotowego zdarzenia, rozmawiał z jego uczestnikami, i jak wskazał to od oskarżonego dowiedział się, że doszło do potrącania pokrzywdzonej.

zeznania świadkaB. B.

Zeznania świadka zasługują na wiarę, aczkolwiek świadek nie pamiętała już okoliczności związanych z przedmiotowym wypadkiem. Wskazała jednak, że pokrzywdzonaJ. W.nie była pacjentką przychodni przyul. (...)wO., lecz przychodziła do niej po recepty dla swojego syna. Z zeznań świadka wynika, że pokrzywdzona w dniu wypadku była osobą samodzielną.

zeznania świadkaR. K.

Sąd w całości dał wiarę zeznaniom świadka, gdyż są one spójne, logiczne i konsekwentne. Świadek ten jako funkcjonariusz policji w toku postępowania przygotowawczego przesłuchiwał pokrzywdzoną, której z racji jej podeszłego wieku towarzyszyła wnuczkaU. B..

ustna opinia biegłego psychologa

Sąd uznał opinię biegłej za w pełni wiarygodną, bowiem jest ona jasna, spójna i należycie umotywowana. Biegła uczestniczyła w przesłuchaniu pokrzywdzonej na rozprawie podczas pierwszego postępowania sądowego prowadzonego w niniejszej sprawie i po przesłuchaniu wydała przedmiotową opinię.

opinia biegłej z zakresu chorób wewnętrznych i endokrynologii

Opinia biegłej w pełni zasługuje na wiarę, bowiem jest pełna, jasna, spójna i należycie umotywowana, została sporządzona na podstawie dokonanej przez biegłą analizy dokumentacji medycznej pokrzywdzonej, w oparciu o wiedzę merytoryczną i doświadczenie zawodowe biegłej.

opinia biegłego chirurga

Opinia biegłego w całości zasługiwała na wiarę, gdyż jest pełna, jasna, spójna i należycie umotywowana. Wydana została na podstawie dokumentacji medycznej pokrzywdzonej, w oparciu o wiedze merytoryczna i doświadczenie zawodowe biegłego. W opinii biegły wskazał jakich obrażeń ciała doznała pokrzywdzona w dniu 31 grudnia 2013 roku zaznaczając, że ich charakter wskazuje, iż mogły one powstać w wyniku upadku w okolicznościach przedstawionych przez pokrzywdzoną.

opinia biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych i medycyny sądowej

Opinia biegłych w pełni zasługuje na wiarę, albowiem jest pełna, jasna, spójna i należycie umotywowana, sporządzona została po analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w oparciu i wiedze merytoryczna i doświadczenie zawodowe biegłych. Biegli w swojej opinii wskazali co prawda, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne określenie mechanizmu upadku pokrzywdzonej i że możliwe były obie wersje tj. zarówno ta przedstawiona przez oskarżonego, jak i przez pokrzywdzoną, jednak zaznaczyli, że bardziej prawdopodobna jest wersja przedstawiona przez pokrzywdzoną, za czym przemawiają: 1) lokalizacja obrażeń pieszej po lewej stronie jej ciała w postaci złamania wyrostka łokciowego lewej kości łokciowej i stłuczenia głowy z krwawieniem w okolicy łokcia, przy usytuowaniu pieszej prawym bokiem względem samochodu markiM.podczas przechodzenia jej za tym pojazdem; 2) położenie plamy krwi względem śladu otarcia brudu na samochodzie markiM.w kierunku wektora wypadkowej prędkości ruchu pieszej i samochodu podczas wykonywania manewru cofania w odległości odpowiadającej w przybliżeniu możliwemu przemieszczeniu się pieszej po popchnięciu jej przez samochód, a także 3) nieracjonalne zatrzymanie samochodu markiM.tyłem w odległości 1,3 m. od krawędzi jezdni, przy szerokości chodnika wynoszącej 1,6 m, co podczas rozładunku powodowałoby zajęcie całej szerokości chodnika i uniemożliwienie poruszania się po nim pieszym.

dokumentacja medyczna pokrzywdzonej

Dowód z dokumentu, sporządzony przez osoby do tego uprawnione, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

notatka urzędowa

Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

protokół badania stanu trzeźwości oskarżonegoŁ. C.

Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

protokół badania stanu trzeźwości pokrzywdzonejJ. W.

Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

świadectwo wzorcowania

Dowód z dokumentu, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

protokół oględzin samochodu

Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

protokół oględzin miejsca wypadku

Dowód z dokumentu, sporządzony przez osobę do tego uprawnioną, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

informacja zK.dotycząca oskarżonego

Dowód z dokumentu, wystawiony przez uprawniony do tego organ, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego dotycząca oskarżonego

Dowód z dokumentu, wystawiony przez uprawniony do tego organ, nie kwestionowany przez strony postępowania, będący podstawą poczynionych przez Sąd ustaleń faktycznych w sprawie.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1

wyjaśnienia oskarżonegoŁ. C.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że nie potrącił pokrzywdzonej, zaś w czasie kiedy doszło do jej upadku jego samochód nie znajdował się w ruchu. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego są bowiem ewidentnie sprzeczne z wiarygodną częścią zeznań pokrzywdzonejJ. W., z zeznaniami świadkaA. C., a także z tą częścią opinii biegłych z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych i medycyny sądowej,w której wskazali oni, że wersja przebiegu zdarzenia przedstawiona przez pokrzywdzoną jest bardziej prawdopodobna niż wersja przedstawiona przez oskarżonego.

zeznania świadkaJ. W.

Sąd nie dał wiary zeznaniom pokrzywdzonej złożonym na rozprawie podczas pierwszego postepowania sądowego prowadzonego w niniejszej sprawie. Zeznania te są bowiem zupełnie nielogiczne i sprzeczne z konsekwentnymi zeznaniami pokrzywdzonej złożonymi w toku postepowania przygotowawczego, którym sąd w całości dał wiarę. Należy mieć na uwadze, że pomiędzy składaniem przez pokrzywdzoną zeznań w postepowaniu przygotowawczym, a przesłuchaniem jej na rozprawie upłynął trzyletni okres i w tym okresie stan zdrowia pokrzywdzonej uległ znacznemu pogorszeniu, na co w swoich zeznaniach wskazywali również syn i wnuczka pokrzywdzonej, a co niewątpliwie miało istotny wpływ na możliwość odtwarzania przez nią spostrzeżeń. Ponadto, jak wynika z dokumentacji medycznej pokrzywdzonej, w maju 2016 roku przebyła ona udar, co również bez wątpienia miało wpływ na sposób składania przez nią zeznań na rozprawie.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

1

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1

Ł. C.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przestępstwo zart. 177 § 1 kkma miejsce wówczas, gdy sprawca naruszając chociażby nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone wart. 157 § 1 kktj. skutkujące naruszeniem czynności narządu ciała lub rozstrojem zdrowia trwającym dłużej niż siedem dni.
Przestępstwo wypadku w komunikacji jest zawsze przestępstwem nieumyślnym, natomiast naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być umyślne bądź nieumyślne. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego „umyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym zachodzi wtedy, gdy sprawca świadomie postępuje wbrew zakazom lub nakazom, co w konsekwencji staje się przyczyną spowodowania skutków określonych wart. 145 kk(obecnie 177kk) – wyr. SN z 19.10.1976 r., Rw 273/76, OSNKW 1976, Nr 12, poz. 153. Wypadek drogowy musi być skutkiem naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu i z tym naruszeniem musi być przyczynowo powiązany. Należy podkreślić, iż naruszenie zasad bezpieczeństwa polega na zachowaniu się w sposób sprzeczny z tymi zasadami. Zasady bezpieczeństwa w ruchu określają warunki bezpiecznego ruchu i stanowią konkretyzację ogólnych zasad ostrożności w zakresie ruchu drogowego.
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd uznał, iż oskarżonyŁ. C.spowodował wypadek drogowy, naruszając nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, określone wart. 23 ust. 1 pkt 3„Prawa o ruchu drogowym”.
Przepisart. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowymstanowi, że kierujący pojazdem jest obowiązany przy cofaniu ustąpić pierwszeństwa innemu pojazdowi lub uczestnikowi ruchu i zachować szczególną ostrożność, a w szczególności: a) sprawdzić, czy wykonywany manewr nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub jego utrudnienia, b) upewnić się, czy za pojazdem nie znajduje się przeszkoda; w razie trudności w osobistym upewnieniu się kierujący jest obowiązany zapewnić sobie pomoc innej osoby.
Sąd uznał, że oskarżonyŁ. C.nieumyślnie naruszył w/w zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czego skutkiem było spowodowanie przez niego wypadku drogowego, w wyniku którego pokrzywdzonaJ. W.doznała obrażeń ciała powodujących u niej rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni.
Do wypadku tego doszło w dniu 31 grudnia 2013 roku około godziny 10:55 wO.naul. (...). OskarżonyŁ. C.cofając samochodem markiM. (...)onr rej. (...)z bocznej uliczki w kierunkuulicy (...), nie zachował szczególnej ostrożności i nie upewnił się, czy za jego pojazdem nie znajduje się inny uczestnik ruchu, w wyniku czego potrącił pokrzywdzonąJ. W., która przechodziła chodnikiem za pojazdem oskarżonego. OskarżonyŁ. C.nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie zachowując szczególnej ostrożności podczas wykonywania manewru cofania i nie upewniając się, czy za jego pojazdem nie znajduje się przeszkoda, w szczególności inny uczestnik ruchu. Pomiędzy naruszeniem przez oskarżonego w/w zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym a zaistniałym wypadkiem i jego skutkami istnieje ścisły związek przyczynowy. Gdyby bowiem oskarżony podejmując manewr cofania zachował wymaganą w tej sytuacji szczególną ostrożność i upewnił się, czy za kierowanym przez niego samochodem nie znajduje się przeszkoda to z pewnością zauważyłaby przechodzącą za jego pojazdem pokrzywdzonąJ. W.i odpowiednio opóźnił wykonanie zamierzonego manewru cofania, a tym samym do wypadku w ogóle by nie doszło.
W powyższej sytuacji czyn oskarżonegoŁ. C.wyczerpuje wszystkie znamiona przestępstwa zart. 177 § 1 kk.

--------------------------

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

--------------------------

----------------------------------------------

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

1

☒

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

1

Ł. C.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

Sąd uznał, że w stosunku do oskarżonegoŁ. C.spełnione zostały przesłanki warunkowego umorzenia postępowania określone wart. 66 § 1 i 2 kkw brzmieniu obowiązującym w czasie popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu.
Wskazać w tym miejscu należy, że orzekając w niniejszej sprawie Sąd zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 4 § 1 kkzastosował przepisyKodeksu karnegoobowiązujące w czasie popełnienia przestępstwa przez oskarżonego, bowiem były one dla oskarżonego względniejsze, niż przepisyKodeksu karnegoobowiązujące w czasie orzekania. W szczególności względniejszy był przepisart. 67 § 1 kk, który przewidywał maksymalny 2 letni okres próby (podczas gdy w obecnym brzmieniu przewiduje on maksymalny 3 letni okres próby).
Zgodnie zart. 66 § 1 kkSąd może warunkowo umorzyć postępowania karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
W myślart. 66 § 2 k.k.warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 3 lata pozbawienia wolności.
W odniesieniu do oskarżonegoŁ. C.spełnione zostały wszystkie w/w przesłanki warunkowego umorzenia postępowania. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wina i stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu nie są znaczne, a okoliczności popełnienia zarzucanego mu przestępstwa zart. 177 § 1 kk, zagrożonego karą do 3 lat pozbawienia wolności, nie budzą żadnych wątpliwości. Oskarżony spowodował wypadek drogowy nieumyślnie naruszając zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Od czasu popełnienia przez oskarżonego przedmiotowego przestępstwa upłynęło już niemal 7 lat i w tym czasie oskarżony nie miał żadnych konfliktów z prawem. Oskarżony nigdy wcześniej nie był karany za żadne przestępstwo, nie figuruje też w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, a jego czyn miał charakter incydentalny. Oskarżony jest osobą ustatkowaną, posiada wyuczony zawód, ma na utrzymaniu małe dziecko, prowadzi ustabilizowany tryb życia, w społeczności lokalnej ma dobrą opinię. Wszystkie powyższe okoliczności w pełni uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania karnego, oskarżonyŁ. C.będzie przestrzegał porządku prawnego i w przyszłości nie popełni już przestępstwa.
Sąd warunkowo umarzając postępowanie karne wobec oskarżonego, na podstawieart. 67 § 1 kkokreślił okres próby na 1 rok. Mając na uwadze upływ czasu od popełnienia zarzucanego oskarżonemu przestępstwa i fakt, że w tym czasie oskarżony żył w sposób zgodny z prawem, Sąd uznał że jednoroczny okres próby będzie w zupełności wystarczający, aby zweryfikować postawioną wobec niego pozytywną prognozę kryminologiczną.

-------------------

☐

3.4. Umorzenie postępowania

-------------------

--------------------------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

----------------------

☐

3.5. Uniewinnienie

----------------------

-------------------------------------------------------

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

1

Przytoczyć okoliczności

Ł. C.

2

1

Na podstawieart. 67 § 3 kkw zw. zart. 49 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 zł. (pięćset złotych) na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Orzeczone świadczenie pieniężne z jednej strony będzie dla oskarżonego w istocie jedyną realną dolegliwością związaną z popełnionym przestępstwem, z drugiej zaś zasili konto Funduszu zajmującego się pomocą osobom pokrzywdzonym. W ocenie Sądu wysokość orzeczonego świadczenia pieniężnego jest wyważona i nie przekracza możliwości zarobkowych oskarżonego.

5

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

-----------------------

Przytoczyć okoliczności

--------------

-------------------------

-----------------------

-------------------------------------------------

6

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

Sąd zasądził na rzecz r.pr.M. Ś.wynagrodzenie w kwocie 1136,52 zł w tym 23 % podatku VAT w kwocie 212,52 złotych tytułem nieopłaconej przez oskarżonego pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wartość tej kwoty została obliczona zgodnie z przepisamiRozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

4

Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zwolnił oskarżonego w całości od kosztów sądowych, obciążając wydatkami Skarb Państwa. Mając na uwadze fakt, że oskarżony aktualnie nie ma stałego zatrudnienia i podejmuje jedynie prace dorywcze, a także uwzględniając wysokość orzeczonego wobec niego świadczenia pieniężnego i fakt, że oskarżony ma na utrzymaniu dziecko w wieku szkolnym, Sąd uznał, że uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe.

7

Podpis