Sąd Okręgowy w Krośnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 167/19
Data wyroku: 2019-05-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jarosław Krysa

Sygn. akt II Ka 167/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 maja 2019 r.
Sąd Okręgowy w Krośnie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Jarosław Krysa
Protokolant:  Aleksandra Migacz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Krośnie -Gabrieli Wenc
po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2019 roku w Krośnie
sprawyG. K. (1), synaR.iS.,ur. (...)wK.
oskarżonego o przestępstwa zart. 207 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej
od wyroku Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 25 stycznia 2019 roku, sygn. akt II K 888/17

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,

II
kosztami postępowania odwoławczego po ½ części obciąża oskarżonegoG. K. (1)i oskarżycielkę posiłkowąG.K.(obecnie Samborska), zwalniając jednocześnie w/w strony od opłaty za II instancję.

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 22 maja 2019 r.
Sąd Rejonowy w Krośnie rozpoznawał sprawęG. K. (1)oskarżonego o to, że w okresie od listopada 2014r. do lipca 2017r. wŁ.pow.(...), woj.(...)znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żonąG.K.w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, w trakcie których używał wobec żony słów wulgarnych i obelżywych, krytykował, poniżał, groził jej pobiciem, a także ciągle niepokoił, potrącał, popychał a w szczególności w dniu 5 maja 2017r. popchnął swoją żonęG.K., która uderzyła barkiem o framugę drzwi doznając stłuczenia barku, po czym ponownie popchnął żonę, która upadając uderzyła twarzą w płytki, w wyniku czego doznała złamania zęba 11, stłuczenia barku oraz zasinienia kolan co spowodowało rozstrój jej zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas do dni 7 trwający w rozumieniuart. 157 § 2 k.k., ponad to w okresie od 5 maja 2017r. do lipca 2017r. uporczywie nękał swoją żonę wysyłając do niej wiadomości sms o treściach zawierających obrazę, szantaż i zastraszanie co wzbudziło u pokrzywdzonej poczucie zagrożenia i istotne naruszenie jej prywatności, to jest o przestępstwo zart. 207§1 k.k.iart. 157§2 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
Wyrokiem z dnia 25 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy w Krośnie uznał oskarżonegoG. K. (1)za winnego tego, że w dniu 5 maja 2017r. wŁ., pow.(...), woj.(...)popchnął swoją żonęG.K.(obecnieS.), która uderzyła barkiem o framugę drzwi doznając stłuczenia barku, po czym ponownie popchnął żonę, która upadając uderzyła twarzą w płytki, w wyniku czego doznała złamania zęba 11, stłuczenia barku oraz zasinienia kolan co spowodowało rozstrój jej zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas do dni 7 trwający w rozumieniuart. 157 § 2 k.k., tj. popełnienia czynu stanowiącego przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.i za to na zasadzieart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 33 § 1 i 3 k.k.skazał go na karę grzywny w liczbie 100 stawek dziennych, ustalając jedną stawkę dzienną na kwotę 15 złotych. Na zasadzieart. 46 § 2 k.k.orzekł wobec oskarżonegoG. K. (1)na rzecz pokrzywdzonejG.Samborskiej kwotę 1000 zł tytułem nawiązki w celu zadośćuczynienia za naruszenie czynności narządów ciała oraz doznaną krzywdę oraz na zasadzieart. 627 k.p.k.iart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychzsądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w łącznej kwocie 310 zł , a w tym opłatę w kwocie 150 zł a nadto zasądził od oskarżonegoG. K. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejG.Samborskiej kwotę 2 376 zł tytułem zwrotu kosztów ustanowionego w sprawie pełnomocnika.
Powyższy wyrok zaskarżony w całości na korzyść oskarżonego jego obrońca zarzucając temu wyrokowi :
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że wina oskarżonego i społeczna szkodliwość jego czynu były wysokie, podczas gdy właściwa analiza elementów podmiotowych i przedmiotowych czynu, a zwłaszcza sposobu i okoliczności popełnienia czynu, prowadzi do wniosku, że zarówno wina oskarżonego, jak i szkodliwość czynu były nieznaczne, a zatem że w niniejszej sprawie, wobec ziszczenia się pozostałych przesłanek zachodziły podstawy do warunkowego umorzenia postępowania względem oskarżonego.
- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść polegający na uznaniu, że nawiązka orzeczona od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej jest jak najbardziej zasadna i adekwatna do doznanych przez pokrzywdzoną cierpień fizycznych i psychicznych, a przy tym pominięcie faktu, że pokrzywdzona bez wiedzy oskarżonego i jego zgody przelała ze wspólnych pieniędzy na swoje konto znaczne środki pieniężne jak również otrzymała od oskarżonego pieniądze na koszty leczenia stomatologicznego.
Wskazując na powyższe, na podstawieart. 427 § 1 KPKiart. 437 § 1 KPK, wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe umorzenie postępowania na okres jednego roku oraz odstąpienie od orzekania nawiązki na rzecz pokrzywdzonej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Odwoławczy zważył co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonegoG. K. (1)jest całkowicie nieuzasadniona.
Apelujący nie kwestionując ustaleń Sądu I instancji co do faktu dopuszczania się przez oskarżonego czynu zart. 157 § 2 k.k.w treści apelacji wyraża jedynie polemikę odnośnie stopnia winy i szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu.
Z powyższymi wywodami nie sposób się zgodzić albowiem Sąd Odwoławczy dokonuje w tym zakresie kontroli z punktu widzenia zaistnienia ewentualności rażąco surowego wymiaru kary. Tymczasem oskarżonyG. K. (1)został skazany na karę grzywny w wysokości po przeliczeniu stawek dziennych - 1.500 zł. Wybór kary grzywny, ukształtowanie wysokości tej kary w żadnym razie nie może być uznane za rażąco surowe. Zgodnie z utrwalonym w tym zakresie orzecznictwem rażąco surowa kara to taka, która w sposób zdecydowany odbiega od kar przeciętnie orzekanych za danego rodzaju przestępstwa. Jest to innymi słowa, której wymiaru lub rodzaju w żaden sposób nie da się po prostu zaakceptować. Tymczasem wymierzenie kary grzywny w niskiej wysokości w żadnym razie nie jest kara surową za przypisany oskarżonemu czyn zart. 157 § 2 k.k.a już na pewno nie w stopniu rażącym. Wystarczy zauważyć, iż oskarżony dwukrotnie dokonał ataku na pokrzywdzoną powodując u niej rozliczne obrażenia ciała, w tym niewątpliwie bolesne dwukrotne stłuczenie barku oraz złamanie zęba. Przykładowo jedynie należy wskazać, iż karą rażąco surową w takiej sytuacji byłoby na przykład wymierzenie bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Sąd I instancji nie był zobligowany do warunkowego umorzenia postępowania wobec oskarżonego.
Podobnie nie sposób przyjąć, iż nawiązka w kwocie 1.000 zł ma być ukształtowana w sposób niezasadnie wysoki. Wystarczy ponownie przypomnieć, iżG. K. (2)doznała licznych obrażeń ciała, w tym złamania zęba, a była przy tym dwukrotnie obiektem ataku ze strony oskarżonego.
Nie sposób w tym zakresie odnosić się do zarzutów apelacji, iż pokrzywdzona dokonała przelewu środków finansowych z rachunku wspólnego na swoje prywatne konto. Wystarczy dodać, iż strony pozostawały w związku małżeńskim, a zatem środki te objęte były wspólnością majątkową i pokrzywdzona mogła nimi również dysponować.
Należy końcowo dodać, iż nie są także zasadne zarzuty zawarte w apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej, gdyż bezspornie zostało ustalone, iż z uwagi na wzajemność zachowań stron nie doszło do popełnienia przestępstwa znęcania przez oskarżonego a jedynie opisanego wyżej czynu zart. 157 § 2 k.k.
Sąd Odwoławczy orzekła w oparciu o treśćart. 437 § 1 k.p.k.iart. 456 k.p.k.