Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 446/17
Data wyroku: 2019-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Herman

Sygn. akt II K 446/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2019r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Joanna Herman
Protokolant p.o. sekr. sąd. Paulina Rucka
po rozpoznaniu w dniach 26 kwietnia, 7 czerwca, 19 lipca, 27 września 2018r. i 4 lutego 2019r. sprawy:
z oskarżenia prywatnegoR. T.i oskarżenia wzajemnegoP. D.:
1.P. D., s.W.iA. z d. P.,ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
w dniu 15 lipca 2017r. w miejscowościŁ., gminaD., woj.(...), dokonał uszkodzenia ciałaR. T.poprzez wielokrotne uderzanie pokrzywdzonego pięścią w głowę i tułów, powodując u niego obrzęk i bolesność grzbietu nosa, krwiak okularowy powiek oka lewego, duży podspojówkowy krwiak gałki ocznej lewej, obrzęk i bolesność policzka lewego oraz obrzęk i podbiegnięcie krwawe wargi górnej i dolnej, które to spowodowały naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres poniżej siedmiu dni
tj. o czyn zart. 157 § 2 kk
2.R. T., s.S.iE. z d. S.,ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 15 lipca 2017r. w miejscowościŁ.naruszył nietykalność cielesnąP. D.poprzez szarpanie go, zaciskanie rąk na jego szyi, powodując przy tym jej zasinienie, jak również w tym samym dniu znieważył go w jego obecności słowami wulgarnymi
tj. o czyn zart. 217 § 1 kkw zb. zart. 216 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

I
ustalając, że oskarżonyP. D.w dniu 15 lipca 2017r. w miejscowościŁ., gminaD., woj.(...), poprzez wielokrotne uderzanieR. T.pięściami w głowę spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy z lewostronnym krwiakiem okularowym i krwiakiem podspojówkowym lewej gałki ocznej, obrzękiem nosa, lewego policzka i warg, otarciami naskórka głównie w okolicy lewego oczodołu i nosa, powodujące naruszenie czynności narządu ciała wymienionego trwające nie dłużej niż 7 dni, czym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego wart. 157 § 2 kk, na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne przeciwko oskarżonemuP. D.warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

II
ustalając, że oskarżonyR. T.w dniu 15 lipca 2017r. w miejscowościŁ.naruszył nietykalność cielesnąP. D.poprzez szarpanie go i uderzanie po ciele, czym wyczerpał znamiona przestępstwa określonego wart. 217 § 1 kk, na podstawieart. 66 § 1 i 2 kkiart. 67 § 1 kkpostępowanie karne przeciwko oskarżonemuR. T.warunkowo umarza na okres próby 1 (jednego) roku;

III
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoP. D.obowiązek zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzonąR. T.przez zapłatę na jego rzecz kwoty 2000 (dwóch tysięcy) złotych;

IV
na podstawieart. 628 pkt. 1 kpkzasądza od oskarżonegoP. D.na rzeczR. T.kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu wydatków;

V
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataP. F.prowadzącego Kancelarię Adwokacką wS.kwotę 648 zł (sześćset czterdzieści osiem złotych) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoR. T.w postępowaniu sądowym oraz podatek od towarów i usług w kwocie 149,04 zł (sto czterdzieści dziewięć złotych cztery grosze),

VI
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. W.prowadzącej Kancelarię Adwokacką wS.kwotę 648 zł (sześćset czterdzieści osiem złotych) tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoP. D.w postępowaniu sądowym oraz podatek od towarów i usług w kwocie 149,04 zł (sto czterdzieści dziewięć złotych cztery grosze),

VII
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
P. D.iR. T.są znajomymi. W dniu 15 lipca 2017 roku wymienieni spotkali się na wraz z przyjaciółmi na wspólnej imprezie plenerowej w miejscowościŁ., gminaD.. Podczas imprezy połączonej ze spożywaniem alkoholu, w pewnym momencie doszło do wymiany zdań międzyP. D.iR. T.. Wymienieni zaczęli sprzeczać się, a następnieP. D.uderzyłR. T.pięścią w głowę. ZdenerwowanyR. T.zaczął szarpać i uderzaćP. D., a ten uderzał go dalej pięściami w głowę ażR. T.upadł na piaszczyste podłoże. Gdy wymienionych rozdzielili obecni na imprezie znajomi,P. D.wraz ze swoją dziewczynąK. M.udali się do domu, a drugą stroną ulicy wracałR. T..
(dowody: częściowo wyjaśnieniaP. T.k. 91, częściowo wyjaśnieniaP. D.k. 90v. 91, zeznania świadków:E. T.k. 96v.,M. B. (1)k. 105v.,M. B. (2)k. 105v. – 106)
W wyniku zdarzeniaR. T.doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia twarzy z lewostronnym krwiakiem okularowym i krwiakiem podspojówkowym lewej gałki ocznej, obrzękiem nosa, lewego policzka i warg, otarciami naskórka głównie w okolicy lewego oczodołu i nosa, powodujące naruszenie czynności narządu ciała wymienionego trwające nie dłużej niż 7 dni.
(dowody: opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejB. Z.k. 118 – 120, dokumentacja medyczna k. 9, 10, dokumentacja fotograficzna k. 89)
OskarżonyP. D.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Jak wyjaśnił, w dniu zdarzenia na boisku szkolnym wŁ., w czasie zorganizowanego tam ogniska spotkał znajomegoR. T., w czasie imprezy doszło między nimi do sprzeczki, w trakcie której wymieniony próbował zaatakować oskarżonego, szarpiąc go. Jak wskazał, doszło między nimi do szarpaniny, w trakcie której nawzajem okładali się pięściami, zaś, gdy rozdzieleni przez znajomych wracali następnie w tym samym kierunku,R. T.wyzywał go słowami wulgarnymi.
(wyjaśnienia oskarżonegoP. D.k. 90v. – 91)
Oskarżony wzajemnyR. T.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że po tym, gdy między nim, aP. D.doszło do wymiany słownej, wymieniony go zaatakował uderzając pięściami w głowę, gdy ten zaś przewrócił się, uderzał go w dalszym ciągu powodując szereg obrażeń ciała w okolicy jego głowy i twarzy.R. T.zaprzeczył, by wyzywałP. D., czy uderzał go, jak podał, jedynie bronił się przed jego ciosami.
(wyjaśnienia oskarżonego wzajemnegoR. T.k. 91 – 91v.)
Postępowanie mediacyjne przeprowadzone w niniejszej sprawie nie doprowadziło do pojednania ani zawarcia ugody.
(informacja o przebiegu mediacji k. 42)
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przekonuje, że oskarżonyP. D.dopuścił się czynu polegającego na umyślnym spowodowaniu uR. T.obrażeń ciała na okres poniżej 7 dni, zaś oskarżonyR. T.w sposób umyślny naruszył nietykalność cielesnąP. D.szarpiąc go i uderzając po ciele.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że jak wynika ze zgodnych w tym zakresie wyjaśnień tak oskarżonego, jak i oskarżonego wzajemnego, doszło między nimi do wymiany zdań, sprzeczki, w wyniku której następnie doszło do rękoczynów. Jak wskazał jednak oskarżonyP. D., po tym, gdy zaatakował goR. T., szarpali się oni wzajemnie, jak zaś wyjaśniłR. T., to on został zaatakowany przezP. D.i jedynie bronił się przed razami z jego strony. Mając na uwadze rozbieżności w tym zakresie w relacjach oskarżonego i oskarżonego wzajemnego zwrócić uwagę należy na zeznania pozostałych uczestników imprezy wŁ.będących świadkami zajścia międzyP. D.iR. T.. Podkreślenia wymaga w tym miejscu, że świadekK. M.będąca dziewczynąP. D., relacjonując przebieg zdarzenia, w widoczny sposób starała się zminimalizować jego rolę w zajściu, podkreślając, że toR. T.zaatakowałP. D., sugerując jednocześnie, że do obrażeń ciałaR. T.dojść mogło w wyniku jego potknięcia i upadku z krawężnika. Mając na uwadze okoliczność, iż powyższe zeznaniaK. M.są jednostronne, wyraźnie nakierowanie na doprowadzenie do uniknięcia odpowiedzialności karnej przezP. D., sąd nie ustalał stanu faktycznego w niniejszej sprawie w oparciu o relacje wymienionego świadka.
Zaznaczyć nadto należy, że jak wynika z zeznań świadkaP. W., widział on całe zdarzenie i choć spożywał wówczas alkohol pamięta, że po tym, gdyP. D.uderzyłR. T., ten jedynie bronił się odpychając napastnika, a następnie odszedł. W ocenie sądu, zeznaniom powyższym nie sposób dać wiary w sytuacji, gdy nie tylko z zeznańK. M., ale przede wszystkimM. B. (2)wynika, żeP. W.wraz z bratemR. W.opuścili miejsce zdarzenia jeszcze zanim doszło do starcia między oskarżonym i oskarżonym wzajemnym. Zauważyć należy, że samR. W., choć z uwagi na ilość spożytego uprzednio alkoholu nie potrafił określić, w którym momencie opuścił imprezę i nie pamiętał, czy zabrał ze sobą brataP. W., przyznał, że nie widział zajścia z udziałemP. D.iR. T.. W tym stanie rzeczy, w ocenie sądu, nie sposób uznać, iż świadekP. W.faktycznie widział zdarzenie, do jakiego doszło międzyP. D.iR. T.i w oparciu o jego relację ustalać przebieg zajścia.
W ocenie sądu obiektywnymi świadkami w sprawie pozostająM. B. (1)iM. B. (2). Jak wskazałM. B. (1), nie zna onP. D.,R. T.zaś kojarzy jedynie z widzenia. Jak podał wymieniony świadek, w czasie imprezy doszło do sprzeczki między pozostającymi pod wpływem alkoholuR. T.iP. D., w wyniku której następnie wymienieni zaczęli się nawzajem szarpać. Jak wskazałM. B. (1), wśród tarzających się na ziemi i okładających się nawzajem mężczyzn nie sposób było wyróżnić strony atakującej i broniącej się, uderzali się oni bowiem wzajemnie aż do momentu, gdy zostali rozdzieleni przez pozostałych uczestników imprezy. Podobnie,M. B. (2), która, jak podała, jako jedyna nie spożywała alkoholu, ponieważ w tym dniu kierowała autem, wskazała, że po tym, gdy między oskarżonym i oskarżonym wzajemnym doszło do awantury, następnie zaczęli się oni bić, przy czym jako pierwszy uderzyłR. T.w twarzP. D., po czym wymienieni odeszli dalej i zaczęli bić się, wzajemnie zadając sobie ciosy. Wskazać należy, że zeznaniaM. B. (2), z których wynika, że po wymianie słownejP. D.jako pierwszy uderzyłR. T.w twarz korespondują w tym zakresie z relacjąR. T.opisującego początkowy przebieg zajścia, jej słowa zaś o dalszej wzajemnej bijatyce między oskarżonymi pozostają zbieżne z wyjaśnieniamiP. D.w części, w której wskazywał na wzajemne zadawanie sobie przez nich ciosów.
RelacjaM. B. (2)wskazującej na uderzenie w twarzR. T.przezP. D.koresponduje nadto z dokumentacją medyczną i fotograficzną dotyczącą obrażeń ciałaR. T., a także relacjąE. T.opisującej powrót syna do domu po zajściu i charakter obrażeń ciała, jakie wówczas u niego widziała.
W ocenie sądu, zeznania świadkówM. B. (1)iM. B. (2)zasługują na wiarę, nie tylko bowiem zrelacjonowali oni przebieg zdarzenia w sposób zbieżny i wzajemnie spójny, ale również szczegółowo opisali przebieg zdarzenia od początkowej jego fazy, po kolejną fazę rękoczynów, w której, jak zgodnie podali, obaj oskarżeni zadawali sobie wzajemnie ciosy w sposób, który wyraźnie wskazywał, że nie sposób wyróżnić wśród nich strony jedynie atakującej i jedynie atakowanej. Mając na uwadze wątpliwości w zakresie obecności świadkówR. W.iP. W.w czasie całego zdarzenia oraz jednostronny charakter relacji świadkaK. M., uwzględniając jednocześnie logiczną, bezstronną relację nie zainteresowanych w żaden sposób wynikiem postępowania, będących świadkami całego zajściaM. B. (1)iM. B. (2)uznać należy, zdaniem sądu, że przedstawiona przez nich wersja zdarzenia jest zgodna z rzeczywistym stanem rzeczy.
Dodatkowo zaznaczyć należy, że zarówno z zeznańM. B. (1), jak iM. B. (2)wynika, że po rozdzieleniu obu uczestników zajścia nie odzywali się oni do siebie, wracając z imprezy po przeciwnych stronach ulicy w spokoju. W świetle zeznańM. B. (2), która, jak wskazała, jechała wolno samochodem w tym samym czasie obserwując ich wracających piechotą, nie sposób przyjąć, byR. T.w drodze powrotnej po zdarzeniu wyzywałP. D.słowami wulgarnymi.
Zauważyć nadto należy, że na podzielenie zasługuje również opinia biegłego z zakresu medycyny sądowejB. Z., z której wynika w sposób jednoznaczny, iż obrażenia ciałaR. T.w postaci stłuczenia twarzy, skutkiem których było naruszenie czynności narządów ciała trwające nie dłużej niż 7 dni mogły powstać w okolicznościach i w sposób podany przezR. T., a zatem w wyniku uderzania pięściami w okolicach głowy. Jak podał biegły w opinii pisemnej, stłuczenie oczodołu z krwiakiem okularowym i wylewem podspojówkowym oraz obrzęk warg są obrażeniami typowymi dla uderzeń zadanych rękoma zaciśniętymi w pięści. Opinia biegłego, pełna i jasna, zawierająca klarownie sformułowane i należycie uzasadnione wniosku zasługuje na podzielenie w całości.
W tym stanie rzeczy, w ocenie sądu, oskarżonyP. D.wyczerpał znamiona przestępstwa określonego wart. 157 § 2 kkw ten sposób, że w dniu 15 lipca 2017r. w miejscowościŁ., gminaD., woj.(...), poprzez wielokrotne uderzanieR. T.pięściami w głowę spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy z lewostronnym krwiakiem okularowym i krwiakiem podspojówkowym lewej gałki ocznej, obrzękiem nosa, lewego policzka i warg, otarciami naskórka głównie w okolicy lewego oczodołu i nosa, powodujące naruszenie czynności narządu ciała wymienionego trwające nie dłużej niż 7 dni, zaśR. T.dopuścił się czynu określonego wart. 217 § 1 kkw ten sposób, że w dniu 15 lipca 2017r. w miejscowościŁ.naruszył nietykalność cielesnąP. D.poprzez szarpanie go i uderzanie po ciele.
W ocenie sądu, materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie pozwala na przyjęcie, żeR. T.nie dopuścił się czynu określonego wart. 217 § 1 kk. Jak wskazała w swych zeznaniachM. B. (2), po wzajemnej wymianie słownej i pierwszym uderzeniuR. T.przezP. D., obaj oskarżeni odeszli na bok, gdzie następnie zaczęli nawzajem w czasie szarpaniny uderzać się w taki sposób, że nie sposób było wyróżnić, kto z nich jest stroną atakującą, kto zaś atakowaną.
Jednocześnie, w ocenie sądu, mając na uwadze powyższe, przytoczone przezM. B. (2)okoliczności, a także dotychczasową niekaralność obu oskarżonych (k. 127 i 128), okoliczności zajścia, wzajemną sprzeczkę poprzedzającą uderzenia, zachowanie obu mężczyzn będących, jak podałaM. B. (2)iM. B. (1), pod wpływem alkoholu, uzasadnione stało się warunkowe umorzenie postępowania na okres próby 1 roku wobec obu uczestników powyższego zdarzenia. W ocenie sądu, wina i społeczna szkodliwość obu czynów nie są znaczne, okoliczności ich popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa obu sprawców niekaranych za przestępstwo umyślne, ich właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będą oni w przyszłości przestrzegali porządku prawnego, w szczególności nie popełnia innych przestępstw.
R. T.złożył w niniejszej sprawie wniosek o orzeczenie na jego rzecz odP. D.zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W ocenie sądu, wniosek ten co do zasady jest uzasadniony. Jak wynika z dokumentacji medycznej, opinii biegłego i dokumentacji fotograficznej,R. T.w wyniku zdarzenia doznał obrażeń ciała w okolicach twarzy, obrażeń, z którymi niewątpliwie wiązać się musiał ból, a także czasowa niekorzystna zmiana wyglądu twarzy. Z tego względu, zdaniem sądu kwota 2.000 zł orzeczona na rzeczR. T.odP. D.jest adekwatna do rozmiaru krzywdy, jakiej doznał w wyniku zadanych mu przez oskarżonego ciosów i powstałych w ich wyniku obrażeń ciała.
Sąd zasądził nadto odP. D.na rzeczR. T.kwotę 250 zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków, zgodnie z żądaniem sformułowanym w tym zakresie w piśmie na k. 62. Na zasądzoną kwotę składają się poniesione przezR. T.wydatki w postaci zryczałtowanych wydatków postępowania w kwocie 100 zł, które uiścił składając prywatny akt oskarżenia oraz kwota 150 zł poniesiona na opłacenie zaświadczenia lekarskiego a doznanych w wyniku zdarzenia obrażeniach. Pozostałe koszty, w tym utrata możliwości zarobkowania dzięki pracy w gospodarstwie rolnym, jako nieudowodnione nie zostały zasądzone w niniejszym postępowaniu.
O kosztach za obronę z urzędu obu oskarżonych orzeczono zgodnie zart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturzei § 17 ust. 2 pkt. 1 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu biorąc pod uwagę ilość rozpraw sądowych, w których uczestniczyli obaj obrońcy. Jednocześnie sąd zwolnił obu oskarżonych od pozostałych kosztów sądowych w sprawie zgodnie zart. 624 § 1 kpkmając na uwadze ich sytuację materialną.