Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 142/19
Data wyroku: 2019-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 142/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 marca 2019 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski

Protokolant:

Magdalena Telesz

przy udziale Julity Podlewskiej Prokuratora Prokuratury Okręgowej,
po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2019 r.
sprawyA. Ł.
synaM.iE. z domu M.
urodzonego (...)wZ.
oskarżonego zart. 177 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoB. S.
od wyroku Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie
z dnia 23 listopada 2018 r. sygnatura akt II K 287/18
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt IV Ka 142/19

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemA. Ł.uznany został za winnego tego, że w dniu 13 sierpnia 2017r. wN., kierując samochodem osobowym markiO. (...)onr rej. (...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że nie zachował bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu markiH. (...)onr rej. (...), najechał na jego tył, odbił się od niego i uderzył w prawidłowo jadącego z przeciwnego kierunku kierującego motoroweremmarki R.onr rej. (...)B. S., powodując nieumyślnie wypadek, w którymB. S.doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania trzonu lewej kości udowej z przemieszczeniem odłamów i złamania otwartego trzonu lewej kości piszczelowej z przemieszczeniem odłamów wymagającego leczenia operacyjnego w postaci zamkniętej repozycji złamania trzonu kości udowej lewej ze stabilizacją złamania przy pomocy gwoździa śródszpikowego udowego i otwartej repozycji złamania trzonu kości piszczelowej lewej ze stabilizacją złamania przy pomocy płyty oraz urazu głowy z otarciami skóry czoła i nosa a także obustronnym odbiorczym osłabieniem słuchu z przewagą dla ucha lewego, a pasażerka motoroweruK. S.doznała obrażeń ciała pod postacią licznych złamań żeber po stronie prawej, wstrząśnienia, stłuczenia lewego podudzia ze skręceniem stawu kolanowego i prawdopodobnym uszkodzeniem ACL, które to obrażenia u pokrzywdzonych naruszyły czynności narządów ciała na czas dłuższy niż 7 dni, to jest występku zart. 177§1 kki za to na podstawieart.177§1 kkwymierzono oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono warunkowo na okres lat 2 (art. 69§1 i 2 kkorazart.70§1 kk).
Nadto, zważywszy na treśćart. 71§1 kkorzeczono wobec oskarżonego karę 50 stawek dziennych grzywny, po ustaleniu wysokości jednej stawki na 10 zł.
Z koleiart. 72§1 pkt 1 kkdał podstawę dla zobowiązaniaA. Ł.do pisemnego informowania sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy, zaśart. 46§2 kkpozwolił na orzeczenie od oskarżonego nawiązek w kwotach po 1000 zł na rzecz pokrzywdzonych.
Wyrok powyższy zaskarżył pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych zarzucając:

1
błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, polegający na przyjęciu, że jedyną nieprawidłowością w zachowaniu oskarżonego było niezachowanie bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, żeA. Ł.na chwilę przed zderzeniem nie poruszał się z prędkością bezpieczną oraz nie obserwował należycie przedpola jazdy,

2
rażącą łagodność wymierzonej oskarżonemu kary, wyrażającą się w tym, że wobec oskarżonego nie orzeczono środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, podczas gdy okoliczności popełnionego czynu, jego przyczyny, skutki oraz rodzaj i waga naruszonych przez oskarżonego zasad bezpieczeństwa, a także stopień winy oskarżonego, uzasadniają orzeczenie tego środka.

Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na rok.
Sąd Okręgowy zważył:
Jednoznaczne odniesienie się do żądania apelacji należy uznać za przedwczesne.
I tak, gdyby zaakceptować w pełni ustalenia poczynione przez Sąd I instancji należałoby uznać zaskarżony wyrok za oczywiście trafny, także w zakresie nie orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. Nie można jednak pominąć faktu, że Sąd I instancji wydał kwestionowane orzeczenie w istocie bez przeprowadzenia postepowania dowodowego uznając za kompletny, jednoznaczny w wymowie materiał dowodowy zgromadzony podczas postepowania przygotowawczego.
Z tą decyzją, nie ze względów proceduralnych lecz materialnoprawnych zgodzić się nie sposób.
I tak, zauważyć należy, żeK. S.zeznając jedynie w dochodzeniu stwierdziła m.in., iż zauważyła samochód, który zwalniał zbliżając się do skrzyżowania z czego wynikał zamiar ustąpienia pierwszeństwa motorowerowi. Za tymże samochodem jechało bardzo blisko niego inne auto (kierowane przez oskarżonego), którego kierowca ominął poprzedzający go pojazd i jechał dalej, a zatem musiał w ostatniej chwili zobaczyć jadących motorowerem bowiem próbował odbić by w nich nie uderzyć. W konsekwencji uderzył wH.i w pokrzywdzonych (por. k-24 - 25).
Z koleiB. S.(k-38-39) oświadczył, że do samochodu, który chciał skręcić w lewo zbliżał się od stronyD.drugi pojazd, a jego kierowca chciał ominąć to auto z prawej strony. Motorowerzysta słyszał jak auto to wjechało kołami na pobocze po czym gwałtownie skręciło w lewo chcąc wrócić na jezdnię. Po chwili uderzył w tył poprzedzającego goH., a następnie w motorower.
Porównując przedstawione wyżej wersje zdarzenia oczywistym staje się, iż nie próbowano nawet usunąć jawiących się między nimi rozbieżności, a to, czy istotnie(...)kierowana przez oskarżonego jechała bardzo blisko zaH.(jak twierdziK. S., a co nie wynika z zeznań jej męża) i czyA. Ł.próbował uniknąć zderzenia najpierw manewrem w prawą stronę (wersja pokrzywdzonego, czy też widząc przeszkodę podjął manewr ominięcia jej ze strony lewej (wersja pokrzywdzonej).
Nie próbowano także dowiedzieć się od tychże świadków jak oceniają prędkośćI.tuż przed wypadkiem.
Nie można też pominąć wyjaśnień oskarżonego, który stwierdził (k-59), że w pewnym momencie wyprzedził go sportowyH.i po chwili zaczął hamować chcąc skręcić w lewo doN..
Ów manewr wyprzedzania nie wynika z zeznańM. L.(która miała ten w istocie niebezpieczny manewr wykonać) ani także z zeznań małżonkówS..
Tak więc i ta okoliczność mogąca mieć istotne znaczenie dla rozpoznania sprawy winna zostać wyjaśniona.
Po dokonaniu tychże czynności celowym wydaje się zwrócenie do biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych o wydanie opinii w celu dokonania fachowej analizy tak dokumentacji sporządzonej przez funkcjonariuszy policji jak i wersji zdarzeń przedstawionej przez świadków oraz oskarżonego. W szczególności jednak biegły winien na podstawie przede wszystkim skutków zdarzenia, podać choć przybliżoną prędkość z jaką poruszał się kierującyI.A. Ł..
Dopiero po przeprowadzeniu tychże dowodów możliwym będzie wydanie trafnego rozstrzygnięcia.
Z uwagi na powyższe - zdecydowano jak w wyroku.