Sąd Rejonowy w Jaśle
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1179/18
Data wyroku: 2019-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grzegorz Wanat
Słowa kluczowe: Wyrok zaoczny
Podstawa prawna: 339§2kpc
Teza: Sąd  jest zobligowany do uznania  twierdzeń powoda przy  bezczynności pozwanego jedynie w przypadku braku wątpliwości  co do zasadności pozwu. Domniemanie  prawdziwości twierdzeń powoda ( art. 339 par.2 kpc) dotyczy bowiem wyłącznie okoliczności  faktycznych i nie zwalnia  sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy  oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu, i czy  uwzględnienie tych żądań nie narusza  obowiązujących  przepisów.

Sygn. akt I C 1179/18

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2019 r.
Sąd Rejonowy w Jaśle I Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Grzegorz Wanat
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anna Wojtunik
po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 roku w Jaśle
sprawy z powództwa(...)Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego - Subfunduszu KI 1 z siedzibą wW.
przeciwkoH. S.
o zapłatę
oddala powództwo.
Sygn. akt I C upr.(...)

UZASADNIENIE
wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w Jaśle z 29.05.2019 r.
Powód(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty – Subfundusz KI 1 z siedzibą wW.domagał się zasądzenia od pozwanejH. S.zasądzenia kwoty 725,76 zł wrazz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadniając żądanie pozwu wskazał, że na podstawie umowy przelewu wierzytelności zawartej z(...) S.A.nabył przysługującą wobec pozwanej wierzytelność, wynikającą z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych z 04.12.2015 r. Dochodzona kwota – objęta dokumentami księgowymi wystawionymi przez wierzyciela pierwotnego – pomimo wezwania pozwanego do zapłaty, nie została uregulowana.
Pozwana, będąc prawidłowo zawiadomioną o terminie rozprawy, nie stawiła się na nią, ani nie złożyła odpowiedzi na pozew.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
Powód(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty – Subfundusz KI 1 z siedzibą wW.zawarł 14.05.2018 r. umowę przelewu wierzytelności z(...) S.A.z siedzibą wW., w ramach której nabył m.in. wierzytelność wobecH. S.na kwotę 658,96 zł (dowód: kserokopia wyciągu z umowy przelewu –k. 24 - 29, 48, wyciąg z załącznika do umowy cesji w zakresie lp.(...)– k. 50).
Pozwana zawarła 04.12.2015 r. z(...) S.A.umowę abonencką o nr(...)-599-870-482, w ramach której operator świadczył usługi w zakresie dostarczania programów telewizyjnych oraz w zakresie udostępnienia dekodera. Umowa przewidywała 24 - miesięczny okres obowiązywania (dowód: kserokopia umowy – k. 55 - 57 wraz z protokołem odbioru sprzętu udostępnionego – k. 57v., regulamin świadczenia usług – k. 59 - 66).
W dniu 19.04.2017 r.(...) S.A.wystawił wobec pozwanej dokument w postaci noty obciążeniowej o nr(...)na kwotę 198,99 zł z tytułu rozwiązania umowy w okresie podstawowym (dowód: kserokopia kopii noty obciążeniowej – k. 67), a 19.05.2017 r. kolejną notę obciążeniową na kwotę 340 zł tytułem kary za brak zwrotu sprzętu (dowód: kserokopia noty(...)– k. 68).
Pismem z 14.05.2018 r.(...) S.A.zawiadomił pozwanąo dokonanym przelewie wierzytelności na kwotę 658,96 zł na rzecz(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty – Subfundusz KI 1 z siedzibą wW.(dowód: zawiadomienie – k. 52).W aktach sprawy brak dowodu doręczenia ww. pisma.
Powyższy stan faktyczny sprawy Sąd Rejonowy ustalił w oparciuo wskazane wyżej dokumenty (potwierdzone za zgodność - ich kserokopie), których autentyczność nie budziła zastrzeżeń Sądu. Nie stanowią natomiast podstawy faktycznej rozstrzygnięcia twierdzenia o istnieniu wymagalnej wierzytelności wobec pozwanej w wysokości wskazanej w pozwie. Powód, co prawda, powołuje w treści pozwu dokumenty księgowe, mające stanowić podstawę zobowiązania pozwanego, dowodów tych jednak – poza dwiema notami obciążeniowymi (k. 67 - 68) – nie przedkłada. Nota obciążeniowa jest dokumentem prywatnym, który stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie w nim zawarte (art. 245 k.p.c.), co oznacza, że samoistnie nie można uznać niniejszej noty jako dowodu istnienia i wysokości dochodzonego roszczenia. W orzecznictwie przyjmuje się, że faktura stanowi powszechnie przyjęty dokument rozliczeniowy. Jej doręczenie umożliwia dłużnikowi podjęcie czynności mających na celu sprawdzenie, czy świadczenie jest zasadne, tak co do istnienia, jak i co do wysokości. Umożliwia też podjęcie czynności zmierzających do spełnienia świadczenia (wyrok Sądu Najwyższegoz 14.01.1987 r. IV CR 461/86, uchwała Sądu Najwyższego z 19.05.1992 r., III CZP 56/92). Nie stanowi jednak dowodu wykonania umowy w sposób uzasadniający żądanie zapłaty wynagrodzenia. Dłużnik zobowiązany jest świadczyć to, co stwierdzono w dokumencie rozliczeniowym, gdy wynika toz istniejącego stosunku zobowiązaniowego. Powód w niniejszym postępowaniu nie przedstawił dowodu, czy istniała podstawa do naliczenia kar, ujętych w notach i czy zostały one wyliczone w sposób prawidłowy.
W tych okolicznościach za pozbawione mocy dowodowej Sąd uznaje wyliczenie odsetek dokonane przez powoda (k. 69).
Sąd zważył, co następuje.
Żądanie pozwu nie zasługuje na uwzględnienie w jakiejkolwiek części.
W pierwszym rzędzie należy podnieść, iż wobec nieobecności prawidłowo zawiadomionejH. S.na rozprawie 29.05.2019 r., Sąd, stosownie do regulacjiart. 339 k.p.c., uprawniony był wydać wyrok zaoczny.
Zgodnie z dyspozycją tego przepisu, jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny, przy czym w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
W niniejszej sprawie Sąd powziął wątpliwości dotyczące istnienia zobowiązania opisanego w pozwie, a zatem okoliczności kluczowej dla przyjęcia materialnoprawnej zasadności roszczenia powoda.
Powód, będąc reprezentowanym przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego radcą prawnym, nie przedstawił w poczet materiału dowodowego wystarczających dowodów dla stwierdzenia istnienia, wysokości i wymagalności roszczenia, opisanego w pozwie. W szczególności nie przedłożył do akt dokumentów księgowych wskazanych w zawiadomieniu pierwotnego wierzyciela o przelewie (k. 52) tj. nie przedstawił żadnej z faktur na kwoty po 39.99 zł. Istnienie wierzytelności w tym zakresie należy zatem uznać za nieudowodnione (art. 6 k.c.).
Analogicznie, Sąd nie znajduje podstaw do ustalenia istnienia wymagalnej wierzytelności wobec pozwanejH. S.z tytułu rozwiązania umowyw okresie podstawowym i braku zwrotu sprzętu. Należy podkreślić, że skoro powód wywodzi swoje roszczenie z faktu skutecznego nabycia wymagalnej wierzytelności przysługującej wobec pozwanej pierwotnemu wierzycielowi– (...) S.A.(art. 509 k.c.), to – zgodnie z regułą rozkładu ciężaru dowodu, wyrażoną wart. 6 k.c.zobligowany był wykazać nie tylko fakt zawarcia umowy cesji, lecz – wstępując w prawa i obowiązki cedenta – analogicznie jak on, dla skuteczności zgłoszonego powództwa zobowiązany był wykazać istnienie dochodzonej wierzytelności we wskazanej wysokości.
Okoliczność, że pozwana nie wdała się w spór, nie zmieniało w tym zakresie reguł rozkładu ciężaru dowodu, wynikających zart. 6 k.c.a zatem obowiązkiem powoda – jako następcy operatora telekomunikacyjnego było wykazać, w jaki sposób operator wyliczył karę umowną za zerwanie umowy,a w tym czy prawidłowo pomniejszył ją o czas trwania umowy, i czy w ogóle zostały spełnione przesłanki do obciążenia nią pozwanej.
Jak wynika bowiem z treści łączącego strony stosunku zobowiązaniowego, którego element stanowią również postanowienia regulaminu świadczenia usług, pozwana byłaby zobowiązana do uiszczenia kary umownej, gdyby do rozwiązania umowy doszło w okresie podstawowym, w warunkach przewidzianych w § 4 pkt 7 umowy (k. 56). Tymczasem w materiale dowodowym brak dokumentów na okoliczność wypowiedzenia/rozwiązania umowyz pozwaną, nie wiadomo w jakim trybie i terminie doszło do zakończenia umowy.
Należy pamiętać, że sam fakt cesji wierzytelności nie może stawiać nabywcyw lepszej sytuacji procesowej, aniżeli gdyby roszczenia dochodził pierwotny wierzyciel, stąd też w omawianym zakresie dla uznania zasadności żądania kary umownej koniecznym było wykazanie, że zaktualizowały się przesłanki jej naliczenia.
Stosownie do brzmieniaart. 57 ust. 6 ustawy z 16.07.2004 r. prawo telekomunikacyjne(Dz. U. z 2016.(...).t.) w przypadku zawarcia umowyo świadczenie usług telekomunikacyjnych, w tym o zapewnienie przyłączenia do publicznej sieci telekomunikacyjnej, związanego z ulgą przyznaną abonentowi, wysokość roszczenia z tytułu jednostronnego rozwiązania umowy przez abonenta lub przez dostawcę usług z winy abonenta przed upływem terminu, na jaki umowa została zawarta, nie może przekroczyć wartości ulgi przyznanej abonentowi pomniejszonej o proporcjonalną jej wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania. Roszczenie nie przysługuje w przypadku rozwiązania przez konsumenta umowy przed rozpoczęciem świadczenia usług, chyba że przedmiotem ulgi jest telekomunikacyjne urządzenie końcowe. Ulga ta jest pomniejszana o jej proporcjonalną wartość za okres od dnia zawarcia umowy do dnia jej rozwiązania.
Jak wynika z treści umowy podpisanej 04.12.2015 r. pozwanej przyznano ulgę w wysokości 637,98 zł. Skoro jednak nie wiadomo, czy do rozwiązania umowy doszło z winy abonenta w drodze jednostronnego oświadczenia operatora o wypowiedzeniu w okresie podstawowym, a także nie jest znany czas trwania umowy, żądanie pozwu należy uznać za nieudowodnione tak co do zasady, jaki co do wysokości.
Odnosząc się do roszczenia powoda w zakresie dotyczącym obciążeniaz tytułu braku zwrotu sprzętu, wskazać należy, że powód nie wykazał zasadności domagania się kwoty 340 zł. Regulamin świadczenia usług (k. 62) w § 11 pkt. 13 przewiduje, że w przypadku niezwrócenia sprzętu w terminie abonent będzie zobowiązany do uiszczenia kary umownej w wysokości określonej w cenniku.
Powód tymczasem nie przedstawił w poczet dowodów ani cennika, ani regulaminu promocji objętej umową, zabrakło tez dokumentów pozwalających ustalić termin rozwiązania umowy, a co za tym idzie ocenić terminowośći zasadność wystawienia noty(...)– (k. 68).
Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 07.11.2007 r. (II CSK 293/07) „Ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności.” Podnieść należy, że Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanego jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. Domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy bowiem wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu, i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art.art. 57 ust. 6 ustawy z 16.07.2004 r. prawo telekomunikacyjne(Dz. U. z 2016.(...).t.) w zw. zart. 6 k.c.i232 k.p.c.w zw. zart. 509 k.c.orzeczono jak w sentencji wyroku.