Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
Sygnatura akt: VI RC 208/19
Data wyroku: 2019-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Barbara Ciwińska
Słowa kluczowe: Alimenty
Podstawa prawna: art. 128, 133, 135 kro
Teza: 1)	zasądza alimenty od pozwanego P.W. na rzecz jego małoletniego syna J.R. ur. (...) r. w kwocie po 500 (pięćset) złotych miesięcznie płatne do rąk matki małoletniego N. G. do 10-dnia każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat poczynając od dnia 29 maja 2019r.; 
2)	w pozostałym zakresie powództwo oddala;
3)	kosztami postępowania obciąża pozwanego P.W. i nakazuje pobrać od niego na rzecz Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem pokrycia nie uiszczonej opłaty sądowej;
4)	wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 listopada 2019 r.
Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie VI Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie następującym:
Przewodniczący  sędzia Barbara Ciwińska
Protokolant stażysta Aleksander Paczóski
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. w Warszawie na rozprawie
sprawy z powództwa małoletniegoJ. R.
reprezentowanego przez przedstawicielkę ustawowąN. G.
przeciwkoP. W.

1
zasądza alimenty od pozwanegoP. W.na rzecz jego małoletniego synaJ. R.ur.(...)w kwocie po 500 (pięćset) złotych miesięcznie płatne do rąk matki małoletniegoN. G.do 10-dnia każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat poczynając od dnia 29 maja 2019r.;

2
w pozostałym zakresie powództwo oddala;

3
kosztami postępowania obciąża pozwanegoP. W.i nakazuje pobrać od niego na rzecz Skarbu Państwa kasa Sądu Rejonowego dla m. st. Warszawy w Warszawie kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem pokrycia nie uiszczonej opłaty sądowej;

4
wyrokowi w pkt 1 nadaje rygor natychmiastowej wykonalności.

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 29 maja 2019 roku (data prezentaty) małoletniJ. R., reprezentowany przez przedstawicielkę ustawową matkęN. G.(uprzednioN. R.), wniósł o zasądzenie od pozwanego ojca małoletniegoP. W.na rzecz dziecka kwoty po 1200 zł miesięcznie tytułem alimentów.
PozwanyP. W.uznał powództwo o zasądzenie alimentów do kwoty w wysokości 500 zł. , w pozostałym zakresie wniósł o jego oddalenie.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
MałoletniJ. R.urodzony w dniu (...)wW.jest jedynym dzieckiemP. W.iN. G.. Rodzice małoletniego rozstali się w lipcu 2018 roku i obecnie nie utrzymują ze sobą kontaktu. (k. 2 odpis skrócony aktu urodzenia, k. 18-20 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 sprawozdanie z wywiadu środowiskowego sporządzonego przez kuratora zawodowego)J. R.ma ukończone 7 miesięcy. Od urodzenia pozostaje pod bezpośrednią opieką matki. Znajduje się pod opieką poradni neurologicznej, z powodu drgawek. Mieszka wraz z matką oraz swoimi dziadkami macierzystymi i rodzeństwem matki w trzypokojowym mieszkaniu o powierzchni 58 m2położonym wW.przyul. (...). W mieszkaniu tym zajmuje wraz ze swoją matką jeden pokój, który jest przystosowany do jego potrzeb. Małoletnie z racji wieku spożywa mleko, kaszki i słoiczki dla niemowląt, a także przygotowane przez matkę jedzenie. Obecnie jego usprawiedliwione koszty utrzymania wynoszą po około 900 zł miesięcznie i składają się na nie następujące wydatki: wyżywienie – około 500 zł miesięcznie, udział w kosztach utrzymania mieszkania – około 100 zł miesięcznie, pozostałe wydatki, w tym pieluszki, chusteczki, ubrania i obuwie – około 300 zł miesięcznie. (e-protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 roku zeznaniaN. G., e-protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 roku zeznaniaP. W., k. 23 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 zaświadczenie lekarskie, k. 18-20 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 sprawozdanie z wywiadu środowiskowego sporządzonego przez kuratora zawodowego, k. 38-39 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 protokół rozprawy)
Matka małoletniegoN. G.(uprzednioN. R.) ma 22 lata,  wykształcenie średnie. Jest zdrowa, nie była karana, nie ma nałogów i nie była leczona w(...). W dniu(...)roku zawarła związek małżeński zJ. G.. Jej mąż z innego związku posiada sześcioletnią córkę.N. G.mieszka wraz ze swoim małoletnim synem oraz swoimi rodzicami, 24-letnim bratem i 16-letnią siostrą w należącym do jej dziadka trzypokojowym mieszkaniu o powierzchni 58 m2położonym wW.przyul. (...). W mieszkaniu tym zajmuje z synem jeden pokój. Partycypuje w kosztach utrzymania tego mieszkania w wysokości 650 zł miesięcznie. Do lutego 2020 roku będzie przebywać na urlopie macierzyńskim, a po urlopie planuje wrócić do pracy w dziale reklamacji, gdzie zarabiała 2.650 zł brutto miesięcznie. Obecnie utrzymuje się z zasiłku macierzyńskiego w wysokości 1600-1700 zł miesięcznie oraz otrzymuje świadczenie 500+. Jej mąż mieszka ze swoją mamą oraz ze swoją córką i jest glazurnikiem, w związku z czym uzyskuje zróżnicowane dochody. (e-protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 roku zeznaniaN. G., e-protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 roku zeznaniaP. W., k. 10-11 wydruk protokołu rozprawy, k. 28, 30 odpis skrócony aktu małżeństwa, k. 18-20 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 sprawozdanie z wywiadu środowiskowego sporządzonego przez kuratora zawodowego, k. 25-37 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 wydruk wiadomości tekstowych, k. 38-39 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 protokół rozprawy).
PozwanyP. W.ma 28 lat, wykształcenie zawodowe. Jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony w wymiarze ½ etatu na stanowisku stolarza budowlanego za wynagrodzeniem w wysokości 1050 zł brutto miesięcznie. Jego faktyczne wynagrodzenie wynosi około 2000 zł netto miesięcznie. Mieszka wP.i za wynajem pokoju płaci kwotę 500 zł miesięcznie. Nie angażuje się w sprawy małoletniego dziecka. Od urodzenia dziecka jedynie jednokrotnie widział syna. Łoży dobrowolnie na utrzymanie małoletniego syna alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie. Postanowieniem tut. Sądu Rejonowego z dnia 26 lipca 2019 roku wydanym w sprawie prowadzonej pod sygn. akt VI Nsm 1478/19 pozbawiono go władzy rodzicielskiej nad małoletnimJ. R.,urodzonym w dniu (...). Postanowieniem tut. Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2017 roku wydanym w sprawie prowadzonej pod sygn. akt VI RNs 350/16 zobowiązanoP. W.do leczenia odwykowego w trybie niestacjonarnym i ustanowiono nadzór kuratora nad wykonywaniem przez niego powyższego obowiązku. Nie był karany sądownie. Spłaca kredyt zaciągnięty na zakup samochodu, ma jak twierdzi, 20.000 zł zadłużenia. Prowadzone jest przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne. Przekazał swojej matce w darowiźnie należące do niego mieszkanie. Jest właścicielem działki położonej wR.(...). (e-protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 roku zeznaniaN. G., e-protokół rozprawy z dnia 26 listopada 2019 roku zeznaniaP. W., k. 9, 12, 24-25 wydruk postanowienia, k. 10-11 wydruk protokołu rozprawy, k. 32 umowa o pracę, k. 18-20 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 sprawozdanie z wywiadu środowiskowego sporządzonego przez kuratora zawodowego, k. 24 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 wydruk artykułu, k. 25-37 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 wydruk wiadomości tekstowych, k. 38-39 akt o sygn. VI Nsm 1478/19 protokół rozprawy)
Powołany powyżej stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione dokumenty, które pomimo tego, iż w części zostały złożone w formie kserokopii nie budziły wątpliwości co do ich autentyczności. Wskazać również należy, iż żadna ze stron nie kwestionowała mocy dowodowej powyższych dokumentów, jak również Sąd nie miał w tym zakresie żadnych wątpliwości.
Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie również na podstawie zeznań przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda i zeznań pozwanego. Zeznaniom stron Sąd przyznał wiarę jako jasnym, logicznym i korespondującym z pozostałym materiałem dowodowym. Jednakże w ocenie Sądu przedstawicielka ustawowa małoletniego powoda zawyżyła koszty utrzymania małoletniegoJ. R.(będzie szerzej o tym mowa w dalszej części uzasadnienia).
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
W myśl przepisuart. 128 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego(dalej:k.r.o.) obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Ojciec dziecka jest więc zobowiązany w pierwszej kolejności. Obowiązek alimentacyjny jest podstawowym obowiązkiem rodzica względem jego dziecka. Zgodnie bowiem z dyspozycjąart. 133 § 1 k.r.o.rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Stąd bezspornym jest, iż pozwany jest zobowiązany alimentacyjnie względem swojego małoletniego i niesamodzielnego syna.
Zgodnie z treściąart. 135 § 1 k.r.o.zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Chodzi przy tym o zapewnienie uprawnionemu prawidłowych, a nie jedynie minimalnych warunków bytowania. Przepis ten wyraża jednocześnie zasadę ograniczenia zakresu świadczeń alimentacyjnych do usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego z jednej strony, z drugiej zaś uzależnia je dodatkowo od możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego. Stosownie do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 stycznia 1972 r. w sprawie III CRN 470/71, Lex nr 7052, w sprawach o alimenty górną granicą świadczeń alimentacyjnych są zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego. Natomiast przez usprawiedliwione potrzeby rozumie się nie tylko elementarne potrzeby polegające na zapewnieniu minimum egzystencji, ale również takie, które stworzą uprawnionemu normalne warunki bytowania odpowiadające jego wiekowi, stanowi zdrowia i wykształceniu. Ustalając zakres usprawiedliwionych potrzeb małoletniego powoda, które winny być zaspokajane, Sąd miał na uwadze treśćart. 96 § 1 k.r.o.według którego rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień. Stosownie do tej dyrektywy rodzice w zależności od swych możliwości są obowiązani zapewnić dziecku środki do zaspokojenia zarówno jego potrzeb fizycznych (wyżywienia, mieszkania, odzieży, higieny osobistej, leczenia w razie choroby) jak i duchowych, a także środków wychowania według zdolności, dostarczania rozrywek i wypoczynku.
Sąd orzekając o wysokości alimentów, uwzględnia możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do alimentacji, czyli kwoty, jakie zarabiałby, przy pełnym wykorzystaniu swoich możliwości. Możliwości te są one determinowane wiekiem zobowiązanego, jego stanem zdrowia, przygotowaniem zawodowym, wykształceniem, ale także możliwością zdobycia pracy w regionie, w którym mieszka i wieloma innymi czynnikami (H. Dolecki (red), Komentarz do art. 135 Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego, LEX 86680).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności odnieść się należy do uzasadnionych kosztów utrzymania małoletniego powoda. Przesłanka usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego alimentacyjnie, nakazuje określić katalog potrzeb konkretnego uprawnionego, a następnie ustalić koszt zaspokojenia tychże potrzeb. Są to zatem wartości uśrednione, uogólnione. Zakres usprawiedliwionych potrzeb dziecka powinien być ustalony w ten sposób, aby w razie ich zaspokojenia stopa życiowa dziecka była taka sama jak stopa życiowa rodziców.
W realiach niniejszej sprawy wskazać należy, iż uzasadnione koszty utrzymania małoletniego powodaJ. R.wynoszą po około 900 zł miesięcznie i składają się na nie następujące wydatki: wyżywienie – około 500 zł miesięcznie, udział w kosztach utrzymania mieszkania – około 100 zł miesięcznie, pozostałe wydatki, w tym pieluszki, chusteczki, ubrania i obuwie – około 300 zł miesięcznie.
Oceniając wysokość wydatków, ponoszonych na utrzymanie małoletniego powoda, Sąd oparł się na zeznaniach przedstawicielki ustawowej małoletniego powoda i pozwanego, a nadto na doświadczeniu życiowym i zawodowym z innych spraw podobnego rodzaju. W ocenie Sądu wydatki podawane przez matkę małoletniego powoda wskazane w pozwie i w toku postępowania były zawyżone. W okolicznościach niniejszej sprawy nie jest bowiem konieczne karmienie małoletniego dziecka wyłącznie stosunkowo drogimi produktami znajdującymi się w słoiczkach niemowlęcych, w sytuacji, gdy matka małoletniego przebywa na urlopie macierzyńskim i jej głównym obowiązkiem jest opieka nad dzieckiem. W związku z czym posiada ona odpowiednią ilość czasu, aby przygotować dziecku pełnowartościowe potrawy, tak aby nie musiała korzystać tylko z gotowych produktów, których cena zakupu jest znacznie wyższa niż cena potraw przygotowanych w domu. Odnośnie kosztów utrzymania mieszkania brak jest podstaw do tego, aby koszty dzielić te na równo pomiędzy dzieci i osoby dorosłe. Oczywiste jest bowiem, iż dzieci i osoby dorosłe nie korzystają w taki sam sposób z mieszkania, a większość opłat związanych z utrzymaniem i eksploatacją mieszkania czy też pokoju matka małoletniego musiałaby ponieść niezależnie od okoliczności zamieszkiwania z małoletnim dzieckiem. Tym bardziej, że w mieszkaniu tym mieszkają rodzice i rodzeństwo matki małoletniego powoda. Dlatego też Sąd ustalił udział małoletniego powoda w kosztach utrzymania mieszkania na kwotę w wysokości około 100 zł miesięcznie. Ponadto Sąd kierując się własnym doświadczeniem życiowym i zawodowym ustalił, że pozostałe koszty związane z utrzymaniem małoletniego powoda (w tym pieluszki, chusteczki, ubrania i obuwie) nie powinny przekraczać kwoty w wysokości 300 zł miesięcznie.
W okolicznościach niniejszej sprawy bezspornym również było, że pozwanyP. W.będący ojcem małoletniego powoda, jest zobowiązany do łożenia na utrzymanie syna, czego pozwany nie kwestionował w zeznaniach złożonych na rozprawie sądowej.
Art. 135 § 1 k.r.o., uzależnia ustalenie wysokości świadczenia alimentacyjnego, także od możliwości majątkowych i zarobkowych zobowiązanego alimentacyjnie. W ocenie Sądu, sytuacja majątkowa, jak i zarobkowa pozwanegoP. W.pozwala mu na płacenie po 500 złotych miesięcznie alimentów na syna.
Sąd przy ustalaniu wysokości alimentów wziął pod uwagę uzyskiwane przez pozwanego zarobki, które według jego oświadczenia wynoszą po około 2000 zł netto miesięcznie, czyli są niewiele wyższe od płacy minimalnej oraz na wskazywane przez pozwanego koszty jego utrzymania . Pozwany dotychczas płacił na syna po 500 złotych miesięcznie i Sąd nie ma żadnych wątpliwości iż pozwany może to czynić nadal. Pozwany ma tylko jedno dziecko. Powinien się z tym liczyć także zaciągając pożyczki.
Zwrócić należało również uwagę, iż matka małoletniego powoda swój obowiązek alimentacyjny wypełnia w znacznym zakresie poprzez osobiste starania w opiece i wychowaniu syna, zaś ojciec małoletniego od urodzenia dziecka w żadnych stopniu nie zajmuje się opieką i wychowaniem małoletniego syna, dlatego ciężar finansowy powinien być również przerzucony na drugiego rodzica zobowiązanego do alimentacji, który jest wolny od codziennej troski o utrzymanie i wychowanie dziecka.
Sąd zwrócił uwagę, że matka małoletniego do lutego 2020 roku będzie przebywać na urlopie macierzyńskim, a po urlopie planuje wrócić do pracy w dziale reklamacji, gdzie zarabiała 2.650 zł brutto. Obecnie utrzymuje się ona z zasiłku macierzyńskiego w wysokości 1600-1700 zł miesięcznie, z czego może w ocenie Sądu łożyć około 400 złotych miesięcznie na potrzeby dziecka.
Mając na uwadze powyższe, Sąd zasądził alimenty od pozwanegoP. W.na rzecz jego małoletniego synaJ. R.ur.(...)w kwocie po 500 złotych miesięcznie płatne do rąk matki małoletniegoN. G.do 10-dnia każdego miesiąca z góry z ustawowymi odsetkami w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat poczynając od dnia 29 maja 2019 r., tj. od daty złożenia pozwu.
W pozostałym zakresie roszczenie o alimenty było niezasadne i jako takie podlegało oddaleniu.
W związku z ustawowym zwolnieniem od kosztów strony dochodzącej roszczeń alimentacyjnych (art. 96 ust. 1 pkt 2 Ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych), Sąd obciążył pozwanego częścią należnej opłaty sądowej w zakresie w jakim przegrał on postępowanie, tj. w kwocie 300 zł, w pozostałym zakresie przejmując koszty sądowe na rachunek Skarbu Państwa.
Na podstawieart. 333 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania cywilnegowyrokowi wpunkcie 1nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji.