Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 4124/17
Data wyroku: 2019-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Pawe ł Szymański

Sygn. akt I C 4124/17

UZASADNIENIE

Wyroku z dnia 5 grudnia 2018 roku
Pozwem z dnia 12 października 2017 r. (data prezentaty)(...) W.– Zarząd(...)wniósł o zasądzenie od pozwanejM. K.kwoty 122,40 zł wraz z odsetkami w wysokości ustawowej od dnia 8 lutego 2007 r. do dnia 31grudnia 2015 r. oraz od 1 stycznia 2016 r. do dnia zapłaty w wysokości ustawowej za opóźnienie, a także o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwana w dniu 24 stycznia 2007 r. korzystała z komunikacji miejskiej, nie posiadając ważnego dokumentu przewozu i nie uregulowała związanej z tym należności(pozew – k. 2-3v).
W toku postępowania pozwanaM. K.nie brała udziału w postępowaniu, nie wniosła odpowiedzi na pozew i nie stawiła się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, pomimo prawidłowego zawiadomienia(protokół z rozprawy – k. 27-28).

S ąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 24 stycznia 2007 r.M. K.korzystała z komunikacji miejskiej linii 517 bez odpowiedniego i ważnego dokumentu uprawniającego do przewozu. KontrolerZarządu (...)wW.wystawił wezwanie do zapłaty tj. uiszczenia należności za przewóz w wysokości 2,49 zł oraz opłaty dodatkowej w wysokości 122,40 zł(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 4).
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o złożony w toku postępowania dokument w formie kserokopii dokumentu poświadczonego za zgodność z oryginałem tj. wezwania do zapłaty, którego moc dowodowa nie była kwestionowana przez strony i nie budziła wątpliwości Sądu oraz na podstawie twierdzeń stron przyznanych wprost i niezaprzeczonych przez stronę przeciwną, na podstawieart. 229 k.p.c.i230 k.p.c.
S ąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
W rozpatrywanej sprawie zaistniały przesłanki do wydania wyroku zaocznego, ponieważ pozwana została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy w trybieart. 139 § 1 k.p.c., natomiast nie złożyła odpowiedzi na pozew ani nie wnosiła o rozpoznanie sprawy pod jej nieobecność.
Zgodnie z dyspozycjąart. 339 § 1 k.p.c.jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (art. 339 § 2 k.p.c.).
Zgodnie zart. 117 § 1 k.c.z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Stosownie do treści§ 2po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Jednakże zrzeczenie się zarzutu przedawnienia przed upływem terminu jest nieważne. Zgodnie z treścią§ 21po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.
W aktualnym stanie prawnym Sąd rozpoznając sprawę przeciwko konsumentowi powinien z urzędu badać czy roszczenie nie uległo przedawnieniu, zaś w przypadku odpowiedzi twierdzącej oddalić powództwo.
Powód w niniejszej sprawie dochodził roszczenia wywodzącego się z umowy przewozu.
Stosownie do przepisuart. 77 ust. 1 Prawa przewozowegoroszczenia dochodzone na podstawie ustawy lub przepisów wydanych w jej wykonaniu przedawniają się z upływem roku. Zgodnie zaś zart. 77 ust. 4 punkt 4 Prawa przewozowegoprzedawnienie biegnie dla roszczeń z tytułu zapłaty lub zwrotu należności - od dnia zapłaty, a gdy jej nie było - od dnia, w którym powinna była nastąpić. W przedmiotowej sprawie strona pozwana winna była uiścić należność w terminie 14 dni od dnia wystawienia wezwania do zapłaty, a więc do dnia 7 lutego 2007 r. Strona powodowa wniosła pozew w dniu 12 października 2017 r., a zatem po upływie rocznego terminu przedawnienia.
W rezultacie pozwana może uchylić się skutecznie od zaspokojenia roszczeń z umowy przewozu, dochodzonej przez powoda w niniejszym postępowaniu, stosownie doart. 117 § 2 k.c.
Odsetki za opóźnienie przedawniają się w takim samym terminie, jak należność główna. Jeżeli zatem należność główna uległa przedawnieniu, to również w tym samym terminie przedawnieniu uległy odsetki (tak też Sąd Apelacyjny w Katowicach w orz. z dnia 17.02.2003 r., I ACa 846/02, LEX nr 83739).
Z uwagi na powyższe powództwo podlegało oddaleniu w całości.

S. P.łS.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powoda.