Sąd Okręgowy w Poznaniu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 68/19
Data wyroku: 2019-06-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tadeusz Frabiński, Danuta Kasprzyk, Elżbieta Heleniak
Słowa kluczowe: Wyrok

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 czerwca 2019 roku
Sąd Okręgowy w Poznaniu III Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSO Danuta Kasprzyk
Ławnicy: Elżbieta Heleniak, Tadeusz Frabiński
Protokolant: sekr. sąd. Agata Płaczek
przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu Jarosława Żak
po rozpoznaniu w dniach 15.10, 12.12.2018 roku i 7.02, 11.04, 3.06. 2019 roku sprawy:

1
J. G. (1)(G.), synaT.iH.z domuS.,urodzonego (...)wW.,

oskarżonego o to, że:
w okresie od dnia 27 lutego 2001 roku do dnia 2 marca 2001 roku, wW.,P.iS., kierując zorganizowaną grupą przestępczą i działając
wspólnie i w porozumieniu zA. L. (1),A. K. (1),M. O.,L. O.innymi ustalonymi osobami, stosując wobecM. C. (1),T. C. (1)iR. K. (1)groźby pozbawienia życia i ciężkich obrażeń ciała oraz przemoc w postaci pobicia:
-M. C. (1)– którym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele, kneblowanie ust workiem foliowym i wywieranie ucisku na narządy szyi poprzez naciskanie przedramieniem, skutkujące utratą przytomności,
-T. C. (1)– którym naraził go na ryzyko powstania co najmniej średnich obrażeń ciała, poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele oraz duszenie przedramieniem,
-R. K. (1)– którym naraził go na ryzyko powstania co najmniej średnich obrażeń ciała, poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele,
po czym pozbawiłM. C. (1)iR. K. (1)wolności na okres 7 godzin, zaś co doT. C. (1), we wzięciu go jako zakładnika i przetrzymywaniu go przez trzy doby, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzićM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nieruchomości o wartości łącznej co najmniej 4.000.000 USD, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego i interwencję policji, przy czym z popełniania przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu,
to jest o popełnienie przestępstwa zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 189 § 1 kkw zb. zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kk

1
OskarżonegoJ. G. (1)uniewinnia od stawianego mu zarzutu.

2
Na podstawieart. 632 ust. 2 k.p.k.kosztami postepowania obciąża Skarb Państwa.

3
Na podstawie § 17 ust. 2 pkt 5 i art. 20 Rozporządzenia Ministra sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.R. K. (2)kwotę 1.328,40 zł ( z VAT) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

Elżbieta Heleniak SSO Danuta Kasprzyk Tadeusz Frabiński
Sygn. akt. III K 68/19

UZASADNIENIE
W okresie od 27 lutego 2001 roku do dnia 2 marca 2001 roku doszło do popełnienia przestępstwa zart. 252 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym do dnia 18 kwietnia 2010 roku w zw. zart. 4 § 1 kkiart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 11 § 2 kkna szkodęM. C. (1),T. C. (1)iR. K. (1).
Za popełnienie tego przestępstwa zostali skazani:
-A. K. (1)iL. O.– prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 29 września 2016 roku w sprawie XVI K 137/12 (XXXVIII k. 7463 –(...)), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu II Wydział Karny – II AKa 246/16 (t. XXXIX, k. 7873), kasację oddalono postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 4.04.2018 roku (t. XL, k. 8036, 8039-8044)
-W. C.,P. C. (1),R. Z.,M. J. (1),M. R.– prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 maja 2004r. w sprawie III K 275/02 (t. XVI, k. 3030- 3172)
-M. D. (1)- prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 14 marca 2005 roku w sprawie III K 378/03 ( t. XIV, k. 2609 – 2651)
Ponadto wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 26 lutego 2013 roku wydanym w sprawie XVI k 14/13R. P. (1)został skazany za to, że w okresie od nieustalonego dnia lutego 2001 do dnia 27 lutego 2001 wW.pomógłK. J. (1)działającemu w celu zwrotu wierzytelności w kwocie 750.000 USD odM. C. (1), w ten sposób, że skontaktował go zJ. G. (1)– kierującym zorganizowaną grupą przestępczą o charakterze zbrojnym a następnie przekazał kwotę 10.000 USD celem pokrycia kosztów związanych z wyjazdem doP.wytypowanych przezJ. G. (1)członków jego grupy, gdzie w dniu 27 lutego 2001 działający wspólnie i w porozumieniu zK. J. (1):P. C. (1),M. K. (1),A. K. (1),M. O.,A. L. (1)i inni, stosując wobecM. C. (1),T. C. (1)iR. K. (1)groźby pozbawienia życia i ciężkich obrażeń ciała oraz przemoc w postaci bicia w/w pięściami i kopanie po całym ciele usiłowani zmusićM. C. (1)do zwrotu wierzytelnościK. J. (1)poprzez podpisanie przezM. C. (1)aktów notarialnych przenoszących własność posiadanych przez niego nieruchomości na rzeczK. J.oraz udzielenie mu „nieodwołalnego pełnomocnictwa” do zbycia nieruchomości, lecz zamierzonego skutku nie osiągnął z uwagi na interwencje policji, tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 191 § 2 k.k.( t. XXVII, k. 5385-5386)
PonadtoM. O.iA. K. (1)zostali prawomocnie skazani za udział w grupie przestępczej kierowanej przezJ. G. (1)w okresie od końca 2000 roku do grudnia 2005 roku– wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2014 r. sygn. akt VIII K 230/09 ( t. XXXVII k. 7254 – 7258)
K. J. (1)zmarł i w związku z tym zdarzeniem nie został osądzony.
J. G. (1)został oskarżony, o to że w okresie od dnia 27 lutego 2001 roku do dnia 2 marca 2001 roku, wW.,P.iS., kierując zorganizowaną grupą przestępczą i działając wspólnie i w porozumieniu zA. L. (1),A. K. (1),M. O.,L. O.innymi ustalonymi osobami, stosując wobecM. C. (1),T. C. (1)iR. K. (1)groźby pozbawienia życia i ciężkich obrażeń ciała oraz przemoc w postaci pobicia:
-M. C. (1)– którym naraził go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele, kneblowanie ust workiem foliowym i wywieranie ucisku na narządy szyi poprzez naciskanie przedramieniem, skutkujące utratą przytomności,
-T. C. (1)– którym naraził go na ryzyko powstania co najmniej średnich obrażeń ciała, poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele oraz duszenie przedramieniem,
-R. K. (1)– którym naraził go na ryzyko powstania co najmniej średnich obrażeń ciała, poprzez bicie pięściami i kopanie po całym ciele,
po czym pozbawiłM. C. (1)iR. K. (1)wolności na okres 7 godzin, zaś co doT. C. (1), we wzięciu go jako zakładnika i przetrzymywaniu go przez trzy doby, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzićM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nieruchomości o wartości łącznej co najmniej 4.000.000 USD, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na postawę pokrzywdzonego i interwencję policji, przy czym z popełniania przestępstw uczynił sobie stałe źródło dochodu,
to jest o popełnienie przestępstwa zart. 18 § 1 k.k.w zw. zart. 252 § 1 kkw zb. zart. 189 § 1 kkw zb. zart. 158 § 1 kkw zb. zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 282 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 65 § 1 kk
Pierwotnie objęty był aktem oskarżenia z dnia 8 marca 2010 roku wspólnie zR. P. (1),A. K. (2),M. O.,L. O., ale postępowanie w jego sprawie wyłączono do odrębnego prowadzenia i zawieszono. Jak się okazałoJ. G. (1)zbiegł do(...). Wystąpiono z wnioskiem o jego ekstradycję ( t. XL, k. 2). Minister Sprawiedliwości i Służby Więziennej(...)wyraził zgodę na pociągnięcie do odpowiedzialnościJ. G. (1)w sprawie toczącej się przed Sądem Okręgowym pod sygn. akt XVI K 65/15 w zakresie określonym w dokumencie ekstradycyjnym. ( t. XL, k. 47-48)

W sprawieJ. G. (1)Sąd ustalił, co następuje:
W 2001 rokuK. J. (1)był zadłużony o różnych osób, m.in. był winien pieniądzeM. K. (2)iR. P. (1). W rozmowach zR. P. (1)K. J. (1)twierdził, iż prowadził rozliczne interesy zM. C. (1), który jest mu winien pieniądze i pokazywałR. P. (1)weksle podpisane przezM. C. (1), twierdząc iż ten nie rozliczył się z nim.K. J. (1)iM. C. (1)wówczas nie utrzymywali już żadnych kontaktów, m.in. z uwagi na fakt iż w 1997 rokuK. J. (1)zaaranżował spotkanieM. C. (1)z osobami, które go uprowadziły, przetrzymywały, zmusiły do podpisania pełnomocnictw do sprzedaży czterech nieruchomości oraz do złożenia podpisów na kilkudziesięciu wekslach.
R. P. (1)chcąc odzyskać swoje pieniądze namówił swojego wspólnikaW. C., który również w przeszłości prowadził interesy zM. C. (1), by ten zaaranżował spotkanie wP..R. P. (1)wiedział bowiem, żeM. C. (1)nie przyjdzie na spotkanie poproszony przezK. J..
W tym czasieM. C. (1)był w trakcie realizacji umowy sprzedaży działki przyul. (...)wP.zfirmą (...)( była już podpisana umowa przedwstępna).W. C.wiedział o tym fakcie, skontaktował się zM. C. (1), prosił go o wstrzymanie decyzji o sprzedaży w/w działki twierdząc, że ma kupca z Francji, który jest wstanie zapłacić większą kwotę za tę działkę. Pod takim pozorem nakłoniłM. C. (1)do przybycia w dniu 27 lutego 2001 roku do siedziby jego firmy mieszczącej się naul. (...)wP..
W dniu 27 lutego 201 roku doszło do pobiciaT. C. (1),M. C. (1)iR. K. (1), do pozbawienia ich wolności, a następnie uprowadzeniaT. C. (1)i usiłowania doprowadzeniaM. C. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci nieruchomości o wartości łącznej co najmniej 4.000.000 USD. Jak sąd wyżej wskazał ustaleni sprawcy tego przestępstwa zostali osądzeni.
Zarówno w prowadzonych uprzednio postępowaniach jak i w niniejszej sprawie ustalonym i niespornym faktem jest to, że oskarżonyJ. G. (1)nie był osobiście obecny w dniu 27 lutego 2001 roku naul. (...)wP.i nie brał udziału w rozgrywających się tam wydarzeniach.
Zdaniem oskarżyciela współsprawstwoJ. G. (1)w w/w przestępstwie wynikało z następujących ustaleń:
W 2001 rokuJ. G. (1)był osobą kierującą zorganizowaną grupą przestępczą. Przed dniem 27 lutego 2001 rokuR. P. (1)skontaktował się zJ. G. (1)i poprosił go o „wsparcie” dlaK. J. (1)podczas jego spotkania zM. C. (1). Doszło do spotkaniaR. P. (1)zJ. G. (1). Spotkanie to miało miejsce w biurzeR. P. (1)naul. (...)wW.i w spotkaniu tym uczestniczyli nadto:K. J. (1),P. C. (1),A. L. (1),M. K. (2)i osoba o nazwiskuP.. Podczas tego spotkania ustalono, iżK. J. (1)pojedzie doP.zP. C. (1)oraz „ludźmi odG.”, na czele których stanąć miałA. L. (1). Ludzie wydelegowani przezJ. G. (1)oraz on sam otrzymać mieli 15 procent odzyskanej odM. C. (1)kwoty. Następnie miało dojść jeszcze do dwu tego rodzaju spotkań, w których uczestniczyli już tylkoJ. G. (1),R. P. (1),P. C. (1),A. L. (1)iK. J. (1), ostatnie z nich miało miejsce 25 lutego 2001 roku.J. G. (1)polecił ( nie ustalono podczas którego ze spotkań ), że doP.ma jechać teżM. J. (1). ZarównoM. J. (1)jak iA. L. (1)mieli wziąć po 2-3 „swoich ludzi”. W dniu 26 lutego 2001 roku odbyło się kolejne spotkanie w domuJ. G. (1), gdzie obecni byli już tylkoM. J. (1)iA. L. (1).J. G. (1)powiedział im, że otrzymał odR. P. (1)10.000 USD, i każdemu z nich wręczył po 10.000 zł „na drogę”. W trakcie zdarzeń rozgrywających się w dniu 27 lutego 2001 roku zarównoA. L. (1)jak iP. C. (1)mieli kontaktować się telefonicznie zJ. G. (1). Kontakt telefoniczny był również pomiędzyK. J. (1)aR. P. (1).
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie:zeznań świadków:M. C. (1)(k. 8382v),T. C. (1)(k. 8334-8335v w zw. z k. 304-314),R. K. (1)(k. 8381v w zw. z k. 6771-6775, 128-131, 296-300, 1045-1046, 1395, 2560-2561, 2996-3007, 3177, 5226-5227),M. B.(k. 8313-8315 w zw. z k.  6898-6901, 5330-5334, 5266-5270),M. D. (1)(k. 8335v – 8337 w zw. z k. 3283-3284, 5221-5223), częściowo:R. P. (1)(k. 8337-8338 w zw. z k. 2324-2329, 2331-2334)A. J. (1)( k. 8381v w zw. z k. 7012-7013, 55-63, 5197-5198),R. Z.( k. 8381v w zw. z k. 6775-6782, 1438-1440, 1454, 1517-1518, 2284-2286, 2697, 2774, 5002-5003),K. Z. (1)(k. 8308-8310 w zw. z k. 7014-7018 w zw. z k. 341-346, k. 371, k. 436, k. 604-605, k. 654-655, k. 1141-1143, k. 1219-1220, k. 2496-2498, k. 2535-2538, k. 2689-2694, k. 2777-2784, k. 5219-5220)M. R.(k. 8381v w zw. z k. k. 6635-6642, 1814-1815, 1818, 2280-2282, 2542, 2698, 2775, 4873-4879, 5223-5225).
OskarżonyJ. G. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. Wyjaśnił że w dniu zdarzenia nie był obecny wP.i nie brał udziału w wydarzeniach jakie są opisane w jego zarzucie. Stwierdził, iż po 8 latachA. L. (1)pomówił go o to, że kierował grupą przestępczą i pełnił rolę sprawcy kierowniczego do tego zdarzenia. Wyjaśnił na temat pobudek, które mogły kierowaćA. L. (1): starał się on wówczas o status świadka koronnego, wyjaśniał na temat przestępstw w jakich brał udziałA. L. (1). Zaprzeczył by miał jakikolwiek związek ze zdarzeniem i by utrzymywał kontakt telefoniczny z którymkolwiek ze sprawców zdarzenia. Pokrzywdzonych nie zna. O przebiegu zdarzeń w dniach 27.02.2001 roku i następnych dowiedział się jedynie tego, co jest w aktach sprawy.
Wyjaśnieniom oskarżonego sąd dał wiarę ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy nie zaprzeczył tym wyjaśnieniom w sposób nie budzący wątpliwości.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:
W niniejszej sprawie w sposób bezsporny oraz przyznawany od początku oskarżenia przez prokuratora ustalono, żeJ. G. (1)osobiście, faktycznie nie brał udziału w wydarzeniach rozgrywających się w dniu 27 lutego 2001 roku wP., ani w wydarzeniach z udziałem pokrzywdzonegoT. C. (1)rozgrywających się do okresu 2 marca 2001 roku wW..
W ocenie oskarżyciela kierownicza rola oskarżonego w tym przestępstwie wyrażała się w wydarzeniach jakie miały miejsce na kilka dni przed przestępstwem, w wyniku których toJ. G. (1)na prośbęR. P. (1)zapewniłK. J. (1)„ochronę” w postaci wydelegowania „swoich” ludzi tj. ludzi należących do grupy przestępczej którą wówczasJ. G. (1)kierował oraz w tym iż w trakcie realizacji przestępstwa bezpośredni jego sprawcy tj.A. L. (1)iP. C. (1)kontaktowali się telefonicznie zJ. G. (1).
W zasadzie jako podstawowy dowód uzasadniający ową tezę oskarżyciel przedstawił zeznaniaA. L. (1). Osoba ta zatrzymana jako podejrzana w sprawie Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie V Ds. 15/09, uzyskała status świadka koronnego i wyjaśniała na temat grupy przestępczej o charakterze zbrojnym jaką kierowałJ. G. (1)oraz na temat okoliczności popełnienia przestępstwa w dniu 27.02.2001 roku wP..
W ocenie sądu tak zeznaniaA. L. (1), jak i innych świadków w sprawie – w tym wskazywanych przez oskarżyciela osób jakie miały brać udział w spotkaniach zJ. G. (1)w okresie przed dniem 27 lutego 2001 roku wW., jak i bezpośrednich sprawców przestępstwa oraz pokrzywdzonych – nie potwierdziły wersji prezentowanej przez oskarżyciela i nie stanowią dowodów przekonujących ponad wszelką wątpliwość o winie i sprawstwie oskarżonego.
ŚwiadekA. L. (1)zmarł i jego bezpośrednie przesłuchanie przed sądem nie było możliwe.
ŚwiadekA. L. (1)w toku postępowania przygotowawczego był przesłuchiwany w charakterze osoby podejrzanej. Wówczas wyjaśniał na temat szeregu okoliczności i zdarzeń dotyczącychJ. G. (1), a konkretnie tego iż kierował on zorganizowaną grupą przestępczą i brał udział w szeregu przestępstw popełnianych wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Świadek identyfikował członków grupyJ. G. (1)oraz osoby z nim współpracujące. Jedną z takich osób jakie współpracowały zJ. G. (1)miał byćR. P. (1).
Na temat zdarzeń objętych niniejszym postępowaniem świadek zeznał, iżR. P. (1)brał udział wraz zJ. G. (1)z w planowaniu porwania biznesmena wP.i wyłożył pieniądze w celu zorganizowania całego tego przedsięwzięcia tj. 10.000 USD.J. G. (1)zadzwonił do świadka i powiedział by on pojechał do biuraR. P. (1)naul. (...)bo „jest temat biznesowy do omówienia”. Na miejscu świadek spotkałR. P. (1),P. P. (1),M.– wspólnikaP., z mężczyznę o nazwiskuJ.oraz(...)o imieniuP.. Wg relacji świadka spotkanie to trwało 5 minut,K. J. (1)powiedział, że ma umówione spotkanie z biznesmenem zK.wP., ten ma mu oddać pieniądze ale w kwocie która go nie satysfakcjonuje. WgJ.biznesmen ten był mu winien 700.000 zł. „Chodziło o przepisanie jakiegoś majątku tego biznesmena”, aJ.stwierdził że boi się sam jechać po odbiór pieniędzy i stąd miała być pomocG.. WówczasA. L. (1)dowiedział się też, że już wcześniej było ustalone że ci którzy pojadą na to spotkanie z ramienia(...), jak i on sam, mają dostać 15 procent od tej sumy. To wynagrodzenie zostało już wcześniej ustalone – ale z relacji świadka nie wynika kto i kiedy to ustalił.A. L. (1)zeznał, iż to on miał jechać doP.na polecenieG.. Następnie odbyło się drugie spotkanie w biurzeP.( świadek nie podaje kiedy ono miało miejsce). Na spotkaniu tym był on,G.,J.i Bolo, trwało ono bardzo krótko i świadek dowiedział się jedynie o przybliżonym terminie wyjazdu doP.( przy czym świadek nie podał o jakim terminie wówczas była mowa). Później odbyło się kolejne spotkanie – ostatnie, znowu w biurze uP., ustalono konkretny termin wyjazdu za dwa dni.A. L. (1)ustalił zJ.i Bolo, że jak już będzie wP.to do nich zadzwoni.J. G. (1)powiedział mu, że jeszcze muszą się spotkać by ustalić kto doP.jedzie.A. L. (1)zeznał też, że spotkania te odbywały się uP.ponieważJ.był winienP.pieniądze i ten chciał by po załatwieniu sprawyJ.się z nim rozliczył. Świadek zeznał dalej, że tego samego dnia wieczorem spotkał się zJ. G. (1)w centrum Geant naul. (...), ten na spotkanie przyjechał zM. J. (1), który „był wprowadzony w temat”. WówczasJ. G. (1)powiedział, że doP.zL.jedzieJ., że „mamy we dwóch prowadzić temat”.M. J. (1)miał jechać „ze swoimi chłopakami” i jemuJ. G. (1)kazał też zabrać 2-3 chłopaków. Następnego dnia spotkał się zM. J. (1)w domuJ. G. (1), wówczasJ. G. (1)dał im na drogę, na koszty związane z wyjazdem 10.000 zł i powiedział „P.dał na to 10.000 USD”. Dalej świadek opowiadał o wydarzeniach z dnia 27 lutego 2001 roku. W kontekście stawianego oskarżonemu zarzutu istotnymi w tej relacji było to, że podczas spotkania zM. C. (1)doszło do kłótni pomiędzy świadkiem aP. C. (1)„co do sposobu rozmów z biznesmenem”, wówczasP. C. (1)zadzwonił doJ. G. (1), podał mu słuchawkę telefonu aJ. G. (1)powiedział mu „żebym się już tam nie wpierdalał i że mam we wszystkim słuchać Bola, bo to Bolo iJ.mają kierować wszystkim a ja mam jedynie ich słuchać”. W dalszym toku wydarzeńP. C. (1)powiedział, że ustalił zM. C. (1)iż ten rozliczy się z nimi i niejako w zastaw ma jechać z nimi jego syn.A. L. (1)zeznał iżM. C. (1)potwierdził mu, że wie iż z nimi doW.ma jechać jego syn. Zapytał wówczasP. C. (1)czy o tym wszystkim wieJ. G. (1), aP. C. (1)potwierdził, że o tym wszystkimG.wie, powiedział żeby wziąć jakiś hotel i tam jechać z tym chłopakiem. Dalej świadek zeznał że podczas jazdy zT. C. (1)doW.M. J. (1)rozmawiał telefonicznie zJ. G. (1), dzielił się wątpliwościami czy pomysł z hotelem jest faktycznie dobry.J. G. (1)stwierdzić miał wówczas, że faktycznie nie ma to większego sensu i skontaktuje się z osobą, u której można przetrzymać chłopaka. Po chwiliJ. G. (1)oddzwonił, powiedział że nie ma kontaktu z osobą która mogłaby chłopaka przetrzymać, a wówczas jadący zT. C. (1)zdecydowali, że zawiozą go do miejsca zamieszkaniaD.. Na drugi dzieńA. L. (1)pojechał do miejsca zamieszkaniaJ. G. (1).J. G. (1)kazał by zapytaliT. C. (1)czy jego ojciec nie mógłby teraz zapłacić za jego wypuszczenie, by trzymać się w rozmowie z chłopakiem kwoty 700.00 zł. Stwierdził nadto „ChodziłoG.aby przy płaceniu pominąć Bola iJ.”.A. L. (1)zeznał, iż porozmawiał zT. C. (1), pozwolił mu zadzwonić do ojca,M. C. (1)zgodził się zapłacić 700.000 z pominięciem Bola iJ.ale musiał mieć czas na zebranie tej kwoty. Z ustaleń tych zdał relacjęJ. G. (1). Jak dalej świadek zeznał w tym też dniu ( nie podał jakim) też Bolo iJ.rozmawiali zG., ale on nie był obecny przy tych rozmowach.G.powiedział mu jedynie iż potrwa to 3-4 dni i chłopak zostanie wypuszczony. Świadek podał, żeJ. G. (1)zorganizował jakiś dom znajomego nadZ., do tego domu przewieźliT. C. (1). Uprowadzonego przewoziłM. J. (1), aA. L. (1)zJ. G. (1)jechali samochodemA. L.,J. G. (1)kierował nim gdzie ma jechać i przez telefon wydawał instrukcjeM. J.jak ten ma jechać. Z relacji świadka, wynika iżJ. G.bardzo starał się byT. C.go nie widział, kazałT. C.położyć z tyłu samochodu na siedzenie i przykryć mu głowę tak by ten nie mógł go spostrzec.J. G. (1)miał klucze od domu, do którego przyjechali, znał rozkład pomieszczeń tego domu, po jego otwarciu odjechali kawałek samochodem i dopiero potem mógł podjechaćM. J.i wprowadzić do domu uprowadzonego.A. L. (1)nie wie jak dalej przebiegały negocjacjeM. C. (1)zJ. G. (1), o finale całej akcji dowiedział się z radia gdy doszło do zatrzymań. Wówczas to dowiedział się też, że za uwolnienie syna biznesmena żądano 4 mln USD. Świadek nadto zeznał, iż po zatrzymaniuP. C. (1)iK. J. (1)przez policjęR. P. (1)powiedział mu, że chciał pomócJ.i dlatego udostępnił swoje biuro i dał pieniądze. NastępnieR. P. (1)miał kilkakrotnie jemu dawać pieniądze na „wypiskę” dla zatrzymanych.(k. 80-85 akt). W toku kolejnego przesłuchania świadek podał, że jechał doP.jako ochronaJ.by odzyskać 700.000 zł ale na miejscu nastąpiła zmiana planów i on zgodnie z poleceniemG.miał pilnować byJ.nie stała się krzywdzą i by zostały podpisane akty notarialne, ale nie wie co miało być przedmiotem aktów notarialnych. W razie gdyby ochraniarze biznesmena byli agresywni mieli ich obezwładnić - przy czym już uprzednio zeznał iż na miejscu wP.zorientował się żeM. C. (1)nie przyjechał na spotkanie z żadnymi ochroniarzami tylko z synem i znajomym. Świadek zeznał, iż nie wie co było powodem zmiany planów z ochronyJ.na uprowadzenie syna biznesmena. Wyraził własny domysł, iżJ.i Bolo zorientowali się , że można okraść tego człowieka na dużą kwotę i to było powodem. Mieli się zorientować że można „zarobić” większe pieniądze niż te 700.000 zł, musieli przekazać toG.i stądG.kazał mu słuchać się Bola iJ.. Zeznał, iż nie wie po coG.wysyłał doP.ekipę aż 10 ludzi, nie mieli oni ze sobą broni.A. L. (1)stwierdził, że wg jego wiedzyG.chciał za uwolnienieT. C.700.000 zł, ale gdybyG.i Bolo wzięli 4 mln USD to on by się nawet o tym nie dowiedział. Wg świadka świadczy to o tym, że „G.rozgrywał tu własną grę za naszymi plecami”. Jak zeznałJ. G. (1)podczas późniejszej rozmowy twierdził, że nic nie wiedział o 4 mln USD i że był to pomysł Bola, ale w opinii świadkaP. C. (1)nic by nie zrobił bez wiedzyG.”.
Obecnie miejsce pobytu świadkaP. C. (1)nie jest znane tak wiec jego bezpośrednie przesłuchanie przed sądem nie jest możliwe.
ŚwiadekP. C. (1)w toku postepowania przygotowawczego był przesłuchany w charakterze osoby podejrzanej i wyjaśnił, że został skazany w związku ze sprawą uprowadzenia biznesmena zP.w lutym 2001 roku. Z zeznań świadka wynika, że pojechał doP.na prośbęK. J. (1)na negocjacje w celu odzyskania pieniędzy jakie należą sięJ.ze wspólnych interesów zC., a miała to być kwota 750.000 zł , miał „za to coś dostać ale nie mówiliśmy o kwotach”. Świadek utrzymuje, że przed wyjazdem doP.brał dział w jednym spotkaniu zK. J. (1). Na to spotkanieK. J. (1)przyjechał z nieznanym mu mężczyzną „ w celu ustalenia szczegółów wyjazdu”. To spotkanie nie miało miejsca w biurzeR. P. (1). Dalej zeznał, iż pojechał tylkoK. J. (1)pociągiem doP., z dworca odebrał ichW. C., zawiózł do jakiegoś ośrodka nad wodą gdzie spędzili noc. Na drugi dzień udali się na spotkanie z biznesmenem do biuraC.. Po jakimś czasie do biura tego przyjechało 10 mężczyzn, pośród których on znał jedynieJ.iA.ps. (...). W trakcie rozmówK. J. (1)żądał odM. C. (1)2 mln USD, dokładnie przebiegu rozmów nie pamięta, ale stwierdził że „było to jednak zgodne z zeznaniamiC.”. Jak podał on pilnowałJ.. Po tym jakJ.iA.zabrali synaC.on zJ.wrócili pociągiem doW.. Jak zeznał „nie pamiętam kiedy to zostało uzgodnione” ale miał spotkać się zC.po dwóch dniach. To spotkanie odbyło się w hotelu – ale świadek nie powiedział nic o celu i przebiegu tego spotkania. Potem „dostałem telefoniczną informację” że ma przywieść synaC., a gdy to zrobił został zatrzymany przez policję. Świadek utrzymuje, że nie wie kto do niego dzwonił. Zeznał też, że znaJ. G. (1)ale nie ma żadnej wiedzy by ta osoba miała coś wspólnego ze spotkaniem wP.(k. 2288-2289 akt). Relację tę świadek powtórzył podczas kolejnego przesłuchania przed sądem (k. 2694-2697), ale tu dodał iżJ.miał być jego przyszłym pracodawcą, miał być jego ochroniarzem w związku z tym żeJ.dostawał pogróżki.J.zatelefonował do niego dzień przed wyjazdem doP.i powiedział, że musimy jechać doP., a on zrozumiał że było to spotkanie w związku z pogróżkami.
ŚwiadekK. J. (1)zmarł i jego bezpośrednie przesłuchanie przed sądem nie było możliwe.
ŚwiadekK. J. (1)przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego zeznał, iż na spotkanie zorganizowane przezW. C.zM. C. (1)udał się z mężczyzną o imieniuP., którego zabrał ze sobą w charakterze ochroniarza. Spotkanie zM. C. (1)miało dotyczyć „uzgodnienia spornych kwestii”. Jak wynikało z zeznań świadkaM. C. (1)był mu winien kwotę 650.000 marek niemieckich z tytułu rozliczeń związanych z zakupem i sprzedażą działek, w zakresie którym to wspólnie zM. C.robili interesy. W zakresie przebiegu spotkania zM. C.stwierdził, iż była to normalna rozmowa, a potem „nie wiem w jaki sposób znaleźli się z biurzeC.pozostali mężczyźni”. Nie wie co to byli za mężczyźni, powiedzieli „że to nie jest moja decyzja czy to się będzie działo tak czy inaczej”.
Oceniając zeznania wyżej wymienionych osób sąd dopatrzył się cech wspólnych. Przede wszystkim osoby te zeznawały w momencie gdy były podejrzane, a następnie oskarżone o popełnienie przestępstwa na szkodę pokrzywdzonych. W sposób ewidentny miały więc interes w tym by w wyjaśnieniach nie podawać prawdy lub nie podawać całej prawdy lub by pewne fakty czy okoliczności zatajać. Bez wątpienia wszystkie te osoby miały interes w tym by swoje role w zdarzeniu umniejszać, zatajać własną wiedzę o określonych faktach, których ujawnienie mogłoby powodować surowszą odpowiedzialność karną. Wszystkie te osoby miały również interes w tym by odciążać inne osoby i by wiedzę czy zachowania innych osób biorących w zdarzeniu powiększać, eksponować. Osoby te miały również w swoim interesie to by nie ujawniać swojej wiedzy na temat zachowania innych osób, ich udziału w zdarzeniu, ich roli.A. L. (1)bez wątpienia chciał utrzymać status świadka koronnego, a tym samym by zainteresowany w przedstawianiu swojej osoby jako tej, która posiada szeroką wiedzę. To wszystko powoduje, że do relacji tych świadków należało podejść z dużą dozą ostrożności, baczyć by fakty podawane przez świadków znajdowały potwierdzenie w innych dowodach czy okolicznościach. Drugą cechą wspólną relacji tych osób było to, że opowiadając o pewnych sytuacjach stosowały technikę niedomówień, niejasności. Np.C.pojechał doP.na prośbęK. J. (1)ale w zasadzie z jego zeznań nie wynika po co jechał, do czegoJ.była potrzebna ochrona i rzekomo za wyjazd ten miał coś dostać ale nie wie jaką kwotę, co w świetle zasad doświadczenia życiowego jest całkowici niewiarygodne; w zakresie zdarzeń po porwaniuT. C.to nie wie jak i kiedy umówił się zC.w hotelu, nie podaje w jakim celu było to spotkanie i jak przebiegało, nie wie kto potem do niego dzwonił i kazał przywieźć synaC..K. J. (1)używa eufemizmów mówiąc, iż spotkanie zC.miało na celu uzgodnienie spornych kwestii – podczas gdy ewidentnie chodziło o wyegzekwowanie odC.kwoty, którąJ.uznał że ten jest mu winien i dalej twierdząc, że zC.była „zwykła rozmowa”.A. L. (1)również kluczy zeznając na temat powodów dla których mieli jechać doP.: chodziło o odzyskanie przezK. J.kwoty 700.000, o przepisanie jakiegoś majątku przez biznesmena, o podpisanie jakiś aktów notarialnych (nie wiadomo czego dotyczących), o jakiś „temat”. W jaki sposób świadek miał dopilnować podpisania aktów notarialnych skoro nie był wstanie podać jakiego majątku mają dotyczyć, a nadto w jaki sposób miało by się to odbyć skoro z zeznań świadka nie wynika by wW.ustalane były jakiekolwiek okoliczności dotyczące potrzeby obecności notariusza czy też wizyty z pokrzywdzonym w kancelarii notarialnej. Taki sposób relacji z jednej strony musi wzbudzać podejrzenia, iż osoby te nie były zainteresowane ujawnieniem swojej całej wiedzy i jej nie ujawniały, a z drugiej strony rodzi podejrzenie, że być może koloryzowały fakty, które im do końca znane nie były – stąd ogóle stwierdzenia o załatwianiu jakiś biznesów, prowadzeniu tematów, przepisywaniu majątku. Trzecią cechą wspólną jest to, że w zakresie określonych faktów czy okoliczności relacje świadków nie zazębiają się - nie ma więc materiału dowodowego do oceny spójności lub braku spójności zeznań świadków w określonych warstwach. Np.A. L. (1)mówi o trzech spotkaniach wW.przed dniem 27 lutego 2001 roku, aK. J. (1)w ogóle o takich spotkaniach nie wspomina – czy dlatego że nie miały miejsca czy też dlatego, że świadek nie uznał za stosowne tego ujawnić albo też nie został o to zapytany, a powinien bo skoro na relacjiA. L.oskarżenie opiera zarzut wobecJ. G.oto jego relacja winna być szczegółowo zweryfikowana. Czwartą wspólną cechą dla oceny ich zeznań jest to, że świadkowie zmarli lub ich miejsce obecnego pobytu nie jest znane. W związku z tym sąd nie miał możliwości bezpośredniego przesłuchania świadków, dopytania, usunięcia wątpliwości, uzupełnienia faktów, konfrontacji ich wzajemnych relacji, a tym samym ocena sądu odnosić się musi jedyne do protokołów uprzednich.
W ocenie sądu zeznania tych świadków są również częściowo wewnętrznie sprzeczne, a częściowo sprzeczne wzajemnie, a ponadto nie znajdują potwierdzenia w relacji świadków kolejnych np.R. P. (1),M. B.,M. R.,A. J. (1).
W zakresie osobyJ. G. (1)najpełniejsze zeznania złożyłA. L. (1). Oceniając szczegółowiej jego zeznania można stwierdzić, że ogół jego relacji tworzy określoną całość, ujętą chronologicznie i faktycznie eksponującą udział oraz rolęJ. G. (1)w zdarzeniach poprzedzających dzień 27.02. 2001 roku, oraz następujących po tym dniu. Natomiast drobiazgowa analiza treści jego relacji powoduje konieczność oceny prowadzącej do wniosku, że podawane przez niego fakty nie są dokładne, precyzyjne, nie pozwalają na dokładne określenie tego co faktycznieJ. G. (1)zrobił, powiedział, polecił czy też na co przystał.
A. L. (1)powiedział, żeR. P. (1)brał udział aJ. G. (1)w planowaniu porwania biznesmena zP.i w celu realizacji tego planu wyłożył kwotę 10.000 USD. Następnie świadek opisał trzy spotkania wW.w jakich brał udział. W zakresie tych trzech spotkań na podstawie zeznańA. L.można jedynie pewnie ustalić, że miały miejsce w biurzeR. P. (1), ustalić kto w nich brał udział oraz że ostatnie z nich prawdopodobnie było 25 lutego 2001 roku – skoroA. L.usłyszał, że jadą za 2 dni. Problem w tym że odbycia takich spotkań nie potwierdza ani oskarżony ani żadna z innych osób wymienionych przezA. L., aP. C.wręcz udziałowi w takich spotkaniach zaprzecza, bo przecież twierdzi że brał udział jedynie w jednym spotkaniu i to nie w biurzeP., a spotkanie był wyłącznie zJ.i jeszcze jakimś mężczyzną. Oczywiście można argumentować, że pozostałe osoby nie zdecydowały się na współprace z organami ściągania i dlatego faktów takich nie ujawniają, niemniej nie zmienia to okoliczności iż zeznaniaA. L.w zakresie odbycia i przebiegu tych spotkań pozostają niepotwierdzone. Dalej jak wynika z zeznańA. L., podczas tych spotkań dowiedział się on, że to on pojedzie doP.jako „człowiekG.”, a celem tego wyjazdu miało być to, byJ.odzyskał od biznesmena pieniądze, a ten „przepisał jakiś majątek”. Z relacji świadka nie wynika więc by podczas tych spotkań czynione były jakiekolwiek ustalenia na temat porwania biznesmena. Kiedy więc, gdzie i przede wszystkimcoR. P. (1)ustalił w tym zakresie zJ. G. (1)? Z zeznań świadka wynika ewidentnie, że nieustalone osoby musiały poza wiedzą świadka odbywać też spotkania w temacie „wyjazdu doP.”. Świadczy o tym stwierdzenie świadka, że podczas pierwszego spotkania w biurzeP.dowiedział się, że wcześniej zostało ustalone wynagrodzenie dla ludzi jadących zJ.doP.oraz dlaG.– po 15 procent od kwoty 700.000, bo taką rzekomoJ.chciał odzyskać odC.oraz stwierdzenie iż w momencie gdyJ. G. (1)spotkał się ponownie ze świadkiem w celu ustalenia kto jedzie doP.to przybył zM. J.który był już „wprowadzony w temat”. Powstaje pytanie – w jaki temat? na które to pytanie zeznanieA. L.nie daje odpowiedzi. Z jego relacji wynika, iż jechał doP.z przekonaniem że stanowi ochronęJ., a ten jedzie odzyskać 700.000 zł. Natomiast na miejscu dowiedział się z rozmowy telefonicznej zG., że ma słuchać Bola iJ.bo oni teraz rządzą. Czy koncepcja pobicia, gróźb i porwaniaT. C.zrodziła się więc w trakcie wydarzeń rozgrywających się w biurzeC.wP., czy też od samego początku tj. na etapie planowania wyjazdu doP.J. G. (1)miał ustalone zP. C. (1), że ten dokona rozboju i porwania. Wątpliwości te są uzasadnione w świetle zeznańA. L. (1), który stwierdził, że sam doszedł do przekonania iżG.„rozgrywał za jego plecami”. Czy faktycznie było tak, żeJ. G. (1)wysłał dwie niezależne ekipy ludzi (L.iC.) ze sprzecznymi poleceniami w zakresie celu wyjazdu? To są wątpliwości jakie zeznaniaA. L.rodzą, ale wątpliwości tych nie sposób rozwiać ani na podstawie faktów przedstawianych przez świadka ani na podstawie zeznań innych świadków. Tym samym nie sposób precyzyjnie ustalić komu, jakie i kiedy polecenia w zakresie „wyjazdu doP.” wydałJ. G.– a nawet tego, czy wydał jakiekolwiek polecenia w tym zakresie innym osobom opróczA. L.. Warto bowiem przypomnieć, iżP. C.utrzymuje iżJ. G.nie miał z tą sprawą nic wspólnego a on jechał wyłącznie na prośbęL..J. G. (1)zarzucono kierowanie osobami, które wP.popełniły konkretne przestępstwo, zachowały się w konkretny sposób – pobiły, groziły i pozbawiły wolności oraz zmuszały pokrzywdzonych do określonego zachowania mającego doprowadzić do rozdysponowania swoim majątkiem. Dla uznania winy i sprawstwa oskarżonego w tym zakresie konieczne byłoby wiec pewne ustalenie, że wiedział on o podjęciu takich konkretnych działań przez bezpośrednich sprawców i co więcej faktycznie podjął działania świadczące o kierowaniu poczynaniami tych osób w zakresie realizacji tego przestępstwa. W ocenie sądu zeznaniaA. L. (1)są nawet dalej idące ponieważ gdyby w pełni dać im wiarę należałoby ustalić ( czego oskarżyciel nie czyni) iżJ. G.osobiście zaangażował się w wydarzenia porwaniaT. C.„dostarczając” klucze od domu w jakim miał on być dalej przetrzymywany. Okoliczności takiej aktywnościJ. G.wynikają jednak wyłącznie z relacjiA. L.– żadna z innych osób tych twierdzeń nie potwierdza.
ZeznaniaA. L. (1)jako niepełne, niepotwierdzone, sprzeczne we wskazanych aspektach z zeznaniami innych osób nie mogły być uznane za pełnowartościowy materiał dowody, dający podstawę do uznania winy oskarżonego ponad wszelką wątpliwość.
ZeznaniaP. C. (1)iK. J. (1)nie stanowią potwierdzenia wersji prezentowanej przezA. L. (1), ale w ocenie sądu to nie są zeznania szczere, jasne i przekonujące. Jak sąd wyższej wskazał każda z tych osób posiada z pewnością szersza wiedz na temat zdarzeń z okresu lutego – marca 2001 roku ale nie jest zainteresowana w ujawnieniu tej wiedzy.
ŚwiadekM. B.zeznał, że w dniu zdarzenia jechał doP.na prośbęL.„w celach zarobkowych”. OdL.wiedział jedynie, iż chodzi o jakieś rozliczenia finansowe pomiędzyJ. G. (1), Bolo a „tym zP.”. Jechali samochodem on,A. L. (1),O.. DoP.jechały jeszcze dwa lub trzy samochody. Jak zeznałA. L. (1)był bliskoG.i wspólnie prowadzili interesy przestępcze. Świadek zeznał na temat dwóch rozmów telefonicznych, któreA. L. (1)w dniu 27 lutego 2001 roku odbył zJ. G. (1). Pierwszą rozmowęA. L. (1)miał zJ. G. (1)odbyć w czasie gdy jechali doP.– przy czym świadek relacjonuje ten fakt wewnętrznie sprzecznie: raz podając, że rozmowa ta miała miejsce gdyA. L. (1)jechał z nimi samochodem i wynikało z niej, że ma on pretensje doG., że w tych wydarzeniach wP.ma przewodniczyć Bolo; drugi raz podając, że rozmowę tęA. L.przeprowadził na stacji(...)zanim się do nich ich samochodu dosiadł i on tej rozmowy nie słyszał – jedynie jej treść zna z relacjiL.. Drugą rozmowę zG.L.miał odbyć już w czasie wydarzeń wP.. Świadek twierdzi, że cały czas czekał w samochodzie i do budynku nie wchodził. W pewnym momencie z budynku wyszedłA. L. (1)i powiedział „dzwonie doG.bo jak tak to ma wyglądać to nie bierzemy w tym udziału”, po czym wykonywał telefony ale rozmowy świadek nie słyszał. Świadek zeznał, iż przed wyjazdem doP.nie znał żadnych szczegółów związanych z tym wyjazdem, wiedział jedynie iż chodzi o rozliczenia. Powiedział również żeA. L. (1)miał później kontakt zG.w innych sprawach, że „nie kojarzy” byA.wspominał że rozmawiał zG.o sprawie(...). Z zeznań świadka wynika nadto, żeL.popełniał również przestępstwa samodzielnie, bez wiedzyJ. G. (1), jak to świadek określił „po cichu” oraz że miał on tendencję do tego, by różnym osobom na temat określonych faktów czy zdarzeń mówić co innego. W ocenie świadka na rozprawach później okazało się, że o danej sytuacji przekazywał różnym osobom sprzeczne informacje.
Sąd wiarę zeznaniu świadka dał częściowo.A. L. (1)nie potwierdza w swoich zeznaniach odbywania dwu rozmów telefonicznych – w okolicznościach podanych przez świadka, a okoliczność te sam świadek podaje odmiennie. Trudno ocenić które fakty świadek rzeczywiście obserwował i co słyszał, a o czym dowiedział się z relacjiA. L.. Niezależnie od tego z zeznań świadka wynika, że rozmówA. L.zG.nie słyszał – wiec nie wie o czym była mowa. Sąd dał natomiast wiarę ocenie osobyA. L.prezentowanej przez świadka, znalazła ona potwierdzenie w treści zeznań świadkaZ..
ŚwiadekM. D. (2)zeznał, iż doP.jechał na prośbęA. L. (1), który powiedział mu że panC.był już wcześniej porwany i zapłacił 4 miliony dolarów jakiejś osobie, jakiemuś bossowi i że znowu porwąC.i on zapłaci kolejne 4 miliony. Z zeznań świadka wynika, iżA. L. (3)kierował zorganizowaną grupą przestępczą, za udział w tej grupie i udział w tym zdarzeniu świadek został skazany, ale jak stwierdził w grupieA. L. (1)nie brał udziału tylkoL.„brał mnie do jakiś niektórych porwań”. Zeznał nadto, iżL.współpracował w popełnianiu przestępstw z różnymi osobami np.J. G. (1)czy Malizną bo „ nie miał takiej władzy by samodzielnie pracować, on pracował zawsze dla kogoś”. OdA. L. (1)dowiedział się, że ten pracuje dlaJ. G. (3)i że na to zdarzenie jedzie z poleceniaJ. G. (3). Świadek pamiętał, że padło nazwiskoG., stwierdził, że nie może powiedzieć by cały ten wyjazd doP.organizowałJ. G. (3), „wydaje mi się że to jedno zlecenie to było robione przezL.dlaJ. G. (3)”. Zeznał, iż nie pamięta kiedy i gdzieA. L. (1)powiedział mu o tym że to zlecenie rozbił dlaG.. DoP.jechała też grupa innych ludzi „odG.”, m.in. był toJ.i nie dziwiło go to mimo iżL.też był odG.. Zeznał iż zP.doW.wracał samochodem zL., ale nie pamięta byL.wówczas do kogoś dzwonił. Z tego porwania miały być 4 miliony, ale nie wie czy złotych czy dolarów , w sprawach dotyczących finansów „nie miał dojścia”.L.mówił że jakaś działka ma być dlaG..
Zeznania świadka są nieścisłe, pełne niedomówień i domysłów, jego wiedza w znacznym zakresie opiera się o słowaA. L. (1), a świadek sam nie potrafi umiejscowić w czasie kiedy o danych faktach się dowiedział. Jego zeznania nie mogły stanowić podstawy do czynienia ustaleń w sprawie.
ŚwiadkowiR. P. (1)sąd dał wiarę częściowo. Sąd dał wiarę temu, że to świadek namówiłK. Z. (2)do tego, by zorganizował spotkanieK. J. (1)zM. C. (1)oraz temu, że świadek postrzegałM. C. (1)jako dłużnikaK. J. (1), a spotkanie miało na celu odzyskanie długu. W pozostałym zakresie sąd nie dał świadkowi wiary. Świadek utrzymuje, iż nie wie czy doszło do umówionego spotkania oraz z kimK. J.na to spotkanie się udał, jak również zaprzecza by przekazałJ. G.10.000 USD. W znacznym zakresie zeznań świadek przedstawia własne spekulacje oraz informacje wynikające z plotek czy wypowiedzi innych osób po upływie znacznego okresu czasu. Z zeznań pozostałych świadków wynika ewidentnie, iż wiedzaR. P. (1)był o wiele szersza niż świadek jest skłonny ujawnić. Wobec zaprzeczenia faktu przekazaniaJ. G.kwoty 10.000 USD oraz wobec faktu iżA. L.jest jedyną osobą twierdzącą że o takim przekazaniu pieniędzy odJ. G.się dowiedział ( nie był on świadkiem przekazania pieniędzy, a inni świadkowie ewentualna swoją wiedzę na ten temat czerpią wyłącznie z twierdzeńA. L.) sąd uznał iż okoliczność, żeJ. G.faktycznie otrzymał odR. P.takie pieniądze nie jest wykazana ponad wszelką wątpliwość. Tym bardziej iż wykazano, żeA. L.miał skłonność do przedstawiania faktów nieprawdziwie. W swoich zeznaniachR. P. (1)nie potwierdza faktów płynących z treści zeznańA. L. (1).
Obecnie miejsce pobytu świadkaM. J. (1)nie jest znane tak wiec jego bezpośrednie przesłuchanie przed sądem nie jest możliwe.
ŚwiadekM. J. (1)przesłuchany w charakterze osoby podejrzanej przed prokuratorem oraz oskarżonej przed sądem odmawiał składania wyjaśnień oraz udzielania odpowiedzi na pytanie. Nie złożył on żadnych wyjaśnień, które odnosiłyby się do zdarzeń z dni 27 luty - 2 marca 2001 roku.
Obecnie miejsce pobytu świadkaA. J. (2)nie jest znane tak wiec jego bezpośrednie przesłuchanie przed sądem nie jest możliwe.
ŚwiadekA. J. (2)w toku postępowania przygotowawczego był przesłuchany w charakterze osoby podejrzanej. Jego słowom sąd dał wiarę nie znajdując podstaw do ich kwestionowania aczkolwiek jego zeznania w ocenie sądu w niewielkim stopniu są przydatne dla rozstrzygnięcia w sprawie. ŚwiadekJ.utrzymuje, że o sprawie porwania biznesmena „ w jakimś miejsca pozaW.” dowiedział z się rozmów prowadzonych zA. L. (1)iJ. G. (1)po dniu 4.12.2001 roku, kiedy to opuścił zakład karny. Z rozmów tych dowiedział się, że porwanie robił na zlecenieG.L., a brali w nim udział Bolo (P. C. (1)),J.(M. J. (1)), Drzewko (A. K. (2)),F.(M. O.) i szwagierL.. Policja ustaliła i zatrzymałaJ.po tym jak on nierozważnie korzystał z własnych i pokrzywdzonego telefonów – tak go namierzyli.J. G. (1)miał mieć pretensje doF.i Drzewko o to, że nie dopilnowaliJ., aA. L. (1)żalił się mu, że po tym jak chłopaki zostały zatrzymane przez policję on sam musiał wykładać pieniądze na ich wypiskę i na adwokatów ( robił to bo go nie zdradzili), aJ. G. (1)się odciął i stwierdził, iż chłopakom nie będzie pomagał. Ogólne stwierdzenie świadka jakobyA. L. (1)informował go, że porwanie robi na zlecenieG.nie może w ocenie sądu być podstawą do przyjęcia iż jest to kolejna osoba która miałaby wiedzę na temat faktycznych powiązać oskarżonego ze sprawą. Ponadto należy zauważyć, że świadkowiL.mówił, iż sam wykładał pieniądze dla zatrzymanych chłopaków, podczas gdy przesłuchany w postępowaniu stwierdzał, że pieniądze takie dawał muR. P. (3). Fakt taki potwierdza twierdzenie świadkaB., iżA. L. (1)miał skłonność w różny sposób przedstawiać te same fakty względem różnych osób.
ŚwiadekM. R.zeznał, że doP.pojechał na prośbęA. L. (1), do biznesmena który miał podpisać jakieś papiery iA.zapewniał że „będą z tego pieniądze”. W zakresie ewentualnegozwiązku (...)z wydarzeniami wP.świadek zeznał iż przypuszczał, żeA. L. (1)pracuje dlaG.oraz że z rozmów międzyP. C. (1)aM. J. (1)wynikało że „to był temat odG.”. RównieżA. L. (1)jeszcze przez zatrzymaniem mówił mu, że to „tematG.”.
Są to zbyt ogólne zeznania, nie pozwalające na potwierdzenie faktów, na które oskarżenie się powołuje.
ZeznaniaR. Z.również niewiele wniosły do sprawy. Świadek ten opisał swój iM. R.udział w tym przestępstwie i z jego opisu wynika, iż działał na zleceniaA. L. (1). O tym żeR. P. (1)zaoferowałJ.pomocJ. G. (1)w odzyskaniu pieniędzy dowiedział się już w toku postępowania karnego. Zresztą jak zeznał wówczas okazało się, że „ogólnie wszyscy mieli pretensje, że sprawa inaczej wyglądała niż ją naświetlili organizatorzy.”
PokrzywdzeniM. C. (1),T. C. (1)iR. K. (1)nie posiadali żadnej wiedzy na temat ewentualnych związków oskarżonegoJ. G. (1)z wydarzeniami dnia 27 lutego 2001 roku i dni następnych.M. C. (1)zeznał, iż z prasy i Internetu po zdarzeniu dowiedział się, że podobnoJ. G. (1)zlecał napad na niego w 2001 roku.J. G. (1)nie zna, nie wie nic o żadnych powiazaniach pomiędzyJ. G. (1)aR. P. (1),K. J. (1)czyP. C. (1). Jego zeznaniu sąd dał wiarę. W ocenie sądu pokrzywdzony nie ma powodów by zeznawać nieprawdę. Sąd nie jest wstanie zweryfikować źródła informacji świadka na temat tego, iżJ. G. (1)zlecił napad na jego osobę ponieważ nie wie jakie to artykuły prasowe świadek czytał i jakie były źródła informacji dla ich twórców.T. C. (1)zeznał, iż z akt sprawy dowiedział się, że osoby biorące udział w przestępstwie twierdziły iżJ. G. (1)kierował zorganizowaną grupą przestępczą która dokonała jego porwania, ale jak zeznałJ. G. (1)nie zna i nie wie czy prawdą jest, iż faktycznie on tym kierował. Zeznał, iż podczas zdarzeń w okresie zarzutu nazwiskoG.z ust osób przetrzymujących go w ogóle nie padało. Świadek zeznał, iż faktycznie osoby które go porwały i przetrzymywały prowadziły liczne rozmowy telefoniczne, które dotyczyły tego co dalej ma się dziać, ale nie wiedział z kim te rozmowy prowadzili. Nie był wstanie powiedzieć, czy osoby go przetrzymujące otrzymywały przez telefon polecenia od kogoś, były przez kogoś kierowane. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka nie mając podstaw do ich kwestionowania.R. K. (1)nie został przesłuchany bezpośrednio przed sądem ponieważ jego miejsce pobytu nie jest znane. Odczytana jego relacja z wydarzeń z dnia 27.02.1001 roku nie daje podstaw do oceny by świadek miał jakąkolwiek wiedze na temat powiązańJ. G.z osobami uczestniczącymi w zdarzeniu.
ŚwiadekK. Z. (1)( uprzednioC.) złożył zeznania w jakich podtrzymał relacje z wydarzeń dnia 27 lutego 2001 roku jaką złożył w charakterze osoby podejrzanej, a potem oskarżonej. W odniesieniu do osobyJ. G. (1)stwierdził, że osoby takiej nie zna. Zeznał, iż chyba w 2008 roku został wezwany przez funkcjonariusza CBŚ na przesłuchanie, z w zasadzie rozmowę ponieważ czynność nie była protokołowana, i wówczas funkcjonariusz ten pokazał mu protokół przesłuchaniaJ. L.ze sprawy VI Ds. 142/06 z dnia 11 kwietnia 2007 roku. Z dokumentu tego dowiedział się, żeA. L. (1)wówczas zeznał, iż podczas spotkania w dniu 27.02.2001 roku kontaktował się telefonicznie zJ. G. (1)i że to miał być człowiek który decydował co działo się wP.. Zeznał nadto, iż odR. P. (1)dowiedział się że prze dniem 27.02.2001 roku odbyło się jakieś spotkanie wW.z panemG., ale on nie brał w nim udziału. Sąd dał wiarę zeznaniom świadka. Relacjonowany przez niego przebieg zdarzeń z dnia 27.02.2001 roku przekonuje, że ewentualną wiedzę na tematJ. G. (1)świadek musiał powziąć zdecydowanie później i że nie jest to wiedza wynikająca z obserwacji czy doświadczeń świadka. Może warto zauważyć jedynie iż pomimo faktu skazania i odbycia kary za popełnienie tego przestępstwa świadek nadal bagatelizuje swoją rolę w tym co działo się dnia 27.02.2001 roku, przedstawia to jako spotkanie biznesowe w jakim brał udział 5 minut.
ZeznaniaM. O.,P. N.,S. J.,A. K. (2)nie wniosły nic do sprawy.
W zakresie dowodów z dokumentów jakie wskazał oskarżyciel sąd stwierdził, iż nie odnoszą się one do osobyJ. G. (1)i nie zawierają treści merytorycznych pozwalających na połączenie jego osoby ze zdarzeniem z dnia 27.02.2001 roku – z w szczególność uwaga ta odnosi się dowodów z pism i dokumentów otrzymanych od operatorów sieci telefonicznych. Dokumentom zebranym w aktach dotyczącym oskarżonego, a odnoszącym się np. do jego karalności czy okoliczności ekstradycji sąd dał wiarę.
Reasumując powyżej przedstawiony materiał dowodowy sąd stwierdził, iż na niego podstawie nie może w sposób pewny i dokładny ustalić konkretnych faktów i okoliczności dowodzących tego, jakie, kiedy i z udziałem jakich osób działania podjąłJ. G. (1)oraz czy miały one charakter kierowniczy względem osób które były bezpośrednimi sprawcami przestępstwa w dniu 27.02.2001 roku wP.. W szczególności nie sposób ustalić czy toJ. G. (1)podjął decyzję o przebiegu zdarzenia takim, w jakim doszło do pobicia, pozbawienia wolności i próby wymuszenia rozbójniczego, a następnie kierował w tym zakresie działaniamiP. C. (1)lub /iM. J. (1).
Z tego względu sądJ. G. (1)uniewinnił od stawianego zarzutu.
Na marginesie sąd wskazuje, że w świetle treści decyzji ekstradycyjnej rządu(...)uznanie winy oskarżonegoJ. G. (1)w zakresie pełnej kwalifikacji prawnej prezentowanej i popieranej w toku całego procesu przez oskarżyciela nie było możliwe.
O kosztach sąd orzekł jak w pkt. 2 i 3 wyroku.
SSO Danuta Kasprzyk

ZARZĄDZENIE

1
Notować w kontrolce

2
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć prokuratorowi

3
Za 14 dni

SSO. Danuta Kasprzyk