Sąd Okręgowy w Toruniu
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI Gz 32/19
Data wyroku: 2019-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Joanna Rusińska, Zbigniew Krepski, Małgorzata Bartczak-Sobierajska
Słowa kluczowe: Upadłość, Konsument
Podstawa prawna: art. 491 ^4^ ust. 2 pkt 3 prawa upadłościowego

Sygn. akt VI Gz 32/19

POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2019 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący SSO Zbigniew Krepski (spr.)
Sędziowie: SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska, SO Joanna Rusińska
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2019 r. w Toruniu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuC. G.
o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej
na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Rejonowego wT.z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt V GU 280/18
postanawia
oddalić zażalenie

  Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 listopada 2018 r., sygn. akt V GU 280/18, Sąd Rejonowy wT.po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy z wnioskuC. G.o ogłoszenie upadłości osoby nieprowadzącej działalności gospodarczej oddalił wniosek (k.143).
Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Sąd ten stwierdził, iż dłużnik jest niewypłacalny w świetleart. 10 i art. 11 ust. 1 prawa upadłościowego, gdyż nie ma zdolności do regulowania swoich zobowiązań pieniężnych.
Powyższy stan, zdaniem tego Sądu, trwa od 2015 r. i dotyczył co najmniej dwóch wierzycieli oraz powstał w czasie, w którym wnioskodawca był przedsiębiorcą. Problemy z płynnością finansową, a zatem utrata zdolności do zaspokajania wierzycieli wynikająca z opóźnionego wykonywania zobowiązań przez kontrahentów wnioskodawcy pojawiła się bowiem w tamtym czasie. Świadczą zaś o tym nie tylko zeznania wnioskodawcy ale także załączony przez niego niewykonany tytuł wykonawczy z 2015 r. jak też informacja o stanie egzekucji drugiego tytułu, datowanego na 2016 r. Co więcej, zobowiązania wnioskodawcy wyszczególnione we wniosku mają związek prowadzona przez niego działalnością gospodarczą. Wnioskodawca miał zatem obowiązek wystąpić z wnioskiem już w 2015 r. jako przedsiębiorca. W świetle zaśart. 4914ust. 2 pkt 3 prawa upadłościowegouchybienie obowiązkowi złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości po wystąpieniu ku temu przesłanek w ciągu dziesięciu poprzednich lat, wyklucza ogłoszenie upadłości konsumenckiej.
Wniosek podlegał zatem oddaleniu.
Do rozważenia pozostała jedynie kwestia czy zasady słuszności i względy humanitaryzmu nie nakazywały, na zasadzie wyjątku, przeprowadzenia postępowania upadłościowego. Wedle Sądu Rejonowego wykładnia przepisuart. 4914ust. 2in fineprawa upadłościowegomusi być jednak ostrożna. Trzeba przecież mieć na uwadze, że dobrodziejstwo upadłości konsumenckiej polega na oddłużeniu wnioskodawcy (art. 2 ust. 2 prawa upadłościowego); odbywa się zaś ono na koszt wierzycieli, którzy tracą swoje słuszne prawa względem dłużnika i to w postępowaniu prowadzonym bez ich udziału. W rezultacie tylko nadzwyczajne i rzeczywiście nietypowe okoliczności pozwalają na odstąpienie od zasady oddalenia wniosku w przypadku byłego przedsiębiorcy, który zaniedbał wykonania obowiązku, o którym mowa wart. 21 ust. 1 prawa upadłościowego. Bez większego ryzyka można przy tym stwierdzić, że mają one znaczenie o ile były przyczyną niewypłacalności i ewentualnie uchybienia obowiązku zgłoszenia w terminie wniosku o ogłoszenie upadłości na zasadach ogólnych. Zdaniem Sądu Rejonowego wnioskodawca był zaś bierny i nie podał nawet, jakie okoliczności miały uzasadniać odstąpienie od reguły z art.art. 4914ust. 2 pkt 3 prawa upadłościowego. Nie wynikają zaś one ani z dokumentów załączonych do wniosku, ani okoliczności przedstawionych na posiedzeniu. Przeciwnie, jest jasne, że wnioskodawca jest młody, zdrowy, nie ma nikogo na utrzymaniu i ma nieoficjalne zatrudnienie, chociaż zarejestrował się jako bezrobotny. W rezultacie żadne względy nie przemawiały za odmiennym rozstrzygnięciem (k.145-146).
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł wnioskodawca zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenieart. 4914ust. 2 pkt 3 prawa upadłościowegopoprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji bezpodstawne zastosowanie w przedmiotowej spawie poprzez uznanie przez Sąd Rejonowy, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do sięgnięcia do względów słuszności czy względów humanitarnych. Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku i ogłoszenie upadłości wnioskodawcy oraz o nieobciążanie wnioskodawcy kosztami postępowania. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podkreślił, iż Sąd Rejonowy w ogóle nie zbadał czy w istocie występują okoliczności uzasadniające wzięcie pod uwagę względów słuszności czy względów humanitarnych. Podkreślił, że sytuacja w jakiej znalazł się odbiła się na jego zdrowiu psychicznym oraz, że obecnie jest na utrzymaniu rodziców co nie jest dla niego komfortowe (k.148-149).
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż podniesiony w jegopetitumzarzut naruszenia prawa materialnego jest nieuzasadniony.
Wprawdzie skarżący nie zarzucił błędu w ustaleniach faktycznych to Sąd Okręgowy jako sąd odwoławczy podziela i przyjmuje za swoje wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy ustalenia Sądu pierwszej instancji oraz dokonaną ocenę prawną, opisane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
W konsekwencji w ocenie Sądu Okręgowego nie ma podstaw podnoszony w zażaleniu zarzut błędnej wykładni i bezpodstawnego zastosowania w przedmiotowej sprawieart. 4914ust.2 pkt 3 prawa upadłościowego.
Co więcej, skarżący popada w sprzeczność, gdyż zarzucając błędną wykładnię i bezpodstawne zastosowanieart. 4914ust. 2 pkt 3 prawa upadłościowego, który dotyczy nie zgłoszenia w terminie przez dłużnika wniosku o ogłoszenie upadłości, uzasadnia ten zarzut brakiem sięgnięcia przez Sąd do względów słuszności czy względów humanitarnych, o których mowa wart. 4914ust. 2in fineprawa upadłościowego. Zgodnie z tym ostatnim przepisem sąd oddala wniosek o głoszenie upadłości w razie zaistnienia określonych w pkt 1-4 ustępu pierwszego tego artykułu przesłanek, chyba że przeprowadzenie postępowania jest uzasadnione względami słuszności lub względami humanitarnymi.
W ocenie Sądu Okręgowego nie ma racji żalący się dłużnik, że Sąd Rejonowy nie zbadał w ogóle czy w istocie występują okoliczności uzasadniające wzięcie pod uwagę względów słuszności czy humanitarnych. Zgodzić się trzeba z Sądemmeriti, że dłużnik nawet nie sprecyzował jakie względy słuszności czy też humanitarne przemawiają za ogłoszeniem upadłości. Tymczasem Sąd Rejonowy wyraźnie podkreślił, że tylko nadzwyczajne i rzeczywiście nietypowe okoliczności pozwalają na odstąpienie od zasady oddalenia wniosku w przypadku byłego przedsiębiorcy, który zaniedbał wykonania obowiązku, o którym mowa wart. 21 ust. 1 prawa upadłościowego. Wnioskodawca był zaś bierny i nie podał nawet, jakie okoliczności miały uzasadniać odstąpienie od reguły z art.art. 4914ust. 2 pkt 3 prawa upadłościowego. Nie wynikają zaś one ani z dokumentów załączonych do wniosku, ani okoliczności przedstawionych na posiedzeniu. Wprawdzie w zażaleniu dłużnik wskazał, że sytuacja w jakiej się znalazł odbiła się na jego zdrowiu psychicznym, jednakże okoliczności tej w żaden sposób nie wykazał.
Z tych wszystkich względów zażalenie dłużnika jako bezzasadne należało oddalić na podstawieart. 385 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zd. 1 k.p.c.iart. 35 prawa upadłościowego.
Małgorzata Bartczak-Sobierajska Zbigniew Krepski Joanna Rusińska
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)
(...)