Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 671/20
Data wyroku: 2020-10-28 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Grzegorz Woźniak
Słowa kluczowe: Odpady
Podstawa prawna: art. 191 ustawy o odpadach

Sygn. akt II W 671/20

UZASADNIENIE WYROKU

z dnia 21 października 2020 r.
Sąd, na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej, ustalił następujący stan faktyczny:
ObwinionyJ. P.był właścicielem posesji położonej wS. P.przyul. (...). W dniu 7 marca 2020 r. zgrabił zeschłe liście, spadłe gałęzie, ułożył z nich stertę i podpalił. Dym z ogniska dostrzegł strażnik gminnyM. M., podjął interwencję w związku ze stwierdzonym termicznym przekształcaniem odpadów zielonych, zaproponował mu mandat karny w kwocie 200 złotych, obwiniony odmówił, a na polecenie strażnika gminnego zagasił ognisko.
Dowód:
- zeznaniaM. M.(k.3,31v-32),
- wyjaśnienia obwinionego (k.31v),
- notatki urzędowe (k.4),
- dokumentacja fotograficzna (k.5,27-28).
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom obwinionego, gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniachM. M.(k.3,31v-32) i dokumentacji fotograficznej (k.5,27-29).
Na wiarę zasługują zeznaniaM. M., gdyż są logiczne i rzeczowe oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach obwinionego i dokumentacji fotograficznej (k.5,27-29).
Sporządzone w toku postępowania dokumenty w postaci dokumentów wymienionych na k. 32 zostały sporządzone przez powołane do tego osoby, były sporządzone bezstronnie i obiektywnie, nie były kwestionowane przez strony, stąd stały się podstawą ustalenia stanu faktycznego.
Ustalony stan faktyczny stanowi spójną, logicznie uzasadnioną całość. Poszczególne wiarygodne dowody wzajemnie się uzupełniają i potwierdzają. Na podstawie tego stanu faktycznego wina i okoliczności popełnienia czynu przypisanego obwinionemu nie mogą budzić wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Obwiniony był właścicielem działki mieszkalnej wS. P., rosły na niej drzewa i krzewy, co wiązało się z zaleganiem na niej liści i spadłych gałęzi. Wykonując prace porządkowe obwiniony zgromadził niewielką ilość odpadów zielonych i podpalił je, zamierzając spalić. Należy zwrócić, że zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 6 rzeczy te stanowiły odpady, gdyż były przedmiotami, których posiadacz zamierzał pozbyć się.
Opisane zachowanie obwinionego wyczerpuje zatem znamiona wykroczenia z art. 191 Ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, gdyż polegało na tym, że przekształcał termicznie odpady poza spalarnią lub współspalarnią odpadów.
Obwiniony ma 67 lat, jest żonaty, ma na utrzymaniu córkę, utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.600 złotych miesięcznie (oświadczenie z k. 31), nie był karany (k. 26).
Stopień społecznej szkodliwości czynu przypisanego obwinionemu nie był znaczny, a obwiniony zgasił ognisko w obecności strażnika miejskiego.
Biorąc pod uwagę powyżej wymienione przesłanki wymiaru kary Sąd uznał, że wymierzenie obwinionemu choćby najłagodniejszej kary byłoby niezasadne i zgodnie z treścią art. 39 § 1 k.w. odstąpił od jej wymierzenia.
Obwiniony ma niewielkie dochody (oświadczenie z k.31), nie będzie mógł zatem zwrócić poniesionych na rozpoznanie sprawy kosztów, stąd Sąd przejął je na rzecz Skarbu Państwa.