Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 1206/18
Data wyroku: 2019-01-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Janusz Madej
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r.  o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VI U 1206/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 stycznia 2019 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący SSO Janusz Madej
Protokolant st. sekr. sądowy Dorota Hańc
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. w Bydgoszczy na rozprawie
odwołania:L. G.
od decyzji : Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.
z dnia 19 marca 2018 r., znak:(...)
w sprawie:L. G.
przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wB.
o wysokość świadczenia
Izmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że ustala, iż w wyniku przeliczenia emerytury ubezpieczonegoL. G.wskaźnik wysokości podstawy wymiaru tego świadczenia - obliczony z 20 lat kalendarzowych ( od 1971 r. do 1974 r. ; 1978 r.; od 1980 r. do 1982 r.; od 1987 r. do 1992 r.; od 1997 r. do 2000 r.; 2002 r. oraz 2004 r. ) wynosi od dnia 1 lutego 2018 r. – 123,90 %;
IIoddala odwołanie w pozostałej części.

Na oryginale właściwy podpis.
Sygn. akt VI U 1206/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 marca 2018 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 22 lutego 2018 roku, odmówił ubezpieczonemuL. G.przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia, ponieważ dotychczasowy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, tj. 123,52%, obliczony z 20 lat kalendarzowych z całego okresu zatrudnienia, jest dla ubezpieczonego najbardziej korzystny. Organ rentowy wskazał również, że przy ustalaniu podstawy wymiaru ostatnio przyjętej do obliczenia wysokości świadczenia ubezpieczonego, za cały okres pozostawania w stosunku pracy zostały udokumentowane wynagrodzenia, stanowiące podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne lub emerytalne i rentowe.
Odwołanie od decyzji złożył ubezpieczonyL. G., zaskarżając ją w całości. W uzasadnieniu odwołania podał on, że staż jego pracy wynosi łącznie 41 lat i 11 miesięcy. Przechodząc na emeryturę w dniu 12 kwietnia 2005 roku do obliczenia podstawy wymiaru świadczenia przyjęto wynagrodzenia za lata 1971 – 2004. Niemniej jednak z tego okresu pominięto lata, w których zarobki ubezpieczonego były wyższe kwotowo, aniżeli dochody w latach uwzględnionych przez organ rentowy. Na tę okoliczność odwołujący przedstawił kopię legitymacji ubezpieczeniowej. W jego ocenie,w załącznikach do decyzji z dnia 28 lutego 2005 roku i do decyzji z dnia8 kwietnia 2011 roku zawarte są rozbieżności w stosunku do wpisów zawartych w legitymacji ubezpieczeniowej. Wobec powyższego odwołujący wniósł o przeliczenie podstawy wymiaru świadczenia z uwzględnieniem najbardziej korzystnego dla niego wskaźnika.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 2 lipca 2018 roku odwołujący podał, że organ rentowy przy obliczeniu podstawy wymiaru świadczenia pominął lata, w których ubezpieczony uzyskał wyższe zarobki (m.in. 1994 r. i 1998 r.).
W ustnym oświadczeniu złożonym na rozprawie w dniu 24 lipca 2018 roku pełnomocnik odwołującego sprecyzował żądanie odwołania w ten sposób, że odwołujący kwestionuje wysokość wynagrodzenia za rok 1993, ponieważ organ rentowy przyjął niższe wynagrodzenie ubezpieczonego określone w zaświadczeniu Rp – 7 wystawionym w dniu 14 stycznia 1995 roku przez(...)Zakłady(...)wB.w kwocie 52.107.508 złotych, podczas gdy z legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że w 1993 roku ubezpieczony uzyskał dochód w kwocie 53.171.508 złotych. Podobna sytuacja dotyczyła 1998 roku, albowiem organ rentowy za ten rok przyjął zarobki z ww. zaświadczenia Rp – 7 w kwocie 19.061,07 złotych, a z legitymacji ubezpieczeniowej wynika, że zarobki w tym roku wynosiły 20.183,15 złotych.

Sąd Okręgowy ustalił i rozważył, co następuje:
UbezpieczonyL. G.urodził się w dniu (...).(okoliczność niesporna)Ubezpieczony jest uprawniony do emerytury od dnia(...)roku, tj. od dnia osiągnięcia wieku emerytalnego. Wypłata świadczenia została jednak zawieszona z uwagi na kontynuowanie zatrudnienia. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia organ rentowy przyjął dochody z 20 lat kalendarzowych z okresu całego zatrudnienia, tj. z lat 1978 – 2003, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia określił wówczas na poziomie 118,65%.
Po dostarczeniu przez ubezpieczonego legitymacji ubezpieczeniowej organ rentowy decyzją z dnia 28 lutego 2005 roku ponownie przeliczył podstawę wymiaru świadczenia na dzień(...)roku i przyjął najkorzystniejszy wariant z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu zatrudnienia, co pozwalało uzyskać wskaźnik wysokości podstawy wymiaru świadczenia w wymiarze 123,17%.
Na wniosek ubezpieczonego z dnia 12 kwietnia 2005 roku organ rentowy podjął wypłatę emerytury od dnia 1 kwietnia 2005 roku. Ustalił, że w poprzedniej decyzji o przeliczeniu podstawy wymiaru świadczenia z dnia 28 lutego 2005 roku organ rentowy przyjął błędną kwotę wynagrodzenia za lata 2002 i 2003. Wskazany błąd miał wpływ na wysokość wskaźnika podstawy wymiaru świadczenia, który to powinien wynosić 123,52%. Decyzją z dnia 18 kwietnia 2007 roku, wydaną po rozpatrzeniu wniosku ubezpieczonego z dnia 16 kwietnia 2007 roku, organ rentowy skorygował ten błąd i emerytura od dnia 1 kwietnia 2007 roku była wypłacana w wysokości obliczonej z uwzględnieniem ww. wskaźnika.
Do ustalenia wskaźnika wysokości posdtawy wymiaru świadczenia na poziomie 123,52% organ rentowy przyjął najkorzystniejszy wariant z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu zatrudnienia. Uwzględnił najkorzystniejsze wynagrodzenie z lat:
- z legitymacji ubezpieczeniowej: 1971 r. – 34.452 zł; 1972 r. – 37.199 zł; 1973 r. – 45.145 zł; 1974 r. – 41.595 zł;
- z zaświadczenia z dnia 14 stycznia 2005 roku wystawionego na formularzu Rp – 7 przez(...)Zakłady(...)wB.: 1978 r. – 66.721 zł, 1980 r. – 97760 zł, 1981 r. – 143.872 zł, 1982 r. – 155.383 zł, 1987 r. – 223.296 zł, 1988 r. – 900.544 zł, 1989 r. – 3.884.016 zł, 1990 r. – 13.796.698 zł, 1991 r. – 24.233.380 zł, 1992 r. – 40.004.164 zł, 1997 r. – 14.865,92 zł, 1998 r. – 19.061,07 zł, 1999 r. – 23.413,57 zł, 2000 r. – 28.103,98 zł, 2002 r. – 30.120,35 zł, 2004 r. – 30.985,89 zł.
/dowód: pismo ZUS z dnia 19 lipca 2018 roku wraz z pisemnym stanowiskiem komórki merytorycznej, k. 53 – 57 v. akt/
W dniu 22 lutego 2018 roku ubezpieczony wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wB.z wnioskiem o przeliczenie świadczenia z uwzględnieniem zarobków z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu zatrudnienia z uwzględnieniem lat: 1973 r. – 1975 r., 1977 r., 1978 r., 1983 r., 1987 r., 1989 r., 1991 r. – 1994 r., 1997 r. – 2004 r.
/dowód: wniosek odwołującego sięL. G., k. 25 – 25 v. akt ZUS/
Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 24 lipca 2018 roku Sąd Okręgowy w Bydgoszczy zwrócił się do(...)Zakładów(...)wB.o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy wysokością wynagrodzeń odwołującego wskazanych w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 14 stycznia 2005 roku, dotyczących lat 1993 i 1998, a wysokością wynagrodzeń powoda wskazanych przez tego pracodawcę w legitymacji ubezpieczeniowej.
/dowód: protokół rozprawy z dnia 24 lipca 2018 r., k. 58 – 60 akt, nagranie audio, k. 61 akt/
W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 10 sierpnia 2018 roku(...)Zakłady(...)wB.wyjaśniło, że prawidłowe wynagrodzenie ubezpieczonegoL. G.za rok 1993 wynosi 52.107.508 złotych, a za rok 1998 – 20.183,15 złotych, natomiast zaistniałe rozbieżności wynikają z błędnego podliczenia kartotek zarobkowych.

    /dowód: pismo(...)B.z dnia 10 sierpnia 2018 r., k. 64 akt; kartoteki zarobkowe, k. 78 – 80 akt/

Po zapoznaniu się ze stanowiskiem(...)Zakładów(...)wB.pełnomocnik ZUS w piśmie procesowym z dnia 11 października 2018 roku wskazał, że wynagrodzenie uzyskane przez ubezpieczonego za rok 1998 ma wpływ na podstawę wymiaru świadczenia i tym samym na wysokość pobieranej emerytury. Wskazał, że najkorzystniejszy wariant należy obliczyć z 20 lat kalendarzowych przy uwzględnieniu wynagrodzeń z lat: 1971 r. – 34.452 zł; 1972 r. – 37.199 zł; 1973 r. – 45.145 zł; 1974 r. – 41.595 zł; 1978 r. – 66.721 zł, 1980 r. – 97.760 zł, 1981 r. – 143.872 zł, 1982 r. – 155.383 zł, 1987 r. – 410.925 zł, 1988 r. – 900.544 zł, 1989 r. – 3.884.016 zł, 1990 r. – 13.796.698 zł, 1991 r. – 24.233.380 zł, 1992 r. – 40.004.164 zł, 1997 r. – 14.865,92 zł, 1998 r. – 20.183,15 zł, 1999 r. – 23.413,57 zł, 2000 r. – 28.103,98 zł, 2002 r. – 30.120,35 zł, 2004 r. – 30.985,89 zł.
Wskaźniki wysokości podstawy wymiaru świadczenia w ww. latach wynoszą: 1971 r. – 121,76%, 1972 r. – 123,55%, 1973 r. – 134,46%, 1974 r. – 108,83%, 1978 r. – 113,77%, 1980 r. – 134,88%, 1981 r. – 155,93%, 1982 r. – 111,33%, 1987 r. – 117,34%, 1988 r. – 141,35%, 1989 r. – 156,54%, 1990 r. – 111,66%, 1991 r. – 114,09%, 1992 r. – 113,58%, 1997 r. – 116,66%, 1998 r. – 135,69%, 1999 r. – 114,32%, 2000 r. – 121,74%, 2002 r. – 117,66%, 2004 r. - 112,78%. Organ rentowy nie uwzględnił natomiast zarobków uzyskanych przez ubezpieczonego w 1993 roku, albowiem wskaźnik podstawy wymiaru wynosi 108,69% i jest niższy od przyjętych. Zsumowanie powyższych wskaźników procentowych daje łącznie 2477,92% i liczbę tę należy podzielić przez 20 lat, co pozwala uzyskać wskaźnik podstawy wymiaru w wysokości 123,90%.
/dowód: pismo ZUS z dnia 11 października 2018 r., k. 81 – 81 v. akt/
W legitymacji ubezpieczeniowejL. G.wkradł się błąd co do wysokości wynagrodzeń za 1993 rok, który wynikał z błędnego podliczenia kartoteki zarobkowej. W rzeczywistości zarobki za ten rok wynoszą łącznie 52.107.508 złotych. Suma wynagrodzeń ubezpieczonego z dodatkiem stażowym według kartoteki za rok 1993 wynosi 34.422.900 złotych, przy czym kartoteka ta była prowadzona tylko do miesiąca września. Natomiast od października 1993 roku do księgowości(...)Zakładów(...)wB.wprowadzono system komputerowy i dalsze zarobki ubezpieczonego wskazane są w kartotece zarobkowej z dnia21 listopada 1994 roku za październik, listopad i grudzień 1993 roku włącznie z dodatkiem stażowym wynoszą 13.249.600 złotych. Łączne zarobki za cały 1993 rok wyniosły 47.672.500 złotych. Do tych zarobków należy zaliczyć nadto nagrodę w kwocie 375.000 złotych oraz nagrodę z zysku(tzw. „trzynastkę”) wypłaconą w 1994 roku, a która to przysługiwała ubezpieczonemu za rok 1993 w wysokości 4.060.008 złotych.
/dowód: karty płac, k. 78, k. 80 akt; zeznania świadkaE. B., nagranie audio, k. 103 akt; zeznania świadkaM. K., nagranie audio, k. 103 akt/
Kwota dochodów uzyskiwanych przez ubezpieczonego za rok 1998 została błędnie wskazana w zaświadczeniu Rp – 7 z dnia 14 stycznia 2005 roku wystawionym przez(...)Zakłady(...)wB.w kwocie 19.061,07 złotych, ponieważ system komputerowy przy wyliczeniu dochodów ubezpieczonego za ten rok nie doliczył tzw. „trzynastki”. Poprawna jest natomiast kwota dochodów wskazana w legitymacji ubezpieczeniowej – 20.183,15 złotych. Kwota wynagrodzenia brutto ubezpieczonego za rok 1998 wynosi 18.646,79 złotych i należy ją powiększyć o nagrodę z zysku(tzw. „trzynastkę”) w kwocie 1.536,36 złotych, która przysługiwała ubezpieczonemu w 1998 roku, a która to została mu wypłacona w 1999 roku.
/dowód: karty płac, k. 79 akt; zeznania świadkaE. B., nagranie audio, k. 103 akt; zeznania świadkaM. K., nagranie audio, k. 103 akt/
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym w aktach organu rentowego, których wiarygodność nie budziła wątpliwości Sądu, a które nie były też kwestionowane przez żadną ze stron pod względem ich autentyczności, jak i prawdziwości zawartych w nich informacji. Słusznie zwrócił uwagę odwołującyL. G.na rozbieżności w zakresie wysokości dochodów za lata 1993 i 1998, a istniejące pomiędzy danymi zawartymi w zaświadczeniu wystawionym na formularzu Rp – 7 z dnia 14 stycznia 2005 roku przez(...)Zakłady(...)wB., a danymi zawartymi w legitymacji ubezpieczeniowej za te same okresy (1993 r. i 1998 r.). Niemniej jednak rozbieżności te zostały w sposób niebudzący wątpliwości wyjaśnione w zeznaniach świadkaE. B., zatrudnionej w dziale księgowości w(...)Zakładach(...)wB., zaś prawidłowe kwoty wynagrodzeń za te lata wynikają z kartotek zarobkowych ubezpieczonego. Wobec powyższego Sąd Okręgowy nie miał wątpliwości co do wysokości dochodów uzyskiwanych przez ubezpieczonego w spornych latach.
Podstawę ustalenia stanu faktycznego w niniejszej sprawie stanowiły także zeznania świadkówE. B.iM. K.(kierownika działu księgowości(...)Zakładów(...)wB.) złożone na okoliczność prawidłowości wyliczenia wysokości dochodów ubezpieczonego w latach 1993 i 1998, a zeznania te są konkretne, stanowcze i korespondują wzajemnie ze sobą, jak i z dokumentami zgromadzonymi w niniejszej w sprawie.
Odwołanie zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Zgodnie z treściąart. 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1270) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myślart. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego: 1) z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia, 2) z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniemart. 176, 3) z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty – a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego (ust. 1). Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony na zasadach określonych wart. 15, mnoży się przez kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia (ust. 2). Podstawa wymiaru emerytury lub renty, ustalona na zasadach określonych w ust. 1 i 2, podlega wszystkim waloryzacjom przysługującym do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie tej podstawy (ust. 3). Przepis ten dotyczy więc sytuacji, w której osoba ubiegająca się o przeliczenie świadczenia wskazuje na dodatkowe zarobki, które osiągała w okresie poprzedzającym prawo do emerytury.
Zauważyć należy, że w postępowaniu cywilnym przed sądem pracy i ubezpieczeń społecznych w sprawie o przeliczenie wysokości emerytury możliwe jest dopuszczenie i przeprowadzanie wszelkich dowodów, w tym także dowodu z zeznań świadków lub przesłuchania samego wnioskodawcy(por. wyr. SA w Katowicach z dnia 19 kwietnia 2018 r., III AUa 44/18, lex). Rzeczą sądu w sprawach o wysokość emerytury jest dokładne ustalenie wysokości wynagrodzenia otrzymywanego przez ubezpieczonego w danym okresie. Zarobki za poszczególne miesiące i wybrane lata kalendarzowe wykazane muszą być jednak w sposób niebudzący wątpliwości w ściśle określonej kwotowo wysokości i odprowadzonych od nich składek na ubezpieczenie społeczne (por. wyr. SA we Wrocławiu z dnia 29 marca 2012 r.,III AUa 1411/11). Przepisy z zakresu ubezpieczeń społecznych są bowiem normami bezwzględnie obowiązującymi i nie zawierają unormowań pozwalających na ustalenie wynagrodzenia w sposób przybliżony lub prawdopodobny. Stwierdzić zatem należy, że w nowo zainicjowanym postępowaniu ubezpieczony mógł dowodzić wysokość wynagrodzeń przy zastosowaniu różnorodnych środków dowodowych, przy czym – zgodnie z zasadą kontradyktoryjności znajdującą wyraz wart. 232zd. 1 k.p.c.– to na nim spoczywał ciężar wykazania tej okoliczności. To on bowiem z powyższego faktu wywodzi skutek prawny w postaci uwzględnienia wynagrodzenia w wyższej wysokości przy przeliczeniu przysługującego mu świadczenia emerytalnego.
Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie prowadzi do wniosku, że odwołanieL. G.podlegało uwzględnieniu jedynie w zakresie przeliczenia emerytury z uwzględnieniem dochodów uzyskanych przez ubezpieczonego w 1998 roku. Dochody za rok 1998 – zgodnie z żądaniem ubezpieczonego – należy ustalić na kwotę 20.183,15 złotych. Taka wysokość dochodów wynika przede wszystkim z karty wynagrodzeń za rok 1998 roku, wystawionej przez(...)Zakłady(...)wB.(k. 79 akt), jak również z informacji z dnia10 sierpnia 2018 roku udzielonej przez ww. Zakłady (k. 64 akt) oraz z danych zawartych w legitymacji ubezpieczeniowejL. G.(k. 39 akt). Prawidłowość obliczenia tej kwoty została potwierdzona w szczególności w zeznaniach świadkaE. B., która będąc pracownikiem działu księgowości(...)Zakładów(...)wB.podała, że wskazana w legitymacji ubezpieczeniowej kwota dochodów za 1998 rok jest kwotą prawidłową. Natomiast w zaświadczeniu o zarobkach z dnia14 stycznia 2005 roku wystawionym na formularzu Rp – 7 przez(...)Zakłady(...)wB.wkradł się błąd, polegający na tym, że system komputerowy do wynagrodzenia uzyskanego przez ubezpieczonego w 1998 roku w kwocie 18.646 złotych, nie doliczył nagrody z zysku(tzw. „trzynastki”) w kwocie 1.536,36 złotych, wypłaconej ubezpieczonemu w 1999 roku, lecz przysługującej za rok wcześniejszy, tj. za rok 1998 roku. Tymczasem możliwość zaliczenia tzw. „trzynastki” do dochodów za dany rok została przesądzona w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2007 roku w sprawie o sygn. akt I UZP 5/06, w której to Sąd Najwyższy stwierdził, że przy obliczaniu podstawy wymiaru emerytury i renty w sposób określony wart. 15 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychdodatkowe wynagrodzenie roczne przewidziane wustawie z dnia 12 grudnia 1997 roku o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowejdolicza się do wynagrodzenia z tego roku, za który przysługiwało (§ 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 kwietnia 1985 roku w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru emerytur i rent- jednolity tekst: Dz.U. z 1989 r. Nr 11, poz. 63 ze zm.), a nie do wynagrodzenia z roku, w którym zostało wypłacone. Powyższe znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.
Natomiast prawidłowo organ rentowy ustalił dochód ubezpieczonego za 1993 rok na kwotę 52.107.508 złotych. Kwota ta wynika nie tylko z zaświadczenia o zarobkach z dnia 14 stycznia 2005 roku wystawionego na formularzu Rp – 7 przez(...)Zakłady(...)wB., ale także z kartotek zarobkowych za rok 1993. Z kartoteki zarobków ubezpieczonego w 1993 roku sporządzonej ręcznie za okres od stycznia do września 1993 roku (k. 80 akt) wynika, że w tych miesiącach ubezpieczony uzyskał wynagrodzenie za pracę wraz z uwzględnieniem dodatku stażowego w łącznej kwocie 34.422.900 złotych. Z kartoteki wynagrodzeń z dnia21 listopada 1994 roku sporządzonej w systemie komputerowym, obejmującej okres od października do grudnia 1993 roku (k. 78 akt) wynika natomiast, że w okresie tym ubezpieczony uzyskał dochód z wynagrodzenia za pracę z uwzględnieniem dodatku stażowego w kwocie 13.249.600 złotych, jak również uzyskał premię w kwocie 375.000 złotych i nagrodę z zysku(tzw. „trzynastkę”) za 1993 roku w kwocie 4.060.008 złotych. Natomiast rozbieżność w kwotach dochodów wskazanych w zaświadczeniu Rp – 7 i w legitymacji ubezpieczeniowej, w której kwota dochodów ubezpieczonego za rok 1993 została określona na poziomie 53.171.508 złotych – jak wykazało postępowanie dowodowe przeprowadzone w niniejszej sprawie – wynika z błędnego podliczenia kartoteki zarobkowej za 1993 rok, a które to następnie umieszczono w legitymacji ubezpieczeniowej.
Niemniej jednak kwota wynagrodzenia za 1993 roku i tak pozostaje obojętna dla obliczenia wysokości podstawy wymiaru świadczenia, albowiem - jak słusznie zauważył pełnomocnik organu rentowego z piśmie procesowym z dnia 11 października 2018 roku (k. 81 – 81 v. akt) – wskaźnik WWP dla dochodów z 1993 roku wynosi 108,69% i jest niższy od pozostałych wskaźników za lata uwzględnione przez organ rentowy, które to wynoszą odpowiednio: 1971 r. – 121,76%, 1972 r. – 123,55%, 1973 r. – 134,46%, 1974 r. – 108,83%, 1978 r. – 113,77%, 1980 r. – 134,88%, 1981 r. – 155,93%, 1982 r. – 111,33%, 1987 r. – 117,34%, 1988 r. – 141,35%, 1989 r. – 156,54%, 1990 r. – 111,66%, 1991 r. – 114,09%, 1992 r. – 113,58%, 1997 r. – 116,66%, 1998 r. – 135,69%, 1999 r. – 114,32%, 2000 r. – 121,74%, 2002 r. – 117,66%, 2004 r. - 112,78%. Wobec powyższego obliczony z uwzględnieniem ww. wskaźników cząstkowych wskaźnik WWP z 20 lat kalendarzowych, w których ubezpieczony uzyskał najkorzystniejsze wynagrodzenia wynosi 123,92% i jest on dla ubezpieczonegoL. G.bardziej korzystny, aniżeli poprzednio obliczony wskaźnik WWP (123,52%). Wskaźnik ten został obliczony w piśmie organu rentowego z dnia11 października 2018 roku (k. 81 – 81 v. akt), a prawidłowości sposobu jego wyliczenia ani odwołujący, ani jego pełnomocnik nie kwestionowali.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy uwzględnił częściowo odwołanie i zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 19 marca 2018 roku stwierdzając, że w wyniku przeliczenia emerytury ubezpieczonegoL. G.wskaźnik wysokości podstawy wymiaru tego świadczenia – obliczony z 20 lat kalendarzowych (1971 r. – 1974 r., 1978 r., 1980 r. – 1982 r., 1987 r. – 1992 r., 1997 r. – 2000 r. oraz 2002 r. – 2004 r.) wynosi od dnia 1 lutego 2018 roku, tj. od miesiąca złożenia wniosku o przeliczenie świadczenia, wynosi 123,90%, o czym Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.w zw. z art. 111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS orzekł jak w punkcie I sentencji.
W pozostałym zakresie odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie, tj. w zakresie wysokości dochodów za 1993 rok i możliwości ich uwzględnienia przy obliczaniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru świadczenia i – jako takie – podlegało oddaleniu, o czym Sąd Okręgowy w oparciu o przepisart. 47714§ 1 k.p.c., orzekł jak w punkcie II sentencji.