Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 261/18
Data wyroku: 2020-01-15 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Marek Procek, Jolanta Pietrzak, Tadeusz Szweda

Sygn. akt III AUa 261/18

POSTANOWIENIE
Dnia 15 stycznia 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący :

Sędzia Marek Procek (ref.)

Sędziowie :

Jolanta Pietrzak

Tadeusz Szweda

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
sprawyK. P.
przeciwko Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Likwidatorowi Funduszu Alimentacyjnego
o umorzenie należności likwidowanego Funduszu Alimentacyjnego
w związku ze skargąK. P.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 października 2016 r.
w sprawie sygn. akt III AUa 329/16
postanawia:
odrzucić skargę.
/-/Jolanta Pietrzak /-/Marek Procek (ref.) /-/Tadeusz Szweda

(Sędzia) (Sędzia) (Sędzia)
Sygn. akt: III AUa 261/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 października 2016 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach, sygn. akt: III AUa 329/16, oddalił apelacjęK. P.od wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku - Białej z dnia 24 września 2015 r., sygn. akt: VI U 872/15, oddalającego odwołanieK. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wN.z dnia 2 czerwca 2015 r. odmawiającej umorzenia należności alimentacyjnych w łącznej kwocie 17.975 zł.
W piśmie procesowym z dnia 27 listopada 2017 r. (złożonym do Sądu w dniu 22 grudnia 2017 r.) - po jego uzupełnieniu w piśmie z dnia 23 grudnia 2019 r. -K. P.wniósł o wznowienie postępowania zakończonego opisanym wyżej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego, domagając się zmiany wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 24 września 2015 r. (sygn. akt VI U 872/15) i uwzględnienie odwołania w całości, a zatem umorzenie należności likwidowanego Funduszu Alimentacyjnego oraz 5% opłaty na pokrycie kosztów związanych z działalnością Funduszu, ewentualnie o uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Bielsku – Białej.
Skarżący powołał się przy tym na okoliczność, iż prawomocnym wyrokiem z dnia 18 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Bielsku – Białej (sygn. akt V U 201/16) po rozpoznaniu odwołaniaK. P.od decyzji Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)wK.orzekł o zmianie zaskarżonej decyzji i zaliczenie odwołującego się do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Zdaniem skarżącego opisany wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku – Białej ma istotny wpływ na treść orzeczenia Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 października 2016 r., sygn. akt III AUa 329/16. Skoro zaś wyrok Sądu Rejonowego zapadł po wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 października 2016 r., skarżący nie mógł się na niego powoływać w poprzednim postępowaniu. Według skarżącego skarga została wniesiona przed upływem terminu, o jakim mowa w rat. 407k.p.c.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.
Otóż bowiem, w postępowaniu cywilnym obowiązuje zasada niewzruszalności w prawomocnych wyroków sądowych (art. 365 § 1 k.p.c.). Przepisy określające warunki, w których może nastąpić uchylenie lub zmiana prawomocnego wyroku muszą być zatem, jako wyjątek od wspomnianej reguły, interpretowane ściśle. Skarga o wznowienie postępowania podlega przez sąd badaniu pod kątem dopuszczalności o dwojakim charakterze, to jest dopuszczalności samej skargi oraz dopuszczalności wznowienia postępowania. O dopuszczalności skargi decyduje zachowanie ustawowego terminu do jej wniesienia (art. 407 i 408 k.p.c.) oraz oparcie skargi na ustawowych podstawach wymienionych wart. 401, 4011i 403 k.p.c., natomiast badanie dopuszczalności wznowienia obejmuje ocenę zasadności skargi.
Ocena zasadności odnosi się do badania jej wymogów przewidzianychart. 409 k.p.c., a zatem również do stwierdzenia, czy jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.
Spełnienie tego warunku wymaga przytoczenia w skardze okoliczności uzasadniających jej złożenie. Nie jest wystarczające samo powołanie przepisu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2006 r. I CZ 3/06), jak też samo sformułowanie zarzutu w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, których uzasadnienie nie oznacza oparcia na niej skargi.
Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia oznacza określenie z którą podstawą (podstawami) skarżący łączy żądnie wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania i jakie okoliczności wskazują na to, że podstawa (podstawy) ta istnieje.
Co więcej, samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisomart. 401-404 k.p.c.nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega, zgodnie z normąart. 410 § 1 k.p.c., odrzuceniu (por. postanowienie SN z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNP 2001 r., z. 4, poz. 133).
Ustawowe podstawy wznowienia postępowania zostały wymienione wart. 401 k.p.c.,art. 4011k.p.c.orazart. 403 k.p.c., przy czym pierwszy z tych przepisów wskazuje na przypadki nieważności postępowania, drugi na niekonstytucyjność aktu prawnego będącego podstawą orzeczenia stwierdzoną orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego, trzeci natomiast na tzw. właściwe przyczyny restytucyjne, z których dwie pierwsze są związane z oparciem zaskarżonego wyroku na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym oraz na uzyskaniu owego wyroku za pomocą przestępstwa, a kolejne z późniejszym wykryciem prawomocnego wyroku dotyczącego tego samego stosunku prawnego albo takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Z motywów przywołanych przez skarżącego wynika zaś, że jego intencją było przytoczenie podstawy wznowienia postępowania, o której mowa wart. 403 § 2 k.p.c.Należy wobec tego stwierdzić, że przepis ten kładzie nacisk na to, iż wykrycie wymienionych w nim prawomocnego wyroku oraz okoliczności faktycznych lub środków dowodowych musi być późniejsze, co oznacza, że musi do niego dojść po uprawomocnieniu się wyroku, a więc w sytuacji, w której powoływanie się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe było już niemożliwe. Wykrycie należy z kolei rozumieć jako dowiedzenie się o istnieniu tych wyroków, okoliczności lub środków dowodowych w zakresie umożliwiającym powoływanie się na nie. Nowe wyroki, okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, to takie fakty, z których strona nie mogła skorzystać w postępowaniu prawomocnie zakończonym.
Możliwość wznowienia postępowania na podstawieart. 403 § 2 k.p.c.jest uzależniona od zaistnienia łącznie trzech przesłanek. Po pierwsze, wykrycia - po uprawomocnieniu się wyroku - prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo nowych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały w toku postępowania, ale nie zostały w nim powołane. Po drugie, możliwości ich wpływu na wynik sprawy i po trzecie, niemożności skorzystania z nich przez stronę w poprzednim postępowaniu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2010 r., II PZ 12/10). Wymienionych przesłanek nie spełnia żądanieK. P., jeśli się zważy, iż wyrok Sądu Rejonowego z dnia 18 października 2017 r. dotyczy odmiennego - od należności likwidowanego Funduszu Alimentacyjnego - stosunku prawnego i zapadł po wydaniu objętego skargą wyroku Sądu Apelacyjnego, co oznacza, iż nie mógł zostać wykryty po uprawomocnieniu się wyroku Sądu Apelacyjnego. Wypada przy tym wskazać, iż z podstawą wznowienia w postaci późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku mamy do czynienia wówczas, gdy wykryty wyrok był prawomocny zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. II UZ 10/18).
Zatem, skoroart. 410 § 1 k.p.c.stanowi, iż sąd odrzuca skargę niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie, Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
/-/Jolanta Pietrzak /-/Marek Procek (ref.) /-/Tadeusz Szweda

(Sędzia) (Sędzia) (Sędzia)