Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
VII Wydział Karny
Sygnatura akt: VII K 663/19
Data wyroku: 2019-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 177§1 kk

Sygnatura akt VII K 663/19

UZASADNIENIE
OskarżonyJ. R.w dniu 21.06.2019 r. około godziny 11:00 jechałul. (...)w kierunku(...). Kierował pojazdemS. (...)nr rej. (...). Poruszał lewym pasem ruchu i zbliżał się do oznakowanego przejścia dla pieszych naul. (...)w pobliżu nr(...)Wraz z nim jechała jego żonaE. R..
W tym samym czasie , w tym samym kierunku, prawym pasem ruchu jechał kierując samochodemO. (...)nr rej. (...)Ł. G.. Dojeżdżając do w/w oznakowanego przejścia dla pieszychŁ. G.zatrzymał się i ustąpił pierwszeństwa pieszejM. R., która przechodziła po w/w przejściu dla pieszych z prawej strony na lewą.
Piesza przeszła przez prawy pas ruchu i weszła na lewy pas ruchu.J. R.nie zatrzymał pojazdu przed przejściem dla pieszych , nie ustąpił jej pierwszeństwa i potrącił ją przodem swojego pojazdu w momencie , gdy pokrzywdzona kontynuowała przechodzenie przez przejście dla pieszych na lewym pasie ruchu. Po wypadku oskarżony zatrzymał swój pojazd jeszcze na przejściu dla pieszych.
( zeznaniaM. R.k. 11 , wyjaśnienia oskarżonego k. 26-27 , zeznaniaŁ. G.k. 21, protokół oględzin miejsca wypadku drogowego k. 4-5, szkic miejsca wypadku k. 6)
W wyniku wypadkuM. R.doznała stłuczenia głowy , stłuczenia nadgarstka i ręki prawej z otarciami naskórka, stłuczenia stawu biodrowego i kolanowego lewego, stłuczenia uda lewego z krwiakiem podskórnym. Obrażenia te naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej siedmiu dni , ale były inne niż określone wart. 156 kk.
( opinia lekarska k.14)
Oskarżony nie był nigdy karany.
( karta karna k. 20)
OskarżonyJ. R.przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że jechał w kierunku(...), a obok na prawym pasie stały pojazdy oczekujące na wjazd doGalerii (...). Te pojazdy stały zarówno przed przejściem dla pieszych jak i za nim. Dojeżdżając do przejścia dla pieszych nie widział osób znajdujących się na tym przejściu. Był przekonamy, że samochód stojący na prawym pasie ruchu oczekuje na wjazd do galerii, a nie udziela pierwszeństwa pieszej. Dopiero kiedy zrównał się z tym pojazdem bezpośrednio przed jego pojazd wyszła kobieta. Zahamował , ale mimo to potrącił tę kobietę przodem swojego pojazdu. Zatrzymał się na przejściu dla pieszych. Oskarżony wyraził ubolewanie i skruchę z powodu wypadku.
( wyjaśnienia oskarżonegoJ. R.k. 27)
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, bowiem są zbieżne z pozostałymi zebranymi dowodami w sprawie. Okoliczność, że oskarżony nie widział pieszej na przejściu dla pieszych świadczy o tym, że nie dość starannie obserwował przedpole jazdy.
Sąd uznał za przekonujące zeznania pokrzywdzonejM. R., która jednoznacznie i konsekwentnie opisała przebieg zdarzenia. Zeznania pokrzywdzonej są wyważone i szczere.
Aprobacie Sądu podlegają również zeznania świadkaŁ. G.. Świadek jest osobą obcą dla stron i niezainteresowana wynikiem sprawy.
Sąd zaaprobował też opinię biegłego chirurga , gdyż jest ona szczegółowa , wyczerpująca i logiczna.
Pozostałe zebrane dowody podlegają akceptacji Sądu jako nie budzące wątpliwości.
OskarżonyJ. R.wyczerpał dyspozycjęart.177§ 1 kk, ponieważ w dniu 21.06.2019 r. około godziny 11:00 wP.naul. (...)kierując samochodem osobowymS. (...)nr rej. (...)nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że ominął z lewej strony pojazd, który zatrzymał się przed oznakowanym przejściem dla pieszych i nie ustąpił pierwszeństwa pieszejM. R., przechodzącej przez oznakowane przejście dla pieszych ze strony prawej na lewą i potrącił ją , czym nieumyślnie spowodował wypadek w ruchu drogowym i doprowadził do obrażeń ciała uM. R.w postaci stłuczenia głowy , stłuczenia nadgarstka i ręki prawej z otarciami naskórka, stłuczenia stawu biodrowego i kolanowego lewego, stłuczenia uda lewego z krwiakiem podskórnym, przy czym obrażenia te naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej siedmiu dni .
Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej Sąd stwierdził, że nie jest on znaczny. Oskarżony jechał z niewielką prędkością, zdążył zatrzymać się jeszcze na przejściu dla pieszych.
Okoliczności wypadku nie budzą wątpliwości. Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu, złożył wyjaśnienia , wyraził skruchę. Bezpośrednio po wypadku zachował się prawidłowo – zatrzymał swój pojazd , starał się udzielić pomocy pokrzywdzonej. Oskarżony nie był nigdy karany , prowadzi ustabilizowany tryb życia.
Z tych względów Sąd uznał, że oskarżony zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego.
Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego na okres próby 2 lat.
Aby pokrzywdzona uzyskała choć częściową rekompensatę za doznane cierpienia Sąd orzekł na jej rzecz od oskarżonego kwotę 1000,00 złotych z tytułu częściowego zadośćuczynienia. Zasądził też na jej rzecz zwrot kosztów zastępstwa adwokackiego.
Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku .