Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 26/19
Data wyroku: 2019-03-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Podstawa prawna: art. 174 § 2 kk

Sygn. akt II K 26/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 marca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Bożena Oblińska
w obecności oskarżyciela : Prokuratora Anny Tondera Wolińskiej
po rozpoznaniu dnia 12 marca 2019 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :
D. K., synaM.iA. z d. S.,ur. (...)wL.
oskarżonego o to, że :
w dniu 27 listopada 2018 r. w msc.W.,ul. (...), woj.(...), sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym w ten sposób , że będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , po wejściu do autobusu marki(...)(...)onr rej. (...)obsługującego stałą linię podmiejską „(...)” , który zatrzymał się na przystanku , zaczął wielokrotnie uderzać pięściami w głowę kierowcę autobusu , w wyniku czego kierujący pojazdemM. R. (1)broniąc się przed napastnikiem zwolnił hamulec , co spowodowało , iż autobus ruszył , i po przejechaniu kilkunastu metrów wypadł z drogi uderzając w słup i wjeżdżając w ogrodzenie prywatnej posesji , w następstwie tego zdarzeniaM. R. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otwartej rany powłoki głowy oraz urazu barku lewego skutkujących uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia w/w pokrzywdzonego trwającym nie dłużej niż 7 dni w myślart. 157§ 2 k.k.
tj. o czyn zart.174 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart.11 § 2 k.k.

1
OskarżonegoD. K.w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego że w dniu 27 listopada 2018 r. w msc.W.,ul. (...), woj.(...), nieumyślnie sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym w ten sposób , że będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając I badanie 0,96 mg/l , II badanie 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , po wejściu do autobusu marki(...)(...)onr rej. (...)obsługującego stałą linię podmiejską „(...)” , który zatrzymał się na przystanku , zaczął wielokrotnie uderzać pięściami w głowę kierowcę autobusu , w wyniku czego kierujący pojazdemM. R. (1)broniąc się przed napastnikiem przypadkowo zwolnił hamulec , co spowodowało , iż autobus ruszył i po przejechaniu kilkunastu metrów wypadł z drogi uderzając w słup i wjeżdżając w ogrodzenie , w następstwie tego zdarzeniaM. R. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy długości około 2 cm w okolicy ciemieniowej i stłuczenia barku lewego skutkujących uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia w/w pokrzywdzonego trwającym nie dłużej niż 7 dni to jest popełnienia czynu zart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i za to na podstawieart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazuje , zaś na podstawieart. 174 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierza mu karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności ;

2
Na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. K.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 ( trzech ) lat;

3
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie 1 wyroku kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuD. K.okres tymczasowego aresztowania od dnia 27 listopada 2018 r. godzina 23.20 do dnia 21 stycznia 2019 r. godz. 12:27 ;

4
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoD. K.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoM. R. (1)tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwoty 5000 ( pięć tysięcy ) złotych;

5
Na podstawieart. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k.zasądza od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokataA. B.kwotę 516,60 zł ( pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy )  tytułem nie opłaconej przez oskarżonegoD. K.pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu;

6
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoD. K.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 26/19

UZASADNIENIE ( w trybieart. 424 § 3 k.p.k.)
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
OskarżonyD. K.stanął pod zarzutem iż w dniu 27 listopada 2018 r. w msc.W.,ul. (...), woj.(...), sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym w ten sposób , że będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , po wejściu do autobusu marki(...)(...)onr rej. (...)obsługującego stałą linię podmiejską „(...)” , który zatrzymał się na przystanku , zaczął wielokrotnie uderzać pięściami w głowę kierowcę autobusu , w wyniku czego kierujący pojazdemM. R. (1)broniąc się przed napastnikiem zwolnił hamulec , co spowodowało , iż autobus ruszył , i po przejechaniu kilkunastu metrów wypadł z drogi uderzając w słup i wjeżdżając w ogrodzenie prywatnej posesji , w następstwie tego zdarzeniaM. R. (1)doznał obrażeń ciała w postaci otwartej rany powłoki głowy oraz urazu barku lewego skutkujących uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia w/w pokrzywdzonego trwającym nie dłużej niż 7 dni w myślart. 157§ 2 k.k.to jest popełnienia czynu zart.174 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart.11 § 2 k.k..
D. K.ma ukończone 34 lata, jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu , pracuje i uzyskuje dochód w kwocie 1700 zł miesięcznie , był karany ( k. 251 ), nie był leczony psychiatrycznie ani leczony odwykowo.
OskarżonyD. K.w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zrzucanego mu czynu ( k. 51 , k. 62 , k. 67 , k. 128 i k. 264 ) . W postępowaniu przygotowawczym oskarżonyD. K.w swoich wyjaśnieniach opisał przebieg tego zdarzenia z dnia 27 listopada 2018 r. i powody swojego zachowania wobec pokrzywdzonegoM. R. (1)( k. 51- 52 , k. 62 , k. 67 i k. 128 ) . Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżonyD. K.odmówił składania wyjaśnień i złożył wniosek w trybieart. 387 k.p.k.( k. 264 ) .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoD. K.zwłaszcza w zakresie jakim przyznał się do popełnieni zarzucanego mu czynu . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoD. K.są jasne , dokładne i korespondują z całością w sprawie materiału dowodowego w postaci : notatki urzędowej ( k. 1-2 , k. 9- 10 ) , protokołu zatrzymania osoby ( k. 3-4 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno- pomiarowego ( k. 6-7 ), świadectwa wzorcowania ( k. 8 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 11-12 i k. 15 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 13-14 i k. 73-76 ) , protokołu oględzin rzeczy ( k. 16 ) , karty zdarzenia drogowego ( k. 17 ), dokumentacji medycznej ( k. 36 ) , stwierdzenia tożsamości ( k. 53 i k. 59 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 87-88, k. 94-96 , k. 102-103 , k. 109-112 ) , faktury ( k. 132 ) , pisma(...) S.A.( k. 133 ) , opinii odnośnie obrażeń ciałaM. R. (2)( k. 134-135 ) i pisma(...) S.A.( k. 138-151 ) oraz z zeznań świadków :M. R. (2)( k. 32-33 i k. 82 ) ,A. S.( k. 23 ) ,M. D.( k. 40 ) ,P. B.( k. 45 ) iS. J.( k. 85 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę .
Sąd dał pełną wiarę zeznaniom przesłuchanym w niniejszej sprawie świadkom :M. R. (2)( k. 32-33 i k. 82 ) ,A. S.( k. 23 ) ,M. D.( k. 40 ) ,P. B.( k. 45 ) iS. J.( k. 85 ) jako jasnym , dokładnym i korespondującym z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z wyjaśnieniami oskarżonegoD. K.w zakresie jakim ten przyznała się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
OskarżonyD. K.w ramach zarzucanego mu czynu został uznany za winnego tego że w dniu 27 listopada 2018 r. w msc.W.,ul. (...), woj.(...), nieumyślnie sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym w ten sposób , że będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając I badanie 0,96 mg/l , II badanie 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , po wejściu do autobusu marki(...)(...)onr rej. (...)obsługującego stałą linię podmiejską „(...)” , który zatrzymał się na przystanku , zaczął wielokrotnie uderzać pięściami w głowę kierowcę autobusu , w wyniku czego kierujący pojazdemM. R. (1)broniąc się przed napastnikiem przypadkowo zwolnił hamulec , co spowodowało , iż autobus ruszył i po przejechaniu kilkunastu metrów wypadł z drogi uderzając w słup i wjeżdżając w ogrodzenie , w następstwie tego zdarzeniaM. R. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy długości około 2 cm w okolicy ciemieniowej i stłuczenia barku lewego skutkujących uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia w/w pokrzywdzonego trwającym nie dłużej niż 7 dni to jest popełnienia czynu zart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k..
Zgodnie z treściąart. 174 § 1 k.k.kto sprowadza bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Natomiast zgodnie z treściąart. 174 § 2 k.k.jeżeli sprawca działa nieumyślnie, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Przedmiotem tego przestępstwa jest bezpieczeństwo w komunikacji. Przestępstwo zart. 174 k.k.należy do grupy przestępstw z konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo. Katastrofa, o której mowa wart. 174k.k., nie musi powodować skutków o takim zasięgu, jak ta zart. 173 § 1 k.k.Chodzi tu zatem o sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy mogącej spowodować także zagrożenie dla życia lub zdrowia mniejszej liczby osób niż „wiele" oraz dla mienia, niezależnie od jego rozmiarów . „O ile w ruchu drogowym sytuacja stwarzająca abstrakcyjne zagrożenie nie może być utożsamiana z niebezpieczeństwem konkretnym, gdyż zawsze istnieje możliwość przedsięwzięcia szeregu manewrów, a nawet zatrzymania pojazdu, co pozwala uniknąć bezpośredniego zagrożenia i samej katastrofy, o tyle w komunikacji lotniczej takie możliwości są bardzo ograniczone, a niekiedy nawet wyłączone, w związku z czym każde poważne zakłócenie lotu kontynuowanego według ustalonego planu nabiera cech niebezpieczeństwa konkretnego, grożącego bezpośrednio katastrofą" (wyrok SN z 25.02.1971 r., I KR 225/70, OSNKW 1971/7–8, poz. 110).
Przestępstwo zart. 174 k.k.może zostać popełnione zarówno przez działanie, jak i przez zaniechanie ( niewłaściwe z zaniechania ). Ma charakter materialny. Do jego znamion należy skutek w postaci sprowadzenia bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy Wydaje się trafny pogląd wyrażony na gruncieKodeksu karnego z 1969 r., że „sprowadzenie takie polega przedmiotowo na spowodowaniu sytuacji, która niezależnie od dalszej ingerencji człowieka może w każdej chwili przekształcić się w katastrofę w ruchu lądowym" (wyrok SN z 21.05.1974 r., III KR 407/73, OSNPG 1974/10, poz. 109; por. także Stefański [w:]System, t. 8, s. 317–319). Oczywistością, wynikającą z treściart. 174 k.k., jest okoliczność, że niebezpieczeństwo to nie może być nieuniknione . Jeżeli jest nieuniknione, znaczy to, że katastrofa następuje i mamy do czynienia z realizacją znamion innego typu. Jest to przestępstwo powszechne. Jego sprawcą nie musi być uczestnik ruchu .
Ustawodawca przewidział typ umyślny wart. 174 § 1 k.k.i typ nieumyślny wart. 157 § 2 k.k.. Przestępstwo zart. 174 § 1 k.k.może zostać popełnione zarówno w zamiarze bezpośrednim, jak i ewentualnym. Sprawca musi obejmować swoim zamiarem nie sprowadzenie katastrofy, ale sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa jej nastąpienia Należy podzielić pogląd, że „naruszenie całego szeregu i to podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym może świadczyć o umyślnym sprowadzeniu katastrofy w komunikacji” - wyrok SA w Szczecinie z 13.10.2016 r., II AKa 97/16, LEX nr 2256963) ( za Magdalena Budnik Kulik Komentarz aktualizowany do art.174 Kodeksu karnego ) .
Natomiast przepisart. 157 § 2 k.k.stanowi , iż karze podlega kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni . W treściart. 157 § 1-3 k.k.określone zostały typy spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, innego niż określony wart. 156 § 1 k.k.. Kodeks dzieli te „inne” naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na dwie kategorie, przyjmując za kryterium podziału okres trwania naruszenia narządu ciała lub rozstroju zdrowia „dłużej niż 7 dni” i „nie dłużej niż 7 dni”. Można więc na tej podstawie wyróżnić, obok ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, o którym jest mowa wart. 156 k.k., średni uszczerbek na zdrowiu, trwający dłużej niż 7 dni (art. 157 § 1 k.k.) oraz lekki uszczerbek na zdrowiu, trwający nie dłużej niż 7 dni. Podział uszczerbków na zdrowiu wart. 157na średnie i lekkie odgrywa rolę przy kwalifikacji typów popełnionych umyślnie. W przypadku nieumyślnego spowodowania uszczerbku na zdrowiu sprawca realizuje znamiona typu zart. 157 § 3 k.k.bez względu na to, czy uszczerbek ten miał charakter średni lub lekki. Podział ten odgrywać będzie rolę także w przypadku nieumyślnego spowodowania uszczerbku, przy określeniu trybu ścigania. Przedmiot ochrony w przypadku przestępstw określonych wart. 157 § 1-3 k.k.jest zdrowie . Przestępstwa określone wart. 157 § 1-3 k.k., popełnione w formie działania, mają charakter powszechny, tzn. mogą być popełnione przez każdego. Z uwagi na to, że są to przestępstwa skutkowe, w formie zaniechania mają charakter indywidualny - mogą być popełnione tylko przez osobę, na której ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia nastąpienia uszczerbku na zdrowiu. Skutek określony wart. 157 § 2 k.k.oddziela od skutku charakteryzującego typ czynu zabronionego opisanego wart. 157 § 1 k.k.okres trwania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie dłużej niż 7 dni. Dla określenia tego skutku istotna jest też granica „minimalna” , odróżniająca to przestępstwo od naruszenia nietykalności cielesnej określonego wart. 217 § 1 k.k.. Przepisart. 157 § 2 k.k.wymaga naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia. Pozostawienie na ciele nieznacznych śladów, będących wynikiem na przykład uderzenia, nie będzie spełniało warunków koniecznych do stwierdzenia skutku, o którym jest mowa w tym przepisie ( pro wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 października 1973 r. Rw 872/73, OSNKW 1973, nr 12, poz. 173). Przestępstwo określone wart. 157 § 2 k.k.może być popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem wynikowym.
Zgodnie z treściąart. 11 § 2 k.k.jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Przepis ten określa zasady orzekania w sytuacjach tzw. zbiegu przepisów ustawy, to znaczy w sytuacji , gdy ten sam czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu ustawy karnej . W przepisie tym ustanowiono zasadę kumulatywnego zbiegu przepisów ustawy , który polega na tym , że gdy ten sam czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu stawy karnej , sprawca zostaje skazany na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.
W powyższej sprawie oskarżonyD. K.wypełnił wszystkie znamiona przestępstwa zart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.opisanego w pkt. 1 wyroku . OskarżonyD. K.w dniu 27 listopada 2018 r. w miejscowościW.naul. (...), woj.(...), nieumyślnie sprowadził bezpośrednie niebezpieczeństwo katastrofy w ruchu lądowym . Działanie oskarżonegoD. K.polegało na tym iż będąc w stanie nietrzeźwości i posiadając I badanie 0,96 mg/l , II badanie 0,96 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu , po wejściu do autobusu marki(...)(...)onr rej. (...)obsługującego stałą linię podmiejską „(...)” , który zatrzymał się na przystanku , zaczął wielokrotnie uderzać pięściami w głowę kierowcę autobusuM. R. (1). W wyniku takiego działania oskarżonegoD. K.kierujący pojazdemM. R. (1)broniąc się przed oskarżonym przypadkowo zwolnił hamulec , co spowodowało , iż autobus ruszył i po przejechaniu kilkunastu metrów wypadł z drogi uderzając w słup i wjeżdżając w ogrodzenie . W następstwie tego zdarzenia w zdarzenia pokrzywdzonyM. R. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy długości około 2 cm w okolicy ciemieniowej i stłuczenia barku lewego skutkujących uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia w/w pokrzywdzonego trwającym nie dłużej niż 7 dni . Fakt ten wynika wprost z opinii sporządzonej przez biegłego sądowego z zakresu chirurgiiM. R. (3)z dnia 15 grudnia 2018 r. . Z opinii tej wynika iż wyniku tego zdarzenia pokrzywdzonyM. R. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rany tłuczonej głowy długości około 2 cm w okolicy ciemieniowej i stłuczenia barku lewego skutkujących uszkodzeniem ciała i rozstrojem zdrowia w/w pokrzywdzonego trwającym nie dłużej niż 7 dni w myślart. 157 § 2 k.k.( k. 134-135 ). Działanie oskarżonegoD. K.polegało na sprowadzeniu niebezpieczeństwa katastrofy zachowaniem opisanym wyżej , które naruszało powszechnie akceptowane reguły ostrożności.  Należy wskazać, że granica pomiędzy przestępstwem zart. 174 § 1 k.k.popełnionym w zamiarze ewentualnym a nieumyślnym przestępstwem zart. 174 § 2 k.k.jest niezwykle płynna i jako taka często bardzo trudno uchwytna, wymagając identyfikacji w ramach szczegółowej analizy niepowtarzalnych okoliczności konkretnej sprawy. Fakt popełnienia przez oskarżonegoD. K.zarzucanego mu czynu zart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.opisanego w pkt. 1 wyroku wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w postaci w notatki urzędowej ( k. 1-2 , k. 9- 10 ) , protokołu zatrzymania osoby ( k. 3-4 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno- pomiarowego ( k. 6- 7 ), świadectwa wzorcowania ( k. 8 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 11-12 i k. 15 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 13-14 i k. 73-76 ) , protokołu oględzin rzeczy ( k. 16 ) , karty zdarzenia drogowego ( k. 17 ), dokumentacji medycznej ( k. 36 ) , stwierdzenia tożsamości ( k. 53 i k. 59 ) , dokumentacji fotograficznej ( k. 87-88, k. 94-96 , k. 102-103 , k. 109-112 , faktury ( k. 132 ) , pisma(...) S.A.( k. 133 ) , opinii odnośnie obrażeń ciałaM. R. (2)( k. 134-135 ) i pisma(...) S.A.( k. 138-151 ) oraz z zeznań świadków :M. R. (2)( k. 32-33 i k. 82 ) ,A. S.( k. 23 ) ,M. D.( k. 40 ) ,P. B.( k. 45 ) iS. J.( k. 85 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż oskarżonyD. K.w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zrzucanego mu czynu i złożył w sprawie wyjaśnienia z których wynika wprost iż popełnił on czyn zart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.opisany w pkt. 1 wyroku ( k. 51- 52 , k. 62 , k. 67, k. 128 i k. 264 ).
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoD. K.nie budzą wątpliwości .
Wymierzając oskarżonemuD. K.karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonegoD. K.czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji i zdrowie ludzkie . Za okoliczność obciążającą Sąd uznał również fakt iż oskarżonyD. K.był już kilkakrotnie karany ( k. 251 ) .
W powyższej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia okoliczności łagodzących wobec oskarżonegoD. K..
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuD. K.za czyn zart. 174 § 2 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart.11 § 2 k.k.na podstawieart. 174 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.karę 1 ( jednego ) roku pozbawienia wolności . Orzeczona wobec oskarżonegoD. K.kara  1 roku pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiadają stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winny spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania oskarżonegoD. K.podczas popełnienia zarzucanego mu czynu . Ponadto oskarżonyD. K.był już karany w tym za czyn zart. 177 § 2 k.k.co miało wpływ na wymiar kary pozbawienia wolności. Wobec treściart. 69 § 1 i 2 k.k.i faktu iż oskarżonyD. K.był skazywany na karę pozbawienia wolności ( k. 251 ) w niniejszej sprawie można było wymierzyć oskarżonymD. K.tylko bezwzględną karę pozbawienia wolności . Należy zauważyć iż tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może skłonić oskarżonegoD. K.do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać go od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw. Kara ta winna spełnić przede wszystkim wobec oskarżonegoD. K.funkcję represyjną .
Na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej w punkcie 1 wyroku kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemuD. K.okres tymczasowego aresztowania od dnia 27 listopada 2018 r. godzina 23.20 do dnia 21 stycznia 2019 r. godz. 12:27.
Orzekając wobec oskarżonegoD. K.zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 ( trzech ) lat , Sąd postąpił zgodnie z dyspozycjąart. 42 § 2 k.k.. Sąd uznał bowiem , iż okres 3 lat jest wystarczający dla spełnienia roli represyjnej wobec oskarżonego. Tylko ten środek karny spełni wobec oskarżonego funkcję prewencyjną i wychowawczą oraz zapobiegnie powrotowi do przestępstwa. Ponadto ten środek karny winien wyeliminować przez okres jego obowiązywania zagrożenie jakie stanowi oskarżony dla innych uczestników ruchu drogowego.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd zobowiązał  oskarżonegoD. K.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoM. R. (1)tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwoty 5000 ( pięć tysięcy ) złotych. Sąd uznał iż kwota te są adekwatna biorąc pod uwagę rodzaj krzywd doznanych przez pokrzywdzonegoM. R. (1), stopień zawinienia oskarżonego oraz wysokość jego dochodów .
Na podstawieart. 618 § 1 pkt. 11 k.p.k.Sąd zasądził  od Skarbu Państwa- Kasa Sądu Rejonowego w Legionowie na rzecz adwokataA. B.kwotę 516,60 zł ( pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy )  tytułem nie opłaconej przez oskarżonegoD. K.pomocy prawnej za obronę udzieloną z urzędu.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonegoD. K.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonego .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.
Należy ponadto podnieść iż mimo że oskarżonyD. K.w trybieart. 422 § 1 k.p.k.złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia co do całości wyroku Sąd sporządził uzasadnienie tego wyroku zgodnie z treściąart. 424 § 3 k.p.k.. Zgodnie treściąart. 424 § 3 k.p.k.w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu albo o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 uzasadnienie powinno zawierać co najmniej wyjaśnienie podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.