Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 116/19
Data wyroku: 2019-07-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek

Sygn. akt II K 116/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 lipca 2019 roku
Sąd Rejonowy w Puławach, II Wydział Karny
w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek
w obecności protokolanta: Joanna Woźniak
bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2019r.
sprawyT. M.,synaH.iA. z domu C.,urodzonego (...)wD.
oskarżonego o to, że:
w dniu 5 lutego 2019 roku w miejscowościK.woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód markiV.nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym według kolejnych badań: I-0,97 mg/l, II-1,13 mg/l, III-1,16 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.

I
oskarżonegoT. M.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycjęart. 178a § 1 k.k.i za to na podstawieart. 178a § 1 k.k.skazuje go na karę 8(ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.wykonanie tak orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres próby wynoszący 3 ( trzy ) lata ;

III
na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego  zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech ) lat;

IV
na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonego na rzecz Funduszu Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 ( pięciu tysięcy ) złotych;

V
na podstawieart. 71 § 1 k.k.wymierza oskarżonemu karę grzywny w liczbie 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 (czterdzieści) złotych;

VI
na podstawieart. 63 § 4 k.k.zalicza oskarżonemu na poczet orzeczonego środka karnego okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 5 lutego 2019r. do dnia 1 lipca 2019r.;

VII
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 120 ( sto dwadzieścia) złotych opłaty, zwalnia go od zwrotu poniesionych wydatków;

Sygn. akt II K 116/18

UZASADNIENIE

T. M.został oskarżony przez Prokuraturę Rejonową w Puławach o to, że w dniu 5 lutego 2019 roku w miejscowościK.woj.(...)prowadził w ruchu lądowym samochód markiV.nr rej. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości wynoszącym według kolejnych badań: I-0,97 mg/l, II-1,13 mg/l, III-1,16 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu,
tj. o czyn zart. 178a § 1 k.k.
Wobec treści wniosku prokuratora o uzasadnienie wyroku (k. 38) na podstawieart. 423 § 1a k.p.k.uzasadnienie wyroku zostało ograniczone do tych części wyroku, których wniosek dotyczy, tj. orzeczenia o karze.
Wyrok w sprawie niniejszej zapadł w trybieart 335 § 1 k.p.k., poprzedzony wnioskiem Prokuratora, który w postępowaniu przygotowawczym uzgodnił z oskarżonym wysokość kary za zarzucane mu przestępstwo. Zgodnie wnioskiem o wydanie wyroku skazującego i orzeczenie kar uzgodnionych z oskarżonym bez przeprowadzenia rozprawy Prokurator domagał się orzeczenia za zarzucany mu czyn na podstawieart. 178a § 1 k.k.kary 8 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowego zawieszenia wykonania wyżej wskazanej kary na okres 3 lat; na podstawieart. 42 § 2 k.k.orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów na okres 5 lat, a na podstawieart. 43a § 2 k.k.orzeczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej, kary grzywny w liczbie 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 40 złotych oraz zaliczenia okresu zatrzymania prawa jazdy na poczet zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Sąd uznał, iż zostały spełnione warunki zart 335 k.p.k.§ 1 k.k.i istnieją podstawy do uwzględnienia wniosku złożonego przez prokuratora. W ocenie Sądu proponowana kara i środki karne są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i zawinienia oskarżonego. Orzeczoną karę pozbawienia wolności należy uznać za wyważoną. Stosownie doart 53 § 1 k.k.Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Ponadto zgodnie zart 53 § 2 k.k.wymierzając karę, sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Jako okoliczności obciążające sprawcę Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu przejawiający się w tym, iż swoim działaniem oskarżony wystąpił przeciwko innym użytkownikom dróg, tak kierowcom, jak i pieszym.
Zważyć należy, iż stopień zagrożenia spowodowanego przez oskarżonego był znaczy, gdyż poruszał się on drogą publiczną w godzinach popołudniowych,T. M.miał według przeprowadzonych badań 0,97 mg/l, 1,13 mg/l, 1,16 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czyli ponad trzykrotnie dopuszczalną prawem normę. Sąd wziął również pod uwagę nagminność tego typu przestępstw popełnianych na terenie kognicji tutejszego Sądu, co uzasadnia ostrzejszą reakcję karną w celu zmniejszenia ilości tego typu przestępstw.
W ocenie Sądu, co do osoby oskarżonego istnieje co do niego pozytywna prognoza kryminologiczna, pozwalająca na zastosowanie w stosunku do niego instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Dlatego też kierując się przesłankami określonymi wart. 69 § 1 i 2 k.k.wykonanie tej kary zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata. Oskarżony wcześniej nie był karany, zatem trzyletni okres próby w ocenie Sądu będzie adekwatnym czasem do ukształtowania w oskarżonym postawy poszanowania dla obowiązującego porządku prawnego. Kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania w ocenie Sądu będzie wystarczająca dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, a w szczególności zapobiegnie jego powrotowi do przestępstwa.
Zgodnie z treściąart. 42 § 2 k.k.w brzmieniu obowiązującym w dniu popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu stanowił, iż w razie skazania osoby uczestniczącej w ruchu za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji (a takim jest bez wątpienia przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.) Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca był w stanie nietrzeźwości.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego określone zostały przesłanki, jakimi kierować winien się Sąd określając zakres oraz czas trwania środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów. Należy tu brać pod uwagę stopień zagrożenia, jakie może stwarzać powrót sprawcy do ruchu, ten zaś oceniać należy na podstawie okoliczności rozpatrywanego wypadku, przyczyn, które do niego doprowadziły, sposobu prowadzenia pojazdów mechanicznych, a także rodzaju i wagi naruszonych zasad bezpieczeństwa oraz innych okoliczności wskazujących na stosunek sprawcy do obowiązujących zasad bezpieczeństwa, na jego stopień poczucia odpowiedzialności. Mają tu również znaczenie także cechy osobowości sprawcy, częstotliwość nadużywania przez niego alkoholu, doświadczenie w prowadzeniu pojazdów mechanicznych itp. Pamiętać jednak trzeba, że decydującym będzie tu zawsze stopień zagrożenia dla ruchu ze strony sprawcy wypadku. Im większe jest to spodziewane zagrożenie, tym dłuższy winien być okres obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Ratio legis orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych polega bowiem na tym, by osoby nie przestrzegające zasad bezpieczeństwa, zagrażające bezpieczeństwu ruchu czy to z braku wyobraźni, czy z braku poczucia odpowiedzialności - z ruchu tego wyłączyć. Jest to najskuteczniejszy sposób wzmożenia bezpieczeństwa na drogach, zmuszenia naruszających zasady bezpieczeństwa do ich przestrzegania w przyszłości, a nadto przekonania wszystkich uczestników ruchu o potrzebie bezwzględnego podporządkowania się ustanowionym zasadom ruchu (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 24 kwietnia 1982 r., V KRN 106/82, OSNPG 1982, nr 8-9, poz. 108).
Niestety Sąd Rejonowy w Puławach nie ustrzegł się bardzo istotnego błędu orzekając wobecT. M., wbrew treści wniosku Prokuratora na podstawieart. 42 § 2 k.k.środek karny zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Wprawdzie cytowany przepis zezwala na orzeczenie środka w takim wymiarze to jednakże orzekając w trybieart. 335 § 1 k.k.Sąd jest związany treścią wniosku Prokuratora. Sąd wprawdzie może uzależnić uwzględnienie wniosku od dokonania w nim zmiany zaakceptowanej przez oskarżonego, lecz w przedmiotowej sprawie taka okoliczność nie miała miejsca. Nie ulega wątpliwości, że uzgodnione przez oskarżonego z Prokuratorem w toku przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym środek karny były zgodny z tymi wskazanym we wniosku. Reasumując orzeczenie w niniejszej sprawie wobec oskarżonego środka karnego na okres 3 lat wbrew jego ustaleniom z Prokuratorem i treścią wniosku, było bezpodstawne i stanowiło istotną omyłkę Sądu. Pomyłka ta, była spowodowana obciążeniem Sądu i koniecznością rozpoznawania wielu spraw na jednym posiedzeniu co przełożyło się na pośpiech przy sporządzaniu przedmiotowego wyroku, skutkujący wskazanym błędem.
Realną dolegliwością majątkową będzie dla oskarżonego konieczność uiszczenia kary grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, przy czym wysokość jednej stawki dziennej Sąd ustalił na kwotę 40 (czterdzieści) złotych. Orzekając liczbę stawek dziennych grzywny oraz wysokość jednej stawki dziennej sąd miał na uwadze brzmienie przepisuart.33 § 1 i 3 k.k.Zgodnie z treściąart. 33 § 3 k.k.przy ustalaniu stawki dziennej grzywny należy wziąć pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe.
Stosownie do treściart. 43a § 2 k.k., w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone wart. 178a § 1 k.k.sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione wart. 39 pkt 7 k.k.na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5 000 złotych. Z uwagi na sytuację materialna oskarżonego, Sąd orzekł powyższe świadczenie w minimalnej wysokości.
Zgodnie z dyrektywą zawartą wart. 63 § 4 k.k.na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy, od dni zatrzymania prawa jazdy do daty wydania wyroku.
O kosztach orzeczono stosownie doart. 627 k.p.k.w zakresie opłaty od kary. W pozostałym zakresie o kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonego od zwrotu wydatków biorąc pod uwagę jego sytuację majątkową.
Z tych względów orzeczono jak w wyroku.