Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1202/18
Data wyroku: 2019-05-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Nowakowski, Alicja Kolonko, Wojciech Bzibziak

Sygn. akt III AUa 1202/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 maja 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach
Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Wojciech Bzibziak (spr.)

Sędziowie

SSA Alicja Kolonko
SSA Witold Nowakowski

Protokolant

Michał Eksterowicz

po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. w Katowicach
sprawy z odwołaniaF. N.(F. N.)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
o datę przyznania prawa do emerytury
na skutek apelacji ubezpieczonegoF. N.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach
z dnia 20 marca 2018 r. sygn. akt VIII U 2094/17

oddala apelację.
/-/ SSA A.Kolonko /-/ SSA W.Bzibziak /-/ SSA W.Nowakowski

Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUa 1202/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 16 października 2017 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych OddziałwZ.przyznał ubezpieczonemuF. N.emeryturę w kwocie zaliczkowej, poczynając od 1 października 2017 r., tj. od dnia wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw i wypłacił mu wyrównanieza październik 2017 r.
W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony domagał się ponownego jej rozpatrzeniaz powodu niezgodności ze stanem faktycznym.
Przedstawił przebieg swojego zatrudnienia oraz dotychczasowe starania o przyznanie emerytury z tytułu warunków szkodliwych z uwzględnieniem postępowań sądowych.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podając okoliczności zawartew zaskarżonej decyzji oraz przedstawiając przebieg dotychczasowych postępowań sądowych w sprawach z odwołaniaF. N.od decyzji odmawiających mu prawado emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach.
Wyrokiem z dnia 20 marca 2018 r., sygn. akt VIII U 2094/17 Sąd Okręgowyw Gliwicach oddalił odwołanie ubezpieczonego.
Na podstawie akt organu rentowego ustalił Sąd, żeF. N.ur. (...), wiek65 lat ukończył w dniu (...)W dniu 26 września 2017 r. złożył wnioseko emeryturę, który został załatwiony zaskarżoną decyzją przyznającą mu emeryturęod 1 października 2017 r., tj. od dnia wejścia w życie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw.
W odwołaniu od tej decyzji ubezpieczony zarzucił, że powinna być mu przyznana emerytura z właściwą datą, gdyż należy mu się emerytura z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach, co mogą potwierdzić wskazani przez niego świadkowie.
Sąd I instancji ustalił nadto, że decyzją z dnia 26 czerwca 2013 r. ZUS odmówiłF. N.prawa do emerytury, ponieważ nie udowodnił co najmniej 15 lat pracyw warunkach szczególnych. Jego odwołanie od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 listopada 2013 r., sygn. akt VIII U 2122/13, który uwzględnił mu jedynie 13 lat 7 miesięcy i 1 dzień pracy w szczególnych warunkach. Apelacja odwołującego się od tego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt III AUa 2135/14. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. I UK 213/15 odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazując, że skarżący nie zdołał wykazać przesłanek przyjęcia jej do rozpoznania.
Sąd I instancji wskazał także, że ubezpieczony w dniu 29 września 2016 r. ponownie złożył wniosek o emeryturę z tytułu pracy w szczególnych warunkach, który został załatwiony odmownie decyzją z dnia 20 października 2016 r., gdyż nie przedłożył on żadnych nowych dowodów mających wpływ na prawo do świadczenia. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt VIII U 2005/16 Sąd Okręgowy w Gliwicach odrzucił odwołanie w oparciu oart. 199 § 1 pkt 2 kpc.
Zgromadzony materiał dowodowy uznał Sąd za kompletny, wiarygodny i mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych.
Sąd oddalił wniosek o dopuszczenie dowodu z zeznań świadków:H. M. (1)iH. M. (2), gdyż nie mają one związku z niniejszą sprawą.
Przechodząc do rozważań prawnych Sąd Okręgowy w Gliwicach przytoczył treśćart. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw brzmieniu obowiązującym od 1 października 2017 r., tj. po wejściu w życie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentachz Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw.
Zgodnie z tym przepisem odwołującemu się przysługuje prawo do emerytury od osiągnięcia wieku wynoszącego 65 lat.
Za bezsporne uznał Sąd, że wiek tenF. N.osiągnął w dniu 9 czerwca 2017 r.,a z wnioskiem o emeryturę wystąpił w dniu 26 września 2017 r.
Wskazał Sąd, że w tej dacie – zgodnie z treścią obowiązującego do dnia 30 września 2017 r.art. 24 ust. 1b pkt 14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych– wiek emerytalny dla odwołującego się wynosił 66 lati 6 miesięcy.
Zaskarżona decyzja była więc prawidłowa, gdyż przepisy ustalające powszechny wiek emerytalny dla mężczyzn na 65 rok życia weszły w życie dopiero od dnia 1 października 2017 r. Organ rentowy nie mógł zatem przyznać ubezpieczonemu emerytury przed tą datą.
Podał również Sąd, że oddalił wniosekF. N.o dopuszczenie dowodu z zeznań świadkówH. M. (1)iH. M. (2), gdyż nie mają one związkuze sprawą. Ubezpieczony chciał bowiem za pomocą ich zeznań dowodzić wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Sąd podkreślił, iż niniejsze postępowanie dotyczy ustalenia właściwej daty przyznania emerytury z powszechnego wieku emerytalnego, natomiast sprawa o przyznanie emerytury z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 8 stycznia 2015 r., sygn. akt III AUa 2135/14, którym oddalono jego apelację. Następnie Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2016 r., sygn. I UK 213/15 odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W konsekwencji Sąd Okręgowy w Gliwicach na mocyart. 47714§ 1 kpcoddalił odwołanieF. N..
Powyższy wyrok zaskarżył ubezpieczony zarzucając:
- nieuwzględnienie przez Sąd I instancji jego wniosku o przesłuchanie świadkówH. M. (1)iH. M. (2)na okoliczność jego pracy w szczególnych warunkach,
- błędne przyjęcie przez Sąd, że nie wskazał daty, od której domaga się przyznania emerytury, gdyż wskazał ją w swoich pismach procesowych jako 10 czerwca 2012 r.
W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o dopuszczenie dowodu z wnioskowanych świadkówi zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie odwołania i przyznanie mu emerytury od 10 czerwca 2012 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Skarżący podał, że nie ulega wątpliwości, iż w świetle obowiązujących przepisów wykonywał pracę w szczególnych warunkach.
W kolejnych swych pismach procesowych przedstawił przebieg swojego zatrudnienia oraz dotychczasowe starania o przyznanie emerytury z tytułu warunków szkodliwychz uwzględnieniem postępowań sądowych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
apelacja nie jest zasadna.
Spór w rozstrzyganej sprawie dotyczył ustalenia daty, od której ubezpieczonemuF. N.przysługuje prawo do emerytury.
Okoliczności faktyczne rozstrzyganej sprawy były bezsporne i zostały prawidłowo wskazane przez Sąd Okręgowy w Gliwicach.
Nie ulega zatem wątpliwości, żeF. N.wiek 65 lat osiągnął w dniu 9 czerwca 2017 r., a w dniu 26 września 2017 r. złożył wniosek o emeryturę, który został załatwiony zaskarżoną decyzją przyznającą mu to świadczenie od 1 października 2017 r.
W dacie złożenia wniosku – zgodnie z treścią obowiązującego do dnia 30 września 2017 r.art.24 ust.1b pkt 14 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm.) – wiek emerytalny dla skarżącego wynosił 66 lat i 6 miesięcy. Zmiana, na 65 lat, nastąpiła dopierood 1 października 2017 r., gdy weszły w życie przepisy ustawy z dnia 16 listopada 2016 r.o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz.38 ze zm.).
Organ rentowy prawidłowo więc przyznał ubezpieczonemu emeryturę od dnia 1 października 2017 r. Przyznanie świadczenia wcześniej było niemożliwe z uwagi na obowiązującystan prawny.
Sąd I instancji trafnie również wskazał, że zaskarżona decyzja nie dotyczyła prawado emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach na podstawieart. 184w związkuzart. 32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Ta kwestia została już wcześniej prawomocnie rozstrzygnięta decyzją z dnia 26 czerwca 2013 r., którą odmówionoF. N.prawa do tego świadczenia, ponieważ nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w warunkach szczególnych. Jego odwołanie od tej decyzji zostało oddalone wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 listopada2013 r., sygn. akt VIII U 2122/13, a apelację od tego orzeczenia oddalił Sąd Apelacyjnyw Katowicach w dniu 8 stycznia 2015 r. w sprawie o sygn. akt III AUa 2135/14.
Wskazać należy, że w utrwalonym orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że zakres rozstrzygnięcia sądu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza treść decyzji organu rentowego, od której zostało wniesione odwołanie.
Ubezpieczony zaskarżył decyzję z dnia 16 października 2017 r. przyznająca mu emeryturęz powszechnego wieku emerytalnego.
Zbędne zatem było przeprowadzanie w rozstrzyganej sprawie (przez Sądy obu instancji) wnioskowanych przez skarżącego dowodów z zeznań świadków na okoliczność wykonywania przez niego pracy w szczególnych warunkach. Nie miała ona bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Mając powyższe względy na uwadze, skoro apelacja okazała się bezzasadna, Sąd II instancji na mocyart. 385 kpcoddalił ją.
/-/ SSA A.Kolonko /-/ SSA W.Bzibziak /-/ SSA W.Nowakowski

Sędzia Przewodniczący Sędzia