Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 996/18
Data wyroku: 2019-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Społeczna szkodliwość czynu
Podstawa prawna: art. 267 § 1 kk

Warszawa, dnia 26 marca 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 996/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
protokolant: p.o. protokolant sądowy Zuzanna Poźniak
przy udziale prokuratora Wojciecha Groszyka
po rozpoznaniu dnia 26 marca 2019 r. w Warszawie
sprawyW.B. S., córkiW.iK.,ur. (...)wO.oskarżonej o czyn zart. 267 § 1k.k. w zw. zart. 267 § 4 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie
z dnia 5 czerwca 2018 r.    sygn. akt II K 191/17
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuję Sądowi Rejonowemu w Legionowie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt VI Ka 996/18

UZASADNIENIE
W. S.(W.) została oskarżona o to, że: w okresie od 1 czerwca 2015 roku do 2 stycznia 2016 roku wL., woj.(...)posługując się adresem mailowym(...)utworzyła konto w serwisie(...)z przypisanym numerem(...)przez co bez uprawnień uzyskała informacje dotyczące połączeń telefonicznych wykonywanych przezM. W.a następnie zdobyte bezprawnie informacje ujawniła przekazując je wraz z pozwem o rozwód do Sądu Okręgowego Praga III Wydziału Cywilnego, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, tj. o czyn zart. 267§1 k.k.w zw. zart.267§4 k.k.w zw. zart. 12 k.k.
Sąd Rejonowy w Legionowie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2018 r., w sprawie o sygn. akt II K 191/17 orzekł:

1
przyjmując w ramach zarzucanego oskarżonej czynu, iż w okresie od 1 czerwca 2015 roku do 2 stycznia 2016 roku wL., woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, posługując się adresem mailowym(...)utworzyła konto w serwisie(...)z przypisanym numerem(...)przez co bez uprawnień uzyskała informacje dotyczące połączeń telefonicznych wykonywanych przezM. W., a następnie zdobyte bezprawnie informacje ujawniła przekazując je wraz z pozwem o rozwód do Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie III Wydział Cywilny, tj. czynu zart. 267§1 k.k.w zw. zart.267§4 k.k.w zw. zart. 12 k.k.- na podstawieart. 1§2 k.k.w zw. zart.17§1 pkt 3 k.p.k.postępowanie karne przeciwko oskarżonejW.B. S.umorzył;

2
koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokuratorzaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonej. Wyrokowi temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść wyroku, tj. błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że społeczna szkodliwość czynu popełnionego przez oskarżoną jest znikoma społecznie.
W świetle powyższych zarzutów, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora zasługuje na uwzględnienie.
Rację ma skarżący, że rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe i na tej podstawie poczynił właściwe ustalenia faktyczne, jednakże dokonał błędnej oceny przesłanek przedmiotowych oraz podmiotowych decydujących o ocenie wysokości stopnia społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonej czynu.
W świetle poczynionych przez Sąd Rejonowy ustaleń oskarżona swoim zachowaniem wypełniła dyspozycjęart. 267 § 1 k.k.W rozpoznawanej sprawie nie jest to jednak wystarczające do przypisania jej odpowiedzialności karnej. Zgodnie z obowiązującymi przepisami przestępstwem jest czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę pod groźbą kary. Dla uznania jakiegoś czynu za przestępstwo konieczne jest więc wykazanie, że narusza on wartości społeczne, ale w stopniu wyższym niż znikomy (art. 1 § 2 k.k.), dopiero wówczas możliwe będzie zastosowanie wobec sprawcy takiego czynu określonej sankcji karnej.
W danym stanie faktycznym Sąd Rejonowy oceniając stopień społecznej szkodliwości zarzucanegoW. S.czynu, uczynił to niezgodnie zart. 115 § 2 k.k.- przedstawił swój tok rozumowania w sposób lakoniczny, nie przytaczając stosownej i wyczerpującej argumentacji w pisemnych motywach swojego orzeczenia. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu nie wziął pod uwagę wszystkich przesłanek, o których mowa wart. 115 § 2 k.k.i nie kierował się przy tym wszystkimi elementami, które w tym przepisie zostały wymienione. Zgodnie z powołanym przepisem przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i sposób ich naruszenia. W przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy nie odniósł się prawie w ogóle do katalogu okoliczności wskazanych wart. 115 § 2 k.k.Analiza pisemnych motywów wyroku przemawia za uznaniem, że Sąd Rejonowy skupił się jedynie na warunkach osobistych oskarżonej. Wskazać należy, iż w realiach niniejszej sprawy, Sąd orzekający powinien mieć na uwadze, że nie mają wpływu na ocenę stopnia społecznej szkodliwości czynu takie okoliczności jak: niekaralność (karalność) sprawcy, jego dotychczasowe życie, jego właściwości i warunki osobiste, trudna sytuacja materialna czy rodzinna, bo chociaż okoliczności te sąd winien uwzględnić przy wymiarze kary (lub stosowaniu środków probacji), to jednak nie uwzględnia się ich w aspekcie społecznej szkodliwości czynu ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 30 stycznia 2014 r. II AKa 7/14, LEX nr 1439017). O społecznej szkodliwości czynu decyduje kompleksowa ocena wszystkich kwantyfikatorów społecznej szkodliwości czynu, a nie waga tylko jednego z nich.
Nie ulega wątpliwościom, że społeczna szkodliwość czynu zabronionego jest właściwością stopniowalną, a wynika to wprost z treściart. 1 § 2 k.k.. Należy jednak podkreślić, że ustawodawca nie pozostawił orzekania co do stopnia społecznej szkodliwości swobodnej ocenie sądu, skoro wart. 115 § 2 k.k.określił kwantyfikatory tej oceny. Sformułowanie „sąd bierze pod uwagę” zawarte w cytowanym przepisie oznacza, że sąd orzekający nie może pominąć żadnego z tych kryteriów oceny, chyba że któreś z nich nie odnosi się do znamion ustawowych konkretnego typu przestępstwa. Dotyczyłoby to np. rodzaju naruszonych reguł ostrożności, które to kryterium ma znaczenie tylko przy orzekaniu w przedmiocie czynów zabronionych popełnionych nieumyślnie (art. 9 § 2 k.k.).
Szczególną uwagę zwrócić należy na rozważania Sądu I instancji dotyczące działania oskarżonej w celu zdobycia dowodów w sprawie rozwodowej, a następnie uzyskania korzystnego dlań rozstrzygnięcia, które to jak sam wskazał nie ekskulpują oskarżonej. Tylko do tej okoliczności Sąd Rejonowy odniósł się, w sposób mniej niż zwięzły, a to pozostałe kryteria pomijając.
Podkreślić przy tym należy, że dopiero całokształt wskazanych okoliczności przedmiotowo – podmiotowych pozwala prawidłowo wypowiedzieć się w kwestii społecznej szkodliwości czynu, to jednak nie oznacza to zakazu uznania, że tylko niektóre z tych okoliczności (lub nawet jedna z nich) odegrały przy podejmowaniu decyzji w tej mierze decydującą rolę. Inaczej rzecz ujmując, organ procesowy przy dokonywaniu oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu lub przy ustalaniu braku tej szkodliwości może przydać pierwszorzędne znaczenie jedynie wybranym elementom, a nawet jednemu z nich, rzecz jasna nie tracąc z pola widzenia pozostałych i biorąc je pod uwagę, bacząc przy tym, że czyn zabroniony nie może odznaczać się karygodnością nawet w stopniu subminimalnym. Kierując się powyższymi argumentami z uwagi na treśćart. 454 § 1 k.p.k.Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Legionowie do ponownego odwołania.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy winien ponownie ocenić wszystkie kwantyfikatory społecznej szkodliwości zarzucanegoW. S.czynu przy czym rozważaniom powinny być poddane także argumenty zawarte w apelacji prokuratora oraz w niniejszym uzasadnieniu. Następnie, Sąd I instancji - na ich podstawie - winien rozstrzygnąć o społecznej szkodliwości zarzucanego oskarżonej aktem oskarżenia czynu.
Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w wyroku.