Sąd Okręgowy w Łodzi
X Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: X GC 518/14
Data wyroku: 2020-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Podstawa prawna: art 85 § 1 k.c

UZASADNIENIE
W pozwie złożonym 14 lipca 2014 roku powódka– (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąwW.żądała zasądzenia od pozwanego(...)­(...) Spółki AkcyjnejwW.kwoty 114 027,29 zł, z ustawowymi odsetkami od kwoty 105 027,31 zł od 19 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty i od kwoty 8999,98 zł od wytoczenia powództwa, a także wniosła o zasądzenie od pozwanej kosz­tów procesu.
Wskazaną w pozwie podstawą żądania była szkoda wyrządzona powódce na skutek wypadku drogowego, którego sprawca posiadał ubezpieczenie autocasco w pozwanymTowarzystwie (...). Na szkodę tę, jak podała powódka, złożyły się szacowane koszty naprawy samochodu powódki oraz koszty zlecenia wykonania opinii rzeczoznawcy samochodowemu celem ustalenia, czy uszkodzenia samochodu mogły powstać w podanych okolicznościach zdarzenia.
(pozew k. 3-7)
W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasą­dzenie od powódki kosztów procesu. Pozwana spółka zakwestionowała roszczenie pozwu zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. Pozwana podniosła, że uszkodzenia należącego do niej pojazdu nie mogły powstać w okolicznościach wskazanych w zgło­szeniu szkody. Ponadto zaprzeczyła wskazanej przez powódkę wysokości kosztów ewen­tualnej naprawy pojazdu, podnosząc, że szkoda wskazana przez powódkę kwalifikowała się ‒ zgodnie z umową AC ‒ jako szkoda całkowita, której wysokość wyliczona zgodnie z ową umową ubezpieczenia byłaby znacząco niższa od wskazanej w pozwie. Poza tym pozwana zakwestionowała zasadność zaliczenia do szkody kosztów prywatnej ekspertyzy na zlecenie powódki.
(odpowiedź na pozew k. 41-42)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 15 listopada 2013 r. wS.naul. (...)doszło do zdarzenia szkodzącego. Kierujący samochodem markiM. (...)onr rej. (...)podczas włączania się do ruchu (wyjeżdżając z drogi dojazdowej do posesji), nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującemu samochodem markiV. (...)onr rej. (...), w wyniku czego kierujący samochodemV.jadąc w kierunkuS.ulicą (...)uderzył przednim prawym narożnikiem w lewy narożnik samochodu Mer­cedes. Na miejsce zostali wezwani funkcjonariusze Policji, którzy sporządzili notatkę ze zdarzenia.
(dowód: zeznania świadkówM. O.iR. G.na rozprawie 25.03.2015 r. k. 100-101, JS.na rozprawie 26.08.2015 r. k. 111 orazK. O.na rozprawie 8.03.2017 r., opinia biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej i rekonstrukcji wypadków drogowych J.W.k. 562-572)
Właścicielem pojazduM. (...)onr rej. (...)jest powodowa(...) Spółka z o.o.Powódka posiadała ubezpieczenie autocasco wynikające zpolisy nr (...)wystawione przez pozwaną spółkę.
(bezsporne)
Strony umowy ubezpieczenia związane były postanowieniami OgólnychW.­ków(...)Autocasco (OWU). Zgodnie z § 2 pkt 19 OWU, szkoda całkowita zdefiniowana została jako „uszkodzenie pojazdu w takim stopniu, że przewidy­wane koszty jego naprawy, w wartości netto albo brutto w zależności od sposobu ustale­nia sumy ubezpieczenia, określone na podstawie:

1
norm czasowych naprawy pojazdu, określonych przez producenta i ujętych w syste­mieA.lubE.,

2
cen części dystrybuowanych przez oficjalnych producentów/importerów pojazdu,

3
średnich stawek za roboczogodzinę stosowanych przez warsztaty naprawcze funk­cjonujące w sieci autoryzowanych stacji obsługi w miejscu rejestracji pojazdu,

przekraczają 70% wartości rynkowej tego pojazdu z dnia szkody”.
W przypadku natomiast szkody częściowej, zgodnie z § 27 OWU, ustalenie wysokości odszkodowania z tytułu powstałej szkody miało następować na podstawie sporządzonej przez(...)wyceny kosztów naprawy pojazdu z uwzględnieniem podatku VAT, na podstawie:

1
norm czasowych naprawy pojazdu, określonych przez producenta i ujętych w systemieA.lubE.,

2
stawek za roboczogodzinę ustalonych wg średnich stawek stosowanych przez warsz­taty naprawcze funkcjonujące poza siecią autoryzowanych stacji obsługi na terenie odpowiadającym adresowi zameldowania lub siedziby właściciela/użytkownika pojazdu określonym w dokumencie ubezpieczenia,

3
kosztów części zamiennych ujętych w systemachA.lubE.i ustalonych wg średnich cen części dystrybuowanych przez oficjalnych producentów/importerów pojazdu, z uwzględnieniem:

a
procentowego pomniejszania wartości części, chyba że przy zawarciu umowy ubez­pieczenia odstąpiono od jego stosowania,

b
współczynnika korygującego koszt części, w wysokości określonej tabelą, z tytułu dostosowania wartości wyceny do poziomu ustalonego na bazie części alternatyw­nych (tzw. zamienników) dopuszczonych do obrotu i dystrybuowanych poza siecią oficjalnych producentów/importerów pojazdu.

(bezsporne – OWU k. 50-54)
Zgodnie z kalkulacją naprawy pojazdu i informacją o wysokości szkody częścio­wej w pojeździe z dnia 21.11.2013 r. wysokość szkody wynosiła 105 027,31 zł. Wycena wysokości szkody została dokonana w systemieA.przez specjalistę pozwanej.
(bezsporne – wydruk kalkulacji naprawy k. 15-21)
Decyzją z dnia 3 stycznia 2014 r. pozwana odmówiła wypłaty odszkodowania z tytułu uszkodzenia pojazdu. Pozwana poddała w wątpliwość okoliczności zdarzenia. Według stanowiska pozwanej, uszkodzenie samochoduM.onr rej. (...)nie mogło powstać w okolicznościach podanych w zgłoszeniu szkody, wobec czego brak jest podstaw do przyjęcia odpowiedzialności za szkodę.
(bezsporne)
Ze stanowiskiem ubezpieczyciela nie zgodził się powód. W związku z decyzją odmowną, powódka zleciła wykonanie opinii rzeczoznawcy samochodowemu, celem ustalenia, czy uszkodzenia samochodu osobowego markiM. (...)onr rej. (...)mogły powstać w podanych okolicznościach zdarzenia.
(dowód: dokument opinii rzeczoznawcyJ. C.k. 32,faktura nr (...)k. 14)
Biorąc pod uwagę ogólny charakter uszkodzeń obu pojazdów oraz ich rozmiar, należy stwierdzić, że kierunki działania siły niszczącej powstałej w wyniku kontaktu pojazdówM.iV., są zgodne z ustalonymi okolicznościami zdarzenia. Można też stwierdzić, że uszkodzenia samochoduM.musiały być większe w stosunku do uszkodzeń samochoduV., gdyż wynika to ze sztywności obszarów mających ze sobą bezpośredni kontakt oraz z kierunku działania sił niszczących. W tej sytuacji nie można kwestionować, że uszkodzenia pojazdu zgłoszone przez stronę powodową powstały w okolicznościach podanych przez uczestników zdarzenia.
(dowód: opinia biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej i rekonstrukcji wypad­ków drogowych J.W.k. 562-572)
Szacowany koszt naprawy uszkodzeń samochoduM. (...)onr rej. (...), wykonanej w autoryzowanej stacji obsługi, wynosi 103 800,04 zł brutto.
Wartość rynkowa tego pojazdu na dzień wypadku wynosiła 154 880 zł brutto. Wartość rynkowa tego samego pojazdu po uszkodzeniu w wyniku ww. wypadku wyno­siła 77 800 zł brutto.
(dowód: opinia biegłego z zakresu mechaniki pojazdowej i rekonstrukcji wypad­ków drogowych J.W.k. 562-572)
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 805 § 1 k.c., przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobo­wiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadcze­nie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę. Jak stanowi § 2 pkt 1) tego art., świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie, przy ubezpieczeniu majątkowym - określonego odszkodo­wania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku.
Strony bezspornie związane były umową ubezpieczenia majątkowego autocasco dotyczącą szkód w należącym do powódki samochodzieM. (...)onr rej. (...).
Strona powodowa wykazała, że na skutek przewidzianego w umowie autocasco wypadku, skutkiem którego uszkodzeniu uległ samochód objęty ww. umową, poniosła szkodę majątkową.
Wbrew stanowisku pozwanej, w ocenie Sądu powódka przedstawiła dowody w wystarczającym stopniu potwierdzające, że uszkodzenia w należącym do niej pojeździe stanowiły skutek zdarzenia opisanego w zgłoszeniu szkody pozwanemu ubezpieczycie­lowi. Były to nie tylko dowody z dokumentu prywatnego – opinii rzeczoznawcyJ. C.­nia, ale również korespondujące ze sobą dowody z zeznań świadków oraz z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych – J.W..
Oceniając zgromadzony materiał dowodowy, Sąd nie uwzględnił jednak dowodu z opinii biegłegoR. B., albowiem przed zakończeniem swoich czynności biegłego utracił on status biegłego sądowego, zaś jego postępowanie – w szczególności przetrzy­manie bez uzasadnienia akt sprawy przez okres od października 2015 r. do sierpnia 2016 r., pomimo licznych ponagleń, a następnie ignorowanie wezwań sądu do stawiennictwa na rozprawie oraz kolejna znaczna zwłoka w wydaniu opinii uzupełniającej, pomimo ukarania go grzywną – budzi wątpliwości co do rzetelności biegłego. Co więcej, dopiero biegłyJ. W., jako drugi biegły wydający opinię w sprawie, dysponował pełnym materiałem badawczym w postaci kompletnych akt szkody, złożonych przez stronę pozwaną dopiero po wydaniu opinii przez biegłegoR. B.(załącznik do pisma procesowego z 5.06.2017 r. – k. 328).
Przedmiotowa szkoda, w myśl warunków umowy, mogła stanowić szkodę całko­witą albo szkodę częściową, w zależności od stosunku kosztów naprawy do wartości pojazdu. Strona powodowa wykazała za pomocą dowodu z opinii biegłegoJ. W., że stosunek ten ‒ obliczony jako 103 800,04 zł kosztów naprawy do 154 880 zł wartości samochodu ‒ nie przekracza 70% wartości rynkowej tego pojazdu z dnia szkody, a zatem nie stanowi w myśl OWU szkody całkowitej.
Skoro zatem pozwany ubezpieczyciel powinien wyrównać szkodę jako szkodę częściową, jej wysokość powinna odpowiadać uzasadnionym kosztom naprawy, które zostały wykazane przez stronę powodową za pomocą dowodu z opinii biegłegoJ. W.na kwotę 103 800,04 zł brutto. Jest to wartość i tak niższa od przyjętej we wstępnym wyliczeniu dokonanym przez stronę pozwaną w toku likwidacji szkody, zatem w ocenie Sądu odpowiada treści umowy stron.
Powyższa zatem wartość szkody poniesionej przez powódkę została uwzględ­niona w orzeczeniu zasądzającym od ubezpieczyciela należne świadczenie odszkodo­wawcze.
W pozostałym zakresie powództwo zostało oddalone jako nieuzasadnione.D.­czy to żądanych kosztów naprawy uszkodzeń pojazdu powódki ponad wykazaną kwotę 103 800,04 zł, a także kosztów wykonania prywatnej opinii rzeczoznawcy samochodo­wego mającej potwierdzić przyczynę powstania zgłoszonych ubezpieczycielowi uszko­dzeń pojazdu.
Ten ostatni składnik żądania odszkodowawczego nie jest powiązany ze zdarze­niem wywołującym szkodę adekwatnym związkiem przyczynowym w rozumieniuart. 361 § 1 k.c.Nie jest to bowiem normalne następstwo działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Jest to wyłącznie działanie w celu upewnienia się co do szans proceso­wych strony powodowej w razie sporu z ubezpieczycielem. Z możliwości tej ubezpie­czony może rzecz jasna skorzystać, ale nie może kosztów z tego działania wynikających przerzucać na stronę przeciwną, gdyż brak tego typu prywatnej opinii nie miałby istot­nego wpływu na wynik sprawy. Stąd też Sąd w składzie rozpoznającym sprawę nie podziela odmiennych od powyższego poglądów części judykatury, że koszty tego typu prywatnej opinii stanowią szkodę powiązaną adekwatnym związkiem przyczynowym ze zdarzeniem wywołującym szkodę w pojeździe ubezpieczonego.
W zakresie rozstrzygnięcia co do odsetek za opóźnienie od należności głównej podstawę prawną stanowi przepisart. 481 § 1 i 2 k.c.
O zasadach poniesienia kosztów procesu orzeczono na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w zw. zart. 100 zd. 2 k.p.c., tj. zobowiązując stronę pozwaną do zapłaty na rzecz powódki kosztów procesu w całości, albowiem powódka uległa tylko co do nieznacznej części swojego żądania. Stosując przepisart. 108 § 1 zd. 2 k.p.c., Sąd pozostawił szcze­gółowe wyliczenie kosztów procesu referendarzowi sądowemu.

ZARZĄDZENIE
doręczyć odpis wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikom obu stron