Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
XI Wydział Karny
Sygnatura akt: XI W 2824/18
Data wyroku: 2019-04-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Michał Kowalski
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 92§1 kw
Teza: niezastosowanie się do znaku drogowego B-36

Sygn. akt XI W 2824/18

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 kwietnia 2019 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie XI Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Michał Kowalski
Protokolant: Monika Filaber
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2019 roku wW.
sprawy przeciwkoR. D.
synowiA.iT.
urodzonemu (...)wH.
obwinionemu o to, że:
w dniu 6 czerwca 2017 r. około godziny 16:35 wW.naul. (...), kierując pojazdemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...), nie zastosował się do znaku B-36 „zakaz zatrzymywania się”,
tj. za wykroczenie z art. 92 § 1 kw,

I
obwinionegoR. D.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, stanowiącego wykroczenie z art. 92 § 1 kw i za to na tej podstawie skazuje go i wymierza mu karę nagany;

II
na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 121 § 1 kpwzwalnia obwinionegow całości od zapłaty kosztów sądowych i określa, że ponosi je Skarb Państwa.

Sygn. akt XI W 2824/18

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 6 czerwca 2017 roku około godz. 16:35 wW.naul. (...)funkcjonariusze Straży Miejskiej(...) W.D. C.iP. D.ujawnili pojazdmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)zaparkowany w strefie obowiązywania znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się”. Na miejscu nie było kierowcy, który zaparkował pojazd w tym miejscu.
Na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców Straż Miejska ustaliła, że właścicielem pojazdu jest(...)z. o.o.,ul. (...)/PAW 4 B,(...)-(...) W.. Zostało do tego podmiotu wysłane wezwanie do wskazania informacji o użytkowniku pojazdu samochodowego dnia 6 czerwca 2017 roku.
W odpowiedzi wpłynęło pismo, w którym Prezes Zarządu Spółki, wskazał obwinionegoR. D.jako dysponenta w/w pojazdu w przedmiotowym czasie.
Do ustalonego użytkownika pojazdu –R. D.zostało wysłane wezwanie wraz z formularzami oświadczeń o wyrażeniu zgody na ukaranie mandatem karnym za popełnienie wykroczenia z art. 92 § 1 kw, bądź do wskazania kierowcy, który prowadził pojazd w dniu popełnienia czynu oraz formularz oświadczenia o wyrażenia zgody na przyjęcie mandatu karnego w przypadku niewskazania osoby kierującej pojazdem.
R. D.przesłał do Siedziby Straży Miejskiej(...) W.I Oddział(...)oświadczenie, wskazując siebie jako osobę, która popełniła przedmiotowe wykroczenie.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie materiału dowodowego w postaci:

⚫

zeznań świadkaD. C.(k. 48);

notatki urzędowej (k. 1 i 3);

wezwania do(...) Spółki z o. o.(k. 4);

oświadczenia nadesłanego przez(...)z. o. o (k. 6);

wezwania dla obwinionego (k. 8);

dowodu doręczenia wezwania (k. 9);

oświadczenia nadesłanego przez obwinionego (k. 10-11).

ObwinionyR. D.nie stawił się na rozprawę i nie został przesłuchany. Sąd – na podstawieart. 71 § 4 kpw– przeprowadził rozprawę zaocznie.

Sąd zważył, co następuje:
Stan faktyczny ustalony na podstawie wskazanego wyżej materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niniejszej nie budzi żadnych wątpliwości – wynika z wszystkich wskazanych dowodów. Fakt zaparkowania pojazdumarki S.nr rej. w strefie obowiązywania znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się” jest bezsporny – nie był kwestionowany przez obwinionego.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaD. C.(k. 48) – osoby, która ujawniła wykroczenie obwinionego. Zeznania tego świadka są jasne, zgodne z doświadczeniem życiowym i logiczne. Okoliczności faktyczne przedstawione przez świadka korelują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym – w szczególności w postaci notatki urzędowej i oświadczenia obwinionego, w którym wskazał siebie jako sprawcę wykroczenia.
Wiarygodne są także pozostałe ujawnione w toku rozprawy dokumenty - nie zachodzą bowiem żadne okoliczności mogące podważyć ich wiarygodność, a żadna ze stron ich nie zakwestionowała.
Odnośnie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego obwinionemu
Czyn przypisany obwinionemuR. D.wyczerpał dyspozycję art. 92 § 1 kw - niestosowanie się do znaku drogowego.
W okolicznościach sprawy niniejszej obwiniony nie zastosował się do znaku drogowego B-36 „zakaz zatrzymywania się”. Stosownie do treści przepisu § 28 ust. 2 Rozporządzenia Ministrów Infrastruktury oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 lipca 2002 roku w sprawie znaków i sygnałów drogowych – znak B-36 oznacza zakaz zatrzymania pojazdu. Zakaz dotyczy tej strony drogi, po której znak się znajduje (§ 28 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia).

Odnośnie wymiaru kary i pozostałych rozstrzygnięć
Wymierzając karę obwinionemuR. D., Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami jej wymiaru określonymi w art. 33 § 1 i 2 kw. Sąd wziął także pod uwagę treść przepisu art. 36 § 1 kw.
W przekonaniu Sądu orzeczona kara w swojej dolegliwości nie przekracza stopnia winy obwinionego, jest adekwatna do stopnia wymagalności zachowania zgodnego z prawem w odniesieniu do realiów sprawy. Stopień społecznej szkodliwości czynu nie był znaczny.
Obwiniony nie był karany za przestępstwa (k. 38), karany był za jedno wykroczenie drogowe (k. 37). Zdaniem Sądu charakter i okoliczności czynu, pozwalają przypuszczać, że zastosowanie kary nagany będzie wystarczające do wdrożenia obwinionego do poszanowania prawa. Zdaniem Sądu kara w orzeczonej postaci będzie wystarczająca, aby uzmysłowić obwinionemu naganność postępowania. Nie jest konieczne wymierzanie kary grzywny.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 624 § 1 kpkw zw. zart. 121 § 1 kpw, uznając że - wobec wymierzenia obwinionemu kary nagany - ze względów słuszności nie należy obciążać go innymi kosztami finansowymi.