Sąd Okręgowy w Poznaniu
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 289/19
Data wyroku: 2019-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Ewa Taberska
Podstawa prawna: art. 56 § 1 kks

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 24 czerwca 2019 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący sędzia Ewa Taberska

Protokolant p.o. staż. Katarzyna Pękala
przy udziale Agnieszki Kanarkowskiej Prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań - Stare Miasto w Poznaniu oraz starszego aspiranta Norberta Nowaczyka w imieniu Wielkopolskiego Urzędu - Celno Skarbowego w Poznaniu

po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2019r.
sprawyD. Y.
oskarżonego zart. 56 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksiart. 9 § 3 kks
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego Poznań - Stare Miasto w Poznaniu
z dnia 31 grudnia 2018r. sygn. akt VIII K 464/17

1
Na podstawieart. 105 § 1 i 2 kpksprostować oczywistą omyłkę pisarska w zaskarżonym wyroku w ten sposób, że w miejsce „ od czwartego kwartału 2012 roku do drugiego kwartału 2012 roku” wpisać „ od czwartego kwartału 2012 roku do drugiego kwartału 2013 roku”.

2
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.

3
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. P.i adw.B. D.kwoty po 516,60 złotych brutto z tytułu zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym

4
Zwalnia oskarżonego od zwrotu Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

Ewa Taberska

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu wyrokiem z dnia 31 grudnia 2018r. sygn. akt VIII K 486/17 uznał oskarżonegoD. Y.za winnego popełnienia czynu zart. 56 § 1 kksw zw. zart. 6 § 2 kksiart. 9 § 3 kksw sposób opisany w akcie oskarżenia i na podstawieart. 2 § 2 kks,20 § 2 kks, stosując przepisy obowiązujące przed 1.07.2015r. i na podstawieart. 56 § 1 kksiart. 23 § 1 i 3 kkswymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie na podstawieart. 69 §1 i 2 kkiart. 70 1 kkwarunkowo zawiesił na okres 3 lat próby, wymierzył oskarżonemu karę grzywny 200 stawek dziennych po 100 złotych każda; a na podstawieart. 33 § 1 kksorzekł od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa ściągnięcie równowartości pieniężnej przepadku korzyści majątkowej osiągniętej z popełnionego przestępstwa w wysokości 400.402 zł.
Apelację od powyższego wyroku złożył obrońca oskarżonego zaskarżając wyrok w całości – k. 700 – 704.
Odpowiedź na apelację złożył Naczelnik Wielkopolskiego Urzędu Celno – Skarbowego – k. 749 – 751.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Przed przystąpieniem do analizy zarzutów apelacji należy zauważyć, iż orzeczenie wydane w przedmiotowej sprawie jest oparte na całokształcie materiału dowodowego zebranego w sprawie, który został poddany dostatecznie wnikliwej analizie bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów. Analiza ustaleń poczynionych przez Sąd Rejonowy znajduje w zasadzie pełne odzwierciedlenie we wnioskach zawartych w uzasadnieniu wyroku, które czyni zadość wymogomart. 424 § 1 i 2 k.p.k., co w pełni pozwala na przeprowadzenie kontroli instancyjnej.
Sąd Okręgowy chciałby również podkreślić, iż Sąd Rejonowy w przeważającej części w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe, dostatecznie wnikliwie rozważył wszystkie dowody, dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych, tak co do samego przebiegu zdarzeń, jak i rozstrzygając kwestie sprawstwa i winy oskarżonego.
Za chybiony zatem należało uznać przede wszystkim zarzut obrazy przepisów postępowania, mianowicieart. 167 k.p.k.polegający na nieprzeprowadzeniu z urzędu dowodu w postaci przesłuchania świadkaZ. B. (1)– byłego Prezesa Zarządu(...) sp. z o.o.z siedzibą wP.na okoliczność faktycznego nabycia przez oskarżonego wszystkich udziałówSpółki (...) sp. z o.o., wiedzy oskarżonego o ciążących na nim obowiązków podatkowych, roli i pomocyZ. B. (1)w działalności prowadzonej przez(...) sp. z o.o.z siedzibą wP.oraz okoliczności zawarcia umowy najmu lokalu przez(...), które to kwestie są kluczowe dla przypisania oskarżonemu zarzucanej mu odpowiedzialności karno - skarbowej.
Z zarzutem tym stał się ściśle związany wniosek dowodowy obrońcy oskarżonego zawarty w apelacji, o przesłuchanieZ. B. (1)w postępowaniu odwoławczym. W takiej sytuacji procesowej Sąd Okręgowy postanowił iż wniosek dowodowy o przesłuchanieZ. B. (2)w charakterze świadka będzie przez Sąd Okręgowy rozważany w trakcie narady nad wyrokiem, albowiem w apelacji znajduje się również zarzut apelacyjny podnoszący nieprzesłuchanie przez Sąd Rejonowy z urzędu tegoż świadka samo więc rozstrzygnięcie dotyczące przeprowadzenia dowodu z przesłuchania tego świadka jeszcze przed wydaniem wyroku było by naruszeniem przepisów dotyczących narady nad wyrokiem, w trakcie której omawiane i rozpatrywane są zarzuty apelacyjne.
Mając na uwadze wskazany w apelacji zarzut i wniosek dowody dotyczący świadkaZ. B. (1), Sąd Okręgowy w pełni podzielił w tym zakresie argumenty zawarte w odpowiedzi na apelację.
Zgodnie z treściąart.168 k.p.k.fakty powszechnie znane i znane z urzędu nie wymagają dowodu. W postępowaniu przygotowawczym, na podstawie zaliczonych w poczet dowodów wydruków z Krajowego Rejestru Sądowego wykazano, iżZ. B. (1)w dniu 22 października 2012r. udziały współce (...), która w dniu 18.08.2012r. została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem(...), sprzedał obywatelowi BiałorusiD. Y.- numer wpisu 3.
Jak wynika z w/w informacji oraz z informacji KRS odpowiadającej odpisowi pełnemu - Centrala Informacja Krajowego Rejestru Sądowego -Z. B. (1)i tylkoZ. B. (1)był w tej spółce posiadaczem 100 udziałów o łącznej wysokości 5000,00 złotych, które następnie nabył, jako jedyny udziałowiec i prezes zarządu, oskarżonyD. Y.. Na siedzibę spółki został zgłoszony adresul. (...)/b87,(...)-(...) P.. Pod tym adresemZ. B. (1)wynajmując lokal odS. S.rejestrował zakładane przez siebie spółki i po ich sprzedaży, na podstawie umowy podnajmu, adres ten w dalszym ciągu był adresem siedzibyspółki (...). W dniu 22.10.2012. oskarżony podpisał umowę podnajmu lokalu, na podstawie któregoSpółka (...)użyczyła od niego adres do rejestracji i korespondencji. Dopiero w dniu 21 sierpnia 2015r. na wniosek wynajmującego z KRS wykreślono adresSpółki (...)ul. (...)/b87,(...)-(...) P., pozostawiając jako adres wpisP., Polska.
ZeznaniaK. J.ponadto wskazują, że tylko oskarżony jak i jego sekretarka kontaktowali się z nim w sprawach spółki, której oskarżony był prezesem i jedynym współudziałowcem. Z zeznań tego świadka nie wynika, by w zakresie usług księgowychspółki (...), które to usługi prowadził,Z. B. (1)był kiedykolwiek wymieniany jako osoba zajmująca się nadal sprawami tej spółki.
Zdaniem Sądu Okręgowego zatem, w toku postępowania dowodowego przed Sądem Rejonowym nie było żadnych podstaw do przeprowadzenia z urzędu dowodu z zeznańZ. B. (1), jak również brak było takich podstaw do przeprowadzenia tego dowodu z urzędu w postępowaniu odwoławczym, albowiem okoliczności podane przez obrońcę jako teza dowodowa, nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i zmierzają jedynie do przedłużenia postępowania.
Podnieść także należy, że obrońca przed Sądem I instancji nie wskazał na konieczność przesłuchania tej osoby w charakterze świadka i złożył taki wniosek wraz z zarzutem apelacyjnym dopiero w apelacji, co stanowi, że przeprowadzenie dowodu z przesłuchaniaZ. B. (1)w charakterze świadka staje się także niedopuszczalne z mocy ustawy w myśl brzmieniaart. 427 § 3 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1punkt. 1k.p.k., albowiem odwołujący się może wskazać na nowe fakty lub dowody, tylko jeżeli nie mógł powołać ich w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. OsobaZ. B. (1)była natomiast znana obrońcy z materiału dowodowego. Z protokołu rozprawy z dnia 18 grudnia 2018r. – k.640 - wynika natomiast, że na pytanie Przewodniczącego strony oświadczyły, że nie żądają uzupełninia przewodu sądowego.
Słusznie podnosi także oskarżyciel w odpowiedzi na apelację, iż teza obrońcy o braku znajomości języka polskiego przez oskarżonego, a co za tym idzie przepisów prawa polskiego, nie zwalnia oskarżonego z odpowiedzialności karno – skarbowej.
Prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Polski nie ogranicza się bowiem jedynie do osób znających język polski i przepisy polskiego prawa podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek, jeżeli chce występować w obrocie prawnym w Polsce, znajomości prawa polskiego oraz posiadania faktur będących podstawą rozliczenia podatku VAT. Realizację tego obowiązku oskarżony mógł i powinien sobie zapewnić, a konsekwencje braku realizacji tego obowiązku spoczywają na prezesie zarządu, tj. w tym przypadku na oskarżonym.
Jak wynika natomiast z zeznańK. J., osoby które kontaktowały się z nim w sprawie rozliczeńSpółki (...), nie znały języka polskiego, znały słabo język angielski, nie miały dostatecznej wiedzy w zakresie poprawności wystawiania faktur i przysyłały dokumenty do zaksięgowania ze znacznym opóźnieniem, jak również ostatecznie nie uiściły świadkowi należności za usługi księgowego. Świadczy to nie o nieumyślności działania oskarżonego, co sugeruje obrońca, lecz właśnie o umyślnym działaniu i pełnej nieodpowiedzialności oskarżonego w zakresie dbania o sprawy gospodarcze spółki, w tym sprawy finansowe, które to działanie doprowadziło do nieprawidłowego rozliczenia i uszczuplenia podatku.
Słusznie także podnosi oskarżyciel, że z zapisów przelewowych wynika, iż wpływy dotyczą w przeważającej większości za faktury od wystawców zagranicznych, których dane figurują w(...), ale są już od 2014r. w większości nieaktywne. Jako miejsce dostaw i odbioru towaru w dokumentacji CMR wpisano adresul. (...)/b/87 wP., gdzie niemożliwe było magazynowanie oraz wyładowywanie lub rozładowywanie towaru.
Zatem słusznie wnioskować należy, iżspółka (...)istniała tylko po to, aby uczestniczyć w procederze popełnienia przestępstw skarbowych na szkodę. Skarbu Państwa. Jeżeli natomiast, oskarżony był w tej działalności tzw. „słupem”, co zdaje się sugerować obrońca, to także współdziałał świadomie z innymi osobami lub osobą w popełnieniu przypisanego przestępstwa zart. 56 §1 kks.
Delikt skarbowy określony wart. 56 § 1–3 k.k.s.tradycyjnie nazywany jest oszustwem podatkowym. W omawianym delikcie skarbowym realizacja znamienia czasownikowego polega alternatywnie na podaniu w deklaracji lub oświadczeniu nieprawdy, zatajeniu prawdy lub niedopełnieniu obowiązku zawiadomienia o zmianie objętych deklaracją lub oświadczeniem danych. Wszystkie one związane są z podatkowym obowiązkiem składania przez podatnika deklaracji lub oświadczeń. Przestępstwo to popełnia się więc przez złożenie deklaracji lub oświadczenia zawierającego w swej treści dane niezgodne z rzeczywistością, mające wpływ na uszczuplenie podatku, np. zaniżenie przychodu, zawyżenie kosztów uzyskania przychodu, dokonanie fałszywych odliczeń podatkowych, ukrycie źródeł przychodu, zawyżenie podatku od towarów i usług naliczonego, zaniżenie obrotów itp.
Skoro to oskarżony, a nie prowadzący jego sprawy księgoweK. J., nie udokumentował wywozu towarów poza granicę Polski, to oskarżony wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 56 § 1 kksw sposób przypisany przez Sąd Rejonowy, albowiem to oskarżony w sposób świadomy kształtował treść wystawianych faktur i następnie doprowadził do uszczuplenia podatku VAT.
Mając na uwadze natomiast wymiar oskarżonemu kary dokonany przez Sąd Rejonowy, który wyczerpująco wskazał jakie okoliczności obciążające i łagodzące Sąd ten wziął przy jej wymiarze, Sąd Okręgowy stwierdza, że kara ta nie razi swoją surowością.
Zatem Sąd Okręgowy, poza sprostowaniem oczywistej omyłki pisarskiej, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 i 21 punkt 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych– Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 z póżn. zm.
O kosztach obrony z urzędu orzeczono na podstawie na podstawie § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu – Dz. U. 2016r.1714.
Ewa Taberska