Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
VI Wydział Karny
Sygnatura akt: VI K 1039/18
Data wyroku: 2019-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Izabela Hantz – Nowak

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 11 luty 2019r.
Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu Wydział VI Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Izabela Hantz – Nowak
Protokolant: sekr. sąd. Katarzyna Pawłowska
przy udziale prokuratora Prokuratury RejonowejP.M. N.
po rozpoznaniu dnia 11.02.19r.
sprawyB. S. (1),s.W.iT.zd.G.,ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
w dniu 26 lipca 2004r. w Oddziale Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej zs wP.przyul. (...)r. nr(...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.(poprzednioH.), zatrudnioną tam na stanowisku kasjer specjalista do spraw kredytów, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w celu uzyskania przezB. S. (1)pożyczki w kwocie 10 000 zł z tytułuumowy nr (...), przedłożyli jako autentyczne podrobione i stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu pożyczkobiorcy i osiąganych przez niego zarobkach wfirmie (...)sp z oo oraz nierzetelne pisemne oświadczenie dotyczące wysokości osiąganego przezB. S. (1)dochodu, które to okoliczności miały istotne znaczenie dla uzyskania przedmiotowej pożyczki i poprzez – wprowadzenie(...)Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej w błąd co do autentyczności i rzetelności w/w dokumentów i informacji oraz co do zamiaru spłaty zaciągniętego przezB. S. (1)zobowiązania doprowadzili w/w podmiot do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 10 000 zł
tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zart. 297 § 1 kkzw. zart. 11 § 2 kk

I
OskarżonegoB. S. (1)uznaje za winnego popełnienia w sposób opisany wyżej przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kki za to na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwymierza oskarżonemu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

II
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza oskarżonemu na okres 3 (trzech) lat próby.

III
Na podstawieart. 73 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkoddaje oskarżonego pod dozór kuratora sądowego.

IV
Na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkzobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 9 516,23 (dziewięć tysięcy pięćset szesnaście 23/100) zł na rzecz Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej zs wP.Oddział przyul. (...)r. nr(...), solidarnie z drugim współsprawcą.

V
Na podstawieart. 33 § 2 kkorzeka grzywnę 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) zł każda.

VI
Na podstawieart. 627 kpkiart. 1, art. 2 ust 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 840 i opłatę 380 zł.

/-/ SSR I. Hantz – Nowak

UZASADNIENIE
OskarżonyB. S. (1)w dniu 26 lipca 2004r. w Oddziale Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej zs wP.przyul. (...)r. nr(...), działając wspólnie i w porozumieniu zA. K.(poprzednioH.), zatrudnioną tam na stanowisku kasjer specjalista do spraw kredytów, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz w celu uzyskania przezB. S. (1)pożyczki w kwocie 10 000 zł z tytułuumowy nr (...), przedłożyli jako autentyczne podrobione i stwierdzające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu pożyczkobiorcy i osiąganych przez niego zarobkach wfirmie (...)sp z oo oraz nierzetelne pisemne oświadczenie dotyczące wysokości osiąganego przezB. S. (1)dochodu, które to okoliczności miały istotne znaczenie dla uzyskania przedmiotowej pożyczki i poprzez – wprowadzenie(...)Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej w błąd co do autentyczności i rzetelności w/w dokumentów i informacji oraz co do zamiaru spłaty zaciągniętego przezB. S. (1)zobowiązania doprowadzili w/w podmiot do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci pieniędzy w kwocie 10 000 zł, czyli oskarżonyB. S.dopuścił się przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zart. 297 § 1 kkzw. zart. 11 § 2 kk.
OskarżonyB. S.na rozprawie w dniu 11.02.19r. poddał się dobrowolnie karze zaproponowanej przez Prokuratora w piśmie z dnia 4.01.19r. k. 1429. Sąd wyraził zgodę na wniosek oskarżonego, ujawniając jednocześnie dowody dołączone do a/o.
Wniosek o uzasadnienie na piśmie wyroku złożył Prokurator w odniesieniu do rozstrzygnięcia o karze.
Sąd zważył, co następuje:
Zebrany materiał dowodowy doprowadził Sąd do przekonania, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu zart. 286 § 1 kkiart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kk.
Zgodnie zart. 286 § 1 k.k.karze podlega ten kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania.
Dokonując subsumpcji stanu faktycznego pod przepisy ustawy karnej Sąd kierował się stanowiskiem doktryny (M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, „Kodeks karny. Komentarz, s. 149) że przestępstwo oszustwa polega na wprowadzeniu w błąd innej osoby w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Oszustwo przy tym, różni się m.in. od pozostałych przestępstw przeciwko mieniu, sposobem działania sprawcy jak też sposobem wywołania skutku, do którego powstania dochodzi w wyniku dobrowolnie przedsiębranego przez pokrzywdzonego działania oraz tym, że ma ono dwa przedmioty czynności wykonawczej (D.P.,O. G.,(...)prawa karnego …, s. 415), a mianowicie z jednej strony jest ono nakierowane na osobę, która dokonuje niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem, z drugiej zaś strony na mienie, które sprawca uzyskuje w wyniku rozporządzenia.
Z powyższego wynika, że przestępstwo opisane wart. 286 § 1 kkjest przestępstwem materialnym, którego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem, przy czym nie jest koniecznym osiągnięcie przez sprawcę korzyści majątkowej z niekorzystnego rozporządzenia mieniem. (W. Świda, W. Wolter, I. Andrejew, Kodeks…, s. 625).
Oszustwo jest przestępstwem umyślnym kierunkowym. Ustawa wymaga bowiem, by działanie sprawcy było ukierunkowane na określony cel, którym w tym przypadku jest osiągnięcie korzyści majątkowej. Sprawca podejmując zachowanie musi więc wyobrażenia pożądanej przez niego sytuacji, która ma stanowić rezultat jego zachowania. Jeżeli chodzi o korzyść majątkową, to zgodnie z brzmieniemart. 115 § 4 k.k., należy przez to pojęcie rozumieć korzyść dla sprawcy lub innej osoby fizycznej, prawnej itp. Charakterystycznym dla tego przestępstwa jest i to, że zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy, jak i sam sposób działania zmierzający do zrealizowania tego celu.
Zachowanie karalne w przypadku omawianego przestępstwa między innymi polegać może na wprowadzeniu w błąd osoby rozporządzającej mieniem. Wprowadzenie w błąd należy rozumieć natomiast jako zachowanie prowadzące do wywołania (powstania) u danej osoby błędu, a więc fałszywego odzwierciedlenia rzeczywistości w świadomości tej osoby, przy czym przed podjęciem działania przez sprawcę, pokrzywdzony nie ma błędnego wyobrażenia o rzeczywistości. Nieprawidłowe odzwierciedlenie rzeczywistości w świadomości rozporządzającego mieniem ma być więc rezultatem postępowania sprawcy. Ujęcie takie, zgodne jest z interpretacją Sądu Najwyższego (OSNPG 1987, z. 7, poz. 80). Ustawa nie zawiera jakichkolwiek ograniczeń, co do sposobów w wyniku zastosowania których następuje wprowadzenie w błąd, istotnym jest bowiem tylko to, by sposób ten miał wywołać w konkretnym podmiocie wyobrażenia o stanie rzeczy, który nie odpowiada prawdzie.
Przepisart. 286 § 1 k.k.nie wymaga, aby dla wprowadzenia w błąd sprawca podejmował szczególne czynności, polegające na działaniu podstępnym lub chytrym. Dla uznania, iż mamy do czynienia z wprowadzeniem w błąd, wystarczające jest każde, jakiekolwiek działanie, które może doprowadzić do powstania błędnego wyobrażenia o rzeczywistości u osoby rozporządzającej mieniem (por. wyrok SN z 26 czerwca 2003 r., V KK 324/02, LEX nr 80291). Wprowadzenie w błąd dotyczyć musi natomiast tzw. istotnych okoliczności danej sprawy, które mogą mieć wpływ na podjęcie decyzji o rozporządzeniu mieniem. Innymi słowy, działanie mające na celu wywołanie błędu odnosić się musi do okoliczności powodującej, że rozporządzenie mieniem ma charakter niekorzystny (por. wyrok SN z 28 czerwca 2000 r., III KKN 86/98, OSP 2001, z. 1, poz. 10; wyrok SN z 30 sierpnia 2000 r., V KKN 267/00, OSP 2001, z. 3, poz. 51).
W sprawie niniejszej oskarżony wypełnił znamiona przedmiotowe opisywanego przestępstwa. Przede wszystkim oskarżony współdziałając z inną osobą wprowadził w błąd Kasę(...)Rozliczeniową zs wP.co do autentyczności przedłożonego zaświadczenia o zatrudnieniu wfirmie (...)sp z oo i oświadczenia o wysokości osiąganego dochodu. Oskarżony doskonale zdawał sobie sprawę, że nie będzie miał możliwości spłaty należności, powodując straty na kwotę 10 000 zł.
W ocenie Sądu, zachowanie oskarżonego, polegające na wprowadzeniu w błąd poprzez przedłożenie nieprawdziwych dokumentów w celu uzyskania pożyczki jest działaniem oszukańczym w rozumieniuart.286 § 1 kk. Pogląd podobnej treści wyraził w swoim wyroku Sąd Apelacyjny w Białymstoku i Sąd Rejonowy w pełni go podziela. (patrz: wyrok z dnia 23 września 2008 r., II AKa 120/08, KZS 2009/6/97).
Stąd też, w ocenie Sądu, całkowicie zasadne było przypisanie oskarżonemu działania z zamiarem bezpośrednim kierunkowym. Oskarżony wiedział, że nie będzie mógł w terminie spłacić pożyczki, a więc jego zachowanie nosiło znamiona działania celowego.
Wymierzając oskarżonemu karę, na podstawie ustawy karnej w brzmieniu obowiązującym w chwili popełnienia czynu –art. 4 § 1 kk, Sąd kierował się ustawowymi dyrektywami wymiaru kary, dbając jednocześnie by kara spełniła zarówno cele prewencji indywidualnej (wychowawcze i zapobiegawcze), jak i prewencji generalnej rozumianej jako kształtowanie prawnej świadomości społeczeństwa.
Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające, takie jak:

⚫

uprzednią, wielokrotną karalność za przestępstwa, w tym przeciwko mieniu,

współdziałanie z kasjerką

wysoką wartość wyrządzonej szkody,

natomiast jako okoliczności łagodzące Sąd uwzględnił przyznanie się do winy, aktualny stan zdrowia oskarżonego (tętniak mózgu).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności, w wymiarze 1 roku, uznając że ta właśnie kara najlepiej spełni tak cele prewencji indywidualnej, jak i generalnej. Trzeba bowiem podkreślić, iż dość powszechne jest działanie polegające na wykorzystywaniu nieprawdziwych zaświadczeń w celu uzyskania pożyczki czy kredytu. Jednocześnie zaś sprawcom wydaje się, że unikną odpowiedzialności usprawiedliwiając się pogarszającą się sytuacją finansową. Takie zachowania winny być piętnowane.
Tak ukształtowana kara jest zdaniem Sądu odpowiednia do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwość czynu, jednocześnie nie przekraczając ich ponad miarę. Nadto, da ona czytelny sygnał, iż przestępstwa przeciwko mieniu, zwłaszcza polegające na wykorzystywaniu instytucji finansowych, spotkają się z odpowiednią reakcją wymiaru sprawiedliwości, spełniając tym samym cele prewencji generalnej.
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności wobec oskarżonegoS.Sąd warunkowo zawiesił na okres 3 lat próby. Na podstawieart. 73 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 kkoddał oskarżonego pod dozór kuratora. Sąd uznał, że można w stosunku do oskarżonego wywieść pozytywną prognozę co do jego zachowania w przyszłości, mając na uwadze, że popełniony czyn miał miejsce w 2004r. Zasadna jest w ocenie Sądu teza, że pomimo nie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności oskarżony będzie przestrzegać porządku prawnego i nie popełni ponownie przestępstwa, co w pełni uzasadnia skorzystanie wobec niego z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Ustalając okres próby na 3 lata oraz ustanawiając w okresie próby dozór kuratora Sąd miał na uwadze pewność prognozy resocjalizacyjnej wobec oskarżonego. Taki okres próby, w ocenie Sądu, jest w pełni wystarczający dla ostatecznego sprawdzenia, czy prognoza kryminologiczna wobec oskarżonego okazała się trafna. Należy zwrócić uwagę, że oskarżony przyznał się, co świadczy o tym, że zrozumiał swój błąd.
Dla wzmocnienia oddziaływania kary oraz z uwagi na działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd orzekł w pkt V wyroku karę grzywny w wysokości 50 stawek po 20 zł każda. Mając na uwadze możliwości zarobkowe oskarżonego.
Z kolei w pkt IV Sąd zasądził od oskarżonego, solidarnie z drugim współsprawcą, na rzecz Kasy Oszczędnościowo Rozliczeniowej zs wP.kwotę 9 516,23 zł, stanowiącą naprawienie szkody pozostałe do wyrównania przez oskarżonego.
O kosztach, Sąd orzekł w pkt. VI, uznając iż oskarżony jest w stanie je ponieść, i nie stwierdzając przesłanek do zwolnienia oskarżonego.
/-/ SSR Izabela Hantz- Nowak