Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 760/18
Data wyroku: 2019-02-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Jaszczuk
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 437§ 1 kpk

Sygn. akt II Ka 760/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 lutego 2019 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Jaszczuk

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Arkadiusza Szewczaka
po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2019 r.
sprawyM. G.
oskarżonego zart. 178a§ 1 kk
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 19 września 2018 r. sygn. akt II K 1615/17
wyrok utrzymuje w mocy; zasądza odM. G.na rzecz Skarbu Państwa 400 złotych tytułem opłaty za II instancję i 20 złotych tytułem wydatków postępowania odwoławczego.
Sygn. akt II Ka 760/18

UZASADNIENIE
M. G.oskarżony był o to, w dniu 22 sierpnia 2017 roku w miejscowościO.w woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości (1,76 promila alkoholu we krwi) prowadził pojazd mechaniczny markiM. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym,tj. o czyn zart. 178a § 1 kk
Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 19 września 2018r. orzekł:

I
oskarżonegoM. G.uznał za winnego dokonania zarzucanego czynu i za czyn ten na podstawieart. 178 a § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 200 (dwieście) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na 20 (dwadzieścia) złotych;

II
na podstawieart. 42 § 2 kkorzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat;

III
na podstawieart. 43 § 3 kkzobowiązał oskarżonego do zwrotu prawa jazdy właściwemu miejscowo Wydziałowi Komunikacji;

IV
na podstawieart. 43a § 2 kkorzekł od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych;

V
zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 400 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 216,71 złotych tytułem zwrotu wydatków.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonego. Wyrokowi zarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj.:

a
art. 7 kpkprzez dokonanie wadliwej oceny materiału dowodowego dokonanej z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, wyrażającej się w kompletnie dowolnej i wybiórczej ocenie zeznań świadków,

b
art. 4 kpkiart. 410 kpkprzez oparcie orzeczenia o winie oskarżonego tylko na dowodach obciążających i pominięciu materiału dowodowego w zakresie, w jakim przemawia na korzyść oskarżonego,

2
błąd w ustaleniach faktycznych, będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy w/w przepisów postępowania polegający na bezpodstawnym przyjęciu, że oskarżonyM. G.22 sierpnia 2017 roku w miejscowościO.w woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości prowadził pojazd mechaniczny markiM. (...)onr rej. (...)w ruchu lądowym.

Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoM. G..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy nie jest zasadna i na uwzględnienie nie zasługuje. Przepisart. 7 kpknakłada na sąd orzekający nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek dokonania kompletnej oceny materiału dowodowego zgodnie z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Apelujący zarzucając sądowi niepoprawność tego stanowiska winien przedstawić argumenty ten pogląd uzasadniające. Tymczasem lektura uzasadnienia apelacji, argumentów takich nie przedstawia bądź przedstawia je w sposób wybiórczy ewentualnie pomija. Zauważyć należy, że w sprawie są dwie grupy dowodów, a mianowicie: wyjaśnienia oskarżonego i wspierające je zeznania świadkówR. S.,R. K.iM. S.oraz druga grupa to świadkowieG. M.,P. J.iM. K.. Sąd I instancji uznał za wiarygodną drugą grupę dowodów i swoje stanowisko w tym zakresie obszernie uzasadnił. Stwierdził, że podstawą ustaleń faktycznych uczynił przede wszystkim zeznania świadkówG. M.iP. J., bowiem zeznawali w sposób szczery, spójny i obiektywny, a nadto nie są osobami zainteresowanymi wynikiem procesu. Nie znali wcześniej oskarżonego, a zatrzymali się na drodze, by świadczyć pomoc osobom poszkodowanym, ponieważ we wstecznym lusterkuG. M.zauważył, że samochód traci tor ruchu. Obaj świadkowie byli przypadkowymi osobami w przeciwieństwie do pierwszej grupy dowodów. ŚwiadkowieR. S.,R. K.iM. S.podtrzymywali linię obrony oskarżonego twierdząc, że to nie oskarżony, a świadekS.prowadził pojazdM. (...). Sąd uznał, że zeznania tych świadków nie są wiarygodne, bowiem nie korespondują ze sobą, zawierają sprzeczności, nadto między świadkami a oskarżonym istnieją takie więzy koleżeństwa, które powodują chęć uchronieniaM. G.przed odpowiedzialnością karną nawet za cenę mówienia nieprawdy przed sądem. Podkreślić również należy, że zeznaniaG. M.iP. J.potwierdził policjantM. K., co do którego prawdziwości zeznań nie było żadnych zastrzeżeń. Drobne rozbieżności, na które zwraca uwagę obrońca, a sprowadzające się do tego, czy świadkowie podeszli do pojazdu oskarżonego, czy też do niego podjechali, nie mają znaczenia dla pozytywnej oceny tych zeznań. Dlatego, akceptując stanowisko Sądu I instancji, stwierdzić należy, że okoliczności podniesione przez obrońcęM. G.w omawianym środku odwoławczym w ramach zarzutów wywiedzionych na podstawieart. 438 pkt 2 kpk, stanowią jedynie pożądany przez oskarżonego głos polemiczny, nie mogący wzruszyć prawidłowych ustaleń Sądu Rejonowego. Skoro ustalenia faktyczne poczynione zostały na podstawie wszechstronnej analizy przeprowadzonych dowodów, których ocena nie wykazuje błędów natury faktycznej czy logicznej i zgodna jest z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, chociaż nie satysfakcjonuje skarżącego, to ustalenia takie nie wykraczają poza ramy swobodnej oceny dowodów i zasługują na akceptację, co oznacza, że również podniesiony wpkt IIapelacji zarzut oparty o podstawę odwoławczą zart. 438 pkt 3 kpk, musiał zostać oceniony jako chybiony. Z treści tego zarzutu wynika, że jest on immanentnie związany z zarzutem naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów postępowania i jest pochodną odmiennej oceny dowodów, dokonanej przez skarżącego w wywiedzionym środku odwoławczym.
Sąd Okręgowy nie podziela w żadnej części oceny dowodów zaprezentowanej przez autora apelacji, a także wskazanej w stanowisku adw.B. O.. Sąd Okręgowy podzielił natomiast przedstawioną w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku argumentację i uznał, że ustalony przez Sądmeritistan faktyczny w pełni uprawniał do uznania winy oskarżonego w takim zakresie, w jakim orzekł to Sąd Rejonowy.
Z tych względów, na podstawieart.437§1 kpk,art.627 kpkw zw. zart.636§1kpkSąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.