Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 2/19
Data wyroku: 2019-08-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Anna Gajewska
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 § 1 k.c.

Sygn. akt I C 2/19

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 sierpnia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

Sędzia Anna Gajewska

Protokolant:

sekr. sądowy Judyta Masłowska

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 sierpnia 2019 r. wP.
sprawy z powództwaA. D.
przeciwkoT. S.
przy udziale interwenienta ubocznego GminyP.
o wydanie lokalu mieszkalnego
o r z e k a :

I
Nakazuje pozwanemuT. S.aby opróżnił i wydał powódceA. D.budynek mieszkalny nr (...)znajdujący się nadziałce gruntu nr (...), położonej wM., gm.P..

II
Przyznaje pozwanemuT. S.prawo do lokalu socjalnego.

III
Nakazuje wstrzymanie wykonania opróżnienia i wydania lokalu do czasu złożenia przez Gminę i MiastoP.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.

IV
Zasądza od pozwanegoT. S.na rzecz powódkiA. D.kwotę 200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

V
Nadaje wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności co do punktu IV.

Sygn. akt I C 2/19

UZASADNIENIE
A. D.wytoczyła powództwo przeciwkoT. S., o opuszczenie i opróżnienie ze swoich rzeczy budynku mieszkalnego położonego w miejscowościM.oznaczonego nr 7, posadowionego na działce gruntu 94/1 i wydanie go powódce.
W uzasadnieniu pozwu powódka wyjaśniła, że pozwany jest jej bratem. Powódka mieszkała wP.i pozwoliła pozwanemu mieszkać w swoim domu wM.. Miał on opiekować się domem i posesją, dbać o stan techniczny budynku oraz utrzymywać go w czystości. Ponadto pozwany zobowiązany był do opłacania należności za media, które zużyje. Pozwany jednak zdewastował dom i nie opłacał rachunków za media. Wyposażenie domu zostało zniszczone lub wyniesione z domu i prawdopodobnie zamienione na alkohol. Pozwany wielokrotnie awanturował się z sąsiadami, interweniowała policja.
Powódka w październiku dowiedziała się, że pozwany przebywa w areszcie. Wysłała mu wypowiedzenie umowy użyczenia lokalu mieszkalnego. Pozwany w grudniu opuścił areszt. Przyznał powódce, że otrzymał wypowiedzenie. Powódka poinformowała go o wyznaczeniu terminu do opuszczenia i opróżnienia domu z jego rzeczy do 5 stycznia 2019 roku. Pozwany nie zastosował się do żądań określonych w wypowiedzeniu.
Na rozprawie powódka poparła wniesiony pozew. Podała, że pozwany nie mieszka już w przedmiotowym lokalu. Powódka nie wie, czy przysługuje mu prawo do jakiegokolwiek innego lokalu.
Do sprawy zgłosiła się GminaP.w charakterze interwenienta ubocznego po stronie powódki i popierając powództwo wniosła o orzeczenie, że pozwanemu nie przysługuje lokal socjalny.

Sąd ustalił, co następuje:
A. D.jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o nr geod. 94/1, o powierzchni 0,0465 ha, zabudowanejbudynkiem mieszkalnym nr (...), położonej wM., w gminieP., dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą nr (...).
A. D.użyczyła swojemu bratuT. S.wyżej wspominany budynek.A. D.wypowiedziałaT. S.umowę użyczenia pismem doręczonym w dniu 3 grudnia 2018 roku, gdyż zdewastował mieszkanie.
T. S.nie wydał nieruchomości i nie opróżnił jej ze swoich rzeczy. Wymieniony korzystał z pomocy opieki społecznej. Był zarejestrowany jako osoba bezrobotna w okresie od dnia 01.02.2018 roku do dnia 06.12.2018 roku i nie pobierał zasiłku dla bezrobotnych.
(dowód: odpisksięgi wieczystej nr (...)k. 15; zdjęcia pomieszczeń domu k. 5; informacja z Powiatowego Urzędu Pracy wP.k. 25; informacja z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wP.k. 28-31 oraz k. 38)

Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powódki o wydanie nieruchomości jest zasadne.
Zgodnie zart. 222 § 1 k.c., właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
W niniejszej sprawie ustalono na podstawie art. 339 § 2 przyjmując za prawdziwe twierdzenia powódki, że powódka użyczyła pozwanemuT. S.do zamieszkiwania przedmiotowy budynek mieszkalny. Powódka zobowiązała pozwanego do opieki nad domem i posesją, dbania o stan techniczny budynku, utrzymania go w czystości i opłacania należności za media.
Umowa użyczenia została zawarta w sposób dorozumiany. Zawarcie umowy użyczenia nie jest uzależnione od zachowania formy szczególnej, bez względu na przedmiot użyczenia. Umowa ta może być zawarta także w sposób dorozumiany. Użyczenie jest umową, na mocy której użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu na bezpłatne używanie rzeczy użyczonej przez czas użyczenia.
W konsekwencji, zdaniem Sądu, zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje przepisart. 715 k.c., zgodnie z którym jeżeli umowa użyczenia została zawarta na czas nieoznaczony, użyczenie kończy się, gdy biorący uczynił z rzeczy użytek odpowiadający umowie albo gdy upłynął czas, w którym mógł ten użytek uczynić.
W ocenie Sądu celem zwartej między stronami umowy użyczenia było umożliwienie pozwanemu zamieszkiwania w domu powódki. W doktrynie ugruntowany jest pogląd, że brak określenia terminu, na jaki umowa została zawarta, przy jednoznacznym określeniu celu, dla którego rzecz została oddana do korzystania, rodzi domniemanie o oznaczonym czasie trwania stosunku, poprzez zdarzenie, jakim jest przeznaczenie jego przedmiotu. W braku oznaczenia w sposób wyraźny lub dorozumiany czasu trwania umowy użyczenia przyjąć należy, że umowa ta, z uwagi na ciągły charakter zobowiązania, wygasa, ilekroć stosunek ten zostanie wypowiedziany przez użyczającego. Powódka pismem z dnia 29 października 2018 roku, skierowanym do pozwanego, który wówczas przebywał w areszcie śledczym wO., wypowiedziała umowę użyczenia lokalu mieszkalnego. Użyczenie pozwanemu do zamieszkiwania przedmiotowej nieruchomości zakończyło się zatem z upływem zakreślonego w tym piśmie terminu tj. 31 października 2018 roku. Pismo zostało doręczone 3 grudnia 2018 roku. Po opuszczeniu aresztu przez pozwanego powódka wskazała termin opuszczenia i opróżnienia lokalu do 5 stycznia 2019 roku. Pozwany do chwili obecnej nie opróżnił i nie wydał lokalu.
W tym stanie rzeczy Sąd, na zasadzieart. 222 § 1 k.c.iart. 715 k.c.nakazał pozwanemu, aby opróżnił i wydał powódce nieruchomość zabudowaną budynkiem mieszkalnym położoną w(...), dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą nr (...).
Przechodząc natomiast do kwestii uprawnienia pozwanego do lokalu socjalnego wskazać należy, że warunki konieczne do przyznania lokalu socjalnego określaustawa z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. 2019, poz. 1182 j.t.).
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy, za lokatora uważa się najemcę lokalu lub osobę używającą lokal na podstawie innego tytułu prawnego niż prawo własności. Pozwany korzystał z przedmiotowego budynku mieszkalnego na zasadzie umowy użyczenia, a zatem był lokatorem w powyższym rozumieniu.
Stosownie natomiast do art. 14 ust. 4 cytowanej ustawy, Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego wobec następujących lokatorów:
1) kobiety w ciąży,
2) małoletniego, osoby niepełnosprawnej w rozumieniuustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych(Dz. U. z 2018 r. poz. 511, z późn. zm.) lub ubezwłasnowolnionego oraz osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkałej,
3) obłożnie chorego,
4) emeryta lub rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej,
5) osoby posiadającej status bezrobotnego,
6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały
- chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany lub ich sytuacja materialna pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.
Z informacji załączonych do akt sprawy z Powiatowego Urzędu Pracy wP.oraz Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wP.wynika, iż pozwany ubiega się o emeryturę i kwalifikuje się do uzyskania świadczeń z pomocy społecznej. Jednocześnie, brak jest jakichkolwiek informacji na temat tego, czy pozwany posiada prawo do jakiegokolwiek innego lokalu mieszkalnego. Biorąc powyższe pod uwagę, a więc fakt, że przez dłuższy czas pozwany był zarejestrowany jako osoba bezrobotna, aktualnie ubiega się o uzyskanie emerytury, jest w trudnej sytuacji ekonomicznej, albowiem korzysta ze świadczeń pomocy społecznej i nie ma innego lokalu, w którym mógłby zamieszkać, Sąd uznał, że zaszły przesłanki do przyznaniaT. S.prawa do lokalu.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu oart. 98 k.p.c., zgodnie z którym strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. W tym przypadku jest to kwota 200 zł tytułem zwrotu opłaty sądowej od pozwu
Wyrokowi w punkcie dotyczącym zasądzenia alimentów Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności na podstawieart. 333 § 1 pkt 3 kpc.