Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 585/18
Data wyroku: 2019-04-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Radosław Gluza
Podstawa prawna: art.157§2 k.k.

Sygn. akt II K 585/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 kwietnia 2019r.
Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej II Wydział Karny, w składzie:
Przewodniczący: SSR Radosław Gluza
Protokolant: Stanisława Kwapińska
z oskarżenia wzajemnego oskarżycieli prywatnych:M. P.iB. K.
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 07 lutego 2019r. i 28 marca 2019r wŚ.
sprawy
1.B. K.(K.)
synaJ.iT. z domu M.
ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 21 lipca 2015r. wS.przyul. (...), gminaK., uderzyłM. P.kilka razy pięścią w twarz, przyparł go ramieniem do ściany przytrzymując w okolice szyi i kopnął w krocze, powodując obrażenia ciała w postaci podbiegnięcia krwawego na głowie, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka na szyi, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka na klatce piersiowej, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka na kończynach górnych,

tj. o przestępstwo zart. 157 § 2 k.k.;

2.M. P.(P.)
synaJ.iI.z domuC.
ur. (...)weW.
oskarżonego o to, że:

II
w dniu 21 lipca 2015r. wS.przyul. (...), gminaK., naruszył nietykalność cielesnąB. K.poprzez zadawanie mu ciosów ręką i szarpanie,

tj. o przestępstwo zart. 217 § 1 k.k.;

orzeka:

I
na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemuB. K., na okres 1 (jednego) roku próby;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.orzeka od oskarżonegoB. K.nawiązkę w wysokości 500 zł (pięciuset złotych) na rzecz oskarżyciela prywatnegoM. P.;

III
na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 628 pkt 1 k.p.k.zasądza od oskarżonegoB. K.na rzecz oskarżyciela prywatnegoM. P.kwotę 6.420 zł (sześć tysięcy czterysta dwadzieścia złotych), tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu;

IV
na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.iart. 67 § 1 k.k.warunkowo umarza postępowanie karne przeciwko oskarżonemuM. P., na okres 1 (jednego) roku próby;

V
na podstawieart. 629 k.p.k.w zw. zart. 628 pkt 1 k.p.k.zasądza od oskarżonegoM. P.na rzecz oskarżyciela prywatnegoB. K.kwotę 6.276 zł (sześć tysięcy dwieście siedemdziesiąt sześć złotych), tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu.

SSR Radosław Gluza

UZASADNIENIE WYROKU

Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego, ustalono następujący stan faktyczny:

Oskarżony/oskarżyciel prywatny wzajemnyB. K.i oskarżyciel prywatny/oskarżony wzajemnyM. P.zamieszkiwali w 2015r. wraz z rodzinami w budynku wielorodzinnym przyul. (...)wS.. Ich mieszkania sąsiadowały ze sobą, drzwi wejściowe były usytuowane obok siebie na klatce schodowej.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356,
zeznania świadkaM. K., k. 56 – 57, 162 – 163, 235, 356.
RodzinyP.iK.były silnie skonfliktowane. Powodem ich złych stosunków był m.in. brak możliwości porozumienia się co do sposobu korzystania z części wspólnych budynku. Oskarżeni nie rozmawiali ze sobą, komunikowali się za pośrednictwem kartek pozostawianych na klatce schodowej, bądź za pośrednictwem zarządcy budynku.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356,
zeznania świadkaM. K., k. 56 – 57, 162 – 163, 235, 356.
W lipcu 2015r.M. P.otrzymał informację o konieczności przestawienia należącego do niego samochodu, w związku z potrzebą naprawy dachu w budynku po nawałnicy. Stwierdził wówczas, że w aucie rozładował się akumulator, wobec czego podłączył go do prostownika, który zasilał z gniazdka znajdującego się na klatce schodowej.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356.
Następnego dnia 21 lipca 2015r. w godzinach porannych okazało się, że akumulator nie naładował się, ponieważ została odłączona wtyczka z kontaktu.M. P.ponownie podłączył prostownik do prądu i wraz z żoną udał się do pracy.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356.
Wróciwszy do domu w godzinach popołudniowych,M. P.zauważył, że znów ktoś wyciągnął wtyczkę prostownika z prądu. Oskarżony zdenerwował się i wraz z żonąE. P.zaczął się zastanawiać, który z sąsiadów mógł to zrobić. Jego podejrzenia padły na oskarżonegoB. K., z którym był skonfliktowany i postanowił przeprowadzić z nim rozmowę na ten temat.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356.
Po pewnym czasie pod blok podjechał samochodemB. K., który wraz z żonąM. K.i 10 miesięcznym synem wrócił z basenu. Oskarżony wysiadł z pojazdu i udał się do mieszkania aby przygotować łóżeczko dla syna. W tym czasie jego żona zajmowała się wyciągnięciem śpiącego dziecka z auta.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
zeznania świadkaM. K., k. 56 – 57, 162 – 163, 235, 356.
Widząc przez okno samochód sąsiada i słysząc kroki na klatce schodowej,M. P.postanowił sprawdzić czy zasilanie prostownika zostanie po raz kolejny odłączone. W tym celu wyszedł z mieszkania i kierował się schodami w dół. Po drodze spotkał kilkuletniego syna, który oświadczył mu że wtyczka jest wypięta z kontaktu.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353.
Po uzyskaniu tej informacjiM. P.zdenerwował się, udał się pod mieszkanie sąsiada i zadzwonił dzwonkiem.B. K.otworzył mu drzwi iM. P.zaczął go pytać czy to on wyciąga wtyczkę prostownika z prądu.B. K.zaprzeczył, mówiąc do współoskarżonego aby przestał się go czepiać. Obaj mężczyźni byli mocno zdenerwowani, mówili podniesionym głosem. Po krótkiej wymianie zdań zaczęli się popychać i szarpać a następnie zadawać sobie ciosy pięściami.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaA. B. (1), k. 57, 163 – 164, 256, 354,
zeznania świadkaP. Ś., k. 50 – 51, 151,
zeznania świadkaJ. Ż., k. 51, 176 – 177,
świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 4 – 5,
opinia biegłegoM. W., k. 154 – 159, 177 – 178,
opinia biegłegoL. K., k. 246 – 248, 273 – 274.
B. K.wykorzystując przewagę fizyczną nadM. P.przyparł go w pewnym momencie do ściany, uszkadzając płytę regipsową, i przyciskając przedramieniem jego szyję, uderzał go drugą ręką w twarz.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
zeznania świadkaA. B. (1), k. 57, 163 – 164, 256, 354,
częściowo zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356,
świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 4 – 5,
opinia biegłegoM. W., k. 154 – 159, 177 – 178,
opinia biegłegoL. K., k. 246 – 248, 273 – 274,
wydruk fotografii, k. 267 – 271.
Na sytuację tę zareagowałaE. P., która wyszła na klatkę schodową, wołając „co tu się dzieje” i mówiąc doB. K.aby zostawił jej męża. Na schodach pojawiła się równieżM. K.z synem na rękach i również zaczęła uspokajać sytuację. Na klatkę schodową wyszły także dzieciM. P., które wołały „tatusiu, tatusiu”.
Dowód:
zeznania świadkaA. B. (1), k. 57, 163 – 164, 256, 354,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
częściowo zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356,
częściowo zeznania świadkaM. K., k. 56 – 57, 162 – 163, 235, 356.
B. K.po chwili puściłM. P.po czym oskarżeni rozeszli się do swoich mieszkań.M. K.zadzwoniła na Policję, w wyniku czego została przeprowadzona interwencja przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji weW..
Dowód:
zeznania świadkaA. B. (1), k. 57, 163 – 164, 256, 354,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
częściowo zeznania świadkaE. P., k. 150, 354 – 356,
częściowo zeznania świadkaM. K., k. 56 – 57, 162 – 163, 235, 356.
M. P., w rezultacie ciosów zadanych przezB. K., doznał podbiegnięć krwawych na twarzy - w okolicy oczodołowej lewej o wymiarach 7x3cm, w okolicy oczodołowej prawej o wymiarach 4x2,5 cm, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka na szyi, podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka na powierzchni przedniej klatki piersiowej, otarcia naskórka na plecach i na łokciu lewym oraz dwóch podbiegnięć krwawych na ramionach. Obrażenia te naruszyły czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
świadectwo sądowo – lekarskich oględzin ciała, k. 4 – 5,
opinia biegłegoM. W., k. 154 – 159, 177 – 178,
opinia biegłegoL. K., k. 246 – 248, 273 – 274.
W wyniku uderzeń przezM. P.na twarzyB. K.powstały urazy w postaci otarcia naskórka na czole i policzku.
Dowód:
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
częściowo zeznania świadkaM. K., k. 56 – 57, 162 – 163, 235, 356,
zeznania świadkaP. Ś., k. 50 – 51, 151,
zeznania świadkaJ. Ż., k. 51, 176 – 177.
Oskarżony/oskarżyciel prywatny wzajemnyB. K.ma 40 lat, jest żonaty, posiada jedno dziecko, pracuje jako kierowca, zarabia około 3.000 zł miesięcznie. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoB. K., k. 40 – 41, 148, 233, 346v – 347,
informacja zK., k. 345.
Oskarżyciel prywatny/oskarżony wzajemnyM. P.ma 45 lat, jest żonaty, posiada dwoje dzieci, pracuje jako programista, osiąga miesięcznie 5.800 zł. Nie był karany sądownie za przestępstwa.
Dowód:
wyjaśnienia oskarżonegoM. P., k. 352v – 353,
informacja zK., k. 344.
ZarównoB. K., jak iM. P., nie przyznali się do stawianych sobie wzajemnie zarzutów i złożyli wyjaśnienia, w których opisali przebieg zdarzenia z dnia 21 lipca 2015r.

Ponadto Sąd Rejonowy zważył, co następuje:

Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd oparł się na zeznaniachA. B. (1),P. Ś.iJ. Ż.. Zdaniem sądu świadkowie ci w wiarygodny sposób przedstawili znane im fakty, dotyczące zdarzeń stanowiących przedmiot rozpoznania w sprawie. Ich zeznania pozostawały spójne i logiczne, a przede wszystkim w pełni obiektywne, jako że osoby te nie są powiązane z żadną ze stron postępowania.
Sąd uwzględnił również zgromadzone w sprawie dowody o charakterze materialnym wymienione w pierwszej części uzasadnienia, nie mając jakichkolwiek zastrzeżeń co do ich wiarygodności. Za w pełni wartościowe dowody, sąd uznał w szczególności opinie wydane przez biegłych z zakresu medycyny sądowejM. W.iL. K., stwierdzając, że są one pełne, jasne i czytelne.
Odnosząc się z kolei do wyjaśnień złożonych przez oskarżonych/oskarżycieli prywatnychB. K.iM. P., sąd jedynie częściowo wziął je pod uwagę przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w sprawie. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na względzie to, że relacje podane przez oskarżonych były w znacznej mierze nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego oraz prawidłowego rozumowania. Ponadto nie dawały się one pogodzić z okolicznościami jakie zostały ustalone w oparciu o wskazane na wstępie dowody uznane przez sąd za w pełni wiarygodne.
Podobnie sąd ocenił zeznania świadkówE. P.iM. K.. Mając na uwadze relację tej pierwszej wskazać należy, iż nie pozostawała ona dla sądu wiarygodna w zakresie w jakim świadek wskazywała na to, że była obecna od początku zajścia, pomiędzy jej mężem aB. K.. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze zeznaniaA. B. (1), który podał, że dopiero po pewnym czasie od hałasu dochodzącego z klatki schodowej usłyszał głosE. P.pytającej głośno „co tu się dzieje?” Powyższe wskazanieA. B. (1)wykluczało zatem w znacznej mierze wersję zdarzenia przedstawioną przezE. P., która w związku z tym nie została przez sąd uwzględniona. Odnosząc się z kolei do zeznańM. K.sąd pominął je przede wszystkim w zakresie w jakim świadek zaprzeczyła aby oskarżonyB. K.uderzał w jej obecnościM. P.. Sąd miał w tym przypadku na uwadze treść świadectwa sądowo – lekarskich oględzin ciałaM. P., dokumentujących doznane przez niego obrażenia oraz korespondujące z tym dokumentem wyjaśnienia oskarżonego/oskarżyciela prywatnego. Sąd odmówił również wiaryM. K.w części jej wypowiedzil w której wskazała ona iżE. P.nie była obecna podczas zajścia na klatce schodowej. Zajmując powyższe stanowisko sąd miał na uwadze zacytowane już zeznania świadkaA. B. (1), który z całkowitą pewnością stwierdził, iż słyszał głos sąsiadki, która pojawiła się w pewnym momencie reagując na zajście słowami „Co tu się dzieje?”
W oparciu o przeprowadzony w sprawie przewód sądowy, sąd uznał, że sprawstwo oskarżonychB. K.iM. P.w zakresie zarzucanych im wzajemnie czynów, mających miejsce w dniu 21 lipca 2015r., nie budzi wątpliwości. I takB. K.zrealizował swoim zachowaniem znamiona czynu zart. 157 § 2 k.k., w ten sposób, że uderzył kilka razy pięścią w twarzM. P., przyparł go przedramieniem do ściany, przytrzymując w okolicy szyi, czym spowodował u niego obrażenia ciała, m.in. w postaci podbiegnięć krwawych na głowie oraz otarć naskórka, które skutkowały naruszeniem czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni. Z koleiM. P.w tym samym miejscu i czasie przedsięwziął w stosunkuB. K.czynności stanowiące realizację czynu zabronionego zart. 217 § 1 k.k., naruszając jego nietykalność cielesną, poprzez zadawanie mu ciosów ręką i szarpanie.
Dokonując powyższych ustaleń sąd oparł się na tej części wyjaśnieńM. P.iB. K., które korespondowały z dowodami uznanymi przez sąd za wiarygodne i dawały się pogodzić z zasadami doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania. Na tej podstawie sąd uznał, iż w dniu 21 lipca 2015r. doszło pomiędzy oskarżonymi do starcia, podczas którego wzajemnie zadawali sobie ciosy i szarpali się. W oparciu o przeprowadzone dowody sąd nie był co prawda w stanie ustalić, który z mężczyzn pierwszy zastosował przemoc fizyczną wobec drugiego, lecz nie miało to decydującego znaczenia dla prawno-karnej oceny ich zachowania. Wynikało to z faktu, że oboje oskarżeni przystąpili do starcia i aktywnie w nim uczestniczyli, w taki sposób, że nie można mówić o stronie atakującej oraz broniącej się. Powyższe ustalenia wynikają z analizy wyjaśnień oskarżonych i znajdują potwierdzenie w doznanych przez nich obrażeniach ciała, które w przypadkuM. P.zostały opisane w świadectwie sądowo – lekarskich oględzin ciała, zaś w przypadkuB. K.w zeznaniach jego żony oraz funkcjonariuszy Policji -P. Ś.\ iJ. Ż.. Na obopólnie stosowaną przemoc wskazują również częściowo zeznania świadkaA. B. (2), który opisał odgłosy szamotaniny i słowa wypowiadane przez oskarżonych, jak również treść opinii wydanych przez biegłych z zakresu medycyny sądowej. Analiza opinii zarówno biegłegoM. W.jak iL. K.pozwala stwierdzić, że obaj oskarżeni w sposób aktywny uczestniczyli w bójce. Za powyższym przemawiają wreszcie przytoczone już zasady doświadczenia życiowego i prawidłowego rozumowania. Ich zastosowanie w realiach niniejszej sprawy, tj. przy uwzględnieniu silnego skonfliktowaniaB. K.zM. P.i okoliczności, które stały się wstępem do wymiany zdań a następnie zajścia w dniu 21 lipca 2015r., wskazuje na czynny udział obu oskarżonych w zdarzeniu. Zdaniem sądu brak jest uzasadnionych przesłanek pozwalających przyjąć, że tylko jeden z oskarżonych był agresorem, zaś drugi zachowywał się spokojnie i jedynie bronił się przed sąsiadem.
Czyny obu oskarżonych był umyślne i zawinione, nie zachodziły okoliczności wyłączające bezprawność ani winę. Kwalifikując czyn zarzucanyB. K.zart. 217 § 1 k.k., sąd miał na uwadze zakaz reformationis in peius wynikający z kierunku środka zaskarżenia wniesionego od pierwszego wyroku zapadłego w sprawie z dnia 20.01.2016r., który to został uchylony do ponownego rozpoznania.
Dokonując ustaleń w zakresie sprawstwa i winyB. K.iM. P.w przedmiocie zarzucanych im czynów, Sąd Rejonowy uznał za zasadne zastosowanie wobec nich środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania karnego. W ocenie sądu w niniejszym przypadku zachodzą przesłanki zastosowania tej instytucji – określonej wart. 66 k.k.W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż nie budziły wątpliwości okoliczności popełnienia czynów zarzucanych oskarżonym, które pozostają zagrożone karą pozbawienia wolności nie przekraczającą 5 lat. Równi niewątpliwy pozostawał fakt zawinienia po stronieB. K.iM. P.. W tym zakresie sąd, mając na uwadze okoliczności popełnienia czynów, a przede wszystkim wzajemny charakter dokonanego zamachu na własne zdrowie przez obu oskarżonych, uznał iż stopień ich winy nie był znaczny. Czyny jakich dopuścili się oskarżeni, pozostają społecznie szkodliwe w stopniu wyższym niż znikomy. Niemniej jednak przy uwzględnieniu przesłanek określonych wart. 115 § 2 k.k.stwierdzić należy że nie jest on znaczny w rozumieniuart. 66 § 1 k.k.
Wreszcie wskazać należy, iż zarówno po stronieB. K., jak iM. P.występuje pozytywna przesłanka kryminologiczna. Nie byli oni dotąd karani sądownie za jakiekolwiek przestępstwa, a ich właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia, uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania, oskarżeni będą przestrzegać porządku prawnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd Rejonowy na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.umorzył warunkowo postępowania karne wobecB. K.iM. P., oznaczając im okresy próby na 1 rok. Sąd uznał, że zastosowanie wskazanego środka probacyjnego w stosunku do oskarżonych będzie wystarczające dla zapobieżenia ponownemu popełnieniu przez nich czynu zabronionego.
W pkt II wyroku sąd orzekł od oskarżonegoB. K.na rzecz oskarżyciela prywatnegoM. P.nawiązkę w wysokości 500 zł. Sąd uznał, iż uzasadnia to dotkliwość obrażeń ciała jakichM. P.doznał w wyniku czynu popełnionego przezB. K..
Orzekając o kosztach procesu sąd kierował się treścią przepisuart. 629 k.p.k.w zw. zart. 628 pkt 1 k.p.k.Umarzając warunkowo postępowanie karne przeciwko oskarżonemuB. K.sąd zasądził on niego na rzecz oskarżyciela prywatnegoM. P.kwotę 6.420 zł, tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu. Podobnie umarzając warunkowo postępowania karnego przeciwko oskarżonemu wzajemnemuM. P., sąd zasądził one niego rzecz oskarżyciela prywatnego wzajemnegoB. K.kwotę 6.276 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego kosztów procesu. Na zasądzone kwoty w obu przypadkach składa się opłata sądowa w wysokości 300 zł oraz koszt zastępstwa prawnego oskarżycieli prywatnych, którzy wygrali sprawę, za każde z czterech postępowań prowadzonych przez Sąd Rejonowy, jako sąd I instancji oraz za każde postępowanie prowadzone przez Sąd Okręgowy jako sąd II instancji – ustalona w stawce minimalnej wynikającej z rozporządzeń Ministra Sprawiedliwości obowiązujących w dacie orzekania. Różnica w orzeczonych kwotach wynosząca 144 zł, wynikała z faktu, iż pełnomocnikB. K.nie brał udziału w jednym z terminów rozprawy, tj. w dniu 07.02.2019r., tym samym koszt zastępstwa prawnego w ostatnim postępowaniu przed Sądem Rejonowym nie został zwiększony o 20% stawki podstawowej, wynoszącej 720 zł.
SSR Radosław Gluza