Sąd Okręgowy we Wrocławiu
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 142/19
Data wyroku: 2019-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Paweł Pomianowski

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 września 2019 roku
Sąd Okręgowy we Wrocławiu w Wydziale III Karnym,
w składzie :
Przewodniczący : Sędzia Paweł Pomianowski
Protokolant :  Aleksandra Borowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 września 2019 roku we Wrocławiu
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Stare Miasto Anny Kaniak
sprawy karnej z oskarżenia publicznego:
1.B. D. (1)
ur. (...)wJ.
synaH.iA. z d. T.
PESEL (...)
oskarżonego o to, że:

I
w okresie od 1 października 2018 roku do dnia 19 listopada 2018 roku wO.i innych miejscowościach, działając w zamiarze ułatwienia popełnienia przezM. C. (1)iD. C.oraz nieustalonego mężczyzny przestępstwa polegającego na podejmowanym w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzeniuG. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci 500 ton kukurydzy suchej o wartości rynkowej 340.000 zł,S. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci 280 ton kukurydzy suchej o wartości rynkowej 190.400 złotych,R. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci 75 ton kukurydzy suchej o wartości rynkowej 51.000 zł poprzez wprowadzenie w błąd co do tożsamości podmiotu zamawiającego i tym samym możliwości finansowych oraz wywiązania się z transakcji, nawiązał kontakt oraz namówił do współudziału w przestępstwieM. C. (1)iD. C.oraz przekazał im pieniądze na wyżywienie, znalazł mieszkanie wO., z którego następnie usiłowano dokonać tychże przestępstw, przy czym zarzuconego czynu mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od daty odbycia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

II
w dniu 29 września 2018 roku wK.iW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.475 złotychFirmę (...).M.,S. M.,J. S.Sp. z j. z/s wW.w ten sposób, że wprowadził w błąd przedstawiciela pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązaniasię z umowy kupna 3500 kilogramów pszenicy ozimej, zamówił wyżej wskazany towar z odroczonym terminem płatności, a następnie odebrał go, przy czym zarzuconego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od daty odbycia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

III
w dniu 22 października 2018 roku wB., działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. O., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3957,53 złotychHurtownię (...)z.s. wB.w ten sposób, że podając się za przedstawicielafirmy (...)z/s wS., po wcześniejszym kontakcie telefonicznym zamówił 9 wałków materiałów tapicerskich z odroczonym terminem płatności, wprowadzając w błąd przedstawiciela pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z umowy kupna, przy czym

zarzuconego mu przestępstwa dopuścił się w ciągu 5 lat od daty odbycia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
2.D. C.
ur. (...)wJ.,
synaD.iM. z d. W.
PESEL (...)
3.M. C. (1)
ur. (...)wR.
synaC.iA. z d. W.
PESEL (...)
oskarżonych o to, że:

IV
w okresie od 05 listopada 2018 roku do dnia 19 listopada 2018 roku wO.działając wspólniei w porozumieniu z inną nieustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali doprowadzićG. M.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci 500 ton kukurydzy suchej o wartości rynkowej 340.000 zł, w ten sposób, że wprowadzając sprzedawcę w błąd, iż reprezentująfirmę (...) S.A.z/s wU., gminaC., zaoferowali nabycie towaru po cenie 760 złotych za tonę netto z odroczonym terminem płatności 14 dni, po czym korespondencyjnie za pomocą poczty elektronicznejzawarli z nabywcą umowę sprzedaży kukurydzy oraz podjęli, mające na celu odebranie od nabywcy tego towaru za pośrednictwem wynajętych firm transportowych, lecz celu nieosiągnęli z uwagi na policji, przy czym zarzuconego im przestępstwa dopuścili się w ciągu 5 lat od daty odbycia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. 294§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

V
w okresie od 05 listopada 2018 roku do dnia 19 listopada 2018 roku wO.działając wspólniew porozumieniu z inną nieustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali doprowadzićS. G.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci 280 ton kukurydzy suchej o wartości rynkowej 190.400 zł, w ten sposób, że wprowadzając sprzedawcę w błąd, iż reprezentująfirmę (...) S.A.z/s wU., gminaC., zaoferowali nabycie towaru po cenie 720 złotych za tonę netto z odroczonym terminem płatności 14 dni, po czym korespondencyjnie za pomocą poczty elektronicznejzawarli z nabywcą umowę sprzedaży kukurydzy oraz podjęli, mające na celu odebranie od nabywcy tego towaru za pośrednictwem wynajętych firm transportowych, lecz celu nieosiągnęli z uwagi na policji, przy czym zarzuconego im przestępstwa dopuścili się w ciągu 5 lat od daty odbycia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. 294§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

VI
w okresie od 05 listopada 2018 roku do dnia 19 listopada 2018 roku wO.działając wspólniei w porozumieniu z inną nieustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłowali doprowadzićR. S. (1)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w postaci 75 ton kukurydzy suchej o wartości rynkowej 51.000 zł, w ten sposób, że wprowadzając sprzedawcę w błąd, iż reprezentująfirmę (...) S.A.z/s wU., gminaC., zaoferowali nabycie towaru po cenie 770 złotych za tonę netto z odroczonym terminem płatności 14 dni, po czym korespondencyjnie za pomocą poczty elektronicznejzawarli z nabywcą umowę sprzedaży kukurydzy oraz podjęli, mające na celu odebranie od nabywcy tego towaru za pośrednictwem wynajętych firm transportowych, lecz celu nieosiągnęli z uwagi na policji, przy czym zarzuconego im przestępstwa dopuścili się w ciągu 5 lat od daty odbycia kary powyżej 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej za podobne przestępstwo umyślne,

tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. 294§ 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
uznaje oskarżonegoB. D. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w pktI części wstępnej wyroku, przy czym przyjmuje, iż oskarżony działał w zamiarze ułatwienia popełnienia przezM. C. (1),D. C.oraz nieustalonego mężczyzny opisanego przestępstwa oraz chcąc, aby te osoby to przestępstwo popełniły nakłaniałM. C. (1)iD. C.do tego, a także w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym m.in. wyrokiem Sądu RejonowegowJ.z dnia 17 lutego 2011 roku, sygn. akt II K 2136/10 za czyny zart. 13§ 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju z dnia 12 marca 2013 roku, sygn. akt II K 1430/12 w okresie od dnia 17 lutego 2016 roku do dnia 15 czerwca 2017 roku, co stanowiło występek zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.wymierza mu karę2 (dwóch) lat i 6 (sześciu) miesięcypozbawienia wolności;

II
uznaje oskarżonegoB. D. (1)za winnego popełnienia w warunkach ciągu przestępstw czynów zarzucanych mu w pkt II i III części wstępnej wyroku, a w tym tego,

że:
- w dniu 29 września 2018 roku wK.iW.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.475 złotychFirmę (...).M.,S. M.,J. S.Sp. z j. z/s wW.w ten sposób, że zamówił z odroczonym terminem płatności za ww. kwotę 3.500 kilogramów pszenicy ozimej, a następnie odebrał ją, wprowadzając w błąd przedstawiciela pokrzywdzonego co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży i nie płacąc następnie za pobrany towar, przy czym obu zarzuconych mu czynów dopuścił sięw warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 17 lutego 2011 roku, sygn. akt II K 2136/10 za czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach kary łącznej 1 roku i 4miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju z dnia 12 marca 2013 roku, sygn. akt II K 1430/12 w okresie od dnia17 lutego 2017 roku do dnia 15 czerwca 2017 roku, co stanowiło występek zart. 286 § 1k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
- oraz w dniu 22 października 2018 roku wB., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3957,53 złotychHurtownię (...)z.s. wB.w ten sposób, że podającsię za przedstawicielafirmy (...)z/s wS., po wcześniejszym kontakcie telefonicznym, zamówił 9 wałków materiałów tapicerskich z odroczonym terminem płatności, wprowadzając w błąd przedstawiciela pokrzywdzonego co do zamiaruwywiązania się z umowy kupna, przy czym zamówionego towaru nie otrzymał z uwagi na działanieT. H. (1), który nie przystąpił do transakcji i towaru nie wydał, zawiadamiając policję, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 17 lutego 2011 roku, sygn. akt II K 2136/10 za czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw.zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju z dnia 12 marca 2013 roku, sygn. akt II K 1430/12 w okresie od dnia 17 lutego 2017 roku do dnia 15czerwca 2017 roku, co stanowiło występek z 13§ 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. z w zw. zart. 64 § 1 k.k.
i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k., przy zastosowaniuart. 91 § 1 k.k.wymierza mu karę1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcypozbawienia wolności;

III
uznaje oskarżonegoD. C.iM. C. (1)za winnych tego, że w okresie od dnia 5 listopada do 18 listopada 2018 roku wO., z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą usiłowali doprowadzić różne osoby do niekorzystnego rozporządzenia mienieniem w postaci kukurydzy suchej o łącznej wartości 581.400 złotych w ten sposób, że każdorazowo wprowadzając w błąd zbywców, że reprezentująfirmę (...) S.A.z/s wU., gminaC., a także co do zamiaru zapłaty za towar, oferowali nabycie przez siebie towaru po określonych cenach i w określonej ilości z odroczonym 14-dniowym terminem płatności, a w tym, oferując nabycieG. M.kukurydzy suchej w ilości 500 ton po cenie 760 złotych za tonę netto o wartości łącznej 340.000 zł,S. G.kukurydzy suchej w ilości 280 ton po cenie 720 złotych zatonę o wartości łącznej 190.400 złotych orazR. S. (1)kukurydzy suchejw ilości 75 ton po cenie 680 złotych za tonę o wartości łącznej 51.000 złotych, po czym drogą elektroniczną przesyłali wskazanym pokrzywdzonym projekty umów sprzedaży kukurydzy, które pokrzywdzeni podpisywali, a następnie oskarżeni podejmowali próby mające na celu odebranie od nabywcy tego towaru za pośrednictwem wynajętych firm transportowych, lecz celu nie osiągnęli z uwagi na zachowanie pokrzywdzonych, którzy,nie wydając towaru zawiadomili funkcjonariuszy Policji, przy czym oskarżeniD.C.iM. C. (1)działali w warunkach powrotu do przestępstwa, będącuprzednio skazanymi,D. C.wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdrojuz dnia 1 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 83/11 za czyn zart. 13 § 1 k.k.wzw. zart. 279 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu RejonowegowJ.z dnia 24 lipca 2012 roku, sygn. akt II K 578/11 za czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności, które odbył w ramach kary łącznej 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 29 stycznia 2013 roku, sygn. akt II K 910/12 w okresie od dnia 16 marca 2011 roku do dnia 17 maja 2011 roku, od dnia 29 września 2013 roku do dnia 14 września 2015 roku i od 21 grudnia 2016 roku do dnia 2 lipca 2017 roku,M. C. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 19 stycznia 2009 roku, sygn.. akt II K 532/08 m.in. za czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia14 grudnia 2009 roku, w sprawie o sygn. akt II K 728/07 za czyn zart. 278 § 1 i 5 k.k.wzw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary odbywał w ramach kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 10 stycznia2011 roku, w sprawie o sygn. akt II K 468/10 w okresie od 2 czerwca 2013 roku do dnia11 grudnia 2013 roku, co stanowiło występek zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.wzw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.wymierza oskarżonym,D. C.karę1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcypozbawienia wolności, aM. C. (1)karę2 (dwóch) latpozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 85 § 1 – 3 k.k.iart. 86 § 1 k.k.łączy oskarżonemuB. D. (2)kary pozbawienia wolności orzeczone w pkt I i II części dyspozytywnej wyroku i wymierza mu karę łączną3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoB. D. (1)obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzeczFirma (...).M.-S. M.- J.(...) Spółka Jawnaz siedzibą wW.kwoty6.475 (sześć tysięcy czterysta siedemdziesiąt pięć) złotych;

VI
na podstawieart. 63 § 1 k.k.zalicza oskarżonym na poczet orzeczonych kar okresy rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania i tymczasowego aresztowania),B. D. (1)okres od dnia 12 marca 2019 roku do dnia 13 września 2019 roku, oskarżonemuD. C.od dnia 20 listopada 2018 roku do dnia 25 lipca 2019 roku aM. C. (1)od dnia 20 listopada 2018 roku do dnia 16 kwietnia 2019 roku i od dnia 15 lipca 2019 roku do dnia 25 lipca 2019 roku;

VII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. M., adw.F. M.i adw.J.M.kwoty po 1254,60 złotych (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu;

VIII
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatachw sprawach karnychzwalnia oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstępuje od wymierzenia im opłaty;

SSO Paweł Pomianowski

UZASADNIENIE
w oparciu o treśćart. 423 § 1a k.p.k., w zakresie dot. oskarżonychD. C.iB. D. (1)

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W październiku 2018 roku oskarżonyM. C. (1)przebywał wJ.. W tym okresie był on osobą bezdomną, pomieszkującą u różnych kolegów. Pod koniec października 2018 roku doM. C. (1)zadzwonił z zastrzeżonego numeru telefonu oskarżonyB. D. (1), który przedstawił się mu jakoB.. Spytał on, czyM. C. (1)nie chce trochę zarobić.M. C. (1)zgodził się ostatecznie na ta propozycję i mężczyźni umówili się na spotkanie wK.. Miało ono miejsce w hotelu. Przy okazji tego spotkaniaB. D. (1)wyjaśniłM. C. (1), na czym będzie polegało jego zajęcie, za które dostać miał pieniądze.B. D. (1)powiedział mu, że będzie musiał on znaleźć rolników, którzy sprzedadzą mu kukurydzę z odroczonym terminem płatności, za którą następnie nie dokonają zapłaty, sami ją sprzedając innym nabywcom.B. D. (1)poinformował jednocześnieM. C. (1), że w tym celu musi pojechać doO., gdzie wynajmie mieszkanie, w którym będzie przebywał w okresie, gdy będzie dzwonił do kontrahentów.M. C. (2)miał na to otrzymać środki pieniężne.

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167,
ZM. C. (2), gdy ten przebywał jeszcze wK., kontakt nawiązał też drugi mężczyzna, który kazał mu się zwracać do siebie sformułowaniem „szefie”. Miał on kierować procederem, do którego namawiałM. C. (1)B. D. (1). Mężczyzna ten przyjechał do niego samochodem, po czym wspólnie poszukiwaliB. D. (1), który wcześniej podczas spotkania zM. C. (1)pił alkohol. Kiedy go odnaleźli, we trójkę udali się doO., gdzie nieznany mężczyzna zapłacił za pokoje hotelowe w których zatrzymali sięM. C. (1)iB. D. (1). Po kilku dniachB. D. (1)poleciłM. C. (1)wynajęcie mieszkania wO.i wskazał mieszkanie przyul. (...). W dniu 1 listopada 2018 rokuB. D. (1)iM. C. (1)razem udali się na miejsce, zapłacili właścicielce mieszkaniaK. L. (1)ustaloną, a posiadaną przezB. D. (1)kwotę 2.000 zł tytułem wynajmu mieszkania i dodatkowe 1.500 zł tytułem kaucji, po czymM. C. (1)wprowadził się do mieszkania.B. D. (1)nie zamieszkał w tym lokalu. Umowa najmu została zawarta przezM. C. (1)na jego dane osobowe w dniu 3 listopada 2018 roku. Od tego momentuM. C. (1)mieszkał w tym mieszkaniu, czekając na sygnał, kiedy ma rozpocząć swoje zadanie. W tym czasieB. D. (1)wrócił doJ..

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167,

zeznania świadkaK. L. (1)k. 278 – 279,

zeznania świadkaK. L. (2), k. 744-745

zeznania świadkaM. Ł.k. 747 – 748.
W dniu 25 października 2018 roku Zakład Karny wJ.opuściłD. C.. Po opuszczeniu zakładu karnego oskarżony nie miał stałego miejsca zamieszkania. Kilka dni później, po 1 listopada 2018 roku wJ.zD. C.na spotkanie podsklepem (...)umówił sięB. D. (1), który przedstawił się mu jakoB..B. D. (1), szukał osoby, która pomożeM. C. (1)w sprzedaży kukurydzy, którą miał wcześniej zamówićM. C. (1). Na tym spotkaniu zaproponowałD. C., iż może trochę zarobić.D. C.zgodził się, gdyż po wyjściu z zakładu karnego nie miał pieniędzy. Otrzymał odB. D. (1)bilety i zgodnie z jego poleceniem dnia 3 listopada 2018 roku udał się doO.. Na dworcu PKP wO.czekał na niegoM. C. (1), który poinformowany został wcześniej, że przyjedzie do niego jeszcze jedna osoba. NastępnieM. C. (1)iD. C.udali się do mieszkania przyul. (...), gdzie wspólnie zamieszkali. Po krótkim czasieM. C. (1)wyjechał na kilka dni doJ.. DoO.wrócił w dniu 13 listopada 2018 roku.

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. C.k. 113 – 115, 129-130, 144-145, 233-235, 433, 758-759, 851, 913-914, 1163-1165,
W tym czasie w mieszkaniu przyul. (...)wO.ponownie pojawił się mężczyzna, do któregoM. C. (2)iD. C.zwracali się słowami „szef”. Polecił onM. C. (2)zakupić laptopa w lombardzie, a także zakupić telefony komórkowe, z których miałM. C. (1)korzystać w kontaktach z kontrahentami. Następnie mężczyzna ten poinformowałM. C. (2)iD. C.dokładnie, co będą robić.M. C. (1)miał założyć swoje konto internetowe, dzięki któremu miał się kontaktować z dostawcami, a także do nich dzwoniąc i przedstawiając się jako przedstawicielfirmy (...), dokonującej skupu kukurydzy. Miał przy tym przedstawiać sięM. C. (1)swoim imieniem i nazwiskiem. Osoba o pseudonimie „szef” poinstruowała przy tymM. C. (1), jakiej treści rozmowy handlowe ma dokładnie prowadzić.D. C.miał natomiast dzwonić do firm, które zajmowały się skupem kukurydzy, oferując im kukurydzę, którą miał zakupywaćM. C. (2). Środki pieniężne na wynajem mieszkania, żywność, a także zakup laptopa i telefonów komórkowych wraz z kartami SIM służących do kontaktów ze sprzedawcami kukurydzy przekazałM. C. (2)iD. C.instruujący ich mężczyzna.

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. C.k. 113 – 115, 129-130, 144-145, 233-235, 433, 758-759, 851, 913-914, 1163-1165,

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167.
Po takim instruktażuM. C. (1)zaczął kontaktować się z rolnikami, których ustalił, iż zajmują się hodowlą kukurydzy. I tak,M. C. (2)skontaktował się zG. M.,R. S. (1)orazS. G., proponując im, że kupi od nich kukurydzę i przedstawiając się każdorazowo jako przedstawicielfirmy (...).M. C. (2)oferował tym rolnikom korzystne ceny kupna kukurydzy, prosząc o możliwość zapłaty w odroczonym terminem zapłaty. W tym czasie w mieszkaniu przebywał również mężczyzna o pseudonimie „szef”, który cały czas nadzorował i instruowałM. C. (2)i przygotowywał na kupionym laptopie pisemne projekty umów sprzedaży kukurydzy, w których jako strona kupująca wskazana zostałafirma (...), aM. C. (2)jako jej pełnomocnik. Następnie takie projekty umów, po ustaleniu ceny zakupu oraz odroczonego terminu płatności,M. C. (2)ze swojej skrzynki mailowej przesyłał do sprzedawców.

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. C.k. 113 – 115, 129-130, 144-145, 233-235, 433, 758-759, 851, 913-914, 1163-1165,

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167,

zeznania świadkaŁ. N.k. 2-3,

zeznania świadkaS. G.k. 239 – 240,

zeznania świadkaR. S. (1)k. 248 – 249,

zeznania świadkaG. M.k. 257 – 260,

wydruki umów sprzedaży kukurydzy k. 244 – 247, 250 – 251, 262 – 263, 266 – 267, 6-13,

wiadomości e-mail, k. 5, 243, 261,
I takM. C. (2)ostatecznie ustalił transakcję sprzedaży kukurydzy zR. S. (1)na 75 ton kukurydzy po 770 złotych za tonę (wartość rynkowa tej kukurydzy wynosiła 51.000 zł), zeS. G.na 280 ton kukurydzy po 770 złotych za tonę (wartość rynkowa wynosiła łącznie 190.400 zł) oraz zG. M.na 500 ton kukurydzy po 760 złotych za tonę ( wartość rynkowa wynosiła 340.000 zł). JednocześnieS. G.iR. S. (1)podpisali przesłane im egzemplarze umów i odesłali mailemM. C. (1).

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. C.k. 113 – 115, 129-130, 144-145, 233-235, 433, 758-759, 851, 913-914, 1163-1165,

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167,

zeznania świadkaŁ. N.k. 2-3,

zeznania świadkaS. G.k. 239 – 240,

zeznania świadkaR. S. (1)k. 248 – 249,

zeznania świadkaG. M.k. 257 – 260,

wydruki umów sprzedaży kukurydzy k. 244 – 247, 250 – 251, 262 – 263, 266 – 267, 6-13,

wiadomości e-mail, k. 5, 243, 261,
RównolegleM. C. (1)nawiązywał kontakty z firmami transportowymi, które miały dokonać odbioru zakupionej odR. S. (2),S. G.iG. M.kukurydzy i przetransportowania jej do skupu kukurydzy, gdzie miała zostać sprzedana.

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. C.k. 113 – 115, 129-130, 144-145, 233-235, 433, 758-759, 851, 913-914, 1163-1165,

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167,

zeznana świadkaM. K.k. 271 – 272
W dniu 14 listopada 2018 rokuG. M., chcąc potwierdzić tożsamość osoby podającej się za przedstawicielafirmy (...), skontaktował się zŁ. Z.KierownikaD.(...)w Surowcefirmy (...) S.A.Ten zaprzeczył jakobyM. C. (1)był przedstawicielem firmy i poinformował, iż jest to próba wyłudzenia towaru. W dniu 15 listopada 2018 roku zfirmą (...) S.A.skontaktował się z koleiS. G., który także chciał potwierdzić tożsamość osoby podającej się za przedstawiciela tej firmy. Został on poinformowany o prawdopodobnej próbie wyłudzenia towaru przez osobę podającą się za pracownikafirmy (...)oraz, że sprawa zostanie zgłoszona na Policję, ponieważ jest to już drugi taki przypadek.

Dowód:

zeznania świadkaŁ. N.k. 2-3

zeznania świadkaG. M.k. 257 – 260,

zeznania świadkaS. G.k. 239 – 240.
W międzyczasie mężczyzna o pseudonimie „szef” poleciłD. C., aby założył konto wBanku (...), coD. C.uczynił. Po powrocie do mieszkania mężczyzna ten odebrał odD. C.wszystkie dokumenty związane z rachunkiem bankowym. W tym też czasie zgodnie z poleceniem tego samego mężczyznyD. C.kontaktował się ze skupami kukurydzy, aby ustalić możliwość sprzedania kukurydzy i jej ceny. OstatecznieD. C.w rozmowach handlowych ze skupem kukurydzy ustalił cenę sprzedaży na kwotę 470 zł za tonę. Umowa miała zostać spisana podczas dostarczenia kukurydzy do skupu. Mężczyzna posługujące się pseudonimem „szef” obiecałD. C.kwotę 4.500 zł. jeżeli uda się im sprzedać kukurydzę.
M. C. (1)iD. C.wiedzieli, iż rolnicy, od których miała być nabyta przezM. C. (2)kukurydza nigdy nie mają otrzymać zapłaty, zaś poszczególni sprawcy mają podzielić się uzyskanymi ze sprzedaży do skupu kukurydzy pieniędzmi.

Dowód:

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. C.k. 113 – 115, 129-130, 144-145, 233-235, 433, 758-759, 851, 913-914, 1163-1165,

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. C. (1), k. 93-94, 104 – 105, 142 – 143, 236-238, 449, 760-761, 876-877, 1165-1167,

zeznania świadkaA. K. (2)k. 297 - 298
W wyniku uzyskanych odfirmy (...)informacji, iżM. C. (2)podszył się pod przedstawicielafirmy (...), pokrzywdzeni nie wydali ostatecznieM. C. (2)kukurydzy, którą mieli mu sprzedać. W wyniku zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zostało ustalone miejsce pobytuM. C. (2)iD. C., a następnie w dniu 20 listopada 2018 roku zostali oni zatrzymani w mieszkaniu przyul. (...)wO..

Dowód:

protokół przeszukania k. 4349

protokół zatrzymania osoby k. 50 – 51, k. 52 – 53.
W dniu 17 października 2018 roku doŁ. O.zamieszkałego wJ., zadzwoniłB. D. (1). Znali się oni z widzenia, gdyż pochodzili z jednej miejscowości.B. D. (1)zaproponowałŁ. O., aby przyjechał do niego do miejscowościK., bo ma dla niego propozycję zarobkową. Następnego dnia mężczyźni spotkali się na(...)wK., po czym udali do mieszkania wynajmowanego przez oskarżonegoB. D. (1).Ł. O.zwracał się doB. D. (1)określeniem(...). Następnego dniaB. D. (1)pokazałŁ. O.próbnik z materiałami tapicerskimi i poleciłŁ. O., aby ten udał się dofirmy (...)w miejscowościB.i dokonał zakupu 5 wałków materiału oraz poprosił o wystawienie faktury na danefirmy PHU (...).B. D. (1)poinformowałŁ. O., iż taka firma jakPHU (...)istnieje i oni się pod nią podszyją.B. D. (1)chciał na początek zamówić towar z płatnością gotówką, aby po zapłaceniu za niego, zamówić kolejną, większą partię towaru już z odroczonym terminem płatności, za którą już by nie zapłacił.B. D. (1)wiedział, iż całkowicie nowy klient nie otrzyma od razu towaru z odroczonym terminem płatności. O swoich zamiarachB. D. (1)poinformowałŁ. O., który zgodził się na podjęcie takich działań.

Dowód:

zeznania świadkaŁ. O.k. 555 -557, 571-572,

zeznania świadkaT. H. (2)k. 513 – 514,

faktura nr (...).2018 wraz z zapiskami, k. 522,

protokół przeszukania, k. 526-528,

dowody rzeczowe, k. 529,
NastępnieŁ. O.pojechał do siedzibyfirmy (...)i tam zaproponował jej przedstawicielom współpracę, zamawiając na początek 5 wałków materiałów tapicerskich, zgodnie z poleceniemB. D. (1). Na ten celB. D. (1)dał wcześnieŁ. O.kwotę 2.500 złotych w gotówce. Przedstawicielfirmy (...)poinformowałŁ. O., iż na początku współpracy sprzedawany jest towar jedynie za gotówkę, a dopiero po sprawdzeniu nowego kontrahenta będzie można zamawiać towar z odroczonym terminem płatności.Ł. O., wiedząc o tym, zamówił pierwszy towar, po czym zapłacił za niego otrzymaną wcześniej gotówką w kwocie 2.078,70 zł, dostając fakturę wystawioną naPHU (...). Jednocześnie w celu odebrania towaru zfirmy (...)skontaktował się zgodnie z poleceniemB. D. (1)zI. L., który wykonywał usługi transportowe. Następnie razem zI. L.,Ł. O.odebrał towar zHurtowni (...), który tego samego dnia, wieczorem przekazany został ostatecznie osobie przysłanej przezB. D. (1).

Dowód:

zeznania świadkaŁ. O.k. 555 -557, 571-572,

zeznania świadkaT. H. (2)k. 513 – 514,

faktura nr (...).2018 wraz z zapiskami, k. 522,

zeznania świadkaI. L.k. 568 – 569,

protokół przeszukania, k. 526-528,

dowody rzeczowe, k. 529.
Następnie, w dniu 22 października 2018 roku, zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami,Ł. O.ponownie udał sięhurtowni (...)i powiedział jej pracownikom, iż chce zakupić kolejne 9 wałków materiału tapicerskiego, tym razem z odroczonym na 21 dni terminem płatności.B. D. (1)iŁ. O.nadal planowali, iż w razie otrzymania towaru z odroczonym terminem płatności za niego nie zapłacą, a pieniędzmi pochodzącymi ze sprzedaży towaru podzielą się między sobą.Ł. O.nie miał przy sobie żadnej gotówki. Cenę za 9 wałków materiałów tapicerskich, zamówionych przezŁ. O.przedstawicielfirmy (...)wyliczył na łączną kwotę 3.957,53 zł. Właścicielfirmy (...)sprzedaż tych wałków z odroczonym terminem płatności uzależnił od okazania pieczątkifirmy (...)z pełną jej nazwą.Ł. O.takiej pieczątki nie miał, o czym poinformował przedstawicielafirmy (...). Jednocześnie zapewnił, iż taką pieczątkę ma inna osoba z firmy i ją zorganizuje, po czym wrócił do mieszkania, gdzie poinformował o wszystkimB. D. (1).

Dowód:

zeznania świadkaŁ. O.k. 555 -557, 571-572,

zeznania świadkaT. H. (2)k. 513 – 514,

faktura nr (...).2018 wraz z zapiskami, k. 522,

protokół przeszukania, k. 526-528,

dowody rzeczowe, k. 529.
OstatecznieB. D. (1)nie udało się w tym samym dniu zdobyć właściwej pieczątki. Polecił on jednak tego samego dniaŁ. O.pojechać ponownie dohurtowni (...)i spróbować zakupić ten sam towar bez pieczątki z odroczonym terminem płatności.Ł. O.udał się zatem ponownie dofirmy (...). W międzyczasie właścicielfirmy (...)sprawdził dane firmy podane przezŁ. O.i ustalił, że taka firma nie działa na rynku. Pracownicyfirmy (...), domyślając się, że jest to próba wyłudzenia towaru i widząc ponownieŁ. O.w firmie, zamawiającego ponownie, pomimo braku pieczątki towar z odroczonym terminem płatności, wezwali Policję. Przybyli na miejsce funkcjonariusze Policji zatrzymaliŁ. O..

Dowód:

zeznania świadkaT. H. (2)k. 513 - 514

zeznania świadkaŁ. O.k. 555 -557, 571 – 573,

protokół zatrzymaniaŁ. O., k. 518,

protokół przeszukania osoby, k. 519-521,

protokół przeszukania, k. 526-528,

dowody rzeczowe, k. 529,

faktura nr (...).2018 wraz z zapiskami, k. 522.
W dniach 26-27 października 2018 rokuB. D. (1)nawiązał telefoniczny kontakt zD. K.- pracownikiem działu sprzedaży nasionfirmy (...).M.,S. M., J.(...) Sp. jawnawW..B. D. (1)poinformował,D. K., iż chce zamówić w tej spółce nasiona. Rozmów telefonicznych było kilka i dotyczyły one wyboru i ostatecznej ceny zakupu przezB. D. (1)tychże nasion. OstatecznieB. D. (1)zdecydował się na nasiona pszenicy ozimej w ilości 3.500 kg w cenie 6.475 złotych. JednocześnieB. D. (1)ustalił zD. K., iż płatność nastąpi przelewem w terminie 14 dni od dnia wystawienia faktury VAT.B. D. (1)podał dane do faktury:Gospodarstwo Rolne (...),(...)-(...) Ł., nr NIP 633 200 54 85. Dane adresowe nie były prawidłowe.B. D. (1), ustalając zakup nasion z odroczonym terminem płatności, nie miał zamiaru po ich otrzymaniu zapłaty za te nasiona.

Dowód:

zeznania świadkaD. K.k. 577,

zeznania świadkaK. K.k. 817,

zeznania świadkaZ. M., k. 818,

protokół zatrzymania rzeczy, k. 820-824,

protokół przeszukania, k. 526-528,

dowody rzeczowe, k. 529,

Faktura VAT nr (...)k. 529, 825.
Spółka (...)wW.wystawiłaB. D. (1)fakturę VAT datowaną na dzień 29 września 2018 roku, po czym towar zamówiony przezB. D. (1)został dostarczony samochodem służbowymfirmy (...)pod adres wskazany w rozmowie telefonicznej przezB. D. (1), tj. do miejscowościO.i odebrany przezB. D. (1), który wylegitymował się swoim dowodem osobistym. Po jego otrzymaniuB. D. (1)przestał się kontaktować zespółką (...). Nie zapłacił również, zgodnie ze swoim planem, za otrzymany towar. W dniu 26 kwietnia 2019 roku pełnomocnikspółki (...)wystosował do oskarżonegoB. D. (1)pisemne wezwanie do zapłaty. Wezwanie to nie zostało doręczono, gdyż adres podany przez oskarżonego nie istniał w rzeczywistości. Faktura wystawiona naB. D. (1)do dnia dzisiejszego nie została opłacona.

Dowód:

zeznania świadkaD. K.k. 577,

zeznania świadkaK. K.k. 817,

zeznania świadkaZ. M., k. 818,

protokół zatrzymania rzeczy, k. 820-824,

protokół przeszukania, k. 526-528,

dowody rzeczowe, k. 529,

Faktura VAT nr (...)k. 529, 825,

Pisemne wezwanie do zapłaty wraz z kopią przesyłki, k.
OskarżonyB. D. (1)urodził się w dniu (...)wJ.. Oskarżony ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest ślusarzem - mechanikiem. Jest kawalerem, nie ma nikogo na utrzymaniu. Przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac dorywczych jako pracownik fizyczny. Oskarżony był wielokrotnie karany sądownie.

Dowód:

dane o karalności k. 857 – 860

wyjaśnienia oskarżonegoB. D. (1), k. 658 – 659.
OskarżonyD. C.urodził się (...)wJ.. Oskarżony ma wykształcenie podstawowe. Jest kawalerem, bezdzietnym, nie ma nikogo na utrzymaniu. Przed zatrzymaniem utrzymywał się z prac dorywczych. Oskarżony był karany sądownie.

Dowód:

dane o karalności k. 179 – 181,

wyjaśnienia oskarżonegoD. C., k. 113 – 114
OskarżonyD. C.nie jest chory psychicznie w rozumieniu psychozy obecnie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie. Rozpoznano jednak upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Nie jest uzależniony od jakichkolwiek środków psychoaktywnych. Oskarżony rozumie, iż zarzucany mu czyn jest czynem karalnym, a jego działania były ukierunkowane na określony cel. Oskarżony zdaniem biegłych, był w stanie zrozumieć, że działania które podejmował, stanowią przedmiot czynu zabronionego. Zdaniem biegłych psychiatrów w krytycznym czasie oskarżonyD. C.miał ograniczoną, lecz nie w stopniu znacznym, zdolność do rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem.D. C.miał w czasie czynu poczytalność nieznacznie ograniczoną, nie zachodziły więc warunki zart. 31 § 1 i 2 k.k.

Dowód:

opinia psychiatryczno – sądowa, k. 692 – 695.
*****
OskarżonyB. D. (1)w postępowaniu przygotowawczym w czasie składania swoich pierwszych wyjaśnień wskazał, iż nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Oświadczył także, iż korzysta z prawa do odmowy składania wyjaśnień i nie będzie udzielał odpowiedzi na zadawane mu pytania.
Podczas konfrontacji z oskarżonymD. C., a także podczas kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanego, oskarżonyB. D. (1)wyjaśniał, iż podtrzymuje, że nie przyznaje się do zarzucanych mu czynów.
W toku postępowania sądowegoB. D. (1)wyjaśniał, iż nie przyznaje się do zarzucanych mu czynów, nie będzie składał wyjaśnień i nie będzie odpowiadał na zadawane przez kogokolwiek pytania.
OskarżonyD. C.w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
Podczas pierwszego przesłuchania w charakterze podejrzanegoD. C.wyjaśniał, iż kilka dni po wyjściu z zakładu karnego, które miało miejsce 25 października 2018 roku, spotkał się z mężczyzną o imieniuB.przysklepie (...)wJ.. Mężczyzna ten spytał, czy nie chce zarobić, na co oskarżony przystał. Oskarżony otrzymał od mężczyzny bilety na busa i pociąg, które pozwoliły mu w dniu 3 listopada 2018 roku dotrzeć doO.. TamD. C.spotkał się z oskarżonymM. C. (1)i wspólnie udali się do wynajmowanego przez niego mieszkania naul. (...). TamC.wyjaśniłD. C., iż będzie musiał założyć konto bankowe i dzwonić do punktów skupu, żeby znaleźć nabywcę na kukurydzę, która zostanie wyłudzona. Oskarżony wyjaśniał dalej, iż do mieszkania często przychodził mężczyzna, któregoC.nazywał(...). Korzystał on z laptopa zakupionego przezC.w lombardzie i wysyłał w ten sposób podrobione umowy kupna kukurydzy rolnikom, z którymi wcześniej kontaktował sięC..M. C. (1)kontaktował się także z firmami transportowymi w celu znalezienia transportu dla wyłudzonej kukurydzy. Oskarżony wyjaśniał, że w dniu 16 listopada 2018 roku(...)polecił oskarżonemu założyć rachunek bankowy wbanku (...), co ten uczynił. Po powrocie do mieszkania przekazał wszystkie dokumenty związane z rachunkiem(...). Ponadto tego dnia oskarżony wykonał telefon do punktu skupu, z którym ustalił cenę sprzedaży wyłudzonej kukurydzy na 470 zł za tonę. Oskarżony wyjaśniał dalej, iż po skończonej transakcji miał otrzymać 4500 zł przelewem na swój rachunek bankowy, do czego ostatecznie nie doszło, ponieważ oskarżeni zostali zatrzymani przez Policję.
Podczas kolejnego przesłuchania w charakterze podejrzanegoD. C.wyjaśniał, iż podtrzymuje w całości złożone przez siebie wyjaśnienia. Rozpoznał on także na okazanej mu tablicy poglądowej mężczyznę, którego zdjęcie oznaczone zostało numerem 3. Z urzędu stwierdzono, iż zdjęcie to przedstawiałoB. D. (1). Oskarżony wyjaśniał, iż jest to mężczyzna którego nazywałB.i z którym spotkał się przysklepie (...)wJ.i który zapytał go czy chce zarobić oraz skierował doO..
Podczas kolejnego przesłuchania oskarżony wyjaśniał, iż(...)pracował gdzieś na budowie, która znajdowała się niedalekorestauracji (...)wO.. Nie rozpoznał on natomiast(...)na przedstawionej tablicy poglądowej i nie rozpoznał pojazdu należącego do(...)na okazanym mu zdjęciu. Wyjaśniał także, iż(...)odebrał mu telefon komórkowy około 1.5 – 2 tygodni przed zatrzymaniem. W dalszej kolejności oskarżony wyjaśniał, iż jest osobą bezdomną i potrzebował pieniędzy, dlatego zdecydował się na współpracę zB.,(...)iC..
W toku dalszego postępowania oskarżony wyjaśniał, iż dowiedział się o zatrzymaniu mężczyzny, który znał się zC.. Oskarżony wyjaśnił, iż ten zatrzymany mężczyzna przebywając w celi słyszał, jak mężczyzna ten będąc na spacerniaku krzyczał, abyD. C.wycofał swoje zeznania, a jak nie to będzie „zajebany naJ.”. Oskarżony wyjaśniał, iż sytuacja ta miała miejsce na początku kwietnia, po przeniesieniu do innej celi.D. C.słowa te traktował jako groźbę i wywołały one w nim obawę, iż mogą zostać spełnione. Z okna oskarżony dojrzał, iż mężczyzna ten na spacerniaku, który do niego tak krzyczał, to wspomniany wcześniejB.. Kiedy oddziałowy usłyszał ten krzyk, zarządził przeniesienie oskarżonego.
Podczas konfrontacji oskarżonegoD. C.z oskarżonymB. D. (1),D. C.wyjaśniał, iż nie podtrzymuje już swoich wcześniejszych wyjaśnień. Wyjaśniał za to, iż został zastraszony i uderzony w głowę na komendzie wC., stąd wynikły wcześniejsze wyjaśnienia, w których wskazywał także na osobę(...). Oskarżony zapewniał, iż w ogóle nie znaB.i wyjaśniał w ten sposób, włącznie ze wskazaniemB. D. (1)na tablicy poglądowej, tylko z obawy przed policjantami. Dalej wyjaśniał, iż wJ.spotkałC.i on zaprosił go do odwiedzin wO.. Odnośnie wydarzeń w zakładzie karnym pomiędzyD.aC., oskarżony wyjaśniał, iż tak naprawdęB.„tylko sobie żartował” i zB. D. (1)widzieli się u fryzjera, to znaczyB.był u fryzjera, a cela oskarżonego znajduje się naprzeciwko, dlatego rozmawiali sobie przez okno.
W toku postępowania sądowego oskarżonyD. C.wyjaśniał, iż przyznaje się do wszystkich zarzuconych mu czynów i podtrzymuje swoje drugie, poprawione wyjaśnienia, wskazując, że nie znaB. D. (1). Wyjaśnił przy tym, iż pierwszy raz widzieli się w Zakładzie Karnym, kiedy to zawołał go do okna i powiedział, aby wycofał zeznania. Oskarżony twierdził, iżB. D. (1)nie wyzywał go i nie groził mu, a zastraszany był za to na komendzie Policji wC., gdzie także go bito. To właśnie to zdarzenie miało spowodować, iż wcześniejsze wyjaśnienia odbiegały znacznie treścią od tych złożonych później. OskarżonyD. C.wyjaśniał także, iż nie pamięta kto podszedł do niego przysklepie (...)wJ., ale nie był toB. D. (1). Oskarżony wyjaśniał dalej, iż nie jest w stanie powiedzieć, czemu wskazałB. D. (1)na tablicy poglądowej w toku postępowania przygotowawczego. Dalej oskarżony wyjaśniał, iż tak naprawdę w Zakładzie Karnym były kierowane w jego stronę groźby, ale nie pochodziły one odB. D. (1), a od innego mężczyzny.D. C.wyjaśniał także, iż nie boi sięD., podtrzymuje swoje wyjaśnienia złożone podczas konfrontacji zB. D. (1). Tłumaczył, iż nie zdawał sobie sprawy, że robota której się podejmował będzie polegała na oszustwie.
*****
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego wina oskarżonych, sprawstwo, jak i okoliczności popełnienia zarzucanych im czynów nie budziły wątpliwości.
Sąd swoje ustalenia faktyczne oparł przede wszystkim na zeznaniach świadkówŁ. N.,G. M.,S. G.,R. S. (1),K. L. (1),Ł. O.,T. H. (2),K. L. (2),K. L. (1),M. Ł.,K. K.,D. K.,M. K.,A. K. (2)orazI. L.. Sąd w dużej części oparł się również na wyjaśnieniach oskarżonychD. C.iM. C. (1)złożonych przez nich w toku postępowania przygotowawczego. Sąd uwzględnił również jako w całości wiarygodną przedstawioną i ujawnioną w sprawie opinię sądowo psychiatryczną dotyczącą oskarżonegoD. C..
Istotne dowody w sprawie stanowiły także ujawnionefaktura VAT nr (...)wystawiona przezfirmę (...).M.,S. M., J.(...) Sp. jawnaoraz kopiafaktury nr (...).2018 wystawiona przezHurtownię (...). Sąd oparł się również na protokołach zatrzymania rzeczy i protokołach przeszukania, w tym mieszkania wK., wynajmowanego przezB. D. (1).
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonychD. C.iM. C. (1)odnoszące się do przebiegu zdarzeń związanych z usiłowaniem oszustwa na szkodęG. M.,S. G.orazR. S. (1)złożone w początkowej fazie postępowania przygotowawczego należało uznać w dużej części za wiarygodne. Zdaniem Sądu, były one w wielu elementach spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniały oraz znajdowały potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. I na ocenę tychże pierwszych wyjaśnieńM. C. (1)ostatecznie nie wpływał fakt, iż dopiero w drugich właściwie swoich wyjaśnieniach sprecyzował on, iż działaniaB. D. (1)ograniczyły się tak naprawdę do zwerbowania go w miejscowościJ.i pomocy w wynajęciu mieszkania wO., pozostałe zaś działania podejmował z nimi już mężczyzna o pseudonimie „szef”. Taki przebieg zdarzenia potwierdził bowiem równieżD. C.i brak było dowodów na to, iż działaniaB. D. (1)wychodziły poza ten zakres. Zgodnie zatem obaj oskarżeni wskazali, iż właśnieB. D. (1)ich zwerbował, powodując, iż ostatecznie zjawili się wO.w celu dokonania wyłudzenia.M. C. (1)iD. C.zgodnie również w tej fazie postępowania przyznawali, iż wiedzieli od początku, że proceder, w którym wezmą udział będzie miał charakter wyłudzenia i nie będzie miał nic wspólnego z legalną działalnością, czy pracą zarobkową. Co więcej, podkreślali oni zgodnie, iż o takim charakterze zadania, które miało być im powierzone wiedział również doskonale, werbujący ich do tego zadaniaB. D. (1), posługujący się imieniem(...),(...). Wyjaśnienia tych oskarżonych ze śledztwa wzajemnie się uzupełniały, tworząc logiczną całość. Obaj zgodnie też wskazywali na obecność w mieszkaniu, osoby kierującej całym przedsięwzięciem, która miała posługiwać się pseudonimem „szef”, a także spójnie przedstawiali podziału ról przy dokonywaniu tego przestępstwa. W ich zgodnych relacjachM. C. (1)nawiązywał kontakt z rolnikami zainteresowanymi sprzedażą kukurydzy oraz z firmami transportowymi,D. C.założył zaś rachunek bankowy oraz poszukiwał zbytu dla wyłudzonej kukurydzy, a nieustalony do tej pory „szef” kierował tymi działaniami, nadzorował je, zapewniał środki finansowe związane z ponoszonymi kosztami oraz zajmował się sporządzaniem umów i wysyłaniem ich rolnikom. Działania zaśB. D. (1), ograniczały się ich zdaniem, do ich zwerbowania, pomocy w wynajęciu mieszkania, przekazaniuM. C. (1)pieniędzy na pierwsze dni pobytu, w tym wynajęcie lokalu.
Wyjaśnienia tych oskarżonych z pierwszej fazy śledztwa znajdowały również odzwierciedlenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym w zeznaniach pokrzywdzonych, którzy mówili o osobie o danychM. C. (1), który proponował im zakup od nich kukurydzy, czy też powoływali się na dokumenty im przesyłane, w których pojawiały się daneM. C. (2). Wszyscy trzej mężczyźni zgodnie zeznawali przy tym, iżM. C. (1)nawiązał z nimi kontakt telefoniczny, podając się za pracownikafirmy (...)i proponował im kupno kukurydzy, a następnie otrzymali na adres elektroniczny umowę sprzedaży kukurydzy w cenie wyższej niż rynkowa. ŚwiadekS. G.iG. M.skontaktowali się ponadto w tej sprawie zŁ. N.– przedstawicielemfirmy (...), który zaprzeczył, jakobyM. C. (1)był przedstawicielem firmy. Sąd ocenił zeznaniaG. M.,S. G.iR. S. (1)za spójne i logiczne. Znajdowały one ponadto potwierdzenie w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym, w tym w logicznych zeznaniach świadkaŁ. N., rzeczywistego przedstawicielafirmy (...), który przyznał, iż w tej sprawie rzeczywiście skontaktowali się z nim dwaj pokrzywdzeni rolnicy, a wspólna analiza sytuacji doprowadziła do przeświadczenia, iż osoba o danychM. C. (2), podająca się za pełnomocnikafirmy (...)w rzeczywistości chce wyłudzić od rolników kukurydzę bez zamiaru zapłacenia za nią. Sąd dał przy tym w pełni wiarę zeznaniom świadkaŁ. N., uznając je za logiczne i spójne, w tym w zakresie ceny rynkowej kukurydzy.
Na określoną rolęD. C.wskazywały z kolei, poza wyjaśnieniamiM. C. (1), również chociażby zeznania świadkaA. K. (2), która potwierdziła, iż skontaktował się z niąD. C.oferując sprzedaż kukurydzy w ilości 850 ton.
Sąd uznał tym samym zeznania wskazanych osób za wiarygodne i spójne, znajdujące potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Okolicznościom tym zresztą nie przeczyli sami oskarżeniM. C. (1)orazD. C.. Wskazywane fakty, znajdowały także pełne oparcie w zebranej w sprawie dokumentacji, w tym w przesyłanych umowach, wydrukach mailowych.
Fakt z kolei, iż oskarżeniD. C.iM. C. (1)przebywali wspólnie w mieszkaniu wO.potwierdzały także zeznania świadkówK. L. (2)iK. L. (1), właścicielki mieszkania, która potwierdziła, iż w dniu 3 listopada 2018 roku, kiedy przyszła do mieszkania przyul. (...), przebywał tam pozaM. C. (1)drugi mężczyzna, który przedstawił się jej jakoD. C.. I te zeznania Sąd ocenił jako spójne i logiczne.
Na ocenę pierwszych wyjaśnień oskarżonegoM. C. (1)nie wpływały zresztą, zdaniem Sądu, okoliczności związane ze sposobem, w jaki oskarżony ostatecznie dotarł doO., z kim podróżował, gdzie zatrzymał się dokładnie wK., a następnie wO.. Nie bez znaczenia był bowiem w tym kontekście chociażby fakt, iż miałM. C. (1)pił wówczas podczas spotkania zB. D. (1)alkohol, co mogło zaburzyć w jego relacjach pewną chronologię zdarzeń. Nie mniej jednak akurat te okoliczności miały drugorzędne znaczenie.M. C. (1)nie miał natomiast wątpliwości, iż to właśnieB. D. (1), którego rozpoznał następnie w trakcie okazania wizerunku, jako pierwszy nawiązał z nim kontakt w tej sprawie i zaproponował mu udział w przestępczym procederze w zamian za obiecane korzyści majątkowe.P.się przy tym właśnie imieniemB.. I nie miałM. C. (1)wówczas żadnych wątpliwości, iżB. D. (1)doskonale zdawał sobie sprawę z tego, iż werbuje ich do nielegalnego procederu mającego charakter wyłudzenia mienia. OsobęB. D. (1)na okazaniu jego wizerunku rozpoznał też w toku śledztwa oskarżonyD. C., opisując w tożsamy sposób rolęB. D. (1), jak również swoją rolę w tym zdarzeniu.
W świetle wyjaśnień oskarżonychM. C. (1)iD. C.złożonych pierwotne w toku postępowania przygotowawczego całkowicie niewiarygodnie brzmiały lakoniczne wyjaśnieniaB. D. (1), który nie przyznawał się do popełnienia czynu m.in. polegającego na pomocnictwie w doprowadzeniu przezD. C.,M. C. (1)i nieustalonej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem dostawców kukurydzy, czy też podżegania w tym zakresie w zakresie namawiania do tego pozostałych oskarżonych.
Zauważyć należy w tym miejscu ponownie, iż zarównoD. C., jak iM. C. (1), w swoich wyjaśnieniach składanych pierwotnie w toku postępowania przygotowawczego, bez cienia wątpliwości wskazywali właśnie naB. D. (1)jako osobę, która nawiązała z nimi kontakt i nakłaniała ich do popełnienia przestępstw, obiecując za to korzyści materialne. Obaj rozpoznaliB. D. (1)na tablicach poglądowych, wskazując go jako na mężczyznę, który posługiwał się imieniemB.,B.. Co znamienne równieżŁ. O., również używał w odniesieniu doB. D. (1)imienia w formie(...). Co więcejD. C.rozpoznałB. D. (1), właśnie jako tą osobę, która groziła mu w zakładzie karnym wP., i kazała mu wycofywać dotychczasowe zeznania, bo może mu się stać krzywda wJ., co oskarżony ten odebrał jako jawną groźbę. I była to osoba wcześniej okazywana mu na zdjęciach, a także ta, która go do tego procederu zwerbowała. I oceny tych wyjaśnień nie zmieniał fakt, iżM. C. (1)używał również w stosunku do werbującej go osoby imienia(...)
Nie sposób było przy tym, w świetle wyjaśnień tych oskarżonych, przyjąć, iżB. D. (1)nie wiedział w jakim celu wysyła mężczyzn doO..M. C. (1)iD. C.zgodnie twierdzili, iż w momencie pierwszych rozmów zB. D. (1), kiedy proponował on im, czy chcą trochę zarobić, czuli oni, iż nie chodzi o legalne przedsięwzięcie. Podczas pobytu wK.,B. D. (1)powiedział nawet wprostM. C. (1), na czym będzie polegała jego rola,M. C. (1)wyjaśnił. „…mówił, że będę musiał znaleźć rolników, którzy sprzedadzą mi kukurydzę. (…)B.wiedział, że to ma być przekręt.”. Same zresztą okoliczności werbowaniaM. C. (1), osoby wówczas bezdomnej, czy też upośledzonego w stopniu lekkimD. C., który dopiero co wyszedł z zakładu karnego i również stał się bezdomny, wskazywały w sposób oczywisty, iż osoba werbująca, a zatemB. D. (1)musiał wiedzieć, jakiego rodzaju działania podejmować będą ci oskarżeni. Tym bardziej, iż osobom tym pokrywano koszty dojazdu, zamieszkania.
Co równie istotne zauważyć należy, iż z momentem zatrzymaniaB. D. (1)w związku z ta sprawą, i po kierowaniu tych gróźb w kierunkuD. C., z czasem zaczęły się zmieniać relacje oskarżonychM. C. (1)iD. C., którzy jak wskazywały poszczególne wyjaśnienia, chociażbyD. C., pomimo tymczasowego aresztowania miał kontakt zB. D. (1).. To budziło poważne wątpliwości i w konsekwencji nakazywało późniejsze wyjaśnieniaM. C. (1)iD. C., w tym z postępowania sądowego ocenić już jako nielogiczne i nie znajdujące oparcia zarówno w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, jak i w zasadach doświadczenia życiowego. Oskarżeni ci w dodatku nie potrafili w żaden logiczny i spójny sposób wytłumaczyć tak diametralnej zmiany swoich zeznań akurat w części dotyczącej udziału w tymB. D. (1). Te ich tłumaczenia miały wręcz naiwny charakter.M. C. (1)nie wytłumaczył w szczególności, dlaczego nagle działania znanego muB.ograniczył jedynie do wspólnego picia i spotkania wK.. Znamienne było przy tym, iżM. C. (1)jeszcze w kwietniu 2019 roku dotychczasowe swoje wyjaśnienia konsekwentnie podtrzymywał, zmieniając je dopiero po zatrzymaniuB. D. (1), przebywającego następnie w tej samej jednostce karnej. Co równie znamienneM. C. (1)zmienił swoje wyjaśnienia jedynie co do osobyB. D. (1)i to w tym samym momencie, gdyD. C.zgłosił groźby ze stronyB. D. (1).
Tym samym Sąd uznał za całkowicie niewiarygodne późniejsze wyjaśnienia oskarżonegoD. C., w których zapewniał, iż w Zakładzie Karnym wP.nie doszło w rzeczywistości do żadnych gróźb czy innych nacisków ze strony oskarżonegoB. D. (1), które mogłyby wpłynąć na jego wyjaśnienia, zaś na komendzie był bity i wykorzystano jego upośledzenie umysłowe. Opisywane zresztą na rozprawie przez oskarżonegoD. C.okoliczności jego spotkań zB. D. (1)w zakładzie karnym wP.raziły wręcz infantylnością, co tylko pogłębiało przekonanie, iż oskarżony ten po prostu bał sięB. D. (1)i w jego obecności nie chciał wyjaśniać na jego niekorzyść. Zauważyć należy, iż raz oskarżony ten utrzymywał, iż nie wie, czy do rozmowy zB. D. (1)w ogóle doszło w zakładzie karnym, aby w innym miejscu utrzymywać, słowa takie o wycofaniu zeznań kierował on pod jego adresem, ale nie było to w charakterze gróźb. W końcu zaś wskazał, iż groźby były, ale kierował je zupełnie ktoś inny, a nieB. D. (1), a po spacerniaku chodził podobny do oskarżonego łysy i musiał się pomylić. Tymczasem jeszcze podczas śledztwaD. C.wskazywał, iż to właśnieB. D. (1)do niego podszedł i kazał mu, grożąc, wycofać zeznania. Rodziło się pytanie, czy, gdyby rzeczywiścieB. D. (1)nie brał w tym procederze udziału, to czy miałby interes w tym, aby grozićD. C.. Z drugiej stronyD. C.w ostatnich swoich wyjaśnieniach ze śledztwa utrzymywał, iż był bity, ale pytany, do czego był zmuszany, odpowiedział, iż do powiedzenia, jak było. Co więcej wskazałD. C., iż wcale nie kazano mu obciążaćB. D. (1). Rodziło się zatem pytanie, dlaczego zatem akuratB. D. (1), którego rzekomo sam wymyślił tak konsekwentnie na początku miałD. C.pomawiać.
W ocenie Sądu, wreszcie zasady doświadczenia życiowego nie pozwalały na przyjęcie wersji zdarzeń przedstawionej przez oskarżonych w końcowej fazie postepowania oraz ich zapewnień, iż zmiana podtrzymywanych konsekwentnie przez większą część trwania postępowania wyjaśnień, i to tylko właściwie w zakresie twierdzeń dotyczących udziałuB. D. (1)w przestępczym procederze, dokonała się jednocześnie u obu oskarżonych bez żadnych nacisków wywołanych przez oskarżonegoB. D.. Oskarżeni nie potrafili przy tym właściwie podać jakichkolwiek racjonalnych i spójnych powodów zmiany swoich wyjaśnień.
M. C. (1)nie potrafił też wyjaśnić wiarygodnie, dlaczego akurat pomówić miałB. D. (1), wskazując, iż nie wie dlaczego tak zrobił i uczynił to akurat w stosunku doB. D. (1). Nie można było bowiem poważnie traktować jego zapewnień, iż nieświadomie pomówiłB. D. (1). Tym bardziej, iż mieli być znajomymi, a ostatni raz jak się widzieli to wspólnie pili alkohol. Zwrócić należy przy tym uwagę, iżM. C. (1)na żadnym etapie postępowania nie utrzymywał, iż był w jakikolwiek sposób zmuszany do pomówieniaB. D. (1), czy w ten sposób uniknie surowej kary.
Sąd podobnie ocenił też wyjaśnieniaD. C.z postępowania sądowego, w których wskazał on, iż tak naprawdę nie wiedział o oszustwie, a dowiedział się o nim dopiero na Policji. Przeczyły temu nie tylko uprzednie wyjaśnieniaD. C., ale również wyjaśnieniaM. C. (1)oraz zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, mając na uwadze wszelkie okoliczności, jakie towarzyszy temu zdarzeniu.
Wskazać wreszcie należy przy tym, iż wprawdzie nie była to decydująca okoliczność, gdyż rozpoznanie to nie było 100 %, ale również pracownikhotelu (...)zO., pytany, kto towarzyszył wówczasM. C. (3)wskazał, iż najprawdopodobniej była to właśnie osoba wskazana na fotografii nr 3. Tymczasem pod nr 3 pokazywanej świadkowi tablicy poglądowej znajdował się właśnie wizerunekB. D. (1).
W odniesieniu z kolei do czynu opisanego w pkt II wyroku, tj. dokonania oszustwa na szkodęfirmy (...)wW.Sąd uznał za w pełni wiarygodne zeznania świadkówD. K.iK. K.. W ocenie Sądu, były one spójne, logiczne i znajdowały potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, w szczególności w treścifaktury VAT nr (...), jak również w protokole przeszukania i zatrzymania rzeczy. Świadkowie ci zgodnie opisywali okoliczności związane z zakupem przezB. D. (1)nasion pszenicy, danych przez niego podawanych w trakcie zawierania transakcji, wreszcie odbioru towaru oraz tym, iż osoba odbierająca ten towar posługiwała się dowodem tożsamości na daneB. D. (1).. Te zaś zeznania, w konfrontacji z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, pozwoliły na kategoryczne ustalenia w tym zakresie i uznanie, iż faktycznie toB. D. (1)zamówił współce (...)wskazany towar, a następnie za niego nie zapłacił. I w tym zakresie Sąd nie dał wiary krótkim wyjaśnieniom oskarżonego, iż nie przyznaje się on do popełnienia zarzucanego mu czynu. W tym miejscu wskazać należy, iż osoba kontaktująca się początkowo zD. K.zfirmy (...)nie tylko przedstawiła się jakoB. D. (1), ale przy odbiorze faktury i towaru wylegitymowała się dowodem osobistym na swoje dane. Tymczasem w toku postępowania oskarżony na żadnym etapie postępowania nie wskazywał, nie tylko, aby nie zaciągał takiego zobowiązania, ale, aby zgubił swój dowód osobisty, czy też ktokolwiek inny nim się posługiwał.
Niezależnie od tego, co było w niniejszej sprawie niezwykle istotne, w mieszkaniu wK., w którym miał przebywać w tamtym okresie razem zŁ. O., a który to świadek kategorycznie to przyznał, takżeB. D. (1), funkcjonariusze Policji zatrzymali m.in. właśnie przedmiotową fakturę VAT wystawioną przezspółkę (...)na rzeczGospodarstwa Rolnego (...). W konfrontacji z zeznaniamiŁ. O., który potwierdził, iż w dniu 17 października 2018 roku skontaktował się z nim znanym muB. D. (1), po czym przyjechał doB. D. (1)właśnie do mieszkania wK., okoliczność znalezienia w tym mieszkaniu przedmiotowej faktury pozwalała na kategoryczne uznanie, iż to rzeczywiścieB. D. (1)zamówił nasiona współce (...)i to on je odebrał. W innym bowiem wypadku nie znaleziono by bowiem faktury VAT w mieszkaniu akurat zajmowanym właśnie przezB. D. (1).
I nie można było dać wiary sugestiomB. D. (1), iż nie miał on zamiaru oszukaniaspółki (...), a brak zapłaty mógł wynikać z innych okoliczności. W pierwszym rzędzie wskazać należy, iżB. D. (1)na takie inne powody braku zapłaty za nabyte nasiona w toku całego postępowania nie wskazywał. Z drugiej strony obiektywne okoliczności pozwalały przyjmować, iż od samego początku nie miał on zamiaru za ten towar płacić, a jego wyjaśnienia, w których do takiego oszustwa się nie przyznawał na polegały na prawdzie. Zwrócić należy w pierwszym rzędzie uwagę na to, iż oskarżony po dokonaniu zakupu tychże nasion nie odezwał się już w ogóle dospółki (...)w sprawie zapłaty za zakupiony towar. Nie dzwonił, nie pojawił się też w tej firmie, unikając kontaktów w jakiejkolwiek formie. Nie informował w ogóle kontrahenta o powodach braku spłaty. Swoje działania odnośnie zakupu nasion ograniczył nadto do jednego tylko zamówienia, które od razu było zamówieniem z odroczonym terminem zapłaty. Co więcej, jak wynikało z dołączonego wezwania do zapłaty kierowanego do niego przez pełnomocnikaspółki (...), podał on błędny adres prowadzonej przez siebie działalności, a taki adres we wskazanych miejscowościach po prostu nie istniał. To również nakazywało uznać, iż prawdziwą intencją oskarżonego było właśnie pobranie towaru z odroczonym terminem płatności i brak zapłaty za niego. Tym bardziej, iż taki sam modus operandi widać było przy innym czynie zarzucanymB. D. (1)z tego okresu, polegającego na wyłudzeniu towaru whurtowni (...), czy też oszustwie pozostałych oskarżonych, którzy przecież zostali do tego niejako zwerbowani przez właśnieB. D. (1).
Tym samym Sąd uznał, iż w tym zakresie wyjaśnieniaB. D. (1), w których nie przyznawał się również do popełnienia tego czynu były niewiarygodne.
Odnośnie z kolei czynu opisanego w pkt III wyroku, tj. usiłowania dokonania oszustwa na szkodęHurtowni (...)Sąd uznał za w pełni wiarygodne relacje świadkaŁ. O.złożone przez niego w charakterze podejrzanego w odrębnym postępowaniu. W sposób wyczerpujący opisał on okoliczności popełnienia czynu, wskazując, iż osobą która skontaktowała się z nim w tej sprawie i wydawała instrukcje co do dalszego działania byłB. D. (1). Była to osoba mu znana, gdyż, jak wskazałŁ. O., pochodzili oni z jednej miejscowości. WyjaśnieniaŁ. O.były ze sobą spójne, logiczne i znajdowały odzwierciedlenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym, zwłaszcza w kopii kalkowejfaktury nr (...).2018 wystawionej przezHurtownię (...)oraz zeznaniach świadkaT. H. (2)iI. L..Ł. O.logicznie w szczególności opisał okoliczności związane ze wspólnym planowaniem zakupu wałków z materiałami tapicerskimi, swoją rolę w tym procederze oraz rolę w nimB. D. (1), a także opisał schemat ich działania. Podkreślał przy tym konsekwentnie, iż od samego początku mieli oni zamiar wyłudzić ten towar, a pierwszy zakup za gotówkę miał jedynie wzbudzić u przedstawicielifirmy (...)zaufanie, które pozwoliłoby w dalszej kolejności na otrzymanie towaru z odroczonym terminem płatności. Czego zresztą próby, co potwierdził równieżT. H. (1), podjęli. Nie udało się to jednak, gdyż obaj nie mieli nawet firmowej pieczątki firmy, pod którą, na co wskazałŁ. O., po prostu mieli się podszywać, a która, jak wskazałT. H. (1)nawet nie istniała, o czym się dowiedzieli weryfikując ją w ewidencji działalności gospodarczej. Co istotne, liczne dokumenty znalezione w mieszkaniu wK., w którym przebywałŁ. O.w tamtym zakresie, wskazywały dobitnie, iż w mieszkaniu tym przebywał również właśnieB. D. (1). Potwierdzało to zatem słowaŁ. O., który wskazywał, iż to właśnieB. D. (1)zaprosił go do tego mieszkania i zaproponował nielegalny interes.Ł. O.opisał przy tym dokładnie jak to oszustwo miało wyglądać. Te wyjaśnienia oskarżonego były tym bardziej wiarygodne, jeżeli wzięło się pod uwagę, iż podobnieB. D. (1)działał chociażby w stosunku dospółki (...). Z tą jednak różnicą, iż spółka ta, jak przyznał świadekD. K., od razu sprzedała mu i wydała towar z odroczonym terminem płatności, co skutkowało brakiem zapłaty od razu za pierwszą partię towaru.Ł. O.przyznał przy tym, iż od samego początku wiedział, jaki jest zamiarB. D. (1), który nie chciał wcale handlować materiałami tapicerskimi, lecz jedynie wyłudzić towar. Fakt zresztą podszywania się pod nie istniejącą firmę zS.dobitnie zresztą wskazywało, jaka była intencja obu sprawców.
Taki przebieg zdarzenia potwierdził przy tym w całości świadekT. H. (1), jak i świadekI. L.. Sąd uznał przy tym te zeznania za spójne, logiczne, wzajemnie się uzupełniające oraz znajdujące potwierdzenie w pozostałych dowodach zebranych w sprawie, w tym kopii kalkowejfaktury nr (...).2018 wystawionej przezHurtownię (...), a także materiałach znalezionych podczas przeszukania mieszkania wK., które świadczyły, iż faktycznie w tym mieszkaniu przebywałB. D. (1), o którym mówiłŁ. O..T. H. (1)potwierdził przy tym, iż weryfikował firmę, w imieniu której działać miałŁ. O.i wynikało z niej, iż taka firma nie istnieje, co tylko utwierdziło go w przekonaniu, iż doszło do usiłowania oszustwa i to stało się powodem powiadomienia policji.
Odnośnie pozostałego w sprawie materiału dowodowego, Sąd dał wiarę także dowodom z dokumentów, w szczególności w postaci protokołów przeszukania, zatrzymania rzeczy, dokumentom w postaci faktur, danych osobopoznawczych, danych o karalności, odpisów wyroków skazujących, nie znajdując racjonalnych podstaw do ich zakwestionowania, tym bardziej, iż znajdowały one oparcie również w innych dowodach, w tym w dowodach w postaci zeznań świadków.
Sąd za wiarygodne uznał również dowód w postaci opinii psychiatryczno – sądowej dotyczącej oskarżonegoD. C., która została sporządzona w sposób rzetelny i wyczerpujący, a wnioski w niej zawarte były jasne i logiczne.
Sąd nie znalazł przy tym podstaw, aby za uzasadniony uznać wniosek o wydanie opinii sądowo – psychiatrycznej przez inny zespół biegłych, czy też nawet opinii uzupełniającej. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, iż biegli dysponowali obszerną dokumentacją lekarską, znajdującą się w aktach sprawy, w tym z dokumentacją załączoną przezZespół Szkół nr (...)wJ., z której wynikać miało upośledzenie umysłoweD. C., w tym w stopniu umiarkowanym. Co więcej biegli wydający w dniu 27 marca 2019 roku opinię, w sposób wyczerpujący się do tej dokumentacji odnieśli, wskazując, jaki wpływ na wnioski wypływającej z tejże opinii miało to upośledzenie umysłowe, które sami zdiagnozowali natomiast jako lekkie. Odnieśli się przy tym w sposób wyczerpujący i logiczny do wcześniejszych diagnoz, w tym stwierdzającej u oskarżonego upośledzenie w stopniu umiarkowanym i zauważalną poprawę w zakresie zdolności logicznej organizacji materiału i syntezy słownej. W ocenie Sądu opinia ta była jasna i pełna, a w związku z tym brak było w świetle treściart. 201 k.p.k.podstaw do powołania innej opinii w tym zakresie.
Sąd pominął z kolei pozostałe dowody, uznając, iż nie miały one istotniejszego znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy.
*****
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego i poczynionych na jego podstawie ustaleń faktycznych, popełnienie przezB. D. (1)orazD. C., jak iM. C. (1)zarzucanych im czynów nie budziło żadnych wątpliwości.
Sąd uznał jednak w pierwszej kolejności w przypadkuB. D. (1), iż w odniesieniu do czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, oskarżony działał nie tylko w zamiarze ułatwienia popełnienia przezM. C. (1),D. C.oraz nieustalonego mężczyzny przestępstwa zart. 286 § 1 k.k., ale również chcąc, aby te osoby to przestępstwo popełniły nakłaniałM. C. (1)iD. C.do tego, przyjmując, iż dopuścił się występku nie tylko w formie zjawiskowej pomocnictwa do czynu zabronionego zart. 286 § 1 k.k., ale również w formie podżegania do tego przestępstwa. Tym samym Sąd przyjął, iż w tym wypadku oskarżony ten popełnił czyn zart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zaart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
W niniejszej sprawie niewątpliwy był fakt, iż oskarżony swoim działaniem dążył do ułatwienia popełnienia przestępstwa oszustwa przezM. C. (1),D. C.oraz nieustalonego mężczyzny nazywanego przez oskarżonych „szefem”.
Jednocześnie jednak, werbując pozostałych oskarżonych i namawiając ich do popełnienia oszustwa w zamian za określony zarobek niewątpliwie podżegał ich również do popełnienia czynu zart. 286 § 1 k.k., kontaktując się najpierw kolejno zM. C. (1), a następnie zD. C.w celu zaproponowania im udziału w przestępstwie i ich do tego namawiając. Pozostali oskarżeni podkreślali przy tym w śledztwie, iż od samego początku wiedzieli, że będą brać udział w nielegalnym procederze. Wiedział też o tym z całą pewnościąB. D. (1).B. D. (1)zorganizował też dla oskarżonegoD. C.dojazd do miejsca, skąd miało zostać dokonane przestępstwo, tj.O., wręczając mu bilety na bus i pociąg. Z oskarżonymM. C. (1)spotkał się z kolei najpierw wK., gdzie mężczyźni spożywali wspólnie alkohol, a następnie wyjaśnił mu na czym będzie polegała działalność oskarżonegoM. C. (1)już wO.. Po dotarciu doO., oskarżonyB. D. (1)wskazał zaśM. C. (1)mieszkanie, które ten miał wynająć, udał się z nim na miejsce i przekazał mu środki pieniężne potrzebne do wynajęcia lokalu mieszkalnego, wiedząc, iż z tego miejsca będzie on kontaktował się z rolnikami chcącymi sprzedać kukurydzę, która miała stać się przedmiotem wyłudzenia. Bezsprzecznie zatem te wszystkie działania miały charakter ułatwiania sprawcom popełnienie przestępstwa oszustwa. Zgodnie bowiem zart. 18 § 3 k.k.odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; Niewątpliwe zaś informowanie obu pozostałych oskarżonych, iż za to uzyskają konkretny zarobek w drodze popełnionego oszustwa było elementem nakłaniania ich do popełnienia tego przestępstwa. Zresztą zauważyć należy, iż już sam oskarżyciel publiczny w stawianymB. D. (1)zarzucie użył sformułowania „namawiał”, które przecież nie jest niczym innym jak właśnie nakłanianiem do popełnienia czynu zabronionego.
W ocenie Sądu nie ulegało przy tym wątpliwości, iżB. D. (1)doskonale zdawał sobie sprawę z tego, iż niejako werbując tych mężczyzn, zapewnia nieustalonemu mężczyźnie o pseudonimie „szef” niezbędną pomoc osób, które miały z nim współdziałać w popełnianiu przestępstw związanych z oszustwami na szkodę rolników sprzedających kukurydzę suchą. Wiedział zatem doskonaleB. D. (1), do jakich działań oskarżonychD. C.iM. C. (1)werbuje i chciał, aby to zrobili. Musiał też zdawać sobie sprawę z rozmiarów tego oszustwa, mając wiedzę o środkach zainwestowanych, aby pozostali oskarżeni przyjechali doO.i wynajęli tam mieszkanie.
W ocenie Sądu,B. D. (1)dopuścił się zatem w tym przypadku występku podżegania i pomocnictwa do popełnienia czynu zabronionego uregulowanego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
Nie ulegało przy tym wątpliwości, iż oskarżonyB. D. (1)działał tutaj z zamiarem bezpośrednim, mając pełną świadomość do czego nakłania pozostałych oskarżonych i popełnienie, jakiego czynu im ułatwia i chciał tego zrobić.
Wiedział przy tym, na czym czyn pozostałych oskarżonych i trzeciej osoby będzie polegać i że będzie do czyn opisany w treściart. 286 § 1 k.k.polegający na wyłudzeniu kukurydzy.
Niewątpliwie zaś czynu stypizowanego w treściart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w formie współsprawstwa dopuścili sięM. C. (1)orazD. C.. Sąd w tym wypadku przyjął przy tym, iż działali oni z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, co nakazywało przyjęcie działania w warunkach czynu ciągłego w odniesieniu do wszystkich trzech pokrzywdzonych.
Zgodnie z treścią przepisuart. 286 § 1 k.k.penalizowane są czyny polegające na wprowadzeniu w błąd drugiej osoby celem doprowadzenia jej do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Sprawca musi przy tym działać w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Występek zart. 286 § 1 k.k.może być popełniony tylko z zamiarem bezpośrednim kierunkowym, który obejmuje zarówno sposób działania - wprowadzenie w błąd - jak i cel działania - uzyskanie korzyści majątkowej. W chwili podejmowania działania sprawca musi mieć zatem świadomość, że w wyniku wprowadzenia w błąd drugiej osoby może osiągnąć korzyść majątkową. Do znamion przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.należy też skutek, którym jest dokonanie niekorzystnego rozporządzenia mieniem; nie jest natomiast konieczne by sprawca osiągnął korzyść majątkową, albowiem byt przestępstwa kończy się z chwilą dokonania niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
I z taką sytuacją mieliśmy do czynienia w przypadku obu wskazanych oskarżonych. W tym wypadku niewątpliwie oskarżeni wprowadzali w błąd poszczególnych pokrzywdzonych, co do zamiaru zrealizowania zobowiązania polegającego na zapłacie za dostarczoną kukurydzę, podszywając się przy tym pod firmę, która rzeczywiście działała na takim rynku skupu kukurydzy. To w sposób dobitny wskazywało na prawdziwe intencje sprawców, których zresztąM. C. (1)iD. C., wyjaśniając w toku śledztwa, nie ukrywali. Same zresztą okoliczności czynu na taki zamiar wprost wskazywały. Niewątpliwie też brak zapłaty za wydany towar byłby tutaj niekorzystnym rozporządzeniem mieniem, któremu jednak ostatecznie zapobiegnięto, przez co mieliśmy tutaj do czynienia z usiłowanie popełnienia czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.
Nie ulegało też wątpliwości, iż obaj oskarżeni działali tutaj z zamiarem bezpośrednim, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc właśnie w ten sposób doprowadzić pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Sąd przyjął jednocześnie, iż oskarżonyM. C. (1)iD. C.działali w tym wypadku wspólnie i w porozumieniu, w tym z inną osobą. Z ustaleń faktycznych i zachowania się oskarżonych oraz trzeciego mężczyzny o pseudonimie „szef” wynikało bez wątpienia, iż w przedmiotowej sprawie istniało między nimi porozumienie, które celem było oszustwa na szkodę rolników hodujących kukurydzę. Wszyscy też działali ze sobą wspólnie, wykonując poszczególne czynności w ramach powziętego planu.M. C. (1)założył konto internetowe, dzwonił do hodowców kukurydzy, proponując zakup kukurydzy z odroczonym terminem płatności, organizował transport, zaśD. C.dzwonił do firm, które mogłyby nabyć od nich wyłudzoną kukurydzę. Założył też konto, które miało służyć na przyjmowaniu przelewów za tą kukurydzę. Wszystko to zaś kontrolował, nadzorował trzeci, nieustalony mężczyzna.
W tym miejscu podkreślić należy, iż nie miało znaczenia dla przypisania oskarżonym oszustwa, kto i jakie konkretne czynności wykonywał. Istotą bowiem współsprawstwa jest to, iż wszyscy współsprawcy działanie jednego ze współsprawców obejmowali swym zamiarem, w ramach ustalonego planu bądź porozumienia konkludentnego w trakcie przestępstwa i akceptowali je, uznawali zatem za wspólne. W świetle bowiem orzecznictwa dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała, niejako własnoręcznie znamię czynu zabronionego, zwane w teorii prawa czynnością czasownikową, lecz wystarczy, że osoba taka – dążąc do realizacji wspólnie zamierzonego czynu – działa w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając co najmniej bezpośredniemu sprawcy wykonanie wspólnie zamierzonego czynu (wyrok SN z 19.06.1976 r., I KR 120/78, OSNKW 1978/10/110). I tak było w niniejszej sprawie zarówno co do osobyM. C. (1), jak iD. C.. Po otrzymaniu propozycji wzięcia udziału w przestępczym procederze obaj udali się zJ.doO., gdzie rozpoczęli wykonywanie czynności zleconych przez nieznanego mężczyznę, którego nazywali(...). Nie ulegało też wątpliwości, iżD. C.iM. C. (1)wiedzieli dlaczego udają się doO.i pojawili się tam z zamiarem dokonywania przestępstwa oszustwa, za które obiecano im korzyści finansowe. Wzajemnie też swoje poszczególne działania akceptowali. Wiedzieli też, iż ich działania są częścią szerszego planu polegającego na doprowadzaniu różnych podmiotów do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kukurydzy suchej. Co więcej okoliczności sprawy wskazywały na to, iż w przypadku braku zatrzymania oskarżonych przez Policję, kontynuowaliby oni zapewne swoją przestępczą działalność pozostając w wynajmowanym mieszkaniu wO..
W ocenie Sądu oskarżeniD. C.iM. C. (1)wyczerpali zatem swoim zachowaniem znamiona czynu zabronionego zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.w zw. zart. 12 § 1 k.k.Usiłowali oni bowiem z góry powziętym zamiarem, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą, doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kukurydzy suchej o łącznej wartości 581.400 złotych. W tym celu każdorazowo wprowadzali oni w błąd zbywców, że reprezentująfirmę (...) S.A.z/s wU., a także co do zamiaru zapłaty za towar, oferowali nabycie przez siebie towaru po określonych cenach i w określonej ilości z odroczonym 14-dniowym terminem płatności oferującG. M.nabycie kukurydzy suchej w ilości 500 ton po cenie 760 złotych za tonę netto o wartości łącznej 340.000 zł,S. G.kukurydzy suchej w ilości 280 ton po cenie 720 złotych za tonę o wartości łącznej 190.400 złotych orazR. S. (1)kukurydzy suchej w ilości 75 ton po cenie 680 złotych za tonę o wartości łącznej 51.000 złotych, po czym drogą elektroniczną przesyłali wskazanym pokrzywdzonym projekty umów sprzedaży kukurydzy, które pokrzywdzeni podpisywali, a następnie oskarżeni podejmowali próby mające na celu odebranie od nabywcy tego towaru za pośrednictwem wynajętych firm transportowych, lecz celu nie osiągnęli z uwagi na zachowanie pokrzywdzonych, którzy, nie wydając towaru zawiadomili funkcjonariuszy Policji.
Nadto mieliśmy niewątpliwie, zgodnie zart. 115 § 5 k.k.do czynienia z mieniem znacznej wartości jest mienie, którego wartość w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza 200.000 zł. Oskarżeni usiłowali dokonać oszustwa odnośnie mienia, którego wartość łącznie wynosiła 581.400 złotych. W związku z tym oskarżeni dopuścili się usiłowania popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w związku zart. 294 § 1 k.k.czyli odnośnie mienia znacznej wartości.
Sąd uznał przy tym, iż wszyscy trzej oskarżeni działali w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanymi:
-D. C.wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 1 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 83/11 za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 k.k.na karę 2 lat pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 24 lipca 2012 roku, sygn. akt II K 578/11 za czyn zart. 279 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.na karę 1 roku pozbawienia wolności, które odbył w ramach kary łącznej 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 29 stycznia 2013 roku, sygn. akt II K 910/12 w okresie od dnia 16 marca 2011 roku do dnia 17 maja 2011 roku, od dnia 29 września 2013 roku do dnia 14 września 2015 roku i od 21 grudnia 2016 roku do dnia 2 lipca 2017 roku,
-M. C. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 19 stycznia 2009 roku, sygn.. akt II K 532/08 m.in. za czyn zart. 288 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 14 grudnia 2009 roku, w sprawie o sygn. akt II K 728/07 za czyn zart. 278 § 1 i 5 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary odbywał w ramach kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 10 stycznia 2011 roku, w sprawie o sygn. akt II K 468/10 w okresie od 2 czerwca 2013 roku do dnia 11 grudnia 2013 roku,
- iB. D. (1)wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 17 lutego 2011 roku, sygn. akt II K 2136/10 za czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu – Zdroju z dnia 12 marca 2013 roku, sygn. akt II K 1430/12 w okresie od dnia 17 lutego 2016 roku do dnia 15 czerwca 2017 roku.
Nie ulegało bowiem wątpliwości, iż czynów tych dokonali w okresie od października 2019 roku do 19 listopada 2018 roku, a więc przed upływem wskazanych w przepisieart. 64 § 1 k.k.5 lat, od odbycia kar pozbawienia wolności przez okres przekraczający 6 miesięcy za przestępstwo podobne. Przestępstwa za które odbywali karę pozbawienia wolności oskarżeni stanowią bowiem, przestępstwa podobne do tych zarzucanych w tym postępowaniu (przestępstwa przeciwko mieniu).
Odnośnie z kolei czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, Sąd uznał, iż oskarżonyB. D. (1)bez wątpienia w dniu 29 września 2018 roku doprowadziłFirmę (...).M.,S. M.,J. S.Sp. j. z/s wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 6.475 złotych w ten sposób, że zamówił z odroczonym terminem płatności za ww. kwotę 3.500 kilogramów pszenicy ozimej, a następnie odebrał ją wprowadzając w błąd przedstawiciela pokrzywdzonej co do zamiaru wywiązania się z umowy sprzedaży i nie zapłacił za pobrany towar. Czynem tym wyczerpywał on znamiona czynu zabronionego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k..
W przedmiotowej sprawie nie ulegało wątpliwości, w świetle wcześniejszych rozważań na temat czynu zabronionego zart. 286 § 1 k.k., iżB. D. (1)wypełnił wszystkie znamiona tego przestępstwa. Jak wskazywał kategorycznie zebrany w sprawie materiał dowodowy, zamawiając podczas rozmowy telefonicznej z przedstawicielemFirmy (...).M.,S. M.,J. S.Sp. j. z/s w(...).500 kilogramów pszenicy ozimej, od początkuB. D. (1)zakładał, iż nie dokona płatności za pobrany towar warty 6.475 złotych, wprowadzając w błąd co do chęci uregulowania płatności. W tym celuB. D. (1)przedmiotowego zakupu dokonał z odroczonym terminem płatności. W ten sposób wprowadził w błąd przedstawicielafirmy (...), iż przedsiębiorstwo otrzyma stosowną zapłatę za sprzedawany towar w terminie.B. D. (1)odebrał zamówiony towar, a wystawiona mu faktura miała zostać opłacona w ciągu 14 dni, do czego jednak nie doszło. W związku z powyższymfirma (...), wprowadzona w błąd przezB. D. (1), została doprowadzona do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w postaci 3.500 kilogramów pszenicy ozimej o wskazywanej powyżej wartości. Okoliczności opisywane już we wcześniejszych rozważaniach wskazywały przy tym kategorycznie, iż oskarżony działał tutaj niewątpliwie z zamiarem bezpośrednim, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, chcąc doprowadzić wskazaną spółkę do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, od początku nie mając zamiaru uregulowania należności. Nie było to zatem działanie, które polegać miało na niewywiązaniu się z zaciągniętego zobowiązania z innych przyczyn niż chęć wyłudzenia towaru. Świadczył o tym nie tylko brak zapłaty, ale również brak jakiegokolwiek kontaktu ze sprzedawcą z jego strony po otrzymaniu towaru, a także błędne dane adresowe podane w zamówieniu.
Sąd uznał przy tym, iż czynu z dnia 29 września 2018 roku oskarżony dopuścił się również w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym m.in. wyrokiem Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 17 lutego 2011 roku, sygn. akt II K 2136/10 za czyny zart. 13 § 1 k.k.w zw. zaart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w ramach kary łącznej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Jastrzębiu Zdroju z dnia 12 marca 2013 roku, sygn. akt II K 1430/12 w okresie od dnia 17 lutego 2016 roku do dnia 15 czerwca 2017 roku.
W przypadku czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku, Sąd stwierdził, iż w dniu 22 października 2018 rokuB. D. (1)wypełnił swoim działaniem znamiona występku zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Usiłował on bowiem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3957,53 złotychHurtownię (...)z siedzibą wB.. Zamówił on bowiem 9 wałków materiałów tapicerskich z odroczonym terminem płatności, z zamiarem odebrania towaru, ale nieuiszczenia za niego zapłaty, co na każdym kroku podkreślałŁ. O., a co wynikało również z zeznańT. H. (1). W ten sposób wprowadzał w błąd przedstawicielaHurtownię (...)co do zamiaru wywiązania się z zobowiązania zapłaty. Czynu tego dopuścił się działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. O., który wykonywał jedynie polecenia oskarżonego.B. D. (1)nie otrzymał jednak zamówionego towaru, z uwagi na działanieT. H. (1)– właścicielafirmy (...), który nie przystąpił do transakcji, nie wydał towaru, a także zawiadomił o całym zdarzeniu Policję. W związku z powyższym, zgodnie zart. 13 § 1 k.k., przypisano jedynie usiłowanie popełnienia czynu zart. 286 § 1 k.k.. W tym zakresie przy tym aktualne były te wszystkie wcześniejsze rozważania dotyczące współsprawstwa. W tym zakresie bowiem niewątpliwieB. D. (1)działanie jednego ze współsprawców,Ł. O., obejmował swoim zamiarem, w ramach ustalonego wcześniej planu i akceptował je w pełni, wręcz nadzorował, uznając je za wspólne. I jeszcze raz należało podkreślić, iż dla przyjęcia współsprawstwa nie jest konieczne, aby każda z osób działających w porozumieniu realizowała, niejako własnoręcznie znamię czynu zabronionego, zwane w teorii prawa czynnością czasownikową, lecz wystarczy, że osoba taka – dążąc do realizacji wspólnie zamierzonego czynu – działa w ramach uzgodnionego podziału ról, ułatwiając co najmniej bezpośredniemu sprawcy wykonanie wspólnie zamierzonego czynu.
W ocenie Sądu nie ulegało zatem wątpliwości, iż swoim działaniemB. D. (1)razem zŁ. O.zmierzali do dokonania przestępstwa oszustwa, a nie powiodło się to tylko z powodu interwencjiT. H. (1), który nie przystąpił do transakcji i nie wydał towaru.
Ponadto Sąd uznał ponownie, iż zarzucanego czynu oskarżony dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa zart. 64 § 1 k.k.
W odniesieniu do czynów opisanych w pkt II i III części wstępnej wyroku, Sąd uznał również, iż oskarżony działał tutaj w warunkach ciągu przestępstw. Warunkiem uznania przestępstw za popełnione w warunkach ciągu przestępstw jest okoliczność, iż dwa lub więcej przestępstw zostało popełnione w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. W przedmiotowej sprawie odnośnie czynów popełnionych przezB. D. (1), opisanych w pkt II i III części wstępnej wyroku, zachodziła taka właśnie sytuacja, ponieważ były to dwa przestępstwa, które zostały dokonane w krótkim odstępie czasu – niecałego miesiąca. Odnośnie żadnego z nich nie zapadł tez jeszcze wyrok. Przesłanka wykorzystania takiej samej sposobności została spełniona w ten sposób, żeB. D. (1)popełnił zarzucane mu czyny w okolicznościach, które charakteryzowały się tymi samymi cechami.(por. Wyrok SA w Gdańsku z dnia 21 stycznia 2016 roku, sygn.. II AKa 434/15)W obu przypadkachB. D. (1)popełnił przestępstwo w ten sposób, iż dokonywał zamówienia danego towaru z odroczonym terminem płatności, a następnie w przypadku czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku towar ten odebrał nie dokonując za niego płatności, a w przypadku czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyroku chciał odebrać, co jednak nie doszło do skutku z uwagi na działanieT. H. (1), który nie przystąpił do transakcji i towaru nie wydał. Nie ulegało też wątpliwości, żeB. D. (1)w obu przypadkach stosował identyczny modus operandi i w ten sposób wykorzystywał tą samą sposobność.
*****
Sąd wymierzył oskarżonymD. C.iB. D. (1)kary jednostkowe bacząc by ich dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonych, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd miał na uwadze przy wymiarze kary za czyn opisany w pkt I części wstępnej wyroku fakt, iż działania oskarżonegoB. D. (1)cechował wysoki stopień społecznej szkodliwości, biorąc w szczególności pod uwagę iż wysokość mienia, co do którego działał on w zamiarze ułatwienia popełnienia czynu zabronionego była niebagatelna. Sąd wymierzył przy tym karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo, mając również na uwadze, iż rolaB. D. (1)nie była tutaj mała. Działał przy tym z pełną premedytacją, szukając wykonawców planu innej osoby, wykorzystując przy tym ich ciężkie położenie, bezdomność. W odniesieniu zaś do pozostałych dwóch czynów również uznać należało, iż stopień ich społecznej szkodliwości był duży. Czyny te godziły w sposób poważny w pewność obrotu gospodarczego i nacechowane były zuchwałością i chęcią prostego zysku kosztem innych osób. Co więcej jak pokazało to postępowanie takie działania oskarżonego było jego sposobem na życie. Działał on właściwie przy użyciu tego samego modus operandi, czyniąc sobie również z tego poważne źródło zarobkowania. Działał przy tym na szkodę różnych osób.
Sąd, kwalifikując przy tym czyny opisane w pkt II i III części wstępnej wyroku, jako popełnione w warunkach ciągu przestępstw, zgodnie zart. 91 § 1 k.k.orzekł jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw.,
Sąd wziął również pod uwagę, iż oskarżonyB. D. (1)był już wcześniej wielokrotnie karany sądownie, a nadto działał w warunkach powrotu do przestępstwa, co nie pozwalało ocenić pozytywnie jego drogi życiowej i uznać, iż popełnione przestępstwa były jedynie incydentalne. Oskarżony dokładnie planował swojego przestępcze działania. Ponadto oskarżonyB. D. (1)w toku postępowania nie wyraził w żaden sposób skruchy.
Należy zwrócić ponadto uwagę na fakt, iż w przypadku czynu opisanego w pkt III części wstępnej wyrokuB. D. (1)pełnił rolę kierowniczą w toku popełnienia przestępstwa. Samodzielnie wybrał on osobę, która miała dokonać przestępstwa zgodnie z jego poleceniami. Świadczy to w sposób dodatkowy o demoralizacji oskarżonego, a także jego wiodącej roli w tych zdarzeniach.
W ocenie Sądu, kary jednostkowe wymierzone za dokonane przestępstwa na zasadach powyżej wymienionych są współmierne zarówno do stopnia społecznej szkodliwości oraz winy, jak i uwzględniają dyrektywy prewencji zarówno indywidualnej jak i ogólnej, związanej z zapobieganiem tego typu przestępstwom, które niewątpliwie wpływają na brak poczucia przez społeczeństwo bezpieczeństwa.
Jednocześnie w kontekście wcześniejszych wywodów Sąd wymierzył oskarżonemuB. D. (1)karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności. Sąd wymierzył oskarżonemu karę łączną w takiej wysokości mając na uwadze utrwalone w tym zakresie orzecznictwo, a także treść przepisuart. 85a k.k., zgodnie z którym orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd miał na uwadze, iż zastosowanie zasady absorpcji, asperacji czy kumulacji przy orzekaniu kary łącznej, uwarunkowane jest przede wszystkim relacjami zachodzącymi pomiędzy prawomocnie osądzonymi czynami, objętymi tymże skazaniem. Relacje te sprowadzają się do określenia, jak bliski związek przedmiotowo – podmiotowy łączy te czyny oraz w jakich odstępach czasu zostały one popełnione. Im bliższe są te relacje, tym bardziej kara łączna powinna być zbliżona do dopuszczalnego minimum, uwarunkowanego wysokością kar orzeczonych za przestępstwa objęte tym wyrokiem (tak: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 9 maja 2001 r., sygn. akt II A Ka 63/01, Prok. i Pr. 2002, nr 7-8, poz. 20). W realiach niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż oskarżony dopuścił się zarzucanych mu przestępstw w stosunkowo krótkim od siebie czasie, godziły one również w tożsame dobra chronione prawem, jednak zachowania oskarżonego nie były ze sobą ściśle powiązane. Godziły też w dobra różnych osób. W związku z tym Sąd zastosował zasadę asperacji przy orzekaniu kary łącznej, uznając, iż w ten sposób spełnione zostaną cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a także idąc w ślad za orzecznictwem uznając, iż zarówno zasada kumulacji jak i absorbcji, jako rozwiązana skrajne, powinny być stosowane w wyjątkowych wypadkach (patrz: wyrok SA w Gdańsku z dnia 18 października 2017 r., sygn. II AKa 310/17).
Sąd oskarżonemuD. C.wymierzył karę za zarzucany mu czyn również bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Sąd miał przy tym na uwadze, że czyny oskarżonego cechował wysoki stopień społecznej szkodliwości, gdyż usiłował on doprowadzić różne osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci kukurydzy suchej o łącznej wartości 581.400 złotych. Należy także zauważyć, iż oskarżony usiłował doprowadzić do niekorzystnego rozporządzenia mieniem 3 podmioty w krótkim odstępie czasu i tylko ich rozsądne działanie spowodowało, że do wydania towaru, a w konsekwencji dokonania przestępstwa ostatecznie nie doszło. W ocenie SąduD. C.dobrze zdawał sobie sprawę z tego, w jakim przedsięwzięciu bierze udział i świadomie zdecydował się na takie działania.
Z drugiej strony Sąd miał na uwadze, iż ostatecznie nie doszło do wyrządzenia pokrzywdzonym szkody. Sąd niewątpliwie miał również na uwadze przy wymiarze kary treść opinii sądowo psychiatryczną odnoszącą się do oskarżonegoD. C.. Biegli nie stwierdzili wprawdzie warunków zart. 31 § 2 k.k., to jednak dalsze stwierdzenia tejże opinii nie mogły być obojętne w aspekcie kary. Biegli stwierdzili bowiem, iż oskarżony ten miał ograniczoną, lecz nie w stopniu znacznym, zdolność do rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Tym samym musiało to wpływać na stopień winy oskarżonego. U tego oskarżonego rozpoznano bowiem upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Biegli stwierdzili wprawdzie, iż oskarżony rozumie, iż zarzucany mu czyn jest czynem karalnym, a jego działania były ukierunkowane na określony cel. Był także w stanie zrozumieć, że działania które podejmował, stanowią przedmiot czynu zabronionego. Niemniej jednak niewątpliwie jego podatność na wpływy, infantylność, niski poziom krytycyzmu wpływały na jego działania. Nie można było również nie zgodzić się ze stanowiskiem, iż w związku z tym jego rola w tym procederze była znacznie ograniczona, zależna od poleceń osób trzecich. Wpływało to zatem łagodzącą na wymiar kary.
Z drugiej strony na niekorzyść oskarżonego przemawiał fakt, iż był on już wcześniej wielokrotnie karany sądownie, także za przestępstwa przeciwko mieniu, a w przedmiotowej sprawie działał ponadto w warunkach powrotu do przestępstwa.
Zgodnie zart. 14 § 1 k.k.Sąd wymierzył oskarżonemuD. C.karę za usiłowanie popełnienia przestępstwa w granicach zagrożenia przewidzianego dla przestępstwa którego usiłował dokonać.
W ocenie Sądu, kara wymierzona za dokonane przestępstwo na zasadach powyżej wymienionych jest współmierna zarówno do stopnia społecznej szkodliwości oraz winy, jak i uwzględnia dyrektywy prewencji zarówno indywidualnej jak i ogólnej, związanej z zapobieganiem tego typu przestępstwom, które niewątpliwie wpływają na brak poczucia przez społeczeństwo bezpieczeństwa.
Sąd na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł również w związku z czynem popełnionym w dniu 29 września 2018 roku wobec oskarżonegoB. D. (1), obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzeczFirmy (...).M.,S. M., J.(...) Spółka Jawnaz siedzibą wW.kwoty 6.475 zł, gdyż do dnia dzisiejszego pokrzywdzony nie otrzymał tej kwoty wynikającej z zawartej transakcji sprzedaży.
Jednocześnie na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczono oskarżonym wyroku na poczet orzeczonych kar okresy rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania i tymczasowego aresztowania), oskarżonemuB. D. (1)na poczet kary pozbawienia wolności okres od 12 marca 2019 roku do dnia 13 września 2019 roku, a oskarżonemuD. C.okres od dnia 20 listopada 2018 roku do dnia 25 lipca 2019 roku.
Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. M., adw.F. M.i adw.J. M.kwoty po 1254,60 złotych (w tym podatek VAT) tytułem nieopłaconej obrony udzielonej z urzędu;
Na podstawie z kolei przepisuart. 624 § 1 k.p.k.orazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolniono oskarżonychB. D. (1)iD. C.w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym odstąpiono od wymierzenia opłaty, kierując się ich sytuacją rodzinną i majątkową oskarżonych oraz faktem orzeczenia długotrwałej kary pozbawienia wolności.
SSO Paweł Pomianowski