Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 410/18
Data wyroku: 2019-04-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Joanna Herman

Sygn. akt II K 410/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 kwietnia 2019r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Joanna Herman
Protokolant p.o. sekr. sąd. Katarzyna Bogusz – Trojanowska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Anny Szelugi - Sklodowskiej
po rozpoznaniu dnia 6 grudnia 2018 roku, 18 lutego, 11 marca, 15 kwietnia 2019 roku sprawy
T. C.,s.M.iE. z domu M.,ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 03 kwietnia 2018 roku wS.naul. (...), woj.(...)- (...), w związku z podjęciem interwencji związanej ze zgłoszeniem awanturowania sięT. C.i w trakcie jej przebiegu znieważył funkcjonariuszy policji - st. post.M. Z.oraz sierż.M. B. (1)wyzywając ich słowami wulgarnymi i obelżywymi,a nadto stosował groźbę bezprawną dokonania samouszkodzenia, a następnie spowodowania postępowania karnego, względem w/wym funkcjonariuszy w celu zmuszenia wymienionych do zaniechania prawnej czynności służbowej, a następnie w czasie przejazdu do budynku komendy Powiatowej Policji wS.znieważał pokrzywdzonych jak wyżej oraz naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza – sierż.M. B. (1)podczas i w związkuz pełnieniem obowiązków służbowych w ten sposób, że znajdując się w radiowozie opluł wymienionego oraz w celu zaniechania prawnej czynności służbowej zatrzymania go kierował wobec sierż.M. B. (1)groźbę karalną pozbawienia go życia.
tj. o czyn zart. 224 § 2 k.k.w zb. zart. 222 § 1 k.k.w zb. zart. 226 § 1 k.k.i w zw. zart. 11 § 2 k.k.

I
oskarżonegoT. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego czynui za to z mocyart. 224 § 2 kkw zb. zart. 222 § 1 kkw zb. zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, opierając wymiar kary oart. 224 § 1 i 2 kkw zw. zart. 11 § 3 kk, przy zastosowaniuart. 37b kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt. 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkskazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności i 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 32 (trzydziestu dwóch) godzin w stosunku miesięcznym;

II
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 828,41 zł i opłatę w kwocie 120 (stu dwudziestu) zł.

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 3 kwietnia 2019r. będący pod wpływem alkoholuT. C.wraz z kolegą przyszedł do znajomego rodzeństwaM. B. (2),M. B. (3)iR. B.mieszkających przyulicy (...). Z uwagi na to, żeT. C.znajdował się pod widocznym działaniem alkoholu,R. B.polecił mu, by opuścił posesję i wrócił, gdy będzie trzeźwy, a gdy ten nie reagował zaczął wyprowadzać go z terenu posesji.T. C.zaczął wówczas szarpaćR. B.. W tym samym czasie doR. B.podszedł kolegaT. C., który również zaczął go szarpać. Mężczyznę tego odciągnąłM. B. (3). Widząc zachowanieT. C., koleżankaM. B. (2)równie będąca na posesji zadzwoniła na policję.
Gdy przyjechał patrol policji w składzie st. post.M. Z.i sierż.M. B. (1),T. C.został już wyprowadzony za posesję braciB., stał jednak w dalszym ciągu przed nią, krzycząc w kierunkuR. B.. Z uwagi na fakt, że wymieniony był pobudzony i nie wykonywał poleceń funkcjonariuszy policji, wymienieni dokonali jego zatrzymania i osadzenia w radiowozie. WówczasT. C.najpierw zaczął grozić dokonaniem samouszkodzenia, a następnie spowodowania postępowania karnego wobec w/w funkcjonariuszy w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnej czynności służbowej w postaci zatrzymania, następnie zaś zaczął uderzać głową w szybę boczną radiowozu i krzycząc wyzywał funkcjonariuszy policji słowami obelżywymi i wulgarnymi. Z uwagi na zachowanieT. C.funkcjonariusze policji podjęli decyzję o przewiezieniu go do Komendy Powiatowej Policji wS.w celu wykonania dalszych czynności. Wymieniony w dalszym ciągu podczas przejazdu wyzywał funkcjonariuszy policji słowami wulgarnymi. W pewnym momencieT. C.wychylił się z radiowozu i oplułM. B. (1), a następnie ponownie uderzył głową w ścianę boczną radiowozu i groził wymienionemu funkcjonariuszowi policji pozbawieniem go życia w przyszłości.
(dowody: zeznania świadkówM. B. (1)k. 107v., 6,M. Z.k. 107v. – 108, 9 – 10,R. B.k. 108, 28 – 29,M. B. (3)k. 108v., 26,D. G.k. 123v.,D. W.k. 123v., częściowo wyjaśnienia oskarżonego k. 100v.)
T. C.nie cierpi na chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe czy organiczne zaburzenia osobowości. Tempore criminis jego zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem nie były zaburzone.
(dowód: opinia sądowo – psychiatryczna k. 59 – 63)
OskarżonyT. C.przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanego czynu. Podkreślił, że jedynie rozmawiał zR. B., nie wie, dlaczego przyjechała policja, gdyż zachowywał się spokojnie. Zaprzeczył, by opluł funkcjonariusza policji, czy dokonywał samouszkodzeń, jak wskazał, stuknął jedynie głową w drzwi od radiowozu, by pokazać koledze, że jest w radiowozie. Przyznał, że wyzywał funkcjonariuszy policji, ale wyjaśnił, że uczynił tak, ponieważ bolały go ręce od założonych kajdanek. Oskarżony wyjaśnił, że żałuje swego zachowania i przeprosił funkcjonariuszy policji.
(wyjaśnienia oskarżonego k. 14 – 15, 100v.)
Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy przekonuje, że oskarżony dopuścił się zarzucanego czynu.
W pierwszej kolejności zauważyć należy, że nie zasługują na wiarę wyjaśnienia oskarżonego w części, w której przyznając się formalnie częściowo do popełnienia zarzucanego czynu, faktycznie zanegował dopuszczenie się większości zarzucanych mu zachowań. Jak wynika z zeznań pokrzywdzonychM. Z.iM. B. (1), gdy przyjechali na interwencję w związku ze zgłoszeniem agresywnego zachowania awanturującego się oskarżonego, którego postanowili zatrzymać, będący pod widocznym działaniem alkoholuT. C.zaczął wyzywać ich słowami wulgarnymi, grozić dokonaniem samouszkodzenia, a następnie uderzać głową w drzwi radiowozu dokonując samookaleczeń i zapowiadając, że winą za ich powstanie obarczy funkcjonariuszy policji. Jak wskazali zgodnie świadkowieM. B. (1)iM. Z., gdy z uwagi na jego zachowanie podjęli decyzję o przewiezieniu go do Komendy Powiatowej Policji, w dalszym ciągu ich wyzywał ich słowami wulgarnymi, zaś w pewnym momencie wychylił się z radiowozu i oplułM. B. (1), a następnie ponownie uderzył głową w ścianę boczną radiowozu i groził wymienionemu funkcjonariuszowi policji pozbawieniem go życia w przyszłości.
Okoliczności wynikające z zeznań pokrzywdzonych znajdują potwierdzenie w relacji świadkówM. B. (3)iR. B., którzy wskazali, że oskarżony zachowywał się w sposób agresywny, krzyczał i wyzywał policjantów. Co istotne, jak wskazaliR. B.iM. B. (3), do zachowania funkcjonariuszy policji na miejscu zdarzenia nie mieli oni jakichkolwiek zastrzeżeń, pokrzywdzeni bowiem zachowywali się spokojnie. Powyższe relacje świadkówM. B. (3),R. B., a takżeM. Z.iM. B. (1), zbieżne i tworzące logiczną całość zasługują, zdaniem sądu, na podzielenie. W sprzeczności z powyższymi dowodami nie stoją również zeznania świadkówD. W.iD. G., będących kolegami oskarżonego obecnymi wraz z nim na miejscu zdarzenia. Wprawdzie świadkowie ci nie przekazali istotnej wiedzy na temat zdarzenia objętego aktem oskarżenia, potwierdzili jednak, że przed przyjazdem policji doszło do szarpaniny i wyzwisk przed posesją braciB.przecząc tym samym przedstawianej przez oskarżonego wersji, jakoby przez cały czas zachowywał się spokojnie, nie dając powodów do interwencji policji, a potwierdzając relacjeR. B.iM. B. (3)podkreślających agresję ze strony będącego pod wpływem alkoholu oskarżonego.
ŚwiadekM. B. (2)nie posiadała istotnej wiedzy na temat zajścia, przebywając bowiem w domu, nie widziała bowiem zachowania oskarżonego wobec policjantów.
Opinia sądowo – psychiatryczna, zdaniem sądu, pełna, jasna, zawierająca należycie uzasadnione wnioski, zasługuje w całości na podzielenie.
W tym stanie rzeczy, wina oskarżonego wykazana została przeprowadzonymi dowodami i polega na tym, że w dniu 3 kwietnia 2018r. wS.przyulicy (...), w związku z podjęciem interwencji związanej ze zgłoszeniem awanturowania się i w trakcie jej przebiegu znieważył funkcjonariuszy policji st. post.M. Z.oraz sierż.M. B. (1)wyzywając ich słowami wulgarnymi i obelżywymi, a nadto stosował groźbę bezprawną dokonania samouszkodzenia, a następnie spowodowała postępowania karnego względem w/w funkcjonariuszy celu zmuszenia wymienionych do zaniechania prawnej czynności służbowej, a następnie w czasie przejazdu do budynku Komendy Powiatowej Policji wS.znieważał pokrzywdzonych jak wyżej oraz naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza – sierż.M. B. (1)podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych w ten sposób, że znajdując się w radiowozie opluł wymienionego oraz w celu zaniechania prawnej czynności służbowej zatrzymania go kierował wobec sierż.M. B. (1)groźbę karalną pozbawienia go życia.
Opisane powyżej zachowanie oskarżonego wyczerpało znamiona przestępstwa określonego wart. 224 § 2 kkw zb. zart. 222 § 1 kkw zb. zart. 226 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,T. C.bowiem w czasie interwencji policji związanej z jego niewłaściwym zachowaniem naprzemiennie wyzywał funkcjonariuszy policji słowami wulgarnymi i obraźliwymi, groziłM. B. (1)pozbawieniem go życia oraz naruszył jego nietykalność cielesną opluwając go, przy czym działania te podjęte były w celu zmuszenia funkcjonariuszy do odstąpienia od czynności służbowych zatrzymania go.
Przy wymiarze kary sąd miał na uwadze okoliczności łagodzące w postaci przeproszenia pokrzywdzonych przez oskarżonego choć okoliczności tej nie należy również przeceniać w sytuacji, gdy oskarżony formalnie częściowo przyznając się do zarzucanego czynu, faktycznie w każdych swych wyjaśnieniach negował, by groził i opluł funkcjonariusza, czy uderzał głową w drzwi radiowozu grożąc samookaleczeniem i obarczeniem za nie odpowiedzialnością policjantów. Jako okoliczność łagodzącą sąd wziął nadto pod uwagę fakt, że oskarżony pracuje, prowadzi własną działalność gospodarczą.
Jako okoliczność obciążającą natomiast potraktować należało duże natężenie złej woli oskarżonego, który swoim zachowaniem wobec funkcjonariuszy policji wyczerpał znamiona aż trzech przestępstw, wyzywając ich, grożąc i naruszając nietykalność cielesną jednego z nich. Nie bez znaczenia pozostaje też długotrwałość opisanego wyżej zachowania oskarżonego, który podejmował bezprawne działania w celu zmuszenia funkcjonariuszy policji do odstąpienia od czynności służbowej zarówno na miejscu zdarzenia, jak i w dalszym ciągu, nieprzerwanie również podczas przejazdu radiowozem do budynku KPP. Dodatkowo nie sposób pominąć okoliczności, że to właśnie zachowanie awanturującego się pod wpływem alkoholu oskarżonego na terenie posesji braciB., na którą dostał się samowolnie, stało się podstawą interwencji policji.
Wreszcie przy wymiarze kary uwzględnić należało uprzednią karalność oskarżonego.T. C., jak wynika z treści karty karnej (k. 120) był uprzednio trzykrotnie karany, w tym na kary o charakterze wolnościowym, a przypisanego mu w niniejszej sprawie czynu dopuścił się w okresie warunkowego przedterminowego zwolnienia udzielonego mu postanowieniem Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 31 maja 2016 roku w sprawie II K 767/12 z okresem próby do 31 maja 2018r. Okoliczności powyższe wskazują, że stosowane dotychczas kary nie zapobiegły popełnieniu ponownie przez oskarżonego kolejnego przestępstwa. W tym stanie rzeczy, zdaniem sądu, kara mieszana pozbawienia wolności i ograniczenia wolności będzie adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, a jednocześnie ukazując mu dobitnie konsekwencje naruszania prawa, nie może być uznana za nadmiernie dolegliwą wobec sprawcy po raz kolejny naruszającego obowiązujący porządek prawny.
Mając na uwadze wysokość uzyskiwanych przez oskarżonego dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej sąd obciążył go kosztami postępowania w sprawie na podstawieart. 627 kpk.