Sąd Rejonowy w Gdyni
VI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VI GC 576/20
Data wyroku: 2020-08-19 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON

Sygn. akt VI GC 576/20

UZASADNIENIE

postanowienia Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 13 lipca 2020 roku
Pozwem z dnia 21 stycznia 2020 roku powód(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wG.domagał się zasądzenia od pozwanegoP. M.kwoty 28 425,44 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od kwot: 13 365,89 złotych za okres od dnia 15 października 2019 roku do dnia zapłaty i 15 059,55 złotych za okres od dnia 23 października 2019 roku do dnia zapłaty, a także kosztów procesu tytułem wynagrodzenia za świadczone pozwanemu usługi spedycyjne polegające na organizacji przewozu kontenerów zK.doN. S.(Indie).
Dla uzasadnienia właściwości miejscowej tutejszego Sądu powód wskazałart. 34 k.p.c.w zw. zart. 794 k.c.podnosząc, że świadczenie charakterystyczne spedytora polega na przekazaniu towaru ostatniemu przewoźnikowi, w tym przypadku morskiemu, w celu dostarczenia towaru odbiorcy.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 17 lutego 2020 roku wydanym w sprawie o sygn. akt VI GNc 404/20 referendarz sądowy Sądu Rejonowego w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu w całości.
W ustawowym terminie pozwanyP. M.zaskarżył powyższy nakaz zapłaty domagając się oddalenia powództwa w całości oraz podnosząc m. in. zarzut niewłaściwości miejscowej tutejszego Sądu. Pozwany wniósł o przekazanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Krakowa – Śródmieścia w Krakowie wskazując, żeG.nie stanowiła miejsca spełnienia świadczenia charakterystycznego z umów łączących strony, które przewidywały organizację przez powoda przewozu maszyny zK.do Indii – transportem lądowym, a potem morskim, przy czym załadunek nastąpił w przypadku jednego przewozu w porcie wG., a w przypadku drugiego przewozu – w porcie wG.. Pozwany wskazał, że odbioru towaru miał dokonać kupujący w Indiach, wobec czego czynności spedytora nie dotyczyły odbioru, aG.była jedynie jednym z przystanków transportu przesyłki. Skoro zatem wysyłka wiązała się z przyjęciem ładunku wK.i organizacją przewozu do Indii, to za miejsce wykonania umowy uznać należyK..
W ocenie Sądu zarzut pozwanego co do zasady jest uzasadniony i należało go uwzględnić.
Stosownie do treściart. 200 § 11i § 12k.p.c.swoją właściwość Sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy, a niewłaściwość dającą się usunąć za pomocą umowy stron sąd bierze pod rozwagę z urzędu tylko do czasu doręczenia pozwu. Pod doręczeniu pozwu sąd bierze tę niewłaściwość pod rozwagę tylko na zarzut pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do istoty sprawy.
Sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę sądowi właściwemu (§ 14).
Zgodnie z treściąart. 794 k.c.przez umowę spedycji spedytor zobowiązuje się za wynagrodzeniem w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do wysyłania lub odbioru przesyłki albo do dokonania innych usług związanych z jej przewozem.
Stosownie zaś do treściart. 34 k.p.c.powództwo o zawarcie umowy, ustalenie jej treści, o zmianę umowy oraz o ustalenie istnienia umowy, o jej wykonanie, rozwiązanie lub unieważnienie, a także o odszkodowanie z powodu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy można wytoczyć przed sąd miejsca jej wykonania (§ 1). Za miejsce wykonania umowy uważa się miejsce spełnienia świadczenia charakterystycznego dla umów danego rodzaju, w szczególności w przypadku: sprzedaży rzeczy ruchomych – miejsce, do którego rzeczy te zgodnie z umową zostały lub miały zostać dostarczone oraz świadczenia usług – miejsce, w którym usługi zgodnie z umową były lub miały być świadczone.
W niniejszej sprawie przedmiotem umów łączących strony była organizacja dwóch przewozów kontenerów zK.doN. S.(Indie), przy czym miejscem ich załadunku w transporcie drogowym byłK., a w drogę morską – w przypadku jednego przewozu – port wG., a w przypadku drugiego przewozu – port wG., co wynika z dołączonych do pozwu dokumentów w postaci konosamentów. Jednocześnie w ocenie Sądu czynności tych (załadunku, w tym załadunku w drogę morską) nie sposób uznać za miejsce wykonania umowy – spełnienia przez powoda świadczenia charakterystycznego dla umowy spedycji. Jednocześnie nie sposób również uznać, ażeby przekazanie dokumentów umożliwiających odebranie przesyłki nastąpiło w siedzibie spedytora, skoro w drogę morską kontenery nadane zostały zarówno w porcie wG., jak i wG..
W niniejszej sprawie powód zobowiązany był do zorganizowania wysyłki kontenerów zK.do Indii, a więc do odbioru przesyłki od nadawcy i podjęcia innych czynności organizacyjnoprawnych związanych z przewozem, takich jak znalezienie przewoźnika drogowego i morskiego, przygotowanie listów przewozowych, czy też samo zawarcie umowy przewozu z takim przewoźnikiem w imieniu zleceniodawcy, przy czym usługi te miały doprowadzić do określonego rezultatu, tj. dostarczenia przesyłki odbiorcy.
Należy zatem podzielić wyrażany w judykaturze pogląd, że w takiej sytuacji umowa spedycji jest wykonana z momentem dostarczenia przesyłki, tj. wykonania zobowiązania przez spedytora zgodnie z umową, bo dopiero z tym momentem dochodzi do realizacji jego zobowiązania, którego celem jest właśnie takie zorganizowanie przewozu, aby doszło do dostarczenia przesyłki. W tym przypadku zatem miejscem świadczenia z umowy byłyby Indie, co wyłącza zastosowanieart. 34 k.p.c.i powoduje, że właściwość miejscową Sądu ustalić należy zgodnie z ogólnymi regułami wskazanymi wart. 27 k.p.c.Zgodnie z tym przepisem powództwo wytacza się przed Sąd pierwszej instancji, w którego okręgu pozwany będący osobą fizyczną ma miejsce zamieszkania.
Z uwagi na okoliczność, iż pozwanyP. M.ma miejsce zamieszkania wL.i uwzględniając również gospodarczy charakter sprawy, właściwym do rozpoznania tejże sprawy będzie Sąd Rejonowy w Nowym Sączu – Wydział Gospodarczy.
Mając na względzie powyższe, na podstawieart. 200 k.p.c.w zw. zart. 27 k.p.c.Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

3
(...)

SSR Justyna Supińska
Gdynia, dnia 19 sierpnia 2020 roku