Sąd Okręgowy w Siedlcach
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 305/19
Data wyroku: 2019-11-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Katarzyna Antoniak
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art. 25 i 26 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt IV U 305/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 5 listopada 2019r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSO Katarzyna Antoniak

Protokolant

st. sekr. sądowy Marzena Mazurek

po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. w Siedlcach na rozprawie
odwołaniaS. C.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.
z dnia 19 kwietnia 2019 r. Nr(...)
w sprawieS. C.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o wysokość emerytury
zmienia zaskarżoną decyzję oraz decyzję z dnia 22 marca 2013 r. o przyznaniu emerytury w ten sposób, że ustala, iż wysokość emeryturyS. C.na dzień 14 marca 2013 r. wynosi(...),83 ((...)/100) zł brutto miesięcznie.
Sygn. akt: IV U 305/19UZASADNIENIE
Decyzją z 19 kwietnia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.na podstawieart.151§2w związku zart.146§1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnegoodmówiS. C.uchylenia decyzji z 22 marca 2013r. (o przyznaniu emerytury) i stwierdził jej wydanie z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że zgodnie zart.146§1 kpauchylenie decyzji z powodu orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego zKonstytucją, na podstawie którego została wydana decyzja, nie może nastąpić jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło pięć lat. W takim przypadku, zgodnie zart.151§2 kpa, organ administracji publicznej ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazuje okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Z uwagi na to, że od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji z 22 marca 2013r. upłynęło pięć lat nie jest możliwe jej uchylenie. Dlatego organ rentowy odmówił uchylenia powyższej decyzji i stwierdził jej wydanie z naruszeniem prawa (decyzja z 19 kwietnia 2019r. k.26 akt emerytalnych za wnioskiem z 4 marca 2013r.).
Odwołanie od w/w decyzji złożyła ubezpieczonaS. C.wskazując, że się z nią nie zgadza, gdyż narusza jej prawa (odwołanie k.2 akt sprawy).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wskazując na argumentację podniesioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.3 akt sprawy).
Sąd ustalił, co następuje:
UbezpieczonaS. C.urodziła się w dniu (...)W dniu(...)2008r. ubezpieczona wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wS.z wnioskiem o emeryturę. Decyzją z 20 marca 2008r. organ rentowy na podstawie art.46 ustawy emerytalnej przyznał ubezpieczonej emeryturę od(...),tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku (wniosek o emeryturę i decyzja z 20 marca 2008r. o przyznaniu emerytury k.1 i 540 akt emerytalnych za wnioskiem z 6 marca 2008r.).
W dniu(...). ubezpieczona wystąpiła do organu rentowego z wnioskiem o emeryturę w powszechnym wieku emerytalnym. Decyzją z 22 marca 2013r. organ rentowy przyznał ubezpieczonej od(...). ,tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego emeryturę na podstawieart.24 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wysokość emerytury ubezpieczonej obliczona została wg zasad określonych w art.25 i 26 ustawy emerytalnej, w tym zgodnie z ówczesną regulacją art.25 ust.1b tej ustawy, na mocy której podstawę obliczenia emerytury pomniejszono o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranej przez ubezpieczoną emerytury przyznanej jej uprzednio na podstawie art.46 ustawy emerytalnej. Wysokość świadczenia na dzień 14 marca 2013r. ustalona została na kwotę(...)złotych brutto miesięcznie (decyzja z 22 marca 2013r. k.6 akt emerytalnych za wnioskiem z 4 marca 2013r.).
W dniu 3 kwietnia 2019r. wpłynął do organu rentowego wniosek ubezpieczonej o wznowienie postępowania na podstawieart.145a kpa(z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 6 marca 2019r. sygnatura akt P 20/16) w sprawie decyzji o przyznaniu emerytury, w którym ubezpieczona wniosła o uchylenie decyzji o przyznaniu emerytury i obliczenie tego świadczenia bez zastosowania przepisuart.25 ust.1b ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(wniosek o wznowienie postępowania z 3 kwietnia 2019r. k.24 akt emerytalnych za wnioskiem z 4 marca 2013r.).
Po rozpoznaniu powyższego wniosku, postanowieniem z 19 kwietnia 2019r. na podstawieart.149§1 i 2 kpaorgan rentowy wznowił postępowanie w sprawie decyzji z 22 marca 2013r. o przyznaniu emerytury, a następnie zaskarżoną decyzją z 19 kwietnia 2019r. powołując się na upływ pięciu lat od doręczenia decyzji z 22 marca 2013r. na podstawieart.151§2w związku zart.146§1 kpaodmówił ubezpieczonej uchylenia decyzji z 22 marca 2013r. i stwierdził jej wydanie z naruszeniem prawa (postanowienie o wznowieniu postępowania z 19 kwietnia 2019r. i decyzja z 19 kwietnia 2019r. k.25 i 26 akt emerytalnych za wnioskiem z 4 marca 2013r.).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie od decyzji 19 kwietnia 2019r. odmawiającej uchylenia decyzji z 22 marca 2013r. o przyznaniu emerytury okazało się uzasadnione i skutkowało zmianą decyzji z 19 kwietnia 2019r. i poprzedzającej ją decyzji z 22 marca 2013r. o przyznaniu emerytury w części dotyczącej wysokości emerytury poprzez ustalenie, że wysokość emerytury ubezpieczonej na dzień nabycia prawa do świadczenia ,tj. na dzień 14 marca 2013r. wynosi(...)złotych brutto miesięcznie.
Przypomnieć należy, że w chwili nabycia przez ubezpieczoną prawa do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym (w dniu 14 marca 2013r.) obowiązywał przepisart.25 ust.1b ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychnakazujący pomniejszenie - w przypadku osób, które uprzednio pobierały emeryturę przyznaną na podstawie art.46 tejże ustawy - podstawy obliczenia emerytury, o której mowa w art.24, o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Organ rentowy zastosował wówczas powyższy przepis, co skutkowało ustaleniem wysokości emerytury ubezpieczonej w niższej kwocie. W dniu 6 marca 2019r. zapadł wyrok Trybunał Konstytucyjnego, w którym Trybunał stwierdził, żeart.25 ust.1b ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychw brzmieniu obowiązującym do 30 września 2017r. w zakresie, w jakim dotyczyurodzonych w (...)r. kobiet, które przed 1 stycznia 2013r. nabyły prawo do emerytury na podstawie art.46 tej ustawy, jest niezgodny zart.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W oparciu o powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 6 marca 2019r. opublikowany w Dzienniku Ustaw Nr 539 z 21 marca 2019r., ubezpieczona wystąpiła do organu rentowego z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z 22 marca 2013r., w której organ rentowy przyznał ubezpieczonej prawo do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym i ustalił jej wysokość z uwzględnieniem niekonstytucyjnego przepisu art.25 ust.1b ustawy emerytalnej. Skarga ubezpieczonej o wznowienie postępowania wpłynęła do organu rentowego w dniu 3 kwietnia 2019r., a zatem z zachowaniem terminu określonego wart.145a§2 kpa, zgodnie z którym skargę opartą na orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału. Jak wynika z przedstawionych wyżej ustaleń, organ rentowy postanowieniem z 19 kwietnia 2019r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z 22 marca 2013r. o przyznaniu emerytury w powszechnym wieku emerytalnym, ale decyzją z 19 kwietnia 2019r. odmówił jej uchylenia poprzestając na ustaleniu, że decyzja z 22 marca 2013r. została wydana z naruszeniem prawa.
W ocenie Sądu decyzja organu rentowego z 19 kwietnia 2019r. jest nieprawidłowa. Organ rentowy odmawiając uchylenia decyzji z 22 marca 2013r. w części dotyczącej ustalenia wysokości emerytury ubezpieczonej – gdyż to jest istotą sporu w sprawie - powołał się na regulacjęart.146§1 kpa, zgodnie z którą uchylenie decyzji z przyczyny określonej wart.145a kpanie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia decyzji upłynęło pięć lat. Zauważyć jednak należy, że organ rentowy nie wskazał na jakiej podstawie ustalił, że od doręczenia ubezpieczonej decyzji z 22 marca 2013r. upłynęło pięć lat. Analiza akt emerytalnych ubezpieczonej pokazuje, że brak w nich zwrotnego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji przez ubezpieczoną, a na samej decyzji brak jest adnotacji o jej wysłaniu i dacie przekazania do wysłania (vide: decyzja z 22 marca 2013r. k.6-7 akt emerytalnych za wnioskiem z 4 marca 2013r.). W tych okolicznościach brak jest dowodu, który pozwoliłby ustalić datę doręczenia przedmiotowej decyzji jej adresatce, co powoduje, że nieudowodnione jest twierdzenie organu rentowego, iż od doręczenia ubezpieczonej decyzji z 22 marca 2013r. upłynęło pięć lat. Już tylko z tego względu stwierdzić należało, że zachodzą podstawy do zmiany decyzji z 19 kwietnia 2019r. oraz decyzji z 22 marca 2013r. poprzez ustalenie wysokości emerytury ubezpieczonej na dzień nabycia prawa do świadczenia ,tj. na 14 marca 2013r. z pominięciem niekonstytucyjnego przepisu.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że granica pięciu lat - przewidziana wart.146§1 kpa- od doręczenia decyzji, której dotyczy skarga o wznowienie postępowania oparta na orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego, po przekroczeniu której to granicy czasowej nie jest możliwe uchylenie (zmiana) niekorzystnego rozstrzygnięcia, jest dwa razy krótsza od przewidzianej wart.408 kpc, który przewiduje, że nie można żądać wznowienia postępowania (poza określonym w tym przepisie przypadkiem), jeżeli od dnia uprawomocnienia się wyroku upłynęło dziesięć lat. Tak różne regulacje w zakresie granicy czasowej, do której możliwa jest zmiana niekorzystnego rozstrzygnięcia opartego na niekonstytucyjnym przepisie, w sposób niekorzystny kształtuje sytuację ubezpieczonych (kobieturodzonych w (...)r.), które po ustaleniu prawa do emerytury na podstawie art.24 ustawy emerytalnej, nie kwestionowały na drodze sądowej ustalonej wysokości emerytury, w porównaniu do tych ubezpieczonych – kobieturodzonych w (...)r., które odwoływały się w przeszłości od decyzji o przyznaniu emerytury w części dotyczącej wysokości świadczenia i w stosunku do których zapadły wyroki sądowe oddalające ich odwołania (z uwagi na ówczesny stan prawny).
W ocenie Sądu powyższe okoliczności nakazywały uwzględnić odwołanie ubezpieczonej. Należy wskazać, że choć wyrok Trybunału Konstytucyjnego został ogłoszony w dniu 21 marca 2019r., to zakwestionowany w nim przepis był – w zakresie ustalonym przez Trybunał - niezgodny zKonstytucjąod daty jego ustanowienia. Skarga ubezpieczonej o wznowienie postępowania zmierzała zatem do wyeliminowania z obrotu prawnego rozstrzygnięcia, które zostało wydane na podstawie niekonstytucyjnego przepisu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawieart.47714§2 kpcSąd zmienił zaskarżoną decyzję z 19 kwietnia 2019r. i poprzedzającą ją decyzję z 22 marca 2013r. i ustalił wysokość emerytury ubezpieczonej na dzień 14 marca 2013r. z pominięciem niekonstytucyjnego przepisu. Wysokość ta zgodnie z przedstawionymi przez organ rentowy wyliczeniami, które nie były przez ubezpieczoną kwestionowane, wyniosła 1 531,83 złotych brutto miesięcznie (wyliczenie wysokości emerytury k.9 akt sprawy).