Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 216/18
Data wyroku: 2019-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Rosłan-Karasińska
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 58 ust o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 216/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2019 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Monika Rosłan- Karasińska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2019 r. w Warszawie
sprawyK. T. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaK. T. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 18 stycznia 2018 r. znak:(...)
oddala odwołanie.
Sygn. akt VII U 216/18

UZASADNIENIE
W dniu 1 lutego 2018 r. (data prezentaty w ZUS)K. T. (1)złożył za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddziału wW.odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 18 stycznia 2018 r. znak:(...)odmawiającej mu renty z tytułu niezdolności do pracy.K. T. (1)zarzucił decyzji, iż oparta jest na błędnych orzeczeniach lekarza orzecznika z dnia 14.12.2017, numer akt 045105727, w którym lekarz orzecznik nie stwierdził niezdolności do pracy odwołującego oraz Komisji Lekarskiej z dnia 16.01.2018 r. w których to orzeczeniach błędnie stwierdzono, iż „nie jestem całkowicie niezdolny do pracy”. Podczas gdy stan zdrowia odwołującego kwalifikuje go do uznania, iż jest całkowicie niezdolny do pracy. W uzasadnieniu odwołaniaK. T. (1)wskazywał, że stanowisko organu rentowego jest niezgodne ze zgromadzonymi w postępowaniu przed nim materiałem dowodowym. Wskazywał, że Komisja w swoim uzasadnieniu całkowicie ignoruje, a wręcz podważa opinie trzech specjalistów: Opinię dr n. med.T. C., specjalisty neurochirurga, który po dokonaniu szczegółowych badań napisał: „Wymaga długotrwałej rehabilitacji. Obecnie nie jest zdolny do podjęcia pracy. Opinia wydana na podstawie badań kręgosłupa”. Opinię dr n. med.M. P., specjalisty chorób wewnętrznych i medycyny nuklearnej, która po obejrzeniu wyników badań odwołującego i wykonaniu niezbędnych badań dotyczących jego kolan wskazała: „Pacjent nie rokuje poprawy stanu klinicznego z powodu utrwalonych zaawansowanych zmian zapalnych w stawach kręgosłupowych oraz stawach obwodowych. Nie rokuje powrotu do zawodu”. Opinię lekarza rodzinnego, który potwierdza, że schorzenia odwołującego są przewlekle, nie rokuje poprawy do zawodu. Odwołujący szeroko opisał swoją sytuację zdrowotną. Wskazywał, że w roku 2016 był hospitalizowany, pękły mu wrzody, a lekarze ledwo uratowali mu życie, miał dwukrotnie przetaczaną krew. Prócz choroby kręgosłupa i z nim związanych dolegliwości, wskazywał na bardzo uciążliwe schorzenie kolan, na które otrzymywał blokady, chorobę nerek i problemy urologiczne, które powodują u niego bezsenność- bóle i uczucie ciągłej potrzeby oddawania moczu, przepukliny. Stan po operacji przepukliny oraz operacji na żylaki. Odwołujący wskazywał, że z powodu tych licznych chorób ma zalecenie dalszego leczenia, prowadzenie oszczędnego trybu życia, rehabilitacji, co świadczy, że jest osobą niezdolną do pracy
    (odwołanie k. 3 – 5 a.s.).

W odpowiedzi na odwołanie z dnia 13 lutego 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaK. T. (1)na podstawie art. 47714§ 1k.p.c.
Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ rentowy wyjaśnił, że w związku ze złożeniem przezK. T. (1)wniosku o przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy został on skierowany na badanie przed komisją lekarską, która orzeczeniem z dnia 16.01.2018r. nie stwierdziła u badanego niezdolności do pracy. W oparciu o to orzeczenie organ rentowy skarżoną decyzją odmówił odwołującemu przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia(odpowiedź na odwołanie k. 8 – 8v.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. T. (2)urodzony (...)z zawodu jest monterem instalacji sanitarnych. W okresie od 1 września 1999 r. do 31 lipca 2000 r. był zatrudniony w(...) Sp. z o.o.jako monter instalacji centralnego ogrzewania i ciepłej wody. W okresie od 18 sierpnia 2005 r. do 31 grudnia 2014 r. jako monter instalacji sanitarnych w(...)wW.. Od 15 stycznia 2015 r. jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, obecnie bez prawa do zasiłku(świadectwa pracy k. 7-10, zaświadczenia z Urzędu Pracy k. 16,20,21 a.r. tom I, k. 7 a.r. tom II).
Orzeczeniami lekarzy orzeczników i Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 25.04.2016 r. 27.02.2016r., 26.08.2016 r., 30.09.2016 r., 14.12.2017 r., 16 stycznia 2018 r. nie był uznawany za osobę niezdolną do pracy. Zgodnie z opinią lekarza orzecznika z dnia 25 kwietnia 2016 r. aktualne zaawansowanie schorzeń nie narusza sprawności organizmu w stopniu, dającym podstawy do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy zgodnie z poziomem kwalifikacji. W orzeczeniu Komisji Lekarskiej z dnia 27.05.2016 r. wskazano, iż dysfunkcja układu ruchu stwierdzona badaniem bezpośrednim, wynikami badań zgromadzonymi w dokumentacji medycznej, a w szczególności badania obrazowe, czynnościowe i laboratoryjne naruszają sprawność organizmu w stopniu niewielkim. Naruszenie sprawności ma charakter przewlekły. Naruszona sprawność nie powoduje utraty zdolności do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przekwalifikowanie zawodowe niecelowe. Również w orzeczeniu Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 26 sierpnia 2016 r. stwierdzono, że aktualne zaawansowanie schorzeń nie narusza sprawności organizmu w stopniu dającym podstawę do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy. Dysfunkcja układu ruchu stwierdzona badaniem bezpośrednim, wynikami badań zgromadzonymi w dokumentacji medycznej narusza sprawność organizmu w stopniu niewielkim. Naruszona sprawność nie powoduje utraty zdolności do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przekwalifikowanie zawodowe niecelowe. W orzeczeniu Komisji Lekarskiej z dnia 30 września 2016 r. wskazano, że dysfunkcja układów stwierdzona badaniem bezpośrednim, wynikami badań zgromadzonymi w dokumentacji medycznej, narusza sprawność organizmu w stopniu niewielkim. Naruszenie sprawności ma charakter przewlekły, okresowe zaostrzenia schorzeń mogą być leczone w ramach krótkotrwałej niezdolności do pracy(...). Naruszona sprawność nie powoduje długotrwałej utraty zdolności do pracy.(k. 18, 47, 65, 70 a.r. tom I).
W dniu 11 października 2017 r.K. T. (3)złożył do organu rentowego wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W związku ze złożeniem wniosku o rentę odwołujący został skierowany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na badanie do lekarza orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z dnia 14 grudnia 2017 r. wskazał, iż aktualne zaawansowanie schorzeń nie narusza sprawności organizmu w stopniu, dającym podstawy do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy zgodnie z poziomem kwalifikacji.Również orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 16 stycznia 2018 r. wskazuje, że dysfunkcja wielu układów stwierdzona badaniem bezpośrednim, wynikami badań zgromadzonymi w dokumentacji medycznej, narusza sprawność organizmu w stopniu niewielkim. Naruszenie sprawności ma charakter przewlekły. Naruszona sprawność nie powoduje długotrwałej utraty zdolności do pracy(k. 1-4 wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy, k. 8, 10 a.r. tom II).
W oparciu o orzeczenia lekarza orzecznika i komisji lekarski Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał w dniu 18.01.2018 r. skarżoną decyzję znak: I/25/045105727 odmawiającejK. T. (1)renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazano ponadto, że w ostatnim 10-leciu przed dniem zgłoszenia wniosku tj. od ll-10-2007r. do 10-10-2017r. odwołujący udokumentował staż pracy wynoszący:
- okresy składkowe: 7 lat, 10 miesięcy i 14 dni,
- okresy nieskładkowe: 4 miesiące i 9 dni,
- łącznie: 8 lat, 2 miesiące i 23 dni.
Ponadto ZUS wskazał, iż przyjął za udowodnione okresy nieskładkowe: 8 miesięcy i 4 dni, składkowe 35 lat osiem miesięcy i 22 dni, ogółem 36 lat, 4 miesiące i 26 dni(skarżona decyzja ZUS z 18.01.2018r. k. 12 a.r. Tom II).
K. T. (1)odwołał się od powyższej decyzji organu rentowego inicjując tym samym niniejsze postępowanie(odwołanie k. 3-5 a.s.).
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego specjalisty neurochirurga celem ustalenia: czy odwołujący jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy zarobkowej, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności, czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa to na jaki okres, jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia ubezpieczonej (poprawa lub pogorszenie) to na czym ona polegała,(postanowienie z 27 lutego 2018 r. k. 12 a.s.).
Z opinii biegłego sądowego neurochirurga wynika, że nie stwierdził on z przyczyn neurochirurgicznych naruszenia stanu zdrowia kwalifikującego powoda do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy w charakterze rentowym. Istnienie cech choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa w badaniach obrazowych przy stwierdzanym stanie neurologicznym, nie jest równoznaczne z orzekaniem długotrwałej niezdolności do pracy w ramach świadczenia rentowego. Opiniowany, zdaniem biegłego może wykonywać lekkie i średnio-ciężkie prace fizyczne. W razie nasilenia dolegliwości może on korzystać z krótkotrwałych zwolnień lekarskich.
Biegły po przeprowadzonym badaniu neurologicznym stwierdził, że odwołujący był w stanie ogólnym dobrym, w logicznym kontakcie słownym, prawidłowo zorientowany auto i allopsychicznie. Nie stwierdzono uszkodzeń nerwów czaszkowych. Ruchomość kręgosłupa w odcinkach lędźwiowo-krzyżowym i szyjnym była w granicach normy, bez cech wzmożonego napięcia mięśni przykręgosłupowych. Siła mięśniowa i napięcie mięśniowe kończyn górnych i dolnych były prawidłowe, symetryczne. Odruchy w kończynach górnych i dolnych były obecne, osłabione. Funkcja obu dłoni była prawidłowa. Nie stwierdzono obecności objawów patologicznych oraz innych cech świadczących o uszkodzeniu układu piramidowego. Objawy korzeniowe z odcinka lędźwiowo-krzyżowego były śladowo wyrażone, z odcinka szyjnego były nieobecne. PróbaR.była ujemna. Nie stwierdzono zaburzeń zborności kończyn. Opiniowany poruszał się samodzielnie, pozycję ciała zmieniał samodzielnie i sprawnie.
Po analizie przedstawionej wyżej dokumentacji medycznej, badaniu opiniowanego, biegła nie stwierdziła z przyczyn neurochirurgicznych naruszenia stanu zdrowia kwalifikującego powoda do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy w charakterze rentowym. Biegła wskazała, że z dokumentacji nie wynika, żeby powód leczył się neurologicznie z powodu schorzeń kręgosłupa lędźwiowego. Poza wynikami badań(...)i RTG kręgosłupa lędźwiowo- krzyżowego oraz drukami N-9 opiniowany nie przedstawił innej dokumentacji medycznej dotyczącej schorzeń odcinka lędźwiowego kręgosłupa.(opinia biegłego sądowego neurochirurga k. 20 – 21).
Pismem z dnia 4 czerwca 2018 r. odwołujący wniósł zastrzeżenia do opinii biegłego wskazując, iż opinia jest niespójna i sprzeczna, albowiem biegły napisał, że opiniowany może wykonywać prace lekkie i średnio-ciężkie prace fizyczne. Odwołujący nie zgodził się z tym stanowiskiem powołując ponownie wskazane w odwołaniu opinie innych lekarzy, którzy wskazywali, iż nie jest on zdolny do podjęcia pracy, nie rokuje poprawy stanu klinicznego z powodu utrwalonych b. zaawansowanych zmian zapalnych w stawach kręgosłupowych oraz stawach obwodowych, nie rokuje powrotu do zdrowia. Odwołujący zarzucił biegłemu sądowemu, iż nie zapytał na czym polega praca odwołującego, natomiast praca ta związana jest z noszeniem ciężarów, długotrwałą pracą na kolanach. Jest to praca związana z narażeniem na duże zmiany temperatur, latem w upałach na słońcu a zimą w wykopach. Wskazał, że praca wymaga tężyzny fizycznej, zdrowych kolan i serca. Nie zgodził się także z opinią biegłego w zakresie w jakim biegły stwierdził, że odwołujący nie leczył się neurologicznie, albowiem chodził on kilkukrotnie na rehabilitację, przyjmował leki przeciwbólowe. Podniósł także, że biegły wskazał iż odwołujący może podejmować się jedynie prac lekkich i średnich, zaś praca w zawodzie odwołującego do takich nie należy. Odwołujący wniósł o przeprowadzenie badania przez lekarza ortopedę lub chirurga. Wskazywał także na problemy kardiologiczne. Odwołujący wnosił także o rozważenie możliwości orzeczenia zasiłku rehabilitacyjnego, gdyby Sąd nie uznał jego odwołania (zastrzeżenia do opinii k. 35 – 37).
Postanowieniem z dnia 26 lipca 2018 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego lekarza specjalisty chirurga ortopedy celem ustalenia: czy odwołujący jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy zarobkowej, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności, czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa to na jaki okres, jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia ubezpieczonej (poprawa lub pogorszenie) to na czym ona polegała,(postanowienie z 26 lipca 2018 r. k. 43 a.s.).
Z opinii biegłego sądowego specjalisty ortopedy – traumatologa wynika, że analiza przedstawionej dokumentacji, zebrany wywiad oraz przeprowadzone badanie, pozwalają stwierdzić, że badany nie utracił zdolności do pracy. Biegły nie stwierdził ani częściowej, ani całkowitej niezdolności do pracy. Biegły wskazał, że wprawdzie wykonane badania obrazowe uwidaczniają zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa z kręgozmykiem, ale przeprowadzone badanie ortopedyczne nie ujawnia jakiejkolwiek dysfunkcji narządu ruchu, tym bardziej w stopniu który powodowałby niezdolność do pracy. Ruchy kręgosłupa są wykonywane w prawidłowym zakresie, bez obiektywnych objawów zespołu bólowego. Biegły wskazał również, że nie są obecne objawy neurologiczne odkręgosłupowe o charakterze podrażnieniowym lub ubytkowym i objawy niestabilności, co potwierdza badanie biegłego lekarza neurochirurga. W zakresie kończyn nie występuje dysfunkcja. Ruchy w stawach i siła mięśniowa są prawidłowe. Chwytność i wydolność chodu jest prawidłowa. Zdaniem biegłego odwołujący jest zdolny do pracy zgodnie z kwalifikacjami i umiejętnościami(opinia biegłego sądowego specjalisty ortopedy – traumatologa k. 52 – 54).
Pismem z dnia 11 października 2018 r. odwołujący złożył zastrzeżenia do opinii biegłego wskazując, iż opinia ta jest dla niego bardzo krzywdząca. Zdaniem odwołującego nie sposób się zgodzić z wnioskami opinii. Powołując się na artykuły prasowe wskazywał, że cechy które powinny charakteryzować osobę pracującą na stanowisku hydraulika, jednocześnie wskazując iż on nie posiada takich predyspozycji jak refleks, dobry wzrok, sprawność fizyczną i brak wad serca, a także umiejętność działania w stresie. Odwołujący podkreślał, że obecnie prowadzi oszczędny tryb życia, zgodnie z zaleceniami lekarzy. Wskazywał także, że długoletnie leczenie nie stwierdza takiej poprawy w stanie zdrowia, aby uznać go za osobę zdolną do pracy. Istotne jest, zdaniem odwołującego, iż z uwagi przede wszystkim na schorzenie kręgosłupa, ale teraz i ze względu na serce wymaga „oszczędnego” trybu życia, unikania dużych wysiłków fizycznych. Odwołujący wnosił także o rozważenie możliwości orzeczenia zasiłku rehabilitacyjnego, gdyby Sąd nie uznał jego odwołania(zastrzeżenia do opinii biegłego k. 63).
Postanowieniem z dnia 9 listopada 2018 r. Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego lekarza specjalisty kardiologa celem ustalenia: czy odwołujący jest zdolny czy też całkowicie lub częściowo niezdolny do pracy zarobkowej, ze szczególnym wskazaniem daty powstania tej niezdolności, czy jest to niezdolność trwała czy okresowa, a jeżeli okresowa to na jaki okres, jeżeli nastąpiła zmiana stanu zdrowia ubezpieczonej (poprawa lub pogorszenie) to na czym ona polegała,(postanowienie z 9 listopada 2018 r. k. 74 a.s.).
Biegły sądowy kardiolog w opinii z dnia 8 stycznia 2019 r. nie stwierdził na podstawie badania lekarskiego oraz analizy dołączonych do akt sprawy dokumentów niezdolności do pracy z przyczyn kardiologicznych(opinia biegłego kardiologa k. 89).
W piśmie z dnia 12 marca 2019 r. odwołujący wniósł zastrzeżenia wskazując, iż opinia ta jest dla odwołującego zbyt jednokierunkowa. Ponownie powołując się na artykuły prasowe wskazywał, iż ze względów zdrowotnych zalecana jest mu dieta, unikanie stresu i wysiłku fizycznego. W ocenie odwołującego biegły pominął, iż w badaniach stwierdzono powiększoną aortę wstępującą. Ponownie odwołujący opisał swój stan zdrowia i przebyte choroby oraz dolegliwości podnoszą, że podjęcie przez niego pracy fizycznej, jest całkowicie niewskazane(zastrzeżenia do opinii k. 96 – 98).
Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zebranego w toku postępowania materiału dowodowego obejmującego dowody z dokumentów, zwłaszcza dokumentacji medycznejK. T. (1), jak również opinii biegłych sądowych. Materiał dowodowy był dla Sądu spójny i przejrzysty, a tym samym wiarygodny. W szczególności Sąd podzielił wnioski biegłych sądowych, gdyż ich sformułowanie zostało poprzedzone rzetelną i dokładną analizą stanu zdrowia odwołującego. Opinie: zostały sporządzone w oparciu o bogatą dokumentację medyczną odwołującego załączoną do akt rentowych oraz przedłożoną w toku postępowania, a także po zbadaniu odwołującego przez biegłego podczas wizyty lekarskiej. Ponadto treść opinii nie budziła zastrzeżeń Sądu. Co prawda odwołujący kwestionował i przedstawił wobec nich swoje negatywne stanowisko. Sąd nie przychylił się do argumentacji odwołującego wyrażonej w jego pisemnych zastrzeżeniach i nie uwzględnił ich w rozważaniach dotyczących ustalenia stanu faktycznego, w efekcie czego pozostawały ona bez wpływu na dokonaną przez Sąd ocenę opinii biegłych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieK. T. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 18.01.2018 r., znak:(...)jest niezasadne i jako takie podlegało oddaleniu.
Sąd Okręgowy rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym zgodnie zart. 148(
    1)§ 1 k.p.c.W ocenie Sądu Okręgowego przeprowadzenie rozprawy w niniejszej sprawie nie było konieczne, gdyż z okoliczności prawnych i faktycznych niniejszej sprawy nie wynika żadna okoliczność uzasadniająca jej przeprowadzenie, w szczególności o podjęcie takiej czynności sądowej ani odwołujący, ani pełnomocnik ZUS nie wnosili w myślart. 148(
    1)§ 3 k.p.c.Postępowanie zostało przeprowadzone w oparciu o dowód z decyzji ZUS z dnia 18.01.2018 r., znak:(...)z akt rentowych ZUS(...)Oddziału wW.w myśl postanowienia z dnia 25 kwietnia 2019 r.
    ( postanowienie k. 107 a.s.), a także opinii biegłych sądowych.
W myślart. 57w związku zart. 58 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychrenta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy tj. w ostatnim 10-leciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy udowodnił co najmniej 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych (okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nie większym niż 1/3 udowodnionych okresów składkowych); 2a. warunku 2-go nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodni! okres składkowy wynoszący co najmniej 25 lat kobiety lub 30 lat dla mężczyzny, który jest całkowicie niezdolny do pracy.

3
niezdolność do pracy powstała w zatrudnienia (ubezpieczenia) albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tego okresu, chyba że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy i udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny.

W treści wskazanej powyżej regulacji zostały określone warunki konieczne do powstania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Warunki te muszą być spełnione łącznie.
Niezdolność do pracy jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą się z całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskania po przekwalifikowaniu (art. 12 ustawy emerytalnej). Przy ocenie stopnia i trwałości tej niezdolności oraz rokowania, co do jej odzyskania uwzględnia się zarówno stopień naruszenia sprawności organizmu, możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, jak i możliwość wykonywania pracy dotychczasowej lub podjęcia innej oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne ubezpieczonego (art. 13 ust. 1 ustawy emerytalnej)(zob. wyrok SN – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 28 stycznia 2004 roku, II UK 222/03).Prawo do świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy przysługuje zatem w wypadku wypełnienia wszystkich przesłanek z art. 57 pkt. 1 ustawy emerytalnej.
Przepis art. 12 powołanej wyżej ustawy rozróżnia dwa stopnie niezdolności do pracy - całkowitą i częściową. Zgodnie z ust. 3 w/w przepisu częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Z kolei całkowita niezdolność do pracy polega na utracie zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Przesłanka niezdolności do jakiejkolwiek pracy odnosi się do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu(por. wyrok SN z dnia 8 grudnia 2000 roku, II UKN 134/00 i z dnia 7 września 1979 r., II URN 111/79).
Istotą sporu w niniejszym postępowaniu było ustalenie, czy stan zdrowiaK. T. (1)na dzień złożenia wniosku o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, tj. dnia 11 października 2017 r. uzasadniał stwierdzenie jego niezdolności do pracy czy też nie. Rozstrzygnięcie istoty sporu sprowadzało się więc do poczynienia stosownych ustaleń w zakresie stanu zdrowia odwołującego oraz jego wpływu na możliwość wykonywania przez niego czynności w charakterze świadczenia pracy.
Realizacja powyższego wymagała zasięgnięcia informacji specjalnych z zakresu medycyny, wobec czego w toku postępowania Sąd dopuścił dowód z opinii biegłych sądowych w zakresie neurochirurgii, ortopedii-traumatologii i kardiologii. Opinie sporządzone przez biegłych w niniejszej sprawie zostały ocenione przez Sąd jako rzetelne i wartościowe, a wnioskom z nich płynącymi Sąd przyznał rację, gdyż nie nasuwały wątpliwości co do ich trafności, były sformułowane rzeczowo i były zgodne z wnioskami stawianymi przez innych lekarzy. Zaznaczenia wymaga, że odwołujący nie zgodził się z wnioskami biegłych wyrażonymi w opiniach. Zdaniem odwołującego biegli nie brali pod uwagę charakteru pracy wykonywanej przez odwołującego, dolegliwości które mu towarzyszą oraz przebytych chorób, wskazując że jest to ciężka praca fizyczna, a dotychczas lekarze zalecali mu prowadzenie oszczędnego trybu życia, unikania dużych wysiłków fizycznych, stresu, przestrzeganie diety. Odwołujący w ocenie Sądu nie przedstawił natomiast żadnych skonkretyzowanych i merytorycznych zarzutów mogących mieć wpływ na ocenę rzeczonych opinii. Jak wskazano w części uzasadnienia dotyczącej ustaleń stanu faktycznego, Sąd nie przychylił się do powyższego stanowiska strony odwołującej się. Brak podstaw do uwzględnienia zarzutów nierzetelności ze strony biegłych sądowych. Zaznaczyć należy, że powołani biegli są specjalistami w swoich dziedzinach. Mimo więc zarzutów zgłaszanych przez odwołującego się, Sąd mając na względzie kompetencje biegłych oraz zbieżność formułowanych przez nich wniosków z poprzednio sporządzonymi opiniami. Sąd ocenił opinie biegłych sądowych jako wartościowe dla rozstrzygnięcia sprawy.
Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności złożonego przez ubezpieczonegoK. T. (1)odwołania wskazać należy, że zaskarżona decyzja organu rentowego jest prawidłowa, albowiem odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy. Z opinii biegłych wynika, że wnioskodawca nie jest osobą niezdolną do wykonywania pracy na dotychczasowym stanowisku. W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu, mając na uwadze konieczność odniesienia się do informacji specjalnych ze względu na charakter niniejszej sprawy i w celu jej prawidłowego rozstrzygnięcia, okoliczności sprawy jednoznacznie przemawiają za przyznaniem racji opiniom biegłych. Należy bowiem podkreślić, że subiektywne przekonanie strony o stopniu niezdolności do pracy ze względu na stan zdrowia nie może mieć decydującego znaczenia dla ustalenia prawa do świadczenia rentowego, albowiem miarodajny jest obiektywnie istniejący stan zdrowia, stwierdzony w toku postępowania, do której to oceny uprawnieni są biegli lekarze o specjalności odpowiadającej schorzeniom osoby badanej(wyrok SN z dnia 7 października 1968 r., III PRN 66/68).
Nie ma wątpliwości, że odwołującemu doskwierają liczne dolegliwości i schorzenia, a Sąd nie ma zamiaru deprecjonować wynikającego z tych schorzeń obniżonego komfortu życia, niemniej jednak z poczynionych w postępowaniu ustaleń jasno wynika, że schorzenia te nie stanowią naruszenia sprawności organizmu odwołującego w stopniu uzasadniającym stwierdzenie, że nie jest on w stanie wykonywać pracy zgodnie ze swoimi kwalifikacjami na dzień złożenia wniosku.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził brak podstaw do uznania, że stan zdrowiaK. T. (1)uniemożliwia mu wykonywanie pracy zgodnie z jego kwalifikacjami, co prowadzi do wniosku, że jest on zdolny do pracy.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy, na podstawie wszechstronnej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz w oparciu o obowiązujące przepisy prawa uznał, że odwołanieK. T. (1)było bezzasadne i na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.podlegało oddaleniu.
Zarządzenie: Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć(...)się wraz z pouczeniem