Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1667/19
Data wyroku: 2020-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Postępowanie wieczystoksięgowe (przepisy ogólne)
Podstawa prawna: art. 626^8^§ 2 kpc

Sygn. akt III Ca 1667/19

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2019 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi- Śródmieścia w Łodzi w sprawie z wnioskuA. G. (1)z udziałemI. M.,A. G. (2),J. G.iM. G.o założenie księgi wieczystej – po rozpoznaniu skargi na postanowienie referendarza sądowego z dnia 3 października 2018 roku - oddalił wniosek.
Apelację od powyższego postanowienia wniosła uczestniczkaI. M., zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu orzeczeniu apelująca zarzuciła:

1
obrazę przepisów postępowania, a toart. 6269k.p.c.poprzez uznanie, że oczywiście mylne oznaczenie w treści wnioskuJ. G.jakoJ. G.orazM.G.jakoM. G.stanowią przeszkodę do założenia księgi wieczystej, skutkującą oddaleniem wniosku, podczas gdy wyżej wskazane okoliczności są oczywistymi niedokładnościami i stanowiły co najwyżej braki formalne usuwalne na podstawieart. 130 § 1 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.;

2
obrazę przepisów postępowania, a toart. 130 § 1 k.p.c.poprzez nie wezwanie wnioskodawcy w toku postępowania pierwszoinstacyjnego do poprawienia mylnego oznaczenia w treści wniosku drugiego imieniaJ. G.(w miejsce imieniaA.) oraz do wskazania poprawnej pisowni imieniaM.G.(w miejsceM. G.), podczas gdy prawidłowe dane wskazanych uczestniczek, wynikały z załączonych do wniosku dokumentów oraz bazy numer PESEL.

W konsekwencji podniesionych zarzutów skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez założenie księgi wieczystej dla nieruchomości, dla której prowadzony jest Zbiór Dokumentów ZD 7634 – obecniedziałka nr (...)położona wŁ.przyul. (...)o pow. 0,0435 ha z jednoczesnym wpisaniem jako współwłaścicieli:I. M.(w ½ części),A. G. (1)(w 20/96 częściach),J. G.(w 17/96 części)M.G.(w 8/96 częściach),A. G. (2)(w 3/96 częściach) jako następców prawnychA.iH. B..
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja uczestniczki okazała się bezzasadna i nie zasługiwała na uwzględnienie.
Tytułem wstępu stwierdzić należy, że Sąd odwoławczy podziela ustalenia faktyczne Sądu I instancji, przyjmując je za własne i czyniąc integralną częścią poniższych rozważań. W konsekwencji, Sąd II instancji nie widzi konieczności ich ponownego, szczegółowego przytaczania.
Księgi wieczyste są rejestrem publicznym, prowadzonym dla ustalenia stanu prawnego nieruchomości, a więc praw o szczególnym znaczeniu ekonomicznym i prawnym. Zgodnie zart. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece, domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym, a według ust. 2 tego artykułu domniemywa się, że prawo wykreślone nie istnieje. Ponadto - jak stanowi art. 5 cyt. ustawy, w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi wieczystej nabył własność lub inneprawo rzeczowe(rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych). Ze względu na wyżej wskazane, szczególnie doniosłe skutki prawne, jakie wiążą się z wpisami w księgach wieczystych, muszą być one dokonane w oparciu o dokumenty, których istnienie i treść nie budzą wątpliwości.
Stawiany przez uczestniczkę zarzut naruszeniaart. 6269k.p.c.jest nietrafny.
Zgodnie z treściąart. 6268§ 2 k.p.c.rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej. W myślart. 6269k.p.c.Sąd oddala wniosek o wpis, jeżeli brak jest podstaw albo istnieją przeszkody do jego dokonania.
Należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z dyspozycjąart. 6268§ 3 k.p.c., rozpoznając wniosek o wpis w księdze wieczystej, sąd z urzędu bada zgodność danych wskazanych we wniosku z danymi wynikającymi z systemów prowadzących ewidencje powszechnych numerów identyfikacyjnych, chyba że istnieją przeszkody faktyczne uniemożliwiające dokonanie takiego sprawdzenia. Natomiast niezgodność danych, o których mowa w§ 3, stanowi przeszkodę do dokonania wpisu (§ 5 wskazanego przepisu).
Przedkładając powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, iż zachodzi niezgodność pomiędzy danymi wskazanymi we wniosku a danymi z systemów prowadzących ewidencje powszechnych numerów identyfikacyjnych. W złożonym wniosku jako uczestników wskazanoJ. G.orazM. G., podczas gdy z ewidencji bazy PESEL-SAD, że osoby o wskazanych numerach PESEL, nazywają sięJ. G.orazM.G.. Wykazana niezgodność stanowi zatem przeszkodę do dokonania wpisu w myślart. 6268§ 5 k.p.c., a zatem wniosek o założenie księgi zasadnie został oddalony.
Nie sposób zgodzić się z twierdzeniem apelującej, w tym stawianym w drugim zarzucie apelacji, iż wskazane niezgodności stanowiły jedynie niedokładności i co najwyżej braki formalne, zatem Sąd winien był wezwać wnioskodawcę do poprawienia mylnych oznaczeń w treści wniosku. Zdaniem apelantki swoim zachowaniem Sąd Rejonowy naruszył dyspozycjęart. 130 § 1 k.p.c.
Należy podkreślić, że kognicja sądu wieczystoksięgowego po „przeniesieniu” przepisów procesowych zustawy o księgach wieczystych i hipotecedokodeksu postępowania cywilnegostała się bardziej ograniczona. Nie istnieje mianowicie obecnie odpowiednikart. 48 ust. 2u.k.w.h., który umożliwiał merytoryczne uzupełnienie wniosku o wpis do księgi wieczystej w oznaczonym terminie. Odpowiednikiem takim nie stał się przepisart. 130 k.p.c., który ma zastosowanie w postępowaniu wieczystoksięgowym, ale tylko na użytek usuwania braków formalnych wniosku o wpis. Ta zmiana legislacyjna była celowa, zamierzona przez ustawodawcę, służąca usprawnieniu postępowania wpisowego. Nieuprawnione jest traktowanie przeszkody do wpisu w rozumieniuart. 6269k.p.c.jako braku formalnego wniosku. Brak formalny to brak wniosku jako pisma procesowego i możliwość usuwania takiego braku na podstawie wezwania, przy odpowiednim (art. 13 § 2 k.p.c.) zastosowaniuart. 130 k.p.c.istotnie dopuszcza się. Nie o takim jednak braku mowa jest wart. 6269k.p.c., który ma zastosowanie w sytuacji, gdy wniosek nie może być uwzględniony z powodu braku podstaw lub istnienia innych przeszkód do wpisu. Nie ma przy tym wątpliwości, że ujawniona rozbieżność w oznaczeniu uczestników między treścią wniosku a treścią dokumentów załączonych do wniosku i informacjami z bazy PESEL stanowi istotną przeszkodę w znaczeniu materialnoprawnym, powodującą oddalenie wniosku o wpis na podstawieart. 6269k.p.c.(por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 marca 2004 r., V CK 448/03, Legalis nr 67906; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CSK 230/09, Legalis nr 338420).
Podsumowując powyższy wywód stwierdzić należy, iż wywiedziona przez uczestniczkę apelacja nie zawierała zarzutów, mogących podważyć rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego, w związku z czym, jako bezzasadna, podlegała oddaleniu na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.