Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1572/18
Data wyroku: 2019-07-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Agnieszka Wojciechowska-Langda
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 86 § 1 kw

Warszawa, dnia 9 lipca 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 1572/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: sędzia Agnieszka Wojciechowska-Langda
protokolant: sekr. sądowy Renata Szczegot
po rozpoznaniu dnia 9 lipca 2019 r. w Warszawie
sprawyK. S., synaR.iD.,ur. (...)wW.
obwinionego o wykroczenie zart. 86 § 1KW w zw. zart. 19 ust. 2 pkt 3 ustawa z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym(Dz. U. z 2017 r., poz. 128 z późn. zm.)
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowegoR. M.
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Południe w Warszawie
z dnia 23 października 2018 r.    sygn. akt IV W 2258/17
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od oskarżyciela posiłkowegoR. M.na rzecz Skarbu Państwa 50 zł tytułem zryczałtowanych wydatkóww postępowaniu przed sądem drugiej instancji oraz 60 zł tytułem opłaty w postępowaniu odwoławczym
Sygn. akt VI Ka 1572/18

UZASADNIENIE
Apelacja oskarżyciela posiłkowego jest niezasadna i jej wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić trzeba, że Sąd I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził przewód sądowy, w jego toku zebrał kompletny materiał dowodowy, który poddał wszechstronnej, wnikliwej analizie zgodnie z przepisami prawa, logicznym rozumowaniem oraz doświadczeniem życiowym, wreszcie wydane na podstawie tej właściwej oceny orzeczenie należycie, uzasadnił, co w pełni czyni zadość wymogom zart. 424 § l i 2 k.p.k.w zw. zart. 82 § 1 k.p.w.
Sąd Odwoławczy podziela dokonaną przez Sąd Rejonowy ocenę wyjaśnień obwinionego, które w powiązaniu z opinią biegłegoM. J.oraz zeznaniamiR. M.nie pozwoliły na w sposób nie budzący wątpliwości uznać winyK. S.w zakresie czynu zart. 86 § 1k.w. Analiza tych dowodów, wbrew zarzutom apelującego, jest swobodna i pozostaje pod kontroląart. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w., nie są zaś trafne postulaty skarżącego jakoby ocena tych dowodów była dowolna i w jakimkolwiek punkcie stronnicza. Zważyć należy, że naczelną zasadą procesu karnego jest przypisanie winy konkretnej osobie, a analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do obwinionego takich ustaleń poczynić nie można. Sąd Rejonowy dokładnie przeanalizował wyjaśnienia obwinionego oraz oskarżyciela posiłkowego, którzy prezentowali różne wersje wydarzeń i mając w polu widzenia pozostały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy słusznie przyjął, że relacja przedstawiona przez oskarżyciela posiłkowego budzi zasadnicze wątpliwości. Zaznaczyć przy tym trzeba, że dokonana przez Sąd Rejonowy ocena zeznańR. M.i poddanie ichw wątpliwość nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że świadek ten celowo mówił nieprawdę, a jedynie, że jego subiektywna wersja wydarzeń w zestawieniu z pozostałym materiałem dowodowym nie znajduje w nim pełnego potwierdzenia, stąd taka a nie inna ocena zeznań tego świadka.
O słuszności rozstrzygnięcia Sądu I instancji świadczy również wydanaw sprawie opinia biegłegoM. J.z zakresu techniki samochodoweji ruchu drogowego (k. 108-112). Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił biegłemu na odtworzenie przebiegu zdarzenia, w szczególności prędkości poruszania się pojazdów uczestniczących w kolizji, wskazania torów ich ruchu i ich wzajemnego ustawienia względem osi (krawędzi jezdni) w momencie zdarzenia. Sąd Okręgowy zwraca natomiast uwagę, że biegłemu udało się ustalić wzajemne ustawienie samochodów względem siebie (k.111). Te zaś – jak wynika z opinii - były ustawione względem siebie pod niewielkim pochyleniem, w skutek czego doszło do kontaktu środkiem przodu samochoduP.w lewą częścią tyłu samochoduT.. Tym samym względy logiki i doświadczenia życiowego przemawiają za przyjęciem wersji przedstawionej przez obwinionego. Tym bardziej, że z powołanej przez Sąd I instancji adnotacji znajdującej się w aktach ubezpieczyciela wynika, że do uderzenia doszło w hamujący pojazd markiT., a nie powoli toczący się do świateł.
Przechodząc do zarzutu stronniczości Sądu Rejonowego, Sąd odwoławczy wskazuje, że w aktach sprawy, a w szczególności w protokołach rozpraw brak jest okoliczności świadczących o tym, aby Sąd I instancji okazywał pokrzywdzonemu nieprzychylność, o której pisze w apelacji. Przeciwnie, w protokole rozprawy z dnia 16.10.2018 r. (k. 123v) to obwinionemu została zwrócona uwaga odnośnie jego zachowania. Jeżeli jednak skarżący miał jakiekolwiek wątpliwości co do obiektywizmu sędziego prowadzącego rozprawę, to mógł złożyć wnioseko wyłączenie tego sędziego – a taki w aktach sprawy również się nie znajduje. Dlatego zarzut ten nie mógł odnieść żadnego skutku w niniejszej sprawie, gdyż nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości.
W świetle powyższych okoliczności Sąd Odwoławczy nie znalazł podstaw do kwestionowania przeprowadzonej przez Sąd I instancji oceny zgromadzonych dowodów i poczynionych na tej podstawie ustaleń faktycznych.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 121 § 1 k.p.w.w zw. zart. 636 § 1 k.p.k.orazart. 13 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych.
Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd Okręgowy orzekł jakw dyspozytywnej części wyroku.