Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 935/18
Data wyroku: 2019-04-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ładny
Słowa kluczowe: Przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece
Podstawa prawna: art. 209 § 1 k.k.

Sygn. akt IV K 935/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 kwietnia 2019r.
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie IV Wydział Karny w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Tomasz Ładny
Protokolant: Marta Kwiatkowska
Prokurator: ---
po rozpoznaniu w dniu 24.04.2019r. na rozprawie
sprawy przeciwkoG. C.,s.T.iS.,ur. (...)wW.
oskarżonego o to, że:
w okresie od 31 maja 2017 r. do dnia 24 maja 2018 r. wW.uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 12.06.2014 r. sygn. akt V RC 230/14, wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 11.08.2010 r. sygn. akt V RC 483/11, wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 21.02.2008 r. sygn. akt V RC 915/07, obowiązku alimentacyjnego na rzecz synówB. U.iK. U., przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych,
tj. o czyn zart. 209 § 1 kk

orzeka:

I
OskarżonegoG. C.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą, że prostuje datę wyroku V RC 483/11 wskazując, że zapadł on 11.08.2011r. i za to na podstawieart. 209 § 1 kkskazuje go i wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie.

II
Na podstawieart. 72 § 1 pkt 3 kkw zw. zart. 34 § 3 kkzobowiązuje oskarżonego do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem synówB. U.iK. U..

III
Na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych, w tym 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

IV K 935/18

UZASADNIENIE
Na podstawie materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej Sąd ustalił co następuje:
Prokurator oskarżyłG. C.o to, że w okresie od 31 maja 2017 r. do dnia 24 maja 2018 r. wW.uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 12.06.2014 r. sygn. akt V RC 230/14, wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 11.08.2010 r. sygn. akt V RC 483/11, wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 21.02.2008 r. sygn. akt V RC 915/07, obowiązku alimentacyjnego na rzecz synówB. U.iK. U., przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, tj. o czyn zart. 209§1 kk.
W toku rozprawy Sąd ustalił, żeG. C.jest ojcem małoletnichB. U.iK. U.. Oskarżony pozostawał z matką małoletnich –A. J.– we wspólnym pożyciu. Z tego nieformalnego związku urodzili się ich obaj w/w synowie. Alimenty od oskarżonego zasądzono w 2007r. i obecnie wynoszą po 500 zł na każdego z nich. Oskarżony nie utrzymuje kontaktu z ich synami. Wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie z dnia 12.06.2014r. w sprawie o sygn. akt V RC 230/14 alimenty naB.iK. U.podwyższono do kwoty po 500 zł miesięcznie – płatne do rąk matkiA. U.do 10-go dnia każdego miesiąca z góry (k.40). Oskarżony tytułem alimentów uiścił w dniu 26.02.2018r. kwotę 50 zł, 15.04.2018r. kwotę 302 zł, 29.12.2017r. kwotę 303 zł,21.11.2017r. kwotę 303 zł, 10.07.2017r. kwotę 502 zł, 28.06.2017r. kwotę 502 zł, 31.05.2017r. kwotę 502 zł, 26.09.2017r. kwotę 402 zł, 25.06.2018r. kwotę 302 zł (k.30-31) – dokonując wpłat na konto Komornika, przy czym na dzień 11.12.2017r. jego zadłużenie przekraczało 100 tys. złotych (k.1).
W okresie od 31 maja 2017r. do dnia 24 maja 2018r. wW.oskarżony uchylał się od wykonania ciążącego na nim z mocy w/w wyroków obowiązku alimentacyjnego na rzecz synówB. U.iK. U., przy czym łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości stanowi równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, tj. o czyn zart. 209§1 kk.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznań świadkaA. J.(k.14) oraz innych dokumentów ujawnionych w toku rozprawy.
Oskarżony na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składani wyjaśnień (k. 61), a na rozprawę nie stawił się i prowadzono ją pod jego nieobecność.
Sąd zważył co następuje:
Zarzucone oskarżonemu przestępstwo zagrożone jest karą grzywny, ograniczenia wolności bądź pozbawienia wolności do roku.
Oskarżony nie złożył wyjaśnień lecz przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Przedstawione przez niego na etapie postępowania przygotowawczego dowody wpłat wskazują, że dokonując tych wpłat faktycznie nie realizował on obowiązku alimentacji zgodnie z treścią wyroku lecz spłacał tymi kwotami ogromne zadłużenie z tego tytułu Komornikowi. Na podstawie ujawnionych dowodów nie budzi wątpliwość fakt, że oskarżony nie uiszczał alimentów i spowodował w zarzucanym mu okresie zaległość wynoszącą co najmniej trzykrotność świadczeń okresowych. Ten fakt jest w świetle dowodów oczywisty i w ten sposób, w ocenie Sądu, oskarżony wyczerpał znamiona czynu opisanego w dyspozycjiart. 209§1 kkw brzmieniu obowiązującym od 31.05.2017r.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadka –A. J.– uznając je za logiczne, spójne i konsekwentne. Świadek wskazała dokładnie swoją sytuację finansową - dochody i wydatki i wykazała, że brak alimentów od oskarżonego nie spowodował zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych ich synów
Rozstrzygając o odpowiedzialności oskarżonego Sąd miał na uwadze treść przepisówkodeksu karnegoobowiązujących w dacie wyrokowania.
Przedmiotem przestępstwa niealimentacji są prawidłowe stosunki rodzinne i realizacja obowiązku opieki przez zaspokojenie potrzeb materialnych osób, które same nie są w stanie ich zaspokoić.(patrz: Komentarz do art. 209 k.k. Marek Andrzej LEX 2010). W ocenie Sądu nie sposób przyjąć, aby w w/w okresie oskarżony nie miał obiektywnej możliwości płacenia alimentów, a fakt zaniechania ich regulowania nie pozostawia wątpliwości co do winy oskarżonego.
Odnośnie orzeczonej kary Sąd miał na uwadze stopień winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego, jak też skutki jego zachowania, a jako okoliczność obciążającą uznał uprzednią karalność oskarżonego. Przestępstwo przypisane oskarżonemu w dacie jego popełnienia zagrożone było alternatywnie karą grzywny, ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do roku. Uwzględniając dyspozycjęart. 53§1 i 2 kkSąd uznał, że adekwatna będzie kara ograniczenia wolności w wymiarze 8 miesięcy z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Kara ta uwzględnia długotrwałość działania oskarżonego, stopień winy i społecznej szkodliwości tego czynu, a także cele zapobiegawcze i wychowawcze. Oskarżony deklarował, że pracuje dorywczo, zatem wykonaniu tej kary nie powinna stać na przeszkodzie jego praca zarobkowa. Dodać należy, że oskarżony był uprzednio siedmiokrotnie karany za przestępstwo zart. 279§1 kk,art. 178a§1 kki pięciokrotnie za przestępstwo zart. 244 kkna kary grzywny i pozbawienia wolności (k.63-64).
Jednocześnie orzeczono wobec oskarżonego obowiązek bieżącego łożenia na utrzymanie pokrzywdzonych. Realizacja tego obowiązku stanowić będzie gwarancję otrzymywania przez uprawnionego alimentów w sposób przewidziany w/cyt. wyrokiem.
Z uwagi na sytuację finansową oskarżonego, który deklarował osiąganie dochodów Sąd nie znalazł podstaw do zwolnienia go z ponoszenia kosztów nin. postępowania i obciążył go nimi w całości.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak na wstępie.