Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
XI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XI GC 416/19
Data wyroku: 2020-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: 361 § 1 k.c.

Sygnatura akt: XI GC 416/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2020 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Mariusz Zawicki
Protokolant: Angelika Sykut
po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2020 roku w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwa
(...)spółka komandytowa wS.

przeciwko
(...)spółka akcyjna wW.

o zapłatę

1
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 23.616 (dwadzieścia trzy tysiące sześćset szesnaście) złotych z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 9 września 2017 roku;

2
zwraca powodowi od Skarbu Państwa –Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie kwotę 487 (czterysta osiemdziesiąt siedem) złotych i 59 (pięćdziesiąt dziewięć) grosze tytułem nadpłaconej zaliczki;

3
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 5.110 (pięć tysięcy sto dziesięć) złotych i 41 (czterdzieści jeden) grosz tytułem zwrotu kosztów procesu;

4
nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państw –Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych tytułem nieuiszczonych kosztów procesu.

Sygnatura akt: XI GC 416/19
Sprawa rozpoznana w postępowaniu zwykłym.

UZASADNIENIE
Powódka(...)spółka komandytowa wS.wniosła o zasądzenie od pozwanego(...)spółki akcyjnej wW.kwoty 23.616 złotych wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 września 2018 roku do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu, w tym kosztami zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu swojego roszczenia wskazała, że dochodzona pozwem kwota stanowi należne wynagrodzenie za wynajęcie samochoduW. Z., którego to pojazd został uszkodzony przez sprawcę ubezpieczonego u pozwanej. Powódka dochodziła od pozwanej należności za czas trwania najmu pojazdu zastępczego od dnia 7 czerwca 2018 roku do dnia 24 lipca 2018 r., tj. za okres 48 dni najmu za stawkę dzienną 400 zł netto.
W sprawie wydano nakaz zapłaty (karta 37)
W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zakwestionowano stawkę najmu i okres najmu.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 6 czerwca 2018 roku doszło do kolizji w wyniku, której uszkodzony został samochód markiP.należący doW. Z.. Sprawca kolizji był ubezpieczony u pozwanej. Poszkodowany potrzebował auta zastępczego. Uszkodzony pojazd był pojazdem przystosowanym do nauki jazdy. W dniu 10 lipca 2018 roku poszkodowany zawarł z ubezpieczycielem ugodę w zakresie odszkodowania za powyższą szkodę. Pozwana nie uiściła odszkodowania tytułem kosztów najmu pojazdu zastępczego.
Niesporne.
W dniu 7 czerwca 2018 r.W. Z.zawarł z(...)spółka komandytowa wS.umowę najmu auta zastępczego –T. (...)za stawkę dzienną 400 złotych plus podatek VAT. Umowa została zawarta na czas nieokreślony. Najem trwał do dnia 24 lipca 2018 roku. Koszt najmu wyniósł 23.616 złotych.
W umowie wystąpił błąd, umowę bowiem zawarto w dniu 7 czerwca 2018 roku i w tym też dniu rozpoczął się najem.
W dniu 24 lipca 2018 r. poszkodowany jako cedent podpisał z(...)spółką komandytową wS.jako cesjonariuszem umowę cesji wierzytelności wynikającej z ww. umowy najmu pojazdu zastępczego.
Dowód:
- umowa najmu k.17-18; owu karta 19-20;
- faktura k. 22,
- umowa cesji, karta 16;
- zeznania świadkaW. Z., karta 135 płyta CD;
- zeznania przedstawiciela powodaP. H., karta 135 płyta CD:
Ubezpieczyciel odmówił wypłaty odszkodowania tytułem najmu pojazdu zastępczego.
Niesporne.
Pojazd uszkodzony był przystosowany do nauki jazdy, tak samo jak pojazd wynajęty. Oba pojazdy poszkodowany wykorzystywał do nauki jazdy. Poszkodowany miał w okresie powstania szkody trzy tego typu pojazdy. Nie mógł nimi nastąpić pojazdu uszkodzonego, w okresie szkody szkoła nauki jazdy poszkodowanego miała duże obłożenie, wszystkie pojazdy były zajęte, służyły do kursów nauki jazdy. Poszkodowany naprawiał pojazd za pomocą pieniędzy z wypłaty odszkodowania. Przy zgłaszaniu szkody oraz w toku postępowania likwidacyjnego ubezpieczyciel nie proponował poszkodowanemu pojazdu zastępczego.
Dowód:
- zeznania świadkaW. Z., karta 135 płyta CD;
Średnia stawka dobowa za najem pojazdu zastępczego odpowiadającego pojazdowi uszkodzonemu, przystosowanemu do nauki jazdy wynosi 387,25 złotych, stawki rynkowe wahają się w granicach od 369 złotych do 400 złotych za dobę najmu. Stawka 400 złotych za dobę najmu pojazdu przystosowanego do nauki jazdy jest stawką rynkową.
Przedmiotowa szkoda wyłączyła natychmiast pojazd z eksploatacji. Czas naprawy pojazdu, uwzględniając faktyczne działania i okres wykonywania przez ubezpieczyciela czynności likwidacyjnych wynosić powinien do 53 dni. Okres 35 dni to czas na ustalenie zakresu naprawy i przyjęcie odpowiedzialności, 5 dni na realizację zamówienia części zamiennych, 7 dni na wykonanie naprawy blacharskiej, 3 dni na prace lakiernicze, 1 dzień a czynności administracyjne oraz przegląd techniczny pojazdu po naprawie.
Biorąc pod uwagę fakt zawarcia ugody z poszkodowanym i fakt ustalenia odszkodowania nawet przy przyjęciu zaistnienia szkody całkowitej nie wpływał to na powyższe ustalenia w zakresie długości najmu.
Dowód:
- opinia biegłego sądowegoM. M.k.156-162;
- opinia ustna uzupełniająca, karta 176 protokół, płyta CD;
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Podstawę prawą żądania pozwu stanowi norma wyrażona wart. 822 § 1 k.c., zgodnie z którą przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w§ 1, będące następstwem przewidzianego w umowie wypadku, który miał miejsce w okresie ubezpieczenia (§ 2). Zgodnie z normą wyrażoną w§ 4 art. 822 k.c., uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Odpowiedzialność pozwanej wynika również zustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych. Norma zawarta w art. 35 ustawy stanowi, iż ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej, wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. Obowiązek odszkodowawczy ubezpieczyciela wobec poszkodowanego obejmuje szkody na osobie oraz szkody w mieniu (art. 34 ust. 1 powołanej ustawy).
Odpowiedzialność ubezpieczyciela pokrywa się z odpowiedzialnością sprawcy szkody. Zgodnie z normą wyrażoną wart. 436 § 2 k.c., w razie zderzenia się mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody ich posiadacze mogą wzajemnie żądać naprawienia poniesionych szkód na zasadach ogólnych. Oznacza to, że odpowiedzialność za skutki takiego zdarzenia oparta jest na zasadzie winy (art. 415 k.c.). Natomiast zgodnie z normą zawartą wart. 361 § 1 k.c., zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Rolą odszkodowania jest wyrównanie uszczerbku majątkowego poszkodowanego – również przy cesji wierzytelności. Stąd zawsze dla ustalenia odszkodowania konieczne jest określenie faktycznego uszczerbku w majątku poszkodowanego.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż pojazd sprawcy wypadku, w którym doszło do uszkodzenia pojazdu, ubezpieczony był od odpowiedzialności cywilnej u pozwanej, czego dowodem jest nadto wypłata przez pozwaną odszkodowania za szkodę (odszkodowanie).
W spornym zakresie Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych przez strony, zeznaniach świadka oraz opinii biegłego sądowegoM. M..
Zgodnie zart. 361 § 1 i 2 k.c.zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
W zakresie stawki najmu istnieje obowiązek wierzyciela zapobiegania szkodzie i zmniejszania jej rozmiarów (art. 354 § 2, art. 362 i 826 § 1 k.c.), co określa się ogólnie obowiązkiem minimalizacji szkody. Kwestia ta jest przedmiotem wielu wypowiedzi judykatury, a podsumowaniem orzecznictwa w tym zakresie jest uchwała Sądu Najwyższego z 24 sierpnia 2017 r. w sprawie III CZP 20/17. Wydatki na najem pojazdu zastępczego poniesione przez poszkodowanego, przekraczające koszty zaproponowanego przez ubezpieczyciela skorzystania z takiego pojazdu są objęte odpowiedzialnością z tytułu umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, jeżeli ich poniesienie było celowe i ekonomicznie uzasadnione.
Poszkodowany nie ma obowiązku poszukiwania oferty najtańszej i najkorzystniejszej. Uznając, że sam fakt poszkodowania i konieczność aktywności poszkodowanego w zakresie likwidacji szkody jest sam w sobie na tyle obciążający i absorbujący, pierwszeństwo przyznać należy zapewnieniu poszkodowanemu komfortu, a nawet poczucia bezpieczeństwa i profesjonalnego wsparcia. Nie jest więc tak że zawsze najtańsza oferta będzie najkorzystniejsza. W rozpoznawanej sprawie poszkodowany otrzymał informację o możliwości zorganizowania najmu pojazdu zastępczego w trakcie zgłaszania szkody nieodpłatnie, bez dodatkowych kosztów. Poszkodowany ostatecznie chciał skorzystać z oferty pozwanej, dał minimalną szansę ubezpieczycielowi, ale nie udało mu się dodzwonić, tak więc należało uznać, że pomimo chęci skorzystania nie miał takiej możliwości. Okoliczności tych, w szczególności zeznań świadka wskazujących na próbę najmu pojazdu od ubezpieczyciela (podmiotu przez niego wskazanego) i niemożność skontaktowania się z tym podmiotem nie kwestionował pozwany. Przyjąć zatem należało, że pozwany nie złożył oferty poszkodowanemu (w zakresie najmu pojazdu), przedstawił informację o możliwości najmu, poszkodowany dołożył wszelkich starań aby z tej możliwości skorzystać nie mniej jednak, nie z jego winy, nie udało się wynająć pojazdu zastępczego w sposób wskazany przez pozwanego. Stąd pełne prawo poszkodowanego do najmu pojazdu zastępczego z innego źródła, za cenę rynkową – co miało miejsce. Przyjąć również należało, że poszkodowany nie naruszył zasady minimalizacji szkody.
Legitymacja powódki do dochodzenia roszczeń na własną rzecz wynika z przedłożonej przez nią umowy cesji oraz zart. 509 k.c.Zgodnie z normą zawartą wart. 509 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Z kolei norma zawarta wart. 510 § 1 k.c.stanowi, iż umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
C.przedmiotowej umowy stanowiło zwolnienie z długu.
Za uzasadnioną stawkę najmu Sąd przyjął za biegłym stawkę obowiązująca w umowie najmu tj. 400 zł netto za dobę, ponieważ jest to stawka rynkowa, obowiązująca nie tylko w wypożyczalni powoda, ale również u innych przedsiębiorców działających na rynku.
Natomiast jeśli chodzi o uzasadniony okres najmu, przyjąć należało cały okres najmu tj. 48 dni, obejmujący okres od 7 czerwca 2018 roku (dzień rozpoczęcia najmu i podpisania umowy najmu) do 24 lipca 2018 roku. Jest to okres krótszy aniżeli okres wskazany przez biegłego.
Mając powyższe na uwadze kwota należnego odszkodowania wynosiła 23.616 zł brutto (19.200 złotych netto) tj. 48 dni x 400 zł netto plus Vat. Biorąc pod uwagę, iż ubezpieczyciel sprawcy nie wypłacił odszkodowania tytułem najmu pojazdu zastępczego zasądzić należało wymienioną kwotę w całości.
Odsetki liczone od zasądzonej kwoty należą się za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego (art. 481 k.c.), a termin spełnienia świadczenia przez zakład ubezpieczeń wynika zart. 817 § 1 i 2 k.c., zgodnie z którym ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku; gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Ubezpieczyciel w toku likwidacji szkody dysponował całym materiałem niezbędnym do wydania decyzji. Stąd orzeczono, jak w pkt I sentencji.
Rozstrzygnięcie o kosztach procesu znajduje postawę prawną wart. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.w związku zart. 98 § 1 k.p.c., który stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Na poniesione przez powódkę koszty złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika 3600 zł, ustalone zgodnie z § 2 ust 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800), opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, opłata od pozwu w kwocie 1.181 zł oraz koszt sporządzenia opinii w kwocie 312,41 zł. Kwota 800 zł została wypłacona biegłemu z zaliczki uiszczonej przez powódkę, natomiast kwotę 312,41 zł wypłacono biegłemu z zliczki uiszczonej przez powoda.
W punkcie 2 wyroku zwrócono powodowi nadpłaconą zaliczkę w myśl art. 82 i art. 84 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
W myślart. 98 k.p.c.i art. 113 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nakazano pobrać od pozwanego kwotę 150 złotych tytułem nieuiszczonych kosztów w postaci zwrotu kosztów dojazdu a która to kwota została tymczasowo pokryta przez Skarb Państwa.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji.

ZARZĄDZENIE
1.(...)
2.(...)
3.(...)