Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 2328/18
Data wyroku: 2019-03-08 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kokowska-Kuternoga

Sygn. akt: I1 C 2328/18 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 marca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga
Protokolant: protokolant Anna Lewińska
po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2019 r. w Gdyni
sprawy z powództwa(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.
przeciwkoJ. P.
o zapłatę
Izasądza od pozwanejJ. P.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 2838,56 zł (dwa tysiące osiemset trzydzieści osiem 56/100 złotych) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 2598,75 zł od dnia 15.06.2017 r. do dnia zapłaty;
IIzasądza od pozwanejJ. P.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 36,00 zł (trzydzieści sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.
Sygn. akt I 1 C 2328/18

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.wniósł pozew przeciwkoJ. P.o zasądzenie kwoty 2838, 56 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 2598, 75 zł od dnia 15 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy o kredyt, wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego, nie przyniosły efektu w postaci spłaty zadłużenia.
( pozew, k. 2-4v

)

W dniu 8.5.2018r Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym zgodny z żądaniem pozwu
( nakaz zap łaty ,k. 5v)
Pozwana,J. P., złożyła sprzeciw od w/w nakazu zapłaty i wniosła w nim o oddalenie ze względu na: przedawnienie roszczenia, brak udowodnienia roszczenia, brak wypowiedzenia umowy o kredyt, nieważności umowy bankowej , abuzywności tej umowy, , następnie już na rozprawie przed Sądem Rejonowym w Gdyni , przyznała fakty będące uzasadnieniem pozwu i wniosła o uwzględnienie jej sytuacji majątkowej , rozłożenie na raty powstałego zadłużenia
( sprzeciw ,k .7-7v)
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2018 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni.

(postanowienie  – k. 10)
Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód ,(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.,usunął braki formalne pozwu i wniósł o zasądzenie od pozwanejJ. P.kwoty 2838, 56 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 2598, 75 zł od dnia 15 czerwca 2017 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy o kredyt, wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego, nie przyniosły efektu w postaci spłaty zadłużenia..

(pozew  – k. 14-7.)
W odpowiedzi na pozew pozwana podtrzymała i uzasadniła swoje stanowisko w sprawie
( odpowied ź na pozew, k. 44-53v)

S ąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 31.8.2015 roku(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.zawarł zJ. P.umowę o kredyt na zakup towarów na kwotę 4725 zł . Pozwana zobowiązała się do spłaty w czasie 2-óch lat w 20-u miesięcznych ratach po 236, 25 zł każda kwoty kredytu - płatnych do 30-go dnia każdego miesiąca, poczynając od 30.9.2015r. W razie przeterminowania zadłużenia, odsetki będą naliczane i w wysokości 10 % w stosunku rocznym ze zmiennym oprocentowaniem.
W okresie obowiązywania umowyJ. P.dokonała wpłat na poczet zadłużenia:
- 236, 25 zł – 30.9.2015r;
- 236, 25 zł – 30.11.2015r;
- 236, 25 zł – 31.12.2015r;
- 236, 25 zł – 29.2.2016r;
- 236, 25 zł – 4.4.2016r;
- 236, 25 zł – 2.5.2016r;
W okresie obowiązywania umowyJ. P.doprowadziła do powstania zaległości z tytułu zaciągniętego kredytu, co spowodowało wypowiedzenie umowy kredytu w dniu 18.1.2017r z zachowaniem 30-o dniowego okresu wypowiedzenia i wystawienie wyciągu z ksiąg bankowych w dniu 14.6.2017r, w którym stwierdzono, iż w księgach Banku figuruje w stosunku do Niej wymagalne zobowiązanie w kwocie 2838,56 zł, wynikające z umowy o kredyt z dnia 31 .8. 2015 r. Na tę kwotę składają się: należność główna-kapitał w wysokości 2598, 75 zł, odsetki umowne za okres od 31.8.2015r do dnia wyciągu w wysokości 139,81 zł ,koszty, prowizje w wysokości 100 zł .

    odpis z KRS k. 19-20v, umowa o kredyt k. 22-23v,41-42 ,wypowiedzenie, k. 24, Wyci ąg z ksiąg Banku- k. 21-21v, zestawienie transakcji, k. 17-17v

Wypowiedzenie wraz z wezwaniem do zapłaty zadłużenia, , kierowane na adresJ. P.nie spowodowało zapłaty zadłużenia .
niesporne, nadto przedegzekucyjne wezwanie, k. 25

S ąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania. Dowody uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budzą one zastrzeżeń, co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych.
W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa.
W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty wskazanej w pozwie kwoty powinien był wykazać zasadność obciążenia pozwanego żądaną kwotą, charakter umowy jaka łączyła strony oraz jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz powoda. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycjiart. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie powinien w zasadzie dowieść powód. Nawet brak zajęcia stanowiska przez pozwanego nie zwalnia powoda od wykazania sądowi, iż żądanie sformułowane w pozwie istnieje.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w całości.
Jak stanowiart. 69 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe(Dz.U.02.72.665) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 76 powyższej ustawy, zasady oprocentowania kredytu określa umowa kredytu.
W niniejszej sprawie powód wykazał, iż na podstawie umowy, wyciągu z ksiąg bankowych powoda, zadłużenie pozwanego z tytułu zawartej w dniu 31.8.2015 r umowy o kredyt na zakup towarów, stanowi kwotę dochodzona pozwem. Wskazując, ile z wymagalnych rat i kiedy pozwany wpłacił. Pozwana zaś, mimo zarzutów, nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność, że nie zawarła tej umowy , ani na okoliczność, że się z niej wywiązała.
W niniejszej sprawie, zgodnie z postanowieniami zawartej przez strony umowy o kredyt, spłata następować miała poprzez dokonywanie spłat w miesięcznych ratach przez dwa lata tj. do 2017 r. Brak wymaganej spłaty stanowił podstawę rozpoczęcia dochodzenia całości zaległego zadłużenia oraz naliczania opłat za obsługę nieterminowej płatności, zgodnie z tabelą opłat i prowizji oraz wypowiedzenia umowy przed terminem jej zakończenia, co też uczynił, z zachowaniem okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na 19 lutego 2018r.
Pozwana, zarzuciła, że roszczenie jest przedawnione.
Odnosząc się do zarzutu strony pozwanej jakoby doszło do przedawnienia dochodzonego w niniejszym postępowaniu roszczenia, należy wskazać, iż zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie .
Zgodnie zart. 118 k.c.jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Przepisart. 120 k.c.stanowi, że bieg przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.Art. 123.§ 1.kcstanowi:” Bieg przedawnienia przerywa się:
1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia;
2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje;
3) przez wszczęcie mediacji.”, aart. 124.§ 1.kcstanowi:” Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo.”
W niniejszej sprawie termin przedawnienia wynosi 3 lata i zaczął biec najpóźniej w dniu następnym po wskazanym jako termin spłaty każdej z rat, ostatecznie ostatniej raty, tj. od 30.4.2017r/ 11 miesięcy /, więc nie upłynął przed datą złożenia pozwu w niniejszej sprawie tj. przed 5.3.2018r. Jeśli przyjąć, że dług stał się wymagalny po wypowiedzeniu umowy, tj. od 19.2.2018r w całości, nadal brak przesłanek do przyjęcia, że roszczenie jest przedawnione.
Zdaniem Sądu ,pozwana, poza ogólnikowym i gołosłownym powołaniem się na nieprawidłowości w naliczaniu przez powoda żądanych kwot, nie przedstawiła żadnych dowodów na uzasadnienie swoich twierdzeń. Zważyć zaś należy, iż zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą rozkładu ciężaru dowodu, strona, która z danego faktu wywodzi skutki prawne, obowiązana jest fakt ów wykazać (art. 6 k.c.), nadto, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a w razie nieuzasadnionej bierności dana strona naraża się na sankcję w postaci przegrania procesu.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, pozwana nie podołała ciążącemu na niej obowiązkowi w powyższym zakresie, jak również nie wskazała nawet, na czym nieprawidłowości, jakich zdaniem pozwanej dopuścił się powód, miałyby polegać (np. czy miało to miejsce w odniesieniu do okresu, za który naliczano odsetki, czy podejmowanych czynności, za które naliczano opłaty, kwot odsetek i opłat , ich wysokości, itp.). W zakresie , zaś zarzutu abuzywności, nie wskazał postanowień umowy , co do których ten zarzut sformułowała, a w umowie poza kwotą kredytu i odsetek za nieterminowa spłatę nie ma innych postanowień zawierających opłaty lub obciążenia. Trudno wię oceniać abuzywność postanowień, których w umowie brak.
W tym miejscu należy również wskazać, iż w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się, ażeby obciążenie pozwanej opłatami za czynności podejmowane przez stronę powodową stanowiło jakiekolwiek nadużycie, bądź nie znajdowało podstaw w łączącej strony umowie. Uprawnienie powoda do naliczania opłat za wezwanie kierowane do pozwanej, jak i ich wysokość, wynikały bowiem wprost z umowy łączącej strony/ k. 23 akt/. Koszty podejmowania takich czynności, podobnie jak odsetki mogły obciążać pozwaną, a co więcej powstanie tych kosztów było konsekwencją działań samej pozwanej, która wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi zaprzestała dokonywania regularnych spłat rat.
Mając na względzie powyższe ,Sąd uwzględniając powództwo, orzekł jak w punkcie I wyroku, na podstawieart. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 128 ze zmianami) Sąd zasądził kwotę 2823, 56 złotych, czemu dał wyraz w punkcie I wyroku.
Wobec treściart. 481 § 1 i 2 k.c.stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Zgodnie zart. 482 § 1 k.p.c.od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek od dłużnej sumy, w zakresie żądanych odsetek umownych i ustawowych liczonych od poszczególnych kwot za okres od dnia następującego po dniu ich wymagalności do dnia zapłaty, powództwo jest w pełni uzasadnione.
O kosztach procesu w pkt II sentencji wyroku Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawieart. 98 kpciart. 108 kpcw zw. z § 6 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych i adwokatów, obciążając pozwanego kosztami procesu w całości .Na koszty tej sprawy w kwocie 323 zł składają się: 36 zł –opłata od pozwu/ uiszczono tylko 36 zł/, 17 zł- opłata od pełnomocnictwa, 270 zł –wynagrodzenie pełnomocnika, z czego powód poniósł tylko wydatek w wysokości opłaty od pozwu- 36 zł, którą przegrywająca pozwana winna Mu zwrócić.

ZARZĄDZENIE
1.Odnotować w rep.C
2.Przedłożyć z wpływem lub za 25 dni.