Sąd Okręgowy w Elblągu
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 514/19
Data wyroku: 2020-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Irena Śmietana, Natalia Burandt, Sędzia Elżbieta Kosecka – Sobczak
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 56 ust. 1 i 3 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Sygn. akt VI Ka 514/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 7 sierpnia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kosecka – Sobczak (spr.)
Sędziowie: Natalia Burandt
Irena Śmietana
Protokolant: stażysta Magdalena Okołowicz
przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Elblągu Barbary Kamińskiej
po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2020 r. w Elblągu sprawy
A. J. (1)s.E.iH.ur. (...)wO.
oskarżonego o czyn z art. 56 ust. 1 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. zart. 12 kkw zw. zart. 65 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Iławie
z dnia 21 grudnia 2018 r. sygn. akt II K 222/15
I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,
II. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie przed sądem II instancji, w tym 2400 zł opłaty.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 514/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Iławie z dnia 21 grudnia 2018r. w spr. II K 222/15

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1
1.

1

A. J. (1)

dot. czynu ciągłego z zaskarżonego wyroku:

a
że oskarżony był wielokrotnie karany

b
c) żeK. S. (1)wyrokiem z 7 marca 2016r. (utrzymanym w mocy wyrokiem z 02 lutego 2017r.) został oskarżony i prawomocnie skazany za prowadzenie hodowli i wytworzenie marihuany i że m.in. sprzedał (w zarzucie wskazano, żeA. J. (1)a w opisie czynu przypisanego w pkt. II że innej ustalonej osobie) łącznie 4.340 gram

żeA. M.przypisano mu w pkt. VI tego wyroku wytworzenie nie mniej niż 8.500 g marihuany

a)Informacja z KRK
b) wyrok SO wE.w spr.(...)
c) wyrok SA wG.w spr.(...)

a)k.918-920
b) k. 898-906
c) k.907-908

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.

A. J. (1)

że odbiorcą marihuany w znacznych ilościach odK. S. (1), która jest przedmiotem zarzutów stawianych w sprawieA. J., była inna osoba niżA. J. (1), dot. czynu ciągłego z zaskarżonego wyroku

zeznaniaD. T. (1)

k.991

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.1.1 a), b), c)

Informacja z KRK
Wyrok SO wE.w spr.(...)
Wyrok SA w Gdańsku w spr.(...)

Informacja z KRK i wyroki sądów były wydane przez organy uprawnione do ich wydania, nie były kwestionowane przez strony, stąd zasługują na wiarygodność i ich uwzględnienie

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Ad. 1

zeznaniaD. T. (1)

Świadek ten mówił o jednorazowej sytuacji w której miał uczestniczyć i on i(...). Ponieważ świadek nie operował nazwiskiem tegoK., to nie można stwierdzić by z pewnością miał na myśliK. S.. A nawet, jeżeli świadek opisywał sytuację z udziałemK. S., to opisał on oferowanie przez(...)reklamówki z zawartością substancji (świadek twierdzi, że była to marihuana). Przy czym o ile faktycznie była to marihuana, to ilość jej wynikająca z zeznań tego świadka z pewnością nie dotyczyła ilości znacznej tj. przypisanej oskarżonemuA. J.w zaskarżonym wyroku. Ponadto samK. S.nie krył w wyjaśnieniach, że miał innych odbiorców niżA. J., stąd prawdopodobnie sytuacja opisana w zeznaniachD. T., o ile miała miejsce i o ile tyczyła marihuany, aK.z zeznań świadka toK. S. (1), to dotyczyła przekazania pewnej ilości marihuany innej osobie niż oskarżony, ale z uwagi na opis gabarytów paczki z marihuaną i objętość jaką zajmuje susz marihuany (świadek zeznał mało precyzyjnie, że pakunek był wielkości kartki A4 i nie wie jakiej grubości, co może nawet wskazywać na to, że w reklamówce było „coś” cienko sprasowane na format A4 a przecież ziele marihuany nie jest oferowane w obrocie w takiej postaci ) nie chodziło w zeznaniach tego świadka o całą ilość marihuany z czynu przypisanego oskarżonemu.
PonadtoD. T. (1)nie krył, że znaA. J. (1), bo „siedział z nim w celi” a tym samym mógł z racji tej znajomości – co wynika z doświadczenia życiowego -złożyć zeznania, które miały pomóc oskarżonemu, co wpływa na ocenę wiarygodności zeznań tego świadka.
Z zeznań świadka wynika też, że(...)najpierw oferował to co miał w reklamówce świadkowi, mimo , że spotkali się przypadkowo, by następnie zawartość reklamówki przekazać „kibicowi”, który pojawił się zaraz na miejscu spotkania. Trudno zaś uznać za logiczną sytuację by(...)mimo tego, że był umówiony na odbiór reklamówki z zawartością z „kibicem”, to najpierw oferował ją przypadkowo napotkanemu świadkowi, nawet jeżeli miał wspomnieć, że odbiorca mało płaci.
Dlatego też mało konkretne i mało logiczne zeznania D.T.nie mogły służyć wykazaniu, że to opisany przez niego „kibic” był jedynym odbiorcą marihuany odK. S., a nie mógł być nim oskarżonyA. J.; a przede wszystkim nie mogły być ocenione jako wiarygodny dowód tego, że odbiorcą marihuany w znacznych ilościach odK. S. (1),

    która jest przedmiotem zarzutów stawianych w sprawieA. J.
, była inna osoba niżA. J. (1), bo z zeznań tego świadka nie wynika by opisywał on sytuację dot. ponad 4 kg marihuany zarzucanychA. J., a nadtoK. S.– co wynika z wyroków w spr.(...)SO w Elblągu i(...)SA wG.- został prawomocnie skazany za wprowadzenie do obrotu ponad 9 kg marihuany poprzez sprzedawanie jej 5 osobom.
A tym samym opisana przez świadkaD. T.sytuacja, o ile zaistniała, nie mogła stanowić dowodu, który miałby taką wymowę, by doprowadzić do uniewinnieniaA. J..

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

naruszeniaart. 7 kpkpoprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, sprzeczną z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Oceniając cały zgromadzony materiał dowodowy, to należy stwierdzić, że sąd I instancji nie naruszył zasady zart. 7 kpk.
Podstawowe znaczenie w sprawie miały relacjeK. S. (1), który od momentu złożenia wyjaśnień w których zdecydował się ujawnić udziałA. J.w obrocie marihuaną to wyjaśniał w postępowaniu przygotowawczym w tym zakresie konsekwentnie, co słusznie pozwalało na uznanie takich wyjaśnień za wiarygodne. Natomiast wycofanie się przezK. S.z relacji obciążającychA. J.na rozprawie nie mogło doprowadzić do uniewinnienia oskarżonego.
K. S. (1)odwołał na rozprawie swoje wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, mimo, że wcześniej składał je wielokrotnie, obciążającA. J. (1)i innych tj.G.czyO.. W wyjaśnieniach tych podawał szczegóły dot. udziału ww osób w obrocie narkotykami. Co prawda nie ujawnił od razu wszystkich tych osób, ale wytłumaczył to logicznie strategią zaleconą mu przez obrońcę celem uzyskania lepszej pozycji w późniejszych negocjacjach co do potencjalnego wyroku i wyjaśnienia co do tej okoliczności należy uznać za logiczne. Nadto analiza poszczególnych relacjiK. S.w porządku chronologicznym nie pozostawia wątpliwości, żeK. S.od początku nie negował swojego związku z obrotem marihuaną i to na tle prowadzonej uprawy marihuany, przy czym w kolejnych relacjach opisywał szczegóły tego procederu, w tym dot. osobyA. J., po tym jak przestał uwzględniać rady swojego obrońcy. Dlatego okoliczności, że oskarżonyK. S.nie mówił od początku składania wyjaśnień o roliA. J.nie można interpretować w ten sposób, że w wyjaśnieniach obciążającychA. J.mówił nieprawdę i że udziałA. J.w obrocie marihuaną nie miał miejsca.
Od momentu gdyK. S.wyjawił udział w obrocie marihuanąA. J., to opisał przecież wiele szczegółów dot. „współpracy” z tym oskarżonym i do zakończenia postępowania przygotowawczego wyjaśnienia te konsekwentnie podtrzymywał. Ponadto wyjaśnieniaK. S.obciążające inne osoby, w tymA. J.nie były gołosłowne, bo zostały potwierdzone dowodami np. w postaci zapisków z rozliczeń. Zaś wiarygodności tego dowodu nie może podważyć to, że wprost w tych zapiskach nie było nazwisk, w tymA. J.czy ilości narkotyków, tylko litera i kwoty. Nie można przecież – w świetle doświadczenia życiowego-spodziewać się by osoby zamieszane w nielegalny proceder obrotu narkotykami prowadziły coś na kształt księgowości dot. zawieranych transakcji na tle tego obrotu, z wymienieniem dokładnie w zapiskach dat-kiedy, imion i nazwisk-komu, i w jakiej ilości i jaki towar sprzedały, za jakie kwoty, a w szczególności by producent i handlarz narkotykami używał w zapiskach – w sytuacji gdy mógł się obawiać, że jego nielegalna uprawa może zostać odkryta, co miało miejsce w omawianej sprawie- pełnych nazwisk i imion odbiorców marihuany by ułatwić organom wymiaru sprawiedliwości odszyfrowanie treści zapisków, a także by nie było wątpliwości – co do treści-na wypadek ujawnienia odczytania treści takich zapisków. Przy czym należy zaznaczyć, że doświadczenie zawodowe sędziego orzekającego w sprawach o narkotyki przekonuje, że biorący udział w obrocie narkotykami czynią zapiski w takiej formie jak w tych ujawnionych w sprawie.K. S.zaś logicznie wyjaśnił, że na zapiskach to literąAoznaczyłA. J. (1), że pod tą literą wpisywał kwoty któreA. J.był mu winien za poszczególne partie narkotyków, a gdy je zapłacił to kwota była skreślana, co nie nastąpiło dla ostatniej nieskreślonej kwoty – 1.800zł. Opisał też jak dokonał wyliczenia ilości narkotyków które sprzedałA. J.po 18 zł/gram przez cały okres czynu odwołując się do treści tych zapisków (przy czym zaznaczył, że dopiero przy kolejnym przesłuchaniu w którym opisywał marihuanę sprzedanąA. J., to skorzystał z pełnej treści zabezpieczonych zapisków). Stąd można było zapiski z notatnika utożsamić z tym jak je zinterpretował w wyjaśnieniachK. S.. Przy czym mimo, że w aktach sprawy brak oryginału ww zapisków, toK. S.składał wyjaśnienia dot. tego dowodu po zapoznaniu się z oryginałem dowodu.
PonadtoK. S.w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego wskazywał konsekwentnie ile z uprawy wK.sprzedałA. J..
WyjaśnieniaK. S.obciążająceA. J.(i innych) zostały też potwierdzone treścią protokołu analizy wykazów połączeń telefonicznych, z których wynika, że kontaktów telefonicznychK. S.iA. J.było, na używane przez obu wszystkie numery telefonów, ze stronyK. S.62 połączeń, a ze stronyA. J.90 połączeń, co przeczy tezie obrońcy, że ilości tych połączeń między ww były znikome i że sąd I instancji z billingów połączeń telefonicznych wyprowadził nieuprawnione wnioski. Bowiem w świetle dowodu z analizy połączeń i ujawnionej ilości tych połączeń pomiędzyK. S.iA. J., to jako niewiarygodne należy ocenić zeznaniaK. S.z rozprawy, że takie częste kontakty telefoniczne zA. J.były spowodowane tym, że pożyczał wiatrówkę, bo nielogicznym jest aby tylko w takiej sprawie utrzymywać aż tak częsty kontakt i to w okresie w którym, według wcześniejszych wyjaśnieńK. S., miał on sprzedawaćA. J.znaczną ilość marihuany. Stąd z pewnością wyjaśnieniaK. S.z postępowania przygotowawczego dot. kontaktu na tle obrotu marihuaną lepiej i logiczniej tłumaczyły tak częsty kontakt pomiędzy ww. Nie można było więc analizy wykazów połączeń telefonicznych interpretować w sposób preferowany przez obronę.
Dlatego ocena relacjiK. S.z postępowania przygotowawczego jako wiarygodnego dowodu, nie nastąpiła z obraząart. 7 kpk, a sąd I instancji prawidłowo nadał walor wiarygodności dowodowi z relacjiK. S.z postępowania przygotowawczego.
Ponadto nie bez znaczenia jest i to, żeK. S.w swoich wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego nie tylko obciążał inne osoby, w tymA. J., ale też nie krył swojego znacznego udziału w wytwarzaniu i obrocie marihuaną i to odnośnie znacznych ilości marihuany. A i ta okoliczność nakazywała uznać jego wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego za wiarygodny i szczery opis całej przestępczej działalności związanej z obrotem marihuaną.
Należy zaś podkreślić, że gdyK. S.składał ostatnie zeznania na rozprawie w niniejszej sprawie dot. oskarżonegoA. J., w których odwołał poprzednie obciążające wyjaśnienia, to postępowanie w SO wE.w sprawie, w którejK. S.był oskarżony o czyny które opisywał we wcześniejszych wyjaśnieniach zostało już prawomocnie zakończone ( patrz: wyrok(...)SO wE.i(...)SA wG.) iK. S.orzeczono wysoką karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Tym samym zeznając w sądzie I instancji w rozpoznawanej sprawie przestał mieć powód by ułatwić wymiarowi sprawiedliwości rozpoznanie niniejszej sprawy, w której główny dowód stanowiły jego relacje. Nie bez znaczenia jest i to, żeK. S.składał zeznania na rozprawie w obecności oskarżonego i mimo, że nie wyartykułował by obawiał się zeznawać w jego obecności, to z doświadczenia życiowego wiadomo, że podawanie wiadomości obciążających inna osobę jest psychicznie utrudnione gdy podaje się je w jej obecności. Przy czym nie można też zapominać, że i oskarżony i świadekK. S.funkcjonując w środowisku osób działających nielegalnie, to w toku postępowań mogą kierować się też specyficznie pojmowaną lojalnością środowiskową, bo gdy sami już zostali rozliczeni ze swojej nielegalnej działalności , a więc nie mogli już liczyć na to, że coś dla siebie uzyskają (co nastąpiło w czasie gdyK. S.składał zeznania na rozprawie), to nie chcieli zaszkodzić tym, których to dopiero czeka (np.A. J.).
Ponadto, w ocenie sądu odwoławczego, mimo, żeK. S., po tym jak uprawomocnił się wyrok skazujący go na karę łączną 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności za udział w opisywanym wcześniej przez niego procederze, faktycznie odwołał wcześniejsze wyjaśnienia z postępowania przygotowawczego, to jednak zrobił to tak nieumiejętnie, że nie można jego relacji z rozprawy – wbrew postulatowi autora apelacji- dać wiary.K. S.na rozprawie stwierdził, że przesłuchujący sugerowali mu, że będzie miał szanse na zastosowanieart. 60 kk, gdy poda „więcej” osób, co świadek miał zrozumieć w ten sposób, że może wskazywać osoby, które faktycznie w tym procederze nie brały udziału. Przy czym gdy prokurator obecny na rozprawie zaczął mu zadawać pytania zmierzające do wyjaśnienia tego jak był pouczany o warunkach zart. 60 kki czy wynikał z nich obowiązek mówienia prawdy czy podawania dowolnych okoliczności, toK. S.udzielając odpowiedzi co do uszczegółowienia tej kwestii zasłonił się niepamięcią. PodobnieK. S.powołał się na niepamięć i co do innych okoliczności, które by mogły potwierdzić wiarygodność jego relacji z postępowania przygotowawczego, ale nie zgłaszał niepamięci co do nowych okoliczności podanych w zeznaniach z rozprawy, które miały wykazać, że wyjaśnienia obciążająceA. J.były kłamliwe. Dla przykładu należy wskazać, że twierdził iż relacje obciążające były z inicjatywy organów ścigania, ale nie pamiętał już tego czy sam miał zabiegać w prokuraturze o kolejne przesłuchanie i w trakcie niego ujawnić kolejne fakty i osoby związane z uprawą marihuany i obrotem narkotykami, co przypomniał mu prokurator sesyjny, który był dokładnie tą osobą, która odbierała od niego te wyjaśnienia z 18.02.2014r.,a w których zaczął obciążaćA. J.. Podobnie jak zasłaniał się niepamięcią co do tego czy to prokurator przesłuchujący go w dniu 18.02.2014r. (prokurator sesyjny na rozprawie) sugerował mu nazwiska, zdarzenia, by następnie skwitować, że był często przesłuchany i zaczęło mu się wszystko „kręcić”.
K. S.w zeznaniach na rozprawie, na potrzeby uwiarygodnienia odwołania swoich wcześniejszych wyjaśnień, co do pewnych ww kwestii zasłaniał się niepamięcią. Mimo jednak tego, że skarżył się na problemy z pamięcią, to pamiętał jednak, że po rozmowach oJ.zP. G.był negatywnie nastawiony do oskarżonego, że wyjaśnienia z k. 131-135 były nieprawdziwe, ale tylko co do osobyA. J.iM. O.. A akurat w wyjaśnieniach z k.131-135 opisał m.in. i to ze szczegółami udział iA. M.w uprawie marihuany (coA. M.potwierdził) iA. J.,M. O.,M. G.,D. R.(co potwierdzono treścią zapisków, analizą połączeń telefonicznych, wynikiem czynności okazania wizerunków z tablic). Stąd takie wybiórcze wycofanie obciążających relacji tylko co dwóch osób spośród wszystkich wskazanych we wcześniejszych relacjach przezK. S., to nie mogło wykazać, żeK. S.składał w całości niewiarygodne wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym obciążając kłamliwie wszystkie wymienione przez siebie osoby.
Również potwierdzenie przezK. S.na rozprawie co do zasady prawdziwości zapisków co do kwot za sprzedane narkotyki, w sytuacji gdy zaprzeczył wcześniejszym swoim relacjom by osoba oznaczona w zapiskach jakoAto byłA. J. (1), ale nie chciał wskazać kogo w takim razie ukrywał pod literaA, czyni takie odwołanie wersji byAbyłA. J. (1), mało wiarygodnym.K. S.zeznając na rozprawie był już przecież tylko świadkiem a nie oskarżonym, stad był zobowiązany do mówienia prawdy. Brak zaś wskazania kim miał być faktycznieAz jego zapisków to powodowało, że nie było realnych i weryfikowalnych podstaw do zakwestionowania wiarygodności wyjaśnieńK. S.z postępowania przygotowawczego, żeAto oskarżonyA. J.. Równie nieudolna była próba podważenia w zeznaniachK. S.z rozprawy czynności okazania z powołaniem się na podpisy pod zdjęciami, co jest nie tylko sprzeczne z treścią tablic poglądowych (gdzie dane osobowe osób z tablic wskazane były z tyłu tablic a nie pod zdjęciami), ale świadczy o tym, żeK. S.„aż za bardzo” chciał podważyć i „odkręcić” swoje wcześniejsze obciążająceA. J.relacje, bo w sytuacji gdyA. J.nie zaprzeczył znajomości zK. S., toK. S.mógł z tej przyczyny prawidłowo wskazać zdjęcie znanego muA. J.na tablicy niezależnie od tego czy pod danym zdjęciem z tablicy były dane osobowe osoby ze zdjęcia czy nie.
Należy też zauważyć, że skoroA. J.iK. S.się znali, nadtoK. S.wiedział, żeA. J.jest związany ze środowiskiem przestępczym (co wynika też z danych o karalności oskarżonegoA. J.i co jest znane sądowi z urzędu na tle innych spraw dot. tego oskarżonego), to w sytuacji gdyby pomówiłA. J., to mógł realnie przewidywać, żeA. J.będzie mieć do niego pretensje za obciążające wyjaśnienia. A gdyby uwzględnić jako wiarygodne zeznaniaK. S.z rozprawy, że jego wyjaśnienia obciążająceA. J.miałyby być wymyślone a on miałby podać w postępowaniu przygotowawczym dane jakiekolwiek osoby by skorzystać zart. 60 kk, to w świetle doświadczenia życiowego bardziej prawdopodobne jest, żeK. S.podałby dane innej osoby a nie akuratA. J., co do którego mógł być pewien negatywnej reakcji na obciążające go wyjaśnienia.
W ocenie sądu odwoławczego nie wykazano aby została naruszona swoboda wypowiedzi na etapie składania przezK. S.wyjaśnień obciążającychA. J., by jakiś czynnik zewnętrzny krępował go w formułowaniu wypowiedzi w tym zakresie, by został przymuszony czy sprowokowany do obciążeniaA. J..
Nie można bowiem przyjąć by prawdziwa i logiczna a tym samym wiarygodna była wersja o negatywnym nastawieniuK. S.doA. J.przezP. G.. BowiemK. S.zaznaczył, że nawet się nie lubi zP. G.(czy tez z panem(...)), a mimo to miał poddać się temu, że nielubiana osoba (czy osoby) nastawili go negatywnie doA. J.co miało być powodem pomówienia akuratA. J.przez niego w postępowaniu przygotowawczym. Przy czym z zeznańP. G.wcale nie wynika by nastawiał negatywnieK. S.doA. J.i by to było powodem użycia przezK. S.danychA. J.w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego. W oczy rzuca się też to, żeP. G.rozpoczął swoją wypowiedź na ostatniej rozprawie tym, że nie lubi oskarżonego (a więc od podania okoliczności która miała wspierać wersjęK. S.z rozprawy), a co do reszty okoliczności zasłonił się niepamięcią. Po odczytaniu wcześniejszych zeznań tylko je podtrzymał, oświadczając że miał kiedyś sprzeczkę z oskarżonym (a słowo sprzeczka nie sugeruje jakiegoś wielkiego konfliktu), przy czym należy zauważyć, że we wcześniejszych odczytanych zeznaniach twierdził, że w ogóle nie znaA. J.. Przede wszystkim to takie krótkie powołanie się na sprzeczką nie wyjaśnia logicznie byT. G.z powodu bliżej niesprecyzowanej sprzeczki miałby powód aby nastawiać negatywnieK. S.przeciwkoA. J.. Należy też zauważyć, że w pierwszych zeznaniachT. G.nie twierdził on by nastawiał negatywnieK. S.doA. J..T. G.opisywał, żeK. S.po powrocie z przesłuchania mówił, że policjanci kazali mu nawymyślać „na chłopaków”, że podał nazwiskoJ.i chybaM., ale świadek nawet dokładnie nie wiedział coK. S.miał wymyślać na ww osoby. A tym samym takimi relacjamiT. G.nie potwierdził kategorycznie słówK. S.z rozprawy, że to on nastawił swoimi słowami negatywnieK. S.doA. J., a czymK. S.starał się wytłumaczyć powód dla którego opisał osobęA. J.i jego związek z obrotem marihuaną w swoich wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego.T. G.zaznaczył też, że w rozmowie zM. P.mógł „podkolorować całą historię” jaką mu opowiedział. Stąd nawet przyznanie przezM. P.w zeznaniach, żeT. G.opowiadał mu o tym, żK. S.„chciał załatwićA. J.” świadczy – wobec treści relacjiT. G.- o „podkolorowaniu” historii, a nie może służyć wykazaniu temu, że udowodniono zeznaniamiM. P.iP. G.iżK. S.miał powód by pomawiać kłamliwieA. J..
Również zeznaniaP. T.nie mogły wykazać aby wyjaśnieniaK. S.z postępowania przygotowawczego były niewiarygodne. Świadek ten nie kojarzyłK. S., a dopiero „przypomniał” o nim sobie, gdy odczytano mu fragmenty zeznańP. G.. Potwierdził wtedy, żeK. S.chciał pogrążyćA. J.. Skoro jednakK. S.twierdził, żeP. G.swoimi słowami miał go nastawić negatywnie do osobyA. J.i to miało spowodować jego wcześniejsze relacje obciążająceA. J., toP. T.tego swoimi zeznaniami nie potwierdził.
Stąd nie podlegał uwzględnieniu argument skarżącego, że wykazano jednoznacznie zeznaniamiP. G.iP. T., żeK. S.był nakłaniany do złożenia obciążających oskarżonego wyjaśnień.
Nie udowodniono- w świetle ww dowodów- argumentu z uzasadnienia apelacji by wmawianoK. S., że to przez oskarżonego trafił do Aresztu Śledzczego, co miałoby tłumaczyć złożenie przezK. S.wyjaśnień obciążających oskarżonego.
Co zaś do argumentu z apelacji, by uwzględnić zeznaniaM. P., to świadek ten przede wszystkim odwołał się do informacji odP. G., żeK. S.„załatwić” oskarżonegoA. J., co jednak w świetle zeznańP. G.nie mogło być uznane za wykazane. Ponadto eksponowana przez obronę okoliczność, żeM. P.został uniewinniony i nigdy nie został skazany za udział w obrocie środkami odurzającymi w ramach którego toA. J.miał być sprzedającym, to należy zauważyć, żeM. P.nie został uniewinniony od czynu związanego z czynem oskarżonego iK. S., bo nie wynika to z dokumentów zebranych w sprawie. Świadek ten nie figurował jako oskarżony w sprawie(...)SO wE.. ((...)k. 450-509). Sam zaś w swoich zeznaniach mówił o sprawie dot. czynu z jesieni 2010r., dołączono też do akt odpis wyroku uniewinniającego w spr.(...)SR wO.dot. czynu z jesieni 2010r. k.799-812, a więc czynu który był znacznie wcześniejszy niż ten z omawianej sprawy (a który dot. obrotu narkotykami z lat 2013-2014). Co zaś do tego, żeM. P.zaprzeczył by otrzymywał marihuanę odA. J.(co wynikało z wyjaśnieńK. S.z postępowania przygotowawczego), to w sposób oczywisty było podyktowane tym, że gdyby przyznał że tak było, to groziłaby mu odpowiedzialność karna za udział w obrocie narkotykami.
Należy tez zauważyć, że według relacjiK. S.z postępowania przygotowawczego, toA. J.zakupioną od niego marihuanę przekazywał kolejnemu handlarzowi (a nie konsumentowi) czyliM. P., gdyż zaznaczył tam, że sam a.J.nie sprzedawał marihuany tylko w jego imieniu robił toM. P. (2). A to wskazuje, pomimo uwag autora apelacji, i na prawidłowe zastosowanie kwalifikacji z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i na to, żeM. P., jako zaangażowany w obrót narkotykami, to miał powody aby podawać takie informacje, które by podważały wyjaśnieniaK. S.obciążające iA. J.i jego osobę.
Również zeznaniaA. M.nie mogą służyć wykazaniu tego, że nie mógł on przekazaćK. S.przez czas czynu 3.300 g marihuany, bo z całości zeznań tego świadka wynikało, że przyjął on, że wyprodukował przez cały czas uprawy wD.około 7 kg marihuany , przy czym zaznaczył, że nie prowadził żadnych notatek, że tylko to tak oszacował, aK. S.z tej ilości mógł przekazać 2 kg. Należy jednak zauważyć, że tak mówił w kolejnej relacji, zaś w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego nie operował liczbami, zasłaniał się tym, że nie może sobie przypomnieć szczegółów. Skoro zaś nie pamiętał takich okoliczności wcześniej, to trudno wytłumaczyć by miał przypomnieć sobie te liczby później i to w sytuacji gdy nie prowadził- w odróżnieniu odK. S.- zapisków. Należy też zwrócić uwagę na treść wyroku SO wE.w spr.(...)w zakresie dot. przestępstw przypisanychA. M., w tym co do wyprodukowania 8.500 g marihuany.
Wbrew stanowisku obrońcy oskarżonego nie doszło do naruszeniaart. 7 kpkpoprzez bezzasadne odrzucenie wyjaśnień oskarżonego. Sam oskarżonyA. J.nie wyjaśniał konsekwentnie i logicznie, gdyż w postępowaniu przygotowawczym po przedstawieniu mu zarzutu dot. nabycia odK. S.znacznej ilości marihuany, to podał, że zarzut zrozumiał i że przyznaje się częściowo do popełnienia zarzucanego mu czynu, natomiast na rozprawie całkowicie nie przyznając się do zarzutu, to stwierdził, że w postępowaniu przygotowawczym przyznając się częściowo to przyznał się do tego, że wiedział iżS.hoduje marihuanę i że ma ją na sprzedaż i że proponował oskarżonemu jej kupno, ale oskarżony się nie zgodził. A takie twierdzenia z rozprawy, które miały uzasadnić wcześniejsze częściowe przyznanie się, trudno uznać za logiczne, w sytuacji gdy oskarżony był już karany za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, sam potwierdził, że zarzut zrozumiał, a z treści postawionego mu zarzutu nie wynikało, że zarzucano mu, że nie zgodził się na zakup marihuany, tylko to, że marihuanę nabywał celem dalszej jej sprzedaży. Stąd sformułowanie o częściowym przyznaniu się przezA. J.w postępowaniu przygotowawczym należy odczytać jako potwierdzenie przez oskarżonego, że doszło częściowo do wypełnienia zachowaniem oskarżonego pewnych elementów z opisu zarzucanego mu czynu z art. 56 ust.1i3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Nie bez znaczenia jest i to, że zarzut ten zawierał kwalifikację zart. 64§1kki65§1 kk, aA. J.– jako osoba wielokrotnie karana i mająca do czynienia z przepisami prawa karanego- musiał więc sobie zdawać sprawę z surowości grożącej mu kary, a mimo to zdecydował się na częściowe przyznanie tj. złożenie wyjaśnień o takiej treści, która może być argumentem na niekorzyść oskarżonego.
Nie można też nie zauważyć, żeA. J.wiedział o toczącym się w tej sprawie postępowaniu (czego dowodem pismo z k.239 by nie stosować tymczasowego aresztowania), a mimo to zaczął się ukrywać, co dodatkowo świadczy o tym, że gdyby nie miał nic wspólnego z procederem o którym wyjaśniał w postępowaniu przygotowawczymK. S., i gdyby był pewien, że nie będzie wiarygodnych dowodów jego współpracy na tle obrotu narkotykami z ww, to stawiłby się jak najszybciej do prokuratury i wyjaśnił że nie ma nic wspólnego z procederem, a nie ukrywał się przez znaczny okres czasu, by następnie w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego przyznać się częściowo do zarzutu.
Przesłuchanie świadkaD. T.przed sądem odwoławczym też nie dostarczyło powodów by uwzględnić zarzuty z apelacji. Świadek ten mówił o jednorazowej sytuacji w której miał uczestniczyć i on iK.. Ponieważ świadek nie operował nazwiskiem tegoK., to nie można stwierdzić by z pewnością miał na myśliK. S.. A nawet jeżeli, to opisał on sytuację dot. ilości substancji określonej przez świadka jako marihuana, która z pewnością nie dotyczyła ilości znacznej a przypisanej oskarżonemuA. J.. Ponadto samK. S.nie krył w wyjaśnieniach, że miał innych odbiorców niżA. J., stąd prawdopodobnie sytuacja opisana w zeznaniachD. T., o ile miała miejsce, aK.z zeznań świadka toK. S. (1), dotyczyła przekazania pewnej ilości marihuany (ale z uwagi na opis przez świadka reklamówki i jej zawartości nie chodziło o ilość z czynu przypisanego oskarżonemu). Dlatego zeznania D.T.nie mogły służyć wykazaniu, że to opisany przez niego „kibic” był jedynym odbiorcą marihuany odK. S., a nie mógł być nim oskarżonyA. J..
Podsumowując treść pisma obrońcy oskarżonego należy zauważyć, że sprowadza się ono w istocie do polemiki autora z oceną dowodów dokonaną przez Sąd I instancji, gdzie przeciwstawia on jedynie własną ocenę, i to niektórych wybranych dowodów ocenie dokonanej przez Sąd meriti i na zasadzie negacji dąży do uwolnieniaA. J.od odpowiedzialności karnej za przypisany mu czyn. Nie wykazał on jednak aby Sąd meriti analizując poszczególne dowody czynił to wbrew regułom określonym wart. 7 kpki aby naruszył w ten sposób zasadę swobodnej oceny dowodów, a wręcz analiza całokształtu materiału dowodowego, w tym dowodów przeprowadzonych przed sądem II instancji, przekonuje, że nie było podstaw do uwzględnienia okoliczności wskazanych w zarzucie obrazyart. 7 kpk. I mimo że nie pozyskano dowodu z logowań telefonu oskarżonego z czasu czynu, to wymowa innych dowodów obciążających we wzajemnym powiązaniu, pozwalała na przypisanie oskarżonemu popełnienia czynu takiego jak w zaskarżonym wyroku.
Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszeniaart. 7 kpk, a nadto nie wykazano w apelacji okoliczności świadczących o tym, iż Sąd I instancji, ustalając stan faktyczny, pominął istotne dowody, naruszył zasady prawidłowego rozumowania, nie stosował się do wskazań wiedzy lub zignorował nauki płynące z doświadczenia życiowego. Obrońca oskarżonego nie wykazał, by – przy rozpoznaniu sprawy - doszło do uchybień zarzucanych w apelacji, by ustalenia faktyczne poczynione głównie w oparciu o zawierające wiele szczegółów relacjeK. S.z postępowania przygotowawczego (choćby ta, żeA. J.miał mówićK. S., że zajmuje się sprzedażą papierosów bez akcyzy, co zostało potwierdzone danymi o karalności oskarżonego), spójne z treścią zapisków, rozpoznaniem i potwierdzone wykazem licznych połączeń pomiędzy oskarżonym a K.S., były błędne. Jednocześnie analiza i ocena zeznańP. G.,P. T.czyD. T.nie pozwalała na to by dać wiarę zmienionym zeznaniomK. S.z rozprawy. Nie można też było uznać za logicznych wyjaśnieńA. J.z rozprawy w których tłumaczył powody tego, że w postępowaniu przygotowawczym przyznał się częściowo do zarzucanego mu czynu.

Wniosek

o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego
ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

z przyczyn dla których zarzut uznano za niezasadny

Lp.

Zarzut

2.

błędów w ustaleniach faktycznych

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych w oparciu o „pomówienieK. S.” stanowi w istocie zdublowanie zarzutu dotyczącego oceny wymowy dowodów, do którego już ustosunkowano się powyżej. Podkreślić jedynie wypada, że ocena ta nie może być uznana za nieobiektywną tylko dlatego, że okazała się dla oskarżonego niekorzystna, gdy wyjaśnieniaK. S.były poparte innymi podlegającymi uwzględnieniu dowodami. Tak więc wypowiedziK. S.podczas przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym nie zostały złożone w warunkach krępujących swobodę kształtowania ich treści, nie wykazano by były wynikiem nacisków innych osób , dlatego jako takie mogły być podstawą ustaleń.
Nie można też było zgodzić się z autorem apelacji, że nieprawidłowo ustalono, żeA. J.sprzedał marihuanę nie-konsumentowi.K. S.w postępowaniu przygotowawczym podawał, żeA. J.sam nie sprzedawał pozyskiwanej od niego marihuany, że robił to w imieniu oskarżonegoM. P.. Według tej relacjiK. S.z postępowania przygotowawczego,A. J.zakupioną od niego marihuanę przekazywał kolejnemu handlarzowi a nie konsumentowi. A taka treść uznanych za wiarygodne wyjaśnieńK. S.pozwoliła sądowi I instancji na prawidłowe przyjęcie kwalifikacji z art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Samo zaprzeczenie przezM. P.by to robił, w sytuacji gdy jego relacja nie zasługiwała na uwzględnienie, co oceniono w rozważaniach dot. zarzutu obrazyart. 7 kpk, było niewystarczające dla zanegowania prawdziwości wyjaśnieńK. S.obciążającychA. J..
K. S.w kolejnych wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego z k. 150-153 sprecyzował, w oparciu o analizę pełnych zapisków (wcześniej nie zauważył zapisków z drugiej strony kartki) i po wyjaśnieniu powodów dla których wcześniej nie opisywał wszystkich osób z którymi handlował marihuaną (za poradą obrońcy, by mieć pole do negocjacji z prokuratorem co do ewentualnego wyroku), że odA. M.otrzymał 3.340g marihuany (po odliczeniu tzw. „siepów”) którą sprzedałA. J.i że sprzedałA. J.jeszcze 1.000g marihuany z uprawy wK.(co wynika wprost z konsekwentnych wyjaśnieńK. S.z k. 135 „ja z mojej uprawy wK.sprzedałemJ.około 1 kg marihuany” i z k. 152 „Ponadto ja sprzedałemJ.ok.1000gram marihuany z uprawy wK.”, w których brak – sugerowanych przez obronę- twierdzeńK. S.by rzekomo miał wskazywać na 900g marihuany zK.). Wyjaśnienia te potwierdził w kolejnym przesłuchaniu z k. 163. I w oparciu o takie wyjaśnieniaK. S., które były spójne z treścią zapisków jakie prowadził, sąd I instancji słusznie ustalił, żeA. J.nabył odK. S.łącznie 4.340g marihuany.
Również w prawomocnym wyroku(...)SO wE.(utrzymanym w mocy co do osobyK. S.wyrokiem(...)SA wG.)K. S.zarzucono m.in. w pkt. III części wstępnej wprowadzenie do obrotu razem zA. M.znacznej ilości marihuany w tym sprzedażA. J.łącznie 4.340g marihuany, a w pkt. II wyroku przypisano wprowadzenie do obrotu znacznej ilości marihuany w ilości nie mniejszej niż 9.200 gram, w tym sprzedaż innej ustalonej osobie (w wyroku nie można było posłużyć się danymiA. J.gdyż nie został wówczas skazany) 4.340g marihuany.
Przywołane przez obronę zeznaniaA. M.nie mogą służyć wykazaniu tego, że nie mógł on przekazaćK. S.przez czas czynu 3.300 g marihuany (która trafiła doA. J.), bo z całości zeznań tego świadka wynikało, że przyjął on, że wyprodukował przez cały czas uprawy wD.około 7 kg marihuany , przy czym zaznaczył, że nie prowadził żadnych notatek, że tylko to tak oszacował, nie pamiętał dokładnie ile marihuany przekazałK. S.. Ostatecznie wskazał, że to było około 2 kg. Należy jednak zauważyć, że tak mówił w kolejnej relacji, zaś w wyjaśnieniach z postępowania przygotowawczego nie operował liczbami, zasłaniał się tym, że nie może sobie przypomnieć szczegółów, nie był też pewien i nie pamiętał ilości marihuany w trakcie zeznań. Skoro zaś nie pamiętał takich okoliczności wcześniej, to trudno wytłumaczyć by miał przypomnieć sobie te liczby później i to w sytuacji gdy nie prowadził- w odróżnieniu odK. S.- zapisków. ZresztąA. M.często w swoich zeznaniach co do ilości marihuany przekazanejK. S.używał sformułowań „nie pamiętam”, „ciężko mi powiedzieć, nie pamiętam dokładnie”, co przeczy tezie obrońcy, żeA. M.„wykazywał daleko posuniętą precyzję w obliczeniu wytworzonego narkotyku”. Dopiero na pytania obrońcy i oskarżonego stwierdził, że z produkcji mógł przekazaćK. S.około 2 kg marihuany. Skoro jednakA. M.według własnej relacji miał wyprodukować 7 kg marihuany to równie dobrze, dysponując taką ilością i nie pamiętając szczegółów co do ilości przekazywanejK. S.marihuany, to miał realną możliwość by z wyprodukowanych 7 kg przekazaćK. S.ilość wskazaną przezK. S.tj. 3.430g a nie 2 kg. Należy też zwrócić uwagę na treść wyroku SO wE.w spr.(...)(utrzymanym w mocy co do osobyA. M.wyrokiem(...)SA wG.) w zakresie dot. przestępstw przypisanychA. M., w tym to, że przypisano mu w pkt. VI tego wyroku wytworzenie nie mniej niż 8.500 g marihuany (co wskazuje na dysponowanie przezA. M.jeszcze większą ilością marihuany niż opisaną w zeznaniach w niniejszej sprawie). A to pozwala na podważenie wiarygodności zeznańA. M., że wyprodukował tylko 7 kg marihuany, a w konsekwencji i na stwierdzenie, że i podana w tych zeznaniach ilość około 2 kg marihuany przekazanejK. S.jest wątpliwa. Z pewnością więc zeznaniaA. M.nie mogły być uznane za konsekwentne i jasne, czy jak chce obrońca „precyzyjne” i „jednoznaczne” a tym samym za wiarygodny dowód, który realnie posłużyłby zanegowaniu ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd I instancji co do ilości marihuany przypisanej oskarżonemuA. J.w zaskarżonym wyroku, a wynikającej z kolejnych wyjaśnieńK. S.z postępowania przygotowawczego.
Ponadto nawet jeśli sąd I instancji nie w pełni odniósł się drobiazgowo do wszystkich zebranych dowodów, w tym relacjiA. (...), to ocena i wymowa zebranych dowodów, w tym zeznań tego świadka, a także treść wyroków z których dowód przeprowadził sąd II instancji, nie mogła służyć do podważenia ustaleń Sądu Rejonowego i uwzględnienia zarzutów apelacyjnych.

Wniosek

o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego
ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

z przyczyn dla których zarzut uznano za niezasadny

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

wobec zaskarżenia wyroku w całości, na korzyść oskarżonego, sąd odwoławczy analizował wymiar kar, ale nie znalazł też podstaw do korekty wyroku w zakresie wymierzonych kar

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

uprzednia karalność oskarżonego, działanie w warunkach powrotu do przestępstwa, rozpoczęcie udziału w przypisanym czynie ledwie po upływie 14 miesięcy od opuszczenia jednostki penitencjarnej a także duża ilość marihuany oraz działanie w powiązaniu z innymi osobami, przy osiąganiu z przypisanego procederu dużej kwoty pieniędzy, to wszystko przemawiało za tym, że wymierzone kary powyżej dolnych granic ustawowego zagrożenia, należało uznać za sprawiedliwe odpłaty, które będą stanowiły dla oskarżonego realne kary, które spełnią właściwie cel prewencyjny
a wobec tego nie było podstaw do korekty wyroku w zakresie kar

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

cały wyrok sądu I instancji

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

z powodów dla których nie uwzględniono zarzutów z apelacji i nie stwierdzono podstaw do korekty kar

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

pkt.II

z uwagi na nieuwzględnienie zarzutów z apelacji wniesionej wyłącznie przez obrońcę oskarżonego to kosztami za postępowanie odwoławcze obciążono oskarżonego (art. 636§1 kpk), w tym opłatą (art. 2 ust.1pkt.5 i art.3 ust.1 ustawy z 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych)

7

PODPIS