Sąd Okręgowy w Łodzi
XIII Wydział Gospodarczy Odwoławczy
Sygnatura akt: XIII Ga 1484/18
Data wyroku: 2019-06-21 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Sędzia SO Iwona Godlewska
Podstawa prawna: art. 483 § 1 k.c., art. 6k.c., art. 60 i 65 k.c.

Sygn. akt XIII Ga 1484/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2018 roku, wydanym w sprawie z powództwa(...)spółki akcyjnej z siedzibą wŁ.przeciwko(...) spółce z ograniczona odpowiedzialnościąwW.o zapłatę 6.028,00 zł, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi w pkt 1. oddalił powództwo; w pkt 2. zasądził od strony powodowej na rzecz strony pozwanej kwotę 1.800 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, sygn. akt XII GC 514/17 (wyrok k.94, uzasadnienie wyroku k.95 -99).
Apelację od wyroku złożył powód zaskarżając go w całości i zarzucając:
1. naruszenie przepisów postępowania –art. 233 § 1 k.p.c., co miało wpływ na wynik sprawy poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na:

a
pominięciu okoliczności, że pozwany przesyłając do cedenta skan podpisanego egzemplarza umowy, z którym się zapoznał i składając pod treścią umowy podpis wyraził wolę zawarcia umowy,

b
pominięciu okoliczności, iż pozwany dokonując przelewu weryfikacyjnego wyraził wolę zawarcia umowy i uruchomienia usługi na jego rzecz przez cedenta,

c
pominięciu okoliczności i jej znaczenia dla zawarcia umowy, iż powód dostarczył cedentowi podpisany przez siebie egzemplarz umowy oraz w jej następstwie dokonał przelewu weryfikacyjnego;

2. naruszenie przepisów postępowania –art. 233 § 1 k.p.c., co miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego, polegające na:

a
pominięciu okoliczności, iż świadczenie cedenta polegało wyłącznie na udostępnieniu możliwości korzystania z systemu operatora, użytkowanie systemu serwer sms, usługi serwisowe, wysłanie wiadomości sms, mms, sms voice i obsługę wiadomości przychodzących i w związku z tym zakresem świadczenia cedenta przysługiwało mu wynagrodzenie;

b
pominięcie okoliczności, iż pozwany zakwestionował – bezskutecznie w ocenie powoda – fakt zawarcia umowy, podczas, gdy pozwany miał możliwość świadczenia usług, i nie podnosi okoliczności, iż został pozbawiony możliwości świadczenia w oparciu o oświadczenie cedenta;

c
pominięcie okoliczności, iż usługa była świadczona przez cedenta, pozwany otrzymywał faktury za świadczoną usługę i w żaden sposób nie kwestionował faktu niewykonania umowy przez cedenta;

d
uznaniu, iż kara umowna, jaką cedent obciążył pozwanego wynika z niewykonania zobowiązania o charakterze pieniężnym, podczas, gdy wynika ona z faktu rozwiązania umowy z pozwanym na skutek nie uiszczania opłat określonych w umowie;

3. naruszenie przepisów postępowania –art. 233 § 1 k.p.c.co miało wpływ na wynik sprawy, polegające na błędnej ocenie zebranego w sprawie materiału dowodowego w związku z ustaleniem stanu faktycznego sprawy polegające na przyjęciu, iż nie doszło do zawarcia umowy, mimo przesłania skanu podpisanej umowy przez pozwanego do cedenta oraz dokonania opłaty weryfikacyjnej, co w związku z treścią umowy stanowi okoliczność zawarcia umowy,
4. naruszenie przepisów prawa materialnego -art. 60 k.c.poprzez błędne jego nie- zastosowanie i w efekcie odmowę przyznania zachowaniu pozwanego elementów oświadczenia woli oznaczającego wolę zawarcia umowy;
5. naruszenie przepisów prawa materialnego –art. 65 k.c.poprzez jego niezastosowanie, poprzez odmowę oświadczeniu woli złożonemu przez pozwanego woli zawarcia umowy, podczas gdy przesłanie skanu podpisanej umowy, wykonanie przelewu weryfikacyjnego oraz brak zastrzeżeń w zakresie świadczenia usługi przez pozwanego wobec cedenta należy tłumaczyć wolą zawarcia umowy.
Zarzucając powyższe Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, ewentualnie uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego w związku z uchyleniem wyroku sądu I instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania (apelacjak.104-107).
Strona pozwana nie złożyła odpowiedzi na apelację.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Do niniejszego postępowania mają zastosowanie przepisy o postępowaniu uproszczonym zawarte wart. 5051–art. 50514k.p.c.
Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Okręgowego, zarzuty podniesione przez Skarżącego są bezzasadne. Rozstrzygnięcie Sądu I instancji pozostaje w zgodzie z poczynionymi ustaleniami w zakresie stanu faktycznego i koresponduje ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Sąd Okręgowy w pełni podziela argumentację faktyczną i prawną Sądu Rejonowego, przyjmując ustalenia faktyczne za własne.
Skoro powód oparł swoje roszczenie na twierdzeniu, że cedenta –A. S.prowadzącego działalność gospodarczą podfirma (...)– i pozwaną(...) spółkę z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wW.łączyła umowa o świadczenie usług teleinformatycznych, to, jak trafnie wskazał Sąd I instancji, kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy miało ustalenie, czy do zawarcia przedmiotowej umowy doszło, przy uwzględnieniu treści § 2 Regulaminu świadczenia usług teleinformatycznych. Niezależnie od powyższego, wobec podstawy powództwa, badaniu podlegała również możliwość i zasadność zastrzeżenia kary umownej.
Chybione są zarzuty, sformułowane w pkt 1-2 apelacji, dotyczące naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.Analizując treść tych zarzutów należy zauważyć, że stanowisko strony powodowej odnosi się nie do oceny wiarygodności dowodów zgromadzonych w sprawie, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, lecz de facto do interpretacji czy wykładni oświadczeń wiedzy bądź woli zawartych w powoływanych w apelacji dokumentach. Jednocześnie Skarżący zarzuca Sądowi Rejonowemu nieuwzględnienie przy dokonywaniu ustaleń faktycznych wszystkich okoliczności sprawy, co miało doprowadzić do nieuprawnionego przyjęcia, iż nie doszło do zawarcia umowy.
W ocenie Sądu odwoławczego poczynione przez Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne, wbrew zarzutowi apelacji, znajdują pełne odzwierciedlenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowy, który Sąd ten poddał wszechstronnej ocenie, nie przekraczając przy tym granic zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej zart. 233 § 1 k.p.c.Sąd Rejonowy, wbrew postawionemu zarzutowi, nie pominął w sprawie okoliczności takich, jak odesłanie cedentowi przez pozwanego skanu podpisanego egzemplarza umowy oraz dokonania przelewu weryfikacyjnego. Z okoliczności tych Sąd Rejonowy, mając na względzie treść dokumentu umowy o świadczenie usług teleinformatycznych nr(...)oraz treść załączonego do niej Regulaminu, poddanych wnikliwej analizie i rozważaniom, wywiódł wnioski logicznie poprawne prowadzące do zasadnego uznania, że nie doszło do zawarciu umowy finalnej, a jedynie do zarejestrowania przez pozwaną konta w systemie(...)
W konsekwencji, w realiach niniejszej sprawy w sytuacji, gdy powód w toku procesu, pomimo zobowiązania Sądu, nie przedłożył oryginału zawartej umowy podpisanej przez obie strony, a pozwany zaprzeczył okolicznościom zawarcia umowy i wykonywania świadczenia uprawnione jest uznanie przez Sąd Rejonowy, że powód nie wykazał, iż doszło do zawarcia umowy, ani też nie wykazał, że usługa była przez Operatora świadczona (art. 6 k.c.).
O świadczeniu usługi w żadnym razie, wbrew stanowisku skarżącego, nie może świadczyć sam fakt wystawienia faktur.
W konsekwencji bezzasadne okazały się również sformułowane w apelacji zarzuty dotyczące naruszeniaart. 60 k.c.iart. 65 k.c.W realiach niniejszej sprawie, brak było, bowiem podstawy faktycznej do stwierdzenia dokonania przez pozwanego czynności prawnej (zawarcia spornej umowy), przy zastosowaniu powołanych przepisów prawa materialnego.
Niezależnie od powyższego Sąd Okręgowy w całości akceptuje również stanowisko Sądu Rejonowego odnośnie nieważności postanowień Regulaminu zastrzegających karę umowną, jako sprzecznych z ustawą (art. 58 § 1 i §3 k.c.). Należy podkreślić, za Sądem I instancji, że podstawowy obowiązek pozwanej (w przypadku skutecznego zawarcia Umowy, na którą powołuje się powód) niewątpliwie miał charakter pieniężny, a zatem zastrzeżenie kary umownej za naruszenie, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, pozostaje w sprzeczności zart. 483 §1 k.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Okręgowy na podstawieart. 385 k.p.c.oddalił apelację, jako bezzasadną.
Iwona Godlewska