Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 231/19
Data wyroku: 2019-12-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zbigniew Kapiński, Jerzy Leder, Przemysław Filipkowski
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k.

Sygn. akt II  AKa 231/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  19 grudnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński (spr.)
Sędziowie: SA – Jerzy Leder
SO (del.) – Przemysław Filipkowski
Protokolant: – sekr. sad. Sylwester Leńczuk
przy udziale Prokuratora Dariusza Tyszki
po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2019 r.
sprawyP. O.urodz. (...)wŁ., s.W.iK. z d. P.
oskarżonego zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia  12 kwietnia 2019   r. sygn. akt V K 10/18
utrzymuje w mocy wyrok w zaskarżonej części;
zwalnia oskarżonegoP. O.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze wydatkami obciążając Skarb Państwa;
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokatA. B.– Kancelaria Adwokacka wW.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych w tym 23% VAT za obronę z urzędu oskarżonego wykonywaną w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym.

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Warszawie w ramach czynów zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 286 § 1 k.k.zarzucanychP. O.uznał tego oskarżonego za winnego:
I. popełnienia zarzucanego mu czynu z pkt. I, z tym, że przyjął, że przestępstwa tego dopuścił się w okresie do dnia 11 grudnia 2015 roku wN.oraz wP.woj.(...)oraz działając wspólnie i w porozumieniu z innymi, nieustalonymi osobami i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.skazał go na karę 4 /czterech/ lat pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 1 - 3 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 150 /stu pięćdziesięciu/ stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 50 /pięćdziesiąt/ złotych;
II. na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoP. O.do częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez wpłatę na rzecz pokrzywdzonychK. S.iP. S.kwoty 15.000 /piętnaście tysięcy/ złotych;
III. uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z pkt. II, z tym, że przyjął, że oskarżony przestępstwa tego dopuścił się wK.i działając wspólnie i w porozumieniu z innymi, nieustalonymi osobami i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.skazał go na karę 1 /jednego/ roku i 6 /sześciu/ miesięcy pozbawienia wolności, a na podstawieart. 33 § 1 - 3 k.k.wymierzył mu karę grzywny w wymiarze50 /pięćdziesięciu/ stawek dziennych przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 50 /pięćdziesiąt/ złotych;
IV. na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał oskarżonegoP. O.do częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez wpłatę na rzecz pokrzywdzonegoP. W.kwoty 2.890 /dwa tysiące osiemset dziewięćdziesiąt/ złotych; 
V. na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 85 a kkiart. 86 § 1 i 2 k.k.wymierzył oskarżonemuP. O.karę łączną 4 /czterech/ lat pozbawienia wolności, oraz karę łączną grzywny w wymiarze 150 /sto pięćdziesiąt/ stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 50 /pięćdziesiąt/ złotych;
VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Adw.A. B.- Kancelaria Adwokacka(...)-(...) W.ulica (...)lok.(...)kwotę 1328,40 /tysiąc trzysta dwadzieścia osiem złotych czterdzieści groszy wraz z VAT/ tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego z urzędu.
Powyższy wyrok zaskarżyłobrońcaoskarżonego w części dotyczącej kary na korzyść oskarżonegoP. O.i na podstawieart. 427 § 2 k.p.k.orazart. 438 pkt 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny, gdyż prawidłowa ocena okoliczności dotyczących ich wymiaru, a przede wszystkim stopień jego zawinienia, a także wzgląd na cele zapobiegawcze i wychowawcze jakie kara powinna osiągnąć w stosunku do skazanego oraz potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa uzasadniają orzeczenie kary pozbawienia wolności w niższej wysokości w granicach dolnego ustawowego zagrożenia oraz nie orzekanie kary grzywny.
Powołując się na wskazany zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności w granicach dolnego ustawowego zagrożenia.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wniesiona apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie zawarty w niej zarzut oraz wniosek końcowy.
Z utrwalonego orzecznictwa zarówno Sądu Najwyższego oraz Sądów Apelacyjnych wynika, że zarzut rażącej niewspółmierności kary jako zarzut z kategorii ocen, jest zasadny wówczas gdy istnieje wyraźna, istotna, „bijąca wręcz po oczach” różnica pomiędzy karą orzeczoną przez Sąd I instancji a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary określonych wart. 53 k.k.
Zdaniem Sądu odwoławczego skarżący we wniesionej apelacji w żaden sposób nie wykazał, że orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe oraz kary łączne w wymiarze 4 lat pozbawienia wolności oraz grzywny 150 stawek po 50 zł każda noszą w sobie cechy rażącej surowości o której mowa wart. 438 pkt 4 k.p.k.Zaznaczyć bowiem należy, że naruszenie wyżej wspomnianych dyrektyw wymiaru kary uzasadniające zmianę wyroku w zakresie orzeczonej kary przez Sąd odwoławczy może nastąpić w sytuacji gdy Sądmeritipominie określone istotne okoliczności mające wpływ na rodzaj i wymiar orzeczonej kary, lub też tym okolicznościom o charakterze łagodzącym lub obciążającym nie nada właściwego znaczenia. W przedmiotowej sprawie tego rodzaju sytuacja nie występuje.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz grzywny, jak również kary łączne są adekwatne do stopnia winy oskarżonego, stopnia społecznej szkodliwości przypisanychP. O.czynów i realizują w sposób należyty cele kary zarówno w zakresie prewencji indywidualnej jak również ogólnej. Nie można w tym zakresie zaakceptować stanowiska autora apelacji, że wymierzona oskarżonemu kara przewyższa stopień jego winy, a Sąd Okręgowy błędnie dokonał analizy zebranego materiału dowodowego, w aspekcie roli oskarżonego w popełnianiu przestępstw. Twierdzenia skarżącego, że rola oskarżonego w popełnianiu przypisanych mu czynów była marginalna uznać należy za bezpodstawne i sprzeczne zarówno z materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie jak również ustaleniami Sądumeritiw omawianym zakresie, które są prawidłowe i mają oparcie w zebranych i należycie ocenionych dowodach.
Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem autora apelacji, że wymierzona wobec oskarżonego na podstawieart. 33 § 2 k.k.kara grzywny jest rażąco niewspółmierna. Zdaniem Sądu odwoławczego orzeczona wobec oskarżonego kara łączna grzywny w wysokości 150 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na 50 zł stanowi określone obciążenie finansowe dla oskarżonego ale taki jest cel tej kary i nie można uznać, że nosi ona cechy rażącej surowości w rozumieniuart. 438 pkt 4 k.p.k.Jest ona bowiem adekwatna do charakteru czynów przypisanych oskarżonemu, w tym wartości strat poniesionych przez pokrzywdzonych jak również wbrew twierdzeniom skarżącego uwzględnia w należyty sposób warunki osobiste, rodzinne i możliwości zarobkoweP. O..
Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny uznał, że brak jest podstaw aby uwzględnić wywody i argumenty zawarte zarówno w apelacji obrońcy oskarżonego jak również w piśmie z dnia 13 maja 2019 r. sporządzonym osobiście przez oskarżonego, które nie stanowiły wystarczającej i przekonującej podstawy dla zmiany wyroku w zakresie  orzeczonych wobec oskarżonegoP. O.kar pozbawienia wolności i grzywny i w związku z tym wyrok w zaskarżonej części został utrzymany w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zaś na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.