Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 867/18
Data wyroku: 2020-02-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: sędzia Ludmiła Tułaczko
Słowa kluczowe: Kradzież z włamaniem
Podstawa prawna: art.279 par 1 kk

Warszawa, dnia 17 lutego 2020 r.
Sygn. akt VI Ka 867/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: sędzia Ludmiła Tułaczko
protokolant: sekretarz sądowy Joanna Komorowska
przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej
po rozpoznaniu dnia 17 lutego 2020 roku
sprawyK. K., synaJ.iW.ur. (...)wW.
oskarżonego o czyny zart. 279 § 1 kk,art. 13 § 1 kkw zw. zart. 279 § 1 kk,art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005 r.
Ł. N., synaS.iJ.,ur. (...)wG.
oskarżonego o czyny zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 k.k.,art. 13 §1 k.k.w zw. zart. 279 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora oraz obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego dla(...)W.
z dnia 23 listopada 2017 r. sygn. akt IV K 130/17

1
na podstawieart. 105 § 1,2,3 k.p.k.prostuje oczywistą omyłkę pisarską w punkcie VIII zaskarżonego wyroku, w ten sposób, że wpisuje prawidłowa datę 17.05.2017r. zamiast nieprawidłowego zapisu 17.15.2017r.;

2
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zwalnia oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 867/18

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Sąd Rejonowy dla Warszawy(...)W.z dnia 23 listopada 2017r. sygn. IV K 130/17

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13

Apelacja obrońcy oskarżonegoK. K..
obraza przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4, art. 5 § 2 KPKw zw. zart. 7 KPK, w zw. zart. 410 KPKpoprzez nierozważnie wszystkich okoliczności sprawy, zwłaszcza tych, które przemawiały na korzyść oskarżonego, orzeczenie z naruszeniem zasady obiektywizmu oraz dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, w tym nieprzyznanie wiary oskarżonemu w zakresie odwołania zeznań; pominięcie faktu, iż żaden ze świadków innych niż policjanci nie rozpoznał oskarżonego, a także (w kwestii nagrań z monitoringów) pominięcie, iż z notatek policyjnych z monitoringu wynika, że nagrania na monitoringach są złej jakości albo nie można ich w ogóle odtworzyć, (k. 123, 142) .

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut niezasadny. Nie zachodzą sprzeczności pomiędzy poczynionymi ustaleniami faktycznymi a zebranym materiałem dowodowym oraz jego oceną dokonaną przez sąd I instancji. Do popełnienia czynów polegających na kradzieży z włamaniem samochodów markiB.na szkodęA. B., TranQ. T.iA. S. (1)przyznał się oskarżonyK. K.opisując, w jakich okolicznościach te czyny popełnił. Następnie odwołał swoje wyjaśnienia lecz przyczyny odwołania poprzednich wyjaśnień podlegają ocenie sądu I instancji i zasadnie zostały uznane za niewiarygodne. Wyjaśnienia oskarżonegoK. K.przyznającego się do popełnienia wskazanych czynów potwierdzają zeznaniaA. B.i TranQ. T.gdyż pokrzywdzeni opisali spotkania z oskarżonymŁ. N., któremu towarzyszył młody mężczyzna., którym musiał być oskarżonyK. K.skoro przyznając się do popełnienia kradzieży z włamaniem do tych dwóch pojazdów wskazał miejsce ich parkowania, opisał jak dostał się do garażu podziemnego, w którym samochód parkował pokrzywdzonyA. B.. Ponadto oskarżonyK. K.opisał, jak przedmiotowe pojazdy otworzył i pokonał ich zabezpieczenia. Istotnie, żaden z pokrzywdzonych nie widział kradzieży swoich pojazdów jednak okoliczności podane przez oskarżonegoK. K.przyznającego się do ich pełnienia wskazują jednoznacznie, iż to on dokonał tych kradzieży. Sposób popełnienia czynu polegającego na włamaniu do samochodu zaparkowanego wW.przyulicy (...)przedstawia nagranie monitoringu. Chociaż nie pozwala na ustalenie czy widoczna na nagraniu postać to oskarżonyK. K.to przyznanie się do popełnienia tego czynu przez oskarżonegoK. K.jest wiarygodne bowiem opisał przebieg tej kradzieży podając szczegóły, takie jak zalepienie czujki bramy garażu a to wskazuje na obecność oskarżonego na miejscu zdarzenia. Sąd I instancji oceniając wiarygodność odwołania przyznania się do winy wskazał zasadnie, że jest to odwołanie niewiarygodne i stanowi linię obrony także w kwestii zapewnienia sobie alibi. Sąd I instancji nie oparł się na treści notatki urzędowej z karty 63-64 tyko na wyjaśnieniach oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego. Dodatkowym argumentem przemawiającym za wiarygodnością wyjaśnień, w których oskarżony przyznał się do winy jest to, że zostały złożone w obecności obrońcy oskarżonego (k- 278) a więc nie możne być mowy o przygotowaniu oskarżonego do tego, co ma w następnym dniu wyjaśniać. Natomiast o okolicznościach dotyczących popełnienia czynu z dnia 14 października 2016r. na szkodęŁ. K. (1)zeznawali policjanci, w tym przede wszystkimA. S. (2), który widział moment tuż przed dokonaniem kradzieży oraz obserwował zmianę tablic rejestracyjnych skradzionego pojazdu na inne a także widział oskarżonego w skradzionym samochodzie na szkodęJ.iM. K..

Zarzut

.
Obrazę przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść treść orzeczenia, tj. art. 9 § 2 w zw. zart.170 § 1 pkt 2 KPKpoprzez oddalenie wniosków dowodowych o przesłuchanie w charakterze świadków st. posterunkowegoM. S.i mł. aspirantaM. M., sierżantaD. B., podkom.S. T., sierżanta szt.Ł. K. (2)., wnioskowanych przez obrońcę, gdyż ww. świadkowie brali udział w czynnościach w postępowaniu przygotowawczym, co skutkowało ograniczeniem prawa do obrony.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut nie jest zasadny gdyż obrońca wezwany do podania tezy dowodowej nie wskazała jej zaś wymienione osoby nie mają bezpośredniej wiedzy o przebiegu zdarzeń a jedynie wykonywały czynność pomocnicze. W apelacji obrońca także nie podała, na jakie okoliczności wymienione osoby powinny zostać przesłuchane.

zarzut

obraza przepisów prawa procesowego mający pływ na treść orzeczenia tj.art. 9 §1 , 167, 366 §1 KPKpoprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z przesłuchania asp. sztabT. Ł., który brał udział w czynnościach z udziałem oskarżonego, a którego rolę w czynnościach sąd pominął (k. 183 — przesłuchanie innego policjanta w charakterze świadka -A. S. (2)).

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle

Zarzut niezasadny.T. Ł.przesłuchiwał świadkaA. S. (2), który bezpośrednio uczestniczył w obserwacji oskarżonegoK. K.. Natomiast rola świadkaT. Ł.polegała jedynie na spisaniu zeznań. Ponadto świadek sporządził protokół oględzin samochoduV., którym poruszał się oskarżonyŁ. N.wraz z oskarżonymK. K.. Przesłuchanie tego świadka na okoliczność protokołu gdy jego treść nie była kwestionowana nie jest zasadne, gdyż obrońca nie wskazał dlaczego przesłuchanie świadka na okoliczność sporządzenia protokołu jest istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zarzut

Obraza przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia, tj. 9KPKw zw. zart. 167 i art. 366 § 1 KPKpoprzez nie przeprowadzenie z urzędu dowodów z opinii biegłego grafologa na okoliczność czy podpis widniejący na k 63-64 jest podpisem, oskarżonegoK. K., oraz na skutek zaniechania przeprowadzenia z urzędu dowodu z opinii biegłego na okoliczność czy sylwetka uwidoczniona na nagraniu z monitoringu odpowiada cechom antropologicznych oskarżonegoK. K., a także wskutek dowolnego uznania, że osoba na nagraniu i oskarżony to ta sama osoba, a dokładniej wskazując postawa przypomina oskarżonego, pomimo, iż otworzone nagranie jest niewyraźne i nie sposób bez opinii biegłego stwierdzić, kim jest ta osoba.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut jest niezasadny gdyż sąd nie oparł się na notatce urzędowej z rozpytania oskarżonegoK. K.lecz na jego wyjaśnieniach o przyznaniu się do winy złożonych w obecności obrońcy. Zgodnie zart. 174 k.p.k.sąd nie może zastępować treścią notatki wyjaśnień oskarżonego, które wymagają sporządzenia protokołu. OskarżonyK. K.przyznał się do popełnienia przestępstwa polegającego na kradzieży samochodu na szkodęA. S. (1)z garażu podziemnego przyul. (...)wW.. Podał szczegóły, świadczące o tym , że to on dokonał tego czynu. Sąd I instancji dysponował, więc dowodami, które pozwalały na przypisanie oskarżonemu popełnienie tego czynu. Obrońca w toku procesu nie złożyła wniosku o badania antropologiczne oskarżonego. Sąd z urzędu nie miał więc potrzeby przeprowadzana takiego dowodu.

zarzut

obraza przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia , tj.art. 9 k.p.k.w zw. zart. 167 k.p.k.iart. 366 § 1 k.p.k.poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu dowodów z opinii biegłego na podstawieart. 193 § 1k.p.k. z zakresu wyceny pojazdów na okoliczność rzeczywistej wartości pojazdów wskazanych w akcie oskarżenia z dnia 24 lutego 2017 gdyż w akcie oskarżenia wskazane wartości pojazdów zostały ustalone na podstawie kwot podanych przez pokrzywdzonych.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut jest niezasadny gdyż każdy z pokrzywdzonych przedstawił wartość swojego samochodu. Te wartości nie były kwestionowane przez oskarżonego i jego obrońcę na rozprawie. Ponadto odpowiadają one średnim wartościom rynkowym używanych samochodówB..

zarzut

obraza przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia tj. 174k.p.k.w zw., z art., 143§1 pkt 2 k.p.k.iart. 393 §1 zd. 2 k.p.k.poprzez zastąpienie dowodu z wyjaśnień z postępowania przygotowawczego notatką urzędową k- 63-64 wbrew ustawowemu zakazowi, które polegały na przyjęciu treści notatki urzędowej sporządzonej w innej formie niż przewidziana przepisami procedury i wykorzystanie tego źródła do dokonywania ustaleń faktycznych będących postawą przypisania winy i skazania oskarżonego

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut nie jest zasadny. Sąd I instancji nie oparł się na notatce urzędowej tylko na wyjaśnieniach oskarżonego złożonych do protokołu i złożonych w obecności obrońcy . Nie oparł się na protokole zeznań świadkaA. S. (3)tylko na jego zeznaniach złożonych na rozprawie .

zarzut

obraza przepisów praw procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia tj.art. 405 k.p.k.iart. 406 § 1 k.p.k.w zw. zart. 86 § 1 i 2 k.p.k.orazart. 6 k.p.k.polegająca na nieodroczeniu rozprawy przez sąd I instancji, pomimo, że substytut obrońcy oskarżonego wniósł o odroczenie rozprawy i umożliwienie obrońcy oskarżonego uczestniczenia w mowach końcowych gdyż w dniu zamknięcia przewodu doszło do kolizji terminów obrońcy jak również pomięcie, iż oskarżony nie mógł uczestniczyć w ostatniej rozprawie w postępowaniu, co skutkowało ograniczeniem prawa do obrony.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut niezasadny. Obrońca wystawiając upoważnienie lub substytucję powinna uwzględniać to, że na rozprawie zapadnie wyrok. Aplikant broniący oskarżonego był dobrze przygotowany do rozprawy gdyż, jak wynika z zapisu protokołu składał ł wnioski odpowiadające interesom procesowym oskarżonego.K. K..

Zarzut

obraza przepisów prawa procesowego, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia tj.art. 399 § 1 i § 2 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie wniosku substytuta obrońcy o wyznaczenie terminu na mowy końcowe z uwagi na usprawiedliwioną nieobecność obrońcy i poprzez procedowanie przy usprawiedliwionej nieobecności obrońcy , przez co sąd faktycznie uniemożliwił oskarżonemu przygotowanie się do obrony po zmianie kwalifikacji prawnej czynu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut nie jest zasadny gdyż odroczenie rozprawy po pouczeniu w trybieart. 399 § 1 k.p.k.o zmianie kwalifikacji prawnej czynu jest możliwe tylko na wniosek oskarżonego a nie obrońcy. Dla obecnego na rozprawie aplikanta adwokackiego pouczenie o zastosowaniuart. 91 § 1 k.k.- czyli o ciągu przestępstw jest zmianą dotyczącą podstawy wymiaru kary a nie kwalifikacji prawnej, która jest niezmienna i obejmuje znamionaart. 279 § 1 k.k.

Zarzut

błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia , który miał istotny wpływ na teść wyroku, wyrażający się w nieuzasadnionej sprzeczności poczynionych ustaleń, które nie korespondują z treścią zebranego materiału dowodowego w sprawie, co w rezultacie doprowadziło do nieuzasadnionego uznania, że oskarżony popełnił opisane w punktach II – V czyny

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut nie jest zasadny gdyż ustalenia sądu I instancji są prawidłowe. Zostały oparte w pierwszym rzędzie na zeznaniach policjantów a następnie na podstawie wyjaśnień oskarżonego złożonych w postępowaniu przygotowawczym. Ilość marihuany, której posiadania sąd przypisał oskarżonemuK. K.odpowiada wadze netto – bez opakowania.

Zarzut

Apelacja obrońcy oskarżonegoŁ. N.
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na przyjęciu, iżŁ. N.działał wspólnie i w porozumieniu zK. K., podczas gdy zebrany materiał dowodowy, w szczególności wyjaśnienia obu oskarżonych, przeczy takiemu założeniu, co więcej sąd na str. 23 uzasadnienia przyznaje, iż właśnie analiza materiału dowodowego „nie pozwoliła na przyjęcie na przypisanie obydwu oskarżonym tego,że w dniu 14 października 2016 r. wW.działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru w celu przywłaszczenia (...) mienia w postaci samochodu osobowego m-kiB. (...)nr rej. (...)(...)”, a zatem skoro nie można wykazać porozumienia w działaniach oskarżonych, to nie istnieją podstawy do wykazania sprawstwaŁ. N..

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut niezasadny. Sąd I instancji omyłkowo na kartach 23-24 swojego uzasadnienia stwierdził, że analiza materiału dowodowego nie pozwoliła na przypisanie obydwu oskarżonym popełnienia w dniu 14 października 2016 r. przestępstwa kradzieży z włamaniem do samochoduB.nr rej. (...)na szkodęŁ. K. (1), gdyż pisemne uzasadnienie, poza wskazanym przez obrońcę passusem, zawiera odmienne wnioski sądu I instancji. Należy więc przyjąć, że jest to oczywista omyłka pisarska.W.polega na wspólnym wykonaniu czynu zabronionego przez, co najmniej dwie osoby pozostające w porozumieniu. Porozumienie oskarżonychK. K.iŁ. N.w popełnieniu kradzieży z włamaniem samochodu markiB.nr rej. (...)na szkodęŁ. K. (1)wynika z następujących okoliczności: przyjazdu samochodemV. (...)nr rej. (...)użytkowanym przezŁ. N.wspólnie z oskarżonymK. K.na błoniaS.Narodowego i typowanie samochodu do kradzieży, udostępnienie narzędzi do pokonania zabezpieczeniaB.nr rej. (...), w tym skopiowanego kluczyka oskarżonemuK. K.; ponowne spotkanie po upływie kilkudziesięciu minut w innej dzielnicy miasta w sytuacji gdy oskarżonyK. K.zmieniał tablice rejestracyjne skradzionego pojazdu przyulicy (...)wW.i wspólne opuszczenie tego miejsca samochodemV. (...), do którego oskarżonyK. K.schował oryginalne tablice rejestracyjne. W wyniku przeszukania samochoduV. (...)znaleziono sprzęt elektroniczny służący do otwierania samochodów oraz skopiowany kluczyk, którym został otwarty skradziony samochódB.nr rej. (...)będący własnościąŁ. K. (1). Do wniosku o współdziałaniu obu oskarżonych w popełnieniu przestępstwa kradzieży z włamaniem samochodu prowadzi analiza takich dowodów jak: obserwacja zachowania oskarżonych przez świadkaA. S. (2)oraz przeszukanie samochoduV.podczas zatrzymania w dniu 14 października 2016r. W wyniku przeszukania ujawniono skopiowany kluczyk, który posłużył oskarżonemuK. K.do uruchomienia samochoduB.będącego własnościąŁ. K. (1)oraz tablice rejestracyjne z numerem(...)pochodzące ze skradzionego samochoduB.; przy czym oskarżonyK. K.zamontował na skradzionym samochodzie tablice rejestracyjne o wyróżniku(...). Te okoliczności świadczą o tym, że kradzież została dokonana przez obu oskarżonych a sposób jej wykonania wynikał z poddziału ról, przy czym oskarżonyŁ. N.obejmował swoją świadomością te czynności, które zostały wykonane przez oskarżonegoK. K..

Zarzut

naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na jego treść, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów,  bezkrytyczne obdarzenie walorem wiarygodności zeznań świadkówA. W.,J. M.,A. S. (2),A. S. (4)iD. S., podczas gdy ich depozycje są wewnętrznie sprzeczne, ulegały zasadniczym zmianom na poszczególnych etapach postępowania oraz w żaden sposób nie korelują z innymi dowodami, jak choćby wyjaśnieniami oskarżonych, co powoduje, iż oparcie na nich wyroku skazującego jest dotknięte rażącym uchybieniem procesowym związanym z oceną materiału dowodowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, bowiem poczynione na ich podstawie ustalenia faktyczne co do winyŁ. N.są oczywiście błędne.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zarzut niezasadny. Brak jest istotnych sprzeczności w zeznaniach świadkówA. W.,J. M.,A. S. (2),A. S. (4)iD. S.. Zeznania tych świadków nieznacznie się różną i wynikają z odmiennego etapu i zakresu obserwacji. Zeznania policjantów układają się w logiczny ciąg zdarzeń pozwalający na odtworzenie zachowania oskarżonychK. K.iŁ. N.i przypisanie im współdziałania w popełnieniu przestępstwa kradzieży samochoduB.nr rej. (...)na szkodęŁ. K. (1). Pierwsza załoga policjantów, w tym świadekA. S. (2)widział obu oskarżonych typujących pojazdB.do kradzieży na błoniachS.Narodowego zaś druga załoga śledziła samochód oskarżonegoŁ. N.. Policjanci ustaliłi, że oskarżeni spotkali się w umówionym miejscu zaś z zeznań świadkaA. S. (2)wynika, że oskarżonyŁ. N.widział zmianę tablic w skradzionymB., co należy powiązać z jego wcześniejszą obecnością na błoniachS.Narodowego oraz z ujawnieniem w jego samochodzie skopiowanego kluczyka, który posłużył do uruchomienia skradzionego samochoduB., tablic rejestracyjnych tego pojazdu oraz specjalistycznego sprzętu służącego do pokonywania zabezpieczeń samochodów. Sąd I instancji ustalił na podstawie zeznań świadkaA. S. (2), że oskarżonyŁ. N.widział, jak oskarżonyK. K.zmienia tablice rejestracyjne więc rozumując logicznie należy stwierdzić, iż wiedział o dokonaniu kradzieży tego pojazdu a jego obecności na błoniachS.Narodowego miała na celu wytypowanie pojazdu do kradzieży. Zasadnie sąd I instancji uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonegoŁ. N., który swoją obecność na terenie błoniS.Narodowego tłumaczył oczekiwaniem na koleżankę oskarżonegoK. K.zaś odjechał z terenu stadionu gdyż śpieszył się do pracy. Zeznania policjantów nie potwierdziły tych wyjaśnień. Z ich obserwacji wynika, że oskarżony nie pojechał do pracy tylko spotkał się ponownie z oskarżonymK. K.i widział zmianę tablic rejestracyjnych samochodu skradzionego kilkanaście minut wcześniej z terenuS.Narodowego.

Zarzut

Apelacja prokuratora
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na treść orzeczenia polegający na:

1
przyjęciu, że działanie oskarżonych w zakresie czynów zarzucanych im w pkt. 6-7 i 14-15 aktu oskarżenia stanowiło niekaralne przygotowanie, przy czym prawidłowe wnioski płynące z analizy materiału dowodowego prowadziły do wniosku, że było to usiłowanie kradzieży z włamaniem;

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Istotnie, samochody opisane w punktach 6,7 i 14,15 aktu oskarżenia należały do tej samej markiB.i wszystkie ustalone kradzieże z udziałemK. K.iŁ. N.dotyczyły pojazdów tej konkretnej marki. Także nie był to pierwszy raz, gdyK. K.włamywał się do samochodu markiB.. Natomiast wniosek prokuratora, o tym żeK. K.już wiedział, że za pomocą stosowanych przez siebie narzędzi i metod z łatwością otworzy tego rodzaju pojazd i nie było potrzeby podejmowania narażających obydwu sprawców na wykrycie prób uruchomienia samochodów, jeżeli nie miały się one zakończyć zaborem auta jest zbyt daleko idący. Wbrew zarzutom prokuratora fakt, iż oskarżeni nie użyli programatora do skopiowania kluczyków gdyż nie weszli do środka pojazdów wyklucza możliwość przypisania im usiłowania popełnienia przestępstwa kradzieży. Nie można uznać, że mieli zamiar dokonać kradzieży auta w późniejszym czasie gdyż oba pojazdy były obserwowane i oskarżeni do nich nie powrócili. Istotnie, sąd I instancji wskazał, żemodus operandioskarżonych polegał na tym, że najpierwK. K.dokonywał przełamania zabezpieczeń - sforsowania zamka i dorobienia klucza do stacyjki, a następnie po umieszczeniu w pojeździe nadajnika(...)śledził pojazd do miejsca, gdzie spokojnie mógł dokonać jego kradzieży. Jednak w omawianych wypadkach do samochodów w późniejszym czasie oskarżeni nie próbowali się włamać choć zatrzymani zostali w dniu 14 października 2016r. Zdaniem prokuratora otwarcie drzwi obu pojazdów stanowiło już rozpoczętą fazę usiłowania, która mogła zakończyć się dokonaniem po jakimś czasie, co jednak zostało skutecznie uniemożliwione oskarżonym ze względu na ich zatrzymanie i aresztowanie. Ten pogląd nie jest słuszny także z tego powodu, że wśród narzędzi znalezionych podczas przeszukania pojazduV. (...)użytkowanego przez oskarżonegoŁ. N.nie znaleziono skopiowanych kluczyków umożliwiających otwarcie i uruchomienie samochodówB., które w dniu 12 października 2016r. otworzył oskarżonyK. K.. Także przeszukania w miejscach pobytu oskarżonych dało wynik negatywny i takich kluczyków nie odnaleziono. Prokurator powołuje się na zeznania świadkaA. W., który zeznał, że w czasie prowadzonej obserwacji widziałK. K., jak dwukrotnie, przyB.nr rej. (...), usiłował dostać się do tych pojazdów, manewrując przy zamku w drzwiach i dwukrotnie został spłoszony przez przechodzące osoby postronne oraz parkujący w jego bezpośredniej bliskości samochód. A także na zeznania świadkaA. S. (2), z których wynika, że oskarżeni zauważyli obserwujących ich funkcjonariuszy policji, co mieli również potwierdzić przy zatrzymaniu. ŚwiadekA. S. (2)zeznał, że nie podejmowali interwencję wiedząc, że muszą ująć sprawców na gorącym uczynku, aby nic zarzucono im, że zatrzymanie było przedwczesne. Zdaniem prokuratora, powyższe argumenty wskazują, że oskarżeni nie kierowali się jedynie zamiarem otwarcia pojazdów, lecz przystąpili do pierwszej fazy usiłowania, która jednakże została przerwana z uwagi na niesprzyjające okoliczności. Argumenty prokuratora nie są jednak oparte na materiale dowodowym zebranym tej sprawie i nie podważają toku rozumowania sądu I instancji, który zachowanie oskarżonych ocenił, jako niekaralne przygotowanie do kradzieży. Nie budzi wątpliwości, jak zachowali się oskarżeni gdyż to, że przebywali razem w pobliżu pojazdów oraz zasłaniali się nawzajem zaś oskarżonyK. K.otworzył drzwi obu samochodów wynika z przeprowadzonej obserwacji a także z wyjaśnień oskarżonegoK. K.. Jednakże z zeznań policjantów wynika, że oskarżonyK. K.nie wsiadał do samochodów i nie próbował ich uruchomić a oskarżeni odjechali z miejsca zdarzenia do innego pojazduB.i z drugim samochodem postąpili tak samo. Zgodnie zart. 13 § 1 k.k.odpowiada za usiłowanie kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Tak więc otwarcie drzwi bez wejścia do pojazdu i próby skopiowania kluczyka w celu późniejszej kradzieży nie może zostać uznane za czynność zmierzającą bezpośrednio do dokonania. Tak więc zasadnie sąd I instancji przyjął, że oskarżeni jedynie typowali samochody do późniejszej kradzieży usiłując się przekonać, czy jest możliwe ich uruchomienie przy użyciu turbodekodera, albo za pomocą tego narzędzia dekodowali kształt zapadek, aby dorobić kluczyk w późniejszym czasie. Za słusznością tego wniosku przemawia to, że nie można ustalić czy w dniu 12 października 2016r, oskarżeni posiadali programator umożliwiający skopiowanie kluczyka. Z obserwacji policjantów wynika jedynie to, że użyli turbodekodera do otwarcia drzwi samochodów. Zasadnie sąd I instancji uznał, że o takim zamiarze oskarżonych świadczy brak narządzi w postaci programatora z kablem do złącza(...), na co wskazywał także świadekA. S. (2)a sam turbodekoder jest wystarczający do przełamania zabezpieczenia zamka w drzwiach , nie pozwala jednak na uruchomienie silnika. Po drugie, pomimo otwarcia zamków w obydwu przypadkach oskarżeni nie weszli do środka pojazdów. Po trzecie od pierwszego otwartego samochodu udali się do kolejnego, w którym także przy pomocy turbodekodera i otworzyli drzwi. Podjęli więc dwie próby manewrowania przy zamkach bezpośrednio jedna po drugiej, co kłóci się z twierdzeniem, że oskarżeni zauważyli na miejscu funkcjonariuszy policji. Należy podzielić stanowisko sądu I instancji, że gdyby ich zamiarem była kradzież tych pojazdów to ostrożność nakazywałaby, aby nie podejmowali próby otwarcia zamków bezpośrednio jedna po drugiej. Ten pogląd podzielali także obserwujący zdarzenie funkcjonariusze policji, którzy będąc naocznymi świadkami tych czynności nie podjęli próby ujęcia oskarżonych na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa, gdyż jak sami zeznali obawiali się że będą działać przedwcześnie zanim stanie się jasny zamiar oskarżonych. W tej sytuacji sąd I instancji zasadnie uznał, że zdarzenia z punktów 6 i 7 oraz odpowiednio 14 i 15 zarzutu należało potraktować, jako niekaralne przygotowanie do przestępstwa kradzieży z włamaniem. Należy podzielić tok rozumowania sądu I instancji, że w obu tych wypadkach funkcjonariusze policji nie sprawdzili, czy przy pojazdach pozostawiono lokalizatory(...). Tym samym zasadnie uznał, że otwarcie drzwi samochodów to nie jest czynność zmierzająca bezpośrednio do dokonania kradzieży, co z kolei wyłącza możliwość przypisania usiłowania. Natomiast brak możliwości ustalenia, jakimi narzędziami dysponowali oskarżeni w dniu 12 października 2016r. np. czy posiadali programator służący do kopiowania kluczyka nie pozwala ponad wszelką wątpliwość ustalić dlaczego oskarżonyK. K.nie wsiadł do samochodów pomimo, że otworzył drzwi pojazdów gdyż nadal nie można wykluczyć, że w dniu 12 października 2016r. nie zamierzali z oskarżonymŁ. N.uruchamiać samochodów a jedynie przygotować się do dokonania kradzieży w późniejszym czasie np. poprzez testowanie działania turbodekodera. Takie wyjaśnienia złożył oskarżonyK. K.na etapie postępowania przygotowawczego.

Zarzut

błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia i mający wpływ na treść orzeczenia polegający na:
2. przyjęciu, pomimo prawidłowej oceny zgromadzonych dowodów, żeŁ. N.nie współdziałał wraz zK. K.w dokonaniu przestępstw zarzuconych mu w pkt 10-13 aktu oskarżenia, podczas gdy czynów tych dopuścili się oni wspólnie i w porozumieniu.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Poszlaki, które w apelacji wymienił prokurator niewątpliwie wskazują na oskarżonegoŁ. N., jako współsprawcę przestępstw z punktu 10-13, jednak nie wykluczają innych wersji tych zdarzeń i pozostawiają wątpliwości, których nie da się usunąć. Nie można wykluczyć, że oskarżonyK. K.dokonał przestępstw kradzieży wymienionych pojazdów bez współdziałania z oskarżonymŁ. N.. Taki sam sposób działania, jak w wypadku przestępstwa popełnionego w dniu 14. 10. 2016r. na szkodęŁ. K. (1), dostępŁ. N.do narzędzi i umiejętność ich używania w celu pokonania zabezpieczeń samochodówB., doświadczenie i znajomości w świecie przestępczym umożliwiające przekazanie skradzionych samochodów do sprzedaży lub do demontażu na części czy też wezwanie oskarżonegoK. K., aby wziął winę na siebie to poszlaki, które jednak nie zamykają się w łańcuch i nie łączą bezpośrednio tego oskarżonego z konkretnymi przestępstwami. Łańcuch poszlak został przerwany gdyż nie znaleziono wśród narzędzi posiadanych przezŁ. N.skopiowanych kluczyków, którymi skradzione pojazdy wymienione w punkach 10 do 13 zostały otwarte. Nie zostało ustalone, że skopiowane kluczyki, oskarżonyK. K.otrzymał właśnie odŁ. N.. Nie potwierdził tegoK. K.zaś twierdzenie, że musiał je otrzymać odŁ. N.jest tylko domniemaniem, gdyż nie można wykluczyć, żeK. K.jednak posiadał kontakty w świecie przestępczym i mógł skopiowane kluczyki otrzymać od innej osoby nie zaś odŁ. N.np. kradzieże zostały dokonane na konkretne zamówienie. Odnosząc się do czynu 10 z dnia 17/18 lipca 2016r. wW.przyul. (...)na szkodę(...) Sp. z o.o.iA. B.i 12 popełnionego w dniu 15/16 września 2016r. wW., przyul. (...)na szkodęT. N.Tran nie można wykluczyć, że oba spotkania opisane przez pokrzywdzonych z oskarżonymŁ. N.miały przypadkowy charakter, co więcej oskarżonyK. K., który odwiedzał oskarżonegoŁ. N.miał możliwość zauważenia obu pojazdówB.parkujących na osiedlu, na którymŁ. N.przebywał. Przyjmując, inną wersję zdarzeń a mianowicie, że opisane przez świadków spotkania miały na celu typowanie pojazdów do późniejszej kradzieży należy stwierdzić, że łańcuch poszlak ulega przerwaniu bowiem nie tylko nie znaleziono u oskarżonegoŁ. N.skopiowanych kluczyków ale także brak jest dowodów wskazujących na obecność oskarżonego w czasie popełnienia kradzieży z włamaniem na miejscu zdarzenia np. zapisu monitoringu, zeznań świadków, którzy zauważyliby oskarżonego na miejscu kradzieży przyulicy (...)wW.wspólnie z oskarżonymK. K.. Co do czynu 11 z dnia 28 września 2016r.wW.przyul. (...), na szkodęA. S. (1)nagranie monitoringu przedstawia moment kradzieży samochodu dokonanej przez jedną osobę o posturze odpowiadającej oskarżonemuK. K.. OskarżonyK. K.przyznał się do tego czynu jednak wyjaśnił, że popełnił go samodzielnie Nie ustalono czy na miejscu zdarzenia lub w jego pobliżu przebywał takżeŁ. N.gdyż kamery monitoringu nie obejmują swoim zasięgiem drogi, po której poruszał się skradzionym samochodemB. (...)nr rej. (...)oskarżonyK. K.po wyjechaniu za szlaban osiedla. Żaden z przesłuchanych świadków nie widział oskarżonegoŁ. N.na miejscu zdarzenia. Nie można więc ustalić czy oskarżeni przyjechali razem na miejsce zdarzenia oraz czy po dokonaniu kradzieżyŁ. N.konwojował skradziony samochód do miejsca jego przechowywania. Brak jest także skopiowanych kluczyków. Co do czynu 13 z dnia 19 września 2016r. wW., na szkodęJ. K.orazM. K.to jedyną poszlaką wskazującą na udziałŁ. N.w tym przestępstwie było zaobserwowanie oskarżonego poruszającego się samochodemV. (...)nr rej. (...)przez policjantów, zaś w niedalekiej odległości za nim został dostrzeżony oskarżonyK. K.w skradzionym niebieskimB. (...). Oba samochody zaobserwowano w oddaleniu od miejsca kradzieży na jednej z arterii miasta. Ta okoliczność może wskazywać na sytuację konwojowania skradzionego samochoduB., za którego kierownicą siedziałK. K., przez oskarżonegoŁ. N.znajdującego się w innym pojeździe do miejsca ukrycia skradzionegoB.. Nie można jednak wykluczyć, że było to przypadkowe zdarzenie gdyż żaden dowód nie wskazuje na obecność oskarżonegoŁ. N.w dniu 19 września 2016r. na miejscu kradzieży tego pojazdu czyli na terenie błoniS.Narodowego. OskarżeniK. K.iŁ. N.nie byli widziani tego dnia razem i znajdowali się w różnych pojazdach. Ponadto miejsce obserwacji policjantów znajduje się blisko miejsca zamieszkania oskarżonegoŁ. N.. Tym samym zasadny jest wniosek sądu I instancji sprowadzający się do stwierdzenia, żeŁ. N.mógł nawet wiedzieć o działalnościK. K., lecz materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie czy odegrał, jakąś rolę w tych przestępstwach. Tak więc uniewinnienie oskarżonegoŁ. N.od popełnienia czynów zpunktów 10-13znajduje oparcie w treściart. 5 § 2 k.p.k.

Wniosek

o uchylenie lub zmianę.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wniosek o uchylenie wyroku nie jest zasadny gdyż materiał dowodowy zebrany w tej sprawie jest kompletny i nie wymaga uzupełnienia. Pozwala na rozpoznanie zarzutów zawartych w złożonych apelacjach. Wniosek o zmianę wyroku jest niezasadny gdyż wyrok został wydany na podstawie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zgodnej zart. 7 k.p.k.

1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Na podstawieart. 105 § 1 ,2,3 k.p.k.nastąpiło sprostowanie zapis z punktu VIII zaskarżonego wyroku.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

Sprostowanie dotyczyło podania prawidłowej daty tymczasowego aresztowania..

1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1całe rozstrzygnięcie w przedmiocie winy i kary.

Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy

Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny zgormadzonego materiału dowodowego. Z przeprowadzonych i ujawnionych dowodów wyprowadził prawidłowe i logiczne wnioski.

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.1.

Przedmiot i zakres zmiany

0.0.1.

Zwi ęź le o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

1

Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej na podstawieart. 105 § 1,2,3 k.p.k.poprzez wpisanie prawidłowej daty tymczasowego aresztowania.

1Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

3

Sąd odwoławczy zwolnił oskarżonych od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym gdyż ze względu na ich sytuację majątkową nie będą w stanie ich uiścić. To rozstrzygnięcie znajduje podstawę prawną w treściart. 624  § 1 k.p.k.

1PODPIS

s.L. T.

Załącznik 1

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoK. K.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

Załącznik nr 2

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoŁ. N.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina w zakresie punktu VI

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

Załącznik nr 3

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

Prokurator

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wina w zakresie pkt II i VII

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana