Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 2409/18
Data wyroku: 2019-04-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Magdalena Lisowska
Słowa kluczowe: Dodatki do emerytur i rent
Podstawa prawna: art 21 ustawy z 19.12.2008 r.o emeryturach pomostowych

Sygn. akt VIII U 2409/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 24 października 2018 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.odmówiłA. W.prawa do rekompensaty za pracę w szczególnych warunkach. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że ubezpieczona nie udowodniła 15 lat pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. ZUS uwzględnił okresy z tytułu pracy na kolei tj. od 1.04.1983 do 31.10.1998 roku, zgodnie z wystawionym świadectwem wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 29.12.2000 roku, z wyłączeniem okresów urlopów bezpłatnych: od 1.06.1987 do 30.09.1988, od 16.08.1989 do 31.08.1989 i od 20.11.1989 do 1.12.1989 roku.
/decyzja – k. 24 plik akt ZUS/
Odwołanie od powyższej decyzji złożyła wnioskodawczyni podnosząc, że jako praca na kolei powinien być jej zaliczony dalszy okres, tj. od 1.11.1998 do 31.12.2000 roku, kiedy to pracowała w SPZOZ(...)wŁ..
/odwołanie – k. 3 – 6/
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu przywołał argumentację podniesioną w zaskarżonej decyzji.
/odpowiedź na odwołanie – k. 7/
Pełnomocnik wnioskodawcy poparł odwołanie z tym, że na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2019 roku zmodyfikował datę końcową pracy w szczególnych warunkach na dzień 18.12.2000 roku, czyli do dnia w którym wpisanospółkę (...) Spółka Akcyjnado rejestru handlowego.
/protokół rozprawy – k. 101/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny

A. W.urodziła się (...)Wnioskodawczyni w 2015 roku ubiegała się o prawo do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach, jednak decyzją z dnia 19 lutego 2015 roku ZUS odmówił jej prawa do tego świadczenia. Wskazano wówczas, że wnioskodawczyni, na dzień 1 stycznia 1999 roku nie udowodniła 20 lat ogólnego stażu ubezpieczeniowego oraz nie wykazała 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
W dniu 29 sierpnia 2018 roku wnioskodawczyni złożyła wniosek o emeryturę w związku z osiągnięciem wieku. Decyzją z dnia 13 września 2018 roku organ rentowy przyznał jej prawo do emerytury od dnia 1 sierpnia 2018 roku.
W dniu 29 września 2018 rokuA. B.– (...)wystąpiła o przyznanie rekompensaty za pracę w szczególnych warunkach.

Okoliczności bezsporne

A. W.była pracownikiem(...)od 1.04.1983 roku do 31.07.1993 roku, początkowo na stanowisku młodszego referenta, następnie referenta i starszego referenta. Następnie wnioskodawczyni została zatrudniona w(...)wŁ.od 1.08.1993 roku na stanowisku prasowaczki. Z dniem 1.04.1996 roku wnioskodawczyni została przeniesiona na stanowisko pomocy dentystycznej w(...) Przychodni (...)w(...).
Z dniem 1 listopada 1998 roku wnioskodawczyni została przejęta w trybieart. 231Kodeksu pracyprzez nowo utworzony podmiot Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej(...)wŁ., gdzie była zatrudniona do 31.12.2000 roku.
Przed ustaniem zatrudnienia pracodawca wystawił wnioskodawczyni świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach. Wskazano w nim, że wnioskodawczyni była zatrudniona na kolei w okresie od 1.04.1983 rok 31.10.1998 roku w rozumieniu przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin, o którym mowa w § 4ust.3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze.

Dowód: akta osobowe k 20 -83

Wnioskodawczyni, po przejęciu jej jako pracownika w trybieart. 231Kodeksu pracywykonywała te same obowiązki. Miała płacony ekwiwalent za umundurowanie do końca okresu zatrudnienia.

Dowód: karty wynagrodzeń k 27-28, zeznania świadkaJ. G.k 90, przesłuchanie wnioskodawczyni k 90, zeznania świadkaE. G.k 102

Sąd Okręgowy ocenił i zważył, co następuje

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 1 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych(Dz. U. z 2017 r., poz. 664), ustawa określa warunki nabywania prawa do emerytur i rekompensat przez niektórych pracowników wykonujących pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, zwanych „emeryturami pomostowymi”, o których mowa wart. 24 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1383 z późn. zm.).
W myśl art. 21 ust. 1 w/w ustawy, rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat.
Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS (art. 23 ust. 2 w/w ustawy). A zatem prawo do rekompensaty, zgodnie z w/w ustawą, mają osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r., które przed 1 stycznia 2009 r. wykonywały przez co najmniej 15 lat prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Według treści§ 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 z późn. zm.) za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudniania” uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia. Pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:

1
osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn;

2
ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.

W przedmiotowym stanie faktycznym wnioskodawczyni nie spełnia warunku co do posiadania 15 lat pracy w warunkach szczególnych.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że do dnia 31 października 1998 roku wnioskodawczyni była pracownikiem zatrudnionym na kolei. Nie można jednak uznać za pracę na kolei zatrudnienia od 1 listopada 1998 roku. Z tym dniem bowiem wnioskodawczyni stała się pracownikiem nowo utworzonego podmiotu, jakim był Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej(...)wŁ.. Oczywiście wcześniej(...)wchodził w strukturęPaństwowego Przedsiębiorstwa (...), jednak nie ma racji pełnomocnik wnioskodawczyni, iż powinno się tutaj zastosować interpretację art. 42 ust. 1 pkt 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Należy bowiem z całą mocą podkreślić, że przepis ten nakazuje traktować jako pracowników kolejowych osoby pozostające w stosunku pracy w podmiotach wydzielonych zprzedsiębiorstwa państwowego (...)w okresieod dnia1 września 1999 roku do dnia wpisuspółki (...) Spółka Akcyjna, czyli do 18 grudnia 2000 roku.
W rozpoznawanej sprawie Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej został utworzony przed datą 1 września 1999 roku, co więcej został utworzony przed datą 1 listopada 1998 roku, bowiem od tego dnia wnioskodawczyni była już pracownikiem SPZOZ(...)wŁ., czyli stała się pracownikiem służby zdrowia.
Tak więc nie jest możliwe zastosowanie interpretacji, o którą wnosiła strona odwołująca się od decyzji ZUS.
Kwestie działalności zakładów opieki zdrowotnej regulowała w spornym okresieustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r.o zakładach opieki zdrowotnej. Zgodnie zart. 1. ustawy, zakład opieki zdrowotnej jest wyodrębnionym organizacyjnie zespołem osób i środków majątkowych utworzonym i utrzymywanym w celu udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia.
Odnosząc się do kwestii tego, że po przejęciu pracowników przez SPZOZ nic dla wnioskodawczyni się nie zmieniło, w szczególności co do wysokości wynagrodzenia i przywilejów kolejowych Sąd zauważa, że wynikało to z regulacji ustawowych. Przepisart.231Kodeksu pracystanowi, że w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę, staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Oznaczało to, że nowy pracodawca, wraz z przejęciem nie mógł zmienić warunków pracy i płacy, ale nie oznaczało to pozostawienie wnioskodawczyni przywileju bycia „pracownikiem na kolei”. Właśnie to uległo zmianie. Wnioskodawczyni przestała być pracownikiem na kolei a stała się pracownikiem służby zdrowia.
Powyższe nie spowodowało, że sporny okres należy wliczyć do pracy w szczególnych warunkach, gdyżDział XII rozporządzenia z dnia 7.02.1983 roku w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, dotyczący stanowisk w służbie zdrowia i opiece społecznej, nie wymienia stanowiska pomocy stomatologicznej w kategorii prac w szczególnych warunkach.
W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie.

ZARZĄDZENIE
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawczyni.