Sąd Okręgowy w Poznaniu
XII Wydział Cywilny
Sygnatura akt: XII C 1641/16
Data wyroku: 2020-03-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maria Prusinowska
Słowa kluczowe: Zapłata
Podstawa prawna: art. 49 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego

Sygn. akt XII C 1641/16

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 marca 2020 r.
Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział XII Cywilny
w składzie:
Przewodniczący SSO Maria Prusinowska
Protokolant Protokolant sądowy Justyna Wojciechowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2020 r. wP.
w sprawie z powództwaPowiatu(...)
przeciwko pozwanemuSkarbowi Państwa-Wojewodzie(...)
o zapłatę
1. Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 309 053,39 zł ( trzysta dziewięć tysięcy pięćdziesiąt trzy złote 39/100 ) wraz z ustawowymi odsetkami jak dla zaległości podatkowych liczonymi od dnia 11 czerwca 2016 r. do dnia zapłaty.
2. W pozostałym zakresie powództwo oddala.
3. Kosztami postępowania obciąża w całości pozwanego z i z tego tytułu zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 19 052,14 zł tytułem zwrotu opłaty od pozwu i wydatków oraz 13 697 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
SSO Maria Prusinowska
Sygn. aktXII C 1641/16

UZASADNIENIE
W pozwie z dnia16 czerwca 2016 roku,który do Sądu Okręgowego wP.wpłynął w dniu 17 czerwca 2016 roku, działający przez pełnomocnika procesowego w osobie radcy prawnego, powódPowiat(...)skierował przeciwko pozwanemuSkarbowi Państwareprezentowanemu przezWojewodę(...)żądania:
-zasądzenia od niego na jego rzecz kwoty322.861,09,- złwraz z ustawowymi odsetkami - jak dla zaległości podatkowych liczonych od dnia 1 stycznia 2015 roku do dnia zapłaty.
-zasądzenia od niego na jego rzecz zwrotu kosztów niniejszego procesu – według norm przepisanych, w tym kosztu jego procesowego zastępstwa w wysokości86.400,- zł
Nadto:
-wydania w niniejszej sprawie – nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym,
-rozpoznania niniejszej sprawy - także pod jego nieobecność,
-wydania wyroku zaocznego w razie zaistnienia ku temu przesłanek ustawowych,
nadto:
-przeprowadzenia zawnioskowanych przez niego dowodów w związku z podanymi przez niego tezami. (k. 2 - 31 akt).
Dnia 23 czerwca 2016 roku Sąd Okręgowy wP.wydał w niniejszej sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (k. 320 akt). Natomiast pismem z dnia 3 sierpnia 2016 roku strona powodowa złożyła wniosek o stwierdzenie prawomocności nakazu zapłaty (k. 334 akt)
W reakcji na to, działający przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa,pozwanySkarb Państwareprezentowany przezWojewodę(...)złożył datowany na dzień22 sierpnia 2016 rokusprzeciw od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym, który do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynął w dniu 26 sierpnia 2016 roku – domagając się w nim:
-oddalenia powództwa powoda,
-zasądzenia od niego na jego rzecz zwrotu kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego – wg norm przepisanych;
nadto:
-przeprowadzenia wskazanych przez niego dowodów – na poparcie jego twierdzeń.
W tego motywacji:
-zakwestionował roszczenie powoda tak co do zasady, jak i wysokości,
-przedstawił argumenty faktyczne i prawne na poparcie zaprezentowanego przez niego stanowiska (k. 342 – 347 akt).
W procesowych pismach:
-powód z dni: 15 lutego 2017 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 17 lutego 2017 roku (k. 465 – 473 akt), 27 lutego 2017 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 3 marca 2017 roku (k. 686 – 687 akt), 3 kwietnia 2017 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 5 kwietnia 2017 roku (k. 691 – 694 akt), 30 grudnia 2019 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 2 stycznia 2020 roku (k. 805 – 810 akt), 2 marca 2020 roku, które zostało przedłożone na rozprawie w tym samym dniu (k. 895 – 897 akt),
-pozwany z dni: 30 listopada 2016 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w tym samym dniu (k. 368 – 369 akt), 24 maja 2017 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 29 maja 2017 roku (k. 699 akt), 12 października 2018 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 19 października 2018 roku (k. 743 – 744 akt), 21 stycznia 2019 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 28 stycznia 2019 roku (k. 758 – 761 akt), 16 maja 2019 roku, które do Sądu Okręgowego w Poznaniu wpłynęło w dniu 22 maja 2019 roku (k. 786 – 788 akt),
zgłaszali dowodowe wnioski, ustosunkowywali się do przeprowadzonej pisemnej opinii głównej oraz uzupełniającej, także do twierdzeń przeciwnika; prezentowali swoje stanowiska. Postanowieniem wydanym w niniejszej sprawie w dniu 19 grudnia 2016 roku Sąd oddalił wniosek strony powodowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia prawomocności nakazu zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 23 czerwca 2016 roku (k. 452 – 453 akt).
Z kolei postanowieniem wydanym w niniejszej sprawie w dniu 22 listopada 2017 roku - dopuszczono dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości budżetowej oraz analizy ekonomicznej funkcjonowania administracji celem ustalenia wysokości wydatków związanych z funkcjonowaniemZespołu (...)w ramach Wydziału(...)Starostwa Powiatowego w 2014 roku; zasadności tych wydatków z uwagi na konieczności terminowego i pełnego załatwienia zleconych mu przez Wojewodę(...)spraw dotyczących zwrotu nieruchomości stanowiących własność MiastaP.oraz ustalenia czy przekazana na ten cel kwota141.500,- złbyła wystarczająca. (k. 709 akt).
Opinię w/w (główną oraz uzupełniającą) sporządził biegły sądowyA. N.(k. 734 – 738, 750 – 751, 797 – 799 akt).
Na rozprawach w dniach 1 grudnia 2016 roku (k. 443 – 445 akt), 16 lutego 2017 roku (k. 461 – 463 akt), 9 maja 2019 roku (k. 781 - 782 akt) strony podtrzymywały swoje stanowiska oraz zostali przesłuchani świadkowie wraz z biegłym.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PowódPowiat(...)stanowi lokalną wspólnotę samorządową tworzoną przez jego mieszkańców – ma on osobowość prawną; działa na zasadach określonych w treści reguł zredagowanych w normachustawy z dnia5 czerwca 1998 rokuo samorządzie powiatowym(DU o numerze 91, p. 578 i dalsze zmiany) oraz statutu uchwalonego uchwałą Rady Powiatu(...)z dnia 22 stycznia 1999 roku o oznaczeniu(...). Nadzór nad jego funkcjonowaniem sprawuje w/w Rada Powiatu – jako organ stanowiący i kontrolny; jego organem wykonawczym jest – natomiast – zarząd ze starostą na czele. Przedmiotem jego działalności jest realizacja – wymienionych w cyt. unormowaniu – zadań publicznych i to w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
Paragraf 4 cyt. Statutu redaguje obciążające go zadania publiczne o charakterze ponadgminnym – w tym gospodarkę nieruchomościami kreowaną przez mieszczący się w jego strukturze Wydział(...); od 2005 roku wraz z wydzielonym w nimZespołem (...).
Z punktu widzenia tego sporu istotny jest rok 2014 - zadania dla niego na ten czas; sposób ich wykonania oraz procedurę kontroli wewnętrznej, a także struktury wewnętrznej cyt. Wydziału(...)wraz z w/w Zespołem i jej modyfikacje zamieszczone zostały w zarządzeniu Starosty(...)z dnia 31 października 2012 roku o oznaczeniu(...)oraz z dnia 25 marca 2013 roku o oznaczeniu(...). Kwestia wynagrodzenia zatrudnionych tam oparta została o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 sierpnia 2005 roku w/s zasad wynagradzania pracowników samorządowych zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych jednostek samorządu terytorialnego (DU nr 146 p.(...)) (k. 679 – 684 akt).
Zgodnie z treścią normart. 142w związku zart. 4 pkt. 9bustawy z dnia21 sierpnia 1997 rokuo gospodarce nieruchomościami(DU nr(...)p.(...)i dalsze zmiany) orazart. 21 par. 1 pkt. 1 k.p.a.– organem właściwym do orzekania o zwrocie nieruchomości położonych na terenie m.in.m.P.jest jego Prezydent jako wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej. W myśl jednak powszechnie przyjętego poglądu wyrażonego w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego o oznaczeniu(...)1/03 ((...)) iust. 2przywołanego przepisu – prezydent danego miasta, sprawujący jednocześnie funkcję starosty w/s o zwrot wywłaszczonej nieruchomości podlega – jako jego organ wykonawczy reprezentujący je w stosunkach zewnętrznych, a także jako pracownik jego urzędu na podstawie normyart. 24 par. 1 pkt 4 k.p.a.wyłączeniu; w konsekwencji także ewentualnie wyznaczeni przez niego do tego celu jego zastępcy czy inni pracownicy.
W tak naprowadzonych okolicznościachPrezydentM. P.– będącego miastem na prawach powiatu – po wpłynięciu takich spraw w 2004 roku przekazał je do rozpoznania pozwanemuWojewodzie(...), który jednak opierając się na normieart. 26 par. 2ipar. 3 k.p.a.z urzędu wyznaczył do tego celuStarostę(...). Mimo jego opozycji przeciwko temu i sugestii, by pozwany po myśli przywołanego przepisu sam się tego podjął – nie zmienił on swojej decyzji i do chwili obecnej wszystkie takie wnioski rozpoznawane są u powoda. W piśmie z dnia 28 stycznia 2005 roku przydzielił on mu na ten cel 8 etatów kalkulacyjnych, kwotę dotacji ustalił na poziomie141.500,- zł na rok –w późniejszych latach w tym aspekcie nie zmienił on, ani nie wprowadził zmian.
Okoliczności bezsporne
Wobec powyższego – w ramach Wydziału(...)Starostwa Powiatowego wP.utworzony został tzw.Zespół (...)funkcjonujący do chwili obecnej; powód zmuszony został do zatrudnienia w nim pracowników o stosownych kompetencjach; wyposażyć ich stanowiska pracy oraz finansować ją na bieżąco; powołany w 2005 roku przez niego ów Zespół objął 6 stanowisk pracy; w 2009 roku 5, a w chwili obecnej 7 stanowisk - działa on nadal generując koszty nie tylko tzw. osobowe, ale i koszty bieżącej obsługi.
Dowód: zeznania świadkówK. G.,M. R.,K. D.,E. D.,M. H.,M. S..
Od 2006 roku pozwany przekazuje powodowi na ten cel cyt. kwotę po141.500,- zł– przy czym na lata 2006 i 2007 jej przeznaczenie zdeterminowane było przez niego wydatkami bieżącymi; na lata 2008 i 2009 oraz 2010 i 2011 bez jej wyodrębnienia w dotacji na wydatki z zakresu zadań administracji rządowej zleconych powodowi.
W 2014 roku powód, jego zdaniem – na pokrycie kosztu dotyczącego istnienia i działania w/w Zespołu wydatkował kwotę464.361.09,- zł;w tym: kwotę związaną z zatrudnieniem w nim pracowników oraz kwotę tytułem opłat za użytkowanie zajmowanych przez niego na ten cel pomieszczeń. Uzasadniona ich wielkość – pozwalające na pełną i terminową realizację powierzonych mu w/opisanych zadań w tymże roku ukształtowała się na poziomie kwoty364.649.54,- zł; w tym co do kosztowych wydatków osobowych na poziomie98,2 %powyższej kwoty (tj. kwota358.104,72,- zł).
Kwota wskazana przez stronę powodową w pozwie została zawyżona o kwotę99.711,55,- zł. Ponadto, zdaniem biegłego całkowite koszty zatrudnienia pracownikówZespołu (...)w 2014 roku przy poczynionych przez niego założeniach zgodnie z treścią opinii uzupełniającej wyniosłyby309.053,25,- zł
Dowód: opinia (główna i uzupełniająca) biegłego sądowegoA. N.(k. 734 – 738, 750 – 751, 797 – 799 akt.
Poza granicami zastrzeżeń pozostawało, że ilość spraw o powyższym spektrum wpływających w poszczególnych latach była różna; różna ich ilość dotyczyła także kończących się w danych latach; że różny był ich zasięg, stopień trudności; prawdą jest też, że aktualnie ich wpływ charakteryzuje się tendencją malejącą.
Dowód: zeznania świadków j.w.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów:
-dokumentów z k. 34 – 314, 348 – 353, 474 – 499, 500 – 678, 822 – 835, 836 – 838 akt (dokumentacja odzwierciedlająca rozliczenia, w tym dotację na zadania wykonywane przezZespół (...)w roku 2014),
-zeznań świadków w osobach:K. D.,E. D.,K. G.z k. 443 – 445 akt;M. H.,M. R.,M. S.- k. 461 – 463 akt; -opinii (głównej i uzupełniającej) biegłego sądowegoA. N.z k. 734 – 738, 750 – 751, 797 – 799 akt.
Analiza i ocena zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego:
W jego skład w przedmiotowym procesie weszły dokumenty i to zarówno o charakterze urzędowym, jak i o charakterze prywatnym, zeznania świadków oraz opinia biegłego z dziedziny finansów i rachunkowości.
A.O dokumentach urzędowych ustawodawca wypowiada się w normieart. 244 k.p.c.stanowiąc, że sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone (par.1), co odpowiednio stosuje się do…sporządzonych przez organizacje zawodowe, samorządowe, spółdzielcze i inne organy pozarządowe w zakresie zleconych im przez ustawę spraw z dziedziny administracji publicznej (par.2) – w niniejszej sprawie były nimi orzeczenia i zarządzenia administracyjne. Z koleiart. 245 k.p.c.postanawia, że dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała złożyła zawarte w nim oświadczenie-objęły one pozostałe zaliczone wyżej w poczet dowodów.
Warunki zaprzeczenia ich prawdziwości określone zostały odpowiednio w normachart. 252 k.p.c.iart. 253 k.p.c.– żadna ze stron przy udzialeart. 232 k.p.cz tego nie skorzystała; brak też było potrzeby wszczynania takiej inicjatywyz urzędu.
W przebiegu tego postępowania w roli świadków wystąpili:
z inicjatywy powoda:K. G.,K. D.,M. S.,E. D.,M. R.,M. H..
Byli oni, bądź są – w różnych okresach -  związani z działalnością prowadzoną przez powoda stojącą u podstaw przedmiotowego postępowania tj. z w/opisanymZespołem (...)utworzonym na tego bazie w jego Wydziale(...). Ustosunkowanie się do tego, co powiedzieli - z punktu widzenia zgodności z rzeczywistością - wprost prowadziło do konkluzji obdarzenia ich zaufaniem. Ich zeznania zasadniczo były zgodne; ujawniały w ogólnym zarysie ich obowiązki związane z zatrudnieniem w nim; metodykę i sposób ich pracy – niemniej nie to zadecydowało przede wszystkim o pozytywnym uznaniu ich wiarygodności, ale przede wszystkim życiowe doświadczenie i zdrowy rozsądek. Nie budziły żadnej kontestacji ich twierdzenia o tym, że kryteria oceny ich obciążenia nie mogły być wyłącznie mechaniczne i arytmetyczne w postaci ilości prowadzonych przez nich spraw, ale i ich przebieg. Oczywiste było, bowiem, że sprawa sprawie nie jest równa, że niektóre do ich zakończenia wymagały niewiele czasu; a inne – przeciwnie, i to niejednokrotnie z przyczyn nieprzewidzianych jak np. śmierć uczestników wymagająca najpierw przeprowadzenia stosownego postepowania spadkowego; niektóre wymagały przeprowadzenia prac geodezyjnych itp. Tak samo podejść należało do ich twierdzeń o trudności w podaniu średniej ilości przypadających na jednego zatrudnionego tam.
W szeregu spraw zachodzi konieczność skorzystania z wiadomości specjalnych – taka zaistniała i w przedmiotowym procesie koncentrując się na dziedzinie finansów i rachunkowości. Wnioski w tym aspekcie zgłoszone zostały w jego przebiegu przez powoda na bazieart. 232 k.p.c,art. 6 k.p.c.orazart. 278 par. 1 k.p.c.podległy uwzględnieniu. Do sporządzenia opinii z tego zakresu z tezą dotyczącą ustalenia …wysokości wydatków związanych z funkcjonowaniem w 2014 roku cyt. Zespołu, ich zasadności i zgodności z określonym unormowaniem, i czy przekazana na ten cel przez pozwanego kwota wystarczała na terminowe i kompleksowe załatwianie powierzonych powodowi zadań – zaangażowano stałego biegłego sądowegoA. N..
Jego opinia i to zarówno zasadnicza, jak i uzupełniające miały kluczowe znaczenie dla wyniku tego sporu - wymagały, więc, dokładnego zbadania i to w dwu płaszczyznach: procesowej i merytorycznej.
W pierwszej kolejności zwrócenia uwagi wymagało, że zostały one i to w każdej ich odsłonie zakwestionowane w całości przez pozwanego. Zredagował on co do nich szereg zarzutów – a ustosunkowanie się przez nich do nich w żadnej mierze nie zadowoliło go.
Na skutek powyższego w/w biegły sądowy został przesłuchany, w związku ze sporządzoną przez niego opinią, na rozprawie. Ponadto został on zobowiązany do ustosunkowania się do argumentów zgłoszonych do niej przez pozwanego, a więc miał on możliwość wyrażenia swojego poglądu w płaszczyźnie ich ustaleń (dwukrotnie) – przy czym akcentacji wymagało, że drugie jego pismo z zastrzeżeniami do niej zawierało w swojej treści liczne zarzuty, aniżeli pierwsze z nich z tej płaszczyzny, a ponadto kierowało do biegłego szereg szczegółowych pytań. Dlatego to do sądu należy decyzja, jaka powinna być forma reakcji biegłego na wątpliwości stron – a więc czy zasadne jest jego przesłuchiwanie na rozprawie czy wystarczającym będzie udzielenie przez niego pisemnej odpowiedzi w tej płaszczyźnie. Co więcej, warto zaznaczyć, że nie jest już obowiązujący kiedyś w takich realiach pogląd, jakoby nie wzywanie biegłego na rozprawę stanowiło o naruszeniu zasady bezpośredniości. Dotyczyło to bowiem wcześniejszego orzecznictwa lat 60 – ych i 70 – ych XX wieku – wszak już w wyroku z 17 grudnia 1999 roku (II UKN 273/99, OSNAPiUS 2001, nr 8, p. 284) Sąd Najwyższy stwierdził, że dokonanie czynności sformułowanych w normieart. 286 k.p.c.pozostawione jest uznaniu sądu. Także w literaturze (por. Komentarz. Kodeks Postępowania Cywilnego, Postępowanie rozpoznawcze. Pod red. T. Erecińskiego, Lesis Nexis. Warszawa 2012, s. 1196) uznano, że normaart. 286 k.p.c.mieści się w obszarze przede wszystkim jego uprawnień. Poparciem tego jest zapatrywanie, że wielokrotnie wystarczające jest sporządzenie i złożenie opinii uzupełniającej wyłącznie w formie pisemnej (por. Kodeks Postępowania Cywilnego pod red. M. Manowskiej, LexisNexis, Warszawa 20011, s. 561). W tym świetle przyjąć należało, że - mając na względzie wykładnię przepisówart. 286 k.p.c.,art. 6 k.p.c.iart. 278 par. 1 k.p.c- wolą ustawodawcy było pozostawienie sądowimożliwościzażądania wyjaśnień w formie ustnej, co determinuje użycie w przywołanym przepisie słowamożewytrącającego po jego stronie taki imperatyw działania. Cytowaną wyżej opinię - w tym postępowaniu przyjęto za odpowiadającą wyżej zacytowanym kryteriom; nadto - jej lektura i analiza pozwoliły na przydanie jej przymiotu przydatności dla potrzeb rozstrzygnięcia tego sporu w rozważanej części. Jej autor wyraźnie i zrozumiale przedstawił podstawy i motywy prowadzące do zawartych w niej wniosków; w tym sposób i metody przeprowadzonych przez niego badań; materiały, na których się oparł – w równie jednoznaczny i kategoryczny sposób odparł i wyeliminował sprecyzowane do niej przez pozwanego zarzuty. Co więcej – nie można było stracić z pola uwagi tego, że miały one wyłącznie charakter polemiczny powołując się na bliżej nie określone kwestie odnoszące się do ogólnych poglądów opartych na przypuszczeniach i subiektywnej innej ich ocenie.
Tymczasem to biegły decyduje o zastosowanej przez niego w realizowanej opinii metodzie; posłużeniu się danymi materiałami; dodać trzeba, że działa on w oparciu o przedstawione mu dokumenty i własną wiedzę oraz doświadczenie. Jego zadaniem – prócz ww kwestii – jest jednoznaczne, przekonywujące zobrazowanie i uzasadnienie przyjętych w niej wniosków oraz drogi prowadzącej do ich zbudowania i wyprowadzenia.
W świetle tego za uzasadnione w pełni należało przyjąć stanowisko, że opinia ta opracowana w niniejszej sprawie – jak wskazano wyżej – odpowiadała kryteriom decydującym o ich zastosowaniu i przydatności dla rozważanego przypadku. W pełni odpowiedziała ona na postawione mu tezy i wszystkie rodzące się w związku z tym pytania – w jej treści opisane zostały metody zastosowanych badań i inne podstawy prowadzące do zaprezentowanych w niej wniosków; a proces dochodzenia do nich w żadnej mierze nie naruszył zasad logiki. Podkreślenia wymagały też wysokie kompetencje jej autora – posiadającego w swojej dziedzinie i wydawaniu opinii z tezami, jak rozpatrywana wyjątkowo bogate doświadczenie.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie co do zasady i w znaczącej części co do wysokości – tezę tą należało uznać za udowodnioną w świetle zanalizowanego zgromadzonego w tej sprawie materiału dowodowego; przywołanych unormowań oraz przedstawionego rozumowania.
Normaart. 49ustawy z dnia13 listopada 2003 rokuo dochodach jednostek samorządu terytorialnegostanowi w jejust. 1,że – jednostka taka wykonująca zadania z zakresu administracji rządowej oraz inne zadania zlecone ustawami – otrzymuje zeSkarbu Państwadotacje celowe w wysokości zapewniającej ich realizację; w jejust. 3,że ich wielkość ustala się zgodnie z zasadami przyjętymi dla określania wydatków podobnego rodzaju; w jejust. 4,iż przekazywane są one przezwojewodów, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej – na podstawach określonych w odrębnych przepisach; w jejust. 5, iż winno to nastąpić w sposób umożliwiający pełne i terminowe wykonanie tych zadań. Jednocześnie – nie dotrzymanie tego warunku – zezwala takiej jednostce w jejust. 6na dochodzenie należnego świadczenia wraz z odsetkami w wysokości, jak dla zaległości podatkowych na drodze postępowania sądowego. Poza marginesem zastrzeżeń pozostaje, że zezwala jej także w tym trybie na ewentualne jej uzupełnienie celem osiągnięcia wskazanego celu – kreując tym samym po jej stronie samodzielne materialnoprawne roszczenie.
Neutralność ta wyklucza stosowanie do tego roszczeń opartych oart. 471 k.c.;przepisów dotyczących umowy zlecenia. W powyższym świetle –udzielone powołanym unormowaniem powodowi sygnowane uprawnienie – czyni absolutnie chybionym zarzut pozwanego, jakoby winien on poruszać się wyłącznie na gruncie przekazanej mu dotacji i ewentualnie zawiadamiać go o konieczności jej zwiększenia. Jedyną, bowiem, przesłanką czyniąca zadość jego żądaniu jest jej wysokość uniemożliwiająca mu pełne i terminowe wywiązania się z realizacji powierzonych mu zadań. Marginesowej uwagi wymagał – w realiach tego sporu fakt, że powód jeszcze przez zainicjowaniem tego sporu zwracał się bezskutecznie do pozwanego ze stosownym żądaniem (por. wyrok SN z dnia20 lutego 2015 rokuw sprawie o sygn. akt V CSK 295/14 – Legalis nr 1231835).
W powyższym świetle przesłankami stanowiącymi o zasadności wspartego na powyższej podstawie prawnej roszczenia jesta.wykazanie wysokości środków niezbędnych do pełnej i terminowej realizacji powierzonego zadania,b. wykazanie, iż wysokość uzyskanej na ten cel dotacji uniemożliwiła to. Zgromadzony w przebiegu tego postępowania materiał dowodowy pozwolił na zbudowanie konkluzji, iż w znaczącej części powód temu zadośćuczynił.
W pierwszej kolejności zwrócenia uwagi wymagało, że odpowiedział on pozytywnie na pytanie co do samej zasady – skoro, w jego świetle poza kwestią pozostawało, że uzyskana przez powoda dotacjarok 2014nie pozwoliła mu na zrealizowanie w w/podany sposób powierzonych mu zadań.
Roszczenie jego nie okazało się jedynie wykazane w pełni co do żądanej przez niego wysokości – w tym aspekcie posłużono się w/zanalizowaną i ocenioną opinią opracowaną w przedmiotowej sprawie uwzględniając ją w całości. Sąd w tym miejscu zauważa, iż biegłyA. N.w swojej opinii uzupełniającej z dnia 23 października 2019 r. wskazał, ze całkowite koszty zatrudnienia pracowników wZespole (...)przy założeniach, żeK. G.świadczyła pracę na rzecz ww. Zespołu w wymiarze ¼ etatu i nie wypłacono nagród pracownikom w roku 2014 wyniosły309.053,39 zł.Sąd błędnie założył, że biegły wyliczył nie całość kosztów zatrudnienia pracowników, lecz różnicę pomiędzy całkowitymi kosztami zatrudnienia, a otrzymaną przez powoda dotacją. Dlatego też zasądzona kwota nie została pomniejszona o kwotę dotacji141.500 zł.
Z pola widzenia nie można było stracić także, że pozwany – wbrew regule dowodowej wyrażonej wart. 6 k.c.– nie zaoferował, poza własnymi niczym nie popartymi twierdzeniami, jakoby powód w ramach realizacji powierzonych mu zadań wydatkował kwoty do tego nieadekwatne.
(punkt1i2wydanego w tej sprawie orzeczenia)
O odsetkach orzeczono w oparciu o treść unormowańart. 455 k.c.iart. 49 ust. 6ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego– ich data pozostawała w związku ze skierowaniem przez powoda do pozwanego żądania zapłaty z dnia30 maja 2016 rokudoręczonego mu w dniu3 czerwca 2016 roku. Biorąc pod uwagę, że wyznaczył on mu w nim 7 – dniowy termin do spełnienia świadczenia – zasądzono je od dnia 11 czerwca 2016 roku.
(punkt1i2wydanego w tej sprawie orzeczenia)
Koszty niniejszego postępowania:
Objęły one w niniejszej sprawie opłatę sądową oraz wydatki poniesione na poczet przeprowadzonego dowodu z opinii biegłego (19.052,14,- zł), a ponadto kwotę13.697,00,-złtytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Powyższymi kosztami Sąd obciążył w całości pozwanego.
Prawnym wsparciem orzeczenia o nich były unormowaniaart. 108 par. 1 k.p.c.;art. 98 par. 1 k.p.c.;ustawy z dnia28 lipca 2005 rokuo kosztach sądowych w sprawach cywilnychoraz rozporządzenieMinistra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 rokuw sprawie opłat za czynności radców prawnych (punkt3wydanego w tej sprawie wyroku).
SSO Maria Prusinowska

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować,

2
Proszę odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskiem, po ustaniu stanu epidemii,

3
Za 14 dni lub z apelacją

Poznań, dnia 27 kwietnia 2020 roku
SSO Maria Prusinowska