Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 764/19
Data wyroku: 2020-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dorota Elżbieta Zarzecka, sędzia Alicja Sołowińska
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury

Sygn. akt III AUa 764/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 lutego 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: sędzia Alicja Sołowińska
Sędziowie: Dorota Elżbieta Zarzecka
Marek Szymanowski
Protokolant:  Anna Kuklińska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2020 r. wB.
sprawy z odwołaniaG. L.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wO.
o wysokość emerytury
na skutek apelacjiG. L.
od wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
z dnia 12 września 2019 r. sygn. akt IV U 1636/19

I

oddala apelację;

II

odstępuje od obciążaniaG. L.kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego za II instancję.

Dorota Elżbieta ZarzeckaA. M.S.
Sygn. akt III AUa 764/19

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29 maja 2019r.(...) OddziałwO.odmówił ubezpieczonejG. L.prawa do ponownego przeliczenia emerytury. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie zart. 5 ust. 2. ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998r.okresy nieskładkowe (tutaj okres opieki nad dziećmi) mogą być doliczone maksymalnie w wysokości 1/3 okresów składkowych. Skoro okresy składkowe w przypadku ubezpieczonej wynoszą 4 lata 3 m-ce, 17 dni to okres nieskładkowy (opieki nad dziećmi) może być uwzględniony jedynie w wymiarze 1 rok 5 m- cy i 6 dni (1/3 z 4 lat 3 m-cy i 17 dni).
W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik ubezpieczonej zarzucił naruszenia regulacji zart. 7 pkt 5a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998r.wskazując iż okres opieki nad dziećmi winien być uwzględniony w całości (6 lat).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o oddalenie odwołania.
Wyrokiem z dnia 12 września 2019 roku Sąd Okręgowy w Olsztynie oddalił odwołanie.
Sąd Okręgowy stwierdził, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji ocenił, że wskazana przez profesjonalnego pełnomocnika regulacja art. 7 pkt 5a ustawa o FUS z dnia 17 grudnia 1998r. kategoryzuje jedynie okresy nieskładkowe. Dopiero wskazany przez organ rentowy przepis art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o FUS zawiera regułę ich uwzględniania przy wyliczaniu świadczenia emerytalnego. W ocenie Sądu wskazane okoliczności wprost wskazują na niezasadność odwołania (żądanie uwzględnienia przy wyliczaniu emerytury całego okresu nieskładkowego sprawowania opieki w wymiarze 6 lat).
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy w oparciu o powołane przepisy orzekł jak w sentencji orzeczenia.
Apelację od powyższego wyroku złożyłaG. L..
Skarżąca zarzucała:

1
naruszenie prawa materialnego, tj. art. 174 ust. 2a ustawy emerytalnej poprzez przyjęcie, że przy ustalaniu prawa do emerytury oraz obliczaniu ich wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych,

2
nieznajomość znowelizowanej ustawy z dnia 5 marca 2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS.

Wskazując na powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz rozpoznanie sprawy także pod jej nieobecność.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Stan faktyczny jest bezsporny. Wynikało z niego, że organ rentowy decyzją z dnia 18 stycznia 2018 roku przyznałG. L.prawo do emerytury, od dnia 1 stycznia 2018 roku, tj. od miesiąca, w którym zgłosiła wniosek o to świadczenie. Organ rentowy przyjął za udowodnione okresy składkowe i nieskładkowe w wymiarze 5 lat 8 miesięcy i 23 dni. Na ten okres składa się 4 lata 3 miesiące i 17 dni okresów składkowych oraz 1 rok 5 miesięcy i 6 dni okresów nieskładkowych. W dniu 10 października 2018 roku odwołująca zgłosiła wniosek do organu rentowego o ponowne przeliczenie emerytury z uwzględnieniem okresów z tytułu opieki nad trojgiem dzieci w wymiarze 6 lat.
Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówiłG. L.prawa do przeliczenia emerytury, wskazując, iż przyjęto okres opieki nad dziećmi w maksymalnym dopuszczalnym wymiarze – 6 lat, jednakże podlegał on ograniczeniu do jednej trzeciej okresów składkowych, które wynoszą 4 lata 3 miesiące i 17 dni, co w konsekwencji pozwoliło na uwzględnienie okresów nieskładkowych w wymiarze 1 roku 5 miesięcy i 6 dni.
Zauważyć należy, iż zgodnie z prawidłowo zastosowanym przez Sąd pierwszej instancji przepisemart. 5 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, przy ustalaniu prawa do emerytury i renty oraz obliczaniu ich wysokości okresy nieskładkowe uwzględnia się w wymiarze nieprzekraczającym jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych. Oczywistym jest zatem, że skoro wnioskodawczyni wykazała jedynie okres 4 lata 3 miesiące i 17 dni oraz okres opieki nad dziećmi jako okres nieskładkowy w maksymalnym dopuszczalnym wymiarze – 6 lat (zgodnie z art. 7 pkt 5a w/w ustawy) – to zarówno Sąd Okręgowy jak i organ rentowy słusznie, na mocy wskazanego przepisu art. 5 ust. 2 ustawy emerytalnej, ograniczyli ten okres nieskładkowy do jednej trzeciej udowodnionych okresów składkowych.
Wskazany w apelacji przepis art. 174 ust. 2a ustawy emerytalnej nie ma zastosowania w sprawie, gdyż dotyczy on wyłącznie ustalania wysokości kapitału początkowego. Sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie tego przepisu nie stosował, a zatem nie mógł go naruszyć. Ponadto należy zauważyć, iż kwestia ponownego ustalenia wysokości kapitału początkowego wnioskodawczyni była rozpoznawana w odrębnym postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Olsztynie w sprawie sygn. akt IV U 1515/18. W sprawie tej Sąd pierwszej instancji badał kwestie zaliczenia wskazanego okresu nieskładkowego 6 lat opieki na dziećmi do ustalenia wysokości kapitału początkowego i stwierdził, iż kapitał ten został obliczony w sposób prawidłowy, ponieważ organ rentowy przyjął okresy opieki nad dziećmi w wymiarze 6 lat jako okresy nieskładkowe już w decyzji z 17 stycznia 2018 roku, ustalając ponownie wartość kapitału początkowego. Wyrok w sprawie IV U 1515/18 z dnia 20 marca 2019 roku jest prawomocny.
Mając powyższe na uwadze apelacja jako nieuzasadniona na mocy 385k.p.c.podlegała oddaleniu.
O kosztach zastępstwa procesowego organu rentowego za drugą instancję, Sąd Apelacyjny orzekł, na podstawieart. 102 k.p.c.Przepis ten uprawnia Sąd do zasądzenia od strony przegrywającej tylko części kosztów albo nie obciążania jej w ogóle kosztami w wypadkach szczególnie uzasadnionych. W ocenie Sądu Apelacyjnego, do szczególnych okoliczności uzasadniających zastosowanieart. 102 k.p.c.w niniejszej sprawie należało przyjąć charakter sprawy (wysokość emerytury), a także to, że wysokość świadczenia emerytalnego odwołującej nie jest wysoka. Emerytura odwołującej wynosi bowiem 622,74 brutto zł. Powyższe uzasadniało zastosowanie zasady słuszności i odstąpienie od obciążania odwołującej kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego za drugą instancję, na podstawieart. 102 k.p.c.(punkt II sentencji wyroku).

(...)A. M.S.