Sąd Rejonowy w Toruniu
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII W 6/20
Data wyroku: 2020-09-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Paweł Marcinkiewicz
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu osób i mienia
Podstawa prawna: art. 51 § 1 kw

Sygn. akt VIII W 6/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 września 2020 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:
SędziaSSR Paweł Marcinkiewicz
Protokolant  st. sekr. sądowy Honorata Niedbała
W obecności oskarżyciela ----
po rozpoznaniu dnia 11 marca 2020r., 13 lipca 2020 r. i 14 września 2020 r.
sprawy :
M. G.c.W.iA.z domuW.ur. (...)wT.
obwinionej o to, że:
w dniu 28 czerwca 2019 r. w godz. 0:00, 2:30, 3:30 oraz w dniu 6 lipca 2019 r. w godz. 4:00 – 5:00 wT.naul. (...)poprzez rozmowy, śmiechy i puszczanie głośnej muzyki zakłóciła cisze nocną PaniB. G.
tj. o wykroczenie z art. 51 § 1 kw

Orzeka:

I
Uznaje obwinionąM. G.za winną popełnienia czynu zarzucanego jej we wniosku o ukaranie, tj. wykroczenia z art. 51 § 1 kw i za to na podstawie art. 51 § 1 kw wymierza obwinionej karę 1 (jednego) miesiąca ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin;

II
zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30 (trzydziestu) złotych tytułem opłaty sądowej oraz kwotę 100 (stu) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanych wydatków poniesionych w sprawie.

UZASADNIENIE
M. G.zamieszkuje wT.przyul. (...).B. G.mieszka w tym samym bloku mieszkalnym pod adresemB.(...)BalkonM. G.znajduje się w odległości 2-3 metrów od okna sypialniB. G.. W dniach 28 czerwca 2019 r. w godzinach 0:00 – 3:30 oraz w dniu 6 lipca 2019 r. w godzinach 4:00- 5:00M. G.przyjmowała gości, z którymi wychodziła na balkon. Obwiniona ze swoimi gośćmi głośno rozmawiała na balkonie, śmiała się a w mieszkaniu puszczała głośno muzykę. Głośność rozmów, śmiechów i muzyki była na tyle duża, że zakłóciło to spoczynek nocnyB. G..B. G.zadzwoniła po Policję. Patrol Policji nie stwierdzał nadmiernego hałasu. Policjantom nie otworzono drzwi.
Dowód:
- zeznania świadkaB. G.k. 53 i k 4,
- odtworzenie zapisu audio k.70, 54
- wyjaśnienia obwinionej k. 70 v
- fotografia k. 5
M. G.jest bezrobotna. Ma na utrzymaniu dwóch kilkunastoletnich synów. Była wcześniej karana za wykroczenia z art. 51 § 1 kw popełnione w okresie od 2016 r. do 9 czerwca 2019 r. na szkodęB. G.. W sprawie o sygn. VIIIW 730/19 sąd wymierzył jej karę 300 zł grzywny.
Dowód:
- protokół przesłuchania k. 12
- odpis wyroku k. 66
Oskarżyciel zarzuciłM. G.to, że w dniu 28 czerwca 2019 r. w godz. 0:00, 2:30, 3:30 oraz w dniu 6 lipca 2019 r. w godz. 4:00 – 5:00 wT.naul. (...)poprzez rozmowy, śmiechy i puszczanie głośnej muzyki zakłóciła cisze nocną PaniB. G.tj. popełnienie wykroczenia z art. 51 § 1 kw.
Obwiniona nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniała, że nawet jak przychodzą do niej goście, to imprezy nie są głośne i nie ma puszczania głośno muzyki ze względu na jej dzieci. Obwiniona twierdziła, że nikt inny pozaB. G.nie skarżył się na hałasy. Obwiniona wyjaśniła, że z innych mieszkań też dochodzą hałasy (wyjaśnienia k. 52 v, 70) Obwiniona potwierdziła, że na odsłuchanych na rozprawie nagraniach wykonanych przezB. G.słychać jej głosy i głosy jej gości (k. 70v).
Sąd nie dał wiary obwinionej. Zebrany materiał dowodowy – zeznania pokrzywdzonej i przede wszystkim obiektywny dowód w postaci nagrań audio wykonanych przez pokrzywdzoną nie budziły wątpliwości co do tego, że we wskazanym w zarzucie czasie obwiniona przyjmowała w swoim mieszkaniu gości i zachowywała się głośno w ten sposób, że zakłóciła spoczynek nocnyB. G..B. G.nagrała hałasy dochodzące z balkonu i mieszkania sąsiadki przy pomocy zwykłego telefonu a nie specjalistycznego sprzętu. Mimo kiepskiego narzędzia użytego do nagrania, telefon pokrzywdzonej zarejestrował wyraźnie głośne rozmowy, śmiechy, odgłosy spluwania i muzykę. Na nagraniu słychać wyraźnie poszczególne słowa a nawet zdania, w których były liczne wulgaryzmy. Zeznania świadków policjantówK. B.,J. M.,I. W.iM. J., którzy przyjeżdżając na miejsce zdarzenia nie potwierdzali hałasu z mieszkania obwinionej nie były dowodem braku sprawstwa obwinionej. Policjanci udawali się do mieszkania obwinionej po fakcie i jak można wnioskować z zeznań pokrzywdzonej, po tym, jak obwiniona orientowała się, że pokrzywdzona zadzwoniła po Policję. ŚwiadekT. K.wyraził subiektywną ocenę, że wraz z obwinioną nie zachowywał się głośno. Temu twierdzeniu przeczyły zeznania pokrzywdzonej i przedstawiony przez nią zapis audio.
W myśl art. 51 § 1 kw § 1. Kto krzykiem, hałasem, alarmem lub innym wybrykiem zakłóca spokój, porządek publiczny, spoczynek nocny albo wywołuje zgorszenie w miejscu publicznym, podlega karze aresztu, ograniczenia wolności albo grzywny. Zakłócenie spoczynku nocnego, które może być utożsamiane z zakłóceniem ciszy nocnej, to działanie polegające na uniemożliwieniu lub utrudnieniu innej osobie odpoczynku w porze nocnej, przez którą tradycyjnie można uznawać czas między godz.22:00 a 6:00. Pora nocna to czas, w którym mieszkaniec domu wielorodzinnego powinien zachowywać się szczególnie cicho z poszanowaniem prawa innych osób do odpoczynku. Zebrany materiał dowodowy jednoznacznie wskazywał, że w porze nocnej 28 czerwca 2019 r. i 6 lipca 2019 r. obwiniona wraz ze swoimi gośćmi zachowywała się zbyt głośno. Wobec obiektywnego dowodu hałasu, który dochodził z mieszkania obwinionej, nieprzekonujące były wywody obwinionej co do rzekomej złośliwości pokrzywdzonej i jej przewrażliwienia. Odgłosy muzyki, śmiechów i głośnych rozmów naszpikowanych wulgaryzmami mogą przeszkadzać w odpoczynku nocnym każdemu mieszkańcowi, nie tylko wrażliwemu na hałasy. Biorąc powyższe pod uwagę nie budziło wątpliwości sądu sprawstwo i wina obwinionej.
Obwiniona była wcześniej karana za podobne wykroczenie, popełnione na szkodę tej samej pokrzywdzonej. Czynów w niniejszej sprawie dopuściła się po wcześniejszych interwencjach Policji i świadoma toczącego się postępowania w sprawie o wykroczenia. To w niniejszej sprawie stanowiło okoliczność obciążającą obwinioną. Z tego względu sąd stwierdził brak podstaw do orzeczenia kary najłagodniejszego rodzaju przewidzianej w treści art. 51 § 1 kw tj. kary grzywny i w ocenie sądu celowe było wymierzenie obwinionej kary ograniczenia wolności w formie prac na cele społeczne w liczbie 20 godzin miesięczne.
Sąd w myślart. 119 § 1 kpwobciążył obwinioną kosztami postępowania.