Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 27/19
Data wyroku: 2019-04-09 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Bożena Szponar-Jarocka, Alicja Sołowińska, Teresa Suchcicka

Sygn. akt III AUz 27/19

POSTANOWIENIE
Dnia 9 kwietnia 2019 roku
Sąd Apelacyjny w Białymstoku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
na posiedzeniu niejawnym w składzie:
Przewodniczący SSA Bożena Szponar-Jarocka (spr.)
Sędziowie SA Alicja Sołowińska
SA Teresa Suchcicka
po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2019 roku w Białymstoku
sprawy z odwołaniaL. S.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwu Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.
o wysokość świadczenia
na skutek zażaleniaL. S.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku V Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lutego 2019 roku w sprawie o sygn. akt V U 56/19
postanowił:
uchylić zaskarżone postanowienie 
.

SSA Teresa Suchcicka SSA Bożena Szponar-Jarocka SSA Alicja Sołowińska
Sygn. akt III AUz 27/19

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 11 lutego 2019 rokuna podstawieart. 177 § 1 pkt 31k.p.c.zawiesił postępowanie w sprawie z odwołaniaL. S.od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.z dnia 27 czerwca 2017 roku ponownie ustalających wysokość emerytury i wysokość renty inwalidzkiej. Zawieszenie postępowania Sąd uzasadnił tym, że analogiczne sprawy są rozpoznawane przez Sąd Okręgowy w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych Sekcję ds. odwołań od decyzji zmniejszających wysokość emerytur i rent byłym funkcjonariuszom pełniącym służbę na rzecz totalitarnego państwa. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. w sprawie o sygn. akt XIII 1 U 326/18, sąd ten zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o stwierdzenie zgodności zaskarżonych przepisów zKonstytucją RP. W ocenie Sądu I instancji rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego będzie miało wpływ na wydanie orzeczenia w sprawie niniejszej.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosłaL. S., zarzucając mu:
1.naruszenie przepisów prawa materialnego -art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejw zw. z art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności – poprzez jego niezastosowanie, co przejawiało się w zawieszeniu postępowania z uwagi na wystąpienie przez Sąd Okręgowy w Warszawie w innej sprawie, z zapytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, co powoduje znaczną zwłokę w rozpoznaniu sprawy, a tym samym znaczną stratę majątkową po stronie odwołującej spowodowaną kolejnymi miesiącami otrzymywania świadczenia obniżonego przez ustawę będącą podstawę wydania decyzji;
2.naruszenie przepisów prawa materialnego –art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej- poprzez zawieszenie postępowania w sprawie z uwagi na wystąpienie przez Sąd Okręgowy w Warszawie, w innej sprawy, z zapytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, w sytuacji gdy Sąd, w tym sądy powszechne, stosują przepisyKonstytucjibezpośrednio;
3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonego postanowienia, polegający na ustaleniu, iż rozpoznanie sprawy wymaga skierowania zapytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego, podczas gdy w odwołaniu podniesiono, niezależnie od zarzutów niezgodności przepisów ustawy zKonstytucją, także szereg zarzutów związanych z naruszeniem przepisów tejże ustawy, nawet gdyby uznać ją za zgodną zKonstytucją, co winno skutkować wyznaczeniem rozprawy i rozpoznaniem w pierwszej kolejności zarzutów skutkujących stwierdzeniem, iż skarżącej ustawa nie powinna w ogóle objąć.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenia od organu rentowego na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
Zaskarżonymi w sprawie decyzjami z dnia 27 czerwca na podstawie art. 22a w związku z art. 32 ust. 1 oraz art. 15c w zw. z art. 32 ust. 1 ustawy z 18.02.1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,(...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.ponownie ustaliłL. S.wysokość renty inwalidzkiej i wysokość emerytury policyjnej.
Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r., Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt XIII 1 U 326/18 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy zastosowane w zaskarżonych decyzjach przepisy ustawy z 18.02.1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) są zgodne zKonstytucją RP.
Sąd pierwszej instancji uznał, iż rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego będzie miało wpływ na wynik niniejszej sprawy i na podstawieart. 177 § 1 pkt 31k.p.c.zawiesił postępowania w sprawie. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym albo Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wprowadzając regulację zawartą w tym przepisie, intencją ustawodawcy było dopuszczenie możliwości zawieszenia postępowania cywilnego w sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Powyższa podstawa zawieszenia obejmuje zarówno przypadek, w którym to sąd orzekający zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności aktu normatywnego zKonstytucją, jak i przypadek, gdy z pytaniem takim wystąpił inny sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem.
Rozpoznając przedmiotowe zażalenie należy zwrócić uwagę na fakt, iż skarżąca w odwołaniu od zaskarżonej decyzji zarzucała błędne zastosowanie w stosunku do niej przepisu art. 13b ust 1 pkt b ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym m. in. funkcjonariuszy Policji poprzez zakwalifikowanie pełnionej przez wnioskodawczynię służby od 18.01.1982 r. do 26.05.1982 r. jako wykonywanie czynności wywiadowczych i kontrwywiadowczych niezbędnych w Służbie Bezpieczeństwa. Podnosiła, iż w spornym okresie wykonywała czynności administracyjno-biurowe niezwiązane z działalnością wywiadowczą i kontrwywiadowczą Służby Bezpieczeństwa, a poza tym nigdy nie pełniła służby w tych organach, a była jedynie oddelegowana do wykonywania czynności w zastępstwie. Zatem odwołująca kwestionuje również zasadność zastosowania do niej przepisów ustawy z 18 lutego 1994 r. z późn. zmianami, a nie tylko ich konstytucyjność.
W pierwszej kolejności należy więc ustalić, czy sporny okres służby można zakwalifikować jako służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b ustawy z 18 lutego 1994 r., a w konsekwencji, czy istnieją podstawy do obniżenia świadczeń emerytalno-rentowych odwołującej w oparciu o treść art. 15c cytowanej ustawy. Dopiero po dokonaniu oceny tej kwestii, w szczególności gdy Sąd dojdzie do przekonania, że do odwołującej mają zastosowanie przepisy powołanej ustawy, rozważeniu będzie podlegać, czy zasadny jest wniosek organu rentowego o zawieszenie postępowania w sprawie. Przed podjęciem takiej decyzji, Sąd powinien ustalić, czy Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie w sprawie P 4/18, bądź na jakim etapie znajduje się ta sprawa. Analizując przesłanki do zawieszenia postępowania należy również mieć na uwadze, że z mocyart. 177 § 1 pkt 31k.p.c.ma ono charakter fakultatywny, zaś przedmiotowa sprawa toczy się od lipca 2017 r.
Biorąc pod uwagę powyższe, trzeba stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne, dlatego z mocyart. 386 § 4 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.podlegało ono uchyleniu.
SSA Teresa Suchcicka SSA Bożena Szponar-Jarocka SSA Alicja Sołowińska

ZARZĄDZENIE
(...)
(...),
-(...).