Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 902/18
Data wyroku: 2019-05-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Lisowska
Słowa kluczowe: Zapłata
Podstawa prawna: art. 353 kc
Teza: ZAPŁATA

Sygn. akt I C 902/18 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 maja 2019 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Anna Lisowska

Protokolant:

sekr. sąd. Judyta Masłowska

po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2019 r. w Piszu
sprawy z powództwa GminyR.
przeciwkoB. G. (1)
o zapłatę
o r z e k a :

I
Zasądza od pozwanejB. G. (1)na rzecz powoda GminyR.kwoty:

- 22,50 zł (dwadzieścia dwa złote 50/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.04.2016 r. do dnia zapłaty,
- 22,50 zł (dwadzieścia dwa złote 50/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.04.2017 r. do dnia zapłaty,
- 22,50 zł (dwadzieścia dwa złote 50/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.04.2018 r. do dnia zapłaty,

II
Oddala powództwo w pozostałej części.

III
Zasądza od pozwanejB. G. (2)na rzecz powoda GminyR.kwotę 98 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt I C 902/18 upr

UZASADNIENIE
GminaR.w dniu 2 października 2018 roku wytoczyła powództwo przeciwkoB. G. (1)o zapłatę kwoty 157,50 złotych wraz z odsetkami;
- ustawowymi liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2012r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2013r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2014r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2015r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2016r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2017r. do dnia zapłaty,
- ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 22,50 zł od dnia 01.04.2018r. do dnia zapłaty.
Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że w związku z umową oddania w użytkowanie wieczyste działki gruntu oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), położonej wR.przyulicy (...), zawartą 26 sierpnia 1992 roku, pozwana zobowiązana jest do uiszczania do 31 marca każdego roku opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego tejże działki gruntu w wysokości 22,50 złotych. Pozwana nie uregulowała opłaty za 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 i 2018 rok. W dniu 25 maja 2018 roku powódka wystosowała do pozwanej pismo z wezwaniem do zapłaty, jednakże wezwanie to pozostało bezskuteczne.
Zarządzeniem z dnia 12 lutego 2019 roku Sąd Rejonowy w Piszu na wniosek powódki ustanowił dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej kuratora w osobieA. P.będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu.
Kurator dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości.

Sąd ustalił, co następuje:
GminaR.jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 21 m2, położonej wR.przyulicy (...). Na nieruchomości tej posadowiony jest budynek garażowy wybudowany przezW. C.iB. C.(obecne nazwiskoG.).
(okoliczności bezsporne)
W dniu 26 sierpnia 1992 roku pomiędzyJ. S.iA. K., działającymi w imieniu i na rzecz GminyR., aW. C.iB. C.(obecne nazwiskoG.) zawarta została umowa oddania w użytkowanie wieczyste opisanej wyżej działki gruntu i nieodpłatnego przekazania własności garażu.
(dowód: umowa oddania gruntu w użytkowanie wieczyste k. 7-8; kartoteka osobowa k. 11)
Na podstawie operatu szacunkowego sporządzonego w 2002 roku przez rzeczoznawcę majątkowego, GminaR.ustaliła wartość rynkową opisanej wyżej nieruchomości na kwotę 750 złotych i związku z tym, pismem z 27 września 2002 roku wypowiedziałaB. G. (1)dotychczasową opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego i ustaliła nową wysokość tej opłaty na kwotę 22,50 złotych (750 zł x 3% = 22,50 zł).
(dowód: pismo z 26.08.1992r. o wypowiedzeniu wysokości dotychczasowej opłaty rocznej wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru k. 9-9v)
B. G. (1)nie uiściła opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego działki gruntu o numerze(...)za rok 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 i 2018.
Pismem z 25 maja 2018 roku GminaR.wezwałaB. G. (1)do zapłaty w terminie 7 dni opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste za 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 i 2018 rok. Wezwanie wróciło z placówki pocztowej po dwukrotnym awizowaniu.
(dowód: wezwanie do zapłaty k. 12; zwrotna przesyłka pocztowa k. 13)

Sąd zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, iż zobowiązanie do uiszczania opłat rocznych za użytkowanie wieczyste ma charakter zobowiązań okresowych, o czym przesądza fakt, iż mimo że prawo to jest ustalane na określony w umowie okres czasu, od 40 do 99 lat, to wnoszone opłaty roczne, dotyczą poszczególnych lat korzystania z nieruchomości. Pogląd taki dominuje także w orzecznictwie(vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 1999 r., II CKN 639/98, OSN 2000, Nr 6 poz. 121). Obowiązek zapłaty opłaty rocznej powstaje co do zasady z każdym rozpoczętym rokiem kalendarzowym trwania umowy, a termin wymagalności upływa z dniem 31 marca danego roku. Z tych względów roszczenie o zapłatę opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego, jako roszczenia okresowe ulegają przedawnieniu z upływem lat 3 (art. 118 k.c.). Termin przedawnienia rozpoczyna swój bieg od dnia, w którym właściciel mógł skutecznie domagać się zaspokojenia swojego roszczenia, a skoro taka opłata powinna być uiszczana z góry za dany rok w terminie do 31 marca, zatem bieg terminu przedawnienia opłaty rocznej rozpoczyna się z dniem 1 kwietnia(vide wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11.04.2013r., I ACa 1337/12).
W niniejszej sprawie termin płatności opłaty za użytkowanie wieczyste za rok 2012, 2013, 2014 i 2015 upłynął odpowiednio 31 marca 2012 roku, 31 marca 2013 roku, 31 marca 2014 roku i 31 marca 2015 roku. Z upływem dnia określonego jako termin płatności, rozpoczął bieg trzyletni termin przedawnienia roszczenia. Stwierdzić zatem należy, iż przedmiotowe roszczenie w zakresie opłaty za 2012, 2013, 2014 i 2015 rok uległo przedawnieniu.
W pozostałym zakresie roszczenie powódki, w świetle przedłożonych przez nią dokumentów, uznać należy za zasadne.
PozwanaB. G. (1)od dnia 26 sierpnia 1992 roku jest użytkownikiem wieczystym przedmiotowej działki gruntu oznaczonejnumerem geodezyjnym (...), położonej wR.przyulicy (...), co bezsprzecznie wynika z załączonej do akt notarialnej umowy oddania gruntu w użytkowanie wieczyste(k. 7-8). W konsekwencji, stosownie do treściart. 238 k.c., ciąży na niej obowiązek uiszczania opłaty rocznej przez czas trwania prawa użytkowania wieczystego. Zobowiązanie do zapłaty opłaty rocznej jest elementem prawnorzeczowego stosunku użytkowania wieczystego i jest zobowiązaniem realnym obciążającym z woli ustawodawcy każdego uprawnionego z tytułu prawa użytkowania wieczystego w okresie roku kalendarzowego.
Kwestię ustalania wysokości opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste oraz terminu płatności tej opłaty regulują przepisyustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami(j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 2204) – dalej u.g.n.
Zgodnie z art. 71 ust. 4 u.g.n., opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
Opłatę z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej określonej zgodnie z art. 67 u.g.n. (art. 72 ust. 1 u.g.n.).
Zgodnie z art. 72 ust. 3 pkt 5 u.g.n., wysokość stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego jest uzależniona od określonego w umowie celu, na jaki nieruchomość gruntowa została oddana, i w przypadku nieruchomości gruntowych zabudowanych przez użytkownika wieczystego budynkiem garażowym wynosi 3% ceny.
Z przedłożonych przez stronę powodową dokumentów wprost wynika, iż wartość przedmiotowej działki gruntu została przez powódkę ustalona, w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego w 2002 roku, na kwotę 750 złotych. Na tej podstawie pismem z 27 września 2002 roku GminaR.wypowiedziała pozwanej dotychczasową opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego i ustaliła nową wysokość tej opłaty na kwotę 22,50 złotych (750 zł x 3% = 22,50 zł)(k. 9). Odpis tego pisma w dniu 21 grudnia 2002 roku doręczono pozwanej(k. 9v), która nigdy wysokości tej opłaty nie kwestionowała.
Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów, Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwoty:
- 22,50 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 01.04.2016r. do dnia zapłaty,
- 22,50 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 01.04.2017r. do dnia zapłaty,
- 22,50 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 01.04.2018r. do dnia zapłaty,
i oddalił powództwo w pozostałej części, to jest w części, w której roszczenie powódki uległo przedawnieniu.
O kosztach procesu, wobec jedynie częściowego uwzględnienia żądań pozwu, Sąd rozstrzygnął na podstawieart. 100 k.p.c., biorąc pod uwagę wygranie sprawy przez powódkę w 43%. Koszty poniesione przez powódkę wyniosły łącznie 227 złotych, na co składają się: kwota 30 złotych tytułem opłaty sądowej od pozwu, kwota 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa, kwota 90 złotych tytułem zaliczki na poczet wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla nieznanej z miejsca pobytu pozwanej oraz kwota 90 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Zatem 43 % ze wskazanej kwoty wynosi 98 złotych.