Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 1734/18
Data wyroku: 2019-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Klauzule niedozwolone
Podstawa prawna: art. 385^1^kc

Sygn. akt III Ca 1734/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2018 roku w sprawie z powództwaG. C.,A. Z.iA. G. (1)przeciwkoH. K.
o zapłatę, Sąd Rejonowy w Łowiczu:

1
zasądził od pozwanejH. K.na rzecz powodaG. C.,A. Z.,A. G. (2)P.U.H. (...) s.c.wT.3273,30 zł wraz z odsetkami umownymi od tej kwoty w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie od 2 października 2017 roku do 13 czerwca 2018 roku, wynoszącymi łącznie 318,90 zł;

2
zasądzoną w punkcie 1 wyroku kwotę łączną 3592,20 zł rozłożył na 12 miesięcznych rat w wysokości po 299,35 zł każda, płatne do 20 – go dnia każdego kolejnego miesiąca, począwszy od miesiąca, w którym uprawomocni się wyrok – wraz z odsetkami umownymi w wysokości dwukrotności odsetek ustawowych za opóźnienie w razie uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat;

3
oddalił powództwo w pozostałym zakresie;

4
nie obciążył pozwanejH. K.kosztami procesu na rzecz powodaG. C.,A. Z.,A. G. (2)P.U.H. (...) s.c.wT., od uwzględnionej części powództwa.

Apelację od tego rozstrzygnięcia w zakresiepktu 2. tj. rozłożenia zasądzonej kwoty na raty oraz w zakresiepktu 3. tj. oddalenia powództwa co do kwoty 2233,77 złotych z odsetkami umownymi oraz w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu złożyli powodowie. Zarzucili naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.art. 233 § 1 kpc,232 kpcw zw. zart. 6 kc,320 kpc,102 kpc, a nadto przepisów prawa materialnego w postaciart. 3851§ 1 kc,art. 359 § 21kc,art. 58 § 1 i 3 kc, art. 36a, art. 45, art. 5 pkt 6, 6a oraz art. 30 ust. 1 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim.
Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie punktu 2. wyroku, zasądzenie od pozwanej dalszej kwoty 2233,77 zł wraz z umownymi odsetkami za opóźnienie oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powodów kosztów postępowania przed Sądem I oraz II instancji.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Na wstępie wyjaśnić należy, że niniejsza sprawa była rozpoznawana w postępowaniu uproszczonym, w związku z czym Sąd Okręgowy na podstawieart. 50510§ 1 i § 2 k.p.c.orzekł na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego. Zaznaczyć także należy, że w postępowaniu uproszczonym zgodnie zart. 5059§ 11k.p.c.apelację można oprzeć tylko na zarzutach naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, bądź naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy. Natomiast w myślart. 50513§ 2 k.p.c.jeżeli sąd drugiej instancji nie przeprowadził postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku powinno zawierać jedynie wyjaśnienie podstawy prawnej wyroku z przytoczeniem przepisów prawa.
Wbrew zarzutom skarżących podniesionych w apelacji, Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające. Ocenę tę Sąd Okręgowy w pełni aprobuje.
Zdaniem Sądu Okręgowego, ocena materiału dowodowego przeprowadzona przez Sąd I instancji nie narusza granic swobodnej oceny dowodów, wyznaczonej dyspozycjąart. 233 § 1 k.p.c.
Sąd Rejonowy nie naruszył również przepisów prawa materialnego wskazanych w apelacji. Sąd Okręgowy w całości podziela pogląd Sądu I instancji, że zastrzeżona w umowie prowizja w wysokości 2.250 złotych zmierzała do obejścia prawa. Opłata ta miała pełnić rolę wynagrodzenia dla pożyczkodawcy za udzielenie pożyczki. Postanowienie umowy przewidujące taką jej wysokość - niemal w wysokości udzielonej pożyczki - powoduje, że koszty udzielonej pożyczki są nadmierne, krzywdzące konsumenta.
Również decyzja Sądu I instancji o rozłożeniu świadczenia na raty jest w ocenie Sądu Okręgowego prawidłowe, nie narusza przepisuart. 320 kpc, bowiem uwzględnia zarówno trudną sytuacje materialna pozwanej, jak i okoliczności zawarcia umowy pożyczki.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 kpc, orzekł jak w wyroku.