Sąd Rejonowy w Prudniku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 345/19
Data wyroku: 2019-06-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ebel

Sygn. akt II K 345/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 czerwca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Prudniku II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Tomasz Ebel

Protokolant:

st.sekr.sądowy Ewa Mróz

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej ---------
po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2019 r.
sprawy
Ł. B.(B.)
s.A.iT. z domu S.
ur. (...)wP.
oskarżonego o to, że:
W dniu 8 kwietnia 2019r wP.poprzez niedomknięte okno piwniczne dostał się do wnętrza domu jednorodzinnego, z którego skradł wykrywacz do metalumarki G.oraz nawigację samochodową markiM.o łącznej wartości 2300zł na szkodę swojej matkiT. B..

tj. o przestępstwo zart. 278§1 kk

I
uznaje oskarżonegoŁ. B.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa zart. 278 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu przy zast.art. 37a kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności;

II
na podstawieart. 34 § 1a pkt 1 kkiart. 35 § 1 kknakłada na oskarżonegoŁ. B.obowiązek wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;

III
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej w punkcie I wyroku kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 8.04.2019 r., przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności za równoważny dwóm dniom kary ograniczenia wolności;

IV
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonego z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, w tym opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa w całości.

Sygn. akt II K 345/19

UZASADNIENIE
OskarżonyŁ. B.został uznany winnym tego, że w dniu 8 kwietnia 2019 r. wP.poprzez niedomknięte okno piwniczne dostał się do wnętrza domu jednorodzinnego, z którego skradł wykrywacz do metalumarki G.oraz nawigację samochodową markiM.o łącznej wartości 2300zł na szkodę swojej matkiT. B.. Za przypisany oskarżonemu czyn Sąd wymierzył mu na podstawieart.278 §1 kkprzy zast.art.37a kkkarę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegająca na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie.
OskarżonyŁ. B.jest kawalerem, nie ma dzieci, ma wykształcenie zawodowe, z zawodu jest drukarzem, nie pracuje, nie ma majątku większej wartości, był uprzednio sądownie karany.

Sąd zważył co następuje:

Wina i sprawstwo oskarżonego w zakresie przypisanego mu wyrokiem przestępstwa nie budzą wątpliwości, oskarżony przyznał się częściowo do jego popełnienia wyjaśniając, że dokonał kradzieży wykrywacza metalu, zaprzeczając kradzieży nawigacji.
Z zeznań pokrzywdzonej, matki oskarżonego oraz protokołu zatrzymania rzeczy niezbicie jednak wynika, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu, a skradzione przez niego przedmioty zostały w całości, bez uszkodzeń odzyskane.
Art.278 §1 kkstanowi, że kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w pkt.I wyroku.
Zgodnie z przepisamiart.53 kksąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa (§ 1);§2stanowi zaś, że sąd uwzględnia w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, zwłaszcza w razie popełnienia przestępstwa na szkodę osoby nieporadnej ze względu na wiek lub stan zdrowia, popełnienie przestępstwa wspólnie z nieletnim, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego.
Art.58 §1 kkustanawia z kolei priorytet dla kar wolnościowych. Sąd jest zobowiązany zatem do rozważenia w pierwszej kolejności, czy w danym przypadku nie będzie wystarczające orzeczenie grzywny lub kary ograniczenia wolności. Dopiero, gdy sąd po rozważeniu tych wolnościowych możliwości reakcji na czyn przestępny sprawcy dojdzie do wniosku, że żadna z wymienionych kar ani środek karny nie jest w stanie spełnić założonych celów kary, może sięgnąć po ostatnią z możliwych alternatyw w postaci kary pozbawienia wolności stanowiący środek ostateczny (ultima ratio). Z kolei stosownie do treściart.37a kk, gdy ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności.
Mając na uwadze w/w dyrektywy, Sąd uznając oskarżonego za winnego, wymierzył mu za czyn zart.278 §1 kkprzy zastosowaniuart.37a kkkarę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na z cel społeczny w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Sąd przyjął, że tak wymierzona kara wdroży oskarżonego do przestrzegania w przyszłości porządku prawnego, zwłaszcza w zakresie poszanowania własności cudzych rzeczy. Zdaniem Sądu, przy uwzględnieniu znacznego stopnia zawinienia jak i stopnia społecznej szkodliwości czynu, kara ta będzie współmierną odpłatą za jego popełnienie. Oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu, Sąd wziął pod uwagę katalog okoliczności o tym decydujących. Ocenę w tym zakresie zdeterminował rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego (cudza własność – matki oskarżonego) oraz relewantnie niewielka wartość szkody, która de facto nie została wyrządzona. Sąd zważył nadto na uprzednią karalność oskarżonego. Z danych o karalności wynika, że ostatni z wyroków zapadł względem oskarżonego w maju 2017 r., kiedy to za czyn przeciwko mieniu został skazany na karę grzywny, którą wykonał. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że sięganie w przypadku oskarżonegoŁ. B.po bezwzględną karę pozbawienia wolności w stosunku do ciężaru gatunkowego przypisanego mu przestępstwa byłoby zbyt surową reakcją na jego przestępcze działanie. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest także słuszna i sprawiedliwa w odczuciu społecznym, jak również będzie stanowić skuteczny środek do zwalczania tego typu deliktów, spełniając tym samym wymogi prewencji generalnej.
W związku z pozbawieniem oskarżonego wolności w sprawie Sąd orzekł jak pkt.III wyroku, zaliczając ten okres na poczet wymierzonej kary.
Stosownie do treściart.423 §1a kpkorazart.424 §3 kpk, w związku ze złożeniem wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie w części dotyczącej rozstrzygnięcia o karze Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do tych tylko części wyroku, których wniosek dotyczy.