Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 688/18
Data wyroku: 2019-03-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 190 § 1 kk

Warszawa, dnia 22 marca 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 688/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
protokolant: p.o. protokolant sądowy Zuzanna Poźniak
przy udziale prokuratora Jerzego Kopeć
po rozpoznaniu dnia 22 marca 2019 r.
sprawyT. C., synaE.iA.,ur. (...)wM.
oskarżonego o przestępstwo zart. 190 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 27 marca 2018 r.    sygn. akt II K 146/17
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem opłaty za II instancje oraz pozostałe koszty w sprawie; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. P.kwotę 516,60 zł obejmująca wynagrodzenie za obronęz urzędu w postępowaniu odwoławczym oraz podatek VAT.
Sygn. akt: VI Ka 688/18

UZASADNIENIE
Oskarżony, zaskarżając wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 27 marca 2018 roku (sygn. akt II K 146/17) w całości, wniósł o uniewinnienie, zarzucając:

1
uznanie za wiarygodne zeznań oskarżycielki posiłkowej i świadków w osobach jej koleżanekB. T.iM. K.;

2
błędne ustalenia faktyczne wyrażających się w przyjęciu, że popełnił zarzucany mu czyn;

3
błędne ustalenia co do jego karalności na etapie wydawania wyroku nakazowego;

4
nieprzeprowadzenie dowodu z bilingów jego telefonu na okoliczność treści przeprowadzonych przez niego z oskarżycielką posiłkową rozmów telefonicznych;

5
nieuwzględnienie jego zachowania w czasie małżeństwa ani okoliczności wiążących się z procesem rozwodowym.

W piśmie wniesionym po upływie terminu do zaskarżenia wyroku oskarżony podniósł dodatkowo zarzut sprzeczności dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów z zasadami logiki, wyrażające się w przyjęciu, że zadzwonił on do pokrzywdzonej, żeby grozić teściowi, podczas gdy zarówno on jak i teść mieszkają w tej samej wsi, a poza tym znał on numer telefonu teścia, tak więc w razie potrzeby kontaktowałby się z nim bezpośrednio.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Sądu Odwoławczego, Sąd Rejonowy prawidłowo zgromadził materiał dowodowy i poddał go ocenie, a następnie prawidłowo ustalił stan faktyczny. Trafnie również zważył, że oskarżony wypełnił swoim zachowaniem zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe znamiona zarzucanego mu czynu. W ocenie Sądu Odwoławczego wymierzona oskarżonemu kara nie nosi cech rażącej surowości. Sąd Odwoławczy w pełni podzielił argumentację Sądu I Instancji.
Ponieważ skarżący w swojej apelacji sformułował pod adresem Sądu I instancji zarzuty, zgodnie zart. 433 § 1 k.p.k.Sąd Odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach tych zarzutów, przy czym podniesienie dodatkowego zarzutu w piśmie wniesionym po upływie terminu do zaskarżenia wyroku nie mogło być skuteczne, chyba że wyczerpywałyby hipotezęart. 439 § 1 k.p.k.,art. 440 k.p.k.lubart. 455 k.p.k.(tak trafnie Sąd Najwyższy w postanowieniach z 4 czerwca 2009 r., V KK 295/08 i z 10 grudnia 2003 r., V KK 195/03).
Do podważenia dokonanej przez Sąd I instancji oceny dowodów konieczne byłoby wykazanie przez skarżącego wykroczenia przez tenże sąd poza granice swobodnej oceny dowodów, które zakreślaart. 7 k.p.k.Zgodnie z powołanym przepisem granice oceny dowodów wyznaczają zasady prawidłowego rozumowania, wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, jak również wzięcie pod uwagę całego ujawnionego materiału dowodowego. Z kolei zarzut błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy ustalenia te nie wynikają z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego lub zostały z nich wyprowadzone sprzecznie z zasadami prawidłowego rozumowania. Zarzut ten nie może jednak sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami Sądu, zaś możliwość przeciwstawienia ustaleniom Sądu odmiennego w tej mierze poglądu nie może prowadzić do wniosku o dokonaniu przez Sąd błędu w ustaleniach faktycznych.
Apelacja oskarżonego w zakresie zarzutów błędnej oceny dowodów i błędnych ustaleń faktycznych ma tymczasem charakter wyłącznie polemiczny, a więc nie mogła być skuteczna. Sąd Rejonowy, dając wiarę zeznaniom pokrzywdzonej i świadków, nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów. W tym miejscu należy podkreślić, że relacja pokrzywdzonej znajduje oparcie w zeznaniach pozostałych świadków, a jej poczucie zagrożenia ze strony oskarżonego należy uznać za uzasadnione chociażby w świetle informacji ujawnionych przez jej ojca w zawiadomieniu o przestępstwie, w którym to zawiadamiający wskazał, że między nim, a ojcem oskarżonego toczy się już sprawa cywilna w związku z pobiciem.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów, należy w pierwszej kolejności wskazać, że Sąd Odwoławczy rozpoznaje w niniejszej sprawie apelację oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 27 marca 2016 roku. Wydając wskazany wyrok Sąd Rejonowy uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego, co uznał za okoliczność łagodzącą wskazaną na stronie piątej uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Z uwagi na powyższe, zarzut oskarżonego dotyczący ustaleń przyjętych przy wydawaniu wyroku nakazowego jest bezprzedmiotowy – zgodnie zart. 506 § 3 k.p.k.w związku z wniesieniem sprzeciwu wyrok ten utracił moc, a sprawa została rozpoznana na zasadach ogólnych, tak więc wszelkie ewentualne wcześniejsze uchybienia nie mogły mieć wpływu na treść zaskarżonego wyroku (por.art. 438 pkt 2 k.p.k.).
Co więcej, nie można zgodzić się z oskarżonym, że uchybieniem Sądu Rejonowego było nieprzeprowadzenie dowodu z bilingów telefonu oskarżonego na okoliczność treści przeprowadzonych przez niego z pokrzywdzoną rozmów telefonicznych. Z uwagi na charakter wskazanych dokumentów (informacje w nich zawarte) dowód ten był nieprzydatny dla stwierdzenia wskazanej przez oskarżonego okoliczności (por.art. 170 § 1 pkt 3 k.p.k.). Dokumentacja bilingowa obrazuje jedynie listę połączeń wykonanych z danego numeru telefonu, a nie treść przeprowadzanych rozmów. Tymczasem oskarżony nie kwestionował samego faktu prowadzenia z pokrzywdzoną rozmów telefonicznych w krytycznym okresie, tj. grudniu 2018 roku (por.art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.).
Z kolei powoływane przez oskarżonego okoliczności dotyczące toczącej się między nim a pokrzywdzoną sprawy rozwodowej nie mogły mieć wpływu na treść zaskarżonego wyroku. Nie mają bowiem wpływu ani na wypełnienie przez oskarżonego znamion czynu zabronionego, ani na jego społeczną szkodliwość (por.art. 115 § 2 k.k.), ani możliwość przypisania mu winy, ani na wymiar kary (por.art. 53 § 1-3 k.k.).
Mając na względzie powyższe, Sąd Odwoławczy orzekł jak w wyroku.