Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 708/18
Data wyroku: 2019-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Krupska-Świstak
Słowa kluczowe: Kara pozbawienia wolności, Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a § 4 kk

Sygn. akt II K 708/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 04 lutego 2019 roku
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Małgorzata Krupska-Świstak
Protokolant: staż. Justyna Galbierczyk
przy udziale Prokuratora: xxx
po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2019 roku sprawy
S. K.
s.E.iT. z domu S.
ur. (...)wK.
oskarżonego o to, że:
W dniu 11 września 2018r około godziny 11:45 w miejscowościG.przyulicy (...)na wysokościposesji nr (...)pow.(...), woj.(...), prowadził po drodze publicznej w ruchu lądowym pojazd mechaniczny - samochód osobowy marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godz. 12:33 do stężenia na poziomie 1,38 mg/l, o godzinie 12:39 do stężenia na poziomie 1,38 mg/l , o godzinie 12:59 do stężenia na poziomie 1,41 mg/l, o godzinie 13:54 do stężenia na poziomie 1,22 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu, czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, pomimo tego, że był uprzednio prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego wR.., sygn. Akt II K 439/16z dnia 20.06.2017r, uprawomocniony 28.06.2017r za kierowanie pojazdem mechanicznymw stanie nietrzeźwości,

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk
orzeka

1
oskarżonegoS. K.uznaje za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu i za to na podstawieart. 178a § 4 kkwymierza mu karę1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 42 § 3 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym dożywotnio,

3
na podstawieart. 43a § 2 kkorzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 10 000 (dziesięć tysięcy) złotych,

4
na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemu na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres zatrzymania od dnia 11 września 2018 r. godz. 12:30 do dnia 12 września 2018 r. godz. 13:30, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności,

5
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 149,40 zł (sto czterdzieści dziewięć złotych i czterdzieści groszy) tytułem zwrotu wydatków postępowania oraz wymierza mu 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

UZASADNIENIE
W dniu 11 września 2018 r. przed południemE. B.podróżował swoim samochodem trasą nr(...)zR.w kierunku miejscowościK.. W lusterku wstecznym zauważył, że jadący bezpośrednio za nim, w tym samym kierunku samochód osobowy marki(...)porusza się tzw. „ wężykiem” – od prawej, do lewej strony jezdni. Na wysokości miejscowościK.E. B.przystanął, aby umożliwić kierowcy(...)wyprzedzenie swojego pojazdu i by jednocześnie móc mu się przyjrzeć, bowiem podejrzewał, że może on być nietrzeźwy. W mijającym go samochodzie(...)E. B.zobaczył siedzącego za kierownicą mężczyznę, nienaturalnie pochylającego się i sprawiającego wrażenie nietrzeźwego. Wówczas o swoich podejrzeniach telefonicznie zawiadomił policję ruszając jednocześnie za w/w autem i zachowując z nim ciągły kontakt wzrokowy na odcinku ok. 10 km. W miejscowościG.(...)zwolniło, coE. B.wykorzystał i wyprzedzając je spowodował jego zatrzymanie. W zatrzymanym pojeździe był tylko kierowca, któremuE. B.odebrał kluczyki wyjmując je ze stacyjki.
Dowód: zeznaniaE. B.k. 42, k. 5-5v
Na miejsce przybył patrol policji i w toku podjętych czynności funkcjonariusze wylegitymowali kierowcę(...), którym okazał się być oskarżonyS. K..
Od kierowcy była wyczuwalna silna woń alkoholu, a weryfikacja jego danych w policyjnej bazie KSIP wykazała, że obowiązuje go orzeczony sądownie zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi.
Oskarżony został poddany badaniu trzeźwości uzyskując o godz. 12:33 wynik 1,38 mg/l, o godz. 12:39 – 1,38 mg/l, o godz. 12:59 – 1,41 mg/l, a o godz. 13:54 – 1,22 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Dowód: protokół użycia urządzenia kontrolno –pomiarowego k. 3-3v,
notatka urzędowa k. 1-1v
S. K.ma 47 lat, legitymuje się wykształceniem zawodowym, jest rozwiedziony, ma 3 dzieci, z których na jedno jest obowiązany łożyć alimenty. Z pracy zawodowej uzyskuje dochody ok. 2500 zł netto.
Dowód: oświadczenie oskarżonego k. 14-15
W przeszłościS. K.był karany. Wyrokiem Sądu Rejonowego wR.z dnia 20 czerwca 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 439/16 za czyn zart. 178a § 1 kkwymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, świadczenie pieniężne oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 4 lat z zaliczeniem na jego poczet okresu zatrzymania prawa jazdy od dnia 11 lipca 2016 r.
Wyrok ten uprawomocnił się 28 czerwca 2017 r..
Dowód: dane o karalności k. 9-10, odpis wyroku II K 439/16 k. 27-27v
OskarżonyS. K.przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. W postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, że w dniu zdarzenia jechał swoim zakupionym dzień wcześniej samochodem do domu, a w trakcie podróży wypił 3 piwa, które kupił w okolicznym sklepie. Dodał, że w 2016 r. miał już sprawę karną za analogiczny czyn, ale sądził, że orzeczony wówczas zakaz ma obowiązywać przez 2, a nie przez 4 lata. Zadeklarował nadto gotowość dobrowolnego poddania się karze i oświadczył, że żałuje tego co zrobił. W rozprawie sądowej oskarżony nie wziął udziału.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonegoS. K.k.14-16
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie uprawniał do stwierdzenia, że ani sprawstwo oskarżonego, ani jego wina nie budzą najmniejszych wątpliwości. Ustalenia w tym zakresie zostały oparte przede wszystkim na jednoznacznych wynikach badań trzeźwości udokumentowanych odpowiednim protokołem i wydrukami z urządzenia kontrolno-pomiarowego, których oskarżony w żadnym zakresie nie kwestionował. Jego sprawstwo wynikało również z przekonujących zeznań świadkaE. B.i treści notatki policyjnej wskazujących na występujące u oskarżonego oczywiste symptomy nietrzeźwości jeszcze przed w/w badaniem. W pełni wiarygodne pozostają zapisy karty karnej oraz odpis prawomocnego wyroku, jaki w przeszłości zapadł przeciwko oskarżonemu w sprawie o sygn. akt II K 439/16. W świetle jego treści nie może być wątpliwości, że zarzuconego występku oskarżony dopuścił się jako osoba uprzednio prawomocnie skazana za prowadzenie pojazdu mechanicznego stanie nietrzeźwości, a dodatku w okresie obowiązywania zakazu kierowania takimi pojazdami, mającego upłynąć dopiero w lipcu 2020 r.
W pełnej korelacji z w/w dowodami pozostaje zatem stanowisko oskarżonego, który przyznał się do przedstawionego mu zarzutu i w toku wyjaśnień nie kwestionował żadnego z aspektów kontroli drogowej, jakiej został poddany w dniu 11 września 2018 r. Stanowisko oskarżonego oceniono zatem także, jako wiarygodne.
Przepisart. 178a § 4 kkstanowi, iż karze podlega ten, kto będąc wcześniej prawomocnie skazanym m.in. za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości ponownie dopuszcza się analogicznego czynu, albo dopuszcza się go w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo. W realiach niniejszej sprawy hipoteza powyższa została wyczerpana bowiem oskarżony będąc prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego wR.z dnia 20 czerwca 2016 r. ponownie popełnił analogiczny czyn.
Definicję stanu nietrzeźwości zawieraart. 115 § 16 kkprzyjmując, iż zachodzi on, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Poczynione w sprawie ustalenia faktyczne w kontekście cytowanego przepisu jednoznacznie wskazują, iż oskarżony prowadził samochód mając w organizmie stężenie alkoholu przekraczające, i to znacząco, próg wartości wskazany w powołanym przepisie.
Przestępstwo stypizowane wart. 178a § 4 kk, jest przestępstwem umyślnym a przedmiotem jego ochrony jest bezpieczeństwo w komunikacji. Strona przedmiotowa czynu sankcjonowanego wart. 178a § 4 kkpolega na tym, że sprawca, znajdując się w stanie nietrzeźwości, lub pod wpływem środka odurzającego, mimo to decyduje się na uczestnictwo w ruchu komunikacyjnym (lądowym, wodnym, powietrznym), choć w przeszłości za analogiczny czyn był już prawomocnie skazany. Tym samym w pełni świadomie, kolejny raz, narusza podstawową regułę prawa ruchu drogowego tj. zasadę trzeźwości.
Zważywszy, że w sprawie nie ujawniły się żadne okoliczności zdolne wyłączyć, bądź ograniczyć winę oskarżonego – należało stwierdzić, że dopuścił się on występku bezprawnego, karygodnego i zawinionego.
Ustalając rodzaj i wymiar kary oraz orzekając o środkach karnych Sąd baczył, by były one adekwatne do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, w tym zwłaszcza do stopnia naruszenia przez oskarżonego reguł uczestnictwa w ruchu drogowym.
S. K.kolejny raz złamał zasadę trzeźwości będącą podstawową regułą uczestnictwa w ruchu drogowym. Prowadząc samochód w stanie upojenia alkoholowego stworzył zagrożenie nie tylko dla siebie samego, ale i dla innych uczestników ruchu. Stopień społecznej szkodliwości czynu podwyższa fakt, że naruszenie zasady trzeźwości miało charakter umyślny, bowiem oskarżony świadomie wprawił się w stan, którego skutki zna i rozumie każdy przeciętnie rozsądny człowiek. Szczególnego podkreślenia wymaga wysoki poziom intoksykacji alkoholowej pozostający w ewidentnym związku z techniką jazdy zaobserwowaną naocznie przez innego kierowcę. Zamroczony alkoholem oskarżony prowadził pojazd „wężykiem”, uczęszczaną trasą i na sporym odcinku, przez co naruszenie zasad bezpieczeństwa uznać należy za rażące. Tym samym zignorował nie tylko elementarne zasady uczestnictwa w ruchu drogowym, ale także sądowy zakaz kierowania pojazdami mechanicznymi.
Analiza powyższych elementów prowadziła do przekonania, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest wysoki, w konsekwencji czego wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Niezależnie od tego, że po stronie oskarżonego nie zachodzą żadne okoliczności uprawniające do potraktowania zdarzenia z dnia 11 września 2018 r. w kategoriach „szczególnie uzasadnionego przypadku”, o którym stanowiart. 69 § 4 kk, to ewentualne rozważania na temat warunkowego zawieszenia wykonania kary są bezprzedmiotowe z uwagi na obecne brzmienieart. 69 § 1 kk, nie przewidującego takiego dobrodziejstwa dla sprawców już karanych na karę pozbawienia wolności.
Na niekorzyść oskarżonego przemawiały brak zdolności do wyciągania wniosków z dotychczasowych doświadczeń życiowych i znaczny stopień intoksykacji alkoholowej w chwili czynu. Okoliczności łagodzących, poza wyrażoną skruchą, nie sposób się dopatrzeć. Trudno jednak przeceniać zwerbalizowane poczucie żalu, skoro oskarżony mimo dojrzałego wieku i doskonale znanych sobie konsekwencji naruszenia zasady trzeźwości, zdobywa się na przemyślenia dopiero po przedstawieniu mu zarzutu w postępowaniu karnym.
W myślart. 42 § 3 kk- w przypadku sprawcy czynu zart. 178a§ 4 kkśrodek karny zakazu kierowania pojazdami określonego rodzaju i to dożywotni, ma co do zasady charakter obligatoryjny i taki orzeczono. Nie zachodzą bowiem żadne okoliczności uprawniające do odstąpienia od tej zasady, a wynikające z przesłanek pozwalających uznać okoliczności czynu za wyjątkowe.
Na podstawieart. 43a § 2 kkorzeczono świadczenie pieniężne w minimalnej ustawowej wysokości 10.000 zł, uznając, że kwota ta, nawet w wypadku tak uporczywego sprawcy, jakim jest oskarżony, stanowi bardzo znaczącą dolegliwością materialną.
Z mocyart. 63 § 1 kkorzeczono o zaliczeniu na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okresu zatrzymania oskarżonego przyjmując, zgodnie z w/w przepisem, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równy jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.
Na koszty sądowe złożyły się wydatki związane z uzyskaniem karty karnej i ryczałtu za doręczenia zaś opłatę wymierzono zgodnie z brzmieniemart. 2 ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz.U. z 2003 r. Nr 229, poz. 2272).