Sąd Rejonowy w Piszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 291/18
Data wyroku: 2019-07-29 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: SSR Mariusz Popławski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko życiu
Podstawa prawna: art. 160 kk

Sygn. akt II K 291/18

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 11 stycznia 2018 r około godz. 19.30 na trasieO.–G.doszło do zderzenia dwóch samochodów osobowych. Bezpośrednio przed tym zdarzeniem kierujący samochodem m-kiB.onr rej. (...)Ł. M.przystąpił do wyprzedzania jadącego przed nim samochodu m-kiM. (...)nr rej. (...)kierowanego przezK. J.. W trakcie wykonywania wyprzedzania przezŁ. M.,M. (...)K. J.zaczął wyprzedzać kolejny kierowca. Był to pokrzywdzonyR. Ż.prowadzący samochód m-kiB.nr rej. (...).R. Ż.rozpoczął wyprzedzanie jadąc tuż za samochodemŁ. M., który nie ukończył jeszcze podjętego przez siebie manewru.R. Ż.kontynuował jazdę lewym pasem chcąc wyprzedzić samochód oskarżonego. Gdy samochód oskarżonego znajdował się na środku drogi,R. Ż.rozpoczął jego wyprzedzanie. OskarżonyŁ. M.nie chciał dopuścić do wyprzedzenia jego samochodu przez pojazd pokrzywdzonego w związku z czym włączył lewy kierunkowskaz i wykonał odbicie swym pojazdem w lewo chcąc zajechać drogęR. Ż.. Wówczas to doszło do uderzenia lewym bokiem samochoduB.kierowanego przez oskarżonego w prawy bok samochoduB.R. Ż.. W następstwie uderzeniaR. Ż.stracił panowanie nad kierowanym przez siebie samochodem i wjechał do przydrożnego rowu. W wyniku kolizjiR. Ż.doznał obrażeń ciała w postaci potłuczeń ogólnych a w szczególności stłuczenia głowy , szyi i barku prawego. Pasażer samochoduB.nr rej. (...)K. Ż.doznał również potłuczeń ogólnych , w szczególności stłuczenia głowy , okolicy lędźwiowej kręgosłupa i dłoni lewej. Obrażenia stwierdzone u obu pokrzywdzonych naruszyły czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 2 kk. W miejscu gdzie doszło do zderzenia pojazdów obowiązuje administracyjne ograniczenie prędkości do 50 km/h. Obaj kierujący samochodamiB.jechali z prędkością powyżej administracyjnie dozwolonej.
/dowód: zeznanieK. Ż.k.18v, 106; zeznanieR. Ż.k.22v, 106-106v; zeznanieK. J.k.2v, 106v-107 , protokół użycia alkomatu k. 9, świadectwo wzorcowania k.9a, opinie biegłego z zakresu medycyny sądowej k. 53,54,69-70, 134-135, opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego k. 60- 65, dokumentacja medyczna k. 113,116 , 124, 156-158, wyjaśnienia oskarżonego k.77-77v, 105v /
OskarżonyŁ. M.składając wyjaśnienia w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił , że uczestniczył w zdarzeniu drogowym w trakcie którego doszło do zderzenia z samochodem kierowanym przezR. Ż.. Po wyprzedzeniu samochodu w pewnym momencie poczuł uderzenie w tylny , lewy błotnik. Wówczas przyspieszył i widział w lusterku jak pojazdB.wpadł w poślizg, wpadł do rowu i przewrócił się na dach. Oskarżony powrócił na miejsce kolizji aby udzielić pomocy poszkodowanym. Wyjaśnił , że żałuje tego co się stało. Nie zrobił tego celowo(k. 77-77v).
W toku rozprawy sądowej oskarżony przyznał się częściowo do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił , że nie wiedział kto jechał samochodem , który wpadł do rowu. Dowiedział się tego gdy powrócił na miejsce kolizji. Pokrzywdzonych zna z widzenia . Uczył się z nimi w szkole zawodowej. W ocenie oskarżonego jechał z prędkością nie większą niż 70 km/h(k.105 v).
Sąd zważył, co następuje:
Sąd częściowo dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. M.. Niewątpliwie prawdziwe są wyjaśnienia oskarżonego odnośnie pierwszej fazy wykonywanego przez niego wyprzedzania samochoduM. (...)nr rej. (...). Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie korespondują z pozostałym materiałem dowodowym w tej sprawie. Jako nieszczere uznano depozycje oskarżonego odnośnie kolejnej fazy zdarzenia. Zdaniem sąduŁ. M.celowo przemilczał niewygodną dla niego okoliczność , że to jego manewr polegający na odbiciu autem w lewo stał się przyczyną zderzenia z wyprzedzającym go samochodemR. Ż.. Ta okoliczność wynika z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków -K. Ż.(k.18v, 106) ,R. Ż.(k.22v, 106-106v)orazK. J.(k.2v, 106v-107).
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków świadków -K. Ż.(k.18v, 106) ,R. Ż.(k.22v, 106-106v)orazK. J.(k.2v, 106v-107).Zeznania świadków korespondują z wyjaśnieniemŁ. M.w części, w której uznano je za wiarygodne oraz korespondują ze sobą wzajemnie.
Sąd dał wiarę informacjom utrwalonym w pozostałych dokumentach. Nie ujawniły się okoliczności nakazujące wątpić w ich prawdziwość . W szczególności jako rzetelne i obiektywne oceniono opinie załączone do akt sprawy – opinie biegłego z zakresu medycynyS. S.(k. 53,54,69-70, 134-135)oraz opinię biegłego z zakresu ruchu drogowegoF. Ż.(k.60-65). Opinie zostały sporządzone przez osoby dysponujące wiedzą fachową . Zarówno sąd jak i strony postępowania nie mieli zastrzeżeń wobec wywodów oraz wniosków w nich zawartych. Należy zgodzić się z wnioskami wyciągniętymi przez biegłego z zakresu ruchu drogowego , że przyczyną zaistniałego zdarzenia drogowego było nieprawidłowe zachowanie kierujących samochodami m-kiB.oskarżonegoŁ. M.oraz pokrzywdzonegoR. Ż.. Kierujący samochodemB.nr(...)Ł. M.podczas wykonywanego manewru wyprzedzania wjechał na tor jazdy samochodu wyprzedzającego oraz jechał powyżej prędkości dopuszczalnej dla tego odcinka drogi. Z kolei kierujący samochodemB.nr rej. (...)R. Ż.również poruszał się z prędkością większą niż dozwolona. Rozpoczął również wykonywanie manewru wyprzedzania nie mając dostatecznego miejsca na jego wykonanie. Mimo nieprawidłowego zachowaniaR. Ż., który rozpoczął wyprzedzanie samochoduM. (...)w czasie gdyŁ. M.nie zakończył podjętego wcześniej wyprzedzania tego samochodu, to zachowanie oskarżonego polegające na wykonaniu nagłego odbicia w lewo w następstwie czego doszło do bocznego zderzenia obu pojazdów m-kiB., było bezpośrednią przyczyną kolizji. W myślart. 24 ust 2 ustawy z 20.06.1997 r Prawo o ruchu drogowymkierujący pojazdem jest obowiązany przy wyprzedzaniu zachować szczególną ostrożność , a zwłaszcza bezpieczny odstęp od wyprzedzanego pojazdu lub uczestnika ruchu. Naruszenie przezŁ. M.tej zasady bezpieczeństwa pozostaje w bezpośrednim związku przyczynowym z zaistniałą kolizją. W świetle materiału dowodowego a zwłaszcza zeznań przesłuchanych w sprawie świadków przyjąć należy, że wykonując nieprawidłowy , niebezpieczny manewr oskarżony chciał zmusićR. Ż.do odstąpienia od wyprzedzenia jego samochodu. Z pewnością nie chciał doprowadzić do zderzenia pojazdów, lecz jego zamysłem było zajechanie drogiR. Ż.. Okoliczności sprawy wskazują na to , że obaj kierujący samochodami markiB.– oskarżony i pokrzywdzony ścigali się lekceważąc podstawowe zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
W ocenie sądu czynu , którego dopuścił się oskarżonyŁ. M.nie można zakwalifikować jako noszącego cechy występku zart. 160 § 1 kk. W myśl tego przepisu karze podlega ten , kto naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Jak ustalono w niniejszej sprawie oskarżony nie chciał uderzyć swoim pojazdem w pojazd pokrzywdzonego. Widząc, że jest wyprzedzany przez samochódB.R. Ż., oskarżony włączył lewy kierunkowskaz chcąc zajechać mu drogę i tym samym nie dopuścić do wyprzedzenia swego samochodu . Wykonując ryzykowny i sprzeczny z zasadami ruchu drogowego manewr oskarżony bezpodstawnie założył , że nie dojdzie do zderzenia się pojazdów. Należy podkreślić , żeŁ. M.nie miał żadnego powodu aby umyślnie doprowadzić do zderzenia . Byłoby to działanie irracjonalne wiążące się z uszkodzeniem własnego samochodu oraz sprowadzeniem zagrożenia również dla własnego życia i zdrowia. Po spowodowaniu kolizji oskarżony powrócił na miejsce aby udzielić pomocy poszkodowanym. W praktyce sądowej utarty jest pogląd , że gdy dochodzi do wywołanego nieumyślnie zderzenia pojazdów mechanicznych na skutek naruszenia przepisów ruchu drogowego (kiedy nie powstają szkody w zakresie życia lub zdrowia), mamy zawsze do czynienia z narażeniem konkretnych osób na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub powstania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Kolizje w ruchu drogowym zazwyczaj polegają na wywołaniu takiej sytuacji, w której ulega konkretnemu i bezpośredniemu zagrożeniu bezpieczeństwo konkretnych osób (zob. wyrok SN Izby Karnej z dn.20.02.2008r sygn. V KK 313/07, Legalis nr 226527). W cytowanym wyroku potwierdzono pogląd wynikający z uchwały SN w składzie 7 sędziów – zasady prawnej z dn.15.02.1977 r , sygn. VII KZP 22/76 , Legalis nr 19921). Zgodnie z uchwałą kierujący pojazdem mechanicznym , który naruszając zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia , ciężkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia , nie odpowiada na podstawieart. 160 kk.
Biorąc pod uwagę całokształt materiału dowodowego w sprawie sąd ustalił , że oskarżonyŁ. M.w dniu 11 stycznia 2018 r w miejscowościG., na drodze publicznej kierując samochodem m-kiB.nr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności w ten sposób ,że jadąc powyżej prędkości dopuszczalnej dla tego odcinka drogi , podczas wykonywanego manewru wyprzedzania innego pojazdu , wjechał na tor jazdy samochodu m-kiB.nr rej. (...)kierowanego przezR. Ż.i doprowadził do zderzenia bocznego z tym pojazdem , następstwem czegoR. Ż.utracił panowanie nad kierowanym przez siebie samochodem i wjechał do przydrożnego rowu , czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Czyn oskarżonego wyczerpał znamiona wykroczenia określonego w art. 86 § 1 kw.
Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Piszu z dnia 08 lutego 2018 r w sprawie sygn. II W 46/18Ł. M.został skazany za powyższe wykroczenie popełnione w dniu 11 stycznia 2018 r z art. 86 § 1 kw na karę 500 zł grzywny. Sąd orzekł również wobec wymienionego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 6 miesięcy. Wyrok uprawomocnił się dnia 23 lutego 2018 r (k. 93).
Mając na uwadze zachodzącą negatywną przesłankę procesową rzeczy osądzonej sąd z mocyart. 5 § 1 pkt 8 kpwpostępowanie przeciwko oskarżonemu umorzył albowiem postępowanie co do tego samego czynu oskarżonego zostało prawomocnie zakończone.
Kosztami postępowania zgodnie zart. 119 § 2 pkt 1 kpwobciążono Skarb Państwa.

ZARZĄDZENIE
-(...)
-(...)
-(...)
P., dnia 29.07.2019 r