Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I1 C 1168/19
Data wyroku: 2019-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Kokowska-Kuternoga

Sygn. akt: I 1 C 1168/19 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 czerwca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny Sekcja d/s rozpoznawanych w postępowaniu uproszczonym
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Ewa Kokowska-Kuternoga
Protokolant:  protokolant Aleksandra Miksza
po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2019 r. w Gdyni
sprawy z powództwa(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.
przeciwkoI. W.
o zapłatę
Izasądza od pozwanejI. W.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 929,02 zł (dziewięćset dwadzieścia dziewięć złotych 02/100) z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 335,72 zł od dnia 04.01.2019 r. do dnia zapłaty;
IIw pozostałej części oddala powództwo;
IIIzasądzoną w pkt I kwotę rozkłada na 3 raty: 2 po 300,00 zł i ostatnią w wysokości 329,02 zł płatnych do 20-go dnia każdego miesiąca poczynając od uprawomocnienia się orzeczenia z ustawowymi odsetkami w razie zwłoki w płatności każdej z rat;
IVzasądza od pozwanejI. W.na rzecz powoda(...) Bank (...) Spółki Akcyjnejz siedzibą weW.kwotę 30,00 zł (trzydzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE
Powód(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.wniósł w dniu 17.1.2019r pozew przeciwkoI. W.o zasądzenie kwoty 2789, 38 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 335,72 zł od dnia 4 stycznia 2019 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy pożyczki, wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego, nie przyniosły efektu w postaci spłaty zadłużenia.
( pozew, k. 4-5

)

Postanowieniem z dnia 13 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni.
(postanowienie – k. 5v)
Po wpłynięciu sprawy do Sądu Rejonowego w Gdyni powód ,(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.,usunął braki formalne pozwu i wniósł o zasądzenie od pozwanego  kwoty 2789, 38 zł wraz z umownymi odsetkami w wysokości czterokrotności stopy lombardowej NBP rocznie nie więcej niż maksymalne odsetki za opóźnienie od kwoty 335,72 zł od dnia 4 stycznia 2019 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazał, iż na podstawie wystawionego przez siebie wyciągu z ksiąg bankowych, posiada wymagalną wierzytelność wobec pozwanego z tytułu umowy pożyczki, wynoszącą na dzień sporządzenia wyciągu, kwotę dochodzoną niniejszym pozwem. Jak wynika z uzasadnienia pozwu, wezwania do spłaty zadłużenia, kierowane na adres pozwanego, nie przyniosły efektu w postaci spłaty zadłużenia
(pismo procesowe, – k. 8-8v)

Sąd ustalił następujący stan faktyczny :
W dniu 19.11.2014 roku(...) Bank (...) Spółka Akcyjnaz siedzibą weW.zawarł zI. W.umowę o limit odnawialny na kwotę 500 zł na okres do dnia 19.11.2015r z możliwością odnawiania automatycznie i bez aneksu na kolejne okresy 12-o miesięczne oraz umowe ubezpieczenia, z powodu zawarcia której, strony ustaliły, że z konta będzie pobierana składka zgodnie z doręczoną tabelą.I. W.zobowiązała się do wpłaty każdego miesiąca, poczynając kwot wskazanych w comiesięcznych wyciągach z rachunku. W razie przeterminowania zadłużenia, odsetki będą naliczane i w wysokości 0,16 zł dziennie . Bank może nie odnowić umowy na następny okres 12-u miesięcy w razie informacji o pogorszeniu zdolności kredytowej , lub sytuacji majątkowej, albo w razie naruszenia postanowień regulaminu, czy rezygnacji klienta z umowy. O fakcie nieodnowienia umowy bank winien zawiadomić najpóźniej 14 dni przed upływem terminu końcowego.. Wówczas kredytobiorca ma obowiązek spłacić całość wykorzystanego limitu wraz z odsetkami najpóźniej w ostatnim dniu obowiązywania umowy. Bank nie przedłużył umowy od dnia 3.9.2018r .Bank naliczył koszty wynikające z obsługi limitu na podstawie regulaminu, tj. koszty, prowizje i odsetki , w tym karne za przekroczenie limitu, zgodnie z tabelą oprocentowania.
W okresie obowiązywania umowyI. W.doprowadziła do powstania zaległości z tytułu zaciągniętego limitu, co spowodowało nieprzedłużenie umowy na kolejny okres 12-u miesięcy i wystawienie wyciągu z ksiąg bankowych w dniu 3.1.2019r, w którym stwierdzono, iż w księgach Banku figuruje w stosunku do Niej wymagalne zobowiązanie w kwocie 2789,38 zł. Na tę kwotę składają się: należność główna-kapitał w wysokości 335, 72 zł, odsetki umowne za okres od 19.11.2014r do dnia wyciągu w wysokości 112,20 zł ,koszty, prowizje w wysokości 2341, 46 zł .
odpis z KRS k. 10-11v, umowa o kredyt k.35-37v ,regulamin, k. 15-22,W.z ksiąg Banku- k. 12, zestawienie transakcji, k. 23-26v,108, oświadczenie banku, k. 87, 117wyliczenie odsetek, k. 16v-17v,111v-116 tabela opłat i prowizji, k. 13-16v,38-38v
Wezwanie do zapłaty zadłużenia, kierowane na adresI. W.nie spowodowało zapłaty zadłużenia . W czasie trwania umowyI. W.wpłaciła łącznie 727, 73 zł pomiędzy 12.1.2015r a 26.8.2016r
przedegzekucyjne wezwanie, k. 28
AdresI. W.w chwili zawarcia umowy i nieprzedłużania jej i nadal był ten sam.
bezsporne
I. W.jest osoba samotną , pracuje i zarabia ok. 2000 zł, nie ma nikogo na utrzymaniu, jest schorowana. Miesięczne wydatki to: leki-50 zł, media- ok. 500 zł, egzekucja komornicza- 350 zł
dowód: przyznanie pozwanej, k. 55-na nośniku

Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda w toku postępowania. Dowody uznane zostały za wiarygodne w całości, albowiem nie budzą one zastrzeżeń, co do autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych. Jedynym dowodem w sprawie nie jest tylko wyciąg z ksiąg bankowych. Treść dowodów przedstawionych przez powoda w postaci dokumentów prywatnych jest spójna, logiczna i wobec tego wiarygodna, nie budzi wątpliwości Sądu.
W myśl ogólnych zasad na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, zaś na pozwanym obowiązek udowodnienia okoliczności uzasadniających jego wniosek o oddalenie powództwa.
W niniejszej sprawie powód dochodząc zapłaty wskazanej w pozwie kwoty powinien był wykazać zasadność obciążenia pozwanego żądaną kwotą, charakter umowy jaka łączyła strony oraz jakie świadczenia w ramach tej umowy powinien pozwany ponosić na rzecz powoda. Zdaniem Sądu to powód jako profesjonalista, od którego wymaga się staranności w wyższym stopniu, powinien ponosić wszelkie konsekwencje związane ze swoją niedokładnością, zaniedbaniem i niekonsekwencją. Mając na uwadze jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego, a mianowicie obowiązku udowadniania faktów i twierdzeń przez stronę wywodzącą z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycjiart. 6 k.c., Sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.
Mając na uwadze powyższe należy wskazać, iż faktów, z których wywodzone jest dochodzone roszczenie powinien w zasadzie dowieść powód. Nawet brak zajęcia stanowiska przez pozwanego nie zwalnia powoda od wykazania sądowi, iż żądanie sformułowane w pozwie istnieje.
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.
Podstawowym obowiązkiem banku, wynikającym z istoty umowy, jest przechowywanie środków pieniężnych posiadacza rachunku. Dokonywanie rozliczeń za pośrednictwem rachunku stanowi obowiązek dodatkowy wynikający z woli stron umowy.Art. 63c. cytustawy prawo bankowestanowi, że  polecenie przelewu stanowi udzieloną bankowi dyspozycję dłużnika obciążenia jego rachunku określoną kwotą i uznania tą kwotą rachunku wierzyciela. Bank wykonuje dyspozycję dłużnika w sposób przewidziany w umowie rachunku bankowego.
Jak stanowiart. 69 ust. 1 Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe(Dz.U.02.72.665) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na określony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Zgodnie natomiast z treścią przepisu art. 76 powyższej ustawy, zasady oprocentowania kredytu określa umowa kredytu.
W niniejszej sprawie powód wykazał, iż na podstawie umowy, regulaminu i zestawienia operacji, a także wyciągu z ksiąg bankowych powoda, zadłużenie pozwanego z tytułu zawartej umowy o limit, stanowi kwotę dochodzona pozwem z wyjątkiem kwot pobieranych na poczet ubezpieczenia . Wskazując, ile z wymagalnych kwot, odsetek, prowizji, opłat i kiedy pozwany powinien wpłacać, i od kiedy nie czynił tego. Pozwany zaś, przyznał okoliczności wskazane w pozwie( 229kpc), z wyjątkiem kwestii zawarcia umowy ubezpieczenia i z nią związanych kosztów obciążających rachunek pozwanej, a bank nie przedstawił żadnych dowodów na okoliczność, jak potrącane kwoty z tytułu ubezpieczenia są naliczane, jakie to jest ubezpieczenie-porównując umowę i tabelę opłat oraz wyciąg z konta pozwanej z którego potrącano kwoty z tytułu umowy ubezpieczenia, nie można tego stwierdzić, a więc przyporządkować ew. opłat z tytułu zawartej umowy ubezpieczenia do tabeli, aby ocenić ile i jak należy wyliczyć ten element umowy.
W niniejszej sprawie, zgodnie z postanowieniami zawartej przez strony umowy o kredyt, spłata następować miała poprzez dokonywanie wpłat w miesięcznych w kwotach wskazanych w wyciągach przesyłanych co miesiąc-brak w aktach tychże. Brak wymaganej wpłaty stanowił podstawę nieprzedłużenia umowy i rozpoczęcia dochodzenia całości zaległego zadłużenia. Nie można tego ocenić.
Zdaniem Sądu ,powód, w zakresie części umowy zawartej z pozwaną tj. umowy ubezpieczenia, poza ogólnikowym i gołosłownym powołaniem się na jej istnienie i regulamin oraz tabele opłat, w naliczaniu przez powoda żądanych kwot, nie przedstawił żadnych dowodów na uzasadnienie swoich twierdzeń w tym zakresie. W szczególności nie przedłożył żadnego z miesięcznych wyciągów wysyłanych do pozwanej, na podstawie których miała dokonywać wpłat, a z których by wynikało, co się składa na kwotę wpłaty i jak to wyliczono, może byłaby nazwa ubezpieczenia. Zważyć zaś należy, iż zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą rozkładu ciężaru dowodu, strona, która z danego faktu wywodzi skutki prawne, obowiązana jest fakt ów wykazać (art. 6 k.c.), nadto, to strony mają dążyć do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, a w razie nieuzasadnionej bierności dana strona naraża się na sankcję w postaci przegrania procesu.
Wobec powyższego, w ocenie Sądu, powód nie podołał ciążącemu na nim obowiązkowi w powyższym zakresie. Jest oczywistym, że kiedy zwiera się umowę z podmiotem prywatnym, to dokumenty, które ten przedstawia, też są dokumentami prywatnymi, co nie znaczy, że nie mogą być wiarygodnymi(art. 245. k.p.c.:”Dokument prywatny sporządzony w formie pisemnej albo elektronicznej stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.”).
W oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się, ażeby obciążenie pozwanego opłatami z tytułu składek na ubezpieczenie stanowiło jakiekolwiek nadużycie, bądź nie znajdowało podstaw w łączącej strony umowie. Uprawnienie powoda do pobierania tych opłat, jednak nie ich wysokość, wynikały bowiem z umowy łączącej strony oraz tabel załączonych do umowy , ale nie było możliwe zweryfikowanie tych kwot z powodu braku wyraźnego stwierdzenia, która z umów ubezpieczenia łączyła strony i ile z tego tytułu pozwana powinna wpłacać.
Mając na względzie powyższe ,Sąd uwzględniając powództwo tylko w zakresie kwoty 929, 02 zł , orzekł jak w punkcie I wyroku, na podstawieart. 69 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe(tekst jednolity: Dz. U. z 2015 roku, poz. 128 ze zmianami). A co do kwoty składek-oddalił jako nieudowodnione co do wysokości.
Wobec treściart. 481 § 1 i 2 k.c.stanowiącego, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast jeżeli stopa odsetek nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe, przy czym gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy. Zgodnie zart. 482 § 1 k.p.c.od zaległych odsetek można żądać odsetek za opóźnienie dopiero od chwili wytoczenia o nie powództwa, chyba że po powstaniu zaległości strony zgodziły się na doliczenie zaległych odsetek od dłużnej sumy, w zakresie żądanych odsetek umownych i ustawowych liczonych od poszczególnych kwot za okres od dnia następującego po dniu ich wymagalności do dnia zapłaty, powództwo jest w pełni uzasadnione.
Sąd przychylił się do wniosku pozwanej o rozłożenie na raty zasądzonej kwoty, wobec treściart. 320. Kpc:”W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie, a w sprawach o wydanie nieruchomości lub o opróżnienie pomieszczenia - wyznaczyć odpowiedni termin do spełnienia tego świadczenia.”. Przepis zawiera szczególną zasadę wyrokowania, określaną jako "moratorium sędziego"; obok charakteru procesowego ma on także cechy normy materialnoprawnej (m.in.K. P.,M. P.). Podstawą zastosowania przepisu jest wyłącznie uznanie sądu, że zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki. Ustanowiona wart. 320 k.p.c.norma ma charakter wyjątkowy i może być tym zastosowana jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Wynika to z faktu, iż dopuszcza ona znaczną ingerencję Sądu w stosunek cywilnoprawny stron procesu. W piśmiennictwie wyrażono przy tym pogląd, uznający wymienioną przesłankę za spełnioną jedynie wtedy, gdy w chwili wyrokowania są podstawy do przyjęcia, że ze względu na sytuację majątkową i rodzinną dłużnika oraz szczególny charakter sprawy, wyrok zasądzający całe świadczenie stanowiłby tytuł egzekucyjny bez szans na realizację. Prowadzenie egzekucji w tym zakresie narażałoby tylko wierzyciela na nieefektywne wydatki egzekucyjne, a dłużnika i osoby pozostające na jego utrzymaniu na utratę podstaw egzystencji (uchwała SN z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. III CZP 126/06, Biul. SN 2006/12/9), Sąd doszedł do przekonania , że problemy finansowe pozwanego są przejściowe i stanowią szczególną sytuację, w jakiej się znalazł w rozumieniuart. 320 kpci w związku z tym rozłożył zasądzoną należność miesięczne raty: 2 raty po 300 zł i ostatnią ratę – 329, 02 zł .
O kosztach procesu w pkt II sentencji wyroku Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu na podstawieart. 98 kpciart. 108 kpc, obciążając pozwanego kosztami procesu w całości .Na koszty tej sprawy w kwocie 30 zł składają się: 30 zł –opłata od pozwu.