Sąd Apelacyjny w Katowicach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 1815/18
Data wyroku: 2019-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jolanta Pietrzak, Marek Procek, Marek Żurecki
Słowa kluczowe: Ubezpieczenia społeczne
Podstawa prawna: art. 83 ustawy z dnia 13.10.1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych

Sygn. akt III AUa 1815/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 lutego 2019 r.
Sąd Apelacyjny w KatowicachWydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący

SSA Marek Procek (spr.)

Sędziowie

SSA Jolanta Pietrzak
SSA Marek Żurecki

Protokolant

Elżbieta Szewczyk

po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2019 r. w Katowicach
sprawy z odwołania(...) Spółki z o.o.wC.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
przy udziale zainteresowanego:V. B.
o wydanie zaświadczenia w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.
od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach
z dnia 15 czerwca 2018 r. sygn. akt VIII U 110/18

1
oddala apelację,

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.na rzecz(...) Spółki z o.o.wC.kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowegow postępowaniu apelacyjnym.

/-/SSA J.Pietrzak /-/SSA M.Procek /-/SSA M.Żurecki
Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn. akt III AUa 1815/18

UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2018r. Sąd Okręgowy w Gliwicach - na skutek odwołania(...) Sp. z o.o.wC.- w punkcie 1 zmienił decyzję organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.z dnia 13 listopada 2017r. w ten sposób, że nakazał organowi rentowemu wydanie zaświadczenia o ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego mającym zastosowanie dla osoby uprawnionejna formularzu A1 dlaV. B.na okres od dnia 21 lipca 2017r. do dnia 20 lipca 2018r., zaś w punkcie 2 orzekł o kosztach procesu.
Sąd Okręgowy ustalił, iż odwołująca się(...) Sp. z o.o.wC.prowadzi działalność w zakresie transportu drogowego towarów na terenie całej Europy, w tym Polski. Firma zatrudnia około 50 - 60 kierowców zarówno z Polski, jak i kilku cudzoziemców.W większości kierowcy są zatrudnieni w ruchu międzynarodowym. ZainteresowanyV. B.pochodzi z Ukrainy. W Polsce przebywa i pracuje od lipca 2015r. Początkowo pracował w innej firmie.
W dniu 10 kwietnia 2017r. zawarł umowę o pracę zZakładem (...)(...) Sp. z o.o.wC.(obecnie(...) Sp. z o.o.wC.) na czas określonyod 10 kwietnia 2018r. do 9 kwietnia 2019r. na stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego. Jako miejsce wykonywania pracy wskazanoC.,ul. (...). Dalej określono,że zainteresowany będzie pracował w pełnym wymiarze czasu pracy, za wynagrodzeniem zasadniczym w kwocie 2.000 zł, plus ryczałt za pracę w godzinach nadliczbowych, zryczałtowany dodatek za pracę w godzinach nocnych, dyżur, ryczałt za noclegi.
Pracodawca umożliwił zainteresowanemu wynajęcie mieszkania wG.,przyul. (...), w którym zainteresowany mieszka wraz z innymi kolegami i jest tam zameldowany na pobyt czasowy. Zameldowanych jest tam 17 osób na pobyt czasowy. Zainteresowany wynajmuje mieszkanie na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego, zawartej 30 stycznia 2017r. na czas nieoznaczony.
Sąd Okręgowy ustalił także, iż Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wZ.wydał na okres od 1 maja 2017r. do 20 lipca 2017r. dlaV. B.zaświadczenieo ustawodawstwie dotyczącym zabezpieczenia społecznego, mającym zastosowanie do osoby uprawnionej - A1. Prezydent MiastaG.wydał 27 lipca 2017r. potwierdzenie zameldowania cudzoziemcaV. B.na pobyt czasowy na czas trwania pobytuod 21 lipca 2017r. do 9 kwietnia 2019r. Po rozpoznaniu wniosku odwołującej, Wojewoda(...)wydał 17 lipca 2017r. zezwolenie typ A nr(...)na pracę cudzoziemcana terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla zainteresowanego, celem wykonywania pracy kierowcy samochodu ciężarowego w pełnym wymiarze czasu pracy na okres od 17 lipca 2017r. do 9 kwietnia 2019r.
Po rozpatrzeniu wniosku zainteresowanego, Wojewoda(...)wydał w dniu 20 lipca 2017r. decyzję o udzieleniu zainteresowanemu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
ZainteresowanyV. B.posiada Kartę pobytu wydaną w dniu 2 sierpnia 2017r. i ważną do dnia 9 kwietnia 2019r.
Zainteresowany legitymuje się wydanym przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego Świadectwem Kierowcy Nr B -(...)do celów zarobkowego przewozu drogowego rzeczy na podstawie licencji wspólnotowej, ważnym od 31 lipca 2017r.do 9 kwietnia 2019r.
Odwołująca zgłosiła zainteresowanego do obowiązkowych ubezpieczeń społecznychi ubezpieczenia zdrowotnego, jako pracownika.
Ponadto Sąd Okręgowy ustalił, że zainteresowany zamierza mieszkać i pracowaćw Polsce przynajmniej jeszcze przez 10 lat. Na Ukrainie już nie pracuje.V. B.rozumie język polski. Podobnie żona zainteresowanego - zna język polski. Jego praca, podobnie jak pozostałych polskich i ukraińskich kierowców, wygląda tak, że 6 tygodni jestw trasie i następnie ma 2 tygodnie wolnego. Na UkrainęV. B.wyjeżdżaco 6 tygodni, gdy ma wolne 2 tygodnie. Natomiast pomiędzy wyjazdami w trasy przebywaw miejscu zamieszkania w Polsce. Pozostały wolny czas spędza w Polsce. W Polsce spędzał też urlop razem z rodziną - wyjeżdżali wtedy na kilka dni doK.. Jego żona w ciągu ostatniego roku trzy razy była w Polsce. Planuje przyjazd w sierpniu, aby spędzićz zainteresowanym urlop. Przyjedzie również jego syn, który pracuje we Francji. Pozostałe dzieci zainteresowanego - dwie dorosłe córki mieszkają na Ukrainie. Na Ukrainie mieszkateż jego żona.
W PolsceV. B.ma założony rachunek bankowy, korzysta z polskiego telefonu zarówno służbowego, jak i swojego prywatnego. Rozlicza się z Urzędem Skarbowym - złożył deklarację PIT.
Kierowcy zatrudnieni przez odwołującą uczęszczają na kursy polskiego chyba,że już w momencie zatrudnienia bez problemu można się z nimi porozumiewać w języku polskim.
Przed przyjęciem do pracy kierowców z Ukrainy, Prezes Zarządu odwołującej pyta, czy chcą zostać w Polsce dłuższy czas, albowiem Spółce zależy na zatrudnieniu pracowników na dłuższy okres.
Sąd Okręgowy w całości dał wiarę zgromadzonym w sprawie dokumentom, dokumenty te nie budziły wątpliwości i ich treść nie była kwestionowana przez strony postępowania. Sąd ten również w pełni dał wiarę zeznaniom świadkówT.H.,I. K.,V. S.iM. V.oraz stron,gdyż ocenił je jako spójne i logiczne, znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym zebranym w sprawie.
Sąd Okręgowy oddalił wniosek dowodowy organu rentowego o zwrócenie siędo Komendy Głównej Straży Granicznej o informacje dotyczące przekraczania granicy przez zainteresowanego uznając, iż jest to bezprzedmiotowe w sytuacji, gdy przeprowadzonew sprawie postępowanie dowodowe pozwoliło na wystarczające wyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Zwłaszcza, że organ rentowynie kwestionował podanej przez zainteresowanego i świadków okoliczności, iż kierowcy zatrudnieni w odwołującej Spółce świadczą pracę w systemie 6 tygodni w trasie i 2 tygodnie wolnego i co 6 tygodni jadą na Ukrainę.
Odnosząc się do żądania zawartego w odwołaniu, Sąd Okręgowy podniósł,że stosownie doart. 5 ust. 2w związku zart. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych(tekst jednolity: Dz. U. z 2017r., poz. 1778z późn. zm.), obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym na terenie Rzeczpospolitej Polskiej podlegają obywatele państw obcych zatrudnieni na podstawie umów o pracę, o ile ich pobyt na terenie Polski ma charakter stały. Stały pobyt, to pobyt niezmienny w danym okresie, czyli w okresie realizacji podstawy ubezpieczenia. Liczy się zatem to, czy obywatel obcego państwa przebywając na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, wykonuje stałą pracę w charakterze pracownika.
Jednocześnie Sąd pierwszej instancji przytoczył art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/1010 z dnia 24 listopada 2010r. rozszerzającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo (Dz.U.UE.L.2010.344.1), podnosząc, że przepisy rozporządzenia (WE)nr 883/2004 i nr 987/2009 mają zastosowanie do obywateli państw trzecich, którzynie są objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo, jak równieżdo członków ich rodzin i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci, pod warunkiem,że zamieszkują oni legalnie na terytorium państwa członkowskiego i znajdują się w sytuacji, która pod każdym względem dotyczy więcej, niż jednego państwa członkowskiego.
Sąd Okręgowy podniósł przy tym, iż występujący w sprawie zainteresowany - obywatel Ukrainy, wykonujący pracę kierowcy w międzynarodowym transporcie drogowym na podstawie zawartej umowy o pracę z Polskim pracodawcą mającym siedzibę w Polsce - ma zamiar, co najmniej przez czas trwania umów o pracę, a najchętniej przez przynajmniej10 lat, przebywać na stałe na terenie Polski w celu świadczenia pracy zarobkowej, dającejmu źródło utrzymania i ma w Polsce zagwarantowane miejsce zamieszkania w lokaluwG.. Posiada ważne zezwolenie na pobyt i pracę, kartę pobytu (w tej sytuacjinie musi posiadać wizy) i jest też zameldowany na pobyt czasowy na terytorium Polski,zatem legalnie mieszka i pracuje w Polsce. W świetle powyższego, zasadnym jestwniosek, że spełnia warunki do podlegania polskiemu ustawodawstwu na gruncie ustawy systemowej.
Sąd Okręgowy podniósł przy tym, iż koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego państw członkowskich Unii Europejskiej opiera się na zasadzie, że osoby przemieszczające się na terytorium Unii podlegają systemowi zabezpieczenia społecznego tylko jednego państwa członkowskiego (art. 11 rozporządzenia podstawowego) i zasadą jest stosowanie jako właściwego miejsca wykonywania pracy, zaś wyjątki objęte zostały dyspozycją m.in. art. 13 ust. 1 rozporządzenia podstawowego i zgodnie z tym przepisem osoba, która normalnie wykonuje pracę najemną w dwóch lub więcej państwach członkowskich, podlega ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania, jeżeli wykonuje znaczną część pracy w tym państwie członkowskim lub jeżeli nie wykonuje znacznej części pracy w państwie członkowskim, w którym ma miejsce zamieszkania - ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym znajduje się siedzibalub miejsce wykonywania działalności przedsiębiorstwa lub pracodawcy, jeżelijest zatrudniona przez jedno przedsiębiorstwo lub jednego pracodawcę. Przepisy art. 13ust. 2 i 3 rozporządzenia podstawowego mają na celu wyeliminowanie podwójnego(lub wielokrotnego) ubezpieczenia w różnych państwach członkowskich albo zapobieżenie sytuacji, w której dana osoba nie będzie podlegała żadnemu ustawodawstwu, a więc z punktu widzenia ustalenia ustawodawstwa istotne jest, aby w jego wyniku zainteresowany został objęty ubezpieczeniem tylko w jednym państwie członkowskim i aby mógł zrealizować ustanowione w art. 19 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego uprawnienie do wystąpieniado instytucji danego państwa członkowskiego z wnioskiem o wydanie poświadczeniana formularzu A1. Ocena takiego żądania należy do organów i instytucji właściwych tego państwa członkowskiego, zaś poświadczenie ustawodawstwa na formularzu A1 jest ogólnoeuropejskim dokumentem służącym do potwierdzenia podlegania ubezpieczeniom społecznym na terenie innych krajów członkowskich Unii Europejskiej niż kraj, którego dana osoba jest obywatelem.
Zdaniem Sądu Okręgowego, powstały spór wymagał rozstrzygnięcia czy występujący w sprawie zainteresowany (obywatel Ukrainy), spełnia warunki wymienione w art. 1 rozporządzenia rozszerzającego, a w szczególności, czy „zamieszkuje legalnie na terytorium państwa członkowskiego’, czyli na terytorium Polski. Oceniając ten element, należy przytoczyć reguły jakimi kierowano się przy wydawaniu rozporządzenia rozszerzającego,a które wyrażone zostały w jego preambule. Wynika z nich, że Parlament Europejski, Rada oraz Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wezwały do lepszej integracji obywateli państw trzecich, którzy legalnie zamieszkują na terytorium państw członkowskich, poprzez przyznanie im jednolitych praw, odpowiadających możliwie jak najbardziej tym, z których korzystają obywatele Unii. Rada d/s Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznychna posiedzeniu w dniu 1 grudnia 2005r. podkreśliła, że Unia musi zapewnić sprawiedliwe traktowanie obywatelom państw trzecich, którzy legalnie przebywają na terytorium państw członkowskich, oraz że bardziej energiczna polityka w zakresie integracji powinna stawiać sobie za cel zagwarantowanie im praw i obowiązków porównywalnych do prawi obowiązków obywateli Unii. Zaznaczono przy tym, że na mocy niniejszego rozporządzenia, rozporządzenie nr 883/2004 i rozporządzenie nr 987/2009 powinny mieć zastosowanie tylkoo tyle, o ile dana osoba już legalnie zamieszkuje na terytorium państwa członkowskiego. Legalne zamieszkanie powinno być zatem warunkiem wstępnym stosowania tych rozporządzeń.
Sąd ten zwrócił przy tym uwagę, że przepisy rozporządzenia rozszerzającegonie zawierają definicji „legalnego zamieszkania”. Natomiast w art. 1 rozporządzenia podstawowego znajdują się wskazania, że określenie „zamieszkanie” oznacza miejsce,w którym osoba zwykle przebywa (lit. j). Pojęcie to niewątpliwie należy też łączyćz legalnym pobytem i legalnym zatrudnieniem na terytorium państwa członkowskiego. Jedynie dla rozstrzygnięcia rozbieżności pomiędzy instytucjami dwóch lub więcej państw członkowskich zostały skonkretyzowane w art. 11 rozporządzenia wykonawczego elementy jakie należy brać pod uwagę przy ustalaniu ośrodka interesów życiowych zainteresowanegoz punktu widzenia ustawodawstwa właściwego, prawa do świadczeń i rozliczeń między instytucjami. W rozpoznawanej sprawie organ rentowy nie dokonywał jednak uzgodnieńz jakąkolwiek inną instytucją zabezpieczenia społecznego. Zatem na gruncie rozpoznania niniejszej sprawy, wbrew temu co podnosi organ rentowy, przepisy art. 11 (j/w) nie znajdują zastosowania, bowiem rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i nr 987/2009 mają zastosowaniedo obywateli państw trzecich, gdy dana osoba już legalnie zamieszkuje na terytorium państwa członkowskiego. Bezzasadnie zatem organ rentowy, w oparciu o art. 11 rozporządzenia wykonawczego, próbował definiować pojęcie miejsca zamieszkania zainteresowanego, jako centrum jego życiowych interesów.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznania tej sprawy należy - w ocenie Sądu Okręgowego - stwierdzić, że zainteresowanyV. B.(obywatel Ukrainy) przebywaw Polsce legalnie, legalnie jest zatrudniony w charakterze pracownika i wykonuje pracęo charakterze stałym. Zainteresowany posiada bowiem zezwolenia Wojewody(...)na pobyt i pracę w odwołującej Spółce na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowegona podstawie umowy o pracę, ma kartę pobytu, jest zameldowany w Polsce na pobyt czasowy, legitymuje się też wydanym przez Głównego Inspektora Transportu
  Drogowego Świadectwem Kierowcy do celów zarobkowego przewozu drogowego rzeczyna podstawie licencji wspólnotowej. Okoliczności te nie były zresztą kwestionowane przez organ rentowy.
W takiej sytuacji, zainteresowany ma prawo do równego traktowania z obywatelami polskimi w zakresie zabezpieczenia społecznego i dlatego znajdują do niego zastosowanie przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia29 kwietnia 2004r. oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 na mocy art. 1 rozporządzenia rozszerzającego i to bez względu na to, że ma stałe miejsce zameldowania na Ukrainie i tam pozostawił swoją rodzinę, czy ma zamiar stałego pobytuw Polsce, czy też na Ukrainie znajduje się jego „centrum życiowe”. Bez wątpienia zainteresowany ma w Polsce centrum swoich interesów gospodarczych - zamieszkuje tuod 2015r. w związku ze świadczeniem pracy i planuje pozostać na dłuższy okres - na 10 lat. Podkreślenia też wymaga, że część czasu wolnego od pracy, w tym urlop wypoczynkowy, spędza on w Polsce - również z rodziną.
W konsekwencji, zainteresowany zatrudniony w Polsce, czyli w państwie, w którym znajduje się siedziba jego pracodawcy, wykonujący pracę kierowcy transportu międzynarodowego na terenie różnych państw Unii, podlega ustawodawstwu polskiemuw zakresie ubezpieczeń społecznych, stosownie do art. 13 ust. 1 lit. b rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004. Zatem organ rentowy jest zobowiązany potwierdzić, że w okresie pracy za granicą właściwe jest dla zainteresowanego ustawodawstwo polskie.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.orzekł, jak w sentencji.
O kosztach procesu Sąd ten orzekł na podstawieart. 98 i 99 k.p.c.w związkuz § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawieopłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015r., poz.1804 ze zm.).
W apelacji od zaprezentowanego rozstrzygnięcia organ rentowy zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie:

1
naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.art. 233 § 1 k.p.c.poprzez błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowegoi wyciągnięcie sprzecznych z doświadczeniem życiowym wniosków sprowadzających się do uznania, iż miejsce zamieszkania ubezpieczonegoV. B.znajduje się w Polsce, w sytuacji gdy zgromadzone dowody wskazują, iż zlokalizowane jestna terytorium Ukrainy;

1
naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie:

- art. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010z 24 listopada 2010r. rozszerzającego zastosowanie rozporządzenia (WE) nr 883/2004i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie sąobjęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo (Dz.U.UE.L.2010.344.1);
- art. 13 ust. 1 rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004z 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U.UE.L.2004.166.1);
- art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009z 16 września 2009r. zawierającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia (WE)nr 883/2004 (Dz.U.UE.L.2009.284.1) skutkujące przyjęciem, iż miejscem zamieszkaniaV. B.zatrudnionego przez(...) Sp. z o.o.z siedzibąwC.jest Polska, a przy ocenie przesłanki „legalnego zamieszkiwania”,nie ma w niniejszej sprawie podstaw do stosowania kryteriów z art. 11 rozporządzenia nr 987/2009.
Powołując się na zaprezentowane zarzuty skarżący organ rentowy wniósł o zmianę zaiskrzonego wyroku i oddalenie odwołania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem drugiej instancji.
W odpowiedzi na apelacjęSpółka (...)wniosła o oddalenie apelacjioraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym według norm przepisanych.
Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:
Przyjmując ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji jako własne uznał,że apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślenia wymaga, iż zasady ustalania właściwego ustawodawstwa regulują przepisy:
-  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz.UE nr L 166 z 30 kwietnia 2004r., str. 1, z późn. zm.);
-  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia16 września 2009r. dotyczącego wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.Urz.UE nr L 284 z 30 października 2009r. z późn. zm.);
-  rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010 z dnia24 listopada 2010r. rozszerzającego rozporządzenie (WE) nr 883/2004 i rozporządzenie(WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo (Dz.Urz.UE Nr L 344z 29 grudnia 2010r.).
Zgodnie z art. 1 rozporządzenia nr 1231/2010, przepisy rozporządzenia (WE)nr 883/2004 i rozporządzenia nr 987/2009 mają zastosowanie do obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo, jak również do członków ich rodzin i osób pozostałych przy życiu po ich śmierci, pod warunkiem że zamieszkują oni legalnie na terytorium państwa członkowskiegoi znajdują się w sytuacji, która pod każdym względem dotyczy więcej, niż jednego państwa członkowskiego.
Tak więc, z brzmienia powołanego przepisu wynika, że to instytucja państwa członkowskiego dokonuje oceny przesłanki warunkującej rozszerzenie rozporządzenia (WE) nr 883/2004 i rozporządzenia (WE) nr 987/2009 na obywateli państw trzecich, którzy nie są jeszcze objęci tymi rozporządzeniami jedynie ze względu na swoje obywatelstwo. Przesłanką warunkującą takie działanie jest legalne zamieszkiwanie obywatela państwa członkowskiego na terytorium państwa członkowskiego. Użycie zwrotu „legalne zamieszkiwanie” -bez dodatkowych warunków i bliższego sprecyzowania - w odniesieniu do terytorium państwa członkowskiego oznaczać musi poddanie kontroli legalności zamieszkiwania przepisom krajowym tegoż państwa. W polskim porządku prawnym, zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2013r., poz. 1650 ze zm.), zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wyposażają cudzoziemca w prawo świadczenia pracy, na warunkach określonych w tym zezwoleniu. W art. 114 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia12 grudnia 2013r. wyrażony został wymóg, by cudzoziemiec miał zapewnione miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Sformułowanie „miejsce zamieszkania” jest celowo użyte, by zróżnicować sytuację prawną ubiegającego się o to zezwolenie od sytuacji cudzoziemca zapraszanego i ubiegającego się o zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego (WE),w przypadku którego ustawodawca odniósł się do posiadania prawa do lokalu mieszkalnego (odpowiednio art. 53 pkt 3 oraz art. 219 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach).
W realiach niniejszego sporu wskazać należy, iż Wojewoda(...)w zezwoleniuz dnia 17 lipca 2017r., orzekł o udzieleniu ubezpieczonemu zezwolenia na pracęw(...) Sp. z o.o.wC.na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowegopowyżej 3,5 tony na podstawie umowy o pracę w wymiarze pełnego etatu. Zezwoleniejest ważne od 17 lipca 2017r. do 9 kwietnia 2019r. Ponadto, ubezpieczony odprowadza należne podatki i składki w Polsce oraz posiada status rezydenta podatkowego.Przebywa w miejscu zamieszkania znajdującym się w Polsce. W Polsce spędza urlopy wspólnie z żoną.
Zatem - w świetle przedstawionej regulacji prawnej oraz zaprezentowanych decyzji - nie budzi wątpliwości, iż ubezpieczony posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski, zaś jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i praca były legalne.
Opisany efekt wykładni logiczno - językowej odpowiada celowi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1231/2010, ujętego w jego preambule,jako lepsza integracja obywateli państw trzecich, którzy legalnie zamieszkująna terytorium państw członkowskich, poprzez przyznanie im jednolitych praw, odpowiadających możliwie jak najbardziej tym, z których korzystają obywateleUnii (pkt I).
Rację ma zatem odwołująca się Spółka, podnosząc, iż kryteria wskazane w art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. mają w niniejszej sprawie jedynie charakter pomocniczy. Zgodnie zaś z art. 11 ust. 1 rozporządzenia 987/2009 w przypadku, gdy pomiędzy instytucjami dwóch lub więcej państw członkowskich istnieje rozbieżność opinii w odniesieniu do ustalenia miejsca zamieszkania osoby, do której stosuje się rozporządzenie podstawowe, instytucje te ustalają na podstawie wspólnego porozumienia ośrodek interesów życiowych zainteresowanego w oparciu o ogólną ocenę wszystkich dostępnych informacji dotyczących istotnych okoliczności, które mogą obejmować w stosownych przypadkach: a) czas trwania i ciągłość pobytu na terytorium zainteresowanych państw członkowskich; b) sytuację danej osoby, w tym charakteri specyfikę wykonywanej pracy, w szczególności miejsce, w którym praca ta jest zazwyczaj wykonywana, jej stały charakter oraz czas trwania każdej umowy o pracę; jej sytuację rodzinną oraz więzi rodzinne; prowadzenie jakiejkolwiek działalności o charakterze niezarobkowym; w przypadku studentów - źródło ich dochodu; jej sytuację mieszkaniową, zwłaszcza informację, czy sytuacja ta ma charakter stały; państwo członkowskie, w którym osoba uważana jest za mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.Jednocześnie wypada zauważyć, że skoroV. B.posiada zezwolenie na pobyt czasowy i pracę w RP, wykorzystuje zezwolenie, pracując współce (...)na warunkach określonych w zezwoleniu, jego wynagrodzenie za pracę jest opodatkowanei oskładkowane w RP, jego pracodawca udostępnia mu mieszkanie, w którym przebywapoza czasem pracy. Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że w okresie objętymsporem zamieszkiwał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (por. wyroki tutejszegoSądu Apelacyjnego z dnia 17 maja 2018r., III AUa 205/18 oraz z dnia 1 sierpnia 2018r.,III AUa 2358/17).
W końcu, podkreślić wypada, że(...)w wyroku z dnia 24 stycznia 2019r. w sprawie(...)przeciwkoD. B.,
I. L.,(...)(C-477/17) stwierdził, że art. 1 cytowanego rozporządzenia nr 1231/2010 należy interpretować w ten sposób, że obywatele państw trzecich, tacy jak ci, których dotyczy sprawa w postępowaniu głównym, przebywającyi wykonujący tymczasowo pracę w różnych państwach członkowskich na rzecz pracodawcy mającego siedzibę w danym państwie członkowskim, mogą powoływać się na przewidziane w rozporządzeniach nr 883/2004 i 987/2009 zasady koordynacji w celu określenia ustawodawstwa w zakresie zabezpieczenia społecznego, któremu podlegają, ze względu na to, że przebywają oni i pracują legalnie na terytorium państw członkowskich.
Konkludując, Sąd drugiej instancji uznał, że apelacja jest bezzasadna i na mocyart. 385 k.p.c.orzekł o jej oddaleniu.
O kosztach procesu w postępowaniu apelacyjnym Sąd ten rozstrzygnął na zasadzieart. 98 k.p.c.w związku z 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych.
/-/SSA J.Pietrzak    /-/SSA M.Procek  /-/SSA M.Żurecki
Sędzia   Przewodniczący    Sędzia
JR