Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II S 58/19
Data wyroku: 2019-11-12 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Bogusław Tocicki, do S.A) Agnieszka Połyniak, Cezariusz Baćkowski
Słowa kluczowe: Skarga na przewlekłość
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Sygnatura akt II S 58/19

POSTANOWIENIE
Dnia 12 listopada 2019r.

SĄD APELACYJNY we Wrocławiu, II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: S.S.A. Bogusław Tocicki
Sędziowie: S.A. Cezariusz Baćkowski
S.O. (del. do S.A) Agnieszka Połyniak (spr.)
po rozpoznaniu w dniu 12listopada 2019r.
skargiM. K.
na naruszenie - w postępowaniu sądowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu, sygn. akt V K 1166/18 i Sąd Okręgowy w Legnicy o sygn. akt III K 85/19 – prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki
na podstawieart. 9 ust. 1Ustawy z dnia 17.06.2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki(Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm.) w zw.z art. 6 ust. 2 pkt 2tej ustawy

postanowił:

odrzucić skargęM. K.

UZASADNIENIE
W dniu16 października 2019r. (data wpływu)M. K.złożył skargę na przewlekłość postępowania w sprawie o wydanie wyroku łącznego prowadzonego z jego wniosku obecnie przez Sąd Okręgowy w Legnicy (sygn. akt III K 90/19), po połączeniu ze sprawą w przedmiocie wydania wyroku łącznego prowadzoną uprzednio przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu (sygn. akt VK 1171/18), domagając się stwierdzenia przewlekłości tego postępowania oraz zasądzenia na jego rzecz kwoty 5.000 złotych tytułem zadośćuczynienia.
Uzasadniając skargę,M. K.wskazał, że w grudniu 2018r. złożył do Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu wniosek o wydanie wyroku łącznego, obejmującego dwa wyroki: o sygn. akt II K 156/17 i V K 1166/17, termin rozprawy wyznaczony został na dzień 13.06.2019r., a on domagał się doprowadzenia na ten termin. Sąd Rejonowy nie doprowadził go na rozprawę, a akta sprawy przesłał do Sądu Okręgowego w Legnicy, ponieważ ten sąd ma rozważyć czy wyroki, które obejmował jego wniosek „nie wchodzą w stary wyrok łączony na starych przepisach przed nowelizacjąkodeksu karnego”. Skarżący wskazał, że jest przekonany iż tak jest i w 2018r., sam również taki wniosek do Sądu Okręgowego w Legnicy złożył, ale „Sąd Okręgowy nie podzielił jego argumentów”. W obecnej sprawie, gdyby Sąd Rejonowy doprowadził go na rozprawę, to „poinformowałby, iż SO już rozpatrywał ten wniosek i jest to bezcelowe, ale zrobiono inaczej”. W efekcie takich działań sądu, od prawie roku oczekuje na wydanie wyroku łącznego, a ta przewlekłość działa na jego niekorzyść i zdrowie, ponieważ na początku lutego 2020r. ma koniec kary i odsiaduje drugi wyrok niewinnie za policję, która się na nim mści.
Skarżący wniósł jednocześnie o zwolnienie go od opłaty od skargi, ponieważ nie posiada środków finansowych, odbywa bowiem karę pozbawienia wolności i nie pracuje.

Sąd Apelacyjny zważył:
Z akt sprawy prowadzonej z wniosku skazanegoM. K.z dnia 20.12.2018r. (data wpływu) o wydanie wyroku łącznego, obejmującego dwa wyroki sądów rejonowych (sygn. akt II K 156/17 i V K 1166/17), najpierw przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu o sygn. akt V K 1177/18, a następnie przejętej do prowadzenia przez Sąd Okręgowy w Legnicy (sygn. akt III K 90/19), jako właściwy rzeczowo (art. 569§2 k.p.k.) i połączonej do wspólnego rozpoznania ze sprawą o sygn. akt III K 85/19, wszczętą na podstawie wniosku w/wym. z dnia 02.07.2019r. (data wpływu), wynika, że każdorazowo sąd orzekający (na danym etapie postępowania) podejmował czynności, tj. gromadził niezbędne dane i dokumenty, umożliwiające wydanie wyroku łącznego, bez zbędnej zwłoki, która zawiniona by była przez sąd.
To, że skazany nie został doprowadzony na termin rozprawy 13.06.2019r. również nie stanowiło o przewlekłości tego postępowania.
Z akt sprawy V K 1177/18 wynika bowiem, że pierwotny termin rozprawy wyznaczony był na dzień 9.05.2019r. (k. 36) i skazany o tym terminie był zawiadamiany. W międzyczasie sąd orzekający gromadził odpisy wyroków i akta spraw niezbędnych do rozpoznania wniosku o wydanie wyroku łącznego (k. 39, 40, 41- 43, 44, 46 – 49). Z przyczyn losowych (choroba sędziego – k. 52) rozprawa ta została odwołana, a kolejny termin wyznaczony został na dzień 13.06.2019r. Skazany wniosek o doprowadzenie złożył 3.06.2019r. (data z koperty – k. 54), zaś do sądu wniosek ten doręczony został 6.06.2019r. (k. 53). W związku z tak późnym złożeniem wniosku o doprowadzenie, sąd rejonowy wydał postanowienie, którym nie uwzględnił wniosku (art. 573§2 k.p.k.w zw. zart. 451 k.p.k.– k. 64), a nadto na tej właśnie rozprawie – w związku z wnioskiem obrońcy skazanego – wydał postanowienie, w którym stwierdził swą niewłaściwość rzeczową do wydania wyroku łącznego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu (k.68) i wobec niewniesienia zażalenia, uprawomocniło się 27.06.2019r. Po tej dacie akta sprawy niezwłocznie przekazane zostały do Sądu Okręgowego w Legnicy (k. 70). Sprawa ta została następnie połączona z wcześniej wszczętym postępowaniem o wydania wyroku łącznego z wniosku skazanego (wniosek wpłynął 02.07.2019r.,k. 1 akt III K 85/19, i k. 72 akt III K 90/19).
Przy tak ustalonym stanie faktycznym sprawy wskazać bowiem należy, że:
Skargę możne wnieść jedynie strona w związku z toczącym się postępowaniem oraz w czasie, kiedy to postępowanie toczy się, to jest jeśli trwa ono dłużej niż jest to konieczne dla wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych (art. 2 ust. 1 i 1a Ustawy o skardze). Nadto ustawodawca zastrzegł, że skargę na stwierdzenie, że w postępowaniu którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie (art. 5 ust. 1 Ustawy o skardze). Skarga na przewlekłość postępowania stanowi przede wszystkim mechanizm dyscyplinujący organy szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości, mający zapewnić sprawne rozpoznanie sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora oraz w postępowaniu sądowym. Niemniej skarżący, prócz wskazania, że w jego ocenie postępowanie toczy się opieszale, jest zobowiązany przytoczyć okoliczności uzasadniające żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 tej ustawy). Wynika to stąd, że badaniu w trybie skargi nie podlegają rozstrzygnięcia , które w sprawie zapadają, ale wyłącznie przyczyny nieuzasadnionej zwłoki w rozstrzyganiu o istocie sprawy, o ile ona występuje. Tym samym niedopuszczalna jest merytoryczna ocena rozstrzygnięć sądu, a sąd rozpoznający skargę nie bada w tym postępowaniu czy wydane orzeczenia wydane zostały wadliwie z punktu widzenia prawa procesowego, czy mają oparcie w przepisach prawa, a jedynie to czy trwa ono ponad konieczność wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych niezbędnych do końcowego rozstrzygnięcia, a pozostających w związku z przyczynowym z działaniem lub zaniechaniem sądu.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że postępowania o wydanie wyroku łącznego zostało wszczęte w grudniu 2018r. przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu, wskutek wniosku skazanego adresowanego właśnie do tego sądu, oraz że do chwili obecnej przed Sądem Okręgowym w Legnicy nie zostało zakończone (termin rozprawy wyznaczony został na dzień 19.11.2019r.).
Niemniej, biorąc pod uwagę treść skargi, w której skarżący z jednej strony jest przekonany o tym, że właściwym do wydania wyroku łącznego jest właśnie Sąd Okręgowy w Legnicy (czyli zgadza się ze stanowiskiem Sądu Rejonowego), z drugiej zaś, jako błędne i mające znaczenia dla sprawy, uznaje odmowę doprowadzenia go na rozprawę przed Sądem Rejonowy dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu 13 czerwcu 2019r. („poinformowałby, iż SO już rozpatrywał ten wniosek i jest to bezcelowe, ale zrobiono inaczej”), to zarzuty te, jako mające uzasadnić przewlekłość postępowania, uznać należy za wzajemnie sprzeczne, bo wykluczające się.
Tym samym merytoryczne rozpoznanie skargi nie jest możliwe. Skarżący nie wskazał bowiem racjonalnych powodów, które uzasadniałyby jego twierdzenie, iż sądy, czy to rejonowy, czy okręgowy, rozpoznając jego wniosek dopuściły się nieuzasadnionej zwłoki.
Mając na uwadze wniosek skarżącego o zwolnienie od opłaty (zawarty w skardze), jak też brzmienie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze, tut. sąd nie orzekł w przedmiocie opłaty.
SO (del. do SA) Agnieszka Połyniak SA Bogusław Tocicki SA Cezariusz Baćkowski