Sąd Rejonowy Szczecin-Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie
III Wydział Cywilny
Sygnatura akt: III C 1796/19
Data wyroku: 2020-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Szymon Stępień

Sygn. akt: III 1796/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 lutego 2020 roku
Sąd Rejonowy Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie w III Wydziale Cywilnym w składzie następującym:
Przewodniczący: sędzia Szymon Stępień
Protokolant: sekr.sąd. Adrianna Szczodrowska
po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2020 roku w Szczecinie
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Banku (...) Spółki akcyjnejwW.
przeciwkoB. C.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanejB. C.na rzecz powoda(...) Banku (...) Spółki akcyjnejwW.kwotę 53.699,21 zł (pięćdziesiąt trzy tysiące sześćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych dwadzieścia jeden groszy);

II
zasądza od pozwanejB. C.na rzecz powoda(...) Banku (...) Spółki akcyjnejwW.kwotę 6.072 zł (sześć tysięcy siedemdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt III C 1796/19

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 20 lutego 2020 roku
wydanego w postępowaniu zwykłym
Pozwem z dnia 15 lipca 2019 roku powód(...) Bank (...) Spółka akcyjnawW.zażądał zasądzenia od pozwanejB. C.na swoją rzecz kwoty 53.699,21 złotych z odsetkami ustawowymi oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu podał, że strony zawarły umowę kredytu, która została wypowiedziana przez powoda. Wskazał, ze pozwana nie spłaciła kredytu w wysokości 52.161,82 złotych z tytułu należności głównej oraz 1.537,39 złotych tytułem odsetek umownych.
Nakazem zapłaty z dnia 8 sierpnia 2019 roku, wydanym w elektronicznym postępowaniu upominawczym, Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Powyższemu nakazowi zapłaty pozwana sprzeciwiła się, co doprowadziło do utraty mocy przez nakaz zapłaty. Zażądała również rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 24 listopada 2015 roku powód(...) Bank (...) Spółka akcyjnawW.zawarł z pozwanąB. C.umowę kredytu nr(...)- (...). W ramach tej umowy bank przeniósł na pozwaną kwotę 159.251,39 złotych, zaś pozwana zobowiązała się do spłaty tej kwoty wraz z odsetkami w wysokości zmiennej stanowiącej stopę WIBOR powiększoną o 5,70 pkt procentowego w skali roku w 48 równych ratach miesięcznych.
Okoliczność bezsporna, a nadto:

-

umowa, k. 32-34;

Pismem z dnia 1 lutego 2019 roku powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 3.900,94 złotych tytułem wymagalnego kapitału i odsetek oraz 100 złotych tytułem niespłaconych opłat i prowizji w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy. Kwoty tej pozwana nie zapłaciła. Pismem z dnia 25 marca 2019 roku powód złożył pozwanej oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Pismem z 17 czerwca 2019 roku powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 53.699,21 złotych w terminie do 24 czerwca 2019 roku.
Dowód:

-

historia rachunku bankowego, k. 40-94;

pismo z dnia 1 lutego 2019 roku, k. 95-98;

wypowiedzenie, k. 99-104;

pismo z dnia 17 czerwca 2019 roku, k. 105;

Dnia 2 lipca 2019 roku powód sporządził wyciąg z ksiąg banku, w którym stwierdził zobowiązanie pozwanej w wysokości 53.699,21 złotych, w tym 52.161,82 złotych z tytułu należności głównej i 1.537,39 złotych tytułem opłat i prowizji.
Dowód:

-

wyciąg z ksiąg banku, k. 35;

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo okazało się uzasadnione w całości.
Podstawę żądania stanowiła dyspozycja wynikająca zart. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe(t.j. Dz.U. z 2019 roku, poz. 2357 ze zm.), zgodnie z którym przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Mając na uwadze uregulowanie, o którym mowa wart. 6 k.c.powód winien był wykazać zawarcie umowy kredytu między stronami oraz wysokość zobowiązania pozwanej z tego tytułu. Zwalczająca to żądanie pozwana winna zaś wykazać, że zobowiązanie takie wykonała.
W ocenie sądu powód wykazał powyższe okoliczności. Z przedstawionej przez niegoumowy nr (...)z dnia 24 listopada 2015 roku wynika, że strony zawarły umowę kredytu. Na jej podstawie powód oddał pozwanej do dyspozycji kwotę 159.251,39 złotych, którą pozwana zobowiązała się zwrócić wraz z odsetkami w 48 miesięcznych ratach, począwszy od dnia zawarcia umowy. Powód wykazał również, że dnia 1 lutego 2019 roku pozwana popadła w opóźnienie w spłacie należności i wezwał ją do spełnienia świadczenia zaległego, zaś ostatecznie dnia 25 marca 2019 roku wypowiedział umowę, stawiając pozostałą część zobowiązania pozwanej w stan natychmiastowej wymagalności. W ocenie sądu okoliczność ta nie miała decydującego znaczenia, bowiem z treści umowy wynika 48-miesięczny okres kredytowania, a zatem pozwana winna była spełnić całe swoje świadczenie do 24 listopada 2019 roku. W takiej sytuacji w dniu zamknięcia rozprawy zobowiązanie pozwanej do spłaty całej wysokości kredytu wraz z odsetkami upływałoby z dniem 24 listopada 2019 roku, niezależnie od skuteczności wypowiedzenia umowy.
W toku procesu pozwana wniosła sprzeciw. Wprawdzie oświadczyła, że zaprzecza faktom wskazanym przez powoda, jednak nie wskazała, jakim faktom przeczy. W takim stanie rzeczy sąd oparł się wyłącznie na okolicznościach kreujących zobowiązanie pozwanej, które zostały przez powoda wykazane. Pozwana nie dowiodła zaś, by spełniła swoje świadczenie, a zgodnie z treściąart. 6 k.c.taki obowiązek na niej spoczywał.
Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 53.699,21 złotych, na którą składały się: 52.161,82 złotych tytułem niespłaconej należności głównej oraz 1.537,39 złotych tytułem niespłaconych odsetek umownych. W takim stanie rzeczy orzekł jak w pkt I sentencji.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c., przyjmując że powód wygrał proces w całości. Na poniesione przez niego koszty procesu składały się: opłata sądowa w wysokości 672 złotych oraz koszt zastępstwa procesowego w wysokości 5.400 złotych. W takim stanie rzeczy sąd orzekł jak w pkt II sentencji.