Sąd Okręgowy w Toruniu
VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: VIII Cz 7/19
Data wyroku: 2019-03-29 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Marek Paczkowski, Marek Lewandowski, Katarzyna Borowy
Słowa kluczowe: Skarga na czynności komornika
Podstawa prawna: art.386 § 1 kpc

Sygn. akt  VIII Cz 7/19

POSTANOWIENIE

Dnia 29 marca 2019 r.
Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSO Marek Paczkowski (spr.)

Sędziowie:

SSO Katarzyna Borowy
SSO Marek Lewandowski

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2019 r.
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzycieli(...) Sp. z o.o.z siedzibą wC.
z udziałem dłużnikówW. R.,D. R.,B. L.,Ł. L.iG. L.
w przedmiocie skarg dłużnikówW. R.,D. R.iB. L.na czynności komornika
na skutek zażalenia dłużniczkiB. L.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Grudziądzu
z dnia 29 października 2018 r.
sygn. akt I Co 2030/18
p o s t a n a w i a :
I. zmienić zaskarżone postanowienie w całości w ten sposób, że:
1) zmienić postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w PłockuM. C.z dnia 14 sierpnia 2018 r. w sprawie Km 2418/18:
a) w punkcie 2) (drugim) w ten sposób, że ustalić koszty postępowania egzekucyjnego w sprawie na kwotę 375,75zł (trzysta siedemdziesiąt pięć złotych i 75/100) i w całości obciążyć nimi dłużników solidarnie,
b) w punkcie 3) (trzecim) tylko o tyle, że wezwać dłużników do zapłaty na rzecz Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w PłockuM. C.kwoty 375,75zł (trzysta siedemdziesiąt pięć złotych i 75/100) w miejsce kwoty 6.214,79zł,
2) oddalić skargi w pozostałych częściach,
3) nie obciążać wierzyciela obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania skargowego;
II. nie obciążać wierzyciela obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
/SSO Katarzyna Borowy/ /SSO Marek Paczkowski/ /SSO Marek Lewandowski/

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 października 2018 r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu oddalił skargę dłużniczkiB. L.oraz dłużnikówW. R.iD. R., obciążając skarżących kosztami postępowania egzekucyjnego.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła dłużniczkaB. L., zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego zmianę poprzez uwzględnienie skargi na czynności komornika przez ustalenie opłaty egzekucyjnej w wysokości 186,56zł. Skarżąca podniosła, że w sprawie doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego, jeszcze zanim doręczono jej zawiadomienie o wszczęciu egzekucji. Natomiast wystarczającym w tym zakresie nie może być zawiadomienie banku o blokadzie rachunku bankowego. W ocenie zatem skarżącej ma zastosowanie do naliczenia opłaty egzekucyjnej art. 49 ust. 2 u.k.s.e.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji(Dz.U. z 2018r. poz.1309 ze zm., dalej: ustawy) w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawieart. 824 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegokomornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże, w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.Zdanie drugie art. 49 ust. 2określa zatem sposób pobierania opłaty w sytuacji, gdy wierzyciel złożył wniosek o umorzenie postępowania egzekucyjnego przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, a więc przed dokonaniem przez komornika pierwszej czynności egzekucyjnej (art. 805 k.p.c.). W takim przypadku komornik pobiera od dłużnika opłatę egzekucyjną w wysokości 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego, niezależnie od wysokości świadczenia, o którego wyegzekwowanie wnosił wierzyciel, i niezależnie od tego, czy wierzyciel złożył wniosek z powodu uiszczenia świadczenia przez dłużnika bezpośrednio do rąk wierzyciela. Przy czym przepis wyraźnie określa warunek, a mianowicie wniosek o umorzenie musi być złożony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, wobec czego nieuprawnione według Sądu Okręgowego jest stawianie znaku równości z sytuacją uzyskania wiedzy przez dłużnika o postępowaniu egzekucyjnym w jakikolwiek sposób.
Z akt sprawy egzekucyjnej wynika jednoznacznie, że zawiadomienie o wszczęciu egzekucji zostało doręczone dłużniczce po zgłoszeniu przez wierzyciela wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie Km 2418/18. Nie ma podstaw do tego, aby uznawać, że pod pojęciem wniosku wierzyciela zgłoszonego przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji należy rozmieć wniosek złożony przed uzyskaniem wiedzy o wszczęciu egzekucji. Gdyby ustawodawca przypisywał znaczenie uzyskaniu samej wiedzy o wszczęciu egzekucji, sformułowałby przepis w inny sposób. Nie ma podstaw do tego, aby w tym zakresie odchodzić od wykładni gramatycznej przepisu.
Powyższe wskazuje zaś, że właściwą podstawę do ustalenia należnej od dłużniczki opłaty egzekucyjnej stanowił przepis art. 49 ust. 2 zdanie drugie ustawy, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie egzekucyjnej należało pobrać od dłużników opłatę stosunkową w wysokości 1/20 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Wymogło to zmianę zaskarżonego postanowienia przez zmianę kosztów postępowania egzekucyjnego i ustalenie, że w ich skład wchodzi opłata stosunkowa w kwocie 186,56zł, koszt uzyskania informacji w kwocie 100zł, koszty doręczenia korespondencji w kwocie 81,75zł i koszty dostępu do systemu teleinformatycznego w kwocie 7,44zł, co daje łącznie kwotę 375,75zł. Wśród kosztów Sąd Okręgowy nie uwzględnił kwoty 373,10zł tytułem zlecenia poszukiwania majątku dłużnika. Jak Komornik przyznał w odpowiedzi na skargę, kwota ta została wskazana w postanowieniu omyłkowo.
Reasumując konieczna stała się zmiana zaskarżonego postanowienia Komornika i ustalenie kosztów egzekucji na poziomie 375,75zł oraz wezwanie dłużników do uiszczenia tej kwoty.
Natomiast skarga była bezzasadna w części dotyczącej kwoty 100zł tytułem kosztów uzyskania informacji. W tym zakresie Sąd Okręgowy w całości podziela argumentację Sądu Rejonowego. Należy nadmienić, że w tym zakresie dłużniczka nie podnosiła w zażaleniu żadnych zarzutów.
Wobec uwzględnienia skargi niemal w całości należało uznać wierzyciela za przegrywającego postepowanie skargowe niemal w całości i z mocyart. 100 zdanie drugie k.p.c.w związku zart. 13 § 2 k.p.c.obciążyć go całością kosztów postępowania skargowego. Zdaniem Sądu Okręgowego zastosowanie w sprawie winien jednak znaleźćart. 102 k.p.c.z związku zart. 13 § 2 k.p.c.Wierzyciel w żaden sposób nie przyczynił się do tego, że dłużnicy byli zmuszeni do wniesienia skargi na czynności komornika. Po uiszczeniu należnej mu kwoty przez dłużniczkęB. L.złożył wniosek o umorzenie postępowania, podejmując wcześniej współpracę z dłużnikami w zakresie warunków spłaty. Z tego powodu obciążenie wierzyciela kosztami byłoby niesprawiedliwe.
Wobec powyższego Sąd Okręgowy zmienił zaskarżone postanowienie, orzekając o tym w pkt I. sentencji na podstawieart. 386 § 1 k.p.c.w związku zart. 397 § 2 zdanie pierwsze k.p.c.iart. 13 § 2 k.p.c.
O kosztach postepowania zażaleniowego orzeczono na podstawieart. 102 k.p.c.z związku zart. 13 § 2 k.p.c., przy czym argumentacja, która legła u podstaw tego rozstrzygnięcia jest identyczna, jak w wypadku rozstrzygnięcia o kosztach postępowania skargowego i została ona przedstawiona wyżej.
/SSO Katarzyna Borowy/ /SSO Marek Paczkowski/ /SSO Marek Lewandowski/