Sąd Rejonowy w Świdnicy
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 40/19
Data wyroku: 2019-04-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Piątkowska
Teza: uwzględniono odwołanie

Sygn. akt IV U 40/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 01 kwietnia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska
Protokolant : Karolina Nowicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 kwietnia 2019 roku wŚ.
sprawy z odwołaniaC. H. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.
w sprawie(...)
o zwrot nienależnie pobranego zasiłku chorobowego

I
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.w sprawie(...)z dnia 13.12.2018 roku w ten sposób, iż stwierdza, że wypłacony zasiłek chorobowy opisany w decyzji nie stanowi nienależnie pobranego świadczenia i ustala brak obowiązku zwrotu pobranego zasiłku chorobowego opisanego w tej decyzji.;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.na rzecz powodaC. H. (1)kwotę 180 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego – oddalając dalej idący wniosek w tym zakresie.

UZASADNIENIE
PowódC. H. (1)wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wW.z dnia 13.12.2018r. zobowiązującą go do zwrotu nienależnie, zdaniem organu rentowego, pobranych świadczeń tj. zasiłku chorobowego za okresy: od 13.01.2017r. do 4.02.2017r, od 28.02.2017r. do 15.03.2017r. od 16.03.2017r. do 31.03.2017r., , od 25.04.2017r. do 7.05.2017r., 8.05.2017r. do 21.05.2017r.., od 22.05.2017r. do 4.06.2017r. , 23.09.2017r. do 6.10.2017r., od 12.03.2018r. do 18.03.2018r. , 29.03.2018r. do 31.03.2018r. od 11.06.2018r. do 19.06.2018r. Powód wniósł o zmianę decyzji poprzez stwierdzenie, iż świadczenia zostały przez powoda pobrane należnie i uchylenie decyzji w zakresie obowiązku zwrotu świadczeń oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm w wysokości dwukrotności stawki minimalnej. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w okresach jego niezdolności do pracy wszelkie czynności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej wykonywał ojciec -J. H. (1), którego praca nie została w żaden sposób określona wymiarem czasowym- jako ojciec bezinteresownie pomagał choremu synowi w takim zakresie, jaki był niezbędny.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji, podnosząc, iż w okresach orzeczonej niezdolności do pracy działalność gospodarcza prowadzona była w zwykłym toku czynności, a z wysokości wynagrodzenia zatrudnionego na umowę zlecenia ojca powoda organ rentowy wywiódł wniosek, iż ten pracował jedynie 11 godzin miesięcznie, co prowadziło z kolei organ rentowy do konkluzji, iż w pozostałym zakresie czynności wykonywał powód osobiście.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:
PowódC. H. (1)prowadzi działalność gospodarczą polegającą na bezpośredniej sprzedaży słodyczy. W praktyce powód, po wcześniejszym zebraniu zamówień, ustaleniu grafika, rozwoził towar do kontrahentów. Towar ładowany był z magazynu na posesji powoda. Teren obsługiwany przez powoda obejmował obszarW.,B.,Ś.Ś.,D.,B.iK..
W okresach od 13.01.2017r. do 4.02.2017r, od 28.02.2017r. do 15.03.2017r. od 16.03.2017r. do 31.03.2017r., , od 25.04.2017r. do 7.05.2017r., 8.05.2017r. do 21.05.2017r.., od 22.05.2017r. do 4.06.2017r. , 23.09.2017r. do 6.10.2017r., od 12.03.2018r. do 18.03.2018r. , 29.03.2018r. do 31.03.2018r. od 11.06.2018r. do 19.06.2018r. powód był niezdolny do pracy i nie wykonywał żadnych czynności związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W okresach tych wszystkim zajmował się ojciec powoda –J. H. (1). Znał on zakres prac powoda, bo gdy ten rozwijał działalność ojciec towarzyszył mu w wyjazdach. Była to pomoc świadczona przez ojca własnemu dziecku w okresie choroby, ale też pozwalało toJ. H. (1)jako emerytowi na wypełnienie wolnego czasu. FormalnieC. H. (1)iJ. H. (1)zawarli umowę zlecenia za wynagrodzeniem w 2017r. 130 zł., w 2018r. -170 zł.
Kiedy rozpoczynała się niezdolność powoda do pracyJ. H. (1)przejmował od niego katalog klientów, informował ich, że powód jest chory, umawiał dowóz towaru, a jeśli była taka możliwość zwracał się o odbiór towarów przez kontrahenta z magazynu.J. H. (1)uzupełniał również towar w magazynie i wystawiał dokumenty.
Dowód: zeznania świadkaJ. H.,K. Z.,S. K., powodaC. H.- e.protokol k.26
Powód wiedział, iż podczas pobierania świadczeń nie może wykonywać działalności zarobkowej i jej nie wykonywał.
Dowód: zeznania świadkaJ. H., powodaC. H.- e.protokol k.26
Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o wszystkie zgromadzone w sprawie dowody, które na skutek szczątkowo przeprowadzonego postępowania dowodowego przed organem rentowym nie zaprzeczyły okolicznościom wskazanym w decyzji i odpowiedzi na odwołanie, a jedynie uzupełniły stan faktyczny, nie stojąc ze sobą w sprzeczności.

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:
Odwołanie podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznychosoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniemust. 11.
Zgodnie zaś zart. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwaubezpieczonywykonującyw okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.
Zdaniem sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki art. 17 powołanej ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku, a zatem świadczenie zostało pobrane należnie.
Jak wynika z treści powołanego przepisu utrata prawa do zasiłku łączy się z aktywnością zawodową ubezpieczonego polegającą na podejmowaniu przez niego osobiście czynności związanych z pracą zarobkową. Zdaniem sądu w sytuacji, gdy powód, który nie wykonywał osobiście żadnych czynności, powierzył ojcu prowadzenie działalności w całości, nie można mówić o spełnieniu przesłanek z art. 17 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie czynności związanych z prowadzeniem dzielności gospodarczej powód nie wykonywał. Przekonujące przy tym i uzasadnione doświadczeniem życiowym jest, że ojciec powoda czynił to właściwie bez wynagrodzenia chcąc pomóc choremu synowi i zająć czymś wolny czas.
Dlatego też w uznaniu, iż brak było materialnej podstawy żądania od powoda zwrotu świadczeń, sąd, na podstawieart. 47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję jak w punkcie I wyroku .
W punkcie II sąd orzekł na podstawieart. 98 i nast. kpcw zw. § 9.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych( przyjmując powołany§ 9ust2 jako wskazane w odwołaniu normy przepisane) zasądzając te koszty w stawce minimalnej- 180 zł.
Wprawdzie w odwołaniu zawarto wniosek o zasądzenie kosztów w stawce dwukrotnej, jednak nie został on w żaden sposób uzasadniony, a analiza sprawy pod kątem przesłanek z § 15 pkt 3 rozporządzenia nie dała uzasadnienia do uwzględnienia przedmiotowego wniosku. Stan faktyczny i prawny sprawy nie był zawiły ani skomplikowany, nie wymagał dużego nakładu pracy ani długotrwałego przygotowania, dowody skumulowano na jednej rozprawie, na której sprawę zamknięto i wyrokowano.