Sąd Okręgowy w Częstochowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 139/17
Data wyroku: 2019-03-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marcin Buzdygan, Tomasz Bitner, Zenon Chrząstek
Słowa kluczowe: Recydywa, Rozbój, Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: 280 § 2 k.k., 157 § 1 k.k, art 64 § 1 k.k.

Sygn. akt: II K 139/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 18 marca 2019 roku
Sąd Okręgowy w Częstochowie Wydział II Karny
w składzie :
Przewodniczący:SSO Marcin Buzdygan
Ławnicy:Tomasz Bitner
Zenon Chrząstek
Protokolant:Kamila Łapeta
w obecności Prokuratora Mariusza Godlewskiego
po rozpoznaniu w dniach: 07 stycznia 2019 roku, 13 lutego 2019 roku, 18 marca 2019 roku
sprawy

1
J. K.s.J.iS.zd.K.,ur. (...)wB.

2
J. B.s.W.iB.zd.K.,ur. (...)wC.

oskarżonych o to, że:

    w dniu 29 kwietnia 2016r. wO.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu poprzez skrępowanie rąk i nóg taśmą klejącą oraz zaklejeniu ustB. F.orazH. M.doprowadzili je do stanu bezbronności oraz używając przemocy w ten sposób, iżJ. B.uderzył kilkakrotnieB. F.pięścią w twarz, czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci: złamanie ściany dolnej oczodołu prawego, złamania kości nosowej, krwiaków i obrzęków powieki górnej prawej i lewej, wylewu podspojówkowego oka prawego, które spowodowały rozstrój i naruszenie czynności narządu jej ciała na okres powyżej 7 dni a następnie zabrali w celu przywłaszczenia pieniądze w kwocie co najmniej 40.000 zł na szkodęŁ. F., pieniądze w kwocie 5.000 zł na szkodęH. M.oraz pieniądze w kwocie 2.000 zł i biżuterię o wartości 1.000 zł na szkodęB. F., przy czymJ. K.dopuścił się tego czynu w okresie 5 lat po odbyciu kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za podobne przestępstwo umyślne, będąc uprzednio skazany m.in. prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 11 lutego 2010 roku o sygn. II K 176/09 m.in. za przestępstwa zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,art. 227 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 65 kkna karę łączną m.in. 10 lat pozbawienia wolności, którą odbył m.in. w okresie od(...)do(...),

tj. w odniesieniu do oskarżonegoJ. B.o przestępstwo zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 157 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 2 kk, a w odniesieniu doJ. K.– o przestępstwo zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kk

1
uznaje oskarżonychJ. K.iJ. B.za winnych tego, że w dniu 29 kwietnia 2016 roku wO.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim włamaniu się do budynku mieszkalnego przyulicy (...), posługując się nożem oraz używając w stosunku do pokrzywdzonychB. F.iH. M.przemocy polegającej na skrepowaniu taśmą klejącą rąk i nóg oraz zaklejeniu taśmą klejącą ust, a nadto w ten sposób, iż oskarżonyJ. B.kilkukrotnie uderzyłB. F.pięścią w twarz, czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci: złamania ściany dolnej oczodołu prawego, złamania kości nosowej, krwiaków i obrzęków powieki górnej prawej i lewej, wylewu podspojówkowego oka prawego, które spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni, jak też grożącB. F.pozbawieniem życia, zabrali w celu przywłaszczenia: pieniądze w postaci 4.500 funtów brytyjskich oraz 31.800 zł a więc pieniądze o łącznej wartości 57.223,20 zł na szkodęŁ. F., pieniądze w kwocie 170 zł na szkodęB. F., pieniądze w kwocie 3.000 zł na szkodęH. M., przy czym oskarżonyJ. K.zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 29 listopada 2006 roku sygn. akt II K 42/05, m.in. za przestępstwo zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,art. 227 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 65 kkna karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 11 lutego 2010 roku o sygn. II K 176/09 mocą którego wymierzono mu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności którą odbywał w okresie od(...)do(...), od(...)do(...), od(...)do(...)i od(...)do(...), to jest w przypadku oskarżonegoJ. K.przestępstwa zart. 280 § 2 kkw związku zart. 64 § 1 kk, a w przypadku oskarżonegoJ. B.przestępstwa zart. 280 § 2 kkiart. 157 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 2 kki za to na mocyart. 280 § 2 kkwymierza oskarżonemuJ. K.karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz na mocyart. 280 § 2 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 3 kkwymierza oskarżonemuJ. B.karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonychJ. K.iJ. B.obowiązek naprawienia szkody zasądzając solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz pokrzywdzonegoŁ. F.kwotę 57.223,20 zł (pięćdziesiąt siedem tysięcy dwieście dwadzieścia trzy złote dwadzieścia groszy);

3
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonychJ. K.iJ. B.obowiązek naprawienia szkody zasądzając solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz pokrzywdzonejH. M.kwotę 3.000 zł (trzy tysiące złotych);

4
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonychJ. K.iJ. B.obowiązek naprawienia szkody zasądzając solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz pokrzywdzonejB. F.kwotę 170 zł (sto siedemdziesiąt złotych);

5
na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoJ. B.obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem zasądzając od oskarżonegoJ. B.na rzecz pokrzywdzonejB. F.kwotę 5.000 (pięć tysięcy) zł;

6
na podstawieart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuJ. B.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia(...)godz. 11.35 do dnia(...);

7
na podstawieart. 29 ust. 1 prawa o adwokaturze z 26 maja 1982 rokuzasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. P.kwotę 2.760,12 zł (dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt złotych dwanaście groszy) tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuJ. K.wraz z należnym podatkiem od towarów i usług;

8
na podstawieart. 627 kpkzasądza solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. F.kwotę 3.888 (trzy tysiące osiemset osiemdziesiąt osiem) zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków;

9
na podstawieart. 627 kpkzasądza solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoŁ. F.kwotę 2.880 (dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków;

10
na podstawieart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnychzwalnia oskarżonych od opłaty i pozostałych kosztów procesu, którymi obciąża Skarb Państwa.

Tomasz Bitner SSO Marcin Buzdygan Zenon Chrząstek
Sygn. akt II K 139/17

UZASADNIENIE
W dniu 29 kwietnia 2016 roku w godzinach wczesnorannych oskarżeniJ. K.iJ. B.udali się do miejscowościO.naulicę (...), w pobliże domu jednorodzinnego usytuowanego na tej posesji. Oskarżeni obserwowali tą nieruchomość. O godzinie 06.15 z posesji tej wyjechał zamieszkały na niejH. F., a w domu pozostała jego żona – pokrzywdzonaB. F.oraz jej matka pokrzywdzonaH. M.. Następnie oskarżeniJ. K.iJ. B.podeszli do drzwi garażu znajdującego się w tym domu, po czym podważyli jedno ze skrzydeł drzwi, zdjęli je z zawiasów i weszli do wnętrza domu.
(dowód: zeznania świadków:H. F.k. 95 – 98, 788, 955,Ł. F.k. 283 – 284, 744 – 745,protokół oględzin miejsca k. 99 – 106)
OskarżeniJ. K.iJ. B.udali się na piętro domu, gdzie znajdowały się pokoje mieszkalne. OskarżonyJ. B.wszedł do pokoju, w którym pokrzywdzonaB. F.leżała w łóżku nie śpiąc już. OskarżonyJ. B.podszedł do łóżka, pochylił się nadB. F.i dwukrotnie powiedział do niej stanowczym głosem: „to jest napad, dawaj kasę”.B. F.nic nie odpowiedziała, a oskarżonyJ. B.ściągnął ją z łóżka na podłogę trzymając ją oburącz za ręce. Wówczas do pokoju wszedł oskarżonyJ. K.. OskarżonyJ. B.powiedział do niego: „dawaj taśmy”, a oskarżonyJ. K.z trzymanego w lewej ręce plecaka wyciągnął taśmę samoprzylepną i podał oskarżonemuJ. B., a następnie wyszedł z pokoju. OskarżonyJ. B.zaczął owijać taśmą głowęB. F.zalepiając jej usta. W trakcie tej czynności oskarżonyJ. B.powiedział doB. F.: „dawaj kasę to nic ci się nie stanie”.B. F.krzyczała: „zostaw mnie, nie mamy pieniędzy bo było wesele syna”, szarpała się, starając się zerwać taśmę klejącą. Wówczas oskarżonyJ. B.uderzył ją dwukrotnie pięścią w twarz i powtarzał: „dawaj kasę”. Po zaklejeniu i zakneblowaniu ustB. F., oskarżonyJ. B.tą samą taśmą związałB. F.ręce i nogi w kostkach. Następnie oskarżonyJ. B.wyciągnął nóż do tapet i przecinał nim materac na łóżku, po czym wyciągnął wszystkie rzeczy z szafy w sypialniB. F., pośród, których był portfel, w którym znajdowały się pieniądze należące doH. M.w kwocie 3.000 zł. OskarżonyJ. B.zabrał ten portfel. W tym czasie do pokoju wszedł oskarżonyJ. K., a oskarżonyJ. B.powiedział do niego: „szukaj dalej”, po czym oskarżonyJ. K.wyszedł. Po chwili wyszedł za nim oskarżonyJ. B.. Wspólnie udali się do pokoju, w którym na łóżku leżałaH. M.i przy użyciu taśmy klejącej skrępowali jej ręce oraz zakleili usta, a następnie przeszukali ten pokój w poszukiwaniu pieniędzy, lecz nic nie znaleźli.
W tym czasieB. F.doczołgała się do drzwi balkonowych i starała się je otworzyć, lecz do pokoju wszedł oskarżonyJ. B., odciągnął ją do tyłu i następnie co najmniej dwa razy uderzył prawą pięścią w twarz trafiając w nos, lewy policzek, oko i skroń, po czym powtórzył słowa: „dawaj pieniądze, nic ci się nie stanie”. OskarżonyJ. B.ponownie wyszedł z pokoju, a po chwili wrócił, aby pilnowaćB. F.. W tym czasie oskarżonyJ. K.przeszukiwał pozostałe pokoje zajmowane przez synówB. F., przy użyciu noża rozcinał materace na łóżkach. W pokoju zajmowanym przezŁ. F.oskarżonyJ. K.znalazł pudełka, w którychŁ. F.trzymał swoje oszczędności. Z pudełek tych zabrał pieniądze w postaci 4.500 funtów brytyjskich w banknotach po 20 funtów oraz 31.800 zł w polskich banknotach.
B. F.starała się uwolnić i zaczęła się szarpać, wówczas oskarżonyJ. B.uderzył ją pięścią w twarz, po czym wepchnął ją do łazienki, a po chwili nożem do tapet odciął jej taśmę z twarzy.B. F.zaczęła krzyczeć, a wtedy oskarżonyJ. B.znowu ją uderzył. OskarżonyJ. B.ponownie chciał skrepowaćB. F., która wcześniej zdołała zedrzeć taśmę klejąca, lecz nie posiadał już taśmy i udał się do pokoju skąd wziął rajstopy, a następnie związał nimi ręce i nogiB. F., po czym powiedział do niej: „siedź tu cicho bo mam broń i cię zastrzelę”. Następnie oskarżeniJ. K.iJ. B.zeszli z piętra domu, z kuchni zabrali pieniądze w kwocie 170 zł, które należały doB. F.i opuścili dom.B. F.uwolniła się z więzów i wezwała Policję.
(dowód: zeznania świadków:B. F.k. 136-146, 175-177, 178-184, 196-204, 322-326 331-334 369-377, 399-403, 536-542, 546-549, 622, 628-637, 745-747, 911 – 913,H. M.k. 151 – 154,Ł. F.k. 283-284, 744-745, 954 – 955, sprawozdanie k. 185 – 192, dokumentacja fotograficzna k. 304 – 314)
OskarżeniJ. K.iJ. B.z domu w miejscowościO.naulicy (...)zabrali: pieniądze w postaci 4.500 funtów brytyjskich (o wartości 25.432,20 zł) oraz 31.800 zł a więc pieniądze o łącznej wartości 57.223,20 zł na szkodęŁ. F., pieniądze w kwocie 170 zł na szkodęB. F., pieniądze w kwocie 3.000 zł na szkodęH. M..
(dowód: zeznania świadków:B. F.k. 136-146, 175-177, 178-184, 196-204, 322-326 331-334 369-377, 399-403, 536-542, 546-549, 622, 628-637, 745-747, 911 – 913,Ł. F.k. 283-284, 744-745, 954 – 955)
W efekcie uderzeń zadanych jej przez oskarżonegoJ. B.B. F.doznała obrażeń ciała w postaci: złamania ściany dolnej oczodołu prawego, złamania kości nosowej, krwiaków i obrzęków powieki górnej prawej i lewej, wylewu podspojówkowego oka prawego, które spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni.
(dowód: dokumentacja fotograficzna k. 171 – 174, opinia sądowo – lekarska k. 346 – 347)
Oskarżony

J. K.
był wielokrotnie karany przez Sąd (dane o karalności k.929, odpisy wyroków k. 849 - 850). OskarżonyJ. K.był skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 29 listopada 2006 roku sygn. akt II K 42/05, m.in. za przestępstwo zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,art. 227 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 65 kkna karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 11 lutego 2010 roku o sygn. II K 176/09 mocą którego wymierzono mu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności którą odbywał w okresie od(...)do(...), od(...)do(...), od(...)do(...)i od(...)do(...)(odpis wyroku k. 435 – 460, 462 – 463).
OskarżonyJ. B.był karany przez Sąd (dane o karalności k. 931, odpisy wyroków k. 410 – 420, 426 – 434, 849 – 850).
OskarżonyJ. K.w postępowaniu przygotowawczym (k. 409, 422, 524, 533 – 535, 559, 589) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
W postępowaniu sądowym toczącym się przed Sądem Rejonowym (k. 614 – 615) oskarżonyJ. K.przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień, a jedynie przeprosił pokrzywdzonych oraz wyraził żal i ubolewanie nad tym co się wydarzyło.
W toku postępowania przed Sądem Okręgowym (k. 742, 910 - 911) oskarżonyJ. K.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień.
OskarżonyJ. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
W postepowaniu przygotowawczym (k. 349 – 350) oskarżonyJ. B.wyjaśnił, że brał udział w okazaniu i nie zgadza się z tą czynnością bo Policja wzięła jakiś pijaków spod sklepu, a on jest duży i waży 130 kg oraz wygląda jak wygląda. Dalej podał, że ma niebieskie oczy i nie chodzi w czapkach, a pani, która dokonywała rozpoznania mówiła, że sprawca miał szare oczy i spodnie moro, podczas, gdy oskarżony nie był w spodniach moro. Dalej wyjaśnił, że Policja na internecie zostawiła portrety i oskarżony śmiał się, że jest podobny i będą go ciągać oraz, że jest to kolejne pomówienie i już raz siedział za coś czego nie zrobił. Oskarżony podał, że nigdy nie chodził „na domy”, ma chorego syna w wieku 5 lat z porażeniem mózgowym, który jest rehabilitowany, mieszka z ojcem, który wymaga opieki. Oskarżony wyjaśnił również, że w dniu 29.04.2016 roku był albo wB.u konkubiny, albo wŁ., gdzie mieszka z ojcem, oraz, że nie pamięta swojego numeru telefonu, który użytkuje od 2 lat, a pamięta jedynie trzy ostatnie cyfry. Ponadto oskarżony podał, że nie zna numeru(...), utrzymuje się z prac dorywczych, pracuje w ochronie, osiąga dochody ok. 2.000 zł miesięcznie, dostaje pieniądze z MOPS, a jego koledzy organizowali pikniki charytatywne dla jego dziecka. Oskarżony wyjaśnił, że nie zna kobiety, która go rozpoznała, widział ją pierwszy raz w życiu, nosi numer obuwia 46 lub 47, nie nosi butów sportowych, glanów, nie nosi czapki, a taśmy klejące, które u niego znaleziono pozostały po jakichś remontach. Oskarżony podał, że nie bywa wO., nie zna takiej miejscowości.
W toku kolejnych przesłuchań (k. 351 – 352, 525 – 527, 621) oskarżony konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
W toku postępowania przed Sądem Okręgowym (k. 742, 820, 911) oskarżony nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że podczas jego okazania przybranych zostało trzech pijaków spod sklepu, od których śmierdziało alkoholem, a pokrzywdzona mówiła, że oskarżony ma oczy szare, a on ma niebieskie, przed poszkodowaną leżały jego zdjęcia, więc była to sugestia, że on jest sprawcą.
Jeśli chodzi o ocenę wyjaśnień oskarżonych to Sąd jedynie dał wiarę oświadczeniu złożonemu przez oskarżonegoJ. K.w postępowaniu sądowym toczącym się przed Sądem Rejonowym, w którym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. To jego stanowiska znajduje oparcie w całokształcie materiału dowodowego, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy.
W pozostałym zakresie Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonychJ. K.iJ. B., albowiem nie wytrzymują one krytyki w świetle wiarygodnych zeznań świadkaB. F., które znajdują potwierdzenie w innych dowodach, a w szczególności w zeznaniach świadków:H. M.,H. F.,Ł. F.,S. R.,M. M.,J. G.,T. G.,A. W.. Ponadto oskarżonyJ. B.w swoich wyjaśnieniach ograniczał się w zasadzie do kwestionowania sposobu przeprowadzenia czynności okazania, w trakcie, którejB. F.rozpoznała go jako sprawcę napadu i osobę, która zadawała jej ciosy, krępowała ją i plądrowała pomieszczenia. Te wyjaśnienia nie miały jednak żadnego praktycznego znaczenia dla ustaleń dotyczących odpowiedzialności karnej oskarżonego, gdyż sposób przeprowadzenia tej czynności nie budził wątpliwości, a rozpoznanie dokonane w jej trakcie przezB. F.znajduje potwierdzenie w innych dowodach.
Czyniąc ustalenia faktyczne w niniejszej sprawie Sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach pokrzywdzonejB. F., która dokładnie opisała przebieg napadu, zachowanie oskarżonych, przedmioty jakimi się posługiwali oraz rzeczy, które zabrali. Podkreślić należy, iżB. F.w swoich kolejnych zeznaniach konsekwentnie opisywała w ten sam sposób przebieg zdarzenia. Jedyne różnice w jej zeznaniach dotyczyły tego jakie przedmioty oraz pieniądze w jakiej ilości zostały zabrane przez oskarżonych. Te różnice są jednak w pełni zrozumiałe, jeśli weźmie się pod uwagę to, że pokrzywdzona pierwsze zeznania składała około 12 godzin po zdarzeniu, odczuwając skutki pobicia, będąc zapewne w szoku wywołanym traumatycznym zdarzeniem, jak też nie mając możliwości dokładnego sprawdzenia co zginęło z jej domu. ZanimB. F.złożyła kolejne zeznania, w których dokładnie opisała co zostało zabrane przez oskarżonych miała możliwość sprawdzić, które przedmioty zginęły, jak też poczynić ustalenia z synemŁ. F.odnośnie ilości pieniędzy, które przechowywał w swoim pokoju. Zauważyć przy tym należy, że w kwestii ilości pieniędzy, które należały doŁ. F.i zostały zabrane przez oskarżonych decydujące znaczenie miały zeznania samegoŁ. F., który dokładnie określił ilość pieniędzy, miejsce ich przechowywania. Podkreślenia wymaga również to, żeB. F.początkowo wskazywała, iż sprawcy zabrali biżuterię, by następnie sprostować ten fakt i zeznać, że żaden z wyrobów jubilerskich nie został zabrany. Świadczy to o szczerości jej relacji.
ŚwiadekB. F.w swoich początkowych zeznaniach opisała wygląd sprawców, a jej opis odpowiada faktycznemu wyglądowi oskarżonychJ. K.iJ. B., zwłaszcza jeśli chodzi o wzrost, posturę. Bez znaczenia jest podnoszony przez oskarżonegoJ. B.zarzut, że w rzeczywistości kolor jego oczu jest odmienny od tego, jaki podała pokrzywdzona, gdyż jest to tak drobny szczegół, że pokrzywdzona miała prawo pomylić się w tym zakresie. Zauważyć należy, że na podstawie zeznańB. F.został sporządzony portret pamięciowy, który został opublikowany. ŚwiadekS. R.widząc ten portret pamięciowy rozpoznała na nim oskarżonegoJ. B., którego znała wcześniej. Fakt ten świadczy o tym, że rysopis podany przezB. F.w rzeczywistości odpowiadał wyglądowi oskarżonegoJ. B.. Ponadto kluczowe znaczenie dla ustalenia sprawców zdarzenia miały czynności okazaniaB. F.oskarżonych pośród innych osób przybranych do okazania. W trakcie tych czynnościB. F.w sposób nie budzący wątpliwości rozpoznała oskarżonychJ. K.iJ. B., jako sprawców napadu na jej dom. Analiza zapisu video czynności okazania osoby oskarżonegoJ. K.nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do tego, żeB. F.była absolutnie pewna, iż oskarżony brał udział w napadzie na jej dom. Z kolei w odniesieniu do okazania osoby oskarżonegoJ. B.istotne znaczenie mają zeznania funkcjonariuszy Policji uczestniczących w tym okazaniu:J. G.,T. G.iA. W., którzy również potwierdzili, żeB. F.nie miała żadnych wątpliwości, co do rozpoznaniaJ. B.jako jednego ze sprawców napadu.
Innym dowodem wskazującym pośrednio, iż oskarżonyJ. K.uczestniczył w tym zdarzeniu są zeznania świadkaM. M., który składając wyjaśnienia w swojej sprawie podał, że oskarżonyJ. K.mówił, iż brał udział wraz z dużym mężczyzną w napadzie na dom, w którym znajdowały się 2 lub 3 kobiety.
Powołane wyżej dowody prowadzą do oczywistego wniosku, iż to oskarżeniJ. K.iJ. B.w dniu 29 kwietnia 2016 roku w godzinach porannych weszli do domu przyulicy (...)wO.i dokonali rozboju z użyciem noża na szkodęB. F.,H. M.iŁ. F..
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków:B. F.,H. M.,H. F.,Ł. F.,T. F.,S. R.,J. G.,T. G.,A. W.uznając je za konsekwentne, zgodne, spójne, logiczne, wzajemnie ze sobą korespondujące, tworzące jedną logiczną całość oraz mające potwierdzenie w zasadach doświadczenia życiowego i znajdujące potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym sprawy. Sam fakt, żeB. F.,H. M.,Ł. F.jako pokrzywdzeni w sprawie byli zainteresowani w określonym jej rozstrzygnięciu nie stanowi przyczyny uzasadniającej odmówienie wiary ich zeznaniom.
Jeśli chodzi o zeznania świadkaB. F.to powyżej zauważono, iż konsekwentnie opisała ona w ten sam sposób okoliczności zdarzenia, a ewentualnie pojawiające się sprzeczności dotyczyły kwestii mniej istotnych, a nadto zostały logicznie wyjaśnione w toku postepowania przez świadka. ZeznaniaB. F., znajdują potwierdzenie w innych dowodach, a w szczególności w zeznaniach świadków:H. M.,H. F.,Ł. F.,S. R.,M. M.,J. G.,T. G.,A. W..
Podobnie brak podstaw do kwestionowania zeznań świadków:H. M.,H. F.,Ł. F.iT. F.. Ich relacje są szczere i konsekwentne, nie występują w nich sprzeczności, jak też brak jest dowodów, które poddawałyby w wątpliwość ich wiarygodność.
Brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności i szczerości zeznań świadkówJ. G.,T. G.iA. W., albowiem nie mieli oni żadnego interesu w złożeniu zeznań niekorzystnych dla oskarżonych, a opisali jedynie przebieg czynności procesowej, w której brali udział.
Jeśli chodzi o zeznania świadkaS. R.to znajdują one potwierdzenie w zeznaniach świadkaB. F.i brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania rozpoznania przezS. R.wizerunku oskarżonegoJ. B.na portrecie pamięciowym opublikowanym przez Policję. Świadek wytłumaczyła jednocześnie, co nią kierowało, gdy zgłaszała Policji swoje podejrzenia, a jednocześnie w sposób logiczny wytłumaczyła, iż nie miała żadnego powodu, aby złożyć zeznania niekorzystne dla oskarżonegoJ. B.. Nadmienić należy, iż fakt ewentualnego konfliktu międzyS. R.a jej siostrą – konkubiną oskarżonegoJ. B.w żaden sposób nie poddaje w wątpliwość zeznań świadka, które w zasadzie sprowadzały się do stwierdzenia, iż na portrecie pamięciowym rozpoznaje znanego jejJ. B., a jednocześnie znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadkaB. F..
Jeśli chodzi o zeznania świadkaM. M.to Sąd dał wiarę jego zeznaniom złożonym w postępowaniu przygotowawczym, albowiem znajdują one potwierdzenie w całokształcie materiału dowodowego, na którym oparł się Sąd ustalając stan faktyczny sprawy. Oczywistym jest, że składając w postepowaniu przygotowawczym wyjaśnienia jako podejrzany,M. M.był przesłuchiwany podczas nieobecności oskarżonychJ. K.iJ. B., co dawało mu swobodę wypowiedzi. Składając zeznania na rozprawie, w obecności oskarżonegoJ. B.świadek mógł odczuwać niepokój wywołany faktem, iż doniósł na znaną mu osobę ze świata przestępczego, co może dla niego powodować kłopoty w czasie pobytu w jednostce penitencjarnej. Dodać należy, iż zeznania złożone przezM. M.przed Sądem Okręgowym nie wytrzymują krytyki w świetle zasad doświadczenia życiowego i logiki. Podane przez niego okoliczności, w których miał być nakłaniany do złożenia wyjaśnień obciążających oskarżonych są absurdalne. Dodać należy, iż w trakcie przesłuchania świadek miał być nakłaniany przez funkcjonariuszy Policji do złożenia wyjaśnień określonej treści, podczas, gdy w rzeczywistości był on przesłuchiwany przez Prokuratorów nadzorujących śledztwo w jego sprawie. Nielogiczne jest również twierdzenie świadka, iż wszystko miało być nakierowane na pogrążenieJ. B.w sytuacji, gdy w toku swoich wyjaśnieńM. M.nie wymienił nazwiskaJ. B.a jedynie nazwiskoJ. K..
Zeznania świadków:W. C.,T. C.,B. S.,A. C.nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, albowiem nie posiadali oni wiadomości istotnych z punktu widzenia ustaleń, co do odpowiedzialności oskarżonych.
OskarżeniJ. K.iJ. B.działali w normalnej sytuacji życiowej, jako osoby dojrzałe psychicznie, posiadające pewien zasób doświadczenia życiowego i społecznego, mimo możliwości dochowania wierności prawu nie zachowali się zgodnie z prawem. Czyni to oskarżonych zdatnymi do przypisania winy.
Wobec powyższego Sąd uznał oskarżonychJ. K.iJ. B.za winnych tego, że w dniu 29 kwietnia 2016 roku wO.woj.(...), działając wspólnie i w porozumieniu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, po uprzednim włamaniu się do budynku mieszkalnego przyulicy (...), posługując się nożem oraz używając w stosunku do pokrzywdzonychB. F.iH. M.przemocy polegającej na skrepowaniu taśmą klejącą rąk i nóg oraz zaklejeniu taśmą klejącą ust, a nadto w ten sposób, iż oskarżonyJ. B.kilkukrotnie uderzyłB. F.pięścią w twarz, czym spowodował u niej obrażenia ciała w postaci: złamania ściany dolnej oczodołu prawego, złamania kości nosowej, krwiaków i obrzęków powieki górnej prawej i lewej, wylewu podspojówkowego oka prawego, które spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni, jak też grożącB. F.pozbawieniem życia, zabrali w celu przywłaszczenia: pieniądze w postaci 4.500 funtów brytyjskich oraz 31.800 zł a więc pieniądze o łącznej wartości 57.223,20 zł na szkodęŁ. F., pieniądze w kwocie 170 zł na szkodęB. F., pieniądze w kwocie 3.000 zł na szkodęH. M..
Zgromadzony materiał dowodowy, na którym oparł się Sąd pozwala na ustalenie, iż oskarżeniJ. K.iJ. B.mieli opracowany plan dokonania tego rozboju. Świadczy o tym fakt, iż zaopatrzyli się wcześniej w przedmioty, które miały im ułatwić dokonanie przestępstwa, a więc plecak, w którym zabrali skradzione pieniądze, taśmy klejące służące do obezwładnienia pokrzywdzonychB. F.iH. M., jak też noże do tapet, które służyły do oddziaływania na pokrzywdzonąB. F.w celu zwiększenia jej obaw przed napastnikami i poszukiwania w materacach ewentualnie ukrytych pieniędzy. Ich plan obejmował również podział ról, które mieli spełniać w trakcie napadu. OskarżonyJ. B.miał za zadanie obezwładnićB. F.i wymusić na niej wskazanie miejsc przechowywania pieniędzy, natomiast oskarżonyJ. K.miał za zadanie poszukiwać tych pieniędzy w poszczególnych pokojach. Po wejściu do domu każdy z nich realizował ustalone zadania, jak też wspólnie podejmowali działania.
OskarżeniJ. K.iJ. B.zastosowali trojakiego rodzaju formy oddziaływania wobec pokrzywdzonychB. F.iH. M., które służyły do zawładnięcia pieniędzmi znajdującymi się w ich domu. Pierwszą z form oddziaływania oskarżonych na pokrzywdzone było zastosowanie przemocy polegającej na skrepowaniu im taśmą klejącą rąk i nóg oraz zaklejeniu taśmą klejącą ust, oraz kilkukrotne zadanie ciosów pięścią w twarzB. F.przez oskarżonegoJ. B.. Niewątpliwie mamy tu do czynienia z użyciem przemocy w rozumieniuart. 280 kk. Zgodnie z przyjętymi poglądami w doktrynie „już naruszenie nietykalności cielesnej może być uznane za użycie przemocy wobec osoby, ale dla uznania, że owa przemoc stanowi o wyczerpaniu znamion, konieczne jest wykazanie, że w wyniku zachowania sprawcy doszło do naruszenia nietykalności cielesnej, nie tylko odpowiednio ukierunkowanej i stanowiącej sposób objęcia przez sprawcę władztwa nad rzeczą, ale także mającej istotnie większy od minimalnego stopień intensywności i dolegliwości wobec pokrzywdzonego. (…) (por. wyrok SA w Katowicach z 13 października 2003 r., II AKa 292/03, KZS 2004, z. 2, poz. 45)” (Komentarz do art. 280 kk, Małgorzata Dąbrowska – Kardas, Piotr Kardas, pod red. A. Zolla, teza nr 34, Zakamycze 2006). Nie budzi wątpliwości, iż zadawanie ciosów pięściąB. F.stanowiło przemoc w rozumieniuart. 280 kk. Również krępowanie rąk i nóg taśmą klejącą wypełniało znamiona przemocy, gdyż aby ten cel osiągnąć oskarżeni musieli użyć siły wobec pokrzywdzonych co najmniej naruszając ich nietykalność cielesną, a w przypadkuB. F.zakres siły użytej przez oskarżonegoJ. B.z pewnością był większy, gdyż stawiała ona opór szarpiąc się i próbując się wyrwać z uścisku oskarżonego. Kolejną z form oddziaływania było wypowiadanie gróźb pod adresem pokrzywdzonejB. F.. Starając się zmusićB. F.do wydania pieniędzy oskarżonyJ. B.kilka razy powiedział do niej: „dawaj kasę to nic ci się nie stanie”. W stwierdzeniu tym zawarta była ewidentna groźba wyrządzeniaB. F.bliżej nie określonej krzywdy fizycznej w przypadku odmowy wydania pieniędzy. Ponadto na końcowym etapie zdarzenia, chcąc zmusićB. F.do zaprzestania prób uwolnienia się i wezwania pomocy oskarżonyJ. B.powiedział do niej: „siedź tu cicho bo mam broń i cię zastrzelę”. Groził jej więc pozbawieniem życia.
Ostatnią z form oddziaływania na pokrzywdzonąB. F.zastosowaną przez oskarżonych było użycie przez nich noża w celu dokonania kradzieży. Gdy oskarżonyJ. B.pilnowałB. F.a jednocześnie poszukiwał ukrytych pieniędzy posługiwał się nożem do tapet. OskarżonyJ. B.okazywał ten nóż pokrzywdzonej, przecinał nim materac na łóżku. Okazywanie tego przedmiotu niewątpliwie zwiększyło obawy pokrzywdzonej, co wynika wprost z jej zeznań, skutecznie powstrzymując ją przed jakąkolwiek próbą obrony i stanowiło element umożliwiający oskarżonym plądrowanie domu. Dodać należy, że okazując ten nóż oskarżonyJ. B.z pewnością chciał zwiększyć obawy pokrzywdzonej, o czym świadczy również jego dalsze zachowanie, a mianowicie przywołane powyżej słowa „siedź tu cicho bo mam broń i cię zastrzelę”. Ewidentnym jest, że oskarżonyJ. B.chciał jeszcze zwiększyć poczucie zagrożenia u pokrzywdzonej grożąc jej zastrzeleniem przy użyciu rzekomo posiadanej broni palnej. Wskazać należy, iż w myśl poglądów utrwalonych w orzecznictwie: ”Każde manipulowanie nożem na oczach pokrzywdzonego, w tym okazywanie, choćby przez uwidocznienie fragmentu noża np. jego trzonka, tak by pokrzywdzony widział, że sprawca dysponuje danym przedmiotem, co ma wzbudzić u pokrzywdzonego obawę jego użycia, winno być uznane za "posługiwanie się" niebezpiecznym przedmiotem w rozumieniuart. 280 § 2 k.k.” (II AKa 58/14, wyrok SA w Katowicach z 20.03.2014 roku, Biul. SA Ka 2014/2/9). Podobne poglądy zostały wyrażone w wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 29.09.2016 roku, sygn. II AKa 111/16 (LEX nr 2307628), wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 03.02.2016 roku, sygn. II AKa 448/15 (LEX nr 2044272). Użycie tego noża bezpośrednio poprzedzało zabranie pieniędzy znalezionych w domu pokrzywdzonych, a więc było niezbędnym elementem przestępstwa rozboju, którego dopuścili się oskarżeni.
Stosując wyżej opisane formy oddziaływania na pokrzywdzone oskarżeni zmierzali bezpośrednio do zaboru pieniędzy znajdujących się w pomieszczeniach mieszkalnych. Świadczą o tym jednoznacznie słowa kierowane doB. F., nakazujące jej wydanie pieniędzy pod groźbą wyrządzenia jej krzywdy, jak też fakt poszukiwania pieniędzy w szafach, materacach, łóżkach. Mamy tu do czynienia z pewnym ciągiem zachowań, które składały się na jedną całość. Oskarżeni osiągnęli cel, do którego zmierzali, gdyż zabrali pieniądze znajdujące się w tym domu, a stanowiące własnośćB. F.,H. M.iŁ. F..
Oskarżeni działali tu z zamiarem bezpośrednim w celu zabrania mienia należącego do pokrzywdzonych i przywłaszczenia go. Świadczy o tym zachowanie oskarżonych, którzy bez żadnej podstawy prawnej zabrali w/w pieniądze. Oskarżeni swoim zamiarem obejmowali też wszystkie formy oddziaływania na pokrzywdzone mające skłonić je do wydania rzeczy. Jak wcześniej zauważono oskarżeniJ. K.iJ. B.działali wspólnie i w porozumieniu. Obaj oskarżeni dysponowali nożami, gdyż oskarżonyJ. K.również posługiwał się takim nożem przecinając materace w pokojach, które przeszukiwał. Użycie tych noży było objęte ich wcześniejszym porozumieniem, a co za tym idzie oczywistym było dla oskarżonegoJ. K., że oskarżonyJ. B.będzie posługiwał się takim nożem w obecności pokrzywdzonejB. F., jako elementem niezbędnym do dokonania kradzieży. W orzecznictwie przyjmuje się, iż „znamiona kwalifikowanej postaci rozboju realizuje nie tylko ten, kto w trakcie takiego przestępstwa posługuje się bronią palną, nożem bądź innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w sposób bezpośrednio zagrażający życiu, ale także ten, kto działa wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią.” (II AKa 176/13, wyrok SA w Katowicach z 27.06.2013 roku, LEX nr 1349902). Powołać można również inne orzeczenie, w którym stwierdzono, iż „dla przyjęcia współsprawstwa zart. 280 § 2 k.k.tego współdziałającego, który samodzielnie nie posługiwał się niebezpiecznym przedmiotem, wystarczy, aby miał on świadomość, że współdziała z osobą, która takim przedmiotem się posługuje i aby na to się godził, tzn. akceptował taki stan. Dla bytu przestępstwa zart. 280 § 2 k.k.nie jest także konieczne, aby sprawcy, działając wspólnie, uzgodnili uprzednio, że rozboju dokonają z użyciem niebezpiecznego narzędzia.” (II AKa 345/12, wyrok SA w Katowicach z 04.10.2012 roku, LEX nr 1285291). W świetle powołanych orzeczeń nie budzi wątpliwości, iż każdy z oskarżonych wypełnił swoim zachowaniem znamiona przestępstwa rozboju z użyciem noża opisanego wart. 280 § 2 kk.
OskarżonyJ. B.stosując przemoc wobecB. F.doprowadził do powstania u niej obrażeń ciała w postaci: złamania ściany dolnej oczodołu prawego, złamania kości nosowej, krwiaków i obrzęków powieki górnej prawej i lewej, wylewu podspojówkowego oka prawego, które spowodowały naruszenie czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni. Takie zachowanie wypełnia też znamiona przestępstwa określonego wart. 157 § 1 kk. Oczywistym jest, że obrażenia te wywołał tylko oskarżonyJ. B., a co za tym idzie tylko jemu należy przypisać wywołany skutek. Czyn oskarżonego wypełnia znamiona przestępstw opisanych wart. 280 § 2 kkiart. 157 § 1 kk, mamy więc do czynienia z kumulatywnym zbiegiem przepisów. Stąd konieczna była kumulatywna kwalifikacja czynu oskarżonego jako przestępstwa zart. 280 § 2 kkiart. 157 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 2 kk, tylko bowiem taka kwalifikacja oddaje całą zawartość kryminalną tego czynu.
OskarżonyJ. K.powyższego czynu dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 29 listopada 2006 roku sygn. akt II K 42/05, m.in. za przestępstwo zart. 18 § 1 kkw zw. zart. 280 § 1 kk,art. 227 kkiart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkiart. 65 kkna karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, która to kara została objęta następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 11 lutego 2010 roku o sygn. II K 176/09 mocą którego wymierzono mu karę łączną 10 lat pozbawienia wolności którą odbywał w okresie od(...)do(...), od(...)do(...)od(...)do(...)i od(...)do(...). Należy więc stwierdzić, że oskarżony odbył powyżej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie do(...), a więc od jej odbycia do chwili popełnienia niniejszego przestępstwa nie upłynęło 5 lat. Karę powyższą oskarżony odbywał za przestępstwo kradzieży z rozbojem, a więc za przestępstwo podobne do obecnie mu przypisanego. W związku z tym czyn oskarżonegoJ. K.zakwalifikowano jako przestępstwo zart. 280 § 2 kkw związku zart. 64 § 1 kk.
W przypadku oskarżonegoJ. K.jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę nagminność tego typu przestępstw, uprzednią karalność oskarżonego, w szczególności za przestępstwa przeciwko mieniu, działanie w warunkach recydywy, dużą społeczną szkodliwość tego typu czynów, działanie według uzgodnionego planu przestępczego.
W przypadku oskarżonegoJ. B.jako okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę nagminność tego typu przestępstw, uprzednią karalność oskarżonego, w szczególności za przestępstwa przeciwko mieniu, dużą społeczną szkodliwość tego typu czynów, działanie według uzgodnionego planu przestępczego, znaczny stopień agresji jaką przejawiał oskarżony w trakcie zdarzenia, wykorzystanie przewagi fizycznej nad pokrzywdzonąB. F., spowodowanie u niej obrażeń ciała.
Sąd nie znalazł żadnych okoliczności łagodzących przemawiających na korzyść oskarżonych i podlegających uwzględnieniu przy wymiarze kary. Brak podstaw do uznania za okoliczność łagodzącą przyznanie się do winy oskarżonegoJ. K.skoro w toku dalszego postepowania zmienił on swoje stanowisko i konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonemuJ. K.karę pozbawienia wolności w wymiarze 5 lat. Ponadto Sąd uznał za stosowne wymierzyć oskarżonemuJ. B.karę pozbawienia wolności również w wymiarze 5 lat. Te kary zdaniem Sądu są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonych. Winny one spełnić cele w zakresie prewencji indywidualnej i powstrzymać oskarżonych przed kolejnymi niezgodnymi z prawem zachowaniami, jak również cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa
Sąd nie wymierzył oskarżonym kary grzywny za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści materialnej albowiem orzeczone niniejszym wyrokiem kary bezwzględne pozbawienia wolności oraz nałożone na oskarżonych obowiązki naprawienia szkód uzasadniają przekonanie, że oskarżeni grzywien nie uiszczą nie mając ku temu realnych możliwości.
OskarżeniJ. K.iJ. B., działając wspólnie i w porozumieniu dokonali zaboru pieniędzy na szkodę pokrzywdzonychŁ. F.,H. M.iB. F.wyrządzając im w ten sposób wymierne szkody, dokładnie ustalone w toku postepowania. W związku z tym Sąd uznał za stosowne skorzystać z możliwości przewidzianej wart. 46 § 1 kki orzec wobec oskarżonych obowiązek naprawienia szkód wyrządzonych w/w pokrzywdzonym. Mając na uwadze, iż oskarżeniJ. K.iJ. B.wyrządzili te szkody działając wspólnie i w porozumieniu, a ich udział w popełnieniu tego czynu był równy oczywistym jest, że ich odpowiedzialność w zakresie wyrządzenia szkód majątkowych jest solidarna (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 12.09.2018 roku, sygn. II AKa 213/18 LEX nr 2555164, wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 26.04.2018 roku, sygn. II AKa 86/17 LEX nr 2538333).
W związku z tym na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonychJ. K.iJ. B.obowiązek naprawienia szkody zasądzając solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz pokrzywdzonegoŁ. F.kwotę 57.223,20 zł (pięćdziesiąt siedem tysięcy dwieście dwadzieścia trzy złote dwadzieścia groszy).
Ponadto na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonychJ. K.iJ. B.obowiązek naprawienia szkody zasądzając solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz pokrzywdzonejH. M.kwotę 3.000 zł (trzy tysiące złotych).
Sąd orzekł również na podstawieart. 46 § 1 kkwobec oskarżonychJ. K.iJ. B.obowiązek naprawienia szkody zasądzając solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz pokrzywdzonejB. F.kwotę 170 zł (sto siedemdziesiąt złotych).
Ponadto na podstawieart. 46 § 1 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoJ. B.obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę wyrządzoną przestępstwem zasądzając od oskarżonegoJ. B.na rzecz pokrzywdzonejB. F.kwotę 5.000 (pięć tysięcy) zł. OskarżonyJ. B.kilkukrotnie uderzył pięścią w twarz pokrzywdzonąB. F., czym sprawił jej ból fizyczny i krzywdę, a nadto spowodował obrażenia ciała naruszające czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni. Stwierdzić można, iż stopień wyrządzonej jej krzywdy, która determinuje wysokość należnego zadośćuczynienia, był spory i Sąd ocenił, iż odpowiednią kwotą będzie 5.000 zł.
Na podstawieart. 63 § 1 kkSąd zaliczył oskarżonemuJ. B.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia(...)godz. 11.35 do dnia(...).
Na podstawieart. 29 prawa o adwokaturze z 26 maja 1982 rokuSąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. P.kwotę 2.760,12 zł (dwa tysiące siedemset sześćdziesiąt złotych dwanaście groszy) tytułem obrony z urzędu udzielonej oskarżonemuJ. K.wraz z należnym podatkiem od towarów i usług, biorąc pod uwagę ilość terminów rozpraw oraz nakład pracy.
Ponadto Sąd zasądził od oskarżonych na rzecz oskarżycieli posiłkowych zwrot kosztów procesu z tytułu ustanowienia pełnomocnika, biorąc pod uwagę ilość terminów rozpraw. W efekcie na podstawieart. 627 kpkzasądzono solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoB. F.kwotę 3.888 (trzy tysiące osiemset osiemdziesiąt osiem) zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków. Nadto na podstawieart. 627 kpkzasądzono solidarnie od oskarżonychJ. K.iJ. B.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoŁ. F.kwotę 2.880 (dwa tysiące osiemset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu poniesionych wydatków.
Orzeczone wobec oskarżonych kary bezwzględna oraz nałożone na nich obowiązki majątkowe wskazują na niecelowość obciążania oskarżonych kosztami procesu.
SSO w Częstochowie
Marcin Buzdygan