Sąd Okręgowy w Sieradzu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ca 536/19
Data wyroku: 2020-01-27 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Elżbieta Zalewska-Statuch, Barbara Bojakowska
Słowa kluczowe: Dział spadku
Podstawa prawna: art. 684 kpc w zw. z art. 212 kc

Sygn. akt I Ca 536/19

POSTANOWIENIE
Dnia 27 stycznia 2020 roku
Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Elżbieta Zalewska-Statuch
Sędziowie Barbara Bojakowska
Katarzyna Powalska
po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2020 roku w Sieradzu
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z wnioskuW. J.
z udziałemA. D.iB. P.
o dział spadku
na skutek apelacji uczestnikaA. D.
od postanowienia Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli
z dnia 18 września 2019 roku, sygnatura akt I Ns 31/19
postanawia:

1
oddalić apelację;

2
ustalić, że uczestnicy postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałemw postępowaniu apelacyjnym.

Sygn. akt I Ca 536/19

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Zduńskiej Woli, w sprawie z wnioskuW. J.z udziałemA. D.iB. P.o dział spadku, ustalił, że w skład spadku poZ. D., po którymprawa spadkowestwierdzone zostały w sprawie I Ns 886/16 i I Ns 1314/18, wchodzi udział w prawie własności zabudowanej nieruchomości gruntowej położonej w(...), oznaczonej jakodziałka ewidencyjna nr (...), objętejksięgą wieczystą (...), o wartości 139227 złoraz dokonał działu spadku poZ. D., w ten sposób, że ww. składnik majątkowy przyznać wyłącznieW. J., zaś tytułem spłaty zasądził odW. J.na rzeczA. D.iB. P.po 23204,50 zł płatne w terminie 14 dni od uprawomocnienia się postanowienia, z odsetkami ustawowymi za opóźnieniew przypadku uchybienia terminowi płatności, jak również ustalił, że uczestnicy postępowania ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, nie obciążając ich nieuiszczonymi kosztami sądowymi.

Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego oparte zostało na następujących ustaleniachi wnioskach, których istotne elementy przedstawiały się następująco:

Z. D.zmarł 19 maja 2015 roku wZ..Prawa spadkowepo nim stwierdzone zostały w sprawie I Ns 886/16 w częściach równych na rzecz żonyT. D.oraz dzieci z pierwszego małżeństwa spadkodawcyA. D.iB. P..Prawa spadkowepo zmarłej w toku postępowaniaT. D.stwierdzone zostały na podstawie testamentu holograficznego w całości na jej siostręW. J..
MałżonkowieZ.iT. D.naprawach małżeńskiejwspólności ustawowej byli właścicielami nieruchomości gruntowej położonej w Czechach 261 gminaZ.o powierzchni 0,1073 ha oznaczonej jakodziałka nr (...)objętejksięgą wieczystą (...). Posadowiony jest na niej dom mieszkalny wzniesionyw 1975 roku o powierzchni użytkowej 92 m2. Jest to budynek parterowy z poddaszem nieużytkowym, nie podpiwniczony. Składa się z 3 pokoi, przedpokoju, kuchni, łazienkiz wc i kotłowni. Na nieruchomości znajduje się również drewniana szopa w głębi działki. Wartość nieruchomości wynosi 139227 zł. Oboje małżonkowieD.zamieszkiwalina niniejszej nieruchomości do swojej śmierci.
Spadkodawca był również współposiadaczem rachunku bankowego oszczędnościowo – rozliczeniowego z kredytem odnawialnym. Na dzień otwarcia spadku stan tego rachunku wynosił minus 3858,47 zł.
Sąd powołując się naart. 684 k.p.c.wskazał, że strony zgodne były co do tego,że w skład spadku poZ. D.wchodzi udział w prawie własności nieruchomości gruntowej położonej w Czechach 261. Zgodnie wnosiły też o przyznanie tego prawa wnioskodawczyni ze spłatą uczestników postępowania, stosownie do ich udziałów spadkowych. Spór stron dotyczył wartości spadkowej nieruchomości, co uzasadniałojej ustalenie z wykorzystaniem wiadomości specjalnych biegłego sądowego.
Strona wnioskująca załączyła do wniosku prywatny operat szacunkowy wykazujący wartość spadkowej nieruchomości na 139500 zł. Dokument ten według sądu nie mógł stanowić alternatywnego dowodu względem opinii biegłego sądowego, w sytuacji gdy jest kwestionowany przez stronę przeciwną. Orzecznictwo i doktryna pozostaje w tym względzie ugruntowane. Prywatna ekspertyza stanowi w zasadzie rozszerzenie stanowiska strony,która się na nią powołuje. Strona ta może w określonych przypadkach wykazać za pomocą prywatnej wyceny ewentualne wadliwości opinii biegłego sądowego.
Postanowieniem z 19 kwietnia 2017 roku sąd dopuścił dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego do spraw szacowania nieruchomości (za wyjątkiem sporządzającą prywatną wycenęB. M., który to rzeczoznawca jest wpisany na listę biegłych sądowych Sądu Okręgowego w Sieradzu). W sprawie wydana została opinia przez biegłego sądowegoL. B., która wskazywała na wartość spadkowej nieruchomościw wysokości 223900 zł. Opinia ta była kwestionowana przez stronę wnioskującą. Argumenty przytoczone w tym zakresie były podstawą do wydania przez tego biegłego pisemnej opinii uzupełniającej.
Sąd wskazał, że strona wnioskująca podnosiła szereg okoliczności związanychz położeniem wycenianej nieruchomości, jej sąsiedztwem w postaci zakładów produkcyjnych i handlowych oraz oczyszczalni ścieków, a ponadto bliskości drogi krajowej i linii kolejowej. Zarzuty dotyczyły również stanu budynku mieszkalnego usytuowanego na spadkowej nieruchomości. Sąd powziął również wątpliwości odnośnie wskazanej przez biegłego wartości nieruchomości aż na 223900 zł, mając z urzędu wiedzę w zakresie cen nieruchomości położonych w pobliżuZ.i w samejZ.,w tym odnośnie wyceny w zasadzie sąsiedniej nieruchomości wycenianej przez biegłego sądowegoB. K.w sprawie I Ns 276/12. Sąd miał również na względzie to, iż załączona do wniosku prywatna ekspertyza, nie mająca wprawdzie mocy dowodowej, ale jednak wydawana przez rzeczoznawcę na podstawie szerokiego zakresu opisanych w niej transakcji, wskazywała diametralnie odmienną wartość spornej nieruchomości. Przez pryzmat argumentów i zarzutów podnoszonych przez stroną wnioskującą sąd zdecydował ostatecznie o dopuszczeniu dowodu z opinii innego biegłego sądowego.
W sprawie wydana została kolejna opinia przez biegłego sądowegoU. W., która wskazywała na wartość spadkowej nieruchomości w wysokości 128125 zł. Przy wydawaniu tej opinii biegła nie miała możliwości zapoznania się ani z opinią biegłegoL. B.ani z prywatną ekspertyząB. M.. W odniesieniudo niniejszej opinii zarzuty zgłosił uczestnik postepowania, szczegółowo odnoszącje do uwzględnionych przez biegłego transakcji oraz kształtu opinii, z odwołaniem siędo wyciągu z rejestru cen i wartości nieruchomości prowadzonego przez Starostę(...). Zarzuty te stały się podstawą do wydania przez biegłegoW.pisemnej opinii uzupełniającej, a następnie także ustnej opinii uzupełniającej (rozprawa z dnia 20 marca 2019 roku). Ostatecznie postanowieniem z 17 kwietnia 2019 roku, sąd dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłego sądowegoU. W., ze wskazaniem biegłemu szczegółowo zakresu uzupełnienia oraz problemów, które ma wyjaśnić. Redagując niniejsze postanowienie dowodowe sąd wprost miał na względzie zarzuty ww. uczestnika postępowania. Kierując się tymi wytycznymi biegła wydała pisemną opinię uzupełniającą,ze wskazaniem wartości działowej nieruchomości na 139227 zł. Taką też wartośćsąd uwzględnił przy ustalaniu spłaty na rzecz uczestników postępowania. Sąd dysponowałw sprawie dwoma opiniami biegłych sądowych, które istotnie różniły się w zakresie szacunku spadkowej nieruchomości. Dopuszczając dowód z opinii kolejnego biegłego sąd dał już procesowy wyraz oceny dowodu w zakresie opinii biegłegoL. B.. Niemożliwe było zaś ustalenie wartości nieruchomości w oparciu o obie wartości wynikające z opinii biegłych, wypośrodkowując je. Według tego kryterium strony nakłaniane zaś byłydo zawarcia ugody, do czego ostatecznie jednak nie doszło, przy propozycji wartości nieruchomości na 170000 zł. Jednocześnie w ocenie sądu biegłaW.odniosła się do wszystkich wątpliwości dotyczących jej opinii pierwotnej.
Mając na względzie powyższe, sąd ustalił wartość majątku podlegającego podziałowi na 69613,50 zł (139227 zł : 2 = 69613,50 zł).
W związku z tym, że wnioskodawczyni otrzymuje w naturze składnik majątkowy wyczerpujący ww. wartość, uczestnikom postępowania należy się według sądu spłata odpowiadająca ich udziałom po 1/3 części, tj. w wysokości po 23204.50 zł.
Na podstawie odpowiednio stosowanego tuart. 212 § 3 k.c.płatność określona została w terminie 14 dni od uprawomocnienia się postanowienia, z zastrzeżeniem również ewentualnych odsetek za opóźnienie w przypadku uchybienia terminowi jej płatności.
O kosztach postępowania sąd rozstrzygnął w oparciu o zasadę wynikającązart. 520 § 1 k.p.c., uznając w ślad za dominującym w tym względzie aktualnym orzecznictwem Sądu Najwyższego, że sama sprzeczność stanowisk stron nieprocesowego postępowania działowego nie uzasadnia jeszcze od odstąpienia od takiego właśnie rozstrzygnięcia.
Z takim orzeczeniem nie zgodził się uczestnikA. D., zaskarżającje w całości w oparciu o zarzut naruszeniaart. 233 § 1 kpcprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i uznanie wbrew zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, że opinia główna i uzupełniająca biegłego sądowego z zakresu oszacowania wartości rynkowej nieruchomości jest pełna, rzetelna oraz sporządzona zgodnie z zasadami i wymogami wiedzy specjalistycznej w sytuacji w którejw sposób rażący zaniża wartość tej nieruchomości poprzez oparcie jej na niepełnym lub nieprawidłowym materiale źródłowym, posiada liczne błędy merytoryczne i formalne, które nie zostały wyjaśnione w toku postepowania oraz pozostawała w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym, a w szczególności z opinią biegłegoL. B.i jej uzupełnieniem, co w konsekwencji doprowadziło do oparcia rozstrzygnięcia na opinii biegłego, która była nierzetelna i niefachowa i nie spełniała standardów, zgodnie z którymi powinna zostać sporządzona; poprzez odmówienie wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłąL. B., choć opinia ta była sporządzona zgodnie z wymaganiami wiedzy specjalistycznej, nie posiadała błędów formalnych i merytorycznych, była spójna i logicznaa wskazana przez tą biegłą wartość mieściła się w średnich cenach nieruchomości o wysokim podobieństwie, które zostało ustalone na podstawie cen transakcyjnych nieruchomości gruntowych, zabudowanych budynkami mieszkalnymi, jednorodzinnymi na terenie miastai gminyZ.;
- poprzez naruszenieart. 232 kpcw związku zart. 236 kpcw związku zart. 6 kcpolegające na oparciu rozstrzygnięcia o opinię biegłegoB. K.wydaną w sprawieI Ns 276/12, którade factozostała dopuszczona przez Sąd Rejonowy z urzędu jako dowódz dokumentu pomimo tego, że opinia biegłegoB. K.została wydanaw innej sprawie I Ns 276/12, w innych okolicznościach faktycznych i prawnych a także nieruchomość, której dotyczyła w sposób ewidentny nie może być uznana za nieruchomość porównywalną do nieruchomości będącej podstawą działu; powołanie się przez Sąd jakobyz urzędu miał wiedzę odnoście wyceny dokonanej przez biegłegoB. K.w sprawie I Ns 276/12 w sytuacji w której tą sprawę prowadził inny sędzia; dowód z opinii biegłegoB. K.ze sprawy I Ns 276/12 nie został wskazany przez stronyi nie zaistniały żadne szczególne i wyjątkowe okolicznością uzasadniające dopuszczenie tego dowodu z urzędu a wnioskodawczyni na której spoczywał ciężar dowodu była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie złożył takiego wniosku dowodowego.
Skarżący wniósł także o przeprowadzenie dowodu z opinii BiegłegoK.na okoliczność wykazania, że nieruchomość, której opinia dotyczy nie ma charakteru porównywalnego, która podlegała wycenie w tej sprawie.
W konkluzji apelujący wniósł o zmianę orzeczenia poprzez przyjęcie wyższej wartości nieruchomości na kwotę 223 900 zł i podwyższenie spłat do kwot po 37 316 zł oraz orzeczenie o kosztach w oparciu oart. 520 kpc, ewentualnie o uchylenie postanowieniai przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.
Wnioskodawczyni wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna.
Ustalenia faktyczne, jak również ocena prawna przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia przez Sąd Rejonowy, znajdują pełną akceptację Sądu Okręgowego.
Sąd Rejonowy nie naruszyłart. 233 § 1 k.p.c.poprzez dokonanie wadliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Trzeba pamiętać, że skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przepisu o ocenie dowoduart. 233 § 1 k.p.c.wymaga wykazania jakie dyrektywy oceny wyrażone w tym przepisie sąd naruszył. Dlatego też swobodna dyskusja z ustaleniami sądu czyniona w ten sposób, że przedstawimy własną wersję stanu faktycznego nie jest wystarczająca. Oczywiście swobodna ocena dowodów nie może być dowolna. Sąd powinien dążyć do wyprowadzeniaz zebranego w sprawie materiału dowodowego wniosków logicznie prawidłowych. Sąd może dawać wiarę tym lub innym dowodom, czyli swobodnie je oceniać, nie może jednak na tle tych dowodów budować wniosków, które z nich nie wynikają.
Skarżący podnosi w apelacji, że ustalenie przez sąd wartości nieruchomości na opinii biegłejU. W.zamiast korzystnej dla niego opinii biegłejL. B.było błędne, jednakże ocena opinii mieści się w zasadzie swobodnej oceny dowodów. Przekonanie więc strony, że opinia biegłejU. W.jest obarczona dyskwalifikującą ją wadą nie jest wystarczające do skutecznego postawienia zarzutu naruszeniaart. 233 § 1 kpc. Brakuje bowiem dodatkowych argumentów, które pozwoliłyby wykluczyć opinię przyjętą przez Sąd Rejonowy. Zarzucenie naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów polega bowiem na podważeniu podstaw tej oceny z wykazaniem, że jest ona rażąco wadliwa lub oczywiście błędna (por. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 12 kwietnia 2001 r., II CKN 588/99, LEX nr 52347; z dnia 2 kwietnia 2003 r., I CKN 160/01, LEX nr 78813; z dnia 15 kwietnia 2004 r., IV CK 274/03, LEX nr 164852; z dnia 29 czerwca 2004 r., II CK 393/03, LEX nr 585758).
Pomimo jednak znacznego rozbudowania sfery motywacyjnej pełnomocnik uczestnikaw apelacji nie wyjaśnił on na czym miałaby polegać dowolna ocena tego dowodu dokonana przez Sąd Rejonowy.
Zamiast tego skarżący ograniczył się do wskazania, że Sąd bezgranicznie zawierzył powołanej przez siebie kolejnej biegłej, mimo, że jej opinia diametralne różniła się od pominiętej opinii biegłejL. B.- która to jednak opinia z przyczyn obiektywnych nie mogła mieć jednak zastosowania w sprawie, skoro utraciła swą ważność w świetleart. 156 ust 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami(Dz.U. 2020.65 t.j.), czego zdaje się nie dostrzegać skarżący.
Ponadto trudno jest prześledzić tok rozumowania uczestnika jeśli nie zawiera on wskazań także odnoszących się do wyjaśnienia w czym opinia biegłejL. B.była właściwszą dla wyjaśnienia kwestii wartości rynkowej nieruchomości objętej wnioskiemo dział spadku.
Tymczasem Sąd Rejonowy w sposób przekonywujący wyjaśnił powody dla których zdecydował o powołaniu innego biegłego dla szacunku wartości nieruchomości. Wątpliwości Sądu budziła bowiem wartość rynkowa nieruchomości, przyjęta przez biegłąL. B.na kwotę 223 900 zł, w odniesieniu do jej lokalizacji. Bezspornym faktem było,iż nieruchomość ta położona jest na terenie wiejskim, w sąsiedztwie zakładów produkcyjnych i handlowych oraz oczyszczalni ścieków, w bezpośredniej bliskości drogi krajowej i linii kolejowej i zabudowana jest budynkiem mieszkalnym z 1975 roku, krytym papą, ocieplonym styropianem, o powierzchni użytkowej 92 m2, a funkcjonalność budynku została określona na przeciętną.
To, że sąd korzysta z pomocy biegłego nie oznacza, że bezkrytycznie winien przyjmować jego wnioski. Do zwykłych zadań sądu podczas prowadzonego postępowania należy bowiem rozstrzygnięcie czy złożona opinia powinna być podstawą dalszego wnioskowania w kontekście wątpliwości zgłaszanych przez stronę, korygowanych własnym doświadczeniem życiowym sędziego.
Ponadto okoliczność, że opinia biegłejU. W.była różna co do wniosków o wartości nieruchomości od opinii biegłejL. B.samo przez się jej nie dyskwalifikowało, bowiem sąd nie jest obowiązany dążyć do sytuacji, aby opinią biegłego zostały przekonane również strony, co zresztą najczęściej wyklucza się wzajemnie, gdyż opinia korzystna dla jednej strony nie przekonuje strony przeciwnej. Wystarczy zatem, że opinia jest przekonująca dla sądu.
W takiej sytuacji samo przywołanie przez skarżącego cen wynikających z analizy transakcji nieruchomości gruntowych, sporządzonej w kwietniu 2017 roku przezM. G., rzeczoznawcę majątkowego, czy negowanie metody wyceny przyjętej przez biegłąU. W., jako nieodpowiedniej do zastosowania w tej sprawie z uwagi na uznaniowy wybór przez nią nieruchomości do porównania, nie poddaje się kontroli bez możliwości jednoczesnego prześledzenia toku rozumowania, wspierającego wnioski apelacji. Od przytoczenia takiego wyjaśnienia skarżący się jednak uchyla, co czyni tak zaprezentowany zarzut bezskutecznym.
Uważna lektura uzasadnienia Sądu Rejonowego pozwala także na oczywisty wniosek, iż Sąd Rejonowy nie czynił żadnych ustaleń na podstawie opiniiB. K.,a zatem zarzut dotyczący uchybieniaart. 232 kpcw związku zart. 236 kpcw związkuzart. 6kcjest bezprzedmiotowy.
Co do zasady przeprowadzenie dowodu bez wydania postanowienia przewidzianegowart. 236 k.p.c.nie jest z reguły uchybieniem mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, pod warunkiem jednak, że zebrany i rozpatrzony materiał dowodowy będący podstawą orzekania podlegał regułom kontradyktoryjności procesu. W sytuacji postępowania nieprocesowegoi obowiązku Sądu ustalania z urzędu składu i wartości majątku podlegającego działowi reguła ta nie jest już tak ostra, choć nadal jednak spełniony powinien być wymóg, żeby w wypadku przeprowadzenia dowodu z urzędu – dowód mógł być poznany przez obie strony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2017 r., III CSK 329/16).
W niniejszej sprawie taki dowód nie został jednak przeprowadzony, ponieważ odwołanie do wartości nieruchomości wynikającej z wniosków opiniiB. K.stanowiło jedynie wzmocnienie argumentacji sądu do wyjaśnienia przyczyn dla których doszło do pominięcia opinii biegłejL. B..
Brak więc było podstaw do przeprowadzania dowodu z jego opinii na etapie postępowania apelacyjnego, zwłaszcza, że sam apelujący podkreślał nieprzydatność opiniiB. K.dla potrzeb rozstrzygnięcia. Także w ocenie Sądu Okręgowego okoliczność ta nie budziła żadnych wątpliwości, co zwalnia z dogłębniejszej analizy związanych z tym zarzutów apelacji, wspierających wniosek o jej nieprzydatności.
W związku z powyższym i ten zarzut okazał się bezzasadny.
Sąd Okręgowy w kontekście powyższego uznał zatem, że wniosek skarżącegoo dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci opinii biegłegoB. K.z akt sprawy I Ns 276/12 Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli nie jest przydatny dla jej rozpoznania i dlatego należy go pominąć, o czym orzeczono w oparciuo treśćart. 2352§ 1 pkt 3 k.p.c.
W odniesieniu natomiast do pozostałej sfery motywacyjnej skarżącego – wskazać należy, iż mimo tego, że zarzuty dotyczące metodologii wyceny podniesione na etapie postępowania rozpoznawczego w pewnym zakresie okazały są trafne, to jednak uchybienia biegłejU. W.nie były na tyle ważkie, aby skutkować błędnym ustaleniem wartości szacowanej nieruchomości. Sąd Rejonowy podjął zresztą skuteczne czynności konwalidujące te uchybienia i w tym zakresie apelacja nie zarzuca Sądowi błędów. W treści opinii uzupełniającej biegła odniosła się do stwierdzonych wadliwości, które w jej ocenie nie miały przełożenia na wnioski końcowe.
Wskazać też należy, iż zasadnicza różnica pomiędzy operatami sporządzonymi na potrzeby niniejszego postępowania wynikała, nie z metodyki zastosowanej do wyceny przedmiotowych nieruchomości przez obie biegłe, gdyż te były takie same - podejście porównawcze, metoda korygowania ceny średniej - ale z wyboru przez rzeczoznawców nieruchomości podobnych do nieruchomości będącej przedmiotem wyceny i przyjęciu przez nich poszczególnych współczynników korygujących, z uwagi na różnice pomiędzy tymi nieruchomościami.
Podejście porównawcze, polega na określeniu wartości nieruchomości przy założeniu, że wartość ta odpowiada cenom, jakie uzyskano za nieruchomości podobne, które były przedmiotem obrotu rynkowego. Ceny te koryguje się ze względu na cechy różniące nieruchomości podobne od nieruchomości wycenianej oraz uwzględnia się zmiany poziomu cen wskutek upływu czasu (art. 153 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami) zaś metoda korygowania ceny średniej polega na przyjęciu do porównań kilkunastu nieruchomości podobnych, a następnie określeniu wartości nieruchomości w drodze korekty średniej ceny nieruchomości podobnych współczynnikami korygującymi, uwzględniającymi różnice w poszczególnych cechach tych nieruchomości (§ 4 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 21 września 2004 roku w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.Dz.U.2004.207.2109)
Zarzuty apelacji skupiają się na przyjęciu nieobiektywnych kryteriów doboru poprzez uznaniowy wybór nieruchomości przez biegłąU. W.w sytuacji, gdy zbiór nieruchomości z których korzystała nie był pełnym zbiorem.
W odniesieniu do powyższego wskazać należy, iż wybór materiału porównawczego jest prawem biegłego a apelujący nie wykazał by nieruchomości przyjęte do porównania nie były podobne do nieruchomości szacowanej ze względu na położenie, stan prawny, przeznaczenie, sposób korzystania oraz inne cechy wpływające na jej wartość. Orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśnia dodatkowo, że przez nieruchomości podobne, porównywalne, należy rozumieć takie, których stan prawny, fizyczny i funkcjonalny jest najbardziej do siebie zbliżony, a w przypadku wystąpienia odmienności, wycena określająca wartość podlega stosownej korekcie opartej na wychwyceniu istotnych różnic, tj. takich, które mogą wpływać na wartość (tak np. w wyrokach NSA w W. z dnia 8 lutego 2006 r., II OSK (...) i II OSK (...), niepubl.).
Skarżący w swojej apelacji kwestie te pomija, ograniczając się do ogólnikowego operowania pojęciem błędu i nieścisłości bez wyjaśnienia desygnatu tychże pojęć.
W konsekwencji należało uznać, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, iż końcowe wnioski opinii biegłejU. W.– mimo pewnych usterek usuniętych w opinii uzupełniającej – mogły posłużyć do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy,w szczególności wartości nieruchomości, ponieważ ostatecznie uchybienia te nie wpłynęły na prawidłowość dokonanego oszacowania.
Sąd Okręgowy podziela więc ocenę Sądu Rejonowego, iż wycena została dokonanaw sposób należyty, a w rezultacie podziela i przyjmuje w całości za swoje ustalenia faktyczne dokonane przez Sądmeriti, uznając, że mogą one posłużyć do prawidłowego zastosowaniaw sprawie przepisów prawa materialnego.
Wobec niezasadności podniesionych w apelacji zarzutów i niestwierdzenia naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów materialnoprawnych – co Sąd odwoławczy winien ewentualnie wziąć pod uwagę z urzędu – apelacja musi podlegać oddaleniu w oparciu oart. 385 k.p.c.w związku zart. 13 § 2 kpc.
O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawieart. 520 § 1 k.p.c.uznając, iż wszyscy uczestniczy postępowania byli w równym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania, a ich interesy były wspólne, gdyż zmierzały do uporządkowania stosunków majątkowych po spadkodawcy.