Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Cz 476/20
Data wyroku: 2020-05-21 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek, Sądu Okręgowego Magdalena Balion – Hajduk, Sądu Okręgowego Gabriela Sobczyk
Słowa kluczowe: Uchybienie i przywrócenie terminu
Podstawa prawna: art.370 kpc i art.169 kpc

Sygn. akt III Cz 476/20

POSTANOWIENIE
Dnia 21 maja 2020 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Sędzia Sądu Okręgowego Gabriela Sobczyk
Sędzia Sądu Okręgowego Magdalena Balion – Hajduk
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 maja 2020 r. w Gliwicach
sprawy z powództwa(...) Spółki AkcyjnejweW.
przeciwkoD. M.
o zapłatę
na skutek zażalenia pozwanego
na postanowienie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 12 września 2018 r., sygn. akt VI Nc 692/09
postanawia:

odrzucić zażalenie.
SSO Magdalena Balion – Hajduk  SSO Leszek Dąbek   SSO Gabriela Sobczyk
Sygn. akt III Cz 476/20

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Tarnowskich Górachw punkcie 1 postanowienia z dnia 12 09 2018r. odrzucił wniosek pozwanegoD. M.o przywrócenie terminu
do złożenia sprzeciwu od nakazu zapłaty tego Sądu z dnia 03 04 2009r. wydanego
w sprawie o sygn. akt VI Nc 692/09 uznając, że w sprawie nie zachodzi przewidziany
wart. 169 § 1 pkt 4 k.p.c.wyjątkowy wypadek, mogący stanowić podstawę do przywrócenia terminu do złożenia sprzeciwu.
Postanowienie zaskarżyłpozwanyD. M., który wniósł o jego „uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem przeprowadzenia postępowania dowodowego a w konsekwencji stwierdzenie prawidłowości wniesienia sprzeciwu oraz uchylenie nakazu zapłaty z powodu jego nieskutecznego doręczenia i braku skutecznego pouczenia, tudzież przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu i przyjęcie jednocześnie złożonego sprzeciwu”oraz o „zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego”.
Zarzucił, że przy ferowaniu zaskarżonego postanowienia „sąd popełnił błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść postanowienia poprzez uznanie, że doręczenie pisma procesowego w postaci nakazu zapłaty było skuteczne w sytuacji, gdy pozwany jako osoba nie potrafiąca prowadzić samodzielnie własnych spraw i uzależniona od alkoholu nie mógł skutecznie wnieść środka odwoławczego”.
Nadto zarzucił, że przy ferowaniu zaskarżonego postanowienia naruszono:

a
„art. 227 i 233 k.p.c.poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w żadnym zakresie, w szczególności poprzez przesłuchanie pozwanego, przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychiatry w zakresie mającym istotne znaczenie dla sprawy celem ustalenia stanu faktycznego a to skuteczności doręczenia nakazu zapłaty oraz skuteczności pouczenia, stanu zdrowia pozwanego, umiejętności prowadzenia własnych spraw przez pozwanego oraz możliwości wniesienia przez niego sprzeciwu w terminie,

b
art. 5 k.p.c.w zw. zart. 212 i 232 k.p.c.orazart. 6 k.c.poprzez nieudzielenie pozwanego występującej w sprawie w okresie od 03 07 2018r. bez profesjonalnego pełnomocnika pouczenia o niezbędnych czynnościach procesowych i ich skutkach w sposób dla niego zrozumiały, podczas gdy pouczenie takie było niezbędne powodu nieporadności pozwanego i uzależnienia od alkoholu,

c
art. 217 § 1 k.p.c.poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego i nierozpoznanie wniosków dowodowych zgłaszanych przez pełnomocnika pozwanego mających istotne znaczenie dla ustalenia nieskuteczności doręczenia pozwanemu pism sądowych oraz nieskuteczności sprzeciwu oraz obowiązkach związanych postępowaniem, więc w szczególności konieczności złożenia sprzeciwu w odpowiednim terminie,

d
art. 502 § 1 k.p.c.poprzez nie pouczenie pozwanego, który jest osobą niepotrafiąca prowadzić własnych spraw w sposób dla niego zrozumiały, o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia, w związku z czym termin do wniesienia sprzeciwu nie rozpoczął biegu”.

Na uzasadnienie podał, że „niedokonanie prawidłowego pouczenia pozwanego jest równoważne z nieskutecznym doręczeniem i miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Nadto wskazał, że w uzasadnionych przypadkach samo fizyczne doręczenie nakazu zapłaty wraz z pouczeniem nie może być uznane za skuteczne pouczenie strony w sytuacji, gdy stronie nie zapewniono rzeczywistej możliwości realizacji jej uprawień procesowych”.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zaskarżone rozstrzygnięcie nie kończy postępowania w sprawie w rozumieniuart. 394 § 1 k.p.c.i nie mieści się w katalogu zaskarżalnych postanowień wymienionych w tym przepisie.
Możliwość jego zaskarżenia w drodze wniesienia od niego zażalenia nie została także przewidziana w żadnym przepisie szczególnym.
Powoduje to, iż wniesione przez skarżącego zażalenie na to rozstrzygnięcie
nie ma umocowania w obowiązującym prawie.
Jest ono zatem niedopuszczalne w rozumieniu, co stosownie do regulacji
art. 373 § 1 k.p.c.w związku z regulacjąart. 397 § 3 k.p.c.iart. 370 k.p.c.obligowało Sąd odwoławczy do jego odrzucenia.
Reasumując zażalenie pozwanego na postanowienie zawarte w punkcie 1 postanowienia Sądu Rejonowego w Tarnowskich Górach z dnia 12 09 2018r. jest niedopuszczalne i dlatego odrzucono je na mocyart. 373 § 1 k.p.c.związku zart. 397 § 3 k.p.c.i iart. 370 k.p.c.
SSO Magdalena Balion-Hajduk SSO Leszek Dąbek SSO Gabriela Sobczyk