Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 669/19
Data wyroku: 2020-01-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Andrzej Tekieli
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu, Uniewinnienie
Podstawa prawna: art. 5 § 2 kpk, art. 279 § 1 kk

Sygn. akt VI Ka 669/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 stycznia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze w VI Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Andrzej Tekieli
Protokolant Katarzyna Rubel
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej wJ.M. S.
po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2020 r.
sprawyA. M. (1)ur. (...)wJ.
s.B.,M. z domu B.
oskarżonego zart. 278 § 5 kki inne
z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze
z dnia 13 sierpnia 2019 r. sygn. akt II K 1678/18

I
zmienia zaskarżony wyrok wobec oskarżonegoA. M. (1)w ten sposób, że:

1
uniewinnia oskarżonego od popełnienia czynu przypisanego w punkcie II części dyspozytywnej wyroku i w tej części kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa,

2
uchyla rozstrzygnięcie z punktu VI części dyspozytywnej wyroku,

3
obniża orzeczoną wobec oskarżonego w punkcie III części dyspozytywnej wyroku karę pozbawienia wolności do 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy,

4
uchyla rozstrzygnięcie o karze łącznej z punktu IV części dyspozytywnej wyroku,

5
okres zatrzymania, o którym mowa w punkcie V części dyspozytywnej wyroku, zalicza na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie III części dyspozytywnej wyroku;

II
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. K.kwotę 516,60 złotych, w tym 96,60 złotych podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

IV
zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 669/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 13 sierpnia 2019r., sygn. akt II K 1678/18

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonego

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

A. M. (1)

dotychczasowa karalność oskarżonego

dane dot. karalności

k.214-216

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

--------------------

-------------------------------------------------------

--------------

-------------

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

dane o karalności

dokumenty urzędowe, niekwestionowane przez strony

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

-----------------

--------------------------------

--------------------------------------------------------------------------

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1
obrazy prawa materialnego, a toart. 279§1 i art. 287§1 k.k.poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona w/w przepisów w sytuacji gdy wynika z domysłów Sądu I instancji przebieg współpracy oskarżonego zM. T. (1)w zakresie nabycia artykułów wsklepie (...)i jego współsprawstwo, a nie wynika to ze zgromadzonego materiału dowodowego, szczególnie wobec jednoczesnego uniewinnienia oskarżonego od zarzucanego mu czynu w pkt. 1 części wstępnej wyroku. Brak jest dowodów na jakikolwiek wpływ oskarżonego na dokonanie zakupu wsklepie (...)przezM. T. (1), poza zeznaniami tegoż, które winny być w całości ocenione jako niewiarygodne. Sąd nie ustalił jednocześnie, aby oskarżony nakłaniałM. T. (1)do popełnienia czynu opisanego w pkt II części wstępnej, zatem nie można mówić nawet o podżeganiu przez niego do przestępstwa.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

2
błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżonyA. M. (1)stał poza kadrem kamery monitoringu podsklepem (...)i że w tym celu wysiadł wcześniej z taksówki, aby wyłącznieM. T. (1)był widoczny na kamerach, jest to dowolna interpretacja materiału dowodowego, sprzeczna z zasadąin dubio pro reo. Równie dowolnym ustaleniem jest, że w celu ukrycia dokonania czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, oskarżony wysiadł wcześniej z taksówki, aby nie było go widać na kamerze monitoringusklepu (...). Jest to okoliczność, która nie wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a materiał ten stanowi wyłączną podstawę do dokonywania ustaleń w sprawie.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

3
rażącą niewspółmierność kary orzeczonej w pkt II, III i IV części dyspozytywnej wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, 2 lat pozbawienia wolności i kary łącznej 3 lat pozbawienia wolności w sytuacji gdy jest to kara zdecydowanie zbyt surowa i nieadekwatna do stopnia społecznej szkodliwości popełnionych czynów (zwłaszcza w zakresie czynu ad. I części wstępnej oraz wartości nabytych dóbr – 48,90 zł), oraz kara przekracza stopień surowości i jest w sposób oczywisty nadmierna, nawet uwzględniając uprzednią karalność oskarżonego.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Ad. 1
Skarżąca kwestionowała zaskarżone rozstrzygnięcie z pkt II części dyspozytywnej, podnosząc jednocześnie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych ( pkt 2 apelacji ) i zarzut naruszenia prawa materialnego tj.art. 279 § 1 i art. 287 § 1 k.k.Przypomnieć należy, że odwołanie się do zarzutu naruszenia prawa materialnego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarżący zarzuca dokonanie błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowanie nieodpowiedniego przepisu lub niezastosowanie przepisu, gdy jego zastosowanie było obowiązkowe, ale jednocześnie nie kwestionuje przyjętych przez sąd ustaleń faktycznych ( postanowienie Sądu Najwyższego z 4.05.2005r., II KK 478/04, OSNwSK 2005/1/894 ). Obraza prawa materialnego ma miejsce więc wówczas, gdy zachodzi niezgodność pomiędzy ustaleniami faktycznymi a zastosowanym przepisem ustawy karnej na skutek błędnej subsumpcji ustaleń pod właściwy przepis ustawy. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zachodzi, co więcej z treści wniesionego środka odwoławczego wynika, że nie zarzuca tego również skarżąca, kwestionując w istocie poczynione ustalenia faktyczne. Oba te zarzuty zatem ( z pkt 1 i 2 apelacji ) podlegały wspólnemu rozpoznaniu jako zarzut zart. 438 pkt 3 k.p.k.
Słusznie apelująca zarzuciła w odniesieniu do rozstrzygnięcia z pkt II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, że Sąd Rejonowy dokonał błędnych ustaleń faktycznych, polegających na uznaniu, że oskarżonyA. M. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zM. T. (1)( którego sprawę wyłączono do odrębnego rozpoznania ) posłużyli się kartą bankomatowąJ. P.w celu dokonania zakupów wsklepie (...). Jednocześnie trafnie podnosi, że brak jest jakiegokolwiek dowodu, który mógłby świadczyć o tym, iż oskarżony wysiadł wcześniej z taksówki po to, aby się skryć przed kamerą monitoringu i współdziałać zM. T. (1)w popełnieniu tego czynu. Głównym dowodem osobowym, na którym oparto oskarżenie są depozycjeM. T. (1)( prawomocnie skazanego za czyny wielokrotnego posługiwania się skradzioną kartą wyrokiem Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z 8 sierpnia 2018r. sygn. II K 1036/18 ).M. T.będąc słuchany w dniu 10 maja 2018r. w charakterze podejrzanego wyjaśnił, iż pod koniec marca 2018r. zamówił telefonicznie taksówkę pod(...)naul. (...)wJ.. Po przyjechaniu taksówki wsiadł do niej i kazał się zawieźć pod kasyno(...). Tam dosiadł się do niego osobiście mu znanyA. M. (1)i razem pojechali naul. (...). Po wyjściu z autaA. M.pokazał mu, że dokonał kradzieży portfela z jego zawartością. Portfel ten miał leżeć pod siedzeniem kierowcy. Zaznaczył, żeA. M.dał mu z tego portfela kartę bankomatową a resztę zabrał dla siebie. Po tej sytuacjiA. M.poszedł z portfelem do domu a on udał się dosklepu (...)naul. (...)wJ.. Tam posłużył się kartą i kupił jakiś drobiazg. Z uwagi na to, że transakcja się powiodła, wrócił do sklepu i dokonał kolejnych zakupów. Następnie udał się naul. (...)dosklepu (...)wJ.. Zakupów w tym sklepie dokonał kilkakrotnie ( k. 31 ). Składając wyjaśnienia w dniu 28 czerwca 2018r. podtrzymał swoje stanowisko i przyznał się do zarzucanych mu czynów. Dodał, że pierwszy zakup przy użyciu skradzionej karty dokonał wspólnie zA. M.. Wyjaśnił przy tym, że razem poszli dosklepu (...)i na polecenieA. M.miał mu kupić 3 paczki papierosów i jakiś alkohol ( k. 43 ). Będąc słuchany na rozprawie głównej z 25 czerwca 2019r. w charakterze świadka zeznał, iż razem zA. M.wracali z zakupów zesklepu (...). Następnie zamówił taksówkę i pojechali naul. (...). Jak dojechali to poprosił taksówkarza, aby wysadził go pod sklepem, natomiastA. M.odwiózł kawałek dalej. Zaznaczył, że nie widział jakA. M.wysiada, ponieważ był wtedy w sklepie. Tam zrobił zakupy, za które zapłacił pieniędzmi. Podał, że kiedy wyszedł ze sklepu, to podbiegł do niegoA. M.. Miał przy sobie portfel taksówkarza, w którym były karty płatnicze. Poszli do mieszkaniaA. G. (1)i wyciągnęli wszystkie dokumenty. Następnie wziął skradzioną kartę płatniczą, poszedł z nią do sklepu i po zakupy.A. M.stał przed sklepem i kazał mu kupić papierosy. Wskazał, że coś tam jeszcze kupował, ale nie pamięta co. Wszystkie te rzeczy oddałA. M.a kartę wziął ze sobą i sam z niej potem korzystał. Zeznał nadto, żeA. M.wiedział, że będzie on płacił tą kartą, ponieważ nie miał przy sobie pieniędzy. Dodał, żeA. G. (1)wiedziała o wszystkim, ale była w domu ( k. 172 odwrót – k. 173 ).
Biorąc pod uwagę treść depozycji złożonych przezM. T.stwierdzić należy, że są one wewnętrznie sprzeczne.M. T.od samego początku utrzymywał, że kradzieży karty należącej doJ. P.dokonał oskarżonyA. M.. Co istotniejsze na początku wskazywał on, że po tym jak miał rzekomo otrzymać kartę odA. M.rozstali się, następnie sam udał się na zakupy dosklepu (...)i dopiero potem pojechał naulicę (...), aby zrobić zakupy wsklepie (...). Słuchany po raz kolejny zupełnie pominął przedstawiany przebieg zdarzenia wskazując, że pierwszych zakupów przy użyciu skradzionej karty dokonał wspólnie zA. M.. Wreszcie składając zeznania na rozprawie głównej, podał że razem zA. M.dokonali zakupów wsklepie (...), a potem obaj pojechali naulicę (...), przy czym on miał wysiąść pod sklepem natomiastA. M.kawałek dalej. Wtedy miał do niego przybiecA. M.ze skradzionym portfelem i poprosić go o dokonanie zakupów wsklepie (...). Sprzeczności te słusznie dostrzegł Sąd Rejonowy i uniewinnił oskarżonego od czynu polegającego na kradzieży karty ( pkt I części dyspozytywnej wyroku ). Sąd Rejonowy trafnie ustalił, żeM. T. (1)zamówił taksówkę i pierwotnie pojechał dosklepu (...). NastępnieM. T. (1)użył w sklepie karty pokrzywdzonego płacąc dwukrotnie za zakupy ( k. 186 – odwrót ). Okoliczności te potwierdził pokrzywdzonyJ. P.( k. 173 ). Również trafnie Sąd ten ustalił, że po tymM. T.iA. M.wspólnie pojechali naulicę (...), gdzie pierwszy wysiadłA. M.( w okolicach sklepu ) a późniejM. T.. Bezspornym jest to, żeM. T.dokonał zakupów wsklepie (...)przy użyciu karty pokrzywdzonego. Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w monitoringu sklepu. Rację ma natomiast skarżąca, gdy zarzuca że brak jest jakiegokolwiek dowodu na to, że oskarżony wysiadł wcześniej z taksówki w tym celu, aby ukryć się przed kamerą monitoringu i współdziałać zM. T. (1)w popełnieniu czynu polegającego na dokonaniu zakupów przy użyciu skradzionej karty. Jak słusznie podnosi apelująca, z wersji zdarzenia ustalonej przez Sąd I instancji wynika, że oskarżony poprosiłM. T.o dokonanie zakupów w jego imieniu. Powstaje w tym miejscu pytanie, czy oskarżony miał świadomość, żeM. T.dokonał w jego imieniu zakupów przy użyciu skradzionej karty. Z relacji oskarżonego wynika, że nie wiedział on o tym, żeM. T.ukradł taksówkarzowi portfel. Dopiero później miał się dowiedzieć od pracownicysklepu (...), żeM. T.płacił za zakupy kartą ( k. 162 – odwrót ). Co również istotne oskarżony nie podał w swoich wyjaśnieniach, aby miał prosićM. T.o dokonanie w jego imieniu zakupów. Wskazał jedynie, że po wyjściu z taksówki od razu udał się do mieszkaniaA. G. (1). Z zeznańA. G. (1)wynika z kolei, żeM. T.ukradł kartę w taksówce, posługiwał się nią w sklepach i robił zakupy. Informację na ten temat otrzymała odM. T.kilka godzin po zdarzeniu. Oskarżony był z nią w tym czasie w mieszkaniu ( k. 180 – odwrót ).
Zważywszy na powyższe Sąd Okręgowy uznał, że istnieją w sprawie zasadnicze wątpliwości, których nie można usunąć. Sąd I instancji trafnie ustalił przebieg zdarzenia co do przyjazduA. M.iM. T.w okolicesklepu (...)przyul. (...). O ile prawdopodobnym jest, iżA. M.poprosiłM. T.o dokonanie zakupów w sklepie, o tyle nie można z całą pewnością potwierdzić, iż oskarżony miał świadomość tego, żeM. T.posłuży się skradzioną kartą. Ustalenie takie znajduje oparcie jedynie w wersji zdarzenia przedstawianej przezM. T.. To, żeM. T.pomawiałA. M.o kradzież karty, jak również odmiennie przedstawiał okoliczności inkryminowanego zdarzenia przemawia za uznaniem, iż jego wypowiedzi są w zakresie istotnym dla ustalenia odpowiedzialności karnej oskarżonego niewiarygodne. Jak wynika z wyjaśnień oskarżonego ( dla których poparcia znajdują w pewnym zakresie zeznaniaA. G.) o fakcie kradzieży karty miał on się dowiedzieć dopiero kilka godzin po zaistniałym zdarzeniu. Brak jest natomiast innych dowodów ( poza wspomnianymi wyżej wypowiedziamiM. T.), które wersji tej mogłyby zaprzeczyć. W tej zaś sytuacji stwierdzić należy, że istnieją inne prawdopodobne wersje zdarzenia, w których sprawcą nie jest oskarżony. Zgodnie zart. 5 § 2 k.p.k.wszystkie powyższe wątpliwości należy tłumaczyć na korzyść oskarżonego. Z tych przyczyn Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek apelującej i zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinniłA. M. (1)od popełnienia czynu przypisanego w punkcie II części dyspozytywnej wyroku.

Ad. 2
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych pozostaje w ścisłym związku z zarzutem omawianym w punkcie poprzednim i jako taki nie wymaga odrębnego uzasadnienia.

Ad. 3
Skarżąca kwestionowała zaskarżone rozstrzygnięcie w zakresie orzeczonych wobec oskarżonego kar jednostkowych i kary łącznej. Konsekwencją uniewinnienia oskarżonego od czynu przypisanego mu w pkt II części dyspozytywnej było uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej z pkt IV części dyspozytywnej. Zarzut rażącej niewspółmierności ( surowości ) kary odnosi się w tej sytuacji wyłącznie do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt III części dyspozytywnej. W ocenie Sądu Okręgowego zarzut ten należało uznać za trafny.
Stwierdzić należy, iż zgodnie z treściąart. 53 § 1 i 2 k.k., Sąd wymierzając karę sprawcy przestępstwa, bierze pod uwagę stopień winy, stopień społecznej szkodliwości czynu oraz cele wychowawcze ale także i zapobiegawcze, które ma ona osiągnąć wobec osoby skazanej. Z pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wynika, że Sąd I instancji miał na względzie przy wymiarze kary za czyn z pkt III, wysoki stopień społecznej szkodliwości i wysoki stopień winy, a także uwzględnił jako okoliczność obciążającą oskarżonego, jego uprzednią karalność. O ile zgodzić się można z Sądem Rejonowym, że powyższe okoliczności powodują konieczność orzeczenia wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności bez warunkowego jej zawieszenia, to rację należało przyznać skarżącej, że wymierzona oskarżonemu kara za ten czyn jest niewspółmiernie surowa. Czyn zart. 279 § 1 k.k.zagrożony jest karą od roku do 10 lat pozbawienia wolności. Biorąc pod uwagę okoliczności czynu, ale również stosunkowo niewielką wartość skradzionego mienia, Sąd Okręgowy zmienił rozstrzygnięcie o karze pobawienia wolności orzeczonej wobec oskarżonego w pkt III części dyspozytywnej i obniżył ją do 1 roku i 6 miesięcy. Tak wymierzona kara nie stoi w sprzeczności z działaniem oskarżonego w warunkachart. 64 § 1 k.k.Kara w tym rozmiarze czyni zadość wymaganiom zart. 53 § 1 i 2 k.k., respektuje konieczność prowadzenia wobec oskarżonego oddziaływania zapobiegawczego i wychowawczego, a także spełnia rolę oddziaływania społecznego.

Wniosek

1.O zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

2. O stosowne obniżenie wymiaru kary, ewentualnie orzeczenie kary pozbawienia wolności za czyny opisane w pkt II i III części wstępnej wyroku w niższym wymiarze

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Ad. 1 Zasługiwał na uwzględnienie wniosek o uniewinnienie oskarżonego od czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku. Sąd I instancji nie rozważył i niewłaściwie ocenił wszystkie istotne okoliczności sprawy.

Ad.2 Zasługiwał na uwzględnienie wniosek o złagodzenie orzeczonej kary za czyn opisany w pkt III.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Rozstrzygnięcie z pkt III uznające winę oskarżonego w zakresie zarzucanego mu czynu.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Rozstrzygnięcie w tym zakresie nie było kwestionowane przez strony, a brak było podstaw by ingerować w treść wyroku z urzędu.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

1
Uniewinnienie oskarżonego od czynu przypisanego mu w punkcie II części dyspozytywnej i obciążenie w tej części kosztami postępowania w sprawie Skarb Państwa.

2
Uchylenie rozstrzygnięcia z pkt VI części dyspozytywnej.

3
Obniżenie orzeczonej wobec oskarżonego w punkcie III części dyspozytywnej kary pozbawienia wolności do 1 roku i 6 miesięcy.

4
Uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej z punktu IV części dyspozytywnej wyroku.

5
Zaliczenie okresu zatrzymania, o którym mowa w punkcie V części dyspozytywnej wyroku na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie III części dyspozytywnej wyroku.

Zwięźle o powodach zmiany

Ad. 1 Jak nadmieniono wyżej w zakresie czynu opisanego wpunkcie IIczęści wstępnej istnieją inne prawdopodobne wersje zdarzenia, w których sprawcą nie jest oskarżony. Zgodnie zart. 5 § 2 k.p.k.wszelkie wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonego.

Ad. 2 Konsekwencją uniewinnienia oskarżonego od czynu przypisanego mu w pkt II części dyspozytywnej było uchylenie rozstrzygnięcia o obowiązku naprawienia części szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoJ. P.kwoty 24,45 złotych.

Ad. 3 Jak nadmieniono wyżej Sąd Okręgowy uznał, że kara orzeczona wobec oskarżonego w punkcie III części dyspozytywnej w wymiarze 2 lat pozbawienia wolności jest rażąco surowa. Okoliczności sprawy przemawiały za obniżeniem orzeczonej w tym punkcie kary do 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Ad. 4 Konsekwencją uniewinnienia oskarżonego od czynu przypisanego mu w punkcie II części dyspozytywnej było uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej z punktu IV części dyspozytywnej.

Ad. 5 Konsekwencją uchylenia rozstrzygnięcia o karze łącznej z punktu IV części dyspozytywnej było zaliczenie okresu jego zatrzymania w sprawie na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w punkcie III części dyspozytywnej wyroku.

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-----------------------------------------------------------------------------------

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

4.1.

---------------------------------------------------------------------------------

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturzeSąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. K.kwotę 516,60 zł w tym 96,60 zł podatku od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów obrony oskarżonego z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV

Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.Sąd Okręgowy mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze obciążając nimi Skarb Państwa.

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

wina oskarżonego, wysokość orzeczonej kary łącznej i kar jednostkowych

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana