Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 44/19
Data wyroku: 2019-03-01 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Ziółkowski

Sygn. akt II Ka 44/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 1 marca 2019r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Marek Ziółkowski
Protokolant: st. sekr. sąd. Irena Bąk
przy udziale Katarzyny Szerszeń Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Koninie
po rozpoznaniu w dniu: 1 marca 2019 roku
sprawyP. S.
oskarżonego o przestępstwo zart. 279§1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Koninie
z dnia 19 listopada 2018 roku sygn. akt II K 265/18

I
Utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy.

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.J. B.kwotę 516,60 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym.

III
Zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

SSO Marek Ziółkowski
Sygn. akt II Ka 44/19

UZASADNIENIE
Wyrokiem z 19.07.2018r. w sprawie o sygn. akt II K 265/18 Sąd Rejonowy w Koninie uznał oskarżonegoP. S.za winnego tego, że w okresie od 11.08.2016r. godz. 14.00 do 12.08.2016r. godz. 6.50 wK.przyul. (...)po uprzednim pokonaniu zabezpieczenia kontenera w postaci dwóch kłódek dokonał kradzieży z włamaniem znajdujących się w kontenerze:
- spawarki elektrycznejm-ki S. (...)nr fabryczny(...),
- ukosowarki do rur(...)/25 nr fabryczny(...),
- ukosowarki prostej do rur MF 3-25 nr fabryczny(...),
- ukosowarki elektrycznej(...)50 nr fabryczny(...),
- ukosowarki elektrycznej(...)50 nr fabryczny(...)- (...)
o łącznej wartości 95.658,00 zł działając na szkodę(...) Serwis Sp. z o.o.oraz(...) SA, tj. popełnienia przestępstwa zart. 279§1 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, zaliczył na poczet w/w kary okres zatrzymania oraz zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w całości.
Powyższy wyrok zaskarżony został przez obrońcę oskarżonego w części dotyczącej orzeczenia o karze. Zarzucił rażącą niewspółmierność kary wynikającą z niezastosowania nadzwyczajnego złagodzenia określonego wart. 60§2 kkw sytuacji, gdy nawet najniższa kara przewidziana w sankcjiart. 279§1 kkw wysokości 1 roku pozbawienia wolności, wymierzona w niniejszej sprawie jawi się jako niewspółmiernie surowa.
W oparciu o ten zarzut obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyrokuw części dotyczącej orzeczenia o karze i wymierzenie oskarżonemu kary 2 lat ograniczenia wolności z utrzymaniem wyroku w pozostałej części.
Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja okazała się bezzasadna.
Na wstępie należy podkreślić, że Sąd I instancji w sposób wyczerpujący przeprowadził postępowanie dowodowe i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy, na ich podstawie poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne oraz należycie wykazał winę oskarżonego. Ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy dokonana została z uwzględnieniem dyrektyw sformułowanych wart. 7 k.p.k., jest zgodna z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego oraz nie zawiera błędów logicznych. Swoje stanowisko Sąd I instancji w sposób przekonywujący umotywował w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Zdaniem Sadu odwoławczego oskarżony, jak słusznie ustalił Sąd I instancji, czego nie kwestionują również skarżący, zachowaniem swoim wyczerpał znamiona strony podmiotowej oraz przedmiotowej przypisanych mu przestępstw zart. 279§1 k.k.
Odnosząc się zaś do stawianych w apelacji zarzutów dotyczących niewspółmierności kary, zdaniem Sądu odwoławczego zarzuty te okazały się niezasadne.
Przepisyart. 53 § 1 i 2 k.k.stanowią, że sąd wymierzając karę, czyni to według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę. Winien jednak brać pod uwagę szereg ogólnych oraz szczególnych dyrektyw, do których należą m.in. stopień winy, społecznej szkodliwości czynu, cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do sprawcy, potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na wymiar kary winny mieć również wpływ motywacjai sposób zachowania się sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa oraz zachowanie się po jego popełnieniu.
Pojęcie rażącej niewspółmierności kary wskazane wart. 438 pkt 4 k.p.k.w związku z jego ocennością było przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego w wielu orzeczeniach. W wyroku z dnia 11 kwietnia 1985 r. (V KRN 178/85) Sąd Najwyższy podkreślił, że zarzut niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen, można zasadnie podnosić wówczas, gdy kara jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy, innymi słowy - gdy w społecznym odczuciu jest karą niesprawiedliwą. Jednocześnie w innym wyroku tego Sądu z dnia 2 lutego 1995 r. (II KRN 198/94) wskazano przy rozważaniach odnośnie rażącej niewspółmierności kary, iż nie chodzi o każdą ewentualną różnicę co do jej wymiaru, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby - również w potocznym znaczeniu tego słowa - "rażąco" niewspółmierną, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować.
W świetle tak ukształtowanego orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy nie można mieć zastrzeżeń do rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego o karze wymierzonej oskarżonemu. Kara 1 roku pozbawienia stanowi adekwatną reakcję karną za przypisane oskarżonemu przestępstwo.
Należy przy tym zauważyć, że iż oskarżony był skazany za przestępstwo kradzieży z włamaniem zart. 279§1 kkiart. 13§1 kkw zw. zart. 279§1 kkw zw. zart.12 kkw zw. zart. 283 kk, za które wyrokiem Sądu Rejonowego w Koninie w sprawie II K 1551/16 wymierzono mu karę typu wolnościowego. Świadczy to, iż poprzednio orzeczona kara w żaden sposób nie wpłynęła na zmianę zachowania oskarżonego, a tym samym nie spełniła swoich celów wychowawczych i zapobiegawczych. Sąd odwoławczy nie podziela wywodów Sądu I instancji dotyczących niezatarcia skazania w sprawie II K 360/11 Sądu Rejonowego w Kole. Okres próby w tej sprawie minął bowiem 09.08.2016r., a kolejny wyrok wobec oskarżonego został wydany 27.03.2017r. w sprawie II K 1551/16, czyli po upływie 6-miesięcznego okresu określonego wart. 75§4 kk. Nie ma to jednak wpływu na rodzaj i rozmiar orzeczonej kary. Sąd odwoławczy w pełni podziela ustalenia Sądu I instancji w zakresie braku okoliczności, o których mowa wart. 60§2 kk, pozwalających na zastosowanie dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary. Takich okoliczności nie podaje zresztą w złożonej apelacji obrońca. Nie sposób bowiem za taką okoliczność uznać wyjątkowo trudnej sytuacji życiowej oskarżonego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd odwoławczy, nie podzielając zarzutów zawartych w apelacjach – nie znajdując przy tym uchybień określonych wart. 439 k.p.k.lubart. 440 k.p.k., podlegających uwzględnieniu z urzędu i powodujących konieczność zmiany bądź uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia – na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.orzekł jak w wyroku.
Stosownie do treściart.624§1 kpk, uwzględniając sytuację osobistą oraz materialną oskarżonego, Sąd Okręgowy zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym orzeczono na podstawie § 1-3, § 4 ust. 1 i 3, § 17 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
Marek Ziółkowski