Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 63/19
Data wyroku: 2019-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Rączkowski, Jerzy Skorupka, Cezariusz Baćkowski
Słowa kluczowe: Narkomania
Podstawa prawna: art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkmanii

Sygnatura akt II AKa 63/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Stanisław Rączkowski (spr.)
Sędziowie: SSA Cezariusz Baćkowski
SSA Jerzy Skorupka
Protokolant: Wiktoria Dąbrowicz

    przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej weW.
    Bartosza Kupniewskiego

po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 r.
sprawy
oskarżonejK. L.
zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżoną
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 31 października 2018 r. sygn. akt III K 234/18

I
zmienia zaskarżony wyrok wobecK. L.ten sposób, że podstawę wymiaru kary uzupełnia oart. 60 § 2 k.k.orazart. 60 § 6 pkt 2 k.k.i wymierzoną oskarżonej karę pozbawienia wolności obniża do roku, zaliczając na poczet tej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolnościK. L.w tej sprawie od 21 stycznia 2015 r. do 3 kwietnia 2015 r.;

II
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem zwrotu wydatków wyłożonych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym oraz 780 zł opłaty za obie instancje.

UZASADNIENIE
K. L.została oskarżona o to, że w okresie od grudnia 2014 roku do 21 stycznia 2015 roku weW., wbrew przepisomUstawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniioraz w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. R.i na jego polecenie, który to zorganizował i sfinansował wewnątrzwspólnotowe nabycie znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy, udzielił instrukcji dotyczących wyjazdu, dostarczył pojazd markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...), przekazał pieniądze na podróż i noclegi w Holandii, wskazał miejsca odbioru narkotyków wA., jak i utrzymywał kontakt telefoniczny w trakcie wyjazdu i przekazał niezbędne instrukcje, w wyniku czego:
- w grudniu 2014 roku dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 285 gram netto, poprzez przemieszczenie ich ukrytych w 30 kapsułach z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej to jest Holandii, samochodem osobowym markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej doW., które to następnie przekazałaŁ. R.za co uzyskała pieniądze w kwocie 2.000 złotych i ok. 5 gram kokainy;
- w dniu 21 stycznia 2015 roku dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy w ilości nie mniejszej niż 436,67 gram netto, poprzez przemieszczenie ich ukrytych w 44 kapsułach z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej to jest Holandii, samochodem osobowym markiS. (...)onumerze rejestracyjnym (...)na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej doW.,
przy czym łączna ilość kokainy uzyskanej w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia stanowiła nie mniej niż 548 działek handlowych o wartości 137.000 złotych wystarczających do jednorazowego odurzenia 5893 osób.
tj. o czyn zart. 55 ust 1 i 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
Sąd Okręgowy we Wrocławiu po rozpoznaniu sprawyK. L.wyrokiem z dnia 31 października 2018 roku, sygn. akt III K 234/18, wydał rozstrzygnięcie następującej treści:
I. uznał oskarżonąK. L.za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku przy czym przyjął, iż w grudniu 2014 r.K. L.dokonała wewnątrzwspólnotowego nabycia znacznej ilości środków odurzających w postaci kokainy, w ilości nie mniejszej, niż 282,90 gram netto, co stanowiło przestępstwo zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 55 ust. 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierzył jej karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wysokości 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wartość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;
II. na podstawieart. 45 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonej przepadek na rzecz Skarbu Państwa równowartości uzyskanej z przestępstwa korzyści majątkowej w kwocie 2.000 zł (dwóch tysięcy);
III. na podstawieart. 63 § 1 k.k.zaliczył oskarżonej na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności (zatrzymania i tymczasowego aresztowania) od dnia 21 stycznia 2015 r., godz. 23.35 do dnia 3 kwietnia 2015 r.;
IV. na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił w całości oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych w tym odstąpił od wymierzenia opłaty, obciążając nimi Skarb Państwa.
Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonejK. L.w całości, orzeczeniu temu zarzucając:
1. obrazę przepisów prawa materialnego (art. 438 pkt 1 k.p.k.), a toart. 60 § 3 k.k.poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji orzeczenie wobec oskarżonej kary bez zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Podczas, gdy oskarżona współdziałając w popełnieniu przestępstwa z inną osobą, ujawniła wobec organów ściągania informacje dotyczące tej osoby współsprawcy -Ł. R.oraz istotne okoliczności jego popełnienia. Tym samym Sąd I instancji nie zastosował nadzwyczajnego złagodzenia kary określonego wart. 60 § 3 k.k., w sytuacji, w której jego zastosowanie było obligatoryjne.
2. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 2 k.p.k., a to:
-art. 170 § 1 pkt 2 k.p.k.poprzez jego zastosowanie i oddalenie wniosku obrońcy o przesłuchanie świadka - policjanta prowadzącego postępowanie przygotowawcze, uznając ten dowód za dowód powołany na okoliczności nie mające znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, a także nieprzydatny do ustalenia okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia. Podczas, gdy zeznania tego świadka były kluczowe w kontekście ustalenia powodów jakimi kierowała się oskarżona zmieniając zeznania, a to z kolei mogłoby by przesądzić o możliwości stosowania wobec oskarżonej nadzwyczajnego złagodzenia kary;
-art. 7 k.p.k.w zw.art. 4 k.p.k., w zw. zart. 410 k.p.k.poprzez sformułowanie dowolnej oceny materiału dowodowego, wyrażającej się w przyjęciu, że wyjaśnienia oskarżonejK. L., w zakresie dotyczącym zastraszania przezŁ. R.oraz skutku tych gróźb w postaci zmiany dotychczasowych wyjaśnień, są niewiarygodne i nie zasługują na uwzględnienie. Podczas, gdy w trakcie całego postępowania oskarżona wyjaśniała konsekwentnie i logicznie, a jej wyjaśnienia nie przeczyły innym dowodom zgromadzonym w sprawie. Tym samym Sąd I instancji, dokonał dowolnej oceny dowodów w tym zakresie i w konsekwencji nie zastosował wobec oskarżonej nadzwyczajnego złagodzenia kary określonego w dyspozycji przepisuart. 60 § 3 k.k.
3. rażącą niewspółmierność wymierzonej kary (art. 438 pkt 4 k.p.k.), wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonej, kary 3 (trzech) lat pozbawienia wolności, podczas, gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego winna skutkować zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec oskarżonej i wymierzeniem jej kary poniżej dolnego ustawowego zagrożenia.
Wskazując na powyższe obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonej na podstawieart. 60 § 3 k.k.kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ewentualnie zmianę wyroku poprzez wymierzenie wobec oskarżonej kary poniżej dolnego ustawowego zagrożenia, przy zastosowaniu instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, w oparciu oart. 60§2k.k.( tak swe stanowisko obrońca sprecyzował na rozprawie odwoławczej).

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Apelacja obrońcy okazała się częściowo zasadna, a to zwłaszcza w zakresie zarzutu rażącej surowości wymierzonej kary poprzez brak orzeczenia kary pozbawienia wolności z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o art. 60§2k.k.
Na wstępie wskazać należy, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, okoliczności popełnienia przezK. L.przypisanego jej czynu zabronionego nie budziły wątpliwości i w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku w sposób w pełni przekonywający oraz zgodny ze wskazaniami wiedzy i życiowego doświadczenia, przedstawione zostały motywy ustaleń o jej sprawstwie i winie.
Wniesiona apelacja kwestionuje w istocie jedynie wymiar orzeczonejK. L.kary i jej autor wskazuje zwłaszcza na konieczność zastosowania w przedmiotowej sprawie instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, o której mowa wart. 60 § 3 k.k.Obrońca pomija jednak, że w przepisie tym mowa jest o sprawcy współdziałającymz innymi osobamiw popełnieniu przestępstwa, dlatego poza zakresem zastosowania tejże normy pozostaje sprawca pojedynczy, a także sprawcy, którzy popełnili przestępstwo w konfiguracji dwuosobowej. W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie zarzucono oskarżonej działanie wspólnie i w porozumieniu zŁ. R.– wykluczona została możliwość nadzwyczajnego złagodzenia kary w oparciu o przepisart. 60 § 3 k.k.Niezależnie od tego, w ocenie Sądu Apelacyjnego, całościowa ocena ujawnionych w toku niniejszego postępowania okoliczności przemawia za znacznie łagodniejszym, niż to uczynił Sąd I instancji, potraktowaniem oskarżonej. Jakkolwiek popełniony przezK. L.czyn wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa zart. 55 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, to jednak wzgląd na okoliczności przedmiotowo – podmiotowe sprawy, pozwala przyjąć, że istnieją w niniejszej sprawie podstawy do nadzwyczajnego złagodzenia kary zart. 60 § 2 k.k.Zestawienie i porównanie wagi występujących po stronie oskarżonej okoliczności obciążających i łagodzących jednoznacznie wskazuje bowiem na przewagę okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonej, co w odniesieniu do dolnej granicy ustawowego zagrożenia przewidzianego za dane przestępstwo, prowadzi do wniosku, że nawet najniższa kara przewidziana za to przestępstwo, byłaby niewspółmiernie surowa.
Zmienna postawa procesowa oskarżonej spowodowała, że poprzedni wyrok w jej sprawie( k. 73) został uchylony w wyniku wznowienia postępowania( k.88).
Jednakże nie należy tracić z pola widzenia, że oprócz dostrzeżonych przez Sąd Okręgowy okoliczności obciążających, w tym zmiennej postawy procesowej, wysokiego stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu (znaczna ilość środków odurzających), kierowania się przez oskarżoną niskimi pobudkami (chęć zysku), istotny jest zwłaszcza fakt, że to w istocie wyjaśnieniaK. L.doprowadziły do skazaniaŁ. R.w sprawie o sygn. akt III K 424/15, a oskarżona pozostawała pod jego wpływem, albowiem ten kierował jej działaniami i wydawał polecenia. Zmienna postawa procesowa wynikała przy tym z faktu zastraszania oskarżonej przezŁ. R., co wynika z wyjaśnień samej oskarżonej i nie wymagało przeprowadzenia dowodu z przesłuchania policjanta prowadzącego postępowanie przygotowawcze. Składając wyjaśnienia 15.10.2015r.( k. 42)K. L.oświadczyła, iż się boi wyjaśniać w odniesieniu doŁ. R.. Ta okoliczność powodowała, iż także sąd odwoławczy nie znalazł podstaw do dopuszczenia dowodu z zeznań policjanta wnioskowanego przez obrońcę( k. 126). Po pierwsze oskarżona w swych wyjaśnieniach podała, że nie zgłaszała faktu zastraszania policjantowi( k. 124). Po wtóre doświadczenie sali sądowej przekonuje do prawdziwości wyjaśnień oskarżonej w zakresie zmiennej jej postawy procesowej. Po trzecie obrońca trafnie wskazuje, iż w sprawieŁ. R.sąd orzekający wskazał, iż zeznaniaK. L.są wynikiem jej obawy o własne bezpieczeństwo. Stąd też w tym zakresie odmienna jest ocena sądu odwoławczego od tej oceny jaką zaprezentował sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku oraz pisemnym uzasadnieniu tego wyroku.
Na korzyść oskarżonej przemawia nadto jej uprzednia niekaralność, warunki i właściwości osobiste oskarżonej, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i pozytywna opinia w miejscu jej zamieszkania. Oskarżona konsekwentnie wyrażała skruchę, uzyskała nieznaczną korzyść majątkową i nie utrudniała postępowania w tej części, która dotyczyła jej sprawstwa. Od popełnienia przestępstwa upłynęły już ponad 4 lata i zachowanie oskarżonej było w tym czasie pozytywne. Okoliczności te stanowią w ocenie Sądu szczególny przypadek uzasadniający zastosowanie dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary wobec oskarżonej.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu Apelacyjnego, kara roku pozbawienia wolności w należytym stopniu uwzględnia zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak też i osobę sprawcy. Tak ukształtowana kara czyni zadość wymaganiom wynikającym zart. 53 k.k.Jest bowiem adekwatna zarówno do stopnia winy oskarżonej, jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez nią czynu oraz spełni cele zapobiegawcze i wychowawcze. Jednocześnie sąd odwoławczy wyraża przekonanie, iż dwukrotne umyślne działanie oskarżonej w krótkim odstępie czasowym oraz wysoka społeczna szkodliwość popełnionego przestępstwa wyrażająca się w znacznej ilości nabytych narkotyków( kokainy), nie pozwala na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. Tak orzeczona kara nie była by wystarczająca do osiągniecia celów kary wobec oskarżonej. Rozważenia wymagać może jedynie wykonanie orzeczonej kary w Systemie Dozoru Elektronicznego.
Oskarżona działała w celu osiągniecia korzyści majątkowej. W takiej sytuacji istotną dolegliwością dla oskarżonej winny być konsekwencje ekonomiczne( grzywna, przepadek korzyści majątkowej oraz koszty sądowe). Co też w ocenianej sprawie orzeczono.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.w zw. zart. 10 ust. 1w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). Zasądzono w związku z tym od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem zwrotu wydatków wyłożonych przez Skarb Państwa w postępowaniu odwoławczym oraz 780 zł opłaty za obie instancje.
SSA Jerzy Skorupka SSA Stanisław Rączkowski SSA Cezariusz Baćkowski