Sąd Rejonowy w Kętrzynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 737/18
Data wyroku: 2019-02-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Cichocki

Sygn. akt: I C 737/18
Na rozprawie dnia 12 lutego 2019 r. nie stawił się pełnomocnik powoda(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wK.. Wniósł o rozpoznanie sprawy pod swoją nieobecność
PozwanaM. K.nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień, ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności.
Odstąpiono od nagrywania na podstawieart. 157§2 KPC.
Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny.
Przewodniczący:
Protokolant:

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 lutego 2019 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Tomasz Cichocki

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Mieczysław Budrewicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2019 r. wK.
sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą wK.
przeciwkoM. K.
o zapłatę
powództwo oddala w całości.

UZASADNIENIE
Powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą wK.wniósł o zasądzenie od pozwanejM. K.kwoty 136,49 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 852,76 zł od dnia od dnia wniesienia pozwu. Podniósł, że umową cesji nabył od wierzytelność w stosunku do pozwanej od(...) S.A.z siedzibąW.z tytułu świadczonych usług telekomunikacyjnych. W ramach umowy z wierzycielem pierwotnym zostały wystawione dokumenty księgowe stanowiące podstawę powództwa. Łączna wysokość zadłużenia pozwanej z tytułu niezapłaconych skapitalizowanych odsetek wynosi 136,49 zł, kwota ta stanowi należność odsetkową wynikającą z sumy odsetek ustawowych za opóźnienie naliczonych od następnego dnia wymagalności poszczególnych dokumentów księgowych oraz ich wartość do dnia poprzedzającego wygenerowanie pozwu. Żądaniem pozwu objęte są także odsetki ustawowe za opóźnienie od należności głównej od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód podniósł, że w elektronicznym postępowaniu upominawczym wystąpił przeciwko pozwanej o zapłatę należności głównej w kwocie 852,76 zł, wynikającej z dokumentów księgowych powołanych w pozwie w tej sprawie. Żądanie pozwu w epu nie obejmowało jednak należności ubocznych w postaci odsetek ustawowych za opóźnienie od tej kwoty od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Wynikało to z nieprawidłowości działania systemu(...)od początku 2016r. do 19.12.2016r., tj. niedostosowania działania systemu e-sądu do zmianaKodeksu cywilnegood 01.01.2016r.
PozwanaM. K., zawiadomiona o terminie nie stawiła się na rozprawie i nie zajęła stanowiska w sprawie.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Do pozwu została załączona kserokopia umowy abonenckiej, zgodnie z którąM. K.w dniu 24.09.2010r. zawarła z(...) S.A.z siedzibą wW.umowę abonencką nr(...). W umowie zobowiązała się do miesięcznych opłat za korzystanie z pakietów zawierających programy telewizji satelitarnej oraz korzystanie z dekodera w łącznej kwocie 87,80 zł. Przy zawarciu umowy pozwana otrzymała dekoder typ(...)- (...).
(d.:umowa – k. 12-13, protokół wydania sprzętu – k. 14)
(...) S.A.miał wystawić faktury za korzystanie z pakietów telewizji satelitarnej wymagalne: dnia 24.10.2013r. na kwotę 49,90 zł, 24.11.2013r. na kwotę 49,90 zł, 24.12.2013r. na kwotę 49,90 zł. Faktury te miały pozostać nieopłacone.
Ponadto w dniu 16.04.2014r. miała zostać wystawionanota księgowa nr (...)na kwotę 363,06 zł płatną do 07.05.2014r. tytułem kary umownej za rozwiązanie umowy w okresie podstawowym. W dniu 22.02.2016r. miała zostać wystawionanota księgowa nr (...)na kwotę 340,00 zł płatną do 07.03.2016r. tytułem kary umownej za brak zwrotu sprzętu(...)- (...).
Noty księgowe również miały zostać nieopłacona.
(d.:zestawienie niezapłaconych faktur – k. 6, kserokopie not obciążeniowych - k. 15-15v)
W dniu 06.09.2016 r.(...) S.A.wW.zawarł umowę przelewu wierzytelności z(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty wK..
(d.:umowa k. 9-10)
Pozew został wniesiony w sprawie dnia 28.06.2018r.
(d.:potwierdzenie nadania - k. 17)
Powództwo nie jest zasadne.
W ocenie Sądu, powód nie udowodnił tego, iż przysługuje mu roszczenie względem pozwanego zgłoszone w pozwie, w szczególności nie wykazał nabycia wierzytelności oraz jej istnienia.
Powód nie przedstawił dokumentów wykazujących jego następstwo prawne, ani potwierdzających fakt istnienia wierzytelności poprzednika prawnego powoda wobec pozwanej.
Przedłożona przez powoda umowa przelewu wierzytelności z dnia 06.09.2016 r., w ocenie Sądu, stanowi dowód wyłącznie tego, że doszło do zawarcia takiej umowy. Brak natomiast dowodu, iż obejmowała ona m. in. wierzytelność wskazaną w pozwie. Zgodnie z w/w umową przedmiotem cesji miały być wierzytelności szczegółowo określone w Załączniku nr 1 (papierowym) „Wykaz Wierzytelności Telewizyjnych do Umowy z dnia 06.09.2016 r.”, Załączniku nr 2 (papierowym) „Wykaz Wierzytelności Telekomunikacyjnych do Umowy z dnia 06.09.2016 r.”, Załączniku nr 3 (CD) „Wykaz Wierzytelności Telewizyjnych do Umowy z dnia 06.09.2016 r.” oraz Załączniku nr 4 (CD) „Wykaz Wierzytelności Telekomunikacyjnych do Umowy z dnia 06.09.2016 r.”
Żaden z wymienionych załączników nie został załączony do pozwu.
Powód do pozwu załączył również niepotwierdzoną za zgodność kserokopię umowy wierzyciela pierwotnego z pozwanym o świadczenie usług telekomunikacyjnych. Z faktu tego jednak nie wynika, że w trakcie jej obowiązywania powstało zadłużenie pozwanego wobec wierzyciela pierwotnego. Dochodzona pozwem kwota stanowi sumę skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie, naliczonych od następnego dnia po dniu wymagalności poszczególnych dokumentów księgowych. Powód nie przedłożył jednak tych dokumentów księgowych, poza niepotwierdzonymi za zgodność z oryginałem kopiami not obciążeniowych. Nie jest zatem możliwe zweryfikowanie, czy dokumenty takie w ogóle zostały wystawione, a tym bardziej, czy należności w nich stwierdzone mają oparcie w zawartej przez strony umowie. Z tych samych przyczyn nie jest również możliwe zweryfikowanie, czy powód w sposób prawidłowy ustalił wysokość dochodzonych pozwem skapitalizowanych odsetek.
Co do not obciążeniowych należy wskazać, że powód nie wykazał faktu rozwiązania przedłożonej umowy z dnia 24.09.2010r., wobec czego za nieudowodnione należy uznać istnienie podstaw do naliczenia kary umownej. Z kolei co do noty za brak zwrotu sprzętu należy wskazać, że dotyczy ona sprzętu o innej specyfikacji (modelu i typie) niż wydany pozwanej.
Brak jest również możliwości weryfikacji czy należność główna, od której powód domaga się odsetek, rzeczywiście istnieje i czy przypada ona powodowi. Powód, powołując się bowiem na fakt wystąpienia z powództwem o zapłatę kwoty głównej, nie wykazał istnienia prawomocnego orzeczenia, z którego wynika fakt jego zasądzenia na rzecz powoda.
Mając na uwadze powyższe należało uznać, że powód nie wykazał, iż przysługuje mu względem pozwanej dochodzona pozwem wierzytelność. Zgodnie natomiast z ogólną zasadą wyrażoną wart. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z tego faktu wywodzi skutki prawne. Na gruncie prawa procesowego odpowiednikiem cyt. przepisu jestart. 232 kpc, zgodnie z którym strony zobowiązane są wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. W myśl przytoczonych przepisów, to na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie.
Powód winien zatem wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. W rozpoznawanej sprawie strona powodowa jest podmiotem profesjonalnym, co sama podkreślała, wobec czego winna być świadoma wystąpienia negatywnych konsekwencji procesowych w przypadku, gdy powołuje mniej dowodów, niż tego wymaga materialnoprawna podstawa zgłoszonego roszczenia.
Poza powyższymi powodami, dla których roszczenie powoda nie jest zasadne w całości, należy również zwrócić uwagę, iż roszczenia powoda są przedawnione.
Zgodnie zart. 117 § 1 k.c., roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu. Natomiast zgodnie zart. 117§21k.c., obowiązującym od dnia 09.07.2018r., po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Wskazany przepisart. 117§21k.c.został wprowadzonyUstawą z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks Cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1104). Stosownie do art. 5 ust. 4 tej ustawy, roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienianej w art. 1 (Kodeksie cywilnym), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Powyższe oznacza, że w realiach rozpoznawanej sprawy rzeczą Sądu było ustalenie z urzędu czy dochodzone pozwem roszczenia uległy przedawnieniu.
Stosownie do aktualnego brzmieniaart. 118 k.c., termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej wynosi trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata. Przywołany artykuł w brzmieniu sprzed 09.07.2018 r. przewidywał również trzyletni okres przedawnienia roszczeń o świadczenia okresowe i związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, przy czym koniec terminu przedawnienia nie przypadał na ostatni dzień roku kalendarzowego, a na dzień odpowiadający początkowemu dniowi biegu terminu przedawnienia. Stosownie do przepisów art. 5 ust. 1 i 2Ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 r. o zmianie ustawy – Kodeks Cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r. poz. 1104), do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie tej ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia jej w życie przepisykodeksu cywilnegow brzmieniu nadanym tą ustawą. Jeżeli zgodnie zkodeksem cywilnym, w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu.
Mając na uwadze powołaneart. 117§21k.c.orazart. 118 k.c., należy wskazać, że nie ulega wątpliwości w okolicznościach sprawy, iż pozwany występował w stosunku prawnym łączącym go z wierzycielem pierwotnym jako konsument. Nie ulega również wątpliwości, iż roszczenia, zarówno wierzyciela pierwotnego jak też powoda, są związane z prowadzeniem przez nich działalności gospodarczej. Stąd zastosowanie w sprawie ma trzyletni termin przedawnienia. Powód dochodzi roszczeń o zapłatę odsetek od wskazanych wyżej należności, które nie zostały zapłacone, należy mieć na uwadze, iż odsetki są roszczeniem okresowym, ma więc do nich zastosowanieart. 118 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym termin przedawnienia wynosi trzy lata. Roszczenie o odsetki za opóźnienie od niezapłaconej należności głównej przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego (vide - uchwała SN z dnia 26 stycznia 2005r., III CZP 42/2004). Tym samym z terminem przedawnienia wskazanych przez powoda należności głównych, przedawniły się roszczenia o zapłatę odsetek wskazanych w pozwie.
Stosownie doart. 120§1 k.c., bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.
Jak wynika z okoliczności podanych przez powoda, które nie były kwestionowane przez pozwaną, roszczenia o zapłatę należności wynikających z faktur, których daty wymagalności przypadały na 24.10.2013r., 24.11.2013r., 24.12.2013r. przedawniły się odpowiednio z dniem: 24.11.2016r., 24.12.2016r., 24.12.2016r. - zgodnie zart. 118 k.c., w brzmieniu obowiązującym do 09.07.2018r. W tych terminach przedawniły się również roszczenia o zapłatę odsetek od tych należności. Z powyższego wynika, że termin przedawnienia upłynął przed datą wniesienia pozwu w sprawie tj. 28.06.2018r.
Co do roszczenia o zapłatę kary za rozwiązanie umowy, której data wymagalności została określona na dzień 07.05.2014r., termin przedawnienia upłynął z dniem 07.05.2017r., tj. również przed datą wystąpienia z pozwem.
Co do roszczenia za brak zwrotu sprzętu w kwocie, którego wymagalność została określona na 07.06.2016r., w ocenie Sądu, również uległo ono przedawnieniu. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że umowa z dnia 24.09.2010r. została zawarta na czas określony – 29 miesięcy, tj. kończyła się z dniem 24.02.2013r. Stąd roszczenia z niej wynikające ulegały przedawnieniu najpóźniej z dniem 24.02.2016r. Powód w żaden sposób nie udowodnił doręczenia pozwanej wezwania do zapłaty tej należności przed datą doręczenia pozwu (ani też żadnej z pozostałych). Pozew został wniesiony w sprawie w dniu 28.06.2018r., tj. po upływie terminu przedawnienia.
Z kolei z faktu nie zaprzeczania przez pozwaną twierdzeniom pozwu, nie wynika fakt przyznania przez nią wcześniejszego doręczenia jej w/w not księgowych. Należy przy tym zauważyć, że również wysokość tej należności nie została przez powoda w żaden sposób udowodniona, w szczególności nie został przedłożony cennik, który zgodnie z regulaminem wierzyciela pierwotnego, miał być podstawą jej ustalenia.
Stosownie doart. 123 § 1 k.c., bieg przedawnienia przerywa się: 1) przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia; 2) przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje; 3) przez wszczęcie mediacji.
Powód w żaden sposób nie udowodnił, iż nastąpiła przerwa w biegu przedawnienia na skutek zdarzeń wskazanych wart. 123 §1 k.c.
W szczególności pozew w tej sprawie, jak już wskazano, został wniesiony 28.06.2018r., tj. po upływie terminów przedawnienia wszystkich dochodzonych pozwem roszczeń. Powód nie wykazał, że przed upływem terminu przedawnienia wszczynał mediację, nie wykazał także, iż doszło do uznania roszczenia przez pozwaną. W szczególności nie jest uznaniem roszczenia fakt, iż pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew i nie brała udziału w sprawie. Brak merytorycznego zaprzeczenia twierdzeń powoda przez pozwanego nie zwalniał bowiem powoda z wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania. Ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć bowiem nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności (tak SN w wyroku z 7.11.2007r., II CSK 293/07).
W tym stanie rzeczy, stosownie do powołanych przepisówart. 118 k.c.,art. 120§1 k.c.orazart. 123§1 k.c., należało uznać, iż dochodzone pozwem roszczenia uległy przedawnieniu przed datą wniesienia pozwu. Powód natomiast w żaden sposób nie udowodnił by nastąpiła przerwa biegu przedawnienia lub uznanie jakiejkolwiek części roszczenia dochodzonego pozwem.
Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd oddalił powództwo w całości.