Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim
VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VI U 700/19
Data wyroku: 2019-11-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Tomasz Korzeń
Słowa kluczowe: Emerytura
Podstawa prawna: art. 184 ust.1 i 2 ustawy z 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygnatura akt VI U 700/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 listopada 2019 roku
Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Tomasz Korzeń
Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 roku
sprawy z odwołaniaW. M.
od decyzji z dnia 16 maja 2019 roku, znak:(...)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wG.
o przyznanie emerytury

I
oddala odwołanie,

II
nie obciąża ubezpieczonego kosztami procesu na rzecz pozwanego.

Tomasz Korzeń

VI U 700/19 UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 16.05.2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.odmówił przyznaniaW. M.prawa do emerytury.
Ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji, przyznanie prawa do emerytury i zasądzenie kosztów procesu. Podniósł że spełniła warunki konieczne do przyznania emerytury. Podniósł, iż okres pracy na kolei winien zostać zaliczony w wymiarze 14 miesięcy za każdy rok.
Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

W. M.urodził się(...)
Wniosek o emeryturę złożył 9.04.2019 r.
Pozwany ostatecznie (w decyzji z 1.07.2019 r.) uznał za wykazany do końca 1998 r. okres składkowy wynoszący 24 lata, 2 miesiące i 12 dni, okres nieskładkowy 4 dni, okres uzupełniający 6 miesięcy i 13 dni (od 1.04 do 1.09.1974 i od 1.07 do 12.08.1977) - łącznie 24 lata 8 miesięcy i 29 dni oraz okres pracy w warunkach szczególnych wynoszący ponad 23 lata.
Od 2.09.1974 do 30.06.1977 wnioskodawca była zatrudniony w Zespole Szkół Zawodowych przy Lokomotywowni wK.. Okres ten pozwany uwzględnił jako okres składkowy.
dowód:umowa o naukę zawodu k. 8
w aktach pozwanego: decyzje k. 38, 41, karta stażowa k. 40, zaświadczenie k. 5, świadectwo szkolne k. 6, zaświadczenia, świadectwa pracy, decyzje PUP k. 8,11-26, 34-35

Sąd zważył co następuje:
Zgodnie zart. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U.2018.1270, dalej jako ustawa)
1. Ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat – dla mężczyzn oraz
2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
2. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
W sprawie pozwany kwestionował spełnienie przez ubezpieczonego jedynie jednej przesłanki przyznania prawa do emerytury – posiadanie 25 letniego okresu ubezpieczenia do końca 1998 r. Pozwany uwzględnił jako okres składkowy okres nauki w altach 1974-77. Bezsporne było wykonywanie pracy gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia do rozpoczęcia nauki i po ukończeniu szkoły do 12.08.1977 r. Brak podstaw do „podwójnego” zaliczania okresów nauki i pracy w gospodarstwie rolnym. Wnioski dowodowe w powyższym zakresie sąd oddalił jako dotyczące okoliczności niespornych (art. 2352ust. 1 pkt. 2 KPC).
Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy każdy pełny rok zatrudnienia na kolei na parowym, spalinowym lub elektrycznym pojeździe trakcyjnym, w drużynach konduktorskich oraz na stanowiskach manewrowych lub ustawiaczy liczy się jako 14 miesięcy zatrudnienia na kolei.
Co do zakresu świadczeń, do których prawo ustala się przy zastosowaniu przelicznika z art. 43 ust. 2 ustawy, zarysowała się rozbieżność w orzecznictwie i doktrynie. W ocenie Sądu, przywilej preferencyjnego przelicznika emerytury nie ma zastosowania do emerytury przyznanej w oparciu o art. 184 ustawy w zw. z art. 32 tej ustawy. Przywilej ten zachowany jest jedynie dla emerytur kolejowych, o których mowa w art. 40 ustawy (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 grudnia 2017 r. III AUa 503/17 - LEX nr 2437813). Należy zaakcentować systematykę, wedle której umiejscowiono art. 43 ust. 2 ww. ustawy wśród przepisów regulujących prawo do emerytury kolejowej. Pozwala to na wysnucie wniosku, że przepis ten ma jedynie zastosowanie do ustalania prawa do emerytur kolejowych. Nadto przepis ten znajduje się w rozdziale 2 działu II dotyczącym emerytur dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1.01.1949 roku. Natomiast odnośnie pracowników kolejowych, urodzonych po 31.12.1948 roku, do których należy również wnioskodawca, a więc osób, które w dniu wejścia w życie ustawy nie ukończyły 50 roku życia,ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychzmieniła zasady nabywania świadczeń emerytalnych, a także zasady ustalania ich wysokości. Ubezpieczeni urodzeni po 31.12.1948 roku nabywają prawo do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych na ogólnych zasadach, a więc po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego. Ustawa przewiduje jednak pewne wyjątki od tej zasady - art. 50 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca emerytury kolejowej (art. 50 w związku z 46 ustawy) się nie domaga.
Wnioski dowodowe w zakresie charakteru zatrudnienia na kolei zakresie sąd oddalił jako dotyczące okoliczności nieistotnych dla rozstrzygnięcia. (art. 2352ust. 1 pkt. 2 KPC).
Na podstawieart. 102 KPCsąd nie obciążył ubezpieczonego kosztami procesu na rzecz pozwanego.
Tomasz Korzeń
Sygn. akt III AUa 11/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 września 2020 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia SA Jolanta Hawryszko (spr.)

Sędziowie:

Barbara Białecka
Romana Mrotek

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 września 2020 r. w Szczecinie
sprawyW. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wG.
o przyznanie emerytury
na skutek apelacji ubezpieczonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Gorzowie Wlkp. z dnia 20 listopada 2019 r., sygn. akt VI U 700/19

oddala apelację.

Romana Mrotek

Jolanta Hawryszko

Barbara Białecka