Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
VIII Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: VIII Gz 145/19
Data wyroku: 2019-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Elżbieta Kala
Słowa kluczowe: Koszty procesu
Podstawa prawna: art. 95 kpc

Sygn. akt VIII Gz 145/19

POSTANOWIENIE
Dnia 17 października 2019 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, VIII Wydział Gospodarczy w następującym składzie:
Przewodniczący: Sędzia Elżbieta Kala
po rozpoznaniu w dniu 17 października 2019 r. w Bydgoszczy
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z powództwa(...)wB.
przeciwko(...)wS.w restrukturyzacji
o zapłatę
na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy VIII Wydziału Gospodarczego z dnia 20 maja 2019 r., sygn. akt VIII GC 2376/18
p o s t a n a w i a:

1
zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że uzupełnić wyrok Sądu Rejonowego w Bydgoszczy VIII Wydziału Gospodarczego z dnia 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt VIII GC 2376/18 upr, poprzez dodanie pkt 3 w brzmieniu: „zasądza od(...)wS.na rzecz powoda kwotę 2.067 zł (dwa tysiące sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania”,

2
zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 225 zł (dwieście dwadzieścia pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Sygn. akt VIII Gz 145/19

UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy oddalił wniosek powoda o uzupełnienie wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy VIII Wydziału Gospodarczego z dnia 9 kwietnia 2019 r., sygn. akt VIII GC 2376/18 upr, poprzez orzeczenie o kosztach procesu uznając, że nie było przeszkód do umieszczenia dochodzonej przez powoda wierzytelności w całości w spisie wierzytelności. Postępowanie restrukturyzacyjne wobec pozwanego nie zostało zakończone do czasu wydania wyroku w sprawie. W tej sytuacji, stosownie do art. 310 ust. 2 zd. 2 prawa restrukturyzacyjnego, koszty postępowania obciążały wszczynającego postępowanie.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył powód, który zaskarżył je w całości.  Skarżący zarzucił naruszenie przepisuart. 98 § 1, § 3 i § 4 k.p.c.orazart. 99 k.p.c.w zw. z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych, poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji nieuzupełnienie wyroku i niezasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2.067 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Ponadto powód zarzucił naruszenie art. 310 ust. 2 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że nie było przeszkód do umieszczenia wierzytelności powoda w całości w spisie wierzytelności, w sytuacji, gdy wierzytelność powoda powstała po otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego i w związku z tym nie podlega umieszczeniu na liście wierzytelności.
Wskazując na powyższe powód domagał się zmiany zaskarżonego postanowienia i uzupełnienia wyroku poprzez orzeczenie o kosztach procesu, tj. zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 2.067 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, a także wniósł o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Zażalenie pozwanego podlegało uwzględnieniu.
Okoliczności faktyczne sprawy nie budziły wątpliwości, a mianowicie, że postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy otworzył postępowanie sanacyjne dłużnika(...)wS., a powód dnia 10 lipca 2018 r. wniósł pozew o zapłatę należności głównej z tytułu sprzedaży stwierdzonej fakturą z dnia 28 listopada 2017 r. Wierzytelność powoda nie została umieszczona w spisie wierzytelności dłużnika, który został sporządzony dnia 24 maja 2017 r. i poprawiony dnia 21 listopada 2017 r. Postępowanie restrukturyzacyjne wobec pozwanego nie zostało zakończone do czasu wydania wyroku w sprawie.
Powołany przez Sąd upadłościowy przepis art. 310 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz. U. z 2019 r. poz. 243 t.j.) stanowi, że otwarcie postępowania sanacyjnego nie wyłącza możliwości wszczęcia przez wierzyciela postępowań sądowych, administracyjnych, sądowoadministracyjnych i przed sądami polubownymi w celu dochodzenia wierzytelności podlegających umieszczeniu w spisie wierzytelności. Koszty postępowania obciążają wszczynającego postępowanie, jeżeli nie było przeszkód do umieszczenia wierzytelności w całości w spisie wierzytelności.
Jak wprost wynika z przepisuart. 76 ust. 1Prawa restrukturyzacyjnego, spis wierzytelności obejmuje wszelkie wierzytelności osobiste wobec dłużnika, o ile powstały one przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego. Za dzień otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego ustawa uznaje zaś dzień wydania postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania układowego, postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego (art. 189 ust. 1p.r.).
W razie wątpliwości co do tego, kiedy powstała dana wierzytelność, niezbędne jest odniesienie się do jej materialnej podstawy, stanowiącej źródło jej powstania, w oparciu o które możliwe będzie ustalenie momentu powstania danej wierzytelności. Wierzytelność powstała w dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego nie będzie już miała charakteru wierzytelności układowej, w związku z czym nie będzie można jej objąć spisem wierzytelności. Stanowić będzie ona koszt postępowania restrukturyzacyjnego bądź zobowiązanie powstałe po jego otwarciu, a to w zależności od tego, z jakich czynności wierzytelność ta będzie wynikała (Ł. Lipowicz [w:] Komentarzu do art. 76 Prawa restrukturyzacyjnego pod red. P. Filipiaka i A. Hrycaj, WK 2017).
Chronologia zdarzeń w niniejszej sprawie wskazuje, że nie było możliwości umieszczenia w spisie wierzytelności dłużnika, który został sporządzony w dniu 24 maja 2017 r. i poprawiony w dniu 21 listopada 2017 r. wierzytelności powstałej już po tych datach z tytułu sprzedaży dłużnikowi oleju napędowego (faktura z 28 listopada 2017 r. – k. 12 akt).
Wobec powyższego, w ocenie Sądu Okręgowego, w zaistniałej sytuacji zachodziły podstawy do zastosowaniaart. 98 § 1 k.p.c.i zasądzenia kosztów procesu na rzecz powoda od pozwanego przegrywającego sprawę co do całej należności głównej - zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu. Tym samym wniesiony przez powoda w terminie wniosek o uzupełnienie wyroku o rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów procesu podlegał w całości uwzględnieniu.
Na należne powodowi koszty celowego dochodzenia jego praw składały się: opłata sądowa od pozwu w postępowaniu uproszczonym – 250 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz koszty pełnomocnika powoda w wysokości stawki minimalnej określonej w § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265 t.j.) – 1.800 zł.
Mając powyższe na uwadze, zaskarżone postanowienie należało zmienić w oparciu o przepisart. 386 § 1 k.p.c.w zw. zart. 397 § 2 k.p.c.i uzupełnić wyrok na podstawieart. 351 k.p.c.
O kosztach postepowania zażaleniowego Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 i 3 k.p.c.w zw. zart. 99 k.p.c.iart. 108 § 1 k.p.c.Złożyły się na nie opłata sądowa od zażalenia – 30 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w wysokości stawki wynikającej z § 10 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 2 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia w sprawie opłat za czynności radców prawnych.