Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 14/19
Data wyroku: 2019-04-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Rusin
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 kk

Sygn. akt IV Ka 14/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 kwietnia 2019 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Ewa Rusin

Protokolant:

Ewa Ślemp

przy udziale oskarżyciela prywatnegoJ. J.
po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019 r.
sprawyD. W.
synaS.iM. z domu J.
urodzonego (...)wZ.
oskarżonego zart. 157 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śląskich
z dnia 21 listopada 2018 r. sygnatura akt II K 396/17

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonegoD. W.na rzecz oskarżyciela prywatnegoJ. J.koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym w kwocie 840 złotych;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postępowaniem odwoławczym, w tym wymierza opłatę w kwocie 120 złotych.

Sygn. akt IV Ka 14 /19

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich wyrokiem z dnia 21 listopada 2018 roku, sygn. akt II K 396 /17:

I
oskarżonegoD. W.uznał za winnego tego, że w dniu 13.10.2017r. wZ.woj.(...), spowodował uJ. J.obrażenia ciała w postaci: powierzchniowego urazu głowy ze wstrząśnieniem, urazu twarzy z obrzękiem nosa i drobnym otarciem naskórka, a także osłabienie drożności lewego przewodu nosowego, podbiegnięcie krwawe na bocznej stronie uda prawego i przedramienia lewego, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonegoJ. J.naruszenie czynności ciała trwające poniżej dni 7, to jest popełnienia występku zart. 157 § 2 kk, za który na podstawieart. 157 § 2 kkwymierzył oskarżonemuD. W.karę grzywny 60 /sześćdziesięciu/ stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20,00 /dwudziestu/ złotych;

II
zasądził od oskarżonegoD. W.na rzecz oskarżyciela prywatnegoJ. J.koszty procesu w kwocie 1.350 /jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt 00/100 / złotych i wymierzył opłatę na rzecz Skarbu Państwa w kwocie 120,00 /stu dwudziestu 00/100/ złotych.

Z wyrokiem tym w całości nie pogodził się oskarżony, wnosząc apelację za pośrednictwem obrońcy z wyboru.
Apelujący obrońca na zasadzieart. 427 § 2 k.p.k.iart. 438 pkt 1,2 i 3 k.p.k.w zw. wyrokowi temu zarzucił:
1.błąd w ustaleniach faktycznych sprawy, mający wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a polegający na:
• przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżonyD. W.w trakcie przebywania na terenie posesji uderzył pokrzywdzonegoJ. J.w twarz, podczas gdy brak jest wiarygodnych dowodów na te okoliczności, w tym przede wszystkim spójnych, logicznych i przejrzystych, a przy tym wzajemnie się pokrywających i uzupełniających zeznań świadków;
• przyjęciu przez Sąd I instancji, iżJ. J.przewrócił się na ziemię w wyniku ingerencji oskarżonego, podczas gdy pokrzywdzony biegnąc sam przewrócił się na ziemię;
• przyjęciu przez Sąd I instancji, iż obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzonegoJ. J.spowodował oskarżony, podczas gdy brak jest wiarygodnych dowodów na te okoliczności, w tym przede wszystkim spójnych, logicznych i przejrzystych, a przy tym wzajemnie się pokrywających i uzupełniających zeznań  świadków, pokrzywdzonego i oskarżonego;
2. naruszenie przepisów postępowania, a toart. 4 k.p.k.,410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt 1 k.p.kpoprzez nie odniesienie się do wszystkich okoliczności ujawnionych w toku postępowania i oparcie wyroku na niepełnym materiale dowodowym, dokonanie wybiórczego i dowolnego dopasowania dowodów na potwierdzenie przyjętej przez Sąd i instancji wersji wydarzeń opierającej sięnazeznaniach pokrzywdzonegoJ. J., który wielokrotnie zmieniał stan faktyczny zdarzenia - wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazań doświadczenia życiowego, bez logicznego uzasadnienia wersji zdarzenia przyjętego przez Sąd;
3. naruszenie przepisów postępowania, a toart. 7 k.p.k.która miała wpływ na treść wyroku, poprzez:
• przekroczenie zasad swobodnej oceny dowodów, polegające na sprzeczności ustaleń faktycznych z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie;
• przyjęcie za wiarygodne wyjaśnień i wskazań pokrzywdzonegoJ. J., który wielokrotnie podawał inny stan faktyczny, zatajał informacje przed Sądem, aby faktycznie ukryć swoje zachowanie;
4. naruszenie przepisów postępowania, a toart. 5 § 2 k.p.k.przez rozstrzygnięcie nie dających się usunąć wątpliwości odnośnie faktycznego przebiegu zdarzenia z udziałem oskarżonego i pokrzywdzonego, a także sposobu zachowania pokrzywdzonego, w tym wielokrotnej zmiany przez niego wersji wydarzeń na niekorzyść oskarżonego zamiast na jego korzyść;
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 k.p.k.skarżący wniósł o:
1. zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów,
ewentualnie
2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji;
3. nie obciążanie oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna. Postawione w niej zarzuty są wysoce ogólnikowe i wybiórczo traktują materiał dowodowy sprawy, przywołując tylko wersję zdarzenia pochodzącą od oskarżonego.
Wbrew zawartym w niej zarzutom kontrola odwoławcza zaskarżonego wyroku wykazała niepodważalnie, iż Sąd I instancji poczynił ustalenia faktyczne z poszanowaniem wszystkich norm postępowania karnego zawartych wart. 410 kpkiart. 7 kpk, tj. kształtując swoje przekonanie na podstawie całokształtu przeprowadzonych dowodów, ocenionych przy uwzględnieniu zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Uzasadnienie pisemne zaskarżonego wyroku spełnia wszystkie wymagania określone w przepisieart. 424 kpk, jest wyczerpujące i podlega aprobacie sądu odwoławczego.
Zarzuty apelacyjne obrazy prawa procesowegoart. 4 kpk,art.410 kpkiart. 5 § 2 kpksą całkowicie chybione, wymienione w nich zasady procedowania przecież w żaden sposób nie zostały złamane.
Wszystkie zawnioskowane przez strony dowody zostały przeprowadzone i należycie ocenione, zatem całkowicie gołosłowny jest zarzut oparcia wyroku na niepełnym materiale dowodowym.
Stan faktyczny sprawy sąd ustalał nie tylko na podstawie zeznań pokrzywdzonego oskarżyciela prywatnegoJ. J.ale i wyjaśnień oskarżonego oraz dostarczonego przezeń dowodu w postaci nagrania końcowej części zajścia utrwalonego na kamerce samochodowej a także dokumentacji medycznej pokrzywdzonego.
Wprost sądmeritiwskazał ( k. 3-4 motywów), w jakim zakresie daje wiarę wyjaśnieniom oskarżonego i w jakim zeznaniom oskarżyciela prywatnego, podkreślając, że obaj wymienieni eksponują korzystne dla siebie fragmenty zajścia. Na wiarę nie zasługiwały m. in. zaprzeczenia oskarżyciela prywatnego, iż w toku zajścia nie zwracał się wulgarnie do oskarżonego i nie opluł oskarżonego. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, co ustalił prawidłowo Sąd Rejonowy, zresztą głównie na podstawie wyjaśnień oskarżonego i dostarczonego przezeń nagrania, że to oskarżony wywołał konflikt zaczepiając słownie oskarżyciela prywatnego, wulgarnie się doń odnosząc, po czym uderzył go w twarz, a gdy oskarżyciel prywatny oddalał się od oskarżonego, ten ruszył za nim, kontynuował kłótnię , popychał aż oskarżyciel przewrócił się na ziemię. To oskarżony zajście sprowokował, okazując agresję słowną i dążył do konfrontacji fizycznej z oskarżycielem prywatnym, czego skutkiem jest spowodowanie obrażeń ciała oskarżyciela prywatnego.
Apelujący nie podważa miarodajności zebranej w sprawie dokumentacji medycznej, w tym niekorzystnej dla oskarżonego opinii biegłego z zakresu medycyny. Opinia ta stanowi jednoznaczne dopełnienie zeznań oskarżyciela prywatnego co do przyczyn i stopnia ciężkości doznanych od oskarżonego obrażeń ciała. Apelujący nie podważa także miarodajności potwierdzających relację oskarżyciela prywatnego zeznań świadkaB. N., która bezpośrednio po zajściu widziała oskarżyciela prywatnego, i jak to zrelacjonowała, był on zapłakany, leciała mu krew z nosa i skarżył się na pobicie.
W kontekście powyższego nieuprawniony pozostaje zarzut apelacji błędnych ustaleń faktycznych, sprowadzający się do twierdzenia, że oskarżony nie uderzył oskarżyciela prywatnegoJ. J.zaś doznane przezeń obrażenia ciała nie wynikały z ingerencji oskarżonego, lecz były skutkiem przewrócenia się pokrzywdzonego w trakcie biegu.
Nie wskazał też apelujący, które okoliczności sprawy należałoby potraktować jako nie dające się usunąć wątpliwości, które w procesie oceny dowodów należałoby zarachować na korzyść oskarżonego, zatem na czym miałaby polegać obraza zasadyin dubio pro reozart. 5 § 2 kpk?
Tak więc ustalenia faktyczne wyroku nie zostały w żaden sposób skutecznie podważone. Przyjęcie sprawstwa i zawinienia oskarżonego co do popełnienia występku kwalifikowanego zart. 157 § 2 kkstało się w pełni uzasadnione.
Wyczerpującą i spełniającą wszystkie wymogiart. 53 kkpozostaje również argumentacja wyroku w zakresie wymiary kary. Spośród katalogu kar przewidzianych wart. 157 § 2 kkSąd wymierzył karę najłagodniejszego rodzaju tj. grzywnę i to relatywnie łagodną. Zważywszy na ustalone zachowanie oskarżonego, który bezpodstawnie zaatakował oskarżyciela prywatnego, powodując obrażenia ciała i cierpienia fizyczne, wymagające leczenia w ramach pomocy szpitalnej, kara ta nie wzbudza korzystnych dla oskarżonego zastrzeżeń, to podlegająca aprobacie reakcja karnoprawna. Jej wykonanie przede wszystkim powinno uzmysłowić oskarżonemu naganność popełnionego występku i wdrożyć oskarżonego do poszanowania norm prawa, a w ramach ogólnoprewencyjnego oddziaływania ukazać, że przestępca nie pozostanie bezkarny.
O kosztach należnych od oskarżonego oskarżycielowi prywatnemu w toku postępowania apelacyjnego z tytułu zastępstwa procesowego orzeczono na podstawieart. 636 § 1 kpkiart. 627 kpkw zw. z § 11 pkt. 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r.), zasądzając zgodnie z wnioskiem pełnomocnika kwotę minimalną.
O należnych Skarbowi Państwa kosztach sądowych postępowania odwoławczego orzeczono na podstawieart.636 § 1 i § 3 kpkiart.628 pkt.2 kpkoraz na podstawieart.8w zw. zart.3 ust.1 ustawy o opłatach w sprawach karnych z dnia 23 czerwca 1973r./tj. DZ. U. Nr 49, poz. 223 z późn. zm./, zasądzając je od oskarżonego wobec przegrania apelacji.