Sąd Okręgowy w Elblągu
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 98/20
Data wyroku: 2020-04-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Renata Żywicka
Słowa kluczowe: Kapitał początkowy
Podstawa prawna: art. 298 k.p. w brzmieniu do 31.12.2003

Sygnatura akt IV U 98/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 8 kwietnia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Elblągu – IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w następującym składzie:
Przewodniczący: Sędzia Renata Żywicka
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2020 r. w Elblągu na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołaniaT. Z.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wE.
z dnia 13września 2020 r., znak:(...)(...)
z dnia 28 listopada 2019 r., znak(...)
o wysokość kapitału początkowego i emerytury

oddala oba odwołania.
Sygn. akt IV U 98/20

UZASADNIENIE
SkarżącyT. Z.wniósł odwołanie od decyzji o przyznaniu emerytury z dnia 28.11.2019 r., znak:(...). W uzasadnieniu wskazał, że w decyzji o przyznaniu emerytury błędnie wyliczono mu okresy składkowe z lat: 1991, 1992-1994 oraz 1998 (lata, w których przebywał na kontrakcie w Niemczech).
Wnioskodawca złożył również odwołanie od decyzji o ponownym ustaleniu kapitału początkowego z dnia 13.09.2019 r., znak:(...)(...), podnosząc, że nie uwzględniono mu okresów - łącznie ponad 3 miesiące za które wypłacono mu ekwiwalent za należny urlop. Informacje na ten temat znajdują się w świadectwach pracy firm:

-

(...)z dnia 11.06.1991 r. – wolne z tytułu różnicy czasu pracy: 11.06.1991r.-14.06.1991 r.;

(...) S.A.z dnia 09.05.1994 r. - wolne z tyt. ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w ilości 53 dni- wolne z tyt. różnicy czasu pracy w ilości 35 dni;

Wojewódzka Spółdzielnia Pracy (...)z dn. 01.08.1998 r.- wolne z tyt. ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w ilości 11 dni.

Łącznie ekwiwalent wypłacono za 103 dni należnego urlopu i co za tym idzie od ekwiwalentu zostały odprowadzone w Polsce składki ZUS. Okresy te powinny być zdaniem wnioskodawcy uwzględnione jako okresy składkowe przy ustalaniu kapitału początkowego. Ubezpieczony podniósł nadto, że w decyzji o ustaleniu kapitału początkowego z dnia 31.01.2005 r. (znak:(...)(...)) okresy te były uwzględnione, a pominięto je dopiero w ponownej decyzji o ustaleniu kapitału początkowego).
Dodatkowo podniósł, że do okresów składkowych winny być zaliczone również okresy pobytu na urlopach bezpłatnych w latach 1991-1993r.
Pozwany wniósł o odrzucenie odwołania od decyzji z dnia 13.09.2019 r. i oddalenie odwołania od decyzji z dnia 28.11.2019 r. W uzasadnieniu wskazał, że w ocenie organu rentowego odwołanie wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazał, że w orzecznictwie ukształtowany został pogląd, że treść decyzji, od której wniesiono odwołanie wyznacza przedmiot i zakres rozpoznania oraz orzeczenia sądu ( np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSN 2000, Nr 5, poz. 601, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 1999 r. II UKN 204/99, OSN 2001, Nr 5, poz. 169 ). Tożsame stanowisko zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 7 kwietnia 2011 r. I UK 357/10, wskazując, że sąd ubezpieczeń społecznych nie może wykroczyć poza przedmiot postępowania wyznaczony w pierwszym rzędzie poza przedmiot zaskarżonej decyzji, a następnie poza zakres odwołania od niej. Zaskarżoną decyzją z dnia 28.11.2019 r. organ rentowy dokonał rozliczenia zaliczki na poczet przyznanej decyzją z dnia 17.09.2019 r. emerytury, po ostatecznym zaksięgowaniu środków zaksięgowanych na subkoncie. Decyzja ta nie ustala natomiast okresów składkowych i nieskładkowych. Zatem odwołanie wnioskodawcy od tej decyzji w tym zakresie wykracza poza przedmiot decyzji.
Wymiar okresów składkowych i nieskładkowych został ustalony z kolei w decyzji o ponownym ustaleniu kapitału początkowego z dnia 13.09.2019 r., decyzja ta została wysłana wraz z decyzją o przyznaniu zaliczki na poczet emerytury w dniu 23.09.2019 r. Decyzje te zostały wysłane listem zwykłym ale nie ma wątpliwości, że wnioskodawca je otrzymał, skoro w odwołaniu formułuje do niej zarzuty. Biorąc pod uwagę fakt, że maksymalny termin obowiązujący operatora wyznaczonego na doręczenie przesyłki niebędącej przesyłką rejestrowaną, wynosi 6 dni roboczych liczonych od następnego dnia po dniu nadania przesyłki, to zaskarżoną decyzję wnioskodawca odebrał najpóźniej dnia 30 września 2019 r. Wnioskodawca złożył natomiast odwołanie od decyzji z dnia 13.09.2019 r. w dniu 2.01.2020r. tj. ze znacznym uchybieniem terminu. W ocenie organu rentowego przekroczenie przez wnioskodawcę terminu do wniesienia odwołania jest nie tylko nadmierne, ale nadto odwołujący się nie wykazał, że przekroczenie to nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.
W przypadku przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, pozwany wniósł o jego oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek pozwanego o odrzucenie odwołania od decyzji z dnia 13.09.2019 r.
Skarżący złożył co prawda odwołanie od tej decyzji dopiero w dniu 2.01.2020r., jednak pozwany nie dysponuje zwrotnym potwierdzeniem odbioru powyższej decyzji przez wnioskodawcę. Sam wnioskodawca podkreślił, że nie jest w stanie podać dokładnej daty otrzymania decyzji, gdyż w miesiącach wrzesień, październik i listopad 2019 r. przebywał wraz z żoną poza miejscem stałego zamieszkania, opiekując się chorą matką wM., która zmarła w dniu 16 października 2019r. DoE.powrócił pod koniec listopada i wtedy w skrzynce znalazł obie decyzje.
Nie można zatem uznać, że skoro pozwany nie wykazał wcześniejszej daty doręczenia decyzji z 13.09.2019 r., złożenie odwołania nastąpiło ze znacznym uchybieniem terminu.
Przystępując do merytorycznej oceny zasadności odwołania, nie można również zgodzić się ze stanowiskiem ZUS, że odwołanie to wykracza poza zakres decyzji. Decyzja rzeczywiście wprost nie ustala okresów składkowych, ale odwołuje się do wysokości zwaloryzowanego kapitału początkowego, na którego wysokość mają wpływ okresy składowe i nieskładkowe po 31 grudnia 1948 do dnia 31.12.1998r. Zatem kwestionowane przez skarżącego okresy składkowe z lat: 1991, 1992-1994 oraz 1998 mogłyby mieć wpływ na wysokość kapitału początkowego, a co za tym idzie na wysokość emerytury.
Jednak oba odwołania podlegały oddaleniu jako bezzasadne.
Zgodnie zart. 173 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych( Dz. U. z 2018 r., poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą emerytalną, kapitał początkowy ustala się dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek, ustala się kapitał początkowy.
Zgodnie z art. 174 ust. 1 ustawy emerytalnej kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12.
2. Przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: (tj. 01.01.1999 r.)

1
okresy składkowe, o których mowa w art. 6;

2
okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5;

3
okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-4 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust.

Zgodnie z art. 6 ust.2 pkt 1 ustawy emerytalnej za okresy składkowe uważa się również przypadające przed dniem 15 listopada 1991 r. okresy, za które została opłacona składka na ubezpieczenie społeczne albo za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne:
1) zatrudnienia po ukończeniu 15 lat życia:
a) na obszarze Państwa Polskiego - w wymiarze nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy, jeżeli w tych okresach pracownik pobierał wynagrodzenie lub zasiłki z ubezpieczenia społecznego: chorobowy, macierzyński lub opiekuńczy albo rentę chorobową,
Skarżący złożył wniosek o kapitał początkowy w dniu 18 kwietnia 2003r. W latach 1991, 1992-1994 oraz 1998 wnioskodawca świadczył pracę na kontraktach zagranicznych.
Do wniosku o kapitał początkowy skarżący dołączył świadectwo pracy wystawione w dniu 11 czerwca 1991 r. przez(...)wG.potwierdzające zatrudnienie od 3.04.1991 r. do 8.06.1991 r. Ze świadectwa wynikało, że ubezpieczony korzystał z dni wolnych z tytułu różnicy czasu pracy od 11.06.1991 r. do 14.06.1991 r.
W okresie kontraktu w Niemczech był zatrudniony przez(...)z siedzibą wP.od 23.03.1992 r. do 30.04.1994 r. i korzystał z urlopu bezpłatnego w okresie od 24.12.1993 r. do 31.12.1993 r. i od 6.03.1994 r. do 7.04.1994 r. W świadectwie zawarto stwierdzenie, że w/w przysługuje wolne z tytułu wypłaconego ekwiwalentu w dewizach za urlop wypoczynkowy w ilości 53 dni oraz wole z tytułu różnicy czasu 35 dni.
WWojewódzkiej Spółdzielni Pracy (...)„ wK.był zatrudniony jako kierownik budowy na kontrakcie w Niemczech okresie od 23.02.1998 r. do 31.07.1998 r. i wypłacono mu ekwiwalent za 11 dni urlopu wypoczynkowego za 1998 r.
Wnioskodawcy ustalono kapitał początkowy w decyzji z dnia 31.01.2005r. Do ustalenia kapitału początkowego uwzględnionych zostało:
-17 lat i 9 dni okresów składkowych tj. 204 miesiące i 4 lata, 6 miesięcy nieskładkowych tj. 54 miesiące. Podstawa wymiaru kapitału początkowego została ustalona z 10 kolejnych lat kalendarzowych 1982 -1991, wskaźnik wwpw wyniósł101,15 %.Ustalony na dzień 1.01.1999 r. kapitał początkowy wyniósł -108 711,35 zł.W decyzji poinformowano wnioskodawcę, że do ustalenia kapitału początkowego nie uwzględniono okresów przebywania na urlopie bezpłatnym tj.: od 2.04.1991 r. do 2.04.1991 r., od 15.06.1991 r. do 22.03.1992 r., od 24.12.1993 r. do 31.12.1993 r., od 6.03. 1994 r. do 7.04.1994 r., od 29.07.1994 r. do 30.09.1994 r.
W dniu 31 lipca 2019 r. wnioskodawca złożył wniosek o ponowne ustalenie kapitału początkowego. Do wniosku dołączył m.in. zaświadczenie o pracy za granicą od 3.04.1991 r. do 8.06.1991 r., rozliczenie po kontrakcie usługowym w RFN, informację o dochodach osiągniętych za granicą ( RFN ) za 1998 r., zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu w Niemczech za okres od 23.03.1992 r. do 31.12.1992 r.
Decyzją z dnia 13.09.2019 r. ponownie został ustalony kapitał początkowy. Do wysokości kapitału uwzględnionych zostało:
-16 lat, 9 miesięcy, 5 dni tj. 201 miesięcy składkowych
- 4 lata, 6 miesięcy tj. 54 miesiące nieskładkowe.
Do ustalenia wysokości kapitału początkowego nie uwzględniono:
- okresów nauki w szkole wyższej na jednym kierunku ponad wymiar określony w programie studiów od 01.04.1978 r. do 31.08.1979 r. ,
- od 24.03.1982r. do 21.04.1982r. jako niewymieniony w ustawie emerytalnej jako okres składkowy bądź nieskładkowy,
- okresów urlopów bezpłatnych: 2.04.1991r. do 2.04.1991r., 09.06.1991r. do 22.03.1992r. , 24.12.1993r. do 31.12.1993r., 6.03.1994r. do 7.04.1994r., 1.05.1994r. do 30.09.1994r., 1.05.1994r. do 30.09.1994r.
- okresu rejestracji bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych: od 12.10.1995r. do 26.12.1995r.
Podstawa wymiaru została ustalona z korzystniejszego okresu 10 lat kalendarzowych tj. z lat 1984 - 1993, wskaźnik wwpw wyniósł113,33 %.W odniesieniu do podstawy wymiaru, proporcjonalne pomniejszenie w latach 1991-1992 okresu z którego obliczono wskaźnik procentowy roku (tj. kwota osiągniętego dochodu została porównana do kwoty przeciętnego wynagrodzenia pomniejszonego odpowiednio do liczby uwzględnionych miesięcy składkowych w danym roku ). Spowodowało to podwyższenie podstawy wymiaru wskaźnik wwpw wynosił 101,15%, obecnie 113,33 % początkowego i emerytury. Mimo obniżenia okresów ubezpieczeniowych kapitał początkowy zwiększył się i wyniósł po przeliczeniu na dzień 1.01.1999 r. -114 895,66 zł.
/dowód: świadectwa i inna dokumentacja pracownicza, decyzje w aktach kapitałowych i emerytalnych/
W zakresie zaskarżonym przez wnioskodawcę, jak wynika z porównania decyzji kapitałowych i wykazów wprowadzonych okresów ubezpieczonego (k. 54, 57 i 58 70 -73 akt kapitałowych), w obu decyzjach zaliczono wnioskodawcy cały okres zatrudnienia wWojewódzkiej Spółdzielni Pracy (...)wK.od 23.02.1998 r. do 31.07.1998 r., natomiast nie zaliczono dni wolnych z tytułu różnicy czasu pracy od 11.06.1991 r. do 14.06.1991 r. w(...)wG./które zaliczono w poprzedniej decyzji do stażu/. Zaś w obu decyzjach nie zaliczono wnioskodawcy do stażu okresu pracy oraz urlopu bezpłatnego w okresie od 24.12.1993 r. do 31.12.1993 r. i od 6.03.1994 r. do 7.04.1994 r. i okresu urlopu bezpłatnego w(...)z siedzibą wP..
Odnosząc się do roszczeń wnioskodawcy, wskazać należy, że ani dni wolne z tytułu różnicy czasu pracy, ani okresy urlopu bezpłatnego udzielonego w zamian za nieudzielone dni wolne podczas pracy za granicą, czy też okresy ,,wolnego, za które wypłacono wnioskodawcy ekwiwalent” nie mogą być uznane za okresy składkowe.
W niniejszym zakresie istotne są unormowania obowiązujące w czasie realizacji uprawnienia ubezpieczonego, a więc:art. 298 k.p.,(nieobowiązujący od dnia 1 stycznia 2004 r.), w którym Rada Ministrów została upoważniona do określenia niektórych praw i obowiązków pracowników zatrudnionych przez polskie przedsiębiorstwa za granicą, przez ustanowienie między innymi niezbędnych odstępstw od przepisówKodeksu pracyw zakresie czasu pracy i wynagradzania za godziny nadliczbowe, oraz - wydane w wykonaniu tej delegacjirozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicę w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem, dwukrotnie opublikowane w t.j. Dz.U. z 1986 r. Nr 9, poz. 101 i Dz.U. z 1990 r. Nr 44, poz. 259 (dalej "rozporządzenie").
Stosownie do § 3 ust, 1 rozporządzenia macierzysty zakład pracy udzielał pracownikowi urlopu bezpłatnego na okres skierowania do pracy za granicą. Okres urlopu bezpłatnego, o którym mowa w § 3 ust. 1 a także przypadający bezpośrednio po zakończeniu tego urlopu okres niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną wliczane były do okresu pracy, od którego zależały uprawnienia pracownicze, jeżeli pracownik podjął zatrudnienie w macierzystym zakładzie pracy w terminie 14 dni od dnia zakończenia pracy za granicą, a w razie niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną lub z innych ważnych przyczyn niezależnych od pracownika - bezzwłocznie po ustaniu tych przyczyn. W razie niezachowania tego terminu lub rozwiązania umowy o pracę przez jednostkę kierującą bez wypowiedzenia z winy pracownika, a także w razie porzucenia pracy, umowa o pracę w macierzystym zakładzie wygasała (§ 3 ust. 3-5 rozporządzenia). Umowa o pracę na budowie eksportowej zawierana z tzw. jednostką kierującą na czas określony, nawet wówczas gdy ulegała przedłużeniu za zgodą macierzystego zakładu pracy, rozwiązywała się z chwilą zakończenia pracy za granicą (por. § 2 ust. 4 rozporządzenia i wyjaśnienie(...)z dnia 24 grudnia 1980 r., znak P.l.(...)
(...)/(...)).
Czas pracy w czasie zatrudnienia na budowie eksportowej jak stanowił § 9 ust. 1-4 rozporządzenia - ustalała jednostka kierująca odpowiednio do warunków istniejących w kraju realizacji budowy, w ramach 8-godzinnej normy dziennej i 46-godzinnej normy tygodniowej. Jeżeli czas pracy na budowie eksportowej był dłuższy od 42 godzin w tygodniu, pracownikowi przysługiwał czas wolny od pracy w wymiarze stanowiącym różnicę między obowiązującym go wyższym tygodniowym wymiarem czasu pracy a czasem 42-godzinnym (§ 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia). Po przekroczeniu czasu pracy w wymiarze 8 godzin w ciągu dnia i 46 godzin tygodniowo przysługiwało wynagrodzenie za godziny nadliczbowe (§ 5 uchwały nr 71 Rady Ministrów z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zasad wynagradzania oraz przyznawania innych świadczeń związanych z pracą pracownikom skierowanym do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem, M.P. Nr 14, poz. 108). Co do zasady, jednostka kierująca miała obowiązek udzielenia pracownikowi czasu wolnego w zamian za przepracowane dni wolne w okresie zatrudnienia za granicą oraz wypłaty za ten czas wynagrodzenia walutowego i złotowego (§ 9 ust. 3 rozporządzenia). Gdy jednostka kierująca, z przyczyn organizacyjno-produkcyjnych, nie udzieliła czasu wolnego w okresie zatrudnienia za granicą, rozliczenie pracy w wymiarze wyższym od podstawowego tygodniowego czasu pracy następowało - na podstawie § 9 ust. 4 rozporządzenia - po zakończeniu zatrudnienia za granicą i po powrocie pracownika zatrudnionego za granicą do kraju. Stosownie do § 9 ust. 4 rozporządzenia, urlop bezpłatny w macierzystym zakładzie pracy ulegał przedłużeniu o czas odpowiedni do wymiaru nieudzielonego za granicą czasu wolnego od pracy.
Istotny jest także § 15 rozporządzenia, zgodnie z którym w czasie urlopu bezpłatnego przypadającego po zakończeniu pracy za granicą pracownik zachowywał dla siebie i dla członków rodziny prawo do świadczeń społecznej służby zdrowia i do zasiłków rodzinnych oraz przysługiwało mu prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Kwestią wywołującą poważne wątpliwości była w tym stanie prawnym ocena okresu urlopu bezpłatnego przypadającego po ustaniu stosunku pracy za granicą jako zdefiniowanego wart. 6 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychokresu uznawanego za okres składkowy przebiegający przed dniem 15 listopada 1991 r., za który została opłacona składka lub nie istniał obowiązek opłacania składki na ubezpieczenie społeczne.
W tej kwestii wypowiedział się Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 22 maja 2013r. (OSNP 2013 Nr 21-22, poz. 255 ) i ugruntował powyższe stanowisko w późniejszych wyrokach z 18 marca 2015r. sygn. akt I UK 269/14 oraz z dnia 7 czerwca 2018r. sygn. akt. II UK 169/17.
Okres ten w zakresie ubezpieczenia społecznego nie był zdaniem Sądu Najwyższego okresem składkowym ani nieskładkowym; dla ubezpieczenia społecznego był to okres obojętny. Między macierzystym pracodawcą a pracownikiem korzystającym z urlopu bezpłatnego trwał stosunek ubezpieczenia społecznego, istniejący od nawiązania stosunku pracy do jego ustania (art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 25 listopada 1986 r. o organizacji i finansowaniu ubezpieczeń społecznych, t.j. Dz.U. z 1989 r. Nr 25, poz. 137 ze zm.), jednak w ramach tego stosunku status pracownika korzystającego z urlopu bezpłatnego rozpatrywany jako okres, w którym nie był zobowiązany do wykonywania pracy i nie otrzymywał świadczeń ze stosunku pracy lub z nimi związanych ani też ich surogatów, analizowany w świetle art. 6 ust. 2 lit. a ustawy o emeryturach i rentach, nie był i nie może być obecnie uznany za okres zatrudnienia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 1973 r. I PR 408/73, OSNCP 1974/5, poz. 96; z dnia 7 października 1998 r., II UKN 334/98, OSNAPiUS 1999 nr 21, poz. 694 i uchwałę z dnia 12 czerwca 2002 r., III UZP 4/02, OSNAPiUS 2002 nr 24, poz. 601). Bez względu na sposób pojmowania pojęcia "zatrudnienie", które można rozumieć wąsko, jako aktywną realizację stosunku pracy przez jej świadczenie, albo szeroko, jako trwanie prawnego stosunku pracy, użyte wart. 6 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychpojęcie "zatrudnienia" zwężono do kręgu tych tylko zatrudnień, w czasie których pracownik pobierał wynagrodzenie lub zasiłki z ubezpieczenia społecznego.
Na podstawie szczególnej regulacji przepisu § 15 rozporządzenia (w tekście ustalonym od dnia 10 lipca 1990 r. - § 16 tego rozporządzenia), w czasie urlopu bezpłatnego przypadającego po okresie skierowania do pracy za granicę w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem, pracownik zachowywał dla siebie i członków rodziny prawo do świadczeń społecznej służby zdrowia i do zasiłków rodzinnych oraz przysługujące mu prawo do świadczeń z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. Gdyby okres, o którym mowa był okresem ubezpieczenia (składkowym lub nieskładkowym), taka regulacja byłaby oczywiście zbędna.
Należy jeszcze zwrócić uwagę, że na błędne pojmowanie przez wnioskodawcę "okresu wolnego, za który dokonano wypłaty ekwiwalentu pieniężnego" jako czasu, w którym pracownik, nie będąc w "czynnym" zatrudnieniu, po zakończeniu pracy na budowie eksportowej, pobierał świadczenia pieniężne ze stosunku pracy nazwane "ekwiwalentem". Takie ujęcie ekwiwalentu za niewykorzystane za granicą dni wolne, wypłacanego przez pracodawcę zatrudniającego pracownika za granicą w zamian za pracę ponadwymiarową za granicą, pomija, że świadczenie to, zastępujące wynagrodzenie przysługujące za pewien okres, było świadczeniem jednorazowym, które z istoty nie mogło przysługiwać "w czasie" urlopu bezpłatnego ani przysługiwać przez ten czas. Na podstawie § 9 w powiązaniu z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgłaszania do ubezpieczenia społecznego oraz rozliczania składek i świadczeń z ubezpieczenia społecznego (Dz.U. z 1990 r. Nr 7, poz. 41), mającego zastosowanie do składek z okresu od dnia 1 stycznia 1990 r., ekwiwalent wypłacony przez pracodawcę "zagranicznego" za niewykorzystane dni wolne od pracy został zapewne uwzględniony w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne w ramach ryczałtowej podstawy stanowiącej przeciętne wynagrodzenie. Stwierdzenie opłacenia składki na ubezpieczenie społeczne od wypłaconego przez pracodawcę "eksportowego" ekwiwalentu za dni wolne dotyczyło wyłącznie zatrudnienia za granicą, a nie zatrudnienia u macierzystego polskiego pracodawcy. U polskiego pracodawcy ekwiwalenty za niewykorzystane dni wolne od pracy nie były uwzględniane w podstawie wymiaru składek, zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1990 r. w sprawie wysokości podstawy wymiaru składek.
Konstruując w taki sposób, zarówno uprawnienia pracownicze, jak i uprawnienia w zakresie ubezpieczenia społecznego przysługujące po zakończeniu pracy za granicą, w czasie dalszego zawieszenia wykonywania obowiązków pracowniczych, prawodawca odniósł się do szczególnego charakteru urlopu bezpłatnego mającego na celu oddanie w kraju dni wolnych za przepracowane za granicą dni wolne, nie przewidział potrzeby i uzasadnienia objęcia tego okresu składką na ubezpieczenie społeczne.
Odnośnie zaś zaliczenia okresu ,,wolnego z tyt. ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy” w ilości 53 dni- (...) S.A.oraz w(...)wK.w ilości 11 dni - do stażu pracy, podtrzymując dotychczasową argumentację, iż przepis art. 6 ustawy emerytalnej nie przewiduje takiego okresu jako okresu składkowego, dodatkowo podnieść należy, że wnioskodawca w(...)(...)w ogóle nie korzystał z dni wolnych w zamian za wypłacony ekwiwalent urlopowy.
Biorąc powyższą argumentacje pod uwagę na zasadzieart. 47714§ 1 kpcnależało odwołanie oddalić.