Sąd Rejonowy w Chełmnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 100/20
Data wyroku: 2020-10-01 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Agata Makowska-Boniecka
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art.178a § 1 kk
Teza: Warunkowe umorzenie postępowania karnego, odmowa odstąpienia od orzeczenia fakultatywnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.

Sygn. akt II K 100/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22/09/2020 r.
Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący - Sędzia Agata Makowska - Boniecka
Protokolant - st. sekr. sądowyM. C.
przy udziale Prokuratora –G. W.
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2020 r.
sprawy:

S. S.

s.M.iD. z domu P.

ur. (...)wC.

oskarżonego o to, że:

w dniu 6 lutego 2020 r. na drodze publicznej wC.kierował w stanie nietrzeźwości określonym w wyniku badaniaA.na 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu samochodem makiO. (...)nr rej. (...),

tj. o czyn zart. 178 a § 1 k.k.

orzeka:

I
ustalając, iż oskarżonyS. S.dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu tj. występku zart. 178a § 1 k.k.oraz uznając, że wina oskarżonego oraz społeczna szkodliwość popełnionego czynu nie były znaczne, na podstawieart. 66 § 1 i 2 k.k.w związku zart. 67 § 1 k.k.prowadzone przeciwkoS. S.postępowanie karne warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby od uprawomocnienia się wyroku;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt 7 k.k.iart. 43a § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1.000,- zł (jeden tysiąc złotych);

III
na podstawieart. 67 § 3 k.k.w zw. zart. 39 pkt 3 k.k.orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 (jednego) roku,

IV
na podstawieart. 63 § 4 k.k.na poczet środka karnego orzeczonego w punkcie III wyroku zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 6 lutego 2020 r. przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania prawa jazdy odpowiada jednemu dniowi zakazu prowadzenia pojazdów,

V
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, zaś wydatkami postępowania poniesionymi w sprawie obciąża Skarb Państwa.

WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI,
TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1)

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 100/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w  częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

S. S.

W dniu 6 lutego 2020 r. na drodze publicznej wC.kierował w stanie nietrzeźwości określonym w wyniku badaniaA.na 0,26 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu samochodem markiO. (...)nr rej. (...), tj. czyn zart. 178 a § 1 k.k.

Przy każdym  czynie wskazać fakty  uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

I

S. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Uznając sprawstwo oskarżonegoS. S.co do zarzuconego mu czynu za w pełni dowiedzione Sąd skorzystał z możliwości przewidzianej w treściart. 66 § 1 kki warunkowo umorzył wobec oskarżonego postępowanie karne na okres jednego roku próby. Zagrożenie sankcją karną, przewidziane wart. 178a § 1 kkmieści się w granicach określonych przezart. 66 § 2 kk, co pozwoliło na uznanie, iż spełniona została formalna przesłanka, która pozwala Sądowi na zastosowanie tej wyjątkowej instytucji prawa karnego, jakim jest warunkowe umorzenie postępowania wobec dotąd niekaranego sprawcy czynu.
Sąd rozważył także na tle ujawnionych materiałów sprawy zakres społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego czynu, biorąc pod uwagę okoliczności strony przedmiotowej i podmiotowej.
Sąd stwierdził po pierwsze, że oskarżony w rzeczywistości prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości, spełniając warunki, które ustawodawca wymienił wart. 178a §1 kk.
S. S.nie był trzeźwy, prowadząc pojazd na drodze publicznej, jednakowoż zawartość alkoholu w jego organizmie daleka była od stanu alkoholowego upojenia, a wręcz oscylowała w granicy stanu po użyciu alkoholu (0,01 – 0,25 mg w dm3wydychanego powietrza). Badanie alcotestem wskazało wartość 0,26 mg/l (następnie kolejno: 0,27 mgl, 0,248 mg/l, 2,52 mg/l), zatem domniemywać można, że alkohol w ciele oskarżonego ulegał już rozkładowi i wydalaniu. Co prawda drugi pomiar wykazał znowu wartość odrobinę wyższą (0,27 mg/l), ale ta nielogiczność mieści się w granicach niepewności pomiarowego urządzenia (0,02 mg/l). Oskarżony spożywał alkohol poprzedniego dnia w postaci 4 piw i 150 ml wódki, nie spożywał zaś alkoholu w dniu zdarzenia. Przejechał tylko nieznaczną odległość z Urzędu Pracy doS., gdzie został zatrzymany, gdyż z miejsca zamieszkania doC.prowadziła jego żona. Nie ma podstaw do kwestionowania wiarygodności twierdzeń oskarżonego w tym zakresie, a także jego subiektywnego przekonania, że był on pewien, że alkohol spożyty poprzedniego wieczora został już przez niego całkowicie zmetabolizowany.
Przedstawione wyżej okoliczności w niczym nie uzasadniają zachowania oskarżonego, pozwalają jednak na znalezienie jego motywów, w pewien sposób tłumaczących go. Oskarżony podjął się prowadzenia pojazdu w drodze powrotnej do domu wierząc, że alkohol wypity poprzedniego dnia, tj. dobę wcześniej, został już wyeliminowany.
Sąd wziął także pod uwagę i to, że oskarżony nie był dotąd karany za przestępstwa, nie odnotowano popełnienia przez niego wykroczeń, a sposób jego życia przed popełnieniem przypisanego mu czynu pozwala na stwierdzenie, że czyn, którego popełnienia się dopuścił stanowił, co prawda ze wszech miar naganny, lecz tylko eksces w stosunku do jego dotychczasowego trybu życia.
Powołane powyżej okoliczności pozwoliły Sądowi na przyjęcie stanowiska, iż społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie jest znaczna.
Sąd umarzając wobec oskarżonego postępowanie karne wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które powinny zostać wobecS. S.osiągnięte w wyniku przeprowadzonego postępowania. Zdaniem Sądu już sam fakt postawienia mu tak haniebnego zarzutu i występowania przed Sądem w charakterze oskarżonego był dla oskarżonego wystarczającym upokorzeniem oraz powinien niewątpliwie odstraszyć go od ponownego wejścia na drogę przestępstwa i spełnić swój cel prewencji indywidualnej.
Postępowanie karne winno spełnić również swoje cele, jeśli chodzi o prewencję generalną. Podkreślić należy, że społeczność lokalna, wśród której orzeczenia sądu rejonowego kształtują politykę karną, musi mieć świadomość tego, że przestępstwo, szczególnie tego typu, co popełnione przez oskarżonego występek, spotka się ze zdecydowaną reakcją organów wymiaru sprawiedliwości, kształtując z drugiej strony postawy akceptowane społecznie. Chodzi zatem o utwierdzenie społeczeństwa w przekonaniu, że przepisy prawa karnego zapewniają skuteczne ściganie sprawców i że każdy poniesie odpowiedzialność w wypadku ich naruszenia. Wiąże się to oczywiście z poczuciem sprawiedliwości społecznej, wedle której wysuwanym pod adresem sądu oczekiwaniem jest, by orzekał on w sposób sprawiedliwy, dający przy tym efekt eliminowania negatywnych, przestępczych zachowań.
Zdaniem Sądu odstąpienie od wymierzenia oskarżonemu kary i warunkowe umorzenie postępowania karnego nie stoi w sprzeczności z zasadą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, uwidocznionej w treściart. 53 § 1 kk. Jak już była mowa wyżej, zastosowanie wobecS. S.represji karnej poprzez orzeczenie kary byłoby w opinii Sądu, na tle ujawnionych wyżej okoliczności, środkiem zbyt surowym, a wymieniona wyżej zasada zrealizowana została już poprzez szybkie ustalenie sprawcy przestępstwa i jego osądzenie.

3.2. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1.

II i III

II i III

W celu wzmożenia skutków, o których mowa była wyżej Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 1 roku i wymierzył oskarżonemu świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 1.000,- złotych.
Zasądzenie przez Sąd świadczenia pieniężnego na rzecz instytucji, wymienionej w dyspozycjiart. 43a § 1 kkwspomóc ma wychowawczą rolę, jaką niniejsze orzeczenie wypełnić ma tak w stosunku do osoby oskarżonego, jaki i wobec wszelkich możliwych odbiorców treści decyzji Sądu. Sytuacja materialna oskarżonego nie stoi, w opinii Sądu, na przeszkodzie, by z możliwości wskazanej przez ustawodawcę wart. 67 § 3w zw. zart. 39 pkt 7w zw. zart. 43a § 1 kkskorzystać, a wymieniona w wyroku kwota 1.000,- zł (niższa od żądanej przez Prokuratora) leży w zakresie możliwości finansowychS. S., który będzie musiał podjąć starania, aby znaleźć zatrudnienie, pozwalające na uiszczenie zasądzonego świadczenia.
Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przedmiotowej sprawie z uwagi na treśćart. 67 § 3 kknie było obligatoryjne. Sąd uznał jednak, że oskarżony ponieść musi konsekwencje swego zachowania także i w zakresie pozbawienia go możliwości kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym.
Orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów, obok świadczenia pieniężnego było w istocie jedyną konsekwencją popełnienia przez niego przestępstwa i w przedmiotowej sprawie nie mogło być mowy o odstąpieniu od orzeczenia tego środka karnego. W ocenie Sądu nieorzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych wobec oskarżonego wskazywałoby na pobłażliwe traktowanie czynu oskarżonego i utwierdziłoby jego samego, jak też i jego otoczenie, w przekonaniu o tolerowaniu podobnych zachowań. Wzgląd na społeczne oddziaływanie kary jest w przedmiotowej sprawie nie do przecenienia gdy uwzględni się, że wyroki tutejszego Sądu funkcjonują w stosunkowo małej społeczności, gdzie kształtowanie w społeczeństwie właściwych postaw społecznych i prawnych ma szczególnie istotne znaczenie w kontekście prewencji ogólnej. Do tej pory w praktyce orzeczniczej Sądu nie zdarzył się jeszcze wyrok osądzający sprawcę zart. 178a § 1 k.k., w którym odstąpiono by od orzeczenia tego środka.
Ponadto sytuacja oskarżonego nie była w żaden sposób wyjątkowa i nie przemawiała za nadzwyczajnym (w stosunku do przyjętej linii orzeczniczej) potraktowaniem oskarżonego, ponieważ:
- oskarżony nie był zawodowym kierowcą i utrata prawa jazdy nie spowodowała utraty przez niego pracy. Konieczność zrewidowania swoich planów w zakresie przyszłego zatrudnienia była normalną konsekwencją popełnionego przez oskarżonego przestępstwa;
- fakt, że oskarżony w okresie od października 2019 r. do chwili posiedzenia nie podjął żadnego zatrudnienia, a pracuje jedynie dorywczo, jest okolicznością zależną wyłącznie od samego oskarżonego; skoro nie mógł podjąć pracy jako mechanik maszyn z dojazdem do klienta, mógł podjąć jakąkolwiek inną pracę, w tym jako mechanik „stacjonarny”,
- każde zachowanie, w konsekwencji którego dochodzi do utraty prawa jazdy przez jednego z rodziców, nieuchronnie wpływa destrukcyjnie na rodzinę, gdyż i w tym zakresie zachodzi potrzeba reorganizacji życia codziennego;
- skoro oskarżony do tej pory nie podjął stałej pracy, to dlaczego nie może on przejąć obowiązku opieki nad małoletnimi dziećmi? Jest dla Sądu zupełnie niezrozumiałym argument, jakoby żona oskarżonego musiała osobiście sprawować opiekę nad 3–letnim dzieckiem i z tego powodu nie mogła iść do pracy. Doświadczenie życiowe wskazuje, że większość matek dzieci w wieku wczesno – przedszkolnym z powodzeniem łączy pracę zarobkową z opieką nad dzieckiem. Wszak przedszkole nie jest dobrem tak trudno dostępnym, jak np. żłobki miejskie czy gminne, których rzeczywiście brakuje. Drugie dziecko oskarżonego ma już 13 lat i oczywiście nie sposób wykluczyć, że wymaga ono pomocy w lekcjach on-line, ale nie sposób też przyjąć, że ta pomoc wymaga 100% procentowego udziału w tych zajęciach rodzica, przez co rodzic ten nie mógłby pracować zarobkowo;
- obrona argumentowała, że oskarżony miał już zatrzymane prawo jazdy wystarczająco długo, tj. od 6 lutego 2020 r. by dostać nauczkę i nie orzekając zakazu prowadzenia pojazdów Sąd teraz mógłby pomóc oskarżonemu w rozwiązaniu jego trudnej sytuacji życiowej, jednak rolą Sądu nie jest poprawienie sytuacji oskarżonego, który musi ponieść odpowiednio surowe konsekwencje swojego czynu.
Zgodnie z zapisem wart. 67 § 3 k.k.zakaz taki orzeczony być mógł na czas do 2 lat. Okoliczności sprawy, dotyczące osoby oskarżonego i mające wpływ na zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania spowodowały, że Sąd poprzestał na zastosowaniu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na krótszy z możliwych okresów, stosując go wobec oskarżonego na czas jednego roku. Trudno bowiem przyjmować jakiś matematyczny wzór przeliczając ilość promili na lata zakazu, pomijając oczywiste różnice, dotyczące cech indywidualizujących poszczególnych sprawców tego typu przestępstw. Inny, niż zastosowany wymiar orzeczonego zakazu byłby sprzeczny z funkcjami, jakie ten środek karny ma wobec niego spełnić. Środek karny, podobnie jak i kara, nie ma być odwetem, czy mechanicznym i matematycznym przeliczeniem uzyskanych w sprawie danych.S. S.nie należy do kategorii sprawców na tyle niepoprawnych, by uzasadniało to orzeczenie wobec niego dłuższej eliminacji z ruchu drogowego jako kierowcy.

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

1.

IV

IV

Na podstawie na podstawieart. 63 § 4 k.k.na poczet środka karnego orzeczonego w punkcie III wyroku Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 11 lipca 2015 roku przyjmując, iż jeden dzień zatrzymania prawa jazdy odpowiada jednemu dniowi zakazu prowadzenia pojazdów.

6. INNE ZAGADNIENIA

W  tym  miejscu sąd  może odnieść się  do  innych kwestii mających znaczenie dla  rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Przytoczyć okoliczności

V.

Uznając, że sytuacja materialna oskarżonego nie jest zbyt dobra i że nie będzie on w stanie uiścić kosztów sądowych bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania (rodzina utrzymuje się z zasiłku rodzinnego i świadczenia 500+), Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty sądowej na podstawieart. 17 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych- Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.). Ponadto Sąd nie obciążył oskarżonego kosztami postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. Podstawą prawną do zwolnienia oskarżonego od kosztów sądowych w postępowaniu był przepisart. 624 § 1 k.p.k.

8. PODPIS

ZARZĄDZENIE

1
zakreślić w kontrolce uzasadnień,

2
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem przesłać wnioskodawcy – obrońcy oskarżonego,

3
przedłożyć z apelacją lub za 14 dni.

C., dnia 1 października 2020 roku