Sąd Rejonowy w Toruniu
X Wydział Cywilny
Sygnatura akt: X C 2415/19
Data wyroku: 2020-03-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Malinowska
Słowa kluczowe: Umowa
Podstawa prawna: art. 720 kc
Teza: Nie tezowane

Sygn. akt: X C 2415/19 upr.

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 marca 2020 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu X Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodnicząca: SSR Katarzyna Malinowska
Protokolant: sekretarz sądowy Magdalena Skinder
po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2020 r. w Toruniu
sprawy z powództwa(...) Banku (...) S.A.wW.
przeciwkoM. K. (1)
M. K. (2)
O zapłatę

I
uchyla nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 23 kwietnia 2019r. wydany pod sygnaturą akt X Nc 648/19 w całości;

II
zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 19 478,01 zł (dziewiętnaście tysięcy czterysta siedemdziesiąt osiem złotych jeden grosz) z odsetkami umownymi za opóźnienie w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP od kwoty 15 000 zł (piętnaście tysięcy złotych) od dnia 6 marca 2019r. do dnia zapłaty;

III
zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 95,69 zł (dziewięćdziesiąt pięć złotych sześćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania;

IV
nieuiszczonymi kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

SSR Katarzyna Malinowska

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 28 lutego 2019 roku powód(...) Bank (...) Spółka AkcyjnawW.wniosła o zasądzenie od pozwanychM. K. (2)orazM. K. (1)w postępowaniu nakazowym, solidarnie kwoty 15.000 zł wraz z dalszymi odsetkami umownymi oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu wskazał, że dochodzenie roszczenie wywodzi się z umowy kredytu odnawialnego zawartego przez strony w 2000 roku, należność stała się natomiast wymagalna w dniu 7 września 2015 roku.
W dniu 23 kwietnia 2019 roku tut. Sąd wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym, zgodnie z żądaniem zawartym w pozwie. Od nakazu zapłaty zarzuty wnieśli pozwani, zarzucając stronie powodowej niewykazanie istnienia roszczenia. W ocenie pozwanych, brak jest dowodów na to, że na podstawie umowy zawartej w 2000 roku, powstało jakiekolwiek niespłacone zobowiązanie. Dlatego też pisma z Banku traktowali jako pomyłkę. Wskazali również, że nawet gdyby jakieś roszczenie powstało to uległo już ono przedawnieniu.
W odpowiedzi na zarzuty powód nie zgodził się, że roszczenie uległo przedawnieniu. Wskazał, ze roszczenie stało się wymagalne dopiero po wypowiedzeniu umowy co miało miejsce w 2015 roku, natomiast w 2017 roku wniesiono przeciwko pozwanym powództwo w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Powód wskazał również, że umowa z pozwanymi została zawarta na czas nieoznaczony, wymagalność roszczenia miała miejsce zatem dopiero po jej wypowiedzeniu.
Sąd ustalił, co następuje:
M. K. (2)orazM. K. (1)posiadali w(...) Bank (...) S.A.wW.rachunek bankowy. W dniu 15 sierpnia 2000 roku zawarli z Bankiem umowę kredytu odnawialnego na bieżące potrzeby w kwocie 15.000 zł. Zgodnie z umową każda spłata całości lub wykorzystanej części kredytu powoduje, iż kredyt odnawia się do wysokości określonej w umowie i może być wielokrotnie wykorzystywany w terminie do 12 miesięcy od uruchomienia kredytu. Umowa przewidywała również, że kredytobiorcy mogą spłacać i wykorzystywać kredyt przez kolejne dwunastomiesięczne okresy bez konieczność podpisywania aneksów do umowy pod warunkiem, że na ich konto dokonywane są systematyczne wpłaty środków pieniężnych, a kredytobiorcy nie dokonali wypłat przekraczających wysokość kredytu odnawialnego.
Dowód : umowa k. 11-14
W dniu 10 lutego 2015 roku zadłużenie na rachunku bankowym prowadzonym na rzecz pozwanych wynosiło 13.578,14 zł, a na dzień 31.12.2015 roku było to już 46.32,38 zł. Pozwani w tym czasie dokonywali wpłat na konto, jednak zadłużenie na rachunku wciąż rosło. Ostatnia wpłata została dokonana przez pozwanych w dniu 17 kwietnia 2015 roku.
Dowód: zestawienie operacji na rachunku bankowym k. 84-85
Z uwagi na przekroczenie limitu Bank pismem z dnia 23 czerwca 2015 roku wypowiedział umowę. Dnia 6 lipca 2015 rokuM. K. (2)orazM. K. (1)odebrali oświadczenie Banku.
Dowód: pisma Banku oraz dowody odbioru pism przez pozwanych k. 15-18
Na dzień 26 lutego 2019 roku zadłużenie pozwanych wynosiło 19.478,01 zł i składało się na nie : należność główna – 15.000,00 zł oraz odsetki za okres od 5 marca 2016 roku do 26 lutego 2019 roku w kwocie 4463,01 zł.
Dowód: wyciąg z ksiąg bankowych k. 7
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową. Brak było jakichkolwiek podstaw do odmowy wiarygodności i mocy dowodowej tym dokumentom.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na treść art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1469) zgodnie z którym w sprawach wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy (7.11.2019 r.) rozpoznawanych w postępowaniu nakazowym, w których powód wniósł o wydanie nakazu zapłaty wyłącznie na podstawie dokumentów określonych wart. 485 § 3 k.p.c.(prawidłowo podpisany wyciąg z ksiąg bankowych, opatrzony pieczęcią banku przedłożony z dowodem doręczenia dłużnikowi pisemnego wezwania do zapłaty) nieprawomocny nakaz zapłaty sąd z urzędu uchyla w całości, po czym rozpoznaje sprawę w dalszym ciągu z pominięciem przepisów o postępowaniu nakazowym. W chwili wejścia w życie ww. przepisów nakaz zapłaty z dnia 3 kwietnia 2019 roku, z uwagi na skutecznie wniesione zarzuty, nie był prawomocny, w związku z czym podlegał on uchyleniu o czym Sąd orzekł w pkt. I wyroku.
Odnosząc się natomiast do kwestii zasadności roszczenia należy przyjąć, ze została wykazana przez powoda zarówno co do zasady, jak i co do wysokości. Nie mają racji pozwani twierdząc, że roszczenie nie zostało udowodnione, a nawet gdyby powstało to uległo przedawnieniu. Powód przedłożył umowę oraz jej wypowiedzenie. Pozwani natomiast nie wskazali w jakiej dacie ich zdaniem roszczenie stało się wymagalne i kiedy zaczął ich zdaniem biec termin przedawnienia.
W tym miejscu należy zwrócić uwagę na sposób skonstruowania umowy zawartej przez strony. Umowa ta nie została zawarta na czas określony, nie zawiera dokładnego terminu zapłaty. Zgodnie z jej postanowieniami (§ 3.) kredytobiorca może spłacać i wykorzystywać kredyt przez okresy dwunastomiesięczne, o ile spełni określone warunki (będzie dokonywał systematycznych wpłat środków na konto oraz nie dokona wypłat przekraczających wysokość kredytu odnawialnego). Z załączonego przez powoda zestawienia operacji na rachunku bankowym wynika, że pozwani aż do kwietnia 2015 roku dokonywali wpłat na konto, przy czym saldo – przynajmniej od lutego tego roku – było ujemne. A zatem spełnianie przez pozwanych warunków umowy powodowało automatyczne jej przedłużanie.
Umowa określa również kiedy kredytobiorca może wypowiedzieć umowę (§ 8 pkt. 3) – jako przykłady wskazano m.in. przekroczenie kwoty kredytu czy też brak systematycznych wpłat środków pieniężnych. Skoro zatem pozwani zaprzestali dokonywania wpłat a saldo było ujemne i zadłużenie wciąż rosło, powód miał powody, aby złożyć oświadczenie o wypowiedzenia umowy. Jeżeli zobowiązanie jest bezterminowe to o jego przekształceniu w zobowiązanie terminowe decyduje wierzyciel przez wezwanie dłużnika do jego wykonania (art. 455 k.c.). Do akt załączono wypowiedzenie umowy, z którego jednoznacznie wynikało, że całość niespłaconego zobowiązania postawiono w stan natychmiastowej wymagalności dopiero w 2015 roku.
W tym miejscu należy podkreślić, że powód wniósł przeciwko pozwanym pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Sprawa została następnie przekazana do Sądu Rejonowego w Toruniu, który w dniu 27 stycznia 2018 roku umorzył postępowanie na podstawieart. 50537§ 1 k.p.c.Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia z dnia 21 listopada 2013 r., III CZP 66/13 wytoczenie powództwa w elektronicznym postępowaniu upominawczym zakończonym umorzeniem postępowania na podstawieart. 505[37]§ 1 k.p.c.przerywa bieg terminu przedawnienia. W związku z tym roszczenie powoda nie uległo przedawnieniu i jest wymagalne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd zasądził na rzecz powoda od pozwanych solidarnie kwotę 15.000 tytułem należności głównej oraz(...),01 tytułem odsetek za okres od 5 marca 2016 roku do 26 lutego 2019 roku, wyliczonych w wysokości określonej w umowie oraz dalsze odsetki od dnia 6 marca 2019 roku do dnia zapłaty.
Powód wygrał sprawę w całości, a zatem po myśliart. 98 k.p.c.należało zasądzić od pozwanych na jego rzecz zwrot poniesionych kosztów. Na koszty te składają się : opłata od pozwu 75 zł, opłata od pełnomocnictwa – 17 zł oraz 3,69 zł – koszty poświadczenia notarialnego.