Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 45/19
Data wyroku: 2019-10-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Marek Wojnar
Słowa kluczowe: Bezwzględny powód odwoławczy
Podstawa prawna: art. 439 kpk

Warszawa, dnia 17 października 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 45/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: Sędzia Marek Wojnar
Protokolant: protokolant sądowy- stażysta Bartłomiej Sasin
przy udziale -----------------------------------------
po rozpoznaniu dnia 17 października 2019 r.
sprawyW. S.córkiW.iG.,ur. (...)wT.obwinionej z art. z 107 k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od wyroku Sądu Rejonowego w Wołominie
z dnia 24 października 2018 r.    sygn. akt V K 464/17
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawnieart. 45 § 1k.w. iart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.postępowanie w stosunku do obwinionejW. S.umarza; koszty postępowania w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt VI Ka 45/19

UZASADNIENIE
W. S.została obwiniona o to, że:

1
w okresie od 22 grudnia 2015 r. do 11 stycznia 2016 r. w miejscowościJ.w celu dokuczenia złośliwie niepokoiła połączeniami telefonicznymi i SMSR. B.tj. o wykroczenie z art. 107 k.w.

2
w okresie od 30 grudnia 2015 r. do 4 stycznia 2016 r. w miejscowościJ.w celu dokuczenia złośliwie niepokoiła zaczepianiem naulicy (...)tj. o wykroczenie z art. 107 k.w.

Sąd Rejonowy w Wołominie wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. , sygn. akt V W 464/17w ramach czynu zarzucanego w pkt I uznałW. S.za winną tego, że w dniu 22 grudnia 2015 r. wJ.w celu dokuczeniaR. B.złośliwie ją niepokoiła w ten sposób, że dzwoniła do pokrzywdzonej w celu dokuczenia jej używając w rozmowach słów wulgarnych, i za to na podstawie art. 107 k.w. skazał obwinioną; w ramach czynu zarzucanego w pkt 2 uznałW. S.za winną tego, że w okresie od 30 grudnia 2015 r. do 4 stycznia 2016 r. w pociągach relacjiJ.-W.w celu dokuczeniaA. Ś. (1)złośliwie ją niepokoiła w ten sposób, że widząc w pociąguA. Ś. (1)nawiązywała w pociągu rozmowy telefoniczne prowadząc je następnie głośno w obecności pokrzywdzonej oraz innych pasażerów, demonstracyjnie używając przy tym imienia i nazwiska pokrzywdzonej oraz używając słów wulgarnych, a także przypisując w czasie tych wypowiedziA. Ś. (1)i członkom jej rodziny niekorzystne cechy i zachowania i za tak przypisany czyn na podstawie art. 107 k.w. skazał obwinioną, a na podstawie art. 107 k.w. w zw. z art. 9 § 2 k.w. wymierzył jej karę 600 zł grzywny; zasadził od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 310 zł tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 60 zł tytułem opłaty.
Od powyższego wyroku apelację wniósł obrońca obwinionej.
Zaskarżył on ten wyrok w całości na korzyść obwinionej i zarzucił mu:
1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, który mógł mieć wpływ na treść orzeczenia przez uznanie, że obwiniona swoim zachowaniem wypełniła znamiona dwóch czynów określonych w art. 107 k.w. mimo braku dowodów wskazujących na popełnienie przez nią tych wykroczeń;

2
obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść orzeczenia, a toart. 4 k.p.k.,art. 5 k.p.k.,art. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.polegającą na pominięciu istotnych i korzystnych dla obwinionej okoliczności oraz dowolną, a nie swobodną ocenę dowodów z pominięciem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, a także rozstrzygnięcie wszystkich występujących w sprawie wątpliwości na niekorzyść obwinionej, a w konsekwencji poczynienie nieprawdziwych, bo nie znajdujących oparcia w procesowo zgromadzonym i ujawnionym materiale dowodowym ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, co przede wszystkim przejawia się w:

a
rażąco błędnej ocenie zeznań świadkówR. B.iA. Ś. (2), które ewaluowały w trakcie procesu i które są niczym innym jak pomówieniem, co przy braku innych wiarygodnych dowodów, powinno wykluczyć możliwość czynienia w oparciu o nie, prawdziwych ustaleń;

b
pominięciu sprzeczności w zeznaniachA. Ś. (2)dotyczących złośliwego jej niepokojenia przez obwinioną podczas jazdy pociągiem oraz nie wzięcia pod uwagę faktu, że zeznania te są nielogiczne, sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego i nie mają żadnego oparcia w innych obiektywnych dowodach;

c
uznaniu, że dzwoniąc w dniu 22 grudnia 2015 r. doR. B.obwiniona miała na celu jej złośliwe niepokojenie, mimo braku ustalenia, że zachowanie obwinionej było ukierunkowane na dokuczenie tej osobie i charakteryzowało się złośliwością w rozumieniu art. 107 k.w.

W konkluzji apelacja wniosła o uniewinnienie obwinionej od zarzucanych jej czynów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych w apelacji obrońcy obwinionej zarzutów w sprawie aktualnie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza określona wart. 104 § 1 pkt 7 k.p.w.w zw. zart. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.Karalność wykroczeń zarzucanych obwinionej stosownie doart. 45 § 1k.w. uległa przedawnieniu - w odniesieniu do czynu z pkt I z dniem 11 stycznia 2019 r. (w przypadku czynu przypisanego w ramach pkt I z dniem 22 grudnia 2018 r.), zaś w odniesieniu do czynu z pkt II z dniem 4 stycznia 2019 r. Przedawnienie orzekania (art. 5 § 1 pkt 4 k.p.w.) będące konsekwencją przedawnienia karalności (art. 45 § 1k.w.) stanowi ujemną przesłankę procesową skutkującą umorzeniem postępowania. W tej sytuacji należało uchylić zaskarżony wyrok i postępowanie w stosunku do obwinionej umorzyć.
O kosztach postępowania w sprawie orzeczono na podstawieart. 118 § 2 k.p.w.
Reasumując- Sąd Okręgowy orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.