Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 501/19
Data wyroku: 2019-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Małgorzata Żelewska
Słowa kluczowe: Odszkodowanie
Podstawa prawna: art.18 ust 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatórów

Sygn. akt: I C 501/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 października 2019 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Małgorzata Żelewska

Protokolant:

sekretarz sądowy Agnieszka Bronk-Marwicz

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2019 r. wG.
sprawy z powództwaGminy M.G.
przeciwkoB. B.iM. B.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanychB. B.iM. B.solidarnie na rzecz powódkiGminy M.G.kwotę 10.844,44 zł (dziesięć tysięcy osiemset czterdzieści cztery złote 44/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 12 marca 2019r. do dnia 22 października 2019r.;

II
zasądzone w punkcie I wyroku świadczenie rozkłada na trzydzieści sześć rat – trzydzieści pięć pierwszych rat w wysokości po 300 zł (trzysta złotych) każda, trzydziesta szósta rata w kwocie 344,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi jak w punkcie I wyroku – płatne miesięcznie, do piętnastego dnia każdego miesiąca, poczynając od miesiąca listopada 2019r., z zastrzeżeniem odsetek ustawowych za opóźnienie w przypadku niedotrzymania terminu płatności którejkolwiek z rat;

III
nie obciąża pozwanych kosztami procesu.

Sygnatura akt: I C 501/19

UZASADNIENIE
I. Stanowiska stron
PowódkaGmina M.G.domagała się od pozwanychB. B.iM. B.solidarnie zapłaty kwoty 10.844,44 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za korzystanie zlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wG.przyul. (...)bez tytułu prawnego w okresie od 1 września 2011r. do 31 października 2018r. na podstawieart. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego.
(pozew k. 2-4)
Pozwani nie kwestionowali zasadności i wysokości roszczenia, lecz powołali się na swoją trudną sytuację finansową i zdrowotną i wnieśli o rozłożenie zadłużenia na raty.
(sprzeciw od nakazu zapłaty k. 53)
II. Stan faktyczny
W okresie od 1 września 2011r. do 31 października 2018r. pozwaniB. B.iM. B.bez tytułu prawnego korzystali zlokalu mieszkalnego nr (...)położonego wG.przyul. (...)z uwagi na wygaśnięcie umowy najmu zawartej na czas oznaczony (1 rok). Przedmiotowy lokal stanowi własnośćGminy M.G..
(okoliczności bezsporne ustalone w oparciu o umowę najmu k. 8-10)
Na zadłużenie pozwanych składają się należność główna w wysokości 7.840,06 zł oraz odsetki w kwocie 3.004,38 zł.
(okoliczność bezsporna ustalona w oparciu o historię zadłużenia k. 23-29)
Pismem z dnia 30 listopada 2018r. powódka bezskutecznie wezwała pozwanych do zapłaty kwoty 10.844,44 zł w terminie 14 dni.
(okoliczność bezsporna ustalona w oparciu o wezwanie do zapłaty k. 47-48)
Pozwani prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z wnuczką, utrzymują się wyłącznie z emerytury pozwanej w kwocie 848 zł (uwzględniającej zajęcia komornicze), zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 184 zł (od listopada br. w kwocie 215 zł) oraz kwot przesyłanych przez syna na utrzymanie wnuczki (900-1000 zł). Pozwany oczekuje na decyzję emerytalną. Na comiesięczne wydatki pozwanych składają się: czynsz (139 zł), opłata za prąd (100 zł w okresie letnim, 200 zł w okresie zimowym), wydatki na zakup butli gazowej (55 zł), leków i pieluchomajtek (300 zł). Pozwany posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, cierpi na zanik mózgowia, schorzenia nerek i płuc, przebył złamanie kręgosłupa.
(dowód: przesłuchanie pozwanejM. B.płyta CD k. 85, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 64)
III. Ocena dowodów
W ocenie Sądu dowody z dokumentów prywatnych w umowy najmu, korespondencji stron, a także dokumentów dotyczących wysokości zadłużenia są wiarygodne, gdyż żadna ze stron nie kwestionowała autentyczności tych dokumentów, a nadto nie posiadają one żadnych cech świadczących o ich przerobieniu, podrobieniu czy innej ingerencji itp. W ramach swobodnej oceny dowodów Sąd doszedł do przekonania, że odzwierciedlają one rzeczywisty stan rzeczy.
Sąd dał również wiarę zeznaniomM. B.co sytuacji majątkowej i rodzinnej pozwanych. Zeznania w tym zakresie należało uznać za szczere, wewnętrznie spójne, logiczne i niebudzące żadnych wątpliwości w świetle zasad doświadczenia życiowego.
IV. Podstawa prawna
Podstawę prawną powództwa stanowi przepisart. 18 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. z 2019 r. poz. 1182). Wedleust. 1osoby zajmujące lokal bez tytułu prawnego są obowiązane do dnia opróżnienia lokalu co miesiąc uiszczać odszkodowanie, natomiast w myślust. 2odszkodowanie, o którym mowa wust. 1, odpowiada wysokości czynszu, jaki właściciel mógłby otrzymać z tytułu najmu lokalu. Jeżeli odszkodowanie nie pokrywa poniesionych strat, właściciel może żądać od osoby, o której mowa wust. 1, odszkodowania uzupełniającego.
V. Ocena prawna
Fakt korzystania przez pozwanych z przedmiotowego lokalu w okresie którego dotyczy żądanie pozwu, prawo własności powódki, a także wysokość zadłużenia nie były kwestionowane przez pozwanych. W związku z tym powództwo zasługiwało na uwzględnienie na mocy powołanych powyżej przepisówart. 18 ust. 1 i 2 ustawy o ochronie praw lokatorów(…). Poza roszczeniem głównym, na mocyart. 481 kcpowodowi należały się także odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, albowiem przed wytoczeniem powództwa pozwani byli już wzywani do zapłaty pismem z dnia 30 listopada 2018r. i tym samym roszczenie stało się wymagalne. Odsetki zasądzono do dnia wyrokowania zgodnie z poglądem zawartym w uchwale SN z dnia 22 września 1970r., III PZP 11/70, OSNC 1971, nr 4, poz. 61.
Na mocyart. 320 kpczasądzoną kwotę Sąd rozłożył na 36 rat, w tym 35 rat po 300 zł każda i jedną (ostatnią) w kwocie 344,44 zł z uwagi na szczególną sytuację życiową i materialną pozwanych. W świetle zeznań pozwanej należało bowiem uznać, że uzyskiwane dochody nie pozwalają pozwanym spełnić jednorazowo całego zasądzonego świadczenia, z uwagi na wysokość ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem. Aktualnie pozwani posiadają dochód w wysokości około 2.000 zł, na co składają się emerytura pozwanej, zasiłek pielęgnacyjny oraz środki przesyłane przez syna na utrzymanie wnuczki pozwanych. Comiesięczne wydatki na opłaty i leki natomiast wynoszą około 700 zł, do czego rzecz jasna doliczyć należy wydatki związane z wyżywieniem trzyosobowej rodziny, zakupem środków czystości, niezbędnej odzieży, wydatkami szkolnymi itp. Po uwzględnieniu tych wydatków pozwanym pozostaje co najwyżej kilkaset złotych. Sąd miał jednak na względzie, iż sytuacja finansowa pozwanych ulegnie zmianie z uwagi na osiągnięcie przez pozwanego wieku emerytalnego i spodziewane przyznanie świadczenia emerytalnego, podniesienie zasiłku pielęgnacyjnego oraz złożenie wniosku o świadczenie 500+. Co prawda wyższe dochody nie pozwolą w dalszym ciągu na jednorazową spłatę zadłużenia, niemniej dochody pozwanych będą wystarczające, aby spłacić je w ratach po 300 zł bez uszczerbku dla utrzymania pozwanych. Jednocześnie, skorzystanie z możliwości przewidzianej wart. 320 kpcnie spowodowuje szkody dla powoda, gdyż w ciągu 3 lat uzyska całość świadczenia. Okres ten jest na tyle krótki, że wartość nominalna tego świadczenia nie powinna ulec większej zmianie. Na wypadek opóźnienia w płatności rat Sąd zastrzegł na rzecz powoda odsetki ustawowe za opóźnienie, co pozwoli uniknąć szkody w sytuacji braku płatności. Nadto, zważywszy na sytuację finansową i majątkową pozwanych, w tym wysokość dochodów, egzekucja skierowana przeciwko nim nie byłaby skuteczna. Natomiast konieczność jednorazowej spłaty całej należności mogłaby spowodować szkodę po stronie pozwanych, albowiem z jednej strony zostaliby obciążeni dodatkowo kosztami egzekucji, a z drugiej w dalszym ciągu naliczane byłyby odsetki od całości zadłużenia, co zwiększałoby rozmiar długu. W takiej sytuacji dokonywane przez pozwanych wpłaty zaliczane byłyby na poczet rosnącego zadłużenia z tytułu odsetek, a dopiero w dalszej kolejności na poczet kapitału należności głównej. Z tych względów wniosek o rozłożenie świadczenia na raty zasługiwał na uwzględnienie.
VI. Koszty procesu
O kosztach procesu Sąd orzekł na mocyart. 102 kpci ze względu na trudną sytuację finansową, życiową oraz zdrowotną pozwanych odstąpił od obciążania ich kosztami procesu. Pozwani mają bowiem niewysokie dochody, z których część jest przeznaczana na pokrycie kosztów leczenia niepełnosprawnego pozwanego oraz na utrzymanie znajdującej się na ich utrzymaniu wnuczki, która uczęszcza do szkoły. W tym stanie rzeczy obciążenie pozwanych nawet częścią kosztów procesu może wpłynąć tylko i wyłącznie na pogorszenie i tak złej sytuacji materialnej pozwanych i spowodować, że nie będą mieli wystarczających środków na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania oraz na leczenie, a tym samym będą zmuszeni korzystać ze świadczeń pomocy społecznej, co należy do zadań własnych powodowej jednostki samorządu terytorialnego. W świetle stanowiska judykatury podstawą odstąpienia od obciążania strony kosztami procesu może być trudna sytuacja życiowa, majątkowa, zdrowotna, osobista, która uniemożliwia pokrycie przez stronę kosztów procesu należnych przeciwnikowi (por. postanowienie SN z dnia 22 lutego 2011r. II PZ 1/11,L.).