Sąd Okręgowy w Warszawie
XII Wydział Karny
Sygnatura akt: XII K 21/19
Data wyroku: 2019-06-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Marzena Tomczyk – Zięba

Sygn. akt XII K 21/19

WYROK ŁĄCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 czerwca 2019 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie XII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia Marzena Tomczyk – Zięba
Protokolant: prot. sąd. Mikołaj Żaboklicki
z udziałem Prokuratora Marii Syty
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2019 r.
sprawyM. G.
synaL.iW. z domu W.,urodzonego w dniu (...)wM.
skazanego prawomocnymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 24 stycznia 2002 roku, sygn. akt II K 570/01, za czyn zart. 279 § 1 k.k.popełniony w dniu 28 kwietnia 2001 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
2.Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 8 grudnia 2010 roku, sygn. akt II K 1054/10, za czyn z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych, popełniony w okresie od 10 lutego 2009 roku do 10 lutego 2010 roku, na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie;orzeczona kara została wykonana w całości (objęta wyrokiem łącznym sygn. VIII K 338/12);
3. Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie z dnia 24 maja 2011 roku, sygn. III K 70/09, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2012 roku, sygn. IX Ka 773/11 za czyn zart. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 8 października 2008 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
4. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 roku, sygn. XVIII K 88/11,zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 roku, sygn. II AKa 35/12, za czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k., popełniony w okresie od 19 stycznia 2010 roku do 20 stycznia 2010 roku, na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 30 zł każda; postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. zarządzono wobec skazanego wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności za nieuiszczoną grzywnę;kara pozbawienia wolności i zastępcza kara pozbawienia wolności zostały wykonane w całości;
5. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 11 kwietnia 2012 roku, sygn. V K 1233/10, za czyn zart. 178 § 1 k.k., popełniony w dniu 16 lipca 2009 roku, na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 70 zł każda; postanowieniem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 21 listopada 2017 roku, sygn. V Ko 2186/17 zarządzono wobec skazanego wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 25 dni za nieuiszczoną grzywnę;orzeczona kara nie została wykonana;
Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 marca 2013 roku, sygn. VIII K 338/12, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2013 roku, sygn. II AKa 225/13 na podstawieart. 569 § 1 k.p.k.orazart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.iart. 87 k.k.połączono karę ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 8 grudnia 2010 roku, sygn. II K 1054/10 oraz karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 roku sygn. XVIII 88/11, i wymierzono skazanemuM. G.karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
6. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 14 maja 2014 roku, sygn. II K 628/12, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 8 maja 2015 roku, sygn. VI Ka 1307/14 za czyn zart. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 11 maja 2012 roku, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
7. Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie z dnia 1 grudnia 2016 roku, sygn. III K 771/16, za dwa czyny zart. 278 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 26 lipca 2016 roku i 18 sierpnia 2016 roku, w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności (art. 91§1 k.k.), na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 roku, sygn. III Ko 2518/17 zarządzono wykonanie zastępczej kary225 dnipozbawienia wolności;zastępcza kara pozbawienia wolności została wykonana w całości w okresie od dnia 15 listopada 2018 roku do dnia 28 czerwca 2019 r;

    8. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 2 czerwca 2017 roku, sygn. XIV K 58/17za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 278 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 15 listopada 2016 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie; na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 15 listopada 2016 roku do dnia 16 listopada 2016 roku, uznając, że jest to równoważne 4 dniom kary ograniczenia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 12 czerwca 2018 roku sygn. III Ko 607/18 zarządzono wykonanie zastępczej kary
    272 dni pozbawienia wolnościw zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności; na poczet zarządzonej kary zastępczej zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 15 listopada 2016 roku, godz. 13:45 do dnia 16 listopada 2016 roku, godz. 15:00;
    zastępcza kara pozbawienia wolności nie została wykonana;
9. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 14 czerwca 2017 roku, sygn. II K 790/17, za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 7 marca 2017 roku, na karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie; na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres zatrzymania w dniu 7 marca 2017 roku, uznając go za równoważny 2 dniom kary ograniczenia wolności i 4 godzinom pracy społecznej; postanowieniem Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 15 marca 2018 roku sygn. II Ko 340/18 zarządzono wykonanie zastępczej kary8 miesięcy i 2 dni pozbawienia wolnościw zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności; na poczet zarządzonej kary zastępczej zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 7 marca 2017 r. uznając, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi zastępczej kary pozbawienia wolności;orzeczona kara nie została wykonana;
10.Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 czerwca 2018 roku, sygn. II K 852/17, za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 31 marca 2017 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara pozbawienia wolności nie została wykonana;
11. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 14 lutego 2018 roku, sygn. II K 1064/17,za czyn zart. 278 § 3 k.k., popełniony w dniu 16 stycznia 2017 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres zatrzymania w dniu 16 stycznia 2017 roku, uznając go za równoważny 1 dniowi kary pozbawienia wolności;orzeczona kara pozbawienia wolności została wykonana w całości;
12. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 października 2018 roku, sygn. II K 879/16, za czyn zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., popełniony w dniu 18 kwietnia 2015 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności;orzeczona kara pozbawienia wolności nie została wykonana.

orzeka

1
Na podstawieart. 569§1 k.p.k.,art. 85 §1 i §2 k.k.,art. 86§1 k.k.iart. 87§1 k.k.łączy kary ograniczenia wolności orzeczone wyrokami, o których mowaw pkt 8 (XIV K 58/17)iw pkt 9(II K 790/17) oraz kary pozbawienia wolności orzeczone wyrokami, o których mowaw pkt 10(sygn. II K 852/17) iw pkt 12(II K 879/16) i wymierza skazanemuM. G.karę łączną 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;

2
Na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemuM. G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie XIV K 58/17 od dnia 15 listopada 2016 roku godz. 13:45 do dnia 16 listopada 2016 roku godz. 15:00, w sprawie II K 790/17 w dniu 7 marca 2017 r. i w sprawie II K 852/17 w dniu 31 marca 2017 r.;

3
Na podstawieart. 576§1 k.p.k.w pozostałym zakresie wyroki, które zostały objęte niniejszym wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonaniu;

4
Na podstawieart. 572 k.p.k.umarza postępowanie w pozostałym zakresie;

5
Na podstawieart. 624§1 k.p.k.zwalnia skazanegoM. G.od uiszczenia kosztów postępowania w sprawie i obciąża nimi Skarb Państwa.

Sygn. akt XII K 21/19

UZASADNIENIE

wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2019 r.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek pismaM. G.z dnia 17 października 2019 r. (data prezentaty), w którym skazany wniósł o wydanie wobec niego wyroku łącznego obejmującego wyroki: Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 14 czerwca 2017 roku sygn. II K 1064/17, Sądu Rejonowego w Płocku z dnia 20 lutego 2018 roku sygn. II W 1417/17, Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 czerwca 2018 roku, sygn. II K 852/17 oraz Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 października 2018 roku, sygn. II K 879/16 i wymierzenie kary łącznej na zasadzie pełnej absorpcji.
Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2019 r., skazanyM. G.podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jak najłagodniejszy wymiar kary.
Prokurator wniósł o wydanie wyroku łącznego poprzez połączenie wyroków w sprawach: III K 771/16, XIV K 58/17, II K 790/17, II K 852/17, II K 879/16 i wymierzenie skazanemu kary łącznej w wymiarze 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego i ujawnionego na rozprawie, Sąd ustalił, co następuje:
M. G.został skazany prawomocnie następującymi wyrokami:
1. Sądu Rejonowego w Węgrowie z dnia 24 stycznia 2002 roku, sygn. akt II K 570/01, za czyn zart. 279 § 1 k.k.popełniony w dniu 28 kwietnia 2001 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
2.Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 8 grudnia 2010 roku, sygn. akt II K 1054/10, za czyn z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 roku o wyrobie napojów spirytusowych oraz rejestracji i ochronie oznaczeń geograficznych, popełniony w okresie od 10 lutego 2009 roku do 10 lutego 2010 roku, na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie;orzeczona kara została wykonana w całości (objęta wyrokiem łącznym sygn. VIII K 338/12);
3. Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie z dnia 24 maja 2011 roku, sygn. III K 70/09, zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2012 roku, sygn. IX Ka 773/11 za czyn zart. 278 § 1 k.k., popełniony w dniu 8 października 2008 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
4. Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 roku, sygn. XVIII K 88/11,zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 roku, sygn. II AKa 35/12, za czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 252 § 1 k.k., popełniony w okresie od 19 stycznia 2010 roku do 20 stycznia 2010 roku, na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 30 zł każda; postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. zarządzono wobec skazanego wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności za nieuiszczoną grzywnę;kara pozbawienia wolności i zastępcza kara pozbawienia wolności zostały wykonane w całości;
5. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 11 kwietnia 2012 roku, sygn. V K 1233/10, za czyn zart. 178 § 1 k.k., popełniony w dniu 16 lipca 2009 roku, na karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych po 70 zł każda; postanowieniem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 21 listopada 2017 roku, sygn. V Ko 2186/17 zarządzono wobec skazanego wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności w wymiarze 25 dni za nieuiszczoną grzywnę;orzeczona kara nie została wykonana;
Wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 28 marca 2013 roku, sygn. VIII K 338/12, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2013 roku, sygn. II AKa 225/13 na podstawieart. 569 § 1 k.p.k.orazart. 85 k.k.,art. 86 § 1 k.k.iart. 87 k.k.połączono karę ograniczenia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 8 grudnia 2010 roku, sygn. II K 1054/10 oraz karę pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 20 lipca 2011 roku sygn. XVIII 88/11, i wymierzono skazanemuM. G.karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
6. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 14 maja 2014 roku, sygn. II K 628/12, utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie z dnia 8 maja 2015 roku, sygn. VI Ka 1307/14 za czyn zart. 178a § 1 k.k., popełniony w dniu 11 maja 2012 roku, na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara została wykonana w całości;
7. Sądu Rejonowego dla Warszawy - Woli w Warszawie z dnia 1 grudnia 2016 roku, sygn. III K 771/16, za dwa czyny zart. 278 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 26 lipca 2016 roku i 18 sierpnia 2016 roku, w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności (art. 91§1 k.k.), na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 10 stycznia 2018 roku, sygn. III Ko 2518/17 zarządzono wykonanie zastępczej kary225 dnipozbawienia wolności;zastępcza kara pozbawienia wolności została wykonana w całości w okresie od dnia 15 listopada 2018 roku do dnia 28 czerwca 2019 r;

    8. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 2 czerwca 2017 roku, sygn. XIV K 58/17za czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 278 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 15 listopada 2016 r. na karę 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie; na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres zatrzymania od dnia 15 listopada 2016 roku do dnia 16 listopada 2016 roku, uznając, że jest to równoważne 4 dniom kary ograniczenia wolności; postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 12 czerwca 2018 roku sygn. III Ko 607/18 zarządzono wykonanie zastępczej kary
    272 dni pozbawienia wolnościw zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności; na poczet zarządzonej kary zastępczej zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 15 listopada 2016 roku, godz. 13:45 do dnia 16 listopada 2016 roku, godz. 15:00;
    zastępcza kara pozbawienia wolności nie została wykonana;
9. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 14 czerwca 2017 roku, sygn. II K 790/17, za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 7 marca 2017 roku, na karę 1 roku i 4 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie; na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres zatrzymania w dniu 7 marca 2017 roku, uznając go za równoważny 2 dniom kary ograniczenia wolności i 4 godzinom pracy społecznej; postanowieniem Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 15 marca 2018 roku sygn. II Ko 340/18 zarządzono wykonanie zastępczej kary8 miesięcy i 2 dni pozbawienia wolnościw zamian za niewykonaną karę ograniczenia wolności; na poczet zarządzonej kary zastępczej zaliczono skazanemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie w dniu 7 marca 2017 r. uznając, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi zastępczej kary pozbawienia wolności;orzeczona kara nie została wykonana;
10.Sądu Rejonowego w Puławach z dnia 26 czerwca 2018 roku, sygn. II K 852/17, za czyn zart. 278 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k., popełniony w dniu 31 marca 2017 r. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności;orzeczona kara pozbawienia wolności nie została wykonana;
11. Sądu Rejonowego w Pruszkowie z dnia 14 lutego 2018 roku, sygn. II K 1064/17,za czyn zart. 278 § 3 k.k., popełniony w dniu 16 stycznia 2017 r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; na poczet orzeczonej kary zaliczono skazanemu okres zatrzymania w dniu 16 stycznia 2017 roku, uznając go za równoważny 1 dniowi kary pozbawienia wolności;orzeczona kara pozbawienia wolności została wykonana w całości;
12. Sądu Rejonowego w Wołominie z dnia 5 października 2018 roku, sygn. II K 879/16, za czyn zart. 178a § 4 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k., popełniony w dniu 18 kwietnia 2015 roku, na karę 1 roku pozbawienia wolności;orzeczona kara pozbawienia wolności nie została wykonana.
Z opinii o skazanym sporządzonej w dniu 29 listopada 2018 roku przez Zastępcę Dyrektora Aresztu Śledczego wW.(...)wynika, że zachowanieM. G.w trakcie pobytu w warunkach izolacji więziennej nie budzi większych zastrzeżeń. Osadzony karę pozbawienia wolności wykonuje w systemie programowanego oddziaływania i z nałożonych zadań wywiązuje się w sposób umiarkowany. Skazany kilkukrotnie nagradzany był regulaminowo i tylko raz ukarany został dyscyplinarnie za nielegalne kontaktowanie się z innymi osadzonymi.M. G.stara się przestrzegać obowiązującego w jednostce porządku wewnętrznego, a nadto prezentuje właściwą postawę wobec przełożonych. Dba przy tym o porządek w celi mieszkalnej oraz o higienę osobistą. Skazany właściwie układa relacje ze współosadzonymi, jednakże deklaruje przynależność do nieformalnych struktur podkultury przestępczej.M. G.za pośrednictwem widzeń i rozmów telefonicznych utrzymuje stały kontakt z rodziną oraz znajomymi. Od sierpnia 2018 roku podjął zatrudnienie – aktualnie pracuje odpłatnie w pralni. Skazany uczestniczył w programie readaptacji społecznej sprzyjającej redukcji zachowań agresywnych, a także ukończył Krótką Interwencję Psychologiczną zwiększającą samoświadomość w obszarze dysfunkcyjnego spożywania alkoholu. Osadzony prezentuje krytyczną postawę wobec popełnionych przestępstw i dotychczasowego stylu życia. Posiada obowiązek do zrealizowania naprawienia szkody.
Powyższy stan faktyczny, Sąd ustalił na podstawie:
k. 3 wniosku o wydanie wyroku łącznego, k. 15-17 i 78-80 karty karnej, k. 21 opinii o skazanym, k. 23-29 informacji o pobytach i orzeczeniach, k. 58-59 odpisu wyroku VIII K 338/12, k. 60 odpisu wyroku w sprawie II AKa 225/13, k. 75 odpisu wyroku w sprawie II K 852/17, k. 77 odpisu wyroku w sprawie XIV K 58/17, k. 101 odpisu wyroku w sprawie II K 1064/17, k. 102 odpisu wyroku w sprawie II K 790/17; z akt sprawy II K 985/19 – opinia o skazanym z k. 11, a nadto w całości akta spraw Sądu Rejonowego w Węgrowie II K 570/01, Sądu Rejonowego w Wołominie sygn. II K 1054/10, V K 1233/10, II K 628/12, II K 879/16, Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie sygn. III K 70/09, III K 771/16, Sądu Okręgowego w Warszawie XVIII K 88/11, VIII K 338/12, Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie sygn. XIV K 58/17, Sądu Rejonowego w Pruszkowie sygn. II K 790/17, II K 1064/17, II K 790/17, Sądu Rejonowego w Puławach II K 852/18.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Na wstępie niniejszych rozważań należy wskazać, że wydając wyrok łączny w przedmiotowej sprawie Sąd orzekał na podstawie przepisówKodeksu karnegow brzmieniu nadanym na mocy Ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 396), która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r. (dalej: Ustawy nowelizującej), po dokonaniu wyboru pomiędzy dwoma reżimami prawnymi, w oparciu o zasadę wyrażoną wart. 4 k.k., nakazującą, w wypadku zmiany ustawy, stosowanie ustawy obowiązującej poprzednio, w razie stwierdzenia, iż jest ona względniejsza dla sprawcy. Sąd stoi na stanowisku, że językowa wykładnia art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianieustawy Kodeks karnyoraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 poz. 396) nakazuje stosować przepisy o karze łącznej w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 lipca 2015 r. jedynie do przypadków, gdzie wszystkie wyroki zapadłe wobec skazanego uprawomocniły się przed dniem 1 lipca 2015 r., zaś w sytuacji, gdy przynajmniej jeden wyrok uprawomocnił się po 1 lipca 2015 r., a wobec skazanego zapadły również wyroki prawomocne przed 1 lipca 2015 r., konieczne jest badanie sytuacji procesowej z uwzględnieniem treściart. 4 § 1 k.k.(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKa 85/16).
Sąd dokonał zatem analizy dwóch reżimów prawnych –rozdziału IX Kodeksu karnegow brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą oraz tegoż rozdziału w brzmieniu sprzed 1 lipca 2015 r. – przez pryzmat tego, który z nich będzie względniejszy dla skazanego w niniejszej sprawie. Oceniając, która z ustaw będzie dla skazanego względniejsza, Sąd analizował wszystkie skutki wynikające z ich zastosowania (por.: wyrok Sadu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt II AKa 148/15; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 3 lutego 2015 r., sygn. akt IV K 294/14).
W wyniku dokonanej analizy, Sąd nie powziął wątpliwości co do tego, iż to właśnie przepisy obowiązujące od dnia 1 lipca 2015 r. będą dla skazanego względniejsze – ich brzmienie pozwala bowiem na połączenie kar pozbawienia wolności wymierzonych skazanemu w sprawach II K 852/17 i II K 879/16, a także kar ograniczenia wolności wymierzonych w sprawach XIV K 58/17 oraz II K 790/17, jako nie odbytych dotychczas w całości, a następnie zaliczenie na poczet orzeczonej kary łącznej okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie XIV K 58/17 od dnia 15 listopada 2016 roku godz. 13:45 do dnia 16 listopada 2016 roku godz. 15:00, w sprawie II K 790/17 w dniu 7 marca 2017 r. i w sprawie II K 852/17 w dniu 31 marca 2017 r.
Jak wynika bowiem z informacji o pobytach i orzeczeniach, a także akt powyższych spraw, kary ograniczenia i pozbawienia wolności orzeczone w w/w sprawach nie zostały wykonane przez skazanego w całości. Jednocześnie w sprawie nie zaszły negatywne przesłanki do połączenia w/w kar, o których mowa wart. 85 § 3 k.k.
Na marginesie podkreślenia wymaga, że dokonując analizy skazańM. G., Sąd uwzględnił zapatrywania prawne wyrażone w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 11 czerwca 2019 roku, sygn. P 20/17 wskazujące na niekonstytucyjność łączenia kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności przy jednoczesnym wymierzeniu kary łącznej pozbawienia wolności. Na gruncie przedmiotowej sprawy nie można jednak tracić z pola widzenia, że postanowieniem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie z dnia 12 czerwca 2018 roku sygn. III Ko 607/18, a także postanowieniem Sądu Rejonowego w Piasecznie z dnia 15 marca 2018 roku sygn. II Ko 340/18 wobec skazanegoM. G.zarządzono wykonanie zastępczych kar pozbawienia wolności w zamian za niewykonane kary ograniczenia wolności orzeczone odpowiednio w sprawach XIV K 58/17 oraz II K 790/17. W takim stanie rzeczy, w ocenie Sądu, zachodzą warunki do połączenia różnorodzajowych kar, albowiem pominięcie w wyroku łącznym zastępczych kar pozbawienia wolności byłoby dla skazanego wysoce niekorzystne, tym bardziej, że żadnej z nich skazany nie wykonał jeszcze w żadnym zakresie.
Orzekając w przedmiocie wymiaru kary, Sąd miał na uwadze treśćart. 85a k.k., zgodnie z którym orzekając karę łączną, Sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Zatem z woli ustawodawcy przy wymiarze kary łącznej powinno się stosować przede wszystkim kryterium prewencji indywidualnej i generalnej. Jednocześnie ustawodawca dopuszcza stosowanie pomocniczo innych kryteriów przy orzekaniu kary łącznej. Podkreślić należy, że kryteria te, w ocenie Sądu, mają charakter pomocniczy. Dlatego Sąd przy wymierzaniu kary łącznej uwzględnił również dyrektywy wymiaru kary łącznej wypracowane przez orzecznictwo sądów powszechnych i Sądu Najwyższego, na gruncie stanu prawnego obowiązującego przed 1 lipca 2015 r. (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. II AKa 148/16). Stąd też, w celu rozstrzygnięcia, która z zasad wymiaru kary łącznej – zasada absorpcji, asperacji czy kumulacji – powinna znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, Sąd badał także następujące okoliczności: związek podmiotowo-przedmiotowy między poszczególnymi przestępstwami, za które orzeczono kary podlegające łączeniu, a w tym w szczególności tożsamość rodzajową naruszonego dobra, związek między czasem i miejscem popełnienia przestępstwa, podobieństwa w sposobie jego popełnienia, tożsamość ewentualnych współsprawców oraz tożsamość pokrzywdzonych.
W świetle powyższego Sąd uznał, że specyfika niniejszej sprawy przemawia za zasadnością zastosowania przy wymiarze kary zasady asperacji i wymierzenia skazanemuM. G.kary łącznej w wymiarze 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.
Orzekając w tym zakresie, Sąd miał na uwadze stosunkowo bliski związek przedmiotowy między przestępstwami wchodzącymi w węzeł kary łącznej. Wszystkie bowiem popełnione przez skazanego czyny zabronione (oprócz czynu objętego wyrokiem Sądu Rejonowego w Wołominie – II K 879/16) wymierzone były przeciwko tożsamemu dobru prawnemu, tj. przeciwko mieniu. Z drugiej zaś strony, Sąd uznał, że przestępstw tych nie cechuje jakakolwiek bliskość czasowa – chronologicznie pierwsze z nichM. G.popełnił w dniu 18 kwietnia 2015 roku, a ostatnie w dniu 31 marca 2017 roku. Powyższe oznacza, iż skazany mógł naruszać porządek prawny na przełomie niemal dwóch lat. Nadto, Sąd miał na uwadze okoliczność negatywnie wpływającą na wymiar kary łącznej, a wynikającą z karty karnej skazanego. DotychczasM. G.skazywany był czternastokrotnie, co pokazuje, iż nie przestrzegał on obowiązującego w społeczeństwie porządku prawnego i miał do niego stosunek lekceważący - pomimo kolejnych wyroków skazujących i wymierzanych mu kar, które ewidentnie nie spełniały swojej roli.
Wymierzając skazanemu karę łączną, Sąd miał na uwadze także opinię, jaka została wydana odnośnieM. G.przez Zastępcę Dyrektora Aresztu Śledczego wW.(...). Opinia, którą można ocenić jako względnie pozytywną, świadczy zdaniem Sądu, o skutecznym przebiegu wobec skazanego procesu resocjalizacji. Poprawne zachowanie osadzonego w warunkach izolacji winno jednak stanowić typową konsekwencję wykonywania orzeczonej wobec skazanego kary pozbawienia wolności, mającej zmierzać do osiągnięcia w stosunku do sprawcy pozytywnych celów zapobiegawczych i wychowawczych.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Sąd zastosował przy łączeniu kar pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności orzeczonych wobec skazanegoM. G.zasadę asperacji i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.Sąd uznał, że nie zachodzą przesłanki do kumulacji kar, albowiem byłaby to dolegliwość, która przekraczałaby potrzeby resocjalizacyjne wobec skazanego, zwłaszcza w świetle względnie pozytywnej opinii z Aresztu Śledczego wW.(...). Z drugiej zaś strony, w ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do absorpcji kar, albowiem prowadziłoby to do stanu bezkarności za część popełnionych przez skazanego przestępstw.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że orzeczona kara łączna pozbawienia wolności stanowić będzie prawidłową i całościową ocenę zachowań skazanego, będąc właściwą oraz celową – z punktu widzenia prewencyjnego – reakcją na popełnione przez niego czyny.
Na podstawieart. 577 k.p.k.na poczet kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zaliczył skazanemuM. G.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie XIV K 58/17 od dnia 15 listopada 2016 roku godz. 13:45 do dnia 16 listopada 2016 roku godz. 15:00, w sprawie II K 790/17 w dniu 7 marca 2017 r. i w sprawie II K 852/17 w dniu 31 marca 2017 r.
Sąd orzekł, że wyroki, które zostały objęte niniejszym wyrokiem łącznym, w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu, co jest zgodne z treściąart. 576 § 1 k.p.k., zaś na podstawieart. 572 k.p.k.orzekł, że w zakresie wyroków nieobjętych niniejszym wyrokiem łącznym, postępowanie należy umorzyć.
Sąd zwolnił skazanegoM. G.od obowiązku uiszczenia kosztów postępowania w sprawie, obciążając nimi Skarb Państwa na podstawieart. 624 § 1 k.p.k., albowiem skazany przebywa w Areszcie Śledczym i jego możliwości zarobkowe są bardzo ograniczone. Dodatkowo, na skazanym ciąży zobowiązanie finansowe, w związku z nałożonym obowiązkiem naprawienia szkody. W tej sytuacji Sąd uznał, że w pierwszej kolejności skazany powinien uczynić zadość słusznym interesom pokrzywdzonych, by choć w minimalnym stopniu zredukować poniesioną przez nich szkodę i krzywdę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.