Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 32/18
Data wyroku: 2019-05-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Wojciechowska-Langda, Jacek Matusik, Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 59 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Warszawa, dnia 20 maja 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 32/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz (spr.)
Sędziowie:  SO Agnieszka Wojciechowska-Langda
SO Jacek Matusik
Protokolant: sekr sądowy Robert Wójcik
przy udziale prokuratora Teresy Pakieły
po rozpoznaniu dnia 20 maja 2019 r. w Warszawie
sprawyN. K. (1)synaR.iD.ur. (...)wO.
oskarżonego o przestępstwo zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk,art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim
z dnia 18 sierpnia 2017 r.    sygn. akt II K 127/16
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; kosztami postępowania w postępowaniu odwoławczym obciąża Skarb Państwa.

SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Maciej Schulz  SSO Jacek Matusik
Sygn. akt VI Ka 32/18

UZASADNIENIE
N. K. (1)został oskarżony o to, że:

1
w okresie miesięcy luty – marzec 2009 r. wL.woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzieliłK. K. (1)środka odurzającego w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 2,5 grama za kwotę nie mniejszą niż 75 zł

tj. o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.

2
w okresie od dnia 15 marca 2009 r. do dnia 3 kwietnia 2009 r. wL.woj.(...)działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru wbrew przepisom ustawy wprowadził do obrotu środki odurzające w postaci marihuany w ilości nie mniejszej niż 20 gram, w ten sposób, że sprzedał jeK. K. (1)w porcjach każda po 1 gram za łączną kwotę nie mniejszą niż 440 zł w celu dalszej odsprzedaży przez w/wym.

tj. o czyn zart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2011 r., w sprawie o sygn. akt II K 759/09oskarżonegoN. K. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zarzucając rozstrzygnięciu:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu przez Sąd, iż wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)w części jego przyznania się do winy odnośnie sprzedaży środków odurzającychM. G. (1)iP. K. (1)nie są wiarygodne i w konsekwencji uniewinnienie go od czynu wskazanego w pkt II aktu oskarżenia podczas gdy prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.,

2
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu przez Sąd, iż wyjaśnienia oskarżonegoK. K. (1)w części dot. sprzedaży mu środków odurzających przez oskarżonegoN. K. (1)nie są wiarygodne gdyż pozostają w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym, a zwłaszcza z wyjaśnieniamiN. K. (1)i zeznaniami wskazanych przez niego świadków, co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia oskarżonegoN. K. (1)od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. IV i V aktu oskarżenia, podczas gdy prawidłowa ocena zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony ten dopuścił się przestępstwa z art.. 59ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.orazart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.,

3
obrazę przepisów postępowania , a mianowicieart. 167 k.p.k.iart. 366 § 1 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na zaniechaniu dokonania przez sąd możliwych do przeprowadzenia wnioskowanych na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2010 r. przez prokuratora czynności dowodowych w postaci uzyskania wykazu połączeń telefonicznych z numerów telefonów oskarżonychK. K. (1)iN. K. (1)oraz wyjaśnienia okoliczności związanych z naprawą samochodu oskarżonegoN. K.w zakładzie pracy oskarżonegoK. K. (1), w wyniku czego nie ujawniono wszystkich istotnych okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W świetle powyższych zarzutów, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Maz. II Wydziałowi Karnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 25 listopada 2011 r., w sprawie o sygn. akt VI Ka 799/11zaskarżony wyrok uchylił w całości i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim do ponownego rozpoznania.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r., w sprawie o sygn. akt II K 885/11oskarżonegoN. K. (1)uniewinnił od popełnienia zarzucanych mu czynów.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoN. K. (1). Rozstrzygnięciu temu zarzucił:

1
rażącą obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 6 k.p.k.,art. 374 § 1 k.p.k.iart. 377 § 3 k.p.k.mające istotny wpływ na treść wyroku polegającą na błędnym uznaniu 5 ze oskarżonyK. K. (1)został prawidłowo wezwany na termin rozprawy w dniu 14 grudnia 2012 r. w sytuacji, gdy wysłane pod wskazany przez oskarżonego adres zamieszkania wezwanie dwukrotnie awizowane nie zostało przez niego podjęte, a dostarczone przez policję wezwanie odebrała matka oskarżonegoA. K., co W konsekwencji doprowadziło do rozpoznania, z naruszeniem prawa do obrony, prowadzonej w trybie zwyczajnym sprawy bez udziału oskarżonegoK. K. (1), którego obecność była obowiązkowa, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą zart. 439 § 1 pkt 11 k.p.k.,

2
obrazę prawa materialnego, a mianowicieart. 45 § 1 kk,art. 44 kkiart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniipolegającą na zaniechaniu orzeczenia środka karnego w postaci przepadku korzyści majątkowych pochodzących z przestępstwa przypisanego oskarżonemuK. K. (1)w pkt II aktu oskarżenia z tytułu sprzedaży środków odurzających w kwocie 180 złotych, orzeczenia przepadku dowodów rzeczowych zabezpieczonych odK. K. (1), a wyszczególnionych w wykazie dowodów rzeczowych k. 137 poz.1-2, 4-10 podczas gdy zgodnie z w/w przepisami należało obligatoryjnie orzec przepadek osiągniętej majątkowej, środka odurzającego i amunicji,

3
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na treść, a polegający na uznaniu przez Sąd, iż wyjaśnienia oskarżonegoK.w części dot. sprzedaży mu środków odurzających przez oskarżonegoN. K. (1)nie są wiarygodne gdyż pozostają w sprzeczności z zebranym dowodowym, a zwłaszcza z wyjaśnieniamiN. K. (1)i zeznaniami wskazanych przez niego świadków, co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia oskarżonegoN. K. (1)od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. IV i V aktu oskarżenia, podczas gdy prawidłowa - ocena zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony ten dopuścił się przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.prazart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.,

4
obrazę przepisów postępowania, a mianowicieart. 167 k.p.k.,art. 366 § 1 k.p.k.iart. 442 § 3 k.p.k.mającą wpływ na treść orzeczenia, a polegającą na zaniechaniu wykonania wskazań Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie co do dalszego postępowania zawartych w uzasadnieniu wyroku wydanego w dniu 25 listopada 2011 r. o sygn. VI Ka 799/11 w sytuacji, gdy wskazania te są dla sądu orzekającego wiążące i przez to zaniechania dokonania przez sąd możliwych do przeprowadzenia czynności dowodowych wskazanych przez sąd odwoławczy, a zwłaszcza wyjaśnienia okoliczności związanych z naprawą samochodu oskarżonegoN. K.w zakładzie pracy oskarżonegoK. K. (1), okoliczności związanych z zakupem marihuany przez oskarżonegoK. K. (1)i konfliktu pomiędzy obu oskarżonymi, w wyniku czego nie ujawniono wszystkich istotnych okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

W świetle powyższych zarzutów, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Maz. II Wydziałowi Karnemu do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2015 r., w sprawie o sygn. akt VI Ka 827/14zaskarżony wyrok uchylił i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim do ponownego rozpoznania.
Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim wyrokiem z dnia 18 sierpnia 2017 r., w sprawie o sygn. akt II K 127/16 orzekł:
1. oskarżonegoN. K. (1)uniewinnił od popełnienia zarzuconych mu w punktach IV i V czynów,
2. na podstawieart. 632§2 k.p.k.koszty postępowania przejął na rachunek Skarbu Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator zaskarżając wyrok w całości na niekorzyść oskarżonegoN. K. (1).Rozstrzygnięciu temu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na uznaniu przez Sąd, iż wyjaśnienia i zeznaniaK. K. (1)w przedmiocie sprzedaży mu środków odurzających przez oskarżonegoN. K. (1)nie są wiarygodne podczas gdy pozostają w sprzeczności z zebranym materiałem dowodowym, a zwłaszcza z wyjaśnieniamiN. K. (1)i zeznaniami wskazanych przez niego świadków, co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia oskarżonegoN. K. (1)od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt. IV i V aktu oskarżenia, podczas gdy prawidłowa – ocena zebranego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że oskarżony ten dopuścił się przestępstwa zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.orazart. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 12 k.k.
W świetle powyższych zarzutów, prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Nowym Dworze Mazowieckim do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora okazała się nietrafna w odniesieniu do podniesionego w niej zarzutu kwestionującego prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji i podnoszącego wadliwą ocenę materiału dowodowego dokonaną przez ten Sąd. Apelacja ta w ocenie Sądu Okręgowego ma charakter polemiczny ze stanowiskiem Sądu I instancji.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe i na tej podstawie poczynił właściwe ustalenia faktyczne. W ocenie Sądu Odwoławczego słusznie Sąd I instancji pozbawił wiary zeznaniaK. K. (1). Jak wynika z akt sprawy, depozycje przez niego składane podczas postępowania przygotowawczego są niekonsekwentne względem postępowania sądowego. Przesłuchany dnia 4 kwietnia 2009 r.K. K. (1)wyjaśnił, iż marihuanę kupił od znanego mu z widzenia chłopaka o pseudonimie(...), którego danych personalnych i adresu zamieszkania nie zna (K – 44). Dnia 5 czerwca 2009 r. oświadczył, że znaN. K. (1)od około 5 lat (K – 205). Przesłuchany dnia 9 sierpnia 2017 r. w toku postępowania sądowego zeznał, że słabo znał oskarżonego i tylko z widzenia (K – 183). Z tego względu, słusznie Sąd Rejonowy uznał zeznania i wyjaśnieniaK. K. (1)za niespójne oraz rażące brakiem logiki, a także za niekorespondujące w istotnym elemencie z zeznaniami świadków orazN. K. (1). Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy miał w polu uwagi wszystkie dowody, które oceniane łącznie, to jest we wzajemnym powiązaniu, nie pozwoliły uznać za wiarygodne zeznań i wyjaśnieńK. K. (1).
Bez względu na motywacjęK. K. (1), w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie sposób uznać, żeN. K. (1)popełnił zarzucane mu aktem oskarżenia czyny. Dowód z zeznań czy wyjaśnieńK. K. (1)byłby wiarygodny pod warunkiem zweryfikowania z innymi obiektywnymi istniejącymi w sprawie dowodami. Takimi w niniejszej sprawie była opinia biegłego informatyka, faktury VAT dot. pobytu wośrodku (...)nadZ., informacja z warsztatu samochodowego(...)czy informacje uzyskane od operatorów sieci komórkowych. W przedmiotowej sprawie nie istniały powody osłabiające zaufanie do wskazanych dokumentów. W konfrontacji z wyżej wymienionymi, depozycje składane przezK. K. (1)są rozbieżne. Nie bez znaczenia pozostaje przy tym fakt, żeK. K. (1)ów sprzeczności nie potrafił wyjaśnić. Wątpliwości co do wiarygodnościK. K. (1)są tym bardziej uzasadnione, jeśli uwzględni się czasokres składania przez niego wyjaśnień.K. K. (1)był bowiem wówczas zatrzymany, zostały mu postawione zarzuty popełnienia 3 czynów stypizowanych w ustawie przeciwko narkomanii. Ze względu na swoją słabą pozycję procesową, skuszony obietnicą złagodzenia kary, w obawie, że może trafić do więzienia - podczas gdy wcześniej nie był karany, zdecydował się złożyć wyjaśnienia obciążająceN. K. (1).
Nie ulega wątpliwości, żeK. K. (1)wyjaśniając miał prawo do przedstawiania się w jak najlepszym świetle, nawet jeżeli są to okoliczności nie do końca prawdziwe, o tyle w przypadku tzw. dowodu z pomówienia ten mechanizm musi być już postrzegany inaczej. Jednym z elementów składających się na ową szczególną, a konieczną weryfikację takiego dowodu, jest właśnie sposób przedstawiania, czy sytuowania siebie przez wyjaśniającego współoskarżonego (pomawiającego). Analizując to kryterium w okolicznościach sprawy zauważamy, żeK. K. (1)faktycznie przyznał się do posiadania narkotyku, co było dość oczywiste wobec faktu ujawnienia tego środka przy nim, ale już podaje, że handlem marihuaną zajmował się praktycznie tylko przez tydzień czasu, a środki odurzające sprzedawał jedynieM. G. (2)iP. K. (2)(K – 46), a zatem starał się przedstawić siebie w lepszym świetle, usprawiedliwić swoje działanie, pokazać, że miało charakter krótkotrwały. TwierdzeniaK. K. (1)nie mają jednak oparcia w materiale dowodowym. Z zeznań złożonych przezM. G. (2)iP. K. (2)nie wynika aby nabywali od niego środki odurzające. Tym bardziej twierdzeniaK. K. (1)co do nabywania środków odurzających odN. K. (1)nie mają potwierdzenia w ujawnionym w toku postępowania materiale dowodowym. Brak jest jakichkolwiek podstaw, aby przyjąć, że to właśnie oskarżonyN. K. (1)sprzedawałK.narkotyki, które on później sprzedawał innym osobom. Sąd Rejonowy w pisemnych motywach wyroku przekonująco przedstawił, dlaczego więc te wyjaśnienia nie zasługują na wiarę. Zatem mamy sytuację, że dowód z wyjaśnień współoskarżonegoK. K. (1), jedyny wskazujący na winęN. K. (1), nie jest dowodem wiarygodnym, konsekwentnym i na tyle pewnym, by mógł stać się – tą właśnie wyłączną i jedyną – podstawą skazania.
Wbrew twierdzeniom skarżącego, przyznanie się do winyK. K. (1)nie skutkuje automatycznym obdarzeniem wiary jego zeznań czy wyjaśnień. Sąd Rejonowy ocenił wszystkie zgromadzone w postępowaniu dowody w ścisłym powiązaniu, a ustalenia faktyczne poczynił w oparciu o te z nich, które uznał za wiarygodne, nie zaś z całego, wzajemnie sprzecznego materiału dowodowego. Zdaniem Sądu Odwoławczego rozważania Sądu I instancji w zakresie oceny dowodów są szczegółowe, uwzględniają treść wszystkich zgromadzonych w sprawie dowodów, a zarzut skarżącego i jego uzasadnienie jest ogólnikowe, sprowadzające się do forsowania jednokierunkowej oceny, bez pełnego odniesienia do wszystkich dowodów i ich wzajemnej relacji. Sąd I instancji szczegółowo podał dlaczego odmówił wiary depozycjomK.K., wskazując cały szereg okoliczności, które skarżący pomija albo zniekształca. Zdaniem Sądu Odwoławczego Sąd Rejonowy ocenił wiarygodności zeznań i wyjaśnieńK. K. (1)w sposób ostrożny, stwierdzając, że nie są one jasne i konsekwentne, nie znajdują odzwierciedlenia w innych dowodach, są nielogiczne, a ponadto wykazują cechy chwiejności. Ustalenia te Sąd I instancji poczynił w kontekście całokształtu relacjonowanych przez niego okoliczności, jak i na tle innych dowodów.
Sąd I instancji ponownie rozpoznając sprawę miał w polu uwagi wszystkie dowody, które oceniane łącznie, to jest we wzajemnym powiązaniu, nie potwierdziły udziałuN. K. (1)w przypisanych mu czynach. Sąd ten wykonał wskazania Sądu Odwoławczego, w tym zażądał wykazu informacji od operatorów telefonii komórkowych, wyjaśnił okoliczności kontaktowania się ze sobąN. K. (1)iK. K. (1), a także okoliczności związane z naprawą samochodu oraz istotę konfliktu pomiędzy wyżej wymienionymi. Rację ma Prokurator, że Sąd ten wykonując zalecenia Sądu Odwoławczego z dnia 10 kwietnia 2015 roku nie przesłuchał co prawdaK. K. (1)na okoliczność kontaktów telefonicznych zN. K. (1)w związku z treścią opinii biegłego informatyka. Uchybienie to zostało jednak wyeliminowane przez Sąd Odwoławczy rozpoznający niniejszą sprawę, co zostanie wskazane w dalszej części uzasadnienia. Podkreślić ponownie należy, że Sąd Rejonowy, a następnie Sąd Okręgowy, poddały szczegółowej ocenie kluczowe zeznaniaK. K. (1). Zarzuty podniesione w apelacji, zmierzające do podważenia oceny Sądu I instancji dotyczącej tego osobowego źródła i środków dowodowych nie zawierają argumentów, które mogły zdeprecjonować ocenę Sądów obu instancji.
Z fachowej opinii biegłego z zakresu informatyki wynika, żeK. K. (1)iN. K. (1)nie posiadali wzajemnie swoich numerów telefonów, a numer zapisany w książce telefonicznej karty SIMK. K. (1)jako(...)nie był w ogóle użyty. Jako że nie udało się pozyskać wykazu rozmów przychodzących i wychodzących z wytypowanych numerów z uwagi na treść przepisówustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne, zgodnie z którymi dane o połączeniach przechowywane są przez okres 12 miesięcy, to w zestawieniu z zeznaniamiK. K. (1)na rozprawie apelacyjnej w dniu 20 maja 2019 r. pozwoliło na przyznanie waloru wiarygodności wyjaśnieniomN. K. (1). ŚwiadekK. K. (1)bowiem wskazał jednoznacznie, że kontaktował się zN. K. (1)tylko pod jednym numerem telefonu, zapisanym jako(...)(K – 290). Odnosząc się do kontrargumentu przywołanego w apelacji to o ile, co do zasady można i trzeba zgodzić się ze skarżącym, że powszechnie wiadomym jest, że sprawcy handlu narkotykami używają do kontaktów z klientami telefonów o różnych numerach, to w konstatacji z zeznaniamiK. K. (1)na rozprawie apelacyjnej w dniu 20 maja 2019 r. stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca. Przesłuchany wówczas w roli świadkaK. K. (1)jednoznacznie bowiem stwierdził: „Tylko taki telefon miałem i tylko z tego telefonu dzwoniłem doN. K. (1)” (K – 290).
Wskazana przezK. K. (1)okoliczność, że pomagał oskarżonemu z samochodem z racji tego, że jest mechanikiem (K – 206) nie została potwierdzona obiektywnymi dowodami. Zdaniem Sądu Okręgowego fakt posiadania przezN. K. (1)samochodu markiP. (...)nie przesądza o jego zażyłych stosunkach zK. K. (1). Wprawdzie nie udało się jednoznacznie ustalić, że wyżej wskazany samochód był naprawiany w warsztacie samochodowym, w którym zatrudniony byłK. K. (1), to mając na uwadze ogólnikowe wyjaśnieniaK. K. (1)– i nie chodzi tu o kwestie poboczne tylko te istotowo ważne – nie mogą być postrzegane jako dowód świadczący przeciwkoN. K. (1), a tym samym przesądzać o jego winie. Zgodzić się należy z Sądem Rejonowym, żeL.jest stosunkowo małym miastem, a wiedza dotycząca tego, kto jest właścicielem pojazdu markiP. (...)onr rej. (...), jest łatwo dostępna, w szczególności, żeK. K. (1)iN. K. (1)zamieszkiwali wówczas w tejże miejscowości. Rozważania Prokuratora zawarte na stronie 4 apelacji, a dotyczące pobytu oskarżonegoK.wZ.w kontekście sprzedażyK. K. (1)narkotyków dwa dni przed zatrzymaniem, które miało miejsce 3 kwietnia 2009 roku dotknięte są dowolnością i oparte są jedynie na przypuszczeniach autora apelacji. Prokurator bowiem powołał się na oświadczenieK. K. (1), złożone do protokołu przeszukania, w którym stwierdził, że torebki z suszem stanowiącym marihuanę nabył od chłopakaps. (...)dwa dni wstecz (K-8 akt II K 333/15). Na tej podstawie Prokurator wywiódł, że miało to miejsce 1 kwietnia 2009 roku, a ponieważN. K. (1)przebywał wZ.od 1 kwietnia 2009 roku (środy) po południu dlatego też zdaniem skarżącego przed wyjazdem doZ.sprzedał narkotykiK.. Jak już podkreślono teza ta dotknięta jest dowolnością albowiem z wyjaśnień i późniejszych zeznańK. K. (1)nie wynika kiedy dokładnie ostatni raz kupował narkotyki odN. K. (1). Natomiast z zarzutu postawionego w akcie oskarżenia wynika, że miało mieć to miejsce pomiędzy 15 marca 2009 roku, a 3 kwietnia 2009 roku, a więc częściowo w okresie gdyN. K. (1)przebywał wZ.. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę rozpoznawał ją w ramach zarzutów postawionychN. K. (1)w akcie oskarżenia i przed takimi zarzutami oskarżony ten się bronił. Jednocześnie podkreślić należy, że z uwagi na brak przekonywujących dowodów, że transakcje o których mowa w w/w zarzucie w ogóle miały miejsce brak było podstaw do przyjęcia przez Sąd Rejonowy, ze miały one miejsce w okresie do 1 kwietnia 2009 roku, co sugeruje autor apelacji.
Powyższe rozważania prowadzą do konstatacji, że apelacja prokuratora nie mogła zostać uwzględniona, gdyż ma charakter polemiczny i nie wskazuje żadnych argumentów zdolnych podważyć stanowisko Sądu I instancji.Z tego też względu wyrok tego Sądu należało utrzymać w mocy.
SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Maciej Schulz SSO Jacek Matusik