Sąd Rejonowy w Kętrzynie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1288/19
Data wyroku: 2019-11-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Beata Bihuń

Sygn. akt: I C 1288/19
Na rozprawie dnia 28 listopada 2019 r. nie stawił się pełnomocnik powodaGminnego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wK., zawiadomiona o terminie.
PozwanaG. P.nie stawiła się pomimo należytego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie złożyła żadnych wyjaśnień, ani też nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności.
Odstąpiono od nagrywania na podstawieart. 157§2 KPC.
Przewodnicząca ogłosiła wyrok zaoczny.
Przewodniczący:
Protokolant:

WYROK ZAOCZNY
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 listopada 2019 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Beata Bihuń

Protokolant:

p. o..sekretarza sądowego Emilia Strzelczyk

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2019 r. wK.
sprawy z powództwaGminnego Przedsiębiorstwa (...) Sp. z o.o.wK.
przeciwkoG. P.
o roszczenia z umowy najmu lub dzierżawy
powództwo oddala.
sygn. akt I C 1288/19

UZASADNIENIE
PowódGminne Przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o.z siedzibą wK.wniósł o zasądzenie od pozwanejG. P.kwoty 5.824,30 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwana na podstawie umowy najmu lokalu mieszkalnego korzysta z usług powoda, który na podstawie umowy zlecenia zawartej z GminąK.administruje lokalami stanowiącymi własność GminyK.. W związku z zawartą umowa pozwana zobowiązana była do regulowania ustalonych opłat czynszowych. Powód wskazał, że pozwana była wyzwana do dobrowolnej spłaty należności, ale nie reagowała na wezwanie.
PozwanaG. P., zawiadomiona prawidłowo o terminie rozprawy, nie wniosła odpowiedzi na pozew.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 26.01.2000 r. pomiędzyG. P.jako najemcą, a Zarządem GminyK., jako wynajmującym została zwarta umowa najmulokalu mieszkalnego nr (...)położonego wW.wbudynku nr (...). Umowa została zawarta na czas nieoznaczony, a zgodnie z brzmieniem § 4 i 5 umowy najemca zobowiązał się do zapłaty wynajmującemu określonego w umowie czynszu, którego płatność miała następować z góry do 10 – tego dnia każdego miesiąca.
(dowód: umowa k. 19)
W dniu 01.04.2008 r. pomiędzy GminąK., zwaną Zleceniodawcą, aGminnym Przedsiębiorstwem (...) Spółka z o.o.wK., zwanym Zleceniobiorcą, została zawarta umowa, na podstawie której GminaK.zleciła powodowi administrowanie lokalami stanowiącymi własność GminyK., wymienionymi w załączniku nr 1 do umowy. W § 2 umowy wymieniono obowiązki Zleceniobiorcy, do których zaliczono również przygotowywania i przedkładanie do podpisu Zleceniodawcy umów najmu, dzierżawy i użyczenia nieruchomości oraz przygotowywanie przedsądowych pism procesowych. Zgodnie z § 4 umowy za wykonywanie czynności ustalono wynagrodzenie Zleceniobiorcy w wysokości wpływów z czynszów oraz innych opłat przysługujących Wynajmującemu.
(dowód: umowa k. 21 – 24)
W dniu 11.04.2019r.G. P.odebrała od powoda ostateczne wezwanie do zapłaty na kwotę 5.602,73 zł. W wezwaniu wymieniono faktury, których pozwana nie uregulowała.
(dowód: wezwanie k. 20)

Sąd zważył, co następuje:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie, albowiem powód nie udowodnił swojej legitymacji czynnej w procesie.
Na wstępie zauważyć należy, że w pozwie pełnomocnik powoda powoływał się na umowę zawartą pomiędzy powodem a GminąK.w dniu 01.04.2008 r., na podstawie której powód administruje lokalem zajmowanym przez pozwaną. Jak wynika z treści §1 przywołanej umowy, na jej podstawie powód miał administrować budynkami wymienionymi w załączniku nr 1 do umowy. Załącznika tego pełnomocnik powoda nie dołączył do pozwu, w związku z czym brak jest możliwości zweryfikowania czy budynek, w którym znajduje się zajmowany przez pozwaną lokal mieszkalny, objęty jest jej działaniem i czy powód nim administruje.
W niniejszej sprawie podstawę roszczenia powoda stanowią przepisy dotyczące umowy najmu. Zgodnie z treściąart. 659 § 1 kcprzez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Umowa najmu jest umową odpłatną a stroną uprawnioną do otrzymania czynszu jest wyłącznie Wynajmujący – w niniejszej sprawie GminaK.. Przeniesienie przez Wynajmującego uprawnień do żądania czynszu może nastąpić wyłącznie na podstawie umowy cesji, o której mowa wart. 509 kczgodnie z którym wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Zgodnie z treściąart. 511 kcjeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony.
W niniejszej sprawie powód nie udowodnił w żaden sposób, aby doszło do skutecznego przelewu wierzytelności wierzyciela pierwotnego z tytułu należnego mu od pozwanej czynszu. Za dowód taki z całą pewnością nie można uznać dołączonej do pozwu umowy zawartej pomiędzy powodem a GminąK.. Wprawdzie w § 4 umowy wskazano, że za wykonanie czynności ustala się wynagrodzenie Zleceniobiorcy w wysokości wpływów z czynszu oraz innych opłat przysługujących Wynajmującemu, jednakże zapis ten stanowi jedynie sposób ustalenia wysokości wynagrodzenia powoda za administrowanie budynkami objętymi umową,a nie przelewa na niego uprawnienia do żądania zapłaty na swoją rzecz czynszu od pozwanej. Za taką interpretacją wspomnianego przepisu przemawiają również inne zapisy w/w umowy, a zwłaszcza treść§ 2 pkt 2) c oraz e, zgodnie z którymi do zadań Zleceniobiorcy należy wykonywanie czynności prawnych i obsługi prawnej – w imieniu i na rzecz Zleceniodawcy oraz w zakresie dotyczącym zarządzanego zasobu –w tym przygotowywanie wezwań przedsądowych, pism procesowych oraz innej niezbędnej dokumentacji,a ponadto przygotowywanie dokumentacji niezbędnej do windykacji, rozkładania na raty lub umarzania zaległości czynszowych, odsetek oraz innych opłat związanym z najmem lokali i pomieszczeń, w tym również kaucji. Zgodnie z tymi zapisami powód w ramach łączącej go z GminąK.umowy posiada jedynie uprawnienie do przygotowywania wskazanych pism, w tym wezwań przedsądowych, a nie do ich podpisywania i wysyłania we własnym imieniu. Dodatkowo zauważyć należy, że również odnośnie windykacji i rozkładania na raty należności powód ma uprawnienie jedynie do przygotowywania Wynajmującemu stosownych dokumentów. Skoro powód nie posiada uprawnienia do wysyłania we własnym imieniu nawet przedsądowych wezwań do zapłaty i decydowania chociażby o rozłożeniu należności na raty, trudno wnioskować, aby GminaK.w § 4 umowy przekazała mu uprawnienie do dochodzenia w miejsce Wynajmującego czynszu należnego od lokatorów administrowanych lokali na rzecz powoda. Należy podzielić w tym zakresie stanowisko Sądu Apelacyjnego w Białymstoku wyrażone w wyroku z dnia 15.10.2015 r. w sprawie I ACa 492/15, zgodnie z któremnabycia wierzytelności w drodze cesji nie można domniemywać i okoliczność ta powinna wynikać wprost z dokumentów.
Zauważyć również należy, że w niniejszej sprawie nie można uznać, iż pozwana nie przedstawiając swojego stanowiska w sprawie uznała powództwo. Brak merytorycznego zaprzeczenia twierdzeń powoda przez pozwaną nie zwalniał bowiem powoda z wykazania podstawowych okoliczności wskazujących na zasadność żądania.
Stosownie doart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi dla siebie skutki prawne; na tym, kto twierdzi, a nie na tym, kto zaprzecza określonym faktom (ei incumbit probatio qui dicit, non qui negat). Jest to o tyle zrozumiałe, iż nie sposób obciążać określonej strony ciężarem dowodzenia wystąpienia okoliczności negatywnych (vide: wyrok SN z dnia 18 lutego 2010 r., II CSK 449/09).
W niniejszej sprawie nie powinno budzić wątpliwości, iż to rolą powoda było wykazanie przysługującej mu w sprawie legitymacji czynnej do dochodzenia od pozwanej wskazanej w pozwie kwoty, czemu powód nie podołał. Ciężar udowodnienia faktu należy rozumieć bowiem nie tylko jako obarczenie jednej ze stron procesu obowiązkiem przekonania sądu dowodami o prawdziwości swoich twierdzeń, ale również konsekwencjami zaniechania realizacji tego obowiązku lub jego nieskuteczności (vide: wyrok SN z 7.11.2007r., II CSK 293/07).
Sąd jest zobligowany do uznania twierdzeń powoda przy bezczynności pozwanej jedynie w przypadku braku wątpliwości co do zasadności pozwu. W rozpoznawanej sprawie natomiast powód nie przedłożył dowodów dostatecznie uzasadniających jego roszczenie.
Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił powództwo w całości.