Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
IX Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IX U 529/19
Data wyroku: 2020-10-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 2 września 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówił ubezpieczonemuA. K.prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Podstawą takiego rozstrzygnięcia było uznanie ubezpieczonego za osobę trwale niezdolną do pracy, w oparciu orzeczenie komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 sierpnia 2019 r.
Od powyższej decyzji odwołał się ubezpieczony. W uzasadnieniu swojego pisma wskazał, iż przebyte lecenie i rehabilitacja rokowały odzyskanie zdolności do pracy (odwołanie k. 3-7). Wniósł także o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów procesu.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.wniósł o oddalenie odwołania w całości. Swoje stanowisko uzasadnił między innymi wskazując na dyspozycje norm prawnych zawartych wart. 18 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, a nadto zwracając uwagę na okoliczność, iż komisja lekarska Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, po rozpoznaniu sprzeciwu ubezpieczonego od orzeczenia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ustaliła, że ubezpieczony nie rokuje odzyskania zdolności do pracy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
A. K.ma 38 lat. Ma wykształcenie średnie ogólnokształcące. W 2015 r. zdiagnozowano u niego chłoniakaH. N.. Stwierdzono zajęcie węzłów chłonnych szyi, nadobojczykowych, pachowych, śródpiersia, nacieki w śledzionie i szpiku kostnym. Wdrożono chemioterapię, którą powtarzano w 2016 r i 2017 roku. Po trzech cyklach uzyskano remisję, a po ośmiu nastąpiła ponowna regresja choroby. W lutym 2019 r. przeszedł przeszczep komórek krwiotwórczych. W badaniu z lipca 2019 r. nie stwierdzono węzłów aktywnych metabolicznie.
Korzystał z zasiłku chorobowego w okresie do 4 września 2018 r., a następnie ze świadczenia rehabilitacyjnego do 3 marca 2019 r.
Niesporne, a nadto karta informacyjna – k. 10-12, dokumentacja medyczna w aktach zasiłkowych
Obecnie uA. K.rozpoznaje się chłoniakH. I.A typu CS, stan po kilkukrotnej chemioterapii oraz radioterapii węzłów chłonnych, stan po dwukrotnym przeszczepie komórek krwiotwórczych. Węzły chłonne ma niepowiększone. Jest całkowicie niezdolny do pracy do lipca 2022 roku. Nie uzyskano pełnej remisji choroby. Przebycie agresywnego leczenia wymaga długotrwałej rekonwalescencji i bardzo ścisłej kontroli hematologicznej, unikania wszelkich wysiłków oraz przebywania w zmiennych warunkach atmosferycznych i w skupiskach ludzi.
Stan choroby w remisji nie oznacza, że doszło do wyleczenia. Przyjmuje się, że po pięciu latach po przeszczepie komórek macierzystych, bez nawrotu choroby, można powiedzieć z dużą ostrożnością, że rokowania są pomyślne. Na dzień 4 marca 2019 r. nadal przebywał w Oddziale Hematologii i Transplantologii wP.i nie była jeszcze znana reakcja organizmu na przeszczep komórek macierzystych.
Dowód:
- opinia biegłej z zakresu onkologiiH. Z.– k. 25-27
- uzupełniając opinia biegłej z zakresu onkologii – k. 48-49
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie.
Duża część stanu faktycznego w sprawie była między stronami bezsporna. Różniły się natomiast w ocenie skutków przebytego leczenia i rokowania odzyskania zdolności do pracy. Ustalenia podjęto na podstawie dokumentów zgromadzonych w sądowym postępowaniu dowodowym i w aktach organu rentowego, zwłaszcza w oparciu o znajdującą się tam dokumentację medyczną. Strony nie kwestionowały autentyczności, ani rzetelności sporządzenia tych dokumentów, dlatego też Sąd uznał je za miarodajne dla poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie.
Bezspornym w sprawie pozostawało, że ubezpieczony pozostawał niezdolny do pracy w okresie od dnia 4 września 2018 r. i z tego tytułu pobierała zasiłek chorobowy, a następnie świadczenie rehabilitacyjne do 3 marca 2019 r.
Wydając zaskarżoną decyzję w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia rehabilitacyjnego organ rentowy stał na stanowisku, że ubezpieczony jest niezdolny do pracy w sposób trwały, to jest nie rokuje jej odzyskania.
Zadaniem sądu było ustalenie, czy ubezpieczony na dzień 4 marca 2019 r. pozostawał niezdolny do pracy, a jednocześnie rokował jej odzyskanie. Ta kwestia była badana poprzez dopuszczenie dowodu z opinii biegłej sądowej z zakresu onkologiiH. Z..
W opinii z dnia 9 stycznia 2020 r., uzupełnionej następnie pismem z 30 kwietnia 2020 r. biegła stwierdziła, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy, nie uzyskano pełnej remisji choroby, a przebycie agresywnego leczenia wymaga długotrwałej rekonwalescencji i bardzo ścisłej kontroli hematologicznej, unikania wszelkich wysiłków oraz przebywania w zmiennych warunkach atmosferycznych i w skupiskach ludzi.
W odpowiedzi na zarzuty ubezpieczonego biegła w opinii uzupełniającej podkreśliła, że stan choroby w remisji nie oznacza, że doszło do wyleczenia. Przyjęła, że dopiero po pięciu latach po przeszczepie komórek macierzystych, bez nawrotu choroby, można powiedzieć z dużą ostrożnością, że rokowania są pomyślne. Na dzień 4 marca 2019 r. ubezpieczony natomiast nadal przebywał w Oddziale Hematologii i Transplantologii wP.i nie była jeszcze znana reakcja organizmu na przeszczep komórek macierzystych.
Opinia biegłej, po jej uzupełnieniu, dała jasne wnioski, poparte spójnym uzasadnieniem. Stanowisko ubezpieczonego sąd uznał za polemikę z wnioskami biegłej, która nie wykazuje luk logicznych w uzasadnieniu opinii i nie wymaga dalszego uzupełniania opinii. Biegła stanowczo stwierdziła, że o rokowaniu odzyskania zdolności do pracy przez ubezpieczonego będzie można wypowiedzieć się dopiero po upływie pięciu lat licząc od chwili przeszczepu komórek macierzystych.
Zgodnie zart. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(tekst jednolity – Dz. U. z 2020 r., poz. 870), świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy, przy czym świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Oznacza to, że przyznanie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego uwarunkowane jest łącznym zaistnieniem szeregu następujących przesłanek: wyczerpaniem zasiłku chorobowego, dalszą niezdolnością do pracy oraz rokowaniem odzyskania zdolności w wyniku kontynuowania leczenia lub rehabilitacji leczniczej. W przypadku ubezpieczonego zabrakło tej ostatniej przesłanki, co musiało doprowadzić do oddalenia odwołania. Biegła bowiem stanowczo zaznaczyła, że na obecną chwile nie ma możliwości postawienia rokowania poprawy w przewidywalnym okresie.
Zarówno zasiłek chorobowy, jak i świadczenie rehabilitacyjne stanowią świadczenia krótkookresowe niezbędne wówczas, gdy ubezpieczony na pewien tylko, stosunkowo niedługi okres, utracił możliwość zarobkowania. W sytuacji natomiast, gdy niezdolność do pracy trwa dłuższy czas, a według wiedzy medycznej nie istnieją rokowania odzyskania zdolności do wykonywania zatrudnienia w bliższym czasie, ubezpieczonemu, przy spełnieniu innych warunków określonych przepisami, przysługuje prawo do renty z tytułu okresowej (częściowej albo całkowitej) niezdolności do pracy.
Mając na uwadze powyższe sąd na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie, jako nieuzasadnione.
Rozpoznawanie sprawy jedynie w ramach zaskarżonej decyzji, a nadto niewłaściwość sądu w sprawach o rentę uniemożliwiały w niniejszym postępowaniu ustalenie, czy ubezpieczonemu z tytułu niezdolności do pracy należy się świadczenie rentowe. Ubezpieczony ma jednak możliwość wystąpić do(...) OddziałuwS.o takie świadczenie, a w razie niekorzystnej dla siebie decyzji złożyć od niej odwołanie do Sądu Okręgowego w Szczecinie.

ZARZĄDZENIE

1
Odnotować;

2
Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi ubezpieczonego;

3
Przedłożyć z apelacją lub za 21 dni.

12.10.2020 r.