Sąd Apelacyjnyw Białymstoku
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 113/19
Data wyroku: 2019-10-16 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: sędzia Barbara Orechwa – Zawadzka, Marek Szymanowski

Sygn.akt III AUz 113/19

POSTANOWIENIE
Dnia 16 października 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu niejawnym w składzie:
Przewodniczący - sędzia Barbara Orechwa – Zawadzka
Sędziowie  - Marek Szymanowski
- Sławomir Bagiński
po rozpoznaniu w dniu 16 października 2019 r. w Białymstoku
sprawy z odwołaniaB. Ż.
przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.
o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej
w związku z zażaleniem wnioskodawczyniB. Ż.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Olsztynie IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 września 2019 r. sygn. akt IV U 2205/19
postanawia:

uchylić zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Olsztynie postanowieniem z dnia 13 września 2019 r. wydanym na podstawieart. 177 § 1 pkt 31kpczawiesił postępowanie w sprawie z odwołaniaB. Ż.od 2 decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji wW.z dnia 13 lipca 2017 r. o ponownym ustaleniu wysokości emerytury policyjnej emerytury i policyjnej renty inwalidzkiej, do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 4/18. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że powziął wiadomość, iż przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa P 4/18 dotycząca zgodności zKonstytucją Rzeczypospolitej Polskiejprzepisów, na podstawie których wydano zaskarżone decyzje. Zdaniem Sądu wyrok Trybunału Konstytucyjnego będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie z odwołaniaB. Ż..
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosłaB. Ż., nie precyzując zarzutów i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w ocenie Sądu Okręgowego rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny zagadnień związanych z ewentualną niekonstytucyjnością przepisów stanowiących podstawę zaskarżonej decyzji, ma zasadnicze znaczenie dla wydania prawidłowego orzeczenia w przedmiotowej sprawie.
Powyższa argumentacja w ocenie Sądu Apelacyjnego jest niewystarczająca do zawieszenia postępowania w sprawie o ponowne ustalenie wysokości renty inwalidzkiej i emerytury byłej funkcjonariuszki Policji. W podstawie prawnej zaskarżonych decyzji powołany został przepis art. 15coraz art. 22aw związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej,(...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132, ze zm.).Te właśnie przepisy zostały objęte pytaniem skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego, o którym była wyżej mowa. Ocena zgodności zKonstytucjąprzepisów dotyczących obniżenia policyjnych rent inwalidzkich i emerytur, ze względu na pełnienie przez funkcjonariusza służby na rzecz totalitarnego państwa, ma więc znaczenie dla wykładni i zastosowania ustawy zaopatrzeniowej w ramach wszczętego z urzędu postępowania w przedmiocie prawidłowego ustalenia wysokości policyjnej emerytury i renty inwalidzkiej.
Z treści odwołania wynika, iż skarżąca kwestionuje samą zasadę zastosowania w stosunku do niej przepisów ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) (Dz.U. z 2016 r. poz.2270), a nie tylko ich konstytucyjność.
W pierwszej kolejności należy więc ustalić, czy sporny okres służby można zakwalifikować jako służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13bustawy z 18 lutego 1994 r., a w konsekwencji, czy istnieją podstawy do obniżenia świadczeń emerytalno - rentowych odwołującej w oparciu o przepis art. 15ccytowanej ustawy. Dopiero po dokonaniu oceny tej kwestii, w szczególności, gdy Sąd dojdzie do wniosku, że do odwołującej mają zastosowanie przepisy powoływanej ustawy, rozważeniu będzie podlegać, czy zasadny jest wniosek organu rentowego o zawieszenie postępowania w sprawie. Przed podjęciem takiej decyzji sąd powinien ustalić, czy Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie w sprawie P 4/18, bądź na jakim etapie znajduje się ta sprawa.
Należy podkreślić, iż nie wyznaczenie dotychczas przez Trybunał Konstytucyjny terminu rozpoznania pytania prawnego w sprawie P 4/18 prowadzi do faktycznego uniemożliwienia tysiącom osób uprawnionych do świadczeń z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA dostępu do sądu i rozpoznania sprawy o wysokość świadczenia w rozsądnym terminie, bez nieuzasadnionej zwłoki.
Mogą stąd wynikać konsekwencje przewidziane w przepisachustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki(Dz.U. z 2016 r. poz. 1258, ze zm.). Może również dojść do naruszeniaart. 45 ust. 1 Konstytucji, w myśl którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
Wreszcie, zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy z 17 czerwca 2004 r. powołanej wyżej, jej przepisy stosuje się zgodnie ze standardami wynikającymi zKonwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności z dnia 4 listopada 1950 r.(Dz.U. 1993 r. poz. 284, ze zm.).
Ponadto, analizując przesłanki do zawieszenia postępowania, sąd będzie miał na uwadze, że z mocyart. 177 §1 pkt 31kpcma ono charakter fakultatywny, zaś przedmiotowa sprawa toczy się od kwietnia 2018 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne, dlatego na mocyart. 386 § 4 kpcw zw. zart. 397 § 2 kpcpolegało ono uchyleniu.