Sąd Okręgowy w Warszawie
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura akt: XVII AmE 270/18
Data wyroku: 2020-08-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Turliński
Słowa kluczowe: Kary pieniężne URE, Energetyczne prawo
Podstawa prawna: art. 33 ust. 1 pkt 7a i ust. 2 oraz art. 33 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 30 ust. 2 ustawy  z 25.08.2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. z 2017 r. poz. 285 i 624)  w związku z art. 16 ustawy z 24.11.2017r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 2290).

Sygn. aktXVII AmE 270/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 sierpnia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentóww składzie:

Przewodniczący –

Sędzia SO Andrzej Turliński

po rozpoznaniu 26 sierpnia 2020 r. w Warszawie
na posiedzeniu niejawnym
sprawy z odwołania(...) sp. z o.o.sp. k. wŁ.
przeciwkoPrezesowi Urzędu Regulacji Energetyki
o wymierzenie kary pieniężnej
na skutek odwołania(...) sp. z o.o.sp. k. wŁ.od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 22 marca 2018 r. Nr(...)

1
oddala odwołanie;

2
zasądza od(...) sp. z o.o.sp. k. wŁ.na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sędzia SO Andrzej Turliński
Sygn. akt XVII AmE 270/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 22 marca 2018 r. Nr(...)Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (Prezes URE, pozwany) na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 7a i ust. 2 oraz art. 33 ust. 9 pkt 3 w związku z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r, o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz.U. z 2017 r. poz. 285 i 624) w związku z art. 16 ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Z 2017 R. poz. 2290) oraz na podstawieart. 104 k.p.a.w związku z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2017 r. poz. 220 z późn. zm.) po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej przedsiębiorcy– (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąSpółka komandytowa z siedzibą wŁ.(powód, przedsiębiorca) orzekł, że powód naruszyłart. 30 ust. 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłychw tern sposób, iż nie złożył w terminie Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki sprawozdania, o którym moa w art. 30 ust. 2 ustawy, za I (pierwszy) kwartał 2016 r. – pkt 1 decyzji.
W pkt 2 decyzji za działanie opisane w jej pkt 1 Prezes URE wymierzył powodowi karę pieniężną w wysokości 5.000, 00 zł.
Od ww. decyzji powód wniósł odwołanie zaskarżając decyzję w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1
naruszenie prawa materialnego tj.art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych(dalej ustawa o biopaliwach) i art. 14 ust. 1 w zw. zust. 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej(dalej u.s.d.g.) poprzez ich błędną wykładnię skutkującą uznaniem, że udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą (dalej koncesja(...)) stwarza domniemanie, iż działalność tego rodzaju jest wykonywana oraz że decyduje to o posiadaniu statusu „producenta” w rozumieniu ww. ustawy, co stanowi w istocie wykładnię rozszerzającą, niedopuszczalną na gruncie postępowań administracyjnych, w szczególności w których dochodzi do stosowania sankcji karnoadministracyjnych. Prawidłowa interpretacja analizowanej normy, oparta na językowej, dosłownej wykładni definicji legalnych zawartych w ustawie o biopaliwach ciekłych prowadzi bowiem do wniosku, że okoliczności podnoszone w treści decyzji pozostają poza zakresem omawianych norm prawnych, a samo posiadanie koncesji świadczy nie tyle o jej faktycznym wykonywaniu, co o możliwości zgodnego z prawem prowadzenia takiej działalności;

2
naruszenie prawa materialnego tj, art. 33 ust. 1 pkt 7a w zw. z art. 30 ust. 2 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o biopaliwach poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że powódka jest producentem w rozumieniu ww. ustawy, zobowiązanym do składania Prezesowi URE sprawozdań kwartalnych za I kwartał 2016 r. i w efekcie wymierzenie przedsiębiorcy kary pieniężnej za niezrealizowanie tego obowiązku, w sytuacji, w której:

a
Spółka jeszcze na etapie poprzedzającym uzyskanie koncesji(...), tj. we wniosku z dnia 19 września 2014 r. o udzielenie tej koncesji, jak również w opisie sposobu działalności, który stanowił załącznik do tego pisma, informowała w sposób wyraźny Prezesa URE w opisie sposobu wykonywania działalności, że „nie planuje dokonywać produkcji ani przywozu paliw ciekłych, a jedynie ich wywozu: przez co regulator od tej chwili miał już wiedzę, iż powódka nie będzie prowadzić działalności gospodarczej w zakresie określonym w art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o biopaliwach tj. w przedmiocie wytwarzania, magazynowania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych i wprowadzania ich do obrotu lub importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów, a następnie ich wykorzystania do wytwarzania przez siebie paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych

b
przed wszczęciem postepowania przez Prezesa URE Spółka informowała Agencję Rynku Rolnego w drodze pisemnej, że nie prowadzi działalności gospodarczej, o której mowa w definicji „producenta” w rozumieniu ww. ustawy,

c
Spółka nie była w okresie objętym postępowaniem wpisana do rejestru systemu zapasów interwencyjnych,

d
przed wszczęciem postępowania przez Prezesa URE Spółka informowała Agencję Rezerw Materiałowych, że nie wykonywała i nie planuje rozpoczęcia wykonywania działalności gospodarczej w zakresie produkcji paliw lub przywozu ropy naftowej lub paliw, a przede wszystkim, że działalność prowadzona przez Spółkę w ramach posiadanej koncesji(...)polega na dokonywaniu wywozu paliw,

3
naruszenie przepisów postępowania tj,art. 8 ust. 1 k.p.a.w zw. zart. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetycznew związku z uznaniem przez Prezesa URE, że powódka posiada status „producenta” w rozumieniu ustawy o biopaliwach i jest w związku z tym obowiązana do składania sprawozdań kwartalnych, w sytuacji, w której inny uprawniony do tego organ – Prezes Agencji Rynku Rolnego, stwierdził uprzednio, że strona powodowa nie spełnia przesłanek pozwalających na przypisanie jej takiego charakteru, co doprowadziło do naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej poprzez dokonanie skrajnie różnej oceny tego samego stanu faktycznego przez organy administracji,

4
ewentualnie, w razie nieuwzględnienia powyższych zarzutów, naruszenie przepisów postępowania tj.art. 189f § 1 k.p.a.pkt 1w zw. zart. 30 ust. 1 Prawo energetycznepoprzez ich niezastosowanie i nałożenie na powódkę administracyjnej kary pieniężnej, w sytuacji, w której odstąpienie od jej wymierzenia było obligatoryjne wobec spełnienia przesłanek określonych ww. normą prawną.

Mając na uwadze podniesione zarzuty powód wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Ewentualnie, w przypadku skuteczności jedynie zarzutu, o którym mowa w pkt 4 powyżej wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej oraz zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Powód wniósł również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

1
pisma Agencji Rezerw Materiałowych z dnia 17 czerwca 2015 r. w sprawie(...)

2
odpowiedzi powódki z dnia 24 czerwca 2015 r. w sprawie(...)

3
decyzji Agencji Rezerw Materiałowych z dnia 27 lipca 2015 r. w sprawie wykreślenia(...) sp. z o.o.z rejestru systemu zapasów interwencyjnych,

4
decyzji Agencji Rezerw Materiałowych z dnia 23 czerwca 2016 r. w sprawie wpisania powódki do rejestru systemu zapasów interwencyjnych,

5
pisma Agencji Rynku Rolnego z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie(...)

6
pisma powódki z dnia 15 maja 2015 r. w sprawie(...)

7
pisma Agencji Rynku Rolnego z dnia 16 czerwca 2015 r. w sprawie(...)

na okoliczność, iż w okresie objętym postepowaniem nie prowadził działalności gospodarczej, o której mowa w definicji „producenta” w rozumieniu ustawy o biopaliwach, a w szczególności na okoliczność nieposiadania statusu „producenta” w rozumieniu ww. ustawy, braku obowiązku złożenia sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 2 ww. ustawy, braku podstaw prawnych i faktycznych od nałożenia kary pieniężnej wynikającej z zaskarżonej decyzji,

8
pisma powoda z dnia 19 września 2014 r. do Urzędu Regulacji Energetyki, stanowiącego wiosek o udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą oraz załącznika do tego pisma w postaci opisu sposobu wykonywania działalności w zakresie objętym koncesją (w załączeniu), na okoliczność przekazania Prezesowi URE jeszcze przed wszczęciem postępowania informacji, z których wynikało, że powódka będzie podejmować działalności pozwalającej na przypisanie jej statusu „producenta” w rozumieniu ustawy o biopaliwach, nieposiadania przez powódkę statusu „producenta” w rozumieniu ww. ustawy, braku obowiązku złożenia sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 2 ww. ustawy, braku podstaw prawnych i faktycznych do nałożenia kary pieniężnej wynikającej z zaskarżonej decyzji,

9
decyzji Prezesa URE z 24 lutego 2015 r. w sprawie(...)w sprawie udzielenia powodowi koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą na okoliczność okresu obowiązywania koncesji(...)posiadanej przez powódkę.

W odpowiedzi Prezes URE wniósł o oddalenie odwołania oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
Powód- (...) sp. z o.o.sp.k. z siedzibą wŁ.- uzyskał w dniu 24 lutego 2015 r. koncesję na działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami ciekłymi z zagranicą (k 1-5v.) akt adm. W pkt 1 koncesji określony został przedmiot i zakres działalności, którą jest „działalność gospodarcza w zakresie obrotu następującymi paliwami ciekłymi z zagranicą: benzynami silnikowymi innymi niż benzyny lotnicze, olejami napędowymi, gazem płynnym ((...)), estrami stanowiącymi samoistne paliwo ciekłe.
Zgodnie z warunkiem 2.7 koncesji Koncesjonariusz jest obowiązany zawiadomić Prezesa URE o zmianach dotyczących wykonywanej działalności objętej niniejszą koncesją (w tym w szczególności firmy, siedziby, adresu, numeru w rejestrze przedsiębiorców, numeru identyfikacji podatkowej, rozszerzenia bądź ograniczenia tej działalności) nie później niż 14 dni do dnia ich powstania.
Z kolei zgodnie z punktem 2.8 koncesji Koncesjonariusz jest obowiązany zawiadomić Prezesa URE o niepodjęciu działalności objętej koncesją, jeżeli nie podejmie jej w ciągu 6 miesięcy od dnia udzielenia koncesji, podając przyczyny niepodjęcia działalności.
Bezsporne jest, że powodowy przedsiębiorca nie złożył w terminie, tj. do dnia 16 maja 2016 r. sprawozdania kwartalnego, o którym mowa wart. 30 ust. 2 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
Pismem z dnia 30 czerwca 2017 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki zawiadomił przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia mu kary pieniężnej w związku z niezłożeniem tego sprawozdania (zawiadomienie k. 7 – 7v.) akt adm.).
W trakcie tego postępowania powód żądał jego umorzenia argumentując, że nie był obowiązany do złożenia sprawozdania, gdyż nie posiadał statusu producenta o czym informowała organy administracji publicznej tj.(...)i(...)(k 11-17 akt adm.).
W dniu 22 marca 2018 r. zapadła decyzja będąca przedmiotem obecnego postępowania sądowego(decyzja k. 54 - 66 akt adm.).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów wskazanych powyżej, które nie były kwestionowane przez strony postępowania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona nim decyzja jest prawidłowa.
Zgodnie zart. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłychw brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji producentem jest przedsiębiorca w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r, o swobodzie działalności gospodarczej, wykonujący działalność gospodarczą w zakresie:

a
wytwarzania, magazynowania, importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych i wprowadzania ich do obrotu lub

b
importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego biokomponentów, a następnie ich wykorzystania do wytwarzania przez siebie paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych.

Według art. 30 ust. 2 tej ustawy w brzmieniu obowiązującym na datę wydania zaskarżonej decyzji producenci obowiązani są do przekazywania w terminie do 45 dni po zakończeniu kwartału, Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki, sprawozdań kwartalnych sporządzonych na podstawie faktur VAT lub innych dokumentów, zawierających informacje dotyczące ilości i rodzajów:

-

wytworzonych paliw ciekłych i biopaliw ciekłych (art. 30 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy),

wprowadzonych do obrotu paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, z określeniem zawartości biokomponentów w tych paliwach (art. 30 ust. 2 pkt 1 lit. b i c ustawy),

biopaliw ciekłych przeznaczonych do zastosowania w wybranych flotach, o których mowa wustawie z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw(art. 30 ust. 2 pkt 1 lit. d ustawy),

biopaliw ciekłych zużytych na potrzeby własne (art. 30 ust. 2 pkt 1 lit. e ustawy),

oraz zawierających informacje dotyczące kosztów wytworzenia poszczególnych rodzajów paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, z wyszczególnieniem zagregowanych kosztów:

-

zakupu biokomponentów,

zakupu surowców innych niż biokomponenty, użytych do wytworzenia poszczególnych rodzajów paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

-

przerobu surowców użytych do wytworzenia poszczególnych rodzajów paliw ciekłych i biopaliw ciekłych,

- kosztów pozostałych.
Przedsiębiorca uzyskał koncesję na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą, udzieloną decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 24 lutego 2015 r. na okres od dnia 25 lutego 2015 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., a przedmiotem jego działalności była „(...) działalność gospodarcza w zakresie obrotu następującymi paliwami ciekłymi z zagranicą:
1. benzynami silnikowymi innymi niż benzyny lotnicze,
2. olejami napędowymi 3. gazem płynnym(...)
4. estrami stanowiącymi samoistne paliwo ciekłe."
Oznacza to, że powód był producentem w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 20 ustawy o biokomponentach i paliwach ciekłych i ciążył na nim obowiązek złożenia sprawozdania kwartalnego wynikający z art. 30 ust. 2 ustawy w terminie do dnia 16 maja 2015 r. Okolicznością niekwestionowaną jest, że powód sprawozdania takiego nie złożył. Bez znaczenia przy tym jest podnoszona przez powoda okoliczność, jak sformułował wniosek o udzielenie koncesji i jakie do niego dołączył załączniki -obecnie zgłoszone jako dowody w sprawie, bowiem istotne jest tylko to, że koncesję uzyskał w brzmieniu przytoczonym powyżej. O ocenie jego powinności jako koncesjonariusza nie decyduje bowiem treść wniosku o udzielenie koncesji, tylko zapisy decyzji przyznającej koncesję jako władczego rozstrzygnięcia właściwego organu administracji publicznej.
Pismem z dnia 19 lipca 2017 r. powód wniósł o umorzenie postępowania na podstawieart. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnegouzasadniając, że jest ono bezprzedmiotowe z uwagi na brak posiadania przez niego statusu producenta w rozumieniuustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych.
Wskazać jednak należy, że zgodnie zart. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej(Dz. U. z 2016 r. poz. 1829) Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 1 ww. ustawy Przedsiębiorca może podjąć działalność gospodarczą w dniu złożenia wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej albo po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, z zastrzeżeniem zawartym w ust. 5 tego przepisu, zgodnie z którym przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku, gdy ustawy uzależniają podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej od obowiązku uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji albo zezwolenia, o którym mowa w art. 75 tej ustawy.
Art. 46 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy stanowi, iż uzyskania koncesji wymaga wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania, przetwarzania, magazynowania lub przeładunku, przesyłania, dystrybucji i obrotu paliwami i energią.
Przedsiębiorca uzyskał koncesję w dniu 24 lutego 2015 r. Z unormowania punktu 2.7 koncesji wynika obowiązek powiadomienia  Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o zmianach dotyczących wykonywanej działalności w tym o rozszerzeniu bądź ograniczeniu tej działalności nie później niż 14 dni od dnia ich powstania. Natomiast, zgodnie z warunkiem z pkt 2.8. koncesji koncesjonariusz był obowiązany zawiadomić Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o niepodjęciu działalności objętej koncesją, jeżeli nie podejmie jej w ciągu 6 miesięcy od dnia udzielenia koncesji, podając przyczyny niepodjęcia działalności. Powód informacji takiej nie przekazał, a zatem winien był wypełnić obowiązek wynikający z art. 30 ust. 2 ustawy o biokomponentach i paliwach ciekłych.
Rację ma pozwany twierdząc,że udzielenie koncesji na obrót paliwami ciekłymi z zagranicą stwarza domniemanie, że działalność taka jest wykonywana do czasu zawiadomienia o jej zakończeniu lub zaprzestaniu. Twierdzenia powoda, że faktycznie nie wykonywał tej działalności nie zwalnia go od spełnienia obowiązków nałożonych na koncesjonariusza przez przepisy prawa, w tym obowiązku sprawozdawczego wynikającego z art. 30 ust. 2 ustawy o biokomponentach i paliwach ciekłych. Wymaga podkreślenia, że wykazywanie przez przedsiębiorców w sprawozdaniach wartości „zerowych” jest również informacją istotną dla Prezesa URE, ponieważ stanowi ona podstawę sporządzenia przez niego zbiorczego raportu kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 4 tej ustawy. Brak sprawozdania utrudnia Prezesowi URE prawidłowe wykonanie tego obowiązku. Niezależnie od tego Sąd zważył, że z przepisów prawa nie wynika, że brak zawodowej aktywności przedsiębiorcy jest równoznaczny z niewykonywaniem przez niego działalności gospodarczej w danym kwartale.
Przechodząc do zarzutu naruszeniaart. 189f k.p.a.należy stwierdzić, że jest on bezzasadny. Zgodnie z jego§ 1 pkt 1organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: waga naruszenia jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa. Z przepisu tego wynika, że przesłanki: znikomego naruszenia prawa oraz zaprzestania naruszania prawa muszą wystąpić łącznie, aby organ administracji publicznej był zobowiązany do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej.
W przedmiotowej sprawie nie ziściła się żadna z ww. przesłanek.
Po pierwsze pozwany zaprzeczył w odpowiedzi na odwołanie, ze powód ostatecznie złożył sprawozdanie wymienione w zaskarżonej decyzji, a powód nie udowodnił, że fakt wywiązania się z obowiązku sprawozdawczego, co prawda po terminie, ale miał miejsce. Już to powoduje, że w sprawie nie mógł być zastosowany w stosunku do powodaart. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.
Po drugie nie można zgodzić się ze stwierdzeniem, że spełniona została przesłanka „znikomej wagi naruszenia prawa”, w oparciu o zaprezentowany cytat z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 24 listopada 2017 r. o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 2290) dotyczący przyczyny uchylenia art. 30 ust. 2 ustawy – czyli likwidacji sprawozdawczości kwartalnej producentów. Zgodnie z ww. uzasadnieniem „Uchylenie w art. 30 ust. 2 ustawy wynika m.in. z przeniesienia części sprawozdawczości realizowanej przez producentów do sprawozdawczości podmiotów sprowadzających. Ponadto uchylenie tego przepisu jest związane z niewielką użytecznością danych przekazywanych przez producentów dla zadań wykonywanych przez Prezesa URE w zakresie monitorowania realizacji(...)większość danych dotyczących rynku paliw ciekłych i biopaliw ciekłych jest pozyskiwana w ramach sprawozdawczości realizowanej na podstawie art. 30b, który również został zmodyfikowany w ramach niniejszej ustawy”.
Jak słusznie argumentował w odpowiedzi na odwołanie Prezes URE z ww. fragmentu uzasadnienia wynikają dwie kwestie. Po pierwsze część sprawozdawczości została przeniesiona do sprawozdawczości podmiotów sprowadzających. Po drugie uchylenie tego przepisu jest związane z niewielką użytecznością danych przekazywanych przez producentów dla zadań wykonywanych przez Prezesa URE w zakresie monitorowania realizacji Narodowego Celu Wskaźnikowego ((...)). Jednakże należy zwrócić uwagę, iż sprawozdawczością poświęconą rozliczaniu podmiotów realizujących(...)jest sprawozdawczość podmiotów realizujących(...)na podstawie art. 30b ustawy.
Sprawozdawczość producentów nigdy nie była dedykowana rozliczaniu(...), choćby z tego powodu, iż nie pozwalała na to jej merytoryczna zawartość. Zawierała ona bowiem dane dotyczące m.in. wprowadzanych do obrotu paliw ciekłych i biopaliw ciekłych, a definicja pojęcia „wprowadzanie do obrotu” – wynikająca z art. 2 ust. 1 pkt 14 ustawy – przewidywała, iż będzie się to odbywało poza procedurą zawieszenia akcyzy w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym co powodowało, iż nie obejmowały one transakcji sprzedaży w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.
W związku z powyższym, dane wynikające ze sprawozdań kwartalnych producentów mogły mieć dla Prezesa URE walor wyłącznie pomocniczy przy rozliczaniu obowiązku realizacji(...), natomiast były szczególnie istotne w kontekście ciążącego na Prezesie URE, wynikającego z art. 30 ust. 4 ustawy, obowiązku sporządzenia zbiorczego raportu kwartalnego dotyczącego rynku paliw ciekłych i biopaliw ciekłych. Podstawą dla sporządzenia raportu były dane zawarte w sprawozdaniach, o których mowa w art. 30 ust. 2 i 3 ustawy tj. m.in. w sprawozdaniach do przekazania których obowiązani są producenci, w tym powód. Raport ten podlegał przekazaniu ministrom właściwym do spraw: finansów publicznych, gospodarki (obecnie: energii), rynków rolnych oraz środowiska, a także Prezesowi Agencji Rynku Rolnego, w terminie do 75 dni po zakończeniu kwartału. Nieprzekazanie przez powoda sprawozdania w terminie przewidzianym w art. 30 ust. 2 ustawy o biokomponentach , spowodowało po stronie Prezesa URE brak wiedzy w przedmiocie rzeczywistych danych dotyczących działalności gospodarczej przedsiębiorcy w rozpatrywanych okresach sprawozdawczych, a w konsekwencji miało negatywny wpływ na realizację przez ten organ obowiązku wynikającego z art. 30 ust. 4 ustawy biokomponentach..
Jak wynika z powyższego, dane wynikające ze sprawozdań kwartalnych producentów, zawarte w sporządzanych przez Prezesa URE zbiorczych raportach kwartalnych dotyczących rynku palie ciekłych i biopaliw ciekłych, miały istotny charakter statystyczny. Świadczyło o tym np. uwzględnianie ich w corocznych programach badań statystycznych statystyki publicznej. Podkreślenia również wymaga fakt, iż ww. sprawozdawczość została zastąpiona innymi rodzajami sprawozdawczości kwartalnej, a nie zlikwidowana w związku z brakiem użyteczności bez wprowadzania jakichkolwiek form zastępczych.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 7a ustawy o biokomponentach i paliwach ciekłych – w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2018 r. karze pieniężnej podlega ten, kto nie złożył w terminie sprawozdania kwartalnego, o którym mowa w art. 30 ust. 2 ustawy lub podał w tym sprawozdaniu nieprawdziwe dane. Zgodnie z art. 33 ust. 9 pkt 3 tej ustawy, również w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania decyzji kara ta wymierzana jest przez Prezesa URE, jej wysokość jest stała i wynosi 5.000 zł co nie pozwala na jej miarkowanie.
Obowiązek wynikający z art. 30 ust. 2 ustawy i odpowiadająca mu kara za jego niewykonanie z art. 33 ust. 1 pkt. 7 ustawy uchylony został z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawą z dnia 24 listopada 2017 r.ustawą o zmianie ustawy o biokomponentach i biopaliwach ciekłych oraz niektórych innych ustaw(Dz.U. z 2017 r. poz. 2290), jednak przepis przejściowy tej ustawy – art. 16 wyraźnie stanowi, że za okresy do końca 2017 r. stosuje się przepisy dotychczasowe, również co do kar za niewykonanie obowiązku.
Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy oddalił odwołanie na podstawieart.  47953§ 1 k.p.c.nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia.
Wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym w oparciu o przepisart.1481kpc.
O kosztach postępowania rozstrzygnięto, zgodnie z wyrażoną wart. 98 § 1 k.p.c., zasadą odpowiedzialności za wynik procesu przyjmując, że powód - jako przegrywający sprawę – zobowiązany jest do zwrotu Prezesowi URE kosztów procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł, ustalone w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265).
Sędzia SO Andrzej Turliński