Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Kz 580/20
Data wyroku: 2020-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Damian Krakowiak
Słowa kluczowe: Zatrzymanie
Podstawa prawna: art. 63 kk

Sygn. akt V Kz 580/20

V K 511/19

POSTANOWIENIE
Dnia 7 sierpnia 2020 roku
Sąd Okręgowy w Łodzi w V Wydziale Karnymw składzie:
Przewodniczący: (del.) Sędzia SR Damian Krakowiak
Protokolant: st.sekr.sąd. Jolanta Kusy
przy udziale Prokuratora Elżbiety Szpakowskiej
po rozpoznaniu w sprawieA. K.
skazanego za czyn zart. 279 § k.k.i in.
z zażalenia skazanego i jego obrońcy
na postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia10 czerwca 2020 roku
w przedmiocie zaliczenia na poczet kary łącznej okresu pozbawienia wolności
na podstawieart. 437 § 1 k.p.k.,art. 84 § 1 i § 2 k.p.k.,

postanawia

1
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie;

2
odmówić przyznania obrońcy wynagrodzenia za postępowanie odwoławcze.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2020 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi odmówił zaliczenia na poczet kary łącznej orzeczonej w wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi z dnia 17 grudnia 2019 roku okresu rzeczywistego pozbawienia wolności wW. (...)od dnia 10 kwietnia 2018 roku do dnia 18 lutego 2019 roku.
Na postanowienie zażalenie wywiódł skazany, wnosząc o dokonanie zaliczenia zgodnie z wnioskiem. Skazany wskazał, że został zatrzymany wW. (...)do czynów tam popełnionych.(...)nie wydała ENA co do skazania ze sprawy VI K 629/16.
Na postanowienie zażalenie wywiodła również obrońca skazanego, zarzucając obrazę przepisów postępowania, która miała mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.art. 167 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.polegającą na nieuwzględnieniu przez Sąd I instancji wniosku skazanego i jego obrońcy o zwrócenie się do właściwego organu o nadesłanie informacji dotyczących pobytu skazanego w zamkniętych ośrodkach wU. (...)a w konsekwencji zaniechaniu wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Obrońca wniosła o zmianę postanowienia przez zaliczenie okresy detencji na terenieU. (...)

Sąd zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest zasadne.
Przede wszystkim nie mógł być uwzględniony zarzut obrazyart. 167 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 4 k.p.k.Do wydania rozstrzygnięcia zbędne było zwracanie się do „właściwego organu o nadesłanie informacji dotyczących pobytu skazanegow zamkniętych ośrodkach na terenieW. (...)(k. 148).
Z nadesłanych dokumentów wynika – czego nie kwestionuje sam skazany – że wZ. (...)wdrożono wobec niego procedurę deportacjiw oparciu o

    Immigration Act z 1971 roku. Jako przyczynę deportacji wskazano przy tym uprzednie konflikty skazanego z prawem nie tylko(...)(skazania pomiędzy 3 kwietnia 2002 roku a 26 lipca 2016 roku) ale i(...)(wyrokiS. (...)Magistrates Court
) /k. 95/. Tym samym nie budzi wątpliwości administracyjny (prawo cudzoziemców) charakter zastosowanej wobec niego procedury.
Rację ma Sąd Rejonowy, wskazując na konieczny funkcjonalny związek rzeczywistego pozbawienia wolności z daną sprawą (w tym przypadku ze skazaniami objętymi wyrokiem łącznym). Użycie w przepisieart. 63 § 1 k.k.zwrotu „w sprawie” wskazuje, że chodzi o tę konkretną sprawę, w której wymierzono karę, nie zaś o inną, która mogła się kiedyś toczyć wobec skazanego. Zatem przyjąć należy, żeart. 63 § 1 k.k.daje możliwość zaliczenia na poczet kary okresu rzeczywistego pozbawienia wolności wyłącznie w tej sprawie, w której to pozbawienie wolności miało miejsce (
    postanowienie SA w Krakowie z dnia 3 sierpnia 2017 r., AKz 155/17, Lex 2521569). Detencja skazanego wW. (...)nie miała bezpośredniego związkuz postępowaniami o sygn. VI K 629/16 i IV K 364/19. Przypomnieć należy, żew sposób ogólny organy(...)powołały się na niepożądane przebywanie skazanego na terenieZ. (...), czego uzasadnieniem miała być uprzednia karalność skazanego.
W polskim procesie istnieje podstawa zaliczenia na poczet kary okresu zatrzymania poza granicami RP. Przewidziano ją w przepisieart. 607f k.p.k.Na poczet orzeczonej lub wykonywanej kary pozbawienia wolności zalicza się okres faktycznego pozbawienia wolności w państwie wykonania europejskiego nakazu aresztowania w związku z przekazaniem. Przepis ten jest implementacją art. 26decyzji ramowej Rady Unii Europejskiej 2002/584/WSiSW z 13 czerwca 2003 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób pomiędzy Państwami Członkowskimi. W myśl tego przepisu decyzji ramowej, Państwo Członkowskie wydające nakaz zalicza wszystkie okresy zatrzymania, zaistniałe w wyniku wykonania europejskiego nakazu aresztowania, do całkowitego okresu zatrzymania, które ma nastąpić w wydającym nakaz Państwie Członkowskim, jako skutek orzeczenia pozbawienia wolności lub wydania środka zabezpieczającego (zob.post. SN z 31 maja 2016 r., IV KK 414/15, OSNKW 2016, z. 9, poz. 60).
Jednak przywołane uregulowanie nie mogło mieć zastosowania.W sprawach objętych wyrokiem łącznym nie wydano ENA.
Już na marginesie zważyć należy, że nawet środki takie jak areszt domowyw wymiarze 9 godzin na dobę w godzinach nocnych, połączony z dozorem elektronicznym danej osoby za pomocą opaski elektronicznej z obowiązkiem stawiennictwa codziennie lub kilka razy w tygodniu w komisariacie Policjiw określonych godzinach, a także z zakazem występowania o wydanie dokumentów umożliwiających podróż za granicę, nie są co do zasady – przy uwzględnieniu rodzaju, czasu trwania, skutków i sposobu wykonywania całokształtu tych środków – do tego stopnia ograniczające, by wywoływały skutek w postaci pozbawienia wolności porównywalny z osadzeniem (
    wyrok TS z dnia 28 lipca 2016 r., C-294/16 PPU, JZ v. Prokuratura Rejonowa Łódź-Śródmieście
).
W konsekwencji żądanie zaliczenia na poczet orzeczonej kary łącznej okresu detencji skazanego w ośrodku imigracyjnym wW. (...)pozbawiony jest podstawy prawnej.
Instytucja zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie na poczet orzeczonej kary jest konstrukcją normatywną zawartą wart. 63 § 1 k.k., a jego treść wskazuje na przesłanki oraz zasady dokonywania zaliczeń, nie pozostawiają sądowi jakiejkolwiek swobody decyzyjnej. Tym samym kwestia ta nie może podlegać jakimkolwiek negocjacjom pomiędzy uczestnikami procesowymi (postanowienie SAw Katowicach z dnia 12 kwietnia 2017 r., II AKz 240/17, Lex 2333349).
Nie mógł być uwzględniony wniosek obrońcy o przyznanie wynagrodzenia za postępowanie odwoławcze. Z przepisuart. 84 § 1 i § 2 k.p.k.wynika, że po uprawomocnieniu się orzeczenia obrońca z urzędu ma jedynie prawo podejmowania czynności, jednakże nie jest do tego zobowiązany (postanowienie SN z dnia 27 listopada 2000 r., III Kz 55/00, niepubl.). Od chwili prawomocnego zakończenia postępowania skazany winien być traktowany jako osoba niemająca obrońcy (postanowienie SN z dnia 15 czerwca 2007 r., IV Kz 36/07, OSP 2008/10, poz. 103).
Postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego, w którym wyznaczono skazanemu obrońcę z urzędu, zostało prawomocne zakończonez dniem 25 grudnia 2019 roku. Tym samym uprzedni obowiązek działania obrońcy z urzędu przerodził się w uprawnienie do działania na rzecz skazanego. Obrońcy działającemu na mocy tego uprawnienia nie przysługuje wynagrodzenie (postanowienie SN z dnia 18 września 2013 r., V Kz 60/13, Lex 1363213, postanowienie SN z dnia 7 października 2010 roku, II KK 229/10, BPK 2010/8, poz. 126, R. A. Stefański, w: R. A. Stefański, S. Zabłocki (red.), Kodeks postępowania karnego. Tom I. Komentarz do art. 1-166, Warszawa 2017, s. 975).