Sąd Okręgowy w Łodzi
V Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: V Ka 124/19
Data wyroku: 2019-03-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V Ka 124/19

UZASADNIENIE
M. W.został oskarżony o to, że w dniu 21 lipca 2014 r. w punkcie przyjmowania zakładów wzajemnych(...)przyul. (...)wR., jako prezes zarządu spółki(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.przyul. (...)wbrew przepisom art. 6 ust. 1 i 23a ust. 1 ustawy z dn. 19 listopada 2009r. „o grach hazardowych” urządzał gry hazardowe na automatach:(...)nr(...)i(...)o nr(...)
to jest o czyn zart. 107 § 1w zw. zart. 9 § 3 k.k.s.
Wyrokiem z dnia 25 października 2018 roku w sprawie o sygn. akt II K 308/18 Sąd Rejonowy w Rawie Mazowieckiej na podstawieart. 113 § 1 k.k.s.w zw. zart. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.postępowanie wobecM. W.umorzył i kosztami sądowymi w tym zakresie obciążył Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł oskarżyciel publiczny – Naczelnik(...)Skarbowego.
Na zasadzieart. 425 § 1 i 2 k.p.k.,art. 444 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.oskarżyciel publiczny zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej oskarżonegoM. W.na jego niekorzyść;
Na podstawieart. 427 § 1 i 2 k.p.k.,art. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.oskarżyciel publiczny zarzucił mu obrazę przepisów postępowania tj.art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.w związku zart. 113 § 1 k.k.s., która miała wpływ na treść orzeczenia, polegającą na niewłaściwym uznaniu, że czyn zarzucanyM. W.w niniejszej sprawie jest tożsamy z czynem, co do którego postępowanie karne skarbowe przeciwko temu oskarżonemu zostało prawomocnie zakończone wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 3 kwietnia 2017 r.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.iart. 437 § 1 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie orzeczenia wpunkcie 3., w części dotyczącejM. W.i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, co następuje.
Apelacja oskarżyciela publicznego – Naczelnika(...)Skarbowego zasługuje na uwzględnienie.
Analiza akt niniejszej sprawy prowadzi sąd odwoławczy do wniosku, iż sądmeritibłędnie dostrzegł zaistnienie w niniejszej sprawie jednej z negatywnych przesłanek procesowych w postaci powagi rzeczy osądzonej (art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.) i nieprawidłowo umorzył postępowanie wobec oskarżonegoM. W..
Sąd rejonowy uznał, iż skoroM. W.został już skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie z dnia 03 kwietnia 2017 roku w sprawie II K 569/16 m.in. za czyn wyczerpujący dyspozycjęart. 107 § 1 k.k.s.przy zastosowaniuart. 6 § 2 k.k.s.(czyn ciągły), popełniony w okresie od 19 sierpnia 2013 roku do 27 marca 2015 roku wR.iK., to brak jest aktualnie możliwości skazania go za czyn popełniony w dniu 21 lipca 2014 roku wR., gdyż skazanie za czyn ciągły rodzi powagę rzeczy osądzonej, której zakres wyznaczony jest ustalonym w wyroku czasem popełnienia tego czynu i wyklucza możliwość przypisania skazanemu kolejnych (później wykrytych) takich samych jednostkowych zachowań z okresu przypisanego w prawomocnym wyroku skazującym.
W realiach niniejszej sprawy argumentacja sądu rejonowego jest jednakże błędna. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 września 2018 roku (sygn. akt V KK 415/18) „skoro urządzanie gry hazardowej w postaci gry na automatach (art. 1 ust. 2 w zw. z art. 2 ust. 3 i 5 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r., Dz.U. z 2018 r. poz. 165 ze zm.) wymaga uzyskania koncesji na kasyno gry (art. 6 ust. 1 tej ustawy), akoncesja taka udzielana jest w odniesieniu do jednego kasyna, prowadzonego w ściśle określonym (geograficznie) miejscu(art. 41 ust. 1, art. 42 pkt 3 i art. 35 pkt 5 tej ustawy), to zachowanie osoby, która nie posiadając koncesji na prowadzenie kasyna podejmuje działanie w postaci urządzania gry na automatach w różnych miejscach (miejscowościach, lokalach), stanowi każdorazowo - od strony prawnokarnej - inny czyn, podjęty z zamiarem naruszenia tych przepisów w każdym z tych miejsc. Uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo zart. 107 § 1 KKS, popełnione w innym miejscu, w warunkach czynu ciągłego (art. 6 § 2 KKS), w którym czas jego popełnienia obejmuje czasokres popełnienia czynu zart. 107 § 1 KKS, co do którego toczy się jeszcze postępowanie karne skarbowe, nie stanowi w tym późniejszym procesie przeszkody procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, albowiem nie jest spełniony warunek tożsamości czynów” (opubl. OSNKW 2018 nr 10 poz. 71). Podobnie Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 04 kwietnia 2018 roku (sygn. akt V KS 5/18) wskazał, iż „warunkiem przyjęcia stanu prawomocności materialnej jest tożsamość czynu, a nie tylko wzajemne podobieństwo, identyczna kwalifikacja prawna, czy pomieszczenie zachowań w tożsamym przedziale czasowym” (opubl.L.).
Zatem rację ma oskarżyciel publiczny we wniesionym środku odwoławczym, iż fakt skazaniaM. W.prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Krośnie za przestępstwo wyczerpujące dyspozycjęart. 107 § 1 k.k.s.popełnione w warunkach czynu ciągłego, obejmującego czasookres popełnienia czynu w niniejszej sprawie, jednakże w innym geograficznie miejscu i z użyciem różnych automatów do gier nie stanowi negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej, ponieważ nie został spełniony warunek tożsamości czynów. Samo bowiem podobieństwo między czynami (w postaci kwalifikacji prawnej i czasu popełnienia) nie rodzi jeszcze tożsamości czynów, która jest warunkiemsine qua nonprzyjęcia, iż zaistniała w sprawie powaga rzeczy osądzonej.
W tym stanie rzeczy, mając na względzie podniesione wyżej okoliczności, Sąd Okręgowy w Łodzi na podstawieart. 437 § 1 i 2 k.p.k.w zw. zart. 438 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 113 § 1 k.k.s.uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Rawie Mazowieckiej.