Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 97/19
Data wyroku: 2019-05-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisław Kucharczyk, Janusz Jaromin, Piotr Brodniak
Słowa kluczowe: Przestępstwo gospodarcze
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygn. aktII AKa 97/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 maja 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSA Stanisław Kucharczyk

Sędziowie:

SA Piotr Brodniak (spr.)
SA Janusz Jaromin

Protokolant:

st. sekr. sądowy Karolina Pajewska

przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gorzowie Wlkp. Dariusza Domareckiego
po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2019 r. sprawy
B. F. (1)
oskarżonego zart. 258 § 1 k.k.i inne
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt III K 283/04
na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej oskarżonegoB. F. (1)i na podstawieart. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.umarza postępowanie prowadzone wobec tego oskarżonego, a kosztami procesu w tym zakresie obciąża Skarb Państwa.

SSA Janusz Jaromin SSA Stanisław Kucharczyk SSA Piotr Brodniak
Sygn. akt II AKa 97/19

UZASADNIENIE
B. F. (1)został oskarżony o to, że:
I. w okresie od maja do września 1999 r. wO.,G.,S.,B.,K.,O.,W.iT.wziął udziałw zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu fikcyjne zbycie stanowiących własnośćZ. F.podmiotów gospodarczych, usunięcie składników ich przewłaszczonego majątku oraz udaremnienie zaspokojenia ich wierzycieli
tj. o czyn zart. 258 § 1 kk
II. w okresie od maja do września 1999 r. wK.iB.działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu ze sobą, przez sporządzanie projektów stwierdzających nieprawdę pism i instruowanieK. R.oraz innej osoby o sposobie postępowania w celu wprowadzenia banków i innych wierzycieli spółek grupy(...)iFirmy (...)w błąd co do zamiaru spłaty zaciągniętych zobowiązań i posiadanego przez nabyte dla pozoru przezK. R.i dwóch obywateli litewskich podających się zaM. K.iV. A.spółki mienia, a nadtoB. F. (1)przez poświadczenie nieprawdy przez podpisanie w dniu 15.06.1999 r. protokołu zdawczo-odbiorczego majątkui dokumentacjispółki (...)pomimo faktu, iż takie przekazaniew rzeczywistości nie miało miejsca, udzieliliZ. F.pomocnictwado udaremnienia zaspokojenia jego wierzycieli
tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 300 § 1, 2 i 3 kkw zw. zart. 271 § 3 kkw zw.zart. 12 kkw zw. zart. 65 kk,
III. w okresie od 08.10.1996 r. do 26.08.1998 r. wT.B. F. (1)pełniąc obowiązki dyrektora aK. W.dyrektora do spraw ekonomicznych w(...) spółka z o.o.wT., działając wspólnie i w porozumieniu, przywłaszczyli sobie powierzoną im na przechowanie przez(...)G.na podstawie zawartych w dniu 17.09.1996 r. umów składowania zbóż i zastawu pszenicy w ilości4 000 ton o wartości 2 560 000 zł w ten sposób, iż bez zgody właściciela rozdysponowali ją dla własnych potrzeb spółki
tj. o czyn zart. 284 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk,
IV. w dniu 20.10.1997 r. wT.B. F. (1)pełniąc funkcję dyrektoraaK. W.dyrektora do spraw ekonomicznych w(...) spółka z o.o.wT.działając wspólnie i w porozumieniu poświadczyli nieprawdę w sporządzonym tego dnia sprawozdaniu finansowym F-01 wskazując w nim, iż na koniec września 1997 r.firma (...) sp. z o.o.wT.osiągnęłaz prowadzonej działalności gospodarczej zysk brutto w kwocie 508 284,98 zł podczas gdy w rzeczywistości prowadzona przez firmę działalność przyniosła w tym okresie stratę w kwocie 1 261 651,11 zł
tj. o czyn zart. 271 § 3 kk,
V. w okresie od 18.07.1999 r. do 20.10.1999 r. wT.działając wspólniei w porozumieniu oraz w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, przez wprowadzenie w błądZakładu (...)wP.co do zamiaru i możliwości zapłatyza zamówiony nawóz, występując w imieniu nieistniejącej jużspółki (...) sp. z o.o.doprowadzili go w okresie od 27.08.1999 r. do 20.10.1999 r.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci 1 003 ton i 270 kg nawozu wapniowo-magnezowego o łącznej wartości 55 179,85 zł w ten sposób, iż nie mając zamiaru ani możliwości zapłaty polecili zamówić ten nawóz a następnie odebraligo nie dokonując zapłaty umówionej ceny
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk,
VI. w okresie od 25.11.1997 r. do 01.09.1999 r. wT., przywłaszczył powierzone mu na podstawie umowy przewłaszczenia z dnia 25.11.1997 r. rzeczy ruchome w postaci 620 ton mąki pszennej, 781,53 ton pszenicy, 230,98 ton żyta i 720 ton jęczmienia o łącznej wartości 1 448 860,00 zł czym działał na szkodęBanku (...) S.A.I Oddział wG.
tj. o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kk,
VII. w okresie od 10.03.1997 r. do 15.06.1999 r. wT., przywłaszczył powierzony mu we władanie i na przechowanie na podstawie umowy przewłaszczenia z dnia 10.03.1997 r. ciągnik marki(...)o wartości 280 700 zł, czym działał na szkodę Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział TerenowywG.
tj. o czyn zart. 284 § 2 kkw zw. zart. 294 § 1 kk,
VIII. w okresie od 20.01.1997 r. do 30.05.1997 r. wT.i wG., działając w wykonaniu ze z góry powziętego zamiaru, pełniąc obowiązki dyrektora(...) sp. z o.o.wT.i składając w dniu 30.05.1997 r. w jej imieniu, w wykonaniu poleceniaZ. F., doBanku (...) S.A.I OddziałwG.wniosek o udzielenie tej spółce kredytu obrotowego w kwocie1 000 000 zł, doprowadził wyżej wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w ten sposób, iż zawarł we wniosku mające istotne znaczenie dla udzielenia kredytu, nieprawdziwe informacje dotyczące jego przeznaczenia wskazując, iż pochodzące z niego środki finansowe zostaną wykorzystane na sfinansowanie bieżącej działalności spółki, choć w rzeczywistości zostały one przeznaczone na spłatę zaciągniętego wcześniej w tym banku na podstawie umowyz dnia 11.12.1996 r. przez należącą doZ. F.Firmę (...)kredytu w kwocie 1 000 000 zł oraz wprowadził bank w błąd co do sytuacji finansowej spółki poświadczając nieprawdę w sporządzonym przez siebie w dniach 20.01.1997 r., 20.03.1997 r. i 20.05.1997 r. sprawozdaniach finansowych F-01 wskazując w nich, iż w grudniu 1996 r. spółka osiągnęła zysk w kwocie 159 000 zł,w lutym 1997 r. spółka osiągnęła zysk w kwocie 121 189, 80 zł i w kwietniu 1997 r. spółka osiągnęła zysk w kwocie 912 763, 53 zł choć wiedział, iż w rzeczywistościw tym okresie czasu spółka przyniosła straty
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 3 kkw zw.zart. 294 § 1 kkw zw. zart. 12 kk,
IX. w okresie od 17.11.1997 r. do 25.11.1997 r. wT.działając w wykonaniu poleceniaZ. F., składając w imieniu zarządzanej przez siebiespółki z o.o. (...)wniosek doBanku (...) S.A.I Oddział wG.o udzielenie tej spółce kredytu obrotowego w kwocie 1 000 000 zł, doprowadził wyżej wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w ten sposób, iż zawarł we wniosku mające istotne znaczenie dla udzielenia kredytu, nieprawdziwe informacje dotyczące jego przeznaczenia wskazując, iż pochodzące z niego środki finansowe zostaną wykorzystane na sfinansowanie bieżącej działalności spółki, choć w rzeczywistości zostały one przeznaczone na spłatę zaciągniętego wcześniej w tym banku na podstawie umowy z dnia 30.05.1997 r. kredytu w kwocie 1 000 000 zł oraz wprowadził bank w błąd co do sytuacji finansowej spółki wskazując, iż na dzień 31.09.1997 r. osiągnęła ona zysk netto w kwocie 38 300 zł, choć w rzeczywistościw tym okresie przyniosła ona stratę w wysokości 1 878 595, 63 zł
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zw.zart. 11 § 2 kk,
X. w lipcu 1999 roku wW.zabrał w celu przywłaszczenia stanowiący własność(...) sp. z o.o.wL.rzepak w ilości 44 107 kg o wartości 25 200 zł czym działał na szkodę tej spółki
tj. o czyn zart. 278 § 1 kk.
Sąd Okręgowy w Szczecinie, wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r., wydanymw sprawie III K 283/04:
1. na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkumorzył postępowanie prowadzone co do czynów opisanych wpunktach I. i X.,
2. uznałB. F. (1)za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XIX części wstępnej wyroku (punkt II) z tą zmianą, że z opisu czynu wyeliminował zwrot „działając w ramach zorganizowanej grupy przestępczej” i kwalifikującgo zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 300 § 3 kkw zb. zart. 271 § 3 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk, za to przestępstwo, na podstawieart. 271 § 3 kkw zw.zart. 11 § 3 kk, wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a nadto za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XX części wstępnej wyroku (punkt III.) i za to przestępstwo, na podstawieart. 294 § 1 kkiart 33 § 2 kk, wymierzył mu karę1 roku pozbawienia wolności i grzywnę w wysokości 100 stawek dziennychpo 50 złotych każda, a nadto za winnego popełnienia czynu zarzucanego muw punkcie XXI części wstępnej wyroku (punkt IV) z tą zmianą, iż z opisu czynu wyeliminował zwrot ,,podczas, gdy w rzeczywistości prowadzona przez firmę działalność przyniosła stratę w kwocie 1.261.651,11 zł” i za to przestępstwo,na podstawieart. 271 § 3 kk, wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,a nadto za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w punkcie XXII części wstępnej wyroku (punkt V) i za to przestępstwo, na podstawieart. 286 § 1 kkiart. 33 § 2 kk, wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i grzywnęw wysokości 100 stawek dziennych po 50 złotych każda, a nadto za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w punkcie XXIII i XXIV części wstępnej wyroku (punkt VI i VII) i za każde z tych przestępstw, na podstawieart 294 § 1 kkiart. 33 § 2 kk, wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności i grzywnęw wysokości 100 stawek dziennych po 50 złotych każda, a nadto za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach XXV i XXVI części wstępnej wyroku (punkt VIII i IX) z tą zmianą, iż z opisu każdego z nich wyeliminował zwrot ,,doprowadził wyżej wymieniony bank do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w ten sposób, iż” oraz z opisu czynu XXV wyeliminował zwrot „i choć wiedział, iż w rzeczywistości w tym czasie spółka przyniosła straty”, a także z opisu czynu XXVI wyeliminował zwrot ,,choć w rzeczywistości w tym okresie przyniosła ona stratę w wysokości 1.878.595,63 zł” i kwalifikując każdy z tych czynówzart. 271 § 3 kkw zw. zart. 12 kk, za każde z tych przestępstw, na podstawieart. 271 § 3 kk, wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
3. na podstawieart. 85 § 1 kkiart. 86 § 1 kk, orzekł wobecB. F. (1)karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywny w wysokości 250 stawek dziennych po 100 złotych każda,
4. na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 kkw brzmieniu obowiązującym przed 1 lipca 2015 r. w zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobecB. F. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat
Nadto, Sąd Okręgowy rozstrzygnął o kosztach sądowych
Apelacje od wyroku wnieśli obrońcyB. F. (1).
Obrońca oskarżonego, adwokatM. M.zarzucił wyrokowi:
l) rażącą obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a polegającą na:
a) obrazieart. 410 kpkw zw. zart. 7 kpkpolegającą na oparciu orzeczenia na wyselekcjonowanym, wybiórczym materiale dowodowym, z pominięciem tych elementów materiału dowodowego, które przeczyły sprawstwu dokonania czynów przez oskarżonych i ograniczenie się przez Sąd rozpoznający sprawę wyłączniedo oceny wyjaśnień oskarżonych oraz opinii biegłegoS. M.,z pominięciem dowodów z dokumentów oraz zeznań świadków, a co przejawiło sięw stwierdzeniu na str. 161 uzasadnienia wyroku, iż „Sąd odstąpił od analizy innych dowodów albowiem są one albo sprzeczne z ustaleniami Sądu i nie zasługują na wiarę lub mają charakter jedynie precyzujący poszczególne fakty, albo też nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia", podczas gdy z treściart. 7 kpkwynika, iż Sąd kształtuje swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, zaśart. 410 kpkwymaga aby podstawę wyroku stanowił całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej;
b) obrazęart. 7 kpkpolegającą na przekroczeniu granic swobodnej oceny dowodówi uznania za wiarygodne zeznań świadka, a wcześniej podejrzanegoR. M. (1)(velA. G.) w sytuacji, gdy świadek ten nigdy nie został przesłuchany bezpośrednio przed Sądem, zaś z akt sprawy wynika, iż od dziecka leczył się psychiatrycznie na Litwie (k. 3581), w przeszłości uciekł ze szpitala psychiatrycznego (k. 3583), zaś treść jego wyjaśnień na k. 8069-8110, składanych ciągiem od dnia 13.08.2002 r. do 21.08.2002 r. ocenianych zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego i regułami logicznego rozumowania, nie wskazujena samodzielność tych wyjaśnień, natomiast czynności konfrontacji przeprowadzone w dniach 02. i 03.09.2002 r. zD. L.,J. J.,S. P.,S. W., H.A.,Z. F.- w czasie których konfrontowane osoby zarzuciłyR. M.ewidentne mówienie nieprawdy,a nadto czynności okazania fotografii wymienionego podejrzanego na rozprawie sądowej oskarżonym występującym w sprawie skutkowały nierozpoznaniem tej osoby ze zdjęcia jakoR. M. (1)- uprawdopodabniają twierdzenie, iż osoba podająca się zaR. M. (1)w rzeczywistości nim nie była;
2) co do oskarżonegoB. F. (1)iK. W.:
a) co do czynu opisanego w pkt XIX. części wstępnej wyroku - obrazę przepisów prawa procesowego, mającą istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.art. 410 kpkw zw. z 423kpk, polegającą na uznaniu oskarżonych za winnych czynu polegającego na pomocnictwie oskarżonemuZ. F.do czynu zart. 300 kk, bez jakiegokolwiek uzasadnienia, oceny prawnej i wskazania czynności sprawczych oskarżonych, jak i dowodów, na których Sąd oparł swoje orzeczenie, a nadto bez uwzględnienia czy pomocnictwo dotyczy czynu XIII. czy też VII. opisanego w części wstępnej wyroku, gdyż w obu przypadkach skazanie było błędem, albowiem czyn opisany w pkt. XIII. uległ przedawnieniu, zaś od czynu z pkt. VII. oskarżonyZ. F.został uniewinniony;
b) co do czynu opisanego w pkt XX. części wstępnej wyroku - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na ustaleniu, iż oskarżeni przywłaszczyli 4.000 t. zboża i rozdysponowali je dla potrzeb spółki, podczas gdyz dowodu na k. 3440 wynika, że w dniach 07.-14.01.1999 r., prowadzono kontrolę ilości zboża wmagazynach (...)(ze strony(...)) i w magazynach tych znajdowało się ok. 3.900 t. zboża, co wskazuje iż rzekomo przywłaszczone zboże pomiędzy 08.10.1996, a 26.08.1998 r., nadal znajdowało się wmagazynach (...), a nadto iżK. W.dokonał tego przywłaszczenia, mimoiż nie reprezentowałA.T.przyumowie nr (...), nie podpisywał jej,a był jedynie wymieniony w nagłówku tejże umowy, i mimo iż postępowanie w tej sprawie było już umorzone (pismo k. 21226 akt),
c) co do czynu opisanego w pkt XXI. części wstępnej wyroku - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, polegający na przyjęciu,iż formularz sprawozdania finansowego F-01 jest dokumentem w rozumieniuart. 271 § 1 kk, zaśB. F. (1)iK. W.są osobami uprawnionymi do wystawiania dokumentów w rozumieniuart. 271 § 1 kk, podczas gdy sprawozdanie finansowe F-01 jest formularzem sporządzonym na potrzeby statystyki państwowej, zaś osoba je sporządzająca nie realizuje jakiejkolwiek funkcjiz zakresu władztwa publicznego i nie przysługuje jej cecha zaufania publicznego,
d) co do czynu opisanego w pkt XXII. części wstępnej wyroku - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na bezdowodowym przyjęciu, iż oskarżeni dopuścili się oszustwa na szkodęZakładu (...)wP., bez należytego wykazania, iż to oskarżeni zamówili wapno (ale nieK. W., oświadczenieB. F.- k. 10859), a co uczyniłaK. G., co w konsekwencji czyni niemożliwym przypisanie im sprawstwa dokonania zarzuconego im czynu;
3) co do oskarżonegoB. F. (1):
a) co do czynu opisanego w pkt. XXIII, i XXIV. części wstępnej wyroku - obrazę przepisuart. 439 § 1 pkt 8 kpkpoprzez wydanie wyroku skazującego co do tych czynów, pomimo iż Prokuratura Rejonowa w Strzelcach Krajeńskich postanowieniem z dnia 20.06.2001 r. postępowanie przeciwkoB. F. (1)umorzyła;
b) co do czynu opisanego wpkt XXV. i XXVI.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegający na przyjęciu, że sprawozdania finansowe F-01 są dokumentem w rozumieniuart. 271 § 1 kk, zaśB. F. (1)jest osobą uprawnioną do wystawiania dokumentów w rozumieniuart. 271 § 1 kk, podczas gdy sprawozdanie finansowe F-01 jest formularzem sporządzonym na potrzeby statystyki państwowej, zaś osoba je sporządzająca nie realizuje jakiejkolwiek funkcjiz zakresu władztwa publicznego i nie przysługuje jej cecha zaufania publicznego.
Podnosząc te zarzuty, apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczeniaw zaskarżonej części - w całości, i orzeczenie odmiennie co do istoty sprawy poprzez uniewinnienie, między innymi,B.F.od zarzuconych mu czynów, objętych zakresem niniejszej apelacji.
Obrońca oskarżonego, adwokatM. C.zarzucił wyrokowi:
- obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 271 § 3 kkpoprzez przyjęcie,że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przypisanego czynu, w sytuacji gdy opis czynu zawarty w części wstępnej wyroku oraz opis i zmiany wynikające z części dyspozytywnej wyroku wskazują, że sąd uznał oskarżonego winnym czynu w tzw. formie podstawowej opisanej wart. 271 § 1 kk,
- obrazę przepisów prawa materialnego tj.art. 284 § 2 kkpoprzez przyjęcie,że oskarżony swoim zachowaniem wypełniał znamiona czynu w sytuacji gdy zebrany materiał nie pozwala na tak kategoryczne rozstrzygnięcie,
- obrazę przepisów postępowania tj.art. 5 kpk,7 kpki410 kpk- poprzez przekroczenie granicy swobodnej oceny dowodów oraz poczytanie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego w sytuacji gdy nawet sąd pierwszej instancji wskazuje rozbieżnie rolę oskarżonego określając go z jednej strony jako osobę całkowicie zależną od woli i dyspozycjiZ. F., z drugiej natomiast jako świadomego, zaangażowanego i samodzielnego inspiratora przestępczych działań,
- obrazę przepisów prawa procesowego - tj. 424kpk- poprzez ograniczenie rozważań w zakresie przypisanych oskarżonemu czynów XX, XXIII i XXIV do lakonicznego stwierdzenia, że wyjaśnienia oskarżonego są sprzeczne z wyjaśnieniamiR. M. (1), a fakt że wykonywał „posłusznie poleceniaZ. F.”z odpowiedzialności karnej go nie zwalnia,
- obrazę przepisów postępowania tj.art. 632 pkt 2 kpkoraz633 kpkpoprzez obciążenieB. F. (1)kosztami postępowania za wszystkie przypisane mu zarzuty mimo częściowego umorzenia postępowania wobec niego a także nieproporcjonalnie wysokie obciążenie go kosztami w 1/4 wysokości w korelacjido ilości stawianych w sprawie zarzutów wszystkim oskarżonym.
Formułując te zarzuty, apelujący wniósł o zmianę kwalifikacji prawnej czynów opisanych w pkt. XIX, XXI, XXV, XXVI naart. 271 § 1 kk, a w konsekwencji umorzenie z uwagi na przedawnienie karalności, uniewinnienie oskarżonegood stawianych mu zarzutów w pkt. XX, XXIII i XXIV części wstępnej wyroku, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Z odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że oskarżonyB. F. (1)zmarłw dniu 4 sierpnia 2018 r. o godz. 00.15 (k.27912). W tym stanie rzeczy orzekanie merytoryczne o winie i karze oskarżonego, czy też o zasadności bądź niezasadności apelacji, a przez to i o prawidłowości wydanego wobec wymienionego wyroku Sądu pierwszej instancji, jest bezcelowe i nie ma żadnego racjonalnego uzasadnienia(pod. Z. Muras, w: Bezwzględne przyczyny odwoławcze w polskim procesie karnym, wyd. Adam Marszałek Toruń 2004, s. 136). Innymi więc słowy, śmierć oskarżonego zmaterializowała negatywną przesłankę procesową określoną wart. 17 § 1 pkt 5 kpk, której to istnienie powoduje, że dalsze prowadzenie postepowania karnego wobecB. F. (1)jest niedopuszczalne. Czyniąc tę uwagę wypada jednocześnie zauważyć, że ujawnienie się wspomnianej przeszkody procesowej w toku postepowania odwoławczego stanowi jedną z bezwzględnych przyczyn odwoławczych określonych wart. 439 § 1 pkt 9 kpk. Ów przepis posiada zaś imperatywny charakter, co oznacza, że zgodnie z jego brzmieniem, sąd odwoławczy uchyla na posiedzeniu zaskarżone orzeczenie, niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia.
A zatem, w przedstawionym kontekście uwarunkowań faktycznych oraz prawnych, Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 kpkuchylił wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 8 sierpnia 2017 r. w części dotyczącejB. F. (1), zaś w oparciu o przepisart. 17 § 1 pkt 5 kpk, umorzył prowadzone przeciwko niemu postępowanie karne.
O kosztach procesu spowodowanych udziałem w sprawieB. F. (1), Sąd odwoławczy rozstrzygnął na podstawieart. 632 pkt 2 kpk.

    Piotr Brodniak Stanisław Kucharczyk Janusz Jaromin