Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 643/19
Data wyroku: 2019-11-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Kazimierz Cieślikowski, sędzia Marcin Schoenborn, Patryk Poniatowski
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 437 kpk, art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 643/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia26 listopada 2019r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący sędzia Marcin Schoenborn
Sędziowie Kazimierz Cieślikowski (spr.)
del. Patryk Poniatowski
Protokolant Aleksandra Studniarz
przy udziale Urszuli Grzeni Prokuratora Prokuratury Rejonowej wZ.
po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r.
sprawy:
1.G. G.synaS.iJ.,
ur. (...)wG.
oskarżonegoart.286§1 k.k.w zw. zart. 297§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 297§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.,art. 242§3 k.k.
2.M. Z.córkiK.iE.,
ur. (...)wZ.
oskarżonej zart.286§1 k.k.w zw. zart. 297§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.,art. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.w zw. zart. 297§1 k.k.przy zast.art. 11§2 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżyciela publicznego i obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 28 marca 2019 r.    sygnatura akt II K 881/17
na mocyart. 437 kpk,art. 438 kpkiart. 627 kpkw zw. zart. 633 kpkw zw. zart. 635 kpkiart. 624§1 kpk

1
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że na mocyart. 72§1 pkt 1 kkzobowiązuje oskarżonąM. Z.do informowania kuratora na piśmie o przebiegu okresu próby w odstępach trzymiesięcznych liczonych od daty prawomocności wyroku;

2
w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

3
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.A. J.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonegoG. G.z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

4
zasądza od oskarżonejM. Z.na rzecz Skarbu Państwa przypadające na nią wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 10 zł (dziesięć złotych) i wymierza jej opłatę za II instancję w kwocie 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych);

5
zwalnia oskarżonegoG. G.od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając przypadającymi na niego wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 643/19

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Zabrzu z dnia 28 marca 2019 roku, sygn. akt II K 881/17 oskarżonyG. G.został uznany za winnego przestępstwa zart. 286 § 1 kkw związku zart. 297 § 1 kkprzy zastosowaniaart. 11 § 2 kk, w związku zart. 12 kk, a także przestępstwa zart. 13 § 1 kkw związku zart. 286 § 1 kkw związku zart. 297 § 1 kkprzy zastosowaniuart. 11 § 2 kk. Sąd przyjął, że obydwa te występki stanowią ciąg przestępstw i za ten ciąg przestępstw wymierzył oskarżonemu katrę 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności (punkt 1). Uznał też oskarżonegoG. G.za winnego występku zart. 242 § 3 kki wymierzył za ten czyn karę 4 miesięcy pozbawienia wolności (punkt 2). Sąd orzekł wobec oskarżonego karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności (punkt 3). Orzekł Sąd o kosztach obrony z urzędu (punkt 6), a oskarżonego zwolnił z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.
Od powyższego wyroku Sądu Rejonowego apelację wniósł obrońca oskarżonego, który postawił orzeczeniu zarzuty: obrazy przepisu prawa procesowego, a toart. 7 kpk, a także błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia.
Domagał się zmiany wyroku i uniewinnienia oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadna.
Uniknął Sąd I instancji takich uchybień, które stanowiłyby bezwzględne przyczyny odwoławcze. Wprawdzie prowadzący sprawę przed Sądem I instancji sędzia dokument na k. 415 nazwał zarządzeniem wydanym z upoważnienia Prezesa Sądu Rejonowego w Zabrzu, ale dokument ten zawiera wszelkie cechy orzeczenia i podkreślono tam, że poczytalność oskarżonego zarówno w chwili popełnienia zarzucanego mu czynu jak i w czasie postępowania nie budzi wątpliwości i w aktualnym stanie zdrowia psychicznego może on samodzielnie brać udział w czynnościach postępowania, a także to, że udział obrońcy w dalszym postępowaniu nie jest obowiązkowy. Istotne jest również to, że dokument został podpisany przez sędziego wyznaczonego do rozpoznania sprawy. Nie dopuścił się także Sąd I instancji obrazy przepisów postępowania karnego, która miałaby wpływ na treść wyroku. Zaakceptować należy też ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd I instancji. Rozstrzygnięcie o karze także Sąd Okręgowy akceptuje.
W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że choć apelacja obrońcy oskarżonego zaskarża wszystkie rozstrzygnięcia dotycząceG. G.i domaga się uniewinnienia go od wszystkich zarzucanych mu czynów to ani w zarzutach odwoławczych, ani w uzasadnieniu środka odwoławczego o wadliwości orzeczenia z punktu 2 nie ma najmniejszej wzmianki. W tym zakresie zatem należy stwierdzić z urzędu, iż ustalenia Sądu I instancji dotyczące czynu zarzucanemu orzeczeniu w punkcie IV części wstępnej wyroku nie budzą żadnych zastrzeżeń, a kara 4 miesięcy orzeczona w punkcie 2 musi być uznana za karę wyważoną.
Wszystkie zarzuty i argumenty środka odwoławczego zostały skierowane przeciwko punktowi 1 wyroku.
W pierwszej kolejności dotyczy to okoliczności czyM. Z.,A. E.,R. D.iM. K.pozostawali w stosunku zatrudnienia z prowadzącym działalność gospodarczą podfirmą (...). Powołuje się apelujący na zeznaniaE. P.,A. E.,R. D.iM. K.. Tymczasem z zeznańR. D.(k. 505-506) wynika jednoznacznie, że nie pozostawał z oskarżonym w stosunku zatrudnienia, a jedynie została sporządzona umowa o pracę, która była fikcyjna. Trzeba też wziąć pod uwagę okoliczność, żeR. D.nie został zgłoszony w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych jako pracownik przez oskarżonego (k. 217). Co się tyczyA. E.to także i on nie został zgłoszony przez oskarżonego jako pracownik. Z jego zeznań także jasno wynika, że pracy nie podjął i nie uzyskiwał żadnych zarobków, bo nie zdążył (k. 527). Tak więc wystawione przez oskarżonego zaświadczenie znajdujące się na k. 195 jest nierzetelne w rozumieniuart. 297 § 1 kk. Zaświadczenie bowiem wskazuje na to, że w dacie wystawienia dokumentuA. E.był zatrudniony już niemal 6 miesięcy w firmie oskarżonego. Bezsporne jest też w świetle zeznańA. E., że dokument przekazał mu osobiście oskarżonyG. G.. WprawdzieM. K.w swoich zeznaniach utrzymywał, że był zatrudniony przez rodzicówM. Z.w firmie mieszczącej się wZ.(...)ale pracę wykonywać miał wD.. Fakt, żeM. K.nie zna ani nazwy firmy, ani też jej adresu, a nawet tego kto był jego pracodawcą, choć był zatrudniony tam podobno ponad 8 miesięcy, przy uwzględnieniu okoliczności, że także on nie został zgłoszony przez oskarżonego jako pracownik w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych nakazuje przyjąć za udowodnione, żeM. K.nie był zatrudniony w firmie oskarżonego. Jeśli chodzi o zatrudnienie w firmie oskarżonego samejM. Z.to o jej zatrudnieniu miałyby świadczyć jedynie zeznaniaE. P.i fakt, żeM. Z.została zgłoszona jako pracownik w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (k. 219). Jednakże dokument z k. 554-555 wykazuje zupełnie bezspornie, żeM. Z.nie składała deklaracji podatkowych za lata 2015 i 2016. Oznacza to także, iż nie były ani deklarowane, ani odprowadzane na rachunek właściwego Urzędu Skarbowego zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie jej dotyczącym. Tak więc i w tym wypadku należy przyjąć, że istnienie stosunku zatrudnienia, które kilkakrotnieM. Z.deklarowała w składanych drogą elektroniczną(...) Bankowi (...)oświadczeniach było nieprawdziwe, a same oświadczenia nierzetelne. Nie dopuścił się zatem Sąd I instancji uchybienia poprzez nieprawidłową ocenę wiarygodności dowodów ani też błędu w ustaleniach faktycznych, o którym pisze obrońca oskarżonego w punkcie 2 zarzutów odwoławczych.
Jeśli chodzi o 3 zarzut odwoławczy to obrońca oskarżonego dostrzega jedynie część okoliczności ale inne okoliczności pomija. Nie dostrzega obrońca oskarżonego, że zeznaniaR. D.iA. E., a także dokument, który znajduje się na k. 195 dowodzą, że oskarżony był w pełni zaangażowany w proceder przestępczy wraz zM. Z.. Nie ma tu żadnego znaczenia okoliczność w jaki sposób i czy w ogóleM. Z.dzieliła się z oskarżonym pieniędzmi uzyskanymi z(...) Bank (...).
Kara orzeczona za przypisane oskarżonemu w punkcie 1 wyroku przestępstwa (1 rok i 2 miesiące pozbawienia wolności) przy uwzględnieniu stopnia społecznej szkodliwości tych czynów, a także wielokrotnej karalności oskarżonego (k. 590-593) musi być uznana za karę stosunkowo łagodną. Również kara łączna orzeczona w punkcie 3, przy uwzględnieniu zasady asperacji za rażąco niewspółmiernie surową uchodzić nie może.
Dlatego też Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok w zakresie dotyczącym oskarżonegoG. G.utrzymał w mocy.