Sąd Apelacyjny w Lublinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUa 286/18
Data wyroku: 2019-01-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Czaja, Małgorzata Pasek, Małgorzata Rokicka-Radoniewicz
Słowa kluczowe: Wysokość renty
Podstawa prawna: art. 133 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych

Sygn. akt III AUa 286/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 stycznia 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Lublinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący - Sędzia

SSA Małgorzata Rokicka-Radoniewicz (spr.)

Sędziowie:

SA Elżbieta Czaja
SA Małgorzata Pasek

Protokolant: sekretarz sądowy Krzysztof Wiater

po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2019 r. w Lublinie
sprawyL. M.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wL.
o wysokość renty, wypłatę wyrównania i odsetki
na skutek apelacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wL.
od wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie
z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt VIII U 913/17

oddala apelację.
Elżbieta Czaja Małgorzata Rokicka-Radoniewicz Małgorzata Pasek

III AUa 286/18

UZASADNIENIE
Organ rentowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.decyzją z dnia 9 marca 2017 roku wykonał wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 3 stycznia 2017 roku sygn. akt VIII U 1666/16 i ustaliłL. M.prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia 31 grudnia 2017 roku, przyjmując do ustalenia wysokości świadczenia(...)92,25%.
Od tej decyzji odwołanie do Sądu Okręgowego w Lublinie wniósłL. M.domagając się ustalenia do wysokości świadczenia kwoty bazowej w wysokości 3080,84 zł, zasądzenia odsetek za okres od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia wykonania wyroku z dnia 3 stycznia 2017 roku, przedstawienia matematycznego wyliczenia świadczenia rentowego za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 3 stycznia 2017 roku oraz wyrównania świadczenia rentowego za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku i od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia wykonania wyroku z dnia 3 stycznia 2017 roku wraz z odsetkami wobec zmiany decyzji z dnia 10 grudnia 2014 roku wyrokiem Sądu z dnia 3 stycznia 2017 roku, przy przyjęciu w/wymienionej kwoty bazowej i(...)92,25 %
Kolejną decyzją z dnia 4 kwietnia 2017 r. organ rentowy odmówił wnioskodawcy wypłaty odsetek z tytułu zwłoki w wypłacie świadczenia w związku z wykonanym wyrokiem Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 3.01.2017 r. sygn.akt VIII U 1666/16.
Decyzja ta również została zaskarżona przez wnioskodawcę, który domagał się zasądzenia ustawowych odsetek za opóźnienie od dnia 10 grudnia 2014 roku wobec nieprawidłowego wyliczenia wysokości świadczenia rentowego poprzez zaniżenie(...)i wydanie decyzji w dniu 10 kwietnia 2014 roku bez uwzględnienia zaświadczenia o zatrudnieniu wystawionym przez(...) S.A.Wnioskodawca podniósł, iż zaświadczenie(...)wystawione dnia 11 lipca 2014 roku oraz dnia 8 grudnia 2014 roku przez(...) S.A.za okres pracy od dnia 5 września 1980 roku do dnia 29 listopada 1995 roku było złożone do ZUS.
W toku postępowania strony podtrzymały swoje stanowiska na rozprawie, tym, że wnioskodawca sprecyzował swoje stanowisko, wnosząc o zasądzenie odsetek od dnia 17 grudnia 2014 roku do dnia 15 marca 2017 roku, tj. do daty, w jakiej ZUS wykonał wyrok Sądu Okręgowego z dnia 3 stycznia 2017 roku, domagając się naliczenia odsetek od kwoty wyrównania, jaka została wyliczona w decyzji z dnia 9 marca 2017 roku oraz wyrównania świadczenia rentowego za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku naliczonego od różnicy świadczenia wypłaconego, a wyliczonego od(...)92,25 %, tj. w oparciu o zaświadczenie(...)złożone do ZUS dnia 8 grudnia 2014 roku wraz z ustawowymi odsetkami naliczonymi od dnia 1 września 2011 roku,  natomiast cofnął żądanie w przedmiocie przyjęcia kwoty bazowej.
Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 20 lutego 2018 roku:

1
odrzucił odwołanie od decyzji z dnia 9 marca 2017 roku w przedmiocie zasądzenia odsetek;

2
umorzył postępowanie w przedmiocie przeliczenia świadczenia od kwoty bazowej 3080,84 zł

3
zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 9 marca 2017 roku i zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy kwotę 1931,67 zł tytułem wyrównania świadczenia rentowego należnego za okres od 1 września 2011 roku do 30 listopada 2013 roku ;

4
zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 4 kwietnia 2017 roku i zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy ustawowe odsetki, a od dnia 1 stycznia 2016 roku ustawowe odsetki za opóźnienie od należnego miesięcznie świadczenia rentowego wyliczonego przy przyjęciu(...)92,25% od dnia 1 grudnia 2014 roku do dnia 31 marca 2017 roku płatne od dnia 7 lutego 2015 roku do dnia zapłaty;

5
zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 4 kwietnia 2017 roku i zasądził od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy ustawowe odsetki, a od dnia 1 stycznia 2016 roku ustawowe odsetki za opóźnienie od należnego wnioskodawcy miesięcznie świadczenia rentowego z tytułu niezdolności do pracy za okres od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia 31 marca 2017 roku płatne od dnia 17 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty;

6
przekazał wniosek z dnia 10 kwietnia 2017 roku w przedmiocie zasądzenia odsetek od kwoty wyrównania świadczenia rentowego należnego za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku do organu rentowego celem rozpoznania zgodnie z właściwością;

7
oddalił odwołania w pozostałym zakresie.

Sąd Okręgowy ustalił, żeL. M.w dniu 27 września 2011 roku wystąpił z wnioskiem o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy, który został załatwiony decyzją odmowną z dnia 26 stycznia 2012 roku. Sąd Okręgowy w Lublinie wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2014 roku, sygn. akt VII U 1911/12, zmienił decyzję z dnia 26 stycznia 2012 roku i ustalił wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia l września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku, ustalając odpowiedzialność organu rentowego za nieustalenie w przepisanym terminie wnioskodawcy prawa do renty. Apelacja organu rentowego od tego wyroku została oddalona przez Sąd Apelacyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 8 października 2014 roku, sygn. akt III AUa 626/14.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w wykonaniu prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 kwietnia 2014 roku wydał decyzję z dnia 10 grudnia 2014 roku, ustalając wnioskodawcy wysokość świadczenia rentowego i kwotę wyrównania za okres od dnia 1 września 2011 rok do dnia 30 listopada 2013 roku w kwocie 41 302,98zł brutto wraz z odsetkami. Wskaźnik podstawy wymiaru został ustalony na poziomie 85,93 %, podstawa wymiaru w kwocie 2425,51 zł, natomiast wysokość renty na kwotę 1582,14 zł. Do ustalenia podstawy wymiaru świadczenia organ rentowy przyjął wynagrodzenie z lat: 1977-1979, 1981-1990, 1996, 1998, 2000-2004. ZUS wyliczając świadczenie oparł się na dowodach złożonych przez wnioskodawcę, w tym zaświadczenie(...)wystawione przez(...)z dnia 3 października 2003 roku za okres 1981-1990.
Wnioskodawca nie zgodził się z decyzją z dnia 10 kwietnia 2014 roku i wniósł od niej odwołanie kwestionując prawidłowość wyliczenia świadczenia rentowego w oparciu o przyjęcie(...)na poziomie 85,93 %, a nie w wysokości 92,25 % jakie został wyliczony w sprawie o wysokość kapitału początkowego sygn. akt VII U 1660/14 w oparciu o złożony nowy dowód zaświadczenia(...)wystawione przez(...)z dnia 11 lipca 2014 roku, przekazane przez Sąd do ZUS dnia 8 grudnia 2014 roku.
W dniu 8 grudnia 2014 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w sprawie VII U 1660/14 zwrócił się o weryfikację decyzji o wysokość kapitału początkowego poprzez uwzględnienie zaświadczenia(...)wystawionego przez(...)za lata 1980 i 1991 – 1995. Jednocześnie przesłał do ZUS zaświadczenie(...)z dnia 11 lipca 2014 roku. Z przedmiotowego zaświadczenia wynika, żeL. M.w okresie od dnia 5 września 1980 roku do dnia 29 listopada 1995 roku był zatrudniony jako agent stacji benzynowej. W 1991 roku otrzymał łączną kwotę wynagrodzenia w wysokości 19745170 zł, w 1992 roku 25371000 zł, w 1993 roku 32740000 zł, w 1994 roku 42972600 zł. Wskazane w zaświadczeniu kwoty wynagrodzeń nie zostały uwzględnione przy obliczaniu wysokości renty w decyzji z dnia 10 grudnia 2014 roku.
Jednocześnie wnioskodawca w dniach 10 października 2014 roku, 8 grudnia 2014 roku wystąpił do ZUS o wykonanie wyroku SA w Lublinie z dnia 8 października 2014 r. w zakresie ustalenia prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 1 września 2011 rok do dnia 30 listopada 2013 roku. Wraz z wnioskiemL. M.nie złożył żadnych dokumentów w zakresie przeliczenia wysokości podstawy wymiaru świadczenia.
Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2017 roku Sąd Okręgowy w Lublinie w sygn. akt VIII U 1666/16, rozpoznając cztery odwołania wnioskodawcy, w tym od decyzji z dnia 10 kwietnia 2014 roku, z dnia 27 stycznia 2015 roku ustalił wnioskodawcy prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia 31 grudnia 2017 roku i zobowiązał ZUS do wyliczenia świadczenia w oparciu o(...)92,25%. W zakresie ustalenia prawa do renty Sąd Okręgowy oparł swe ustalenia na dowodach leczenia zgromadzonych w aktach ZUS, opinii biegłych sądowych. Zgromadzony materiał dowodowy na etapie postępowania przed ZUS, przy prawidłowej analizie i ocenie był wystarczający do ustalenia częściowej niezdolności do pracy wnioskodawcy na dalszy okres po dniu 1 grudnia 2013 roku (opinia k. 34, 40). Wnioskodawca skarżąc decyzję ZUS z dnia 10 grudnia 2014 roku podniósł, iż domaga się przeliczenia świadczenia rentowego w oparciu o zaświadczenie(...)wystawione przez(...), które wpłynęło do ZUS dnia 8.12.2014 r. Wyrok Sądu Okręgowego z dnia 3 stycznia 2017 roku uprawomocnił się w dniu 7 lutego 2017 roku, a do organu rentowego wpłynął w dniu 24 stycznia 2017 roku. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 marca 2017 roku ZUS wykonał w/wymieniony wyrok i ustalił wnioskodawcy rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od na okres od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia 31 grudnia 2017 roku przy przyjęciu(...)92,25%. Wyrównanie za okres od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia 28 lutego 2017 roku wraz z dodatkiem 50 zł łącznie 66268,07 zł ZUS przekazał w dniu 15 marca 2017 roku.
Analizując kwestię wyrównania jakiego domaga się wnioskodawca w oparciu o wyliczenie świadczenia rentowego należnego za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku Sąd Okręgowy podniósł, że w tym zakresie Sąd orzekający w niniejszej sprawie jest związany prawomocnością wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia 3 stycznia 2017 roku sygn. akt VIII U 1666/16. Zgodnie zart. 365 § 1 k.p.c.orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej, a w wypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Wykonując zatem przedmiotowy prawomocny wyrok ZUS był zobligowany do jego wykonania zgodnie z treścią orzeczenia, a Sąd orzekający jest zobowiązany w świetle przepisów prawa dokonać oceny czy zaskarżona decyzja ZUS jest prawidłowa pod tym względem - czy prawidłowo wykonuje prawomocny wyrok Sądu. Organ rentowy nie wniósł od przedmiotowego wyroku apelacji, nie wniósł o jego uzupełnienie, czy o wznowienie postępowania, a zatem zgodził się z jego treścią także w tym zakresie, iż wówczas Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzją z dnia 10 grudnia 2014 roku. Odwołanie od przedmiotowej decyzji obejmowało żądanie wnioskodawcy wyliczenia świadczenia rentowego ustalonego w tej decyzji, zatem za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku przy przyjęciu(...)92,25 % . Skoro zatem decyzja ta została zmieniona i Sąd Okręgowy powołanym wyrokiem w sprawie VIII U 1666/16 ustalił(...)92,25 % co do ustalenia wysokości świadczenia rentowego za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku, obecnie Sąd orzekający nie może zmienić tego rozstrzygnięcia i należy je wykonać. ZUS wykonując wyrok Sądu Okręgowego z dnia 3 stycznia 2017 roku winien wyliczyć i wypłacić kwotę wyrównania obejmującą różnicę między świadczeniem wypłaconym i wyliczonym od(...)85,93% od należnej kwoty wyliczonej przy przyjęciu(...)92,25% za okres od dnia 1 września 2011 roku do dnia 30 listopada 2013 roku co stanowi kwotę 1931,67 zł brutto (pismo ZUS z dnia 12.09.2017 r. k. 39).Nie jest sporne miedzy stronami wyrównanie za okres od dnia 1 grudnia 2013 roku do dnia 31 marca 2017 roku ZUS wyliczył i wypłacił wnioskodawcy decyzją z dnia 9 marca 2017 roku zatem w tym zakresie decyzja nie wymagała korekty.
Od tego wyroku apelację wniósł organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wL.zaskarżając wyrok w punkcie III i VI.
Wyrokowi zarzucał:
- naruszenie prawa procesowego, tj.art.233 § 1 kpcpoprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny dowodów bez wszechstronnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez nieprawidłowe zasądzenie kwoty wyrównania w wysokości 1931,67 zł za okres od 1 września 2011 roku do 30 listopada 2013 roku gdy w rzeczywistości takie wyrównanie za wskazany okres wnioskodawcy się nie należy;
- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez ustalenie, ze należy się wnioskodawcy wyrównanie w wysokości 1931,67 zł za okres od 1 września 2011 roku do 30 listopada 2013 roku gdy w rzeczywistości takie wyrównanie się nie należy.
Wnosił o zmianę wyroku i oddalenie odwołania.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew jej zarzutom Sąd Apelacyjny nie stwierdza naruszenia prawa procesowego ani błędu w ustaleniach faktycznych, ponieważ stan faktyczny był bezsporny i wynikał wprost z materiału zgormadzone w postępowaniu przed organem rentowym oraz z prawomocnych rozstrzygnięć Sądu Okręgowego w sprawach z odwołań wnioskodawcy.
Sąd Apelacyjny w całej rozciągłości podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i wnioskowania prawnicze zawarte w motywach zaskarżonego wyroku. W tej sytuacji nie zachodzi potrzeba ich powtarzania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 1997 roku II UKN 61/97 – OSNAPiUS 1998/3/104, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 1998 roku I PKN 339/98 – OSNAPiUS 1998/24/776). Podnieść należy dodatkowo, że skarżący argumentami przytoczonymi w apelacji w żaden sposób nie podważył zasadności stanowiska Sądu pierwszej instancji. Apelacja zawiera bowiem jedynie własną ocenę faktów odmienną od przyjętej przez Sąd Okręgowy i interpretację okoliczności faktycznych nie znajdującą potwierdzenia.
W tej sytuacji Sąd Apelacyjny uznał, że zaskarżony wyrok w pełni odpowiada przepisom prawa, dlatego apelacja nie może być uwzględniona.
Mając powyższe na względzie Sąd Apelacyjny na podstawieart.385 KPCorzekł, jak w sentencji.
Co do postanowienia zawartego w punkcie VI właściwym środkiem odwoławczym jest zażalenie, dlatego też w tym zakresie Sąd Apelacyjny wydał odrębne postanowienie.