Sąd Rejonowy w Kętrzynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 194/19
Data wyroku: 2019-10-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Małgorzata Olejarczyk
Podstawa prawna: art.158§1kk w zw. z art.57a§1kk

Sygn. akt II K 194/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 października 2019 r.
Sąd Rejonowy w Kętrzynie II Wydział Karny w składzie:
Przewodnicząca: Sędzia Małgorzata Olejarczyk
Protokolant: starszy sekr. sądowy Ewelina Kazberuk
Prokurator nieobecny – zawiadomiony
po rozpoznaniu w dniach: 11.06.2019r., 16.07.2019r. i 17.10.2019r.
sprawy1.M. S. (1)
s.M.iI. z domu T.
ur. (...)wK.

2.A. G.

s.K.iM. z domu S.
ur. (...)wB.

oskarżonych o to, że:
W dniu 03 października 2018 roku wR., działając wspólnie i w porozumieniu, zadając uderzenia małoletniemuD. G.poprzez kopanie oraz bijąc pięściami spowodowali u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy, stłuczenia żeber po stronie prawej oraz kręgosłupa, stłuczenia z okręceniem prawego stawu kolanowego z otarciami naskórka okolicy przedrzepkowej, czym narazili pokrzywdzonego na następstwa wystąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 k.k., przy czym czynu tego dopuścili się publicznie, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego,
tj. o przestępstwo zart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.

I
oskarżonegoM. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynui za to z mocyart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.,art. 70 § 2 k.k.iart. 73 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoM. S. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat i oddaje go w tym czasie pod dozór kuratora;

III
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązuje oskarżonegoM. S. (1)do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonegoD. G.w terminie 2 (dwóch) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;

IV
oskarżonegoA. G.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocyart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 69 § 1, 2 i 4 k.k.,art. 70 § 2 k.k.iart. 73 § 2 k.k.wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. G.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 3 (trzech) lat i oddaje go w tym czasie pod dozór kuratora;

VI
na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązuje oskarżonegoA. G.do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonegoD. G.w terminie 2 (dwóch) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;

VII
na podstawieart. 57a § 2 k.k.orzeka wobec oskarżonychM. S. (1)iA. G.nawiązki w kwotach po 100 (sto) złotych na rzecz pokrzywdzonegoD. G.;

VIII
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982 roku Prawo o Adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.K. M.kwotę 768 (siedemset sześćdziesiąt osiem) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonegoM. S. (1)wykonywaną z urzędu, w tym kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych za postępowanie przygotowawcze oraz kwotę 176,64 (sto siedemdziesiąt sześć i 64/100) złotych tytułem podatku VAT od przyznanego wynagrodzenia;

IX
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.

Sygn. akt. II K 194/19
Zgodnie z żądaniem oskarżyciela publicznego uzasadnienie wyroku ograniczono do oskarżonegoA. G.i do rozstrzygnięcia o karze.

UZASADNIENIE
A. G.został oskarżony o to, że w dniu 03 października 2018 roku wR., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą zadając uderzenia małoletniemuD. G.poprzez kopanie oraz bijąc pięściami spowodował u niego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy, stłuczenia żeber po stronie prawej oraz kręgosłupa, stłuczenia z okręceniem prawego stawu kolanowego z otarciami naskórka okolicy przedrzepkowej, czym naraził pokrzywdzonego na następstwa wystąpienia skutku określonego wart. 157 § 1 k.k., przy czym czynu tego dopuścili się publicznie, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, czym wyczerpał dyspozycjęart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.
Sąd uznałA. G.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierzył karę 10 miesięcy pozbawienia wolności.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu zart. 158§1 kk, sposób i okoliczności działania –agresywne, zadawanie uderzeń w głowę i kopanie po całym ciele. Sąd uwzględnił także, iż działanie oskarżonego było umiarkowanie dolegliwe dla pokrzywdzonego - narażały go na nastąpienie skutku określonego wart. 157 § 1 kk, nie powodując bardziej dolegliwych skutków.
Analizując właściwości i warunki osobiste oskarżonego, Sąd zastosował wobec niego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby wynoszący 3 lata. Sąd miał na uwadze, że w chwili czynuA. G.był osobą młodocianą. Zgodnie z treściąart. 54§1 kk,, Sądwymierzając młodocianemu karę, kieruje się przede wszystkim, aby sprawcę wychować’’.
Instytucja warunkowego zawieszenia wykonania kary jest nierozerwalnie związana z istnieniem pozytywnej prognozy na przyszłość wobec oskarżonego. Sąd może skorzystać z tej instytucji jedynie wówczas, gdy jest mało prawdopodobnym, by sprawca w przyszłości popełnił przestępstwo. W przypadku warunkowego zawieszenia wykonania kary, ustawodawca wskazuje na pierwszeństwo celu zapobiegawczego.
W przepisieart. 69 § 4 k.k.pozostawiono wskazanie, że w stosunku do sprawców czynów o charakterze chuligańskim – co do zasady – nie stosuje się warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary. Można ten środek probacyjny zastosować jedynie w szczególnie uzasadnionych wypadkach. Szczególnie uzasadniony wypadek to taki, który zasługuje na uwzględnienie, który pomimo spełnienia kryteriów formalnych wykluczających warunkowe zawieszenie orzeczonej kary nie powinien być tak jednoznacznie, negatywnie oceniony, zwłaszcza w kontekście możliwości osiągnięcia celów kary bez efektywnego jej wykonania np. w przypadku czynu chuligańskiego, gdy był on wydarzeniem epizodycznym lub czynem sprowokowanym. W miejscu należy zauważyć, że zachowanie oskarżonegoG.oraz drugiego ze współsprawcówM. S. (1), było sprowokowane przez pokrzywdzonego, który przed jego pobiciem, uderzyłM. S. (1)pałką w głowę ( wyjaśnieniaM. S., zeznaniaP. G.).
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że mamy do czynienia z wyjątkową sytuacją, która powoduje, iż zastosowanie instytucji probacji będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonego celów kary, w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa.
Należy bowiem zwrócić uwagę, żeA. G.był co prawda wcześniej karany (karta karna k.193-194), ale poprzednio wymierzona była kara łagodniejszego rodzaju w postaci kary ograniczenia wolności, zaś okoliczności popełnienia przypisanego w niniejszym wyroku występku nie wskazują, aby koniecznym było wykonywanie najsurowszego rodzaju kary i izolowanie go od społeczeństwa.
W ocenie Sądu, sam fakt skazania wraz z możliwością zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności, powinien skłonić oskarżonego do przemyślenia swego postępowania oraz do powrotu na drogę poszanowania porządku prawnego, a tym samym spełni względem niego cele wychowawcze, o jakich mowa wart. 54§1 kki poprawcze, a ponadto zadośćuczyni społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Sąd zawieszając oskarżonemu wykonanie orzeczonej kary, miał na względzie jego młody wiek oraz fakt, iż prowadzi ustabilizowany tryb życia, obecnie pracuje za granicą.
Sąd orzekł, iż skazany w okresie próby pozostanie pod dozorem kuratora, co zgodnie zart. 73 § 2 kkjest obligatoryjne względem sprawców młodocianych.
Na podstawieart. 72 § 1 pkt 2 k.k.zobowiązano oskarżonegoA. G.do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonegoD. G.w terminie 2 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku, wzmacniając funkcję społeczno-wychowawczą orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonywania. Obowiązek przeproszenia pokrzywdzonego ma na celu wyrażenie skruchy za wyrządzoną krzywdę i jest zasadny ze względu na to, iż popełnione przez oskarżonego przestępstwo wymaga moralnej rekompensaty.
Na podstawieart. 57a § 2 k.k.Sąd orzekł od oskarżonegoA. G.na rzecz pokrzywdzonegoD. G.nawiązkę w kwocie 100 zł. Zdaniem Sądu zasądzona kwota nie jest wygórowana – leży w ramach możliwości finansowych oskarżonego. Sąd określając jej wysokość uwzględnił również całokształt okoliczności ujawnionych w toku postępowania, a mających wpływ na rozmiar doznanej przez pokrzywdzonego krzywdy. Nawiązka ma na celu przede wszystkim złagodzenie cierpień fizycznych i cierpień psychicznych pokrzywdzonego w związku z obrażeniami ciała jakich doznał.
Nawiązka, podobnie jak obowiązek naprawienia szkody, obok funkcji kompensacyjnej spełnia również zadania represyjne i prewencyjne. Konieczność zrekompensowania szkód wyrządzonych przestępstwem i związane z tym konsekwencje majątkowe mają nie tylko znaczenie szczególno – prewencyjne, ale mogą przyczynić się do kształtowania postawy poszanowania dla prawa w społeczeństwie.
Uwzględniając sytuację majątkową oskarżonego, Sąd zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w całości.