Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim
VIII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Siemiatyczach
Sygnatura akt: VIII K 12/20
Data wyroku: 2020-08-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Dariusz Śnieżko

Sygn. akt VIII K 12/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 sierpnia 2020 roku
Sąd Rejonowy w Bielsku Podlaskim Zamiejscowy VIII Wydział Karny w Siemiatyczach w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Dariusz Śnieżko
Protokolant: Marta Dziedzia
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 2 marca 2020 roku i 24 sierpnia 2020 roku sprawy
A. G., synaG.iA. z domu G.,
urodzonego w dniu (...)wB.,

oskarżonego o to, że:
w dniu 30 kwietnia 2019 roku około godziny 11.30 wS.nadrodze wojewódzkiej (...)około wysokości skrzyżowania zulicą (...)naruszając nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym spowodował nieumyślnie wypadek w ten sposób, że kierując samochodem markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)nie zachował szczególnej ostrożności przy zmianie kierunku ruchu na skrzyżowaniu nie ustępując pierwszeństwa kierowcy samochodu markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...), czym doprowadził do zderzenia pojazdów, w wyniku czego kierującyP.A. M.doznał złamania III kości śródręcza prawego, to jest obrażeń ciała określonych wart. 157 § 1 kk,
tj. o czyn zart. 177 § 1 kk.

I
Na podstawieart. 66 § 1 kkw zw. zart. 67 § 1 kkpostępowanie karne przeciwkoA. G.warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata.

II
Na podstawieart. 67 § 3 kknakłada na oskarżonegoA. G.obowiązek zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoA. M.kwoty 500 (pięćset) złotych tytułem częściowego naprawienia wyrządzonej szkody.

III
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty oraz obciąża go pozostałymi kosztami postępowania w wysokości 2.874,27 (dwa tysiące osiemset siedemdziesiąt cztery złote dwadzieścia siedem groszy) złotych.

IV

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

VIII K 12/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

A. G.

w dniu 30 kwietnia 2019 roku około godziny 11.30 wS.nadrodze wojewódzkiej (...)około wysokości skrzyżowania zulicą (...)naruszając nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym spowodował nieumyślnie wypadek w ten sposób, że kierując samochodem markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)nie zachował szczególnej ostrożności przy zmianie kierunku ruchu na skrzyżowaniu nie ustępując pierwszeństwa kierowcy samochodu markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...), czym doprowadził do zderzenia pojazdów, w wyniku czego kierującyP.A. M.doznał złamania III kości śródręcza prawego, to jest obrażeń ciała określonych wart. 157 § 1 kk, o czyn zart. 177 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W dniu 30 kwietniaA. G.wraz z przyszłą żonaJ. G.podróżowali samochodem osobowym markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)zB.doL.. Pojazdem kierowałA. G.. Będąc wS.A. G.obrał drogę przezulicę (...)dodrogi wojewódzkiej nr (...). Dojeżdżając do skrzyżowaniaulicy (...)zdrogą wojewódzką nr (...)A. G.zatrzymał pojazd. W tym czasiedrogą wojewódzką nr (...)samochodem markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poruszał sięA. M..A. G.wykonał manewr skrętu w prawo na drogę wojewódzką nie zachowując szczególnej ostrożności przy zmianie kierunku ruchu na skrzyżowaniu i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu poruszającemu się drogą wojewódzką pojazdowi markiP. (...).A. G.wykonując manewr skrętu w prawo, nieumyślnie doprowadził do zderzania obu pojazdów. W czasie wjazdu na skrzyżowanie,A. G.miał możliwość dostrzeżenia poruszającego się z jego lewej strony pojazdu markiP. (...).
Wypadek wydarzył się na drodze(...), na wysokości skrzyżowania zulicą (...). W miejscu zdarzenia droga(...)przebiegała prostym odcinkiem na spadku terenu o nachyleniu około 1 stopnia. Szczyt wzniesienia na drodze wojewódzkiej znajdował się w odległości około 500 metrów od wylotuulicy (...). Naul. (...)wS.przed skrzyżowaniem stał pionowy znak drogowy A-7 „ustąp pierwszeństwa”. Krawędzie jezdni drogi(...)wyznaczone były liniami krawędziowymi ciągłymi, a na wysokości skrzyżowania zulicą (...)– liniami krawędziowymi przerywanymi przy zjeździe z jezdni oraz liniami warunkowego zatrzymania złożonymi z trójkątów przy wjeździe na jezdnię. Teren wypadku stanowił obszar niezabudowany, na którym obowiązywało ograniczenie prędkości do 90 km/h. Jezdnia była sucha, czysta, gładka o nawierzchni asfaltowej. W chwili początkowej zderzenia pojazdów prędkość samochodu markiP. (...)wynosiła około 89 km/h, zaś pojazdu markiF. (...)– około 34 km/h. Natomiast przed zderzeniem pojazdów samochód markiP. (...)jechał z prędkością około 119 km/h.
W chwili rozpoznania sytuacji niebezpiecznej na drodze przez kierującego pojazdem markiP. (...)samochód ten znajdował się około 79,6 m przed miejscem zdarzenia pojazdów. Kierujący pojazdemP. (...)poruszając się z prędkością około 119 km/h pozbawił się możliwości uniknięcia wypadku. Kierujący pojazdemP. (...)reagując na zagrożenie – samochód markiF. (...)wyjeżdżający z jego prawej strony z drogi podporządkowanej – nie miał możliwości zatrzymania się przed miejscem zderzenia. Kierowca samochoduP. (...)nie spóźnił się z reakcją na zagrożenie – uważnie obserwował sytuację na drodze i szybko zareagował na zagrożenie. Jazda kierującego samochodemP. (...)z nadmierną prędkością nie miała decydującego znaczenia dla zaistnienia wypadku albowiem nie powodowało to, że inni kierowcy na takie zachowanie musieliby reagować. Również w sytuacji kiedy kierowca pojazduP.nie musiałby reagować na zagrożenie na drodze jazda z nadmierną prędkością nie skutkowałaby powstaniem zagrożenia na drodze.
Kierujący samochodem markiF. (...)A. G.podczas zmiany kierunku ruchu nie zachował szczególnej ostrożności. Przed wykonaniem manewru skrętu, przed wjechaniem na prawy pas ruchu drogi(...)powinien był zapoznać się z sytuacją na nim panującą.A. G.miał możliwość dostrzeżenia zbliżającego się z jego lewej strony samochodu markiP. (...). Właściwie oceniając sytuacją – prędkość i odległość w jakiej znajdował się samochód markiP., powinien powstrzymać się z realizacją manewru skrętu w prawo i ustąpić pierwszeństwa przejazdu innemu kierującemu.A. G.błędnie ocenił sytuację na drodze, rozpoczął manewr skrętu w prawo czym stworzył sytuację niebezpieczną na drodze i zmusił kierującego samochodemP.do wykonania manewru obronnego w postaci hamowania.
W wyniku wypadku, kierujący pojazdemP. (...)A. M.doznał obrażeń ciała w postaci złamania III kości śródręcza prawego. Powstałe obrażenia u w/w spowodowały stanowiły naruszenie czynności narządu ciała na czas przekraczający 7 dni tj. określonych wart. 157 § 1 kk.
Z kolei obrażenia stwierdzone u pasażerkiF. (...)J. G.w postaci skręcenia szyi oraz potłuczeń ogólnych stanowiły naruszenie czynności narządu ciała na czas nie przekraczający 7 dni (art. 157 § 2 kk). Natomiast oskarżonyA. G.w wyniku wypadku doznał obrażeń ciała w postaci otwartego złamania kości promieniowej lewej oraz uszkodzenia prostowników. Obrażenia te stanowiły naruszenie czynności narządu ciała na czas przekraczający 7 dni (art. 157 § 1 kk).
A. G.orazA. M.w czasie wypadku byli trzeźwi.
A. G.nie był dotychczas karany.

wyjaśnienia oskarżonegoA. G.

222v-223, 180-181

zeznania świadkaJ. G.(poprzednioS.)

223-224, 41v-42

zeznania świadkaK. B.

224-224v, 25v-26

zeznania pokrzywdzonego świadkaA. M.

302-302v, 123v-124

zeznania świadkaJ. B.

309v,

zeznania świadkaJ. W.

309v-310

zeznania świadkaL. Z.

310

protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechuA. M.

3

protokół oględzin miejsca wypadku drogowego ze szkicem

4-6

Dokumentacja fotograficzna

8-17, 240-243

Protokoły oględzin obu pojazdówP. (...)iF. (...)

19-22

odpisy dokumentacji medycznej

31-36, 44, 50-116, 127

sprawozdanie z wykonanych czynności z zakresu badań chemicznych

48

sprawozdania sądowo-lekarskie dot. podejrzanego i pokrzywdzonych

128, 130, 132

Plan miejsca wypadku drogowego

136

opinia pisemna z zakresu badan wypadków drogowych nr(...)

147-155

szkic skrzyżowaniaul. (...)z drogą wojewódzką

238

opinia ustna biegłegoP. D.

310v-311v

karta karna

161

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

A. G.

Jak wyżej

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

1
Wskazywanie przez oskarżonegoA. G.oraz świadkaJ. G., iż to zachowanie kierującego samochodemP. (...)A. M., bezpośrednio doprowadziło do wypadku drogowego.

2
Wskazywanie przez oskarzonego i jego żonę iż manewr skrętu w prawo został wykonany prawidłowo przezA. G..

wyjaśnienia oskarżonegoA. G.

222v-223, 180-181

zeznaniaJ. G.(poprzednioS.)

223-224, 41v-42

OCena DOWOdów

1.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1

wyjaśnienia oskarżonegoA. G.

Wyjaśnienia oskarżonego Sad uznał w przeważającej części za wiarygodne. Jedynie relacja oskarżonego, w której twierdził, że manewr skrętu w prawo wykonał prawidłowo, zaś za spowodowanie wypadku odpowiada kierujący pojazdemP. (...)nie może zostać uznana za wiarygodną. W pozostałym zakresie wyjaśnienia oskarżonego generalnie korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

zeznaniaJ. G.(poprzednioS.)

Zeznania świadka Sad uznał w przeważającej części za wiarygodne. Jedynie jej relacja w której wskazywała, żeA. G.manewr skrętu w prawo wykonał prawidłowo, zaś za spowodowanie wypadku odpowiada kierujący pojazdemP. (...)nie może zostać uznana za wiarygodną. W pozostałym zakresie zeznania świadka generalnie korespondują z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

zeznania świadkaK. B.

Zeznania pokrzywdzonego i powyższych świadków są spójne i stanowcze. Sąd nie stwierdził żadnych okoliczności mogących rzutować na bezstronność ich relacji. Owszem, w relacjach poszczególnych świadków pojawiają się nieścisłości, to jednak dotyczą one okoliczności drugorzędnych, nie mających wpływu na określenie przebiegu zdarzenia i jego ocenę. Ponadto świadkowie w różnym stopniu zaangażowani byli w zdarzenie i z różnych perspektyw obserwowali wypadek. Niemniej jednak zeznania powyższych świadków znalazły potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym materiale dowodowym tworząc z nim spójną i logiczną całość.

zeznania pokrzywdzonego świadkaA. M.

zeznania świadkaJ. B.

zeznania świadkaJ. W.

zeznania świadkaL. Z.

protokół oględzin miejsca wypadku drogowego ze szkicem

Dokumenty zostały wystawione przez uprawnione organy, a co do ich rzetelności nie zgłoszono uwag. Nie zgłoszono również uwag, co do przebiegu i prawidłowości wykonanych czynności.

protokół oględzin pojazdu markiP. (...)

kserokopia dokumentacji medycznej

protokół badania stanu trzeźwościA. M.

plan miejsca wypadku drogowego

dokumentacja fotograficzna

szkic skrzyżowaniaul. (...)z drogą wojewódzką

szkic z miejsca wypadku

opinia LK KWP wB.z zakresu badan wypadków drogowych nr(...)

Przedstawione przez biegłego z zakresu ruchu drogowego opinie pisemna i ustna są rzetelne, spójne, poparta analizą i uwzględniają wszelkie aspekty, które należało wziąć pod uwagę przy dokonywaniu określenia przebiegu i przyczyn wypadku drogowego z dnia 30 kwietnia 2019 roku. Opinie te nie budzą wątpliwości co do logicznej poprawności i merytorycznej zasadności zawartych w nich rozważań i wniosków. Wnioski w nich zawarte zostały rzetelnie umotywowane.
Biegły w sposób szczegółowy odniósł się do całości zdarzenia z dnia 30 kwietnia 2019 roku. W szczególności ocenił zachowanie kierującegoP. (...)A. M., w tym przekroczenie przez niego dozwolonej administracyjnie prędkości i jego wpływu na zaistnienie wypadku. Biegły odniósł się również do możliwości obserwacji przez oskarżonego pojazdów poruszających się po drodze wojewódzkiej(...)i nadjeżdżających z jego lewej strony. Biegły stanowczo stwierdził, że przyczyną zaistnienia wypadku drogowego było przede wszystkim zachowanie oskarżonego biorąc pod uwagę wszelkie okoliczności zdarzenia.
BiegłyP. D.jest specjalistą w swojej dziedzinie wiedzy, dysponuje bogatym doświadczeniem zawodowym, a jego bezstronność – w ocenie Sądu - nie budzi najmniejszych wątpliwości.

opinia ustna biegłegoP. D.

sprawozdanie z wykonanych czynności z zakresu badań chemicznych

Przedstawiona opinia jest rzetelna i nie budzi wątpliwości Sądu. Wynika z niej, że oskarżony nie znajdował się w czasie zdarzenia pod wpływem alkoholu.

opinie sądowo-lekarskie dot. podejrzanego i pokrzywdzonych

Przedstawione przez biegłą z zakresu medycyny sądowejM. D.opinie sądowo-lekarskie dotyczące obrażeń odniesionych przez uczestników wypadku drogowego, są rzetelne, spójne i uwzględniają wszelkie aspekty, które należało wziąć pod uwagę przy dokonywaniu oceny charakteru doznanych przez uczestników wypadku obrażeń. Opinie te nie budzą wątpliwości co do logicznej poprawności i merytorycznej zasadności zawartych w nich rozważań i wniosków. Biegła miała dostęp do dokumentacji medycznej uczestników wypadku. BiegłaM. D.jest specjalistą w swojej dziedzinie wiedzy, dysponuje bogatym doświadczeniem zawodowym, a jej bezstronność – w ocenie Sądu - nie budzi najmniejszych wątpliwości.
Strony nie zgłosiły uwag co do uzyskanych opinii i nie żądały również ich uzupełnienia.

karta karna

Dokument został wystawiony przez uprawniony organ, a co do jego rzetelności nie zgłoszono uwag.

1.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1 i 2 z tabeli 1.2

wyjaśnienia oskarżonego,
zeznania świadkaJ. G.

Tą część wyjaśnień oskarżonego, w której nie przyznał się do popełnionego przestępstwa i wskazywał, że wyłączną winę za spowodowanie wypadku ponosi jego drugi uczestnik, uznać trzeba za jedynie przyjętą formę obrony. Zgromadzony materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wykazał, że to manewr wykonany przez oskarżonego doprowadził do zderzenia, zaś on sam nie zachował szczególnej ostrożności przy zmianie kierunku jazdy.
Nadto za niewiarygodne w tym zakresie Sąd uznał zeznaniaJ. G., będącej żoną oskarżonego, więc niewątpliwie mającej interes w rozstrzygnięciu korzystnym dla jej męża. Ponadto jak wyżej wskazano, zgromadzony materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wykazał słuszność stawianemuA. G.zarzutu.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

1.3
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.4
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☒

1.5
Warunkowe umorzenie postępowania

I

A. G.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w sposób jednoznaczny wykazał słuszność stawianego oskarżonemu zarzutu. Przestępstwa zart. 177 § 1 kkdopuszcza się ten, kto chociażby nieumyślnie naruszając zasady bezpieczeństwa w ruchu powoduje wypadek, którego następstwem są uszkodzenia ciała, o jakich mowa wart. 157 § 1 kk. Przestępstwo to ma charakter skutkowy, a jego skutek w postaci ściśle określonych obrażeń ciała objęty jest nieumyślnością. Skutek ten ma być wynikiem naruszenia reguł ostrożności odnoszących się do ruchu drogowego, a naruszenie to może mieć charakter zarówno umyślny jak i nieumyślny. Pomiędzy naruszeniem reguł ostrożności, a skutkiem musi istnieć związek przyczynowy. Spowodowanie skutku może być tylko wtedy obiektywnie przypisane sprawcy, gdy urzeczywistnia się w nim niebezpieczeństwo, któremu zapobiec miałoby przestrzeganie naruszonego obowiązku ostrożności, a to oznacza, że spowodowanie skutku może być tylko wtedy przypisane, gdy przestrzeganie przez niego obowiązku ostrożności zapobiegłoby nastąpieniu skutku (zob. uzasadnienie wyroki SN z 30.08.2011 r., IV KK 187/11, Lex 950442).
Zgodnie z zasadami zachowania na drodze uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga – szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchuu, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Natomiast szczególna ostrożność to ostrożność polegającą na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestnika ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze, w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie.
Zgodnie zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowymkierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, z wyjątkiem ust. 4a i 4b, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas ruchu z prawej strony. Zgodnie zart. 25 ust. 1wskazanej ustawy, kierujący pojazdem, zbliżając się do skrzyżowania, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony, a jeżeli skręca w lewo – także jadącemu z kierunku przeciwnego na wprost lub skręcającemu w prawo. Nie ma najmniejszych wątpliwości, że dyrektywa zachowania szczególnej ostrożności wyrażona w treściart. 25 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymodnosi się do każdego rodzaju skrzyżowania i obowiązuje wszystkich kierujących - a więc zarówno zbliżających się do skrzyżowania drogą posiadającą pierwszeństwo, oznaczoną znakiem informacyjnym "droga z pierwszeństwem" (D-1), jak i wjeżdżających na nie z drogi podporządkowanej, oznaczonej znakiem ostrzegawczym "ustąp pierwszeństwa" (A-7). Takie stanowisko dyktuje doświadczenie życiowe, które zrodziło zasady bezpieczeństwa, oparte na praktyce wypadkowej (zob.A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, Warszawa 2004, s. 427; por. wyr. SN z 30.5.1995 r., sygn.III KRN 20/95, OSNKW 1995, Nr 11-12, poz. 84 z aprobującą glosąR. A. Stefańskiego, PiP 1996, Nr 6). Trudno zatem zgodzić się z poglądem, iż obowiązek zachowania szczególnej ostrożności dotyczy tylko kierującego pojazdem zbliżającym się do skrzyżowania równorzędnego, a nie z pierwszeństwem wynikającym ze znaków drogowych (zob.R. A. Stefański, Ustawa prawo o ruchu drogowym. Komentarz, Warszawa 2003, s. 318). Na skrzyżowaniu dwóch dróg, z których jedna posiada pierwszeństwo, obowiązek zachowania szczególnej ostrożności pozostaje, a różnica w odniesieniu do drogi podporządkowanej polega na tym, że kierujący znajdujący się na drodze z pierwszeństwem nie musi ustępować, ponieważ sam ma pierwszeństwo. Nie podlega dyskusji, iż poważniejszymi obowiązkami, ale w zakresie czynności, obarczony jest kierujący pojazdem jadącym drogą podporządkowaną, ponieważ ponadto musi ustąpić pierwszeństwa. Nie ma zaś różnicy w kwestii zasady szczególnej ostrożności. Pamiętać należy, iż w przypadku zamiaru nieustąpienia pierwszeństwa przez kierującego pojazdem, który drogą podporządkowaną zbliża się do skrzyżowania z nadmierną prędkością, kiedy już dotrą do świadomości kierującego posiadającego pierwszeństwo symptomy wskazujące na nieprawidłowe zachowanie tego kierującego, posiadający pierwszeństwo ma obowiązek zrezygnowania z posiadanego pierwszeństwa. Obowiązek kierującego zachowania szczególnej ostrożności rozciąga się nie tylko na czas zbliżania się do skrzyżowania, ale również funkcjonuje w trakcie jego przejeżdżania, aż do chwili opuszczenia strefy kolizyjnej. Ogólnie rzecz ujmując, prawo przejazdu przez skrzyżowanie uwarunkowane jest odpowiednią odległością od tego skrzyżowania pojazdu poruszającego się drogą z pierwszeństwem. Odległość ta powinna być taka, aby pojazd przejeżdżający przez skrzyżowanie z drogi podporządkowanej nie zmusił kierującego pojazdem jadącym drogą posiadającą pierwszeństwo do wykonania jakiegokolwiek niezaplanowanego manewru, w tym zmiany prędkości. Nieustąpienie pierwszeństwa może wystąpić zatem jedynie wówczas, gdy kierujący pojazdem jadącym drogą podporządkowaną co najmniej utrudni ruch kierującemu pojazdem poruszającym się drogą posiadającą pierwszeństwo.
Przenosząc powyższe uwagi na okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że oskarżonyA. G.nie zachował szczególnej ostrożności przy zmianie kierunku ruchu na skrzyżowaniuulicy (...)z drogą(...)i nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu poruszającemu się tą drogą pojazdowiP. (...). Z opinii biegłego z zakresu badania wypadków drogowych, jednoznacznie wynika, że to zachowanieA. G.doprowadziło do wypadku. WprawdzieA. M.poruszał się z nadmierną prędkością, to jednakA. G.winien obserwować drogę i zaniechać wjazdu na skrzyżowanie, gdy zbliżał się do niego inny pojazd, tym bardziej że to oskarżony poruszał się drogą podporządkowaną. Oskarżony miał nieskrępowaną możliwość obserwacji drogi i powinien dostrzec nadjeżdżający z jego lewej strony pojazd. Zachowanie oskarżonego stworzyło niebezpieczną sytuację na drodze i doprowadziło bezpośrednio do wypadku. Gdyby nie zachowanie oskarżonego do zderzenia pojazdów by nie doszło. Oskarżony mógłby uniknąć wypadku, gdyby umożliwił kierującemu samochodemP. (...)bezkolizyjny przejazd i powstrzymał się od manewru skrętu w prawo.
Czyn popełniony przezA. G., jakkolwiek stanowi przestępstwo, nie cechuje się - zdaniem Sądu – znaczną szkodliwością społeczną. Decyduje o tym kilka okoliczności, zarówno podmiotowych jak i przedmiotowych. Podnieść należy, żeA. G.nie był wcześniej karany za przestępstwa, co wskazuje, że niniejsze zdarzenie miało charakter wyjątkowy i incydentalny w jego dotychczasowym życiu. Prowadzi ustabilizowany tryb życia. Popełnione przestępstwo było zdarzeniem epizodycznym i odbiega od dotychczasowego nienagannego trybu życia. Sąd wziął również pod uwagę, ze do zdarzenia drogowego przyczynił się również pokrzywdzonyA. M.kierując pojazdem z nadmierną prędkością. Ponadto obrażenia jakich doznał pokrzywdzony są stosunkowo nieduże porównując je z obrażeniami doznanymi przez oskarżonego.
Z tej przyczyny Sąd uznał, że zasadne jest zastosowanie wobec oskarżonegoA. G.na mocyart. 66 § 1 kkw zw. zart. 67 § 1 kkinstytucji warunkowego umorzenia postępowania. Postawa i warunki osobiste oskarżonego uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Stosowanie wobec niego kary nie znajdowałoby zatem uzasadnienia. Mając na uwadze warunki osobiste oskarżonego, a ponadto, iż czyn oskarżonego godził w dobro jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji, uwzględniając stopień naganności zachowania oskarżonego i rodzaj naruszonych przez niego norm prawnych okres próby wyznaczono na 2 lata. Zdaniem Sądu powyższy okres próby będzie z jednej strony służył oddziaływaniu wychowawczemu na oskarżonego, z drugiej - weryfikacji postawionej prognozy kryminologicznej.

☐

1.6
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. G.

II

I

Sąd na mocyart. 67 § 3 kk, orzekł od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonegoA. M.obowiązek częściowego naprawienia szkody w wysokości 500 zł. Sąd ustalając wysokość tego świadczenia miał na celu częściowe zrekompensowanie pokrzywdzonemu skutków wypadku spowodowanego przez oskarżonego. W ocenie Sądu kwota 500 zł jest adekwatna do stopnia doznanych obrażeń przez pokrzywdzonego oraz uwzględnia stopień przyczynienia się pokrzywdzonego do spowodowania wypadku.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

W oparciu o przepisart. 629 kpkw zw. zart. 627 kpkSąd obciążył oskarżonego kosztami procesu. Zgodnie bowiem z dyspozycjąart. 627 kpkod skazanego w sprawach z oskarżenia publicznego zasądza się koszty procesu na rzecz Skarbu Państwa, a zasada ta ma odpowiednie stosowanie w razie warunkowego umorzenia postępowania na mocyart. 629 kpk. Natomiast o należnej opłacie Sąd orzekł na podstawieart. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz.U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zgodnie z którym w wypadku warunkowego umorzenia postępowania należna opłata wynosi od 60 zł do 100 zł.

1Podpis