Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1021/18
Data wyroku: 2019-09-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek

Sygn. akt II W 1021/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 września 2019 roku
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Aneta Milczek
Protokolant : sekretarz sądowy Agnieszka Pyszczak
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2019 roku
sprawyR. M.córkiF.iZ. z domu S.,urodzonej (...)wK.
obwinionego o to, że:
w dniu 21 sierpnia 2018r. około godziny 14.40 naulicy (...)wP.kierując samochodem markiC.onr rej. (...)wykonując manewr zmiany zajmowanego pasa ruchu nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa pojazdowi poruszającemu się po pasie ruchu na który zamierzała wjechać tj. o czyn zart. 97kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 Ustawy z dnia 20.06.1997r. Prawo o ruchu drogowym( Dz. U Nr 108, poz. 908 z poź. zm.)
I.obwinionąR. M.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej we wniosku o ukaranie czynu, który wyczerpuje dyspozycję art. 97 k.w. i za to na podstawie art. 97 k.w. wymierza jej karę 300 (trzystu) złotych grzywny ;
II.zasądza od obwinionej na rzecz Skarbu Państwa 30( trzydzieści) złotych opłaty i 70 (siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu wydatków.
Sygn. akt II W 1021/18

UZASADNIENIE
Na podstawie zebranego materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 21sierpnia 2018r.R. M.kierowała samochodem markiC.onr rej. (...)wP.naulicy (...). Kierująca ww. pojazdem wykonywała manewr zmiany zajmowanego pasa ruchu i nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa pojazdowi poruszającemu się po pasie ruchu na który zamierzała wjechać.
( zeznania świadków:Ł. S.k. 34,M. W.k. 42v, 4, częściowe wyjaśnienia obwinionej k. 33v-34,7-8).
Obwiniona nie przyznała się do popełniania zarzucanego jej czynu i wyjaśniła , iż wykonała manewru bardzo powoli i nie spowodowała żadnego zagrożenia. Nie było innego pojazdu, nikt nie był zmuszany do hamowania. Jechała z koleżanką, w pewnym momencie pojawił się na jej pasie ruchu bus, musiała się zatrzymać, włączyła kierunkowskaz i zmieniła pas ruchu. Policjant wziął się nie wiadomo skąd. ( k. 33v-34, 7-8).
Sąd Rejonowy zważył co następuje:
Sąd odmówił wiary wyjaśnieniom obwinionej w zakresie w jakim nie poczuwa się do odpowiedzialności za popełnione wykroczenie, gdyż przeczą temu wiarygodne zeznaniaŁ. S.(k. 34),M. W.(k. 42v, 4).
Zeznania ww. świadków Sąd ocenił jako wiarygodne, albowiem były one rzeczowe i logiczne a ponadto nawzajem ze sobą korespondowały. Świadkowie opisali on okoliczności związane z popełnieniem przez obwinioną wykroczenia polegającego na wykonywaniu manewru zmiany zajmowanego pasa ruchu i nie zachowania szczególnej ostrożności i nie ustąpienia pierwszeństwa pojazdowi poruszającemu się po pasie ruchu na który zamierzała wjechać. W szczególności szczegółowo fakty z tym związane świadekM. W.przedstawił w swoich pierwszych zeznaniach.
W ocenie Sądu obwiniona nie przyznając się do popełniania przypisanego jej wykroczenia realizowała w ten sposób linię obronę, aby uniknąć odpowiedzialności za popełnione wykroczenie. Zapewne nie bez znaczenia był fakt, iż obwiniona była wielokrotnie karana za wykroczenia drogowe. Wyjaśniania obwinionej były prawdziwe, jedynie w zakresie okoliczności, które nie miały wpływu na jej odpowiedzialność za popełnione wykroczenie.
Strony nie zakwestionowały autentyczności i prawdziwości dowodów z dokumentów, dlatego brak jest podstaw aby podważać ich wiarygodność.
W świetle powyższych dowodów, wina obwinionejR. M.w zakresie czynu z art. 97 kw nie budzi wątpliwości.
Obwiniona swoim zachowaniem naruszyła, dyspozycjęart. 97kw. Odpowiedzialności za opisany w tym przepisie czyn podlega uczestnik ruchu lub inna osoba znajdująca się na drodze publicznej, wstrefie zamieszkanialub strefie ruchu, a także właściciel lub posiadacz pojazdu, który wykracza przeciwko innym przepisomustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowymlub przepisom wydanym na jej podstawie, podlega karze grzywny do 3000 złotych albo karze nagany.
Zgodnie z treściąart. 22 ust. 1- 4 ustawy prawo o ruchu drogowym z dnia 20.06.1997r.( Dz. U z 2018r. poz. 1990) 1. Kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności.2. Kierujący pojazdem jest obowiązany zbliżyć się:1) do prawej krawędzi jezdni - jeżeli zamierza skręcić w prawo;2) do środka jezdni lub na jezdni o ruchu jednokierunkowym do lewej jej krawędzi - jeżeli zamierza skręcić w lewo.3. Przepisuust. 2nie stosuje się, jeżeli wymiary pojazdu uniemożliwiają skręcenie zgodnie z zasadą określoną w tym przepisie lub dopuszczalna jest jazda wyłącznie w jednym kierunku.4. Kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas z prawej strony.
Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż obwiniona dopuściła się naruszeniaart. 97kw w zw. zart. 22 ust. 1 i 4 ustawy prawo o ruchu drogowym, gdyż w niniejszej sprawie obwiniona wykonując manewr zmiany zajmowanego pasa ruchu i nie zachowała szczególnej ostrożności i nie ustąpiła pierwszeństwa pojazdowi poruszającemu się po pasie ruchu na który zamierzała wjechać. ( por. zeznaniaŁ. S.iM. W.).
Obwiniona jest człowiekiem dorosłym i poczytalnym. Z całą pewnością miał świadomość bezprawności i naganności czynu, którego się dopuściła oraz że w świetle okoliczności towarzyszących jej działaniu brak jest jakichkolwiek przesłanek, które usprawiedliwiając jej czyn, wyłączyłyby odpowiedzialność za wykroczenie, z uwagi na brak winy lub bezprawności czynu.
Przy wymiarze kary obwinionej Sąd wziął pod uwagę rodzaj naruszonego dobra prawnego tj. bezpieczeństwo w komunikacji oraz stopień społecznej szkodliwości jej czynu.
Na korzyść obwinionej Sąd uwzględnił niekaralność za przestępstwa, zaś na niekorzyść wielokrotną karalność za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji.
Sąd nie doszukał się w postawie obwinionej okoliczności, które mogły by wpłynąć znacznie łagodząco na wymiar kary.
Sąd na podstawie art. 97 kw wymierzył jej karę 300 zł grzywny.
W ocenie Sądu kara spełni zarówno cele wychowawcze w stosunku do obwinionej, ukazując jej naganność takiego postępowania oraz nieopłacalność popełniania wykroczeń w przyszłości. Kara ta ma za zadanie ukazać społeczeństwu szybką i surową reakcję organów wymiaru sprawiedliwości na zachowanie sprzeczne z prawem i jako taka powinna kształtować w społeczeństwie prawidłowe postawy.
Orzeczenie o kosztach sądowych uzasadniaart. 627 k.p.k.w z w. zart. 119 k.p.s.w.
Z podanych względów Sąd orzekł jak w wyroku.