Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 1401/18
Data wyroku: 2019-01-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kalsztein

Sygnatura akt VIII C 1401/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 stycznia 2019 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilnyw składzie:
Przewodniczący  S.S.R. Tomasz Kalsztein
Protokolant   Anita Zięba
po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.
przeciwkoJ. J.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejJ. J.na rzecz powoda(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 19.956,82 zł (dziewiętnaście tysięcy dziewięćset pięćdziesiąt sześć złotych osiemdziesiąt dwa grosze) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 29 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty;

2
zasądza od pozwanejJ. J.na rzecz powoda(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibą wW.kwotę 3.917 zł (trzy tysiące dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu w całości.

Sygn. akt VIII C 1401/18

UZASADNIENIE
W dniu 29 grudnia 2017 roku powód(...) Bank Spółka Akcyjnaz siedzibąwW., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanejJ. J.w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 19,956,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu powód podniósł, że dochodzona pozwem wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwaną kwoty z tytułu zawartej z powodem w dniu18 września 2012 rokuumowy pożyczki nr (...). Wobec braku terminowego regulowania wpłaty przez pozwaną powstałe z tego tytułu zadłużenie stało się z dniem 3 sierpnia 2016 roku wymagalne. Pomimo wystosowanego wezwania do zapłaty pozwana nie spłaciła swojego zadłużenia.(pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-3v)
W dniu 2 lutego 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie VI Wydział Cywilny stwierdził w sprawie brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, a sprawa została przekazana do rozpoznania tutejszemu Sądowi.(postanowienie k. 4 )
Następnie powód uzupełnił braki pozwu po przekazaniu sprawy z e.p.u. i podtrzymał powództwo w całości.
W dniu 25 maja 2018 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanej nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym. Nakaz ten zaskarżyła sprzeciwem w całości pozwana, która powołała się na zasadę zakazu podwójnego karania, bowiem w tej samej sprawie prowadzonej pod sygn. akt I C 10/17 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa I Wydział Cywilny postanowieniem z dnia 15 marca 2017 roku umorzył postępowanie w sprawie.(nakaz zapłaty k. 35, sprzeciw k. 43-46)
W dalszym toku postępowania pełnomocnik powoda podtrzymał swoje stanowiskow sprawie.
Na rozprawie w dniu 12 stycznia 2019 roku nie stawiła się żadna ze stron, zawiadomienia o terminie rozprawy doręczono w prawidłowy sposób.(protokół rozprawy k. 130, zawiadomienia k. 128-129)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanaJ. J.w dniu 18 września 2012 roku zawarła z powodemumowę nr (...)o kredyt konsolidacyjny, na mocy której bank udzielił pozwanej kredytu gotówkowego w wysokości 31.509,76 zł, na warunkach i zasadach ściśle określonychw umowie. Pozwana wykorzystała przyznany jej kredyt.
Pozwana nie wywiązała się z warunków umowy i nie spłaciła w terminie całości przyjętego na siebie zobowiązania, na skutek czego powód w piśmie z dnia 10 czerwca 2016 roku dokonał wypowiedzenia umowy o pożyczkę/kredyt konsolidacyjny nr(...). Wezwania do zapłaty skierowane do pozwanej pozostało bezskuteczne.(umowa kredytu wraz z dyspozycją uruchomienia k. 64-71, harmonogram spłaty k. 72- 72v, formularz informacyjny kredytu konsumpcyjnego k. 73-78, wypowiedzenie umowy wraz z potwierdzeniem nadania k. 81-82v, wezwania do zapłaty z potwierdzeniami nadania k. 83-86, pismo informujące o stanie zadłużenia k. 87, historia rachunku pozwanej k. 88-125, okoliczności bezsporne)
W wyciągu z ksiąg bankowych dnia 29 grudnia 2017 roku, zawierającym pieczęć banku oraz podpis upoważnionego pracownika, wobec pozwanejJ. J.wskazano wymagalne zadłużenie w łącznej kwocie 19.956,82 zł.(wyciąg z ksiąg bankowych k. 126, okoliczności bezsporne)
Do dnia wyrokowania pozwana nie zapłaciła kwoty dochodzonej przedmiotowym powództwem.(okoliczność bezsporna)
Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie znajdujących się w sprawie dokumentów, których prawidłowość i rzetelność sporządzenia nie budziła wątpliwości, nie była również kwestionowana przez strony postępowania.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie w całości.
W przedmiotowej sprawie niesporne były twierdzenia faktyczne powoda o tym, że pozwana zawarła z nimumowę nr (...), w ramach którego pozwana otrzymała określoną w umowie kwotę pieniężną, którą to kwotę pozwana zobowiązała się zwrócić na warunkach określonych w umowie. PozwanaJ. J.nie wywiązała się z warunków umowy, wskutek czego niespłacona kwota stała się wymagalna.
Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty powołała się na zasadę zakazu podwójnego karania wskazując, że ta sprawa była prowadzona pod sygn. akt I C 10/17 przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa I Wydział Cywilny, który postanowieniem z dnia 15 marca 2017 roku umorzył postępowanie w sprawie.
W orzecznictwie ugruntował się pogląd, że postanowienie o umorzeniu całego postępowania w sprawie może posiadać przymiot tylko prawomocności formalnej (niezaskarżalność w toku instancji), natomiast nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, nie stoi zatem na przeszkodzie ponownemu przeprowadzeniu postępowania w tej sprawie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2003 r., II UK 163/03, Legalis nr 235645). Toteż w ocenie Sądu umorzenie postępowania nie powoduje, że dana sprawa uzyskuje charakter sprawy osądzonej, bowiem w orzeczeniu tym sąd jedynie stwierdza, że z uwagi na zajście określonych wKodeksie postępowania cywilnegosytuacji – wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne, a taka właśnie sytuacja miała miejsce w przywołanychw sprzeciwie przez pozwaną okolicznościach, bowiem w sprawie I C 10/17 prowadzonej przez I Wydziałem Cywilnym tut. Sądu na podstawieart. 50537§ 1 k.p.c.umorzono postępowanie w sprawie.
Na podstawie zebranego materiału dowodowego w ocenie Sądu bezspornie wynika, iż strona powodowa udowodniła zasadność powództwa, w tym jego wysokość, bowiem w toku niniejszego postępowania załączyła do pozwu niezbędne dowody, tj. umowę o kredyt konsolidacyjny nr(...), dyspozycję uruchomienia kredytu, harmonogram spłaty, wypowiedzenie umowy z potwierdzeniem nadania, wezwanie do zapłaty z potwierdzeniem nadania, historię operacji rachunku pozwanej wraz z wyciągiem z ksiąg bankowych należycie, podpisane przez upoważnionego pracownika wraz z pieczęcią banku. Tym samym powód udokumentował swoje roszczenie w stosunku do pozwanej załączonymi do pozwu dokumentami i wykazał zasadność dochodzonego roszczenia.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe, w ocenie Sądu, dowiodło, że pozwana nie dokonała spłaty zaciągniętego zobowiązania z tytułuumowy kredytowej nr (...).
W tym miejscu koniecznym jest podkreślenie, że zgodnie z przepisemart. 6 k.c., ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. Zgodnie ze stanowiskiem, jakie Sąd Najwyższy przedstawił w wyroku z dnia 17 grudnia 1996 roku (w sprawie I CKU 45/96, OSNC 1997/ 6-7/ 76), zadaniem Sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.).
Jak już wskazano wyżej, powód wykazał swoje roszczenie w stosunku do pozwanej załączonymi do pozwu dokumentami, a pozwana, choć w treści sprzeciwu pozwana zakwestionowała zasadność roszczenia, to jednak nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń i w żaden sposób ich nie umotywowała (art. 6 k.c.,art. 232 k.p.c.), nie stawiła się również na rozprawie w dniu 8 stycznia 2019 roku,w konsekwencji twierdzenia pozwanej Sąd uznał za gołosłowne.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uwzględnił powództwo w całości i zasądził od pozwanejJ. J.na rzecz powoda(...) Bank Spółki Akcyjnejz siedzibąwW.kwotę 19.956,82 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, od dnia 29 grudnia 2017 roku do dnia zapłaty.
Podkreślić należy, że strona powodowa miała prawo, oprócz żądania należności głównej, żądać za czas opóźnienia odsetek w umówionej wysokości, jako że zgodnie z treścią przepisuart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkodyi chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie. Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe; jednakże gdy wierzytelność jest oprocentowana według stopy wyższej niż stopa ustawowa, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie według tej wyższej stopy (art. 481 § 2 k.c.).
O obowiązku zwrotu kosztów procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik sprawy, na podstawieart. 98 k.p.c., zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 3.917 zł. Jej zastosowanie jest uzasadnione faktem, że żądanie powoda zostało uwzględnione w całości. Powód wygrał spór w 100 %, a pozwana przegrała w 100 %. Pozwana winna zatem zwrócić powodowi koszty niezbędne poniesione w celu dochodzenia jego słusznych praw (art. 98 § 2 k.p.c.).
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji