Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II W 1094/19
Data wyroku: 2020-10-02 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Joanna Polikowska

Sygn. akt II W 1094/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 października 2020 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Joanna Polikowska
Protokolant: Joanna Szmel
po rozpoznaniu w dniach: 8 lipca 2020r. i 2 października 2020r.
s p r a w y :
przeciwkoM. M. (1)
synowiA.iM.zd. Rak
ur. (...)wB.

obwinionemu o to, że:
w dniu 16 lipca 2019 roku ok. godz. 08.25 wS.naul. (...)podczas kierowania pojazdemmarki S.onr rej. (...)w trakcie manewru wyprzedzania nie zachował należytej ostrożności w wyniku czego uderzył naczepą marki(...)onr rej. (...)w jadący pojazd markiI.onr rej. (...)i spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dlaW. K.iG. G..

tj. o czyn z art. 86 §1 k.w.

I
uznaje obwinionegoM. M. (1)za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. wykroczenia z art. 86 §1 k.w. i za to, na podstawie art. 86 § 1 k.w., wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzysta) złotych;

II
na podstawieart. 119 § 1 k.p.o.w. w zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia zasądza od obwinionegoM. M. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierza mu opłatę w wysokości 30 zł.

Sygn. akt II W 1094/19

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 16 lipca 2019 r. około godziny 08.25 obwinionyM. M. (1)jechał samochodemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)ul. (...)wS.. Tą samą drogą, w tym samym kierunku, jechał samochodem markiI.onumerze rejestracyjnym (...)W. K.wraz z pasażeremG. G..
Dowód:
- zeznania świadkaW. K.k. 24-25, 78,
- wyjaśnienia obwinionegoM. M. (1)k. 32-33, k. 64-65,
- zeznania świadkaG. G.k. 26-27, 65-66,
ObwinionyM. M. (1)wykonując manewr wyprzedzania samochodu markiI.onumerze rejestracyjnym (...)uderzył naczepą pojazdu, którym kierował w lusterko zewnętrzne lewe samochodu markiI.onumerze rejestracyjnym (...). W wyniku tego uderzenia uszkodzone zostało lusterko zewnętrzne lewe – wkład lusterka wypadł z obudowy.
Dowód:
- zeznania świadkaW. K.k. 24-25, 78,
- zeznania świadkaG. G.k. 26-27, 65-66,
- protokół oględzin pojazdu markiI.onumerze rejestracyjnym (...)k. 8-9,
- protokół oględzin pojazdumarki S.onumerze rejestracyjnym (...)k. 10-11,
- zeznania świadkaP. G.k. 12-15, 66,
- zeznania świadkaW. Z.k. 66,
- dokumentacja fotograficzna k. 16-20,
Po zaistniałym zdarzeniu drogowym obwinionyM. M. (1)odjechał z jego miejsca.W. K.kierujący pojazdem markiI.onumerze rejestracyjnym (...)próbował zatrzymać obwinionego trąbiąc na niego i mrugając światłami.M. M. (1)nie reagował na te sygnały. Pojechał za obwinionym na parkingsklepu (...)wM., gdzieM. M. (1)zatrzymał się pojazdem.
Dowód:
- zeznania świadkaW. K.k.24-25, 78,
- wyjaśnienia obwinionegoM. M. (1)k. 32-33, 64-65,
- zeznania świadkaG. G.k. 26-27, 65-66,
ObwinionyM. M. (3)figuruje w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego.
Dowód:
- informacja o wpisach w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego k. 71-73,
ObwinionyM. M. (1)ma 47 lat, z zawodu jest kierowcą, jest zatrudniony wI.wB.za wynagrodzeniem 2.800 zł netto, na jego utrzymaniu pozostaje dziecko, posiada majątek o łącznej wartości około 500 000 zł.
Dowód:
-dane osobo-poznawcze obwinionegoM. M. (1)k. 64.
ObwinionyM. M. (1)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych wyjaśnieniach przyznał, iż w miejscowościS.kierując pojazdemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)wyprzedzał pojazd markiI.. Zaprzeczył, aby w wyniku jego zachowania doszło do zderzenia naczepy pojazdu, którym kierował z pojazdem markiI.. Wyjaśnił, iż to kierujący pojazdem markiI.podczas, gdy wykonywał on manewr wyprzedzania tego pojazdu zjeżdżał do osi jezdni. Nie widział momentu kontaktu naczepy jego pojazdu z pojazdem markiI.. Kierowany przez niego pojazd nie miał żadnych uszkodzeń.
Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia obwinionegoM. M. (1)w zakresie w jakim wskazywał on, iż w dniu 16 lipca 2019 r. około godziny 08.25 jadąc samochodemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)ul. (...)wS.przeprowadził manewr wyprzedzania samochodu markiI.onumerze rejestracyjnym (...). Wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie znajdują odzwierciedlenie w zeznaniach świadkówG. G.iW. K., którzy jechali samochodem markiI.. Odmówił natomiast Sąd wiarygodności wyjaśnieniom obwinionegoM. M. (1)w zakresie w jakim zaprzeczał on, aby podczas wykonywanego przez niego manewru wyprzedzania samochodu markiI., naczepa kierowanego przez niego pojazdu uderzyła w zewnętrzne lewe lusterko tego samochodu powodując jego uszkodzenie. Wyjaśnienia obwinionego w tym zakresie stanowią linię jego obrony zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności za zarzucany mu czyn. Stoją bowiem w sprzeczności ze wzajemnie ze sobą korespondującymi zeznaniami świadkówG. G.iW. K., z których wynika, iż obwiniony wykonując manewr wyprzedzania samochodu markiI., którym się poruszali, naczepą uderzył w lewe zewnętrze lusterko tego pojazdu, w wyniku czego lusterko to uległo uszkodzeniu – wypadł wkład lusterka z obudowy. Z zeznań świadkaP. G.– funkcjonariusza Policji, który z polecenia dyżurnegoK.wJ.udał się doM.na terensklepu (...), gdzie znajdowali się kierujący pojazdamiM. M. (1)iW. K.oraz pasażer samochodu markiI.G. G.wynika, iż podczas dokonywania oględzin pojazdów zestawił on uszkodzenia znajdujące się na naczepie pojazdu kierowanego przez obwinionegoM. M. (1)z lusterkiem pojazdu markiI.i pasowały one do siebie. Po udaniu się w miejsce, gdzie według relacji kierowcy i pasażera pojazduI.miało dojść do zdarzenia drogowego, ujawnił leżący na poboczu wkład lusterka. Nadto z poczynionych przez niego ustaleń wynikało, iż kierujący pojazdemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)z naczepą marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)nie miał możliwości wykonania w tym miejscu manewru wyprzedzania bez naruszenia przepisów ruchu drogowego – manewr ten musiał przeprowadzić przed samym skrzyżowaniem, a nadto nie miał możliwości wykonania manewru wyprzedzania bez przekroczenia dozwolonej prędkości. Zeznania świadkaW. Z.w zakresie poczynionych ustaleń korespondowały w zeznaniami świadkaP. G.. Brak było zatem podstaw, aby je kwestionować.
Walor wiarygodności Sąd przydał dowodom z dokumentów zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak było bowiem jakichkolwiek okoliczności, które nakazywałaby poddać je w wątpliwość.
ObwinionyW. P.swoim zachowaniem zrealizował znamiona wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. Obwiniony bowiem w dniu 16 lipca 2019 r. około godz. 08.25 wS.naul. (...)podczas kierowania pojazdemmarki S.onumerze rejestracyjnym (...)w trakcie wykonywania manewru wyprzedzania, nie zachował należytej ostrożności w wyniku czego uderzył naczepą marki(...)onumerze rejestracyjnym (...)w jadący pojazd markiI.onumerze rejestracyjnym (...)i spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dlaW. K.iG. G..
Dla odpowiedzialności z art. 86 k.w. konieczne jest ustalenie, że sprawca nie zachował "należytej ostrożności", a więc takiej, jaka była wymagana w danej sytuacji. Każdy uczestnik ruchu drogowego jest obowiązany do zachowania ostrożności, czyli do postępowania uważnego, przezornego, stosowania się do sytuacji istniejącej na drodze. W niektórych sytuacjach ustawa wymaga jednak od uczestnika ruchu drogowego ostrożności szczególnej, a więc większej, niż zwykle wymagana. Taka szczególna ostrożność, to ostrożność polegająca na zwiększeniu uwagi i dostosowaniu zachowania uczestników ruchu do warunków i sytuacji zmieniających się na drodze w stopniu umożliwiającym odpowiednio szybkie reagowanie (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 kwietnia 2003 r. III K 61/03, LEX nr 77467). ObwinionyM. M. (1)nie zachował należytej ostrożności, nie zachował on bowiem podczas wykonywania manewru wyprzedzania bezpiecznej odległości od pojazdu markiI.onumerze rejestracyjnym (...), doprowadzając do uderzenia naczepą kierowanego przez siebie pojazdu w lewe zewnętrzne lusterko pojazdu markiI., w wyniku czego doszło do uszkodzenia lusterka tego pojazdu. Swoim zachowaniem spowodował on zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym dla kierującego pojazdem markiI.W. K.oraz pasażera tego pojazduG. G..
Działanie obwinionego było świadome. Wykonując manewr wyprzedzania winien on czynić to w bezpieczny sposób w miejscu dozwolonym przez przepisy ruchu drogowego. Winien obserwować nie tylko drogę przed pojazdem którym kierował, ale także zwracać uwagę na tor poruszania się jego pojazdu, w tym naczepy, aby nie doprowadzić do zderzenia z pojazdem wyprzedzanym. Nie zachodziły w przedmiotowej sprawie jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby wpływać na umniejszenie winy obwinionego. Kierujący pojazdem winien bowiem zachować bezpieczny odstęp od wyprzedzanego pojazdu, tj. taki aby móc zareagować w razie potrzeby, nie wywołując zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
Stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez obwinionego wykroczenia nie jest znaczny albowiem spowodował on w istocie niewielką szkodę. Uszkodzeniu uległo zewnętrzne lewe lusterko pojazdu markiI.onumerze rejestracyjnym (...). Zachowanie obwinionego niosło jednakże większe zagrożenie niż skutek, który wystąpił. Mógł on bowiem doprowadzić do spowodowania wypadku drogowego.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd wymierzył obwinionemu karę grzywny w kwocie 300 zł. Sąd uznał, że taka kara jest adekwatna do wagi naruszonych przez obwinionego zasad poruszania się po drogach i następstw jego działania. Grzywna w takim wymiarze stanowić będzie dla obwinionego odczuwalną dolegliwość, która powinna powstrzymać go przed naruszaniem prawa w przyszłości i spowodować w nim przekonanie, że naruszanie prawa nie pozostanie bez reakcji. Jednocześnie w wymiarze ogólnospołecznym kara ta powinna spowodować przekonanie o nieuchronności kary i uczynić zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości.
Na podstawieart. 118 § 1 k.p.o.w. w zw. z § 2 i § 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.12.2017 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty sądowej od wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia Sąd zasądził od obwinionegoM. M. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 zł tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania oraz na podstawieart. 3 ust. 1w zw. zart. 21 pkt. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnychwymierzył mu opłatę w wysokości 30 zł. Obwiniony pozostaje w zatrudnieniu, uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 2.800 zł netto, posiada wartościowy majątek. Posiadając wartościowy majątek, uzyskując stałe dochody we wskazanej kwocie, jest obwiniony zatem w stanie ponieść koszty postępowania w niniejszej sprawie.