Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 555/19
Data wyroku: 2019-12-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Remigiusz Pawłowski, Ludmiła Tułaczko, Anna Zawadka
Słowa kluczowe: Narkotyki
Podstawa prawna: art. 56 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Warszawa, dnia 6 grudnia 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 555/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Remigiusz Pawłowski (spr.)
Sędziowie:  SSO Anna Zawadka
SSO Ludmiła Tułaczko
Protokolant sądowy- stażysta Natalia Wierzbicka
przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej
po rozpoznaniu dnia 6 grudnia 2019 r. w Warszawie
sprawyT. K.synaC.iD.ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwo zart. 56 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie

z dnia 21 grudnia 2015 r.    sygn. akt IV K 1179/12
uchyla wyrok w zaskarżonej części i ustalając, że w ramach zarzucanego mu czynuT. K.w okresie od stycznia 2005r. do maja 2005r. wW.kilkakrotnie posiadał na użytek własny środek odurzający w postaci cracka w ilościach każdorazowo nie większych niż 10g, czym wyczerpał znamiona występków z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, na podstawieart. 17§1 pkt 6 kpkw zw. zart. 102 kkw brzmieniu na dzień 31 maja 2015 roku w zw. zart. 4 § 1 kk, postępowanie przeciwkoT. K.umarza; zasądza od Skarbu Państwa – Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie na rzecz adw.P. O.kwotę 516,60 zł, obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym, wraz z podatkiem vat; koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa.
Sędzia Anna Zawadka Sędzia Remigiusz Pawłowski Sędzia Ludmiła Tułaczko

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VI Ka 555/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 21 grudnia 2015r. w sprawie IV K 1179/12

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

Zmiana

1Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1

T. K.

Posiadanie przezT. K.od stycznia do maja 2005r. wW.kilkakrotnie na użytek własny środka odurzającego w postaci cracka w ilościach od 5g do 10g – pkt XXI zaskarżonego wyroku.

WyjaśnieniaT. K.,.

2376-2377, 7902, 8011

2.

T. K.

UzależnienieT. K.od narkotyków we wskazanym okresie i potrzeba posiadania ich na własny użytek – pkt XXI zaskarżonego wyroku.

Dokumentacja medyczna leczenia odwykowe -go

2379 i następne,(...)-2520

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1

T. K.

UczestnictwoT. K.w obrocie znaczną ilością środków odurzających w postaci co najmniej 300 gram cracka, wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami w okresie wskazanym w akcie oskarżenia i zaskarżonym wyroku – pkt XXI zaskarżonego wyroku.

ZeznaniaM. Ł.

256-261, 278-282, 295-297, 284-294, 309-311, 323e-344, 356-362, 346-359, 2543, 2905-2909, 4905-4906, 4729-4729v, 4731-4734v, 4737-4738v, 4744-4749, 4752-4758v, 4909-4910, 4912-4918, 4920, 4923-4925 - w zakresie dotyczą-cymT. K.

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.

Wyjaśnienia oskarżonegoT. K..

Brak wiarygodnych dowodów przeciwnych. Potwierdzenie faktu uzależnienia od narkotyków dokumentacją medyczną.

2.

Dokumentacja medyczna.

Dowód niekwestionowany.

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.

ZeznaniaM. Ł.

Sąd Okręgowy, rozpoznając niniejszą apelację nie był w żadnym stopniu związany oceną materiału dowodowego dokonanego przez Sąd odwoławczy przy poprzednim rozpoznaniu sprawy. Ponadto Sąd tym razem skupił się wyłącznie na tych dowodach, które dotyczyły zarzutu postawionego oskarżonemuK., pomijając pozostałe, jako nieprzydatne do rozstrzygnięcia sprawy. W szczególności Sąd Okręgowy nie oceniał zeznańM. Ł., w jakich opisywał on aktywność przestępcząT. K., przez pryzmat oceny jego wiarygodności w przypadkach pozostałych oskarżonych uznając, że nie ma taka ocena przydatnego dla ustaleń faktycznych przełożenia. W ocenie Sądu Okręgowego brak jest logicznego związku pomiędzy oceną wiarygodności świadka w sprawach różnych osób i każde zeznania należy oceniać indywidualnie, w kontekście pozostałego materiału dowodowego. Nic bowiem nie stoi na przeszkodzie, by świadek obciążał część oskarżonych według swej najlepszej wiedzy i zgodnie z prawdą, innych świadomie lub nie, pomawiając o czyny, których nie dokonali. Ocena świadka, jako prawdomównego lub przeciwnie – nierzetelnego co do zasady źródła dowodowego może być przydatna na etapie prowadzonego postępowania przygotowawczego, gdy gromadzony jest materiał mający poprzeć lub obalić stawiane zarzuty, jednak dla ustalenia prawdy materialnej przed Sądem takie rozumowanie może być szkodliwe i niebezpieczne. Rzadko jest wszak tak, że świadkowie, szczególnie występujący w roli świadka koronnego, czy tzw. małego świadka koronnego wyłącznie mówią prawdę lub nieprawdę. Ich depozycje zwykle stanowią mieszaninę różnorakich pod względem oceny elementów, dlatego muszą być oceniane bardzo wnikliwie, z należytą ostrożnością, bez stosowania jakichkolwiek uogólnień, czy analogii.
W orzecznictwie wskazuje się na możliwość oceny zeznań świadka przez pryzmat jego wiarygodności co do innych czynów, dla których jego zeznania znalazły potwierdzenie w innym materiale dowodowym, lecz tylko wtedy, gdy czyny te zostały popełnione przez tego samego oskarżonego, co w omawianej sprawie nie miało miejsca. Dla przykładu (II AKa 51/18) wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2018r., gdzie wskazano, że: „ocena wiarygodności pomówienia wymaga szczególnej ostrożności, gdyż pomówienie nie stanowi dowodu pełnowartościowego, chyba że jest ono jasne i konsekwentne, a ponadto znajduje potwierdzenie w innych dowodach bezpośrednich lub pośrednich. Wiarygodność dowodu z relacji pomawiającego, tak jak z każdego osobowego źródła dowodowego winna być oceniona zarówno w kontekście całokształtu relacjonowanych przez niego okoliczności, jak i na tle innych dowodów. Istotnym, lecz nie decydującym czynnikiem kształtującym przekonanie sądu o wartości osobowego źródła dowodowego są spostrzeżenia i wrażenia odniesione w toku bezpośredniego przesłuchania na rozprawie. Przy dowodzie z pomówienia nie jest konieczne, aby relacje pomawiającego były potwierdzone innymi dowodami co do każdego opisywanego przez niego zdarzenia. Potwierdzenie innymi dowodami co najmniej części przestępstw opisywanych przez pomawiającego daje podstawy do pozytywnego zweryfikowania pozostałych jego relacji dotyczących innych przestępstw popełnionych przez tego samego sprawcę.”
Ł.zeznaje oK.krótko i bez szczegółów, znajomość oskarżonego nie może budzić zdziwienia, jeśli był jego klientem, do czego sam się przyznał. Gdyby oskarżony wypierał się znajomości ze świadkiem, wtedy jego rozpoznanie i wskazanie miejsca zamieszkania budziłyby większe zaufanie, zaś w obecnej sytuacji siła tych zeznań zdecydowanie traci na wartości. Brak potwierdzenia relacji świadka w tym zakresie w innych dowodach. Oskarżony przyznał się jedynie do posiadania narkotyków, w dodatku w znacznie mniejszych ilościach. Świadek składa bardzo obszerne zeznania o różnych osobach, z którymi pozostawał w różnorodnych relacjach. Jako magazynier grupy miał do czynienia zarówno z dostawcami, odbiorcami, jak i osobami decyzyjnymi w ramach grupy. Oczywistym jest, że posiadał różną wiedzę o różnych osobach, w zależności od częstotliwości kontaktów, rangą danej osoby w strukturze przestępczej. Stąd też zeznania na temat oskarżonegoK.– w jego relacji szeregowego dilera – były bardzo skromne i pozbawione szczegółów. Tym trudniej, w ocenie Sądu dać wiarę tym zeznaniom bez dodatkowej ich weryfikacji, lub bez możliwości negatywnej weryfikacji linii obrony. Im mniej szczegółów w danej relacji, im rzadszy i mniej skomplikowany kontakt świadka z daną osobą tym większe prawdopodobieństwo pomyłki. W ocenie Sądu założenie, że tak obszerne zeznania, stanowiące wszak wycinek procesowej aktywności świadka, są pozbawione pomyłek, przeinaczeń, czy niedomówień jest u swych podstaw błędne i sprzeczne z życiowym i zawodowym doświadczeniem. Świadek musiałby wykazywać ponadprzeciętne zdolności zapamiętywania i odtwarzania, szczególnie bez prowadzenia jakichkolwiek zapisków, czy notatek, by bezbłędnie relacjonować wszystkie zdarzenia, których był obserwatorem i opisywać wszystkie osoby, z jakimi miał kontakt. Dla przykładu, protokół zeznań świadka z dnia 30 listopada 2007r. jest pełen odwołań świadka do niepamięci i różnorakich rozbieżności. Nie wchodząc w kwestię oceny tych zeznań w zakresie innych postawionych w tej sprawie innym osobom zarzutów należy zauważyć, że pamięć świadka nie była w takiej kondycji, by można mu było bezkrytycznie zaufać. Racja jest w twierdzeniu, że zbyt precyzyjne i zbyt szczegółowe zeznania, szczególnie mając na uwadze upływ czasu budzić winny podejrzenia, co do ich prawdziwości, lecz z tego tylko tytułu zeznania ogólnikowe nie stają się bardziej wiarygodne. W ocenie Sądu skromność relacji świadka na temat oskarżonegoK.i brak źródeł jej weryfikacji czyni możliwym omyłkowe określenie mianem dilera regularnego klienta, który nabywał towar jedynie na własne potrzeby, a przynajmniej rodzi nieusuwalną w drodze swobodnej oceny dowodów wątpliwość.

1STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1.

Błąd w ustaleniach faktycznych, co do popełnienia przez oskarżonego zarzuconego mu czynu.

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Obraza prawa procesowego w postaciart. 7 kpki5§2 kpk

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Dowolna ocena zeznań jedynego świadka oskarżenia, polegająca na daniu wiary jego depozycjom i jednoczesna tylko z tego tytułu odmowa wiary wyjaśnieniom oskarżonego doprowadziły do wadliwych ustaleń faktycznych i uznania, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu.

Wniosek

O uniewinnienie lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

☐ zasadny
☒ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Oba alternatywne wnioski są oparte na trafionych zarzutach, lecz nie ma podstaw do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, jak również do uniewinnienia oskarżonego, który przyznał się do popełnienia innego przestępstwa mieszczącego się w granicach tożsamości czynu.

1OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

1ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☒art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

Oskarżony nie popełnił przestępstwa w postaci opisanej w zaskarżonym wyroku, lecz w ramach zarzucanego mu czynu posiadał środki odurzające w postaci cracka kilkakrotnie, na użytek własny w ilościach od 5g do 10g, co stanowiło każdorazowo występek z art. 62 ust 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, przy czym czyny te były popełnione w okresie od stycznia do maja 2005r. Tak przyjęta kwalifikacja prawna opisanych zachowań wprost wynikała z wyżej ocenionych wyjaśnień oskarżonego, bowiem oskarżony przyznał się do posiadania na własny użytek środków odurzających. Do dnia 2 marca 2016r. karalność czynów zagrożonych karą do trzech lat pozbawienia wolności, do których należy występek z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii ulegała przedawnieniu najdalej po 10 latach od daty ich popełnienia. Z tą datą termin przedawnienia karalności wskazanych występków uległ przedłużeniu do lat 15. Ustawa z dnia 15 stycznia 2016r., nowelizującakodeks karnywart. 2wprowadziła regułę intertemporalną, nakazującą stosowanie nowych przepisów, chyba że przedawnienie nastąpiło przed wejściem ich w życie. Skoro czyny przypisane oskarżonemu zostały popełnione do maja 2005r., to ich karalność na mocy poprzednich przepisów uległa przedawnieniu w maju 2015r., a zatem przed wejściem w życie powołanej nowelizacji. W tych okolicznościach konieczne stało się umorzenie przedmiotowego postępowania na podstawieart. 17§1 pkt 6 kpk.

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

1Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Zasądzono na rzecz obrońcy z urzędu koszty zastępstwa procesowego za jeden termin rozprawy w postępowaniu odwoławczym wraz z vat-em;
koszty procesu z uwagi na umorzenie postępowania ponosi Skarb Państwa.

1PODPIS

0.11.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Uznanie winy oskarżonego

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana