Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III AUz 75/19
Data wyroku: 2019-08-06 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Urszula Iwanowska, Beata Górska
Słowa kluczowe: Właściwość miejscowa
Podstawa prawna: art. 464 k.p.c.

III A Uz 75/19

POSTANOWIENIE
Dnia 6 sierpnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie:
Przewodnicząca: Urszula Iwanowska (spr.)
Sędziowie: Beata Górska
Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk
po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r., na posiedzeniu niejawnym,
sprawy z odwołaniaD. W.
przeciwkoZakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.
o przeliczenie emerytury
na skutek zażalenia organu rentowego na postanowienie Sądu Okręgowego w Szczecinie VI Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 czerwca 2019 r., sygn. akt VI U 766/19,
postanawia:uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie VI Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Beata Górska Urszula Iwanowska Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 8 kwietnia 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wS.odmówiłD. W.uchylenia decyzji z dnia 27 sierpnia 2013 r. pomimo stwierdzenia, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Organ rentowy wyjaśnił, że skarga o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją z dnia 27 sierpnia 2013 r. o przyznaniu emerytury w wieku powszechnym została złożona po upływie przewidzianego dla tej czynności 5 letniego terminu od wydania decyzji.
W odwołaniu od powyższej decyzjiD. W.podniosła, że po decyzji Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r. wniosła o ponowne przeliczenie emerytury, a ZUS odmówił uchylenia decyzji z dnia 27 sierpnia 2013 r. Jednocześnie ubezpieczona podkreśliła, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, ponieważ nie z jej winy minęło 5 lat, a Trybunał Konstytucyjny podjął decyzję tak późno.
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na podstawie przepisuart. 464 k.p.c.przekazał Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi wS.wniosek ubezpieczonej o ponowne przeliczenie emerytury celem rozpoznania.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie ubezpieczona domagała się przeliczenia emerytury z pominięciem regulacji przewidzianej w art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS uznanej za niezgodną zKonstytucją RPwyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r. (P 20/16) i żądanie to nie zostało dotychczas przez organ rentowy rozpoznane.
Przytaczając treśćart. 83 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznychSąd Okręgowy podkreślił, że w orzecznictwie ukształtowany został pogląd, iż w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych Sąd orzekający według reguł określonych wart. 47714k.p.c.nie może wykroczyć poza przedmiot postępowania wyznaczonego w pierwszym rzędzie przez treść zaskarżonej decyzji rozstrzygającej wniosek strony, a następnie przez zakres odwołania od niej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 września 2010 r. II UK 15/2010; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2011 r., I UK 357/10, LEX nr 863946). Zaś w wyroku z dnia 23 kwietnia 2010 r., II UK 309/09 (LEX nr 604210) Sąd Najwyższy stwierdził, że zgodnie z systemem orzekania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych w postępowaniu wywołanym odwołaniem do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych sąd rozstrzyga o prawidłowości zaskarżonej decyzji (art. 47714k.p.c.iart. 47714ak.p.c.) w granicach jej treści i przedmiotu. Granice rozpoznania w sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych wyznacza zatem treść i przedmiot zaskarżonej decyzji, a Sąd nie jest uprawniony do wykroczenia poza te granice.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy uznał, że w związku z faktem, iż wniosek ubezpieczonej o przeliczenie emerytury z pominięciem regulacji przewidzianej w art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS nie został objęty żadną z decyzji ZUS, żądanie to należało na podstawie wskazanego w sentencjiart. 464 k.p.c.przekazać do rozpoznania organowi rentowemu. Skoro bowiem organ rentowy nie objął decyzją podnoszonej przez wnioskodawczynię kwestii, postępowanie w tym zakresie przed sądem jest niedopuszczalne wobec jednoznacznego brzmieniaart. 476 § 2 k.p.c.W przypadku wydania przez organ rentowy niekorzystnej decyzji wnioskodawczyni będzie miała możliwość odwołania się od niej do Sądu. Dopiero wówczas prawidłowość decyzji może zostać poddana ocenie Sądu.
Z powyższym postanowieniem Sądu Okręgowego w Szczecinie w całości nie zgodził się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który w złożonym zażaleniu zarzucił mu:
- błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnym uznaniu przez sąd pierwszej instancji, że ZUS O/S.nie wydał żadnej decyzji w przedmiocie wniosku ubezpieczonej o ponowne przeliczenie emerytury w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r., sygn. akt P 20/16, podczas gdy w wyniku rozpoznania takiego wniosku ubezpieczonej została wydana decyzja z dnia 8 kwietnia 2019 r. odmawiająca uchylenia decyzji z dnia 27 sierpnia 2013 r. i stwierdzająca jej wydanie z naruszeniem prawa, a więc odmówiono ponownego przeliczenia świadczenia emerytalnego z pominięciem art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS;
- naruszenieart. 464 § 1 k.p.c., polegające na błędnym zastosowaniu przez Sąd i przekazaniu do rozpoznania ZUS O/S.wniosku ubezpieczonej o ponowne przeliczenie emerytury z pominięciem art. 25 ust. 1b ustawy o emeryturach i rentach z FUS, podczas gdy w stanie faktycznym sprawy brak podstaw do zastosowania tego przepisu z uwagi na fakt, iż w przedmiocie tego wniosku ubezpieczonej została już wydana decyzja ZUS O/S.z dnia 8 kwietnia 2019 r.
W oparciu o takie zarzuty skarżący wniósł o:
- uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje:
Zażalenie organu rentowego okazało się uzasadnione.
Sąd Okręgowy bezpodstawnie uchylił się od rozpoznania odwołaniaD. W.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 8 kwietnia 2019 r. Sąd pierwszej instancji przekazując wniosek ubezpieczonej o ponowne przeliczenie świadczenia emerytalnego uznał postępowanie w niniejszej sprawie za zakończone.
Natomiast w sprawie należy mieć na uwadze, że w dniu 28 marca 2019 r. ubezpieczona złożyła w organie rentowym wniosek o ponowne przeliczenie emerytury mając na uwadze wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego kobiet rocznika 1953 r. i wskazując, że jest emerytką rocznik 1953 r.
W rozpoznaniu tego wniosku organ rentowy postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2019 r. wznowił postępowanie w związku z żądaniemD. W.przeliczenia emerytury z zastosowaniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r. Następnie organ rentowy wydał decyzję z dnia 8 kwietnia 2019 r. zaskarżoną przez ubezpieczoną w niniejszym postępowaniu.
Powyższe jednoznacznie wskazuje, że organ rentowy - wbrew przeciwnym twierdzeniom sądu pierwszej instancji - wypowiedział się w przedmiocie wniosku ubezpieczonej o przeliczenie emerytury przy uwzględnieniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 marca 2019 r., a więc nie było podstaw do przekazania takiego wniosku powtórzonego w złożonym przez ubezpieczoną w odwołaniu z dnia 2 maja 2019 r.
Zatem Sąd Okręgowy winien rozpoznać merytorycznie prawidłowość zaskarżonej decyzji.
Dlatego Sąd Apelacyjny na podstawieart. 397 § 2 k.p.c.w związku zart. 386 § 4 k.p.c.uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Szczecinie VI Wydziałowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Beata Górska Urszula Iwanowska Gabriela Horodnicka-Stelmaszczuk