Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 495/20
Data wyroku: 2020-09-23 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art. 286§1 kk

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

IV Ka 495 / 20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1.

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

0.11.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie II K 569 / 19

0.11.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

0.11.3. Granice zaskarżenia

0.11.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

0.11.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☐

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

0.11.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

0.12.1. Ustalenie faktów

0.12.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

0.12.2. Ocena dowodów

0.12.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

0.12.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

błędnych ustaleń faktycznych mogących mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku;

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Apelacja nie przedstawiła dostatecznych argumentów, aby na użytek ustaleń faktycznych przyjąć, iż oskarżony, działający w imieniuStowarzyszenia (...), ustalając zD. P.zasady płatności za świadczenie na rzecz członków tego stowarzyszenia usług gastronomicznych, wprowadził go w błąd co do akceptacji stawianych przez niego w tej materii warunków, a których w rzeczywistości nie zamierzał dotrzymać. Ustalenie to byłoby uprawnione jedynie przy założeniu wiarygodności zeznańD. P., że między nim, a oskarżonym doszło do ostatecznych, nie budzących między nimi sporu, uzgodnień co do płatności za usługę po jej realizacji na podstawie wystawionej przez pokrzywdzonego faktury. W opozycji do nich stały jednak wyjaśnienia oskarżonego, z których wynikało, iż reprezentujący stowarzyszenie ( w tym oskarżony ) na propozycje tę jednak nie przystawali, obstając przy samodzielnej, bieżącej płatności za zamawiane posiłki przez każdego z uczestnika zlotu z osobna. Przy założeniu wiarygodności tej wersji oskarżony nie działał z oszukańczym zamiarem, skoro pomimo nieusuniętej rozbieżności i znajomości stanowiska drugiej strony, usługodawca przystąpił do świadczenia usługi. Wykonanie usługi nie było bowiem następstwem wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do sposobu i terminu płatności za nią, bez którego do jej realizacji usługi by nie doszło, a to oznacza, iż wzajemne roszczenia związane z rozliczeniem usługi winny być rozstrzygane w ramach sporu cywilnego. Sąd I instancji, czyniąc ustalenia dające podstawę do wyprowadzenia takiego właśnie wniosku, poprzedził je rozsądną, nie wymykającą się spod kryteriów, o jakich mowa wart. 7 kpk, oceną dowodów. Dla jej zakwestionowania skarżący przedstawił własną, alternatywną wersję zdarzeń, opartą o zeznania pokrzywdzonego i przy założeniu ich wiarygodności. Jednakże zanegowanie trafności ustaleń sądu orzekającego poprzez wyrażenie odmiennego poglądu wskutek oparcia się na innych dowodach, aniżeli te, które stanowiły podstawę ustaleń sądu I instancji, nie jest wystarczające do wnioskowania o dopuszczeniu się przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Tymczasem tak właśnie wydaje się być skonstruowana apelacja i choć nie można zarzucić jej oderwania od realiów dowodowych sprawy, to jednak nie ma w niej dostatecznych argumentów za przyjęciem, iż tylko wersja oparta o zeznania pokrzywdzonego jest następstwem oceny dowodów odpowiadającej kryteriom zart. 7 kpk. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie można uznać za pozostający w oderwaniu od charakteru prowadzonej przez oskarżonego działalności takiego sposobu zorganizowania i rozliczenia usługi gastronomicznej, jaka wyłaniała się z wyjaśnień oskarżonego, a mianowicie na zagwarantowaniu przez świadczącego usługę minimalnej ilości określonego asortymentu posiłków, przy założeniu, że następnie każdy z uczestników zlotu będzie sam dokonywał wyboru tego, co i w jakiej ilości będzie spożywał i w zależności od tego samodzielnie dokonywał za nie płatności. Nie można wykluczyć, że przekonanie oskarżonego o takiej właśnie formie płatności legło u podstaw zredagowania komunikatu organizacyjnego odnoszącego się do zlotu na jednym z portali społecznościach. Podobnie, wbrew sugestiom zawartym w apelacji, również dokument z k. 18 nie przesądza w żaden sposób o wiarygodności wersji pokrzywdzonego. Nie deprecjonuje również wyjaśnień oskarżonego. Jest to bowiem li tylko zapisek, z którego nie da się w sposób jasny i czytelny wyinterpretować uzgodnień odnoszących się do warunków świadczenia przez pokrzywdzonego usługi. Nie wynika z jego treści, aby oskarżony zobowiązywał się do jednorazowej zapłaty za wyszczególniony asortyment spożywczy po zakończeniu imprezy na podstawie wystawionej przez pokrzywdzonego faktury. Strony nie zadbały, by wzajemne prawa i obowiązki zostały w sposób precyzyjny dookreślone w formie pisemnej. Podobnie, jeśli się dokładnie wczytać w zeznania świadkaI. G., to wbrew temu, co sugeruje skarżący, świadek ten nie orientował się, na czym ostatecznie zakończyły się między stronami ustalenia co do sposobu płatności za usługę. TakżeM. P. (1)orazM. P. (2)w tej materii niczego pewnego nie wnoszą, gdyż przy tych uzgodnieniach nie byli oni obecni.

Wniosek

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Z powodów wyżej przedstawionych sąd odwoławczy uznał, iż zebrane w sprawie dowody nie są wystarczające do przypisania oskarżonemu sprawstwa odnośnie zarzuconego mu czynu.

4
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

-

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

0.11.

Przedmiot utrzymania w mocy

0.1W całości

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Opisano powyżej

0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

0.0.11.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

-

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

-

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

-

0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

-

0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

-

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2 i 3.

- wobec uniewinnienia oskarżonego, Skarb Państwa został obciążony kosztami procesu;
- sąd odwoławczy uznał, iż w realiach niniejszej sprawy kwota zwrotu wydatków poniesionych przez oskarżonego w związku z korzystaniem z pomocy obrońcy z urzędu w II instancji, stanowiąca równowartość stawki minimalnej przewidzianej dla postępowania odwoławczego, jest adekwatna do kryteriów, do jakich odwołuje się § 15 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Zasądzenie zwrotu według stawek wyższych winno być zarezerwowana dla spraw o większym stopniu skomplikowania i złożoności – czy to pod względem faktycznym, czy prawnym. Tytułem przykładu można wskazać na sprawy, w których postawiono oskarżonemu większą ilość zarzutów, obejmujące obszerny materiał aktowy, wymagające przesłuchania znacznej ilości świadków, opiniowania przez biegłych, o wieloaspektowym stopniu zawiłości prawnej i w której trakcie obrońca przejawiał ponadprzeciętną aktywność o dużej wartości merytorycznej i dominującym wpływie dla ostatecznego jej rozstrzygnięcia. Niniejsza sprawa tego typu kryteriów z pewnością nie spełniała. Nie była szczególnie zawiła ani pod względem faktycznym, ani prawnym. Materia dowodowa nie była rozbudowana, nie wymagała sięgnięcia po wiedzę specjalistyczną biegłych, obszerność akt sprowadzała się do jednego tomu. W związku z powyższym sąd stanął na stanowisku, iż podstawę zasądzenia opłat winny stanowić stawki minimalne – tym bardziej, iż zwrotu wynagrodzenia na takim poziomie domagał się również obrońca w odpowiedzi na apelację ( k. 166 ).

7

PODPIS