Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 505/18
Data wyroku: 2019-02-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bogdan Wałachowski
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji
Podstawa prawna: art. 178a§1 kk

Sygn. akt II K 505/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 lutego 2019 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący – SSR Bogdan Wałachowski
Protokolant – st. sekr. sąd. Urszula Ekstowicz
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej wG.- -----------
po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2019 roku sprawy
K. A.
synaS.iM.z d.S.
ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że:
W dniu 16 marca 2018 r. około godz. 15:27 wG.naul. (...)iul. (...)znajdując się w stanie nietrzeźwości o zawartości 1,25 promila alkoholu etylowego we krwi prowadził w ruchu lądowym po drodze publicznej samochód osobowy m-kiN. (...)onr rej. (...)

tj. o czyn zart.  178a§1kk

1
OskarżonegoK. A.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 178a§1 kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkskazuje go na karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesiąt) stawek dziennych przy przyjęciu, iż wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30 (trzydzieści) złotych.

2
Na podstawieart. 42§2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzy) lat.

3
Na podstawieart. 63§4 kkna poczet orzeczonego w pkt 2 wyroku środka karnego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 16 marca 2018r.

4
Na podstawieart. 43a§2 kkorzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000 (pięć tysięcy) złotych.

5
Na podstawieart. 627 kpkorazart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty sądowej oraz pozostałe koszty sądowe w kwocie 2.653,22 (dwa tysiące sześćset pięćdziesiąt trzy 22/100) złotych.

II K 505/18

UZASADNIENIE
K. A.zamieszkuje wR., gm.M.. W dniu 16 marca 2018 roku przebywał wG., gdzie prowadził rozmowy w sprawach prywatnych, a potem wsiadł do samochodun.o numerach(...). Około godz. 15.27 funkcjonariusze policji mający służbę w radiowozie:T. G. (1)iT. O. (1)dostali informację od oficera dyżurnego, żeulicą (...)wG.porusza się samochód osobowy markiN., a jego kierowca prawdopodobnie jest nietrzeźwy.
Chwilę później zauważyli ten pojazd, a w nim kierowcę rozmawiającego przez telefon i dokonali jego zatrzymania. Kierowcą pojazdu okazał się oskarżonyK. A.. Funkcjonariusze policji próbowali przebadać oskarżonego na miejscu na zawartość alkoholu urządzeniem typu(...). Oskarżony jednak zatykał ustnik ustami i językiem, ostatecznie uniemożliwił przeprowadzenie badania, zażądał natomiast badania krwi. Udano się więc z oskarżonym do Szpitala gdzie krew została pobrana, a ostateczny wynik tego badania potwierdził, że w chwili prowadzenia pojazdu znajdował się w stanie nietrzeźwości ( 1,25 promila alkoholu etylowego we krwi).
Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o wyjaśnienia oskarżonegoK. A.k. 206, zeznania świadków;T. G.iT. O.k. 206 -207, sprawozdanie z badań k. 10.
Okoliczności popełnienia przez oskarżonego K. S.A.zarzucanego mu czynu zdaniem Sądu nie budzą żadnych wątpliwości. Przede wszystkim nie budzą żadnej wątpliwości wyniki badań na zawartość alkoholu we krwi ( k. 10). Badania te nie są sprzeczne z wyjaśnieniami oskarżonego (k.206) , który przyznał się przed Sądem do popełnienia zarzucanego mu czynu i nigdy nie kwestionował wyniku tych badań. Wyjaśnił przed Sądem, że istotnie dzień wcześniej prowadząc rozmowy w sprawach osobistych spożywał alkohol w postaci drinków. Wypił również drinka prawdopodobnie w dniu zdarzenia.
Do samochodu wsiadł tylko dlatego umówił się ze znajomą, że ta przywiezie mu leki, gdyż choruje na cukrzycę. Podał zarazem, że nie był świadomy, że znajduje się w stanie nietrzeźwości ( k. 206v).
Te wyjaśnienia, w zakresie w jakim przyznał się do popełnienia czynu, Sąd w pełni podzielił, ponieważ nie budzą one wątpliwości i jednoznacznie korespondują one z zeznania wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków tj.T. G.iT. O., którzy potwierdzili, że mieli podejrzenie, że oskarżony porusza się samochodem będąc nietrzeźwy, a jak go zatrzymali zachowywał się dziwnie. Miał czerwone oczy, przymknięte powieki, trudności z wysławianiem się choć nie czuli od niego woni alkoholu.
Wskazane wyżej dowody Sąd podzielił w całości, są one w pełni wiarygodne, konsekwentne, składane w sposób pewny i jednoznacznie wskazują, że oskarżony w chwili prowadzenia pojazdu znajdował się w stanie nietrzeźwości. Odnotować jedynie należy, że oskarżony w postępowaniu przygotowawczym ( k. 19 -20) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Na rozprawie jednak wyjaśnił, że było to spowodowane jego desperacją i po przemyśleniu, na rozprawie głównej postanowił wyjaśnić zgodnie z prawdą ( k. 207).
Sąd zdecydowanie odrzucił wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim podał, że nie miał świadomości, że znajduje się w stanie nietrzeźwości. Przeczy temu bowiem spożywanie przez niego alkoholu dzień wcześniej, a także w dniu zdarzenia, bo sam podał, że „być może ja wypiłem tego dnia jakiś sok z alkoholem” ( k. 206v). O tym, że miał świadomość stanu swojej trzeźwości dobitnie przesądzają okoliczności jego zatrzymania, a zwłaszcza utrudnianie funkcjonariuszom przeprowadzenia badania jego stanu trzeźwości na miejscu i ostateczne odstąpienie od tego badania.
Zgromadzone w sprawie dowody i ich analiza wskazują jednoznacznie, że oskarżony K. S.A.w dniu 16.03.2018 r. prowadząc naulicy (...)wG.samochód osobowy w stanie nietrzeźwości dopuścił się przestępstwa zart. 178a§1 kk. Zasadnym więc było przyjęcie, tak jak uczynił to oskarżyciel publiczny w zarzucie sformułowanym wobec oskarżonego, że przedmiotowy czyn oskarżonego wyczerpał znamiona tego przepisu.
Zdaniem Sądu wątpliwości nie budzi jego wina. Oskarżony jest mężczyzną dorosłym i nic nie wskazuje na to, żeby cierpiał na chorobę psychiczną oraz upośledzenie umysłowe czy inne zakłócenia czynności psychicznych. W toku postępowania przygotowawczego poddany został badaniu przez biegłych psychiatrów (k. 122-126 i k. 135-138). Z końcowej opinii psychiatrów wynika jednoznacznie, że u oskarżonego nie stwierdzono choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego i w dacie czynu miał zachowaną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem sądu nie było żadnych powodów, aby odrzucić tę opinię.
Wymierzając oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych przy ustaleniu, że stawka dzienna odpowiada kwocie 30 zł Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości jego czynu o czym świadczą okoliczności podmiotowe i przedmiotowe czynu, a więc motywy i pobudki działania oskarżonego, czas i miejsce popełnienia czynu w szczególności znaczny stopień jego nietrzeźwości oraz znaczne zagrożenie w ruchu drogowym jakie stworzył on konkretnie w dacie czynu. Podkreślić należy, że poruszał się samochodem jedną z głównych ulic miasta , przy której znajduje się dworzec autobusowy oraz dworzec kolejowy.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd uwzględnił jego dotychczasową niekaralność (k. 23), a także brak do tego czasu obciążających zapisów w systemie teleinformatycznym policji ( k. 13). Sąd miał na uwadze również sytuację osobistą i majątkową oskarżonego udokumentowaną stosownymi oświadczeniami złożonymi przez niego w toku procesu. Nie mogły jednak one mieć wpływu na orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres krótszy niż 3 lata. Swoim zachowaniem opisanym wyżej oskarżony dowiódł bowiem, że w stanie nietrzeźwości stwarza realne zagrożenie w ruchu drogowym i dlatego też orzeczony środek karny w wymiarze 3 lat ( z zaliczeniem okresu zatrzymania prawa jazdy od 16.03.2018 roku) ma na celu kompletne wyeliminowanie go z ruchu drogowego jako jego uczestnika. Orzeczona grzywna wobec oskarżonego w granicach minimalnych, nie przekracza jego możliwości majątkowych i zarobkowych. Jest on osobą majętną. Orzeczono również stosowne świadczenie pieniężne (art. 43a§2 kk), także w minimalnych granicach oraz o kosztach sądowych (art. 627 kpk).