Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1205/18
Data wyroku: 2019-03-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Leszek Wojgienica
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §2 kpk

Sygn. akt VII Ka 1205/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 marca 2019 roku
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO  Leszek Wojgienica
Protokolant: sekr. sąd. Małgorzata Serafińska
przy udziale prokuratorów Prokuratury Okręgowej Mirosława Zelenta i Anny Winogrodzkiej - Miszczak
po rozpoznaniu w dniach 17 stycznia, 14 lutego, 11 marca i 28 marca 2019 roku sprawyA. K., synaJ.iS. z d. B.,urodzonego (...)wL., oskarżonego zart. 278 § 1 kk, na skutek wniesionej na niekorzyść oskarżonego apelacji prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego wL.z dnia 09 października 2018 roku, w sprawie(...)

I
Zaskarżony wyrok uchyla i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu wL.;

II
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataR. P.za obronę z urzędu oskarżonegoA. K.w postępowaniu odwoławczym opłatę w kwocie 672 (sześciuset siedemdziesięciu dwóch) złotych, powiększoną o kwotę 154,56 (stu pięćdziesięciu czterech 56/100) zł podatku od towarów i usług.

Sygn. akt VII Ka 1205/18

UZASADNIENIE
A. K.został oskarżony o to, że w okresie od 03 do 04 listopada 2017 r. wL.przyul. (...), woj.(...), wykorzystując niezamknięte drzwi do mieszkania należącego doJ. M., przedostał się do jego wnętrza, skąd dokonał zaboru w celu przywłaszczenia laptopam-ki A.o wartości 1200 zł działając na jego szkodę tj. o czyn zart. 278 § 1 k.k.
Sąd Rejonowy wL.wyrokiem z dnia 9 października 2018 r. w sprawie(...)orzekł:

I
oskarżonegoA. K.na podstawieart. 414 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 1 k.p.k.uniewinnił od popełnienia zarzucanego mu czynu;

II
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokataR. P.kwotę 756 złotych i należny podatek VAT za obronę z urzędu oskarżonego w postępowaniu sądowym oraz 180 złotych i należny podatek VAT za dochodzenie;

III
na podstawieart. 632 pkt 2 k.p.k.orzekł, że koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator, zaskarżając go w całości na niekorzyść oskarżonego.
Orzeczeniu zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na wskazaniu, że ujawnione dowody, nie dają podstaw do uznania winy oskarżonegoA. K., podczas gdy zeznania świadkówM. C.,P. S.iA. G.iJ. Z., zasadny doświadczenia życiowego wskazują, że oskarżony popełnił czyn kradzieży laptopa na szkodęJ. M.
W oparciu o tak sformułowany zarzut autor apelacji złożył wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja zasługiwała na uwzględnienie, choć nie do końca w wyniku uwzględnienia argumentacji wspierającej zarzut środka odwoławczego, a w następstwie przeprowadzenia w trakcie postępowania odwoławczego dowodów z przesłuchania świadków, czyniących wersję lansowaną przez oskarżonego wątpliwą, nie przesądzając oczywiście ostatecznego wyniku przeprowadzonego powtórnie postępowania.
Nim doszło do ostatecznego rozważenia stawianego w apelacji zarzutu przeprowadzono dowód z ponownego przesłuchania w charakterze świadkaM. C.. Stało się tak dlatego, że w toku postępowania pierwszo instancyjnego z niewiadomych powodów pominięto potrzebę skonfrontowania wersji lansowanej przez świadkaM. G., wedle której osoba wiodącą przy formułowaniu prośby o zastawienie laptopa w lombardzie miała być właśnieM. C., nie dość na tym później wyrażająca prośbę o „zeznawanie przeciwkoA.”, bez bliższego sprecyzowania, co za taką prośbą miało się kryć. W zeznaniach złożonych w dniu 28 marca 2019 roku świadekM. C.kategorycznie zaprzeczyła informacjom wynikającym z zeznańM. G.. Nadto świadek ujawniła szereg interesujących informacji, cennych w procesie oceny wiarygodności pozostałych świadków oskarżenia i obrony. Oto bowiem okazało się, że świadek nie wiedziała gdzie mieszkaM. G., koleżanka oskarżonego, a prośba oskarżonego o pomoc wynikała z tego, żeM. G.miała mieszkać w jakimś domu z mężczyznami, których oskarżony się obawiał i dlatego chciał wykorzystać świadka, by to ona spowodowała wyjście z domuM. G.. Okazuje się, że rzeczywiście – jak zeznała świadekG.– w dniu kiedy przyszli do niej oskarżony zM. C., przebywała „u znajomego”. Skoro zatem oskarżony jest kolegąM. G., w przeciwieństwie doM. C., przeczącej swojej wiedzy o miejscu zamieszkania przywołanej wcześniej koleżanki oskarżonego, to nie sposób przyjąć wersji jakoby toM. C.przypadkowo trafiła do domu, w którym przebywałaM. G.. PrzecieżM. G.zeznała, że „M.znała ją jedynie z widzenia”, „znały się tylko na cześć” i nie rozmawiały”, z wyłączeniem sytuacji, w której miało dojść do wyrażenia prośby, sformułowanej w sposób nie pozwalający nawet na połączenie sprawy oskarżonego z kradzieżą laptopa (k. 192 verte). Wniosek z powyższego, że to nieM. C., a oskarżony był zainteresowany sprzedażą laptopa za pośrednictwemM. G., aM. C.wykorzystał dla osiągnięcia zamierzonego celu. Zupełnie inaczej w świetle przywołanej argumentacji brzmią zeznania świadkaJ. Z., podważające linię obrony oskarżonego w tej części, w której starał się wykazać, żeM. C.zainteresowana była obciążeniem go odpowiedzialnością za kradzież z powodu obaw o swoją sytuację procesową na wypadek przedstawienia jej zarzutu kradzieży. Tak samo należy podejść do relacji świadkówP. S.iA. G., zgodnie z którymi to oskarżony przyniósł laptopa i zaangażowałM. C.w proces „jego zbycia” w celu osiągnięcia konkretnej korzyści majątkowej. Ich wersja, w obliczu wcześniej przedstawionej analizy, jawi się jako wspierająca tezę oskarżenia w stopniu podważającym linię obrony oskarżonego, przy zachowaniu standardu oceny wynikającego zart. 7 kpk. Gdy do tego dodać treść zeznań pokrzywdzonego, oraz nową wiedzę pozyskaną odM. C., że podobny mechanizm kradzieży oskarżony stosował niejednokrotnie, wątpliwości sądu a quo, będące podstawą wyroku uniewinniającego należy traktować jako wynik dowolnej oceny materiału dowodowego, na skutek pominięcia istotnego jego zakresu oraz zaniechania wyjaśnienia sprzeczności w zeznaniach świadkówM. C.iM. G., których dostrzeżenie i rozważenie pozwoliło na stworzenie nowej podstawy faktycznej do oceny wiarygodności linii obrony oskarżonego.
Podzielając przeto, co do zasady, stawiany w apelacji zarzut zaskarżony wyrok uchylono, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji (art. 437 § 2 kpkw zw. zart. 454 § 1 kpk).
Podczas ponownego rozpoznania sprawy należy w całości przeprowadzić przewód sądowy, a w procesie gromadzenia dowodów pamiętać o konieczności wnikliwego analizowania zaczerpniętej z nich wiedzy, albowiem w konkretnym przypadku tylko komplementarna i wnikliwa analiza dowodów może pozwolić na właściwą ich klasyfikację, a w dalszej kolejności – wyeliminowanie wątpliwości, które w ocenie sądu odwoławczego, nie stanowią podstawy do zastosowania zasady wyrażonej wart. 5 § 2 kpk(ta właśnie podstawa zastosowania przepisuart. 17 § 1 pkt 1 kpkznalazła się w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku).
Ponieważ oskarżony korzystał w postępowaniu odwoławczym z pomocy obrońcy wyznaczonego z urzędu, przeto zasądzono na rzecz tego obrońcy opłatę w kwocie 672 zł i kwotę 154,56 zł tytułem podatku od towarów i usług, stosownie do treściart. 618 § 1 pkt 11 kpkoraz§ 4ust, 1, 2 i 3, § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1715 z 2016 roku), albowiem rozprawa odwoławcza trwała 4 dni (420 zł + 420 zł x 3 x 20% =672 zł).