Sąd Okręgowy w Łodzi
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 18/19
Data wyroku: 2020-09-18 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Słowa kluczowe: Rasizm
Podstawa prawna: 13§1 kk w zw. z art. 119§1 kk i in.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IV K 18/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1.1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.1.1.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

I.art. 13 § 2 kkw zw. zart. 119 § 1 kki inne w zw. zart. 11 § 2 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

M. B.,T. K. (1),J. M. (1),R. G. (1)orazŁ. S. (1)w związku z wykonywaną pracą budowlaną, w delegacji, zamieszkiwali w jednym z domków na terenie „Ośrodka nadS.” przyulicy (...)wK..

świadekR. G. (1)

53odw.-54 t. I śledztwa, 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa, 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekW. W. (1)

81odw.-82odw. t. I śledztwa

świadekT. K. (1)

100odw. t. I śledztwa, 95-96 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa100odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

W dniu 19 czerwca 2018 roku oskarżeni na terenie tego ośrodka oglądali mecz Mistrzostw Świata w piłce nożnej Polska - Senegal.

świadekS. Z. (1)

88odw. t. I śledztwa

świadekD. M. (1)

319odw. t. II śledztwa

wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)

453odw. t. III śledztwa

W tym dniu po zakończonej pracyM. B.,T. K. (1),J. M. (1),R. G. (1)orazŁ. S. (1)spożywali obiad, W późnych godzinach wieczornych do pokrzywdzonych przyszedłK. G. (1)i poprosił o papierosa. Po otrzymaniu papierosaK. G. (1)zainicjował rozmowę – mówił, że pracuje przy pracach wykończeniowych. Oskarżony podał swój numer telefonuŁ. S. (2).

świadekR. G. (1)

53odw.-54 t. I śledztwa, 362odw.-363 t. II śledztwa, , 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa, 364odw.-365, 415odw. t. II śledztwa, 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekT. K. (1)

100odw. t. I śledztwa, 95-96 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

pismo T-mobile

420-421t. II śledztwa

wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)

453odw. t. III śledztwa

wydruk z Ewidencji działalności gospodarczej

38 t. I sądowy

Po chwiliK. G. (1)rozmawiając zJ. M. (2)stwierdził, że jest Ukraińcem, bo "zaciąga", a następnie uznał, że wszyscy pokrzywdzeni toU., bo mają inny akcent. Zaczął wówczas znieważać pokrzywdzonych słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe jak na k 53odw. , 57odw., 105.

świadekR. G. (1)

53odw.-54 t. I śledztwa, 362odw.-363 t. II śledztwa, 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa, 364odw.-365, 415odw. t. II śledztwa, 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekT. K. (1)

100odw. t. I śledztwa, 95-96 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)

453odw. t. III śledztwa

NastępnieK. G. (1)pobiegł do kolegów krzycząc i używając słowa wulgarnego nawoływał, do pobicia pokrzywdzonych z uwagi na fakt, że są toU.. Po tym oskarżeniK. G. (1),M. S. (1),A. P. (1)orazP. R. (1)oraz nieustalona osoba ruszyli w kierunku pokrzywdzonych i zaczęli ich atakować.
Oskarżeni bili pięściami i kopali pokrzywdzonych.R. G. (1)był m.in. uderzony w twarz przezP. R. (1)oraz był kopany przezA. P. (1).J. M. (1)został uderzony przezA. P. (1)krzesłem w głowę, na moment stracił przytomność. Pokrzywdzeni bronili się używając do tego znajdujących się w domku krzeseł. W czasie ataku niektórzy sprawcy wyzywali także pokrzywdzonych słowami powszechnie uznanymi za obelżywe jak na k 105.

świadekR. G. (1)

53odw.-54, 125 t. I śledztwa, 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93, 119-120 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekS. Z. (1)

89 t. I śledztwa

świadekT. K. (1)

100odw. t. I śledztwa, 95-96 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

świadekA. S. (1)

209-211 t. II sądowy

K. Z.

212-213 t. II sądowy

Po pewnym czasie sprawcy skierowali się w stronę zaparkowanych samochodów -A. (...)onr rejestracyjnym (...)orazS.I.onr rejestracyjnym (...), z których wyciągnęli przedmioty przypominające klucze do kół, czy metalowe rurki i ponownie ruszyli w stronęM. B.,T. K. (1),J. M. (1),R. G. (1)orazŁ. S. (1). Aby uniknąć ponownego ataku ze strony napastników pokrzywdzeni uciekli do lasu.
Telefonicznie powiadomili o zdarzeniu policję.

świadekR. G. (1)

53odw.-54, 125 t. I śledztwa, 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93, 119-120 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekT. K. (1)

100odw. t. I śledztwa, 95-96 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

P. C.

211 t. II sądowy

W wyniku zdarzeniaM. B.doznał niewielkiego organicznego stłuczenia powłok głowy okolicy potylicznej oraz naderwania macierzy paznokcia palca V ręki lewej, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.

świadekM. B.

61odw.-93 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

opinia biegłego sądowego

135 – 137 t. I śledztwa

R. G. (1)doznał stłuczenia powłok głowy okolicy ciemieniowej, stłuczenia tkanek miękkich twarzy po stronie lewej z otarciem naskórka, obrzękiem i wybroczynami krwawymi skóry oraz błony śluzowej jamy ustnej, a także sińców na ramionach i otarcia naskórka na prawej kończynie górnej. W czasie obrony doznał też złamania paliczka palca wskazującego ręki lewej, które to obrażenie spowodowało naruszenie czynności tej ręki na czas dłuższy niż 7 dni.

świadekR. G. (1)

53odw.-54 t. I śledztwa, 89-92 t. I sądowy

opinia biegłego sądowego

138-141 t. I śledztwa

J. M. (1)doznał stłuczenia powłok głowy z sińcem okolicy usznej, zausznej i oczodołowej, stłuczenia lewego przedramienia z rozległym sińcem, obrzękiem i otarciem naskórka, sińców na prawym ramieniu i prawej okolicy biodrowej oraz głębokiego otarcia naskórka na lewej goleni, a także wybroczyn krwawych w skórze tułowia które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa 92-94 t. I sądowy

opinia biegłego sądowego

142-145 t. I śledztwa

Ł. S. (1)doznał stłuczenia powłok prawego ramienia z pasmowatym sińcem, obrzękiem i otarciami naskórka a także niewielkiego obrzęku prawego śródręcza, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

opinia biegłego sądowego

146-148 t. I śledztwa

T. K. (1)doznał stłuczenia powłok grzbietu z sińcami i otarciami naskórka oraz stłuczenia lewego śródręcza, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni.

opinia biegłego sądowego

149-151 t. I śledztwa

1.1.2.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

II.art. 288 § 1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W tym czasie sprawcy m.in.M. S. (1),P. R. (1),K. G. (1)iA. P. (1)wtargnęli do domku i zaczęli go demolować. Oskarżeni dokonali zniszczenia mienia w postaci trzech szyb w oknach o wartości 281 zł, rolety o wartości 16 zł, telewizora kineskopowego o wartości 55 zł, oraz zastawy stołowej o wartości 75 zł w domku zajmowanym przezM. B.,T. K. (1),J. M. (1),R. G. (1)orazŁ. S. (1). Koszt robocizny przy wprawianiu nowych szyb wyniósł 320 zł. Łączna wartość szkody wyrządzonej przez oskarżonych właścicielowi domku czyliCentrum (...)nadS.” przyulicy (...)wK.wynosiła 747 zł.
Na trzech trzech kompletach pościeli o wartości 60 zł znajdowała się krew. W czasie zdarzenia połamane zostały trzy sztuki krzeseł o wartości 99 zł.
Po czym oskarżeni uciekli, najpierw pobiegli na parking na terenieośrodka (...), a stamtąd odjechali samochodemS. Z. (1), z którym umówił sięM. S. (1).

świadekR. G. (1)

53odw.-54, 125 t. I śledztwa, 397odw.t. II śledztwa, , 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M. (1)

57odw.-58 t. I śledztwa 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93, 119-120 t. I śledztwa, 389odw. t. II śledztwa, , 94-95 t. I sądowy

świadekW. W. (1)

81odw.-82odw. t. I śledztwa155odw. t. I śledztwa, 97odw. -98odw. t. I sądowy

pismo z wykazem zniszczeń

85 t. I śledztwa

świadekT. K. (1)

100odw. t. I śledztwa, 95-96 t. I sądowy

protokół oględzin obiektu

3-7 t. I śledztwa

świadekS. Z. (1)

88odw.-89odw. t. I śledztwa

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 394odw.-395 t. II śledztwa, , 96-97 t. I sądowy

świadekK. O. (1)

133 -134odw.t. I sądowy

świadekS. B.

134odw.-135 t. I sądowy

pismo(...)z załącznikami

158-167 t. I sądowy

materiał poglądowy

172-181

świadekJ. S.

184 t. I sądowy

świadekG. G.

185 t. I sądowy

opinia biegłegoS. S.

238-241 t II sądowy

aneks do rachunku

253 t. II sądowy

Na miejsce zdarzenia przyjechali funkcjonariusze Policji Komisariatu Policji wK.. W czasie kiedy pokrzywdzeni rozmawiali z policjantami, na teren ośrodka wrócili oskarżeniM. S. (1)iP. R. (1). Po rozpoznaniu ich przez pokrzywdzonych zostali zatrzymani przez policję.

protokoły zatrzymań

11, 20  t. I śledztwa

świadekR. G. (1)

53odw.-54 t. I śledztwa, 89-92 t. I sądowy

świadekJ. M.

57odw.-58 t. I śledztwa, 92-94 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

świadekP. B.

155odw. t. I śledztwa, 97-97odw. t. I sądowy

świadekA. S. (2)

209-211 t. II sądowy

W czasie rozpytania przez funkcjonariuszy policjiM. S. (1)rzucił kluczyki do pojazdu, krzycząc do znajdującej się tam grupy młodzieży, by je gdzieś wyrzucili. Funkcjonariusz Policji podniósł kluczyki do samochoduS. (...)onr rejestracyjnym (...).

świadekR. G. (1)

53odw.-54 t. I śledztwa, 89-92 t. I sądowy

świadekM. B.

61odw.-93 t. I śledztwa, 94-95 t. I sądowy

świadekŁ. S. (1)

104odw. - 106odw. t. I śledztwa, 96-97 t. I sądowy

świadekA. S. (2)

209-211 t. II sądowy

1.1.3.

P. R. (1)

III.art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

W czasie rozmowy z oskarżonymP. R. (1)policjanci ustalili, że on jest użytkownikiem pojazduS. (...). W rozmowie tej oskarżonyP. R. (1)stwierdził, że nie jest bandytą tylko zielarzem oraz uprzedził funkcjonariuszy, by nie zdziwili się, gdy w jego samochodzie znajdą zioło.

świadekP. B.

155odw. t. I śledztwa, 97-97odw. t. I sądowy

Podczas oględzin pojazduS. (...)onr rejestracyjnym (...)należącego doD. M. (1), konkubinyP. R. (1)ujawniono w nim torebkę foliową z środkiem odurzającym w postaci ziela konopi innych niż włókniste o wadze netto 3,627 grama.
Na folii zabezpieczono ślady papilarne, które należą doP. R. (1).

świadekD. M. (1)

319odw. t. II śledztwa, 135 odw. t. I sądowy

protokół oględzin samochodu

46-50 t. I śledztwa

1.1.4.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

I-III

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

P. R. (1)nie był uprzednio karany.

dane o karalności

41 t. I śledztwa, 218 t. I sądowy,

K. G. (1)nie był uprzednio karany.

dane o karalności

459 t. III śledztwa, 76, 198 t. I sądowy

A. P. (1)nie był uprzednio karany.

dane o karalności

75, 197 t. I sądowy

M. S. (1)był karany.

dane o karalności

220 t. I sądowy

M. S. (1)nie ujawnia objawów choroby psychicznej, ani cech upośledzenia umysłowego. W czasie dokonywania zarzucanych mu czynów rozumiał ich znaczenie i mógł pokierować swoim postepowaniem.

opinia sądowo - psychiatryczna

80-83 t. I sądowy

W momencie interwencji policji pokrzywdzonyM. B.był trzeźwy,R. G. (1)miał 0,15 mg/l,Ł. S. (1)iJ. M. (1)0,26 mg/l, aT. K. (1)0,61 mg /l alkoholu w wydychanym powietrzu. Zatrzymani przez policję oskarżeni mieli odpowiednioM. S. (1)0,26 mg/l, aP. R. (1)0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.

protokoły badania stanu trzeźwości

22,30-35

1.2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.2.1.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

I.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Nie było tak, że toK. G. (1)został obrzucony przez pokrzywdzonych obelgami i uderzony w twarz przez jednego z mężczyzn, że zaczął odpierać atak i wzywać pomocy, bo bał się o rękę, gdyż był w trakcie jej rehabilitacji.

wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)

453odw.-454 t. III śledztwa, 87- 87odw. t. I sądowy

wyjaśnienia oskarżonegoA. P. (1)

88 - 88odw. t. I sądowy

dokumentacja lekarska

34--37 t. I sądowy

Nie było tak, że oskarżeniA. P. (1),P. R. (1)orazM. S. (1)przybiegli na pomocK. G. (1), a wówczas to pokrzywdzeni ich zaatakowali krzesłami. Nie było tak, że oskarżeni nikogo nie uderzyli. Nie było tak, że kiedy sytuacja się uspokoiła oskarżeni zostali ponownie zaatakowani przez pokrzywdzonych.

wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)

453odw.-454 t. III śledztwa, 87- 87odw. t. I sądowy

wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)

88 t. I sądowy

wyjaśnienia oskarżonegoA. P. (1)

87- 87odw. t. I sądowy

Nie jest tak, że oskarżeniK. G. (1)iM. S. (1)z uwagi na to, że pracują z obywatelami Ukrainy a oskarżonyP. R.prowadzi rozmowy z obywatelem Ukrainy, który mu naprawia samochód, nic nie mają do osób tej narodowości.

wyjaśnienia oskarżonegoK. G. (1)

453odw.-454 t. III śledztwa, 87- 87odw. t. I sądowy

wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)

88 t. I sądowy

świadekM. S. (2)

136 t. I sądowy

świadekM. N.

136 -136 odw. t. I sądowy

1.2.2.

P. R. (1)

III

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Marihuana ujawniona w samochodzieS. (...)użytkowanym przezP. R. (1)nie należała doM. S. (1)

wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)

231 t. II sądowy

świadekP. B.

155odw. t. I śledztwa, 97-97odw. t. I sądowy

świadekD. M. (1)

135 odw. t. I sądowy

2

OCena DOWOdów

2.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1

świadkowieR. G. (1)M. B.,T. K. (1),J. M. (1),Ł. S. (1)

Z.R. G. (1),M. B.,T. K. (1)iJ. M. (1)orazŁ. S. (1)są konsekwentne, spójne, wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają. Różnice między nimi dotyczą szczegółów i są uzasadnione dynamiką zajścia i stresem, jaki niewątpliwie towarzyszył pokrzywdzonym. Jak wskazywałR. G., to były tak duże emocje, że pamięta tylko 15 % tego co tam się działo. Z kolei różnice w zeznaniach złożonych na rozprawie, wynikają jedynie z upływu czasu.
Jeśli chodzi o sam początek zajścia potwierdza zeznania pokrzywdzonych także oskarżonyK. G. (1), który ponadto przyznawał, że uznał, iż J.M.jest narodowości ukraińskiej, gdyż mówił z akcentem.
Pokrzywdzeni rozpoznali oskarżonych, świadekS. Z.rozpoznał jako jednego z wiezionych uczestników zajścia oskarżonegoA. P.. Ostatecznie sami oskarżeni także potwierdzili swój udział w zajściu.
Potwierdzeniem zeznań pokrzywdzonych są także opinie biegłejA. P., które potwierdzają, że pokrzywdzeni w wyniku pobicia przez oskarżonych odnieśli obrażenia. Sąd uznał te opinie za przekonujące, albowiem były jasne, pełne i nie budziły wątpliwości, co do wynikających nich wniosków.
Potwierdzeniem wersji pokrzywdzonych, że zostali zaatakowani z uwagi na rzekomą przynależność do narodowości ukraińskiej są także zeznania świadkaS. Z. (1).
Nie zasługują na wiarę twierdzenia tych pokrzywdzonych, w których podawali, że liczba napastników przekraczała pięć osób, albowiem w przeważającej ilości relacji pokrzywdzeni wskazywali na pięciu sprawców.
Sąd nie uznał za przekonujące twierdzeniaT. K. (1), że pokrzywdzeni nie używali krzeseł do obrony, albowiem z zeznań świadkaM. B.wynikało, że zarówno oskarżeni do ataku, jak też pokrzywdzeni do obrony używali krzeseł. Nie można wykluczyć, żeT. K.nie używał krzesła i w ferworze zdarzenia nie zwrócił uwagi na to, czy jego koledzy używali krzeseł.
Sąd nie uznał za przekonującą oceny świadkaR. G.i innych pokrzywdzonych, którzy wyrażali przypuszczenia, że ponieważ na teren ośrodka przyjechały trzy kolejne samochody, tam gdzie stały samochody oskarżonych, to domniemywali, że zamiarem osób w tych pojazdach było dołączenie do oskarżonych. Samochody oskarżonych stały na parkingu ośrodka, do którego, jak sam świadekR. G., twierdzi był ogólny dostęp, bo to był teren otwarty. Nie ma zatem żadnych przesłanek, by twierdzić, że osoby, które przyjechały wówczas trzema samochodami, były w jakikolwiek sposób powiązane z oskarżonymi. Zdaniem sądu są to tylko niczym nie poparte przypuszczenia pokrzywdzonych.

1.1.2

świadekW. W. (1),K. O. (1)

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadkaW. W.iK. O. (1)w zakresie dokonanych zniszczeń. Potwierdzają je bowiem oględziny domku, dokumentacja fotograficzna i zeznania pokrzywdzonych, a także policjantów dokonujących oględzin.
Sąd nie dał jednakże wiaryW. W.odnośnie wskazywanej przez nią wartości szkody. Świadek wskazywała, że wartość ta została określona na podstawie cen zakupu tych rzeczy, a nie ich rzeczywistej wartości w dniu zdarzenia. Również świadekK. O.podawała, że wskazywana była przez pokrzywdzonego wartość wymagana do odtworzenia tego wyposażenia. Jak błędne było to podejście najjaskrawiej przejawia się w wycenie zniszczonego telewizora, który był telewizorem starego typu, kineskopowym, a szkoda została przez pokrzywdzonego wyceniona, jak telewizora nowego typu, z płaskim ekranem 32 calowym.

protokół oględzin obiektu

Dowody z dokumentów potwierdzają zeznania świadków odnośnie dokonanych w domku zniszczeń. Aneks do rachunku jest zaś potwierdzeniem kosztów jakie pokrzywdzony Ośrodek poniósł na wymianę okien.

opinia biegłegoS. S.

Sąd uznał opinię biegłegoS. S.za pełną, jasną i nie budzącą wątpliwości, co do wynikających z niej wniosków. Dlatego na jej podstawie przyjął wartość zniszczonego mienia.
Nie spełnia tych wymogów opinia biegłego rzeczoznawcyR. S., który nie oparł się na całości materiału dowodowego znajdującego się w aktach, a wydał opinię w zasadzie całkowicie opartą na twierdzeniach pokrzywdzonego, nie tylko tych znajdujących się w aktach, ale także na przeprowadzonych nieprocesowo rozmowach z bliżej nieustalonymi osobami z pokrzywdzonej firmy. Biegły w uzupełniającej opinii ustnej wręcz stwierdził, że komu ma ufać, jeśli nie poszkodowanemu, który podaje określoną cenę (k 230 t. sądowy).
Jak nierzetelna jest to opinia świadczy fakt, że biegły zaliczył, co nie było ujęte w postanowieniu sądu, do strat pokrzywdzonego wymianę zamka, w mieszkaniu oskarżonegoP. R..

1.1.3

świadekP. B.

Sąd uznał za wiarygodne świadkaP. B., funkcjonariusza policji, odnośnie tego że oskarżonyP. R.podawał na miejscu zdarzenia, że jest zielarzem i uprzedził, że mogą w samochodzie znaleźć zioło. Tym bardziej, że rzeczywiście ujawniono w użytkowanym przez niego samochodzie marihuanę, a na dilerce znajdowały się odciski palcówP. R., co potwierdziły opinie kryminalistyczne.

2.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.2.1

wyjaśnienia oskarżonychK. G. (1),
M. S. (1)iA. P. (1)

Sąd nie dal wiary wyjaśnieniom oskarżonegoK. G.i pozostałych oskarżonych odnośnie przebiegu samego zajścia tj. zaatakowania go przez pokrzywdzonych i rzekomo udzielanej mu pomocy przez oskarżonych, którzy zostali także przez pokrzywdzonych zaatakowani i pobicie przez nich, z uwagi na ich sprzeczność z wersją pokrzywdzonych, którym sąd dal wiarę.
Podkreślić należy, iż gdyby twierdzenia oskarżonych, że to oni byli ofiarami i nie uderzyli pokrzywdzonych była zgodna z rzeczywistością, to pokrzywdzeni nie mieliby żadnych obrażeń, a jak wskazują nie tylko zeznania pokrzywdzonych, ale także, jak już powyżej podano, opinie bieglejA. P.pokrzywdzeni odnieśli obrażenia na skutek pobicia ich przez oskarżonych. Trudno bowiem uznać za przekonującą wersję podawaną przezA. P. (1), że być może obrażenia u pokrzywdzonych powstały, bo nieudolnie posługiwali się oni krzesłami.
Ponadto przebieg zdarzenia opisany przez oskarżonych w żaden sposób nie tłumaczy powodu zdemolowania domku. Skoro to pokrzywdzeni mieli być agresorami, to w jakim celu mieliby demolować użytkowany przez siebie domek? Jest to pytanie retoryczne, bo odpowiedź jest oczywista. Agresorami byli oskarżeni i to oni kiedy nie zastali pokrzywdzonych, którzy uciekli do lasu, dokonali zniszczenia domku.
Po trzecie, gdyby to oskarżeni byli ofiarami, to nie mieliby powodu uciekać z miejsca zdarzenia, i to jak zeznał świadekS. Z.prosząc go, by jechał gdziekolwiek byle odjechać z miejsca zdarzenia. Co więcej pozostawiając na miejscu swoje samochody i nie szukając w tej sytuacji pomocy policji.
Przeczą wersji oskarżonych dobitnie właśnie zeznania świadkaS. Z., z których wynika, że kiedy wiózł oskarżonych, to mówili, że bili się z jakimiś Ukraińcami. Gdyby rzeczywiście pokrzywdzeni zaatakowali oskarżonych z uwagi na to, że zostali urażeni uznaniem ich za osoby narodowości ukraińskiej, to z całą pewnością takim atakiem wybiliby z głowy oskarżonym przekonanie, że są Ukraińcami. Skoro zatem oskarżeni nawet po zajściu byli przekonani, że bili się z Ukraińcami, to oczywistym jest, że nie spotkali się z agresją pokrzywdzonych urażonych tym "podejrzeniem". To potwierdza zeznania pokrzywdzonych, iż jedynie poprosiliK. G. (1)by się oddalił. A w skutek takiej reakcji oskarżony utwierdził się w przekonaniu, że ma jednak do czynienia z obywatelami Ukrainy.
O nieprawdziwości wyjaśnień oskarżonych świadczy ponadto fakt, iż kiedyP. R.iM. S.wrócili na teren ośrodka nie podeszli do policjantów, tylko wręcz przeciwnie szli ukradkiem, by ich nie zauważono. Z cała pewnością, gdyby byli ofiarami napaści, to nie mieliby wówczas powodu by się ukrywać, wręcz przeciwnie był to najlepszy moment na przedstawienie swojej wersji zdarzenia.
Na koniec stwierdzić należy, iż wersję o byciu ofiarami oskarżeni przedstawili dopiero w sądzie, aK. G.pod koniec postępowania przygotowawczego, jednak w szczątkowej postaci, nie chcąc opisać jak wyglądał przebieg zajścia. Oczywiście jest to prawo oskarżonych, jednak taka postawa podlega takiej samej ocenie sądu, jak wszelkie inne dowody zgromadzone w sprawie. Z całą pewnością nie stanowi potwierdzenia wersjiK. G. (1)fakt, iż miał w lutym 2018r. uraz ręki.
Podnieść także należy, iż jak wynikało z zeznańA. S. (2)zatrzymani oskarżeniM. S.iP. R.nie uskarżali się na żadne obrażenia.

świadekD. M. (1)

Z uwagi na fakt, że wersja oskarżonych o zaatakowaniu ich przez pokrzywdzonych powstała dopiero pod koniec postepowania przygotowawczego sąd nie dal wiary zeznaniom świadkaD. M., że dowiedziała się o zaatakowaniu oskarżonego przez drugą stronę już kiedy przyszła zapłacić kaucję. Świadek jest osoba bliską dla oskarżonegoP. R.i zainteresowaną wynikiem postepowania. Zdaniem sądu te zeznania miały jedynie wspomóc oskarżonych.

ŚwiadekP. C.

Sad dał wiarę zeznaniom świadkaP. Z.tego niezainteresowanego wynikiem postepowania świadka dobitnie przeczą wersji oskarżonych , że pokrzywdzeni dopuścili się ataku i to dwukrotnego na nich, skoro na nagraniu z monitoringu widać ludzi uciekających do lasu, czyli tak jak opisywali przebieg zdarzenia pokrzywdzeni.

świadekM. S. (2),M. N.

Sąd dal wiarę zeznaniom świadkówM. S. (2)iM. N., jednak zdaniem sądu to, że w miejscu pracy tych świadków, oskarżeni nie wykazywali zachowań dyskryminacyjnych, nie świadczy o tym, jakie jest ich rzeczywiste podejście do osób innej narodowości. Okoliczności tej sprawy pokazały, że w sytuacji całkowicie prywatnej, do tego będąc w grupie, co zapewne dodaje pewności siebie i odwagi, oskarżeni mają niewątpliwie negatywny stosunek do osób narodowości ukraińskiej.

1.2.2

wyjaśnienia oskarżonegoM. S. (1)

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonegoM. S., są one bowiem sprzeczne z zeznaniami świadkaP. B., którym sąd dał wiarę. Są to wyjaśnienia tym bardziej nieprzekonujące, że oskarżonemuM. S."przypomniało'" się, że był posiadaczem tego narkotyku dopiero pod koniec procesu.

świadekD. M. (1)

Jak już wskazano powyżej świadek jest osoba bliską dla oskarżonegoP. R.i zainteresowaną wynikiem postepowania. Dlatego także jej zeznania dotyczące narkotyków sąd uznał za niewiarygodne. Zdaniem sądu zeznania, że marihuana na pewno nie należała doP. R.miały jedynie wspomóc oskarżonego. Tym bardziej, że świadek posiada wiedzę, iż przeciwko jej partnerowi toczy się postepowanie karne związane z przestępstwami narkotykowymi.

1.1.1

Sąd pominął przy ustalaniu stanu faktycznego zeznania pozostałych świadków, albowiem nic do sprawy nie wniosły.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Swoim zachowaniem oskarżeniM. S. (1),A. P. (1)iP. R. (1)wypełnili dyspozycjęart. 13 § 2 kkw zw. zart. 119 § 1 k.k.iart. 158 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 kk, a oskarżonyK. G. (1)art. 13 § 2 kkw zw. zart. 119 § 1 k.k.,art. 158 § 1 k.k.iart. 216 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 kk.
Zgodnie z dyspozycjąart. 119 § 1 k.k.karze w nim określonej podlega ten, kto stosuje przemoc lub groźbę bezprawną wobec grupy osób lub poszczególnej osoby z powodu jej przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, politycznej, wyznaniowej lub z powodu jej bezwyznaniowości. W art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13.06.2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP wskazano, że przy ocenie powodów prześladowania bierze się pod uwagę, że: „pojęcie rasy obejmuje w szczególności kolor skóry, pochodzenie lub przynależność do określonej grupy etnicznej”. W realiach dowodowych tej sprawy oczywistym jest, że pokrzywdzeniu zostali uznani za osoby narodowości ukraińskiej. To właśnie z tego powodu sprawcy dopuścili się agresji słownej, jak i fizycznej wobec ww. mężczyzn.
Należy podkreślić, że dla bytu przestępstwa zart. 119 § 1 k.k.nie jest istotne, czy sprawca wyznaje poglądy rasistowskie, czy też na drogę przestępstwa pchnęły go inne pobudki np. frustracja z powodu złej sytuacji materialnej, utraty pracy, tragedia rodzinna, pobudzenie w wyniku spożycia większej ilości alkoholu itp. Przestępstwo zart. 119 § 1 k.k.popełnia sprawca wyczerpujący określone w tych przepisach znamiona czasownikowe, jeżeli jest motywowany chęcią dyskryminacji grupy osób lub poszczególnej osoby z powodu przynależności narodowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu bezwyznaniowości.
Czynu tego dopuścili się oskarżeni w formie usiłowania, albowiem pokrzywdzeni, których zaatakowali z powodu narodowości ukraińskiej, sąP.. Zgodnie zart. 13 § 2 k.k.usiłowanie zachodzi jednak także wówczas, gdy sprawca nie uświadamia sobie, że dokonanie jest niemożliwe ze względu na brak przedmiotu nadającego się do popełnienia na nim czynu zabronionego. Z taką sytuacją właśnie mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.
Sankcji określonej wart. 158 § 1 kkpodlega ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1lub wart. 157 § 1 k.k.Oskarżeni zaatakowali pokrzywdzonych bijąc ich, a nawet kopiąc. Sprawcy niewątpliwie takim zachowaniem narazili pokrzywdzonych na obrażenia zart. 157 § 1 k.k.(takie zagrożenie wynika także z opinii biegłejA. P.). Oskarżeni zdawali sobie sprawę, że takie niekontrolowane ciosy, w tym polegające na kopaniu, mogą zagrozić w bardzo poważnym stopniu zdrowiu napadniętych. Jest to ocena jak najbardziej uprawniona tym bardziej, że u jednego z pokrzywdzonych sprawcy spowodowali obrażenia zart. 157 § 1 kk.
Jak już powyżej wskazano pokrzywdzeni byli także w czasie zdarzenia atakowani słownie. Podkreślić jednak należy, iż pokrzywdzeni jedynie naK. G. (1)wskazują imiennie, jako na osobę, która ich znieważała słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe. Co do pozostałych oskarżonych nie udało się ustalić, który z nich używał takich obelg w stosunku do pokrzywdzonych. Z całą pewnością stwierdzić można jedynie, że nie wszyscy sprawcy w czasie zajścia znieważali pokrzywdzonych. Albowiem choćby z zeznań świadkaR. G. (1)wynikało, że w trakcie zdarzenia nie było wymiany zdań. Ewidentnie świadczy to o tym, że ci sprawcy, którzy atakowali akuratR. G.nie znieważali go. Ponieważ sprawców było kilku, to nie mogąc usunąć wątpliwości, którzy z nich dopuścili się znieważenia, a którzy nie, sąd kierując się zasadą wyrażoną wart. 5 § 2 kpkrozstrzygnął te wątpliwości na korzyść oskarżonych. Dlatego sąd wyłączył z opisu czynu zarzucanego oskarżonymM. S. (1),A. P. (1)iP. R. (1)przepis dotyczący znieważenia.
Sąd za znieważenie skazał jedynieK. G. (1). Sąd nie podzielił natomiast poglądu Prokuratora, że w tym przypadku mamy do czynienia z wypełnieniem przez dyspozycjiart. 257 kk, albowiem przepis ten wymaga, by znieważenie było publiczne.
Publicznie działa zaś ten, kto działa „przed publicznością” (na oczach innych, przy świadkach), także ten, kto czynności sprawcze podejmuje „w miejscu ogólnie dostępnym w danej chwili”, jak i ten, kto działa w sposób jawny, dostrzegalny dla bliżej nieokreślonej liczby nieoznaczonych z góry osób. Działanie publiczne zachodzi więc także wówczas, gdy ze względu na miejsce działania, zachowanie sprawcy jest lub może być dostępne (dostrzegalne, słyszalne) dla nieokreślonej liczby osób, przy czym sprawca mając świadomość tej możliwości co najmniej na to się godzi.
Sprawcy zaatakowali pokrzywdzonych, gdy ci znajdowali się co prawda na terenie ośrodka, do którego wstęp był ogólnodostępny, ale były to późne godziny wieczorne. Jak sami pokrzywdzeni wskazywali poza nimi i sprawcami nie było tam innych osób. Z całą pewnością zatem działania oskarżonych nie mogły być dostrzeżone i słyszalne dla postronnych obserwatorów.
Z tego względu sąd uznał, iż znieważając pokrzywdzonychK. G.wypełnił dyspozycjęart. 216 § 1 kk.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

2.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Swoim zachowaniem oskarżeniM. S. (1),A. P. (1),K. G. (1)iP. R. (1)wypełnili dyspozycjęart. 288 § 1 k.k.Zgodnie z dyspozycją tego przepisu sankcji w nim określonej podlega ten, kto cudzą rzecz niszczy, uszkadza lub czyni niezdatną do użytku. Niewątpliwie oskarżeni, kiedy nie zastali w domku pokrzywdzonych, dokonali zniszczenia telewizora, rolety, zastawy stołowej, wybili trzy szyby w oknach, czyli zniszczyli mienie należące do właściciela domku, co łącznie wraz z kosztami robocizny wprawienia nowych szyb, stanowiło szkodę dla pokrzywdzonegoCentrum (...)nadS.” przyulicy (...)wK.w wysokości 747 zł.
Sąd uznał, iż oskarżonym nie można natomiast przypisać spowodowania szkody w postaci zniszczenia trzech kompletów pościeli, albowiem zniszczenie miało polegać na tym, że znajdowała się na nich krew. To nie wskazuje na jakiekolwiek celowe działanie sprawców odnośnie zamiaru, choćby ewentualnego, zniszczenia tego mienia. Podobnie ocenić należy uszkodzenie krzeseł. Krzesłami w pierwszej fazie zajścia posługiwali się dla obrony niewątpliwie także pokrzywdzeni, a zatem nie można przypisać zamiaru ich zniszczenia, czy uszkodzenia oskarżonym.

☐

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

3.

P. R. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

OskarżonyP. R. (1)wyczerpał dyspozycję art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. W dniu 19 czerwca 2018r. posiadał 3,627 gramy środka odurzającego grupy I – N i IV – N w postaci ziela konopi innych niż włókniste umieszczonych w załączniku nr 1 do ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Podnieść tylko należy, iż w zarzucie figurowała waga narkotyku wraz z opakowaniem, dlatego sąd zmodyfikował tę ilość.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne iśrodki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

1.

I.

Sąd na niekorzyść oskarżonych poczytał wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, zjawiska dyskryminacyjne są bowiem niezwykle groźne społecznie, o czym świadczy narastająca liczba przestępstw na tym tle na terenie naszego kraju. Jak takie postawy są niebezpieczne pokazuje właśnie okoliczności niniejszej sprawy, w której doszło do zaatakowaniaP.tylko z powodu przypuszczenia, że są osobami narodowości ukraińskiej. Sąd miał ponadto na uwadze fakt, iż pokrzywdzonych było pięć osób, narażenie tak ważnego dobra jak zdrowie człowieka, w tym spowodowanie u wszystkich pokrzywdzonych obrażeń, a u jednego z pokrzywdzonych średnich obrażeń ciała, ponadto fakt, iż swoim działaniem wyczerpali znamiona kilku przepisów. Na niekorzyść sprawców Sąd wziął też pod uwagę ich współdziałanie przestępcze.
Na niekorzyść oskarżonegoK. G. (1)sąd zaliczył także fakt, że był on inicjatorem zajścia.
Na korzyść sprawców sąd poczytał, fakt, że skutki odniesionych przez pokrzywdzonych obrażeń nie były bardzo dolegliwe. Sąd zaliczył na korzyść oskarżonych także uprzednią niekaralność. Osobą karaną był co prawdaM. S. (1), jednak za czyny całkowicie innego rodzaju.
Przy takim nagromadzeniu okoliczności obciążających, sam fakt, że ostatecznie nie ma trwałych (poza pozostałościami w psychice) skutków odniesionych przez pokrzywdzonych obrażeń, nie stanowi wystarczającej podstawy do łagodnego potraktowania oskarżonych.
Sad miał na uwadze także, że oskarżeni nie wykazali żadnej skruchy.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

2.

II.

Wymierzając kary za ten czyn Sąd na niekorzyść oskarżonych poczytał znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, nagminność przestępstw przeciwko mieniu na terenie całego kraju. Na niekorzyść sprawców Sąd wziął też pod uwagę ich współdziałanie przestępcze.
Na korzyść sprawców sąd poczytał, niewysoką wartość szkody. Sąd zaliczył na korzyść oskarżonych także uprzednią niekaralność. Osobą karaną był co prawdaM. S. (1), jednak za czyny całkowicie innego rodzaju.
Również w tym wypadku nie może być mowy o pobłażliwym traktowaniu sprawców w takich okolicznościach, jak w przedmiotowej sprawie, sprawców, którzy kiedy nie mogli dokończyć "dzieła" w postaci pobicia pokrzywdzonych, z uwagi na ich ucieczkę, postanowili wyżyć się na przedmiotach znajdujących się w domku, który pokrzywdzeni wynajmowali. Nie zważając nawet na fakt, iż mienie to należało nie do pokrzywdzonych, tylko do właściciela ośrodka.
Sad miał na uwadze także, że oskarżeni nie wykazali żadnej skruchy.

P. R. (1)

3

III.

Sąd na niekorzyść oskarżonego poczytał znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, nagminność przestępstw narkotykowych na terenie całego kraju, ten typ przestępstwa można nazwać plagą.
Na korzyść sprawcy sąd poczytał, niedużą ilość narkotyku i jego rodzaj. Sąd zaliczył na korzyść oskarżonego także uprzednią niekaralność.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

4

I-III

Przy wymiarze tych kar łącznych Sąd zastosował metodę mieszaną łączenia kar, zbliżoną jednak do absorpcji. Sąd wziął pod uwagę bliskość czasową tych przestępstw oraz rozbieżność przedmiotową, sprawcy popełnili bowiem różne rodzajowo przestępstwa.
W przypadku oskarżonych nie może być mowy o zastosowaniu dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Nie może być tu mowy o pobłażliwym traktowaniu sprawców w takich okolicznościach, jak w przedmiotowej sprawie, sprawców, którzy fizycznie, bez powodu zaatakowali pięciu mężczyzn, którzy w żaden sposób nie sprowokowali zajścia, a jedyną ich „winą” był akcent, który przypominał oskarżonemuK. G.wschodnią wymowę.
Oskarżeni nie wykazali żadnej skruchy. Wręcz przeciwnie okoliczności sprawy wskazują, że cechuje ich poczucie całkowitej bezkarności, które mogłoby zostać spotęgowane zastosowaniem instytucji warunkowego zawieszenia wykonania kary.
Ponadto zgodnie zart. 69 § 1 k.k.sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli jest to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Zdaniem sądu jak już powyżej wskazano nie byłoby to wystarczające dla osiągnięcia celów kary, także tych dotyczących prewencji ogólnej. W sytuacji narastającej liczby brutalnych ataków na osoby obcej narodowości, nie może być pobłażania dla takich zachowań. Zdaniem sądu także mając na uwadze postawę oskarżonych w tym procesie, nie można uznać, że przemyśleli oni swoje zachowanie i że kara z warunkowym zawieszeniem, w ich przypadku, zapobiegnie powrotowi do przestępstwa.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

5.

I.

Na podstawieart. 46 § 2 kkzasądził na rzecz pokrzywdzonychM. B.,J. M. (1),Ł. S. (1)iT. K. (1)od każdego oskarżonych kwoty po 500 zł (czyli łącznie 2000 zł), a na rzecz pokrzywdzonegoR. G. (1)kwoty po 750 zł (czyli łącznie 3000 zł) tytułem nawiązki.
Jej wysokość sąd dostosował do okoliczności czynu. Jeszcze raz podkreślić należy, iż pokrzywdzeni w żaden sposób nie zasłużyli sobie na takie potraktowanie ich przez oskarżonych, których agresja spowodowała u pokrzywdzonych obrażenia (przypadkuR. G.średnie, dlatego sąd zasądził temu pokrzywdzonemu wyższą kwote nawiązki).
Pokrzywdzeni, jak wskazywali funkcjonariusze policji, byli wystraszeni, bali się, że oskarżeni wrócą, a zatem to zdarzenie z całą pewnością pozostawiło ślad w ich psychice. Dlatego żadna niższa kwota nie byłaby odpowiednia do choć częściowego zadośćuczynienia pokrzywdzonym skutków tego zdarzenia.
Jednak zdaniem sądu pokrzywdzeni nie wykazali i nie udowodnili, aby należało przyznać im zadośćuczynienie w żądanej ostatecznie kwocie 20 000 złotych na rzeczR. G. (1)i po 10 000 zł na rzecz trzech, z pozostałych czterech pokrzywdzonych, tj.T. K. (1),Ł. S. (1)iJ. M. (1). Wskazać tu należy, iż sami pokrzywdzeni mieli problem z ustaleniem należnej im kwoty, albowiem ich żądania znacząco ewaluowały. W pierwszym wniosku złożonym w trybieart. 46 § 1 kkpełnomocnikR. G. (1)wniósł o orzeczenie na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 3000 zł. Na rozprawie w dniu 8 lipca 2019 r. pełnomocnik wniósł o zasadzenie na rzecz pokrzywdzonychM. B.,T. K. (1),Ł. S. (1)iJ. M. (1)tytułem zadośćuczynienia po 5000 zł, a na rzeczR. G. (1)w kwocie 10000 zł. W przypadku żadnego z tych żądań nie wskazano uzasadnienia jego wysokości. Zdaniem sądu nie da się bez żmudnego procesu, bez zbadania przy pomocy biegłych poziomu cierpień fizycznych i psychicznych pokrzywdzonych ustalić, jaka kwota zadośćuczynienia w pełni rekompensowałaby krzywdę pokrzywdzonych, dlatego na podstawieart. 46 § 2 kksąd zasadził na ich rzecz wskazane powyżej nawiązki.

M. S. (1),A. P. (1),K. G. (1),P. R. (1)

6.

II.

W oparciu o art. 46 § 1 kkc sąd orzekł od oskarżonych solidarnie na rzecz pokrzywdzonegoCentrum (...)nadS." wK.obowiązek naprawienia szkody jaką oskarżeni wyrządzili tj. w kwocie 747 zł.

P. R. (1)

7.

III.

Na podstawieart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomaniisąd orzekł przepadek dowodu rzeczowego w postaci ziela konopi.

5

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

6

inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

8.

Sąd orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemuM. S. (1)z urzędu na podstawie § 17 ust. 1 pkt 2 i § 17 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. 2016, poz. 1714, ze zm.) i zasądził na rzecz adw.M. S. (4)kwotę 2066,40 zł mając na względzie ilość terminów rozpraw oraz podwyższając tak wyliczoną kwotę o wartość podatku VAT w wysokości 23 % stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia.

9.

Na podstawieart. 624 § 1 kpkSąd zasądził od oskarżonych kwoty po 900 zł tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych, zwolnił oskarżonych od kosztów w pozostałej części, uznając, że ich uiszczenie byłoby dla nich zbyt uciążliwe ze względu na orzeczoną bezwzględną karę pozbawienia wolności i obciążenia finansowe wynikające z tego wyroku.

7

Podpis