Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 126/19
Data wyroku: 2019-03-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Tokarczyk
Słowa kluczowe: Względny powód odwoławczy
Podstawa prawna: art. 7 kpk

Sygnatura akt VI Ka 126/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia5 marca 2019r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Grażyna Tokarczyk
Protokolant Monika Dąbek
przy udzialeI. K.przedstawiciela Naczelnika(...)Urzędu Skarbowego wG.
po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2019 r.
sprawyP. F.ur. (...)wK.
synaT.iD.
oskarżonego zart. 77§2 kksw zw.zart. 9§3 kks
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 9 października 2018 r.    sygnatura akt III K 665/18
na mocyart. 437 § 1 kpkiart. 636 § 1 kpkw zw, zart. 113 § 1 kks

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki postępowania odwoławczego w kwocie 20 zł (dwadzieścia złotych) i wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 400 zł (czterysta złotych).

Sygn. akt VI Ka 126/19

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Gliwicach wyrokiem z 9 października 2018 roku sygn. akt III K 665/18 uznałP. F.za winnego tego, że pełniąc funkcję prezesa zarządu Spółki Akcyjnej(...)z/s wP.,ul. (...)(poprzednioG.,ul. (...)) dopuścił jako płatnik, w okresie od 20.07.2016 do 20.01.2018 do niewpłacania na rachunek(...)Urzędu Skarbowego wG.zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonanych wypłat oraz pobranych zaliczek na podatek dochodowy od wypłaconych wynagrodzeń w łącznej kwocie 25.841,00 (słownie złotych: dwadzieścia pięć tysięcy osiemset czterdzieści jeden 00/100) wbrew przepisomart. 42 ust. 1a i art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych(t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), t.j.:
1) zryczałtowany podatek dochodowy (PIT-8AR)
w dniu 20 lipca 2016r.   za czerwiec  2016 r.  2.971,00 zł;
w dniu 20 października 2016 r. za wrzesień   2016 r.  2.971,00 zł;
w dniu 20 stycznia 2017 r.  za grudzień   2016 r.  2.939,00 zł;
w dniu 20 lutego 2017 r.  za styczeń   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 marca 2017 r.  za luty   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 kwietnia 2017 r.  za marzec  2017 r.  2.916,00 zł;
w dniu 20 maja 2017 r.  za kwiecień   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 czerwca 2017 r.  za maj   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 lipca 2017 r.  za czerwiec   2017 r.  2.980,00 zł;
w dniu 20 sierpnia 2017 r.  za lipiec   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 września 2017 r.  za sierpień   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 października 2017 r. za wrzesień   2017 r.  2.980,00 zł;
w dniu 20 listopada 2017 r. za październik 2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 grudnia 2017 r.  za listopad   2017 r.  9,00 zł;
w dniu 20 stycznia 2017 r.  za grudzień   2017 r.  2.948,00 zł;
2) zaliczki na podatek dochodowy (PIT-4R)
w dniu 20 lutego 2017 r.  za styczeń   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 marca 2017 r.  za luty   2017 r. 422,00 zł;
w dniu 20 kwietnia 2017 r. za marzec  2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 maja 2017 r.  za kwiecień   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 czerwca 2017 r.  za maj   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 lipca 2017 r.  za czerwiec   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 sierpnia 2017 r.  za lipiec   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 września 2017 r.  za sierpień   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 października 2017 r. za wrzesień   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 listopada 2017 r. za październik 2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 grudnia 2017 r.  za listopad   2017 r.  422,00 zł;
w dniu 20 stycznia 2017 r.  za grudzień   2017 r.  422,00 zł;
to jest czynu wypełniającego znamiona przestępstwa skarbowego zart. 77§2 kksw zw. zart. 9§3 kks, i za to wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 80 złotych.
Oskarżony zaskarżając wyrok w całości zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę i mających wpływ na treść wyroku, polegający na błędnym przyjęciu przez Sąd, że oskarżony popełnił czyny działając umyślnie, podczas, gdy nie było wystarczających i jednoznacznych dowodów świadczących o umyślności oskarżonego, co w konsekwencji doprowadziło do jego bezpodstawnego skazania oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę i mających wpływ na treść wyroku, polegający na błędnym przyjęciu przez Sąd, że oskarżony nie płacąc podatków działał w sposób nakierowany na pokrzywdzenia Państwa i stawiał dobro spółki, której był prezesem ponad dobro Państwa. Na wypadek nie uwzględnienia tych zarzutów oskarżony zarzucił rażącą niewspółmierność kary.
Apelujący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie o zmianę wyroku poprzez odstąpienie od wymierzonej kary lub obniżenie orzeczonej grzywny na podstawieart. 19 § 1 pkt 2 kks.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje

Apelacja oskarżonego nie mogła zostać uwzględniona.
Po pierwsze Sąd orzekający przeprowadził pełne postępowanie, oceniając zgromadzone dowody nie uchybił zasadom wiedzy, logicznego rozumowania, ani doświadczenia życiowego, z dokonanych prawidłowo ustaleń faktycznych wyciągnął prawidłowe wnioski tak w zakresie subsumpcji zachowania oskarżonego, jak i reakcji karnej.
Sąd meriti należycie ocenił, że sama sytuacja finansowa kierowanej przez oskarżonego spółki, czy brak środków finansowych nie uwalnia go od odpowiedzialności karnej.
Jak wykazywał to Sąd I instancji, kierowana przez oskarżonego(...) A S.A.wP., jako płatnik była odpowiedzialna za obliczenie, pobranie i odprowadzenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych zatrudnionych jako jej pracownicy, a także pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od dokonywanych wpłat. Sam oskarżony potwierdził, że jego decyzją było zaniechanie płatności zobowiązań podatkowych, aby zapobiec postawieniu spółki w stan upadłości. Decyzja ta pozostawała zależna od jego woli, w tej sytuacji nie może być mowy, ani o braku winy, ani umyślności, czy zamiaru.
Prawidłowo Sąd meriti przywołał, że w wypadku zaliczek na podatek dochodowy, zostały one pobrane, gdy dokonano ich potrącenia, tj. gdy wypłacono podatnikowi kwotę pieniężną po odliczeniu podatku podlegającego pobraniu, a w braku środków, przyjmuje się fikcję pobrania podatku. Środki te nie należały do płatnika- spółki oskarżonego, lecz do podatników, a następnie Skarbu Państwa. Odmiennie w wypadku zryczałtowanego podatku dochodowego, niemniej i w tym zakresie trudno doszukać się okoliczności ekskulpujących oskarżonego. Sama sytuacja finansowa oceniana być może jedynie przez pryzmat okoliczności miarkujących stopień winy, czy społecznej szkodliwości, ale nie wyłączenia odpowiedzialności karnej.
Dodać wypada, że sama działalność gospodarcza narażona jest na określonego rodzaju ryzyko, brak zapłaty ze strony dłużnika zawsze negatywnie wpływa na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, niemniej w chwili decydowania się na przystąpienie do ryzykownej i kosztownej inwestycji, z którą wiąże się ryzyko, że jego niepowodzenie będzie miało istotny wymiar finansowy, przedsiębiorca- płatnik winien odpowiednio się zabezpieczyć, a już na pewno nie podejmować decyzji o ignorowaniu zobowiązań podatkowych. We wskazanym w zarzucie czasie oskarżony nie podjął też żadnych kroków prawnych, które prowadzić mogły do skorzystania z instrumentów prawa podatkowego, zatem nie wyczerpał drogi, która zapobiegłaby popełnieniu czynu zabronionego.
W rozstrzygnięciu o karze nie sposób doszukać się surowości, wręcz zauważyć trzeba, że wymiar grzywny jest wyważony i uwzględnia okoliczności popełnienia przestępstwa, a zatem i te, w których oskarżony szukał uwolnienia go od odpowiedzialności karnej. Z kolei wysokość jednej stawki grzywny ustalona została blisko dolnej granicy. Oskarżony jest osobą, którą prowadzi aktywną działalność w spółkach prawa handlowego, nie ma zatem przeszkód, aby podjął zatrudnienie przynoszące realne dochody, aby nie tylko samodzielnie ponosić konsekwencje finansowe popełnionego przez siebie przestępstwa, ale i nie narażać najbliższych na podejmowanie wysiłków ponad miarę dla jego utrzymania.
Wykluczonym w sprawie było zastosowanie możliwości odstąpienia od wymierzenia kary, wedleart. 19 § 2 kksjeżeli w związku z przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym nastąpiło uszczuplenie należności publicznoprawnej, sąd może odstąpić od wymierzenia kary (…) tylko wtedy, gdy ta wymagalna należność została w całości uiszczona przed wydaniem wyroku.
Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok należało utrzymać w mocy. O kosztach orzeczono po myśliart. 636 § 1 kpk, w sprawie brak jest podstaw do ustalenia, aby bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny oskarżony nie był w stanie ponieść wywołanych przez siebie kosztów sądowych, a względy słuszności sprzeciwiają się, aby miały te koszty w sposób pośredni obciążać podatników regulujących swe zobowiązania publicznoprawne.