Sąd Apelacyjny w Katowicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKzw 56/19
Data wyroku: 2019-02-20 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, DECISION, REASON
Sędziowie: Barbara Suchowska

Sygn. akt II AKzw 56/19

POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Katowicach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:  SSA Barbara Suchowska
Protokolant: Damian Krzywda
przy udziale

    Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Katowicach del. do Prokuratury Regionalnej w Katowicach Jolanty Tałaj

po rozpoznaniu w sprawieJ.P.
skazanego za przestępstwo zart. 197§2 i §3 pkt 2 kki inne
zażalenia złożonego przez prokuratora
na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt III Ko 66/18 (III 1Ko 125/18)
w przedmiocie  odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności
na podstawieart. 437 § 1 kpk
p o s t a n a w i a
uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać Sądowi Okręgowemu w Bielsku – Białej do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 14 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Bielsku – Białej uwzględnił wniosek obrońcy skazanego i na podstawieart. 150§1 kkwodroczył wobec skazanegoJ.P.wykonanie kary 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Okręgowego w Bielsku – Białej z dnia 8 listopada 2017 r. sygn.. akt III K 80/16 do dnia 14 grudnia 2019 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył prokurator zarzucając:

1
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a polegający na wysnuciu ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nieuzasadnionego poglądu, że stan zdrowia skazanegoJ.P.uniemożliwia wykonanie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności i w następstwie takiego ustalenia odroczenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena zgromadzonych dowodów wskazuje na brak po stronie skazanego przesłanekzart. 150§1 kkw;

2
Mającą wpływ na treść orzeczenia obrazę przepisów postępowania, a toart. 366§1 kpk,art. 167 kpk,art. 201 i art. 202§1 kpkpoprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności dotyczących stanu zdrowia skazanego i podjęcie decyzji w przedmiocie udzielenia mu odroczenia w odbywaniu kary pozbawienia wolności w oparciu o niepełną i niejasną opinię biegłego, a w szczególności nie wyjaśnienie na jakie schorzenia psychiatryczne cierpi skazany.

Podnosząc ten zarzut prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowieniai przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
W wyniku rozpoznania zażalenia Sąd Apelacyjny uznał, że zasługuje ono na uwzględnienie, gdyż zawarte w nim zarzuty są słuszne.
Zauważyć należy, że w złożonym wniosku o odroczenie wykonania kary wobec skazanegoJ.P.obrońca powołał się na liczne schorzenia wyżej wymienionego, takie jak chorobę kardiologiczną, zmiany neurologiczne, problemy z ciśnieniem oraz depresję, nie dokumentując szerzej aktualnego stanu zdrowia skazanego, poza zaświadczeniami zawartymi na k. 80 i 81 akt, pochodzącymi z lat 2013 i 2018.
Analiza akt sprawy pozwala na stwierdzenie, że przedmiotem badania przez sądI instancji istnienia ewentualnych podstaw do odroczenia wykonania kary, uczyniono wyłącznie kwestię stanu zdrowia psychicznegoJ.P..
Przeprowadzone jednak w tym zakresie postępowanie dowodowe, jak słusznie podnosi skarżący, obarczone jest błędem, bowiem stan zdrowia psychicznego skazanego w kontekście istnienia przesłanek o jakich mowa wart. 150§1 kkw, a zatem stwierdzenia czy cierpi on na chorobę psychiczną uniemożliwiającą wykonanie kary pozbawienia wolności, wymaga oceny opartej na wiedzy specjalnej biegłych psychiatrów, a zatem opinii co najmniej dwóch biegłych takiej specjalności.
Opinia jaką uzyskał sąd I instancji takich kryteriów nie spełnia. Oceny tej nie zmienia fakt odnotowania w jej treści obecności drugiego lekarza specjalisty psychiatry przy badaniu opiniowanego.
Nadto zgodzić należy się ze skarżącym, że opinia biegłegoK. T.jest niezwykle lakoniczna a jej analiza nasuwa istotne zastrzeżenia. Brak w niej jednoznacznych ocen i wniosków co do stwierdzonego stanu zdrowia psychicznego skazanego, zaś jej treść sugeruje bardzo wątły materiał źródłowy, który stanowił podstawę ostatecznego stwierdzenia o braku zdolności do odbycia kary na okres 1 roku.
Zgodzić należało się z prokuratorem, że rozstrzygnięcie w oparciu o tę opinięw przedmiocie odroczenia do dnia 14 grudnia 2019 r. wykonania kary względem wyżej wymienionego jawi się jako co najmniej przedwczesne, bowiem nie zostało wyjaśnionew sposób należyty jaki jest aktualnie stan zdrowia skazanego a w szczególności czy cierpi on na chorobę psychiczną, która uniemożliwia mu świadome uczestnictwo w procesie wykonania kary i stanowi przesłankę do zastosowania obligatoryjnego odroczenia karyw oparciu oart. 150§1 kkw.
Mając powyższe na uwadze i podzielając argumentację zawartą w uzasadnieniu zażalenia Sąd Apelacyjny uchylił zaskarżone postanowienie.
Rozpoznając sprawę ponownie sąd I instancji powinien dążyć do zgromadzenia pełnej dokumentacji lekarskiej potwierdzającej aktualny stan zdrowia skazanego, zaś w zakresie stanu psychicznego dopuścić dowód z opinii 2 biegłych lekarzy psychiatrów, a następnie dokonać wnikliwej analizy zgromadzonych dowodów pod kątem występowania przesłanek określonych w stanowiącym podstawę rozstrzygnięcia przepisie, które nie mogą być interpretowane rozszerzająco.

ZARZĄDZENIE
- odpis postanowienia doręczyć skazanemuJ.P.i jego obrońcy,
- akta zwrócić.
Katowice, dnia 20 lutego 2019 r.