Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 159/19
Data wyroku: 2019-05-23 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Łukaszewicz
Słowa kluczowe: Eksmisja
Podstawa prawna: art. 222 kc

Sygn. akt I C 159/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 23 maja 2019 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Magdalena Łukaszewicz

Protokolant:

starszy sekretarz sądowy Anita Topa

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2019 r. w Piszu
sprawy z powództwaS. S.
przeciwkoD. Ż. (1)
o wydanie lokalu mieszkalnego
o r z e k a :

I
Nakazuje pozwanemuD. Ż. (1), aby opróżnił i wydał powódceS. S.stanowiący odrębną nieruchomośćlokal mieszkalny nr (...), położony wB.przyulicy (...), wbudynku nr (...), dla którego Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą nr (...).

II
Odstępuje od obciążania pozwanegoD. Ż. (1)kosztami procesu.

UZASADNIENIE
S. S.(poprzednie nazwiskoC.) wytoczyła powództwo przeciwkoD. Ż. (1)o wydanie lokalu mieszkalnego. Wniosła o nakazanie pozwanemu, aby opróżnił i wydał powódce stanowiący odrębną nieruchomośćlokal mieszkalny numer (...)położony wB.przyulicy (...)wbudynku numer (...), dla którego to lokalu Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą numer (...). Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że na podstawie prawomocnej ugody zawartej pomiędzy stronami w sprawie I Ns 12/17 o podział majątku wspólnego, wyłącznym właścicielem wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego jest powódka. Powódka uiściła na rzecz pozwanego ustaloną w powyższej ugodzie spłatę. Pozwany zobowiązał się wyprowadzić z przedmiotowego lokalu w terminie 2 miesięcy od dnia 8 marca 2018 roku, czego jednak nie uczynił. Pomimo wielokrotnych próśb ze strony powódki o opróżnienie i wydanie lokalu, pozwany nadal w nim zamieszkuje i wyprzedaje jego wyposażenie, które również stanowi własność powódki. Bezskuteczne okazały się również interwencje policji.
PozwanyD. Ż. (1)w odpowiedzi na pozew wniósł o oddalenie powództwa w całości, ewentualnie o przyznanie mu lokalu zastępczego.
W uzasadnieniu podniósł, że należną mu spłatę z tytułu podziału majątku wspólnego powódka celowo wpłaciła na rachunek bankowy Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w PiszuW. M.na poczet zadłużenia alimentacyjnego pozwanego. W konsekwencji pozwany nie posiada obecnie środków finansowych na wynajęcie lokalu mieszkalnego. Dodał, że od listopada 1999 roku jest on osobą niepełnosprawną, pobiera rentę socjalną, która pomniejszona o zajęcie komornicze wypłacana jest mu w kwocie 514 złotych netto miesięcznie. Pobiera również zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184 złotych i zasiłek okresowy w kwocie 124 złotych miesięcznie. Z tych dochodów opłaca czynsz, ponosi koszt zakupu leków oraz opłaca alimenty na rzeczN. Ż.. Wobec powyższego, zdaniem pozwanego, w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do przyznania mu lokalu socjalnego.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 8 marca 2018 roku w sprawie I Ns 12/17, z wnioskuS. C.z udziałemD. Ż. (1)o podział majątku wspólnego, zainteresowani zawarli ugodę, w której zgodnie ustalili, że stanowiący składnik ich majątku wspólnegolokal mieszkalny numer (...)położony wB.przyulicy (...)wbudynku numer (...), dla którego Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą numer (...), o wartości 40 000 złotych, wraz z wyposażeniem przypada w wyniku podziału majątkuS. C..
S. C.zobowiązała się uiścić na rzeczD. Ż. (1)tytułem spłaty kwotę 22 500 złotych, przy czym kwota 15 000 złotych miała zostać zapłacona w terminie 30 dni od dnia 8 marca 2018 roku, zaś kwota 7 500 złotych w terminie do 31 grudnia 2018 roku z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w przypadku zwłoki w płatności tych kwot.
NatomiastD. Ż. (1)zobowiązał się wyprowadzić z opisanego wyżej lokalu mieszkalnego w terminie 2 miesięcy od dnia 8 marca 2018 roku.
(okoliczności bezsporne, dowód: ugoda k. 4; odpis z księgi wieczystej k. 26)
Środki finansowe należneD. Ż. (1)odS. C.z tytułu spłaty wynikającej z podziału majątku wspólnego, zostały zajęte przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Piszu na poczet zadłużenia alimentacyjnegoD. Ż. (1).
D. Ż. (1)do dnia dzisiejszego zamieszkuje wlokalu mieszkalnym numer (...)położonym wB.przyulicy (...).
(okoliczności bezsporne)
D. Ż. (1)jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym. Niepełnosprawność datuje się od listopada 1999 roku. Pobiera on rentę socjalną, która po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych wypłacana jest mu kwocie 514,30 złotych netto miesięcznie. Ponadto pobiera zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184,42 złotych miesięcznie i zasiłek okresowy w kwocie 125,40 złotych miesięcznie. Z tych dochodów ponosi koszty utrzymania wskazanego wyżej lokalu mieszkalnego oraz koszt zakupu leków.
(okoliczności bezsporne, dowód: orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 31; decyzja o podwyższeniu renty k. 32; decyzje(...)wB.k. 33-35)

Sąd zważył, co następuje:
Żądanie strony powodowej znajduje podstawę prawną w przepisach gwarantujących ochronę interesów właściciela pozbawionego możliwości korzystania z rzeczy w wyniku posiadania jej przez nieuprawnioną do tego osobę. Interesy właściciela chronione są m. in. za pomocą roszczenia windykacyjnego uregulowanego wkodeksie cywilnymwart. 222 § 1 k.c., zgodnie z którym właściciel może żądać od osoby, która włada faktycznie jego rzeczą, ażeby rzecz została mu wydana, chyba że osobie tej przysługuje skuteczne względem właściciela uprawnienie do władania rzeczą.
W niniejszej sprawie bezspornie ustalono, że na podstawie prawomocnej ugody zawartej przez strony w sprawie o podział majątku wspólnego toczącej się przed Sądem Rejonowym w Piszu pod sygnaturą akt I Ns 12/17, właścicielemlokalu mieszkalnego numer (...)położonego wB.przyulicy (...)wbudynku numer (...), jest powódka, zaś pozwanyD. Ż. (2)od dnia 9 maja 2018 roku zajmuje ten lokal bez tytułu prawnego.
Wobec powyższego ustalenia, Sąd uznał przedmiotowe powództwo za całkowicie uzasadnione i dlatego na podstawie powołanego wyżej przepisuart. 222 § 1 k.c.orzekł jak w pkt I. wyroku.
Żądanie pozwanego o przyznanie mu lokalu zastępczego nie znajduje podstaw prawnych w obowiązujących przepisach.
Z kolei wobec faktu, iż pozwany jako były współwłaściciel przedmiotowego lokalu mieszkalnego, nie był lokatorem w rozumieniuart. 2 ust. 1 pkt 1) ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego(Dz.U. z 2015 r., poz. 150 j.t.), w niniejszej sprawie nie mają zastosowania odpowiednie przepisy cytowanej wyżej ustawy dotyczące lokalu socjalnego.
Mając na uwadze sytuację zdrowotną, rodzinną i materialną pozwanego, Sąd o kosztach procesu orzekł na podstawieart. 102 k.p.c.zgodnie z którym, w przypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.