Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 119/19
Data wyroku: 2020-02-05 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewa Leszczyńska-Furtak, Ewa Gregajtys, Izabela Szumniak
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k.

Sygn. akt II AKa 119/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 5 lutego 2020r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Ewa Leszczyńska-Furtak
Sędziowie: SA – Ewa Gregajtys
SO (del.) – Izabela Szumniak (spr.)
Protokolant: st. sekr. sądowy Anna Grajber
przy udziale Prokuratora Anny Adamiak
po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2020r. sprawy

1
M. J.synaE.iM.,urodzonego (...)wP.;

2
A. P., synaM.iD.,urodzonego (...)wW.;

3
J. S., synaK.iW.,urodzonego (...)wS.,

oskarżonych o czyny zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.i innych

4
M. Z., synaK.iM.,urodzonego (...)weW.

oskarżonego o czyn zart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 28 września 2018r. sygn. akt VIII K 124/17

I
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że

1
w opisie czynu z punktu 1) wyroku przyjmuje, że transportów wykonanych przezPPHU (...)było 22;

2
w punkcie 4) wyroku za podstawę skazaniaM. Z.przyjmujeart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.

II
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III
zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania odwoławczego, w tym opłaty w kwocie 180 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) od oskarżonegoM. Z.oraz w kwocie 400 zł. (czterysta złotych) od oskarżonychM. J.,A. P.iJ. S..

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa119/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

4

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydział Karny

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

Sąd odwoławczy nie przeprowadzał postępowania dowodowego

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

1
Zarzuty sformułowane przez obrońcę oskarżonegoM. J.:

Lp.

Zarzut

1

1
Obraza przepisów postępowania, mająca istotny wpływ na treść wyroku:

a
Art. 424 k.p.k.

b
Art. 167 k.p.k.w zw. zart. 170§ 1 pkt 2 i 3 k.p.k.oraz366 k.p.k.

c
Art. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na nietrafnym ustaleniu, żeM. J.dopuścił się zarzuconych mu czynów i nietrafne ustalenie, że adekwatną karą wobec niego będzie kara łączna dwóch lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ pkt. 1 i 2 niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1.

a
Wbrew postawionemu zarzutowi Sąd Okręgowy nie naruszył przepisuart. 424 k.p.k.a sporządzone uzasadnienie zawiera wszystkie konieczne elementy wymagane tym przepisem, w tym również w zakresie okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary. Sąd dokładnie opisał i wskazał każdy dowód, który stał się podstawą dokonanych przez niego ustaleń oraz uzasadnił z jakich przyczyn odmówił wiarygodności innym dowodom. Ustalając stan faktyczny odrębnie dla zarzutu dotyczącego usług transportowych i odrębnie dla sprzedaży internetowej wskazał dowody (zarówno osobowe jak i z dokumentów) na których się oparł. W zakresie sprzedaży internetowej armatury łazienkowej sąd wyraźnie wyeksponował, że jedynie w nieznacznej części dał wiarę wyjaśnieniom samych oskarżonych a na rolę oskarżonego w ramach obydwu procederów wskazywali pracownicy firmy, w tym w szczególności świadekP. C.orazA. S., których zeznania zostały przez sąd prawidłowo ocenione. Jeśli zatem Sąd Okręgowy w znacznej części nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego to oczywistym jest, że tego dowodu i okoliczności w części, w jakiej uznał go za niewiarygodny nie mógł uczynić podstawą ustaleń faktycznych. Sąd prawidłowo uzasadnił również wysokość wymierzonych oskarżonym kar wskazując na konkretne okoliczności łagodzące i obciążające, które miały na nią wpływ. Kary zostały wymierzone wszystkim oskarżonym według zasad wskazanych przepisemart. 53 k.k., co znalazło swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia. Sąd Okręgowy zastrzegł przy tym, że nie znalazł podstaw do różnicowania wysokości kar wymierzonych oskarżonymM. J.,A. P.iJ. S.gdyż w jego ocenie byli oni w ten sam sposób zaangażowani w przestępczą działalność. Pogląd ten Sąd Apelacyjny w pełni akceptuje. Załączona do akt dokumentacja obrazująca trudną sytuację osobistą oskarżonegoJ.związaną z problemami zdrowotnymi natury psychiatrycznej oraz chorobą dziecka była znana sądowi okręgowemu. Niemniej jednak, czemu dał wyraz w treści uzasadnienia wykazywane dokumentacją okoliczności nie były tego rodzaju aby mogły zakwestionować poczytalność oskarżonego w czasie czynów i prowadzonego postępowania, co mogłoby mieć wpływ na wymiar orzeczonych wobec niego kar jednostkowych oraz kary łącznej;

b
Brak jest podstaw do przypisania Sądowi I instancji naruszenia przepisówart. 167 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt 2 i 3 k.p.k.oraz366 k.p.k.Oddalając postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. (k. 2787) wskazane przez obrońcę wnioski dowodowe sąd przekonywująco uzasadnił, iż dowodu z opinii biegłego z zakresu kryminalistycznej ekspertyzy dokumentów nie da się przeprowadzić z uwagi na brak oryginałów tych dokumentów i to zapatrywanie w pełni podziela sąd odwoławczy. Słusznie przy tym wskazał Sąd meriti, że oskarżonyJ. S., którego podpisy widnieją pod wskazanymi dokumentami nie kwestionował swojej, wynikającej z tychże dokumentów roli. Decyzja Sądu I instancji w zakresie oddalenia wniosków dowodowych o przesłuchanie przełożonychM. Z.współce (...)oraz świadkówM. Ł.iJ. K.jest również prawidłowa. Okoliczność dotycząca pozyskiwania nowych klientówV.(...), weryfikacji dokumentów, współpracy zS.(...), roli oskarżonegoJ.w ramach prowadzonej ze współoskarżonymi działalności została zweryfikowana zeznaniami przesłuchanych świadków, w tym również świadkaG. S.i dowody z zeznań zawnioskowanych świadków, nie mających przy tym żadnego bezpośredniego związku z przestępczymi czynami oskarżonych nie mogły mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Autor apelacji nie przedstawił przy tym żadnych merytorycznych i przekonujących argumentów podważających powyższą decyzję procesową sądu okręgowego;

c
Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisuart. 410 k.p.k.jest bezzasadny. Sąd orzekał na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, prawidłowo przeprowadził wszystkie dowody i poddał je kompleksowej ocenie. Ocena ta pozostaje w zgodzie z zasadą wyrażoną wart. 7 k.p.k.Żadne dowody, wbrew postawionej przez obrońcę tezie nie zostały przez sąd meriti pominięte czy zbagatelizowane. Sąd szczegółowo wyjaśnił natomiast dlaczego część z nich, w tym głównie wyjaśnienia samych oskarżonych na wiarę sądu nie zasługiwało. Wbrew twierdzeniom obrony wyjaśnienia oskarżonegoM. J., w znacznej części były sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. Sąd prawidłowo ocenił również zeznania świadkaP. C., która wbrew twierdzeniom obrońcy złożyła wiarygodne, bo logiczne i korespondujące z innymi dowodami depozycje, co prawidłowo i rzetelnie wypunktował w swoim uzasadnieniu Sąd Okręgowy. Z zeznań tego świadka bezsprzecznie wynika pełen udział i zaangażowanie oskarżonegoJ.w prowadzonym wspólnie zP.iS.przedsięwzięciu mającym na celu sprzedaż internetową armatury łazienkowej, Świadek dokładnie opisała role poszczególnych oskarżonych, nie kryjąc przy tym, że w firmie przebywali głównieA. P.iJ. S., zaś oskarżonyM. J.bywał rzadziej. ŚwiadekP. C., jako pracownik firmy, i osoba zatrudniona w niej przez oskarżonegoM. J.miała swobodną i nieskrępowaną możliwość obserwacji działań wszystkich oskarżonych w ramach prowadzonej przez nich działalności i jest świadkiem bezstronnym oraz wiarygodnym. Gołosłowne są twierdzenia obrońcy, który zeznania tego świadka ocenia jako sprzeczne z doświadczeniem życiowym, nielogiczne, momentami wręcz nierealne i cytuje wyrwane z kontekstu wypowiedziP. C.. Nie miała ona żadnych podstaw i nie przedstawia takowych obrońca oskarżonego aby bezpodstawnie wiązać oskarżonegoJ.z działalnością dotyczącą internetowej sprzedaży armatury łazienkowej. Nadto zeznania te korespondują i uzupełniają się z zeznaniamiK. U.. W zakresie oferowanych za pośrednictwemA.produktów sposób działania oskarżonych zobrazował swoimi zeznaniami również świadekA. S.. Opisywany przez niego sposób działania oskarżonych i to zarówno w trakcie, jak i po popełnieniu przestępstwa (unikanie kontaktu, zwodzenie pokrzywdzonych, podawanie nieprawdziwych informacji i finalnie zaprzestanie wszelkich kontaktów) potwierdza istniejący u oskarżonych, w tym oskarżonegoM. J.zamiar kierunkowy oszukania pokrzywdzonych. Jednocześnie pieniądze wpłacane przez kontrahentów były przez oskarżonych od razu wypłacane;

2.. Podniesiony zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mający być konsekwencją wcześniejszego naruszenia przepisów procesowych jest chybiony. Sąd I instancji jak wskazano wyżej nie dopuścił się błędów procesowych i błędu w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia. Zdaniem Sądu Apelacyjnego dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sposobu działaniaM. J., w zakresie tych wszystkich elementów strony przedmiotowej i podmiotowej, które mają znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu zostały ustalone, wbrew twierdzeniom autorki apelacji w sposób prawidłowy i ustalenia te mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw do zakwestionowania tych ustaleń w oparciu o podniesione zarzuty, które mają charakter wyłącznie polemiczny.

Wniosek

1
O zmianę i uniewinnienie oskarżonegoM. J.od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie

2
Uchylenie skarżonego orzeczenia w całości w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ oba wnioski niezasadne

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec stwierdzonej bezzasadności podniesionych przez obrońcę zarzutów wniosek o uniewinnienie nie mógł zostać uwzględniony. Orzeczenie Sądu I instancji w części dotyczącejM. J.jest prawidłowe. Sąd właściwie ustalił stan faktyczny dotyczący oskarżonego, dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu i orzekł karę, która nie nosi cech rażącej surowości. Tym samym niezasadny jest również złożony wniosek alternatywny o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Lp.

Zarzuty sformułowane przez obrońcę oskarżonegoA. P.

2

1
Obraza przepisów postępowania mająca wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

a
Art. 7 k.p.k.

b
Art. 410 k.p.k.

c
Art. 424 k.p.k.

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegający na nietrafnym ustaleniu, żeA. P., działając wspólnie i w porozumieniu zM. J.iJ. S.dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów dopuścił się zarzuconych mu czynów

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ pkt. 1 i 2 niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1.

1
a. Dokonana przez Sąd Okręgowy ocena dowodów pozostaje w zgodzie z zasadą wyrażoną wart. 7 k.p.k.Żadne dowody, wbrew postawionej przez obrońcę tezie nie zostały przez sąd meriti pominięte czy zbagatelizowane. Ocenione zostały swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego. Sąd szczegółowo wyjaśnił przy tym dlaczego część z nich, w tym również wyjaśnienia oskarżonegoA. P.na wiarę sądu w znacznym zakresie nie zasługiwało. Sąd Okręgowy rzetelnie i szczegółowo wskazał dowody na których oparł się dokonując rekonstrukcji przebiegu stanu faktycznego a poczynione ustalenia pozwoliły sądowi na wyprowadzenie jedynie słusznego wniosku, że oskarżonyP.wraz ze współoskarżonymi działał w celu doprowadzenia podwykonawców do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Zatem twierdzenia obrońcy o tym, że oskarżeni nosili się z zamiarem prowadzenia legalnej działalności w zakresie transportu drogowego nie znajdują żadnego umocowania w materiale dowodowym, znajdują oparcie wyłącznie w wyjaśnieniach oskarżonych, które są sprzeczne nie tylko z zeznaniami przesłuchanych świadków, ale są niespójne wewnętrznie, wzajemnie sprzeczne i wykazują tendencję do przerzucania odpowiedzialności na innych współoskarżonych, co szczegółowo wypunktował Sąd meriti. Sąd ten opisał również role poszczególnych oskarżonych w przestępczym procederze, w oparciu o konkretne dowody, co powoduje, ze twierdzenia obrońcy o nadaniu przez sąd zbyt dużego znaczenia roli jaką pełniłA. P.są gołosłowne. Obrońca akcentując fakt, że ustalenia sądu dotyczące roliA. P.nie mają pokrycia w zgromadzonym materiale dowodowym nie przedstawił tych dowodów, które jego zdaniem taki stan rzeczy potwierdzają. Bez znaczenia pozostaje również akcentowana i nie kwestionowana okoliczność, iż wszelkie formalności w zakresie podjęcia współpracy z(...) S.A.oraz zlecanie usług transportowych wykonywałM. Z.skoro oskarżeniJ.,P.iS.działali w warunkach współsprawstwa zaśM. Z., chcąc aby dokonali oszustw dopomógł im w tym procederze. Podrobiona licencja posłużyła do wprowadzenia w błąd pokrzywdzonych i bez znaczenia pozostaje to w jaki sposób powzięli oni wiedzę o jej istnieniu oraz jakich dokumentów użył oskarżonyZ.aby dokonać rejestracji spółki, skoro wiadomo, że bez okazania stosownej licencji spółka nie zostałaby zarejestrowana i potencjalni kontrahenci nie mieliby możliwości jej weryfikacji. Pokrzywdzeni, w szczególności świadkowieR. S. (1)(k. 202, t. II) czyP. Z.(k. 314, t. II) zeznawali, że aby zarejestrować firmę na giełdzie transportowej(...).eu należało mieć licencję,O.przewoźnika czyli ubezpieczenie orazC.6 – dane firmy.R. S. (1)zeznał przy tym, że oskarżonyZ.osobiście z nim się kontaktował i przekazał, żeS.(...)to firma zweryfikowana i pewna a na potwierdzenie swoich słów przedstawił Licencję, która jak się okazało była sfałszowana. W toku postępowania uzyskano dodatkowo informację od Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który takie licencje wystawia, że nie była ona wystawiana dlafirmy (...). Tym samym firma nie uzyskała legalnej licencji na krajowy transport zarobkowy ani na krajowy transport zarobkowy lub wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy. Słusznie zatem uznał Sąd I Instancji, że oskarżeniJ.,P.iS.dokonali przestępstwa oszustwa, zaś oskarżonyZ.działał jako ich pomocnik, a jednocześnie inicjator całego przedsięwzięcia. Celnie podsumował działalnośćS.(...)świadekR. S., który zeznał „powstali po to aby oszukiwać – każda szanująca się firma występuje do instytucji regulujących kwestie transportu o odpowiednie dokumenty, licencje i pozwolenia.”. Zamiar oszustwa, kwestionowany przez obrońców wszystkich oskarżonych precyzyjnie zrekonstruować można również z zachowania oskarżonych po dokonaniu przestępstwa- unikanie kontaktów, nieodbieranie od pokrzywdzonych telefonów, brak reakcji na e – maile. Niezgodna z rzeczywistym stanem rzeczy jest również przedstawiana przez oskarżonych w toku rozmów z pokrzywdzonymi, że brak wpłat na rzecz podwykonawców spowodowany był wstrzymaniem płatności przezV.(...), skoro, jak prawidłowo ustalił Sąd I Instancji płatności zV.(...)przychodziły niezwłocznie i od razu były wypłacane.

Odnośnie sprzedaży internetowej wyposażenia łazienek Sąd Okręgowy skrupulatnie wskazał na dowody, na podstawie których doszedł do przekonania, że oskarżonym, w tym oskarżonemuP.przy dokonywaniu sprzedaży towarzyszył kierunkowy zamiar oszukania swoich kontrahentów. Wbrew zarzutom wyartykułowanym w apelacji prawidłowo ocenił w tym zakresie zeznania świadkaA. S., które poddał szczegółowej analizie. Zeznania tego świadka w powiązaniu z zeznaniami pokrzywdzonych oraz analizą zachowania oskarżonych przed popełnieniem i po popełnieniu przestępstwa w pełni potwierdzają słuszność oceny dokonanej przez Sąd I instancji.
b. Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisuart. 410 k.p.k.jest bezzasadny. Sąd orzekał na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, prawidłowo przeprowadził wszystkie dowody i poddał je kompleksowej ocenie. Ocena ta pozostaje w zgodzie z zasadą wyrażoną wart. 7 k.p.k.Żadne dowody, wbrew postawionej przez obrońcę tezie nie zostały przez sąd meriti pominięte czy zbagatelizowane.
c. Wbrew postawionemu zarzutowi Sąd Okręgowy nie naruszył przepisuart. 424 k.p.k.a sporządzone uzasadnienie zawiera wszystkie konieczne elementy wymagane tym przepisem, w tym również w zakresie okoliczności, które sąd miał na względzie przy wymiarze kary. Sąd dokładnie opisał i wskazał każdy dowód oraz uzasadnił z jakich przyczyn odmówił wiarygodności innym dowodom.
2.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego również dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sposobu działaniaA. P., w zakresie tych wszystkich elementów strony przedmiotowej i podmiotowej, które mają znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu zostały ustalone, wbrew twierdzeniom autora apelacji w sposób prawidłowy i ustalenia te mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw do zakwestionowania tych ustaleń w oparciu o podniesione zarzuty, które mają charakter wyłącznie polemiczny.

Wniosek

1
O zmianę i uniewinnienie oskarżonegoA. P.od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie

2
Uchylenie skarżonego orzeczenia w całości w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ oba wnioski niezasadne

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec stwierdzonej bezzasadności podniesionych przez obrońcę zarzutów wniosek o uniewinnienie nie mógł zostać uwzględniony. Orzeczenie Sądu I instancji w części dotyczącejA. P.jest prawidłowe. Sąd właściwie ustalił stan faktyczny dotyczący oskarżonego, dokonał prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu i orzekł karę, która nie nosi cech rażącej surowości. Tym samym niezasadny jest również złożony wniosek alternatywny o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Lp.

Zarzuty sformułowane przez obrońcę oskarżonegoJ. S.

1
Obraza przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, tj. przepisówart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k., a takżeart. 399 § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.w zw. zart.84 § 1 k.p.k.oraz53 k.k.iart. 7 k.p.k.

2
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, który miał istotny wpływ na treść orzeczenia i polegał na nietrafnym przyjęciu, iż oskarżonyJ. S.dopuścił się popełnienia zarzucanych mu przestępstw, w sytuacji gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do odmiennego wniosku

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

1
Za chybione i bezpodstawne uznać należy zarzuty obrazyart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.iart. 424 § 1 pkt. 1 k.p.k.w zakresie oceny dowodu z wyjaśnieńJ. S.i pozostałych oskarżonych oraz zarzutu niedokonania przez Sąd meriti oceny zeznań świadków w zakresie odnoszącym się do czynów zarzuconych oskarżonemuJ. S.. Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która odnosi się do oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz analiza treści wypowiedzi oskarżonych oraz świadków prowadzi do jednoznacznego stwierdzenia, że Sąd Okręgowy dokonując oceny wyjaśnień oskarżonegoS., pozostałych oskarżonych oraz świadków nie dopuścił się błędów natury faktycznej i logicznej, uwzględnił także zasady wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego i zasadnie uznał za niewiarygodne w znacznej części zeznania oskarżonych, obdarzając wiarą zeznania tych, szczegółowo wymienionych świadków, których depozycje stanęły u podstaw rekonstrukcji przebiegu stanu faktycznego w sprawie. Wbrew postawionemu zarzutowi lektura uzasadnienia pozwala na wniosek, iż Sąd I instancji, który rzeczywiście streścił pobieżnie zeznania świadków to jednak nie uchylił się od jch oceny i dokładnie opisał, którym dowodom dał wiarę, a które, i w jakiej części jego zdaniem były niewiarygodne. Należy w tym zakresie zaznaczyć, że zarzut obrazyart. 7 k.p.k.może być uznany za trafny i przekonujący, ale wówczas gdy skarżący wykaże jakich konkretnie uchybień dopuścił się Sąd meriti w ocenie poszczególnych dowodów i uchybienia te znajdą rzeczywiste odzwierciedlenie w aktach analizowanej przez Sąd odwoławczy sprawy.

Nie można również zaakceptować stanowiska skarżącego, że Sąd meriti dopuścił się obrazyart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 k.p.k., poprzez niezamieszczenie w uzasadnieniu koniecznych elementów. Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku pozwala bowiem dostatecznie na przyjęcie, że Sąd Okręgowy dokonał analizy i oceny wszystkich dowodów i okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i te dowody, które uznał za wiarygodne, i które precyzyjnie wymienił poczynił podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Sąd dokonał szczegółowej analizy i oceny wyjaśnień wszystkich oskarżonych oraz zeznań każdego świadka. Jeżeli natomiast Sąd Okręgowy w znacznej części, precyzyjnie ustalonej nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych, w tymJ. S., to oczywistym jest, że tych dowodów i okoliczności, w części w jakiej uznał je za niewiarygodne nie mógł poczynić podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Sąd orzekający w danej sprawie stan faktyczny dotyczący przebiegu zdarzenia w zakresie poszczególnych jego elementów zarówno strony przedmiotowej jak i podmiotowej ustala bowiem jedynie na podstawie tych dowodów, które na etapie ich analizy i oceny uznał za wiarygodne. Stawiając zatem zarzut obrazyart. 410 k.p.k.w zakresie pominięcia dowodów korzystnych dlaJ. S.skarżący w istocie zarzuca Sądowi meriti, że pominął przy ustaleniach faktycznych tę część dowodów i okoliczności, które uznał za pozbawione waloru wiarygodności, co jest w oczywisty sposób bezpodstawne.
Odnosząc się do zarzutu obrazyart. 399 § 2 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.i84 § 1 k.p.k.stwierdzić należy, że jest on bezpodstawny. Rzeczywiście na rozprawie w dniu 17 września 2018 r. (k.2880) Sąd uprzedził o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynów, poprzez przyjęcie działania w warunkachart. 12 k.k., a na rozprawie nie był obecny, prawidłowo zawiadomiony oskarżonyJ. S.. Jego stawiennictwa sąd nie uznał za obowiązkowe i nie uwzględnił wniosku jego obrońcy o przerwanie rozprawy powołując się na okoliczność, że wniosek taki złożyć może wyłącznie oskarżony. Jakkolwiek wniosek opisany w§ 2 art. 399literalnie odczytując przepis złożyć może oskarżony to w ocenie Sądu odwoławczego złożyć go może również działający w jego imieniu obrońca. Niemniej jednak z treści tego przepisu wynika jednoznacznie, że w wyniku rozpoznania wniosku sąd może a nie musi przerwać rozprawę w celu umożliwienia oskarżonemu przygotowania się do obrony. Nie jest to zatem obligatoryjne. Nawet jeśli uznać, że formalnie Sąd Okręgowy dopuścił się obrazyart. 399 § 2 k.p.k.uznając, że tego rodzaju wniosek może złożyć wyłącznie oskarżony osobiście to stwierdzić należy, że owo uchybienie nie miało wpływu na treść wyroku i wbrew twierdzeniom autora apelacji nie naruszyło prawa do obrony oskarżonego albowiem zmiana kwalifikacji prawnej czynu poprzez przyjęcie działania w warunkachart. 12 k.k.jest co do zasady działaniem na korzyść oskarżonego.
Zupełnie bezpodstawnym jest postawiony przez obrońcę zarzut naruszenia przepisów prawa procesowegoart. 7 k.p.k.orazart. 53 k.k.(który jest przepisem materialnym, zawierającym dyrektywy wymiaru kary, a nie przepisem procesowym) i wymierzenieJ. S.kary rażąco, niewspółmiernie wysokiej w odniesieniu do kary sprawiedliwej. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem zarówno Sądu Najwyższego, jak i Sądów Apelacyjnych tego rodzaju zarzut z kategorii ocen może być uznany za trafny i zasadny ale tylko wówczas gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Pierwszy z nich to istotna, wyraźna „bijąca wręcz po oczach” różnica pomiędzy karą orzeczoną przez Sąd I instancji, a karą jaką należałoby orzec w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary. Drugi z nich to stwierdzenie przez Sąd drugiej instancji naruszenia dyrektyw wymiaru kary, które określaart. 53 k.k.i co może nastąpić poprzez pominięcie określonych okoliczności w tym wypadku o charakterze łagodzącym, lub też gdy wprawdzie tego rodzaju okoliczności formalnie uwzględniono, ale nie nadano im właściwego znaczenia. W przedmiotowej sprawie, w odniesieniu doJ. S.żadna ze wskazanych okoliczności nie zachodzi. W tej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która odnosi się do kwestii kar orzeczonych wobec oskarżonych, w tymJ. S.wynika bowiem w sposób jednoznaczny, że Sąd meriti miał na uwadze wszystkie istotne okoliczności mające wpływ na wymiar tej kary oraz nadał tym okolicznościom właściwe znaczenie. Nie można przyjąć, że wymierzonaJ. S.(i pozostałym oskarżonym) za czyn 1 kara 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności jest rażąco surowa jeśli uwzględni się, iż ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności, wobec działania oskarżonych w warunkachart. 294 § 1 k.k.wynosiło od 1 roku do 10 lat. Również kara jednostkowa w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności za przypisany czyn z pkt. 2 wyroku nie nosi cech rażącej surowości. Kary zostały wymierzone w dolnych granicach ustawowego zagrożenia mimo uprzedniej karalnościJ. S.. Wymierzona na zasadzie asperacji kara łączna 2 lat i 6 miesięcy również nie nosi cech rażącej surowości, a jej wysokość została przez Sad meriti, wbrew twierdzeniom obrony szczegółowo uzasadniona. Wskazane przez obrońcę oskarżonego okoliczności dotyczące sytuacji osobistej oskarżonego w żaden sposób nie podważają stanowiska Sądu I instancji w omawianym zakresie. Uznać należy zatem, że skarżący nie wykazał w sposób przekonujący aby orzeczona wobec oskarżonegoJ. S.kara pozbawienia wolności była rażąco, niewspółmiernie surową.
2. Zdaniem Sądu Apelacyjnego również dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sposobu działaniaJ. S., w zakresie tych wszystkich elementów strony przedmiotowej i podmiotowej, które mają znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu zostały ustalone, wbrew twierdzeniom autora apelacji w sposób prawidłowy i ustalenia te mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw do zakwestionowania tych ustaleń w oparciu o podniesione zarzuty, które mają charakter wyłącznie polemiczny.

Wniosek

1
O zmianę i uniewinnienie oskarżonegoJ. S.od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie

2
Uchylenie skarżonego orzeczenia w całości w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie, ewentualnie

3
Złagodzenie orzeczonych wobecJ. S.kar jednostkowych oraz kary łącznej

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadne

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec stwierdzonej bezzasadności podniesionych przez obrońcę zarzutów wniosek o uniewinnienie nie mógł zostać uwzględniony. Orzeczenie Sądu I instancji w części dotyczącejJ. S.jest prawidłowe zarówno w zakresie winy, kwalifikacji prawnej jak i wymierzonych kar jednostkowych oraz kary łącznej. Tym samym niezasadny jest również złożony wniosek alternatywny o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Lp.

Zarzuty sformułowane przez obrońcę oskarżonegoM. Z.

Obraza przepisów postępowania, mająca wpływ na treść wyroku, tj.

1
przepisówart. 2 § 2 k.p.k.,4 k.p.k.,5 § 2 k.p.k.w zw. z art.. 7k.p.k.iart. 410 k.p.k.;

2
Art. 167 k.p.k.w zw. zart. 169 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 4 k.p.k.

Co skutkowało
- błędnym przyjęciem, iż działania oskarżonego wyczerpują znamiona zarzucanych mu czynów, podczas gdy swobodna ocena dowodów, przy uwzględnieniu całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżony nie dopuścił się zarzuconego mu czynu;
- błędem w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż oskarżony posłużył się podrobioną licencją transportową wystawioną na(...) sp. z o.o., że zarejestrował spółkę na portaluV.(...)oraz trans. Eu, oraz, ze zajmował się sprawami finansowymi(...) sp. z o.o.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

2
Brak jest podstaw do przypisania Sądowi I instancji naruszenia przepisówart. 167 k.p.k.w zw. zart. 169 § 1 k.p.k.w zw. zart. 410 k.p.k.iart. 4 k.p.k.Obrońca wskazując na uchybienia Sądu I instancji zdaje się zupełnie błędnie sugerować, że Sąd Okręgowy miał obowiązek z urzędu przeprowadzić wskazane przezeń dowody. Słusznie również Sąd meriti na podstawieart. 170 § 1 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.oddalił wnioski dowodowe obrońców postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. (k. 2787) a podjętą w tym zakresie decyzję przekonywująco uzasadnił. Decyzja Sądu I instancji w zakresie oddalenia wniosków dowodowych o przesłuchanie przełożonychM. Z.współce (...)oraz świadkówM. Ł.iJ. K.(pkt. 2b. postanowienia) oraz dopuszczenia dowodów z informacji(...)(pkt. 2c.d. postanowienia)jest również prawidłowa. Autor apelacji nie przedstawił przy tym żadnych merytorycznych i przekonujących argumentów podważających powyższą decyzję procesową sądu okręgowego;

3
Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która odnosi się do oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz analiza treści wypowiedzi oskarżonych oraz świadków prowadzi do jednoznacznego stwierdzenia, że Sąd Okręgowy dokonując oceny wyjaśnień oskarżonegoZ.i pozostałych oskarżonych oraz świadków nie dopuścił się błędów natury faktycznej i logicznej, uwzględnił także zasady wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego i zasadnie uznał za niewiarygodne w znacznej części zeznania oskarżonych, obdarzając wiarą zeznania tych, szczegółowo wymienionych świadków, których depozycje stanęły u podstaw rekonstrukcji przebiegu stanu faktycznego w sprawie. Wbrew postawionemu zarzutowi lektura uzasadnienia pozwala na wniosek, iż Sąd I instancji, rzetelnie przeprowadził ocenę dowodów i dokładnie opisał, którym dowodom dał wiarę, a które, i w jakiej części jego zdaniem były niewiarygodne. Należy w tym zakresie zaznaczyć, że zarzut obrazyart. 7 k.p.k.może być uznany za trafny i przekonujący, ale wówczas gdy skarżący wykaże jakich konkretnie uchybień dopuścił się Sąd meriti w ocenie poszczególnych dowodów i uchybienia te znajdą rzeczywiste odzwierciedlenie w aktach analizowanej przez Sąd odwoławczy sprawy.

Nie można również zaakceptować stanowiska skarżącego, że Sąd meriti dopuścił się obrazyart. 410 k.p.k.Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku pozwala bowiem dostatecznie na przyjęcie, że Sąd Okręgowy dokonał analizy i oceny wszystkich dowodów i okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i te dowody, które uznał za wiarygodne, i które precyzyjnie wymienił poczynił podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Sąd dokonał szczegółowej analizy i oceny wyjaśnień wszystkich oskarżonych oraz zeznań każdego świadka. Jeżeli natomiast Sąd Okręgowy w znacznej części, precyzyjnie ustalonej nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonych, w tymM. Z., to oczywistym jest, że tych dowodów i okoliczności, w części w jakiej uznał je za niewiarygodne nie mógł poczynić podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Sąd orzekający w danej sprawie stan faktyczny dotyczący przebiegu zdarzenia w zakresie poszczególnych jego elementów zarówno strony przedmiotowej jak i podmiotowej ustala bowiem jedynie na podstawie tych dowodów, które na etapie ich analizy i oceny uznał za wiarygodne. Stawiając zatem zarzut obrazyart. 410 k.p.k.w zakresie podstawy wyroku, którą nie stanowił wg skarżącego całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej skarżący w istocie zarzuca Sądowi meriti, że pominął przy ustaleniach faktycznych tę część dowodów i okoliczności, które uznał za pozbawione waloru wiarygodności, co jest w oczywisty sposób bezpodstawne;

4
Zdaniem Sądu Apelacyjnego również dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sposobu działaniaM. Z., w zakresie tych wszystkich elementów strony przedmiotowej i podmiotowej, które mają znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonemu zostały ustalone, wbrew twierdzeniom autora apelacji w sposób prawidłowy i ustalenia te mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw do zakwestionowania tych ustaleń w oparciu o podniesione zarzuty, które mają charakter wyłącznie polemiczny. Sąd I instancji, jak wskazał wyżej Sąd apelacyjny dokonał prawidłowej analizy przeprowadzonych dowodów i słusznie przyjął, że oskarżonyM. Z., chcąc abyM. J.,K. P.iJ. S.dokonali przestępstwa oszustwa udzielił im w tym zakresie pomocy, której przebieg wyczerpująco opisał i uzasadnił, z powołaniem się na poszczególne dowody. Zeznania wiarygodnych świadków, w tym w szczególnościG. S.pozwolił Sądowi I instancji na ustalenie roli oskarżonegoZ.. On sam nie kwestionował udziału w spotkaniu z pozostałymi oskarżonymi, które zainicjowało przestępczy proceder. Istotne jest przy tym, że bez kontaktów, znajomości rynku usług transportowych i procedur prowadzenia działalności transportowej czyli swoistego know how jakim dysponowałM. Z.pozostali oskarżeni nigdy nie przeprowadziliby swojego przestępczego przedsięwzięcia. Gołosłowne twierdzenia obrońcy, że brak jest jakichkolwiek okoliczności świadczących o tym, żeM. Z.obejmował zamiarem podejmowanie przez pozostałych oskarżonych przestępczych działań zupełnie nie znajdują oparcia w materiale dowodowym. Słusznie ustalił Sąd Okręgowy, że przy dokonaniu przedmiotowego oszustwa oskarżeni posłużyli się podrobioną licencją transportową, której kopią dysponowałM. Z.. Oczywistym jest przy tym, wbrew tezom przeczącym wysuwanym przez obrońcę oskarżonego, żespółka (...) sp. z o.o.została zarejestrowana na giełdzie(...).eu bo wynika to wprost z zeznań pokrzywdzonych, którzy za pośrednictwem tej giełdy potwierdzali wiarygodność spółki. Podrobiona licencja posłużyła do wprowadzenia w błąd pokrzywdzonych i bez znaczenia pozostaje to w jaki sposób powzięli oni wiedzę o jej istnieniu oraz jakich dokumentów użył oskarżony aby dokonać rejestracji spółki, skoro wiadomo, że bez okazania stosownej licencji spółka nie zostałaby zarejestrowana i potencjalni kontrahenci nie mieliby możliwości jej weryfikacji. Pokrzywdzeni, w szczególności świadkowieR. S. (1)(k. 202, t. II) czyP. Z.(k. 314, t. II) zeznawali, że aby zarejestrować firmę na giełdzie transportowej(...).eu należało mieć licencję,O.przewoźnika czyli ubezpieczenie orazC.6 – dane firmy.R. S. (1)zeznał przy tym, że oskarżonyZ.osobiście z nim się kontaktował i przekazał, żeS.(...)to firma zweryfikowana i pewna a na potwierdzenie swoich słów przedstawił Licencję, która jak się okazało była sfałszowana. W toku postępowania uzyskano dodatkowo informację od Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który takie licencje wystawia, że nie była ona wystawiana dlafirmy (...). Tym samym firma nie uzyskała legalnej licencji na krajowy transport zarobkowy ani na krajowy transport zarobkowy lub wykonywanie transportu drogowego w zakresie pośrednictwa przy przewozie rzeczy. Słusznie zatem uznał Sąd I Instancji, że oskarżeniJ.,P.iS.dokonali przestępstwa oszustwa, zaś oskarżonyZ.działał jako ich pomocnik, a jednocześnie inicjator całego przedsięwzięcia. Celnie podsumował działalnośćS.(...)świadekR. S., który zeznał „powstali po to aby oszukiwać – każda szanująca się firma występuje do instytucji regulujących kwestie transportu o odpowiednie dokumenty, licencje i pozwolenia.”. Odnośnie roli i udziału oskarżonegoZ.w przestępczym procederze dość wskazać na zeznania świadków, w tym pokrzywdzonych, którzy twierdzili, że gdyby nie referencje ze stronyV.(...), którą reprezentowałM. Z.pozostali oskarżeni nie byliby w stanie skutecznie oszukiwać swoich kontrahentów, rola ta wynika również z części wyjaśnień współoskarżonych. Zamiar oszustwa, kwestionowany przez obrońców wszystkich oskarżonych precyzyjnie zrekonstruować można również z zachowania oskarżonych po dokonaniu przestępstwa- unikanie kontaktów, nieodbieranie od pokrzywdzonych telefonów, brak reakcji na e – maile. Niezgodna z rzeczywistym stanem rzeczy jest również przedstawiana przez oskarżonych w toku rozmów z pokrzywdzonymi, że brak wpłat na rzecz podwykonawców spowodowany był wstrzymaniem płatności przezV.(...), skoro, jak prawidłowo ustalił Sąd I Instancji płatności zV.(...)przychodziły niezwłocznie i od razu były wypłacane.

Wniosek

1
O zmianę i uniewinnienie oskarżonegoM. Z.od popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. 4 wyroku, ewentualnie

2
Uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy w Warszawie.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wobec stwierdzonej bezzasadności podniesionych przez obrońcę zarzutów wniosek o uniewinnienie nie mógł zostać uwzględniony. Orzeczenie Sądu I instancji w części dotyczącejM. Z.jest prawidłowe zarówno w zakresie winy, kwalifikacji prawnej jak i wymierzonych kar jednostkowych oraz kary łącznej. Tym samym niezasadny jest również złożony wniosek alternatywny o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

4
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

1. Sąd odwoławczy uwzględnił, że transportów wykonanych przezPPHU (...)było 22, co wynika z załączonych dokumentów w postaci faktur, i zmienił w tym zakresie opis czynu z pkt. 1 wyroku. Nie miało to wpływu na wysokość niekorzystnego rozporządzenia mieniem;
2. w punkcie 4 wyroku za podstawę skazaniaM. Z.przyjąłart. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., korygując błędny zapis Sądu Okręgowego przy prawidłowym przyjęciu, ze przepisyart. 286 § 1 k.k.i270 k.k.pozostają w zbiegu kumulatywnym.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

- konieczność poprawy nieprawidłowego zapisu w zakresie opisu czynu z pkt. 1 wyroku oraz kwalifikacji prawnej czynu przypisanego w punkcie 4

5
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot zmiany i utrzymania w mocy

1

Zmiana wyroku w zakresie jak pkt 4 (okoliczności podlegające uwzględnieniu z urzędu)

2

W pozostałym zakresie wyrok został utrzymany w mocy

Zwięźle o powodach zmiany / utrzymania w mocy

Zmiany dokonano wobec uwzględnienia okoliczności z urzędu. W pozostałym zakresie utrzymano w mocy wobec bezpodstawności i niezasadności zarzutów odwoławczych odnośnie wszystkich oskarżonych.

6
Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III

Sąd odwoławczy obciążył oskarżonych kosztami sądowymi postępowania odwoławczego, w tym opłatami w kwocie 400 zł. odM. J.,A. P.iJ. S.oraz 180 zł. odM. Z.uznając, że brak jest podstaw do zwolnienia z ich zapłaty.

7

PODPIS

Ewa Leszczyńska – Furtak
Izabela Szumniak Ewa Gregajtys

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoM. J.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie Sądu I instancji co do oskarżonegoM. J.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoJ. S.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie dotyczące oskarżonegoJ. S.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

Uchylenie – wniosek ewentualny

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

3

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoA. P.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie w części dotyczącej oskarżonegoA. P.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

Uchylenie – wniosek ewentualny

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

4

Podmiot wnoszący apelację

Obrońca oskarżonegoM. Z.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Rozstrzygnięcie Sądu I instancji w części dotyczącej oskarżonegoM. Z.

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

Uchylenie – wniosek ewentualny

☒

zmiana