Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 8/20
Data wyroku: 2020-05-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Michał Krasowski

Sygn. aktII K 8/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 maja 2020 roku
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Michał Krasowski
w obecności protokolanta: starszego sekretarza sądowego Agnieszki Wolskiej
z udziałem Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Puławach: Anny Komy – Bociańskiej
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2020 roku i 22 maja 2020 roku
sprawy:
1)D. K., synaH.iM. z domu K.,urodzonego (...)wP.,
2)Ł. P., synaJ.iM. z domu P.,urodzonego (...)wR.,
oskarżonych o to, że w dniu 28 września 2019 roku wP., woj.(...), działając publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na osobieM. L., w ten sposób, że stosując przemoc wobec w/wymienionego, w postaci szarpania go za ubranie, uderzaniu pięściami po twarzy oraz kopaniu w brzuch i w okolicach ud, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)wraz z kartą pamięci i futerałem o łącznej wartości 540 zł, powodując tym szkodę na rzeczM. L., przy czym czyn ten miał charakter chuligański,
tj. o czyn zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.
3)M. B., córkiA.iM.w domuW.,urodzonej (...)wP.,
oskarżonej o to, że w dniu 28 września 2019 roku wP., woj.(...), działając publicznie i bez powodu, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała dokonać rozboju na osobieW. Z., w ten sposób, że stosując przemoc wobec w/wymienionej, w postaci szarpania jej za ubranie i za włosy, zażądała od niej wydania telefonu komórkowego oraz pieniędzy, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na postawę pokrzywdzonej orazM. L., przy czym czyn ten miał charakter chuligański, ponadto zarzucanego jej czynu dopuściła się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazaną za umyślne przestępstwo podobne,
tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 57a § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

I
oskarżonychD. K.iŁ. P.uznaje za winnych tego, że w dniu 28 września 2019 roku wP., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na osobieM. L., w ten sposób, że stosując przemoc wobec w/wymienionego, w postaci szarpania go za ubranie, uderzaniu pięściami po twarzy oraz kopaniu w brzuch i w okolicach ud, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)wraz z kartą pamięci i futerałem o łącznej wartości 540 zł, powodując tym szkodę na rzeczM. L., tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 280 § 1 k.k.skazuje ich na kary po 2 (dwa) lata i 9 (dziewięć) miesięcy pozbawienia wolności oraz wymierza im na podstawieart. 33 § 2 k.k.kary grzywny w wymiarze po 100 (sto) stawek dziennych, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł (dwudziestu złotych);

II
na podstawieart. 62 k.k.orzeka wobec oskarżonegoD. K.system terapeutyczny wykonania kary pozbawienia wolności;

III
oskarżonąM. B.uznaje za winną tego, że w dniu 28 września 2019 roku wP., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała dokonać rozboju na osobieW. Z., w ten sposób, że stosując przemoc wobec w/wymienionej, w postaci szarpania jej za ubranie i za włosy, zażądała od niej wydania telefonu komórkowego oraz pieniędzy, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na postawę pokrzywdzonej orazM. L., przy czym czynu tego dopuściła się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazaną za umyślne przestępstwo podobne, tj. czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.i za to na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.skazuje ją na karę 2 (dwóch) lata i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 62 k.k.orzeka wobec oskarżonejM. B.system terapeutyczny wykonania kary pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zasądza solidarnie od oskarżonychD. K.iŁ. P.na rzecz pokrzywdzonegoM. L.kwotę 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) tytułem obowiązku naprawienia szkody oraz kwotę 5.000 zł (pięciu tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

VI
na podstawieart. 46 § 1 k.k.zasądza od oskarżonejM. B.na rzecz pokrzywdzonejW. Z.kwotę 2.000 zł (dwóch tysięcy złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

VII
orzeka zwrot dowodów rzeczowych:W. Z.– zausznika okularów, zapisanego pod poz. Lp. d. rz. 1 wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr I/345/19/P,M. B.– bluzy z kapturem koloru różowego z napisem na przedniej częściS. K., zapisanej pod poz. Lp. czynności I wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr II/429/19/P orazŁ. P.– kurtki materiałowej w zielonoczarną drobną kratkę, zapisanej pod poz. Lp. czynności II wykazu dowodów rzeczowych i śladów kryminalistycznych nr II/429/19/P;

VIII
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.zalicza oskarżonemuD. K.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 24 października 2019 roku godz. 16:30 do dnia 26 maja 2020 roku, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

IX
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.zalicza oskarżonemuŁ. P.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 10 grudnia 2019 roku godz. 15:30 do dnia 26 maja 2020 roku, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

X
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.zalicza oskarżonejM. B.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 13 listopada 2019 roku godz. 10:10 do dnia 12 maja 2020 roku godz. 10:10 oraz od dnia 22 maja 2020 roku godz. 10:10 do dnia 26 maja 2020 roku, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

XI
na podstawieart. 627 k.p.k.zasądza od oskarżonychD. K.iŁ. P.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoM. L.kwoty po 504 zł (pięćset cztery złote) tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków;

XII
zwalnia oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 8/20

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

D. K.
Ł. P.

W dniu 28 września 2019 roku wP., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wspólnie i w porozumieniu, dokonali rozboju na osobieM. L., w ten sposób, że stosując przemoc wobec w/wymienionego, w postaci szarpania go za ubranie, uderzaniu pięściami po twarzy oraz kopaniu w brzuch i w okolicach ud, zabrali w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)wraz z kartą pamięci i futerałem o łącznej wartości 540 zł, powodując tym szkodę na rzeczM. L..

2

M. B.

W dniu 28 września 2019 roku wP., woj.(...), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłowała dokonać rozboju na osobieW. Z., w ten sposób, że stosując przemoc wobec w/wymienionej, w postaci szarpania jej za ubranie i za włosy, zażądała od niej wydania telefonu komórkowego oraz pieniędzy, jednakże zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na postawę pokrzywdzonej orazM. L., przy czym czynu tego dopuściła się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc uprzednio skazaną za umyślne przestępstwo podobne.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.Data i miejsce czynów, tj. 28 września 2019 roku, ok. godz. 19:30skrzyżowanie ulic (...),P., woj.(...), okoliczności poprzedzające czyny tj. przebywaniaM. L.iW. Z.wtowarzystwie (...), spotkanie w/w z grupą nieznanych im osób tj.D. K.,Ł. P.,M. B.i nieustalonym mężczyzną, obraźliwa zaczepka słownaD. K.wobecM. L.

Zeznania świadkaM. L.
Zeznania świadkaW. Z.
Zeznania świadkaA. K.
Zeznania świadkaJ. C.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P.
Protokół oględzin miejsca rozboju wraz z notatką pooględzinową
Dokumentacja fotograficzna

k. 3-3v, 20v, 59v-60, 467-470
k. 8v, 61v-62, 66v-67, 111v-112, 470-471, 472-473
k. 12v, 63v-64, 188v-189, 473-475v
k. 18v-19, 475v-476v
k. 82, 86-86v, 466
k. 223, 228-228v, 466-466v
k. 14-16
k. 104

2.Przebieg zdarzenia pomiędzyD. K.iŁ. P.aM. L., tj. podbiegnięcieD. K.iŁ. P.doM. L., przemoc obydwu oskarżonych wobecM. L.zapoczątkowana przezD. K., szarpanie pokrzywdzonego za ubranie, zadawanie mu uderzeń pięściami po twarzy, kopanie go w brzuch i w okolicach ud, zabranie mu z kurtki i przywłaszczenie telefonu komórkowymarki S. (...)wraz z kartą pamięci i futerałem, wartość skradzionego mienia w kwocie 540 zł, obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzonego, tj. niewielki obrzęk w okolicy łuku jarzmowego lewego, rana tłuczona wargi górnej, krótkotrwały niedosłuch w uchu prawym, bolesność w obrębie wyrostka sutkowego prawego i w okolicy „dołu” biodrowego

Zeznania świadkaM. L.
Zeznania świadkaW. Z.
Zeznania świadkaA. K.
Zeznania świadkaJ. C.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P.
Karta informacyjna leczenia szpitalnegoM. L.
Opinia lekarska
Protokoły okazania
Protokoły oględzin
Dokumentacja medyczna

k. 3-3v, 20v, 59v-60, 467-470
k. 8v, 61v-62, 66v-67, 111v-112, 470-471, 472-473
k. 12v, 63v-64, 188v-189, 473-475v
k. 18v-19, 475v-476v
k. 82, 86-86v, 466
k. 223, 228-228v, 466-466v
k. 10
k. 36
k. 59-60, 61-62, 63-64, 65, 188-189
k. 211-213, 214-218
k. 266-268

3.Przebieg zdarzenia pomiędzyM. B.aW. Z., tj. przemoc oskarżonej wobecW. Z., szarpanie pokrzywdzonej za ubranie i za włosy, żądanie wydania telefonu komórkowego i pieniędzy, reakcja obronnaW. Z., niewydanie żądanego mienia, nieosiągnięcie celu zamachu przez oskarżoną, zachowanieM. L.mające na celu udzielenie pomocyW. Z., obrażenia ciała doznane przez pokrzywdzoną, tj. zadrapania szyi od przodu, zadrapania w okolicy lewego oka i żuchwy

Zeznania świadkaM. L.
Zeznania świadkaW. Z.
Zeznania świadkaA. K.
Zeznania świadkaJ. C.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P.
Opinia lekarska
Protokół okazania wraz z tablicami poglądowymi
Protokół okazania

k. 3-3v, 20v, 59v-60, 467-470
k. 8v, 61v-62, 66v-67, 111v-112, 470-471, 472-473
k. 12v, 63v-64, 188v-189, 473-475v
k. 18v-19, 475v-476v
k. 82, 86-86v, 466
k. 223, 228-228v, 466-466v
k. 35
k. 45-46, 66-67
k. 111-112

4.Okoliczności po w/w zdarzeniach, tj. odejście sprawców w ustalonym kierunku, późnowieczorna wizytaD. K.iŁ. P.na(...)Szpitala Miejskiego wP.w związku z doznanym przezD. K.urazem dłoni prawej, przebieg ich pobytu w Szpitalu, ucieczka z niego na skutek przyjazdu tam pokrzywdzonegoM. L.wraz funkcjonariuszami KPP wP.

Zeznania świadkaM. L.
Zeznania świadkaW. Z.
Zeznania świadkaA. K.
Zeznania świadkaJ. C.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoD. K.
Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P.
Protokół zatrzymania rzeczy
Protokół oględzin rzeczy wraz z wydrukami SMSów
Protokoły oględzin

k. 3-3v, 20v, 59v-60, 467-470
k. 8v, 61v-62, 66v-67, 111v-112, 470-471, 472-473
k. 12v, 63v-64, 188v-189, 473-475v
k. 18v-19, 475v-476v
k. 82, 86-86v, 466
k. 223, 228-228v, 466-466v
k. 53-56
k. 72-75
k. 211-213, 214-218

5.Stan zdrowia psychicznego oskarżonegoD. K., tj. jego poczytalność w dacie czynu, uzależnienie od wielu substancji psychoaktywnych, wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia podobnego czynu zabronionego związanego z jego uzależnieniem, konieczność odbycia terapii odwykowej stacjonarnej

Dokumentacja medyczna
Opinia biegłych psychiatrów i psychologa

k. 92, 174-178
k. 206-207

6.Stan zdrowia psychicznego oskarżonejM. B., tj. jej poczytalność w dacie czynu, zespół zależności alkoholowej, zaburzenia osobowości, wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia czynu zabronionego związanego z jej uzależnieniem od alkoholu, konieczność odbycia terapii odwykowej

Dokumentacja medyczna
Opinia biegłych psychiatrów i psychologa

k. 190
k. 204-205

7.Uprzednia karalność oskarżonegoD. K.

Odpis wyroku sygn. akt II K 159/16
Dane o karalności

k. 77-77v
k. 261

8.Uprzednia karalność oskarżonegoŁ. P.

Dane o karalności

k. 439-440, 485-486, 600

9.Uprzednia karalność oskarżonejM. B.

Odpis wyroku sygn. akt II K 795/15
Odpis wyroku łącznego sygn. akt II K 159/17
Dane o karalności

k. 146a, 291-292
k. 147-148, 289-289v
k. 404-405, 491-492, 532-533

10.Ustabilizowany tryb życia oskarżonychD. K.iŁ. P.

Dane osobopoznawcze
Wyjaśnienia oskarżonegoD. K.
Wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P.

k. 91, 262, 326
k. 81-82, 464-465
k. 222-223, 465-465v

11.Nieustabilizowany tryb życia oskarżonejM. B.

Dane osobopozawcze
Wyjaśnienia oskarżonej

k. 284
k. 145-146, 465

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2

OCena DOWOdów

0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1.-1.1.4.

Wyjaśnienia oskarżonegoD. K., w zakresie pokrywającym się z ustalonym stanem faktycznym

Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie korespondują z innymi zebranymi w sprawie dowodami. Oskarżony zgodnie z prawdą relacjonuje ogólne okoliczności poprzedzające zarzucane mu zachowanie, jak również samo swoje zachowanie wobecM. L.za wyjątkiem tego, iż przypisuje sobie wszystkie czynności sprawcze w ramach tego rozboju, jak również w zakresie tego, że przypisuje pokrzywdzonemu wzajemne wyzywanie go i obrażanie. Sąd nie znalazł natomiast podstaw aby kwestionować jego wyjaśniania co do przebiegu wydarzeń następujących już po jego czynie.

1.1.1.-1.1.4.

Wyjaśnienia oskarżonegoŁ. P., w zakresie pokrywającym się z ustalonym stanem faktycznym

Jako wiarygodne Sąd ocenił depozycje tego oskarżonego kiedy relacjonuje on przebieg zdarzeń w dniu 28 września 2019 roku do momentu spotkania grupy nieznajomych im osób. Nie negował on, że był wówczas razem zD. K.i był również obecny w trakcie inkryminowanego zdarzenia. W tym zakresie jego relacja zasługuje na uwzględnienie, tym bardziej, iż oskarżony pamiętał, że przebywali razem zD. K.w towarzystwie nieznanych im mężczyzny i kobiety, przy czym podawane przez oskarżonego okoliczności topograficzne są bardzo ogólne, co w tym zakresie jej zrozumiałe, biorąc pod uwagę, iż nie pochodzi on zP.i nie zna miasta. Oskarżony przyznał, że doszło do zdarzenia, które on nazywał „szarpaniną”, ale już jego opisu zachowań poszczególnych osób, w szczególności jego samego, nie można przyjąć za wiarygodny. Oskarżony relacjonował również co do zasady prawdomównie co zaszło po zdarzeniu, z tym, że kłamliwie twierdził, iż ze szpitala wyszedł bo było trochę ludzi i długo by wizytaD. K.potrwała. Nie negował on, iż zabezpieczona od niego bluza koloru zielonego z czarnymi elementami jest jego bluzą. Nie pamiętał natomiast czy był w nią ubrany w dniu zdarzenia, co jednak pozytywnie przesądza zapis monitoringu z(...)wP., jak również jednobrzmiąca relacja wszystkich świadków co do ubioru drugiego z uczestników rozboju na osobieM. L.a który to ubiór w zakresie w/w bluzy był bardzo charakterystyczny.

1.1.1.-1.1.4.

Zeznania świadkówM. L.,W. Z.,A. K.iJ. C.

Zeznania tych świadków Sąd w całości ocenił jako w pełni zgodne z prawdą, szczere i logiczne. Są one spójne i konsekwentne z osobna, jak również wzajemnie się ze sobą uzupełniają i tworzą przekonywujący obraz przebiegu zdarzeń z dnia 28 września 2019 roku, w tym również w zakresie tożsamości sprawców. Nie ma żadnych podstaw, aby uznać, że chcieli oni w sposób fałszywy, bądź ponad miarę obciążać oskarżonych, mimo, żeM. L.iW. Z.są pokrzywdzonymi w sprawie. Ponadto ich zeznania znajdują pełne potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonychD. K.iŁ. P., uznanych za wiarygodne. Świadkowi ci relacjonowali elementy zdarzanie, które sami widzieli i zapamiętali, wskazywali również co do których faktów mają wiedzę pośrednią. Wagi dowodowej relacji tych świadków nie umniejsza fakt, iż na rozprawie nie pamiętali oni wszystkich okoliczności zdarzenia, co jest zrozumiałe upływem czasu od daty zdarzenia (blisko pół roku), jak również dużym stresem związanym z ich młodym wiekiem i składaniem zeznań w obecności oskarżonych i ich obrońców. W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw, aby kwestionować te zeznania co do ich rzetelności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy w szczególności w zakresie rozpoznania dokonanego przezW. Z.iA. K.odnośnie osób sprawców odpowiednioM. B.iŁ. P.. Świadkowie ci byli w tym konsekwentni i zeznawali na jakiej podstawie dokonali rozpoznania. Sąd nie znalazł podstaw, aby jedynie w tym zakresie odmówić im wiary, tym bardziej, iż przedmiotowe rozpoznania należy wiązać z pozostałym materiałem dowodowym, który również poszlakowo wskazuje na zasadność przypisania zarzucanych czynów w/w oskarżonym, jeżeli weźmie się ich rysopis wskazywany przez wszystkich świadków i charakterystyczny ubiór w przypadkuŁ. P., również w kontekście jego późniejszego zachowania w tym samym dniu w Szpitalu Miejskim wP.. Ponadto świadkowie kategorycznie wykluczali udział w pobiciuM. L.innego, nieustalonego mężczyzny, przebywającego z oskarżonymi, z uwagi na inny jego wygląd i ubiór. Zresztą na jego sprawstwo nie wskazywali nawet oskarżeni. Tym samym, w ocenie Sądu, niezbitym jest, iż współsprawcą rozboju na osobieM. L.byłŁ. P.a czynu zabronionego w ramach tego samego zdarzenia historycznego na osobieW. Z.dokonałaM. B..

1.1.1.-1.1.11.

Protokół oględzin miejsca rozboju wraz z notatką pooględzinową
Dokumentacja fotograficzna
Karta informacyjna leczenia szpitalnegoM. L.
Opinie lekarskie
Protokoły okazania
Protokoły oględzin
Dokumentacja medyczna
Protokoły okazania wraz z tablicami poglądowymi
Protokół zatrzymania rzeczy
Protokół oględzin rzeczy wraz z wydrukami SMSów
Opinie biegłych psychiatrów i psychologa
Odpisy wyroków
Dane o karalności
Dane osobopoznawcze

Sąd w pełni obdarzył wiarą zgromadzone w trakcie niniejszego postępowania karnego dowody z dokumentów. Dowody te nie były w trakcie całego niniejszego postępowania kwestionowane przez żadną ze stron a również Sąd nie znalazł żadnych powodów by dowody te zakwestionować, zarówno w zakresie formalnym, jak i materialnym. W szczególności nie ma podstaw do kwestionowania, że czynności procesowe utrwalone stosownymi protokołami miały inny przebieg niż utrwalony w pisemnej formie urzędowej. Sąd nie znalazł również podstaw, aby podważać rzetelność i prawidłowość przeprowadzonych w sprawie okazań pod kątem metodologii ich przeprowadzenia i ich wyników, tym bardziej, iż zostały one potwierdzone przez świadków na rozprawie. Opinie lekarskie, w tym opinie sądowo – psychiatryczno – psychologiczne, wydane w sprawie, były jasne, pełne i pozbawione sprzeczności, a sformułowane w nich wnioski są zrozumiałe. Ponadto opinie na okoliczność stanu zdrowia psychicznego oskarżonych wydane zostały po przeprowadzeniu ich badań i przez osoby kompetentne w zakresie psychiatrii i psychologii sądowej.

0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1.-1.1.3.

wyjaśniania
oskarżonegoD. K., w zakresie niepokrywającym się z ustalonym stanem faktycznym

Wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie nie zasługują na wiarę, gdyż są nieszczere, niekonsekwentne i nielogiczne a ponadto nie znajdują odzwierciedlenia w pozostałym wiarygodnym materiale dowodowych. Przez jego relację przebija chęć eksponowania okoliczności, które miałyby go stawiać w lepszym świetle, wskazuje on bowiem na wypowiadanie przez pokrzywdzonego w jego stronę słów obraźliwych i wyzywających, które miałyby w jakiś sposób sprowokować go do ataku fizycznego naM. L.. Ponadto wyrywkowo relacjonuje on przebieg zdarzeń, gdyż całe to zdarzenie „pamięta urywkowo, bo był tego dnia pijany”. Jednocześnie przy pierwszym przesłuchaniu kategorycznie jest pewien, że w żaden sposób w rozboju na osobie tego pokrzywdzonego nie brał żadnego udziału przebywający wówczas z nimŁ. P., podczas gdy z zeznań wszystkich świadków wynika, iż atakowało tego pokrzywdzonego dwóch sprawców, przy czym nie podaje on, aby ktoś jeszcze miał brać udział w tym zdarzeniu, w szczególności zadawać ciosy lub kopać pokrzywdzonego. Natomiast przy składaniu wyjaśnień przez Sądem na posiedzeniu aresztowym nie był już tak pewny swojej wcześniejszej relacji, gdyż wskazał co prawda, iż to zdarzenie było tylko między nim a pokrzywdzonym, ale jednocześnie stwierdził, iż mógł coś przegapić. W konsekwencji nie wiedział wówczas, czyŁ. P.zadawał ciosy, czy też nie. W ocenie Sądu takie wyjaśnienia oskarżonego nie polegają na prawdzie i ukierunkowanie są na umniejszenie jego winy, jak również ochronę procesową drugiego współsprawcy, tj.Ł. P., który jest jego kolegą. Krytycznie należy odnieść się również do jego relacji odnośnie zdarzenia między sprawczynią, która z nimi była a pokrzywdzonąW. Z., gdyż ogranicza się ona do stwierdzenia, iż szarpały się one wzajemnie za włosy. W tym także przebija chęć lojalności wobecM. B.w zakresie nie wskazywania jej jako agresora i sprawczyni przemocy wobec pokrzywdzonej.

1.1.1.-1.1.4.

wyjaśniania
oskarżonegoŁ. P., w zakresie niepokrywającym się z ustalonym stanem faktycznym

Ł. P.konsekwentnie nie przyznawał się do zarzucanego mu czynu. Wyjaśnienia w omawianym zakresie są niewiarygodne i stanowią jedynie linię obrony oskarżonego. Wyjaśniał on o szarpaninieD. K.z jakimś chłopakiem, ale nie pamiętał kto zaczął i w jaki sposób. On próbował ich uspokoić, ale go odepchnęli i odszedł na bok dobry kawałek i czekał naD. K.5-10 minut. Po czym przyszedł on do niego i poszli razem do jego domu. Nie widział, żebyD. K.miał zadawać jakieś ciosy pokrzywdzonemu. On na pewno ich nie zadawał, ani nie kopał tego chłopaka. Nic nie wiedział też o żadnej kradzieży telefonu, w szczególności on go nie brał, ani nie przeszukiwał kurtki pokrzywdzonego. Nie pamiętał czy w czasie tego zdarzenia jakieś dziewczyny się szarpały. Taka relacja oskarżonego co do jego całkowicie biernego udziału w tym zdarzeniu nie wytrzymuje konfrontacji z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym a ponieważ jest co do zasady zbieżna z wyjaśnieniamiD. K.należy odwołać się do uwag poczynionych wyżej w zakresie oceny wyjaśnień oskarżonegoK., bez konieczności ich powtórnego przytaczania. W tym kontekście wskazać należy, iż równieżŁ. P.nie wskazuje, iż w „szarpaniu się” z pokrzywdzonym miał uczestniczyć ktoś trzeci obokD. K., w szczególności aby miał to być ten nieznany mu mężczyzna, który dołączył się do nich. Ponadto na posiedzeniu aresztowym już pamiętał, iż miał na sobie zieloną kurtkę. O kłamliwości wersji zdarzeń podawanych przez tego oskarżonego wskazuje również powód, który podaje on jako przyczynę opuszczenia szpitala w dniu 28 września 2019 roku a któremu przeczą treści smsów, które wymienili wówczas zD. K.. Fakt jego ucieczki ze szpitala wskazuje, iż obawiał się on osobistej konfrontacji z pokrzywdzonym i policjantami zapewne z racji tego co się wcześniej stało również z jego aktywnym udziałem. Inaczej jego zachowanie nie miałoby sensu, gdyż nie miałby się czego obawiać w kontekście swojej osoby.

1.1.1., 1.1.3.

Wyjaśnienia oskarżonejM. B.(k. 146, 162-162v, 466v)

OskarżonaM. B.nie przyznała się popełnienie zarzucanego jej czynu, wyjaśniając, iż tego dnia nie było jej wP.i dlatego nie mogła brać udziału w tym zdarzeniu. Tym samym nie składała żadnych wyjaśnień odnośnie samego przedmiotowego zdarzenia. Wskazywała natomiast, iż przebywała wówczas wG.u swojego konkubentaL. A.a właściwie nigdy na weekendy nie jeździła doP.. Powoływała się przy tym na szereg okoliczności, które w jej ocenie, miały świadczyć, iż nie mogła w tej dacie popełnić tego czynu, przy czym Sąd ocenił je jako nieistotne czy nawet naiwne, w kontekście wykazywanej przez nią niemożliwości przebywania w dacie czynu wP., jeśli się weźmie pod uwagę tryb życia oskarżonej przed zatrzymaniem, odległość kilku kilometrów międzyG.aP., jak również fakt, iż żaden z przesłuchanych w związku z jej twierdzeniami świadków nie potwierdził tej okoliczności, ani tym bardziej nie udzielił jej żadnego „alibi”. Takie stanowisko oskarżonej należało uznać jedynie za przyjętą przez nią linię obrony, gdyż nie znajduje ono odzwierciedlenia w żadnym innym przeprowadzonym w sprawie dowodzie. Biegunowo przeczy jej twierdzeniom natomiast fakt, iż jej osoba jako sprawczyni rozboju naW. Z.została trzykrotnie i z wizerunku i przy okazaniu osoby kategorycznie rozpoznana przez w/w pokrzywdzoną a kwestia blizn na policzku i na szyi oskarżonej, o których nie wspominała i których nie zaobserwowałaW. Z.w żaden sposób tego nie zmienia, gdyż nie rzucają się one w oczy i są słabo widoczne, co Przewodniczący stwierdził również naocznie na Sali sądowej. W tej sytuacji zaprzeczenia swojego udziału w tym zdarzeniu składane przez oskarżoną należało odrzucić jako niewiarygodne i kłamliwe.

1.1.1.-1.1.4.

Zeznania świadkówE. F.(k. 149v),L. A.(k. 152v),M. M. (4)(k. 263)

Dowody te nie miały znaczenia dla ustalenia faktów, świadkowie ci nie mieli wiedzy na temat samego przedmiotowego zdarzenia z dnia 28 września 2019 roku, jak również udziału w nim konkretnych osób. Bez znaczenia natomiast okazała się kwestia daty wejścia w posiadanie przez oskarżonąM. B.bluzy zabezpieczonej od niej w toku postępowania, gdyż nie posłużyła ona do identyfikacji oskarżonej po ubiorze, jaki nosiła na sobie w dniu zdarzenia. PonadtoL. A.nie potrafił stwierdzić co robiła i gdzie przebywała w dniu 28 września 2019 rokuM. B., wskazując, iż w tamtym okresie pracował cały tydzień, również w soboty i tym samym nie przebywał przez cały czas z oskarżoną w miejscu ich ówczesnego zamieszkania. Ponadto zeznał, iż był taki okres, być może właśnie we wrześniu 2019 roku, iż pokłócił się zM. B.i nie było jej kilka dni w domu, może 3 lub 4 dni.

1.1.2.-1.1.3.

Protokoły okazania wraz z tablicami poglądowymi k. 45-46, 68-69, 70-71, 113-114, 115-116, 186-187, 255-256, protokół oględzin rzeczy k. 124-126

Dowody te nie miały znaczenia dla ustalenia istotnych faktów, gdyż świadkowieM. L.,A. K.iJ. C.nie rozpoznali na okazywanych im zdjęciach osoby sprawczyni rozboju naW. Z., jak również w trakcie okazywania im w celach rozpoznawczych oskarżonej nie dokonali jej identyfikacji. AnalogicznieM. L.nie rozpoznał osobyŁ. P.jako sprawcy rozboju na jego osobie. Ponadto bluza zabezpieczona procesowo odM. B.nie posłużyła do jej identyfikacji w zakresie ubioru jaki nosiła na sobie w dniu zdarzenia.

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I

D. K.
Ł. P.

III

M. B.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Dokonując prawnokarnej oceny zachowania oskarżonychD. K.iŁ. P.należy stwierdzić, że swoimi działaniami z dnia 28 września 2019 roku wyczerpali oni dyspozycję występku zart. 280 § 1 k.k.Tego dnia wP.działając wspólnie i w porozumieniu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dokonali oni rozboju na osobieM. L.. Szarpali go bowiem za ubranie, zadawali mu uderzenia pięściami w twarz i kopali go w brzuch i okolicach ud. Używając w/w przemocy wobec pokrzywdzonego zabrali mu w celu przywłaszczenia telefon komórkowymarki S. (...)wraz z kartą pamięci i futerałem, powodując szkodę w kwocie 540 zł. Natomiast oskarżonejM. B.można zasadnie przypisać popełnienie czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 280 § 1 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.Usiłowała ona bowiem dokonać w w/w dacie rozboju na osobieW. Z., jednak zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na postawę samej pokrzywdzonej, jak równieżM. L.. Jej zamach na osobę na pokrzywdzoną polegał na tym, że użyła przemocy poprzez szarpanie ją za ubranie i za włosy, żądając od niej jednocześnie wydania telefonu komórkowego oraz pieniędzy. Nie ulega również wątpliwości, iż czynu tego dopuściła się w warunkach recydywy szczególnej podstawowej zart. 64 § 1 k.k.(vide wyrok łączny sygn. akt II K 159/17 z obliczeniem kary k. 289-289v).
Sąd natomiast nie podzielił zapatrywania Prokuratora odnośnie kwalifikacji prawnej czynów zarzuconych wszystkim oskarżonym jako występki o charakterze chuligańskim, w rozumieniuart. 115 § 21 k.k.tj. w zw. zart. 57a § 1 k.k.W tym kontekście wskazać należy, iż przestępstwo rozboju (art. 280 k.k.) cechuje się złożonym przedmiotem ochrony, gdyż stanowi, oprócz zamachu na mienie, także zamach na zdrowie lub nietykalność cielesną, co otwiera potencjalną możliwość potraktowania go jako występku chuligańskiego, jeśli popełniane jest ono publicznie (art. 115 § 21 k.k.). Wątpliwym jest natomiast to czy w przypadku tego przestępstwa można mówić o zaistnieniu innej przesłanki występku chuligańskiego, czyli o działaniu bez powodu albo z oczywiście błahego powodu. Sąd w niniejszym składzie podziela pogląd, iż rozbój nie może być uznany za występek o charakterze chuligańskim. Wyrażony on został m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 9 lipca 2013 r., II KK 157/13, LEX nr 1369488, zgodnie z którym cel osiągnięcia korzyści majątkowej wyklucza możliwość zakwalifikowania działań jako mających charakter chuligański, w wyrok Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2013 r., IV Ka 969/13, LEX nr 1719453, zgodnie z którym oskarżeni nie działali bez powodu lub oczywiście błahego powodu, skoro działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, a mianowicie chcieli dokonać kradzieży roweru, na którym poruszał się pokrzywdzony, czy też w wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 8 marca 2013 r., VI Ka 45/13, LEX nr 1723437, gdzie wskazano, iż o powodzie oczywiście błahym można mówić wówczas, gdy zachodzi oczywista nieadekwatność reakcji sprawcy do zewnętrznej przyczyny wyzwalającej działanie, gdy cel, w jakim sprawca działa, nie usprawiedliwia - w rozumieniu powszechnym - drastyczności środków podjętych przez sprawcę dla jego osiągnięcia. W ustalonych realiach przedmiotowej sprawy nie zaistniała zewnętrzna przyczyna, która wyzwoliłaby w sprawcach reakcję niewspółmierną do owej przyczyny, sprawcy zrealizowali natomiast podjęty przez siebie zamiar nie zważając na okoliczności (publiczność) działania, możliwe skutki dla zdrowia pokrzywdzonego, wykazując tym samym lekceważenie obowiązującego porządku prawnego. Ustalone wyrokiem działanie sprawcy - uderzenie i obezwładnienie pokrzywdzonego - nie było powzięte bez powodu lecz stanowiło sposób realizacji czynu zart. 280 § 1 k.k.W judykaturze można spotkać również poglądy przeciwne w/w a zakładające, iż w szczególnych okolicznościach faktycznych można przestępstwo rozboju (czy też kradzieży rozbójniczej) zakwalifikować jako występek o charakterze chuligańskim (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 września 2013 r., V KK 205/13, LEX nr 1375253, wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2010 r., II AKa 270/10, LEX nr 621279, czy też postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2009 r., WK 13/09, LEX nr 598202). Warto jednakże zauważyć, że pogląd odmienny od przyjętego w niniejszej sprawie wypowiadany był na kanwie spraw, w których z trudem można przyjmować, że sprawcy działają w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Zabierając rzecz, chcą się "wyżyć" albo dokuczyć pokrzywdzonemu. Pogląd ten opiera się więc na założeniu, że działanie "w celu przywłaszczenia", który musi znamionować każdą kradzież, zachodzi także wtedy, gdy sprawca chce zabraną rzecz zniszczyć albo wyrzucić, a więc też postąpić z nią jak właściciel, ale nie chce osiągnąć korzyści majątkowej (vide Krzysztof Janczukowicz, Przestępstwa rozbójnicze jako występki o charakterze chuligańskim, linie orzecznicze Lex). Z takim okolicznościami faktycznymi nie mamy natomiast do czynienia w przedmiotowej sprawie, gdyż cel osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez użycie przemocy fizycznej przez sprawców jest wyraźnie zarysowany i dominujący, w szczególności w przypadku zachowaniaM. B.. Tym samym Sąd wyeliminował z kwalifikacji prawnej czynów przypisanych oskarżonym ich popełnienie w związku zart. 57a § 1 k.k., analogicznie zmieniając opis czynów poprzez pominięcie znamion występku chuligańskiego, zawartego w zarzutach aktu oskarżenia. Nie oznacza to oczywiście, iż czyny oskarżonych nie miały elementów chuligańskich tj. działanie publiczne i okazanie przez sprawców rażącego lekceważenia porządku prawnego, przy czym Sąd uwzględnił je na niekorzyść oskarżonych przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości ich czynów w kontekście wymiaru kary.
Należy również podkreślić, że okoliczności popełnionych przez oskarżonych czynów jednoznacznie przemawiają za stwierdzeniem, że działali oni umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Oczywista jest również możliwość przypisania oskarżonym winy tj. postawienia zarzutu zachowania niezgodnego z wymogami prawa. W okresie dokonania zarzucanych im czynów nie zachodziła bowiem żadna z okoliczności wyłączających ich winę (vide treść opinii sądowo – psychiatryczno – psychologicznych k. 204-205, 206-207), w szczególności okoliczności takiej nie stanowi stan nietrzeźwości oskarżonych w chwili czynu (videart. 31 § 3 k.k.).

☐

3.3
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.4
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.5
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.6
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

D. K.
Ł. P.

I

I

Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary przewidzianeart. 53 k.k.Jako okoliczności łagodzące Sąd uznał: młody wiekD. K.i stosunkowo młody wiekŁ. P.oraz sposób życia obu oskarżonych w okresie bezpośrednio poprzedzającym popełnienie przestępstwa tj. wykonywanie pracy zarobkowej. Na korzyśćD. K.przemawiało również to, że w toku postępowania wykazał on skruchę za swój czyn, do którego popełnienia konsekwentnie się przyznawał oraz wyrażał chęć i gotowość zadośćuczynienia szkodzie i krzywdzie, którą spowodował, w odróżnieniu od oskarżonegoŁ. P., który takiej postawy nie prezentował. Natomiast zdecydowanie na niekorzyść oskarżonegoD. K.przemawia uprzednia jego czterokrotna karalność, w tym za umyślne przestępstwa podobne m.in. również za czyn zart. 280 § 1 k.k.W tym kontekście wskazać należy, iżŁ. P.był wcześniej tylko jednokrotnie karany i to stosunkowo dawno bo w 2009 roku, ale również za rozbój. Osądzone zachowanie obu oskarżonych cechuje natomiast bardzo wysoki stopień społecznej szkodliwości ich czynu wyrażający się przede wszystkim w godzeniu również w zdrowie drugiego człowieka i czynienie tego w sposób całkowicie bezpardonowy. publiczny, wobec osoby nie mogącej im się skutecznie przeciwstawić. Oskarżeni w sposób jaskrawie naganny wystąpili przeciwko obowiązującym normom prawnym oraz społecznym, dopuścili się popełnienia tego czynu działając w sposób zdeterminowany, nacechowany zuchwałością i złą wolą oraz niczym nieuzasadnionym stopniem agresji fizycznej, przy czym należało też rozróżnić, iż atak słowny, jak również przemocowy wobec pokrzywdzonego rozpocząłD. K.i był współsprawcą aktywniejszym w ramach tego rozboju. Ponadto działania obu oskarżonych mogły potencjalnie skutkować dużo poważniejszymi obrażeniami ciałaM. L., niż te których doznał. Takie okoliczności zachowania oskarżonych świadczącą o poczuciu ich bezkarności, jak również rażącym lekceważeniu porządku prawnego. Ponadto w ramach tego zdarzenia oskarżeni narazili na stres i strach o własne zdrowie i zdrowie ich przyjaciół małoletnich świadkówA. K.iJ. C.. Analogicznie stopień winy oskarżonych należy uznać za bardzo wysoki. Powyższej wskazane okoliczności świadczą o postępującej demoralizacji oskarżonych, zwłaszczaD. K., ich niepoprawności, braku poszanowania dla norm prawnych i zasad współżycia społecznego, a pośrednio także o nieskuteczności stosowanych dotychczas środków represji karnej o charakterze wolnościowym (kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kary grzywny). Tym samym Sąd uznał, iż adekwatną odpłatą za powyższy czyn może być tylko kara w sposób odczuwalny przekraczającą dolną granicę ustawowego zagrożenia i dlatego wymierzył każdemu z oskarżonych karę 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Jednocześnie biorąc pod uwagę popełnienie przez nich przedmiotowego występku w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i ich znaczne możliwości zarobkowe w warunkach wolnościowych Sąd wymierzył im również karę grzywny w wymiarze po 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych

M. B.

III

III

Przy wymiarze kary oskarżonej Sąd analogicznie wziął pod uwagę dyrektywy wymiaru kary przewidzianeart. 53 k.k.i podniesione wyżej tożsame okoliczności faktyczne związane ze wspólnymi elementami obu czynów o charakterze chuligańskim. Należało jednak uznać, iż stopień społecznej szkodliwości czynuM. B.jest mniejszy, niż w przypadku czynu pozostałych oskarżonych, biorąc pod uwagę, iż zachowanie oskarżonej osiągnęło jedynie poziom usiłowania i do znaczącej krzywdy na osobie pokrzywdzonej nie doszło. Z drugiej jednak strony wydaje się, iż oskarżonaM. B.jest osobą bardziej zdemoralizowaną niż pozostali oskarżeni, nie potrafiła wyciągnąć bowiem konstruktywnych wniosków ze stosunkowo niedawnego odbywania kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności (wcześniej była czterokrotnie karana, w tym raz za rozbój w 2016 roku), którą odbywała w warunkach penitencjarnych w pełnym wymiarze do dnia 10 listopada 2018 roku, po czym w warunkach wolnościowych po opuszczeniu Zakładu Karnego prowadziła nieustabilizowany tryb życia. Powyższe doprowadziło ją do popełnienia kolejnego czynu zabronionego, tym razem już w warunkach recydywy zart. 64 § 1 k.k.Tym samym na plan pierwszy wysuwają się cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku doM. B.. Musi to skutkować dolegliwą sankcją karną i wyklucza zastosowanie łagodniejsze podejście do karygodności czynu oskarżonej. Skutkowało to wymierzeniemM. B.kary pozbawienia wolności również w wymiarze 2 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności. Tak orzeczona kara spełni także potrzebę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wymóg „humanitarnego” miarkowania kary w kontekście charakterystyki osoby oskarżonej.

D. K.

II

I

W związku z rozpoznaniem przez biegłych psychiatrów i psychologa u oskarżonego uzależnienia od wielu substancji psychoaktywnych oraz wysokiego prawdopodobieństwa ponownego popełnienia podobnego czynu zabronionego związanego z jego uzależnieniem i wskazania co do konieczności odbycia przezD. K.terapii odwykowej stacjonarnej – możliwej również w warunkach Zakładu Karnego (vide opinia k. 206-207), Sąd orzekł na podstawieart. 62 k.k.wobec w/w system terapeutyczny wykonania kary pozbawienia wolności.

M. B.

IV

III

Biegli psychiatrzy i psycholog stwierdzili u oskarżonej zespół zależności alkoholowej oraz zaburzenia osobowości. Ustalili również wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia przezM. B.czynu zabronionego związanego z jej uzależnieniem od alkoholu, przy czym aby temu zapobiec nie jest niezbędnym umieszczanie oskarżonej w zakładzie zamkniętym, natomiast powinna ona podjąć terapię odwykową podczas pobytu w Zakładzie Karnym (vide opinia k.204-205). Podzielając powyższe wskazania Sąd orzekł na podstawieart. 62 k.k.wobec w/w system terapeutyczny wykonania kary pozbawienia wolności.

D. K.
Ł. P.
M. B.

V
VI

I
III

Celem wzmocnienia oddziaływania kar i zrekompensowania pokrzywdzonym poniesionej szkody na mieniu (M. L.) i na osobie (M. L.iW. Z.) Sąd na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązał solidarnie oskarżonychD. K.iŁ. P.do naprawienia szkody materialnej wyrządzonej ich przestępstwem, jak również zadośćuczynienia za doznaną przezM. L.krzywdę. Sąd zasądził również od oskarżonejM. B.na rzecz pokrzywdzonejW. Z.zadośćuczynienie za jej krzywdę. Orzekając w tym zakresie Sąd zastosował przepisy prawa cywilnego, w szczególnościart. 441 § 1 k.p.c.,art. 444 § 1 k.p.c.iart. 445 § 1 k.p.c.Zasądzony obowiązek naprawienia szkody obejmował wartość ukradzionegoM. L.mienia. Ustalając natomiast sumę tytułem odpowiedniego zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną przez pokrzywdzonych krzywdę Sąd uwzględnił jej rozmiar, w odniesieniu do doznanych przez pokrzywdzonych obrażeń ciała, ich dotkliwości i dolegliwości bólowych, ich skutków, w tym utrudnień w codziennym funkcjonowaniu, przebiegu leczenia, jak również strachu, stresu i doznań traumatycznych, związanych z samym pokrzywdzeniem i obawą o życie i zdrowie własne, jak również osób im towarzyszących.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

Ł. P.
M. B.

VII

I, III

Rozstrzygnięcie w przedmiocie dowodów rzeczowych zapadło na podstawieart. 230 § 2 k.p.k., należało je bowiem zwrócić osobom uprawnionym wobec stwierdzenia ich dalszej zbędności dla postępowania karnego.

D. K.

VIII

I

Z uwagi na zatrzymanie oskarżonego w toku postępowania przygotowawczego, a następnie jego tymczasowe aresztowanie w niniejszej sprawie należało na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.zaliczyć mu okres rzeczywistego pozbawienia go wolności, tj. od dnia 24 października 2019 roku godz. 16:30 do dnia wyrokowania, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

Ł. P.

IX

I

Z uwagi na zatrzymanie oskarżonego w toku postępowania przygotowawczego, a następnie jego tymczasowe aresztowanie w niniejszej sprawie należało na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.zaliczyć mu okres rzeczywistego pozbawienia go wolności, tj. od dnia 10 grudnia 2019 roku godz. 15:30 do dnia wyrokowania, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.

M. B.

X

III

Z uwagi na zatrzymanie oskarżonej w toku postępowania przygotowawczego, a następnie jej tymczasowe aresztowanie w niniejszej sprawie należało na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.zaliczyć jej okres rzeczywistego pozbawienia jej wolności, tj. od dnia 13 listopada 2019 roku godz. 10:10 do dnia wyrokowania, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności, przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jest jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, z wyłączeniem okresu od dnia 12 maja 2020 roku godz. 10:10 do dnia 22 maja 2020 roku godz. 10:10, kiedy to wprowadzono jej do wykonania zastępczą karę aresztu ze sprawy tutejszego Sądu o sygn. akt II W 972/19 (vide k. 613-614).

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

XI

Zgodnie z wnioskiem pełnomocnika oskarżyciela posiłkowegoM. L.na podstawieart. 627 k.p.k., w oparciu o przepisy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (§ 11 ust. 2 pkt 3, § 15 ust. 1 i 3, § 16 i § 17 pkt 1), Sąd zasądził od oskarżonychD. K.iŁ. P.na rzecz w/w oskarżyciela posiłkowego kwoty po 504 zł tytułem zwrotu poniesionych przez niego w sprawie wydatków z tytułu ustanowienia pełnomocnika fachowego w osobie adwokataP. J..

XII

Mając na względzie, iż oskarżeniD. K.iŁ. P.w dacie wyrokowania nie posiadali majątku, oszczędności czy dochodów, gdyż odpowiednio od dnia 24 października 2019 roku i 10 grudnia 2019 roku przebywali w warunkach izolacji penitencjarnej a orzeczono wobec nich kary pozbawienia wolności i kary grzywny, Sąd stosownie do treściart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił ich od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od obowiązku uiszczenia opłaty, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. Należało również uznać, iż uiszczenie ich byłoby dla w/w oskarżonych zbyt uciążliwe również ze względu na wysokość orzeczonego niniejszym wyrokiem środka kompensacyjnego o charakterze pieniężnym i solidarnym, którego zaspokojenie wobec pokrzywdzonego powinno mieć charakter priorytetowy dla oskarżonych. W tym kontekście takie rozstrzygnięcie uzasadnione jest również względami słuszności.

Mając na względzie, iż oskarżonaM. B.w dacie wyrokowania nie posiadała majątku, oszczędności czy dochodów, gdyż od dnia 13 listopada 2019 roku przebywała w warunkach izolacji penitencjarnej a orzeczono wobec niej karę pozbawienia wolności, Sąd stosownie do treściart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od obowiązku uiszczenia opłaty, wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa. Należało również uznać, iż uiszczenie ich byłoby dla w/w oskarżonej zbyt uciążliwe również ze względu na wysokość orzeczonego niniejszym wyrokiem środka kompensacyjnego o charakterze pieniężnym, którego zaspokojenie wobec pokrzywdzonej powinno mieć charakter priorytetowy dla oskarżonej. W tym kontekście takie rozstrzygnięcie uzasadnione jest również względami słuszności.

6

1Podpis