Sąd Rejonowy w Toruniu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 723/17
Data wyroku: 2019-02-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Tyciński
Słowa kluczowe: Uniewinnienie

Sygn. akt II K 723/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 lutego 2019 r.
Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Marek Tyciński

Protokolant:

sekr. sądowy Marcin Szymczak

bez udziału Prokuratora Prokuratury Rejonowej
po rozpoznaniu w dniach 03 lipca 2018 r., 13 września 2018r., 4 grudnia 2018r., 8 stycznia 2019r. i 12 lutego 2019r.
sprawy:
oskarżonejE. C. (1)
córkiJ.iC. z domu Z.

oskarżonej o to, że:

w dniu 6 lutego 2017 roku wT.przyul. (...), będąc na klatce schodowej kierowała groźby pozbawienia życia wobecE. S. (1), przy czym groźba wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę jej spełnienia;
tj. o czyn zArt. 190§1 kkw zw. zArt. 31§2 kk

orzeka

I
uniewinnia oskarżonąE. C. (1)od popełnienia zarzucanego jej czynu;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.M. M.kwotę 756 zł (siedemset pięćdziesiąt sześć złotych) powiększone o stawkę podatku VAT, tytułem zwrotu kosztów obrony z urzędu udzielonej oskarżonej;

kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.
II K 723/17

UZASADNIENIE
Od wielu latE. C. (2)jest skonfliktowana z wielu sąsiadami posesji przyul. (...)wT.w tym zE. S. (1). Prawomocnym wyrokiem z 26 stycznia 2017r. sygn.. II K 1495/16 została ona skazana za czyny zart. 190§1kkiart. 157§2kkpopełnione na szkodęE. S. (1)w dniu 27 września 2016r.
(dowód akta VIII K 705/18, wyrok II K 1495/16 k. 144, dane o karalności k. 150)
W dniu 6 lutego 2017r. telefonicznieE. S. (1)zawiadomiła policję o kolejnych groźbach wypowiadanych wobec niej przezE. C. (3). Według jej relacji będąc pod wpływem alkoholu na klatce schodowej groziła pokrzywdzonej , że ją zabije i, że jeszcze z nią nie skończyła. Świadkiem zdarzenia miała byćK. W. (1).
(dowód notatka k. 1 , zeznaniaE. S.k. 2-3)
Latem 2017r.E. S. (1)wraz z mężem nie pozwalali wejść oskarżonej do klatki schodowej blokując jej wejście.
(dowód: zeznaniaG. O.k. 157-158)
W dniu 28 czerwca 2017r.K. W. (1)przy udzialeE. S. (1)zaatakowała oskarżoną przed drzwiami jej mieszkania.
(dowód: nagranie k. 166, protokół k. 167)
OskarżonaE. C. (3)nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że konflikt jest prowokowany przez pokrzywdzoną, która dąży do wyrzucenia jej z mieszkania. Krytycznego dnia nie było takiego zdarzenia a jej nie było w domu.
Sąd dał wiarę jej wyjaśnieniom gdyż z uwagi na zadawniony konflikt nie tylko z pokrzywdzoną trudno uznać zeznaniaK. W.iE. S.za obiektywne i wwiarygodne. Ich późniejsze zachowanie w stosunku do oskarżonej, a zwłaszcza z 28 czerwca 2017r. nie daje podstaw do uznania że są one bezstronnymi osobami, a pokrzywdzona osobą bezpodstawnie atakowaną przezE. C. (3). Należy tu brać pod uwagę ewentualny motyw bezpodstawnego oskarżania jakim jest chęć zemsty, względnie dążenie do pozbycia się sąsiadki z lokalu. Motyw ten jest uprawdopodobniony w świetle szeregu pism ZGM w sprawie oskarżonej ( k. 43, 44, 20 ).
Sąd dał wiarę zeznaniomG. O. (2)gdyż brak jest podstaw do odmówienia im wiarygodności i brak jest dowodu przeczącego jego zeznaniom. Świadek ten stara się nie angażować w w/w konflikt.
Sąd dał wiarę opinii biegłych psychiatrów i psychologa gdyż jest ona rzetelna i fachowa, aczkolwiek w świetle uniewinnienia oskarżonej nie miała ona wpływu na rozstrzygnięcie.
Reasumując należy stwierdzić, że w sprawie tej o winie oskarżonej świadczyły jedynie zeznaniaE. S. (1)iK. W. (1), które z przyczyn opisanych wyżej są mało wiarygodne. dlatego też sąd uniewinnił oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu. Na marginesie należy wskazać, że gdyby nawet przyjąć, że zdarzenie miało przebieg taki jak opisała pokrzywdzona to nie sposób uznać, że obawiała się ona ich spełnienia.E. S. (1)zeznając na rozprawie kompletnie nie kojarzyła zdarzenia objętego zarzutem, a skoro tak to ta obawa jest iluzoryczna. Nadto jej późniejsze zachowanie w postaci blokowania wejścia, czy też atak prawdopodobnie gazem razem ze świadkiem przeczy jej twierdzeniom w tym zakresie.
O kosztach orzeczono w myślart. 632 pkt 2kpk