Sąd Rejonowy w Giżycku
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 905/19
Data wyroku: 2020-08-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marek Makowczenko
Słowa kluczowe: Umowa dostawy
Podstawa prawna: art. 605 kc

Sygn. akt: I C 905/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 12 sierpnia 2020 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Marek Makowczenko

Protokolant:

Sylwia Laskowska

po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2020 r. w Giżycku na rozprawie
sprawy z powództwaPrzedsiębiorstwa Usług (...) Sp. z o.o.wW.
przeciwkoM. G.
o zapłatę

1
Zasądza od pozwanegoM. G.na rzecz powodaPrzedsiębiorstwa Usług (...) Sp. z o.o.wW.kwotę 655, 38 zł (sześćset pięćdziesiąt pięć złotych 38/100) z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 16.04.2019 r. do dnia zapłaty.

2
Zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 667 zł (sześćset sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSR Marek Makowczenko
Sygn. akt. I C 905/19 upr.

UZASADNIENIE
PowódPrzedsiębiorstwo Usług (...) Spółka z o.o.wW.wniósł o zasądzenie na swoją rzecz od pozwanegoM. G.kwoty 655,38 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 16.04.2019 r. do dnia zapłaty i kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazał, że dochodzona kwota stanowi zadłużenie pozwanego z tytułu opłat wynikających z dostarczania wody i odprowadzania ścieków do gospodarstwa pozwanego. Dodał, że polubowne próby rozwiązania wynikłego sporu nie przyniosły oczekiwanego rezultatu.
PozwanyM. G.wniósł o oddalenie powództwa w całości, argumentując w uzasadnieniu, iż przesyłane jemu przez powodową spółkę pomiary zużycia wody są niezgodne z rzeczywistym zużyciem wody przez pozwanego, co w konsekwencji prowadzi do nieuzasadnionego zwiększenia rachunków za dostarczanie wody. Wyjaśnił przy tym, że powodowa spółka winna dokonywać pomiarów wyłącznie w oparciu o licznik znajdujący się w domu pozwanego, nie zaś w oparciu o ten znajdujący się na przyłączu wodociągowym, który wskazuje wyższe zużycie. Wreszcie, z ostrożności pozwany podniósł także zarzut przedawnienia dochodzonego pozwem roszczenia.

Sąd ustalił, co następuje:
PowódPrzedsiębiorstwo Usług (...) Spółka z o.o.wW.prowadzi działalność związaną m.in. z realizacją usług związanych z dostarczaniem wody i odprowadzaniem ścieków. Odbiorcą usług dostarczania wody i odprowadzania ścieków jest pozwany, u którego w dniu 24.09.2014 r. powodowe przedsiębiorstwo dokonało montażu wodomierza w studzience wodomierzowej nr(...), określając przy tym numery plomb oraz numer fabryczny wodomierza. Za pomocą zamontowanego wodomierza powód dokonuje odczytu wody dostarczonej i pobranej przez całe gospodarstwo pozwanego, tj. ze wszystkich zabudowań, nie zaś wyłącznie z domu pozwanego.
W domu pozwanego znajduje się również drugi licznik, zamontowany u pozwanego w 1995 r., który z momentem zamontowania licznika na przyłączu wodociągowym nie jest serwisowany, ani sprawdzany. Licznik ten wskazuje niższy pomiar, niż licznik znajdujący się na przyłączu wodociągowym.

(dowód: zeznania świadkaM. S.– k. 57-57v)

Wodomierz znajdujący się w domu pozwanego nie jest wodomierzem głównym i nie jest przyrządem pomiarowym rozliczającym za ilość pobranej wody.

(dowód: pismo powoda z dnia 5.05.2015 r. – k. 37)

Pozwany w okresie trwania umowy związanej z dostarczaniem w/w usług bardzo nieregularnie, w niepełnej wysokości lub wcale nie dokonywał opłat z tytułu dostarczania w/w usług, co doprowadziło do powstania zadłużenia względem powoda. Wedle bowiem twierdzeń pozwanego rozliczeń należy dokonywać wyłącznie według licznika znajdującego się w domu pozwanego.

(okoliczności bezsporne)

Na dzień 19.02.2019 r. wysokość zadłużenia pozwanego wynosiła 655,38 zł, co wynika z faktur wystawionych przez powoda dnia: 8.05.2018 r., 5.06.2018 r., 7.11.2018 r., 4.12.2018 r., 3.01.2019 r., 4.02.2019 r., 2.03.2018 r., a także z raportu odsetek z dnia 19.03.2019 r. Termin zapłaty pierwszej z wystawionych faktur upływał dnia 22.05.2018 r.

(dowód: faktury Vat –k. 10-15,

nota odsetkowa – k. 16,

raport odsetek na dzień 19.03.2019 r. – k. 19)

Pismem z dnia 19.02.2019 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty kwoty 655,38 zł tytułem zaległości za świadczone usługi. Wezwanie pozostało bezskuteczne.

(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 17-18)

Sąd zważył, co następuje:
Bezspornym w sprawie był ustalony stan faktyczny w zakresie łączącej strony umowy związanej z dostarczaniem wody i odprowadzeniem ścieków, co wynika zarówno z samych twierdzeń stron, jak i dokumentów, znajdujących się w aktach sprawy. Strony były zgodne również co do istnienia zaległości w uiszczaniu opłat z tytułu dostarczania wody.
Kwestia sporna sprowadzała się do zasady odpowiedzialności pozwanego wobec powoda w kontekście podnoszonych przez niego okoliczności co do tego, że powodowa spółka winna dokonywać pomiarów wyłącznie w oparciu o licznik znajdujący się w domu pozwanego, nie zaś w oparciu o ten znajdujący się na przyłączu wodociągowym, który wskazuje wyższe zużycie. W konsekwencji sporną pozostała wysokość dochodzonego przez powoda roszczenia.
Zgodnie zart. 605 k.c.przez umowę dostawy dostawca zobowiązuje się do wytworzenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz do ich dostarczania częściami albo periodycznie, a odbiorca zobowiązuje się do odebrania tych rzeczy i do zapłacenia ceny.
Rozstrzygając zdiagnozowaną wyżej kwestię sporną Sąd dostrzegł treść skierowanego do pozwanego pisma powoda z dnia 5.05.2015 r., z którego wynika jednoznacznie, że wodomierz znajdujący się w domu pozwanego nie jest wodomierzem głównym i nie jest przyrządem pomiarowym rozliczającym za ilość pobranej wody. Także w toku przedmiotowej sprawy powód konsekwentnie wskazywał, że dokonuje odczytu wody dostarczonej i pobranej przez gospodarstwo pozwanego z licznika głównego zamontowanego w studzience kanalizacyjnej, a nie tego znajdującego się w domu pozwanego. W świetle wskazań wiedzy i zasad logicznego rozumowania twierdzenia powoda nie budzą wątpliwości, albowiem siedlisko pozwanego składa się z kilku zabudowań, które także mogą być źródłami poboru wody bez względu na jej zużycie w samym domu pozwanego. Niewątpliwie zatem podnoszona przez pozwanego różnica w zużyciu wody może wynikać z wykorzystania wody również do innych potrzeb niż tylko zużycie w domu mieszkalnym. Nie można zatem podzielić stanowiska strony pozwanej, wedle którego pomiarów należy dokonywać wyłącznie w oparciu o wskazania licznika znajdującego się w domu, albowiem licznik ten, z racji innych źródeł poboru wody nie będzie wskazywał realnego zużycia wody przez pozwanego. Dodatkowo z momentem zamontowania licznika głównego w studzience wodomierzowej, licznik w domu pozwanego nie jest przez powódkę serwisowany, ani sprawdzany. Tym samym zasadnym zdaje się, w ocenie Sądu orzekającego w przedmiotowej sprawie dokonywanie odczytów poboru wody wyłącznie z wodomierza zamontowanego w dniu 24.09.2014 r. w studzience kanalizacyjnej. Samodzielne zatem dokonywanie przez pozwanego pomiaru opłat z tytułu dostarczanej wody w oparciu o nieserwisowany licznik znajdujący się w domu pozwanego, podczas gdy pozwany już w piśmie z dnia 5.05.2015 r. poinformowany został o tym, że licznik ten przestał być urządzeniem pomiarowym, jest konsekwentną próbą uniknięcia odpowiedzialności z tytułu opłat związanych z realizacją usługi dostarczania wody pozwanemu. Należy zaakcentować przy tym, że w bezpośrednim sąsiedztwie pozwanego nie istnieją inne zabudowania, jak również technicznie nie jest możliwe, aby doszło do przyłączenia innej osoby w studzience wodomierzowej pod ten sam licznik. To z kolei wyklucza prawidłowość lansowanej przez pozwanego tezy co do dokonywania przez powodową spółkę pomiarów zużycia wody niezgodnych z rzeczywistym zużyciem wody przez pozwanego. W konsekwencji powyższych rozważań Sąd uznał roszczenie powoda za uzasadnione.
Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut przedawnienia roszczenia powoda zgłoszony przez pozwanego. Treść pozwu i załączników wskazuje, że pierwsze roszczenie nim objęte wynikające z faktury VAT stało się wymagalne z dniem 23.05.2018 r., a co za tym idzie nie mogło dojść do przedawnienia roszczenia, zważywszy na datę wniesienia pozwu w przedmiotowej sprawie (16.04.2019 r.) i dwuletni termin przedawnienia wynikający zart. 554 k.c.w zw. zart. 612 k.c.Tym bardziej nie mogły ulec przedawnieniu roszczenia wynikające z pozostałych faktur (z późniejszą datą wymagalności).
Przedłożone przez powoda dokumenty w postaci faktur i not odsetkowych dały podstawę do uznania roszczenia powoda za uzasadnione co do wysokości. W konsekwencji Sąd orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. O odsetkach orzeczono na mocyart. 481 § 1 k.c., zgodnie z żądaniem pozwu.
O kosztach orzeczono zgodnie zart. 98 k.p.c.w myśl zasady odpowiedzialności za wynik procesu przy uwzględnieniu spisu kosztów przedłożonego przez powoda. Na owe koszty składała się kwota 30 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu, 287 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, a także kwota 350 zł tytułem wydatków związanych ze stawiennictwem pełnomocnika powoda na rozprawie.