Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
XI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XI GC 239/19
Data wyroku: 2019-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: 535 k.c.

Sygn. akt XI GC 239/19

Sprawę rozpoznano w postępowaniu uproszczonym.

UZASADNIENIE
Powódka(...) Spółka AkcyjnawW.w dniu 3 października 2018 roku wniosła w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozew o zasądzenie od pozwanejE. O.kwoty 2777,97 zł wraz z odsetkami od wyszczególnionych kwot i dat oraz kosztami procesu. Powódka dochodzi nieopłaconych przez pozwaną faktur VAT, które wystawiła pozwanej na podstawie umowy o współpracy stron.
Dnia 9 listopada 2018 roku został wydany nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem powódki, który wskutek sprzeciwu pozwanej utracił moc, a sprawa został przekazana tutejszemu Sądowi do rozpoznania.
Pozwana po doręczeniu załączników do pozwu uznała żądanie powódki co do kwoty 777,97 zł tytułem sprzedanej prasy, wnosząc, aby o rozłożenie tej kwoty na raty. Podniosła, że z uwagi na zły stan zdrowia w dniu 12 grudnia 2017 roku wypowiedziała umowę o współpracy. Pozwana zakwestionowała roszczenie powódki z tytułu zwrotu opłaty marketingowej w kwocie 2.000 zł, albowiem kwoty tej od powódki nie otrzymała. Nadto podniosła zarzut przedawnienia.
W toku procesu strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. Powódka wyraziła zgodę na rozłożenie pozwanej zasądzonego świadczenia na raty.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 16 stycznia 2013 roku(...) Spółka AkcyjnawW.(Dostawca) zawarła zE. O.(Odbiorca) umowę o współpracy nr(...)w zakresie sprzedaży prasy, z prawem na wyłączność na dostawę i sprzedaż prasy w punkcie sprzedaży odbiorcy. Odbiorca zobowiązał się do niezwłocznego pisemnego poinformowania dostawcy o planowanym zamknięciu punktu sprzedaży z siedmiodniowym wyprzedzeniem. W umowie przewidziano, że dostawca zapłaci odbiorcy jednorazową opłatę marketingową powiększoną o podatek VAT przelewem, na rachunek bankowy wskazany w fakturze (§ 5 ust. 2). Umowa przewidywała, że w przypadku m.in. wypowiedzenia przez odbiorcę umowy o współpracy jednorazowa opłata marketingowa staje się w pełni należna dostawcy w całości ( ust. 5). Postanowiono, że jednorazowa opłata marketingowa wynosić będzie 2000 zł. Umowa została zawarta na 36 miesięcy, tj. do 15 stycznia 2017 r. Jeżeli żadna ze stron nie złoży drugiej oświadczenia na piśmie pod rygorem nieważności w terminie nie późniejszym niż 90 dni przed jej końcem obowiązywania, umowa ta ulegała automatycznemu przedłużeniu o kolejny okres 36 miesięcy.
Pozwana nigdy nie otrzymała jednorazowej opłaty marketingowej w kwocie 2000 zł, czy to przelewem, czy to w gotówce.

Dowód:

- zaświadczenie o wpisie pozwanej k.81,
- zaświadczenie o nr REGON pozwanej k.82,
- zaświadczenie o nr NIP pozwanej k.83,
- umowa o współpracy k.23-28, 55-60,
- załącznik do umowy k.29, 61,
- aneks do umowy k.61,
- przesłuchanie pozwanejE. O.k.139-141,
(...) Spółka Akcyjnaz siedzibą wW.z tytułu prasy sprzedanej na rzecz pozwanej wystawiła następujące faktury:
-(...)z dnia 9 września 2017 roku na kwotę 5,78 zł z tytułu dostawy w dniach 6.09.2017-06.09.2017 z terminem płatności 22 lutego 2018 roku,
-(...)z dnia 30 września 2017 roku na kwotę 42,89 zł z tytułu dostawy w dniach 26.09.2017-26.09.2017 płatną do dnia 15 marca 2018 roku,
-(...)z dnia 14 października 2017 roku na kwotę 16,75 zł z tytułu dostawy w dniach 11.10.2017 – 12.10.2017 r. płatną do dnia 15 marca 2018 roku,
-(...)z dnia 21 października 2017 roku na kwotę 10,14 zł z tytułu dostawy w dniach 17.10.2017 – 17.10.2017 płatną do dnia 22 lutego 2018 roku,
-(...)z dnia 21 października 2017 roku na kwotę 17,13 zł z tytułu dostawy w dnia 19.10.2017 r.-19.10.2017 r. płatną do dnia 12 kwietnia 2018 roku,
-(...)z dnia 28 października 2017 na kwotę 26,91 zł z tytułu dostawy w dniach 24.10.2017-25.10.2017 r. płatną do dnia 22 lutego 2018 roku,
-(...)z dnia 30 listopada 2017 roku na kwotę 186,86 zł z tytułu dostawy w dniach 27.11.2017 r.-28.11.2017 r. płatną do dnia 15 lutego 2018 roku,
-(...)z dnia 9 grudnia 2017 r. na kwotę 186,86 zł z tytułu dostawy 04.12.2017-08.12.2017 płatną do dnia 22 lutego 2018 roku.

Dowód:

- faktury k.64 verte-68 verte.
Pismem sporządzonym 8 grudnia 2017 roku pozwana wypowiedziała umowę o współpracy nr(...)wskazując, że powodem jest likwidacja działalności gospodarczej z dniem 31 grudnia 2017 roku. Przyczyną był zły stan zdrowia pozwanej oraz zaplanowane zabiegi operacyjne i związane z nimi hospitalizacje.
Pismem z 19 grudnia 2017 roku powódka potwierdziła rozwiązanie umowy z dniem 30 grudnia 2017 roku i wezwała pozwaną do zwrotu opłaty marketingowej w kwocie 2000 zł, płatnej na podstawie noty w terminie 14 dni.
Również w dniu 19 grudnia 2017 roku powódka wystawiła na pozwaną notę obciążeniową z tytułu zwrotu opłaty marketingowej zgodnie z § 5 ust. 2 umowy(...)na kwotę 2000 zł.

Dowód:

- wypowiedzenie umowy k.30, 48, 62,
- pismo powódki z dnia 19.12.2017 r. k. 31, 49,
- nota obciążeniowa k. 64,
W dniu 25 stycznia 2018 roku pozwana dokonała przelewu na rachunek powódki w kwocie 237,11 zł tytułem zapłaty zafakturę (...).
W dniu 25 stycznia 2018 roku pozwana dokonała przelewu na rachunek powódki w kwocie 52,56 zł tytułem zapłaty zafakturę (...).
W dniu 1 marca 2018 roku pozwana dokonała przelewu na rachunek powódki w kwocie 168,77 zł tytułem zapłaty zafakturę (...).
W dniu 3 marca 2018 roku pozwana dokonała przelewu na rachunek powódki w kwocie 309,24 zł tytułem zapłaty zafaktury (...), f. kor.(...)i(...).

Dowód:

- potwierdzenia przelewu k.31-35,
Pismem z dnia 16 lipca 2018 roku pozwana odmówiła zapłaty na rzecz powódki kwoty 2000 zł, gdyż żadnych pieniędzy od powódki nie otrzymywała i podała, że wszystkie należności wobec powódki wynikające z wystawionych faktur zostały przez nią uregulowane.

Dowód:

- pismo pozwanej k.36-37.
W dniu 31 sierpnia 2018 roku powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 2761,23 zł w terminie 10 dni. Powódka poinformowała pozwaną, że taki jest jej stan zadłużenia na dzień 31 sierpnia 2018 roku.

Dowód:

- wezwanie do zapłaty k.63.
Stan faktyczny w zakresie, w jakim nie był bezsporny, Sąd ustalił na podstawie zgromadzonych w sprawie dokumentów. Strony nie kwestionowały autentyczności złożonych w sprawie dokumentów, wyciągając jedynie częściowo odmienne wnioski. Sąd jako szczere i prawdziwe ocenił zeznania przesłuchanej w sprawie pozwanej. Jako wiarygodne Sąd przyjął w szczególności zeznania pozwanej, że nie otrzymała od powódki opłaty marketingowej w kwocie 2000 zł, wynikającej z umowy, zważywszy że umowa przewidywała przelew tej kwoty na rachunek bankowy odbiorcy. Powódka mimo wyraźnego zarzutu pozwanej w tym przedmiocie, które to stanowisko było powódce znane na etapie korespondencji przedprocesowej, nie przedłożyła żadnego dowodu na okoliczność uiszczenia na rzecz pozwanej spornej opłaty. Odnośnie do pozostałej kwoty dochodzonej pozwem tytułem spornych faktur za sprzedaż prasy sąd był związany uznaniem powództwa w tej części przez pozwaną i jako prawdziwe ocenił wyjaśnienia pozwanej, że sporne faktury zostały doręczone pozwanej dopiero w toku niniejszego postępowania, gdyż powódka nie wykazała, iżby nastąpiło to przed procesem.
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części.
Podstawę roszczeń powódki stanowiła zawarta z pozwaną umowa o współpracy orazart. 535 k.c., zgodnie z którym przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.
W zakresie dochodzonej pozwem kwoty 777,97 zł tytułem sprzedanej prasy sąd po myśliart. 213 § 2 k.p.c.był związany uznaniem w tej części powództwa, stąd wskazaną kwotę wraz z odsetkami od dnia 3 października 2018 r. zasądził od pozwanej, o czym orzekł jak w pkt I sentencji.
Zgodnie z wnioskiem pozwanej, na co wyraziła również zgodę powódka, zasądzoną w pkt I sentencji kwotę na podstawieart. 320 k.p.c.sąd w pkt III sentencji rozłożył na 10 rat miesięcznych, mając na uwadze zły stan zdrowia pozwanej, przebyte i czekające ją operacje oraz konieczność zakupu drogich leków, przy niskiej emeryturze, co uzasadniało zresztą ustanowienie pozwanej pełnomocnika z urzędu.
Dalej idące powództwo, a więc w zakresie nieuznanym przez pozwaną, tj. zwrotu kwoty 2000 zł tytułem jednorazowej opłaty marketingowej, która w ogóle nie została przez powódkę na rzecz pozwanej uiszczona, a ciężar dowodu spełnienia tego świadczenia na rzecz pozwanej spoczywał na powódce (art. 6 k.c.), sąd oddalił, o czym orzekł jak w pkt III sentencji.
W pkt IV sentencji sąd zasądził od powódki na rzecz pozwanej całą kwotę 738,00 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej pozwanej z urzędu, ustalonych wg stawki określonej w § 8 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, powiększonej o należny podatek VAT (§ 4 pkt 3). Niezależnie od tego, że powódka częściowo przegrała sprawę (art. 100 k.p.c.), to sąd w zakresie zasądzonej w pkt I kwoty miał na uwadzeart. 101 k.p.c., iż pozwana nie dała powodu do wytoczenia sprawy, gdyż spornych faktur jej powódka nie doręczyła, a pozwana uznała żądanie pozwu w tej części, co było możliwe dopiero po doręczeniu jej załączników do pozwu wniesionego w epu. Koszty te w związku z treściąart. 122 § 2 k.p.c.zasądzono od powódki na rzecz pozwanej.

Asesor sądowyK. G.

ZARZĄDZENIE
1.(...)
3.(...)
4.(...)

Asesor sądowyK. G.