Sąd Rejonowy w Chojnicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 688/18
Data wyroku: 2019-07-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Drobińska

Sygn. akt II K 688/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 lipca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Chojnicach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Grażyna Drobińska
Protokolant: sekr. sądowy Paulina Feder
po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 11.04.2019 r., 26.06.2019 r., 02.07.2019 r. i 25.07.2019 r.
sprawy z oskarżenia prywatnegoK. Y. (1)przeciwko
M. C.(C.)
c.A.iD.zd.C.
ur. (...)wS.
oskarżonej o to, że:

1
w dniu 25 lipca 2018 roku na posesji mieszczącej się w miejscowości(...)kopnęła nogą w twarzK. Y. (2), co spowodowało uszkodzenie okularów oraz kopała ją po górnych częściach ciała, czym spowodowała wiele zadrapań i podbiegnięć krwawych oraz wyrwała kępkę włosów

tj. o czyn zart.217§1 kk

2
w dniu 25 lipca 2018 roku na posesji mieszczącej się w miejscowości(...)nazwałaK. Y. (1)złodziejką

tj. o czyn zart.216§1 kk
oraz sprawy z oskarżenia prywatnego wzajemnegoM. C.przeciwko
I.K. Y. (3)(Y.) zd.P.
c.J.iB.zd.T.
ur.(...)wC.
oskarżonej o to, że:

1
w dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowości(...)naruszyła nietykalność cielesnąM. C.w ten sposób, że szarpała ją za ubranie, włosy oraz okolice szyi, rozrywając bluzkę

tj. o czyn zart.217§1 kk

2
w dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowości(...)znieważyłaM. C.w ten sposób, że użyła wobec niej słów: spierdalaj” i „ty suko”

tj. o czyn zart.216§1 kk
II.R. P.(P.)
s.J.iB.zd.T.
ur. (...)wC.
oskarżonemu o to, że:
w dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowości(...)naruszył nietykalność cielesnaM. C.w ten sposób, że uderzył ją pięścią w głowę w okolice oka
tj. o czyn zart.217§1 kk
orzeka

1
oskarżonąM. C.uniewinnia od popełnienia czynu zarzucanego jej wpkt.1tj. przestępstwa zart.217§1 kk,

2
po ustaleniu, że oskarżonaM. C.dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowości(...)znieważyłaK. Y. (1)w ten sposób, że nazwała ją złodziejką, tj. popełniła przestępstwo zart.216§1 kk, na podstawieart.66§1 i 2 kkiart.67§1 kkpostepowanie karne wobec tej oskarżonej warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok,

3
na podstawieart.67§3 kkzobowiązuje oskarżonąM. C.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejK. Y. (1)kwoty 100 zł (sto), złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w terminie 1 (jeden) miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku,

4
po ustaleniu, że oskarżonaK. Y. (1)popełniła przestępstwa zarzucane jej aktem oskarżenia zart.217§1 kkiart.216§1 kk, na podstawieart.66§1 i 2 kkiart.67§1 kkpostepowanie karne wobec tej oskarżonej warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata,

5
na podstawieart.67§3 kkzobowiązuje oskarżonąK. Y. (1)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejM. C.kwoty 300 zł (trzysta), złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w terminie 2 (dwóch) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku,

6
oskarżonegoR. P.uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia tj. przestępstwa zart.217§1 kki za to, na podstawie tego przepisu skazuje go na karę grzywny w wysokości 20 (dwadzieścia) stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę równą 25 zł (dwadzieścia pięć złotych),

7
na podstawieart.46§1 kkzobowiązuje oskarżonegoR. P.do zapłaty na rzecz pokrzywdzonejM. C.kwoty 200 zł (dwieście złotych) tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

8
na podstawieart.628 pkt.1 kpkw zw. zart.629 kpkzasądza od oskarżonejM. C.na rzecz oskarżycielki prywatnejK. Y. (4)kwotę 150 zł (sto pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu ½ wysokości wniesionej opłaty od prywatnego aktu oskarżenia,

9
zasądza od oskarżonejM. C.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60 zł (sześćdziesiąt złotych) i zwalnia ją od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych,

10
zasądza od oskarżonejK. Y. (1)na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 60 zł (sześćdziesiąt złotych) i zwalnia ją od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych,

11
zasądza od oskarżonegoR. P.na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych) oraz przypadające na niego koszty sądowe.

UZASADNIENIE
M. C.iR. P.byli parą i razem mieszkali. Z tego związku urodził im się syn-H.. Para rozstała się i od tego czasu ich relacje pozostają napięte.K. Y. (4)jest siostrąR. P.i razem zamieszkują w miejscowości(...). Razem z nimi mieszka też małoletni synH. P.(okoliczności bezsporne).
W dniu 25 lipca 2018 rokuM. C.przyjechała do miejscowości(...), żeby zobaczyć się ze swoim synkiem. Razem z nim bawiła się na powietrzu. W pewnym momencie chłopiec rozpłakał się. Obok niego była wówczasM. C.orazR. P.. Odgłos płaczu, usłyszała siostraR. K.Y.. Powiedziała do swojego brata, aby zabrał syna do domu. WtedyM. C.zwróciła się do niej słowami: „ty złodziejko się nie wtrącaj”. Po tych słowachK. Y. (1)podbiegła doM. C.i zaczęła ją szarpać za odzież, doprowadzając do rozerwania koszulki. W tym czasieR. P.mówił do siostry: „K.,K.”, żeby ją powstrzymać przed tym zachowaniem.K. Y. (1)powiedziała doM. C.: „spierdalaj” i „ty suko”.M. C.w celu uwolnienia się kopnęłaK. Y. (1)w nogę i szarpnęła za włosy. W ten sposób uwolniła się i pobiegła do samochodu, żeby uciec. Kiedy siedział już za kierownicą pojazdu,R. P.poprzez otwarte okno, uderzył ją zamkniętą dłonią w okolicę lewego oczodołu. NastępnieM. C.odjechała od miejsca zdarzenia.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o następujące dowody tj.: wyjaśnienia oskarżonejM. C.(k.33v-34), zeznaniaM. G.(k.49-49v), płyty z nagraniem zdarzenia (k.12-13,32), karty karne (k.16,23-25,29-30,339), kserokopia karty informacyjnej (k.3 akt II K 699/18), odpisy orzeczeń (k.13-15 akt II K 699/18).
OskarżonaM. C.na rozprawie oświadczyła, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych jej czynów (k.33v-34v). Jednocześnie przyznała, że kopnęłaK. Y. (1), ponieważ próbowała się od niej uwolnić. Mogło też wówczas dojść do wyrwania jej włosów. Oskarżona przyznała również, że zwróciła się doK. Y. (1)słowami „złodziejko”. Wyjaśniła, że po tych słowach pokrzywdzona wybiegła do niej z atakiem i zaczęła szarpać. Podała też, że nikt nie upadł.
W ocenie Sądu Rejonowego, wypowiedzi oskarżonej zasadniczo polegają na prawdzie. Przede wszystkim wskazać należy, że relacja przedstawiona przezM. C.znajduje swoje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w tym przedłożonym do sprawy nagraniu dźwięku ze zdarzenia. Na przedstawionym nagraniu słychać wyraźnie, że oskarżona obraziła słownie pokrzywdzoną, a także że doszło do szamotaniny między stronami. W ostatnich sekundach nagrania, gdy oskarżona siedzi już w samochodzie, słychać jej przyspieszony oddech oraz zdenerwowanie. Nadto wypowiedzi oskarżonej są zgodne z zapisami zawartymi w karcie informacyjnej ze szpitala, gdzie zgłosiła sięM. C.po zdarzeniu.
K. Y. (1)w swoich wyjaśnieniach wskazała, że nie przyznaje się do popełnienia zarzuconych jej czynów (k.34v-35v). Wyjaśniła, że chciała żebyR.wziąłH.do domu, ponieważ zrobiło jej się żal chłopca. Usłyszała też kierowane do niej słowa: „ty złodziejko”. Wtedy się cofnęła, ale toM. C.kopnęła ją nogą w twarz. Oskarżona podała, że przewróciła się ponieważ miała uszkodzoną łękotkę. Wedle wypowiedzi pokrzywdzonej,M. C.skopała ją wtedy, wyrwała jej pęk włosów oraz zbiła okulary. Pokrzywdzona zaczęła krzyczeć.K. Y. (1)wyjaśniła, że obdrapana, z wyrwanymi włosami pojechała na posterunek. Wskazała też, że całą sytuację wywołałaM. C..R. P.nie naruszył jej nietykalności cielesnej. Podała, że nosi okulary od 2010/2011 roku. Chciała również pojechać na obdukcję do szpitala, ale przesłuchujący policjant jej to odradził.
W ocenie Sądu Rejonowego, wyjaśnienia oskarżonej w zakresie przebiegu zdarzenia nie zasługują na przymiot wiarygodności. Wskazać należy, że z utrwalonego zapisu dźwięku wynika jasno, że stroną agresywną w zdarzeniu była oskarżonaK. Y. (1).M. C.jedynie na początku zwróciła się do niej słowami: „złodziejko”. To zachowanie zapoczątkowało kolejne etapy sytuacji, jednak zachowanieK. Y. (1)było niewspółmierne do słów wypowiedzianych przezM. C.. Na uwagę zasługuje również fakt, że w treści nagrania wyraźnie również słychać słowaR. P., który wypowiadając imięK. Y. (1)stara się ją uspokoić. Przeciwko uznaniu powyższej relacji za wiarygodną przemawia także treść zeznań policjanta, który miał kontakt bezpośredni zarówno zK. Y. (1)orazM. C..
PolicjantM. G.(k.49-49v) w swoich zeznaniach wskazał jasno, żeM. C.przyjechała na posterunek z rozdartą koszulką oraz w jednym laczku. Nadto zeznał, że nie zauważył u kobiet obrażeń ciała, ani też nie odradzał uzyskania obdukcji lekarskiej.
Sąd Rejonowy uwzględnił zeznania świadka przy dokonywaniu ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie.M. G.jest jedyną osobą postronną w sprawie. Nie miał on żadnego interesu w złożeniu zeznań korzystnych dla którejkolwiek ze stron. Przyjęcie zawiadomień złożonych przezM. C.orazK. Y. (1)należało do jego obowiązków służbowych.
OskarżonyR. P.(k. 35v-36v) oświadczył, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Nie uderzyłM. C., ponieważ trzymał na rękach dziecka, zaś w drugiej ręce miał telefon. Podał, że jego siostraK.została uderzona nogą w twarz przezM. C., która jeszcze potem ją kopała.
Sąd Rejonowy nie dała wiary wyjaśnieniom oskarżonego. StanowiskoR. P.jest zbieżne z relacją przedstawioną przez jego siostrę-K. Y. (1), której wyjaśnieniom z powodów wskazanych powyżej Sąd Rejonowy nie dał wiary. W ocenie Sądu,R.P.iK. Y. (1)uzgodnili między sobą wersję wydarzeń. O uzgodnieniu świadczy również fakt, że dopiero pod koniec postępowania sądowego, oskarżeni wskazali na bezpośredniego świadka zdarzenia takim miałby byćC. K.(k.46v-47). Świadek ten zeznał, że podczas zdarzenia było obecny w domu i słysząc kłótnię, wyszedł na podwórko. Wówczas zobaczył, żeM. C.,R. P.wraz z dzieckiem stoją obok bramy, aK. Y. (1)leży.
W ocenie Sądu Rejonowego, zeznania świadka nie odpowiadają prawdzie. Zważywszy na obiektywny dowód w sprawie w postaci nagrania dźwięku ze zdarzenia, nie jest możliwym, aby wymienione przez świadka osoby zachowywały się w przytoczony sposób. Całe zdarzenie miało charakter dynamiczny. Z nagrania wynika, żeM. C.przemieszczała się szybko. Brak jest zatem możliwości, aby stała kołoR. P., aK. Y. (1)w tym czasie leżała. Nadto wymieniony świadek jest znajomymR. P.iK. Y. (5). Pomaga im w prowadzeniu gospodarstwa. Zważywszy na fakt, na jakim etapie postępowania świadek ten został powołany, logicznym jest fakt, że został on przedstawiony jedynie dla uwiarygodnienia relacji przedstawionej przez rodzeństwo.
Wobec braku podstaw do kwestionowania Sąd uznał też za wiarygodne pozostałe dowody zgromadzone w sprawie tj.: płyty z nagraniem zdarzenia (k.12-13,32), karty karne (k.16,23-25,29-30,339), kserokopia karty informacyjnej (k.3 akt II K 699/18), odpisy orzeczeń (k.13-15 akt II K 699/18).
W pierwszym z czynów oskarżycielka prywatna zarzuciłaM. C.popełnienie przestępstwa zart.217§1 kk.
Art.217§1 kkokreśla odpowiedzialność karną za przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej człowieka. W jego opisie ustawodawca eksponuje uderzenie, przez co należy rozumieć każde gwałtowne działanie skierowane na ciało człowieka (zadanie ciosu, kopnięcie, szarpanie za włosy, itp.), a ponadto wskazuje na naruszenie nietykalności w inny sposób (np. oplucie, oblanie nieczystościami). Naruszenie nietykalności cielesnej może pozostawić nieznaczne ślady na ciele (sińce, zadrapania lub obrzęk). Strona podmiotowa przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej polega na umyślności w obu jej formach, tj. zamiaru bezpośredniego lub ewentualnego. (A. Marek, Komentarz do kodeksu karnego).
W tym stanie sprawy Sąd Rejonowy doszedł do przekonania, żeM. C.w istocie spowodowała naruszenie nietykalności cielesnejK. Y. (1)w ten sposób, że kopnęła ją w nogę i wyrwała kępkę włosów, jednak czynu tego dopuściła się odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na jej osobę kierowany przezK. Y. (1)tj. w warunkach obrony koniecznej określonej wart.25 kk. Sąd Rejonowy nie miał żadnych wątpliwości, co do tego, że najpierw nastąpił atak ze stronyK. Y. (1), która szarpałaM. C.. Wtedy ta ostatnia odpierając atak i starając się wyrwać kopnęłaK. Y. (1)w nogę i szarpnęła za włosy. ZachowaniemK. Y. (1)bezsprzecznie stanowiło bezpośredni i bezprawny zamach naM. C.. Zważywszy na powyższe przyjęcie, Sąd Rejonowy uniewinniłM. C.od popełnienia pierwszego z zarzuconych jej czynów.
Jednocześnie, Sąd Rejonowy, w oparciu o ten sam materiał dowodowy uznał, żeM. C.dopuściła się czynu polegającego na tym, że w dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowości(...)znieważyłaK. Y. (1)w ten sposób, że nazwała ją złodziejką, czym wypełniła znamiona przestępstwa zart.216§1 kk.
Wskazać należy, że strona przedmiotowa drugiego czynu zart.216§1 kkobejmuje trzy sposoby przestępnego działania: znieważenie innej osoby w jej obecności, znieważenie innej osoby podczas jej nieobecności lecz publicznie, znieważenie innej osoby podczas jej nieobecności lecz z zamiarem żeby zniewaga do tej osoby dotarła. Znieważać oznacza ubliżyć komuś, lżyć, obrażać kogoś. Zniewagą są zatem zachowania, które wg zdeterminowanych kulturowo i powszechnie przyjętych ocen stanowią wyraz pogardy dla człowieka, niezależnie od odczuć samego pokrzywdzonego. Przestępstwo to ma charakter formalny, a więc do uznania go za dokonane nie jest konieczne wystąpienie skutku w postaci odczucia osoby, której zniewaga dotyczyły, że urażono jej godność osobistą (J. Piórkowska- Flieger, Komentarz do kodeksu karnego).
M. C.przyznała się do użycia wymienionych słów, co potwierdziła również relacja dźwięku z przebiegu zdarzenia, załączona do sprawy.
W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy celowym było zastosowanie wobec oskarżonejM. C.środka probacyjnego w postaci warunkowego umorzenia postępowania, rezygnując jednocześnie ze jej skazania. Zdaniem Sądu, spełnione są wszystkie przesłanki zastosowania warunkowego umorzenia postępowania karnego opisane wart. 66 § 1 kk, zaś czyn przypisany oskarżonej jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 5 (art. 66 § 2 kk).
Zgodnie zart. 66 § 1 kksąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Doktryna podkreśla, iż najistotniejszą z przesłanek stosowania warunkowego umorzenia postępowania jest wymaganie, aby wina sprawcy i społeczna szkodliwość popełnionego przez niego czynu nie były znaczne. Natomiast właściwości i warunki osobiste sprawcy, jego postawa i dotychczasowy sposób życia stanowią odrębną przesłankę warunkowego umorzenia postępowania
Pierwszą przesłanką jest warunek winy nie będącej znaczną. W niniejszej sprawie zaistniały okoliczności, które umożliwiają taką jej ocenę.M. C.działała pod wpływem znacznych emocji. Od dawna relacje między nią aK. Y. (1)iR. P.nie układają się dobrze. W dniu zdarzenia przyjechała spotkać się z synkiem, który pod koniec spotkania rozpłakał się. Te wszystkie okoliczności mogły spowodować, żeM. C.nie kontrolowała w wystarczający sposób swoich emocji i spontanicznie wypowiedziała obraźliwe słowo pod adresemK. Y. (1).
Sąd doszedł do przekonania, że spełniona została również i druga przesłanka uzasadniająca warunkowe umorzenie postępowania, gdyż społeczna szkodliwość czynu sprawcy nie jest znaczna. Sąd zważył na fakt, że oskarżona nie działała z premedytacją, a nagle, pod wpływem chwili.
OskarżonaM. C.ma 29 lat. Jest panną. Ma dwoje dzieci na utrzymaniu. Nie posiada zawodu, obecnie nie pracuje. Dotychczas nie była karana sądownie.
W związku z powyższym, Sąd Rejonowy na podstawieart.66§1 i 2 kkiart.67§1 kkpostępowanie karne wobecM. C.warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 1 rok.
Na podstawieart.67§3 kkSąd zobowiązał oskarżoną do zapłaty na rzeczK. Y. (1)kwoty 100 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w terminie 1 miesiąca od dnia uprawomocnienia się wyroku. W ocenie Sądu Rejonowego, wysokość zadośćuczynienia odpowiada negatywnym odczuciom, których doznała pokrzywdzona w wyniku usłyszenia obraźliwego słowa.
Wartości doznanej przez nią krzywdy nie sposób oszacować. Jednakże pamiętać należało, że do ustawowo określonych przesłanek orzekania zadośćuczynienia za doznaną krzywdę zalicza się: skazanie za przestępstwo wyrządzające krzywdę, związek przyczynowy między przestępstwem a krzywdą, istnienie krzywdy w chwili orzekania, wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej złożony z zachowaniem ustawowego terminu. Przesłanką o charakterze negatywnym jest zaś wytoczenie powództwa o naprawienie szkody, której ma dotyczyć wniosek (por. wyrok SA w Szczecinie z 21.05.2015r., II AKa 64/15, opubl. Legalis nr 1338038). W niniejszej sprawie przesłanki pozytywne są spełnione w stopniu oczywistym, zaś przesłanka ujemna nie wystąpiła. Przy określaniu odpowiedniego zadośćuczynienia należy wziąć pod uwagę całokształt okoliczności konkretnej sprawy. Uwzględniając kompensacyjną, a nie represyjną funkcję zadośćuczynienia oraz to, że zazwyczaj nie jest ono jedynym zastosowanym środkiem usunięcia skutków naruszenia, trzeba też przyjąć, że zasądzona kwota powinna być umiarkowana, utrzymana w rozsądnych granicach, a rozsądność tych granic warunkowana jest też realiami społeczno-gospodarczymi i środowiskowymi, a w tej konkretnej sprawie również oczekiwaniami pokrzywdzonego. Bezspornie sytuacja majątkowa oskarżonego (co dotyczy każdej sprawy) nie ma wpływu na wysokość zasądzanej kwoty. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie ulegało wątpliwości, że w wyniku działań oskarżonej powstała szkoda na osobie. Ustalając wysokość zadośćuczynienia Sąd wziął pod uwagę w szczególności takie okoliczności jak nasilenie cierpień fizycznych i psychicznych oraz negatywne następstwa czynu. W ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy orzeczona na rzecz oskarżycielki prywatnej kwota 100 zł tytułem zadośćuczynienia będzie właściwa.
W tym stanie sprawy również winaK. Y. (1)nie budziła wątpliwości Sądu Rejonowego i polegała na tym, że w dniu 25 lipca 2018 w miejscowości(...)naruszyła nietykalność cielesnąM. C.w ten sposób, że szarpała ją za ubranie, włosy oraz okolice szyi, rozrywając bluzkę, czym wypełniła znamiona przestępstwa zart.217§1 kk.
WinaK. Y. (1)polegała również na tym, że w dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowościP.znieważyłaM. C.w ten sposób, że użyła wobec niej słów: „spierdalaj” i „ty suko”, czym wypełniła znamiona przestępstwa zart.216§1 kk.
OskarżonaK. Y. (1)nie przyznała się do popełnienia żadnego z zarzuconych jej czynów. Przy czym stanowisko to, z powodów wskazanych powyżej, nie mogło zostać uznane przez Sąd Rejonowy za wiarygodne i nie mogło stać się podstawą dla dokonania ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie.
K. Y. (1)dokonała czynu pod wpływem zdenerwowania. Zareagowała gwałtownie i niewspółmiernie szarpiąc pokrzywdzoną, a także używając wobec niej wulgarnych słów.K. Y. (1)ma 29 lat. Jest mężatką, nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiada wykształcenie podstawowe, bez zawodu. Przebywa aktualnie na zasiłku rehabilitacyjnym. Nie była karana sądownie.
W związku z powyższym, Sąd Rejonowy na podstawieart.66§1 i 2 kkiart.67§1 kkpostępowanie karne wobecK. Y. (1)warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 2 lata.
Na podstawieart.67§3 kkSąd zobowiązał oskarżoną do zapłaty na rzeczM. C.kwoty 300 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w terminie 2 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku. W ocenie Sądu Rejonowego, wysokość zadośćuczynienia odpowiada negatywnym odczuciom, których doznała pokrzywdzona w wyniku usłyszenia obraźliwego słowa.
Wina oskarżonegoR. P.nie budziła również wątpliwości Sądu Rejonowego i polegała ona na tym, że w dniu 25 lipca 2018 roku w miejscowości(...)naruszył nietykalność cielesnąM. C.w ten sposób, że uderzył ją pięścią w głowę w okolice oka, czym wypełnił znamiona przestępstwa zart.217§1 kk.
Oskarżony nie przyznał się do popełnienia tego czym. Jednak zeznania pokrzywdzonej, poparte sporządzoną do sprawy dokumentacja medyczną, przeczy jego stanowisku.
Na podstawieart.217§1 kkSąd Rejonowy skazałR. P.na karę grzywny w wysokości 20 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę równą 25 zł. Na podstawieart.46§1 kkSąd zobowiązał oskarżonego do zapłaty na rzeczM. C.kwoty 300 zł, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
R. P.ma 35 lat. Jest kawalerem. Ma na utrzymaniu jedno małoletnie dziecko ze związku zM. C.. Utrzymuje się z pracy w gospodarstwie rolnym. Uzyskuje z tego tytułu dochody w wysokości 10.000-12.000 zł miesięcznie. W przeszłości oskarżony był już karany sądownie. Wyrokiem Sądu Rejonowego wC.z dnia 16 maja 2016 roku, w sprawie II K 276/16, został skazany za przestępstwo zart.158§1 kk, na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pracy społecznie użytecznej w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Następnie wyrokiem Sądu Rejonowego w Chojnicach z dnia 19 stycznia 2018 roku, w sprawie II k 1482/16, został skazany za popełnienie przestępstwa zart.190a §1 kk, na kare 1 roku i 2 miesięcy ograniczenia wolności polegającej na pracy społecznie użytecznej w wymiarze 40 godzin miesięcznie.
Przy wymiarze kary wobecR. P., Sąd Rejonowy wziął pod uwagę fakt, że okoliczności zdarzenia mogły wzbudzić negatywne emocje w oskarżonym. Tym bardziej, że tego dnia przyjechała do jego miejsca zamieszkania jego była partnerka. Dodatkowo chciała przekonać ich wspólnego syna do wyjazdu. Chłopiec długi czas płakał, co nie mogło pozostać bez wpływu na emocje jego ojca. Następnie siostra oskarżonego i jego wcześniejsza partnerka wymieniły wulgarne słowa, doszło do szarpania. Pokrzywdzona w wyniku uderzenia nie doznała poważnych obrażeń.
Mając powyższe na względzie, Sąd Rejonowy orzekł wobec oskarżonego karę grzywny. Jej uiszczenie pozostaje w zasięgu możliwości oskarżonego, który posiada stały dochód. Nadto, w ocenie Sądu, wpłynie na niego wychowawczo i zapobiegnie powrotowi do popełniania innych czynów karalnych.
O kosztach Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart.628 pkt.2 kpkiart.7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.
Na podstawieart. 628pkt.1 kpkw zw. zart.629 kpkSąd Rejonowy zasądził od oskarżonejM. C.na rzecz oskarżycielki prywatnejK. Y. (1)kwotę 150 zł, tytułem zwrotu ½ wysokości wniesionej opłaty od prywatnego aktu oskarżenia.
O kosztach, orzeczonych wobecM. C.iK. Y. (1), Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart.7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychoraz na podstawieart.624§1 kpk. Sąd Rejonowy zwolniłM. C.orazK. Y. (1)od ponoszenia pozostałych kosztów sądowych. Każda z oskarżonych nie pracuje.M. C.ma małe dziecko, zaśK. Y. (1)uzyskuje zasiłek. Dlatego też Sąd Rejonowy uznał, że uiszczenie przez nie kosztów sadowych byłoby dla nich zbyt uciążliwe.
O kosztach, orzeczonych wobecR. P., Sąd Rejonowy orzekł na podstawieart.628 pkt.2 kpkiart.3 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.