Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1213/18
Data wyroku: 2019-05-14 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: A. Olejniczak-Kosiara
Słowa kluczowe: Ubezpieczenia społeczne pracowników kolejowych
Podstawa prawna: art.40, 50 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VIII U 1213/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 5 kwietnia 2018 r., znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku odmówiłC. K.prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia20 lutego 2018 roku ubezpieczony został uznany za trwale całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji a niezdolność powstała w dniu 1 grudnia 1985 roku, a nie w okresie pracy na kolei, tj. od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku. Ponieważ niezdolność do pracy nie powstała w czasie zatrudnienia na kolei albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od jej ustania oraz brak jest co najmniej 4 lat pracy na kolei, brak jest prawa do przyznania kolejowej renty.
/decyzja – k. 581 akt ZUS/
Od powyższej decyzji wnioskodawcaC. K.złożył w dniu 4 maja 2018 r. odwołanie, wnosząc o przyznanie mu prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu podnióśł, że organ rentowy nie uwzględnił, iż doznał on zatrucia pokarmowego w miejscu pracy w okresie zatrudnienia na kolei.
/odwołanie – k. 3-3odwrót/
Decyzją z dnia 28 maja 2018 r., znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku odmówiłC. K.prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia20 lutego 2018 roku ubezpieczony został uznany za trwale całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji a niezdolność powstała w dniu 1 grudnia 1985 roku, a nie w okresie pracy na kolei, tj. od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku. Obecnie obopwiązujące przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychnie przewidują przyznania prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. Tym samym organ rentowy wskazał, że zmienia decyzję z dnia 5 kwietnia 2018 roku w części dotyczącej uzasadnienia.
/decyzja – k. 592 akt ZUS/
Natomiast decyzją z dnia 28 maja 2018 r., znak(...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku odmówiłC. K.prawa do kolejowej emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że ubezpieczony nie spełnił warunków określonych wart. 40 i 50 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ na wymagane 15 lat pracy na kolei udowodnił 1 rok 1 miesiąc i 21 dni takiej pracy w okresie od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku.
/decyzja – k. 593 akt ZUS/
Od powyższych dwóch decyzji z dnia 28 maja 2018 roku wnioskodawcaC. K.złożył w dniu 9 lipca 2018 r. odwołanie, wnosząc o przyznanie mu prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy i emerytury kolejowej. W uzasadnieniu odwołania ponownie podniósł, że organ rentowy nie uwzględnił, iż doznał zatrucia pokarmowego w miejscu pracy w okresie zatrudnienia na kolei.
/odwołanie – k. 3-3odwrót/
W odpowiedzi na odwołania od decyzji z dnia 5 kwietnia 2018 roku oraz dwóch decyzji z dnia 28 maja 2018 roku organ rentowy wniósł o ich oddalenie, wskazując argumenty tożsame co w zaskarżonych decyzjach.

/

odpowiedź na odwołanie – k.4- 4 odwrót , k. 4- 4 odwrót akt VIII U 1497/18/
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2018 roku Sąd Okręgowy połączył sprawę o sygn. akt VIII U 1497/18 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą o sygn. akt VIII U 1213/18.
/postanowienie - k. 6 zawarte w aktach o sygn. VIII U 1497/18/
Na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2019 roku pełnomocnik wnioskodawcy ustanowiony z urzędu poparł odwołania i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 150% stawki, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani w części. Pełnomocnik ZUS wniósł o oddalenie odwołań.
/protokół rozprawy – oświadczenia pełnomocników stron -– 00:05:23- 00:06:03 płyta CD – k.54/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
WnioskodawcaC. K.urodził się w dniu (...). Jest właścicielem gospodarstwa rolnego.
/okoliczności bezsporne/
Wnioskodawca był zatrudniony wFabryce (...)“PONAR -Ł.” wŁ.w okresie od dnia 1 września 1972 roku do dnia 31 sierpnia 1976 roku na stanowisku stolarza.
/świadectwo pracy – k.223 akt ZUS/
W okresie od dnia 2 września 1976 roku do dnia 31 lipca 1980 rokuC. K.był zatrudniony wOdlewni (...)“K.” wK.na stanowisku ślusarza.
/świadectwo pracy – k.222 akt ZUS/
W okresie od dnia 3 listopada 1980 roku do dnia 1 marca 1981 roku ubezpieczony był zatrudniony w Lokomotywowni PozaklasowejŁ.O.na stanowisku starszego rzemieślnika.
/świadectwo pracy – k.216 akt ZUS/
Od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku ubezpieczony był zatrudniony w(...)na stanowisku praktykanta na nastawniczego i na stanowisku zwrotniczego II klasy.
/świadectwo pracy – k.6 akt ZUS/
Wnioskodawca był zatrudniony w(...) Usługowej Spółdzielni (...)wP.w okresie od dnia 2 stycznia 1986 roku do dnia14 lutego 1986 roku na stanowisku strażnika w niepełnym wymiarze czasu pracy.
/świadectwo pracy – k.230 akt ZUS/
W dniu 20 grudnia 1982 rokuC. K.wystąpił z wnioskiem o przyznanie renty inwalidzkiej.
/wniosek - k. 2 akt ZUS

/

Decyzją z dnia 8 września 1983 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wT., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 20 grudnia 1982 roku przyznał wnioskodawcy rentę inwalidzką od dnia 24 listopada 1981 roku, tj. od nabycia uprawnień – powstania inwalidztwa i podjął jej wypłatę od dnia 15 stycznia 1983 roku, od wyczerpania zasiłków chorobowych. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że ubezpieczony został zaliczony do trzeciej grupy inwalidów przez Komisję do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia ((...)). Komisja uznała, że inwalidztwo wnioskodawcy powstało przed zatrudnieniem na kolei.

/

decyzja – k.38 i orzeczenie(...)k. 19 akt ZUS

/

Kolejnymi decyzjami organ rentowy przyznawał wnioskodawcy prawo do renty inwalidzkiej trzeciej grupy do dnia 30 listopada 1984 roku. Natomiast od dnia 1 grudnia 1985 roku przyznano mu prawo do renty inwalidzkiej pierwszej grupy, a następnie do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na stałe.
/bezsporne/
W dniu 15 grudnia 2017 rokuC. K.złożył wniosek o rozpatrzenie jego prawa do świadczenia emerytalno – rentowego i przyznania świadczenia kolejowego, podnosząc, że w trakcie zatrudnienia na kolei uległ zatruciu pokarmowym na stanowisku pracy.
/wniosek – k.569 akt ZUS/
Zaskarżoną decyzją z dnia 5 kwietnia 2018 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku odmówiłC. K.prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia20 lutego 2018 roku ubezpieczony został uznany za trwale całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji a niezdolność powstała w dniu 1 grudnia 1985 roku, a nie w okresie pracy na kolei, tj. od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku. Ponieważ niezdolność do pracy nie powstała w czasie zatrudnienia na kolei albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od jej ustania oraz brak jest co najmniej 4 lat pracy na kolei, brak jest prawa do przyznania kolejowej renty.
/decyzja – k. 581 akt ZUS/
Zaskarżoną decyzją z dnia 28 maja 2018 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku odmówiłC. K.prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia20 lutego 2018 roku ubezpieczony został uznany za trwale całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji a niezdolność powstała w dniu 1 grudnia 1985 roku, a nie w okresie pracy na kolei, tj. od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku. Obecnie obopwiązujące przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychnie przewidują przyznania prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. Tym samym organ rentowy wskazał, że zmienia decyzję z dnia 5 kwietnia 2018 roku w części dotyczącej uzasadnienia.
/decyzja – k. 592 akt ZUS/
Natomiast zaskarżoną decyzją z dnia 28 maja 2018 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 15 grudnia 2017 roku odmówiłC. K.prawa do kolejowej emerytury. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że ubezpieczony nie spełnił warunków określonych wart. 40 i 50 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ na wymagane 15 lat pracy na kolei udowodnił 1 rok 1 miesiąc i 21 dni takiej pracy w okresie od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku.
/decyzja – k. 593 akt ZUS/
Powyższych ustaleń, Sąd Okręgowy w Łodzi dokonał na podstawie powołanych dowodów w postaci dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w tym w aktach ZUS, których wiarygodność nie budzi wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Sąd oddalił wniosek pełnomocnika wnioskodawcy o dopuszczenie dowodu z dokumentacji medycznej wnioskodawcy na okoliczność powstania niezdolności do pracy w okresie zatrudnienia na kolei, gdyż okoliczności te pozostają bez znaczenia dla rozpoznania sprawy, o czym szerzej Sąd wypowie się w dalszej części uzasadnienia.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołania nie są zasadne i podlegają oddaleniu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że prawo do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy znajdowało oparcie wustawie z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin(Dz. U. z 1983 r., Nr 23, poz. 99 ze zm.).
Zgodnie z art. 13 powyższej ustawy - kolejowa renta inwalidzka przysługuje pracownikowi kolejowemu, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) jest inwalidą,
2) ma wymagany okres zatrudnienia, określony w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin,
3) inwalidztwo powstało w okresie zatrudnienia na kolei lub w okresie równorzędnym z okresem zatrudnienia na kolei albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów (ust.1);
2. Przy ustalaniu okresu zatrudnienia wymaganego do przyznania kolejowej renty inwalidzkiej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględnia się wyłącznie okresy zatrudnienia na kolei oraz okresy równorzędne i zaliczalne do okresów zatrudnienia na kolei.
Powołanaustawa z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzinzostała uchylona z dniem 1 stycznia 1999 roku, tj. z dniem wejścia w życieustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 1270) – na podstawie art.195 tej ustawy.
Osoby, którym w dniu 1 stycznia 1999 r. przysługiwały emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy i renty rodzinne na podstawie przepisów, o których mowa wart. 195życieustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zachowały prawo do tych świadczeń na zasadach określonych wart. 180.
Zgodnie bowiem z art. 180 ust.1 tej ustawyosoby, którym w dniu wejścia w życie ustawy przysługują emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy i renty rodzinne na podstawie:
1) przepisów, o których mowa w art. 195,
2)art. 19a ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym(Dz. U. poz. 206, 390 i 540),
3)ustawy z dnia 14 grudnia 1990 r. o rewaloryzacji emerytur i rent dla osób, które ukończyły 80 lat, oraz o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym(Dz. U. poz. 540)
- zachowują prawo do tych świadczeń w wysokości ustalonej przed dniem wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2-5 i z uwzględnieniem ust. 6-9.
Natomiast osobom, które złożyły wniosek o kolejową rentę inwalidzką po dniu1 stycznia 1999 roku nie przysługuje takie świadczenie wobec uchylenia z tym dniemustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin.
W przedmiotowej sprawie organ rentowy decyzją z dnia 5 kwietnia 2018 r. odmówiłC. K.prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że orzeczeniem lekarza orzecznika z dnia20 lutego 2018 roku ubezpieczony został uznany za trwale całkowicie niezdolnego do pracy oraz niezdolnego do samodzielnej egzystencji a niezdolność powstała w dniu 1 grudnia 1985 roku, a nie w okresie pracy na kolei, tj. od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku. Ponieważ niezdolność do pracy nie powstała w czasie zatrudnienia na kolei albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od jej ustania oraz brak jest co najmniej 4 lat pracy na kolei, brak jest prawa do przyznania kolejowej renty. Kolejną decyzją z dnia 28 maja 2018 r., Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ., odmówiłC. K.prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy podniósł, że obecnie obowiązujące przepisyustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychnie przewidują przyznania prawa do kolejowej renty z tytułu niezdolności do pracy. Organ rentowy wskazał, że zmienia decyzję z dnia5 kwietnia 2018 roku w części dotyczącej uzasadnienia.
Z ustaleń Sądu wynika, że wnioskodawca otrzymywał od dnia 15 stycznia 1983 roku rentę inwalidzką trzeciej grupy, następnie pierwszej grupy i ostatnio z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Organ rentowy uznał, że inwalidztwo wnioskodawcy powstało przed zatrudnieniem na kolei.
Ubezpieczony nigdy nie otrzymywał kolejowej renty inwalidzkiej, a zatem jego wniosek o przyznanie takiego świadczenia po dniu 1 stycznia 1999 roku nie ma podstawy prawnej i wobec powyższego jego odwołania od decyzji z dnia 5 kwietnia 2018 r. i z dnia28 maja 2018 roku znak(...)nie zasługują na uwzględnienie.
Bez znaczenia w takiej sytuacji pozostaje dokumentacja medyczna, o której załączenie wnioskował pełnomocnik ubezpieczonego, skoro obowiązujące przepisy nie przewidują obecnie prawa do kolejowej renty inwalidzkiej.
Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów orazart. 47714§ 1 k.p.c., Sąd Okręgowy oddalił odwołania od powyższych decyzji.
Odnosząc się natomiast do odwołania wnioskodawcy od decyzji z dnia 28 maja 2018 roku znak(...)na mocy której organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do kolejowej emerytury wskazać należy, że warunki do przyznania tego rodzaju emerytury wskazują przepisyart. 40 i 50 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Przepis art. 40 stanowi, że kolejowa emerytura przysługuje pracownikowi kolejowemu urodzonemu przed dniem 1 stycznia 1949r., który spełnia łącznie następujące warunki:
1) osiągnął wiek emerytalny wynoszący dla kobiet 55 lat, mężczyzn 60 lat;
2) ma okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety i 25 lat dla mężczyzny, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia na kolei, łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczalnymi do okresów zatrudnienia na kolei, o których mowa w art. 44-45.
Przepis ten, samodzielnie rozpatrywany, jest adresowany do osób urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949r., a ponieważ wnioskodawca urodził się w roku 1957, nie spełnia warunków do przyznania emerytury przyznawanej tylko w oparciu o ten przepis.
Do grupy wiekowej odwołującego adresowany jest natomiast przepis art. 50 w/w ustawy. W ust. 1 stanowi on, że prawo do emerytury kolejowej, o której mowa w art. 40, przysługuje pracownikom kolejowym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948r., a przed dniem1 stycznia 1969r., jeżeli spełniają łącznie następujące warunki:
1) nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa;
2) warunki do uzyskania emerytury określone w tym przepisie spełnią do dnia31 grudnia 2008r.
Zauważyć należy, że przepisart. 50był poddany kontroli pod kątem zgodności zKonstytucją. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 22 czerwca 1999r., K. 5/99 (OTK 1999, Nr 5, poz. 100) stwierdził, żeartykuł 1 ust. 2, art. 50 ust. 1 pkt 2 oraz art. 195 pkt 7 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychsą zgodne zart. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu orzeczenia Trybunał podkreślił, żeustawa z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychnie narusza ani praw nabytych w drodze skonkretyzowanych decyzji przyznających świadczenia, ani praw nabytych in abstracto, ani też ekspektatyw maksymalnie ukształtowanych. Ustawa dotyka jedynie ekspektatyw, które nie mają charakteru maksymalnie ukształtowanego, a więc takich, które zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego nie zostały objęte ochroną konstytucyjną.
Na konieczność spełnienia warunku osiągnięcia wieku 60 lat do 31 grudnia 2008r. zwraca też uwagę orzecznictwo sądowe. Przykładowo Sąd Apelacyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 27 listopada 2013r. (III AUa 596/13, LEX nr 1402828) wskazał, iż stwierdzenie zgodności zKonstytucjątreściart. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznychwyklucza możliwość przyznania emerytury pracownikowi kolejowemu, który do dnia 31 grudnia 2008r. nie ukończył określonego przepisem wieku 60 lat w stosunku do mężczyzn i 55 lat w stosunku do kobiet.
Wnioskodawca nie spełnia warunków określonych w powołanych przepisach, bowiem nie ukończył do dnia 31 grudnia 2008 roku wieku 60 lat oraz nie wykazał co najmniej 15 lat zatrudnienia na kolei. Wnioskodawca udowodnił jedynie 1 rok 1 miesiąc i 21 dni takiej pracy w okresie od dnia 24 listopada 1981 roku do dnia 14 stycznia 1983 roku.
Wnioskodawca reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie podnosił w niniejszym postępowaniu, iż legitymuje się wymaganym stażem pracy na kolei.
Ubezpieczony, na którym zgodnie zart. 6 k.c.spoczywał ciężar dowodowy, nie udowodnił swojego roszczenia w tym zakresie.
Wskazać należy, iż nie jest rzeczą sądu zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też Sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Stanowisko takie zawarł Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 17 grudnia 1996r. sygn. akt I CKU 45/96 (opubl. OSNC z 1997r., z.6-7, poz.76). Podobnie, w wyroku z 7 października 1998 r., II UKN 244/98, OSNAPiUS 1999, nr 20, poz. 662, Sąd Najwyższy stwierdził nawet, że od 1 lipca 1996 r. nastąpiło zniesienie zasady odpowiedzialności sądu za wynik postępowania dowodowego, także w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Mając na uwadze całokształt w/w okoliczności i rozważań Sąd uznał, żeC. K.nie spełnia przesłanek do przyznania mu prawa do emerytury kolejowej, dlatego jego odwołanie od decyzji z dnia 28 maja 2019 roku. zostało oddalone w oparciu oart. 47714§1 kpc.
O zwrocie kosztów pomocy prawnej udzielonej wnioskodawczyni z urzędu orzeczono na podstawie § 15 ust. 2 w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz.68) uwzględniając zwrot stawki podatku VAT, przyznając je w wysokości 150% stawki minimalnej.