Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 2642/18
Data wyroku: 2019-12-11 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Sędzia Anna Bielecka-Gąszcz
Podstawa prawna: art. 4 ust. 1 ^1^ ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych

Sygn. akt VIII C 2642/18

WYROK (częściowo zaoczny)

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 11 grudnia 2019 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Anna Bielecka-Gąszcz
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Piasek
po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...) Spółdzielni MieszkaniowejwŁ.
przeciwkoA. K.iB. T.
o zapłatę 3.138,16 zł

1
zasądza od pozwanegoA. K.na rzecz powoda kwotę 392,27 zł (trzysta dziewięćdziesiąt dwa złote i dwadzieścia siedem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 października 2018 roku do dnia zapłaty;

2
zasądza od pozwanejB. T.na rzecz powoda kwotę 1.569,08 zł (jeden tysiąc pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych i osiem groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 października 2018 roku do dnia zapłaty;

3
oddala powództwo w pozostałym zakresie;

4
zasądza od pozwanejB. T.na rzecz powoda kwotę 508,50 zł (pięćset osiem złotych i pięćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu;

5
stwierdza, że wyrok jest zaoczny w stosunku do pozwanejB. T.;

6
nadaje wyrokowi w punkcie 2 (drugim) i 4 (czwartym) w stosunku do pozwanejB. T.rygor natychmiastowej wykonalności;

7
stwierdza, że odpowiedzialności pozwanegoA. K., o której mowa w punkcie 1 (pierwszym) niniejszego wyroku jest solidarna z odpowiedzialnością pozwanejZ. T.i pozwanegoD. T., wynikającą z prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w dniu 10 grudnia 2018 roku w sprawie o sygn. VIII C 2642/18 – do wysokości kwoty zasądzonej niniejszym wyrokiem;

8
stwierdza, że odpowiedzialności pozwanejB. T., o której mowa w punkcie 2 (drugim) i 4 (czwartym) niniejszego wyroku jest solidarna z odpowiedzialnością pozwanejZ. T.i pozwanegoD. T., wynikającą z prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w dniu 10 grudnia 2018 roku w sprawie o sygn. VIII C 2642/18 – do wysokości kwot zasądzonych niniejszym wyrokiem.

Sygn. akt VIII C 2642/18

UZASADNIENIE
W dniu 31 października 2018 roku powód(...) Spółdzielnia MieszkaniowawŁ., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem, wytoczył przeciwko pozwanym solidarnieZ. T.,A. K.,K. K. (1),B. T.iD. T.powództwo o zapłatę kwoty 3.138,16 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu powód podniósł, że pozwanym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...). Pozwani, z mocy przepisówustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, obowiązani byli do uiszczania na rzecz Spółdzielni opłat z tytułu używania lokalu mieszkalnego. Pozwani uchybili powyższemu obowiązkowi, na skutek czego na dzień 30 września 2018 roku powstała zaległość w kwocie 3.138,16 zł, obejmująca: zaległość z tytułu opłat za okres od dnia 1 marca 2018 roku do dnia 30 września 2018 roku w wysokości 3.091,03 zł oraz zaległość odsetkową za okres od dnia 1 czerwca 2018 roku do dnia 30 września 2018 roku w wysokości 47,13 zł. (pozew k. 4-9)
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2018 roku referendarz sądowy odrzucił pozew w stosunku do pozwanegoK. K. (1), wobec śmierci tego pozwanego przed wytoczeniem powództwa. (postanowienie k. 66)
W dniu 10 grudnia 2018 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym dla Łodzi-Widzewa w Łodzi wydał przeciwko pozwanym nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym (VIII Nc 2642/18), którym zasądził dochodzoną pozwem kwotę wraz z kosztami procesu. (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 71)
Nakaz ten pozwanyA. K., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, zaskarżył sprzeciwem w całości, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie od powoda zwrotu kosztów procesu. Pozwany zakwestionował roszczenie powoda co do zasady i wysokości. (sprzeciw k. 78-81)
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2019 roku, na podstawieart. 5021§ 1 k.p.c.w zw. zart. 499 pkt 4 k.p.c., Sąd uchylił w stosunku do pozwanejB. T.nakaz zapłaty, o którym mowa wyżej. (postanowienie k. 85)
W odpowiedzi na sprzeciwA. K.powód podtrzymał powództwo w całości. Wyjaśnił, że pozwanemu przysługuje w 1/8 części spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wskazanego w pozwie. Prawo do lokalu należało pierwotnie doJ.iB. K., którzy posiadali je we wspólności ustawowej małżeńskiej. W dniu 3 lipca 1992 roku spadek po zmarłymJ. K., w tym ½ część spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, nabyła w całości wnuczkaB. T., z kolei z dniem 30 sierpnia 2006 roku spadek po zmarłejB. K.nabyli z mocy ustawyZ. T.,S. W.,A. K.iK. K. (1)po ¼ części każde z nich (w tym po 1/8 części spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu). (odpowiedź na sprzeciw k. 95-98)
Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2019 roku pełnomocnik powoda podtrzymał powództwo, także w zakresie solidarnej odpowiedzialności pozwanych. Pełnomocnik pozwanegoA. K.na rozprawie nie stawił się. PozwanaB. T.na rozprawie nie stawiła się, pomimo prawidłowego wezwania, nie żądała przeprowadzenia rozprawy w swej nieobecności, nie złożyła w sprawie żadnych wyjaśnień, w tym odpowiedzi na pozew. W związku z powyższym Sąd wydał w stosunku do tej pozwanej wyrok zaoczny. (protokół rozprawy k. 115)
Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
B. K.iJ. K.przysługiwało na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...).
Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 11 lipca 2000 roku, pozwanaB. T.nabyła na podstawie testamentu spadek po zmarłymJ.K.. W skład masy spadkowej po zmarłym wchodziła m.in. ½ części udziału w spółdzielczym własnościowym prawie, o którym mowa wyżej.
Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi z dnia 6 listopada 2015 roku (sygn. akt II Ns 1422/14), spadek poB. K.nabyli z mocy ustawyZ. T.,S. W.,A. K.iK. K. (1)po ¼ części każde z nich. W skład masy spadkowej po zmarłej wchodziła m.in. ½ części udziału w przedmiotowym spółdzielczym własnościowym prawie, które to prawo spadkobiercy odziedziczyli po 1/8 części każde z nich.
Wskazane udziały uprawniały pozwanych do używania lokalu na cele mieszkaniowe w zamian za opłacanie czynszu oraz opłat zaliczkowych za świadczenia związane z jego eksploatacją. (zaświadczenie k. 99, kserokopia postanowienia k. 100)
Pozwani nie wywiązywali się z obowiązku opłacania czynszu oraz opłat zaliczkowych za świadczenia związane z eksploatacją przedmiotowego lokalu, i w spornym okresie nie uiścili żadnych należności. Wysokość należnych Spółdzielni opłat kształtowała się następująco: od marca do maja 2018 roku – 427,98 zł/miesiąc, za czerwiec 2018 roku – 427,39 zł, od lipca do września 2018 roku – 430,88 zł/miesiąc. Suma opłat za w/w okres wyniosła zatem 3.003,97 zł, ponadto w marcu 2018 powód dokonał rozliczenia zużycia: kosztów stałej energii cieplnej (nadpłata 8,64 zł), centralnego ogrzewania – koszty zmienne (niedopłata 47,70 zł) oraz podgrzania wody – koszty zmienne (niedopłata 48 zł), za okres od stycznia do grudnia 2017 roku. Ujemne saldo lokalu za sporny okres wyniosło zatem 3.091,03 zł. W związku z powstałą zaległością powód naliczył odsetki, których łączna suma wyrażała się kwotą 47,13 zł. (raport o naliczeniach k. 29-31, informacja o wysokości opłat k. 33, k. 34, k. 35, k. 37, k. 38, rozliczenie k. 36, uchwała(...)k. 39, k. 40-40v., k. 41, k. 42k. 48-48v., k. 52-52v., k. 53-54)
Stosownie do udziałów pozwanychA. K.iB. T.w spółdzielczym własnościowym prawie do przedmiotowego lokalu mieszkalnego, ich zadłużenie wynosi odpowiednio 392,27 zł (1/8 z kwoty 3.138,16 zł) i 1.569,08 zł (4/8 z kwoty 3.138,16 zł).
Do dnia wyrokowania w/w pozwani nie spłacili zadłużenia, o którym mowa wyżej. (okoliczności bezsporne)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, które nie budziły wątpliwości Sądu, co do prawidłowości i rzetelności sporządzenia.
Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo w stosunku do pozwanychA. K.iB. T.było zasadne w części.
W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostawało, iż pozwanyA. K., jako spadkobierca ustawowyB. K.nabył 1/8 udziału w spółdzielczym własnościowym prawie dolokalu mieszkalnego nr (...)położonego wŁ.przyul. (...), z kolei pozwanaB. T., jako spadkobierca testamentowyJ. K.nabyła ½ udziału w tymże prawie. W konsekwencji Sąd uznał, że pozwani są biernie legitymowani do udziału w sprawie, przy czym wyraźnego podkreślenia wymaga, iż podnoszona przezA. K.okoliczność, że nie mieszka w lokalu, pozostaje bez znaczenia dla istniejącego po jego stronie obowiązku uiszczania opłat za lokal. Godzi się przypomnieć, że zgodnie z przepisemart. 4 ust. 11ustawy z dnia 15 grudnia 2000 roku o spółdzielniach mieszkaniowych(t.j. Dz.U. 2018, poz. 845), zwanej dalej ustawą, osoby niebędące członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali, są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5. Na okoliczność wysokości opłat dotyczących lokalu pozwanych strona powodowa przedłożyła dokumenty w postaci informacji o wysokości opłat, rozliczeń oraz uchwał, którymi w ocenie Sądu wykazała wysokość stawek składających się na miesięczne opłaty, jak również wysokość samych tych opłat, w wysokości w tych dokumentach wskazanych. W świetle powyższego zadłużenie lokalu w łącznej kwocie 3.138,16 zł Sąd uznał za udowodnione.
W ocenie Sądu powód nie miał natomiast prawa dochodzić od pozwanychA. K.iB. T.solidarnej zapłaty w/w zaległości.
Jak wynika z twierdzeń powoda, solidarną odpowiedzialność pozwanych za opłaty związane z przedmiotowym lokalem wywodzi on z przepisówustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Zdaniem Sądu ze stanowiskiem tym nie można się jednak zgodzić. Rozważania w powyższej części należy rozpocząć od wskazania, iż zgodnie zart. 368 k.c., zobowiązanie jest solidarne, jeżeli to wynika z ustawy lub z czynności prawnej. W myśl omawianego przepisu przyjęcie konstrukcji solidarności (zarówno biernej, jak i czynnej) uwarunkowane jest istnieniem podstawy prawnej w tym względzie, co prowadzi do jednoznacznego wniosku, że solidarności nie domniemywa się (por. m.in. wyrok SA w Poznaniu z dnia 9 lipca 2014 roku, I ACa 639/13; wyrok WSA w Lublinie z dnia 9 października 2008 roku,(...) SA/Lu 445/08, LEX; wyrok SA w Katowicach z 28 lutego 1992 roku, I ACr 42/92, OSA 1993/4/23). Przenosząc powyższe na grunt omawianej sprawy zaznaczenia wymaga, iż stosownie do treści art. 6 ustawy, za opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4, odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu. Jak wynika z wykładni językowej przytoczonego przepisu, przewidziana w jego treści solidarna odpowiedzialność za opłaty na rzecz spółdzielni istnieje li tylko pomiędzy członkami spółdzielni/osobami, którym przysługuje prawo (odrębnej własności albo spółdzielcze własnościowe) do lokalu z jednej strony, a osobami pełnoletnimi wspólnie z nimi zamieszkałymi z drugiej strony, przy czym sam przepis jest adresowany do drugiej z opisanej grupy osób. Wskazany przepis reguluje zatem wyłącznie obowiązek uiszczania opłat istniejący po stronie osób, którzy w stosunku do lokalu mieszkalnego nie posiadają żadnego uprawnienia, a którzy w nim zamieszkują wspólnie z osobami dysponującymi takim uprawnieniem. Brak jest natomiast podstaw, aby z cytowanego przepisu wywodzić kwestię odpowiedzialności za ponoszenie opłat osób, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, odpowiedzialność ta w sposób pełny i autonomiczny została bowiem uregulowana w treści art. 4 ust. 1 i ust. 11ustawy. W ocenie Sądu, gdyby ustawodawca chciał w tożsamy sposób ukształtować obowiązek wszystkich osób mieszkających w lokalach znajdujących się w zasobach spółdzielni mieszkaniowej, uregulowałby tę kwestię w jednym przepisie, chociażby poprzez dodanie w treści art. 4 ust. 1 i ust. 11ustawy, prócz wskazanego w nim kręgu osób, także osób, o których mowa w ust. 6 oraz zastrzeżenia, że odpowiedzialność wszystkich wymienionych osób ma charakter solidarny. Taka konstrukcja byłaby spójna wewnętrznie, nie nastręczałaby również żadnych wątpliwości interpretacyjnych, a przez to byłaby zgodna z „zasadami techniki prawodawczej” (zob. załącznik do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r., w sprawie „Zasad techniki prawodawczej”, Dz.U. 2002, Nr 100, poz. 908), w myśl których, przepisy ustawy redaguje się zwięźle i syntetycznie, unikając nadmiernej szczegółowości, a zarazem tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy (§ 5 i 6 ).
Zdaniem Sądu solidarnej odpowiedzialności pozwanychA. K.iB. T.nie można również wywodzić zart. 366 i art. 380 k.c.Pozwani ci nie są współwłaścicielami całości udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, ale właścicielami odpowiednio 1/8 i 1/2 udziału w tym prawie. Mamy zatem do czynienia ze współwłasnością ułamkową, nie zaś ze współwłasnością łączną. W konsekwencji do takiej współwłasności znajduje odpowiednie zastosowanie przepisart. 207 k.c., w myśl którego, współwłaściciele ponoszą wydatki i ciężary na rzecz wspólną do wielkości udziałów. Innymi słowy, pozwanych nie wiąże z powodową Spółdzielnią jeden stosunek prawny, ale dwa odrębne stosunki, choć mają one tą samą treść. Nie można zatem mówić w omawianym przypadku o tym, iż wierzycielowi przysługuje jedna wierzytelność o spełnienie jednego świadczenia, który to warunek jest niezbędny do przyjęcia solidarności dłużników. Niewątpliwie również roszczenie, o którego zasądzenie wniósł powód, będące świadczeniem pieniężnym, z uwagi na swoją naturę ma charakter podzielny (por. wyrok SN z dnia 14 marca 2002 roku, IV CKN 821/00, LEX), co wyklucza w niniejszej sprawie zastosowanieart. 380 § 1 k.c.Podstawy solidarnej odpowiedzialności pozwanych nie można także upatrywać w treściart. 1034 § 1 k.c., dochodzona przez powoda wierzytelność nie wchodzi bowiem w skład długów spadkowych po zmarłychJ. K.iB. K., ponieważ powstała już po śmierci spadkodawców.
Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd zasądził na rzecz powoda(...) Spółdzielni MieszkaniowejwŁ.od pozwanejB. T.– kwotę 1.569,08 zł (1/2 z kwoty 3.138,16 zł) oraz od pozwanegoA. K.– kwotę 392,27 zł (1/8 z kwoty 3.138,16 zł), obie kwoty z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 31 października 2018 roku, oddalając powództwo w pozostałym zakresie.
Podkreślić należy, że strona powodowa miała prawo, oprócz żądania należności głównej, żądać za czas opóźnienia odsetek w umówionej wysokości, jako że zgodnie z treścią przepisuart. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności, przy czym dłużnik jest w opóźnieniu jeżeli nie spełnia świadczenia w określonym terminie. Jeżeli zaś stopa odsetek za opóźnienie nie była z góry oznaczona, należą się odsetki ustawowe za opóźnienie (art. 481 § 2 k.c.).
Na podstawieart. 98 k.p.c.w zw. zart. 100 k.p.c.Sąd zasądził od pozwanejB. T.na rzecz powoda kwotę 508,50 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (1/2 z całkowitych kosztów wynoszących 1.017 zł).
Na podstawieart. 333 § 1 pkt 3 k.p.c., Sąd nadał wyrokowi w pkt 2 i 4 rygor natychmiastowej wykonalności w stosunku do pozwanejB. T.(pkt 6 sentencji wyroku).
Jednocześnie Sąd ustalił, że odpowiedzialności pozwanegoA. K., o której mowa w punkcie 1 (pierwszym) wyroku jest solidarna z odpowiedzialnością pozwanejZ. T.i pozwanegoD. T., wynikającą z prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w dniu 10 grudnia 2018 roku w sprawie o sygn. VIII C 2642/18 – do wysokości kwoty zasądzonej niniejszym wyrokiem (pkt 7 sentencji wyroku) oraz, że odpowiedzialności pozwanejB. T., o której mowa w punkcie 2 (drugim) i 4 (czwartym) niniejszego wyroku jest solidarna z odpowiedzialnością pozwanejZ. T.i pozwanegoD. T., wynikającą z prawomocnego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wydanego przez Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi w dniu 10 grudnia 2018 roku w sprawie o sygn. VIII C 2642/18 – do wysokości kwot zasądzonych niniejszym wyrokiem (pkt 8 sentencji wyroku). W przeciwnym razie powód mógłby bowiem żądać od pozwanych co do których nakaz zapłaty jest prawomocny całości roszczenia, a ponadto odA. K.1/8 części roszczenia oraz odB. T.½ części.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.