Sąd Rejonowy w Legionowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 951/17
Data wyroku: 2019-03-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Kosiński
Podstawa prawna: art. 177 § 1 kk

Sygn. akt II K 951/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 26 marca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński
Protokolant: Bożena Oblińska
w obecności oskarżyciela Prokuratora : ----
po rozpoznaniu dnia 04 lipca 2018 r. , 20 września 2018 r. , 30 października 2018 r. , 11 grudnia 2018 r. , 14 lutego 2019 r. i 26 marca 2019 r. na rozprawie wL.sprawy :
A. S. (1), s.B.iD. z d. B.,ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że :
W dniu 27 lipca 2017 r. w miejscowościB.naul. (...), gm.N., pow.(...), woj.(...)jadąc pojazdem markiH.onr rej. (...)naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w przepisieart. 22 Ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób że, jadącul. (...)od kierunku miejscowościN., rozpoczynając manewr skrętu w lewo w podporządkowanąul. (...), nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustępując pierwszeństwa , wjechał na przeciwległy pas ruchu wymuszając pierwszeństwo przejazdu jadącemu z kierunku miejscowościR.motocyklowi markiS. (...)onr rej. (...), w wyniku czego kierowca motocykla markiS. (...)onr rej. (...)A. M.doznał obrażeń ciała w postaci : stłuczenia głowy , złamania koron zębów 15, 45 , 47 , stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej , rany tłuczonej łokcia lewego, złamania nasady kości promieniowej lewej , stłuczenia kolana prawego stanowiących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni określonych wart. 157 § 1 k.k.
to jest o czyn zart. 177 § 1 k.k.

1
OskarżonegoA. S. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 177 § 1 k.k.skazuje go na karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności ;

2
Na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k.warunkowo zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. S. (1)kary pozbawienia wolności na okres próby 2 ( dwóch ) lat;

3
Na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoA. S. (1)do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby ;

4
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.zobowiązuje oskarżonegoA. S. (1)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoA. M.tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwoty 10000 ( dziesięciu tysięcy ) złotych;

5
Na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoA. S. (1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 951/17

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 27 lipca 2017 r. w miejscowościB., gm.N., pow.(...), woj.(...)około godz. 12.45 oskarżonyA. S. (1)jechał samochodem markiH.onr rej. (...)ul. (...)z kierunku miejscowościN.. Po dojechaniu do skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)( droga podporządkowana ) rozpoczynając manewr skrętu w lewo w podporządkowanąul. (...)by dojechać do(...). W tym czasieul. (...)z naprzeciwka z kierunku miejscowościR.motocyklem markiS. (...)onr rej. (...)jechałA. M., który zbliżał się do tego skrzyżowania . OskarżonyA. S. (1)wykonując manewr skrętu w lewo nie zwolnił i nie zachował szczególnej ostrożności oraz nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu motocyklowi markiS. (...)onr rej. (...)kierowanemu przezA. M.i wjechał na przeciwległy pas ruchu wymuszając pierwszeństwo przejazdu na kierującym motocyklem . Kierujący motocyklem markiS. (...)onr rej. (...)A. M.widząc to podjął manewr hamowania , jednak uderzył w przedni prawy bok samochodu markiH.onr rej. (...)kierowanego przez oskarżonegoA. S. (1), który to znajdował się na pasie ruchu motocyklisty ( k. 1-3, k. 3-5 , k. 6-7 , k. 8-9 i k. 13 ).
W wyniku tego zdarzenia kieujący motocyklem markiS. (...)onr rej. (...)A. M.doznał obrażeń ciała w postaci : stłuczenia głowy , złamania koron zębów 15, 45 , 47 , stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej , rany tłuczonej łokcia lewego, złamania nasady kości promieniowej lewej , stłuczenia kolana prawego stanowiących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni określonych wart. 157 § 1 k.k.( k. 39 ) .
OskarżonyA. S. (1)iA. M.w chwili zdarzenia byli trzeźwi ( k. 10-12 ) . Warunki drogowe były dobre, nawierzchnia jezdni sucha , świeciło słońce . W miejscu wypadku obowiązywało ograniczenie prędkości do 50 km/h ( k. 1-3, k.3-5 , k. 13 ) .
A. S. (2)ma ukończone 60 lat, jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu , jest osobą bezrobotną , nie był karany ( k. 157 ) , nie leczy się psychiatrycznie ani odwykowo.
Sąd powyższy stan faktyczny ustalił na podstawie następujących dowodów : częściowo wyjaśnień oskarżonegoA. S. (1)( k. 52 k. 98-99 )  , zeznań świadków :A. M.( k. 22 i k. 99-101 ) ,Z. K.( k. 42 v i k. 107 ) iŁ. Z.( k. 54v i k. 160 )  oraz dokumentów w postaci notatki urzędowej ( k. 1 - 3, k. 56, k. 57, k. 66, k. 67 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 3-4 ) , szkicu miejsca wypadku drogowego ( k. 5 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 6-7, k. 8-9 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego ( k. 10, k. 11 ) , świadectwa wzorcowania ( k. 12 ) , dokumentacji medycznej ( k. 26-35 ) , opinii biegłego ( k. 39 ) , karty karnej ( k. 58, k. 65, k. 133, k. 145, k. 157 ) , danych osobo poznawczych ( k. 59 ) i e-mail z(...) S.A.( k. 113 ) .
A. S. (1)stanął pod zarzutem iż w dniu 27 lipca 2017 r. w miejscowościB.naul. (...), gm.N., pow.(...), woj.(...)jadąc pojazdem markiH.onr rej. (...)naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w przepisieart. 22 Ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób że, jadącul. (...)od kierunku miejscowościN., rozpoczynając manewr skrętu w lewo w podporządkowanąul. (...), nie zachował szczególnej ostrożności i nie ustępując pierwszeństwa , wjechał na przeciwległy pas ruchu wymuszając pierwszeństwo przejazdu jadącemu z kierunku miejscowościR.motocyklowi markiS. (...)onr rej. (...), w wyniku czego kierowca motocykla markiS. (...)onr rej. (...)A. M.doznał obrażeń ciała w postaci : stłuczenia głowy , złamania koron zębów 15, 45 , 47 , stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej , rany tłuczonej łokcia lewego, złamania nasady kości promieniowej lewej , stłuczenia kolana prawego stanowiących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni określonych wart. 157 § 1 k.k.to jest popełnienia przestępstwa zart. 177 § 1 k.k..
OskarżonyA. S. (1)podczas postępowania przygotowawczego i na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu ( k. 52 k. 98  ). OskarżonyA. S. (1)wyjaśnił , że w dniu 27 lipca 2017 r. jechał swoim samochodem markiH.do(...)wN.. Jechałul. (...)w kierunku miejscowościR.. Gdy dojechał do skrzyżowaniaul. (...)zul. (...)chciał skręcić w lewo wul. (...). Jednak wtedy na wyjeździe zul. (...)stał chyba samochód markiK.który chciał wjechać naul. (...), dlatego on zatrzymał swój samochód . Kierujący tym samochodem markiK.zorientował się że blokuje mu wjazd więc zaczął wykonywac manewry by on mógł wjechać wul. (...). Kiedy nastąpiła możliwość wjazdu wul. (...)on skręcił w lewo wtedy poczuł uderzenie w samochód i wystrzeliła poduszka powietrzna i kurtyna . OskarżonyA. S. (1)wskazał iż wcześniej nie widział nadjeżdżającego z naprzeciwkaul. (...)motocyklisty . Następnie oskarżonyA. S. (1)opisał swoje zachowanie po tym zdarzeniu drogowym ( k. 52 k. 98-99 )  .
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoA. S. (1)po za częścią w której stwierdził iż przed wykonaniem manewru skrętu w lewo zul. (...)wul. (...)zatrzymał swój samochód , gdyż stojący naul. (...)pojazd utrudniał mu wjazd na tą ulice i dopiero rozpoczął manewr skrętu w lewo gdy ten pojazd umożliwił mu wjazd wul. (...). Wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)w tym zakresie są jasne , dokładne i korespondują z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z zeznaniami świadków:A. M.( k. 22 i k. 99-101 ) ,Z. K.( k. 42 v i k. 107 ) iŁ. Z.( k. 54v i k. 160 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentami w postaci notatki urzędowej ( k. 1 - 3, k. 56, k. 57, k. 66, k. 67 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 3-4 ) , szkicu miejsca wypadku drogowego ( k. 5 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 6-7, k. 8-9 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego ( k. 10, k. 11 ) , świadectwa wzorcowania ( k. 12 ) dokumentacji medycznej ( k. 26-35 ) i opinii biegłego ( k. 39 ). Należy wskazać iż z wyjaśnień oskarżonegoA. S. (1)w zakresie jakim Sąd dał im wiarę wynika wprost iż popełnił on zarzucany mu czyn zart. 177 § 1 k.k..
Sąd nie dał w wiary części wyjaśnień oskarżonegoA. S. (1)w których stwierdził , że przed wykonaniem manewru skrętu w lewo zul. (...)wul. (...)zatrzymał swój samochód , gdyż stojący naul. (...)pojazd utrudniał mu wjazd na tą ulice i dopiero rozpoczął manewr skrętu w lewo gdy ten pojazd umożliwił mu wjazd wul. (...).  W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)są niejasne, nielogiczne , wewnętrznie sprzeczne i nakierowane pomniejszenie swojej winy . Należy wskazać iż z zeznań świadkówA. M.( k. 22 i k. 99-101 ) ,Z. K.( k. 42 v i k. 107 ) oraz pośrednio z zeznana świadkaŁ. Z.( k. 54v i k. 160 ) wynika iż przed wykonaniem manewru skrętu w lewo oskarżonyA. S. (1)nie zwolnił , ani nie zatrzymał swojego samochodu markiH.i gwałtownie skręcił w lewo zul. (...)wul. (...). Ponadto z zeznań świadkaZ. K.wynika iż jadącyul. (...)motocykl kierowany przez pokrzywdzonegoA. M.był doskonale widoczny .
Wyżej wskazane fakty dyskwalifikują prawdziwość wyjaśnień oskarżonegoA. S. (1)w zakresie jakim Sąd nie dał im wiary .
Sąd dał wiarę w całości zeznaniom świadków  :A. M.,Z. K.iŁ. Z.jako jasnym dokładnym , spójnym , logicznym i korespondującym z całością zebranego w sprawie materiału dowodowego .
Z zeznań świadkaA. M.– pokrzywdzonego w niniejszej sprawie wynika iż w dniu 27 lipca 2017 r. około godziny 12:45 jechał swoim motocyklem markiS.onr rej. (...)w miejscowościB.ul. (...). W pewnym momencie zobaczył iż jadący z naprzeciwka samochód markiH.wykonał gwałtowny manewr skrętu w lewo . On podjął manewr hamowania jednak nie dał rady uciec nigdzie w bok , dlatego w odległości ok. 10-15 metrów od tego samochodu który znajdował się już na jego pasie ruchu położył motocykl na ziemi by osłabić uderzenie . ŚwiadekA. M.wskazał iż jest zrzeszony w związku zawodowym kaskaderów i hobbistycznie gra w filmach . Z dalszych zeznań świadkaA. M.wynika iż siłą poślizgu po asfalcie uderzył w samochód , jednak nie pamięta momentu uderzenia bo stracił przytomność . W swoich dalszych zeznaniach świadekA. M.opisał jakich obrażeń doznał w wyniku tego zdarzenia drogowego i jak wyglądało jego leczenie oraz jakie poniósł w związku z tym koszty ( k. 22 i k. 99-101 ).
Z zeznań świadkaZ. K.wynika iż w dniu 27 lipca 2017 r. wyjeżdżał swoim markiD.z(...)naul. (...). Jako że wyjeżdżał z drogi podporządkowanej zatrzymał się przed linia przerywaną . Zobaczył iż z lewej strony od strony miejscowościB.nadjeżdża motocyklista który nie jechał szybko . Natomiast z prawej strony od strony miejscowościN.nadjeżdżał samochód osobowy który miał włączony lewy kierunkowskaz i zaczął skręcać w lewo nawet nie przyhamowując w ulice na której on stał , mimo iż naprzeciwka jechał motocyklista . ŚwiadekZ. K.stwierdził iż w jego ocenie oskarżony nie zauważył tego motocyklisty . Następnie motocykl uderzył w samochód markiH.. W swoich dalszych zeznaniach świadekZ. K.opisał swoje zachowanie po tym zdarzeń drogowym ( k. 42 v i k. 107 ) .
Natomiast z zeznań świadkaŁ. Z.– funkcjonariusza Policji z(...)wL.wynika iż w dniu 27 lipca 2017 r. wraz z nadkom.J. W.około godz. 12.55 udali się z polecenia oficera dyżurnego KPP wL.do miejscowościB.na skrzyżowanieul. (...)iul. (...)gdzie miało dojść do wypadku drogowego . Po przybyciu na miejscu zdarzenia na podstawie śladów znajdujących się na jezdni , oświadczeń uczestników i świadków ustalili iż oskarżonyA. S. (1)kierujący samochodem markiH.onr rej. (...)nieumyślnie naruszył przepisy bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone wart. 22 ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób iż jadącul. (...)rozpoczął manewr skrętu w lewo w ulicę podporządkowanąul. (...). Nie zachował przy tym szczególnej ostrożności i doprowadził do zderzenia z motocyklem markiS. (...)onr rej. (...)kierowanym przezA. M.. Z dalszych zeznań świadkaŁ. Z.wynika jakie czynności podjął na miejscu tego zdarzenia drogowego i jakie ustalenia w związku z tym poczynił . ( k. 54v i k. 160 ) .
Fakt, że wymieniony wyżej świadkowie  precyzyjnie określają  zakres swojej wiedzy na temat zdarzeń, w zakresie których Sąd dał wiarę zeznaniom tych  świadków  , świadczy zdaniem Sądu o braku skłonności do konfabulacji i dążeniu do rzetelnego przedstawienia przebiegu wydarzeń. Zeznania świadków  są jasne , dokładne i korespondują z całością materiału dowodowego zebranego w sprawie.
Sąd dał pełną wiarę opinii pisemnej z dnia 09 września 2017 r. sporządzonej przez biegłegoM. R.. Biegły w sposób logiczny w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyciągnął prawidłowe wnioski które zostały zawarte w opinii pisemnej . Z opinii tej wynika iż w dniu 27 lipca 2017 r.A. M.doznał następujących obrażeń ciała : stłuczenia głowy , złamania koron zębów 15, 45 , 47 , stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej , rany tłuczonej łokcia lewego, złamania nasady kości promieniowej lewej , stłuczenia kolana prawego . Obrażenia jakich doznałA. M.stanowią naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 k.k.. Obrażenia jakich doznałA. M.mogły powstać w okolicznościach wypadku drogowego zaistniałego w dniu 27 lipca 2017 r. w mechanizmie najprawdopodobniej bezpośredniego uderzenia głową , klatką piersiową , łokciem prawym , przedramieniem lewym i kolanem lewym o twardy, obły , tępy , tępokrawędzisty przedmiot lub twarde podłoże ( k. 39 ) .
Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .
Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.
Sąd zważył, co następuje:
Przepisart. 177 § 1 k.k.stanowi iż karze podlega , kto, narusza chociażby nieumyślnie , zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym , powoduje nieumyślnie wypadek , w którym inna osoba odniosła obrażenia wskazane wart. 157 § 1 kk. Przedmiotem ochronyart. 177 k.k.są najbardziej fundamentalne z wartości, za jakie należy uznać życie i zdrowie człowieka. Nie jest natomiast przedmiotem ochrony bezpieczeństwo w komunikacji, które stanowi jedynie pewien specyficzny stan, charakteryzujący się brakiem zagrożeń dla wspomnianych dóbr. Zwraca uwagę fakt, że w katalogu tym zabrakło mienia, co jest wynikiem częściowej depenalizacji tzw. lekkiego wypadku komunikacyjnego. Wymogiem odpowiedzialności karnej w oparciu o znamionaart. 177 k.k.jest naruszenie reguł ostrożnego postępowania z dobrem prawnym. Ta cecha, charakterystyczna skądinąd dla wszystkich przestępstw nieumyślnych, doznaje w treści omawianego przepisu pewnych ograniczeń. Przy ustalaniu zakresu odpowiedzialności karnej sprawcy wypadku komunikacyjnego uwzględnić należy okoliczności przedmiotowe związane ze zdarzeniem , takie jak trudne warunki drogowe, opady atmosferyczne, siła wiatru, stan drogi lub innego szlaku komunikacyjnego itp. Na uwzględnienie zasługują również liczne okoliczności związane z cechami pojazdu prowadzonego przez sprawcę, na przykład zły stan techniczny, o ile rzecz jasna nieprawidłowości w tym zakresie nie zostały sprowadzone przez kierującego. Krąg stawianych sprawcy wymogów odnoszony jest do pewnego zgeneralizowanego wzorca normatywnego ; może on przybrać formę standardową („rozsądny obywatel”) lub kwalifikowaną („dobry kierowca”), zależeć to będzie od istoty badanego zdarzenia i roli, jaką odegrał sprawca (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 1995 r., III KRN 20/95, PiP 1996, z. 6, poz. 105). Znamieniem strony przedmiotowej spowodowania wypadku jest naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu. Pojęcie tych zasad obejmuje zarówno zasady ujęte w przepisach prawa drogowego lub regulujących komunikację kolejową, wodną lub powietrzną, jak też wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu zasady prakseologiczne odnoszące się do danej sfery ruchu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 II 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3, poz. 33). Zasady bezpieczeństwa dotyczące ruchu drogowego określone zostały wustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.). Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być zarówno umyślne, jak i nieumyślne, natomiast wynikające stąd skutki dotyczące życia, zdrowia lub mienia muszą być objęte winą nieumyślną. Przesądza to o kwalifikacji wypadku komunikacyjnego jako występku nieumyślnego. Podmiotem występku spowodowania wypadku komunikacyjnego - ze względu na znamię naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu - może być jedynie uczestnik ruchu, którego dotyczy obowiązek przestrzegania tych zasad, a więc kierujący pojazdem mechanicznym, pieszy, woźnica, rowerzysta, osoba prowadząca kolumnę pieszych i in. (por. K. Buchała, w: A. Zoll (red.), Komentarz 2, wyd. 1999, s. 394). W zależności od skutków rozróżnia się zwykły i ciężki wypadek. Wedługart. 177 § 1 k.k.ze zwykłym, zwanym też średnim wypadkiem mamy do czynienia, jeżeli jego skutkiem jest uszczerbek na zdrowiu osoby innej niż sprawca, polegający na naruszeniu czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia przez okres przekraczający 7 dni (tj. skutek określony wart. 157 § 1 k.k.).
OskarżonyA. S. (1)wypełnił wszystkie znamiona czynu zabronionego opisanego wart. 177 § 1 k.k.albowiem w dniu 27 lipca 2017 r. w miejscowościB.naul. (...), gm.N., pow.(...), woj.(...)jadąc samochodem markiH.onr rej. (...)naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w przepisieart. 22 Ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób że, jadącul. (...)od kierunku miejscowościN., nie zwalniając rozpoczynając manewr skrętu w lewo w podporządkowanąul. (...), nie zachowując szczególnej ostrożności i nie ustępując pierwszeństwa , wjechał na przeciwległy pas ruchu wymuszając pierwszeństwo przejazdu jadącemu z kierunku miejscowościR.motocyklowi markiS. (...)onr rej. (...). W wyniku czego doprowadził do zderzenia kierowanego przez siebie samochodu markiH.onr rej. (...)z jadącym z naprzeciwkaul. (...)w miejscowościB.motocyklem markiS. (...)onr rej. (...)kierowanemu przez pokrzywdzonegoA. M..
Z treściart. 22 ust. 1  ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym( tekst jednolity: Dz. U. z 2017 ,poz. 1260 ze zm. ) wynika iż kierujący pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Zmiana kierunku jazdy jest manewrem polegającym na kontynuowaniu jazdy w innym niż dotychczasowy kierunku, niewynikającym jedynie z przebiegu drogi, a zależnym od woli kierującego; jest nią jazda polegająca na skręcaniu zarówno w prawo, jak i w lewo oraz na zawracaniu. Istotą manewru jest dalsza jazda w prawo lub w lewo w stosunku do tego kierunku, w jakim poruszał się pojazd . Z treści tego przepisu wynika, że zmiana kierunku jazdy lub zajmowanego pasa ruchu może nastąpić: z zachowaniem szczególnej ostrożności, kierujący pojazdem przed wykonaniem tego manewru jest obowiązany zbliżyć się pojazdem do prawej krawędzi jezdni - jeżeli zamierza skręcić w prawo, do środka jezdni lub na jezdni o ruchu jednokierunkowym do lewej jej krawędzi - jeżeli zamierza skręcić w lewo. Manewr może być jednak niekiedy wykonany niezgodnie z tą regułą, a mianowicie: wtedy gdy wymiary pojazdu uniemożliwiają skręcenie zgodnie z zasadą określoną wyżej lub dopuszczalna jest jazda wyłącznie w jednym kierunku . Kierujący pojazdem jest obowiązany zawczasu i wyraźnie sygnalizować zamiar zmiany kierunku jazdy oraz zaprzestać sygnalizowania niezwłocznie po wykonaniu manewru . Szczególna ostrożność polega na upewnieniu się, czy można dokonać zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu bez utrudnienia ruchu lub spowodowania jego zagrożenia. Innymi słowy, kierujący pojazdem musi być na tyle uważny, by zdążyć zaniechać zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu, gdyby jego kontynuowanie stwarzało zagrożenie dla ruchu drogowego lub zmuszało innego uczestnika ruchu do podjęcia manewru obronnego. Wymaganie zachowania szczególnej ostrożności przez zmieniającego kierunek jazdy nie oznacza, że w razie zaistnienia wypadku w czasie wykonywania tego manewru odpowiedzialność za jego powstanie zawsze spada na dokonującego zmiany kierunku jazdy. Jest ona wyłączona, jeżeli przyczyną nastąpienia wypadku jest nieprawidłowe zachowanie się innego uczestnika ruchu ( za Komentarz do art. 22 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.05.108.908), [w:] R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX, 2008, wyd. III. ) .
OskarżonyA. S. (1)podczas wykonywania manewru skrętu w lewo zul. (...)wul. (...)( droga podporządkowana ) nie zachwiał szczególnej ostrożności i nie upewniwszy się, czy można dokonać manewr skrętu w lewo bez utrudnienia ruchu lub spowodowania jego zagrożenia. Należy wskazać iż kierujący pojazdem musi być na tyle uważny, by zdążyć zaniechać zmiany kierunku jazdy lub pasa ruchu, gdyby jego kontynuowanie stwarzało zagrożenie dla ruchu drogowego lub zmuszało innego uczestnika ruchu do podjęcia manewru obronnego. Zachowanie oskarżonegoA. S. (1)podczas przedmiotowego zdarzenia nie spełniło tych przesłanek i w rezultacie doprowadziło do zderzenia samochodu markiH.onr rej. (...)kierowanego przez oskarżonego z jadącym z naprzeciwkaul. (...)motocyklem markiS. (...)onr rej. (...)kierowanemu przez pokrzywdzonegoA. M.. Fakt popełnienia przez oskarżonegoA. S. (1)tego czynu potwierdzaj dowody w postaciA. M.( k. 22 i k. 99-101 ) ,Z. K.( k. 42 v i k. 107 ) iŁ. Z.( k. 54v i k. 160 ) w zakresie jakim Sąd dał im wiarę oraz dokumentami w postaci notatki urzędowej ( k. 1 - 3, k. 56, k. 57, k. 66, k. 67 ) , protokołu oględzin miejsca wypadku drogowego ( k. 3-4 ) , szkicu miejsca wypadku drogowego ( k. 5 ) , protokołu oględzin pojazdu ( k. 6-7, k. 8-9 ) , protokołu użycia urządzenia kontrolno - pomiarowego ( k. 10, k. 11 ) , świadectwa wzorcowania ( k. 12 ) dokumentacji medycznej ( k. 26-35 ) i opinii biegłego ( k. 39 ) oraz wyjaśnienia oskarżonegoA. S. (1)( k. 52 k. 98-99 )  w zakresie jakim Sąd dał im wiarę . Należy wskazać iż oskarżonyA. S. (1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu a z jego wyjaśnień w zakresie jakim Sąd dał im wiarę wynika wprost że popełnił ten czyn ( k. 52 k. 98 )  .
Należy ponadto stwierdzić iż w wyniku tego zdarzenia drogowego oskarżonyA. S. (1)nieumyślnie spowodowała obrażenia ciała u kierującego  motocyklem markiS. (...)onr rej. (...). PokrzywdzonyA. M.w wyniku tego zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci : stłuczenia głowy , złamania koron zębów 15, 45 , 47 , stłuczenia klatki piersiowej po stronie prawej , rany tłuczonej łokcia lewego, złamania nasady kości promieniowej lewej, stłuczenia kolana prawego stanowiących naruszeniem czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni określonych wart. 157 § 1 k.k.( k. 39 ). Fakt ten potwierdza opinia pisemnej z dnia 09 września 2017 r. sporządzonej przez biegłegoM. R.. Z opinii tej wynika iż obrażenia jakich doznałA. M.stanowią naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni w myślart. 157 § 1 k.k.. Obrażenia jakich doznałA. M.mogły powstać w okolicznościach wypadku drogowego zaistniałego w dniu 27 lipca 2017 r. w mechanizmie najprawdopodobniej bezpośredniego uderzenia głową , klatką piersiową , łokciem prawym , przedramieniem lewym i kolanem lewym o twardy, obły , tępy , tępokrawędzisty przedmiot lub twarde podłoże ( k. 39 ) .
Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonegoA. S. (1)co do popełnienia przez niego czynu zart. 177 § 1 k.k.nie budzą wątpliwości .
Wymierzając oskarżonemuA. S. (1)karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.
Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżoną czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra jakim jest bezpieczeństwo komunikacji .
Jako okoliczność łagodząca wobec oskarżonegoA. S. (1)Sąd uznał fakt iż oskarżony nie była dotychczas karany ( k. 157 ) .
Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemuA. S. (1)za czyn zart. 177  § 1 k.k.karę 6 ( sześciu ) miesięcy pozbawienia wolności.
Orzeczona wobec oskarżonegoA. S. (1)kara 6 miesięcy pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania sprawcy . Sąd wymierzoną oskarżonemuA. S. (1)karę 6 miesięcy pozbawienia wolności zawiesił na okres próby 2 lat na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.iart. 70 § 1 k.k., uznając iż jest to okres wystarczający dla zrozumienia przez oskarżonego wagi popełnionego przez nich występków biorąc pod uwagę wyżej wskazane okoliczności łagodzące . Groźba zarządzenia wykonania kary w okresie próby ponadto spowoduje , iż oskarżonyA. S. (1)będzie respektować porządek prawny, a co za tym idzie cele kary zostaną osiągnięte. Zgodnie z treściąart. 69 § 1 k.k.Sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Należy wskazać iż oskarżonyA. S. (1)nie był dotychczas karany ( k. 157 ) oraz orzeczono wobec nich kary pozbawienia wolności w wymiarze nie przekraczającym rok , tym samym zachodzą przesłanki wskazane wart. 69 § 1 k.k.umożliwiające zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonegoA. S. (1)kary 6 miesięcy pozbawienia wolności .
Na podstawieart. 72 § 1 pkt. 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonegoA. S. (1)do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby . Orzeczenie tego obowiązku spełnia wobec oskarżonegoA. S. (1)cele zarówno wychowawcze jak i zapobiegnie popełnieniu przez niego podobnych przestępstw w przyszłości.
Na podstawieart. 46 § 1 k.k.Sąd zobowiązał oskarżonegoA. S. (1)do zapłaty na rzecz pokrzywdzonegoA. M.tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwoty 10000 ( dziesięciu tysięcy ) złotych. Sąd uznał iż kwota te jest adekwatna biorąc pod uwagę rodzaj krzywd doznanych przez pokrzywdzonegoA. M., stopień zawinienia oskarżonego oraz wysokość jego dochodów .
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.i zwolnił oskarżonegoA. S. (1)w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę dochody oskarżonego .
Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.