Sąd Rejonowy w Świdnicy
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 91/20
Data wyroku: 2020-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Teza: zmiana decyzji

Sygnatura akt IV U 91/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 22 czerwca 2020 r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy , IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w osobie SSR Magdaleny Piątkowskiej
po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w trybieart. 1481kpc
sprawy z odwołaniaT. D.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wW.z dnia 16 stycznia 2020 r. ,(...)
o zasiłek chorobowy
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wW.i przyznajeT. D.prawo do zasiłku chorobowego za okres wskazany w zaskarżonej decyzji, tj. od 28.12.2019r. do 2.01.2020r.

UZASADNIENIE
PowódT. D.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wW.z dnia 16 stycznia 2020 roku odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego za okres od 28 grudnia 2019r. do 2 stycznia 2020r.W uzasadnieniu powód wskazał, iż składki opłacił w terminie, w wysokości proporcjonalnej do dni przepracowanych w danym miesiącu.
W odpowiedzi Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że powód składkę na ubezpieczenie chorobowe za miesiąc maj 2019r. zapłacił w zaniżonej wysokości, wobec czego ustało jego ubezpieczenie chorobowe, którym został następnie objęty od 1 czerwca 2019r. Ubezpieczenie ustało z dniem 31 lipca 2019r. albowiem składka za miesiąc sierpień została opłacona po ustawowym terminie płatności, za wrzesień- w niepełnej wysokości, a za październik, listopad i grudzień 2019r. nie została opłacona. Organ rentowy podniósł, iż opłacenie składki w zaniżonej wysokości należy traktować jako nieopłacenie w terminie składki należnej, z czym ustawa systemowa ( art. 14 ust.2 pkt 2 ) wiąże ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:
PowódT. D.podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu na dzień 1 czerwca 2019r. /bezsporne/
Dnia 16 września 2019r. powód opłacił składki za miesiąc sierpień 2019r. ( dzień 15.09 był niedzielą) , dnia 15 października 2019r. za miesiąc wrzesień 2019r., dnia 12 listopada 2019r. za miesiąc październik 2019r. – w kwotach po 1.413,38 zł., dnia 13 grudnia – za listopad 2019r. w kwocie 601,16 zł., a dnia 14 stycznia 2020r. za miesiąc grudzień 2019r.w kwocie 800 zł. ( powód uwzględnił okres niezdolności do pracy)
Dowód:
potwierdzenie wykonania przelewu ZUS k.9,28,29,30,31
Zakład Ubezpieczeń Społecznych dokonywał proporcjonalnego rozłożenia wpłat powoda na wszystkie ubezpieczenia i fundusze, z rozliczeniem na najstarsze zadłużenia. Składki za czerwiec 2019r. i lipiec 2019r. w rozliczeniu ubezpieczonego zostały uznane za opłacone w całości. Składkę na ubezpieczenie za miesiąc sierpień 2019r. pokryto powodowi z wrześniowej wpłaty tylko częściowo, następnie uzupełniono z wpłaty październikowej i listopadowej, za wrzesień- z listopadowej i grudniowej, za październik- z grudniowej, styczniowej i lutowej, za listopad i grudzień- z lutowej.
Dowód: rozliczenia, listy wpłat k. 41v.-44

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:
Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie zart. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(Dz. U. z 2019 r. poz. 645 ze zm.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. W niniejszej sprawie pomiędzy stronami zaistniał spór co do tego, czy powód z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, w okresie wskazanym kwestionowaną decyzją, podlegał dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu.
Stosunek dobrowolnego ubezpieczenia społecznego powstaje na skutek wyrażenia przez uprawniony podmiot woli podlegania ubezpieczeniu ujawnionej we wniosku o objęcie ubezpieczeniem, tj. zgłoszeniu się do ubezpieczenia o charakterze prawnokształtującym (konstytutywnym). Objęcie dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym następuje od dnia wskazanego we wniosku, po którym, w czasie trwania ubezpieczenia, jego podmiot, jako płatnik składek, obciążony jest obowiązkiem opłacenia i deklarowania składek na ubezpieczenie społeczne w terminie oraz w prawidłowej wysokości. Ustanie dobrowolnego ubezpieczenia następuje na skutek upadku tytułu podlegania ubezpieczeniu, ale też - właśnie ze względu na jego dobrowolność - może być konsekwencją działania samego ubezpieczonego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2015 r. II UK 443/14, LEX nr 1962525). Zgodnie zart. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych(Dz. U. z 2019 r. poz. 300 z poźn. zm.) ubezpieczenia chorobowe ustają od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego, za który nie opłacono w terminie składki należnej na to ubezpieczenie - w przypadku osób prowadzących pozarolniczą działalność i osób z nimi współpracujących; w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek ubezpieczonego, może wyrazić zgodę na opłacenie składki po terminie.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, iż przez cały okres ubezpieczenia chorobowego( mowa o okresie objętym przedmiotem tego postępowania) powód opłacał składki na ubezpieczenie w terminie, natomiast w świetleart. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznychubezpieczenie społeczne ustajew razie nieopłacenia składki w ogóle.
W ocenie Sądu nieopłacenie składki w ogóle nie może być zrównane w skutkach prawnych z opłaceniem składki w niewłaściwej (zaniżonej) wysokości. Innymi słowy, nie można twierdzić, iż opłacenie w terminie tylko części należnej składki, powinno być zawsze traktowane jako podstawa ustania ubezpieczenia. W wyroku z dnia 8 grudnia 2015 r., II UK 443/14 Sąd Najwyższy podkreślił, iż tylko zaniechanie zapłaty składki w terminie wyraża wolę zaprzestania podleganiu ubezpieczeniu, opłacenie zaś składki wiąże się zawsze z wolą jego kontynuowania, dlatego opłaceniu składki w niższej od należnej wysokości nie należy nadawać znaczenia powodującego ustanie ubezpieczenia, wbrew woli ubezpieczonego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2015 r. II UK 443/14, LEX nr 1962525). - szczególnie jeśli taki stan wynika z zaliczenia na poczet składki na ubezpieczenie chorobowe za dany miesiąc jedynie części wpłaconej przez ubezpieczonego należności. Wprawdzie takie postępowanie organu rentowego zgodne jest z przepisami prawa, ale nie może, zdaniem sądu, rodzić konsekwencji w postaci ustania ubezpieczenia chorobowego, gdyde factow świadomości strony jej wola podlegania ubezpieczeniu chorobowemu została zamanifestowana opłaceniem- w przekonaniu strony- składki w terminie w wysokości należnej.
Zdaniem sądu powód w sposób dostateczny manifestował wolę podlegania dobrowolnemu ubezpieczeniu społecznemu , o czym świadczy także fakt, iż organ rentowy uzupełniał należności powoda z tytułu ubezpieczenia chorobowego pomimo, iż w zaskarżonej decyzji stwierdził, że ubezpieczenie to ustało od sierpnia 2019r. Należy podkreślić, iż zachowanie powoda w żadnym momencie nie świadczyło o jego woli wyłączenia z ubezpieczenia chorobowego.(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 4 grudnia 2018 r., III AUa 640/18, LEX nr 2617821, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 11 października 2016 r. III AUa 1923/15, LEX nr 2157872, wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 19 października 2017 r. III AUa 520/17, LEX nr 2427756).
Ponadto należy zauważyć, iż opłacenie składki w niepełnej wysokości w ogóle nie wyczerpuje przesłanki ustania ubezpieczenia jako "nieopłacenie" składki, lecz może być ewentualnie podstawą do stosowania przez organ rentowy sankcji określonych wart. 24 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, np. wymierzenia dodatkowej opłaty (por. J. Stelina, Dobrowolne ubezpieczenie emerytalne, (w:) T. Binczycka- Majewska (red.), Konstrukcje prawa emerytalnego, Kraków 2004, s. 311) lub pociągać konieczność zapłacenia odsetek (por. W. Sobczak, Dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, PUSiG 2000, nr 2, s. 11-12). Tak też wypowiedział się Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 8 sierpnia 2001 r., II UKN 518/00 (LEX nr 49201) oraz we wspomnianym już wyroku z dnia 8 grudnia 2015 r. II UK 443/14 (LEX nr 1962525).
Reasumując- wbrew twierdzeniom organu rentowego w ocenie Sądu powód podlegał nadal ubezpieczeniu chorobowemu.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawieart. 47714par.2 kpcuwzględnił w całości odwołanie powoda, zmieniając decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i orzekając jak w sentencji.