Sąd Rejonowy w Bełchatowie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 74/19
Data wyroku: 2019-04-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Bartłomiej Niedzielski

Sygn. akt II K 74/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 kwietnia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Bełchatowie, II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSR Bartłomiej Niedzielski
Protokolant: st. sekr. sąd. Jadwiga Jankowska
przy udziale Prokuratora: ------------------------
po rozpoznaniu na rozprawie 10 kwietnia 2019 roku
sprawyD. S.ur. (...)wB.s.S.iB. z d. S.
oskarżonego o to, że:
w dniu 05 listopada 2018r w rejonie Szpitala Wojewódzkiego, przyul. (...)wB., woj.(...)naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego, w osobie ratownika medycznego -M. W., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, zadając mu uderzenia pięścią w twarz, czym spowodował u wymienionego pokrzywdzonego obrażenia w postaci urazu twarzoczaszki w okolicy lewego policzka, co naruszyło czynności narządów jego ciała na okres nie dłuższy niż 7 dni,
to jest o czyn zart. 222 § 1 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

1
uznaje oskarżonegoD. S.za winnego zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamionaart. 222 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkz tą zmiana, iż w miejsce słów: „zadając mu uderzenia”, wpisuje: „zadając mu uderzenie” i za to na podstawieart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. L.kwotę 664,20 zł (sześciuset sześćdziesięciu czterech złotych i dwudziestu groszy) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu;

3
pobiera odD. S.kwotę 120 (stu dwudziestu) złotych tytułem opłaty oraz zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 1.262,20 zł (jednego tysiąca trzystu sześćdziesięciu dwóch złotych i dwudziestu groszy) tytułem zwrotu wydatków.

Sygn. akt II K 74/19

UZASADNIENIE
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Bełchatowie z 10 kwietnia 2019 r. sygn. akt II K 74/19D. S.został uznany za winnego tego, że: w dniu 05 listopada 2018r w rejonie Szpitala Wojewódzkiego, przyul. (...)wB., woj.(...)naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza publicznego, w osobie ratownika medycznego -M. W., podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, zadając mu uderzenie pięścią w twarz, czym spowodował u wymienionego pokrzywdzonego obrażenia w postaci urazu twarzoczaszki w okolicy lewego policzka, co naruszyło czynności narządów jego ciała na okres nie dłuższy niż 7 dni, tj. czynu wyczerpującego znamionaart. 222 § 1 kkiart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to na podstawieart. 222 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Przy wymiarze oskarżonemu powyższej kary Sąd na jego niekorzyść wziął pod uwagę uprzednią wielokrotną karalność oraz działanie pod wpływem alkoholu, zaś na korzyść poczytał przyznanie się do winy.
W przekonaniu Sądu wymierzona oskarżonemu kara 6 miesięcy pozbawienia wolności odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, a także pozwala osiągnąć zapobiegawcze i wychowawcze cele kary wobecD. S.. Podkreślić bowiem trzeba, że oskarżony był już uprzednio wielokrotnie karany za przestępstwa z użyciem przemocy lub groźbami jej użycia (art. 190 § 1 kk,207 § 1 kk,art. 222 § 1 kk) – por. k. 23. Odbywał karę pozbawienia wolności za przestępstwo znęcania się. Pomimo tego, dopuścił się ponownie przestępstwa naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza publicznego i to w okolicznościach zasługujących na szczególne potępienie. Pokrzywdzony ratownik medyczny został przecież wezwany doD. S.po to aby mu nieść pomoc, po tym jak oskarżony znajdując się pod działaniem alkoholu przedawkował leki przeciwpadaczkowe. W tym celu oskarżony (za swoją uprzednią zgodą) został przetransportowany do szpitala, pod którym bez żadnego powodu przy wysiadaniu z karetki uderzył pokrzywdzonego ratownika pięścią w twarz i uciekł. Okoliczności te zdaniem Sądu wskazują, iż stopień niedochowania wierności prawu przezD. S.oraz społeczna szkodliwość jego czynu są bardzo wysokie. W istocie rzeczy bowiem postępowanieD. S.było nie tylko swego rodzaju przejawem nadużywania służb ratunkowych ale i także poważnie godziło rolę jaką spełniają względem społeczeństwa ratownicy medyczni. Dlatego też, najbardziej adekwatną reakcją karną wobec oskarżonego powinna być kara pozbawienia wolności wyraźnie przekraczająca dolną granicę ustawowego zagrożenia.D. S.pomimo bowiem wielokrotnego karania nie zaprzestał przestępnych zachowań oraz dopuścił się kolejnego występku przeciwko działalności instytucji państwowych wykazując tym samym wysoce lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego oraz ważnej społecznie roli ratowników medycznych. Orzekane wcześniej wobec oskarżonego łagodniejsze kary nie przyniosły żadnych rezultatów, gdyż powrócił on do przestępstwa popełniając czyn tego samego rodzaju w stosunku do osoby, która spieszyła mu z pomocą. W tej sytuacji, jedynie stanowcza reakcja prawno – karna jest w stanie spełnić wymogi prewencji generalnej i indywidualnej, a także oddaje w pełni stopień bezprawia zachowania oskarżonego oraz może zasługiwać na przymiot kary sprawiedliwej w oczach społeczeństwa.
Z uwagi na to, że w czasie przestępstwaD. S.był skazany na karę pozbawienia wolności (za przestępstwo zart. 207 § 1 kkw sprawie II K 882/16 Sądu Rejonowego w Bełchatowie) możliwość warunkowego zawieszenia jej wykonania była wykluczona, gdyż sprzeciwia się temu obecna treśćart. 69 § 1 kk.
O kosztach obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu, Sąd orzekł na podstawie § 2, § 4 oraz § 17 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 poz. 1714) i zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.K. L.kwotę 664,20 zł.
W przedmiocie kosztów postępowania natomiast Sąd orzekł na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 616 § 2 pkt 1 i 2 kpk,art. 618 § 1 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 120 złotych tytułem opłaty oraz kwotę 1.262,20 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to kwotę składają się wydatki poniesione w postępowaniu przygotowawczym (578 zł – k. 62) oraz wynagrodzenie obrońcy (664,20 zł) i ryczałt za doręczenia na etapie sądowym sprawy (20 zł).
Mając na uwadze powyższe, wymierzono karę oraz rozstrzygnięto o kosztach jak w wyroku wymienionym na wstępie.