Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1489/18
Data wyroku: 2019-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Remigiusz Pawłowski, Ludmiła Tułaczko, Zenon Stankiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 59 ust.1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii

Warszawa, dnia 27 maja 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 1489/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz (spr.)
Sędziowie:  SO Ludmiła Tułaczko
SO Remigiusz Pawłowski
protokolant  apl. adw. Weronika Szyszka
przy udziale prokuratora Mariusza Ejflera
po rozpoznaniu dnia 27 maja 2019 r. w Warszawie
sprawyE. D., synaW.iE.,ur. (...)wW.
oskarżonego o przestępstwo zart. 59 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 7 sierpnia 2018 r.    sygn. akt III K 94/18
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowychw postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa; zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie na rzecz adwokataD. T.kwotę 516,60 zł obejmującą wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek od towarów i usług.
SSO Ludmiła Tułaczko  SSO Zenon Stankiewicz  SSO Remigiusz Pawłowski
Sygn. akt VI Ka 1489/18

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 27 maja 2019r.
Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawiez dnia 7 sierpnia 2018r. został zaskarżony przez prokuratora oraz obrońcę oskarżonegoE. D.. Niniejsze uzasadnienie sporządzone jest na wniosek prokuratora i dotyczy całości orzeczenia.
Obie apelacje nie są zasadne. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonegow sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone wart. 7 kpk.
Zarzuty obu środków odwoławczych sprowadzają się w sposób oczywisty do polemiki z prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymi w uzasadnieniu orzeczenia. Nie jest bowiem tak – jak utrzymuje prokurator – że Sąd Rejonowy uznał, iżzeznaniaA. K.sąw jednej części wiarygodne, a w drugiej części nie można im przypisać takiego przymiotu(cyt. z apelacji). Nie sposób też przyjąć, w ślad za środkiem odwoławczym sporządzonym przez obrońcę, że depozycje wskazanego świadka pozbawione sąw ogólewaloru wiarygodności. Kwestii tej poświęcił Sąd znaczącą część uzasadnienia i wywody te sąd odwoławczy w pełni podziela. Wskazał, że świadek jest osobą uzależnioną; podczas rozprawy nie potrafił przypomnieć sobie istotnych dla sprawy kwestii, zaś wskazana w kolejnym przesłuchaniu w postępowaniu przygotowawczym ilość zakupionego od oskarżonego środka odurzającego stoi w oczywistej sprzeczności z podawaną częstotliwością zakupów. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie zezwala na weryfikację złożonych zeznań. W tym stanie sprawy zobligowany był Sąd do sięgnięcia po instrumentariumart. 5§2 kpk, przyjmując za bezsporne ustaleniaz pierwszego przesłuchania świadka. Przypomnieć zaś należy, że zeznał on wówczas, iż nabył od oskarżonego 6 porcji heroiny po 0,25 g każda. Pięć owych porcji zakwestionowano u niego, on sam zaś znajdował się pod działaniem narkotyku, co w sposób oczywisty uprawdopodabnia podawaną wersję zdarzenia. Nietrafne są zatem zarówno wywody obrony kwestionujące całokształt depozycjiA. K., jak i dążenie oskarżyciela do rozszerzenia przypisanego oskarżonemu czynu w oparciu o domniemania obarczone ryzykiem popełnienia omyłki sądowej.
Nie znajdując przy tym podstaw do uznania, iż kara wymierzona wielokrotnie karanemu sądownie, działającemu w warunkach powrotu do przestępstwa sprawcy przekracza stopień zawinienia, należało zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.