Sąd Rejonowy w Kielcach
IX Wydział Karny
Sygnatura akt: IX K 1638/18
Data wyroku: 2019-05-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Jordan-Chajczyk
Podstawa prawna: art.226§1 kk
Teza: Odpowiedzialność za przestępstwo z art. 226 par.1 kk ponosi ten, kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybrana podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Za zniewagę uważa się zachowanie uwłaczające godności, wyrażające lekceważenie lub pogardę. Najczęściej zniewaga przybiera postać wypowiedzi słownej. Sformułowanie "podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych" oznacza zbieżność czasową, miejscową i przyczynową zachowania sprawcy i wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego.

Sygn. akt IX K 1638/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 27 maja 2019 r.
Sąd Rejonowy w Kielcach w IX Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Anna Jordan - Chajczyk
Protokolant: Agata Białogońska
po rozpoznaniu w dniach 04 lutego 2019 r., 20 marca 2019 r, 17 kwietnia 2019 r. i 27 maja 2019 r.
na rozprawie
sprawyC. K.(K.), synaZ.iM.z d.K.,ur. (...)wG.
oskarżonego o to, że:
w dniu 29 października 2018 r. wK.znieważył funkcjonariuszy Policji st. sierż.W. W.i sierż.M. L.poprzez kierowanie w stosunku do nich słów powszechnie uznanych za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez ww. obowiązków służbowych,
tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk,
orzeka:

I
w ramach czynu zarzucanego w akcie oskarżenia uznaje oskarżonegoC. K.za winnego tego, że: w dniu 29 października 2018 r. wK.znieważył funkcjonariuszy publicznych w osobach funkcjonariuszy Policji st. sierż.W. W.i sierż.M. L.poprzez kierowanie w stosunku do nich słów powszechnie uznanych za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez ww. obowiązków służbowych związanych z patrolowaniemul. (...)wK., co stanowi przestępstwo zart. 226 § 1 kki za to na podstawie tego przepisu orazart. 33 § 1 i § 3 kkwymierza mu karę 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

II
na podstawieart. 63 § 1 i § 5 kkzalicza oskarżonemuC. K.na poczet orzeczonej wobec niego w punkcie I wyroku kary grzywny okres zatrzymania w sprawie od godz. 14:55 dnia 29 października 2018 r. do godz. 12:20 dnia 30 października 2018 r. i uznaje tę karę za wykonaną do wysokości 2 (dwóch) stawek dziennych;

III
na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonegoC. K.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 310 (trzysta dziesięć) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem opłaty od kary grzywny.

SSR Anna Jordan – Chajczyk
Sygn. akt IX K 1638/18

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 27 maja 2019 r.

w zakresie rozstrzygnięcia o karze i konsekwencjach prawnych czynu.
C. K.został oskarżony o to, że: w dniu 29 października 2018 r. wK.znieważył funkcjonariuszy Policji st. sierż.W. W.i sierż.M. L.poprzez kierowanie w stosunku do nich słów powszechnie uznanych za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem przez ww. obowiązków służbowych,
tj. o przestępstwo zart. 226 § 1 kk.
Wyrokiem z dnia 27 maja 2019 r.C. K.został uznany za winnego popełnienia zarzuconego mu przestępstwa, za które wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych.
OskarżonyC. K.ma 35 lat, jest kawalerem, nie ma dzieci ani innych osób na swoim utrzymaniu. Ma średnie wykształcenie, z zawodu jest elektrykiem - operatorem urządzeń komputerowych. Pracuje jako pracownik ochrony wklubie (...)na umowę zlecenie z dochodem ok. 300 złotych miesięcznie. Nie posiada majątku. Jest ogólnie zdrowy, nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Był wcześniej karany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 22 czerwca 2015 r. (prawomocnym od dnia 12 lipca 2016 r.) za przestępstwo zart. 157 § 1 kk, za które orzeczona została kara 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat oraz kara grzywny, którą oskarżony wykonał. Orzeczono również obowiązek zadośćuczynienia i naprawienia szkody, które także oskarżony wykonał.

Dowody:

wyjaśnienia oskarżonegoC. K.k. 21-21v, 47-47v;
dane o karalności k. 34.

Sąd zważył, co następuje.
OskarżonyC. K.został uznany za winnego popełnienia zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu. Sprawstwo i wina oskarżonego nie budziły wątpliwości. Okoliczności stanu faktycznego świadczące o zrealizowaniu przez niego znamion przestępstwa zart. 226 § kkjednoznacznie wynikały ze zgromadzonego materiału dowodowego, tj. z zeznańM. L.iW. W..
Odpowiedzialność za przestępstwo zart. 226 § 1 kkponosi ten, kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Za zniewagę uważa się zachowanie uwłaczające godności, wyrażające lekceważenie lub pogardę. Najczęściej zniewaga przybiera postać wypowiedzi słownej. Sformułowanie „podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych” oznacza zbieżność czasową, miejscową i przyczynową zachowania sprawcy i wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego. OskarżonyC. K.wyczerpał znamiona tego przestępstwa poprzez skierowanie do funkcjonariuszy Policji (będących z mocyart. 115 § 13 pkt 7 kpkfunkcjonariuszami publicznymi) słów: „jebane psy, szmaty, kurwy, psy jebane” - por. zeznaniaW. W.z k. 6 iM. L.z k. 9v. Oskarżony doskonale wiedział, że ma do czynienia z funkcj. policji, bo poruszali się oni radiowozem oznakowanym i byli w pełnym umundurowaniu – k. 57, co oskarżony doskonale widział, bo podszedł do radiowozu i rozmawiał z funkcj. policji, którzy go zresztą powiadomili, że zostali w to miejsce wezwani na interwencję. Znieważenie przez oskarżonego funkcj. Policji miało miejsce podczas i w związku z pełnieniem przez nich czynności służbowych związanych z patrolowaniem okolicyul. (...)wK., oskarżony zdenerwowany był bowiem faktem, że policja pojawiła się w miejscu, w którym on przebywał.
Stopień winy oskarżonegoC. K.jest wysoki. Oskarżony to człowiek dorosły, dysponujący już pewnym doświadczeniem życiowym. Jest również zdrowy psychicznie, a zatem w pełni powinien zdawać sobie sprawę z bezprawności swojego czynu. Po stronie oskarżonego nie występowały żadne okoliczności skutkujące wyłączeniem lub ograniczeniem możliwości rozpoznania znaczenia swojego czynu czy też pokierowania swoim postępowaniem. Takie ustalenie jednoznacznie wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej dotyczącej oskarżonego (k. 69-71). Zachowanie oskarżonego w żaden sposób nie zostało przez funkcjonariuszy sprowokowane, nie miał oskarżony nawet powodu do wzburzenia, skoro czynności prowadzone przez policjantów w ogóle go nie dotyczyły. Nic nie ogranicza więc stopnia jego winy.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego jest znaczny. Oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim w sposób umyślny. Jego działania były nagłe, impulsywne, nieprzemyślane i wynikały z braku umiejętności zapanowania nad swoim zachowaniem, co potęgował alkohol. Oskarżony nie miał żadnego powodu, aby tak się zachować, bo interwencja w ogóle nie dotyczyła jego osoby.C. K.nie dokonał też jednorazowego znieważenia funkcjonariuszy, ale te wyzwiska i oblegi wykrzykiwał przez długi czas, także w obecności innych osób, kiedy była mu udzielana pomoc medyczna. Miał więc odpowiednio dużo czasu, aby się zreflektować i podjąć próbę zapanowania nad zdenerwowaniem obecnością funkcj. Policji w miejscu, w którym przebywał on sam. Dopiero po przeprowadzeniu niemal wszystkich czynności, kiedy oskarżony zapewne częściowo wytrzeźwiał, zmienił on swoje postępowanie i okazał skruchę, przeprosił też funkcj. Policji – por. zeznaniaW. W.z k. 57. To z kolei przeciwstawia się przyjęciu wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu.
Wobec oskarżonego orzeczona została kara 120 stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 złotych. Wymierzając tę karę Sąd miał z jednej strony na uwadze, że oskarżony jest osobą karaną. Jednakże zauważyć należy, iż popełnione przez niego przestępstwo w niniejszej sprawie nie było podobne do tego, za które został już prawomocnie skazany. Z drugiej strony przy wymiarze kary wzięty został pod uwagę fakt, że oskarżony zreflektował się w trakcie zdarzenia, pogodził z pokrzywdzonymi i uiścił na ich rzecz dobrowolnie w trakcie postępowania mediacyjnego zadośćuczynienie w kwotach po 400 złotych (k. 62), co świadczy o tym, że nie trzeba oskarżonemu wymierzać kary surowej, aby spełnione były wobec niego cele wychowawcze i prewencyjne kary. Jednakże należy również pamiętać, że zachowanie, jakiego dopuścił się oskarżony jest społecznie szkodliwe i wymaga adekwatnej reakcji, aby cele kary w wymiarze społecznym zostały spełnione. Konieczne jest poprzez karę uzyskanie społecznego poczucia sprawiedliwości, a także ukazanie, że podobne zachowania spotykają się z surową karą, a nie z pobłażliwością. Jasne jest też, że oskarżony znieważył funjc. Policji będąc pod wpływem alkoholu, a przez to też wulgaryzmy jakie kierował oskarżony mają inny wydźwięk i wagę dla odbiorców niżby to było w sytuacji wypowiedzenia ich przez człowieka nie będącego pod działaniem alkoholu. Mimo tego, że oskarżony był wcześniej karany i jak widać wcześniej wymierzona kara nie była dla niego wystarczająco wychowawcza, skoro wobec oskarżonego toczą się kolejne postępowania karne (k. 47v), to jednak w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że kara najłagodniejszego rodzaju, a więc kara grzywny, jest zdolna spełnić wszystkie cele kary. Decydująca była dla tego stwierdzenia zawarta z pokrzywdzonymi ugoda. To co przemawiało za wyższym wymiarem kary grzywny to przede wszystkim wysoki stopień winy oraz to, że zachowanie oskarżonego zupełnie nie zostało sprowokowane przez funkcj. Policji, a nawet pozostawało niemal w oderwaniu od przebiegu działań funkcjonariuszy, którzy oskarżonym nie byli zainteresowani, a to on zagrodził im drogę i zaczął ubliżać. Również znaczny stopień społecznej szkodliwości przemawiał za tym, aby orzeczona kara grzywny nie była jedynie symboliczna, ale realnie odczuwalna przez oskarżonego. Kara grzywny w rozmiarze 120 stawek dziennych nie jest nadmiernie surowa i niemożliwa do udźwignięcia przez oskarżonego – jest to bowiem młody człowiek, zdrowy, nie mający na swoim utrzymaniu żadnych innych osób, mogący pracować. Poza tym należy pamiętać, że dla określenia wymiaru grzywny kluczowe nie są zdolności majątkowe oskarżonego, ale właśnie okoliczności czynu, stopień winy, cechy oskarżonego, karygodność czynu.
Sytuacja majątkowa oskarżonego ma natomiast znaczenie przy ustalaniu wysokości stawki dziennej. Biorąc pod uwagę przesłanki zart. 33 § 3 kkSąd ustalił wysokość tej stawki dziennej na kwotę 20 złotych, a więc dość niską, skoro dolna granica to kwota 10 złotych. Uwzględnia to zadeklarowaną sytuację majątkową oskarżonego, który podaje, że ma niskie dochody, ale przecież nie ulega wątpliwości – biorąc pod uwagę sytuację na rynku pracy -że oskarżony ma szerokie możliwości, aby uzyskiwać większe dochody, nawet w zawodzie, który obecnie wykonuje. Ponadto wątpliwe jest, czy oskarżony deklarację co do wysokości swoich miesięcznych dochodów podaje w sposób szczery, ponieważ nie jest możliwe, aby utrzymywał się on za kwotę rzędu ok. 300 złotych miesięcznie, która nie jest wystarczająca nawet na zaspokojenie minimalnych potrzeb związanych z wyżywieniem, a przy tym oskarżony był zdolny pokryć koszty ustanowienia obrońców w toczących się z jego udziałem postępowaniach IX K 729/17 i IX K 1050/16 SR Kielce (k. 47v) czy wpłacić tak szybko zadośćuczynienie dla pokrzywdzonych w sprawie niniejszej, które to zadośćuczynienie to łącznie kwota 800 złotych (k. 62). Z tych wszystkich względów nie było żadnych podstaw do tego, aby wysokość stawki dziennej ukształtować na poziomie niższym niż 20 złotych.
Oskarżony na potrzeby postępowania został zatrzymany w dniu 29 października 2018 roku o godzinie 14:55 i po przeprowadzeniu czynności z jego udziałem zwolniony w dniu następnym o godzinie 12:20. Okres ten na podstawieart. 63 § 1 i 5 kkzostał zaliczony na poczet kary grzywny, która z tego powodu została uznana za wykonaną do wysokości 2 stawek dziennych.
Oskarżony został też w całości obciążony kosztami sądowymi. Nie było podstaw do zwolnienia go od tych należności, skoro osiąga on dochód i bez wątpliwości można stwierdzić, że ma dobre możliwości zarobkowania, a ponadto koszty przypadające od oskarżonego nie są kwotą znaczącą. Zasadne jest też, aby poniósł on koszty postępowania, którego konieczność prowadzenia wywołana została jego zawinionym postępowaniem.
Na wydatki Skarbu Państwa w przedmiotowej sprawie złożyły się:
1/ opłata za uzyskanie danych o karalności oskarżonego w kwocie 30 złotych pobrana na podstawieart. 618 § 1 pkt 10 kpki § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego (Dz. U. 2014.861);
2/ ryczałt za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i przed sądem w kwocie 40 złotych (2 x 20 złotych) –art. 618 § 1 pkt 1 kpki§ 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(Dz. U. 03.108.1026 ze zm.).
Opłata od kary grzywny wymierzonej oskarżonemu wynosi 240 złotych -art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. 83.49.223 ze zm.).
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak wyroku.
SSR Anna Jordan – Chajczyk