Sąd Okręgowy w Olsztynie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 1/20
Data wyroku: 2020-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Leszek Wojgienica
Słowa kluczowe: Postępowanie odwoławcze
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt VII Ka 1/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2020 roku
Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:
Przewodniczący: SSO Leszek Wojgienica
Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska
po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2020 roku sprawyG. Ś., synaZ.iB. z d. D.,urodzonego (...)wM., oskarżonego zart. 212 § 1 kk., z oskarżenia prywatnegoZ. W., na skutek apelacji dwóch pełnomocników oskarżycielki prywatnej od wyroku Sądu Rejonowego wM.z dnia 22 października 2019 roku, w sprawie(...)

I
Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataJ. N.za wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym obronę oskarżonegoG. Ś.opłatę w kwocie 420 (czterystu dwudziestu) złotych, powiększoną o podatek od towarów i usług w kwocie 96,60 (dziewięćdziesięciu sześciu 60/100) zł;

III
zwalnia oskarżycielkę prywatnąZ. W.od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając ją pozostałymi kosztami procesu za to postępowanie.

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

VII Ka 1/20

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Rejowego wM.z dnia 22 października 2019 roku, w sprawie(...)

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ inny: pełnomocnicy oskarżycielki posiłkowej - 2

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

1/art. 438 pkt 1 k.p.k.– apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej radcy prawnegoŁ. L.ustanowionego przez oskarżycielkę po wydaniu zaskarżonego wyroku:
a/ obraza przepisów prawa materialnego, to jestart. 212 § 1 kkw związku zart. 399 § 1 kpkpoprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na jego zastosowaniu w stanie faktycznym, podczas gdy nie było ku temu przesłanek,
b/ obraza przepisów prawa materialnego, to jestart. 216 § 1 kkw zw. zart. 399 § 1 kpkprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na jego niezastosowaniu w stanie faktycznym sprawy, podczas gdy istniały ku temu przesłanki wskazane w akcie oskarżenia.

☒

art. 438 pkt 2 kpk– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła mieć wpływ na treść orzeczenia:
1/ apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej adwokataP. G., wyznaczonego z urzędu na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji:
a/ obrazaart. 399 § 1 kpkpolegająca na braku uprzedzenia stron o możliwości ewentualnego zakwalifikowania czynu zarzucanego oskarżonemu jako czynu zart. 212 § 1 kk, co w konsekwencji doprowadziło do braku wyrażenia stanowiska oskarżycielki prywatnej i jej pełnomocnika w tym zakresie i bezkrytycznego przyjęcia przez sąd, iż zarzucane aktem oskarżenia zachowanie oskarżonego miało polegać na zniesławieniu pokrzywdzonej;
b/ obrazaart. 4 kpk,7 kpk,410 kpki 424§ 1 kpkpoprzez pominięcie i nieuwzględnienie okoliczności przemawiających za przypisaniem oskarżonemu odpowiedzialności karnej oraz uwzględnienie jedynie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego oraz dokonanie dowolnej, sprzecznej z logiką i doświadczeniem życiowym oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego co do charakteru słów użytych przez oskarżonego w piśmie procesowym, naruszających godność oskarżycielki prywatnej, a nadto poprzez nie odniesienie się w ogóle w pisemnym uzasadnieniu do dowodów świadczących na niekorzyść oskarżonego, wyprodukowanych w trakcie postępowania i brak należytego umotywowania stanowiska w tym zakresie;
2/ apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej radcy prawnegoŁ. L.ustanowionego przez oskarżycielkę po wydaniu zaskarżonego wyroku – mająca wpływ na treść wyroku obraza przepisów postępowania, a mianowicieart. 399 § 1 kpk, poprzez brak uprzedzenia stron o możliwości zakwalifikowania czynu zarzucanego oskarżonej jako występku zart. 212 § 1 kkzamiast zart. 216 § 1 kk, co miało wpływ na treść wyroku w zakresie ustaleń faktycznych odnośnie popełnienia przez oskarżonego występku zart. 216 § 1 kk, co uniemożliwiło oskarżycielce prywatnej objęcie ściganiem występku zart. 216 § 1 kk.

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.- apelacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej adwokataP. G., wyznaczonego z urzędu na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji:
a/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iż zarzucane oskarżonemu zachowanie należy rozpatrywać jako występek zart. 212 § 1 kk, co z kolei doprowadziło do uniewinnienia od tego czynu, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności natury przedmiotowej i podmiotowej składających się na stan faktyczny sprawy, a także zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego winna doprowadzić do wniosku, że zarzucane oskarżonemu zachowanie stanowi występek zart. 216 § 1 kki przez pryzmat realizacji ustawowych znamion tego występku należałoby rozpatrywać zachowanie oskarżonego;
b/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, wyrażający się w obciążeniu oskarżycielki prywatnej kosztami procesu w sytuacji, gdy jej sytuacja materialna uprawniała do zastosowania przepisuart. 624 § 2 kpk.

☐

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

1/ uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji - w obydwu apelacjach;
2/ apelacja pełnomocnika wyznaczonego z urzędu na etapie postępowania jurysdykcyjnego – zmiana zaskarżonego wyroku poprzez zwolnienie oskarżycielki prywatnej od kosztów sądowych za postępowanie przed sądem pierwszej instancji.

☐

zmiana poprzez uniewinnienie

2

USTALENIE FAKTÓW W ZWIĄZKU Z DOWODAMI PRZEPROWADZONYMI PRZEZ SĄD ODWOŁAWCZY

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW I WNIOSKÓW

Lp.

Zarzut

1.
2/

APELACJA PEŁNOMOCNIKA OSKARŻYCIELKI PRYWATNEJ USTANOWIONEGO Z URZĘDU:
1/ obrazaart. 399 § 1 kpkpolegająca na braku uprzedzenia stron o możliwości ewentualnego zakwalifikowania czynu zarzucanego oskarżonemu jako czynu zart. 212 § 1 kk, co w konsekwencji doprowadziło do braku wyrażenia stanowiska oskarżycielki prywatnej i jej pełnomocnika w tym zakresie i bezkrytycznego przyjęcia przez sąd, iż zarzucane aktem oskarżenia zachowanie oskarżonego miało polegać na zniesławieniu pokrzywdzonej;
2/ obrazaart. 4 kpk,7 kpk,410 kpki 424§ 1 kpkpoprzez pominięcie i nieuwzględnienie okoliczności przemawiających za przypisaniem oskarżonemu odpowiedzialności karnej oraz uwzględnienie jedynie okoliczności przemawiających na korzyść oskarżonego oraz dokonanie dowolnej, sprzecznej z logiką i doświadczeniem życiowym oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego co do charakteru słów użytych przez oskarżonego w piśmie procesowym, naruszających godność oskarżycielki prywatnej, a nadto poprzez nie odniesienie się w ogóle w pisemnym uzasadnieniu do dowodów świadczących na niekorzyść oskarżonego, wyprodukowanych w trakcie postępowania i brak należytego umotywowania stanowiska w tym zakresie;
3/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na błędnym przyjęciu, iż zarzucane oskarżonemu zachowanie należy rozpatrywać jako występek zart. 212 § 1 kk, co z kolei doprowadziło do uniewinnienia od tego czynu, podczas gdy prawidłowa ocena okoliczności natury przedmiotowej i podmiotowej składających się na stan faktyczny sprawy, a także zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego winna doprowadzić do wniosku, że zarzucane oskarżonemu zachowanie stanowi występek zart. 216 § 1 kki przez pryzmat realizacji ustawowych znamion tego występku należałoby rozpatrywać zachowanie oskarżonego;
4/ błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, wyrażający się w obciążeniu oskarżycielki prywatnej kosztami procesu w sytuacji, gdy jej sytuacja materialne uprawniała do zastosowania przepisuart. 624 § 2 kpk.
APELACJA PEŁNOMOCNIKA OSKARŻYCIELKI POSIŁKOWEJ USTANOWIONEGO PRZEZ OSKARŻYCIELKĘ PO WYDANIU ZASKARŻONEGO WYROKU
1/ mająca wpływ na treść wyroku obraza przepisów postępowania, a mianowicieart. 399 § 1 kpk, poprzez brak uprzedzenia stron o możliwości zakwalifikowania czynu zarzucanego oskarżonej jako występku zart. 212 § 1 kkzamiast zart. 216 § 1 kk, co miało wpływ na treść wyroku w zakresie ustaleń faktycznych odnośnie popełnienia przez oskarżonego występku zart. 216 § 1 kk, co uniemożliwiło oskarżycielce prywatnej objęcie ściganiem występku zart. 216 § 1 kk.
2/ obraza przepisów prawa materialnego, to jestart. 212 § 1 kkw związku zart. 399 § 1 kpkpoprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na jego zastosowaniu w stanie faktycznym, podczas gdy nie było ku temu przesłanek,
3/ obraza przepisów prawa materialnego, to jestart. 216 § 1 kkw zw. zart. 399 § 1 kpkprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na jego niezastosowaniu w stanie faktycznym

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Przed przystąpieniem do analizy zarzutów apelacyjnych wypada poddać egzegezie treść aktu oskarżenia, albowiem wiodącym zagadnieniem, eksponowanym w obydwu środkach odwołąwczych, jest kwestia prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego. Jak wynika z treści zaskarżonego wyroku czyn ten został opisany w sposób zbieżny z tezą oskarżenia, przy czyn nadano mu kwalifikację prawną zart. 212 § 1 kk, co – jak wynika z treści aktu oskarżenia - nie odpowiadało intencji oskarżycielki prywatnej, kwalifikującej go zart. 216 § 1 kk(k. 4). Takie przekształcenie kwalifikacji prawnej nie miało jakiegokolwiek uzasadnienia, albowiem znamieniem pomówienia jest „poniżenie w opinii publicznej” lub „narażenie na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności”, gdy tymczasem w opisie czynu takie znamię nie występuje, a więc należało wnioskować, że oskarżycielka ograniczyła oskarżenie tylko do znamienia występującego w przepisiekodeksu karnegoprzez nią przywołanym. Stąd też należało w pierwszej kolejności udzielić odpowiedzi na pytanie, czy zabieg taki był celowy, a nadto, czy miał on jakikolwiek wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Odpowiedź na tak postawione pytanie zawarta została w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd wykluczył bowiem na wstępie by czyn zarzucany oskarżonemu można było zakwalifikować zart. 216 § 1 kk, jakkolwiek również w otoczeniu tej normy prawnej rozważał bezprawność zachowania oskarżonego. Stwierdził wszak, że „problemem”, który musiał rozstrzygnąć była ocena, „czy doszło do karalnego pomówienia (co wprost wynika z zarzutu), czy też działanieG. Ś.było zniewagą, czy też można mówić o karalności oby tych występków” (k. 129 verte) rozstrzygając ostatecznie, że zarzut „nie został podniesiony w niestosowanej formie, z wykorzystaniem słów znieważających, obelżywych, czy też obraźliwych”. Pomijając to, że taka zmiana kwalifikacji prawnej nie jest możliwa w akcie oskarżenia skoro został on sformułowany przez oskarżycielkę (art. 413 § 1 pkt 4 kpk) trzeba podkreślić, że błąd sądu a quo nie miał żadnego wpływu na treść orzeczenia, albowiem przedmiotem oceny jest czyn, a nie jego kwalifikacja prawna. Uwaga powyższa jest istotna o tyle, że nie mogło dojść do naruszenia przepisuart. 399 § 1 kpk, skoro sąd wydał wyrok uniewinniający, a w sposób zamierzony, czy też niezamierzony (w wyniku przeoczenia) przypisał czynowi zarzucanemu nie tę kwalifikację prawną, która została zawarta w akcie oskarżenia. Istotnym jest natomiast, że niezależnie od ich pewnej chaotyczności, w obszarze rozważań sądu a quo pojawił się cały zakres możliwej do przypisania oskarżonemu bezprawności. Wynika to wprost z przytoczonych fragmentów uzasadnienia zaskarżonego wyroku, co dostrzegł też pełnomocnik oskarżycielki prywatnej w swojej apelacji. Przepisart. 399 § 1 kpkodnosi się do sytuacji, w której w granicach czynu zarzucanego sąd dostrzega możliwość zmiany proponowanej kwalifikacji prawnej i czyni to nie uprzedzając o tym stron. Taka sytuacja in concreto z oczywistych powodów nie zaistniała, albowiem oskarżony został uniewinniony od stawianego mu zarzutu.
ZARZUTY APELACJI PEŁNOMOCNIKA OSKARŻYCIELKI PRYWATNEJ USTANOWIONEGO Z URZĘDU:
Ad. 1 – zarzut bezzasadny, albowiem – co wyżej wykazano – sąd nie był zobligowany do uprzedzenia o możliwości zmiany kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemu, od którego został uniewinniony. Bez wątpienia sąd nie był uprawniony do tego żeby wskazywać kwalifikację prawną inną, aniżeli wskazała oskarżycielka prywatna w akcie oskarżenia. Jest to jednak uchybienie niemające wpływu na treść orzeczenia. Sąd analizował czyn w perspektywie norm zart. 216 § 1 kkiart. 212 § 1 kkw uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Jak wynika z uzasadnienia apelacji pełnomocnika oskarżycielki prywatnej tenże również dostrzegł ingerencję sądu w kwalifikację prawną czynu zaproponowaną przez oskarżycielkę prywatną (k. 141), jak też brak oczekiwanej przez niego analizy powodów niemożności przypisania treści sprzeciwu od wyroku nakazowego znamienia znieważenia, dostrzegając jednakże pogląd wyrażony w uzasadnieniu, że w dokumencie tym treści znieważającej dostrzec nie sposób. Wypada jednakże podkreślić, że pomimo obszernych wywodów tego środka odwoławczego, czerpiących z doktryny prawa, skarżący uchylił się do przeprowadzenia procesu subsumpcji w odniesieniu do konkretnej treści. A przecież w sprzeciwie od wyroku nakazowego oskarżony ujawnił jedynie jakie wrażenie towarzyszy mu w związku z niekwestionowanym przez oskarżycielkę prywatną faktem, że na facebooku opisała zdarzenie z dnia 24 marca 2018 roku, którego sprawcą miał być oskarżony i „napisała prawdę”.
Ad. 2, – zgodzić się należy z autorem apelacji, że sąd nie przeprowadził analizy materiału dowodowego, z którego wynika, że oskarżony przed złożeniem sprzeciwu od wyroku nakazowego znieważać miał oskarżycielkę, naruszać jej część i godność. Trzeba jednakże zauważyć, że akt oskarżenia nie objął tych zachowań, a treść sprzeciwu od wyroku nakazowego bez wątpienia różni się wypowiedzi zrelacjonowanych w zeznaniach oskarżycielki prywatnej i świadkaT. B.. Nie było zatem powodów by klasyfikować materiał dowodowy w zakresie zdarzeń nieobjętych aktem oskarżenia. Pomijając okoliczność, że treść przywołanego pisma procesowego została sformułowana w oparciu o relację oskarżonego przez świadkaZ. B., co przecież nie ma istotnego znaczenia, skoro to oskarżony je podpisał i dostarczył do sądu, zawarte w nim oceny są ekspozycją wrażeń oskarżonego, który dowiedział się o ujawnieniu przez oskarżycielkę na facebooku okoliczności mogących – tak to przynajmniej ocenił – godzić w jego dobre imię. Egzegeza zawartych w tym piśmie procesowym treści wyklucza możliwość uznania ich za znieważające, albowiem mieści się w granicach prawa do obrony formułowanie podejrzeń, również w sferze szeroko pojętego zdrowia (pełnomocnik oskarżycielki prywatnej domagał się np. przeprowadzenia dowodu z opinii sądowo – psychiatrycznej kwestionując stan zdrowia psychicznego oskarżonego), o ile nie mają one obraźliwego charakteru. Wyrażona przez oskarżonego opinia: „mam wrażenie, że ona jest chora psychicznie” powiązana z faktami mającymi – jego zdaniem - przekonywać, że stał się obiektem niesprawiedliwego ataku ze strony oskarżycielki („czepia się mnie, że ja ją napadłem i chciałem zabić …., chodzi za mną i mnie nagrywa …., na facebooku zrobiła mnie zboczeńcem napadającym na kobiety na cmentarzu”), niezależnie od zasadności takiego stanowiska, dowodzi jedynie, że zamiarem oskarżonego nie było znieważenie pokrzywdzonej, a wzmocnienie linii obrony w sprawie, w której występował jako obwiniony.
Ad. 3/ zarzut błędu w ustaleniach faktycznych należy rozpatrywać w kategoriach zarzutu obrazyart. 424 § 1 pkt 2 kpk. Skarżący zarzucił bowiem sądowi a quo uchylenie się od wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku w całym zakresie możliwych do przyjęcia kwalifikacji prawnych czynu zarzucanego, rozpatrywanego jako określone zdarzenie. Sąd tymczasem, jakkolwiek enigmatycznie, analizował zdarzenie z perspektywie kwalifikacji prawnej zart. 216 § 1 kkiart. 212 § 1 kk, odrzucając możliwość przypisania zachowaniu oskarżonego znamion obydwu przewidzianych wkodeksie karnymprzestępstw;
Ad. 4/ zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, mającego mieć wpływ na treść orzeczenia, polegającego na obciążeniu oskarżycielki prywatnej kosztami procesu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, pomimo istnienia podstaw do zastosowania przepisuart. 624 § 1 kpkoceniono jako bezpodstawny, albowiem zwolnienie oskarżycielki od zryczałtowanej równowartości kosztów postępowania w sprawie z oskarżenia prywatnego miało charakter tymczasowy, mający na celu nieblokowanie jej dostępu do sądu. Po tej decyzji, zapadłej w maju 2019 roku, oskarżycielka ustanowiła pełnomocnika z wyboru, a więc jej sytuacja materialna uległa poprawie. W następstwie uprawomocnienia zaskarżonego wyroku została ona obciążona rzeczywistymi wydatkami postępowania, które są niższe od kosztów zryczałtowanych. Dlatego też uznano, że na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji nie było powodów do zwolnienia oskarżycielki od wydatków postępowania.
APELACJA PEŁNOMOCNIKA OSKARŻYCIELKI PRYWATNEJ USTANOWIONEGO PRZEZ NIĄ PO WYDANIU ZASKARŻONEGO WYROKU:
Ad. 1/ zarzut obrazy przepisuart. 399 § 1 kpkomówiony w pkt Ad. 1 – w odniesieniu do tożsamego zarzutu pierwszej apelacji.
Ad. 2/ zarzut obrazy przepisu prawa materialnego, to jestart. 212 § 1 kknależy odkodować, jako zarzut obrazy przepisów postępowania, to jestart. 413 § 1 pkt 4 kpk. Analiza zasadności tego zarzutu zawarta została w części wstępnej niniejszego uzasadnienia.
Ad. 3/ treść tego zarzutu zdaje się dowodzić, że skarżący nie zakwestionował ustaleń faktycznych uznając jedynie, że właśnie w ich granicach wyczerpane zostały znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej przestępstwa zart. 216 § 1 kk. Przy innym założeniu postawienie zarzutu obrazy prawa materialnego byłoby niedopuszczalne. Analiza tego zagadnienia została przestawiona w części odnoszącej się do apelacji pierwszego z pełnomocników oskarżycielki prywatnej. Podkreślić raz jeszcze należy, że dowodem mającym zawierać treść znieważającą jest dokument w postaci sprzeciwu od wyroku nakazowego, podpisany przezG. Ś.. Li tylko egzegeza tego dokumentu dowodzi, że nie sposób wywodzić z niego treści znieważającej, czy też zniesławiającej oskarżycielkę prywatną. W dokumencie tym oskarżony zawarł swoją opinię dotyczącą jego postrzegania oskarżycielki prywatnej. Nie stwierdził równocześnie, że oskarżycielka jest osobą chorą psychicznie, co przecież samo w sobie nie może być zniewagą, a jedynie ujawnił swoje – jak to określił – wrażenie, w oparciu o doświadczenia wynikające z jego kontaktów z oskarżycielką. Pierwszy z pełnomocników oskarżycielki przedstawił poglądy doktryny dotyczące możliwej formy znieważenia, ograniczając się do teoretycznych rozważań przedmiotowej kwestii, a priori przyjmując, że zawarte w sprzeciwie od wyroku nakazowego treści mają charakter znieważający. Jakkolwiek uzasadnienie zaskarżonego wyroku w zakresie możliwości przypisania oskarżonemu znamienia znieważenia ma podobną postać, pozbawioną obszernych rozważań teoretycznych, jest ono wystarczające by wyrok poddać kontroli odwoławczej bez konieczności wzywania sądu a quo do uzupełniania uzasadnienia w omawianym zakresie. Drugi z pełnomocników, stawiając zarzut obrazy prawa materialnego zrezygnował w ogóle z jego bliższego uzasadnienia, a tym samym nie powodów by wcześniejsze rozważania pogłębić.

Wniosek

Wiosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.
Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zwolnienie oskarżycielki prywatnej od kosztów sądowych za postępowanie przed sądem pierwszej instancji w oparciu o przepisart. 624 § 1 kpk.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Powody omówione w rozważaniach poświęconych wszystkim zarzutom obydwu apelacji.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok Sądu Rejonowego wM.z dnia 22 października 2019 roku, w sprawie(...).

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Nieuwzględnienie wszystkich zarzutów apelacyjnych.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.
II.

Oskarżycielka prywatna została zwolniona od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze zważając na przepisart. 624 § 1 i 2 kpk(wydatki i opłata), ale równocześnie obciążona pozostałymi kosztami procesu, albowiem przepisart. 624 § 1 kpkobejmuje jedynie koszty sądowe. Pozostałymi kosztami procesu za postępowanie odwoławcze została obciążona na podstawieart. 636 § 1 i 3 kpk. Rozstrzygnięcie powyższe nie jest sprzeczne z rozstrzygnięciem sądu odwoławczego nieuwzględniającym postulatu o zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o kosztach procesu, albowiem wydatki postępowania odwoławczego to jest też kwota należna obrońcy z urzędu oskarżonego. Jest to kwota dosyć znaczna, a więc zważając, że oskarżycielka ustanowiła pełnomocnika z wyboru, co bez wątpienia łączyło się z dużym obciążeniem finansowym, dostrzeżono podstawę do postąpienia zgodnie z zasadą wyrażoną wart. 624 § 1 i 2 kpk.
Ponieważ oskarżony korzystał w postępowaniu odwoławczym z pomocy obrońcy wyznaczonego z urzędu, przeto zasądzono na rzecz tego obrońcy opłatę w kwocie 420 zł i kwotę 96,60 zł tytułem podatku od towarów i usług, stosownie do treściart. 618 § 1 pkt 11 kpkoraz§ 4ust, 1, 2 i 3, § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1715 z 2016 roku).

7

PODPIS

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

2

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik z urzędu oskarżycielki prywatnejZ. W.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego wM.z dnia 22 października 2019 roku, w sprawie(...)uniewinniający oskarżonegoG. Ś..

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☒

zmiana

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik z wyboru oskarżycielki prywatnejZ. W.

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

Wyrok Sądu Rejonowego wM.z dnia 22 października 2019 roku, w sprawie(...)uniewinniający oskarżonegoG. Ś..

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☒

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana