Sąd Rejonowy w Chojnicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 700/18
Data wyroku: 2019-04-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dawid Nosewicz

Sygn. akt II K 700/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 kwietnia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Chojnicach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSR Dawid Nosewicz
Protokolant:  sekr. sąd. Sylwia Gruszczyńska
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w ChojnicachM. R.
po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2019 r.
sprawyA. C.(C.)
synaH.iT. z domu K.,urodzonego (...)wC.
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 1 grudnia 2013 r. wC., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1),R. M. (1)iP. D. (1), dokonał kradzieży samochodu markiV. (...)onr rej. (...)wartości 10000 złotych w ten sposób, żeT. W. (1), jako były właściciel samochoduV. (...)onr rej. (...)zbyłR. M. (1)kluczyk od tego pojazdu w celu jego kradzieży, po czymR. M. (1)informacje o miejscu parkowania samochodu wraz z kluczykiem przekazałP. D. (1), który następnie wspólnie zA. C.dokonał jego zaboru, działając na szkodęS. D. (1),

tj. o czyn zart. 279 § 1 kk

2
w nocy 18/19 stycznia 2014 r. wC., na terenie ogródków działkowych przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1), dokonał kradzieży zaparkowanego pod wiatą garażową na tereniedziałki nr (...)samochodu markiF. (...)onr rej. (...)wartości 10000 złotych wraz z dowodem rejestracyjnym serii(...), dowodem opłaty ubezpieczenia OC oraz kluczami do zamków domu, wykorzystując pozostawienie kluczyka do stacyjki zapłonowej wewnątrz pojazdu, działając na szkodęA. K. (1)iA. K. (2),

tj. o czyn zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

3
w dniu 17 lutego 2014 r. wG., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. M. (1)iP. D. (1), dokonał kradzieży samochodu markiB. (...)onr rej. (...)z zawartością różnego typu dokumentów, odzieży i przedmiotów w ten sposób, że po wyłamaniu zamka w drzwiach od strony kierowcy i po podłączeniu posiadanych urządzeń elektronicznych, ominął zabezpieczenie fabryczne i uruchomił pojazd, po czym dokonał jego zaboru, powodując straty w wysokości 60000 złotych na szkodęL. L. (1)i 2030 złotych na szkodęD. L.tytułem znajdujących się wewnątrz samochodu przedmiotów,

tj. o czyn zart. 279 § 1 kk

4
w dniu 16 marca 2014 r. w miejscowościC., przyul. (...), powiatC., działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1), dokonał kradzieży samochodu markiR. (...)onr rej. (...)wartości 5000 złotych w ten sposób, że wykorzystując pozostawienie pojazdu w stanie otwartym z kluczykiem zapłonowym wewnątrz, dokonał jego zaboru wraz ze znajdującą się wewnątrz odzieżą używaną wartości 1000 złotych, działając na szkodęA.iW. T.,

tj. o czyn zart. 278 § 1 kk
przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk

I
uznaje oskarżonegoA. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu zabronionego, opisanego w punkcie 1 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 279 § 1 kki za to, na mocyart. 279 § 1 kk, skazuje go na karę roku pozbawienia wolności,

II
na mocyart. 33 § 2 kkwymierza oskarżonemuA. C.karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

III
na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoA. C.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. D. (1)kwoty(...),00 (dziesięć tysięcy 00/100) złotych,

IV
uznaje oskarżonegoA. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu zabronionego, opisanego w punkcie 2 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 kkiart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kki za to, na mocyart. 278 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kk, skazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

V
na mocyart. 33 § 2 kkwymierza oskarżonemuA. C.karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

VI
na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoA. C.obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychA. K. (2)iA. K. (1)solidarnie kwoty 5000,00 (pięć tysięcy 00/100) złotych,

VII
uznaje oskarżonegoA. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu zabronionego, opisanego w punkcie 3 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 279 § 1 kki za to, na mocyart. 279 § 1 kk, skazuję go na karę roku pozbawienia wolności,

VIII
na mocyart. 33 § 2 kkwymierza oskarżonemuA. C.karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

IX
na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoA. C.obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychL. L. (1)iD. L.solidarnie kwoty(...),00 (dwadzieścia tysięcy 00/100) złotych,

X
uznaje oskarżonegoA. C.za winnego popełnienia zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu zabronionego, opisanego w punkcie 4 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 278 § 1 kki za to, na mocyart. 278 § 1 kk, skazuje go na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

XI
na mocyart. 33 § 2 kkwymierza oskarżonemuA. C.karę 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

XII
na mocyart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonegoA. C.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychA. T. (1)iW. T.solidarnie kwoty 6000,00 (sześć tysięcy 00/100) złotych,

XIII
na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kkłączy orzeczone wobec oskarżonegoA. C.kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierza mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawiania wolności,

XIV
na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kkłączy orzeczone wobec oskarżonegoA. C.kary grzywny i jako karę łączną wymierza mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennie na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,

XV
na mocyart. 69 § 1 i 2 kkorazart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. C.łącznej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby,

XVI
na mocyart. 72 § 1 pkt 1 kkzobowiązuje oskarżonegoA. C.do informowania Sądu o przebiegu okresu próby,

XVII
zasądza od oskarżonegoA. C.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 970,00 (dziewięćset siedemdziesiąt 00/100) złotych, w tym tytułem opłaty 900,00 (dziewięćset 00/100) złotych.

Sygn. akt II K 700/18

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
T. W. (1)nabył na terenie Niemiec samochód markiV. (...). Pojazd ten sprowadził do Polski, naprawił i zarejestrował. Otrzymał wówczas tablice rejestracyjne o wyróżniku(...). NastępnieT. W. (1)sprzedał ten samochódS. D. (1)za kwotę 10000 złotych. W chwili zawierania umowyT. W. (1)przekazał kupującemu tylko jeden kluczyk od pojazdu informując, że drugi przekaże mu w późniejszym okresie. W nieustalonym czasie dorobił kolejny kluczyk od pojazdu, który zachował dla siebie. Drugi kluczyk przekazał natomiastS. D. (1).
W nieustalonym dniuT. W. (1)spotkał się ze swoim znajomymR. M. (1). Zaproponował mu sprzedaż kluczyka do samochodu markiV. (...)onr rej. (...).R. M. (1)zgodził się i zakupił kluczyk za kwotę 1500,00 złotych.T. W. (1)wskazał też, gdzie stał zapakowany pojazd. Informacje teR. M. (1)przekazałP. D. (1), który wraz zA. C.w dniu 1 grudnia 2013 r. za pomocą oryginalnego klucza dokonali kradzieży pojazdu zulicy (...)wC.. Samochodem udali się w okoliceC., gdzie został on rozebrany na części, które następnie sprzedano. Silnik pojazdu nabyłM. G. (1).
(dowód: wyjaśnienia świadkówR. M.k. 37, 49, 118- 119, 236,M. G.k. 224, zeznania świadkaS. D.k. 172- 173v., 265v.- 266, 270v.,P. D.k. 270v., częściowo wyjaśnienia świadkaT. W.k. 246, tablica poglądowa k. 53)
P. D. (1)iA. C.poszukiwali na terenieC.pojazdów, które posiadały nawigację iradio (...). W nocy 18/19 stycznia 2014 r. przypadkowo zauważyli stojący na terenie ogródków działkowych przyul. (...), pod wiatągarażową działki nr (...), samochód markiF. (...)onr rej. (...), wartości 10000 złotych, należący doA. K. (1)iA. K. (2). W stacyjce tego pojazdu znajdowały się kluczyki. Nadto w pojeździe znajdowały się dokumenty w postaci dowodu rejestracyjnego serii(...), dowodu opłaty ubezpieczenia OC oraz klucze do domu.P. D. (1)iA. C.zabrali ten pojazd i pojechali do miejscowościM., gdzie pozostawili go naposesji nr (...). Następnie pojazd ten zakupiłA. F.za kwotę 3000 złotych.
(dowód: wyjaśnienia świadkaR. M.k. 11, 49, zeznania świadkaA. K.k. 129- 130, tablica poglądowa k. 53,F.k. 134- 136, decyzja k. 137,K.k. 138, polisa k. 139- 140, karta pojazdu k. 141, protokół zatrzymania rzeczy k. 142- 144, protokół oględzin k. 145- 155)
W dniu 17 lutego 2014 r.R. M. (1),A. C.iP. D. (1)pojechali doG.z zamiarem dokonania kradzieży samochodu markiB.. Przyul. (...)zauważyli taki pojazd markiB. (...)onr rej. (...)o wartości 60000,00 złotych, należący doL. L. (1)iD. L.. W pojeździe znajdowały się różne przedmioty należące doD. L.o wartości 2030,00 złotych.
A. C.czekał w swoim samochodzie w okolicach miejscowościK., aP. D. (1)iR. M. (1)udali się na posesję, na której znajdował się samochód markiB..P. D. (1)przeskoczył przez płot posesji, aR. M. (1)obserwował okolicę.P. D. (1)wyłamał zamek w drzwiach pojazdu i podłączył urządzenie do uruchomienia samochodu, omijające zabezpieczenia fabryczne. NastępnieP. D. (1)iR. M. (1)udali się do samochoduA. C., skąd przynieśli narzędzia, za pomocą których rozkręcili bramę wjazdową na posesję.R. M. (1)wsiadł do samochoduB., gdzie zdjął osłonę skrzyni biegów i włączył tryb awaryjny w pojeździe. Następnie wraz zP. D. (1)wypchnęli pojazd z terenu posesji.P. D. (1)uruchomił go i odjechał doR.. NatomiastR. M. (1)jechał za nim wraz zA. C.. WR.pojazd został ukryty w garażuD. W., gdzie rozebrano go na części.
(dowód: wyjaśnienia świadkówR. M.k. 43, 49,W. Z.k. 232, zeznania świadków:L. L.k. 57- 57v., 65v.- 66, D.K.-L.k. 74v., tablica poglądowa k. 53, protokół oględzin k. 61, szkic k. 62, kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 67- 68, kserokopia karty pojazdu k. 69, fotografia kluczyka k. 70, protokół zatrzymania rzeczy k. 71- 73)
W nocy 16 marca 2014 r.P. D. (1)iA. C.udali się do miejscowościC., gdzie przyul. (...), stał zaparkowany samochód markiR. (...)onr rej. (...)o wartości 5000 złotych, należący doA. T. (1)iW. T.. W stacyjce tego pojazdu znajdowały się kluczyki. Nadto w pojeździe znajdowała się odzież używana o wartości 1000,00 złotych. Mężczyźni zabrali ten pojazd i pojechali do miejscowościK.. TamP. D. (1)wraz ze swoimi znajomymiA. M.iD. W.rozebrali samochód na części, które sprzedali mężczyźnie o imieniuM., zamieszkałemu wM..
(dowód: wyjaśnienia świadkaR. M.k. 11- 12, 49, zeznania świadkaA. T.k. 17- 18, protokół oględzin k. 20, kserokopia dowodu rejestracyjnego k. 26, tablica poglądowa k. 53)
A. C.nie był dotychczas karany sądownie.
(dowód: karta karna k. 257)
OskarżonyA. C.przesłuchiwany po raz pierwszy w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzucanych u czynów. Wyjaśnił, że zna tylkoP. D. (1). Spotkał się z nim kilka razy przypadkowo. Nie jeździł z nim doG.,C., czyC.. Posiadał samochód markiV. (...)(k. 260- 261).
Przesłuchiwany po raz kolejny przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i potwierdził stan faktyczny opisany w zarzutach (k. 295- 296).
Na rozprawie głównej przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, że było tak, jak w zarzutach (k. 375- 375v.).

Sąd zważył, co następuje:
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy kategorycznie wskazywał, że oskarżonyA. C.dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów, działając z zamiarem bezpośrednim oraz w sposób zawiniony.
W ocenie Sądu na wiarę zasługiwały przede wszystkim wyjaśnienia składane przez świadkaR. M. (1), który dokładnie, ze szczegółami opisał okoliczności popełnienia czynów zabronionych, ze wskazaniem dokładnie miejsca ich popełnienia, czasu oraz osób, które brały udział w dokonaniu tych czynów. Wyjaśnienia te były logiczne, spójne i konsekwentne, nie zawierały luk, ani wewnętrznych sprzeczności. Podkreślić przy tym trzeba, że oskarżonyR. M. (1)nie miał żadnego interesu w tym, aby składać wyjaśnienia określonej treści, czy też wyjaśniać na niekorzyść oskarżonegoA. C.. Składając bowiem określone wyjaśnienia obciążał przede wszystkim siebie. Jednocześnie nie sposób nie zauważyć, że w każdym z omawianych przypadków wyjaśnienia te były zgodne z zeznaniami pokrzywdzonych. Dlatego też Sąd nie znalazł żadnych podstaw, aby poddać je w wątpliwość.
Na wiarę zasługiwały również zeznania świadków:S. D. (1),A. K. (1),L. L. (1),D. L.orazA. T. (1), którzy opisali okoliczności, w jakich ujawnili popełnienie na ich szkodę czynów zabronionych. Zeznania te były logiczne, spójne i konsekwentne. Jednocześnie nie pozostawały w sprzeczności z wyjaśnieniamiR. M. (1). W tej sytuacji Sąd również nie znalazł podstaw, aby poddać je w wątpliwość.
Jako wiarygodne Sąd ocenił też zeznania świadkaP. D. (3), który wskazał okoliczności przekazywania przezT. W. (1)kluczyków od samochodu markiV. (...)nabywcy, tj.S. D. (1). Zeznania te były całkowicie zgodne z zeznaniamiS. D. (1), a więc dał im w pełni wiarę.
Na wiarę zasługiwały też zeznania świadkówM. G. (1)orazW. Z. (2)w takim zakresie, w jakim przyznali się oni do nabycia części samochodowych pochodzących z czynów zabronionych. Ponownie zauważyć trzeba, że ich relacje nie pozostawały w sprzeczności z wyjaśnieniamiR. M. (1).
Również wyjaśnienia oskarżonegoA. C.zasługiwały na wiarę o tyle, o ile były zgodne z ustalonym w sprawie stanem faktycznym. Nie sposób nie zauważyć, że oskarżony ostatecznie w całości przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych i wskazał, że doszło do nich w sposób opisany w zarzutach. Nie miał przy tym żadnych powodów, aby przyznawać się do czynów, których nie popełnił.
Sąd nie znalazł podstaw, aby zakwestionować wiarygodność zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów.
Jedynie częściowo wiarygodne były natomiast wyjaśnienia świadkaT. W. (1), tj. jedynie w takim zakresie, w jakim przyznał, że był właścicielem samochodu markiV. (...). Natomiast w pozostałej części wyjaśnienia te wiązały się z obawą przed ewentualna odpowiedzialnością karną. Również wyjaśnienia świadkówD. Z.,D. K.,D. W.iA. F., w których nie przyznawali się do popełnienia zarzucanych im czynów, wynikały jedynie z obawy przed odpowiedzialnością karną, a w świetle dowodów opisanych powyżej, nie zasługiwały na wiarę.
Nie zasługiwały również na wiarę zeznania świadkaS. B., który jako krewnyT. W. (1)mógł mieć interes w tym, aby nie obciążać go swoimi relacjami.
Zeznania świadkaT. C.nie wniosły do sprawy żadnych istotnych okoliczności.
Sąd nie stwierdził w sprawie żadnych okoliczności wyłączających winę oskarżonegoA. C.. Nie miał również żadnych wątpliwości, ze oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych, działając z zamiarem bezpośrednim, na co wskazywały okoliczności przedmiotowo- podmiotowe tych czynów.
Mając na uwadze powyższe Sąd nie miał żadnych wątpliwości, że oskarżonyA. C.zachowaniem swoim wyczerpał znamiona przestępstw:

5
zart. 279 § 1 kkw ten sposób, że w dniu 1 grudnia 2013 r. wC., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zT. W. (1),R. M. (1)iP. D. (1), dokonał kradzieży samochodu markiV. (...)onr rej. (...)wartości 10000 złotych w ten sposób, żeT. W. (1), jako były właściciel samochoduV. (...)onr rej. (...)zbyłR. M. (1)kluczyk od tego pojazdu w celu jego kradzieży, po czymR. M. (1)informacje o miejscu parkowania samochodu wraz z kluczykiem przekazałP. D. (1), który następnie wspólnie zA. C.dokonał jego zaboru, działając na szkodęS. D. (1);

6
zart. 278 § 1 kkw zb. zart. 276 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw ten sposób, że w nocy 18/19 stycznia 2014 r. wC., na terenie ogródków działkowych przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1), dokonał kradzieży zaparkowanego pod wiatą garażową na tereniedziałki nr (...)samochodu markiF. (...)onr rej. (...)wartości 10000 złotych wraz z dowodem rejestracyjnym serii(...), dowodem opłaty ubezpieczenia OC oraz kluczami do zamków domu, wykorzystując pozostawienie kluczyka do stacyjki zapłonowej wewnątrz pojazdu, działając na szkodęA. K. (1)iA. K. (2);

7
zart. 279 § 1 kkw ten sposób, że w dniu 17 lutego 2014 r. wG., przyul. (...), działając wspólnie i w porozumieniu zR. M. (1)iP. D. (1), dokonał kradzieży samochodu markiB. (...)onr rej. (...)z zawartością różnego typu dokumentów, odzieży i przedmiotów w ten sposób, że po wyłamaniu zamka w drzwiach od strony kierowcy i po podłączeniu posiadanych urządzeń elektronicznych, ominął zabezpieczenie fabryczne i uruchomił pojazd, po czym dokonał jego zaboru, powodując straty w wysokości 60000 złotych na szkodęL. L. (1)i 2030 złotych na szkodęD. L.tytułem znajdujących się wewnątrz samochodu przedmiotów;

8
zart. 278 § 1 kkw ten sposób, że w dniu 16 marca 2014 r. w miejscowościC., przyul. (...), powiatC., działając wspólnie i w porozumieniu zP. D. (1), dokonał kradzieży samochodu markiR. (...)onr rej. (...)wartości 5000 złotych w ten sposób, że wykorzystując pozostawienie pojazdu w stanie otwartym z kluczykiem zapłonowym wewnątrz, dokonał jego zaboru wraz ze znajdującą się wewnątrz odzieżą używaną wartości 1000 złotych, działając na szkodęA.iW. T..

Kwalifikacja prawna czynów zarzucanych oskarżonemu nie budziła żadnych wątpliwości.
Przystępując do wymiaru kary Sąd miał na względzie dyrektywy wskazane wart. 53 kk. Jednocześnie przy orzekaniu o odpowiedzialności karnej oskarżonego zastosował zasadę wyrażoną wart. 4 § 1 kk, albowiem przepisy obowiązujące w czasie popełnienia przez oskarżonego przypisanych mu czynów, były względniejsze dla sprawcy.
Czyny oskarżonego cechuje wysoki stopień społecznej szkodliwości. Wymierzone kary były współmierne do stopnia społecznej szkodliwości i stopnia zawinienia oskarżonego. Oceniając stopień społecznej szkodliwości Sąd miał na uwadze, iż oskarżony zachowaniem swoim godził w mienie pokrzywdzonych, w bezpieczeństwo majątku, które podlega szczególnej ochronie prawnej. Dodatkowo usuwając dokumenty oskarżony godził w pewność obrotu gospodarczego.
Wymierzone kary uwzględniały okoliczności łagodzące i obciążające oskarżonego.
Na korzyść oskarżonego przemawiał fakt, że przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyraził żal i skruchę. Nie był też dotychczas karany sądownie.
Z drugiej jednak strony Sąd miał na uwadze znaczna wartość wyrządzonej szkody.
Mając powyższe na uwadze Sąd skazał oskarżonegoA. C.:
- za czyn opisany w punkcie 1 części wstępnej wyroku, na mocyart. 279 § 1 kk, na karę roku pozbawienia wolności,
- za czyn opisany w punkcie 2 części wstępnej wyroku, na mocyart. 278 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kk, na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,
- za czyn opisany w punkcie 3 części wstępnej wyroku, na mocyart. 279 § 1 kk, na karę roku pozbawienia wolności,
- za czyn opisany w punkcie 4 części wstępnej wyroku, na mocyart. 278 § 1 kk, na karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności.
W przekonaniu Sądu jedynie kary pozbawienia wolności były adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego i stopnia jego zawinienia, a jako taka osiągną pokładane w nich cele w zakresie oddziaływania społecznego oraz wpłyną wychowawczo i zapobiegawczo na przyszłość wobec oskarżonego, mimo wymierzenia ich w dolnych granicach ustawowego zagrożenia. W ocenie Sądu, z uwagi na charakter popełnionych przez oskarżonego czynów, sposób działania, nasilenie złej woli, należało podjąć zdecydowane działania w celu zapobieżenia podobnym sytuacjom w przyszłości. Sąd uznał, iż brak jest podstaw do łagodniejszego potraktowania oskarżonego, albowiem łagodne potraktowanie oskarżonego mogłoby zostać przez niego odebrane jako wyraz pobłażliwości Sądu, czy wręcz akceptacji dla podobnych zachowań, dla których nie może być żadnego usprawiedliwienia.
Jednocześnie, mając na uwadze fakt, że przestępstwa, jakich dopuścił się oskarżony, zostały popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, Sąd na podstawieart. 33 § 3 kk, wymierzył oskarżonemu za czyny opisane w punktach 1- 4 części wstępnej wyroku odpowiednio:
- karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,
- karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,
- karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych,
- karę 20 (dwadzieścia) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 30 (trzydzieści) złotych.
Również wymierzone kary grzywny był adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego oraz stopnia społecznej szkodliwości. Ustalając wysokość stawki dziennej Sąd miał natomiast na uwadze fakt, żeA. C.pracuje, osiąga stałe i wysokie dochody, nie ma tez nikogo na utrzymaniu.
W punktach XIII i XIV wyroku Sąd:
- na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kkpołączył orzeczone wobec oskarżonegoA. C.kary pozbawienia wolności i jako karę łączną wymierzył mu karę roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawiania wolności;
- na mocyart. 85 kkiart. 86 § 1 i 2 kkpołączył orzeczone wobec oskarżonegoA. C.kary grzywny i jako karę łączną wymierzył mu karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennie na kwotę 30 (trzydzieści) złotych.
Przy wymiarze kary łącznej pozbawienia wolności Sąd zastosował zasadę częściowej absorpcji z uwagi na zbieżność czasową i przedmiotową czynów, przy jednoczesnym uwzględnieniu odmienności podmiotowej. Sąd nie znalazł przy tym podstaw, aby przy wymiarze kary łącznej zastosować zasadę całkowitej absorpcji, albowiem przesłanka prognostyczna nie pozwalała na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych, była wystarczającą oceną zachowania się sprawcy.
Natomiast w przypadku orzeczonych kar grzywny możliwe było przyjęcie, że zastosowanie zasady całkowitej absorpcji będzie odpowiednie dla osiągniecia celów kary.
Sąd stwierdził przy tym, że dla osiągnięcia celów kary wobec oskarżonego wystarczające było na tym etapie postępowania zastosowanie środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary łącznej pozbawienia wolności. Dlatego też Sąd skorzystał z tego dobrodziejstwa i ustalił okres próby wobecA. C.na 3 (trzy) lata. Sąd uznał, że warunki i właściwości osobiste oskarżonego, jego dotychczasowy sposób życia, uzasadniały przekonanie, że nie popełni oni w przyszłości przestępstwa i będzie przestrzegał obowiązującego porządku prawnego. Brak ponadto podstaw do twierdzeń, że oskarżony jest tak zdemoralizowany, że cele kary zostaną osiągnięte tylko poprzez wymierzenie kary izolacyjnej zwłaszcza, że nie był on dotychczas karany sądownie. Najwłaściwszym środkiem dla osiągnięcia celów kary było więc właśnie zastosowanie środka probacyjnego, aby oskarżony udowodnił, że czyny miały charakter incydentalny, a on sam w przyszłości nie będzie naruszał obowiązującego porządku prawnego.
Jednocześnie Sąd, na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 kk, zobowiązał oskarżonegoA. C.do informowania o przebiegu okresu próby.
Jak wskazano powyżej Sąd opierał się na przepisach obowiązujących w dacie popełnienia przez oskarżonego zarzucanych mu czynów, w tym na ówczesnym brzmieniuart. 46 § 1 kk, który nie precyzował sposbu naprawienia szkody w przypadku, gdy została wyrządzona przez więcej niż jedną osobę. Sąd miał przy na uwadze fakt, że w toku postępowania złożone zostały wnioski o naprawienie szkody wyrządzonej czynami zabronionymi, przy czym w dwóch przypadkach pokrzywdzeni domagali się naprawienia szkody w całości przez oskarżonego. Sąd w tym składzie konsekwentnie podzielał stanowisko wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 13 grudnia 2000 r., (w sprawie I KZP 40/00, opubl. OSNKW 2001/1-2/2, Biul. SN 2000/12/11, Prok. i Pr.-wkł. 2001/2/5, Wokanda 2001/3/11, M. Prawn. 2001/5/288), w którym Sąd Najwyższy opowiedział się za możliwością orzeczenie środka karnego w postaci solidarnego zobowiązania współsprawców do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody, a w realiach niniejszej sprawy Sąd taki sposób wykonania środka karnego uznał za uzasadniony. Było to tym bardziej uzasadnione, że jeden ze sprawców obecnie ukrywa się przed organami ścigania, a sprawa kolejnego nie została jeszcze zakończona. Jednocześnie podnieść należało, że w ramach orzeczonego obowiązku naprawienia szkody, w oparciu oart. 46 § 1 kk, zwrotowi podlegają także uzasadnione wydatki, poniesione po dokonaniu przestępstwa, jeśli nie zostały one już zwrócone osobie uprawnionej w innej formie, a naprawienie szkody to w szczególności wyrównanie strat, które poniósł pokrzywdzony (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 2011 r., w sprawie III KK 392/10, opubl. zbór Lex nr 794161, podobnie: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 czerwca 2009 r., w sprawie II AKa 83/09, opubl. KZS 2011/9/64 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 2 września 2004 r., w sprawie II AKa 258/04, opubl. zbiór Lex nr 154970). Oznaczało to, że Sąd może nałożyć na sprawcę przestępstwa obowiązek naprawienia szkody, która formalnie nie mieści się w znamionach konkretnego typu czynu zabronionego, a zatem np. w przypadku kradzieży z włamaniem obowiązek zwrotu wartości rzeczy, z których sprawcy nie skorzystali, a które znajdowały się w pojeździe.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na mocyart. 46 § 1 kk, orzekł wobec oskarżonegoA. C.:
- obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoS. D. (1)kwoty(...),00 (dziesięć tysięcy 00/100) złotych;
- obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychA. K. (2)iA. K. (1)solidarnie kwoty 5000,00 (pięć tysięcy 00/100) złotych;
- obowiązek częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychL. L. (1)iD. L.solidarnie kwoty(...),00 (dwadzieścia tysięcy 00/100) złotych;
- obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonychA. T. (1)iW. T.solidarnie kwoty 6000,00 (sześć tysięcy 00/100) złotych.
O kosztach Sąd rozstrzygnął na podstawieart. 626 § 1 kkw zw. zart. 627 kpkorazart. 2 ust. 1 pkt 4 oraz art. 3 ust. 1 Ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądzając od oskarżonegoA. C.na rzecz Skarbu Państwa koszty w kwocie 970,00 (dziewięćset siedemdziesiąt 00/100) złotych, w tym tytułem opłaty 900,00 (dziewięćset 00/100) złotych. Oskarżony osiąga stałe i wysokie dochody, nie ma nikogo na utrzymaniu, a zatem obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie będzie dla niego nadmiernym obciążeniem.