Sąd Rejonowy w Piszu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 687/18
Data wyroku: 2019-03-21 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Lisowska
Słowa kluczowe: Ciężar dowodu
Podstawa prawna: art. 6 kc
Teza: CIĘŻAR DOWODU

Sygn. akt I C 687/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 21 marca 2019 r.
Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący:

SSR Anna Lisowska

Protokolant:

sekr. sąd. Judyta masłowska

po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2019 r. w Piszu
sprawy z powództwa GminyP.
przeciwkoW. B.
o zapłatę
o r z e k a :
Powództwo oddala.
Sygn. akt I C 687/18 upr

UZASADNIENIE
GminaP.w dniu 3 września 2018 roku wytoczyła powództwo przeciwkoW. B.o zapłatę kwoty 5 234,39 złotych wraz z odsetkami:

1
ustawowymi liczonymi od dnia 02.10.2002r. do dnia 31.12.2015r. i ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty - od kwoty 851,39 złotych,

2
ustawowymi liczonymi od dnia 02.08.2006r. do dnia 31.12.2015r. i ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty - od kwoty 447,00 złotych,

3
ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia 15.06.2017r. do dnia zapłaty - od kwoty 3 936,00 złotych.

Nadto powódka wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że na podstawieumowy numer (...)z dnia 17.09.1991r. zawartej na okres od 17.09.1991r. do 30.12.1993r. i na podstawieumowy numer (...)z dnia 31.12.1993r. zawartej na okres od 01.01.1994r. do 30.12.1996r., pozwanyW. B.dzierżawił część nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 745 m2, położonej przyulicy (...)wP., dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą numer (...), zabudowanej budynkiem, stanowiącej własność powódki. Wymienione wyżej umowy wygasły, a pozwany nie wydał przedmiotu dzierżawy. W związku z tym powódka dochodzi odszkodowania za bezumowne korzystanie z nieruchomości.
Powódka podniosła, że pismem z 26 czerwca 2017 roku i z 6 czerwca 2018 roku wezwała pozwanego do dobrowolnej zapłaty, jednakże wezwania te pozostały bezskuteczne. Powódka wskazała, że na dochodzoną pozwem kwotę składa się:
- kwota 851,39 złotych wraz z odsetkami – należność za lata 2003-2005,
- kwota 447,00 złotych wraz z odsetkami – należność za rok 2006,
- kwota 3 936,00 złotych wraz z odsetkami – należność za lata 2007-2017.
Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Piszu na wniosek powódki ustanowił dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanegoW. B.kuratora w osobieE. B.będącej pracownikiem Sądu Rejonowego w Piszu.
Kurator dla nieznanego z miejsca pobytu pozwanego w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości.

Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 17 września 1991 roku pomiędzy GminąP., aW. B.zawarta zostałaumowa dzierżawy numer (...), na podstawie której GminaP.oddałaW. B.do używania i pobierania pożytków część nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 640 m2, położonej przyulicy (...)wP., dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą numer (...). Roczny czynsz dzierżawny ustalono na kwotę 9 600 000 złotych (przed denominacją złotego). Umowa została zawarta na okres od 17.09.1991r. do 30.12.1993r.
(dowód: umowa dzierżawy z 17.09.1991r. k. 7-8)
W dniu 31 grudnia 1993 roku pomiędzy GminąP., aW. B.zawarta zostałaumowa dzierżawy numer (...), na podstawie której GminaP.oddałaW. B.do używania i pobierania pożytków część nieruchomości stanowiącej działkę gruntu oznaczonąnumerem geodezyjnym (...)o powierzchni 640 m2, położonej przyulicy (...)wP., dla której Sąd Rejonowy w Piszu prowadziksięgę wieczystą numer (...). Roczny czynsz dzierżawny ustalono na kwotę 3 200 000 złotych (przed denominacją złotego). Umowa została zawarta na okres od 01.01.1994r. do 30.12.1996r. i uległa rozwiązaniu wraz z upływem okresu, na który została zawarta.
(dowód: umowa dzierżawy z 31.12.1993r. k. 9-10)

Sąd zważył, co następuje:
Załączone do akt sprawyumowy dzierżawy numer (...)(k. 7-10)nie budzą wątpliwości Sądu, iż w okresie od 17.09.1991r. do 30.12.1996r. pozwany dzierżawił opisaną wyżej nieruchomość stanowiącą własność powódki.
Roszczenie powódki znajduje w prawdzie oparcie prawne w treściart. 225 k.c., jednakże nie podlega uwzględnieniu wobec nie udowodnienia jego wysokości.
Odnośnie inicjatywy dowodowej Sąd Rejonowy w Piszu w pełni podziela utarte orzecznictwo Sądu Najwyższego wyrażające się w tezie: „Rzeczą sądu nie jest zarządzenie dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).”(vide wyrok SN z 17.12.1996r., I CKU 45/96, OSNC 1997/6-7/76; podobnie również wyrok SA w Białymstoku z 21.10.2003r., I A Ca 516/03, OSP 2004/9/118; wyrok SN z 07.10.1998r., II UKN 244/98, OSNP 1999/20/662).
Strona powodowa, wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi wynikającemu zart. 187 § 1 pkt 11k.p.c., oraz pomimo zobowiązania przez Sąd(k. 48), nie wskazała wysokości rocznego czynszuza poszczególne latabezumownego korzystania z przedmiotowej nieruchomości, poczynając od 2002 roku, ani terminów wymagalności tych poszczególnych opłat, co uniemożliwia poczynienie przez Sąd ustaleń co do wysokości roszczenia zasadniczego powódki oraz co do daty początkowej odsetek i ich wysokości.
Dlatego też, uznając roszczenie powódki za nieudowodnione, Sąd powództwo oddalił.