Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 1484/18
Data wyroku: 2019-06-26 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zenon Stankiewicz
Słowa kluczowe: Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji
Podstawa prawna: art. 92a kw

Warszawa, dnia 26 czerwca 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 1484/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz
protokolant: stażysta sądowy Anna Jabłońska
przy udziale prokuratora Ewy Gołębiowskiej
po rozpoznaniu dnia 26 czerwca 2019 r. w Warszawie
sprawyP. W., synaS.iM.,ur. (...)wL.
obwinionego o wykroczenie z art. 92a k.w
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę
od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku
z dnia 2 sierpnia 2018 r.    sygn. akt II W 190/18
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 złotych opłaty za postępowanie odwoławcze oraz 50 złotych tytułem zryczałtowanych wydatków tego postępowania.
Sygn. akt VI Ka 1484/18

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 26 czerwca 2019r.
Wyrok Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 2 sierpnia 2018r. został zaskarżony przez obrońcę obwinionegoP. W.. Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone wart. 7 kpkw zw. zart. 8kpsw. Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemikiz prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymiw uzasadnieniu orzeczenia.
Już na wstępie należy zauważyć, że sam fakt popełnienia wykroczenia poprzez przekroczenie dozwolonej na danym odcinku drogi prędkości (50 km/h) wątpliwości budzić nie powinien. Wynika to z przyznania obwinionego, kwestionującego prawidłowość dokonanego pomiaru: „według mnie ja wtedy mogłem mieć prędkość około 80 km/h.” (protokół przesłuchania z dnia 16 lutego 2018r. - k. 19 akt sprawy). W sposób oczywisty czyni to niezasadnym wniosek autora środka odwoławczego o uniewinnienie obwinionego.
W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest również podstaw do uchylenia orzeczenia celem ponownego jej rozpoznania. Nie jest bowiem tak, jak zdaje się utrzymywać obrona, że nagranie z urządzenia(...)zdeterminowało ustalenie rozwijanej przez pojazd obwinionego prędkości. Autor środka odwoławczego wydaje się nie dostrzegać depozycji świadkaŁ. M.– funkcjonariusza Policji dokonującego zatrzymania pojazdu. Zeznał on, że powodem owego zatrzymania było znaczne przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym, co potwierdziły wskazania wideorejestratora (k. 12). Skarżący nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności podważające wiarygodność funkcjonariusza; co do zasady jego zeznanie zgodne jest zaś ze wskazanymi wyżej wyjaśnieniami obwinionego. Nawet przyjmując prawdziwość wersji prezentowanej przez samego sprawcę, oczywiście jawi się rzucająca się wprost w oczy niewspółmierność prędkości rozwijanej do nakazanej, co w zgodzie z zasadami logiki wskazuje na prawdomówność funkcjonariusza. W tym też kontekście uprawnione było oddalenie przez Sąd Rejonowy wniosku o powołanie biegłego celem zweryfikowania prawidłowości wskazań wideorejestratora. Zasięgnięcie takiej opinii uzasadnione byłoby nasuwającymi się wątpliwościami natury zasadniczej – nie sposób jest zaaprobować kwestionowania niejakoa prioriprawidłowości działania dopuszczonego do użytku urządzenia rejestrującego prędkość, tylko dlatego, że sprawca wykroczenia przekonany jest, że „tak szybko nie jeździ” (cyt.z wyjaśnień w toku rozprawy odwoławczej). Należało zatem zaskarżony wyrok utrzymać w mocy.