Sąd Rejonowy w Biskupcu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 319/17
Data wyroku: 2019-02-13 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

IIK 319/17

UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje.
OskarżeniC. S. (1)iR. S. (1)zamieszkiwali w miejscowościR..
Wyrokiem z dnia 7 listopada 2011r.C. S. (1)w sprawie IIK 304/11 skazany został za czyn zart. 178a§1 kk. Decyzją Starosty(...)z dnia 25 stycznia 2012r. sygn. Or – III.5430.(...).2006 cofnięto oskarżonemu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B i T do czasu przedstawienia pozytywnego orzeczenia lekarskiego i psychologicznego.
Uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi oskarżony do dnia 4 czerwca 2017r. nie odzyskał.
R. S. (1)wiedział, iżC. S. (1)nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi z uwagi na karalność i ich cofnięcie albowiem był o tym informowany min. przez brataC. S.–M. S. (1).
/dowód: wyjaśnienia oskarżonychC. S.k. 485-486, 68, 73v, 80-80v, 325, 391;R. S.k. 486-487, 300-300v, 395; zeznaniaM. S.k. 490-491, 189v; wyrok k. 193; decyzja k. 159/
W sierpniu 2015r. konkubinaR. B.B.poprosiłaC. S. (1)aby ten zawiózł ją i jej chorą córkę do lekarza wK.. CórkaB. B. (2)miała wysoką gorączkę i ta obawiała się o jej zdrowie , zaś lekarz zK.nie przyjechałaby na wizytę domową.C. S. (1)zgodził się na zawiezienie dziecka i samochodemF. (...)należącym doR. S. (1)pojechał zR.doK..
/dowód: wyjaśnienia oskarżonychC. S.k. 485-486, 68, 73v, 80-80v, 325, 391;R. S.k. 486-487, 300-300v, 395; zeznaniaB. B.k. k. 492, 307/
W okresie pomiędzy lipcem 2016r a 4 czerwca 2017r. oskarżonyR. S. (1)wielokrotnie prosiłC. S. (1)aby ten kierował jego samochodami zawożąc go gdzieś kiedy był nietrzeźwy. OskarżonyC. S. (1)zgadzał się na to iR. S. (1)udostępniał mu wówczas posiadane ówcześnie pojazdy początkowo samochódF. (...)o nieustalonych numerach rejestracyjnych a następnie samochódV. (...)nr rej. (...). Oskarżeni pojazdami tymi poruszali się po trasieR.–K.orazR.–R..
/dowód: wyjaśnienia oskarżonychC. S.k. 485-486, 68, 73v, 80-80v, 325, 391;R. S.k. 486-487, 300-300v, 395; zeznaniaM. S.k. 490-491, 189;D. M.k. 492-493,T. M.k. 493-494, 358/
W dniu 4 czerwca 2017r. oskarżeniC. S. (1)iR. S. (1)orazA. N.– konkubinaC. S. (1)w godzinach przedpołudniowych spożyli alkohol w postaci pół litra wódki. W godzinach popołudniowychM. O. (1)zadzwonił doR. S. (1)i poprosił aby ten zawiózł jego i żonęW. O. (1)swoim samochodem domiejscowości T.do ich córki.R. S. (1)wyraził na to zgodę a wiedząc, iż wcześniej spożywał alkohol kolejny raz poprosiłC. S. (1)o kierowanie swoim samochodem, na co ten wyraził zgodę.
Oskarżeni wraz zA. N.pojechali samochodemR. V.V40nr rej. (...)do domu małżeństwaO., skąd udali się do miejscowościL.gdzie wsklepie (...)kupił piwo, które spożywał w samochodzie. Z piwa tegoC. S. (1)wypił łyk piwa. Następnie około godziny 19:15 kierując samochodemC. S. (1)poruszając się drogąR.-T.nie dostosował prędkości prowadzonego przez siebie samochodu do panujących warunków atmosferyczno-drogowych, wskutek czego na łuku drogi w lewo zjechał na lewy pas jezdni, gdzie uderzył w barierkę ochronną, w następstwie czego pojazd dachował.
OskarżonyC. S. (1)po wyjściu z pojazdu i przyjeździe straży pożarnej spożył alkohol w postaci wódki w nieustalonej ilości oraz piwa.
/dowód: wyjaśnienia oskarżonychC. S.k. 485-486, 68, 73v, 80-80v, 325, 391;R. S.k. 486-487, 300-300v, 395; zeznania świadkówJ. O.k. 488, 180-181; A.S.k. 488;M. O.k. 488-490, 47v-49v, 50-53;W. O.k. 531-532, 119-121;M. S.k. 490-491, 189,D. M.k. 492-493,T. M.k. 493-494, 358;A. W.k. 500, 196v-197; A.P.k. 500-501;G. D.k. 501-502;T. M.k. 502-503; R.M.k. 503, notatka k. 2, karta medyczna czynności ratunkowych k. 3, protokół oględzin miejsca zdarzenia wraz ze szkicem k. 8-12, protokół oględzin pojazdu k. 13-15, opinia techniczna k. 106-110; opinia techniczna k. 234-241, opinia k. 339-340, 513-518; dokumentacja fotograficzna k. 111, 116-118, 201-209, 362-367/
C. S. (1)został zatrzymany o godzinie 20:15 i poddany badaniu stanu trzeźwości początkowo urządzeniemA.z wynikiem 1,08 mg/l, 0,98 mg/l i 1,02 mg/l o godz. 20:18, 20:20 i 20:24 a następnie urządzeniem Alkometr z wynikiem 0,69 mg/l, 0,67 mg/l i 0,64 mg/l o godz. 00:53, 00:56 i 1:14. Od oskarżonego o godz. 21:15 i 22:15 pobrano także krew celem badania na zawartość alkoholu z wynikiem odpowiedni 2,09 promila i 1,89 promila.
/dowód: protokół zatrzymania k. 22, protokoły badania stanu trzeźwości k. 26,27, protokoły pobrania krwi z wynikami k. 127-138/
OskarżonyR. S. (1)bezpośrednio po wydostaniu się z samochodu poszedł w kierunku drogi. Nie podejmując żadnych prób pomocy pozostałym osobom ani poszukiwańA. N.odjechał innym pojazdem z miejsca zdarzenia. O godzinie 22:30 został zatrzymany przez funkcjonariuszy Policji i min. poddany badaniu stanu trzeźwości początkowo urządzeniemA.z wynikiem 1,24 mg/l, 1,23 mg/l i 1,15 mg/l o godz. 22:34, 22:37 i 22;40 a następnie urządzeniem Alkometr z wynikiem 1,20 mg/l, 1,16 mg/l i 1,14 mg/l o godz. 23:18, 23;37 i 23:53.
/dowód: wyjaśnienia oskarżonychC. S.k. 485-486, 68, 73v, 80-80v, 325, 391; zeznania świadkówM. O.k. 488-490, 47v-49v, 50-53;W. O.k. 531-532, 119-121; protokół zatrzymania k. 18; protokoły badania stanu trzeźwości k. 16, 17/
W wyniku zdarzeniaA. N.doznała obrażeń ciała w postaci licznych sińców i otarć naskórka na głowie, rany tłuczonej i podbiegnięć krwawych w śluzówce ust, złamania żuchwy, podbiegnięć krwawych w tkance podskórnej głowy, niewielkiego krwiaka podpajęczynówkowego, dwóch płytkich ran ciętych oraz sińców i otarcia naskórka na szyi, sińców i otarcia naskórka na tułowiu, złamania mostka i licznych żeber po obu stronach z rozdarciami opłucnej ściennej, złamania kręgosłupa piersiowego z wyłamaniem żeber w rejonie złamania, rozdarcia międzypłaci obu płuc, dwóch niewielkich ran lewego płuca, krwiaka jam opłucnowych, licznych pęknięć śledziony, krwiaka jamy otrzewnej, sińców i otarć naskórka na kończynach, złamania kości promieniowej lewej, które to obrażenia spowodowały zgon na miejscu wypadku, zaśW. O. (1)doznała obrażeń ciała w postaci złamania odcinków tylnych żeber III z V lewych oraz IV prawego, stłuczenia śródstopia prawego, zwichnięcia nadgarstka lewego, stłuczenia śródręcza lewego, rany ciętej powieki dolnej lewej, licznych otarć naskórka.
/dowód: protokół oględzin i otwarcia zwłok k. 265-268; opinia medyczna k. 211/
OskarżonyC. S. (1)na rozprawie początkowo przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania , następnie zaś stwierdził, iż przyznaje się że 4 czerwca kierował i jeździł a do pozostałych zarzutów nie przyznał się.
W toku pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym oskarżony przyznał się do kierowania w dniu 4 czerwca samochodem w stanie nietrzeźwości i pomimo braku cofniętych decyzją administracyjną uprawnień oraz do spowodowania wypadku drogowego. Wyjaśnił, iż w dniu 4 czerwca około godz. 10:00 przyszedł do niegoR. S. (1)i wraz zA. N.wypili 0,5 l wódki. Około godz. 18R. S. (1)przyszedł do niego ponownie i prosił aby pojechali doL.. Dał mu kluczyki i dokumenty do swojego samochodu , pomimo tego, iż wiedział , że nie ma on uprawnień do kierowania pojazdami. Samochodem pojechali we troje, po drodze zabrali małżeństwoO.i pojechali doL.po piwo. Podał, iż mieli jechać do domu , wsiedli do samochodu i świadomość odzyskał jak przyjechała straż pożarna.
W toku następnych wyjaśnień oraz na posiedzeniu w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania oskarżany przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.
W toku wyjaśnień w dniu 28 września 2017r oskarżony przyznał się tylko do czynów mających miejsce w dniu 4 czerwca. Podał, iżR. S. (1)wiedział , że pił tego dnia alkohol i to był jego pomysł aby zawieść gdzieśO., na co on początkowo nie chciał się zgodzić. Wyjaśnił, iż po wypadku poR. S. (1)ktoś przyjechał i ten namawiał go aby odjechać z miejsca zdarzenia.
OskarżonyR. S. (1)postępowaniu przygotowawczym w toku pierwszego przesłuchania przyznał się do udostępnienia samochoduC. S.oraz spowodowania wypadku albowiem dał oskarżonemu swój samochód. Wyjaśnił, iżC. S.zna od wielu lat a obecnie są sąsiadami. Wiedział, iż ma on orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów. Potwierdził, iżC. S.zawiózł około 2 lata temu jego konkubinę z dzieckiem do lekarza jego samochodem markiF. (...)i późniejM. S. (1)mówił mu aby nie dawał jego bratu prowadzić samochód bo ma zakaz.
Odnośnie wypadku z dnia 4 czerwca wyjaśnił, iżM. O. (1)był mu dłużny 10 złotych i poprosiłC. S.aby jego samochodem pojechali razem doM. O.. Obaj wraz z A.N.udali się doL.iM. O. (1)poprosił go aby zawiózł go i żonę doT.. Po drodze mieli wypadek, z którego mało co pamięta. W jego ocenie jechali za szybko, mówił nawetC. S.aby zwolnił. Po wypadku poszli na drogę , on zatrzymał jakiś samochód i wrócił do domu. Wyjaśnił, iż w dniu 4 czerwca nie pił alkoholu zC. S.a zG. S.. Nie widział też abyC. S.jakiś alkohol pił po wypadku.
W czasie drugiego przesłuchania oskarżony przyznał się do popełnienia czynu zart. 18§2 i 3 kkw zw. zart. 180a kkzw. zart. 12 kki podał, iż wiedział, żeC. S. (1)nie ma uprawnień do kierowania pojazdami. W okresie około roku przed 4 czerwca 2017r. dwukrotnie prosił go jednak o to by kierował jego samochodem markiV.. Przyznał się także, iż w dniu 4 czerwca 2017r. dałC. S. (1)swój samochód do prowadzenia , jednak nie wiedział, iż jest on nietrzeźwy. Przyznał się także do spowodowania wypadku komunikacyjnego oraz czynu zart. 162 kk.
Na rozprawie oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, za wyjątkiem spowodowania wypadku drogowego, wskazując, iż wcześniej się do tego przyznał albowiem nie rozumiał zarzutu. Wyjaśnił, iż w dniu 4 czerwca nie pił zC. S.alkoholu. podał, iż nie wie czy w czasie jazdyC. S. (1)spożywał alkohol. Według niegoC. S. (1)jechał zbyt szybko. Podał też, iż po wypadku nie mogli znaleźć A.N..
Sąd zważył, co następuje.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoC. S. (1)odnośnie przebiegu zdarzeń z dnia 4 czerwca 2017r. są one bowiem jasne oraz znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkówT. M. (3),D. M. (2),M. O. (1),W. O. (1)iM. S. (1). Dał tym wyjaśnieniom wiarę także co do tego, iż oskarżony na prośbęR. S. (1)dobrowolnie kierował jego samochodami, w tym zakresie również bowiem znajdują one potwierdzenie w ww. dowodach.
Nie dał wiary jego wyjaśnieniom odnośnie tego, iż w sierpniu 2015r. nie kierował samochodemR. S.zawożąc jego konkubinę i dziecko do lekarza. W tym zakresie są one bowiem wewnętrznie sprzeczne oraz sprzeczne z zeznaniamiB. B..
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoR. S. (1)co do tego, iż wiedział , żeC. S. (1)nie ma uprawnień do kierowania pojazdami, faktu, iż dwa lata wcześniejC. S.podwoził jego samochodemB. B.z córką do lekarza i tego, iż prosiłC. S.by ten jeździł jego samochodem i udostępniał mu ten pojazd, choć w tym zakresie nie dał mu wiary , iż miało to miejsce jedynie dwa razy.
W tym zakresie wyjaśnienia te znajdują bowiem potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym.
Odnośnie tego, ile razy oskarżony udostępniałC. S.swoje samochody wyjaśnienia te są sprzeczne z zeznaniamiT. M. (3)iD. M. (2)orazM. S. (1). MałżonkowieM.podali, iż często widzieliC. S. (1)jeżdżącego wraz zR. S. (1).T. M. (3)zeznał też, iż informowany był o tym dzielnicowy.M. S. (1)zeznał zaś, iż sąsiedzi jego brata informowali go, iżC. S.kieruje samochodamiR. S. (1)na jego prośbę.
Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom odnośnie powodu dla którego oskarżony w dniu 4 czerwca 2017r. jechał wraz zC. S.samochodem. W tym zakresie są one sprzeczne z wyjaśnieniamiC. S.oraz zeznaniamiM.iW. O. (1). Zgodnie podali oni, iż oskarżeni nie jechali po odbiór jakiegoś długu ale po to aby odwieść małżeństwoO.. Nie dał też wiary tym wyjaśnieniom odnośnie tego, iż w dniu 4 czerwca oskarżeni nie spożywali wspólnie alkoholu , w tym zakresie są one bowiem sprzeczne z wyjaśnieniamiC. S. (1)i zeznaniamiT. M. (3). Sprzeczne z wyjaśnieniamiC. S. (1)oraz zeznaniami małżonkówO.są też twierdzenia oskarżonego , iż pomagał on w poszukiwaniu A,N..C. S. (1)orazM.iW. O. (1)zgodnie podali, iż oskarżony zainteresował się tylko swoim samochodem , przytoczyli nawet zbieżnie użyte przez niego słowa i wskazali, iż praktycznie od razuR. S. (1)odjechał innym samochodem z miejsca zdarzenia.
Sąd dał wiarę zeznaniomJ. O. (2)iA. S.są one bowiem jasne i spójne. Nie dotyczą bezpośrednio zdarzenia, którego nie były one świadkami i znają je jedynie z relacji osób trzecich a bardziej kwestii sytuacji rodzinnej pokrzywdzonejA. N.– ich siostry.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadkówM.iW. O. (1)są one bowiem jasne, spójne i wzajemnie się uzupełniają. Świadkowie zgodnie opisali powód, dla którego poprosiliR. S.o odwiezienie ich doT.oraz kwestię przyjazdu obu oskarżonych i tego, że w ich obecności za wyjątkiem łyka piwa w czasie drogi nie spożywali alkoholu
Sad dał wiarę zeznaniom(...) saone bowiem jasne i spójne oraz znajdują potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonegoC. S. (1).
Sąd dał wiarę zeznaniomA. W. (2)są one bowiem jasne i konsekwentne. Opisują zdarzenie , które miało miejsce niedługo przed wypadkiem i wskazują na sposób jazdy oskarżonegoC. S. (1)– brawurowy i niezgodny z zasadami ruchu drogowego. Zeznania te znajdują też potwierdzenie w wyjaśnieniachR. S. (1)iM.iW. O. (1).
Sąd dał wiarę zeznaniomB. B. (2). Dotyczą one przede wszystkim zdarzenia z sierpnia 2015r. związanego z tym , iżC. S. (1)zawiózł ją i córkę do lekarza. Świadek niewątpliwe nie była w stanie dokładnie podać daty zdarzenia i w odpowiedzi na pytania stron w pewien sposób hipotetycznie je określała. Okoliczność ta nie przesądza o niewiarygodności zeznań. Świadek bowiem dokładnie opisała okoliczności samego zdarzenia , co zdaniem Sądu dowodzi , iż istotnie zaistniało ono. Wskazać jednak trzeba, iż zdarzenie to miało miejsce ponad 3 lata od przesłuchania i dotyczyło jednego zdarzenia i nie dziwili trudność dokładnego umiejscowienia go w czasie. Podnieść zaś należy, iż świadek wykluczyła aby miało ono miejsce w kwietniu lub maju 2015r. a zatem przed wejściem w życie przepisuart. 180a kk.
Sąd dał także wiarę zeznaniomM. S. (1)znajdują one bowiem potwierdzenie w wyjaśnieniach obu oskarżonych i zeznaniach świadków.M. S. (1)nie był bezpośrednim świadkiem żadnego ze zdarzeń objętych aktem oskarżenia, jego zeznania wskazują na świadomośćR. S.niemożliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych przezC. S.– co oskarżony potwierdza.
Sąd dał również wiarę zeznaniom świadkówA. P.,G. D. (2)iT. M. (4)strażaków OSP uczestniczących w akcji ratunkowej w dniu 4 czerwca , pierwszych przybyłych na miejsce zdarzenia. Twierdzenia te są jasne, spójne, uzupełniają się wzajemnie oraz znajdują potwierdzenie w dokumentach.
Niewątpliwe najistotniejsze znaczenie w niniejszej sprawie miały zeznaniaG. D. (2). Z zeznań tych wynika bowiem, iżC. S. (1)po wypadku spożył znaczną ilość alkoholu, innego niż piwo o którym mówiłaW. O. (1).
Zebrane dowody w żaden sposób nie dają podstaw do uznania, iż zeznania świadka nie polegają na prawdzie. Jest on osobą dla oskarżonego obcą , choć znajomą. Fakt wypicia piwa po zdarzeniu potwierdza też jak wskazanoW. O. (1). TakżeA. P.widział, żeC. S. (1)pije coś z butelki, któraG. D.mu zabrał.
Sąd dał również wiarę zeznaniomR. M., choć w zasadzie nie wnoszą one wiele do sprawy.
Przestępstwo stypizowane wart. 180a kkjest przestępstwem formalnym, polega na prowadzeniu pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.
OskarżonyC. S. (1)wiedział, iż decyzją Starosty zostały mu cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami jednak nie zastosował się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami i prowadził pojazd tej mechaniczny na drodze publicznej – czym zrealizował znamiona przestępstwa zart. 180a k.k.
Przestępstwo zart. 177 kkjest przestępstwem nieumyślnym polegającym na naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruch, w przedmiotowej sprawie ruchu lądowym. Naruszenie powyższe może być umyślne bądź nieumyślne, jednakże określony w dyspozycji przepisuart.177 kkskutek jest zawsze nieumyślny.
Reguły bezpieczeństwa w ruchu lądowym określaUstawa z dnia 20 czerwca 1997 r.
Prawo o ruchu drogowym. Podstawowymi zasadami tegoż ruchu są min. zasada zachowania bezpiecznej prędkości dostosowanej do istniejących warunków i ograniczeń ruchu, trzeźwości, ostrożnego i rozważnego prowadzenia pojazdu czy zasada ograniczonego
zaufania. Oskarżony kierował samochodem pomimo braku uprawnień , w czasie zdarzenia jechał zbyt szybko i brawurowo – co potwierdzają oskarżonyR. S. (1)i małżonkowieO.oraz świadekA. W. (2), który wyminął się z pojazdem kierowanym przez oskarżonego chwilę przed wypadkiem i opisał brawurowy sposób jazdyC. S.. Wskutek takiego sposobu jazdy i wynikającego z tego niedostosowania prędkości oskarżony na łuku drogi w lewo zjechał na lewy pas jezdni, gdzie uderzył w barierkę ochronną, a następnie dachował.
Odpowiedzialności zart. 177§1 kkpodlega sprawca wypadku w którym inna osoba doznała obrażeń ciała, które spowodowały rozstrój zdrowia lub naruszyły czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni, zaś surowszej odpowiedzialności zart. 177§2 kkw przypadku min. śmierci osoby pokrzywdzonej.
Na okoliczność rodzaju i charakteru odniesionych przez pokrzywdzone obrażeń dopuszczono dowód z opinii biegłego lekarza.
Sąd podzielił stanowisko biegłych wyrażone w opiniach są one bowiem jasne a biegli dysponowali wyczerpującą dokumentacja medyczną po analizie której przedstawili wnioski, szczegółowo odnosząc się zarówno do dokumentacji jak i pytań organów procesowych , właściwie uzasadniając w oparciu o analizę dokumentacji i wiedzę medyczną wywiedzione wnioski.
Zasadniczą kwestią przy ustaleniu odpowiedzialności oskarżonegoC. S. (1)w niniejszej sprawie jaka wyłoniła się w toku postępowania sądowego była kwestia stanu jego trzeźwości w chwili wypadku komunikacyjnego.
Akt oskarżenia zarzucał oskarżonemu , iż w chwili popełnienia czynów z pkt III i IV znajdował się w stanie nietrzeźwości odpowiednio 2,34 promila i 2,09 promila. Ustalenie to wynikało z opinii biegłego dotyczącej metabolizmu alkoholu. Założeniami tej opinii – opartymi na zebranych wówczas dowodach było to, iż oskarżony w dniu 4 czerwca 2018r. wypił alkohol w ilości 0,5 l wódki w 3 osoby przed południem i 1 piwo po zdarzeniu. Odniesieniami był stan nietrzeźwości stwierdzony w badaniachC. S. (1). Z opinii tej jednak nie wynika w jaki sposób alkohol w organizmie oskarżonego się znalazł. Z opinii uzupełniającej wynika , iż w chwili zdarzenia - przy przyjęciu, iż oskarżony wypił przed południem w dniu 4 czerwca tylko 0,5 l wódki na 3 osoby , przy czym on sam 220 g - oskarżony byłby trzeźwy. Żaden ze zgromadzonych na etapie postępowania przygotowawczego dowód nie wskazywał zaś aby po wypiciu wódki zR. S. (1)C. S. (1)pił inny alkohol. Nie ma zatem żadnego przeciwdowodu, iż oskarżony alkoholu nie mógł spożyć bezpośrednio po wypadku.
Na rozprawie przeprowadzono dowód z zeznańG. D., który stwierdził, iżC. S. (1)wypił przy nim nieznaną choć większą ilość najprawdopodobniej wódki z butelki którą ten mu zabrał i wyrzucił.
Jak wskazano powyżej nie ma podstaw do kwestionowania prawdziwości tych zeznań i dlatego były one podstawą do dopuszczenia opinii uzupełniającej. Z opinii tej wynika, iż przy założeniu, że po wypadku oskarżony wypił 400 ml wódki i 250 g piwa to w chwili wypadku byłby trzeźwy.
Niewątpliwe ilość wódki wskazana w tym wniosku jest duża , jednak nie jest nieprawdopodobne wypicie jednorazowo w krótkim czasie takiej ilość mocnego alkoholu – Sąd z doświadczenia zawodowego takie przypadki zna a wskazać też należy na specyficzną , stresową sytuację oskarżonego. W sytuacjach takich podejmowane mogą być niezrozumiałe inaczej decyzje. Badania oskarżonego na zawartość alkoholu przeprowadzono praktycznie godzinę po zdarzeniu a zatem w momencie gdy praktycznie całość alkoholu wypitego poz zdarzeniu byłaby już wchłonięta przez organizm. Pierwsze badania wykazują dość podobne wartościowo i zmienne wartości stanu trzeźwości. Dopiero kolejne wskazują na konsekwentną eliminację alkoholu z organizmu.
Oskarżony w żadnych ze złożonych wyjaśnień nie wspomina żeby spożywał alkohol po zdarzeniu, co może świadczyć o nieprawdziwości zeznańG. D.. Zauważyć jednak trzeba, iż nie mówi on w ogóle o spożywaniu alkoholu , zaś nawet z zeznańW. O.wynika , iż miał wypić piwo.
Te wszelkie okoliczności wskazują, iż zachodzą wątpliwości co do tego czy oskarżony w chwili wypadku był nietrzeźwy. Istnieją bowiem dowody wskazujące na możliwość spożywania przez oskarżonego alkoholu bezpośrednio po wypadku a w zasadzie nie ma żadnego dowodu , który bezpośrednio by temu przeczył. Wątpliwości te Sąd starał się rozwiać , jednak istnieje możliwość potwierdzona opinią biegłego, iż oskarżony mógł spożyć alkohol po zdarzeniu.
Dlatego też Sąd z kwalifikacji i opisu czynu zpkt III i IVzarzuconych oskarżonemu wyeliminował kwestię pozostawania w chwili zdarzenia w stanie nietrzeźwości a takżeart. 178a§4 kkiart. 178§1 kk.
Konsekwencja tego było połączenie czynów z pkt II i III w jeden czyn. W ocenie Sądu już nawet w akcie oskarżenia niezasadnie uznano zachowanie oskarżonego w okresie od lipca 2016r. do 4 czerwca 2017r. za dwa zdarzenia.
W toku postępowania przygotowawczego dopuszczono dowód z opinii biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa odnośnie poczytalności oskarżonegoC. S. (1)w chwili czynu. Biegli w złożonej opinii uznali, iż oskarżonyC. S. (1)nie cierpi na chorobę psychiczną , upośledzenie umysłowe czy organiczne zaburzenia osobowości. Rozpoznali u niego zespół uzależnienia spowodowany alkoholem oraz napady padaczki. Uznali, iż oskarżony w chwili popełnienia zarzucanych mu czynów miał w pełni zachowaną zdolność do rozpoznania ich znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Ewentualne spożycie alkoholu spowodowało stan upojenia prostego.
Sąd podzielił stanowisko biegłych wyrażone w opinii jest ona bowiem jasna i pełna. Opiera się o przeprowadzone przez biegłych badania , które w opinii wskazano oraz przedstawia rozumowanie, które doprowadziło biegłych do zawartych w opinii wniosków.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał oskarżonegoC. S. (1):

1
w ramach zarzucanych mu w pkt II i III czynów za winnego tego, że w okresie od lipca 2016 r. do 4 czerwca 2017 r., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wielokrotnie prowadził na drodze publicznej relacjiR.-K.orazR.-R.samochód osobowy markiF. (...)o nieustalonych numerach rejestracyjnych oraz samochód osobowy(...)onr rej. (...)nie stosując się do decyzji Starosty(...)o nr Or-III.5430.(...).2006 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi ze względów zdrowotnych z dnia 25 stycznia 2012 r. tj. popełnienia czynu zart. 180a kkw zw. zart. 12§1 kki za to z mocy ww. przepisów skazał go i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności,

2
w ramach czynu z pkt IV za winnego tego, że w dniu 04 czerwca 2017 r., nadrodze publicznej nr (...)relacjiR.–T., na wysokości miejscowościL., nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone wart. 19 ust 1 Ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowymi spowodował wypadek drogowy w ten sposób, że na w/w odcinku drogi prowadząc samochód osobowy markiV. (...)onr rej (...)nie dostosował prędkości prowadzonego przez siebie samochodu do panujących warunków atmosferyczno-drogowych, wskutek czego na łuku drogi w lewo zjechał na lewy pas jezdni, gdzie uderzył w barierkę ochronną, w następie czego pojazd dachował, w wyniku czego pasażerka pojazduW. O. (1)doznała obrażeń ciała w postaci złamania odcinków tylnych żeber III z V lewych oraz IV prawego, stłuczenia śródstopia prawego, zwichnięcia nadgarstka lewego, stłuczenia śródręcza lewego, rany ciętej powieki dolnej lewej, licznych otarć naskórka, tj. obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, zaś pasażerkaA. N.doznała obrażeń ciała w postaci licznych sińców i otarć naskórka na głowie, rany tłuczonej i podbiegnięć krwawych w śluzówce ust, złamania żuchwy, podbiegnięć krwawych w tkance podskórnej głowy, niewielkiego krwiaka podpajęczynówkowego, dwóch płytkich ran ciętych oraz sińców i otarcia naskórka na szyi, sińców i otarcia naskórka na tułowiu, złamania mostka i licznych żeber po obu stronach z rozdarciami opłucnej ściennej, złamania kręgosłupa piersiowego z wyłamaniem żeber w rejonie złamania, rozdarcia międzypłaci obu płuc, dwóch niewielkich ran lewego płuca, krwiaka jam opłucnowych, licznych pęknięć śledziony, krwiaka jamy otrzewnej, sińców i otarć naskórka na kończynach, złamania kości promieniowej lewej, które to obrażenia spowodowały zgon wymienionej na miejscu wypadku tj. popełnienia czynu zart. 177§1 i 2 kki za to z mocy ww. przepisu skazał go a na podstawieart. 177§2 kkwymierzył mu karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

Na podstawieart. 85§1 i 2 kkiart. 86§1 kkorzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył oskarżonemuC. S. (1)łączną karę pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat.
Na podstawieart. 63§1 kkna poczet orzeczonej wobec oskarżonegoC. S. (1)kary pozbawienia wolności zaliczono okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 4 czerwca 2017r. godz. 20:15 do dnia 30 sierpnia 2018r. godz. 14:15.
Jako okoliczności obciążające przy wymiarze kar – jednostkowych i łącznej - Sąd wziął pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego, okres popełnienia przestępstwa, który wynosi około 1 rok , umyślność działania co do czynu zart. 180a kki jego nagminność. Jako kolejną okoliczność obciążająca Sąd wziął pod uwagę rozmiar wyrządzonej szkody, która jest najwyższa i nieodwracalna – w wyniku bowiem wypadkuA. N.poniosła śmierć.
Oskarżony w zasadzie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów i choć jest to okoliczność łagodząca to o niewielkim znaczeniu w realiach sprawy. W pewien sposób okolicznością łagodzącą jest też fakt, iżA. N.była konkubiną oskarżonego.
Wskazać należy, iż orzeczona kara łączna i tak ukształtowana jest w dolnych granicach ustawowego zagrożenia.
W ocenie Sądu orzeczona kara adekwatna jest jednak do stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonego oraz stopnia jego zawinienia i czyni też zadość wymogom prewencji ogólnej i szczególnej.
Na podstawieart. 42§1a pkt 1 kk– wobec skazania za czyn zart. 180a kkorzeczono wobec oskarżonegoC. S. (1)środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 5.
Określając okres zakazu Sąd wziął pod uwagę nagminność niestosowania się do decyzji o cofnięciu uprawnień i okres w jakim dochodziło do popełnienia tego czynu. Jako okoliczność obciążająca Sąd potraktował też to, iż finalnie w dniu 4 czerwca 2017r oskarżony spowodował wypadek komunikacyjny a przepisart. 180a kkma chronić właśnie bezpieczeństwo w komunikacji. Oskarżony wiedział, iż nie może kierować pojazdami a pomimo tego robił to.
OskarżonyC. S. (1)stanął również pod zarzutem popełnienia czynu zart. 180a kkpolegającego na tym, że w nieustalonym dniu sierpnia 2015 r., na drodze publicznej relacjiR.-K., prowadził samochód osobowy markiF. (...)o nieustalonych numerach rejestracyjnych nie stosując się do decyzji Starosty(...)o nr Or-III.5430.(...).2006 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi ze względów zdrowotnych z dnia 25 stycznia 2012 r.
Przepisart. 180a kkwprowadzony został doKodeksu karnegoz dniem 18 maja 2015r. i dlatego też istotne było ustalenie w sprawie czy do zdarzenia doszło po tej dacie.
Jak wskazano przy omawianiu zeznańB. B.wykluczyła ona aby zdarzenie miało miejsce w kwietniu lub maju 2015r.
Dlatego też w ocenie Sądu do zdarzenia doszło w okresie kiedy przepisart. 180a kkjuż obowiązywał. Wskazać jednak należy, iż oskarżony kierował samochodem na prośbęB. B.w tym celu aby zawieść chore dziecko do lekarza. Uznać zatem należy, iż w tym przypadku jego motywacja była właściwa – pomoc matce chorego dziecka , które o nie się niepokoi i nie może samodzielnie mu pomóc. Wskazać też należy na dość długi okres czasu jaki upłynął od zdarzenia do orzeczenia w tej sprawie.
W ocenie Sądu zatem okoliczności powyższe wskazują, iż czyn zarzucony oskarżonemu w pkt I cechuje się znikomą społeczną szkodliwością.
Dlatego też na podstawieart. 17§1 pkt 3 kpkSąd umorzył wobec niego postępowanie w tym zakresie i kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.
Zgodnie zart. 18§2 kkodpowiedzialności karnej za podżeganie podlega ten, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, nakłania ją do tego. Podżeganie do popełnienia przestępstwa stanowi samoistną podstawę odpowiedzialności sprawcy takiego zachowania, niezależną od dokonania czynu zabronionego przez osobę nakłanianą do jego wykonania i niezależną od odpowiedzialności bezpośredniego sprawcy przestępstwa.
Znamiona podżegania nie określają w żaden sposób formy nakłaniania, co przesądza, że może być ono realizowane w dowolny sposób, byle by tylko z zachowania nakłaniającego można odczytać, iż jest ono nakierowane na wywołanie u osoby nakłanianej decyzji popełnienia określonego zachowania.
Zgodnie zart. 18§3 kk„odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.”.
OskarżonyR. S. (1)wiedział, iżC. S. (1)nie może kierować pojazdami mechanicznymi z uwagi na wydaną decyzję administracyjną. Był o tym informowany min. przezM. S. (1). Pomimo tego nakłaniał go do kierowania swoimi samochodami kiedy sam, z uwagi na stan nietrzeźwości nie mógł ich prowadzić. Następnie udostępniał mu swoje pojazdy .
Zrealizował zatem wszystkie znamiona obu zjawiskowych form popełnienia przestępstwa jakimi są podżeganie i pomocnictwo. Chciał aby inna osoba popełniła czyn zabroniony – kierowała samochodem pomimo administracyjnego cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, nakłaniał ją do tego a następnie ułatwiał popełnienie przestępstwa poprzez udostępnienie pojazdów.
Odpowiedzialności zart. 162§1 kkpodlega ten, kto„człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu”
Zgodnie z § 2 tego artykułu „nie popełnia przestępstwa, kto nie udziela pomocy, do której jest konieczne poddanie się zabiegowi lekarskiemu albo w warunkach, w których możliwa jest niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej.
Na wstępie stwierdzić należy, iż w ocenie Sądu nie zachodzą wobec oskarżonego wyłączenia z§2 art. 162 kk. w chwili wypadku oraz bezpośrednio po nim nie była bowiem możliwa niezwłoczna pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego powołanej. Pomoc tę trzeba było dopiero wezwać.
Udzielenie pomocy przez oskarżonego w tym przypadku rozumianej jako pomoc przy szukaniu ofiar wypadku oraz zawiadomieniu odpowiednich służb nie wiązała się dlaR. S. (1)z narażeniem życia czy ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu. Niewątpliwe też pokrzywdzone znajdował się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu czego oskarżony musiał być świadomy albowiem znajdował się w jednym z pojeździe z nimi. Nieudzielenie pomocy może się przejawiać np. w postaci oddalenia się z miejsca zdarzenia czy biernego przyglądania się sytuacji. Oskarżony po wyjściu z pojazdu zainteresował się jedynie jego stanem a następnie udał się do drogi i bezzwłocznie odjechał innym pojazdem z miejsca zdarzenia.
A. N.na miejscu zdarzenia zmarła , niesprzeczne jest zaś , iż obowiązek udzielenia pomocy z chwilą śmierci ustaje. Oskarżony jednak nie wiedział jaki jest stan zdrowia osób poszkodowanych i w ogóle się tym nie zainteresował. Nie można zatem stwierdzić, iż z uwagi na śmierć pokrzywdzonej nie musiał udzielać pomocy. Podnieść należy, iż służby ratunkowe zjawiły się dopiero po pewnym czasie , nie od razu też A.N.znaleziono. W chwili podjęcia czynności ratunkowych pokrzywdzona nie dawała oznak życia , nie znaczy to, iż nie żyła bezpośrednio po wypadku.
Również odnośnie oskarżonegoR. S. (1), z powodów omówionych przy rozważaniach dotyczącychC. S. (1), czyny zart. 180a kkzarzucone mu wpkt V i VIpołączono w jeden czyn.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał oskarżonegoR. S. (1):

3
w ramach zarzucanych mu w pkt V i VI czynów za winnego tego, że w okresie od lipca 2016 r. do 4 czerwca 2017 r., wR., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wiedząc żeC. S. (1)cofnięto uprawnienia do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wielokrotnie nakłaniał go do prowadzenia swojego samochodu osobowego markiF. (...)o nieustalonych numerach rejestracyjnych oraz samochodu osobowego markiV. (...)onr rej (...)na drodze publicznej relacjiR.-K.orazR.-R.oraz ułatwił mu popełnienie tego czynu w ten sposób, że udostępnił mu wskazane pojazdy tj. popełnienia czynu zart. 18§2 i 3 kkw zw. zart. 180a kkw zw. zart. 12 kki za to z mocy ww. przepisów skazał go a na podstawieart. 19§1 kkw zw. zart. 180a kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył mu karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności,

4
w dniu 04 czerwca 2017 r., na trasieR.-T., na wysokości miejscowościL.nie udzielił pomocy pokrzywdzonymW. O. (1)orazA. N., które znajdowały się w położeniu grożącym utratą życia albo ciężkim uszczerbkiem na zdrowiu po wypadku drogowym do jakiego doszło we wskazanym miejscu i czasie, mogąc im udzielić pomocy bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu tj. popełnienia czynu zart. 162§1 kki za to z mocyart. 162§1 kkskazał go i wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności,

Na podstawieart. 85§1 i 2 kkiart. 86§1 kkorzeczone wobec oskarżonegoR. S. (1)kary pozbawienia wolności Sąd połączył i wymierzył mu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności.
Jako zasadnicze okoliczności obciążające Sąd wziął pod uwagę wielość zachowań oskarżonego i okres popełnienia przypisanych mu czynów. Przede wszystkim jednak jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował fakt, iż oskarżony mają pełna świadomość, iżC. S.nie może kierować samochodami i wykorzystując chorobę alkoholową oskarżonego, jego słabą wolę nawet pomimo próśb jego brata wykorzystywałC. S. (1)by ten prowadził jego pojazdy gdy sam nie mógł.
Niewątpliwe oskarżonemu przypisano popełnienie czynu zart. 180a kkw formach zjawiskowych pomocnictwa i podżegania , które co do zasady cechują się mniejszą społeczną szkodliwością. Jednak w tym przypadku społeczna szkodliwość czynu oskarżonegoR. S.jest większa niżC. S. (1)właśnie z uwagi na pełną premedytację w wykorzystywaniu innej osoby dla swojej wygody, z pełną świadomością , iż popełnia ona tym samym przestępstwo. Gdyby zaśR. S. (1)wziął pod uwagę prośbyM. S. (1)nie doszłoby do zdarzenia w którym śmierć poniosłaA. N..
Również zachowanie oskarżonego w dniu 4 czerwca 2017r. po wypadku wymaga szczególnego napiętnowania. Jak wskazali małżonkowieO.iC. S. (1)oskarżony – wbrew swoim wyjaśnieniom – nie szukałA. N.– zainteresował się jedynie swoim samochodem i oddalił się z miejsca zdarzenia.
OskarżonyR. S. (1)stanął w niniejszej sprawie także pod zarzutem popełniania czynu zart. 177§1 i 2 kkw zw. zart. 178§1 kkpolegającego na tym, że w dniu 04 czerwca 2017 r., nadrodze publicznej nr (...)relacjiR.-T., na wysokości miejscowościL., umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1977 r. prawo o ruchu drogowym i nieumyślnie spowodował wypadek drogowy, po którym zbiegł z miejsca zdarzenia, w ten sposób, że znajdując się w stanie nietrzeźwości udostępnił swój samochód osobowy markiV. (...)onr rej (...)C. S. (1)wiedząc, że znajduje się on w stanie nietrzeźwości oraz, że nie posiada uprawnień do prowadzenia pojazdów mechanicznych, w wyniku czego wymieniony nie dostosował prędkości prowadzonego samochodu do panujących warunków atmosferyczno-drogowych i na łuku drogi w lewo zjechał na lewy pas jezdni, gdzie uderzył w barierkę ochronną a następnie pojazd ten dachował, w wyniku którego to wypadku pasażerkaW. O. (1)doznała obrażeń ciała w postaci złamania odcinków tylnych żeber III z V lewych oraz IV prawego, stłuczenia śródstopia prawego, zwichnięcia nadgarstka lewego, stłuczenia śródręcza lewego, rany ciętej powieki dolnej lewej, licznych otarć naskórka, tj. obrażeń ciała naruszających czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni, zaś pasażerkaA. N.doznała obrażeń ciała w postaci licznych sińców i otarć naskórka na głowie, rany tłuczonej i podbiegnięć krwawych w śluzówce ust, złamania żuchwy, podbiegnięć krwawych w tkance podskórnej głowy, niewielkiego krwiaka podpajęczynówkowego, dwóch płytkich ran ciętych oraz sińców i otarcia naskórka na szyi, sińców i otarcia naskórka na tułowiu, złamania mostka i licznych żeber po obu stronach z rozdarciami opłucnej ściennej, złamania kręgosłupa piersiowego z wyłamaniem żeber w rejonie złamania, rozdarcia międzypłaci obu płuc, dwóch niewielkich ran lewego płuca, krwiaka jam opłucnowych, licznych pęknięć śledziony, krwiaka jamy otrzewnej, sińców i otarć naskórka na kończynach, złamania kości promieniowej lewej, które to obrażenia spowodowały zgon wymienionej na miejscu wypadku.
Zarzut ten jest zarzutem tożsamym z tym postawionym oskarżonemuC. S. (3)również co do formy sprawczej.
W ocenie Sądu nie jest to zasadne.
Niewątpliwe kwestia odpowiedzialności osoby udostepniającej pojazd osobie , która następnie spowodowała wypadek drogowy jest sporna i obejmuje różnego rodzaju koncepcje, w tym także sprawstwa. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie koncepcja ta nie może mieć zastosowania.
Każdy sprawca odpowiada w graniach swojej umyślności lub nieumyślności.R. S. (1)w dniu 4 czerwca 2017r namówiłC. S. (1)do kierowania a następnie udostępnił swój pojazd wiedząc, iż nie może kierować pojazdami mechanicznymi czym dopuścił czynu zart. 18§2 i 3 kkw zw. zart. 180a kkza co został skazany. Nie obejmował swoim zamiarem tego jak oskarżonyC. S. (1)będzie pojazd prowadził. To nie on nie dostosował prędkości do panujących warunków atmosferyczno-drogowych i na łuku drogi w lewo zjechał na lewy pas jezdni, gdzie uderzył w barierkę ochronną. Zrobił toC. S. (1)i to jego działanie wywołało określone – tragiczne skutki.
R. S. (1)w czasie kierowania pojazdem przezC. S.nie wykonał też żadnych czynności , które miałyby wpływ na sposób jazdy tego drugiego.
Nie można zatem przypisaćR. S. (1)popełnienia czynu zart. 177 kkw formie sprawstwa
Dlatego też Sąd na podstawieart. 414§1 kpkw zw. zart. 17§1 pkt 2 kpkuniewinniłR. S. (1)od popełnienia czynu zarzuconego mu w pkt VII.
Z uwagi na orzeczone kary oraz sytuację majątkową obu oskarżonych Sąd na podstawieart. 624§1 kpkzwolnił ich od kosztów sądowych.