Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1777/18
Data wyroku: 2019-04-23 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: A. Gocek
Słowa kluczowe: Wysokość emerytury
Podstawa prawna: art.111 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VIII U 1777/18

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 19 lipca 2018 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział wŁ.odmówiłR. N.prawa do przeliczenia świadczenia. Organ rentowy przywołał treść art. 2 ust. 1-2 ustawy z 4 września 2008 roku o zmianieustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2008 r. nr 192 poz. 1180)art. 5 i 111 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2018 r. poz. 1270). Zgodnie z art. 2 ust. 1-2 na wniosek osoby, której do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty przyjęto podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego z uwzględnieniem okresu pozostawania w stosunku pracy, za który nie można ustalić podstawy wymiaru składek, przyjmuje się kwotę obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy. Do obliczenia wysokości świadczenia wnioskodawcy przyjęto podstawę wymiaru składek z 20 najkorzystniejszych lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Na mocyart. 111 ust 1 pkt 2na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury może stanowić wynagrodzenie, od którego zostały odprowadzone składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne:
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury o symbolu E – wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 63,67% z lat 1988-1997;
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury o symbolu E1 – wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 53,83%z lat 1994-2003;
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie świadczenia – wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynosi 34,99% z lat 1998-2007;
Zgodnie z pkt 3 ust. 1 cytowanego przepisu na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru świadczenia może stanowić wynagrodzenie, od którego zostały odprowadzone składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty. Ten wskaźnik wynosi 111,83% . Do ustalenia wysokości świadczenia przyjęto udowodnione wynagrodzenia oraz wynagrodzenia minimalne za okresy: 8 IX 1966 roku – 16 IV 1969 roku i 22 IV 1969 roku – 31 XII 1970 roku ( decyzja k.78 akt ZUS ).
Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony w dniu 17 sierpnia 2018 roku, wskazując, iż nie zgadza się z niedoliczeniem wynagrodzeń, od których odprowadzono składki (odwołanie k. 3).
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu decyzji. Dodatkowo podniesiono, że wnioskodawca pobierał od 8 maja 2008 roku wcześniejszą emeryturę, a od 11 sierpnia 2011 roku emeryturę przyznaną w związku z ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego. Wskaźnik wysokości emerytury obliczony został z 20 lat i wyniósł 111,83%. W dniu 5 czerwca 2018 roku i 12 lipca 2018 roku wnioskodawca złożył wnioski o ponowne ustalenie wysokości emerytury z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 2015-2016 - zatrudnienia w(...). Najkorzystniejszy wskaźnik to nadal wskaźnik 111,83%. Wskaźniki z lat 2015 i 2016 wynoszą odpowiednio: 4,13% i 4,83%. Wnioskodawca zatrudniony był bowiem na 1/10 etatu. Okres ten został natomiast zaliczony do stażu ubezpieczeniowego (odpowiedź na odwołanie k.3).
Na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2019 roku wnioskodawca wskazał, iż wnosi o doliczenie do wysokości emerytury 13-tej pensji uzyskanej w związku z zatrudnieniem w Urzędzie MiastaŁ.za lata 2015- 2016. Nadto wniósł o przyznanie odsetek od 16 marca 2018 roku do dnia wydania wyroku, od kwoty 146,88 zł i od kwoty 183,60 zł – składek odprowadzonych od kwot wypłaconeych dodatkowych wynagrodzeń za lata 2015 - 2016 (oświadczenie e-protokół z 9 IV 2019 roku 00:01:13 i 00:06:49).
Pełnomocnik ZUS wskazał, iż dodatkowe wynagrodzenia roczne za lata 2015 – 2016 zostały przyjęte do obliczenia wysokości emerytury, ale wskaźniki okazały się niższe niż przyjęte za inne lata (oświadczenie e-protokół z 9 IV 2019 roku 00:03:56).

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Wnioskodawcaurodził się (...)(okoliczność bezsporna).
Decyzją z dnia 10 czerwca 2008 roku organ rentowy przyznał wnioskodawcy wcześniejszą emeryturę od 8 maja 2008 roku. Jej wysokość ustalono w oparciu o wskaźnik podstawy wymiaru składek ustalony z najkorzystniejszych 20 lat: 1971-1990, w wysokości 111,83%. Najniższy z przyjętych wskaźników dotyczył 1990 roku i wyniósł 80,99% (decyzja i obliczenie wskaźnika k.21-23 akt ZUS).
W dniu 5 sierpnia 2011 roku ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu emerytury w związku z ukończeniem powszechnego wieku emerytalnego (wniosek k.1-4 akt ZUS).
Decyzją z dnia 24 sierpnia 2011 roku organ rentowy przyznał wnioskodawcy emeryturę od 10 sierpnia 2011 roku. Jej wysokość ustalono w oparciu o wskaźnik podstawy wymiaru składek ustalony na podtrzeby wcześniejszej emerytury w wysokości111,83%.(decyzja akta ZUS).
W dniu 5 kwietnia 2016 roku ubezpieczony złożył wniosek o doliczenie okresów składkowych przypadających po przyznaniu świadczenia (wniosek k.32-33 akt ZUS).
Decyzją z dnia 14 kwietnia 2016 roku przeliczono wysokość świadczenia odwołującego poprzez doliczenie okresu od 1 grudnia 2015 roku do 16 marca 2016 roku. łącznie organ rentowy uznał za udowodnione 36 lat, 2 miesiące i 21 dni okresów składkowych i 6 lat, 16 dni okresów nieskładkowych. W ramach okresów składkowych uwzględniony został m.in.okres od 4 maja do 31 lipca 2015 roku, od 1 sierpnia 30 listopada 2015 roku. Wysokość emerytury wyniosła 2.354,73 zł (decyzja i karta przebiegu zatrudnienia k 36-37 akt ZUS).
W dniu 4 lipca 2016 roku ubezpieczony złożył wniosek o doliczenie okresów składkowych przypadających po przyznaniu świadczenia (wniosek k.44-45 akt ZUS).
Decyzją z dnia 6 lipca 2016 roku przeliczono wysokość świadczenia odwołującego poprzez doliczenie okresu od 17 marca do 14 czerwca 2016 roku. łącznie organ rentowy uznał za udowodnione 36 lat, 5 miesięcy i 19 dni okresów składkowych i 6 lat, 16 dni okresów nieskładkowych. Wysokość emerytury wyniosła 2.365,26 zł (decyzja i karta przebiegu zatrudnienia k 47-48 akt ZUS).
W dniu 6 grudnia 2017 roku ubezpieczony złożył wniosek o doliczenie okresów składkowych przypadających po przyznaniu świadczenia (wniosek k.49-50 akt ZUS).
Decyzją z dnia 20 grudnia 2017 roku przeliczono wysokość świadczenia odwołującego poprzez doliczenie okresu od 15 czerwca do 31 października 2016 roku. łącznie organ rentowy uznał za udowodnione 36 lat, 10 miesięcy i 5 dni okresów składkowych i 6 lat, 16 dni okresów nieskładkowych. Wysokość emerytury wyniosła 2.393,28 zł (decyzja i karta przebiegu zatrudnienia k 51-54 akt ZUS).
W dniach 5 czerwca 2018 roku i 12 lipca 2018 roku wnioskodawca złożył wnioski o ponowne ustalenie wysokości emerytury z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 2015-2016 - zatrudnienia w(...), które wyniosły w 2015 roku 1.934,88 zł. i w 2016 roku 2.343,60 zł. Ubezpieczony był zatrudniony w Urzędzie MiastaŁ.w okresie od 4 maja 2015 roku do 31 października 2016 roku na 1/10 etatu (wnioski i zaświadczenia Rp-7 k.62-63 i k.7172 akt ZUS).
Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru składek za rok 2015 wynosi4,13%, a za 2016 rok równa się4,83%(obliczenie k.76).
Inne wersje wskaźników wynoszą:
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury o symbolu E (wcześniejsza emerytura) -63,67%i obliczony jest z lat 1988-1997;
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury o symbolu E1 (emerytura w powszechnym wieku) –53,83%i obliczony jest z lat 1994-2003;
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie świadczenia –34,99%obliczony jest z lat 1998-2007 (symulacje obliczeń wskaxników k.76-77 akt ZUS).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie wnioskodawcy jako całkowicie niezasadne nie może zostać uwzględnione.
Na mocyart. 111 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2018 r. poz. 1270) wysokość emerytury lub renty oblicza się ponownie, z zastrzeżeniemust. 2 i 3, od podstawy wymiaru ustalonej w myślart. 15, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego:
1)z liczby kolejnych lat kalendarzowych i w okresie wskazanym do ustalenia poprzedniej podstawy wymiaru świadczenia,
2)z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury lub renty albo o ponowne ustalenie emerytury lub renty, z uwzględnieniem art. 176,
3)z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu, przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie emerytury lub renty,
-a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od poprzednio obliczonego.
2. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru, obliczony na zasadach określonych w art. 15, mnoży się przez kwotę bazową ostatnio przyjętą do obliczenia świadczenia.
3. Podstawa wymiaru emerytury lub renty, ustalona na zasadach określonych w ust. 1 i 2, podlega wszystkim waloryzacjom przysługującym do dnia zgłoszenia wniosku o ponowne ustalenie tej podstawy.
Natomiast w myśl art. 53 ust. 1 cytowanej ustawy emerytura wynosi:
1) 24% kwoty bazowej, o której mowa w art. 19, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, oraz
2) po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych,
3) po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych
- z uwzględnieniem art. 55.
2. Przy obliczaniu emerytury okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy.
Wnioskodawca złożył w dniach 5 czerwca 2018 roku i 12 lipca 2018 roku wnioski o ponowne ustalenie wysokości emerytury z uwzględnieniem wynagrodzeń z lat 2015-2016 - zatrudnienia w(...).
Organ rentowy rozpoznając powyższy wniosek ustalił wysokość wskaźników podstawy wymiaru składek za te lata.Wyniosły one odpowiednio:4,13%i4,83%i okazały się zdecydowanie niższe od najniższego wskaźnika podstawy wymiaru składek przyjętego przy obliczaniu wysokości emerytury, który wynosi80,99%.Zatem biorąc pod uwagę treść cytowanych przepisów przyjęcie wskaźnika za wnioskowane lata nie zmieniłoby wysokości świadczenia na korzyść wnioskodawcy, a wręcz przeciwnie.
Najkorzystniejszy pozostaje wskaźnik przyjęty do obliczenia wypłacanego świadczenia w wysokości111,83%, ustalony w oparciu o wynagrodzenia z 20 najkorzystniejszych lat czyli z okresu: 1971-1990.
Przypomnieć jedynie należy, iż pozostałe możliwe symulacje wskaźników nie okazały się korzystne dla odwołującego. Wynoszą one:
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury o symbolu E (wcześniejsza emerytura) -63,67%i obliczony jest z lat 1988-1997;
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym po raz pierwszy zgłoszono wniosek o przyznanie emerytury o symbolu E1 (emerytura w powszechnym wieku) –53,83%i obliczony jest z lat 1994-2003;
- z kolejnych 10 lat kalendarzowych wybranych z 20 lat kalendarzowych, poprzedzających bezpośrednio rok kalendarzowy, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie świadczenia –34,99%obliczony jest z lat 1998-2007.
Mając powyższe na uwadze odwołanie ubezpiezonego podlegało oddaleniu.
Wskazać jedynie należy, odnosząc się do powołanych przez skarżącego argumentów, iż od wynagrodzeń za lata 2015 i 2016 odprowadzone zostały składki a zatem powinny mieć one wpływ na wysokość emerytury, iż podane okresy ubezpieczenia zostały wzięte pod uwagę przy obliczaniu wysokości świadczenia. Uwzględniono je w decyzjach: z dnia 14 kwietnia 2016 roku, z dnia 6 lipca 2016 roku i z dnia 20 grudnia 2017 roku. W związku z tymi decyzjami wzrosła także wysokość świadczenia ubezpieczonego, a wysokość świadczenia została przeliczona zgodnie z treścią art. 53 ustawy. Każdy dodatkowy okres składkowy pozwala na podwyższenie emerytury proporcjonalnie do tego okresu o 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 1 kpcorzekł jak w pkt. 1 sentencji wyroku i oddalił odwoałnie.
Zgodnie natomiast z treściąart. 47710§ 2 k.p.c.jeżeli ubezpieczony zgłosi nowe żądanie dotychczas nie rozpoznane przez organ rentowy, sąd przekazuje wniosek do rozpoznania organowi rentowemu. Ponieważ w toku procesu odwołujacy wniosł o zasądzeie odseek od opłąconych skąłdek a roszczenie to nie było jeszcze przedmiotem decyzji organu rentowego – sąd przekazał je do rozpozania temu organowi, orzekajac o tym w pkt 2 wyroku.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawcy.
23 IV 2019 roku.