Sąd Rejonowy w Giżycku
V Zamiejscowy Wydział Karny w Węgorzewie
Sygnatura akt: V K 80/19
Data wyroku: 2019-11-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Elżbieta Domagalska
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko wolności
Podstawa prawna: art.190§1kk

Sygn. akt V K 80/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 15 listopada 2019 r.
Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:
Przewodniczący – SSR Elżbieta Domagalska
Protokolant – sekr. Marta Kornacka
w obecności Prokuratora -------------------
po rozpoznaniu w dniu 23.08.2019r., 08.11.2019 r. na rozprawie
sprawyJ. B.
urodzonego (...)wW.
synaB.iP.z d.K.
oskarżonego o to, że:
w dniu 21 lipca 2018r. w miejscowościG.(...), gm.W., grożąc słownie popełnieniem przestępstwa pozbawienia życia na szkodęW. P., wzbudzając w zagrożonym obawę, że groźba będzie spełniona, chwycił od tyłu za szyję lewą ręką, dusił i biłW. P.po głowie pięściami, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rozcięcia czoła nad brwią lewą, naruszające czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni,

tj. o czyn zart. 190§1 kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk

1
Oskarżonego

J. B.uznaje za winnego tego, że w dniu 21 lipca 2018r. w miejscowości(...)gm.W., grożąc słownie popełnieniem przestępstwa pozbawienia życiaW. P.i wzbudzając w zagrożonym uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona, chwycił od tyłu za szyję lewą ręką oraz dusił i biłW. P.po głowie pięścią, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rozcięcia czoła nad brwią lewą, naruszające czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, tj. popełnienia czynu zart. 190§1 kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kki za to na podstawieart. 190§1 kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kkskazuje go, zaś na podstawieart. 157§2 kkw zw. zart. 11§3 kkw zw. zart. 33§1 i 3 kkwymierza mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych przyjmując, że wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30 (trzydzieści) złotych.

2
Na podstawieart. 93a§1 pkt 3 kk,art. 93b§1 i 3 kk,art. 93c pkt 5 kkorzeka wobec oskarżonegoJ. B.tytułem środka zabezpieczającego terapię uzależnień w związku z uzależnieniem od alkoholu.

3
Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.N. B.tytułem wynagrodzenia za obronę oskarżonego wykonywaną z urzędu kwotę 684 (sześćset osiemdziesiąt cztery) złotych powiększoną o kwotę 157,32 (sto pięćdziesiąt siedem 32/100) złotych podatku vat, tj. łącznie kwotę 841,32 (osiemset czterdzieści jeden 32/100) złotych.

4
Na podstawieart. 624§1 kpkiart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt VK 80/19

UZASADNIENIE
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W. P.ma gospodarstwo rolne z budynkiem mieszkalnym w miejscowościG.(...)gminaW., w którym mieszka jego szwagierJ. B.orazR. F., który ma za zadanie dopilnować tego gospodarstwa, gdyżW. P.tu na stałe nie mieszka tylko przyjeżdża co jakiś czas. W dniu 21 lipca 2018r.W. P.przyjechał do swego gospodarstwa ze swoim drugim szwagremW. B.. Po zaparkowaniu samochoduW. P.wszedł do domu, aW. B.pozostał przy samochodzie.W. P.zastał przebywającego w pokojuJ. B.znajdującego się w stanie nietrzeźwości. Wiedząc, żeJ. B.przyjmuje leki psychotropowe i jest zobowiązany do leczenia odwykowego w związku z uzależnieniem od alkoholu, zapytałJ. B.kiedy zacznie się leczyć i przestanie pić alkohol. Na słowaW. P.J. B.odburknął mu wulgarnym słowem iW. P.wyszedł z pokoju do kuchni, aJ. B.zatrzasnął za nim drzwi, ale po chwili je otworzył, chwycił lewą ręką za szyjęW. P.i dusił go, a prawą ręką bił go pięścią po głowie grożąc mu, że go zabije. Przerażony ta sytuacjąW. P.zaczął wołać o pomoc i to jego wołanie usłyszał pozostający na podwórkuW. B., który po chwili wszedł do domu i podszedł do nich. Usiłował on odciągnąćJ. B.odW. P., ale widząc, że nie przynosi to zamierzonego efektu,W. B.uderzyłJ. B.ręką w twarz, a wtedy on puściłW. P.i przestał go bić.
W wyniku uderzeńJ. B.W. P.doznał obrażeń ciała w postaci rozcięcia czoła nad brwią lewą naruszających czynności narządu ciała na okres trwający nie dłużej niż 7 dni.
Wkrótce na miejsce zdarzenia przybyli wezwani przezW. P.funkcjonariusze Policji, a później przyjechała karetka pogotowia, którąJ. B.odwieziony został do szpitala psychiatrycznego.
Powyższy stan faktyczny ustalono w oparciu o zeznania świadkówW. P.k.144v-145, 2-3, 24-26,W. B.k.145v-146, 41,R. F.k.145, 29-30,A. C.k.166, 43-44,M. Z.k.166, 71.
OskarżonyJ. B.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu (k.58-59). Zaprzeczał jakoby miał grozić pozbawieniem życiaW. P.i bić go po głowie, a rozcięcie na czole pokrzywdzonego powstało, ponieważ dostał wystającym kluczem w drzwiach, gdy oskarżony zamykał drzwi do pokoju. Twierdził, żeW. P.kiedy przyszedł to go szarpał i wyzywał, a później dalej go wyzywał, więc ręką przytrzymał go za szyję.
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego były nieprawdziwe i zostały złożone na potrzeby przyjętej linii obrony.
Z zeznań świadkaW. P.wynika, że oskarżony na jego pytanie kiedy zacznie się leczyć i przestanie pić alkohol zareagował agresją. Chwycił go lewą ręką za szyję i dusząc mówił, że go zabije i uderzał go pięścią po głowie.W. P.obawiając się spełnienia tej groźby zaczął krzyczeć. Wtedy do domu wszedłW. B.i próbował ich rozdzielić, a ponieważ to nie przynosiło oczekiwanego rezultatu,W. B.uderzył oskarżonego w twarz i wtedy ten puściłW. P.. Relacje te znajdują potwierdzenie w zeznaniach świadkaW. B.. Korespondują też z nimi zeznania świadkaR. F., który wprawdzie samego zdarzenia nie widział, ale słyszał dochodzące z domu krzykiW. P.iJ. B., a kiedy przyszedł do domu to byli tam oni orazW. B..W. P.powiedział mu, że oskarżony go dusił, więc wezwał Policję. Widział, żeW. P.ma ranę na czole.
Korespondują z tymi zeznaniami relacje świadkówA. C.iM. Z.– funkcjonariuszy Policji, którzy przybyli na miejsce zdarzenia.W. P.przedstawił im wtedy jego przebieg, co potwierdził będący na miejscuW. B..A. C.zeznał, żeW. P.miał wówczas zadrapanie naskórka na głowie.
Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkim wyżej wskazanych świadków, bo były one spójne, korespondowały ze sobą i nie zawierały żadnych treści, które mogłyby wskazywać na ich nieszczerość.
Nic istotnego nie wniosły do sprawy zeznania świadkaS. B.(k.145v, 35-36).
Zebrane w sprawie dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione podmioty i treść ich nie budzi żadnych wątpliwości.
Z opinii biegłych psychiatrówB. P.iK. K.oraz psychologaJ. K.wynika, że rozpoznano uJ. B.chorobę psychiczną organiczne zaburzenia urojeniowe w fazie remisji oraz uzależnienie od alkoholu (opinia k.121-123, 165v-166). W chwili czynu znajdował się on w stanie upojenia alkoholowego prostego i miał pełną zdolność rozpoznania jego znaczenia i pokierowania swoim postępowaniem. Zdaniem biegłych czyn oskarżonego został przez niego popełniony w związku z jego uzależnieniem od alkoholu i konieczne jest zastosowanie wobecJ. B.środka zabezpieczającego w postaci terapii uzależnień, gdyż jest wysokie prawdopodobieństwo, że dopuści się on ponownie czynów zabronionych, w tym czynów podobnych. Wprawdzie początkowo biegli twierdzili w swej pisemnej opinii, że oskarżony wymaga stacjonarnego leczenia odwykowego jednakże składając na rozprawie opinię uzupełniającą zmienili w tym zakresie swoje stanowisko i należycie uzasadnili tę zmianę.
Opinia ta była jasna, pełna, została wydana przez osoby posiadające specjalistyczną wiedzę w swej dziedzinie i nie budzi wątpliwości.
Zgodnie z treściąart. 190§1 kkodpowiedzialności karnej podlega ten, kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Dla bytu przestępstwa groźby karalnej nie jest istotny rodzaj przestępstwa, którego popełnieniem sprawca grozi ani cel, w jakim to czyni, a nawet rzeczywisty zamiar spełnienia groźby. Może być ona wyrażona przez każde zachowanie się sprawcy (zapowiedź słowna, zawarta w piśmie, wyrażona gestem), jeżeli uzewnętrznia ono w sposób niewątpliwy groźbę popełnienia przestępstwa.
W myślart. 157§2 kkodpowiedzialności karnej podlega ten, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni. Zgodnie z przyjętym orzecznictwem uszkodzenia, które pozostawiają wyraźne ślady niszcząc całość powłoki cielesnej człowieka są uszkodzeniami ciała, o jakich mowa wart. 157§2 kk.
Reasumując zebrany w sprawie materiał dowodowy stwierdzić należy, iż wina i sprawstwo oskarżonego nie budzą żadnych wątpliwości.
Jak wykazały dowody,J. B.w dniu 21 lipca 2018r. w miejscowościG.(...), gm.W., grożąc słownie popełnieniem przestępstwa pozbawienia życiaW. P.i wzbudzając w zagrożonym uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona, chwycił od tyłu za szyję lewą ręką oraz dusił i biłW. P.po głowie pięścią, w wyniku czego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci rozcięcia czoła nad brwią lewą, naruszające czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, czym wyczerpał znamiona przestępstwa zart. 190§1 kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk. Groźba pozbawienia życia zgodnie z jego zamiarem bezpośrednim wzbudziła w pokrzywdzonym obawę jej spełnienia, a obawa ta była w pełni uzasadniona zważywszy na okoliczności zdarzenia, tj. agresywne zachowanie oskarżonego, duszenie i bicie pięścią po głowie pokrzywdzonego. Nie ulega wątpliwości, że czynu tego dopuścił się oskarżony z winy umyślnej. Będąc osoba dorosłą i poczytalną w chwili czynu doskonale zdawał sobie sprawę ze swego zachowania.
Wymierzając karę Sąd miał na uwadze, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy sprawcy, ale by też uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu, którego oskarżony się dopuścił i cele kary, jakie ma osiągnąć wobec niego. Za surowym ukaraniem przemawiało niczym nie uzasadnione agresywne zachowanie oskarżonego. Ponadto był on już wcześniej karany za przestępstwo ( informacja z KRK k.83, 154, odpis wyroku k.88). Z drugiej jednak strony należało też uwzględnić stanowisko pokrzywdzonego w niniejszej sprawieW. P., który wnosił, by nie karać oskarżonego nazbyt surowo podając, że pozostają oni w dobrych relacjach kiedy oskarżony zachowuje trzeźwość. Mając na uwadze wszystkie te okoliczności i dyrektywy wymiaru kary, Sąd uznał za odpowiednią dla oskarżonego karę grzywny w wymiarze 50 stawek dziennych przyjmując, że wysokość jednej stawki dziennej równa jest kwocie 30 złotych. Ustalając wysokość stawki dziennej uwzględniono dochody oskarżonego oraz jego sytuację osobistą i majątkową. Wymierzona kara w ocenie Sądu powinna spełnić swój cel wychowawczy i zapobiegawczy wobec oskarżonego i jest adekwatna do społecznej szkodliwości jego czynu.
Podzielając opinię biegłych orzeczono na podstawieart. 93a§1 pkt 3 kk,art. 93b§1 i 3 kkiart. 93c pkt 5 kkwobec oskarżonego tytułem środka zabezpieczającego terapię uzależnień w związku z uzależnieniem od alkoholu. Środek ten w ocenie Sądu jest konieczny, aby zapobiec ponownemu popełnieniu przez niego czynu zabronionego i jest odpowiedni do stopnia społecznej szkodliwości czynu zabronionego, który może popełnić oraz prawdopodobieństwa jego popełnienia.
O wynagrodzeniu adw.N. B.– obrońcy oskarżonego wyznaczonego z urzędu rozstrzygnięto w oparciu o treśćart. 618§1 pkt 11 kpkustalając wysokość tego wynagrodzenia na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 z późn. zm.).
Mając na uwadze sytuację majątkową oskarżonego Sąd uznał, że uiszczenie przez niego opłaty i pozostałych kosztów sądowych byłoby dla niego zbyt uciążliwe i na podstawieart. 624§1kpkorazart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych(t.j. Dz. U. z 1983r., Nr 49, poz. 223 z poźn. zm.) zwolnił go od tego obowiązku.