Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 274/19
Data wyroku: 2019-12-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Kaniok, Marek Motuk, Izabela Szumniak
Słowa kluczowe: Dyskryminacja
Podstawa prawna: art. 119 § 1 k.k.

Sygn. akt II  AKa 274/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia  17 grudnia 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Marek Motuk
Sędziowie: SA – Rafał Kaniok (spr.)
SO (del.) – Izabela Szumniak
Protokolant: – sekr. sąd. Olaf Artymiuk
przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka
po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2019 r.
sprawy
A. S. (1),urodz. (...)wW., s.J.iJ. z d. D.
M. G.,urodz. (...)wW., s.G.iA. z d. P.
oskarżonych zart. 119 § 1 k.k.w zb. zart. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 257 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 57a)§ 1 k.k.,art. 158 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zb. zart. 190 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 57a)§ 1 k.k.
na skutek apelacji, wniesionej przez obrońców oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia  18 kwietnia 2019   r. sygn. akt  VIII K 22/19

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

1
zasądza od oskarżonychA. S. (1)iM. G.koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w częściach ich dotyczących, w tym kwoty po 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty na rzecz Skarbu Państwa.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 274/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2019 r.,
sygn. akt VIII K 22/19

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca oskarżonegoA. S. (1)

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść
☐ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☐

art. 438 pkt 3 k.p.k.–błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☐

uchylenie

☒

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

1)
2)
1)
2)
3)
4)
5)
6)

I. naruszenie przez Sąd I instancji przepisów postępowania, mogących mieć wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
1)art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, polegające na dowolnej i niewszechstronnej ocenie materiału dowodowego, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, poprzez uznanie, iż oskarżonyA. S. (1)wraz z pozostałymi oskarżonymi (w zakresie czynu z pkt 1 aktu oskarżenia) znieważył grupę Ukraińców z powodu ich przynależności narodowej, wyzywał i obrażałO. S.,A. S. (2),Y. L.iA. P. (1), podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż oskarżonyA. S. (1)dokonał niniejszego czynu,
2)art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, polegające na dowolnej i niewszechstronnej ocenie materiału dowodowego, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, poprzez uznanie, że w dniu zdarzenia oskarżonyA. S. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zM. G.oraz inną ustaloną osobą, co do której wyłączono materiały do odrębnego postępowania, stosował przemoc wobec obywateli UkrainyA. S. (3)iA. P. (2)z powodu ich przynależności narodowej, w ten sposób, że brał udział w pobiciu wymienionych pokrzywdzonych, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. zeznania świadków oraz nagranie z monitoringu miejskiego (protokół oględzin CD z dn. 14.08.2018 r. i z dn. 09.10.2018 r. wskazują, iż również obywatele Ukrainy w aktywny sposób uczestniczyli w zajściu,
3)art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, polegające na dowolnej i niewszechstronnej ocenie materiału dowodowego, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, poprzez uznanie, iż oskarżonyA. S. (1)wraz z pozostałymi oskarżonymi (w zakresie czynu z pkt 2 aktu oskarżenia) groziłŁ. M. (1)iW. S. (1)podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, iż oskarżonyA. S. (1)dokonał niniejszego czynu,
4)art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpk, polegające na dowolnej i niewszechstronnej ocenie materiału dowodowego, który stanowił podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, poprzez uznanie, że w dniu zdarzenia oskarżonyA. S. (1)działając wspólnie i w porozumieniu zM. G.oraz inną ustaloną osobą, co do której wyłączono materiały do odrębnego postępowania, brał udział w pobiciuŁ. M. (1)orazW. S. (1), podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, tj. wyjaśnienia oskarżonych oraz nagranie z monitoringu miejskiego (protokoły oględzin CD z dn. 14.08.2018 r. i z dn. 09.10.2018 r. z zapisem nagrania monitoringu) wskazują, iż równieżŁ. M. (1)iW. S. (1)brali aktywny udział w zajściu,
5)art. 170 § 1 pkt 5 kpkw zw. zart. 6 kpk, poprzez niesłuszne oddalenie wniosku dowodowego obrońcy oskarżonegoA. S. (1)dotyczącego przesłuchania w drodze pomocy prawnej świadkaA. P. (3)na okoliczność przebiegu zdarzenia, brak należytego uzasadnienia stanowiska w tym zakresie, co w stopniu poważnym ograniczyło prawo do obrony oskarżonegoA. S. (1);
6)art. 410 kpkw zw. zart. 7 kpkw zw. zart. 5 § 2 kpk, polegające na oparciu orzeczenia w przedmiotowej sprawie tylko na części materiału dowodowego, która zdaniem Sądu potwierdziła oskarżenie, z pominięciem dowodów, które je podważały, dokonania błędnych ustaleń faktycznych przyjętych za postawę wyroku, mających wpływ na treść zaskarżonego wyroku, co było skutkiem przekroczenia granicy swobodnej oceny dowodów, oceny dowodów w sposób dowolny, sprzeczny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego w sposób uniemożliwiający ustalenie prawdy obiektywnej i sformułowania w ramach tej oceny niesłusznych merytorycznie wniosków, iż oskarżonyA. S. (1)dokonał zarzucanych mu czynu, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego w sprawie nie pozwala na przyjęcie jego sprawstwa odnośnie znieważenia (czyn z pkt 1 wyroku) i odnośnie gróźb (czyn z pkt 2 wyroku), jak również prawidłowa ocena dowodów nie pozwala na uznanie czynów z pkt 1 i pkt 2 wyroku jako udziału oskarżonegoA. S. (1)w pobiciu.
II. 1) wymierzenie rażąco niewspółmiernej kary 3 lat bezwzględnego pozbawienia wolności orzeczonej w stosunku do oskarżonegoA. S. (1), poprzez nie kierowanie się przez Sąd I Instancji w stosunku do oskarżonegoA. S. (1)względami wychowawczymi, pomimo tego, iż okoliczności przedmiotowe zarzucanych mu czynów, jak również okoliczności podmiotowe, uzasadniały zastosowanie wobec tegoż oskarżonego kar o charakterze probacyjnym.
2) wymierzenie wobecA. S. (1)(solidarnie zM. G.) rażąco niewspółmiernej nawiązki w kwocie 5.000,00 zł na rzeczO. S., w kwocie 5.000,00 zł na rzeczA. S.i w kwocie 5.000,00 zł na rzeczJ. L., podczas gdy w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów pozwalających na określenie odniesionych przez wyżej wymienionych pokrzywdzonych szkód i krzywd, a nadto wyżej wskazane osoby nie wnosiły o orzeczenie środka kompensacyjnego.
3) wymierzenie wobecA. S. (1)(solidarnie zM. G.) rażąco niewspółmiernego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, poprzez zapłatę na rzeczŁ. M. (1)kwoty 30.000,00 zł i na rzeczW. S. (1)kwoty 25.000,00 zł, podczas gdy brak jest dowodów, aby zdarzenie miało tak duży wpływ na ich psychikę, zwłaszcza, iż żaden z pokrzywdzonych nie korzystał z usług psychologa czy też innego specjalisty w tym zakresie.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

I
Zarzut rozwinięty wpkt I ppkt 1), 2), 3), 4), 6)petitumapelacji dotyczy obrazyart. 410 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.(także w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.wppkt 6) jest w całej rozciągłości bezzasadny. Skarżący upatruje obrazy ww. przepisów w błędnej ocenie materiału dowodowego i w pominięciu tych dowodów, które miałyby wskazywać, że oskarżony:

- nie znieważył O.S., A.S., Y.Ł.i A.P.z powodu ich przynależności narodowej,
- nie stosował przemocy wobec A.S.i A.P.z powodu ich przynależności, biorąc udział w ich pobiciu,
- nie groził Ł.M.iW. S.,
- nie brał udziału w pobiciu ww. osób
i że w konsekwencji można mu przypisać w ramach czynów z pkt 1 i 2 wyroku jedynie udział w bójce z ww. osobami,
- zarzuty i polemiczna argumentacja skarżącego nie podważyły w powyższym zakresie trafnych ocen i ustaleń Sądu I instancji, zaś fragmenty poszczególnych dowodów, na które w tej mierze powołuje się skarżący, mają jedynie wybiórczy i wyizolowany z całokształtu zebranego materiału dowodowego charakter,
- cytowane w ramach zarzutów z pkt I 1), 2), 3) wypowiedzi osób pokrzywdzonych (zawłaszcza formułowane podczas rozprawy), w których wyeksponowano elementy dotyczące ich niepewności, niewiedzy czy niepamięci zachowań sprawców w trakcie zdarzenia nie wzruszyły w żadnym stopniu wiarygodności i rzetelności dowodów stanowiących podstawę dowodową ustaleń faktycznych zaskarżonego wyroku,
- całościowa i wszechstronna analiza tych dowodów przeprowadzona przez Sąd I instancji, w tym zawłaszcza dotycząca zeznań osób pokrzywdzonych prezentowanych zarówno na rozprawie głównej, jak i bezpośrednio po zdarzeniu, wskazuje w sposób wyrazisty i jednoznaczny, iż oskarżony wyczerpał swoim działaniem każde ze znamion czynów przypisanych mu w zaskarżonym wyroku, to znaczy, że (wbrew stanowisku obrony) zarówno znieważał i stosował przemoc wobec pokrzywdzonych obywateli Ukrainy z powodu ich przynależności narodowej, jak i brał udział w pobiciu dwóch z tych osób a nadto brał udział w pobiciu Ł.M.iW. S., powodującym u nich obrażenia opisane wart. 157 § 1 k.k.i groził tym osobom pozbawieniem życia,
- chybione są w związku z tym próby podważenia ocen i ustaleń Sądu I instancji w powyższym zakresie przy pomocy cytatów przedstawionych w pkt I ppkt 1) lit. od a) do e):
a) to, że oskarżonyS.„nie ubliżał mi i nie groził” (k. 515) w sposób oczywisty należy odczytywać w szerszym kontekście wypowiedzi pokrzywdzonejY. Ł.„nie było słów kierowanychtylkodo mnie”(k. 515),„słowa były wypowiedziane przezoskarżonychdo naswszystkich”(k. 515),„oni wszyscy trzej krzyczeli do nas, że jesteśmyU., zabraliśmy im pracę, byli wulgarni, ubliżali nam”(k. 93). Obecnie pokrzywdzona (co oczywiste) nie pamięta czy oskarżonyS.im ubliżał, ale jednocześnie podtrzymuje zeznania z których wynika, że znieważenia były kierowane pod adresem wszystkich pokrzywdzonych przez wszystkich sprawców (k. 515 w zw. z k. 93). Fragment dotyczący nieubliżania pokrzywdzonejY. Ł.odnosi się jedynie do końcowej fazy zdarzenia, która nastąpiła po ściągnięciu i celowym rozbiciu przezS.okularów należących do tej pokrzywdzonej (k. 161);
b) słowa Y.Ł.:„traktowałam sytuację dla siebie jako niegroźną, żartobliwą”są tendencyjne wyjęte z kontekstu. Wystarczy wskazać na wypowiedź pokrzywdzonej„W pierwszym momencieodbierałam to jako żart, ale potem było jużstrasznie”(k. 514);
c) słowa pokrzywdzonejO. S.„rozmawiali z taką pretensją”dotyczą jedynie pierwszego zetknięcia oskarżonych z pokrzywdzonym (k. 40v), z zeznań pokrzywdzonej odnośnie dalszego ciągu wydarzeń wynika, że wszyscy napastnicy wykrzykiwali słowa znieważające pokrzywdzonych z powodu ich przynależności narodowej (k. 41), w tym oskarżonyS.(k. 95),„mówiły to wszystkie osoby, jestem o tym przekonana”(k. 499);
d) to, że pokrzywdzonyA. S.na rozprawie nie pamiętał czy wszyscy trzej sprawcy krzyczeli do pokrzywdzonych (k. 502) używając słów znieważających ich z uwagi na ich przynależność narodową, nie podważa ustaleń Sądu w powyższym zakresie, skoro zarazem podtrzymywał on swoje zeznania składane bezpośrednio po zdarzeniu, z których wynikało, że wszyscy sprawcy znieważali ich w ten sposób (k. 504 w zw. z 44v, 98, 162).
Używanie przez wszystkich sprawców słów stanowiących zniewagę wobec osób narodowości ukraińskiej potwierdzają teżŁ.M.iW. S.(k. 505, 511);
e) nadużyciem jest zatem sugestia skarżącego, iż pokrzywdzeniŁ.M.iW. S., uznali ww. znieważania jedynie za wzajemną „kłótnię”. W istocie, jak trafnie ujął to Ł.M., był to „atak werbalny” na osoby pokrzywdzone z powodu narodowości, przy czym ww. świadekjest pewien, że krzyczał to również oskarżonyS.(k. 505);
- za bezskuteczną uznać należy próbę podważenia trafnych ocen i ustaleń Sądu I instancji za pomocą wybiórczo i tendencyjnie dobranych fragmentów protokołów oględzin płyt CD z 14 sierpnia i 9 października 2018 r. wymienionych w pkt 2a) – f) apelacji, mających świadczyć, iż aktywny udział osób pokrzywdzonych wskazywał, iż oskarżeni brali udział w bójce a nie w pobiciu.
Przede wszystkim, z wyjaśnień wszystkich pokrzywdzonych w sposób jednoznaczny wynika, iż to oskarżeni, w tymS., byli stroną aktywnie atakującą pokrzywdzonych obywateli Ukrainy. Potwierdzeniem tego jest (wbrew oczekiwaniom skarżącego), zabezpieczony materiał z płyt CD, który analizowany w sposób chronologicznie uporządkowany, wskazuje w sposób wyrazisty i przekonujący, iż zdarzenie od samego początku stosowania przemocy wobec pokrzywdzonych Ukraińców, aż do chwili ucieczki pokrzywdzonych, miało charakter pobicia. Pobiciu w trakcie którego, to trzej sprawcy aktywnie i wyjątkowo agresywnie atakowali osoby pokrzywdzone, zaś atakowani co najwyżej podejmowali działania defensywne, które skarżący usiłuje tendencyjnie przedstawić jako elementy charakterystyczne dla bójki:

a
mężczyzna w białej koszulce (A.P.) najpierw jest zaatakowany przez jednego ze sprawców i przewraca się, zaś kobieta, która usiłuje mu pomóc, zostajekopnięta w twarz. Następnie sprawca w bordowej koszulce uderza drugiego z pokrzywdzonych (A.S.), zaatakowanego już wcześniej przez innego sprawcę w granatowej koszulce. A.S., przewraca się i dopiero wówczas pokrzywdzony w białej koszulce (A.P.), uderza sprawcę w bordowej koszulce, zaś drugi sprawca nadal kopie leżącego pokrzywdzonego (A.S.);

b
działania obrończe M 4 (P.) zostają fałszywie przedstawione przez skarżącego jako aktywne uczestnictwo w zajściu (k. 199 –„w obronie M3, M4 wdaje się w konfrontacje z P2”);

c), d), e) za co najmniej niezręczność uznać należy próbę wskazania przez skarżącego, iż rozpaczliwe próby udzielenia pomocy brutalnie zaatakowanym pokrzywdzonym (M3, M4) przez towarzyszące im kobiety (K1, K2) nadały wydarzeniu charakter bójki. Analiza kolejnych obrazów monitoringu jednoznacznie wskazuje, że od początku wydarzenia to sprawcy kolejno oznaczeni jako P3, P2 i w końcu P1(S.) kopią pokrzywdzonych i zadają im ciosy pięścią (k. 199).
Na przykład kobieta K1 szarpie sprawcę P3, który w tym czasie kopie w głowę pokrzywdzonego M3 (k. 199). Podobnie kobieta K2 działając w obronie leżącego M3, usiłuje uderzyć otwartą ręką kopiącego go sprawcę P1 (k. 199).
f) niczego nie wnosi do oceny wydarzenia wyrwany z kontekstu cytat z zeznań pokrzywdzonejO. S.. To, że jej mąż podszedł do sprawców nie oznacza, iż wydarzenie stanowiło bójkę a nie pobicie, zwłaszcza, iż właśnie w trakcie tegoż podejścia został on uderzony butelką w tył głowy i przewrócony (k. 499). Butelkę rozbił na jego głowie właśnieS.. Pastwił się nad pokrzywdzonym, kopiąc w głowę i ciało (M.k. 506);
- chybiona jest próba podważenia ustaleń Sądu, co do gróźb kierowanych pod adresem pokrzywdzonychS.iM., z powodu niepamięci ww. świadków w tym zakresie podczas rozprawy głównej.
Z wcześniejszych zeznań pokrzywdzonych wynika, iż wszyscy sprawcy grozili im pozbawieniem życia. RównieżS.groził Ł.M., że go zabije skoro stanął w obronie Ukraińców (k. 28, 37),
- nietrafne są argumenty z pkt I ppkt 4 a), b) apelacji mające świadczyć o udziale oskarżonego jedynie w bójce z Ł.M.iW. S.a nie w ich pobiciu:
a) to mężczyzna w bordowej koszulce (P.– P2)zaczynasię przepychać z pokrzywdzonymŁ. M.(k. 49v, 195). Mężczyzna w niebieskiej koszulce (M.) zadaje cios mężczyźnie w białej koszulce dopiero po otrzymaniu wielu ciosów i kopnięć, kolejno od wszystkich trzech sprawców (P1, P2, P3 – k. 490 w zw. z 200);
b) mężczyzna M2 (S.) podejmie jedynie działania obronne, łapiąc za szyję P1 (S.) dopiero wówczas, gdyM.(M1) został brutalnie pobity przez trzech sprawców (P1, P2, P3 – k. 200).
- przebieg zdarzenia (w tym zawłaszcza obraz poszczególnych agresywnych działań sprawców, odzwierciedlony w ramach nagrań CD, w pełni potwierdzonych relacjami przesłuchanych świadków), jest na tyle kompletny, spójny i nie budzący wątpliwości, iż za słuszne uznać należy stanowisko Sądu I instancji, że wniosek obrony zmierzający do odszukania i przesłuchania jednego z pokrzywdzonych - złożony dopiero na końcowym etapie postępowania sądowego - jest w istocie wnioskiem złożonym jedynie w celu wydłużenia tegoż postępowania (zarzut 5),
- za gołosłowny uznać należy zarzut 6 albowiem jak (już wyżej wykazano) Sąd I instancji swoje ustalenia, co do sprawstwa oskarżonegoS., poczynił w oparciu o całokształt okoliczności sprawy oraz zgromadzonego materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z istotnych dowodów, przy czym dowody te ocenione zostały zgodnie z regułami zart. 7 k.p.k.Przy analizie powyższych dowodów nie pojawiły się jakiekolwiek nie dające się usunąć wątpliwości, co sprawia, iż o trafności zarzutu obrazyart. 5 § 2 k.p.k.w powiązaniu zart. 7 i 410 k.p.k.nie może być mowy.

II
W całej rozciągłości bezzasadny jest zarzut wymierzenia oskarżonemu rażąco niewspółmiernie surowej kary 3 lat pozbawienia wolności.

- w istocie bowiem oskarżonemu zostały wymierzone, za poszczególne czyny, kary jednostkowe pozbawienia wolności, bliższe dolnej granicy ustawowej – tj. kary 2 lat pozbawienia wolności. Ustawowe zagrożenie za czyn zart. 119 § 1 k.k.(pkt Ia/o) i zart. 157 § 1 k.k.(pkt IIa/o), uwzględniające obostrzenie zart. 57a § 1 k.k.wynosi od 6 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności.
- kary te są współmierne do społecznej szkodliwości czynów oskarżonego i stopnia jego zawinienia a zarazem spełniają swe cele w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej.
- wymierzone kary w sposób należyty uwzględniają wszystkie okoliczności istotne dla ich wymiaru w rozumieniuart. 53 § 2 k.k.w tym młody wiek oskarżonego,
- dodatkowe okoliczności przytoczone w apelacji, tyczące się roli oskarżonego w wydarzeniu i jego późniejszej postawy, nie są na tyle istotne by mogły wpłynąć na wzruszenie decyzji Sądu I instancji w zakresie wysokości orzeczonych kar,
- zwłaszcza za nadmiernie wyeksponowane w tym kontekście uznać należy okoliczności związane z rzekomo marginalną rolą oskarżonego, czemu przeczą w oczywisty sposób, zarówno zeznania pokrzywdzonych, jak i obraz poszczególnych faz zdarzenia utrwalonych na płytach CD [zob. np. rola mężczyzny P1 na nagraniach Fazy I (k. 199) i Fazy II (k. 200) wydarzenia].
Na pełną aprobatę zasługują oceny i wnioski Sądu I instancji poczynione w tym kontekście (również w odniesieniu doA. S.) iż działania oskarżonych cechowały się wyjątkową intensywnością, zaciekłością i brutalnością.
- zarzuty II2 i II3 nie mogą się ostać. Przepisart. 46 § 2 k.k.w zw. zart. 46 § 1 k.k.(wbrew sugestiom skarżącego) uprawnia Sąd do orzeczenia nawiązki na rzecz osób pokrzywdzonych nawet bez wniosku osoby uprawnionej,
- nawiązki w kwocie 5.000 zł na rzecz pokrzywdzonych narodowości ukraińskiej trudno uznać, w świetle okoliczności sprawy, za nadmiernie wygórowane,
- nie budzi też zastrzeżeń wysokość środka kompensacyjnego orzeczonego w trybieart. 46 § 1 k.k., solidarnie od sprawców, na rzecz pokrzywdzonychŁ. M.iW. S.,
- kwoty zadośćuczynienia w wysokości 25.000 zł i 30.000 zł są w pełni współmierne do rozmiarów krzywdy ww. osób, do przeżytej przez nich traumy i do skali odniesionych przez nich obrażeń – co Sąd w sposób logiczny i przekonujący wykazał w pisemnych motywach wyroku (str. 10 – 11).

Wniosek

o zmianę wyroku w całości wobec oskarżonegoA. S. (1)poprzez:
1) wyeliminowanie z opisu czynu z pkt 1 wyroku (pkt 1 z aktu oskarżenia) zarzutu dotyczącego publicznego znieważeniaO. S. (2),Y. L.,A. S.iA. P. (2)przezA. S. (1)(tj. wyeliminowanie z opisu czynu z pkt 1 wyroku zarzutu zart. 257 kk) ewentualnie uniewinnienie oskarżonego w tym zakresie;
1) wyeliminowanie z opisu czynu z pkt 2 wyroku (pkt 2 z aktu oskarżenia) zarzutu dotyczącego kierowania przezA. S. (1)gróźb karalnych w stosunku doŁ. M. (1)iW. S. (1)(tj. wyeliminowanie z opisu czynu z pkt 2 wyroku zarzutu zart. 190 § 1 kk) ewentualnie uniewinnienie oskarżonego w tym zakresie;
2) zmianę kwalifikacji czynu opisanego w pkt 1 i 2 wyroku z udziałuA. S. (1)w pobiciu na udziałA. S. (1)w bójce,
3) zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o karze w stosunku doA. S. (1)poprzez wymierzenie oskarżonemuA. S. (1)jednostkowych kar łagodniejszego rodzaju za każdy z czynów, ewentualnie jednostkowych kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania, a w konsekwencji wydanie wyroku łącznego kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania przy zastosowaniu zasady pełnej absorbcji,
4) zmianę zaskarżonego wyroku w zakresie orzeczenia o środkach kompensacyjnych w postaci zadośćuczynienia na rzeczŁ. M. (1)iW. S. (1)poprzez wymierzenie zadośćuczynienia na rzeczŁ. M. (1)iW. S. (1)w niższych kwotach, uwzględniających możliwości finansowe i zarobkowe oskarżonegoA. S. (1),
5) zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uchylenie rozstrzygnięcia w zakresie orzeczenia o nawiązkach na rzeczO. S.,A. S.,Y. L., ewentualnie w razie nie podzielenia przez Sąd argumentów apelacji wnoszę o zmianę orzeczenia w zakresie orzeczenia o nawiązkach, poprzez wymierzenie nawiązek na rzeczO. S.,A. S.,Y. L., w niższych kwotach, uwzględniającej możliwości finansowe i zarobkowe oskarżonegoA. S. (1).

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

- wnioski z pkt III ppkt 1 – 5 apelacji są bezzasadne z przyczyn omawianych w pkt 3 niniejszego uzasadnienia. Nie ma bowiem jakichkolwiek podstaw prawnych i faktycznych wskazujących na możliwość eliminacji z opisu czynu z pkt 1 wyroku fragmentu dotyczącego znieważenia pokrzywdzonych oraz kwalifikacji zart. 257 k.k., zaś z pkt 2 wyroku fragmentu dotyczącego gróźb karalnych oraz kwalifikacji zart. 190 § 1 k.k.(ppkt 1) jak też przyjęcia, w przypadku obydwu ww. czynów, iż oskarżony brał udział w bójce a nie w pobiciu (ppkt 2).
Niezasadne są też, jak wyżej wykazano, postulaty dotyczące złagodzenia wymierzonych kar jednostkowych pozbawienia wolności lub wymierzenia kar łagodniejszego rodzaju. Za chybiony uznać też należy, wobec wymierzenia kar jednostkowych przekraczających 1 rok pozbawienia wolności, wniosek o zawieszenie tych kar, jak też (nie mający jakiegokolwiek uzasadnienia w treści apelacji i w okolicznościach sprawy), wniosek o zastosowaniu w ramach kary łącznej zasady absorpcji kar (ppkt 3).
Jak wyżej wykazano, wobec trafności zaskarżonego wyroku, co do zadośćuczynienia i nawiązek, za bezzasadny uznać należy wniosek o ich uchylenie lub orzeczenie w niższych rozmiarach (ppkt 4-5).

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Całość zaskarżonego wyroku wobec oskarżonegoA. S.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Wobec bezzasadności zarzutów zawartych w pkt I i II apelacji oraz bezzasadności wniosków apelacyjnych, utrzymano zaskarżony wyrok w mocy, nie stwierdzając by istniały jakiekolwiek podstawy pozwalające na jego zmianę lub uchylenie.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6

Koszty Procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

2)

Zasądzono koszty procesu za postępowanie odwoławcze na rzecz Skarbu Państwa w części dotyczącej oskarżonegoA. S., w tym opłatę w kwocie 400 zł na postawieart. 634 k.p.k.,633, 636 k.p.k.iart. 8w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłatach w sprawach karnych z 23 czerwca 1973 r.(Dz. U. Nr 27 poz. 152 z późn. zm.).

7

PODPIS

SSO del. Izabela Szumniak SSA Marek Motuk SSA Rafał Kaniok