Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 393/19
Data wyroku: 2019-09-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agata Kowalska
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 437§ 1 kpk

Sygn. akt II Ka 393/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 września 2019 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Agata Kowalska

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Renaty Duszczyk
po rozpoznaniu w dniu 13 września 2019 r.
sprawyE. B.iJ. B.
oskarżonych zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji, wniesionych przez obrońcę oskarżonejE. B., pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i oskarżonegoJ. B.
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 12 marca 2019 r. sygn. akt II K 939/18

I
zaskarżony wyrok zmienia w ten sposób, że na podstawieart. 46 § 1 kkorzeka wobec oskarżonychE. B.iJ. B.solidarnie obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego –S. (...)- kwotę 16.648,18 (szesnaście tysięcy sześćset czterdzieści osiem 18/100) złotych;

II
z pozostałej części wyrok utrzymuje w mocy;

III
zasądza od oskarżonychE. B.iJ. B.na rzecz oskarżyciela posiłkowegoS. (...)solidarnie kwotę 840 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu związanych z udziałem jego pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym;

IV
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. S.wS.kwotę 516,60 złotych (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem obrony z urzędu wykonywanej w imieniu oskarżonejE. B.w postępowaniu odwoławczym;

V
zwalnia oskarżonych od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze ustalając, że wydatki ponosi Skarb Państwa.

Sygn. akt II Ka 393/19

UZASADNIENIE

E. B.iJ. B.
zostali oskarżeni o to, że w okresie od dnia 26 listopada 2014 r. do dnia 15 lipca 2015 r. w miejscowościW., gm.C.,M.orazS., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu uzyskania dla siebie korzyści majątkowej doprowadziliJ. D. (1)oraz(...) Bank SAz siedzibą wW.,S. (...),firmę (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,(...) SAz siedzibą wW.,(...) Finanse Sp. z o.o.z siedzibą weW.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.– której wierzytelność została przeniesiona na nowego wierzyciela(...)N. (...)z siedzibą weW.oraz provident(...) SAz siedzibą wW.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 63.903,38 zł poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru spłaty zaciągniętych kredytów i pożyczek finansowych w ten sposób, że namówiliJ. D. (1)do zawarcia umów:
- kredytu nr(...)z(...) Bank SAw kwocie 12.608,25 zł, zawartego w dniu 30.04.2015 r. w(...) Bank SAI Punkt Obsługi Klienta wS.;
- kredytu nr(...)z(...) Bank SAw kwocie 13.572,13 zł zawartego w dniu 15.07.2015 r. w(...) Bank SAI Punkt Obsługi Klienta wS.;
- pożyczki nr(...)zeS. (...)w kwocie 2.450,00 zł zawartą w dniu 26.11.2014 r. w(...) Oddział (...);
- pożyczki nr(...)zeS. (...)z siedzibą wG.w kwocie 18.000,00 zł zawartą w dniu 29.01.2015 r. w(...) Oddział (...);
- pożyczki nr 15(...)zfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.w kwocie 8.448,00 zł zawartej w dniu 30.11.2015 r. wM.;
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) SAz siedzibą wW.w kwocie 3.500 zł, zawartej w dniu 30.09.2015 r. wM.;
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.w kwocie 3.000 zł zawartej w dniu 12.10.2015 r. wM.;
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.(dawniej(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) w kwocie 1.500 zł zawartej w dniu 26.02.2015 r. wM., której wierzytelność została przeniesiona na nowego wierzyciela(...)N. (...)z siedzibą weW.;
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) SAz siedzibą w(...)w kwocie 825,10 zł;
pobierając od wyżej wymienionego uzyskane w ten sposób pieniądze wraz z dodatkowa kwotą 1.850 zł, deklarując spłatę zaciągniętych kredytów i pożyczek, wiedząc iż nie posiadają możliwości i środków finansowych na pokrycie powyższych zobowiązań finansowych czym działali na szkodęJ. D. (1), na którym ciąży obowiązek spłaty zadłużenia oraz powyższych banków i firm pożyczkowych:(...) Bank SAz siedzibą wW.,S. (...)z siedzibą wG.,firmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,(...) SAz siedzibą wW.,(...) Finanse Sp. z o.o.z siedzibą weW.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.– której wierzytelność została przeniesiona na nowego wierzyciela(...)N. (...)z siedzibą weW.oraz provident(...) SAz siedzibą wW.,

    tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.

Sąd Rejonowy w Mińsku Mazowieckimwyrokiem z dnia 12 marca 2019 r. sygn. akt II K 1243/16:

I
oskarżonychE. B.iJ. B.w ramach zarzucanego im czynu uznał za winnych tego, że w okresie od dnia 26 listopada 2014 r. do dnia 15 lipca 2015 r. w miejscowościW., gm.C.,M.orazS., woj.(...)działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu uzyskania dla siebie korzyści majątkowej doprowadziliJ. D. (1)oraz za jego pośrednictwem instytucje:(...) Bank SAz siedzibą wW.,S. (...)z siedzibą wG.,firmę (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,(...) SAz siedzibą wW.,(...) Finanse Sp. z o.o.z siedzibą weW.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.– której wierzytelność została przeniesiona na nowego wierzyciela(...)N. (...)z siedzibą weW.oraz provident(...) SAz siedzibą wW.do niekorzystnego rozporządzenia własnym mieniem w łącznej kwocie 63.903,38 zł poprzez wprowadzenie w błądJ. D. (1)co do zamiaru spłaty zawartych formalnie przez niego kredytów i pożyczek finansowych, z których środki finansowe przekazał oskarżonym oraz poprzez wprowadzenie za pośrednictwemJ. D. (1)w błąd w/w banków i firm pożyczkowych co do okoliczności, kto jest faktyczną stroną zawartych umów pożyczek i kredytów, w ten sposób, że namówiliJ. D. (1)do zawarcia umów:

1
- kredytu nr(...)z(...) Bank SAw kwocie 12.608,25 zł, zawartego w dniu 30.04.2015 r. w(...) Bank SAI Punkt Obsługi Klienta wS.;

2
- kredytu nr(...)z(...) Bank SAw kwocie 13.572,13 zł zawartego w dniu 15.07.2015 r. w(...) Bank SAI Punkt Obsługi Klienta wS.;

3
- pożyczki nr(...)zeS. (...)z siedzibą wG.w kwocie 2.450,00 zł zawartą w dniu 26.11.2014 r. w(...) Oddział (...);

4
- pożyczki nr(...)zeS. (...)z siedzibą wG.w kwocie 18.000,00 zł zawartą w dniu 29.01.2015 r. w(...) Oddział (...);

5
- pożyczki nr 15(...)zfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.w kwocie 8.448,00 zł zawartej w dniu 30.11.2015 r. wM.;

6
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) SAz siedzibą wW.w kwocie 3.500 zł, zawartej w dniu 30.09.2015 r. wM.;

7
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.w kwocie 3.000 zł zawartej w dniu 12.10.2015 r. wM.;

8
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.(dawniej(...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) w kwocie 1.500 zł zawartej w dniu 26.02.2015 r. wM., której wierzytelność została przeniesiona na nowego wierzyciela(...)N. (...)z siedzibą weW.;

9
- pożyczki nr(...)zfirmy (...) SAz siedzibą w(...)w kwocie 825,10 zł;

10
pobierając od wyżej wymienionego uzyskane w ten sposób pieniądze wraz z dodatkowa kwotą 1.850 zł, deklarując spłatę zaciągniętych kredytów i pożyczek, wiedząc iż nie posiadają możliwości i środków finansowych na pokrycie powyższych zobowiązań finansowych czym działali na szkodęJ. D. (1), na którym ciążył obowiązek spłaty zaciągniętego przez nich zadłużenia oraz powyższych banków i firm pożyczkowych:(...) Bank SAz siedzibą wW.,S. (...)z siedzibą wG.,firmy (...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.,(...) SAz siedzibą wW.,(...) Finanse Sp. z o.o.z siedzibą weW.,(...) Sp. z o.o.z siedzibą weW.– której wierzytelność została przeniesiona na nowego wierzyciela(...)N. (...)z siedzibą weW.oraz provident(...) SAz siedzibą wW., w związku z brakiem możliwości uzyskania spłaty udzielonych pożyczek i kredytów od widniejącego na umowach pożyczkobiorcy i kredytobiorcy, tj. popełnienia czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kki za ten czyn na podstawie wskazanych przepisów skazał ich oraz na podstawieart. 286 § 1 kkwymierzył każdemu z oskarżonych kary po 10 miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkw zw. zart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonych wobec oskarżonychE. B.iJ. B.kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata;

III
na podstawieart. 72 § 1 pkt 1 kkzobowiązał oskarżonychE. B.iJ. B.do informowania pisemnie Sądu o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy;

IV
na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył oskarżonejE. B.karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15 złotych;

V
na podstawieart. 33 § 2 kkwymierzył oskarżonemuJ. B.karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 15 złotych;

VI
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.D. J.kwotę 1.653,12 zł, w tym kwotę 309,12 zł podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonejE. B.z urzędu przez tegoż adwokata;

VII
zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując poniesione w sprawie wydatki na rachunek Skarbu Państwa.

Apelacje od powyższego wyroku wnieśli obrońca oskarżonejE. B., oskarżonyJ. B.oraz pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoS. (...)z siedzibą wG..
Obrońca oskarżonejE. B.zaskarżyła wyrok w całości na korzyść oskarżonej, zarzucając orzeczeniu obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kkpoprzez błędne przyjęcie, iż oskarżonaE. B.swoim postępowaniem wyczerpała znamiona przestępstwa oszustwa w czynie ciągłym, podczas gdy tego nie uczyniła.
Powołując się na powyższe, wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonej, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
OskarżonyJ. B.zaskarżył wyrok w całości i zarzucił mu:
- obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 4, 7, 410, 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez ustalenie okoliczności faktycznych sprawy na podstawie niekompletnego materiału, tzn. z pominięciem wyjaśnień złożonych przez oskarżonegoJ. B., który w sposób jednoznaczny i konsekwentny w toku całego postępowania twierdził, że nie był obecny przy zawieraniu umów przezJ. D. (1), a jedynie woził go do punktów, w którychJ. D. (1)pobierał kredyty i pożyczki,
- obrazę przepisów postepowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7, 92, 410 kpkpoprzez błędne przyjęcie, że na podstawie zeznań świadków, czyliR. S.iM. B.oraz wyjaśnień oskarżonejE. B.można uznać oskarżonegoJ. B.winnym zarzucanego mu czynu, podczas gdy oskarżona na rozprawie nie przyznała się do zarzucanego jej czynu, cofając tym samym przyznanie się do winy w postępowaniu przygotowawczym. Zatem wnioskując a contrario uznać należy, że nie namawiałaJ. D. (1)do zaciągnięcia kredytów i pożyczek. A z zeznań świadków nie wynika, abyJ. B.popełnił zarzucany mu czyn. Gdyż jak przyznał w uzasadnieniu wyroku Sąd Rejonowy, zeznaniaR. S.nie dotyczyły bezpośrednio oskarżonych, natomiast z zeznaniaM. B.wynika jedynie, że jako doradca finansowyE. B.poszukiwał możliwości uzyskania kredytu p[rzezJ. D. (1). Zatem zeznaniaM. B.mogą ewentualnie obciążać oskarżonąE. B., ale są całkowicie nieprzydatne dla stwierdzenia winyJ. B..
Ponadto zaskarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia mający wpływ na treść orzeczenia poprzez przyjęcie, wbrew oświadczeniu oskarżonej złożonym na rozprawie zgodnie z którym nie przyznała się do zarzucanego jej czynu, cofając tym samym przyznanie się do winy w postępowaniu przygotowawczym i wyjaśnieniom oskarżonego, oraz opierając się na zeznaniach świadkówR. S.iM. B., które są nieprzydatne do stwierdzenia winyJ. B., iż oskarżony jest winny zarzucanego mu czynu podczas gdy okoliczności sprawy oraz prawidłowa i całościowa wykładnia postępowania dowodowego, a w szczególności wyjaśnienia oskarżonego jednoznacznie przeczą tym ustaleniom.
Wskazując na powyższe zarzuty, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowegoS. (...)z siedzibą wG.zaskarżył orzeczenie w zakresie czynu oskarżonychE. B.iJ. B.w zakresie w jakim Sąd nie zasądził obowiązku naprawienia szkody od oskarżonychE. B.i janaB.na rzecz oskarżyciela posiłkowego(...) im. (...)w kwocie 16.648,18 zł na niekorzyść oskarżonych. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucając obrazę przepisów prawa materialnego, tj.art. 46 § 1 kkpolegającą na nienałożeniu na oskarżonychE. B.iJ. B.obowiązku naprawienia szkody w sytuacji, gdy pokrzywdzona złożyła wniosek o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody w całości na jej rzecz, a zatem gdy orzeczenie tego obowiązku było obligatoryjne.
Podnosząc powyższe zarzuty wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku kompensacyjnym poprzez nałożenie na oskarżonychE. B.iJ. B.obowiązku naprawienia szkody w całości i zapłatę na rzecz oskarżyciela posiłkowego - Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im.F. S.z siedzibą wG.kwoty 16.648,18 zł;

2
zasądzenie os oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowego(...) im. (...)z siedzibą wG.kosztów postępowania za II instancję, w tym kosztów zastępstwa adwokata według norm przepisanych.

Na rozprawie apelacyjnej obrońcaE. B.poparł złożoną apelację i wniosek w niej zawarty, wniósł o nieuwzględnienie apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, wniósł o zasądzenie kosztów obrony z urzędu oświadczając, że nie zostały uiszczone w całości ani w części. OskarżonyJ. B.poparł swoją apelację i wniosek w niej zawarty, wniósł o nieuwzględnienie apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonejE. B.i apelacji oskarżonegoJ. B., przyłączył się do apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku kompensacyjnym. OskarżonaE. B.przyłączyła się do apelacji swojego obrońcy, wniosła o nieuwzględnienie apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego i oświadczyła, że według jej wiedzy szkoda została naprawiona.
Sąd Okręgowy w Siedlcach zważył, co następuje:
Apelacje złożone przez obrońcę oskarżonejE. B.oraz przez oskarżonegoJ. B.jako niezasadne nie zasługiwały na uwzględnienie. Za słuszne uznać należy natomiast zarzuty podniesione w środku odwoławczym złożonym przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego oraz zawarty w nim wniosek o zmianę wyroku w części dotyczącej środka kompensacyjnego.
Mając na uwadze, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia Sądu odwoławczego złożył jedynie pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego, który zaskarżył wyrok w części dotyczącej nie orzeczenia przez Sąd I instancji obowiązku naprawienia szkody, Sąd odstąpił od szczegółowego odnoszenia się do zarzutów podniesionych w apelacjach obrońcy oskarżonejE. B.i oskarżonegoJ. B.poprzestając na stwierdzeniu, że analiza akt sprawy nie wskazuje, aby Sąd Rejonowy dopuścił się uchybień w zakresie prawa karnego materialnego oraz przepisów postępowania, o których mowa w złożonych apelacjach. Wbrew zarzutom podniesionym przez obrońcę oskarżonej, Sąd I instancji oceniając zachowanieE. B.w kontekście wypełnienia przez nią znamion występku zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kkuwzględnił fakt początkowego i niestety częściowego, spełnionego w niewielkim zakresie obowiązku wywiązywania się ze spłaty kredytów i pożyczek zaciągniętych formalnie naJ. D. (1). Słusznie też ocenił, że już w momencie zaciągania zobowiązań finansowych, sytuacja materialna oskarżonych wykluczała możliwość wywiązania się z ich spłaty, mimo, że zapewnialiJ. D. (1)biorącego na swoje nazwisko kolejne kredyty i pożyczki celem przekazania pieniędzy oskarżonym, iż wywiążą się z zobowiązań. Zatem prawidłowo ustalono w toku postępowania przed Sądem I instancji, iż działaniu oskarżonej towarzyszył zamiar doprowadzenia zarównoJ. D. (1)jak też poszczególnych instytucji kredytowych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem oraz cel osiągniecia korzyści majątkowej. Miała ona bowiem pełną świadomość, że nie ma możliwości terminowego wywiązania się ze spłaty zaciąganych zobowiązań. Jednocześnie nie sposób przyjąć, jak wskazano w apelacji, abyJ. D. (1)miał pełną wiedzę na temat sytuacji finansowejE. B.iJ. B., w okolicznościach, w których zapewniali go, iż uregulują zadłużenie, a w razie konieczności dokonają sprzedaży posiadanej nieruchomości i uzyskane z tego środki przeznaczą na spłatę kredytów. W związku z tym stwierdzenia zawarte w tym zakresie w apelacji uznać należy za niczym nie popartą polemikę z prawidłowymi ustaleniami poczynionymi przez Sąd Rejonowy. Podniesiona w apelacji obrońcy oskarżonej okoliczność nie przedstawienia zarzutówJ. D. (1)nie ma znaczenia dla odpowiedzialnościE. B.za przypisane jej przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
Skonfrontowanie zarzutów obrazyart. 4 kpk,art. 7 kpk,art. 92 kpk,art. 410 kpk,art. 424 § 1 kpkoraz błędu w ustaleniach faktycznych, podniesionych w apelacji złożonej przezJ. B.z przebiegiem postępowania pierwszoinstancyjnego w przedmiotowej sprawie oraz z pisemnymi motywami zaskarżonego wyroku, doprowadziło Sąd Odwoławczy do przekonania, iż żaden z tych zarzutów nie znalazł potwierdzenia w kontestowanym orzeczeniu. Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych i nie dopuścił się ani tzw. „błędu braku”, ani „błędu dowolności”. Ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, generująca poczynione ustalenia, nie nasuwa jakichkolwiek zastrzeżeń. Tok rozumowania Sądumeritijest zgodny ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, pozbawiony luk, czytelny i poprawny logicznie. Sąd Rejonowy przeprowadził szczegółową analizę dowodów, precyzyjnie wskazując na konkretne przesłanki dokonanej przez siebie oceny. W efekcie, pierwszoinstancyjną ocena materiału dowodowego czyni zadość wymaganiom płynącym zart. 7 kpk, dlatego też korzysta z jego ochrony. Sąd Rejonowy analizował przy tym i rozważał wszystkie dowody zebrane w sprawie i nie pominął żadnego z nich, zachowując nakazany ustawą obiektywizm w stosunku do stron procesowych. Wbrew zarzutom podniesionym przez oskarżonego w złożonym środku zaskarżenia, Sąd I instancji uwzględnił złożone przez niego wyjaśnienia i dokonał ich oceny w kontekście pozostałych zgromadzonych w sprawie dowodów, słusznie nie dając im wiary. Twierdzeniom oskarżonegoJ. B., jakoby nie posiadał wiedzy na temat zaciąganych przezJ. D. (2)w porozumieniu z jego żoną kredytów i pożyczek świadczą ocenione pozytywnie wyjaśnieniaE. B.oraz treść zeznańJ. D. (1). Ocena wyjaśnień oskarżonych, jak i zeznań świadków, a także pozostałych dowodów, poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności niniejszej sprawy, zarówno tych korzystnych, jak i niekorzystnych dla oskarżonego i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy. Z akceptacją Sądu II instancji spotkało się także uzasadnienie zaskarżonego wyroku.
Zasadna natomiast okazała się apelacja złożona przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego. W aktach sprawy znajduje się wniosek złożony przez -S. (...)z siedzibą wG.o orzeczenie od oskarżonych na przecz pokrzywdzonego obowiązku naprawienia szkody w kwocie 16.648,18 zł z tytułu niespłaconej pożyczki o nr(...)(k.526). Niewątpliwym jest także w świetle dokumentów zgromadzonych w sprawie, iż zadłużenie z tytułu umowy pożyczki o(...)wynosi nadal 16.648,18 zł. Istnieje zatem szkoda po stronie(...) im. (...)wG.związana z popełnionym przez oskarżonych i przypisanym im w wyroku skazującym przestępstwem. W tej sytuacji, gdy pokrzywdzony złożył wniosek o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody, która do chwili wydania wyroku nie została naprawiona, Sąd Rejonowy miał obowiązek orzec odkodowanie, do czego obligowała go treśćart. 46 § 1 kk. Nie orzeczenie tego obowiązku narusza zatem w sposób istotny treść powołanego przepisu. Nie sposób w tym miejscu zaaprobować stwierdzenia Sądu I instancji zawartego w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, iż obowiązku tego nie orzeczono z uwagi na dużą ilość instytucji kredytowych, z którymi doszło do zawarcia umów pożyczek i kredytów oraz z uwagi na częściową spłatę zobowiązań przez oskarżonych, ustalenie aktualnego stanu zadłużenia z tytułu zawartych umów pożyczek i kredytów, na dzień wydania wyroku, byłoby znacznie utrudnione i opóźniałoby wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Rację ma skarżący, iż w aktach sprawy znajdują się informacje udzielone przez pokrzywdzonego dotyczące stanu zadłużenia, a zatem w tych okolicznościach obowiązkiem Sądu było orzeczenie odszkodowania na podstawieart. 46 § 1 kk. W tym miejscu przytoczyć należy jednolity w tym zakresie pogląd wyrażany zarówno w orzeczeniach Sadu Najwyższego jak też Sądów Apelacyjnych, iż w sytuacji złożenia wniosku o orzeczenie obowiązku naprawienia szkody sąd ma obowiązek wydać tego rodzaju orzeczenie, gdyżart. 46 § 1 kkjest w tej kwestii jednoznaczny i nie daje sądowi wyboru (wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2013r. sygn. akt II AKa 456/12). Przewidziana wart. 46 § 1 kkmożliwość orzeczenia obowiązku naprawienia szkody w całości albo w części jest warunkowana wyłącznie tym, czy została ona już wcześniej naprawiona (w całości lub w części), a także i tym, czy dostępne sądowi dowody pozwalają na ustalenie pełnej lub tylko częściowej jej wysokości. Złożenie przez pokrzywdzonego wniosku o naprawienie szkody zobowiązuje sąd do wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Innymi słowy, sąd nie może odmówić nałożenia obowiązku naprawienia szkody w przypadku, gdy udowodniono tak winę oskarżonego, jak i konkretną szkodę, a pokrzywdzony złoży wniosek o takie orzeczenie (wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 21 grudnia 2016 r. sygn. akt II AKa 172/16 ).
W związku z powyższym Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok i na podstawieart. 46 § 1 kkorzekł wobec oskarżonychE. B.iJ. B.solidarnie obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego -S. (...)z siedzibą wG.kwotę 16.648,18 złotych.
Nie stwierdzając natomiast innych uchybień, zarówno podniesionych w apelacjach obrońcy oskarżonej jak też w apelacji oskarżonego oraz podlegających uwzględnieniu z urzędu, w pozostałej części Sąd utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 627 kpkSąd Okręgowy zasądził od oskarżonych na rzecz oskarżyciela posiłkowegoS. (...)z siedzibą wG.solidarnie kwotę po 840 zł tytułem poniesionych przez niego kosztów procesu, związanych z udziałem pełnomocnika w postępowaniu odwoławczym, ustalając wysokość tych kosztów zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 4 w zw. z ust. 7 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
    (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800).

Na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze(tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1513)Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw.J. S.wS.516,60 zł, w tym 96,60 zł tytułem podatku VAT za obronę wykonywaną w imieniu oskarżonejE. B.w postępowaniu odwoławczym(§ 17 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz., 18).
Na podstawieart. 634 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkiart. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych(tj. Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983 r. z późń. zm.), Sąd Okręgowy zwolnił oskarżonych od opłaty i wydatków za II instancję, stwierdzając, że poniesie je Skarb Państwa. Za rozstrzygnięciem tej treści przemawia trudna sytuacja materialna oskarżonych i konieczność wywiązania się z orzeczonego obowiązku naprawienia szkody.
Z tych wszystkich względów, stosownie do treściart. 456 kpkw zw. zart. 437 § 1 i § 2 kpk, Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.