Sąd Rejonowy w Kaliszu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 146/18
Data wyroku: 2019-06-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Przybylska

Sygn. akt II K 146/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 czerwca 2019r
Sąd Rejonowy w Kaliszu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący SSR Marta Przybylska
Protokolant st. sekr. sąd. Ilona Pilarczyk
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w TurkuM. W.
po rozpoznaniu dnia 14.06.2018r., 27.09.2018r, 19.11.2018r, 12.06.2019r
sprawyD. K. (1)
synaP.iA. z d. K.
ur. (...)wK.

oskarżonego o to, że
w dniu 12 lutego 2017r wC.w woj.(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym wynikające zart. 3 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 20 ust. 3 pkt 1 ppkt d i art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r Prawo o ruchu drogowym(Dz.U. 2017.128 tj) w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiB. (...)onr rej. (...)nie dostosował prędkości do panujących warunków drogowych, przekroczył dopuszczalną prędkość i na prostym odcinku drogi stracił panowanie nad pojazdem i zjechał na lewy pas ruchu przeznaczony do jazdy z kierunku przeciwnego, przez co doprowadził do zderzenia z jadącym prawidłowo z przeciwnego kierunku samochodem osobowym markiA. (...)onr rej. (...), w następstwie czego pasażerka samochodu markiB. (...)K. K. (1)doznała obrażeń ciała w postaci urazu czaszkowo – mózgowego, na skutek którego zmarła, kierujący samochodem osobowym markiA. (...)F. B.doznał obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej, stłuczenia barku i ramienia lewego, stłuczenia klatki piersiowej oraz stłuczenia nosa, które naruszyły prawidłowe funkcje narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, pasażerka tego pojazduK. K. (2)doznała obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania kości krzyżowej z urazem splotu krzyżowego o typie pęcherze neurogennego, złamania obojczyka prawego, złamania paliczka proksymalnego kciuka prawego, złamania III, IV i V kości śródstopia prawego, złamania kompresyjnego kręgów Th 11 i Th 12 oraz wstrząśnienia mózgu, które naruszyły prawidłowe funkcje narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, natomiast pasażer samochoduA. (...)M. B. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rozerwania krezki jelita krętego, rozerwania krezki esicy, złamania kości nosa, wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy z częściowym zwichnięciem zębów, krwiaka okularowego oka prawego, otarć naskórka stopy lewej oraz rany palca II stopy prawej, które stanowią ciężki uszczerbek za zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu
tj. o czyn zart. 177§1 i 2 kk

1
uznaje oskarżonegoD. K. (1)za winnego tego, że w dniu 12 lutego 2017r wC.w woj.(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym wynikające zart. 3 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 22 ust 1 i 4 oraz art. 39 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r Prawo o ruchu drogowym(Dz.U. 2018.1990 ze zm.) w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiB. (...)onr rej. (...)przewoził pasażerkęK. K. (1), która nie korzystała w czasie jazdy z pasów bezpieczeństwa i na prostym odcinku drogi stracił panowanie nad pojazdem i zjechał na lewy pas ruchu przeznaczony do jazdy z kierunku przeciwnego, przez co doprowadził do zderzenia z jadącym prawidłowo z przeciwnego kierunku samochodem osobowym markiA. (...)onr rej. (...), w następstwie czego pasażerka samochodu markiB. (...)K. K. (1)doznała obrażeń ciała w postaci urazu czaszkowo – mózgowego, na skutek którego zmarła, kierujący samochodem osobowym markiA. (...)F. B.doznał obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej, stłuczenia barku i ramienia lewego, stłuczenia klatki piersiowej oraz stłuczenia nosa, które naruszyły prawidłowe funkcje narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, pasażerka tego pojazduK. K. (2)doznała obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania kości krzyżowej z urazem splotu krzyżowego o typie pęcherze neurogennego, złamania obojczyka prawego, złamania paliczka proksymalnego kciuka prawego, złamania III, IV i V kości śródstopia prawego, złamania kompresyjnego kręgów Th 11 i Th 12 oraz wstrząśnienia mózgu, które naruszyły prawidłowe funkcje narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, natomiast pasażer samochoduA. (...)M. B. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rozerwania krezki jelita krętego, rozerwania krezki esicy, złamania kości nosa, wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy z częściowym zwichnięciem zębów, krwiaka okularowego oka prawego, otarć naskórka stopy lewej oraz rany palca II stopy prawej, które stanowią ciężki uszczerbek za zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu to jest czynu wyczerpującego znamionaart. 177 § 1 i 2 k.k.i za to na podstawieart. 177 § 2 k.k.wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności,

2
na podstawieart. 42 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B prawa jazdy w strefie ruchu lądowego na okres 5 (pięciu) lat,

3
na podstawieart. 43 § 3 kknakłada na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu,

4
na podstawieart. 46§1 k.k.orzeka od oskarżonegoD. K. (1)na rzecz pokrzywdzonych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę :

-M. B. (1)kwotę 10.000 ( dziesięć tysięcy) złotych
-F. B.kwotę 10.000 ( dziesięć tysięcy) złotych
-K. B.kwotę 10.000 ( dziesięć tysięcy) złotych
-E. K.kwotę 20.000 ( dwadzieścia tysięcy) złotych
-D. K. (2)kwotę 20.000 ( dwadzieścia tysięcy) złotych

5
zasądza od oskarżonegoD. K. (1)na rzeczM. B. (1)kwotę(...),00 (dwa tysiące czterysta dwanaście) złotych iF. B.kwotę 1944 ( tysiąc dziewięćset czterdzieści cztery) złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

6
zasądza od oskarżonegoD. K. (1)na rzeczE. K.iD. K. (2)kwoty po 1944 ( tysiąc dziewięćset czterdzieści cztery) złote tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,

7
zasądza od oskarżonegoD. K. (1)na rzecz Skarbu Państwa kwotę(...),88 ( dwanaście tysięcy dziewięćset trzydzieści 88/100) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych.

SSR Marta Przybylska
Sygn. akt II K 146/18

UZASADNIENIE
OskarżonyD. K. (1)ma 21 lat. Jest kawalerem i nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżony jest z zawodu technikiem samochodowym.D. K. (1)jest zatrudniony wfirmie (...)jako kierowca z dochodem 2000 – 3000 zł miesięcznie Oskarżony nie był wcześniej karany za przestępstwa. Była karany za wykroczenia w ruchu drogowym.
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 286 – 287, 421 – 422, 438, 638, karta karna k. 297, 480 zapytanie o ukaranie k. 636, wywiad środowiskowy k. 537 - 538
D. K. (1)w dniu 12 lutego 2017 r. kierował samochodem osobowym markiB. (...)onumerze rejestracyjnym (...). Oskarżony poruszał siędrogą wojewódzką (...)w kierunku miejscowościK.. Oskarżony jechał zK. K. (1), która siedziała na fotelu pasażera z przodu i nie miała zapiętych pasów bezpieczeństwa.D. K. (1)poruszał się z prędkością dozwoloną administracyjnie na przedmiotowym odcinku drogi. Kierujący był trzeźwy. Samochód był sprawny technicznie.
F. B.kierujący samochodem osobowym markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...)poruszał siędrogą wojewódzką (...)prawym pasem ruchu w kierunku miejscowościK..F. B.jechał razem zK. B.( wówczasK.), która siedziała na fotelu pasażera z przodu oraz z bratemM. B. (1), który siedział na tylnej kanapie na środku. Wszyscy byli zapięci w pasy bezpieczeństwa.F. B.poruszał się z prędkością dozwoloną administracyjnie na przedmiotowym odcinku drogi. Kierujący był trzeźwy. Samochód był sprawny technicznie.
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 286 – 287, 421 – 422, 438, 638, notatka urzędowa k. 4 – 6, protokół użycia alkotesu k. 8, 10, świadectwo wzorcowania k. 9, 11 protokół oględzin pojazdu k. 12 – 15, 72 – 76,  protokół oględzin miejsca k . 26 – 28 , dyspozycja usunięcia pojazdu k. 30 – 35, kopia dokumentów k. 53, notatka o zdarzeniu drogowym k. 162, sprawozdanie z badana toksykologicznego k. 185 – 191, opiniaW. G.k. 318 – 344, 394 – 398, 800 – 801, sprawozdanie z badań genetycznych k. 377 – 387, zeznania świadkaD. K. (2)k. 639 – 640v,M. B. (1)k. 641,E. K.k. 642,F. B.k. 22 – 23, 348 – 349, 686W. P.k. 687v – 688,P. K. (1)k. 689
Do przedmiotowego zdarzenia doszło około godziny 19.30 na drodze wojewódzkiej W 470 na odcinkuT.-M.w miejscowościC.. Warunki atmosferyczne w chwili wypadku wskazywały na porę nocną z niewielkim zachmurzeniem, bez obecności opadów atmosferycznych oraz porywów wiatru. Temperatura powietrza wynosiła -5° C. Szerokość jezdni w miejscu zdarzenia wynosiła 6,7 m, droga składała się z dwóch pasów ruchu położonych na płaskim terenie o nawierzchni asfaltowej na prostym odcinku drogi. W chwili zdarzenia stan nawierzchni był czysty i gładki. Nawierzchnia była wilgotna. Pobocze miejscami pokrywały warstwy śniegu.
OskarżonyD. K. (1)w chwili zdarzenia poruszał się z prędkością  administracyjnie dopuszczalną. Kierując samochodem markiB. (...)nie upewnił się czy przeciwnym pasem ruchu porusza się pojazd, zjechał na przeciwległy pas ruchu, a następnie odbił w prawo na pas ruchu którym się poruszał, gdzie doszło do zderzenia z nadjeżdżającym z przeciwka samochodem osobowymA. (...). Bezpośrednio przed zderzeniem pokrzywdzonyF. B.wykonał manewr obronny w celu uniknięcia zderzenia z samochodemB. (...)odbijając kierownicą w lewo .
Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 286 – 287, 421 – 422, 438, 638, notatka urzędowa k. 4 – 6, protokół oględzin pojazdu k. 12 – 15, 72 – 76, protokół oględzin miejsca k . 26 – 28 , dyspozycja usunięcia pojazdu k. 30 – 35, szkic miejsca wypadku k 108, protokół odtworzenia płyty k. 79 – 80, 94 protokół zatrzymania rzeczy k. 81 – 83, protokół przeszukania k. 84 – 85, 125 – 127, materiał podglądowy k. 95 – 104, 129 – 132, 136 – 139, 143 – 150, 154, notatka o zdarzeniu drogowym k. 162, opiniaW. G.k. 318 – 344, 394 – 398, 800 – 801, sprawozdanie z badań genetycznych k. 377 - 387 zeznania świadkaD. K. (2)k. 639 – 640v,M. B. (1)k. 641,E. K.k. 642,M. K. (1)k. 1 – 2, 643,M. Z.k. 16 – 17, 643,K. P.k. 109, 643v – 644,T. P.k. 112 – 113, 644,F. B.k. 22 – 23, 348 – 349, 686W. P.k. 687v - 688
W wyniku zdarzeniaK. K. (1)doznała obrażeń w postaci urazu czaszkowo – mózgowego, skutkiem którego była śmierć mózgu i zgon poszkodowanej w dniu 16 lutego 2017r. Obrażenia wystąpiły również w postaci rozległych zasinień i otarć naskórka na bocznej powierzchni prawej stopy oraz w mniejszym stopniu na przyśrodkowej powierzchni prawej stopy, w okolicy podbródkowej po stronie prawej, przedniej powierzchni lewego podudzia, masywnego wylewu krwotocznego w tkankach miękkich oraz obrzęku w okolicy czołowej oraz w okolicy potylicznej, obrzęku i masywnego wylewu krwotocznego w okolicy skroniowej i ciemieniowej po stronie prawej, obecności krwi w przestrzeni podajęczynówkowej i w komorach mózgu stanowiących pozostałości krwiaka w przestrzeni podtwardówkowej na powierzchni lewej półkuli mózgowej, wylewów krwotocznych w obrębie obu półkul mózgowych oraz w obrębie pnia mózgu.
Dowód : dokumentacja medyczna 54 – 60, protokół oględzin zwłok k. 179 - 183 zeznania świadkaD. K. (2)k. 639 – 640v,E. K.k. 642
F. B.w wyniku zdarzenia doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości promieniowej lewej, stłuczenia głowy, nosa, barku lewego i klatki piersiowej. Po urazie przebywał w Szpitalu wT.. Przebywał na Oddziale Ortopedii z powodu złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej. W stosunku do pokrzywdzonego zastosowano leczenie w postaci repozycji złamania oraz unieruchomienie przedramienia poprzez gips na okres 5 – 6 tygodni. Doznane obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie jego narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni.
Dowód : dokumentacja medyczna k. 88 – 89, 584 - 586opinia k. 166, zeznania świadkaM. B. (1)k. 641,F. B.k. 22 – 23, 348 – 349, 686,E. B.k. 732
PokrzywdzonyM. B. (1)doznał obrażeń w postaci rozerwania krezki jelita krętego oraz krezki esicy, krwiaków zaotrzewnowych okolicy esicy, złamania kości nosa, wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy z częściowym zwichnięciem zębów, krwiaka okularowego oka prawego, otarć naskórka stopy lewej i rany palca II stopy prawej. Bezpośrednio po wypadku wystąpiła u niego ostra niewydolność oddechowa. W pierwszej fazie po wypadku leczył się wWojewódzkim Szpitalu (...)wK.na Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii, przekazany do(...)K., gdzie był hospitalizowany z powody niewydolności oddechowej. Przebywał tam do dnia 16 lutego 2017r. Następnie leczył się w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej wK.na Oddziale(...)od dnia 16 lutego 2017r. do dnia 21 lutego 2017r. wypisany z skierowaniem do Oddziału Klinicznego(...)Szczękowo – Twarzowej wP.. Bezpośrednio po przebywał do dnia 25 lutego 2017r. wSzpitalu (...)wP.na Oddziale Klinicznym(...)Szczękowo – Twarzowej, gdzie przeszedł zabieg osteosyntezy stabilnej minipłytkowej żuchwy. Bezpośrednio po zabiegu operacyjnym przebywał do dnia 28 lutego 2017r. w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej wK.na Oddziale(...). Ponownie trafił naOddział (...)w dniu 04 marca 2017r. gdzie przebywał do dnia 09 marca 2017r. z rozpoznaniem bóli okolic L – S kręgosłupa, stanu po urazie wielonarządowym oraz bóli okolicy lędźwiowej prawej. Doznane obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie jego narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni.
Dowód : dokumentacja medyczna k. 219 – 253, 587 – 635, opinia k. 254 zeznania świadkaM. B. (1)k. 641,F. B.k. 22 – 23, 348 – 349, 686
PokrzywdzonaK. B.doznała obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania kości krzyżowej z urazem splotu krzyżowego o typie pęcherza neurogennego, złamania obojczyka prawego, paliczka proksymalnego kciuka prawego, III, IV i V kości śródstopia prawego, kompresyjnego kręgu Th 11 i Th 12 oraz wstrząśnienia mózgu. Doznane obrażenia naruszyły prawidłowe funkcjonowanie jego narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni. Przebywała od dnia 13 lutego 2017r. do dnia 20 lutego 2017r. wWojewódzkim Szpitalu (...)wK.na Oddziale(...)do dnia 03 marca 2017r. leczona w(...) Szpitalu (...)weW.na Oddziale(...)
Dowód: dokumentacja medyczna k. 268 – 274, 772 – 782, opinia k. 275 zeznania świadkaM. B. (1)k. 641,M. Z.k. 16 – 17, 643F. B.k. 22 – 23, 348 – 349, 686,K. B.k. 687 v,
OskarżonyD. K. (1)doznał obrażeń w postaci złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 286 – 287, 421 – 422, 438, 638, opinia k. 163
W wyniku zaistniałego wypadku drogowego pojazd markiB. (...)uległ deformacji w postaci uszkodzenia zderzaka przedniego, pasa przedniego, pokrywy silnika, błotnika przedniego prawego oraz lewego, prawego i lewego reflektora, popękanej szyby czołowej, pogiętego dachu, urwanych progów, uszkodzeniu drzwi tylnych prawych i lewych, uszkodzeniu przednich oraz tylnych błotników, wyrwanego zawieszenia, uszkodzeniu prawego przedniego koła z rozcięciem opony, wyciekiem płynów eksploatacyjnych, uszkodzeniem wewnątrz pojazdu oraz wystrzeleniem poduszki powietrznej od strony kierowcy.
W pojeździe markiA. (...)uszkodzeniu uległ wyrwany z mocowani, zdeformowany zderzak przedni, rozbite i wyrwane z mocowania reflektory przednie. Zdeformowana i wgnieciona do środka pokrywa silnika, zbita szyba czołowa, uszkodzony pas przedni, wgnieciony błotnik przedni lewy, uszkodzony i zdeformowany błotnik przedni prawy, wyrwane z mocowania i zdeformowane drzwi prawe przednie, uszkodzenia wewnętrzne konsoli pojazdu, uszkodzony fotel przedni, wyciek płynów eksploatacyjnych, uszkodzonych drzwi lewych przednich oraz wystrzelonej poduszki powietrznej kierowcy.
Dowód : protokół oględzin pojazdu k. 12 – 15, 72 – 76, protokół oględzin miejsca k . 26 – 28 , dyspozycja usunięcia pojazdu k. 30 – 35, materiał podglądowy k. 95 – 104,129 – 132, 136 – 139, 143 – 150, 154 zeznania świadkaM. B. (1)k. 641,M. K. (1)k. 1 – 2, 643M. Z.k. 16 – 17, 643F. B.k. 22 – 23, 348 – 349, 686W. P.k. 687v – 688, opiniaW. G.k. 318 – 344, 394 – 398, 800 – 801,
Po zdarzeniu oskarżony sam wysiadł z samochodu. Cały czas był przytomny. Na pytanie strażaków przybyłych na miejsce zdarzenia podał, że doszło do zblokowania kierownicy w jego samochodzie.
Dowód: wyjaśnienia oskarżonego k. 286 – 287, 421 – 422, 438, 638, zeznania świadkaW. P.k. 687v - 688
W trakcie postępowania przygotowawczego oskarżonyD. K. (1)nie przyznał się do zarzucanego mu czynu wskazując, że w czasie jazdy doszło między oskarżonym, aK. K. (1)do kłótni i pokrzywdzona powiedziała „zaraz razem zginiemy”, a następnie pociągnęła za kierownicę.D. K. (1)nie był w stanie określić, czy było to jedną ręką czy dwiema. Oskarżony wskazał, iż pokrzywdzona trzymała kierownicę 2 – 3 sekundy. Co do dalszego przebiegu zdarzenia oskarżony wskazał, iż więcej nie pamięta i ocknął się po zderzeniu w rowie. Oskarżony wskazał, iż w dniu zdarzenia podał strażakom, że zblokowała mu się kierownica, ponieważ nie chciał abyK. K. (1)poniosła konsekwencje spowodowania wypadku. Dopiero po jej śmierci uznał, że należy powiedzieć jaki był rzeczywisty przebieg wydarzeń.
Zdaniem Sądu oświadczenie oskarżonego w zakresie nie przyznania się do winy oraz wyjaśnienia wskazujące, iż toK. K. (1)spowodowała swoim zachowaniem przedmiotowe zdarzenie nie znajduje potwierdzenia w zgromadzonym w toku postępowania materiale dowodowym i zdaniem Sądu stanowi linię obrony przyjętą przez oskarżonego. Przedstawiona przez oskarżonego wersja wydarzeń jest najbardziej korzystna z punktu widzenia jego obrony, jednakże pozostaje ona w sprzeczności z obiektywnie ustalonymi w oparciu o przeprowadzone dowody faktami, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Zdaniem sąduD. K. (1)jako zawodowy kierowca, który uczestniczy w nieformalnych rajdach samochodowych (co potwierdzają załączone przez pełnomocnika pokrzywdzonych filmy) doskonale wiedział już w chwili zdarzenia, iż nie doszło do zblokowania się jego kierownicy. Nie musiał zatem znać treści opinii biegłego co do stanu technicznego pojazdu. Oskarżony do chwili śmierci pokrzywdzonej nikomu nie podawał , iż toK. K. (1)miała swoim zachowaniem zmienić tor jazdy samochodu markiB. (...). Sam oskarżony nie był w stanie podać w jaki sposób dokładnie miała ona chwycić kierownicę – jedną ręką czy dwoma. Oskarżony zasłaniał się również niepamięcią w zakresie dalszego przebiegu zdarzenia. Nie sposób uznać wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne. Gdyby przyjąć wersje oskarżonego, żeK. K. (1)chciała zmienić tor jazdy pojazdu to nie kierowała by kołem w lewą stronę jak wskazuje oskarżony, a jedynie w prawą. Wynika to z postury pokrzywdzonej, wielkości samochodu i naturalnego ułożenia ciała. Wychylając się z fotela pasażera nie była ona w stanie skutecznie przeciwstawić swojej siły sile oskarżonego który trzymał kierownicę obydwoma rękami. Oskarżony miał zatem wystarczająco siły aby odeprzeć ruch ze strony pokrzywdzonej. Nadto ślady daktyloskopijne umiejscowione są po obydwu stronach kierownicy, charakterystyczne dla osoby prowadzącej pojazd. Dodatkowo jadąc jako pasażer nie była ona w stanie zobaczyć czy z przeciwnego kierunku jadą pojazdy, a co za tym idzie, że celowo spowoduje kolizję drogową. Skręt w prawą stronę z pewnością doprowadziłby do uderzenia pojazdu w pobocze czym miała – według wyjaśnień oskarżonego - kierować się pokrzywdzona.
Sąd uznał za wiarygodne zeznaniaM. B. (1),F. B.iK. B.. Sąd uznał zeznania złożone przez pokrzywdzonych na rozprawie za wiarygodne i zgodne z rzeczywistym stanem faktycznym. Zeznania te nie były wymuszane i stanowiły swobodną oraz wyczerpującą relację uczestników zdarzenia dotyczącą jego przebiegu oraz sposobu ich leczenia po zdarzeniu. Pokrzywdzeni w swych zeznaniach opisali zaobserwowany przez siebie dokładny przebieg zdarzenia i opisali poszczególne jego fazy. Sąd uznał za wiarygodne ich zeznania odnośnie przebiegu zdarzenia oraz zachowania się poszczególnych jego uczestników. Sąd uznał również za wiarygodne podawane przez kierującego wartości prędkości z jaką się poruszał. Kierujący podał ostatnią odnotowaną prędkość kierowanego przez siebie pojazdu. Trudno bowiem przyjąć, iż w momencie zagrożenia kierujący pojazdem obserwował wskazania prędkościomierza, a nie zajmował się podejmowaniem manewrów obronnych. Zresztą jak wynika z opinii biegłego kierujący samochodemA. (...)zdążył jedynie wykonać manewr obronny skrętu kierownicą w lewo chcąc uniknąć najechania przez kierującego samochodemB. (...), co może wskazywać, że został całkowicie zaskoczony manewrem wykonanym przezD. K. (1). Różnice w zeznaniach dotyczą jedynie tego czy w momencie gdyF. B.zobaczył światła oskarżonego to czy lewym pasem przed oskarżonym poruszały się inne samochody. Wynika to zapewne z dynamiki zdarzenia i nerwowej atmosfery w jego trakcie i nie ma znaczenia dla ustalenia okoliczności stanowiących istotę aktu oskarżenia.
Za wiarygodne sąd uznał zeznaniaD. K. (2),E. K.iM. R.i brat pokrzywdzonej opisywali skąd dowiedzieli się o wypadku, jak zachowywał się wówczas wobec niech oskarżony i jakie leczenie zostało podjęte wobec ich córki. Ich zeznania zostały potwierdzone przezW. C., która opisała spotkanie rodziców pokrzywdzonej z oskarżonym w szpitalu po zdarzeniu oraz ich relacje zD. K. (1)w czasie trwania jego związku zK.. Wskazali również, jakim leczeniem zostali objęci oni sami. Opisali jaką osobą byłaK.i ich stosunek do związku pokrzywdzonej zD.K.. Podkreślali, iż nie mieli z córką kłopotów wychowawczych oraz że nie korzystała ona z pomocy psychologa. Zaprzeczyli jakoby córka miał dokonywać samookaleczeń. Wskazali także , że w dniu zdarzenia pokrzywdzona zakończyła związek z oskarżony i oddała mu wszystkie otrzymane od niego prezenty. Zeznania w tym zakresie potwierdzają zeznania koleżanki pokrzywdzonejP. K. (1)oraz protokół sekcji zwłok w którym nie ujawniono żadnych blizn świadczących o dokonywanych okaleczeniach. Załączone przez oskarżonego wydruki wiadomości sms, zdaniem sądu nie kwestionują wiarygodności w/w świadków. Pokrzywdzona była osobą młodą, która w okresie dojrzewania jak każdy nastolatek impulsywnie reaguje na wszelkie niepowodzenia. Ponadto nie ma żadnych dowodów potwierdzających, iż udo uwidocznione w wiadomości ( ka. 725 – 726) to część ciałaK. K. (1).
Za niewiarygodnie, ale jednocześnie nie mające wpływu na treść orzeczenia należało uznać zeznaniaA. P.,M. B. (2),P. O.orazM. K. (2)na okoliczność zachowania pokrzywdzonej w dniu 26 sierpnia 2016r. oraz jej relacji zD. K. (1)w czasie trwania ich związku. Zdaniem sądu zeznania świadków - kolegów oskarżonego mają na celu przedstawienieK. K. (1)jako osoby wybuchowej i niestabilnej emocjonalnie. Pozostają one jednak w sprzeczności z zeznaniamiA. K., która zaprzeczyła jakoby w tym dniu widziała jakiekolwiek obrażenia ciała u syna oraz dokumentacji medycznej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej wK.w której zawarty jest zapis o pobiciuM. K. (2)iD. K. (1)w tym dniu. Zeznania w/w świadków, którzy wskazywali, iż nie pamiętali w jaki sposób oskarżony relacjonował przebieg przedmiotowego zdarzenia również nie polega na prawdzie. Świadkowie jako bliscy koledzy oskarżonego przyszli go odwiedzić i nie sposób przyjąć, iżD. K. (1)nie relacjonował im w ogóle przebiegu zdarzenia czy tez relacjonował go w sposób dla siebie najbardziej korzystny.
Sąd uznał za niewiarygodne zeznaniaA. K.iP. K. (2)- rodziców oskarżonego, którzy opisywali w jaki sposób oskarżony relacjonował przebieg przedmiotowego zdarzenia. Matka wskazała, iż syn podał, żeK.wypięła się z pasów i obiema rękami chwyciła prawą stronę kierownicy i cały czas trzymała ją kręcąc w lewo. Syn zaś wykonał manewr obronny w lewo żeby nie iść na czołówkę. Zeznania te pozostają w sprzeczności z wyjaśnieniami samego oskarżonego, który w swych wyjaśnieniach nie powiedział nic o wypinaniu się pokrzywdzonej z pasów oraz wskazał, że pokrzywdzona chwyciła za kierownicę, ale nie wiedział czy jedną czy obydwoma rękami. Podał też że nie pamięta co było dalej. Dodatkowo zeznania te pozostają w sprzeczności z rzeczowym materiałem dowodowym z którego wynika że do zderzenia pojazdów doszło na pasie ruchu którym poruszał się oskarżony - czyli musiał on wykonać manewr skrętu w prawo. Za niewiarygodne należało uznać również zeznaniaP. K. (2), który wskazał jedynie, iż usłyszał od syna, żeK.chwyciła za kierownicę i więcej się tym nie interesował „ bo nie jemu to sądzić”. Zdaniem sądu zeznania ojca oskarżonego miały na celu potwierdzenie wersji wskazanej przezD. K. (1), jednak świadek nie chciał wskazać okoliczności ,które mogły by zostać poddane w wątpliwość w świetle zgromadzonego materiału dowodowego.
Sąd uznał za wiarygodne, lecz nie przedstawiające szczególnej mocy dowodowej sąd uznał zeznania świadkaS. D.oraz nagranie z monitoringu prowadzonego przez nią lokaluV.wM.. Z zapisu monitoringu nie wynika, iż oskarżony iK. K. (1)byli w tym dniu w w/w lokalu. Fakt ten potwierdzają jedynie zeznania w/w świadka, które sąd uznał za wiarygodne albowiem świadek wskazał z jakiego powodu rozpoznała pokrzywdzoną iD. K. (1). Podkreślenia jednak wymaga, iż bez znaczenia dla ustalenia przebiegu zdarzenia pozostaje fakt, gdzie przez wypadkiem przebywał oskarżony z pokrzywdzoną i w jakim celu..
Sąd uznał również za wiarygodne zeznaniaM. K. (1),M. Z.orazW. P.- strażaków orazK. P.iT. P.odnośnie ułożenia pojazdów po zdarzeniu i zachowania pokrzywdzonych iD. K. (1). Świadkowie podali, iż oskarżony samodzielnie wysiadł z samochodu, był przytomny i rzeczowo odpowiedział na zadawane mu pytania. Świadkowie wskazali, iż nie widzieli u oskarżonego żadnych obrażeń ciała. Podali, iżD. K. (1)był w szoku – prosił aby pomóc jego pasażerce.
Zeznania pokrzywdzonych orazE. B.w zakresie doznanych przez pokrzywdzonych obrażeń znajdują pełne potwierdzenie w przedstawionej do akt dokumentacji medycznej i opiniach biegłego z zakresu medycyny sądowej oraz sporządzonego protokołu otwarcia zwłokK. K. (1). W opiniach tych potwierdzone zostały obrażenia jakich doznali pokrzywdzeni w wyniku zdarzenia. Sąd uznał wskazane opinie za trafne i przydatne dla rozstrzygnięcia jako sporządzone zgodnie z zasadami sztuki w zakresie stanu zdrowia pokrzywdzonych i doznanych przez nich urazów oraz mechanizmu ich powstania.
Sąd uznał za w pełni wiarygodne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Zostały one wystawione przez uprawnione do tego organy i opisują one stan pojazdów, warunki drogowe i atmosferyczne w miejscu wypadku oraz wykonywane przez oskarżonego połączenia telefoniczne po oddaleniu się z miejsca zdarzenia. Wiarygodność dokumentów stanowiących rzeczowy materiał dowodowy nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Sąd w pełni dał wiarę ustaleniom poczynionym w opiniach biegłegoW. G., który w oparciu o dostępny rzeczowy i osobowy materiał dowodowy dokonał wszechstronnej analizy okoliczności i miejsca zdarzenia oraz postępowania kierujących pojazdami, które brały udział w zdarzeniu. W ocenie sądu opinie wydane przez biegłego, dokonane po analizie wszystkich dowodów zebranych w sprawie są rzetelne, jasne i sporządzone zgodnie z zasadami sztuki oraz wzajemnie się uzupełniają. Należy zauważyć, iż biegły przy rekonstrukcji zdarzenia analizował okoliczności podane przez świadków oraz rzeczowy materiał dowodowy zebrany w sprawie , a swoje stanowisko przedstawione w opiniach konsekwentnie podtrzymał w trakcie rozprawy. Zeznania i opinie sporządzone przez biegłego w oparciu o całokształt rzeczowego i osobowego materiału dowodowego, sporządzone zostały w oparciu o specjalistyczną wiedzę w zakresie rekonstrukcji zdarzeń drogowych oraz mechanizmów ich powstania i wynikających z nich uszkodzeń i jako takie zasługują na uznanie ich za w pełni wiarygodne.
Sąd uznał również za wiarygodną opinię z przeprowadzonych badań genetycznych. Opinia ta wskazuje czyje ślady zostały zabezpieczone na kierownicy, poduszce powietrznej i fotelu kierowcy pojazduB. (...), jednak nie udało się określić w jakim okresie czasu ślady te powstały.
Sąd zważył, co następuje :
OskarżonyD. K. (1)swym zachowaniem wyczerpał ustawowe dyspozycjeart. 177 § 1 i 2 kkalbowiem w dniu 12 lutego 2017r wC.w woj.(...)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym wynikające zart. 3 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 22 ust 1 i 4 oraz art. 39 ust 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r Prawo o ruchu drogowym(Dz.U. 2018.1990 ze zm.) w ten sposób, że kierując samochodem osobowym markiB. (...)onr rej. (...)przewoził pasażerkęK. K. (1), która nie korzystała w czasie jazdy z pasów bezpieczeństwa i na prostym odcinku drogi stracił panowanie nad pojazdem i zjechał na lewy pas ruchu przeznaczony do jazdy z kierunku przeciwnego, przez co doprowadził do zderzenia z jadącym prawidłowo z przeciwnego kierunku samochodem osobowym markiA. (...)onr rej. (...), w następstwie czego pasażerka samochodu markiB. (...)K. K. (1)doznała obrażeń ciała w postaci urazu czaszkowo – mózgowego, na skutek którego zmarła, kierujący samochodem osobowym markiA. (...)F. B.doznał obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości promieniowej lewej, stłuczenia barku i ramienia lewego, stłuczenia klatki piersiowej oraz stłuczenia nosa, które naruszyły prawidłowe funkcje narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, pasażerka tego pojazduK. K. (2)doznała obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania kości krzyżowej z urazem splotu krzyżowego o typie pęcherze neurogennego, złamania obojczyka prawego, złamania paliczka proksymalnego kciuka prawego, złamania III, IV i V kości śródstopia prawego, złamania kompresyjnego kręgów Th 11 i Th 12 oraz wstrząśnienia mózgu, które naruszyły prawidłowe funkcje narządów ciała na okres powyżej siedmiu dni, natomiast pasażer samochoduA. (...)M. B. (1)doznał obrażeń ciała w postaci rozerwania krezki jelita krętego, rozerwania krezki esicy, złamania kości nosa, wieloodłamowego złamania trzonu żuchwy z częściowym zwichnięciem zębów, krwiaka okularowego oka prawego, otarć naskórka stopy lewej oraz rany palca II stopy prawej, które stanowią ciężki uszczerbek za zdrowiu w postaci choroby realnie zagrażającej życiu
Art. 177 § 1 k.k.stanowi, iż karze podlega ten kto, naruszając, chociażby nieumyślnie, zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, powoduje nieumyślnie wypadek, w którym inna osoba odniosła obrażenia ciała określone wart. 157 § 1 k.k., natomiast§ 2w/w artykułu zaostarza odpowiedzialność karną sprawcy jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu. Znamieniem strony przedmiotowej spowodowania wypadku jest naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu. Pojęcie tych zasad obejmuje zarówno zasady ujęte w przepisach prawa drogowego lub regulujących komunikację kolejową, wodną lub powietrzną, jak też wynikające z istoty bezpieczeństwa w ruchu zasady prakseologiczne odnoszące się do danej sfery ruchu (por. uchwałę SN z 28 lutego 1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, nr 3, poz. 33). Zasady bezpieczeństwa dotyczące ruchu drogowego określone zostały wustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym(tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.).
D. K. (1)kierował w dniu zdarzenia samochodem osobowym markiB. (...). Uczestnicy przedmiotowego wypadku drogowego poruszali się na drodze krajowej poza obszarem zabudowanym, na którym obowiązywało, zgodnie zart. 20 ust 3 pkt 1d ustawy prawo o ruchu drogowym, administracyjne ograniczenie prędkości do 90 km/h.Art. 19 ust. 1 ustawy prawo o ruchu drogowymstanowi, że kierujący pojazdem jest obowiązany jechać z prędkością zapewniającą panowanie nad pojazdem, z uwzględnieniem warunków, w jakich ruch się odbywa, a w szczególności: rzeźby terenu, stanu i widoczności drogi, stanu i ładunku pojazdu, warunków atmosferycznych i natężenia ruchu. Oskarżony jadąc samochodem osobowym poruszał się z kierunku miejscowościM.w kierunku miejscowościK.. Zgodnie zart. 22 ust 1 ustawy prawo o ruchu drogowymkierujący  pojazdem może zmienić kierunek jazdy lub zajmowany pas ruchu tylko z zachowaniem szczególnej ostrożności. Zgodnie zaś z art. 22 ust 4 w/w ustawy kierujący pojazdem, zmieniając zajmowany pas ruchu, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdowi jadącemu po pasie ruchu, na który zamierza wjechać, oraz pojazdowi wjeżdżającemu na ten pas z prawej strony. Oskarżony zjechał na przeciwległy pas ruchu którym poruszał się pojazd markiA. (...). Bezpośrednio przed zderzeniemD. K. (1)wykonał manewr obronny w postaci próby korekty toru jazdy w prawo (próby powrotu na swój pas ruchu). Jednocześnie w czasie zdarzenia pokrzywdzonaK. K. (1)wbrew treści art. 39 ust 1 w/w ustawy nie korzystała z pasów bezpieczeństwa. Zgodnie zart. 3 ust 1 ustawy  prawo o ruchu drogowymuczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie.
Osobowy materiał dowodowy w postaci zeznań świadków jadących samochodemA. (...)nie wskazuje, aby oskarżony poruszał się zgodnie z przepisami zawartymi w kodeksie drogowym. Rzeczowy materiał dowodowy - lokalizacja śladów na jezdni wskazujących na miejsce zderzenia się pojazdów - jest pełnym potwierdzeniem powyższych ustaleń.D. K. (1)powinien dostosować własną taktykę i technikę jazdy do posiadanych umiejętności w prowadzeniu pojazdu, którym się poruszał.
Zachowanie ostrożności przezD. K. (1)powinno polegać na upewnieniu się o sytuacji przed swoim pojazdem, a w zaistniałej sytuacji dostosowaniu prędkości do prędkości umożliwiającej bezpieczne poruszanie się samochodemB. (...)oraz bezpieczne wykonanie manewru zmiany pasa ruchu. Do takiego zachowania zobowiązywały oskarżonego wyżej wskazane przepisyustawy prawo o ruchu drogowym. Wskazane uchybienia oskarżonego spowodowały utratę panowania nad prowadzonym pojazdem wynikiem czego był zjazd w lewo na przeciwny pas ruchu, a następnie odbicie w prawo gdzie doszło do zderzenia z pojazdem poruszającymi się w przeciwnym kierunku ruchu. Przekroczenie osi jezdni i zjazd na przeciwległy pas ruchu przeznaczony dla jazdy pojazdów w przeciwnym kierunku ruchu przez oskarżonego, nie pozostawia żadnych wątpliwości.
Biorąc powyższe pod uwagę zebrany w sprawie rzeczowy i osobowy materiał dowodowy pozwala wnioskować, żeD. K. (1)kierując samochodem osobowym markiB. (...)poruszał się niezgodnie z obowiązującymi przepisamiprawa o ruchu drogowymi swym postępowaniem spowodował zaistnienie przedmiotowego wypadku drogowego. Bezpośrednim związkiem przyczynowo - skutkowym zaistnienia przedmiotowego wypadku drogowego był zjazd samochodem osobowymB. (...)na lewy pas ruchu przez oskarżonego, co w dalszej konsekwencji doprowadziło do zderzenia się z nadjeżdżającym z naprzeciwka poruszający się swoim pasem ruchu samochodem osobowymA. (...). Następstwem czego śmierć na miejscu zdarzenia poniosłaK. K. (1),M. B. (1)doznał obrażeń ciała które należy zakwalifikować zgodnie zart. 156§1 pkt 2 kkjako chorobę realnie zagrażającą życiu oraz znacznej trwałej niezdolności do pracy w zawodzie, aF. B.iK. B.doznali obrażeń które należy zakwalifikować zart. 157 § 1 kk
Naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu może być zarówno umyślne, jak i nieumyślne, natomiast wynikające stąd skutki dotyczące życia, zdrowia lub mienia muszą być objęte winą nieumyślną. Przesądza to o kwalifikacji wypadku komunikacyjnego jako występku nieumyślnego. Sąd uznał w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, iżD. K. (1)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że nie zachowując należytej ostrożności w danych warunkach ruchu drogowego, nie upewnił się czy może w sposób bezpieczny podjąć manewr zmiany pasa ruchu i zjechał na lewy pas ruchu przeznaczony dla pojazdów jadących z przeciwka. Dodatkowo dopuścił do jazdy pasażerkę, która nie korzystała z pasów bezpieczeństwa.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, będący przedmiotem analizy i oceny Sądu, pozwala na przypisanie oskarżonemu winy, gdyż w czasie swojego bezprawnego i karalnego zachowania, mając możliwość podjęcia decyzji zgodnej z wymogami prawa, nie dał posłuchu normie prawnej. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako duży. Przemawia za tym postawa oskarżonego oraz stopień i rodzaj naruszonego dobra jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji.
Zarzucany oskarżonemu czyn był przez niego zawiniony, brak bowiem jakichkolwiek okoliczności wyłączających bezprawność bądź winę oskarżonego. Oskarżony w chwili dokonania zarzucanego mu czynu rozumiał jego znaczenie i mógł pokierować swoim postępowaniem. Miał zdolność rozpoznania bezprawności czynu i zachodziła normalna sytuacja motywacyjna.
Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował młodociany wiek oskarżonego oraz jego uprzednią niekaralność.
Uznając oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu Sąd wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności. Zdaniem Sądu orzeczona kara jest sprawiedliwa i słuszna w odczuciu społecznym, spełniając tym samym wymogi prewencji generalnej, jak również stanowi zasłużoną dolegliwość, jaka spotyka sprawcę za naruszenie pozostających pod ochroną dóbr.D. K. (1)umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, w ten sposób, że dopuścił do jazdy pasażerkę bez zapiętych pasów bezpieczeństwa i nie zachowując należytej ostrożności w danych warunkach ruchu drogowego, nie upewnił się czy może w sposób bezpieczny podjąć manewr zmiany pasa ruchu i zjechał na lewy pas ruchu przeznaczony dla pojazdów jadących z przeciwka. Oskarżony w rażący sposób dopuścił się naruszenia obowiązujących zasad bezpieczeństwa w ruchu. Działanie oskarżonego, które początkowo było umyślne doprowadziło do śmierci pokrzywdzonejK. K. (1)oraz obrażeń ciała które należy zakwalifikować zgodnie zart. 156§1 pkt 2 kkuM. B. (1)oraz zart. 157 § 1 kkuF. B.iK. B..  Oskarżony w toku postępowania nie wyraził skruchy, ani w żaden inny sposób nie próbował podjąć starań w zakresie zadośćuczynienia pokrzywdzonym wyrządzonych krzywd. Nie kontaktował się z pokrzywdzonymi. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony wykazał się lekceważeniem zasad ruchu drogowego, ale także zasad współżycia społecznego, stwarzając zagrożenie dla innych użytkowników ruchu drogowego. Wymierzona kara ma znaczenie zarówno w zakresie indywidualnego oddziaływania kary na sprawcę, jak i także nie pozostaje bez znaczenia z uwagi na względy prewencji ogólnej związanej z wydźwiękiem, jaki zapadły w sprawie wyrok wywołać powinien w środowisku, w którym żyje oskarżony.
Na podstawieart. 42§1 k.k.sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B prawa jazdy na okres 5 lat. Przy wymiarze tego środka sąd wziął pod uwagę te same okoliczności obciążające i łagodzące, które legły u podstaw decyzji o wymiarze kary zasadniczej orzeczonej w niniejszej sprawie. Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony wykazał się rażącym lekceważeniem zasad ruchu drogowego, ale także zasad współżycia społecznego, stwarzając poważne zagrożenie dla innych użytkowników ruchu drogowego. Powyższe okoliczności w pełni uzasadniają, więc konieczność surowego potraktowaniaD. K. (1), zwłaszcza w zakresie orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, co ma istotne znaczenie zarówno w zakresie indywidualnego oddziaływania kary na sprawcę, jak i nie pozostaje bez znaczenia z uwagi na względy prewencji ogólnej związanej z wydźwiękiem, jaki zapadły w sprawie wyrok wywołać powinien w środowisku, w którym żyje.D. K. (1)stwarzając poważne zagrożenie dla innych użytkowników ruchu drogowego poprzez lekceważenie zasad ruchu drogowego powinien był się liczyć z nieuchronną i dotkliwą karą. Chodzi nie tylko o kształtowanie świadomości prawnej społeczeństwa, ale w pierwszym rzędzie o cele, które zakaz ma osiągnąć wobec oskarżonego, przede wszystkim cele zapobiegawcze, wysunięte przed cele wychowawcze. Taka hierarchia celów została przyjęta przez ustawodawcę także przy orzekaniu środków karnych (zob.art. 56 k.k.w zw. zart. 53 § 1 k.k.).. Analizując realia przedmiotowej sprawy sąd nie znalazł żadnych wyjątkowych okoliczności, które mogły by wpłynąć na inny wymiar orzeczonego środka karnego. Na podstawieart. 43 § 3 kksąd nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu.
Zgodnie zart. 46§1 k.k.orzekł od oskarżonegoD. K. (1)na rzecz pokrzywdzonych tytułem częściowego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę :
-M. B. (1)kwotę 10.000 ( dziesięć tysięcy) złotych
-F. B.kwotę 10.000 ( dziesięć tysięcy) złotych
-K. B.kwotę 10.000 ( dziesięć tysięcy) złotych
-E. K.kwotę 20.000 ( dwadzieścia tysięcy) złotych
-D. K. (2)kwotę 20.000 ( dwadzieścia tysięcy) złotych
PokrzywdzeniM. B. (1),F. B.iK. B.w wyniku zdarzenia doznali licznych obrażeń ciała, których skutki są dla nich odczuwalne do dziś, co potwierdza załączona dokumentacja medyczna. Pokrzywdzeni w dalszym ciągu wymagają opieki medycznej. W wyniku zdarzenia śmierć poniosła córkaE. K.iD. K. (2). Ze względu na niewymierność krzywdy, określenie w konkretnym wypadku odpowiedniej sumy pozostawione zostało sądowi. Kryteriami istotnymi przy ustalaniu "odpowiedniej" sumy zadośćuczynienia to np. rodzaj naruszonego dobra, zakres i rodzaj rozstroju zdrowia, czas trwania cierpień, wiek pokrzywdzonego, intensywność ujemnych doznań fizycznych i psychicznych, rokowania na przyszłość oraz stopień winy sprawcy (por. wyrok SN z dnia 20. 04.2006r. sygn. akt IV CSK 99/05 publ. LEX nr 198509 oraz teza 2 wyroku sądu apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17.01. 2006r., sygn. akt I ACa 1983/04, publ. LEX nr 186503). Jednym z kryteriów określających "odpowiedniość" zadośćuczynienia jest również jego kompensacyjny charakter (por. wyrok SN z dnia 15.02.2006r. sygn. akt IV CK 384/05 publ. LEX nr 190756). W niniejszej sprawie pokrzywdzeni w następstwie działania oskarżonego doznali obrażeń ciała oraz cierpień psychicznych. Skutkiem obrażeń był odczuwany ból fizyczny. Uwzględniając powyższe Sąd zasądził na rzecz pokrzywdzonych w/w kwoty tytułem częściowego zadośćuczynienia za cierpienia fizyczne i dyskomfort psychiczny związany z doznanymi obrażeniami ciała.
O kosztach sądowych i opłacie sąd orzekł na podstawieart. 627 k.p.k.Z uwagi na sytuację materialną oskarżonego, możliwości zarobkowe oraz sytuację osobistą i rodzinną sąd zasądził od oskarżonego kwotę 12930,88 złotych tytułem kosztów sądowych i opłaty na rzecz Skarbu Państwa oraz kwoty 1944 złote na rzecz oskarżycieli posiłkowychE. K.,D. K. (2)iF. B.i kwotę 2412 zł na rzeczM. B. (1)tytułem poniesionych przez nich wydatków związanych z ustanowieniem w sprawie pełnomocnika.
SSR Marta Przybylska