Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 1450/17
Data wyroku: 2019-03-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Monika Rosłan-Karasińska
Słowa kluczowe: Kapitał początkowy
Podstawa prawna: art. 24 , art. 173-175 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 1450/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 marca 2019 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Monika Rosłan-Karasińska

Protokolant:

sekr. sądowy Aneta Rapacka

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2019 r. w Warszawie
sprawyW. M. (1)
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o wysokość kapitału początkowego
na skutek odwołaniaW. M. (1)
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 4 sierpnia 2017 r., nr(...)-2004

1
umarza postępowanie w zakresie odwołania od skarżonej decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 4 sierpnia 2017 r., nr(...)-2004 w zakresie zmienionym decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 16 stycznia 2018 r., nr(...)-2004,

2
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 4 sierpnia 2017 r., nr(...)-2004 w ten sposób, że ustala wartość kapitału początkowego wraz z rekompensatą jako dodatkiem do kapitału początkowego odwołującego sięW. M. (1)na dzień 1 stycznia 1999 r. w kwocie łącznej 257.370,99 zł (dwieście pięćdziesiąt siedem tysięcy trzysta siedemdziesiąt złotych 99/100), przyjmując jako wartość kapitału początkowego wysokość 197.734,90 zł, a jako wartość rekompensaty kwotę w wysokości 59.636,09 zł, przyjmując, że podstawa wymiaru kapitału początkowego wynosi 2.071,36 zł (dwa tysiące siedemdziesiąt jeden złotych 36/100), a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynosi 169,66 %,

3
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.na rzecz odwołującego sięW. M. (1)kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Sygn. akt VII U 1450/17

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004, Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.,działając na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ustalił dla wnioskodawcyW. M. (1)kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 2.018,25 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od dnia 1 stycznia 1989 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 165,31%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego organ rentowy ustalił w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, wynoszącego 165,31% przez kwotę bazową, tj. 1.220,89 zł określoną w ustawie powołanej w części I decyzji (165,31% x 1.220,89 zł = 2.018,25 zł), okresy składkowe w łącznym wymiarze 25 lat, 2 miesięcy i 26 dni tj. 302 miesiące oraz okresy nieskładkowe w łącznym wymiarze 1 miesiąca i 3 dni, współczynnik proporcjonalny do wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego w wysokości 80,42% oraz średnie dalsze trwanie życia w wymiarze 209 miesięcy. Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 187.518,98 zł(decyzja z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004 k. 133-135, tom I a.r.).
W. M. (1)w dniu 2 października 2017 r. złożył, za pośrednictwem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., odwołanie od decyzji ww. organu rentowego z dnia 4 sierpnia 2017 r. (znak:(...)-2004) o ponownym ustaleniu kapitału początkowego, w części w jakiej organ rentowy nie uwzględnił do wyliczenia kapitału początkowego następujących okresów zatrudnienia: od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r. , od dnia 23 października 1991 r. do dnia 8 marca 1992 r., od dnia 1 lipca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r., od dnia 3 lipca 1993 r. do dnia 3 lipca 1993 r., oraz okresu pracy w Zakładzie Bar-Baru od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. Ponadto ubezpieczony wskazał, że organ rentowy dopuścił się błędnych ustaleń faktycznych, na podstawie których uznał, że nie jest możliwe ponowne przeliczenie kapitału początkowego na podstawie przedstawionych przez niego dokumentów, dotyczących następujących okresów zatrudnienia: od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r., od dnia 23 października 1991 r. do dnia 8 marca 1992 r. , od dnia 1 lipca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r., od dnia 1 lipca 1993 r. do dnia 3 lipca 1993 r. oraz okresu pracy wZakładzie Bar- (...)od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. z uwagi na brak zaświadczenia o wynagrodzeniu oraz legitymacji ubezpieczeniowej, a także w zakresie w jakim organ rentowy nie uwzględnił okresów zatrudnienia: od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. wZakładach Budownictwa (...), od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. w Zakładzie Bar-Baru, od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. oraz okresu od dnia 30 czerwca 1991 r. do dnia 22 października 1991 r. w Zakładzie pracy(...), jako pracy w warunkach szczególnych, jak również okresu służby wojskowej od dnia 26 kwietnia 1973 r. do dnia 11 kwietnia 1975 r. Ubezpieczony wskazał, że w odniesieniu do okresu zatrudnienia od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. wysokość otrzymywanego przez niego wynagrodzenia została podana w wystawionym przez byłego pracodawcę świadectwie pracy, jak również w zaświadczeniu o wynagrodzeniu z dnia 27 lipca 1992 r. Z kolei świadectwo pracy wystawione przezZakład (...)w dniu 3 maja 1973r. potwierdza okres zatrudnienia od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r. W ocenie ubezpieczonego brak uwzględnienia w/w okresu zatrudnienia z powodu braku imiennej pieczątki pracodawcy stanowi nieuzasadnione obarczenie go odpowiedzialnością za niedopełnienie wymogów formalnych, jakie winno spełniać poprawnie wystawione świadectwo pracy. Dokument ten nie budzi natomiast wątpliwości, co do jego autentyczności, stąd też zakwestionowanie powyższego okresu zatrudnienia przez organ rentowy jest nieuzasadnione. Ubezpieczony podniósł także, że wystąpił doInstytutu (...)o wystawienie duplikatu zaświadczenia na uprawnienia do obsługi sprzętu, na którym pracował i dokument ten przedłoży w momencie jego uzyskania. Dodał, że organ rentowy nie zaliczył do jego stażu pracy także okresu odbywania zasadniczej służby wojskowej od dnia 26 kwietnia 1973 r. do dnia 11 kwietnia 1975 r. Biorąc powyższe pod uwagę, ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i zaliczenie do jego stażu pracy okresów zatrudnienia: od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r., od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. oraz okresu pracy w Zakładzie Bar-Baru od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. Ponadto ubezpieczony wniósł o uwzględnienie okresu pracy od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. wZakładach Budownictwa (...), okresu od dnia 30 czerwca 1991 r. do dnia 22 października 1991 r. wZakładzie (...), jako pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Ubezpieczony wniósł także o uwzględnienie przy wyliczeniu kapitału początkowego okresu odbywania przez niego zasadniczej służby wojskowej od dnia 26 kwietnia 1973 r. do dnia 11 kwietnia 1975 r.(odwołanie z dnia 2 października 2017 r. k. 2-5 a.s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w odpowiedzi na odwołanie z dnia 17 października 2017 r. wniósł o oddalenie odwołania od decyzji z dnia 4 sierpnia 2017 r. na podstawie(...)§ 1 k.p.c.
W uzasadnieniu swego stanowiska organ rentowy wskazał, że nie uwzględnił przy obliczaniu wartości kapitału początkowego następujących okresów zatrudnieniaW. M. (1): od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r. wZakładzie (...), z uwagi na to, że świadectwo pracy nie było opatrzone pieczątką imienną osoby upoważnionej, a ubezpieczony nie dostarczył organowi rentowemu innych dokumentów, które wykazałyby na to, że ubezpieczony był zatrudniony w tym okresie czasu w w/w zakładzie pracy. Ponadto organ rentowy nie uwzględnił okresu od dnia 23 października 1991 r. do dnia 8 marca 1992 r. wZakładzie Budownictwa (...), ponieważ ubezpieczony w tym okresie przebywał na urlopie bezpłatnym. Ponadto organ rentowy nie uwzględnił okresu od dnia 1 lipca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. jako zatrudnienia wZakładzie Bar- (...) Sp. z .o.o.z uwagi na to, że ubezpieczony nie dostarczył wymaganej dokumentacji, a brak jest informacji o okresach nieskładkowych. Ponadto organ rentowy nie uwzględnił okresu od dnia 1 lipca 1993 r. do dnia 3 lipca 1993 r. wSpółce (...) Sp. z o.o.z uwagi na brak podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne w tym okresie. Organ rentowy wskazał, że do wyliczenia kapitału początkowego zaliczył okres służby wojskowej ubezpieczonego – tj. okres od dnia 26 kwietnia 1973 r. do dnia 11 kwietnia 1975 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych podniósł, że przedstawione przez ubezpieczonego zaświadczenie z dnia 19 września 2017 r., które stanowi dowód zatrudnienia ubezpieczonego w okresie od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. nie określa precyzyjnie charakteru pracy wykonywanej przez ubezpieczonego, a także zajmowanego przez niego stanowiska pracy w świetle wzoru, wykazu, działu, pozycji i punktu załącznika do zarządzenia nr: 11 Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 4 marca 1986 r. Organ rentowy podniósł także, że pomiędzy przedstawionym przez ubezpieczonego zaświadczeniem, a świadectwem pracy z dnia 30 czerwca 1992 r. istnieją rozbieżności. Biorąc pod uwagę powyższe, organ rentowy stwierdził, że w tym przypadku nie istnieją podstawy do przyznania rekompensaty ubezpieczonemu na podstawieart. 21 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych(Dz. U. z 2018 r. poz.1924).Na tej podstawie organ rentowy stwierdził, że zaskarżona decyzja jest prawnie oraz faktycznie uzasadniona(odpowiedź na odwołanie z dnia 17 października 2017 r., k. 24 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
UbezpieczonyW. M. (1),urodzony w dniu (...)wW., w okresie od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r. był zatrudnionyZakładach (...)z siedzibą wW.na stanowisku robotnika magazynowego. Następnie w okresie od dnia 4 sierpnia 1972 r. do dnia 9 października 1972 r. ubezpieczony świadczył pracę na rzecz(...) Zakładów (...)wW.na stanowisku brukarza za wynagrodzeniem odpowiadającym IV grupie zaszeregowania, tj. 5,90 zł za godzinę pracy, a w okresie od dnia 9 października 1972 r. do dnia 25 kwietnia 1973 r. świadczył pracę na rzeczPrzedsiębiorstwa (...)wW.na stanowisku elektromontera. W okresie od dnia 26 kwietnia 1973 r. do dnia 11 kwietnia 1975 r. ubezpieczony odbywał zasadniczą służbę wojskową(świadectwa pracy k. 5-7, k. 11 książeczka wojskowa k. 9, tom I a.r.).
W okresie od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. ubezpieczonyW. M. (1)był zatrudniony wZakładach Budownictwa (...)Komendy Stołecznej Policji z siedzibą wW.na stanowisku elektromontera i maszynisty robót ziemnych koparek jednonaczyniowych za wynagrodzeniem odpowiadającym X kategorii zaszeregowania w kwocie 4.540,00 zł za godzinę pracy. W trakcie w/w okresu zatrudnienia, ubezpieczony w okresie od dnia 29 czerwca 1991 r. do dnia 8 marca 1992 r. przebywał na urlopie bezpłatnym. W okresie od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 31 lipca 1976 r. ubezpieczony wykonywał pracę na stanowisku elektromontera, natomiast od dnia 1 sierpnia 1976 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. był zatrudniony na stanowisku maszynisty robót ziemnych koparek jednonaczyniowych. Zgodnie z zaświadczeniem nr: 77/17 z dnia 19 września 2017 r. ubezpieczony w okresie od dnia 1 listopada 1975 r. do dnia 31 marca 1989 r. wykonywał prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych i drogowych, które zostały określone w Wykazie A Dziale V pod poz. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, jako maszynista żurawi wieżowych. W dniu 5 kwietnia 1978 r. ubezpieczony ukończył z wynikiem pozytywnym specjalistyczny kurs przygotowujący do wykonywania pracy na stanowisku maszynisty żurawi wieżowych zorganizowany przezOśrodek (...)wW.. Od początku zatrudnienia w w/w zakładzie pracy, ubezpieczony zajmował się obsługą ciężkich maszyn budowlanych, takich jak żurawie wieżowe i koparki marki(...)i „Białoruś”. Od momentu nabycia uprawnień maszynisty żurawi wieżowych, ubezpieczony obsługiwał wyłącznie tego rodzaju sprzęt (ŻW 45, ŻW 80 i ŻW 75/100), głównie na budowach wL.,S.iZ.. Czasami zdarzało się, że obsługiwał także koparki jednak sytuacje te były jednostkowe i miały sporadyczny charakter. Ubezpieczony nabył też uprawnienia do wykonywania pracy, jako kierowca kategorii B i C, jednak nie wykonywał pracy w charakterze kierowcy, a wyłącznie operatora żurawi wieżowych i kołowych. Nie pracował też na ładowarkach. Analogiczne obowiązki ubezpieczony wykonywał także w okresie od dnia 1 lipca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. w trakcie zatrudnienia na kontrakcie zagranicznym wZakładzie Bar- (...) Sp. z .o.o.w Niemczech. Wszystkie opisane powyżej czynności ubezpieczony wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, tj. co najmniej przez 8 godzin dziennie (zeznania świadkaA. G. (1)k. 89, zeznania świadkaA. S.k. 89-90, zeznania odwołującego k. 90 a.s., świadectwo pracy z dnia 30 czerwca 1992 r. k. 13, świadectwo pracy z dnia 31 października 1992 r. k. 17, tom I a.r.).
W okresie od dnia 1 marca 1993 r. do dnia 14 maja 1993 r. ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy na stanowisku pełniącego obowiązki kierownika sklepu za wynagrodzeniem miesięcznym w wysokości 3.619.500,00 zł. Powyższy stosunek pracy został rozwiązany za wypowiedzeniem przez pracownika. Następnie w okresie od dnia 17 maja 1993 r. do dnia 3 lipca 1993 r. ubezpieczony świadczył pracę na rzeczP.P.H.U. (...) Sp. z o.o.wW.w wymiarze pełnego etatu na stanowisku montera instalacji technologicznych za wynagrodzeniem w wysokości 25.000,00 zł plus 30% premii uznaniowej. Z kolei w okresie od dnia 5 lipca 1993 r. do dnia 7 lipca 1999 r.W. M. (1)był zatrudniony w(...) Sp. z o.o.z siedzibą wW.w wymiarze pełnego etatu na stanowisku kierowcy(świadectwo pracy z dnia 22 października 1991 r. k. 15, świadectwo pracy z dnia 31 października 1992 r. k. 17, świadectwo pracy z dnia 14 maja 1993 r. k. 19, świadectwo pracy z dnia 7 lipca 1999 r. k. 23, tom I a.r.).
W dniu 19 lipca 2017 r. ubezpieczonyW. M. (1)złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniosek o emeryturę z powszechnego wieku emerytalnego. Decyzją organu rentowego z dnia 7 sierpnia 2017 r., znak:(...)ubezpieczonemu została przyznana emerytura, począwszy od dnia 1 kwietnia 2017 r. Następnie zaskarżoną decyzją z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004, Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., działając na podstawie przepisówustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponownie ustalił dla wnioskodawcyW. M. (1)kapitał początkowy na dzień 1 stycznia 1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 2.018,25 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od dnia 1 stycznia 1989 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 165,31%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego organ rentowy ustalił w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, wynoszącego 165,31% przez kwotę bazową, tj. 1.220,89 zł określoną w ustawie powołanej w części I decyzji (165,31% x 1.220,89 zł = 2.018,25 zł), okresy składkowe w łącznym wymiarze 25 lat, 2 miesięcy i 26 dni tj. 302 miesiące oraz okresy nieskładkowe w łącznym wymiarze 1 miesiąca i 3 dni, współczynnik proporcjonalny do wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego w wysokości 80,42% oraz średnie dalsze trwanie życia w wymiarze 209 miesięcy. Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 187.518,98 zł

    (wniosek z dnia 19 lipca 2017 r., decyzja z dnia 7 sierpnia 2017 r., znak:(...)– nienumerowane karty dokumentacji zgromadzonej w tomie II a.r., decyzja z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004 k. 133-135, tom I a.r.).

Od niekorzystnej dla siebie decyzji organu rentowego z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004, ubezpieczonyW. M. (1)złożył odwołanie do tut. Sądu, inicjując tym samym niniejsze postępowanie(odwołanie z dnia 2 października 2017 r. k. 2-5 a.s.).
Postanowieniem z dnia 15 maja 2018 r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dopuścił dowód z pisemnej opinii biegłego sądowego z zakresu bhpM. M.na okoliczność, czy prace realizowane przez odwołującegoW. M. (1)wZakładach Budownictwa (...)w okresie od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. stanowią prace w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze zgodnie z przepisamiRozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(postanowienie z dnia 15 maja 2018 r. k. 97 a.s.).
W opinii z dnia 28 maja 2018 r. biegła sądowa z zakresu(...)stwierdziła, że prace wykonywane przez ubezpieczonegoW. M. (1)wZakładach Budownictwa (...)w okresie od dnia 11 listopada 1978 r. do dnia 28 czerwca 1991 r. stanowią prace w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze zgodnie z przepisamirozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Ponadto, biegła wskazała, że prace te spełniają wymogi wymienione w Wykazie A, Dziale V (w budownictwie i przemyśle materiałów budowlanych) pod poz. 3 – prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych i drogowych. Na tej podstawie biegła uznała, że prace zrealizowane przez odwołującegoW. M. (2)wZakładach Budownictwa (...)w okresie od dnia 11 listopada 1975 r. do dnia 28 czerwca 1991 r. stanowią prace w warunkach szczególnych lub szczególnym charakterze zgodnie z przepisamirozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(opinia biegłej sądowej z zakresu(...)z dnia 28 maja 2018 r. k. 102-109 a.s.).
Jednocześnie na rozprawie w dniu 8 grudnia 2017 r. pełnomocnik ubezpieczonego dołączył do akt sprawy dodatkowe dokumenty konieczne do ustalenia wartości kapitału początkowego, tj. umowę o pracę z dnia 30 czerwca 1992 r. wZakładzie Bar- (...) Sp. z o.o.oraz dokument pn. „rozliczenie pracownikaBar- (...)” z dnia 29 października 1992 r. Na tej postawie Zakład Ubezpieczeń Społecznych w piśmie procesowym z dnia 22 stycznia 2018 r. uwzględnił okres zatrudnienia ubezpieczonego od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r. wZakładach (...)oraz okres od dnia 1 lipca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. w Zakładzie pracyBar- (...) Sp. z o.o.do ustalenia kapitału początkowego. W oparciu o powyższe dokumenty, decyzją z dnia 16 stycznia 2018 r. znak:(...)-2004, Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego, ustalił ponownie wartość kapitału początkowego na dzień 1 stycznia 1999 r. Do ustalenia wartości kapitału początkowego organ rentowy przyjął podstawę wymiaru kapitału początkowego w kwocie 2.071,36 zł. Do obliczenia podstawy wymiaru kapitału początkowego oraz obliczenia wskaźnika wysokości tej podstawy organ rentowy przyjął przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od dnia 1 stycznia 1989 r. do dnia 31 grudnia 1998 r. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wyniósł 169,66%. Podstawę wymiaru kapitału początkowego organ rentowy ustalił w wyniku pomnożenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru, wynoszącego 169,66% przez kwotę bazową, tj. 1.220,89 zł określoną w ustawie powołanej w części I decyzji (169,66% x 1.220,89 zł = 2.071,36 zł), okresy składkowe w łącznym wymiarze 26 lat, 2 miesięcy i 22 dni tj. 314 miesięcy oraz okresy nieskładkowe w łącznym wymiarze 1 miesiąca i 3 dni, współczynnik proporcjonalny do wieku oraz okresu składkowego i nieskładkowego w wysokości 81,97% oraz średnie dalsze trwanie życia w wymiarze 209 miesięcy. Kapitał początkowy ustalony na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniósł 197.734,90 zł(protokół rozprawy z dnia 8 grudnia 2017 r. k. 65-67 a.s., decyzja z dnia 16 stycznia 2018 r. znak:(...)-2004 – nienumerowane katy dokumentacji zgromadzonej w tomie I a.r.).
W wykonaniu zobowiązania Sądu z dnia 19 grudnia 2018 r., organ rentowy w piśmie procesowym z dnia 27 grudnia 2018 r. wyliczył hipotetyczną wysokość kapitału początkowego ubezpieczonego, przy założeniu, że okres od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. stanowił pracę wykonywaną w warunkach szczególnych. Zakład Ubezpieczeń Społecznych ustalił, że wysokość kapitału początkowego wraz z rekompensatą na dzień 1 stycznia 1999 r. wyniosłaby łącznie 257 370,99 zł. Pełnomocnik odwołującego na rozprawie w dniu 4 lutego 2019 r. złożył wniosek, w którym ustosunkował się do hipotetycznego wyliczenia kapitału początkowego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych i jednocześnie wniósł o uwzględnienie dodatkowo do niniejszego wyliczenia okresu zatrudnienia od dnia 30 czerwca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. jako pracy wykonywanej w warunkach szczególnych z uwagi na zajmowanie przez ubezpieczonego w tym okresie stanowiska operatora żurawi wieżowych. W wykonaniu zobowiązania Sądu, Zakład Ubezpieczeń Społecznych pismem z dnia 11 lutego 2019 r. wskazał, że wysokość hipotetycznego kapitału początkowego wraz z rekompensatą na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi łącznie 257.370,99 zł, przy czym wartość kapitału początkowego ustalonego decyzją organu rentowego z dnia 16 stycznia 2018 r. wynosi 197.734,90 zł, a hipotetyczna kwota rekompensaty wynosi 58.636,09 zł(pismo procesowe organu rentowego z dnia 27 grudnia 2018 r. k. 139, protokół rozprawy z dnia 4 lutego 2019 r. k. 145-146 a.s.).
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zawartych w aktach niniejszej sprawy, jak również w aktach rentowych i osobowych odwołującego. Zdaniem Sądu dokumenty, w zakresie w jakim Sąd Okręgowy oparł na nich swoje ustalenia, są wiarygodne, wzajemnie się uzupełniają i tworzą spójny stan faktyczny. Dokumenty te nie były przez strony sporu kwestionowane w zakresie ich autentyczności i zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, a zatem wynikające z nich okoliczności należało uznać za bezsporne i mające wysoki walor dowodowy.
Ponadto Sąd Okręgowy za podstawę ustaleń faktycznych przyjął wiarygodne zeznania ubezpieczonegoW. M. (1)(k. 66-67, k. 90-91, k. 137 a.s.)oraz świadków:A. G. (2)(k. 89 a.s.)iA. S.(k. 89-90 a.s.),którzy przez wiele lat pracowali w tym samym zakładzie pracy, tj. wZakładach Budownictwa (...)Komendy Stołecznej Policji z siedzibą wW., w których zatrudniony byłW. M. (1)i potwierdzili wynikające z akt osobowych okoliczności pracy oraz charakter wykonywanych przez niego czynności w spornym okresie czasu. Zdaniem Sądu z uwagi na spójność zeznań ubezpieczonego, świadków i dokumentów, nie było podstaw do kwestionowania ich wiarygodności. Sąd Okręgowy oparł się także na opinii pisemnej biegłej sądowej z zakresu(...)z dnia 28 maja 2018 r.(k. 102-109 a.s.). Odnosząc się do sporządzonej w niniejszej sprawie opinii biegłej, Sąd uznał ją za przekonującą, rzeczową i merytorycznie uzasadnioną. Sąd wziął pod uwagę fakt, że opinia ta uwzględnia i odnosi się do rzeczywistego charakteru pracy odwołującego w spornym okresie czasu i wykonywanych przez niego obowiązków, co biegła szczegółowo omówiła. Opinia ta jest również zgodna z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami świadków i odwołującego. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu okoliczność, że odwołujący w okresie zatrudnienia wZakładach Budownictwa (...)Komendy Stołecznej Policji z siedzibą wW.od dnia 11 listopada 1975 r. do dnia 28 czerwca 1991 r. stale i w pełnym wymiarze czasu wykonywał prace, które spełniają przesłanki do uznania ich za prace wykonywane w warunkach szczególnych – spowodowała, że okres ten powinien być w całości zaliczony do okresu pracy w warunkach szczególnych.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Postępowanie w sprawie z odwołaniaW. M. (1)od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004 w części podlegało umorzeniu, zaś w pozostałym zakresie Sąd odwołanie uwzględnił.
Z uwagi na przedmiot sporu tytułem wstępu podkreślania wymaga, żeW. M. (1), jako osobie urodzonej pod dniu 31 grudnia 1948 r., przysługuje prawo do emerytury w myśl art. 24 i następnychustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2019 r., poz. 39), zwanej dalej ustawą emerytalną. Wymieniony przepis art. 24 wskazuje, że ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego wynoszącego, co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184. Zasady obliczania wysokości emerytury określonej w art. 24 zostały ustalone w art. 25 -26 ustawy emerytalnej. W myśl art. 26 emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 ustawy przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183 ustawy. Z kolei z art. 25 ust. 1 ustawy wynika, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 ustawy, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego wart. 173-175oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa wart. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniemust. 1a i 1b oraz art. 185.
W świetle zacytowanych przepisów jednym z podstawowych elementów obliczenia wysokości przyznanej ubezpieczonemu emerytury jest kapitał początkowy. Zgodnie z art. 173 ust. 1-3 ustawy emerytalnej ustala się go dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek. Kapitał początkowy stanowi równowartość kwoty obliczonej według zasad określonych w art. 174 pomnożonej przez wyrażone w miesiącach średnie dalsze trwanie życia ustalone zgodnie z art. 26 ust. 3 dla osób w wieku 62 lat. Jego wartość ustala się na dzień wejścia w życie ustawy. Z kolei w myśl art. 174 ust. 1 i 2 ww. ustawy, wyliczenia kapitału dokonuje się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-12. Ustala się podstawę wymiaru w oparciu o zasady określone w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18, to jest z okresu kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych przed dniem 1 stycznia 1999 r. (art. 15 ust. 1) bądź z okresu 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu (art. 15 ust. 6). Ponadto, przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: okresy składkowe, o których mowa w art. 6, okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt. 5 oraz okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt. 1-3 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust. 2.
Sąd Okręgowy, rozpoznając odwołanieW. M. (1), podzielił stanowisko Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW., co do konieczności zastosowaniaart. 47713§ 1 k.p.c.Wskazany przepis stanowi, że zmiana przez organ rentowy zaskarżonej decyzji lub przez wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności zaskarżonego orzeczenia przed rozstrzygnięciem sprawy przez Sąd - przez wydanie decyzji lub orzeczenia uwzględniającego w całości lub w części żądanie strony - powoduje umorzenie postępowania w całości lub w części. W rozpatrywanej sprawie, Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 16 stycznia 2018 r., znak:(...)-2004, wydaną w sprawie ponownego ustalenia kapitału początkowego zmienił decyzję zaskarżoną przezW. M. (1)z dnia 4 sierpnia 2017 r. w ten sposób, że ustalając kapitał początkowy, uwzględnił okres zatrudnienia odwołującego od dnia 6 października 1969 r. do dnia 30 maja 1970 r. wZakładach (...)oraz okres od dnia 1 lipca 1992 r. do dnia 31 października 1992 r. w Zakładzie pracyBar- (...) Sp. z o.o.Powyższa okoliczność wynika wprost ze stanowiska organu rentowego przedstawionego w piśmie procesowym z dnia 22 stycznia 2018 r.(k. 76 a.s.),w którym ZUS wskazywał na dokonanie powyższej zmiany, a także z analizy decyzji z dnia 16 stycznia 2018 r. W konsekwencji w odniesieniu do wskazanych powyżej okresów zatrudnienia czasu żądanieW. M. (1)zostało zaspokojone. W związku z powyższym w tym zakresie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania na podstawieart. 47713§ 1 k.p.c., o czym Sąd orzekł w pkt. 1 sentencji wyroku.
Wobec powyższego sporny pozostawała nadal okres zatrudnienia ubezpieczonego od dnia 25 kwietnia 1975 r. do dnia 30 czerwca 1992 r. wZakładach Budownictwa (...)Komendy Stołecznej Policji z siedzibą wW.na stanowiskach elektromontera i maszynisty robót ziemnych koparek jednonaczyniowych. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie zart. 21 ust.1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych(Dz. U. z 2018 r., poz. 1924)rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Stosownie do treści ust. 2 tego przepisu rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W myśl art. 23 ust.1 i 2 powołanej ustawy ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę, rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Celem rekompensaty, podobnie jak i emerytury pomostowej, jest łagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych przy pracach w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku rekompensaty realizacja tego celu polega jednak nie na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, lecz na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 31 marca 2016 r., III AUa 1899/15).
Przepisyart. 2 pkt 5 i art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychformułują dwie zasadnicze przesłanki nabycia prawa do rekompensaty, tj. nienabycie prawa do emerytury pomostowej oraz osiągnięcie okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynoszącego co najmniej 15 lat. Przesłanką negatywną zawartą wart.21 ust.2 ustawy o emeryturach pomostowychjest nabycie prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Skoro zgodnie zart. 23 ustawy o emeryturach pomostowychrekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, a zgodnie z art. 173 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS kapitał początkowy ustala się dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., za których były opłacane składki na ubezpieczenie społeczne przed dniem 1 stycznia 1999 r., to warunek sformułowany wart. 21 ust.2 ustawy o emeryturach pomostowychnależy rozumieć w taki sposób, że rekompensata jest adresowana wyłącznie do ubezpieczonych objętych systemem emerytalnym zdefiniowanej składki, którzy przed osiągnięciem podstawowego wieku emerytalnego nie nabyli prawa do emerytury z FUS obliczanej według formuły zdefiniowanego świadczenia. Analiza układu warunkującego prawo do emerytury pomostowej prowadzi do wniosku, że świadczenie to przysługuje tym pracownikom, którzy osiągnęli co najmniej 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, ale nie nabyli prawa do emerytury pomostowej z powodu nieuznania ich pracy za wykonywaną w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniuart. 3 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że odwołujący się nie nabył prawa do emerytury pomostowej, ani prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym w związku z wykonywaniem pracy w warunkach szczególnych lub w szczególnym charakterze. Stosownie natomiast do treściart. 32 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych. Z kolei przepisart. 32 ust.4stanowi, że wiek emerytalny, o którym mowa w ust. 1, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym wust.2 i 3przysługuje prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych, to jest na podstawierozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz.U. Nr 8, poz.43 z późn. zm.). Z przepisu § 1 cyt. rozporządzenia wynika, że jego treść stosuje się do pracowników wykonujących prace w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, wymienione w § 4-15 rozporządzenia oraz w wykazach stanowiących załącznik do rozporządzenia. Przepis § 2 ust.1 rozporządzenia ustala, że za okresy uzasadniające nabycie prawa do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu uważa się okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy.Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. Nr 8, poz. 43)w § 2 ust. 2 zobowiązuje zakłady pracy do stwierdzenia okresów zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wyłącznie na podstawie posiadanej dokumentacji. Natomiastrozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe(Dz. U. 2011 nr: 237 poz. 1412)określone zostały środki dowodowe, które powinny być dołączone do wniosku, stwierdzające okoliczności uzasadniające przyznanie tego świadczenia. W myśl § 21-23 powołanego rozporządzenia środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia są pisemne zaświadczenia zakładów pracy, wydane na podstawie posiadanych dokumentów, oraz legitymacje ubezpieczeniowe, a także inne dowody z przebiegu ubezpieczenia. W przypadku zaś ubiegania się pracownika o przyznanie emerytury z tytułu zatrudnienia w szczególnym charakterze, zaświadczenie zakładu pracy powinno stwierdzać charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach oraz inne okoliczności, od których jest uzależnione przyznanie takiej emerytury lub renty. Wyjątek od zasady ustalonej w powołanym przepisie jest zawarty w § 25 wymienionego rozporządzenia, który przewiduje, że okresy zatrudnienia mogą być udowodnione zeznaniami świadków, gdy zainteresowany wykaże, że nie może przedstawić zaświadczenia zakładu pracy.
Dla rozstrzygnięcia spornej kwestii zasadnym stało się zatem ustalenie, czy praca wykonywana przez ubezpieczonego w powyższym okresie była pracą wykonywaną w warunkach szczególnych, o jakich mowa w cyt. wyżej przepisach wobec zakwestionowania przez organ rentowy zaświadczenia wydanego przez zakład pracy ubezpieczonego. W ocenie Sądu Okręgowego analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego daje podstawę do stwierdzenia, że odwołujący, będąc zatrudniony w spornym zakładzie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace maszynistów ciężkich maszyn budowlanych i drogowych, będąc operatorem żurawi wieżowych i kołowych. Prace te są wymienione w wykazie A Dziale V pod poz. 3, stanowiącego załącznik dorozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Wynikające z wykazu A stanowiącego załącznik dorozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterzeprzyporządkowanie danego rodzaju pracy do określonej branży ma istotne znaczenie dla jej kwalifikacji jako pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art. 32 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 11 czerwca 2013 r. III AUa 1370/12).
Dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska, tylko rodzaj powierzonej mu pracy. Praca w szczególnych warunkach to praca wykonywana stale (codziennie) i w pełnym wymiarze czasu pracy (przez 8 godzin dziennie, jeżeli pracownika obowiązuje taki wymiar czasu pracy) w warunkach pozwalających na uznanie jej za jeden z rodzajów pracy wymienionych w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 roku w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2011 r. I UK 393/10).Przedkładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że z zeznań odwołującego i świadków jednoznacznie wynika, że ubezpieczony od momentu nabycia uprawnień maszynisty żurawi wieżowych, tj. od dnia 5 kwietnia 1978 r. obsługiwał wyłącznie tego rodzaju sprzęt (ŻW 45, ŻW 80 i ŻW 75/100), głównie na budowach wL.,S.iZ.. Ubezpieczony nie tylko pracował jeżdżąc opisaną powyżej maszyną budowlaną, ale wykonywał również szereg prac będąc jej operatorem. Pracował tak w pełnym wymiarze czasu pracy. Innych czynności mu nie powierzano pomimo tego, że posiadał szereg dodatkowych uprawnień, w tym m.in. kierowcy kategorii B i C. Ubezpieczony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę operatora żurawi wieżowych i kołowych. Z tego też względu brak jest podstaw do tego, aby kwestionować twierdzenia ubezpieczonego odnośnie tego, że w spornym okresie czasu wykonywał on pracę w warunkach szczególnych. Z uwagi zatem na uwzględnienie okresu pracy ubezpieczonego wZakładach Budownictwa (...)Komendy Stołecznej Policji z siedzibą wW.od dnia 11 listopada 1975 r. do dnia 28 czerwca 1991 r., jako pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, a w konsekwencji wykazanie wymaganego 15-letniego okresu pracy w tym charakterze,W. M. (1)spełnił warunki do przyznania mu prawa do rekompensaty.
W piśmie procesowym z dnia 11 lutego 2019 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wskazał, że wysokość hipotetycznego kapitału początkowego wraz z rekompensatą na dzień 1 stycznia 1999 r. wynosi łącznie 257.370,99 zł (wartość kapitału początkowego ustalonego decyzją z dnia 16 stycznia 2018 r. wynosi 197.734,90 zł plus hipotetyczna kwota rekompensaty wynosi 59.636,09 zł). Organ rentowy wyjaśnił przy tym, że pomimo doliczenia dodatkowo 4 miesięcy okresu pracy w szczególnych warunkach w porównaniu do hipotetycznego wyliczenia rekompensaty z dnia 21 grudnia 2018 r. wysokość rekompensaty nie uległa zmianie. Dodał, że jeżeli wartość współczynnika lub któregokolwiek z ułamków pod pierwiastkiem przekracza wartość 1 przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.
Mając powyższe na uwadze, w pkt. 2 wyroku, Sąd Okręgowy zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 4 sierpnia 2017 r., znak:(...)-2004 w ten sposób, że ustalił wartość kapitału początkowego wraz z rekompensatą, jako dodatkiem do kapitału początkowego odwołującegoW. M. (1)na dzień 1 stycznia 1999 r. w łącznej kwocie 257.370,99 zł, przyjmując jako wartość kapitału początkowego wysokość 197.734,90 zł, a jako wartość rekompensaty kwotę w wysokości 59.636,09 zł oraz przyjmując, że podstawa wymiaru kapitału początkowego wynosi 2.071,36 zł, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynosi 169,66 %,
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd Okręgowy orzekł w pkt. 3 sentencji wyroku na podstawieart. 98 § 1 k.p.c.w związku z § 9 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie(Dz. U. z 2015r. poz. 1800), zasądzając od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.na rzeczW. M. (1)kwotę 360,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć(...)
M.St.