Sąd Rejonowy w Jędrzejowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I Ns 138/18
Data wyroku: 2020-08-19 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia Katarzyna Wysoczyńska
Słowa kluczowe: Zasiedzenie
Podstawa prawna: art. 172 kc
Teza: zasiedzenie

Sygn. akt: I Ns 138/18

POSTANOWIENIE
Dnia 19 sierpnia 2020 r.
Sąd Rejonowy w Jędrzejowie I Wydział Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący:

Sędzia Katarzyna Wysoczyńska

Protokolant:

Dagmara Pałka

po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2020 r. w Jędrzejowie na rozprawie
sprawy z wnioskuT. S. (1)
z udziałemG. P.,S. K.,P. A.,M. K., GminaS., Skarbu Państwa -(...) Państwowe S.A.,K. S. (1),K. S. (2),Z. B.,J. Ś.,D. K.
o zasiedzenie nieruchomości
postanawia:
I. stwierdzić, żeK.c.J.iC.orazT.s.J.iW.małżonkowieS.nabyli przez zasiedzenie z dniem 16 września 2012 roku do majątku objętego wspólnością ustawową małżeńską własność nieruchomości położonej:
1) w miejscowościO.gminaS., oznaczonej aktualnie jakodziałki nr (...)o pow. 1,1233 ha powstałych z podziałudziałki nr (...)o pow. 1,14 ha, oznaczonych na mapie sporządzonej przez geodetęJ. G., przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego za nr P.(...).2020.527, a pochodzącej z księgi hipotecznej p.n. „FolwarkJ.ks. 542 str. 102 do pkt 4
2) w miejscowościO.gminaS.oznaczonej jakodziałka nr (...)o pow. 0.1469 ha, oznaczonej na mapie sporządzonej przez geodetęJ. G., przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego za nr P.(...).2020.527, dla której nie jest prowadzona księga wieczysta ani zbiór dokumentów
II. orzec, że wnioskodawca i uczestnicy ponoszą koszty postepowania związane ze swym udziałem w sprawie
Sygn. akt I Ns 138/18

UZASADNIENIE

Postanowienia z dnia 19 sierpnia 2020 roku
W dniu 15 marca 2018 roku do tut. Sądu wpłynął wniosekT. S. (1)o stwierdzenie, że wraz żonąK. S. (1)nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości położonejw miejscowościO.gminaS.oznaczonej jakodziałki nr (...). W uzasadnieniu swego wnioskuT. S. (1)wskazał, że posiada przedmiotową nieruchomość od lutego 1982 roku.
W dniu 19 kwietnia 2019 roku wnioskodawca sprecyzował swój wniosek i wskazał, że domaga się stwierdzenia, iż wraz żonąK. S. (1)nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości położonej w miejscowościO.gminaS.oznaczonej jakodziałki nr (...)z dniem 16 września 2002 roku (w dobrej wierze), ewentualnie z dniem 16 września 2012 roku (k. 194 -197).
UczestniczkaK. S. (2)sprzeciwiła się wnioskowi i wskazała, że samoistnymi posiadaczami nieruchomości objętej wnioskiem do roku 2000 byli jej rodzice (k. 67-68).
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Nieruchomość oznaczona jakodziałki nr (...)o pow. 1.30 ha znajduje się w miejscowościO.gminaS..
Działka nr (...)uległa podziałowi nadziałki nr (...).
Aktualnie na nieruchomości objętej postępowaniem znajdują się zabudowania tj. dom i budynki gospodarcze (działka nr (...)), a teren z budynkami jest ogrodzony, przy ogrodzeniu znajduje się szambo oraz składowane są maszyny rolnicze (działka nr (...)). Poza terenem zabudowanym znajduje się grunt rolny (działka nr (...)), a na części nieruchomości posadzono brzezinę (działka nr (...)), na części terenu znajduje się około 20 letni las (działka nr (...)), pozostała część działki stanowi drogę dojazdową do pola uprawnego i dojście do lasu nadziałce nr (...)(działki nr (...)).
Natomiast nadziałce nr (...)znajduje się aktualnie ugór.
Dowód:oględziny z dokumentacją fotograficzną (k. 207 – 225), wypis z rejestru gruntów (k. 4), wyrys z mapy (k. 5), opinia geodetyJ. G.z mapą (k. 231 -234, k. 266v +nagranie rozprawy z dnia 11 lutego 2020 roku, k. 271). zdjęcia satelitarne (k. 200 koperta).
Właścicielką nieruchomości objętej postępowaniem byłaL. G.na mocy(...).ON –(...).
Dowód:opinia geodetyM. S. (1)(k. 8 -10), akta uwłaszczeniowe (k. 51 – koperta).
Nieformalną umową z dnia 4 maja 1980 rokuL. G.sprzedała nieruchomość położonąO.K. S. (1), późniejszejS., siostrze wnioskodawcy.
T.iK. S. (1)zamieszkali na nieruchomości objętej wnioskiem we wrześniu 1982 roku, gdy sprowadzili się z kilkumiesięcznym synem zW..
Wnioskodawca zawarł z zakładem energetycznym umowę na dostawę prądu do domu na nieruchomości objętej wnioskiem. Z biegiem lat wnioskodawca remontował stare zabudowania, dobudował szopkę i garaż, wykopał studnię, urządził w domu łazienkę, wyburzył ganek, wymienił część dachu, ogrodził część nieruchomości obejmującą budynki.
Na nieruchomości objętej wnioskiem od 1982 roku nie mieszkała siostra wnioskodawcy, nie przyjeżdżała na tą nieruchomość i jej nie uprawiała, nie dawała także żadnych pieniędzy na remonty zabudowań, a także nigdy nie żądała odT. S. (1), aby oddał jej wskazaną nieruchomość, płacił czynsz dzierżawny lub spłacił ją z tej nieruchomości. Takich żądań do wnioskodawcy nie zgłaszali także rodzice, którzy pomagali finansowo wnioskodawcyw remontach, a ojciec dodatkowo fizycznie przy ich wykonywaniu.
J. S.,W. S.iK. S. (2)mieszkali wM., gdzie powadzili gospodarstwo rolne.
Część rolną nieruchomości objętej wnioskiem (zdziałki nr (...)orazdziałkę nr (...)) uprawiał wnioskodawca z żoną, a w późniejszych latach z dziećmi. Na części tej nieruchomości posadził około 20 lat temu las, który cały czas jest sprzątany przez wnioskodawcę. Wcześniej teren na jakim jest las był uprawiany przez wnioskodawcę rolniczo. W pracach rolniczych pomagał wnioskodawcy ojciec.
Na niewielkiej części nieruchomości objętej wnioskiemK. S. (1)miała ogródek warzywny, a na części z trawą wypasała zwierzęta.
Aktualnie część rolna nieruchomości objętej postępowaniem nie jest uprawiana od około 2009 roku, ale teren ten raz w roku od 2009 roku był odchwaszczany przez wnioskodawcę, a ostatnio przez jego syna.
Rodzice wnioskodawcy i jego siostra nie sprzeciwiali się temu jak nieruchomością zajmował się wnioskodawca.
J. S.zmarł w dniu 22 lutego 2005 roku, aW. S.w dniu 4 lutego 2016 roku.
T. S. (1)był uważany z właściciela nieruchomości objętej wnioskiem i czuł się jej właścicielem z żoną.
Dowód:akty zgonu (k. 47-48), kopia umowy (k. 48), zeznania świadkówM. S. (2)(k. 134 -135 + nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019),T. M.(k. 135 -136 + nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019),R. S.(k. 140 – 141 nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019),M. S. (3)(k. 137- 138 nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019) iP. S.(k. 139 -140 nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019),P. W.(k. 141 -142 nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019),Z. J.(k. 143 nagarnie rozprawy z dnia 19 marca 2019), zeznania wnioskodawcyT. S. (1)(k. 144 -145 + nagranie rozprawy z dnia 19 marca 2019, k. 289v + nagranie rozprawy z dnia 11 sierpnia 2020 roku), częściowe zeznaniaK. S. (2)(k. 145 -146 + nagranie rozprawy z dnia 19 marca 2019), rozliczenia dostaw energii i faktury (k. 153 – 157), faktury (k. 160 – 171), protokół (k. 172-173), zdjęcia satelitarne (k. 200 koperta), zeznaniaK. S. (1)(k. 290 -290 + nagranie rozprawy z dnia 11 sierpnia 2020 roku).
Sąd zważył co następuje:
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z przepisemart. 172 § 1 kcposiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat 20 jako posiadacz samoistny chyba, że uzyskał posiadanie w złej wierze. Zgodnie z§ 2wskazanego przepisu po upływie lat 30 posiadacz nieruchomości nabywa jej własność choćby nabył posiadaniew złej wierze.
Do nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek, a mianowicie:
- konieczność samoistnego posiadania rzeczy
- upływ czasu, który w zależności od tego czy posiadacz jest w dobrej lub złej wierze wynosi odpowiednio 20 lub 30 lat.
Wskazane przesłanki muszą zachodzić kumulatywnie.
Definicja posiadacza samoistnego została sformułowana w przepisieart. 336 kc, zgodniez którym posiadaczem samoistnym rzeczy jest ten kto faktycznie nią włada jak właściciel. Posiadanie samoistne zwane inaczej właścicielskim charakteryzuje się tym, że posiadacz włada rzeczą w takim zakresie jak to czyni właściciel, wykorzystując faktyczną możliwość władania rzeczą do jakiej uprawniony jest właściciel ( III CRN 60/86 OSNCP 1987/9/138).
Posiadacz samoistny włada zawsze rzeczą z zamiarem władania dla siebie. Jednocześnie zamiar ten nie może być ukryty, musi on być jawny i jasny dla otoczenia, które musi postrzegać posiadacza jako osobę władającą rzeczą jak właściciel (wyrok SN z dnia 19 grudnia 2000 roku V CKN 164/00 lex 52668, postanowienie SN z dnia 28 lutego 2002 roku III CKN 891/00 lex 54474).
Władztwo faktyczne nad rzeczą oznacza nie tylko jego wykonywanie, ale także samą praktyczną możność władania rzeczą. Oznacza to, że władanie rzeczą nie musi przejawiać się w formie efektywnego, w sensie gospodarczym, korzystania z rzeczy, wystarczy sama wolai możność korzystania z rzeczy (Stanisław Rudnicki „Nabycie przez zasiedzenie” LexisNexis Warszawa 2007 rok Wydanie I str. 62-63)
Drugą z przesłanek koniecznych do nabycia nieruchomości przez zasiedzenie jest upływ czasu, który w zależności czy mamy do czynienia z posiadaczem samoistnym w dobrej lub złej wierze wynosi odpowiednio 20 i 30 lat.
Dobra wiara polega na usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu posiadacza, że przysługuje mu takie prawo własności jakie faktycznie wykonuje (I CR 302/71 NP.(...)str. 580).
Osoba, która weszła w posiadanie nieruchomości na podstawie umowy mającej na celu przeniesienie własności, zawartej bez zachowania formy aktu notarialnego nie jest posiadaczem samoistnym w dobrej wierze (uchwała SN z dnia 6 grudnia 1991 roku III CZP 108/91 OSNCP 1992 rok nr 4 poz. 48).
Z uwagi na wskazany początek okresu posiadania nieruchomości objętej wnioskiem, a mianowicie wrzesień 1982 rok, Sąd przeprowadził ustalenia dotyczące spełnienia przesłanek do zasiedzenia nieruchomości od tej daty. Na marginesie należy wskazać, że data ta wynikała z wiarygodnych zeznań wnioskodawcy i uczestniczkiK. S. (1).
W ocenie Sądu wniosek zasługiwał na uwzględnienie, albowiem samoistnymi posiadaczami nieruchomości objętej postepowaniem byliT.iK. S. (1).
Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił, że najpierw nieruchomość została zakupiona w 1980 roku przez siostręT. S. (1), a następnie za zgodą rodziców wnioskodawcy i przy braku sprzeciwu jego siostry, została objęta przez niego w samoistne posiadanie we wrześniu 1982 roku i do dnia wydania orzeczenia znajdowała się w nieprzerwanym samoistnym posiadaniu małżonkówS..
O samoistnym posiadaniu nieruchomości objętej postępowaniem świadczą czynności faktyczne podejmowane przezT. S. (1)i jego żonę w stosunku do całej nieruchomości objętej postępowaniem, a mianowicie fakt dokonywania remontów budynków, postawienie nowych budynków, ogrodzenie części nieruchomości z budynkami, uprawa rolna działek, a także zalesienie części terenu, dbanie o brak chwastów na aktualnym ugorze.
Fakt świadczenia pomocyT. S. (1)przez rodziców przy remontach czy uprawie gruntu, nie pozbawiał wnioskodawcy statusu samoistnego posiadacza nieruchomości objętej postępowaniem, albowiem pomoc ta w ocenie Sądu była pomocą rodziców dla syna. Zdaniem Sądu brak było wiarygodnych dowodów, z których wynikałoby, żeJ. S.iW. S.byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości objętej postępowaniem, nie manifestowali oni bowiem woli posiadania tej nieruchomości dla siebie i nie byli uważani przez osoby postronne za gospodarzy na tej nieruchomości. Ich centrum życiowe było wM., albowiem tam mieszkali i pracowali w gospodarstwie.
Należy podkreślić, że na przestrzeni wielu lat od 1982 roku, aż do złożenia wnioskuw niniejszej sprawie, nikt nie kwestionował posiadania nieruchomości objętej postępowaniem przezT. S. (1), w szczególności nie robiła tegoK. S. (2), która w ogóle nie interesowała się nieruchomością objętą postepowaniem, a jej centrum życiowe podobnie jak rodziców było wM.. Żaden świadek, w tym i świadkowie zgłoszeni przez uczestniczkę, nie traktował jej jako samoistnego posiadacza nieruchomości objętej postępowaniem, praktycznie nikt nie wiązał jej z tą nieruchomością.
Wskazane okoliczności wynikają z wiarygodnych zeznań wnioskodawczyni i uczestniczkiT. S. (2)oraz wiarygodnych zeznań świadkówM. S. (2),T. M.,R. S.,M. S. (3),P. S.,P. W.iZ. J..
Niewątpliwym było, że wnioskodawca z żoną byli samoistnymi posiadaczami nieruchomości objętej postępowaniem w złej wierze, albowiem weszli w posiadanie tej nieruchomości na podstawie ustnego przekazania od rodziców wnioskodawcy, którzy też nie byli prawnymi właścicielami tej nieruchomości. Niezasadny był zatem wniosek o potraktowanie wnioskodawcy i jego żony za posiadaczy nieruchomości objętej postepowaniem w dobrej wierze.
W ocenie Sądu 30 letni okres samoistnego posiadania wnioskodawcy i jego żony rozpoczął swój bieg w dniu 15 września 1982 roku, co wynika m.in z oświadczenia (k. 6) i zakończył się w dniu 15 września 2012 roku, zatemT.iK. S. (1)nabyli własność nieruchomości objętej postępowaniem z dniem 16 września 2012 roku.
Sąd uznał za wiarygodne zeznania wnioskodawcy i uczestniczkiK. S. (1), jak również świadkówM. S. (2),T. M.,R. S.,M. S. (3),P. S.,P. W.iZ. J.. Ich zeznania były jasne i logiczne, zgodne ze sobą.
Sąd uznał za niewiarygodne zeznania uczestniczkiK. S. (2)w części w jakiej wskazała, że to jej rodzice byli posiadaczami samoistnymi nieruchomości objętej postępowaniem, a także w części w jakiej wskazała, że pracowała na nieruchomości objętej postępowaniem, albowiem w tej części były sprzeczne z wiarygodnymi zeznaniami świadków i wnioskodawcy.
Sąd uznał, że zeznaniaZ. C.były bardzo ogólne, a zatem nieprzydatne dla poczynienia ustaleń faktycznych w sprawie
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.
O kosztach postępowania orzeczono jak wpkt IIna podstawieart. 520 § 1 kpc.