Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 295/18
Data wyroku: 2019-08-13 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Roman Chorab
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 157 § 2 KK

Sygn. akt II K 295/18
2 Ds. 153.2018

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 13 sierpnia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny
w składzie:
PrzewodniczącySSR Roman Chorab
Protokolant Joanna Gaweł - Wojciechowska
przy udziale Prokuratora Marka Śledziony
po rozpoznaniu w dniach 17.06.2019 r. i 13.08.2019 r.
sprawyL. Ż. (1)
ur. (...)wP.
synaS.iA.
oskarżonego o to, że:
w dniu 27 czerwca 2017r. wP.w powiecie(...), wielokrotnie groził pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciałaH. N.po czym zrealizował swoje groźby uderzając kilkukrotnie pokrzywdzonego drewnianym kijem i gumowym młotkiem w głowę powodując obrażenia ciała w postaci: rany tłoczonej okolicy ciemieniowej, krwiaka powieki górnej oka lewego, otarcia naskórka przedramienia prawego, urazu głowy skutkujących rozstrojem zdrowia poniżej dni siedmiu, po czym dalej kontynuował swoje groźby, które to wzbudzają u niego uzasadnioną obawę ich spełnienia;
tj. o czyn z art. 190 § 1 kk i art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § kk

I
oskarżonegoL. Ż. (1)uznaje za winnego popełnienia czynu opisanegow części wstępnej wyroku i za to na podstawie art. 157 § 2 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przyjmując, że jedna stawka dzienna stanowi równowartość kwoty 10 (dziesięciu) złotych;

II
na podstawie art. 46 § 2 kk orzeka od oskarżonegoL. Ż. (1)na rzecz pokrzywdzonegoH. N.nawiązkę w kwocie 1000 zł (jednego tysiąca) złotych;

III
na podstawie art. 627 kpk zasądza od oskarżonegoL. Ż. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 160,00 złotych i na podstawie art. 3 ust 1 Ustawy z dnia 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnych wymierza mu opłatę w kwocie 150 złotych.

Sygn. akt II K 295/18

UZASADNIENIE
W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:
L. Ż. (1)w chwili obecnej jest 77-letnim stałym mieszkańcemP., powiatu(...), utrzymującym się z emerytury w wysokości 1.500 zł miesięcznie.

(dowód:

dane osobowe oskarżonegoL. Ż. (1)– k. 77

).

OskarżonyL. Ż. (1)iR. Ż.są sąsiadami. Swoje posesji posiadają po przeciwnych stronach drogi. Z pokrzywdzonymH. N.obydwaj znają się od wielu lat.H. N.na posesjiR. Ż.w czerwcu 2017 r. miał pasiekę pszczół.
W dniu 27 czerwca 2017 roku pokrzywdzonyH. N.po spostrzeżeniu, że jego rój pszczół oddala się od ula, goniąc je celem zagonienia pszczół z powrotem na posesjęR. Ż., wszedł na teren działkiL. Ż. (1). Gdy oskarżonyL. Ż. (1)zauważył na swojej posesjiH. N.zdenerwował się i wielokrotnie groził pokrzywdzonemu pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała, zastrzeleniem go wzbudzając w pokrzywdzonymH. N.uzasadnioną obawę spełnienia gróźb. Następnie po zbliżeniu się do pokrzywdzonegoH. N.kilkukrotnie uderzył go drewnianym kijemi pięścią.Gdy pokrzywdzonyH. N.zaczął uciekać, oskarżonyL. Ż. (1)po uprzednim chwyceniu gumowego młotka dogonił go , a następnie kilkukrotnie uderzył go gumowym młotkiem w głowę.

(dowód:

wyjaśnienia oskarżonego –L. Ż. (1)– k. 53, 77v; zeznania pokrzywdzonego –H. N.– k. 78 ; zeznania świadkaR. Ż.– k. 82v;

).

W wyniki powyższego działaniaL. Ż. (2), pokrzywdzonyH. N.doznał obrażeń ciała w postaci: rany tłuczonej okolicy ciemieniowej, krwiaka powieki górnej oka lewego, otarcia naskórka przedramienia prawego, urazu głowy powodujących rozstrój zdrowia pokrzywdzonej na okres poniżej siedmiu dni.

(dowód: pisemna

opinia sądowo – lekarska z dnia 24 kwietnia 2018 roku biegłego z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.Z. K.– k. 44 ; ustna opinia sądowo – lekarska biegłego z zakresu chirurgii ogólnej lek. med.Z. K.– k. 82v-83

).

Po tym czasieL. Ż. (1)wielokrotnie kontynuował groźby kierowane pod adresemH. N.w obecnościM. R.oraz innych osób.

(dowód:

zeznania świadka –M. R.– k. 30; 78

).

OskarżonyL. Ż. (1)nie był w przeszłości karany sądownie za przestępstwa.

(dowód:

zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonegoL. Ż. (1)– k. 41

).

Przesłuchany w charakterze podejrzanegoL. Ż. (1)w postępowaniu przygotowawczym, przyznał się do popełnienia zarzucanego mu przestępstwa i złożył wyjaśnienia.
W wyjaśnieniach tych podał, że w dniu 27 czerwca 2017 roku na swojej posesji zastał znanego muH. N.. Wskazał, że miał mu za złe, że ten bez pytania go o zgodę wtargnął na jego posesję. Przyznał, że groził pokrzywdzonemu pobiciem i „poczęstowaniem śrutem” , nadto podał, że jak ponownie wejdzie na jego posesję to będzie się w ten sposób bronił (k. 53).
Bezpośrednio przed Sądem, przesłuchany w charakterze oskarżonego,L. Ż. (1)podtrzymał swojej poprzednie wyjaśnienia i przyznał się do kierowania gróźb karalnych jak i pobicia pokrzywdzonegoH. N.(k. 77v)

Sąd zważył co następuje:

Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonegoL. Ż. (1)należy wskazać, że te wyjaśnienie co do przedmiotu sprawy zasługiwały w całości na wiarygodność.
Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień oskarżonegoL. Ż. (1)łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zeznań pokrzywdzonegoH. N.oraz zeznań świadkaR. Ż.. Wszystkie bowiem osoby zgodnie wskazywały, żeL. Ż. (1)groziłH. N.a także, że kilkukrotnie uderzył go pięścią, drewnianym kijem oraz gumowym młotkiem. Zeznania tych osób wzajemnie się uzupełniały i pozwoliły na zobrazowanie przebiegu wydarzeń z dnia 27 czerwca 2017 roku. Sąd z uwagi na powyższe dał wiarę zeznaniom świadków gdyż ich treść tworzyła jednolite zdarzenie będące przedmiotem niniejszej sprawy.
Sąd dał także wiarę zeznaniom świadkaM. R., gdyż jego zeznania są konsekwentne i jasne , a sam oskarżonyL. Ż. (1)przyznał się, że pokrzywdzonemuH. N.groził.
Sąd nie znalazł także podstaw do zakwestionowania pisemnej opinii sądowo lekarskiej biegłegoZ. K.oraz ustnej opinii przedstawionej przez biegłego w toku rozprawy. Opinia jest pełna spójna i logiczna. Także dowody z dokumentów w postaci karty karnej oskarżonegoL. Ż. (1)nie budziły wątpliwości Sądu.
Należy zatem wskazać, że oskarżonyL. Ż. (1)swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w ten sposób, że:
w dniu 27 czerwca 2017 roku wP.gm.G.w powiecie(...), wielokrotnie groził pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciałaH. N., po czym zrealizował swoje groźby uderzając kilkukrotnie pokrzywdzonego drewnianym kijem i gumowy młotkiem w głowę powodując obrażenia ciała w postaci: rany  tłuczonej okolicy ciemieniowej, krwiaka powieki górnej oka lewego, otarcia naskórka przedramienia prawego, urazu głowy skutkujących rozstrojem zdrowia poniżej dni siedmiu, po czym dalej kontynuował swoje groźby które to wzbudzają w niego uzasadnioną obawę ich spełnienia.
W ocenie Sądu żadnej wątpliwości nie może budzić, kwalifikacja prawna zarzucanego osk.L. Ż. (1)przestępstwa. W świetle zebranego materiału dowodowego nie sposób kwestionować bowiem faktu, że oskarżony groził pokrzywdzonemu oraz, że uderzając go między innymi młotkiem po głowie spowodował u niego obrażenia ciała skutkujące rozstrojem zdrowia na okres poniżej siedmiu dni.
Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących dotyczących osoby sprawcy –L. Ż. (1).
W ocenie Sądu do okoliczności obciążających należało zaliczyć znaczne nasilenie działania sprawcy. Groźby wobec pokrzywdzonego wypowiadał on wielokrotnie , a obrażenia ciała powstały w skutek między innymi od uderzeń gumowym młotkiem w głowę.
Młotek jest narzędziem które bez wątpienia można użyć w sposób niebezpieczny i skutki działaniaL. Ż. (1)w tym wypadku mogły być znacznie poważniejsze. Co więcej powodem zachowania oskarżonegoL. Ż. (1)było jedynie wejście pokrzywdzonegoR. N. (1)na teren jego posesji, nie miał on bowiem zamiaru spowodować jakiejkolwiek szkody dla oskarżonegoL. Ż. (1), a jaki był powód wtargnięcia oskarżonyL. Ż.wiedział.
Za jedyną zaś okolicznością łagodzącą o ocenie Sądu należało uznać to, że oskarżonyL. Ż. (1)w przeszłości nie był karany sądownie za przestępstwo.
Łącząc wyżej wymienione okoliczności z dyrektywami wymiaru kary z art. 53 § 1 i 2 kk., Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemuL. Ż. (1)na podstawie art. 157 § 2 kk. w zw. z art. 11 § 3 kk. kary 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 ( dziesięć ) złotych jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu – przy czym spełni w stosunku do oskarżonegoL. Ż. (1)rolę wychowawczą i zapobiegawczą, czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej a nadto kwota jednej stawki odpowiada możliwościom majątkowym oskarżonegoL. Ż. (1).
Na podstawie art. 46 § 2 kk. , Sąd orzekł od oskarżonegoL. Ż. (1)na rzecz pokrzywdzonegoH. N.nawiązkę w kwocie 1.000 zł.
Orzeczenie bowiem obowiązku naprawienia szkody w niniejszym postępowaniu byłoby znacznie utrudnione z uwagi na charakter poniesionej „szkody” i wiązałoby się z prowadzeniem dodatkowego postępowania dowodowego w kierunku ustalenia rzeczywistej kwoty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Dlatego też zasadnym było orzeczenie wobec oskarżonegoL. Ż. (1)nawiązki , co oczywiście nie zamyka pokrzywdzonemuR. N.dochodzenia odszkodowania na drodze postepowania cywilnego.
Na podstawie art. 627 k.p.k., Sąd zasądził od oskarżonegoL. Ż. (1)na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 160 złotych, oraz na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych wymierzył mu opłatę w wysokości 150 złotych.L. Ż. (1)pobiera emeryturę z której ma możliwość uiścić wskazane należności finansowe na rzecz Skarbu Państwa choćby w ratach.