Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 307/19
Data wyroku: 2019-11-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń

Sygn. akt II K 307/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 12 listopada 2019 roku
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik
Przy udziale Prokuratora –D. M.,A. B.
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 13.08.2019 r., 29.10.2019 r.,
sprawyŁ. M.synaJ.iA. z domu G.,urodzonego dnia (...)wP.
oskarżonego o to, że w okresie od września 2017 roku daty dziennej bliżej nieustalonej do dnia 23 lutego 2019 roku wP., woj.(...), znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żonąA. M. (1)oraz znęcał się psychicznie nad osobami nieporadnymi ze względu na ich wiek – dziećmiN. M.iZ. M.w ten sposób, że wszczynał awantury domowe podczas których wypowiadał pod adresem żony słowa powszechnie uznane za wulgarne i obelżywe, a nadto stosował wobec żonyA. M. (1)przemoc fizyczną polegającą na popychaniu, szarpaniu, uderzaniu rękami po ciele, kopaniu, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku uderzyłA. M. (1)dwukrotnie pięścią w lewą kończynę górną, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych barwy sino – wiśniowej intensywnie wysyconych na powierzchni przednio – bocznej lewego ramienia, podbiegnięć krwawych barwy sinawo – różowej na bocznej powierzchni ramienia lewego oraz podbiegnięć krwawych resorbujących się barwy żółtawo – szarawej na przedno – bocznej powierzchni przedramienia lewego, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku przy użyciu noża groził dzieciomZ. M.iN. M.pozbawieniem życia,
tj. o czyn zart. 207§1 kkw zw. zart. 207§1a kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kk
1. oskarżonegoŁ. M.uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu zart. 207§1 kkw zw. zart. 207§1a kkw zb. zart. 157§2 kkw zw. zart. 11§2 kki za to na mocyart. 207§1a kkw zw. zart. 11§3 kkwymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pobawienia wolności;
2. na mocyart. 63§1i5kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza faktyczne pozbawienie wolności od 23 lutego 2019 r. godzina 21.10 do 13 sierpnia 2019 r. godzina 11.50;
3. na mocyart. 44§2 kkorzeka przepadek noża wraz z futerałem ujętego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/119/19/P;
4. na mocyart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
II K 307/19

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyłaŁ. M.o to, że:
w okresie od września 2017 roku daty dziennej bliżej nie ustalonej do dnia 23 lutego 2019 roku wP.województwa(...)znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoją żonąA. M. (1)oraz znęcał się psychicznie nad osobami nieporadnymi ze względu na ich wiek – dziećmiN. M.iZ. M.w ten sposób, że wszczynał awantury domowe, podczas których wypowiadał pod adresem żony słowa powszechnie uznane za wulgarne i obelżywe, a nadto stosował wobec żonyA. M. (1)przemoc fizyczną polegającą na popychaniu, szarpaniu, uderzaniu rękami po ciele, kopaniu, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku uderzyłA. M. (1)dwukrotnie pięścią w lewą kończynę górną, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych barwy sino – wiśniowej intensywnie wysyconych na powierzchni przednio – bocznej lewego ramienia, podbiegnięć krwawych barwy sinawo – różowawej na bocznej powierzchni ramienia lewego oraz podbiegnięć krwawych resorbujących się barwy żółtawo – szarawej na przednio – bocznej powierzchni przedramienia lewego, które spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni, nadto w dniu 23 lutego 2019 roku przy użyciu noża groził dzieciomZ. M.iN. M.pozbawieniem życia, tj. o czyn zart. 207 § 1 k.k.w zw. zart. 207 § 1a k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
Sąd ustalił i zważył, co następuje:
Ł. M.iA. M. (1)są małżeństwem i mają dwoje dzieci: trzyletniegoN. M.i półtorarocznąZ. M., z którymi mieszkają razem wP.. MałżeństwoŁ. M.iA. M. (1)miało dotychczas burzliwy przebieg, kilkakrotnie już rozstawali się i wracali do siebie. KiedyA. M. (1)wyprowadzała się od męża, mieszkała u swojej babciD. B..A. M. (1)z powodu sytuacji domowej ma obniżoną samoocenę, a wobec męża wykazuje postawę bierno – zależną. Ponadto znajduje się pod presją rodziny męża, która ma do niej pretensje, kiedy próbuje przeciwstawić się jego agresji, wywołując u niej poczucie winy. Od września 2017 roku sytuacja pogorszyła się iŁ. M.będąc zarówno trzeźwym jak i pod wpływem alkoholu urządzał z byle powodu awantury, podczas których wyzywał żonę słowami powszechnie uznanymi za wulgarne, obelżywe i poniżające, szarpał ją, kopał, popychał, uderzał rękoma po ciele. W dniu 23 lutego 2019 rokuŁ. M.uderzałA. M. (1)dwukrotnie pięścią w lewą rękę, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci podbiegnięć krwawych barwy sino – wiśniowej intensywnie wysyconych na powierzchni przednio – bocznej lewego ramienia, podbiegnięć krwawych barwy sinawo – różowawej na bocznej powierzchni ramienia lewego oraz podbiegnięć krwawych resorbujących się barwy żółtawo – szarawej na przednio – bocznej powierzchni przedramienia lewego, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż siedem dni. W dniu 23 lutego 2019 roku przy użyciu noża groził dzieciomZ. M.iN. M.pozbawieniem życia mówiąc, że popodcina im gardła. Podczas zabezpieczania noża przez policjantkęM. D.N. M.na widok noża wpadł w panikę, zaczął płakać i krzyczeć, że się boi.Ł. M.nie był dotychczas karany, ma wykształcenie podstawowe, bez zawodu, pracuje wZakładzie Usług (...)wP., posiadał w domu broń pneumatyczną, na którą nie jest wymagane pozwolenie.
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków:E. P.– k. 232-233, 21-22, 123,L. J.– k. 233, 38-39,M. B.– k. 233-233v, 25,D. B.– k. 233v-234, 2-3,M. D.– k. 244v, 41, ponieważ są logiczne, zgodne z doświadczeniem życiowym, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny, a świadkowieL. J.,M. B.iM. D.nie są w żaden sposób związani ze stronami, gdyż wykonywali jedynie swoje obowiązki służbowe. Tezy aktu oskarżenia dotyczące grożenia dzieciom przy użyciu noża potwierdza opisane w zeznaniach obiektywnego świadkaM. D.zachowanieN. M., który na widok zabezpieczanego noża wpadł w panikę i zaczął płakać mówiąc „boje, boje”. Dziecka w wieku trzech lat nie sposób przekonać do określonego zachowania w odpowiednim momencie i wszelkie tego typu zachowania są spontaniczne i szczere. Gdyby nie było wcześniejszych gróźb, dziecko nie przestraszyłoby się zwykłego noża, który jest zwyczajnym narzędziem używanym na co dzień w kuchni czy przy stole i co dzieci widzą bez żadnych negatywnych skutków. Sąd obdarzył wiarą dowody znajdujące się w aktach sprawy: niebieska karta – k. 5-8, protokół zatrzymania rzeczy – k. 11-13, protokół zatrzymania osoby – k. 15, protokół oględzin rzeczy – k. 33-34, 44-45, dokumentacja fotograficzna – k. 46-49, 58, protokół badania sądowo – lekarskiegoA. M. (1)– k. 55, dane z Krajowego Rejestru Karnego – k. 94, 241, opinia psychologiczna dotyczącaA. M. (1)– k. 104-112, opinia z zakresu badań broni – k. 118-120, dane osobo poznawcze – k. 124, wydruk korespondencji elektronicznej – k. 138-146, ponieważ zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków:A. M. (2)– k. 234-234v, 29,J. M.– k. 234v – 235, 31,M. M.– k. 235, 127-128,A. M. (3)– k. 235v, 24,A. M. (4)– k. 235v, 26-27,M. S.– k. 236,P. S.– k. 236-236v, ponieważ są sprzeczne z obdarzonymi wiarą zeznaniami świadków, a poza tym w przeciwieństwie do wiarygodnych świadkówE. P.iD. B.mieli sporadyczny kontakt z pokrzywdzoną i oskarżonym, co sami przyznali, więc mogli nie zauważyć negatywnych zdarzeń, które działy się zazwyczaj bez świadków wśród czterech ścian.
OskarżonyŁ. M.nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że zarzuty są nieprawdziwe i jedynie kłócą się z żoną. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż stoją w sprzeczności z zeznaniami wiarygodnych świadków.
Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swoich czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.
Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na regularnych wyzwiskach, groźbach i naruszaniu nietykalności cielesnej oraz uszkodzeniu ciała skutkującym rozstrojem zdrowia na czas do siedmiu dni wobec osób najbliższych jaką jest żona oraz dzieci stanowi przestępstwo zart. 207 § 1 k.k.w zw. zart. 207 § 1a k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę stosunkowo długi czas trwania przestępstwa, grożenie nożem bardzo małym dzieciom, co może spowodować poważny uraz na przyszłość, a jako okoliczności łagodzące dotychczasową niekaralność oskarżonego. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu, która przez swą dolegliwość spowoduje, że oskarżony nie popełni więcej podobnego czynu.
Sąd zwolnił oskarżonego z ponoszenia kosztów sądowych biorąc pod uwagę jego trudną sytuację materialną oskarżonego, który ma na utrzymaniu dwoje dzieci, a przez prawie pół roku tymczasowego aresztowania pozostawał bez pracy, więc zasądzenie kosztów uderzyłoby w i tak już pokrzywdzoną rodzinę oskarżonego.