Sąd Rejonowy w Chełmnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 571/18
Data wyroku: 2019-03-07 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jakub Wąwoźny
Słowa kluczowe: Ochrona zwierząt
Podstawa prawna: art. 35 ust.1a ustawy z dnia 21.08.1997r. o ochronie zwierząt

Sygn. akt II K 571/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 marca 2019 roku
Sąd Rejonowy w Chełmnie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący –  SSR Jakub Wąwoźny
Protokolant – stażystaE. R.
przy udziale Prokuratora M. Wiśniewskiego
po rozpoznaniu w dniu 07/03/2019 roku
sprawy:

D. T.

c.J.iT. z d. C.

ur. (...)wC.

oskarżonej o to, że:

w okresie od maja 2019 roku do 15 listopada 2018 roku WU.znęcała się nad psem typu pinczer, w ten sposób, że utrzymywała zwierzę w stanie rażącego zaniedbania nie zapewniając mu opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniej karmy do stanu zdrowia psa,

tj, o przestępstwo zart. 24 ust. 1a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt

orzeka:

1
na podstawieart. 66 § 1 kkw zw. zart. 67 § 1 kkwarunkowo umarza wobec oskarżonejD. T.postępowanie karne na okres 1 (jednego) roku próby;

2
na podstawieart. 35 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierzątorzeka wobec oskarżanej obowiązek uiszczenia nawiązki na rzeczTowarzystwa (...)wC.w kwocie 1000(tysiąca) zł na cel związany z ochroną zwierząt;

3
zasądza od oskarżonego kwotę 60/sześćdziesięciu/ zł tytułem opłaty i obciąża go wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70/siedemdziesięciu/ zł.

II k 571/18

UZASADNIENIE
D. T.w okresie od maja 2019 roku do 15 listopada 2018 roku wU.znęcała się nad psem typu pinczer, w ten sposób, że utrzymywała zwierzę w stanie rażącego zaniedbania nie zapewniając mu opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniej karmy do stanu zdrowia psa.
Dowód: (zeznaniaM. P.k. 1- 2, dokumenty k. 610, zdjęcia k. 12-15 decyzja administracyjna k. 16-17, wyjaśnienia oskarżonej k. 22-23)
Oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Sąd uznał jej wyjaśnienia za wiarygodne. Dowody zgromadzone w aktach sprawy potwierdziły w pełni sprawstwo oskarżonej. Sąd uwzględnił zeznania aM. P., uznając, iż są spójne wewnętrznie. Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.
Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy daje podstawę do uznania winy oskarżonej popełnienia zarzucanego jej czynu.
Sąd podzielił kwalifikację zarzucanego oskarżonemu czynu, tj.art. 35 ust. 1a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątuznając, iż jest właściwa. W wyroku w części wstępnej wkradła się omyłka pisarska.
Oskarżona dotychczas była osobą niekaraną (k. 33), przyznała się do winy, z jej wyjaśnień wynika, iż żałuje dokonanego czynu. Z uwagi na powyższe, oraz fakt, iż okoliczności przestępstwa nie budzą wątpliwości, oraz uznanie, iż społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, a postawa sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa - sąd zgodnie z wnioskiem prokuratora na podstawieart. 66 § 1 kkw zw. zart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie na okres 1 (jednego) roku próby. Ponadto na podstawieart. 35 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierzątorzekł wobec oskarżanej obowiązek uiszczenia nawiązki na rzeczTowarzystwa (...)wC.w kwocie 1000 zł na cel związany z ochroną zwierząt oraz zasądził od oskarżonego kwotę 60 zł tytułem opłaty i obciążył ją wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 zł. Sąd popełnił za wnioskiem o warunkowe umorzenie błąd wskazując, jako podstawę nawiązki z art. 35 ust 5 cyt. ustawy zamiastart. 67§3 kk.
II k 571/18

UZASADNIENIE
D. T.w okresie od maja 2019 roku do 15 listopada 2018 roku wU.znęcała się nad psem typu pinczer, w ten sposób, że utrzymywała zwierzę w stanie rażącego zaniedbania nie zapewniając mu opieki weterynaryjnej oraz odpowiedniej karmy do stanu zdrowia psa.
Dowód: (zeznaniaM. P.k. 1- 2, dokumenty k. 610, zdjęcia k. 12-15 decyzja administracyjna k. 16-17, wyjaśnienia oskarżonej k. 22-23)
Oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Sąd uznał jej wyjaśnienia za wiarygodne. Dowody zgromadzone w aktach sprawy potwierdziły w pełni sprawstwo oskarżonej. Sąd uwzględnił zeznania aM. P., uznając, iż są spójne wewnętrznie. Sąd uwzględnił dokumenty zgromadzone w sprawie, nie znajdując podstaw dla podważenia waloru ich wiarygodności, albowiem wystawione zostały one przez osoby lub instytucje do tego uprawnione z zachowaniem przewidzianych ku temu procedur, a ich treść nie była w toku postępowania kwestionowana przez strony.
Tak zgromadzony i oceniony materiał dowodowy daje podstawę do uznania winy oskarżonej popełnienia zarzucanego jej czynu.
Sąd podzielił kwalifikację zarzucanego oskarżonemu czynu, tj.art. 35 ust. 1a Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierzątuznając, iż jest właściwa. W wyroku w części wstępnej wkradła się omyłka pisarska.
Oskarżona dotychczas była osobą niekaraną (k. 33), przyznała się do winy, z jej wyjaśnień wynika, iż żałuje dokonanego czynu. Z uwagi na powyższe, oraz fakt, iż okoliczności przestępstwa nie budzą wątpliwości, oraz uznanie, iż społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, a postawa sprawcy, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegała porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa - sąd zgodnie z wnioskiem prokuratora na podstawieart. 66 § 1 kkw zw. zart. 67 § 1 kkwarunkowo umorzył postępowanie na okres 1 (jednego) roku próby. Ponadto na podstawieart. 35 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o ochronie zwierzątorzekł wobec oskarżanej obowiązek uiszczenia nawiązki na rzeczTowarzystwa (...)wC.w kwocie 1000 zł na cel związany z ochroną zwierząt oraz zasądził od oskarżonego kwotę 60 zł tytułem opłaty i obciążył ją wydatkami poniesionymi w sprawie w kwocie 70 zł. Sąd popełnił za wnioskiem o warunkowe umorzenie błąd wskazując, jako podstawę nawiązki z art. 35 ust 5 cyt. ustawy zamiastart. 67§3 kk.