Sąd Okręgowy w Gliwicach
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 1/19
Data wyroku: 2019-05-24 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Łucja Oleksy-Miszczyk
Słowa kluczowe: Umowa, Kredyt
Podstawa prawna: art. 69 ust. 1, 75 ust. 1 i 2, 75 c ust. prawo bankowe

Sygn. akt I C 1/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 24 maja 2019 roku
Sąd Okręgowy w Gliwicach I Wydział Cywilny
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Łucja Oleksy-Miszczyk

Protokolant:

sekretarz sądowy Wioleta Motyczka

po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2019 roku w Gliwicach
sprawy z powództwa(...)wW.
przeciwkoJ. S.iA. S.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanychJ. S.iA. S.solidarnie na rzecz powoda(...)wW.kwotę 173.554,92 (sto siedemdziesiąt trzy tysiące pięćset pięćdziesiąt cztery 92/100) złote z odsetkami umownymi od kwoty 158.768,20 (sto pięćdziesiąt osiem tysięcy siedemset sześćdziesiąt osiem 20/100) złotych w wysokości czterokrotności stopy lombardowej Narodowego Banku Polskiego, nie wyższymi niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 26 stycznia 2018 roku;

2
oddala wniosek pozwanych o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty;

3
zasądza od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kwotę 2.170 (dwa tysiące sto siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu.

SSO Łucja Oleksy-Miszczyk
Sygnatura akt I C 1/19

UZASADNIENIE
Powód(...)wW.wniósł o zasądzenie od pozwanychJ. S.iA. S.solidarnie na jego rzecz kwoty 173.554,92 z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 158.768,20 zł od dnia26 stycznia 2018r. W uzasadnieniu powód podał, że zawarł z pozwanymi umowę o kredyt gotówkowy(...)w PLN, która to umowa została następnie wypowiedziana, a dochodzona pozwem kwota obejmuje roszczenia powoda wynikające z w/w umowy.
W dniu 4 lipca 2018r. pod sygnaturą I Nc 102/18 wydano w niniejszej sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym.
Pozwani skutecznie wnieśli sprzeciw od nakazu zapłaty. W sprzeciwie zakwestionowali zasadność wypowiedzenia umowy, wskazując, że dokonane ono zostało bez wcześniejszego wezwania do zapłaty i z naruszeniemart. 75c ustawy prawo bankowe. Na rozprawie w dniu 26 lutego 2019r. pełnomocnik powoda wniósł o rozłożenie ewentualnej zasądzonej należności na raty.
Sąd ustalił co następuje:
W dniu 6 lutego 2015r. powód zawarł z pozwanymiumowę nr (...)kredytu(...). Na mocy umowy powód zobowiązał się do udzielenia pozwanym kredytu na cel dowolny w wysokości 193.877,55 zł, a pozwani zobowiązali się kredyt spłacać w95 ratach kapitałowo – odsetkowych, zgodnie z planem spłaty stanowiącym integralną część umowy (umowa k. 112). Niedotrzymanie przez kredytobiorcę warunków umowy zgodnie z jej § 17 mogło stanowić podstawę wypowiedzenia umowy. Oświadczenie o wypowiedzeniu powód miał obowiązek przesłać pozwanym na adres wskazany w umowie lub inny adres wskazany przez kredytobiorcę po zawarciu umowy, listem poleconym, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (§ 17 ust 3 i § 20 umowy).
W myśl § 16 ust 1 umowy informacje o niespłaceniu rat kredytu, zadłużeniu przeterminowanym i wezwania do zapłaty mogły być przekazywane w postaci wiadomości tekstowych, rozmów telefonicznych, przesyłek listowych (odmiennie niż w przypadku wypowiedzenia umowa nie przewidywała tu obowiązku wysłania listu poleconego za potwierdzeniem odbioru), przeprowadzania wizyt .
Aneksem z dnia 25 listopada 2016r. strony zawiesiły spłatę rat na okres trzech miesięcy (k. 110,111). Pismami z dnia 10 kwietnia 2017r.,22 maja 2017r., 26 maja 2017r. (k. 100-105) powód informował pozwanych o powstaniu zaległości w spłacie rat i wzywał do zapłaty. Pismami z dnia 26 maja 2017r. (k.106-107) powód ponownie wezwał do zapłaty zadłużenia wymagalnego informując, że niedotrzymanie warunków określonych w umowie upoważnia powoda do wypowiedzenia umowy. Jednocześnie poinformowano pozwanych o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania pisma. Korespondencja dla pozwanych kierowana była na adresy podane przez pozwanych w aneksie do umowy .
Pismami datowanymi na 29 czerwca 2017r. powód wypowiedział pozwanym umowę za 30 dniowym okresem wypowiedzenia z powodu braku spłaty wymaganych rat. Wypowiedzenia zostały odebrane przez pozwanych w dniu 13 lipca 2017r. (wypowiedzenia i dowody doręczenia k. 118 i nast.). Pismami z dnia 28 sierpnia 2017r. powód wezwał pozwanych do zapłaty całości wymagalnego zadłużenia tj. kwoty 158.768,20 zł. Jednocześnie poinformował o możliwości zawarcia porozumienia co do sposobu zapłaty wymagalnej kwoty. Wezwania doręczono pozwanym 22 września 2017r. (pisma i wezwania do zapłaty k. 116 i nast.).
W księgach bankowych powoda na dzień 25 czerwca 2018r. figurowało zadłużenie pozwanych z w/w umowy na kwoty:
- należność główna 158.768,20 zł.,
- odsetki naliczone do 24 stycznia 2018r. w wysokości 14.786,72 zł (wyciąg z ksiąg k. 115).
Opisany stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów. Na żądanie strony pozwanej powód przedstawił oryginały umowy, aneksu do umowy, wyciągu z ksiąg bankowych, wypowiedzeń umowy oraz wezwania do zapłaty po wypowiedzeniu umowy. Natomiast wezwania do zapłaty kierowane do powodów przed wypowiedzeniem umowy, jak wynika z ich treści stanowią wydruki z nośnika elektronicznego i nie były opatrywane podpisem ani pieczęcią. W zakresie ich formy powód (w treści tych dokumentów) powołuje się naart. 7 ustawy prawo bankowe(należy domniemywać, że chodzi o art. ust 2 ustawy dotyczący czynności bankowych i generowania związanych z nimi dokumentów na nośnikach elektronicznych, albowiem treść dokumentów złożonych w niniejszej prawie nie obejmuje oświadczeń woli o jakich mowa wart. 7 ust 1 i 3, asam dokument nie spełnia wymogów dotyczących formy elektronicznej, o której mowa w tych przepisach). Z uwagi na specyfikę dokumentów generowanych elektronicznie, każdy wydruk jest zarazem jego oryginałem, pomimo tego, że nie jest opatrywany żadnymi pieczęciami ani podpisem.
Sąd zważył co następuje:
Pozwani nie kwestionowali ani faktu zawarcia umowy, ani faktu zaprzestania przez nich spłacania rat kredytowych, ani wysokości roszczenia. W zasadzie jedyną sporną okolicznością była „zasadność wypowiedzenia umowy”, przy czym zarzuty w tym zakresie opierały się na twierdzeniu o naruszeniu przez powoda wymogów zart. 75 c ustawy prawo bankowe.
Zgodnie zart. 75 ust 1 ustawy prawo bankowe(w jej brzmieniu obecnym oraz obowiązującym w chwili wypowiedzenia umowy w niniejszej sprawie) w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu albo w przypadku utraty przez kredytobiorcę zdolności kredytowej bank może obniżyć kwotę przyznanego kredytu albo wypowiedzieć umowę kredytu, o ile ustawa z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne nie stanowi inaczej.Art. 75 ust 2stanowi natomiast, iż termin wypowiedzenia, o którym mowa wust. 1, o ile strony nie określą w umowie dłuższego terminu, wynosi 30 dni, a w razie zagrożenia upadłością kredytobiorcy - 7 dni.
Zgodnie zaś zart. 75 c ustawy prawo bankowejeżeli kredytobiorca opóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu, bank wzywa go do dokonania spłaty, wyznaczając termin nie krótszy niż 14 dni roboczych. W wezwaniu bank informuje kredytobiorcę o możliwości złożenia, w terminie 14 dni roboczych od dnia otrzymania wezwania, wniosku o restrukturyzację zadłużenia.
Przepis art. 75 ust 1 nie uzależnia zatem skuteczności wypowiedzenia od spełnienia wymogów określonych w art. 75 c, z czego należy wnosić, że wypowiedzenie dokonane z naruszeniem przepisu art. 75 c jest skuteczne, a niedokonanie obowiązku ustawowego, jakim jest wezwanie do zapłaty oraz zakreślenie terminu do złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia może co najwyżej powodować odpowiedzialność odszkodowawczą banku.
Zauważyć jednak należy, że powód w niniejszej sprawie dochował obowiązku wynikającego z art. 75 c ustawy, co wynika wprost ze znajdujących się na kartach 106 i 107 akt wydruków pism datowanych na 26 maja 2017r., a nadanych do pozwanych na adresy wskazane w aneksie do umowy w dniu 30 maja 2017 (data nadania wynika z pisma, które zostało wygenerowane elektronicznie). Zgodnie z § 16 ust 1 umowy powód miał prawo przesyłać tego rodzaju korespondencje zwykłą przesyłką pocztową, bez potwierdzenia odbioru. W tych warunkach przedstawienie przez powoda wydruku dokumentu wygenerowanego elektronicznie, zawierającego w treści datę nadania, Sąd uznał za wystarczający dowód nadania pisma.
Przyczyny i termin wypowiedzenia umowy są zgodne z treścią tej umowy (§ 17) iart. 75 ust 1 i 2 prawa bankowego. Podstawą wypowiedzenia było nieregulowanie rat kredytowych, co niewątpliwie stanowi naruszenie obowiązków wynikających z umowy.W tych warunkach wypowiedzenie należało uznać za skuteczne, co skutkowało postawieniem kredytu w stan natychmiastowej wykonalności. Mając powyższe na uwadze Sąd w oparciu o przepisart. 69 ust. 1 prawa bankowegouwzględnił powództwo w całości.
O odsetkach orzeczono na zasadzieart. 481 § 1 k.c.
Dokonując oceny złożonego na rozprawie w dniu 26 lutego 2019r. wniosku o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty Sąd miał na względzie, iż strona pozwana nawet nie przytoczyła konkretnych okoliczności jakie miałyby przemawiać za zastosowaniem tej instytucji, a tym bardziej nie wskazała i nie uprawdopodobniła szczególnie uzasadnionego wypadku o jakim mowa wart. 320 k.p.c., co skutkować musiało oddaleniem wniosku.
O kosztach procesu orzeczono w oparciu o przepisart. 98 k.p.c.
SSO Łucja Oleksy-Miszczyk