Sąd Okręgowy w Suwałkach
III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: III U 1020/19
Data wyroku: 2020-01-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Danuta Poniatowska
Słowa kluczowe: Renta rodzinna
Podstawa prawna: art. 70 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt III U 1020/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 30 stycznia 2020r.
Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Danuta Poniatowska

Protokolant:

st. sekr. sądowy Beata Dzienis

po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020r. w Suwałkach
sprawyD. O.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
o prawo do renty rodzinną
w związku z odwołaniemD. O.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.
z dnia 4 listopada 2019 r. znak(...)

      zmienia zaskarżoną decyzję i przyznajeD. O.prawo do renty rodzinnej po zmarłym(...). mężuJ. O.poczynając od(...)

UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB.decyzją znak:(...)z 4.11.2019 r. odmówiłD. O.prawa do renty rodzinnej po mężuJ. O.zmarłym(...)r.
W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że wnioskodawczyni nie spełnia jednego z warunków wymienionych wart. 70 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1270 ze zm.), tj. w chwili śmierci męża nie osiągnęła wieku 50 lat lub nie była niezdolna do pracy a także nie wychowuje co najmniej jednego z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnionego do renty rodzinnej po zmarłym małżonku, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole - 18 lat życia, nie sprawuje pieczy nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy i samodzielnej egzystencji, uprawnionym do renty rodzinnej bez względu na wiek, ani też nie osiągnęła wieku 50 lat lub nie stała się niezdolna do pracy w ciągu 5 lat od śmierci męża lub od zaprzestania wychowywania dzieci uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym mężu.
W odwołaniu od decyzjiD. O.wskazała, że organ rentowy oceniając jej prawo do renty rodzinnej przez pryzmat przesłanek zawartych wart. 70 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zastosował jego błędną wykładnię i wnosiła o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie jej prawa do renty rodzinnej.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wnosił o jego oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd ustalił, co następuje:
D. O.urodziła się (...)Związek małżeński zJ. O.zawarła 2.09.1989 r. (odpis skrócony aktu małżeństwa k. 7 akt rent.). Mąż -J. O.zmarł(...)r. (odpis skrócony aktu zgonu k. 8 akt rent.). Do śmierci męża pozostawała z nim we wspólności małżeńskiej. Po śmierci męża pozostała z dwójką małoletnich wówczas dzieci uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym ojcu: z córką -M. O.urodzoną (...)oraz synem -P. O.urodzonym (...)(odpisy aktów urodzenia w aktach rentowych).
Decyzją z 7.03.2006 r. organ rentowy przyznał prawo do renty rodzinnej po zmarłymJ. O.od dnia jego śmierciM. O.iP. O..
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie zart. 70 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1270 z późn. zm.) wdowa ma prawo do renty rodzinnej, jeżeli:
1) w chwili śmierci męża osiągnęła wiek 50 lat lub była niezdolna do pracy albo
2) wychowuje co najmniej jedno z dzieci, wnuków lub rodzeństwa uprawnione do renty rodzinnej po zmarłym mężu, które nie osiągnęło 16 lat, a jeżeli kształci się w szkole - 18 lat życia, lub jeżeli sprawuje pieczę nad dzieckiem całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolnym do pracy, uprawnionym do renty rodzinnej.
Zgodnie z art. 70 ust. 2 tej ustawy prawo do renty rodzinnej nabywa również wdowa, która osiągnęła wiek 50 lat lub stała się niezdolna do pracy po śmierci męża, nie później jednak niż w ciągu 5 lat od jego śmierci lub od zaprzestania wychowywania osób wymienionych w ust. 1 pkt 2.
W sprawie przedmiotem sporu jest sposób obliczania terminów. Najmłodsze dziecko wnioskodawczyni i jej zmarłego męża, syn -P. O.,urodził się (...), aD. O.urodziła się (...)Istotne jest więc ustalenie, czy osiągnęła ona wiek 50 lat w ciągu 5 lat od zaprzestania wychowywania syna.
Zgodnie zart. 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dziecko pozostaje aż do pełnoletniości pod władzą rodzicielską. Zaś pełnoletnim, zgodnie zart. 10 § 1 Kodeksu cywilnegojest, kto ukończył lat osiemnaście.
Sposób obliczania terminów regulujeart. 112 Kodeksu cywilnego. Zgodnie z tym przepisem, termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia. W myślart. 111 § 1 k.c.termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia.
Określenie "z upływem" należy rozumieć o północy, dzień bowiem liczy się od północy do północy, ma więc 24 godziny, co stanowi dobę (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt III AUa 990/12). Północ, czyli połowa nocy - czas stanowiący umownie koniec jednej doby i początek następnej. Północ jest równocześnie końcem dnia i początkiem następnego według czasu cywilnego. Aby rozróżnić między nimi zwykło się odnosić do początku dnia jako godziny 0:00, natomiast do końca dnia jako 24:00, a zatem dzisiaj 24:00 to ten sam punkt w czasie, co jutro 0:00.
Stosownie do dyspozycjiart. 112 zdanie 2 k.c.przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa nie z końcem ostatniego dnia, lecz z jego początkiem. Takie stanowisko prezentuje także wskazany wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 4 kwietnia 2013 r. sygn. akt III AUa 990/12. W związku z powyższym, przy obliczaniu upływu terminu „nie później jednak niż w ciągu 5 lat od zaprzestania wychowywania najmłodszego dziecka” należało zastosowaćzdanie pierwsze art. 112 k.c., zaś przy obliczaniu wymaganego wieku -zdanie drugie art. 112 k.c.
Najmłodsze dziecko, syn -P. O.,ur. (...), wiek 18. lat ukończyło z początkiem dnia(...)czyli o północy z(...)na(...)o godz. 24.00, a po północy rozpoczęło 19. rok życia. Tak więc wnioskodawczyni zaprzestała wychowywać syna po północy, czyli od dnia(...). Termin 5 lat od zaprzestania wychowywania najmłodszego dziecka (zgodnie zart. 112 k.c.zdanie 1), tj. 5 lat od(...)minął(...)a zatem z końcem dnia o północy(...)., tj. o godz. 24.00, czyli o godz. 0.00.D. O.powinna zatem osiągnąć wiek 50 lat do końca(...)., a nie później.

D. O.urodziła się (...), a więc wiek 50. lat ukończyła z początkiem(...)., czyli o północy z(...)na(...)., czyli również o godz. 0.00. Oznacza to, że 50. lat życia ukończyła w nocy z(...)na(...)o godz. 24.00, a po północy rozpoczęła 51. rok życia. Skoro więc godzina 24.00 i 0.00 wypadają o północy, to stanowią tę samą godzinę i w związku z tym dwa momenty: termin 5 lat od zaprzestania wychowywania dziecka o północy(...)i ukończenia przez wnioskodawczynię 50. lat również o północy(...)., stykają się ze sobą. W sytuacji zatem, gdy ukończenie wieku 50. lat przypada jednocześnie z momentem upływu terminu 5 lat od zaprzestania wychowywania dziecka, to należy uznać, że wnioskodawczyni spełnia przesłanki osiągnięcia wieku 50 lat w ciągu 5 lat od zaprzestania wychowywania dziecka uprawnionego do renty rodzinnej po zmarłym mężu, zgodnie z wymogiemart. 70 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.
Mając powyższe na uwadze, zmieniono zaskarżoną decyzję na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c., przyznając wnioskodawczyni prawo do renty rodzinnej, poczynając od miesiąca, w którym złożono wniosek.