Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 689/18
Data wyroku: 2019-04-12 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Zenon Stankiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 292 § 1 kk

Warszawa, dnia 12 kwietnia 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 689/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Zenon Stankiewicz
protokolant: sekr. sądowy Anna Tarasiuk
przy udziale prokuratora Iwony Zielińskiej
po rozpoznaniu dnia 12 kwietnia 2019 r.
sprawyD. G.synaB.iB.,ur. (...)wL.
oskarżonego o przestępstwo zart. 292 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie
z dnia 21 marca 2018 r.    sygn. akt III K 326/17
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy; kosztami sądowymi postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.
Sygn. akt VI Ka 689/18

UZASADNIENIE
wyroku Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie
z dnia 12 kwietnia 2019r.
Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północw Warszawie z dnia 21 marca 2018r. został zaskarżony przez prokuratora. Apelacja ta nie jest zasadna. Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie, nie dopuszczając się dowolności w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Ocena ta, dokonana z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, nie wykracza poza ramy sędziowskiego uznania, nakreślone wart. 7 kpk. Zarzuty środka odwoławczego sprowadzają się w sposób oczywisty do polemikiz prawidłowymi ustaleniami Sądu, wyczerpująco uargumentowanymiw uzasadnieniu orzeczenia.
Niewątpliwie rację ma skarżący, iż Sąd Rejonowy nie postąpił wedle wskazania Sądu Okręgowego uprzednio uchylającego orzeczenie, bowiem wprawdzie zlecił biegłemu rzeczoznawcy dokonanie wyceny nabytego przez oskarżonego(...), jednakże nie wedle ceny z chwili zakupu, a na styczeń 2017r. Okoliczność ta pozostaje jednak bez istotnego znaczenia dla realiów niniejszego postępowania, o czym niżej.
Kwestii ustalenia stosunkowo niskiej ceny nabytego sprzętu poświęcił Sąd I instancji znaczną część rozważań, które sąd odwoławczy w pełni podziela. Nie można bowiem abstrahować od faktu, że nabycie miało miejscew lombardzie, gdzie, jak wskazuje doświadczenie życiowe, nierzadko dochodzi do transakcji zawieranych ze względu na przymusowe położenie zbywcy i pilną potrzebę gotówki, poniżej realnej wartości rzeczy. Nie sposób też, jak zalecono Sądowi Rejonowemu, oceniać na jednej płaszczyźnie okoliczności, iżsprzęt był niekompletny i po obiektywnie niskiej cenie. Właśnie dlatego, że ów sprzęt był niekompletny (bez ładowarki i karty gwarancyjnej oraz oryginalnego pudełka), jego wartość oszacowano relatywnie nisko. Nie przedstawiono dowodu pozwalającego kwestionować twierdzenie oskarżonego, iż przypadki przedstawiania do nabycia sprzętu niekompletnego są stałą praktyką lombardu, gdzie – co nader istotne - oskarżony był tylko szeregowym pracownikiem, wykonującym polecenia przełożonych.
Słusznie, zdaniem Sądu Okręgowego uwypuklił Sąd Rejonowy dotychczasową współpracę oskarżonego ze zbywcą(...). Kwestii tej poświęcono dotychczas zbyt mało uwagi, a ma ona w realiach niniejszej sprawy znaczenie fundamentalne. Nie jest bowiem tak, że oskarżony przyjmuje od przypadkowego zbywcy rzecz poniżej realnej wartości, co winno skłonić go do, najogólniej rzecz określając, szczególnej staranności i rozwagi.E. J.był stałym klientem lombardu – jak wynika ze sprowadzonej przez Sąd zefirmy (...)
(...)dokumentacji, w okresie od października 2013r. do 11 stycznia 2014r. 16-krotnie zbywał w lombardzie mienie różnego rodzaju, w tym również aparaty telefoniczne (k. 461-462 akt sprawy). Co zaś najistotniejsze, aż w 6 przypadkach wykupywał zastawiony sprzęt (sic!). Nigdy dotąd nie doszło do kwestionowania legalności dysponowania przezJ.zbywanym sprzętem. Trafnie więc wywodzi Sąd, iż oskarżony miał pełne prawo do przekonania, żeE. J.nie jest osobą wyzbywającą się kradzionego sprzętu, a jedynie potrzebującą pilnie gotówki. Oczywiście trafna jest też konstatacja, iż ocenianie racjonalności działań stałego klienta nie należało do obowiązków oskarżonego. W krytycznym momencie zachował się on profesjonalnie – wylegitymował zbywcę na podstawie dowodu osobistego, sprawdził sprzęt pod kątem sprawności oraz zabezpieczenia przed uruchomieniem przez osobę nieuprawnioną, wpisał go też do ewidencji lombardu. Co więcej, w sytuacji późniejszego ujawnienia zabezpieczenia przed kradzieżą poinformował o tym współpracownicę, podejmując próbę połączenia z właścicielem. Całokształt zatem występujących okoliczności podmiotowo – przedmiotowych uprawniał Sąd do oceny zachowania oskarżonego przez pryzmat przepisuart. 5§2 kpk.
Należało zatem zaskarżony wyrok utrzymać w mocy, a kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa.