Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 193/19
Data wyroku: 2019-10-22 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

II K 193/19

UZASADNIENIE
W nocy na 21 listopada 2018 rokuP. C.przebywał w towarzystwie swojego kolegiR. C.w lokaluB. E., mieszczącym się naskrzyżowaniu ulic (...)wW.. W lokalu tym znajdują się komputery, które umożliwiają prowadzenie gier. Następnie do lokalu przyszedł teżP. W., który jest znajomymP. C.Był pod wpływem alkoholu i środków odurzających. Po jakimś czasie wB. E.pojawił się nieznany im wcześniejP. F. (1)znajdujący się pod znacznym wpływem alkoholu. Wszedł do lokalu w przekonaniu, że uda mu się tam kupić coś do picia.
MiędzyP. F. (1)iP. W.doszło do kłótni, podczas którejP. W.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia jego telefonu komórkowegomarki M. (...), o wartości 500 zł oraz zegarkamarki L., o wartości 400,00 złotych. W tym czasie początkowoP. C.iR. C.kontynuowali swoją grę.

P. F. (1)chciał odzyskać swoje mienie i w związku z tym uniemożliwiałP. W.ucieczkę z lokalu, przytrzymując go, blokując drogę do wyjścia. Krzyczał przy tym, byP. W.zwrócił mu telefon. Mężczyźni szarpali się,P. W., w celu utrzymania się w posiadaniu tych przedmiotów, uderzałP. F. (1)pięściami po twarzy i głowie. Przewrócił teżP. F. (1)na podłogę i trzymał stopę na jego szyi oraz kopał po całym ciele. GdyP. F. (1)udało się podnieść, ponownie zagradzał drogęP. W.
P. C.widząc, że jego kolega ma problem, żeby uciec z zabranym mieniem, postanowił mu pomóc w uwolnieniu się od powstrzymującego go od tegoP. F. (1). Podszedł do nich i w celu ułatwienia ucieczkiP. W., szarpałP. F. (1), łapał go za głowę, ramiona i przytrzymywał. Następnie otwierając metalową kratę prowadzącą do przedsionka, a potem drzwi wejściowe, wspólnie zP. W.wypchnąłP. F. (1)z lokalu.
Na zewnątrzP. F. (1)w dalszym ciągu próbował uniemożliwićP. W.ucieczkę z jego rzeczami, trzymając go za nogę, w związku z czymP. W.zadał mu kolejny cios. GdyP. F. (1)puściłP. W., ten mając otwartą drogę ucieczki, oddalił się, zabierając telefon komórkowy oraz zegarek.P. F. (1)nie był w stanie udać się w pościg zaP. W.. GdyP. W.oddalił się,P. C.wrócił do lokalu, by kontynuować grę. Po chwili wyjrzał jeszcze z lokalu zobaczyć, czy dzieje się coś jeszcze na zewnątrz, ale nikogo już tam nie było.
Dowód:
- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoP. C.(k. 56, k. 77, (00:05:28-00:09:26 na k. 179v-180)
- częściowo zeznania świadkaP. W.(k. 25, k. 72-73, 00:11:355-00:16:23 na k. 180-181 )
- częściowo zeznania świadkaR. C.(00:17:03-00:20:32 na k. 181-181v)
- zeznania świadkaP. F. (1)(k. 8, 00:23:16-00:29:11 na k. 182).
- protokół badania stanu trzeźwości analizatorem wydechu (k. 3-4)
- protokół oględzin miejsca (k. 11-12v)
- protokół przeszukania (k. 22-23v)
- protokół zatrzymania rzeczy (k. 27-29)
- protokół oględzin zapisu z monitoringu z lokaluB. E.wW.(k. 33-51) wraz z nagraniem (k. 188)
- protokół przeszukania osoby (k. 52-54)
- protokół oględzin osoby wraz z dokumentacją fotograficzną (k. 61-70)
- protokół oględzin rzeczy – monitoringu miejskiego (k. 80-81) wraz z nagraniem (k. 188)
Po zdarzeniuP. F. (1)naul. (...)wW.znalazłaM. M., u której to ten miał nocować. Zaniepokojona jego nieobecnością, poszła go bowiem poszukać. Zaprowadziła wówczasP. F. (1)naP..P. F. (1)doznał urazu twarzoczaszki, miał krwiaka oka lewego, krwiaki i zasinienia okolicy jarzmowej.
Dowód:
- zeznania świadkaP. F. (1)(k. 8, 00:23:16-00:29:11 na k. 182)
- zeznania świadkaM. M.(k. 16v-17)
- karta medycznych czynności ratunkowych (k. 6)
- protokół oględzin osoby (k. 9-10v) wraz z załącznikiem (k. 31-32v)
- karta informacyjna zWojewódzkiego Szpitala (...)wT.(k. 59-59v)
P. W.został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z dnia 26 marca 2019 roku, w sprawie II K 17/19 za czyn zart. 281 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kkpopełniony na szkodęP. F. (1).
Dowód:
- wyrok Sądu Rejonowego w Wąbrzeźnie z 26.03.2019 r., w sprawie II K 17/19 (k. 313-314)
- wyrok Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 18.06.2019 r., w sprawie IX Ka 447/19 (k. 136-136v)
P. C.urodził się w (...)roku. Jest bezdzietnym kawalerem. Ma wykształcenie gimnazjalne, nie ma wyuczonego zawodu. Pracuje jako ślusarz i otrzymuje wynagrodzenie w wysokości płacy minimalnej, dodatkowo otrzymuje wynagrodzenie za pracę w soboty. Nie ma żadnego majątku.
Dowód:
- dane podane przez oskarżonego do protokołu rozprawy (00:01:20-00:02:33 na k. 179v)
- pismo ze Starostwa Powiatowego wW.(k. 83)
- pismo z Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (k. 84)
- pismo z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (k. 85-86)
- dane o podejrzanym (k. 87)

P. C.był uprzednio karany. Był między innymi skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 21 lipca 2014 roku, sygn. akt VII K 181/13 na karę 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kk, którą odbywał w okresie od 12 stycznia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku z zaliczeniem okresów od 16 czerwca 2014 roku do 21 lipca 2014 roku i 12 stycznia 2017 roku do 22 lutego 2017 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 28 listopada 2014 roku, sygn. akt VII K 329/14 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, którą odbywał od 08 grudnia 2017 roku do 10 lipca 2018 roku, będąc warunkowo przedterminowo zwolniony z okresem próby do dnia 26 lipca 2020 roku
Dowód:
- informacja z Krajowego Rejestru Karnego (k. 139)
- postanowienie Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie z 20.11.2014, sygn. akt VII Ko 937/14 (k. 92)
- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie z 21.07.2014 r., sygn. akt VII K 181/13 (k. 93)
- odpis wyroku Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie z 28.11.2014 r., sygn. akt VII K 329/14 (k. 94)
- postanowienie Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z/s w Wąbrzeźnie z 21.05.2015 r., sygn. akt VII Ko 452/15 (k. 95)

P. C.przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego w dniu 22 listopada 2018 roku wyjaśnił, że wydaje mu się, żeP. W.miał w ręku telefon i o ten telefon się szarpali zP. F. (1). (k. 56)
Przesłuchany w toku postepowania przygotowawczego w dniu 23 listopada 2018 roku wyjaśnił, że w pewnym momencie podszedł do nich i chwyciłP. F. (1)za ramię. (k. 77)

P. C.przed Sądem nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Podał, że był w tym miejscu na grach z kolegąR. C.. Po pewnym czasie przyszedł teżP. W.. Potem pojawił sięP. F. (1)i zaczęli się szarpać i bić zP. W.. Wyjaśnił, że chciał wyprowadzić z lokalu pokrzywdzonego iP. W.Otworzył kratę i ich wyprowadził. Możliwe, że przy tym dotknął ich - gdzieś w pasie, na wysokości ramion, jednego i drugiego. Nikogo nie popychał, po prostu ich wyprowadził. Całe zamieszanie trwało chwilę, z 20 sekund. Za ramię nikogo nie łapał, nie uderzał nikogo. Zanim ich wyprowadził, mówił, żeby dali spokój.P. F. (1)iP. W.bili się wzajemnie. Pokrzywdzony uderzałP. W., a ten mu oddawał.P. W.później przewróciłP. F. (1), przygniatał go nogą do ziemi i wtedy chyba zareagował. Po wyprowadzeniu ich, wrócił z powrotem do tego pomieszczenia. Wyszedł jeszcze potem zobaczyć, czy dalej tam są, ale nikogo nie było.
P. C.podtrzymał wyjaśnienia złożone w toku postępowania przygotowawczego dniu 22 listopada 2018 roku i podał, że możliwe, że tak było.
Odnośnie wyjaśnień złożonych w toku postępowania przygotowawczego w dniu 23 listopada 2018 roku podał, że było to rok temu, wszystkiego nie pamięta, ale mogło tak być. Nie uderzył nikogo, chciał ich odsunąć od siebie. Po chwili się dowiedział, co było powodem szarpaniny, jak pokrzywdzony krzyczał, że ,,oddaj mi mój telefon”. Nie widział tego telefonu uP. W.. (00:05:28-00:09:26 na k. 179v-180)
Odnosząc się do wyjaśnień oskarżonego należy wskazać, że Sąd uznał je za wiarygodne jedynie w części. Były one niespójne i rozbieżne. Sąd dał wiarę wyjaśnieniomP. C.złożonym w postępowaniu przygotowawczym. Przyznał on wówczas, że w pewnym momencie trwania szarpaninyP. F. (1)iP. W.podszedł do nich i chwyciłP. F. (1)za ramię. Wyjaśnienia te korelują ze składanymi na etapie postępowania przygotowawczego wyjaśnieniamiP. W.. Są z nimi zgodne co do roliP. C.w niniejszym zdarzeniu. Co więcej, korespondowały one z nagraniem z monitoringu z lokaluB. E., a także monitoringu miejskiego. W szczególności dowody z nagrań z monitoringów nie pozostawiają wątpliwości, żeP. W.po dokonaniu kradzieży telefonu i zegarka, chciał oddalić się z lokalu.P. F. (1)chciał mu to uniemożliwić, przytrzymywał go i zastawiał drogę ucieczki, dążąc do odebrania swojego mienia w tym pomieszczeniu. Oskarżony wówczas dołączył do nich, pomagając swojemu koledze. Szarpał, łapał za głowę i ramiona pokrzywdzonego, a następnie wspólnie zP. W.wypchnął go na zewnątrz lokalu. Stanowiło to bezsprzecznie ułatwienie ucieczkiP. W.. Przed Sądem oskarżony jednak modyfikował swoje wyjaśnienia w tym zakresie. NiewątpliwieP. C.zmierzał w ten sposób do złagodzenia zakresu swojej odpowiedzialności i umniejszenia roli w całym zdarzeniu.
W ocenie Sądu na wiarę zasługują wyjaśnieniaP. C.w części, w której potwierdził, że przebywał w lokaluB. E.ze swoimi znajomymi oraz w części, w której opisał zachowanieP. W.polegające na zaborze w celu przywłaszczenia mienia należącego doP. F. (1)i następnie prób jego odzyskania przez pokrzywdzonego. Walorem wiarygodności Sąd obdarzył też wyjaśnieniaP. C.co do faktu używania przezP. W.wobec pokrzywdzonego przemocy i co do tego, że podjął on interwencję na skutek własnej decyzji, bez uprzedniego porozumienia zP. W.. Wyjaśnienia w tym zakresie są spójne, konsekwentne w toku całego postępowania, znajdują potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w niniejszej sprawie materiale dowodowym, w tym w szczególności korelują z zeznaniami świadkówP. W.iR. C.i nagraniami z monitoringów.
Na wiarę w części zasługują zeznania świadkaP. W.Wskazać należy, że opis zdarzeń przedstawiony przez niego na etapie postępowania sądowego różnił się znacznie od opisu dokonanego na etapie postępowania przygotowawczego. W wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego w dniu 22 listopada 2018 roku podał, że koło północy 21 listopada 2018 roku był w lokalu znajdującym się w rejonieulic (...)wW.. W miejscu tym spotkałP. C.Nie potrafił wskazać, kto jeszcze tam przebywał. Podał jednak, że w pewnym momencie do lokalu wszedł nieznany mu mężczyzna –P. F. (1), który był pijany i dziwnie się zachowywał. Zdenerwowało go jego zachowanie i ostatecznie między nim aP. F. (1)doszło do kłótni, podczas której ukradł mu telefon z kieszeni i chciał go schować za plecy.P. F. (1)wówczas się zdenerwował i chciał odzyskać swój telefon.P. W.wyjaśnił, że nie miał zamiaru oddawaćP. F. (1)jego telefonu, tylko chciał z nim opuścić lokal.P. F. (1)zastawił mu drogę, stanął przed drzwiami i nie chciał go wypuścić. GdyP. F. (1)zbliżył się do niego, uderzył go kilka razy z pięści w twarz, przewrócił na podłogę i kopnął go.P. W.podał, że nie pamięta, w którym momencie dołączył do niegoP. C.i mu pomógł. Pamięta jednak, że wypchnęli razemP. F. (1)na zewnątrz.P. F. (1)nie chciał dać mu odejść i trzymał go za nogę, gdy go bił. (k. 25) Przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego w dniu 23 listopada 2018 roku podał, że był tam teżP. C., jego znajomy. Pomagał mu w walce z pokrzywdzonym, nie pamięta dokładnie, w jaki sposób, ale na pewno ciągnął go za ramię. (k. 72-73) W ocenie Sądu relacja z tego etapu postępowania zasługuje na uznanie ją za wiarygodną. Wskazać należy, żeP. W.był przesłuchiwany 1 dzień po zdarzeniu. Jego relacja nie została zatem zniekształcona przez upływ czasu. Nadto wersja ta znajduje potwierdzenie w wyjaśnieniach złożonych przez samego oskarżonegoP. C.w toku postępowania przygotowawczego. Wtedy też oskarżony iP. W.w zasadzie w sposób spójny i zbieżny ze sobą opisali przebieg zajścia. Korespondowało to też z nagraniem z monitoringu. Przed SądemP. W.jednak nie podtrzymał tej wersji. Zeznał, że ukradł telefonP. F. (1)i z nim uciekł, zaprzeczył, żeP. C.mu pomagał. (00:11:355-00:16:23 na k. 180-181). Od momentu zdarzenia minął jednak okres 1 roku i z uwagi na to pamięć dotycząca zdarzenia mogła ulec zniekształceniu. W ocenie Sądu stanowią one przede wszystkim chęć pomocy koledze w uniknięciu odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo.
Zeznania świadkaR. C.częściowo zasługiwały na przymiot wiarygodności (00:17:03-00:20:32 na k. 181-181v). Świadek ten razem z oskarżonym iP. W.przebywał w lokaluB. E., kiedy pojawił się w nimP. F. (1). Potwierdził, żeP. C.iP. W.znają się z widzenia oraz że w lokalu było ,,zamieszanie”, boP. F. (1)iP. W.przepychali się. Wskazał także, że toP. C.otworzył drzwi od lokalu. Zeznania w tej części są wiarygodne i znajdują potwierdzenie w pozostałym uznanym za wiarygodny materiale dowodowym. Na wiarę nie zasługują zeznania, w których podał, że nie wiedział, co było przyczyną zamieszania. Z wyjaśnień oskarżonego jednoznacznie jednak wynika, że pokrzywdzony krzyczał doP. W.,,oddaj mi mój telefon”, co z pewnością świadek musiał słyszeć. Nadto Sąd nie dał wiary zeznaniom w części, w której podał, żeP. C.jedynie wstał i otworzył drzwi, ale nie wyprowadzał i nie łapałP. W.iP. C.bowiem są one sprzeczne z nagraniem z monitoringu z lokalu.
Sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanego w charakterze świadkaP. F. (1), bowiem były one spójne i logiczne (k. 8, 00:23:16-00:29:11 na k. 182). Jego zeznania zasadzie nie przyczyniły się jednak do odtworzenia przebiegu zdarzeń z nocy na 21 listopada 2018 roku. Tego dniaP. F. (1)spożywał bowiem z kolegą alkohol w znacznych ilościach. Nie pamiętał dokładnie samego zdarzenia z uwagi na stan upojenia alkoholowego. Wskazać należy, że po pojawieniu się na komisariacie Policji został on przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. O godz. 01:13 badanie stanu trzeźwości analizatorem wydechu dało wynik 0,96 mg/l. Utrzymywał, że w lokaluB. E.świeciło się światło i wszedł tam po drodze do domu koleżanki, bo chciał kupić coś do picia.P. F. (1)wskazał też na przedmioty, które zostały mu ukradzione. Pokrzywdzony opisał także obrażenia, jakich doznał w wyniku tego zdarzenia. Zeznania te zasługują na danie im wiary. W ocenie SąduP. F. (1)w pełni obiektywnie i szczerze opisał w swoich zeznaniach tylko i wyłącznie to, co jest mu rzeczywiście wiadome w sprawie.
Na wiarę zasługują też zeznania świadkaM. M.(k. 16v-17). Nie była ona jednak bezpośrednim świadkiem zdarzenia. Z jej zeznań wynika, żeP. F. (1)miał u niej nocować po spotkaniu ze swoim kolegą. Wskazała, że przyszedł do niej do mieszkania w nocy i powiedział, że idzie po coś do swojego samochodu. Gdy nie wracał, wyszła mu naprzeciw. Spotkała go naul. (...), gdzie poinformował ją, że został pobity i napadnięty. Zobaczyła, że ma obrażenia na twarzy. Nie był w stanie określić, jak doszło do tego zdarzenia. Odprowadziła go wówczas na Policję. W ocenie Sądu w zeznaniach tego świadka brak jest elementów świadczących o konfabulacji czy próbie manipulowania faktami.
Należy też w tym miejscu odnieść się do dowodu z zapisu obrazu monitoringu lokaluB. E.(k. 188). Dowód ten, w zestawieniu z wyjaśnieniami przede wszystkimP. C.i zeznaniami świadkaP. W., jest źródłem, które pozwala w zasadzie na precyzyjne odtworzenie przebiegu zdarzenia. Zapis ten co prawda nie jest najwyższej jakości, jednak wskazuje na to, żeP. C.nie wszedł w porozumienie zP. W., a w sposób ewidentny pomaga mu, ułatwiając ucieczkę. Na nagraniu pokazane jest, jak w lokalu przebywaR. C.,P. C.P. W.i jak wchodziP. F. (1). W plikuo nazwie 2. (...)-21(00_23_52) w czasie 42 s widać, jakP. W.sięga ręką w kierunkuP. F. (1), a następnie odchodzi w kierunku wyjścia.P. F. (1)idzie zaP. W.i sięga do niego rękoma – zapewne w celu odzyskania telefonu. Zarejestrowane zostało następnie, jakP. W.iP. F. (1)zaczynają się szarpać za odzież. W 58 s nagrania widać, jakP. W.łapieP. F. (1)za szyję lub bluzę w okolicy szyi i prawą ręką uderza go w twarz, a następnie rzuca na ziemię i nie pozwala mu wstać. NastępnieP. F. (1)udaje się podnieść i mężczyźni ponownie się szarpią. W 1 min 17 s nagrania widać, jakP. F. (1)stara się zagrodzićP. W.wyjście, stając przy kracie. W 1 min 30 s widać jak do zajścia dołączyćP. C.i wspólnie zP. W.szarpie pokrzywdzonego. Wypychają go później za kratę do przedsionka, a następnieP. C.otwiera drzwi i wypychają go na zewnątrz (1 min 50 s) .P. C.o czasie 2 min 20 s wraca do lokalu, a następnie ponownie wychodzi i wraca, siadając obokR. C..
Jako wiarygodne Sąd ocenił dowody z dokumentów Sąd uznał, że brak było podstaw do podważenia ich autentyczności oraz informacji w nich zawartych. Dowody te zostały sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziły żadne okoliczności, które mogłyby podważyć ich wiarygodność.
P. C.został oskarżony o to, że w nocy z 20 na 21 listopada 2018 roku wW., woj.(...)- (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, dokonali zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki M. (...)wartości 500,00 złotych oraz zegarkamarki L.wartości 400,00 złotych, a następnie w celu utrzymania się w posiadaniu tych rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży użyli przemocy wobec pokrzywdzonego uderzając go wielokrotnie pięściami po twarzy i głowie, szarpali i przewrócili na podłogę oraz kopali po całym ciele, powodując u niego uraz twarzoczaszki, krwiaka oka lewego, krwiaki i zasinienia okolicy jarzmowej, czym naruszyli czynności tych narządów ciała na okres poniżej 7 dni, działając na szkodęP. F. (1), to jest o czyn zart. 281 kkw zb. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
W ocenie Sądu opis czynu i jego kwalifikacja prawna nie była prawidłowa i wymagała modyfikacji. Sąd oskarżonegoP. C.uznał za winnego tego, że w nocy na 21 listopada 2018 roku wW., woj.(...), wsalonie (...)przyul. (...)(rógulic (...)) oraz na zewnątrz tego lokalu, działając w zamiarze, aby inny ustalony sprawca dokonał kradzieży rozbójniczej polegającej na używaniu – bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, przemocy w postaci wielokrotnego uderzaniaP. F. (1)pięściami po twarzy i głowie, szarpania i przewrócenia na podłogę oraz kopania po całym ciele, w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio skradzionego telefonumarki M. (...)wartości 500,00 złotych oraz zegarkamarki L.wartości 400,00 złotych, ułatwił mu popełnienie tego czynu w ten sposób, że szarpał, łapał za głowę i ramiona, przytrzymywał, a następnie, wspólnie z ustalonym sprawcą wypchnąłP. F. (1)z lokalu, umożliwiając sprawcy kradzieży rozbójniczej utrzymanie się w posiadaniu skradzionych przedmiotów i oddalenie się z miejsca zdarzenia, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 21 lipca 2014 roku, sygn. akt VII K 181/13 na karę 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kk, którą odbywał w okresie od 12 stycznia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku z zaliczeniem okresów od 16 czerwca 2014 roku do 21 lipca 2014 roku i 12 stycznia 2017 roku do 22 lutego 2017 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 28 listopada 2014 roku, sygn. akt VII K 329/14 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, którą odbywał od 08 grudnia 2017 roku do 10 lipca 2018 roku, będąc warunkowo przedterminowo zwolniony z okresem próby do dnia 26 lipca 2020r., tj. przestępstwa zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 281 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
Jest współsprawcą każdy, kto realizuje choćby część znamion czynu zabronionego. Poza tym należy przyjąć, że jest również współsprawcą ten, czyja rola w popełnieniu czynu zabronionego jest istotna, choć nie realizuje on jego ustawowych znamion. Jest to tzw. materialno-obiektywna teoria odgraniczenia współsprawstwa od pomocnictwa w postaci tzw. teorii istotności roli (Wąsek, Współsprawstwo, s. 116 i n.; Marek, Komentarz, s. 72; Góral, Komentarz, s. 48; Wąsek [w:] Górniok i in., t. 1, s. 264–265; Warylewski, Prawo, s. 360)
Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, żeP. C.iP. W.działali wspólnie i w porozumieniu.P. W.w swoich pierwszych wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego podał, że nie pamięta, w którym momencie dołączył do niegoP. C.i mu pomógł; pamięta jednak, że wypchnęli razemP. F. (1)na zewnątrz. Przesłuchany następnie w dniu 23 listopada 2018 roku dodał, że nie wie, w jaki sposóbP. C.mu pomagał, ale na pewno ciągnąłP. F. (1)za ramię. W ocenie Sądu, z wyjaśnieńP. W.przede wszystkim nie można wywieść, by uzgadniał plan działania zP. C.. Podkreślić zatem należy, że oskarżeni nie weszli w żadne porozumienie co do zachowania w stosunku doP. F. (1). Zupełnie należy wykluczyć też, że działanie na szkodęP. F. (1)było już wcześniej przez oskarżonych zaplanowane. AniP. W., aniP. C.nie spodziewali się go w tym lokalu, bowiem jak wynika z zeznańP. F. (1), trafił on tam przypadkiem. Z zeznań obecnego także na miejscu zdarzeniaR. C.nie wynika, żebyP. W.iP. C.uzgadniali popełnienie przestępstwa naP. F. (1)po jego pojawieniu się. Brak jest zatem w ocenie Sądu dostatecznych podstaw do przyjęcia, że oskarżony iP. W.porozumieli się w zakresie dokonania czynu zart. 281 kk. Trudno uznać, żeP. C.realizował działania w ramach przyjętego podziału ról, a które to działania stanowiły istotny wkład w popełnienie przestępstwa. Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, nie można przyjąć, że oskarżony umówił się zP. W.na dokonanie kradzieży. Widząc jednakże zaistniałą sytuację, postanowił pomóc swojemu koledze. Brak jest dowodów pozwalających na przyjęcie zawarcia przestępczego porozumienia przez oskarżonego iP. W..
Jeżeli sprawca działa w określony wart. 281 k.k.sposób w celu umożliwienia innej osobie utrzymania się w posiadaniu rzeczy przez nią zabranej, nie dopuszcza się kradzieży rozbójniczej, lecz pomocnictwa do kradzieży (wyrok SA w Lublinie z 15.10.1993 r., II AKr 168/93, OSA 1994/1, poz. 3; Górniok [w:] Górniok i in., t. 2, s. 397; Marek, Komentarz, s. 602).
Art. 18 § 3 kkstanowi, że odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie.
„Współsprawcę i pomocnika różnicuje psychiczny stosunek do przestępstwa – dla współsprawcy popełniany czyn jest jego własnym przestępstwem, dla pomocnika – przestępstwem cudzym” (wyrok SA w Warszawie z 25.05.2016 r., II AKa 114/16, LEX nr 2171286).
Nie jest konieczne, by bezpośredni sprawca akceptował udzielaną sobie pomoc lub nawet o niej wiedział. (Mozgawa Marek (red.), Kodeks karny. Komentarz aktualizowany, Opublikowano: LEX/el. 2019)
W ocenie Sądu,P. W.widząc, że zachowanieP. F. (1)wskazuje na to, że znajduje się w stanie znacznego upojenia alkoholowego, podjął spontaniczną decyzję o okradzeniu go, traktując go jako łatwą ofiarę.P. F. (1)orientując się jednak, że został okradziony, próbował odzyskać zabrane mienie i uniemożliwić oddalenie się chcącemu uciecP. W.. GdyP. F. (1)iP. W.szarpali się, w pewnym momencie nastąpiła interwencja oskarżonego. ZachowanieP. C.należy traktować odrębnie, samodzielnie zdecydował się bowiem pomóc swojemu koledze w ucieczce, a konsekwencji w utrzymaniu się przez niego w posiadaniu skradzionego mienia. Szarpał pokrzywdzonego, a następnie otworzył drzwi i razem zP. W.wypchnął go na zewnatrz.P. W.iP. C.są znajomymi, aP. F. (1)osobą całkiem obcą dla nich.P. C.zareagował, gdy widział, że jego kolega nie może się wydostać z lokalu. Stanął on zatem po stronieP. W.Zaznaczyć należy, że nie próbował on wpłynąć na niego, by zwrócił pokrzywdzonemu zabrane mienie. Podkreślić również należy w tym miejscu, co przyznał sam oskarżonyP. C., że wiedział on, co jest powodem „szarpaniny” międzyW.a pokrzywdzonym. Wiedział on, podejmując interwencję, ze pokrzywdzony został wcześniej okradziony przezW..
Zgodnie zart. 281 kk, kto, w celu utrzymania się w posiadaniu zabranej rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, używa przemocy wobec osoby lub grozi natychmiastowym jej użyciem albo doprowadza człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
Byt kradzieży rozbójniczej, jako przestępstwa dwuaktowego, zależy jednak od więzi czasowo-sytuacyjnej między tymi dwoma czynnościami, a więc jest tu wymagane, aby podejmowane przez sprawcę środki w celu utrzymania się w posiadaniu rzeczy były podjęte zaraz po kradzieży lub miały miejsce podczas pościgu za sprawcą, podjętym i trwającym nieprzerwanie po kradzieży. Kradzież rozbójnicza jako przestępstwo złożone, godzi we własność lub posiadanie rzeczy oraz w wolność, nietykalność cielesną, zdrowie lub wręcz życie. (Art. 281 KK red. Stefański 2019, wyd. 23/T. Oczkowski)
Zgodnie zart. 157 § 1 kk, kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia, inny niż określony wart. 156 § 1 kk, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5, jednakże kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2 (art. 157 § 2 kk). Jak wynika z powyższego, przepisart. 157 kkchroni zdrowie człowieka przed jego naruszeniem, które nie stanowi ciężkiego uszczerbku, ale inne, łagodniejsze naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia człowieka, który jest mierzony czasem trwania dysfunkcji ludzkiego organizmu i określany jako średni uszczerbek (§ 1) lub lekki uszczerbek (§ 2).
Bezsporne jest, żeP. W.dokonał zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki M. (...)wartości 500,00 złotych oraz zegarkamarki L.wartości 400,00 złotych należących doP. F. (1). Następnie w celu utrzymania się w posiadaniu tych rzeczy, bezpośrednio po dokonaniu kradzieży użył przemocy wobec pokrzywdzonego uderzając go wielokrotnie pięściami po twarzy i głowie, szarpał i przewrócił na podłogę oraz kopał po całym ciele, powodując u niego uraz twarzoczaszki, krwiaka oka lewego, krwiaki i zasinienia okolicy jarzmowej.P. W.wypełnił znamiona przestępstw zart. 281 kkiart. 157 § 2 kk, za co został prawomocnie skazany. Oddalenie się z lokalu z ukradzionymi rzeczami uniemożliwiał mu jednak sam pokrzywdzony, przytrzymując go i zagradzając drogę. Wówczas oskarżonyP. C.postanowił pomóc swojemu koledze w wydostaniu się z lokalu z mieniemP. F. (1). Zastosował on przemoc wobec pokrzywdzonego w postaci szarpania go, łapania za głowę i ramiona. Otworzył kratę, drzwi i wspólnie zP. W.wypchnąłP. F. (1)z lokalu, ułatwiając w ten sposób ucieczkę swojemu koledze.
Podkreślenia wymaga, żeP. C.początkowo obserwował całą sytuację i widział, żeP. F. (1)chce odzyskać swoje mienie, w ten sposób, że nie dopuszczał, byP. W.opuścił lokal i uciekł. Mimo to, pomógłP. W., najpierw szarpiąc pokrzywdzonego, a następnie otwierając drzwi, umożliwiając mu oddalenie się. Faktem jest, że oskarżony iP. W.nie uciekli razem. Oskarżony powrócił bowiem do lokalu. Niemniej jednak nie ma to wpływu na fakt, że działanie oskarżonego ukierunkowane było na umożliwienie i ułatwienie koledze ucieczki ze skradzionymi przedmiotami.P. W.w swoich wyjaśnieniach złożonych w toku postępowania przygotowawczego nie miał wątpliwości, jaką rolę odegrał jego kolega, podając, że mu pomógł.
Pomocnictwo polega na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego. Stroną podmiotową pomocnictwa jest umyślność zarówno w postaci zamiaru bezpośredniego, jak i ewentualnego. Wydaje się, że wbrew wyrażanym ostatnio dość kategorycznie stanowiskom w doktrynie (P., Strona…, s. 104;K.-Ł., Strona…, s. 79 i n., zob. teżB., Strona…, s. 88 i n.) dotyczy to zarówno pomocnictwa przez działanie, jak przez zaniechanie.)
Treścią umyślności, zgodnie zart. 9 § 1 KK, jest zamiar popełnienia czynu zabronionego. Zamiar został zdefiniowany przez ustawodawcę jako chęć popełnienia czynu zabronionego lub przewidywanie możliwości popełnienia czynu zabronionego i godzenie się na to. Zamiar jest więc pojęciem zbiorczym, obejmującym dwa rodzaje umyślności wskazane wart. 9 § 1 KK, czyli zamiar bezpośredni i zamiar ewentualny. Na zamiar w ujęciu ogólnym składają się dwa elementy – intelektualny w postaci świadomości (wyobrażenia, przewidywania) oraz wolicjonalny w postaci woli, przy czym ten element zamiaru ma inną treść przy zamiarze bezpośrednim i inną przy zamiarze ewentualnym. Świadomość nie jest jednak wskazana wyraźnie jako element zamiaru bezpośredniego, ale wynika logicznie ze wskazanego wart. 9 § 1 KKelementu wolicjonalnego "chce", bowiem "chcenie" zakłada istnienie świadomości co do jego treści.(Art. 9 KK red. Grześkowiak 2019, wyd. 6/Grześkowiak)
Zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala w ocenie Sądu na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu umyślnie – co najmniej - z zamiarem ewentualnym. Bezsprzecznie, otwierając drzwi do lokalu, chwytając pokrzywdzonego i wypychając go z lokalu, co najmniej przewidywał i godził się z tym, że ułatwiP. W.ucieczkę z ukradzionym mieniem. Mieściło się to w jego świadomości i niewątpliwie godził się z tym. W niniejszej sprawie nie zachodzą też żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonemu można zasadnie było przypisać popełnienie przestępstwa zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 281 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.
P.C.znałP. W.. Wiedząc, co ten zrobił pokrzywdzonemu, nie zareagował w sposób, w jaki powinien zareagować człowiek. Nie zwrócił się do kolegi, by ten oddał skradzione przedmioty, ale swoim działaniem zwrócił się przeciwko pokrzywdzonemu. Na nagraniu widać wyraźnie, ze jego reakcja była skierowana na pokrzywdzonego. To jego łapał, dotykał i wypychał, a nieP. W.. ToP. W.pomógł a nie pokrzywdzonemu.
Bezspornie też oskarżony działał w warunkach recydywy, określonej wart. 64 §1 kk, bowiem zarzucanego czynu dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne.P. C.był skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 21 lipca 2014 roku, sygn. akt VII K 181/13 na karę 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kk, którą odbywał w okresie od 12 stycznia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku z zaliczeniem okresów od 16 czerwca 2014 roku do 21 lipca 2014 roku i 12 stycznia 2017 roku do 22 lutego 2017 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 28 listopada 2014 roku, sygn. akt VII K 329/14 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, którą odbywał od 08 grudnia 2017 roku do 10 lipca 2018 roku, będąc warunkowo przedterminowo zwolniony z okresem próby do dnia 26 lipca 2020roku. Zatem w ocenie Sądu należało uznać, że niniejszego czynuP. C.dopuścił się w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk.
Sąd oskarżonegoP. C.uznał za winnego tego, że w nocy na 21 listopada 2018 roku wW., woj.(...), wsalonie (...)przyul. (...)(rógulic (...)) oraz na zewnątrz tego lokalu, działając w zamiarze, aby inny ustalony sprawca dokonał kradzieży rozbójniczej polegającej na używaniu – bezpośrednio po dokonaniu kradzieży, przemocy w postaci wielokrotnego uderzaniaP. F. (1)pięściami po twarzy i głowie, szarpania i przewrócenia na podłogę oraz kopania po całym ciele, w celu utrzymania się w posiadaniu uprzednio skradzionego telefonumarki M. (...)wartości 500,00 złotych oraz zegarkamarki L.wartości 400,00 złotych, ułatwił mu popełnienie tego czynu w ten sposób, że szarpał, łapał za głowę i ramiona, przytrzymywał, a następnie, wspólnie z ustalonym sprawcą wypchnąłP. F. (1)z lokalu, umożliwiając sprawcy kradzieży rozbójniczej utrzymanie się w posiadaniu skradzionych przedmiotów i oddalenie się z miejsca zdarzenia, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności, będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 21 lipca 2014 roku, sygn. akt VII K 181/13 na karę 1 roku pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kk, którą odbywał w okresie od 12 stycznia 2017 roku do 08 grudnia 2017 roku z zaliczeniem okresów od 16 czerwca 2014 roku do 21 lipca 2014 roku i 12 stycznia 2017 roku do 22 lutego 2017 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Chełmnie VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Wąbrzeźnie z dnia 28 listopada 2014 roku, sygn. akt VII K 329/14 na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za przestępstwo określone wart. 279 § 1 kkw zb. zart. 288 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, którą odbywał od 08 grudnia 2017 roku do 10 lipca 2018 roku, będąc warunkowo przedterminowo zwolniony z okresem próby do dnia 26 lipca 2020r. tj. przestępstwa zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 281 kkw zw. zart. 64 § 1 kki za to, na podstawieart.19 § 1 kkw zw zart. 281 kkwymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Sąd ważąc wobec oskarżonego wymiar kary kierował się dyrektywami wskazanymi w treści przepisuart. 53 kki miał na względzie stopień społecznej szkodliwości, bacząc przy tym by dolegliwość nie przekraczała stopnia winy oskarżonego. Sąd miał także na względzie cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak też dyrektywy w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
Art. 19 § 1 kkstanowi, że Sąd wymierza karę za podżeganie lub pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidziane za sprawstwo. Przestępstwo zart. 281 kkpodlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
W ocenie Sądu orzeczona kara 1 roku pozbawienia wolności spełni cele wychowawcze i zapobiegawcze względem oskarżonego. Kierując się wyżej wymienionymi przesłankami przyjęto, że orzeczona kara - będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomi oskarżonemu jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego. W ocenie Sądu wysokość wymierzonej kary jest zasadna i adekwatna do całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie i odpowiada wymogom prewencji ogólnej, spełniając potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Orzeczona kara będzie stanowiła dolegliwość adekwatną do popełnionego czynu, uświadomiP. C.jego społeczną szkodliwość oraz skłoni go do przestrzegania porządku prawnego. Na uwadze należy mieć, że została ona wymierzona w minimalnym wymiarze.
Sąd wymierzając karę, miał na uwadze stopień winy oskarżonego. W chwili popełnienia przestępstwa oskarżony był osobą dorosłą. Nie zachodziły przy tym okoliczności wyłączające jego poczytalność lub wskazujące, że nie zdawał sobie sprawy z bezprawności swojego zachowania. Stopień społecznej szkodliwości przestępstwa Sąd ocenił jako znaczny, biorąc pod uwagę kryteria zart. 115 § 2 kk. Oskarżony swym działaniem wystąpił przeciwko dobru najważniejszemu dla jednostki, a więc zdrowiu oraz przeciwko mieniu. Oskarżony przez swoje zachowanie wykazał się brakiem poszanowania cudzej własności.
Za okoliczność obciążającą przy wymiarze kary Sąd uznał uprzednią karalność oskarżonego i fakt, że działał on w warunkach recydywy zart. 64 § 1 kk. Sąd nie dopatrzył się żadnych okoliczności łagodzących. Niemniej sąd uznał, że kara w najniższym wymiarze przewidzianym za przypisane oskarżonemu przestępstwo, będzie wystarczającą dolegliwością, spełniająca swoje cele.
Sąd obligatoryjnie, na podstawieart. 63 § 1 kk, na poczet wyżej orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuP. C.okres zatrzymania od dnia 22 listopada 2018 r. od godziny 13.45 do 23 listopada 2018 r. do godziny 14.15, jako dni pozbawienia wolności;
Mając na uwadze sytuację majątkowąP. C., Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił oskarżonego od opłaty sądowej, a wydatkami obciąża Skarb Państwa.