Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 248/18
Data wyroku: 2019-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Marta Ładzińska
Słowa kluczowe: Niepełnosprawność
Podstawa prawna: art.4 ust.1-4 ustawy o rehabilitacji zawodowej

Sygnatura akt IV U 248/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia  30 grudnia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie następującym:
Przewodniczący: SSR Marta Ładzińska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2019 r. wJ.
sprawy z odwołaniaM. G.
od decyzji Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)weW.
z dnia 16 października 2018 r., numer(...).(...).(...)(...)
przeciwko Wojewódzkiemu Zespołowi do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)weW.
o ustalenie stopnia niepełnosprawności

I
oddala odwołanie;

II
kosztami sądowymi obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt IV U 248/18

UZASADNIENIE
WnioskodawcaM. G.złożył odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie(...)weW.z dnia 16.10.2018 r. nr(...).(...), na podstawie której stwierdzono, że jest osoba niepełnosprawną w stopniu lekkim z symbolem niepełnosprawności 08-T od 1.06.2018 r. do 31.07.2020 r., niepełnosprawność istnieje od 45 roku życia, wnioskodawca jest zdolny do pracy lekkiej, nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie spełnia przesłanek zart. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Domagał się ustalenia wyższego stopnia niepełnosprawności.
W uzasadnieniu wskazał, że jego stopień niepełnosprawności z pewnością nie jest lekki, że musi być zoperowany na przepuklinę, rehabilitowany oraz wyprowadzony z depresji.
W odpowiedzi na odwołanie (k. 9) strona pozwana wniosła o jego oddalenie argumentując, że brak jest podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji, albowiem wnioskodawca prawidłowo został zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
M. G.urodził się (...)W 2016 r. leczony był z powodu rany kłutej okolicy lędźwiowej.
(

dowód

: bezsporne)
M. G.W 2016 r. leczony był z powodu rany kłutej okolicy lędźwiowej.
Po otwarciu jamy brzusznej nie stwierdzono uszkodzenia narządów wewnętrznych, a jedynie krwawienie z rany, które skutecznie zaopatrzono. Nie obserwowano powikłań pooperacyjnych. W przebiegu gojenia rany doszło do wytworzenia niewielkiej przepukliny w bliźnie pooperacyjnej. Stan taki może utrudniać wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej, nie powodując ograniczeń w pracy lekkiej. Przepuklina w bliźnie pooperacyjnej jest niewielka, wrota mają 2 cm, wolna i niewięznąca, a tym samym nie powoduje upośledzenia sprawności w stopniu umiarkowanym.
Z przyczyn internistycznych wnioskodawca nie może być uznany za osobę niepełnosprawną w stopniu wyższym niż lekki z symbolem niepełnosprawności 08-T od 1.06.2018 r. do czasu poddania się zabiegowi operacyjnemu naprawiającemu przepuklina oraz rekonwalescencji trwającej około 3 miesiące, niepełnosprawność istnieje od 45 roku życia, wnioskodawca jest zdolny do pracy lekkiej, nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie spełnia przesłanek zart. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Z przyczyn chirurgicznych wnioskodawca może być uznany za osobę niepełnosprawną w stopniu lekkim z symbolem niepełnosprawności 08-T od 1.06.2018 r. do 31.07.2020 r., niepełnosprawność istnieje od 45 roku życia, wnioskodawca jest zdolny do pracy lekkiej, nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie spełnia przesłanek zart. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
(

dowód

: dokumentacja medyczna zawarta w aktach organu rentowego, opinia biegłego z zakresu chorób wewnętrznychK. L.z dnia 23.04.2019 r., k. 39, opinia biegłego chirurgaM. B.z dnia 1.10.2019 r., k – 76-78, opinia uzupełniająca biegłego chirurgaM. B.z dnia 13.11.2019 r., k – 93)
Ustalając stan faktycznyw niniejszej sprawie Sąd oparł się na dowodach z dokumentów zawartych w aktach(...)i na dokumentacji medycznej zawartej w aktach sprawy. Żadna ze stron nie kwestionowała tych dowodów, a sąd nie znalazł podstaw, by odmówić im wiary. Sąd oparł się również na opiniach i opiniach uzupełniających biegłych, które zostaną omówione w toku rozważań.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Wnioskodawca opierał swoje żądanie na przepisachUstawy z dnia 27.08.1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych(Dz.U.11.127.721).
Zgodnie z przepisem art. 4 ust. 1-4 wskazanej ustawy do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji. Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne. Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.
W ocenie wnioskodawcy stan jego zdrowia kwalifikował go do zaliczenia do osób niepełnosprawnych w stopniu wyższym niż lekki.
Kryteria oceny niepełnosprawności określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15.07.2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz.U. Nr 139, poz. 1328). Z § 32 ust. 1 pkt. 5 i 10 wskazanego rozporządzenia wynika, że przy kwalifikowaniu do znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepełnosprawności bierze się pod uwagę zakres naruszenia sprawności organizmu spowodowany przez upośledzenia narządu ruchu, w tym:
a)wady wrodzone i rozwojowe narządu ruchu,
b)układowe choroby tkanki łącznej w zależności od okresu choroby i stopnia wydolności czynnościowej,
c)zapalenie stawów z towarzyszącym zapaleniem stawów kręgosłupa w zależności od stopnia wydolności czynnościowej,
d)choroby zwyrodnieniowe stawów w zależności od stopnia uszkodzenia stawu,
e)choroby kości i chrząstek z upośledzeniem wydolności czynnościowej,
f)nowotwory narządu ruchu,
g)zmiany pourazowe w zależności od stopnia uszkodzenia i możliwości kompensacyjnych;
choroby neurologiczne, w tym:
a)naczyniopochodny udar mózgu przemijający, odwracalny, dokonany, prowadzący do okresowych lub trwałych deficytów neurologicznych o różnym stopniu nasilenia,
b)guzy centralnego układu nerwowego w zależności od typu, stopnia złośliwości, lokalizacji i powstałych deficytów neurologicznych,
c)pourazowa cerebrastenia i encefalopatia,
d)choroby zapalne ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego prowadzące do trwałych deficytów neurologicznych,
e)choroby układu pozapiramidowego w zależności od stwierdzanych objawów neurologicznych,
f)choroby rdzenia kręgowego,
g)uszkodzenia nerwów czaszkowych i obwodowych o różnej etiologii.
Ocena stanu zdrowia wnioskodawcy wymagała wiadomości specjalnych, dlatego też Sąd zasięgnął opinii biegłych – internisty i chirurga. Na podstawie wydanych w niniejszej sprawie opinii Sąd ustalił, że wnioskodawca może zostać zakwalifikowany do lekkiego stopnia niepełnosprawności z symbolem niepełnosprawności 08-T od 1.06.2018 r. do 31.07.2020 r., niepełnosprawność istnieje od 45 roku życia, wnioskodawca jest zdolny do pracy lekkiej, nie wymaga stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, nie spełnia przesłanek zart. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym.
Jak wskazali biegli w przebiegu gojenia rany doszło do wytworzenia niewielkiej przepukliny w bliźnie pooperacyjnej. Stan taki może utrudniać wykonywanie ciężkiej pracy fizycznej, nie powodując ograniczeń w pracy lekkiej. Przepuklina w bliźnie pooperacyjnej jest niewielka, wrota mają 2 cm, wolna i niewięznąca, a tym samym nie powoduje upośledzenia sprawności w stopniu umiarkowanym.
Jak już wskazano, Sąd dał wiarę opiniom biegłych w całości. Opinia biegłego podlega - jak inne dowody - ocenie wedługart. 233 § 1 k.p.c., lecz odróżniają ją szczególne kryteria oceny, to jest zgodność z zasadami logiki i wiedzy powszechnej, poziom wiedzy biegłego, podstawy teoretyczne opinii, sposób motywowania oraz stopień stanowczości wyrażonych w niej wniosków. Nie podlega ona zatem weryfikacji w takich kryteriach, jak dowód na stwierdzenie faktów. Jednocześnie, przy ocenie biegłych lekarzy sąd nie może zająć stanowiska odmiennego, niż wyrażone w tej opinii, na podstawie własnej oceny stanu faktycznego(tak: wyrok SN z 1987.10.13, II URN 228/87,(...)).Z istoty i celu dowodu z opinii biegłego wynika przy tym, że jeśli rozstrzygnięcie sprawy wymaga wiadomości specjalnych, dowód z opinii biegłych jest konieczny. W takim wypadku Sąd nie może poczynić ustaleń sprzecznych z opinią biegłego, jeżeli jest ona prawidłowa i jeżeli odmienne ustalenia nie mają oparcia w pozostałym materiale dowodowym. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się przesłanek podważających prawidłowość wydanych opinii. Wnioskodawca składał merytoryczne zastrzeżenia do wydanych opinii, a biegli sporządzali opinie uzupełniające, wyjaśniając swoje wnioski w sposób pełny i logiczny.
Wnioskodawca złożył zastrzeżenia do opinii biegłego internisty, żądając przeprowadzenia opinii biegłego chirurga. Wnioskodawca złożył również zastrzeżenia do opinii i opinii uzupełniającej biegłego chirurga, jednak nie zawierały one żadnych merytorycznych argumentów, a stanowiły jedynie wyraz niezadowolenia z niekorzystnych dla wnioskodawcy wniosków opinii. Taka okoliczność nie może skutkować zleceniem kolejnej opinii.
W związku z powyższym Sąd oddalił odwołanie, działając na podstawie przepisuart. 47714§ 1 k.p.c.
W niniejszej sprawie wnioskodawca był zwolniony z mocy ustawy z ponoszenia kosztów sądowych, a wydatki ponosił w toku postępowania Skarb Państwa, co skutkowało obciążeniem tymi kosztami Skarbu Państwa jak w punkcie II wyroku.
Sąd w niniejszym postępowaniu wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, działając na podstawie przepisuart. 148 (1) k.p.c., zgodnie z którym Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna - mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych - że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. W niniejszym postępowaniu żadna ze stron nie wnosiła o przeprowadzenie rozprawy a sąd – po zapoznaniu się z materiałem dowodowym uznał, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.