Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V W 1687/19
Data wyroku: 2019-08-20 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Klaudia Miłek
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 96 par 3 kw
Teza: obwinionego uniewinniono od popełnienia zarzuconego mu czynu

Sygn. akt VW 1687/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 20 sierpnia 2019 r.
Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie V Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący Sędzia Klaudia Miłek
Protokolant: Tomasz Janiak
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy, przeciwkoM. K.s.T.iD.ur. (...)wW.
obwinionego o to że:
1/ W dniu 1 czerwca 2018r. tj. po upływie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania do wskazania użytkownika pojazdu wysłanego na adres zameldowania, będąc właścicielem pojazdu markiR.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 2 maja 2018r. ok godz. 10.00.
2/ W dniu 1 czerwca 2018r. tj. po upływie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania do wskazania użytkownika pojazdu wysłanego na adres zameldowania, będąc właścicielem pojazdu markiR.onumerze rejestracyjnym (...), wbrew obowiązkowi na żądanie Straży Miejskiej, nie wskazał komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniu 7 maja 2018r. ok. godz. 19.40.
tj. za wykroczenie zart.96§3KW w zw. zart. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.97r. Prawo o ruchu drogowymDz. U. nr 108 poz 908 z późn. zm.
orzeka

I
ObwinionegoM. K.uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu czynów.

II
Zasądza od(...) W.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 ( sto) złotych tytułem kosztów postępowania.

Sygn. akt V W 1687/17

UZASADNIENIE
Na podstawie zgromadzonego i ujawnionego w toku rozprawy głównej materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 maja 2018 r. ok. godz. 10.00 przyul. (...)wW., Straż Miejska zarejestrowała wykroczenie drogowe polegające na postoju na chodnikuz dala od krawędzi jezdni popełnione przez kierującego pojazdem markiR.onumerze rejestracyjnym (...). Podobna sytuacja miała miejsce również w dniu 7 maja 2018 r. ok. godz. 19:40 wW.przyul. (...)wW..
W związku z powyższym, Straż Miejska podjęła czynności wyjaśniające, które wykazały, iż właścicielami pojazdu sąD. K.iM. K.. Straż Miejska wezwała właścicieli pojazdu za pośrednictwem poczty, do wskazania, komu powierzyli pojazd w oznaczonym czasie zaznaczając, że spoczywa na nich obowiązek wskazania, komu powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie oraz że osobę, której powierzyli pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie należy wskazać poprzez wypełnienie i dostarczenie Straży Miejskiej części B załącznika w terminie 7 dni od otrzymania wezwania. Wezwania zostały odebrane dnia 23 maja 2018 r. przez dorosłego domownika –I. K..
D. K.w związku z powyższym wezwaniem, wypełniła przesłany przez Straż Miejską załącznik – część B i nadesłała go do Straży Miejskiej. W niniejszym załączniku właścicielka pojazdu wskazałaM. K., jako właściciela pojazdu, którym zostało popełnione przedmiotowe wykroczenie. Ponadto, wraz z załącznikiem nadesłała także wyjaśnienie, zgodnie z którym na mocy aktu notarialnego od dnia 16 lutego 2018 r. nie jest już współwłaścicielem przedmiotowego pojazdu. Wskazała, iż jedynym właścicielem jest jej były mąż –M. K..
Do dnia 29 maja 2018 r.M. K.nie wskazał, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w dniach 2 maja 2018 r. i 7 maja 2018 r. Wobec powyższego, Straż Miejska skierowała do Sądu wniosek o ukaranieM. K.za wykroczenia zart. 96 § 3kw w związku zart. 78 ust. 4 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowymDz. U. Nr 108 poz. 908 z późn. zm. Od wyroku nakazowego obwiniony wniósł sprzeciw, wnosząc o rozpoznanie sprawy na zasadach ogólnych.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie:

1
notatek urzędowych strażników Straży Miejskiej - k. 1, 11, 21

2
dokumentacji zdjęciowej – k. 2, 12

3
wezwań do wskazania użytkownika pojazdu - k. 3, 5, 9, 13, 15, 19

4
zpo – k. 4, 6, 10, 14, 16, 20

5
pism - k. 7, 17

6
oświadczeń – k. 8, 18

7
umowy kupna sprzedaży – k. 33, 36

ObwinionyM. K.w toku całego postępowania konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Stanowisko wyrażone przez obwinionego w sprzeciwie od wyroku nakazowego opierało się na twierdzeniu, iż zarzuty wobec jego osoby są chybione. Obwiniony wskazał, iż od 1 maja 2018 r. nie jest już właścicielem przedmiotowego pojazdu. Wyjaśnił, iż w wyniku umowy sprzedaży, zbył pojazdW. P.i nie posiada wiedzy na temat tego kto faktycznie użytkował pojazd, od chwili jego wydania. Na potwierdzenie przytoczonych okoliczności, obwiniony nadesłał umowę sprzedaży samochodu z dnia 1 maja 2018 r.
Obwiniony stawił się na rozprawę podtrzymując złożone wcześniej wyjaśnienia. Potwierdził, że samochód markiR.od dnia 1 maja 2018 r. nie jest jego własnością i nie posiada wiedzy kto w dniach wskazanych we wniosku o ukaranie użytkował pojazd.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do uznania obwinionego za winnego popełnienia wykroczenia z art. 96 § 3 k.w.
Ustalenia stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie Sąd dokonał przede wszystkim w oparciu o znajdujące się w aktach sprawy dokumenty, których autentyczności nie kwestionowała żadna ze stron postępowania. Walor wiarygodności co do zasady Sąd nadał również wyjaśnieniom obwinionego, które korespondowały z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w sprawie.
Zgodnie zart. 96 § 3kw, karze grzywny podlega ten, kto wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie. Wykroczenie określone wart. 96 § 3kw ma na celu m.in. ustalenie kierującego pojazdem w razie popełnienia przestępstwa lub popełnienia wykroczenia z udziałem tego pojazdu. Przepis ten odnosi się wprost do obowiązku wynikającego zart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym właściciel lub posiadacz pojazdu jest obowiązany wskazać na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie, chyba że pojazd został użyty wbrew jego woli i wiedzy przez nieznaną osobę, czemu nie mógł zapobiec. Z akt sprawy wynika, iż pomimo skutecznego doręczenia wezwań, obwinionyM. K.w żaden sposób nie odniósł się do powyższych wezwań. Zeznając na rozprawie obwiniony wyjaśnił jednak, iż to jego syn odebrał dokumenty, których następnie mu nie przekazał. Ponadto, w sprzeciwie od wyroku nakazowego,M. K.wskazał iż potencjalną osobą mogącą kierować danym pojazdem mógł byćW. P., któremu w dniu 1 maja 2018 r. obwiniony sprzedał przedmiotowy pojazd.
Wykroczenie stypizowane wart. 96 § 3kw w związku z odesłaniem doart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymma charakter indywidualny. Przytoczony artykuł precyzyjnie i enumeratywnie wskazuje osoby, na które zgodnie z jego dyspozycją nałożony został obowiązek udzielenia informacji na wezwanie uprawnionego organu. Zgodnie z wyszczególnieniem, obowiązek taki ciąży jedynie na właścicielu lub posiadaczu pojazdu. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia obwinionego, które Sąd obdarzył walorem wiarygodności, w dniach popełnienia wykroczenia nie był on już właścicielem przedmiotowego pojazdu. Skutkiem powyższego obwiniony nie może odpowiadać za zarzucane mu wykroczenie. Dyspozycjaart. 78 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowymodnosi się jedynie do właścicieli i posiadaczy pojazdu, a nie na jego użytkowników, wobec czego ci ostatni nie powinni ponosić odpowiedzialności karnej wynikającej z danej normy prawnej, gdyż nie są jej adresatami.
Konsekwencją powyższego było wydanie wyroku uniewinniającego.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 118 § 2 kpow.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.