Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi
VIII Wydział Cywliny
Sygnatura akt: VIII C 1053/18
Data wyroku: 2019-12-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON
Sędziowie: Sędzia Anna Bielecka-Gąszcz

Sygn. akt VIII C 1053/18

WYROK (częściowy)

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 grudnia 2019 roku
Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny
w składzie:
Przewodniczący:  Sędzia Anna Bielecka-Gąszcz
Protokolant:  st. sekr. sąd. Dorota Piasek
po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2019 roku w Łodzi
na rozprawie
sprawy z powództwa(...)Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego wG.
przeciwkoJ. G.,S. H.
o zapłatę 10.000 zł

1
oddala powództwo w stosunku do pozwanegoJ. G.;

2
zasądza od powoda na rzecz pozwanegoJ. G.kwotę 1.217 zł (jeden tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. akt VIII C 1053/18

UZASADNIENIE
W dniu 27 sierpnia 2014 roku powód(...)Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą wG., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, wytoczył przeciwko pozwanymS. H.iJ. G.w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę solidarnie kwoty 10.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 28 sierpnia 2014 roku do dnia zapłaty, a także wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów procesu.
W uzasadnieniu powód podniósł, że dochodzi częściowej należności z tytułu umowy bankowej z dnia 2 marca 2007 roku zawartej przez pozwanych z(...) S.A.Pozwani nie wywiązali się z zaciągniętego zobowiązania, w następstwie czego umowa została wypowiedziana, a zadłużenie postawione w stan wymagalności z dniem 11 kwietnia 2012 roku.(pozew w e.p.u. k. 3-5v)
W dniu 17 września 2014 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, który następnie utracił moc w całości na skutek wniesienia sprzeciwu przez pozwanegoJ. G., reprezentowanego przez zawodowego pełnomocnika. W sprzeciwie pozwany podniósł zarzut przedawnienia, ponadto zakwestionował roszczenie co do zasady i wysokości.
Postanowieniem z dnia 23 marca 2018 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi.(nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 6, sprzeciw k. 10-11v, postanowienie k. 27v)
W toku dalszego procesu pełnomocnicy stron podtrzymali stanowiska w sprawie. Pełnomocnik powoda uzupełniająco wyjaśnił, że pozwani zaciągnęli zobowiązanie we frankach szwajcarskich, którego następnie nie spłacili, w następstwie czego pismem z dnia 9 lutego 2012 roku umowa została wypowiedziana. Wskazał również, że już po wytoczeniu powództwa, w październiku i listopadzie 2014 rokuJ. G.wpłacił na poczet zadłużenia kwoty po 1.000 zł.
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2019 roku Sąd zawiesił postępowanie w sprawie w stosunku do pozwanegoS. H., na podstawieart. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.(pismo procesowe k. 65-68, k. 76-79, protokół rozprawy k. 127-128, k. 133-134, k. 168-169, postanowienie 165)

Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 2 marca 2007 roku pozwanyJ. G.zawarł z powodem umowę kredytu nr 736/206-(...)-/2007, na mocy której bank udzielił pozwanemu kredytu w kwocie 21.091,71 CHF. Przyznaną kwotę pozwany zobowiązał się spłacić wraz z prowizją (1.001,86 CHF) oraz odsetkami w 96 miesięcznych ratach. Wypłata kredytu następowała w walucie polskiej po przeliczeniu kwoty waluty kredytu według kursu kupna dewiz, zgodnie z aktualną tabelą kursów(...) S.A.obowiązującą w dniu wypłaty kredytu. Kredyt został oprocentowany według zmiennej stopy procentowej, równej sumie stawki referencyjnej i stałej marży banku obowiązującej w dniu zawarcia umowy. Stawkę referencyjną stanowiła zmienna stopa procentowa odpowiadająca stopie procentowej LIBOR 3M, wynoszącej na dzień zawarcia umowy 9,0233% w stosunku rocznym. Niespłacona w terminie rata kredytu stawała się następnego dnia po upływie terminu zadłużeniem przeterminowanym, od którego bank był uprawniony naliczać odsetki karne. Bank mógł wypowiedzieć umowę m.in. w przypadku wystąpienia zaległości w spłacie dwóch pełnych rat kredytu, za co najmniej dwa okresy płatności. Okres wypowiedzenia wynosił 30 dni. Zabezpieczenie spłaty kredytu stanowiło m.in. poręczenie udzielone przez pozwanegoS. H..(umowa k. 41-46, harmonogram k. 101-102, okoliczności bezsporne)
Pismem z dnia 9 lutego 2012 roku bank wezwał pozwanegoJ. G.do spłaty w terminie 7 dni zadłużenia w wysokości 1.855,51 CHF. Jednocześnie poinformował, że w przypadku niedokonania spłaty w zakreślonym terminie, wypowiada umowę kredytu w zakresie warunków spłaty, stawiając całość zadłużenia – 9.996,62 CHF – w stan wymagalności. Do akt sprawy nie został złożony dowód nadania oraz doręczenia przedmiotowego pisma.(oświadczenie o wypowiedzeniu k. 99, okoliczności bezsporne)
W dniu 4 czerwca 2012 roku pierwotny wierzyciel wystawił przeciwkoJ. G.bankowy tytuł egzekucyjny, w którym łączne zadłużenie pozwanego określił na kwotę 10.503,77 CHF, zaś jego równowartość na kwotę 39.590,81 zł.(bankowy tytuł egzekucyjny k. 95, postanowienie k. 96-97, okoliczności bezsporne)
W dniu 4 lipca 2014 roku(...) S.A.zawarł z powodem umowę o przelew wierzytelności, m.in. wobec dłużnikaJ. G.. W dniu 7 sierpnia 2014 roku do umowy, o której mowa wyżej, został sporządzony aneks, w którym ustalono m.in. ostateczną cenę za pakiet wierzytelności.(umowa przelewu wierzytelności wraz z załącznikami i aneksem k. 81-94, okoliczności bezsporne)
PozwanyJ. G.do dnia wyrokowania nie uregulował zadłużenia dochodzonego przedmiotowym powództwem.(okoliczność bezsporna)
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Powództwo nie było zasadne i nie zasługiwało na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie powód wywodził swoje roszczenie z umowy kredytu zawartej przez pozwanegoJ. G.z(...) S.A., która – zgodnie z twierdzeniami powoda – została wypowiedziana przez bank, wobec nieterminowej spłaty zobowiązania. Powód nie wykazał jednak (art. 6 k.c.,art. 232 k.p.c.), iż oświadczenie o wypowiedzeniu zostało w ogóle przesłane dłużnikowi (w aktach sprawy brak jest zarówno dowodu nadania, jak i doręczenia pisma z dnia 9 lutego 2012 roku – k. 99). W ocenie Sądu, nawet gdyby hipotetycznie założyć, że pismo to zostało przesłane pozwanemuJ. G.i tak nie mogłoby odnieść skutku w postaci rozwiązania umowy kredytu. Nie powielając poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych przypomnienia wymaga, że przedmiotowe pismo stanowiło zarówno wezwanie do zapłaty, jak i oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Zgodnie zaś z wyrażonym w judykaturze poglądem (por. m.in. wyrok SA w Białymstoku z dnia 14 grudnia 2018 roku, I ACa 496/18,L.), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, połączenie w jednym piśmie wezwania do zapłaty i jednocześnie – na wypadek braku spłaty zadłużenia – oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, czyni wypowiedzenie niejednoznacznym, wobec czego nie może być one uznane za skuteczne. W konsekwencji należało uznać, że powód nie udowodnił, iż umowa bankowa została wypowiedziana przez pierwotnego wierzyciela, wobec czego brak było podstaw do badania, czy powodowi przysługuje jakakolwiek wierzytelność, która w chwili wyrokowania byłaby wymagalna, bowiem oparcie odpowiedzialności umownej pozwanego o wypowiedzenie umowy wyznaczyło granice podstawy faktycznej dochodzonego roszczenia, którym to wskazaniem Sąd jest związany (por. wyrok SO w Łodzi z dnia 13 maja 2019 roku, III Ca 2086/18, portal orzeczeń; wyrok SO w Łodzi z dnia 2 października 2018 roku, III Ca 1475/18, LEX; cyt. wyrok SN z dnia 8 września 2016 roku). Zasądzenie sumy pieniężnej mieszczącej się w granicach kwotowych powództwa, lecz z innej podstawy faktycznej stanowi bowiem orzeczenie ponad żądanie (wyrok SN z dnia 29 listopada 1949 roku, Wa.C. 165/49). Wobec powyższego wniosku jedynie na marginesie zauważenia wymaga, że dochodzone roszczenie w ogóle nie zostało udowodnione i w świetle złożonych do akt dokumentów, nie poddaje się jakiejkolwiek weryfikacji.
Mając powyższe na względzie, Sąd wydając wyrok częściowy oddalił powództwo w stosunku do pozwanegoJ. G..
O kosztach procesu orzeczono na podstawie przepisuart. 98 § 1 k.p.c.Na koszty procesu poniesione przez pozwanego w przedmiotowej sprawie złożyły się: 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz 1.200 zł kosztów zastępstwa procesowego.
Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.