Sąd Okręgowy w Łomży
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 835/19
Data wyroku: 2019-12-30 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON

Sygn. I C 835/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
0.0.0.0.a. Dnia 30 grudnia 2019 r.,
SĄD OKRĘGOWY W ŁOMŻY w WYDZIALE I CYWILNYM
w składzie:
PRZEWODNICZĄCA: ANNA KACPRZYK
po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2019 r. w Łomży
na posiedzeniu niejawnym,
sprawy z powództwaZ. S.
przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu wC.
o ochronę dóbr osobistych
powództwo oddala jako oczywiście bezzasadne.

UZASADNIENIE
Z. S.w pozwie skierowanym przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu wC.wniósł o zobowiązanie pozwanego do określonego zachowania polegającego na zobowiązaniu służby więziennej do wyrażenia zgody na otrzymanie przez powoda do jednostki penitencjarnej sprzętu komputerowego oraz pozwolenia na używanie tego sprzętu w celi, a także wydania nośników danych otrzymanych z sądów lub pełnomocników. Powód przyznał, że odbywa karę pozbawienia wolności, zaś sprzęt komputerowy wraz z nośnikami zewnętrznymi jest mu potrzebny do podjęcia właściwej obrony.
Powództwo należało uznać za oczywiście bezzasadne (art. 1911k.p.c.). Na wstępie należy zauważyć, że prawo do posiadania rzeczy nie należy do kategorii dóbr osobistych o jakich mowa wart. 23 i 24 k.c.Według koncepcji obiektywnej dobra osobiste są wartościami o charakterze niemajątkowym, wiążącymi się z osobowością człowieka, uznanymi powszechnie w społeczeństwie (A. Szpunar, Ochrona dóbr osobistych, Warszawa 1979, s. 106). W sposób oczywisty nie należą do nich prawa do rzeczy (własności, posiadania).
Powód ma ograniczoną wolność poprzez skazanie go wyrokiem karnym na odbycie kary pozbawienia wolności. Z tym wiążą się określone dolegliwości, które nie są bezprawne i już z tego względu co do zasady nie mogą być rozpatrywane na tle przepisów o ochronie dóbr osobistych.
Jeżeli chodzi o możliwość posiadania przez skazanego określonych rzeczy (przedmiotów) w miejscu odosobnienia związanego z odbywaniem kary pozbawienia wolności, to kwestie te zostały uregulowane wart. 110a k.k.w.W szczególności w§2tego przepisu określono warunki posiadania przez skazanego w celi m.in. sprzętu komputerowego.
Uprawnienie do posiadania przedmiotów objętychart. 110a §2 k.k.w.(m.in. sprzętu komputerowego) wymaga decyzji dyrektora zakładu karnego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno – porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności – Dz. U. z 2016 r., poz. 2231 (§ 14 ust. 2 pkt 8). Dyrektor zakładu karnego może bowiem zezwolić skazanemu na posiadanie w celi sprzętu audiowizualnego, komputerowego oraz innych przedmiotów, w tym także podnoszących estetykę pomieszczenia lub będących wyrazem kulturalnych zainteresowań skazanego, jeżeli posiadanie tych przedmiotów nie narusza zasad porządku i bezpieczeństwa obowiązujących w zakładzie karnym.
Jeśli więc powód nie otrzymał zezwolenia na posiadanie sprzętu komputerowego, to właściwym trybem w takiej sytuacji będzie zaskarżenie decyzji odmownej do sądu penitencjarnego na mocyart. 7 k.k.w.Poza tym tego rodzaju decyzja może podlegać kontroli Dyrektora Generalnego i dyrektora okręgowego Służby Więziennej (art. 78 §2 k.k.w.). Za niedopuszczalną należy natomiast uznać próbę generowania roszczenia na podstawie przepisów o ochronie dóbr osobistych.
Wobec powyższego powództwo podlegało oddaleniu na mocyart. 1911k.p.c.
Na podstawieart. 1911§2 k.p.c.nie rozpoznano wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, uznając czynność tę za niecelową.

ZARZĄDZENIE
odpis doręczyć powodowi
z pouczeniem o środku zaskarżenia.
Dnia 30 grudnia 2019 r.