Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie
XI Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: XI GC 2258/18
Data wyroku: 2019-05-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Dariusz Plewczyński
Słowa kluczowe: Sprzedaż
Podstawa prawna: 534 k.c., 555 k.c.

Sygn. akt XI GC 2258/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
S., dnia 16 kwietnia 2019 r.
Sąd Rejonowy Szczecin-Centrum w Szczecinie, Wydział XI Gospodarczy,
w składzie:
Przewodniczący: SSR Dariusz Plewczyński
Protokolant: Agata Trawka
po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2019 r. w Szczecinie na rozprawie
sprawy z powództwa(...) spółki akcyjnejwP.
przeciwkoM. D.
o zapłatę

I
umarza postępowanie co do kwoty 362 zł 21 gr (trzysta sześćdziesiąt dwa zł dwadzieścia jeden gr),

II
oddala powództwo w pozostałym zakresie.

Sygn. akt XI GC 2258/18

UZASADNIENIE

sprawę rozpoznano w postępowaniu uproszczonym
Powódka(...) spółka akcyjnawP.wniosła pozew do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanejM. D.o zapłatę kwoty 375,03 złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie w transakcjach handlowych liczonymi od dnia 29 stycznia 2018 r. do dnia zapłaty, oraz o zasądzenie odsetek skapitalizowanych i kosztów postępowania według norm przepisanych.
Nakazem zapłaty z dnia 26 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwana skutecznie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu oraz wniosła sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa, wobec uregulowania dnia 13 listopada 2018 r. kwoty 362,21 zł wynikającej z wystawionej faktury oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.
Po przekazaniu sprawy do tutejszego Sądu na mocy postanowienia z dnia 21 listopada 2018 r., pismem z dnia 6 lutego 2019 r. powódka oświadczyła o cofnięciu pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia co do kwoty 362,21 zł, podtrzymując żądanie w pozostałym zakresie.
W toku postępowania strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Dnia 22 listopada 2017 r.(...) spółka akcyjnawP.(jako sprzedawca) na skutek wniosku pozwanej, zawarła zM. D., prowadzącą działalność gospodarczą podfirmą AdoZ (...)M. D.umowę kompleksową nr(...)
(...)o świadczenie usługi kompleksowej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej oraz zapewnieniu świadczenia usługi dystrybucji na potrzeby obiektów określonych w załączniku do umowy tj. lokalu prowadzenia przez pozwaną działalności gospodarczej położonego wS.przyul. (...).B.(...)(...). Na mocy niniejszej umowy sprzedawca zobowiązał się do świadczenia na rzecz klienta usługi kompleksowej polegającej na sprzedaży energii elektrycznej i zapewnieniu świadczenia usługi dystrybucji, natomiast klient zobowiązywał się do odbioru energii i zapłaty za świadczoną usługę kompleksową. W treści umowy, pozwana wskazała adres do doręczeńul. (...).(...),(...)K.((...)).
Dowód:
-umowa nr (...)k. 59-60;
- potwierdzenie meldunku z dnia 12 września 2017 r. k. 72-73;
Dnia 11 stycznia 2018 r. powódka wystawiła na rzecz pozwanejfakturę VAT nr (...), na kwotę 362,21 zł tytułem sprzedanej energii z terminem płatności do dnia 29 stycznia 2018 r.
Dowód:
- faktura VAT z dnia 11 stycznia 2018 r. k. 62-63;
Dnia 13 lutego 2018 r. sporządzono pismo adresowane do pozwanej wzywające do zapłaty kwoty 362,21 zł wynikającej zfaktury VAT nr (...)w terminie 14 dni.
Dowód:
- pismo z dnia 13 lutego 2018 r. k. 61;
Przelewem z dnia 13 listopada 2018 r. pozwana uiściła na rzecz powódki kwotę 362,21 zł tytułemfaktury VAT nr (...)z dnia 29 stycznia 2018 r.
Nadto wiadomością e-mail z tego samego dnia, zwróciła się do powódki o cofnięcie powództwa wobec uregulowania należności.
Dowód:
- potwierdzenie przelewu z dnia 13 listopada 2018 r. k. 74;
- wiadomość e-mail z dnia 13 listopada 2018 r. k. 75;
Przelewem z dnia 18 lutego 2019 r. powódka zwróciła na rzecz pozwanej kwotę 105,13 zł tytułem nadpłaty.
Pismem z dnia 6 marca 2019 r. powódka wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 27,15 zł tytułem odsetek za przekroczenie terminu płatności. Pozwana zapłaciła wskazaną kwotę.
Należności między stronami zostały rozliczone.
Dowód:
- potwierdzenie przelewu k. 86;
- pismo z dnia 6 marca 2019 r. k. 88;
- potwierdzenie przelewu z dnia 7 marca 2019 r k. 87;
- wydruk przychodów i rozchodów k. 89;
Sąd zważył, co następuje:
Pozwem objęte są należności z umowy z dnia 22 listopada 2017r.
Powódka roszczenie wywodziła z normyart. 535 k.c.w zw. zart. 555 k.c.i domagała się realnego wykonania zobowiązania przez kupującego tj. zapłaty ceny. Przyjęcie, że jest to umowa dostawy, umowa nienazwana, czy umowa o świadczenie usług, nie wpłynęłoby na treść rozstrzygnięcia.
Pozwana nie kwestionuje faktu zawarcia i treści przedmiotowej umowy. Fakt zapłaty kwoty głównej nie jest sporny, efektem czego było ograniczenie powództwa do odsetek i kosztów.
W związku z cofnięciem powództwa, co do kwoty 362,21zł Sąd na podstawieart. 355 k.p.c.umorzył postępowanie w tym zakresie.
Przedmiotem sporu pozostały odsetki i koszty.
Z treści załączonej umowy nie wynika termin płatności należności. Biorąc pod uwagę charakter długu oczywistym jest, że nie ma on charakteru stałego ale zależny jest od ilości zużytej energii. W związku z czym, pozwana uzyskiwała wiedzę o wysokości zadłużenia dopiero po otrzymaniu faktury, ewentualnie wezwania do zapłaty. W niniejszej sprawie nie ma dowodu doręczenia żadnego z tych dokumentów pozwanej, nie sposób więc przyjąć, że pozostawała ona w opóźnieniu.
Nie bez znaczenia jest też postawa pozwanej, która z chwilą uzyskania wiedzy o prowadzonej egzekucji zapłaciła całą należność główną co jest bezsporne. Ze złożonych na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2019r dokumentów wynika też fakt zapłacenia przez pozwaną odsetek w kwocie 27,15zł. w dniu 7 marca 2019r.
Nadto pozwana przedłożyła potwierdzenie przelewu z którego wynika, że powódka zwróciła jej w dniu 18 lutego 2019r kwotę 105,13zł tytułem nadpłaty. Jeżeli więc sama powódka uznaje, że pozwana nie ma u niej długu z żadnego tytułu (inaczej nie powstałaby nadpłata), to brak jest podstaw do zasądzenia dalszych kwot, czy to z tytułu odsetek, czy kosztów.
Niezależnie od tego wskazać należy, że przeciwko zasądzeniu kosztów od pozwanej przemawia także treśćart. 101 k.p.c.W niniejszej sprawie pozwana zaraz po tym jak uzyskała wiedzę o długu nie tylko go uznała ale też zaspokoiła i dokonała dalszych wpłat w kwotach, które nawet w ocenie powódki, spowodowały nadpłatę. Racjonalnym jest więc przyjęcie, że gdyby pozwana wcześniej miała wiedzę o długu to zapłaciłaby go także bez potrzeby wszczynania procesu.
Mając na uwadze powyższe rozstrzygnięto jak w sentencji.
SSR Dariusz Plewczyński

ZARZĄDZENIE

1
(...)

2
(...)

(...)

3
(...)