Sąd Apelacyjnyw Szczecinie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 46/19
Data wyroku: 2019-05-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Andrzej Olszewski, Maciej Żelazowski, Stanisław Kucharczyk
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko życiu, Przestępstwo przeciwko zdrowiu
Podstawa prawna: art. 437 § 2 kpk

Sygnatura akt II AKa 46/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 9 maja 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Szczecinie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Andrzej Olszewski (spr.)
Sędziowie: SA Stanisław Kucharczyk
SA Maciej Żelazowski
Protokolant: st. sekr. sądowy Karolina Pajewska
przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej w Pyrzycach Anny Bartos
po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. sprawy
M. P.
oskarżonego zart. 13 § 1 k.k.w zb. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego oraz prokuratora
od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie
z dnia 26 listopada 2018 r. sygn. akt III K 239/18

I
zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.M. K.kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) złotych z VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 1/2 wydatków za postępowanie odwoławcze i wymierza mu 600 (sześćset) złotych opłaty za drugą instancję, a połową wydatków postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa.

SSA Maciej Żelazowski SSA Andrzej Olszewski SSA Stanisław Kucharczyk
Sygn. akt II AKa 46/19

UZASADNIENIE
M. P.został oskarżony o to, że:

I
w dniu 19.10.2017r., w mieszkaniu wD., działając w zamiarze bezpośrednim, usiłował pozbawić życia swojego ojca –T. P.w ten sposób, że uderzał pokrzywdzonego pięściami i co najmniej dwukrotnie z dużą siłą drewnianym wałkiem do ciasta po głowie, czym spowodował uszkodzenia ciała w.w. w postaci złamania przedniej lewej ściany zatoki czołowej z wpukleniem odłamów do światła zatoki oraz rany tłuczone okolicy czołowej lewej i ciemieniowo-potylicznej lewej, co z kolei skutkowało naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne zart. 207§1 kki zart. 190 §1 kk, wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Zamiejscowego, VII Wydziału Karnego w Pyrzycach z dnia 21.12.2011r., sygn.. akt VII K 630/10, którą to karę odbywał w okresie od 19.12.2013r. do 27.06.2014. i od 09.12.2016r. od dnia 02.09.2017r.

tj. o czyn zart. 13§1 kkw zw. zart. 148§1 kkw zb. zart. 157§1 kkw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 64§1 kk,

II
w tym samym miejscu i czasie jak w pkt 1, groziłT. P.pozbawieniem życia, a groźby te wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary łącznej 1 roku pozbawienia wolności orzeczonej za przestępstwo podobne zart. 207§1 kki zart. 190§1 kk, wyrokiem Sądu Rejonowego w Stargardzie Zamiejscowego, VII Wydziału Karnego w Pyrzycach z dnia 21.12.2011r., sygn. akt VII K 630/10, którą to karę odbywał w okresie od 19.12.2013r. do 27.06.2014r. i od 09.12.2016r. do dnia 02.09.2017r.,

tj. o czyn zart. 190§1 kkw zw. zart. 64§1 kk.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 26 listopada 2018r. orzeczono:
„1. uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku przyjmując, iż oskarżony działał z zamiarem ewentualnym i za to przestępstwo na podstawieart. 14 § 1 kkw zw. zart. 148 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkwymierza mu karę 13 (trzynastu) lat pozbawienia wolności;
2. uznaje oskarżonego za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku i za to przestępstwo na podstawieart. 190 § 1 kkw zw. zart. 64 § 1 kkwymierza mu karę 1 (roku) pobawienia wolności;
3. na podstawieart. 85 § 1 kkw zw. zart. 86 § 1 kkorzeka wobecM. P.karę łączną 13 (trzynastu) lat pozbawienia wolności;
4. na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet kary pozbawienia wolności zalicza okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 20 października 2017 roku, godzina 11:50;
5. na podstawieart. 44 § 2 kkorzeka przepadek drewnianego wałka do ciasta;6. na podstawieart. 627 kpkzasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i wymierza mu opłatę w wysokości 600 (sześciuset) złotych;
7. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataM. K.kwotę 1033,20 (jeden tysiąc trzydzieści trzy złote i dwadzieścia groszy), w tym należny podatek VAT.”
Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego, który zarzucił:
„- obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 kpkskutkującą błędnym ustaleniem stanu faktycznego poprzez konstatację, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawę do uznania, iż oskarżony działał z zamiarem ewentualnym usiłowania zabójstwa, podczas gdy istotne wątpliwości w zakresie popełnienia tego czynu, których nie da się obiektywnie usunąć, winny być rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego;
- błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść orzeczenia, polegający na kategorycznym stwierdzeniu, że zachowanie oskarżonego nie było podjęte w ramach obrony koniecznej, podczas gdy na taki przebieg zdarzeń wskazują wyjaśnienia samego oskarżonego, jak i zeznania świadkaA. P.;
- błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść rozstrzygnięcia a polegający na tym, iż to oskarżony pierwszy zaatakował pokrzywdzonego, podczas gdy zgromadzony w sprawie materiał nie daje podstaw do takiego twierdzenia;
- błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku, że pokrzywdzony był osobą słabszą i bezbronną, w sytuacji gdy uderzył oskarżonego w tył głowy z taką siłą że spowodował uM. P.poważne obrażenia w postaci rozciętej głowy i stłuczeń;
- naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 kpkw zw. zart. 110 kpkpoprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów wyrażające się w uznaniu zeznań pokrzywdzonegoT. P.jako wiarygodnych, logicznych i wewnętrznie spójnych, podczas gdy przedstawiana przez niego wersja zdarzeń nie była konsekwentna zwłaszcza co do przebiegu zdarzenia, a także rzekomych gróźb karalnych wypowiedzianych pod jego adresem przez oskarżonego;
- błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegający na uznaniu, iż oskarżonyM. P.notorycznie stosował przemóc fizyczną w stosunku do pokrzywdzonego, w sytuacji gdy to twierdzenie pozostaje w sprzeczności ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.”
Podnosząc powyższe zarzuty, skarżący wniósł o :
„1. zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu;
ewentualnie
2. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownegorozpoznania.”
Niniejszy wyrok, w zakresie orzeczenia o karze wymierzonej za czyn zart. 148 § 1 kk, na niekorzyść oskarżonego, zaskarżył także prokurator. Ponieważ nie złożył wniosku o jego uzasadnienie w trybieart. 457 § 2 k.p.k., nie ma potrzeby przedstawiania zarzutów tej apelacji i ustosunkowywania się do niej.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego nie zasługiwała na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe w niezbędnym zakresie, a następnie ocenił zebrane w sprawie dowody. Słusznie wskazał na konsekwentne i logiczne zeznania pokrzywdzonego ( nie licząc niewielkich różnic ).
W niniejszej sprawie brak jest jakichkolwiek argumentów przemawiających za uznaniem, że ojciec oskarżonego celowo go obciąża. Ocena zeznań tego świadka, przedstawiona na stronie 7-8, uwzględnia wszystkie wymogi stawiane wart. 7 k.p.k., i nie sposób jej uznać za dowolną. Sąd Apelacyjny w pełni ją akceptuje i do niej się odwołuje.
Również ocena wyjaśnień oskarżonego, jak i zeznańA. P., dokonana przez sąd rozstrzygający, zasługuje na uwzględnienie. Słusznie zwrócono uwagę na ich zmienność. Ponadto, przedstawiona w apelacji teza, iż oskarżony działał w ramach obrony koniecznej, nie znajduje żadnego uzasadnienia. Przeczą jej nie tylko zeznania poszkodowanego, ale także dokumentacja medyczna i opinia sądowo-lekarska.T. P., sam sobie nie zadał ciosów powodujących obrażenia twarzo-czaszki, nie mogły one również powstać na skutek upadku.
Ponadto, oskarżony logicznie nie wyjaśnił, dlaczego po zdarzeniu umył drewniany wałek i opuścił dom, zabierając ten przedmiot ze sobą. To również przemawia za uznaniem, że oskarżony użył opisanego przedmiotu i tak się zachowując po zdarzeniu – dążył do usunięcia dowodów mogących przemawiać na jego niekorzyść.
Sąd Okręgowy ocenił wszystkie istotne w sprawie dowody, a następnie powiązał je w logiczną całość. Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się żądnych błędów w tej ocenie. Tym samym, apelacja obrońcy stanowi jedynie, nie popartą odpowiednimi argumentami, polemikę z oceną sądu I instancji. Skoro dokonana ocena dowodów zasługuje na uwzględnienie, tym samym ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego, i to w zakresie obu przestępstw przypisanych oskarżonemu, są prawidłowe.
Odnosząc się ponownie do tezy obrońcy o tzw. obronie koniecznej, należy zaznaczyć, że oskarżony nigdy przekonywująco nie wyjaśnił w jaki sposób ojciec doznał poważnych obrażeń twarzy, w tym złamań kości. Natomiast poszkodowany od początku opisywał w jaki sposób doszło do drobnych obrażeń tyłu głowy oskarżonego. Zresztą, i w tym zakresie logicznie wypowiedział się Sąd Okręgowy( por. strona 13 uzasadnienia ).
Nie budzi również wątpliwości kwalifikacja prawna czynów przypisanychM. P., w szczególności uznanie, że działał on z zamiarem ewentualnym pozbawienia życia swojego ojca. I w tym zakresie wypowiedział się sąd rozstrzygający. Nie sposób uznać, że oskarżony, zadając co najmniej dwa ciosy twardym narzędziem, nie godził się z tym, iż może spowodować śmierć swojego ojca. Tym bardziej, że ciosy były zadane z dużą siłą, bo doszło do złamania kości, w ważną część ciała ( twarz ), a po zdarzeniu oskarżony nie interesował się losem poszkodowanego tylko szybko opuścił dom. Wszystko to dostrzegł Sąd Okręgowy i w odpowiedni sposób ocenił ( vide strona 10-11 uzasadnienia ).
W świetle powyższych ustaleń faktycznych, wymiar kar jednostkowych, jak i kary łącznej pozbawienia wolności nie razi swoją surowością. Działanie pod wpływem alkoholu, wobec osoby bliskiej, z dużą brutalnością i w ramach powrotu do przestępstwa przemawiało za orzeczeniem odpowiednio wysokiej kary. I tylko dzięki temu, że pokrzywdzony przeżył, można było odstąpić od wymierzenia kary szczególnej 25 lat pozbawienia wolności albo w górnej granicy podstawowego zagrożenia.
Tak oceniając, Sąd Apelacyjny nie znalazł żadnych podstaw do ingerencji w treść zaskarżonego wyroku. Dlatego apelację obrońcy uznano za bezzasadną.
Orzeczenie o wydatkach za postępowanie odwoławcze znajduje swoje uzasadnienie wart. 636 § 2w zw. zart. 633 k.p.k., a o opłacie za drugą instancję – wart. 8w zw. zart. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych( Dz. U z 1983 r., poz. 223 z późniejszymi zmianami ).

SSA Maciej Żelazowski SSA Andrzej Olszewski SSA Stanisław Kucharczyk