Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 287/19
Data wyroku: 2019-12-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt III Ca 287/19

UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 października 2018 roku, wydanym w sprawie z wnioskuD. H.,E. O.,M. O.z udziałemA. B.,D. B.,A. G.,T. G.,A. M.,G. M.,P. H.,(...)z siedzibą wN.,Fundacji (...)vonH.z siedzibą wW., Wspólnoty Mieszkaniowej(...)położonej wŁ.przyulicy (...)o wyznaczenie zarządcy, Sąd Rejonowy dla Łodzi-Widzewa w Łodzi oddalił wniosek i ustalił, że wnioskodawcy i uczestnicy ponoszą koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie.
Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożyła(...)z siedzibą wN., zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzuciła:

1
naruszenie przepisuart. 26 ustawy o własności lokalipoprzez przyjęcie, iż w sprawie nie występują żadne przesłanki do ustanowienia zarządu przymusowego nad nieruchomości położoną wŁ.przyulicy (...)podczas gdy w rzeczywistości istnieją przesłanki do ustanowienia zarządy przymusowego, gdyż zarząd wspólnoty mieszkaniowej działa w sposób nieuprawniony bowiem w jego skład wchodzi osoba-R. N., która nie może reprezentować właściciela 22 wyodrębnionych lokali w związku z tym, że nabycie lokali oraz występowanie w imieniu(...)z siedzibą wL.podczas dokonywania umowy darowizny w dniu 4 lutego 2015 roku na rzecz HolistycznejFundacji Ochrony (...)vonH.wW.budzi zastrzeżenia prawne a tym samym powoduje powstanie stanu niepewności prawnej co czynności prawnych wykonywanych przez zarząd wspólnoty mieszkaniowej,

2
naruszenieart. 233 §1 k.p.c.poprzez dokonanie przez Sąd pierwszej instancji oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny poprzez przyjęcie, iż działający w imieniu wspólnoty zarząd z udziałem przedstawicieli HolistycznejFundacji Ochrony (...)vonH.wW.jako właściciela 22 lokali jest zarządem działającym prawidłowo, w sytuacji gdy w rzeczywistości obecny zarząd nie został wybrany w sposób prawidłowy i nie wykonuje w sposób prawidłowy powierzonych obowiązków.

W świetle tak podniesionych zarzutów apelująca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi I instancji.
Od powyższego rozstrzygnięcia apelację wniósł również uczestnikP. H., zaskarżając je w całości. Postanowieniu zarzucił:

1
naruszenieart. 26 ustawy o własności lokalipoprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że w sprawie nie ziściły się przesłanki do powołania zarządu przymusowego, podczas gdy całokształt zgromadzonego w toku postępowania materiału wskazuje, że obecnie powołany zarząd wspólnoty mieszkaniowej nie wypełnia swoich obowiązków i narusza zasady prawidłowej gospodarki;

2
błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na:

a
przyjęciu, że dotychczasowy zarząd swoim działaniem wypełnia swoje obowiązki i nie narusza zasad prawidłowej gospodarki, podczas gdy:

- nie pobiera opłat za miejsca parkingowe,
- nie sprząta klatki schodowej,
- akceptuje sytuację uiszczania przez właścicielkalokalu nr (...)jedynie opłat eksploatacyjnych, bez opłat czynszowych,
- nie reaguje na działaniaFundacji Ochrony (...)vonH., polegające na przekształcaniu należących do niej lokali w akademiki,
poprzez co nie wykonuje w sposób należyty wszystkich swoich obowiązków i narusza zasady prawidłowej gospodarki;

b
uznaniu, że dotychczasowy zarząd właściwie wykonuje swoje obowiązki, pomijając fakt wystąpienia względemFundacji Ochrony (...)vonH.z roszczeniem o zapłatę dopiero w toku niniejszego postępowania;

W świetle tak postawionych zarzutów skarżący wniósł zmianę o zaskarżonego orzeczenia poprzez ustanowienie dla nieruchomości położonej wŁ., przyul. (...)zarządcy przymusowego i powierzenie obowiązków zarządcy przymusowego(...) Sp. z o.o.z siedzibą wŁ., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniósł też o zasądzenie od wnioskodawców i pozostałych uczestników na swoją rzecz kosztów postępowania sądowego za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Fundacja (...)vonH.z siedzibą wW.wniosła o oddalenie apelacji(...)z siedzibą wN.w całości oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za obie instancje.
Fundacja (...)vonH.z siedzibą wW.wniosła też o oddalenie w całości apelacjiP. H.oraz zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych za obie instancje.
Na rozprawie apelacyjnej z dnia 15 listopada 2019 roku uczestnicyA. B.iD. B.wnieśli o oddalenie obu apelacji.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Obie apelacje nie są zasadne i jako takie podlegają oddaleniu.
Odnosząc się do apelacji(...)z siedzibą wN.powiedzieć należy, że zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c., podniesiony w kontekście oceny dowodów przeprowadzonej przez Sąd I instancji, do którego w związku z powyższym trzeba odnieść się w pierwszej kolejności, jest niezasadny.
W doktrynie i judykaturze panuje zgoda co do tego, że z uwagi na przyznaną sądowi swobodę w ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zarzut naruszeniaart. 233 § 1 k.p.c.może być uznany za zasadny jedynie wtedy, gdy podstawą rozstrzygnięcia uczyniono rozumowanie sprzeczne z zasadami logiki bądź wskazaniami doświadczenia życiowego. Dlatego w sytuacji, gdy na podstawie zgromadzonych dowodów możliwe jest wyprowadzenie konkurencyjnych wniosków co do przebiegu badanych zdarzeń, dla podważenia stanowiska orzekającego sądu nie wystarcza twierdzenie skarżącego o wadliwości poczynionych ustaleń odwołujące się do stanu faktycznego, który w przekonaniu skarżącego odpowiada rzeczywistości, ale trzeba podważyć prawidłowość dokonanej przez sąd oceny wskazując, że jest ona wadliwa w rozumieniu wyżej przytoczonym. W przeciwnym razie analizowany zarzut sprowadza się do polemiki ze stanowiskiem wyrażonym przez sąd, co jednak nie jest wystarczające do wzruszenia kwestionowanego rozstrzygnięcia(por. T. Ereciński w: Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz, pod red. T. Erecińskiego, wyd. V, SIP Lex, tak też Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 4 sierpnia 2016r., I ACa 162/16; por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 2000r., V CKN 17/00; wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 25 stycznia 2018r., III AUa 367/17; wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 12 stycznia 2018r., III AUa 518/17).
Na gruncie rozpatrywanej sprawy, ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji jest swobodna, lecz na pewno nie dowolna. Nie jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, czy też doświadczenia życiowego. Skarżący nie przedstawił natomiast żadnych środków dowodowych, ani nie zgłosił skutecznie stosownych wniosków, które mogłyby podważyć trafność ustaleń Sądu I instancji.
Treść podniesionego zarzutu sprowadza się do zakwestionowania prawidłowości działania zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej(...)wŁ.przyulicy (...), wobec obecnego w jego składzie przedstawicielaFundacji (...)vonH.z siedzibą wW.-R. N., a więc osoby, która zdaniem skarżącego nie powinna zasiadać w zarządzie, z uwagi na toczące się postępowanie sądowe o ustalenie nieważności umowy darowizny dokonanej aktem notarialnym Rep. A(...), na podstawie którejFundacja (...)vonH.z siedzibą wW.stała się właścicielem 22 lokali mieszkalnych i 2 lokali użytkowych w przedmiotowej nieruchomości. Skarżący zdaje się jednak nie zauważać, że samo postępowanie prowadzone w przedmiocie ustalenia nieważności umowy darowizny dokonanej aktem notarialnym Rep. A(...)nie przesądza jeszcze o niewłaściwym składzie zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej(...), a tym samym również o jego nieprawidłowym działaniu, skutkującym zaistnieniem przesłanki do ustanowienia zarządu przymusowego na nieruchomości. Skarżący mógłby tak wywodzić na przykład w sytuacji skutecznego zabezpieczenia roszczenia o ustalenie nieważności umowy darowizny dokonanej aktem notarialnym Rep. A(...), poprzez ustanowienie zarządcy przymusowego dla 22 lokali mieszkalnych i 2 lokali użytkowych, których właścicielem na podstawie darowizny stała sięFundacja (...)vonH.z siedzibą wW.. Rzeczona sytuacja nie miała jednak miejsca na gruncie rozpatrywanej sprawy. Ze zgormadzonego materiału dowodowego wynika, że o ile Sąd Okręgowy w Łodzi wydał w dniu 27 stycznia 2016 roku, w sprawie o sygn. akt I Co 8/16 postanowienie którym udzielił dalszego zabezpieczenia poprzez ustanowienie zarządcy przymusowego dla dwudziestu dwóch lokali mieszkalnych oraz dwóch lokali użytkowych, będących przedmiotem odrębnej własności położonych wŁ.przyulicy (...)i wyznaczył jako zarządcę przymusowego dla tych lokali(...)z siedzibą wN., to Sąd Apelacyjny w Łodzi – czego też nie zauważył Sąd Rejonowy – zmienił przedmiotowe postanowienie w ten sposób, że oddalił wniosek(...)z siedzibą wN.o udzielenie dalszego zabezpieczenia. Tym samym skład zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej(...)wŁ.przyulicy (...), powołany Uchwałą numer 9/2016 roku z dnia 29 czerwca 2016 roku jest prawidłowy. O braku zasadności jakichkolwiek zastrzeżeń co do prawidłowości działania zarządu świadczy fakt, że zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej(...)wŁ.przyulicy (...), w osobieD. B.,G. M.iR. N.każdorazowo uzyskuje absolutorium – ostatnio, Uchwałą nr 09/2019 z 28 sierpnia 2019 rok, zgodnie z którą wszyscy właściciele nieruchomości położonej wŁ.przyulicy (...)udzielili absolutorium zarządowi za okres od 1 stycznia 2018 roku do 31 grudnia 2018 roku.
W konsekwencji powyższych rozważań powiedzieć należy, że na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszeniaart. 26 ustawy o własności lokali. W związku z przedstawioną wyżej argumentacją oraz treścią przedmiotowego zarzutu powielanie tego, co zostało już w sposób dostateczny wyjaśnione wyżej jest w ocenie Sądu II instancji zbędne. W świetle materiału dowodowego sprawy nie można bowiem skutecznie zakwestionować składu zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej(...), w związku z czym również prawidłowości jego działania.
W odniesieniu do zarzutów podniesionych w apelacji przez uczestnika postępowaniaP. H., powiedzieć należy, że również i one nie są uzasadnione w okolicznościach niniejszej sprawy.
Bezzasadny okazał się zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, że dotychczasowy zarząd swoim działaniem wypełnia swoje obowiązki i nie narusza zasad prawidłowej gospodarki. Wbrew zapatrywaniom skarżącego, nie można stwierdzić w oparciu o materiał dowodowy sprawy, że istnieją podstawy do ustanowienia zarządu przymusowego nad nieruchomością położoną w łodzi przyulicy (...). W świetle dowodów przedstawionych przez strony nie można było wywieść prawdziwości twierdzeń podnoszonych w apelacji skarżącego, w związku z czym nie mogły one znaleźć odzwierciedlenia w ustalonym przez Sąd I instancji stanie faktycznym. Z zarzutów stawianych przez apelującego dowiedziony został jedynie fakt, że zarząd nie pobiera opłat za miejsca parkingowe. Niemniej jednak ani ta okoliczność, ani też nawet pozostałe podnoszone w apelacji, tj. niesprzątanie klatki schodowej, akceptowanie sytuacji uiszczania przez jednego z właścicieli jedynie opłat eksploatacyjnych, akceptowanie działań Fundacji polegających na przekształceniu należących do niej lokali w akademiki, nie mają charakteru na tyle doniosłego, ażeby czynić roszczenie o ustanowienie zarządu przymusowego uzasadnionym. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, kwestie te można poczytywać jako ewentualne sugestie na przyszłość, zwłaszcza, że do tej pory nikt z członków Wspólnoty Mieszkaniowej nie zgłaszał w tym zakresie żadnych wniosków czy zastrzeżeń. Apelujący sam przyznał, że nie uczestniczy w zebraniach wspólnoty [a w stanowiącym jego własność lokalu (lokalach) mieszkalnym na terenie Wspólnoty faktycznie zamieszkują jego rodzice]. Z akt sprawy nie wynika też, ażeby podejmował on działania o charakterze zarządczym, w tym zgłaszał zastrzeżenia czy też wnioski do polityki prowadzonej przez zarząd Wspólnoty. Wobec takiej postawy apelującego, polegającej na braku realizacji obowiązku współdziałania w zarządzie nieruchomością wspólną i niepodjęcia dotychczas próby rozwiązania poruszanych w apelacji kwestii, jego zarzuty tym bardziej nie zasługują na uwzględnienie. Wbrew ocenie skarżącego, nie można też upatrywać niewłaściwego wykonywania obowiązków przez zarząd w okoliczność wystąpienia z roszczeniem o zapłatę względem Fundacji dopiero w toku niniejszego postępowania. Z okoliczności sprawy wynika, że zarząd wystąpił z przedmiotowym roszczeniem w momencie, gdy już zabezpieczył odpowiednie środki finansowe na ten cel i skonsultował sprawę z zawodowym pełnomocnikiem, co też, mając na uwadze sytuację materialną Wspólnoty, w tym pewne trudności w zachowaniu płynności finansowej, było działaniem racjonalnym i jak najbardziej prawidłowym. Prowadzenie procesu sądowego wiąże się bowiem z pewnymi kosztami, które strona obowiązana jest zgromadzić w miarę możliwości przed wszczęciem postepowania.
W kontekście powyższych rozważań powiedzieć należy, że zarzut naruszenia naruszenieart. 26 ustawy o własności lokali, wywiedziony w związku z zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych, również nie jest uzasadniony.
Skarżący nie ma racji twierdząc, że z całokształtu zgromadzonego w toku postępowania materiału wynika, iż powołany zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej nie wypełnia swoich obowiązków i narusza zasady prawidłowej gospodarki. Sąd I instancji poczynił w powyższym zakresie prawidłowe ustalenia faktyczne i wyprowadził właściwe wnioski jurydyczne. Sąd Okręgowy zgadza się z Sądem I instancji, że w świetle materiału dowodowego sprawy nie można stwierdzić okoliczności świadczących o nieprawidłowym działaniu aktualnego zarządu Wspólnoty czy podejmowaniu przez tenże zarząd decyzji, działań, sprzecznych z zasadami prawidłowej gospodarki, z dobrem wspólnoty, zmierzających do pogorszenia stanu technicznego nieruchomości, czy w końcu działał wbrew woli członków wspólnoty. Działania zarządu, podejmowane w ramach kierowania sprawami Wspólnoty, są racjonalne i prawidłowe. Zarząd corocznie zwołuje zebrania członków Wspólnoty, na których poruszane są i omawiane wszelkie kwestie istotne z punktu widzenia dobra wspólnoty. Każdego roku działalność zarządu za rok ubiegły poddawana jest ocenie, na podstawie przedstawianych przez zarząd sprawozdań i rozliczeń, i zatwierdzeniu jego działań w drodze udzielanego absolutorium. Nie zdarzyło się jeszcze ażeby powołany zarząd nie otrzymał pełnego absolutorium z wykonywanych obowiązków, co też dowodzi, że działania zarządu nie budziły zastrzeżeń i w związku z czym pozostają one w zgodzie z wolą członków Wspólnoty. Działania zarządu miały również na celu zachowanie płynności finansowej, o czym już był powyżej. Również zawarcie umowy o zarządzanie nieruchomością wspólną z profesjonalnym podmiotem, dającym rękojmię należytego wykonania powierzonych mu zadań, było działaniem racjonalnym i prawidłowym, mającym na celu dobro Wspólnoty Mieszkaniowej (nota bene podmiotem tym jestfirma (...), o ustanowienie której zarządcą przymusowym wnosili wszyscy wnioskodawcy w niniejszej sprawie).
W świetle materiału dowodowego sprawy, przy jednoczesnym uwzględnieniu powyżej poczynionych rozważań, nie sposób stwierdzić, aby postępowanie członków zarządu Wspólnoty w jakikolwiek sposób sprzeniewierzało się zasadom gospodarności i racjonalności, co miałoby uzasadniać ustanowienie zarządcy przymusowego w trybieart. 26 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 roku o własności lokali(Dz. U. z 2015 roku, poz. 1892 – j.t.). Należy również podkreślić, na co też słusznie zwrócił uwagę Sąd Rejonowy, że ustanowienie zarządu przymusowego powinno być środkiem wykorzystywanym w ostateczności, gdy inne mechanizmy wynikające z wyżej wymienionej ustawy, w szczególności podejmowane próby odwołania dotychczasowego zarządu, nie dają oczekiwanych efektów. W okolicznościach niniejszej sprawy takiej próby nie podjęto, wręcz przeciwnie, nikt nawet nie zgłaszał zastrzeżeń odnośnie dotychczasowej pracy zarządu, czego też dowodzi – między innymi – coroczne udzielanie pełnego absolutorium Zarządowi.
Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy, na podstawieart. 385 k.p.c.w zw. zart. 13 § 2 k.p.c.oddalił obie apelacje.
O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd orzekł w oparciu oart. 520 § 1 k.p.c., mając na względzie że strony postępowania były w równym stopniu zainteresowane w wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie.