Sąd Rejonowy w Toruniu
VIII Wydział Karny
Sygnatura akt: VIII K 783/19
Data wyroku: 2019-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Aneta Zawulewska-Glonek
Słowa kluczowe: Kara
Podstawa prawna: art. 180 a kk
Teza: W ocenie sądu orzeczona krótkoterminowa kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości. O jej wymiarze zadecydował stopień winy oskwarzonego, który pomimo świadomości braku uprawnień podjął decyzję o kierowani pojazdem, nie po raz pierwszy. Oskarżony, który jest świadomy braku uprawnień do kierowania pojazdami. Postawa oskarżonego ewidentnie świadczy, że z poprzednich wyroków nie wyciągnął właściwych wniosku i nadal podchodzi w sposób lekceważący do istniejącego porządku prawnego. Wymierzając karę Sąd uwzględnił również warunki  i właściwości osobiste oskarżonego oraz jego dotychczasowy sposób życia i zachowanie po dokonaniu czynu.

Sygn. akt: VIII K 783/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2019 roku
Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:
PrzewodniczącySSR Aneta Zawulewska-Glonek
Protokolantstażysta Marlena Barszczewska
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Centrum – Zachód wT.Dorota Wysińska - Tycińska
po rozpoznaniu dnia 14 listopada 2019 roku

sprawy:

K. C.
s.M.iM. z domu Ś.
ur. (...)wT.

oskarżonego o to, że:

w dniu 29 czerwca 2019 roku o godz. 13:00 wT., przyul. (...), kierował po drodze publicznej pojazdem mechanicznym markiV. (...)onr rej. (...)nie stosując się do wydanej w dniu 10 lipca roku decyzji Prezydenta MiastaT.nr(...)o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B,

tj. o przestępstwo zart. 180a k.k.

orzeka:

I
oskarżonegoK. C.uznaje za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu, tj. występku zart. 180a kki za to na podstawieart. 180a kkwymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;

II
na podstawieart. 42 § 1a pkt 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych przez okres 2 ( dwóch) lat;

III
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty sądowej i obciąża go wydatkami w kwocie 70 (siedemdziesiąt) złotych.

UZASADNIENIE
W dniu 29 czerwca 2019 roku wT.naulicy (...)funkcjonariusze policji zatrzymali do kontroli drogowej kierującego samochodem markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), którym okazał sięK. C..
Po sprawdzeniu w systemie(...)okazało się, żeK. C.ma cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami.
W dniu 10 lipca 2015 roku decyzją Prezydenta MiastaT.(...)zostały cofnięteK. C.uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi kat. B.
(dowód; wyjaśnienia oskarżonego k. 38v
decyzja k. 5)
OskarżonyK. C.posiada wykształcenie średnie. Jest kawalerem i na utrzymaniu ma córkę w 1,5 roku. Pracuje wfirmie (...)sp. z o.o i z tego tytułu uzyskuje dochód miesięczny około 5.000 złotych brutto. Jest zdrowy i nie leczył się psychiatrycznie. W przeszłości był karany, w tym trzykrotnie za czyn zart. 180a kk.
(dowód; wyjaśnienia oskarżonego k. 38
karta karna k. 16 – 17 )
OskarżonyK. C.przyznał się do zarzucanego mu czynu. W swych wyjaśnieniach potwierdził, że został zatrzymany do kontroli drogowej w dniu 29 czerwca 2019 roku i przyznał, że wiedział o cofnięciu mu uprawnień do kierowania pojazdami. Wyjaśnił, że prowadził tego dnia samochód ponieważ jechał do córki do szpitala, by zawieźć jej wentylator.
Wyjaśnienia oskarżonego są w pełni przekonujące i korespondują z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Jednocześnie sąd nie podziela twierdzenia, że do kierowania pojazdem zmusiła go sytuacja. Oskarżony przemieszczał się po terenieT.i mógł skorzystać z prywatnego transportu bądź też publicznego, nie naruszając porządku prawnego i nie narażając się na odpowiedzialność karną.
Sąd dał wiarę w całości dowodom z dokumentów zebranych w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując argumentów do poddania wątpliwości co ich autentyczności. Wskazane dokumenty zostały sporządzone we właściwej formie, przez uprawnione osoby i organy. Tym samym Sąd nie znalazł podstaw, by wskazanym dokumentom odmówić wiary i mocy dowodowej.
K. C.został oskarżony o czyn zart. 180a kk.
Zebrany w sprawie materiał dowodowy w postaci wyjaśnień oskarżonego oraz decyzji z dnia 10 lipca 2015 roku Prezydenta MiastaT.(...)jednoznacznie wskazuje, że oskarżony w pełni wyczerpał znamiona występku zart. 180a kk, bowiem w dniu 29 czerwca 2019 roku prowadził pojazd osobowy pomimo decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B. Tym samym sąd uznał oskarżonego uznaje za winnego zarzucanego mu aktem oskarżenia czynu i na podstawieart. 180a kkwymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie sądu orzeczona krótkoterminowa kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości. O jej wymiarze zadecydował stopień winy oskarżonego, który pomimo świadomości braku uprawnień podjął decyzję o kierowania pojazdem, nie po raz pierwszy. Oskarżony, który jest świadomy braku uprawnień do kierowania pojazdami lekceważy już po raz czwarty swój oczywisty brak uprawnień do kierowania pojazdami. Postawa oskarżonego ewidentnie świadczy, że z poprzednich wyroków nie wyciągnął właściwych wniosku i nadal podchodzi w sposób lekceważący do istniejącego porządku prawnego. Wymierzając karę Sąd uwzględnił również warunki i właściwości osobiste oskarżonego oraz jego dotychczasowy sposób życia i zachowanie po dokonaniu czynu.
Na podstawieart. 42 § 1 a pkt 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. O wysokości tego zakazu zdecydował stopień społecznej szkodliwości tego czynu, nagminność tego rodzaju czynów. Ewidentnie lekceważący stosunek do obowiązujących norm i brak poszanowania prawa. Zdaniem Sądu orzeczony zakaz uświadomi sprawcy naganność jego zachowania i nieuchronność kary.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawieart. 626 kpkiart. 627 kpki obciążył oskarżonego wydatkami w kwocie 70 złotych oraz na podstawieart. 2 ust.2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(Dz. U. z 1983 roku Nr 49 poz. 223 z późniejszymi zmianami) i zasądził kwotę 60 złotych tytułem opłaty sądowej.