Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 109/19
Data wyroku: 2019-10-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Leder, Marek Motuk, Izabela Szumniak
Słowa kluczowe: Swobodna ocena dowodów
Podstawa prawna: art.7 kpk

Sygn. akt II AKa 109/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 8 października 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA – Jerzy Leder
Sędziowie: SA – Marek Motuk (spr.)
SO (del.) – Izabela Szumniak
Protokolant: Aleksandra Cichocka
przy udziale Prokuratora Mateusza Kopciała
po rozpoznaniu w dniu 25 września 2019 r.
sprawyM. K.synaJ.iU. z domu S.,urodzonego (...)wN.,
oskarżonego o czyn zart. 299 § 5 k.k.w zw. zart. 299 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. akt XII K 290/17

I
zaskarżony w stosunku doM. K.wyrok utrzymuje w mocy;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym obciąża go opłatą w kwocie 300 (trzystu) zł.

UZASADNIENIE
M. K.został oskarżony o to, że:
I. w okresie od dnia 4 marca 2016 roku do dnia 17 marca 2016 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu zF. I.i innymi nieustalonymi osobami w celu osiągnięciu korzyści majątkowej podejmował czynności zmierzające do udaremnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia oraz miejsca przechowywania środków pieniężnych w łącznej kwocie 296 650,00 złotych w ten sposób, że uzyskał dostęp w tym internetowy do rachunku bankowego numer(...)założonego na danefirmy (...)w(...) Bank S.A., na który w dniu 17 marca 2016 roku wpłynęły pieniądze w postaci dwóch przelewów tj. w kwocie 157 850,00 złotych i w kwocie 138 800,00 złotych pochodzące z przestępstwa z rachunku bankowego o numerze(...)prowadzonego przez(...) Bank S.A.na rzecz(...)P. R., które to środki pieniężne zostały uprzednio w sposób nieautoryzowany przekazane z rachunku bankowego o numerze(...)prowadzonego przezP.-(...)Bank Spółdzielczy wZ.na rzecz(...) sp. z o.o.z/s wO., a
następnie przyjął odF. I.środki pieniężne w łącznej kwocie 140 000 złotych, wypłacone uprzednio z rachunku bankowego o numerze(...), które następnie przekazał nieustalonej dotychczas osobie, przy czym wiedział, że wymienione środki pieniężne pochodzą z czynu zabronionego,
tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.
II. w okresie od dnia 4 marca 2016 roku do dnia 7 marca 2016 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu zF. I.i innymi nieustalonymi osobami, w celu osiągnięciu korzyści majątkowej podejmował czynności zmierzające do udaremnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia oraz miejsca przechowywania środków pieniężnych w łącznej kwocie 26 100 złotych w ten sposób, że uzyskał dostęp w tym internetowy do rachunku bankowego numer(...)założonego na danefirmy (...)wBanku (...) S.A.(...). wW., na który w dniu 7 marca 2016 roku wpłynęły pieniądze w wyżej wymienionej kwocie, pochodzące z przestępstwa tj. nieautoryzowanego przelewu zrachunku o numerze (...)prowadzonego przezBank (...) S.A.o wT.na rzecz(...) sp. z o.o.z/s wT., a następnie przyjął odF. I.środki pieniężne w łącznej kwocie 26 000 złotych, wypłaconego uprzednio z rachunku bankowego o numerze(...), które następnie przekazał nieustalonej dotychczas osobie, przy czym wiedział, że wymienione środki pieniężne pochodzą z czynu zabronionego,
tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.
III. w okresie od dnia 16.02.2016 roku do dnia 10 marca 2016 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu zF. I.i innymi nieustalonymi osobami, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podejmował czynności zmierzające do udaremnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia oraz miejsca przechowywania środków pieniężnych w łącznej kwocie 54 950,57 złotych w ten sposób, że uzyskał dostęp w tym internetowy do rachunku bankowego numer(...)założonego na danefirmy (...)w(...) S.A., na który w dniu 10 marca 2016 roku wpłynęły pieniądze w wyżej wymienionej kwocie, pochodzące z przestępstwa tj. nieautoryzowanego przelewu zrachunku o numerze (...)prowadzonego przez(...) S.A.na rzecz(...) sp. z o.o.z/s wS., a następnie przyjął odF. I.środki pieniężne w łącznej kwocie 54 900,00 złotych, wypłaconego uprzednio z rachunku bankowego o numerze(...), które następnie przekazał nieustalonej osobie, przy czym wiedział, że wymienione środki pieniężne pochodzą z czynu zabronionego,
tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.
IV. w dniu 4 marca 2016 roku wW.działając wspólnie i w porozumieniu zF. I.i innymi nieustalonymi osobami, w celu osiągnięciu korzyści majątkowej podejmował czynności zmierzające do udaremnienia stwierdzenia przestępnego pochodzenia oraz miejsca przechowywania środków pieniężnych, w ten sposób, że uzyskał dostęp w tym internetowy do rachunku bankowego numer(...)założonego na danefirmy (...)wbanku (...) S.A., na który to rachunek bankowy w dniu 22 marca 2016r. wpłynęły środki pieniężne w kwocie 594 119,63 złotych, pochodzące z przestępstwa tj. nieautoryzowanego przelewu zrachunku o numerze (...)prowadzonego na rzeczSpółdzielni Mieszkaniowej Budowlaniz/s wB., aczkolwiek do wypłaty środków pieniężnych nie doszło z uwagi na wcześniejszą blokadę rachunku bankowego,
tj. o czyn zart. 299 § 1 i 5 k.k.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2018 r., sygn. akt XII K 290/17:
I. oskarżonegoM. K.uznał za winnego dokonania czynów zarzucanych mu wpkt I-IVprzy czym ustalił, że czyny te zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, przy wykorzystaniu takiej samej sposobności i za każdy z tych czynów na podstawieart. 299 § 5 kkw zw. zart. 299 § 1 kkskazał oskarżonego, a na podstawieart. 299 § 5 kkw zw. zart 91 § 1 kkwymierzył mu za nie jedną karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;
II. na podstawieart. 299 § 7 kkorzekł wobec oskarżonego obowiązek zwrotu równowartości korzyści majątkowej w kwocie 140 000 zł (sto czterdzieści tysięcy złotych) na rzeczPrzedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowego (...)z siedzibą wO., 26.000 zł (dwudziestu sześciu tysięcy złotych) na rzecz(...) Sp. z o.o.wT., 54950,57 zł (pięćdziesięciu czterech tysięcy dziewięciuset pięćdziesięciu złotych pięćdziesięciu siedmiu groszy) na rzecz(...) Sp. z o.o.wS.;
III. na podstawieart. 63 §1 kkzaliczył oskarżonemuM. K.na poczet wymierzonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 24.05.2016r. od godz. 8.40 do dnia 25.05.2016r do godz. 15.55.
Wyrok powyższy zaskarżył w całości obrońca oskarżonego, zarzucając mu:
1) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść, a mianowicie:
A. przepisuart. 7 k.p.k., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i popadnięcie przez Sąd Okręgowy w dowolność ocen w zakresie:
a) uznania w pełni za wiarygodne zeznań złożonych przez świadkaF. I.i oparcie zaskarżonego wyroku na jego depozycjach, które były sprzeczne ze złożonymi przez oskarżonego wyjaśnieniami oraz zeznaniami innych świadków i jako takie nie pozwalały na wydanie wyroku skazującego w stosunku do oskarżonegoM. K.;
b) popadnięcia przez Sąd I instancji w dowolność ocen w zakresie dowodu w postaci wydruku wiadomości z aplikacjiM.oraz w zakresie wyjaśnień oskarżonego i uznanie wyjaśnień oskarżonego za niewiarygodne;
c) przyjęcia przez Sąd Okręgowy, że oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podczas gdy brak jest jakichkolwiek dowodów na współdziałanie przez oskarżonego z innymi nieustalonymi osobami, jak również na to, aby oskarżony miał osiągnąć korzyść majątkową;
d) przyjęcia przez Sąd Okręgowy, że oskarżony miał dostęp do rachunków bankowych założonych przezF. I., podczas gdy brak jest dowodów to potwierdzających;
B. naruszenie przepisuart. 167 k.p.k.w zw. zart. 366 § 1 k.p.k.w zw. zart. 170 § 1 pkt. 5 k.p.k., poprzez zaniechanie przez Sąd I instancji dążenia do realizacji zasady prawdy materialnej wyrażające się w oddaleniu wniosku dowodowego złożonego przez obrońcę oskarżonego o bezpośrednie przesłuchanie świadkaP. R., w sytuacji gdy wyjątki od zasady bezpośredniości - określone wart. 391 § 1 k.p.k.- winny być interpretowane zawężająco, a nie rozszerzająco, a prawo domagania się przez oskarżonego przeprowadzenia dowodów mających wspierać prezentowaną przez niego wersję, należy do jego podstawowych uprawnień;
C. naruszenie przepisuart. 391 k.p.k.w zw. zart. 174 k.p.k.poprzez odczytanie przez Sąd Okręgowy zeznań świadkaP. R.złożonych w postępowaniu przygotowawczym, po oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy o przesłuchanie świadka przed sądem, podczas gdykodeks postępowania karnegowskazuje na niedopuszczalność zastępowania dowodu z zeznań świadków treścią pism;
D. naruszenie przepisuart. 410 k.p.k.poprzez niedopełnienie obowiązku wydania orzeczenia w oparciu o całokształt zgromadzonego materiału dowodowego;
E. naruszenie przepisuart. 5 k.p.k.poprzez nierozstrzygnięcie wątpliwości zaistniałych w sprawie na korzyść oskarżonego;
2) błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę wydanego orzeczenia, który miał istotny wpływ na jego treść, polegający na nietrafnym przyjęciu, że oskarżonyM. K.dopuścił się popełnienia zarzucanych mu czynów oraz że działał wspólne i w porozumieniu z innymi nieustalonymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podczas gdy prawidłowa analiza zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do odmiennego wniosku.
3) Alternatywnie, na podstawie przepisu 438pkt 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność kary 2 lat pozbawienia wolności;
Mając na uwadze powyższe, na zasadzie przepisuart. 427 § 1 k.p.k.orazart. 437 § 1 i 2 k.p.k., wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji, do ponownego rozpoznania. W przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 3), wniósł o uchylenie kary 2 lat pozbawienia wolności i zmianę wyroku poprzez wymierzenie kary na podstawieart. 37b k.k.lub w granicach dolnego ustawowego zagrożenia.
Opierając się na przytoczonych wyżej zarzutach skarżący wniósł o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego od popełnieni zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie powyższego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. W przypadku uwzględnienia zarzutuz pkt 3), wniósł o uchylenie lary 2 lat pozbawienia wolności i zmianę wyroku poprzez wymierzenie kary na podstawieart. 37b k.k.w granicach dolnego ustawowego zagrożenia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje.

Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Odnosząc się do apelacji sąd apelacyjny przede wszystkim dostrzega, iż obrońca podnosząc zarzuty obrazy przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych nie wskazał w jaki sposób podniesione uchybienia mogłyby mieć wpływ na treść wyroku, a więc, że są istotne. Natomiast jest to podstawowa przesłanka wynikająca z treściart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.warunkująca ewentualne uznanie zarzutów za skuteczne.
Niezależnie od powyższego w ocenie sądu apelacyjnego podniesione zarzuty przez obrońcę nie zasługują na uwzględnienie także ze względów merytorycznych.
Nie jest zasadny zarzut obrazyart. 7 k.p.k.wskazujący na dowolność oceny dowodu w postaci zeznańF. I., dokonanej przez sąd I instancji. Z treści uzasadnienia wyroku wynika, iż sąd okręgowy uznając zeznania tegoż świadka za wiarygodne dostrzegł i uwzględnił wszystkie okoliczności mające wpływ na ocenę omawianego dowodu, w tym także te, które zostały podniesione przez obrońcę w uzasadnieniu apelacji.
W szczególności przedmiotem analizy i oceny sądu I instancji był fakt, iż podczas pierwszego przesłuchania w toku postępowania przygotowawczegoF. I.złożył wyjaśnienia odmienne od późniejszych wyjaśnień i zeznań. Sąd okręgowy trafnie zauważył, iż pierwsza wersja przedstawiona przezF. I.jedynie nieznacznie odbiegała od późniejszej, a rozbieżności dotyczyły przede wszystkim udziału w przestępczym procederzeM. K.. Pozostałe rozbieżności miały natomiast drugorzędny charakter.
Sąd okręgowy uznał za logiczne i zgodne z doświadczeniem życiowym przedstawione przezF. I.powody zmiany wersji przebiegu zdarzenia oraz udziału w nim i roli oskarżonego zeznając, iż podczas pierwszego przesłuchania obawiał się realizacji gróźb bezprawnych formułowanych wcześniej przezM. K.. Natomiast późniejsze wyjaśnienia i zeznaniaF. I.sąd I instancji uznał za stanowcze, logiczne i konsekwentne, albowiem w toku kolejnych przesłuchań prezentował on taką samą wersję co do przebiegu zdarzenia oraz osób w nim uczestniczących, w tym oskarżonego. Ponadto sąd okręgowy trafnie argumentował, iż zeznaniaF. I.są spójne i zbieżne z innymi dowodami zgormadzonymi w sprawie, a w szczególności z zeznaniamiP. R., zapisem z nagrania z kamery monitoringu oraz dokumentacji bankowej. Sąd okręgowy słusznie argumentował, iż za wiarygodnością zeznańF. I.przemawia także fakt, iż nie miał on żadnego motywu, aby bezpodstawnie pomawiać oskarżonego o dokonanie przestępstw, obciążając przy tym siebie. Sąd I instancji uwzględnił także przy ocenie zeznańF. I.przedłożony przez obrońcę na rozprawie fragment wydruk z wiadomości wysłanej doM. D.oraz doszedł do trafnego wniosku, iż nie wpływa ona negatywnie na wiarygodność tegoż dowodu. Zgodzić się należy ze stanowiskiem sądu okręgowego, iż treści fragmentu wydruku nie wynika w jakiej dacie i okolicznościach wiadomość została wysłana, zaś jej treść potwierdza wręcz udział oskarżonego w popełnieniu zarzucanych mu czynów.
Obrońca nie odniósł się do powołanej przez sąd I instancji argumentacji, które była podstawą uznania zeznańF. I.za wiarygodne, a w przede wszystkim nie podjął próby wykazania, iż jest ona sprzeczna z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego.
Natomiast w uzasadnieniu apelacji ograniczył się do zanegowania oceny tegoż dowodu przez sąd okręgowy oraz przedstawienia własnej jego oceny, ignorując argumentację powołaną w uzasadnieniu wyroku.
W związku z tym, w ocenie sądu apelacyjnego, podniesiony przez skarżącego zarzut obrazyart. 7 k.p.k.w ocenie sądu apelacyjnego uznać należy za gołosłowny, arbitralny oraz stanowiący jedynie polemikę z prawidłową oceną dowodów dokonaną przez sąd I instancji.
Odmowa wiary wyjaśnieniomM. K.była oczywistą konsekwencją logiczną Oczywistą uznania zeznań za wiarygodneF. I., a zatem zarzut obrońcy w tym zakresie jest oczywiście bezzasadny.
Oczywiście bezzasadne są w ocenie sądu apelacyjnego zarzuty obrońcy sformułowane w pkt A pkt c i d, albowiem ich treść nie wskazuje na to, iż ich przedmiotem jest obrazaart. 7 k.p.k., lecz błąd w ustaleniach faktycznych. Natomiast ustalenie przez sąd I instancji, iż oskarżony działał wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami oraz miał dostęp do rachunków bankowych wynika z uznanych za wiarygodne zeznańF. I..
Zdaniem sądu apelacyjnego nie zasługują na uwzględnienie zarzuty sformułowane przez skarżącego wpkt B i Capelacji, albowiem na rozprawie zaistniały okoliczności przewidziane wart. 391 § 1 k.p.k.uzasadniające odczytanie zeznańP. R.. Natomiast zarzut obrazyart. 174 k.p.k.jest błędny merytorycznie, albowiem dowód w postaci protokołu z zeznań nie stanowi pisma, zapisku, czy też notatki urzędowej.
Nie poddają się kontroli instancyjnej zarzuty obrazyart. 410 k.p.k.orazart. 5 k.p.k.albowiem obrońca nie wskazał na czym konkretnie polega w jego ocenie uchybienie i jaki mogło ono mieć wpływ na treść wyroku. Ograniczył się natomiast do przytoczenia treści powołanych przepisów.
Zdaniem sądu apelacyjnego nie zasługuje na uwzględnienie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, albowiem w całości znajdują one oparcie w prawidłowo ocenionych wyjaśnieniach i zeznaniachF. I..
Oczywiście bezzasadny jest także podniesiony przez obrońcę zarzut rażącej niewspółmiernej surowości kary, gdyż nie wskazał on żadnego argumentu wskazującego na to, iż razi ona swoją surowością i jest nie do zaakceptowania w kontekście znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynów popełnionych przez oskarżonego i występujących okoliczności obciążających. Podniesione w uzasadnieniu apelacji okoliczności w postaci niekaralności oskarżonego od 2005 r., jego trudnej sytuacji życiowej i majątkowej oraz mankamentów w zakresie osobowości nie mają żadnego znaczenia dla oceny stopnia społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów. Nie sposób uznać na ich podstawie, iż wymierzona oskarżonemu kara 2 lat pozbawienia wolności jest rażąco niewspółmiernie surowa.
Mając powyższe na względzie sąd apelacyjny orzekł o utrzymaniu zaskarżonego wyroku w mocy.