Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pa 210/18
Data wyroku: 2019-06-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Kimel, Patrycja Bogacińska-Piątek, Grażyna Łazowska
Słowa kluczowe: Deputaty i ich ekwiwalenty
Podstawa prawna: art. 385 k.p.c.

Sygn. akt VIIIPa 210/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 czerwca 2019 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Łazowska (spr.)

Sędziowie:

SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
SSR del. Magdalena Kimel

Protokolant:

Ewa Gambuś

po rozpoznaniu w dniu6 czerwca 2019r. w Gliwicach
sprawy z powództwaM. S. (1)
przeciwkoSpółce (...) Spółce AkcyjnejwB.
oświadczenie rekompensacyjne
na skutek apelacjipozwanej
od wyrokuSądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia27 września 2018 r.sygn. aktIV P 476/18
oddala apelację.
(-) SSR del. Magdalena Kimel (-) SSO Grażyna Łazowska (spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sędzia Przewodniczący Sędzia
Sygn.akt VIII Pa 210/18

UZASADNIENIE
PowódkaM. S. (1)domagała się od pozwanejSpółki (...) S.A.wB.rekompensaty za utratę prawa do bezpłatnego węgla w kwocie 10.000 złotych.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.
Wyrokiem z dnia 27 września 2018r.Sąd Rejonowy w Zabrzu uwzględnił powództwo i obciążył pozwana kosztami postępowania.
Sąd Rejonowy ustalił, żeM. S. (2)był zatrudniony wKWK (...)wR.od 20 marca 1989r. do 2 marca 1999r. Umowa o pracę rozwiązała się na skutek wyczerpania okresu pobierania zasiłku chorobowego tj. na podstawieart.53§1 pkt.1 kp. Decyzją z dnia 12 marca 1999r.(...) OddziałwC.przyznałM. S. (2)rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy.
W dniu 11 kwietnia 2004r.M. S. (2)zmarł, a rentę rodzinną po nim organ rentowy przyznał powódce. Od 1 grudnia 2005r. powódka nabyła prawo do własnej emerytury i ZUS zawiesił w związku ze zbiegiem świadczeń wypłatę renty rodzinnej.
Pozwana odmówiła przyznania powódce rekompensaty z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla przewidzianej w ustawie z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla wskazując, że nie jest ona uprawniona do otrzymania tego świadczenia.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd Rejonowy uznał, że roszczenie powódki zasługuje na uwzględnienie.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, prawo do rekompensaty z utraty prawa do bezpłatnego węgla wyprowadzone zostało ustawą z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla (Dz.U.2017.1971). Zgodnie z art.2 pkt.1 cytowanej ustawy osobą uprawnioną do otrzymania świadczenia rekompensacyjnego jest:
a) emeryt i rencista mających ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, zwanej dalej "rentą", i pobierających to świadczenie, uprawnionych w trakcie pobierania świadczenia z tytułu emerytury lub renty do bezpłatnego węgla na podstawie postanowień układów zbiorowych pracy, porozumień lub innych regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie górniczym, które utraciły moc obowiązującą przed dniem wejścia w życie ustawy, na skutek zawartych porozumień lub dokonanych wypowiedzeń,
b) wdowa, wdowiec i sieroty mających ustalone prawo do renty rodzinnej po osobie, o której mowa w lit. a;
Sąd Rejonowy uznał, że z przytoczonych przepisów wynika, że prawo do rekompensaty przysługuje wdowie po zmarłym emerycie lub renciście, która jest uprawniona jest do renty rodzinnej. W ocenie Sąd bez wątpienia powódka te warunki spełnia, wobec czego stanowisko pozwanej jest niezrozumiałe. Powódka, co wynika ze złożonej dokumentacji jest uprawiona do renty rodzinnej poM. S. (2), a jego śmierć nie nastąpiła w trakcie zatrudnienia.
Dalej Sąd pierwszej instancji wskazał, że wbrew twierdzeniom strony pozwanej prawo do rekompensaty ma osoba, która ma ustalone prawo do renty rodzinnej, a nie osoba która ją pobiera. Powódka ma przyznaną rentę rodzinną po swoich mężu, który w chwili śmierci był rencistą pobierającym rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, a wypłata tego świadczenia została wyłącznie zawieszona przez ZUS, co nie oznacza, że prawdo do renty rodzinnej powódki wygasło i utraciła ona status osoby uprawnionej określony w art.2 pkt.1b ustawy z 2017r.
O kosztach procesu orzeczono na podstawieart. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca.2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
Apelację o powyższego wyroku wniosła pozwana, zarzucając:

1
naruszenie przepisów postępowania, a toart. 233 kpcpoprzez brak wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz dokonanie dowolnej, zamiast swobodnej oceny dowodów, a w szczególności polegającej na przyjęciu, że powódka udowodniła, iż jest wdową po osobie zatrudnionej w przedsiębiorstwie górniczym, który jako emeryt faktycznie pobierający emeryturę posiadała prawo do deputatu węglowego z przedsiębiorstwa górniczego w rozumieniu ustawy, pomimo, że okoliczność taka nie wynikała z jakiegokolwiek dowodu przeprowadzonego w sprawie, a jedynie z gołosłownych twierdzeń powódki ;

2
naruszenie prawa materialnego, a to art. 2 ust 1 ustawy z dnia 12.10.2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym, poprzez uznanie powódki za osobę uprawnioną do rekompensaty w rozumieniu tego przepisu w sytuacji, w której powódka nie udowodniła spełnienia przez nią przesłanek pozwalających na uznania, że jest osobą uprawnioną w rozumieniu powołanego przepisu.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie powództwa, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od powoda kosztów postępowania za obydwie instancje.
Powódka wniosła o oddalenie apelacji.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja pozwanej nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd I instancji w oparciu o przedstawione dowody poczynił prawidłowe ustalenia faktycznie, a następnie dokonał właściwej oceny zebranych dowodów i wyciągnął właściwe wnioski, które legły u podstaw wydania zaskarżonego wyroku.
W konsekwencji, Sąd Okręgowy oceniając jako prawidłowe ustalenia faktycznie i rozważania prawne dokonane przez Sąd I instancji, uznał je za własne co oznacza, że zbędnym jest ich szczegółowe powtarzanie w uzasadnieniu wyroku sądu odwoławczego.
Należy wskazać, że podniesione w apelacji zarzuty nie wnoszą do sprawy żadnych nowych okoliczności faktycznych ani prawnych, które mogłyby stanowić podstawę do zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Zgodnie z treściąart. 233 § 1 k.p.c.Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału. Zasada swobodnej oceny dowodów jest jedną z podstawowych reguł procesu cywilnego. Odnosi się ona zarówno do wyboru określonych środków dowodowych jak i do sposobu ich przeprowadzenia. Ramy swobodnej oceny dowodów określone wart. 233 § 1 k.p.c.wyznaczone są wymaganiami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia, według których Sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego. Dając lub odmawiając wiary dowodom kieruje się wyłącznie własnym przekonaniem. Jeśli z określonego materiału dowodowego Sąd wyprowadził wnioski logicznie poprawne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego, to taka ocena dowodów nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów przewidzianej wart. 233 k.p.c.
W ocenie Sądu Okręgowego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został właściwie oceniony przez Sąd pierwszej instancji w świetle zapisów ustawy z dnia 12 października 2017r. o świadczeniu rekompensacyjnym z tytułu utraty prawa do bezpłatnego węgla. Jak słusznie podnosi Sąd Rejonowy powódka wykazała, że jest wdową uprawnioną do renty rodzinnej po renciście górniczym. Jak wynika z akt rentowych, z których dowód został dopuszczony w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji to właśnie pozwana składała wniosek o rentę dla męża powódki. Nadto w aktach tych jest świadectwo pracy męża powódki wystawione przez pozwaną oraz pismo pozwanej z 21 stycznia 2002r., w którym informuje ZUS wZ., że od 1 stycznia 2002r. przejmuje realizację uprawnieńM. S. (2)do bezpłatnego węgla.
Po myśli art. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniu rekompensacyjnym osobą uprawnioną do tego świadczenia jest wdowa mająca ustalone prawo do renty rodzinnej po zmarłym renciście, który miał prawo do renty, pobierał to świadczenie i był uprawniony do bezpłatnego węgla na podstawie postanowień układów zbiorowych pracy, porozumień lub innych regulacji obowiązujących w przedsiębiorstwie górniczym, które utraciły moc obowiązującą przed dniem wejścia w życie ustawy.
Powódki spełnia te przesłanki, a pozwana również w toku postępowania apelacyjnego w żaden sposób nie podważyła tych ustaleń Sądu pierwszej instancji.
W konsekwencji, Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu I instancji, że powódka nabyła uprawnienia do świadczenia rekompensacyjnego i na podstawieart. 385 kpcoddalił apelację jako niezasadną.
(-) SSR del. Magdalena Kimel (-) SSO Grażyna Łazowska (spr.) (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek
Sędzia  Przewodniczący   Sędzia