Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 468/18
Data wyroku: 2019-09-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Wolny

Sygn. akt II K 468/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 września 2019 r.
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący SSR Ewelina Wolny
Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Mierzejewska
Bez udziału Prokuratora
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 18 marca, 10 kwietnia, 14 maja, 4 czerwca, 9 lipca, 6 sierpnia i 3 września 2019 roku sprawy
W. K. (1)
synaJ.iT. z domu G.,ur. (...)wS.
oskarżonego o to, że:
w dniu 10 maja 2018 roku w miej.O., gminaS., woj.(...)- (...), w ruchu lądowym, pomimo wydania przez uprawnionych do kontroli drogowej funkcjonariuszy Policji z Komendy Powiatowej Policji wS.st. post.S. C.i st. sierż.P. S., poruszających się radiowozem oznakowanym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia do zatrzymania samochodu osobowego markiV. (...), nie zatrzymał niezwłocznie pojazdu i kontynuował jazdę, a nadto nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Przasnyszu wyrokiem z dnia 10 maja 2016 roku, sygn. akt II K 44/16 dożywotniego zakazu prowadzenia w ruchu lądowym pojazdów mechanicznych, przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem w sprawie II K 44/16 z dnia 10 maja 2016 roku Sądu Rejonowego w Przasnyszu za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 178b kkw zb. zart. 244 kkw zw. zart. 64 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

I
oskarżonegoW. K. (1)uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to z mocyart. 178b kkiart. 244 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk, opierając wymiar kary oart. 244 kkw zw. zart. 11 § 3 kkskazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 42 § 1a pkt 1 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat,

III
na podstawieart. 42 § 1a pkt 2 kkorzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,

IV
na podstawieart. 90 § 2 kkw miejsce orzeczonych jednostkowych zakazów prowadzenia pojazdów orzeka wobec oskarżonego łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,

V
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa,

VI
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy Prawo o adwokaturzezasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataŁ. N.wynagrodzenie za obronę oskarżonego z urzędu w kwocie 924 (dziewięćset dwadzieścia cztery) zł oraz kwotę 212,52 (dwieście dwanaście 52/100) zł tytułem podatku VAT.

UZASADNIENIE
OskarżonyW. K. (1)zamieszkiwał wraz z konkubinąB. S.i dziećmi w miejscowościO.. Utrzymywał się z zatrudnień dorywczych, w tym przy zalesieniach, pracując wspólnie z mieszkanką tej samej wsiE. T. (1), dojeżdżając wspólnie do pracy należącym do wymienionego samochodem markiV. (...)koloru bordowego. Oskarżonego łączyła także znajomość z byłym partneremE. T. (1)i ojcem jej małoletniego synaF.,D. D., mieszkającym wS..
W dniu 10 maja 2018r. około godziny 17.00D. D.odwiedziłW. K. (1). Na jego prośbę oskarżony skontaktował się telefonicznie zE. T. (1), uprzedzając o planowanym przybyciu jej byłego konkubenta oraz nakłaniając ją do wyjścia poza posesję, albowiemD. D.chciał uniknąć styczności z jej matkąM.. NastępnieW. K. (1), kierując swoim samochodem markiV. (...), podwiózł kolegę w okolice domu państwaT., zatrzymując się w odległości około 30 metrów od posesji, a następnie odjeżdżając.
Przyjazd pojazdu oskarżonego odnotowała goszcząca uM. T., przebywająca na podwórkuA. F., rozpoznając zarówno znanego jej kierującego, jak i charakterystyczne cechy auta. Następnie z domu wyszłaE. T. (1), podeszła do stojącego przed bramą wjazdowąD. D.i zaczęła z nim rozmawiać, jednakże z uwagi na wulgarne i agresywne zachowanie wymienionego, znajdującego się pod widocznym wpływem alkoholu, nie chciała go wpuścić na posesję i umożliwić spotkania z synem poza ustalonymi terminami. W trakcie kłótniD. D.wyzywał słowami wulgarnymi zarówno swoją byłą partnerkę, a także interweniująceM. T.iA. F., ta ostatnia ostatecznie zwróciła się telefonicznie o pomoc Policji.
Po przybyciu na miejsce funkcjonariuszy PolicjiS. C.iP. S.obecne na miejscu kobiety zrelacjonowały im przebieg zajścia z udziałemD. D., który przed przyjazdem patrolu oddalił się pieszo w kierunku głównej drogi asfaltowej. Po pewnym czasieM. T.iA. F.zauważyły, żeW. K. (1)ponownie przyjechał swoim samochodem, od strony miejscowościN., zatrzymując go przed zjazdem ma posesję. Zaalarmowały o tym interweniujących policjantów, wskazując, że to oskarżony, poruszający się autem mimo orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów, przywiózł na miejsceD. D.i prawdopodobnie na niego oczekuje.S. C.iP. S.wsiedli wówczas do pojazdu służbowego i udali się w kierunku wspomnianego auta, mijając idącego pieszo, znanego osobiście pierwszemu z nich poprzednich interwencjiD. D.. Na widok radiowozuW. K. (1)gwałtownie ruszył i po pokonaniu kilkuset metrów drogą asfaltową wjechał do lasu, nie reagując na włączone sygnały świetlne i dźwiękowe i nie zatrzymując pojazdu. Oskarżony poruszał się z dużą prędkością krętymi drogami leśnymi, wzbijany kurz i zapadający zmrok utrudniały jego obserwację i skłoniły policjantów do zaprzestania pościgu.
Funkcjonariusze udali się następnie pod wskazany im adresW. K. (1), ujawniając zaparkowany w pobliżu znajdującego się w lesie domu pojazd markiV. (...). Patrolując okolice natknęli się na biegnącą w kierunku budynku mężczyznę, którym okazał sięD. D., twierdzący, że udaje się do domu, zaprzeczający wspólnej podróży z oskarżonym.
(dowód: wyjaśnieniaW. K. (1)na k. 43 od słów „w dniu 10 maja” do słów „z jej matką rozmawiać”, na k. 74v od słów „tego dnia” do słów „zadzwoni na policję”, zeznania świadków:A. F.na k. 13v i k. 86v,M. T.na k. 15v i k. 86v,E. T. (1)na k. 22v i k. 86v - 87,D. D.na k. 17v do słów „nie słyszałem”, na k. 88 od słów „pokłóciłem się z nią” do słów „w stronę domu” i od słów „ja spotkałem się uW.” do słów „na poboczu”,P. S.na k. 3v – 4 i k. 87 – 87v,S. C.na k. 19v – 20 i k. 87v,
Oskarżony nie posiada uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Został uprzednio skazany za czyn zart. 178a § 1 kkwyrokiem Sądu Rejonowego w Mrągowie z 21 listopada 2012r.w sprawie II K 618/12 oraz za przestępstwo zart. 178a § 4 kkprzez Sąd Rejonowy w Przasnyszu w sprawie II 44/18 orzeczeniem z dnia 10 maja 2016r. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, odbywaną do dnia 01 maja 2018r. w systemie dozoru elektronicznego oraz dożywotni zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych. Był nadto trzykrotnie karany za występki przeciwko mieniu.
(dowód: informacja ze Starostwa Powiatowego wS.na k. 8, informacja z Krajowego Rejestru Karnego na k. 25 – 26, odpisy wyroków na k. 33 – 33v i k. 35 – 35v).
OskarżonyW. K. (1)w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wykluczając możliwość kierowania należącym do niego samochodem markiV. (...)koloru bordowego, z uwagi na jego zły stan techniczny. Wyjaśnił, że pojazd ten z uwagi na uszkodzenie skrzyni biegów niemal nie jeździł, udawał się nim tylko do prac przy sadzonkach, autem kierowała wówczas zatrudniona wraz z nimE. T. (2). Dodał, iż sprzedał samochód w celu jego kasacji jako nie nadający się do użytku w dniu 20 maja 2018r. Przyznając fakt spotkania w dniu 10 maja 2018r. ze znajomymD. D., który przybył do jego miejsca zamieszkania z prośbą o telefoniczne ustalenie jego spotkania zE. T. (2)przed jej domem. Wskazał, że po krótkiej rozmowie rozstał się z wymienionym i tego dnia już go nie widział, udając się wcześnie na spoczynek. Wyraził ponadto przypuszczenie, iż Policję zawiadomiłaM. T., dłużna mu pieniądze za naprawę ciągnika. Nadmienił również, że jest obecnie skłócony zarówno wE. T. (2), jak iA. C.(vide wyjaśnienia oskarżonego na k. 43).
Analogiczną wersję oskarżony zaprezentował także na rozprawie głównej, podając, że do kłótni zE. T. (2)doszło przed zdarzeniem z dnia 10 maja 2018r., lecz mimo konfliktu odebrała od niego telefon wykonany na prośbęD. D.. Wyjaśnił, iż krótko po tym telefonie, około godziny 17.00, kolega wyszedł, on sam zaś od 20.00 już spał. Oświadczył również, że tego dnia nie pożyczał nikomu samochodu, jazda nim nie była możliwa. (vide wyjaśnienia oskarżonego na k. 74v).
Sąd zważył, co następuje:
Przytoczone wyjaśnieniaW. K. (1)mogą zostać uznane za wiarygodne jedynie w części potwierdzającej spotkanie zD. D.w dniu 10 maja 2018r. i przeprowadzenie na jego prośbę rozmowy telefonicznej zE. T. (1), albowiem okoliczności te wynikają z zeznań obojga wyżej wymienionych (vide zeznaniaE. T. (1)na k. 22v od słów „do mnie zadzwonił” do słów „W. K. (2)głos” i na k. 87,D. D.na k. 88 od słów „jak byłem zW.” do słów „do niej przyjdę”). W pozostałym zakresie, kwestionującym poruszanie się w dniu zdarzenia swoim pojazdemV. (...), sugerującym niesprawność auta i powołującym się na własną nieobecność w pobliżu miejsca zamieszkania państwaT., nie zasługują natomiast na wiarę, z uwagi na sprzeczność z zebranymi w sprawie dowodami, stanowią wyłącznie przyjętą przez niego linię obrony, zmierzającą do uniknięcia odpowiedzialności karnej.
Fakt kierowania przez oskarżonego należącym do niego samochodem wynika bowiem jednoznacznie ze spójnych, wzajemnie zgodnych i konsekwentnych zeznań świadków:A. F.(vide k. 13v i k. 86v) orazM. T.(vide k. 15v i k. 86v). Obie wymienione podały w sposób kategoryczny i niemal jednobrzmiący, iż rozpoznały zarówno znany im pojazd, używany przezW. K. (1), zwłaszcza jego charakterystyczny ciemnoczerwony kolor, stojący na drodze dojazdowej do posesji państwaT.w czasie interwencji funkcjonariuszy Policji wezwanych w związku z awanturą wszczętą przezD. D., jak też zidentyfikowały siedzącego za kierownicą oskarżonego, jako wieloletniego mieszkańca tej samej miejscowości. Wskazały także, iż poinformowały policjantów o znajomości łączącej oskarżonego ze sprawcą interwencji, a także o posiadanym przez niego zakazie prowadzenia pojazdów, o czym sam opowiadał.A. F.powołała się także na swoje spostrzeżenie, iż ten sam mężczyzna tym samym autem podwiózł wcześniejD. D.w pobliże miejsca zamieszkania jego byłej konkubiny, obserwacji tej nie mogła natomiast poczynić nieobecna w początkowej fazie zajściaM. T., co sama przyznała. (vide zeznania świadka na k. 15v od słów „ja nie widziałam” do słów(...)).
Opisany, wewnętrznie spójny i wzajemnie zgodny sposób relacjonowania przez wyżej wymienione, będące bezpośrednimi świadkami zachowaniaW. K. (1), starające się przekazać własne spostrzeżenia możliwie dokładnie i wyraźnie odróżniające wiedzę naoczną od zasłyszanej, przemawia zdaniem Sądu za potraktowaniem zeznańA. F.iM. T.jako polegających na prawdzie. Podkreślić należy, iż żadna z wymienionych nie potwierdziła sugestii oskarżonego dotyczącej pozostawania z nim w konflikcie, obie przedstawiając przebieg przedmiotowego zajścia skupiły się na negatywnym zachowaniuD. D., wskazując nań zgodnie jako przyczynę wezwania Policji.
W analogiczny sposób zdarzenie z dnia 10 maja 2018r. zrelacjonowałaE. T. (1), podkreślając, iż to jej były konkubent, znajdujący się pod wyraźnym działaniem alkoholu, domagający się w tym stanie spotkania z synem, zachowywał się wulgarnie i agresywnie wobec niej, jej matki iA. F., co skłoniło tę ostatnią do wezwania Policji. Podkreśliła przy tym, że nie widziała pojazdu, którym przyjechałD. D., jak też znanego jejW. K. (1), potwierdzając zarazem, iż posiadał on samochód markiV. (...)koloru bordowego i kierował nim, pomimo posiadanego zakazu prowadzenia pojazdów. Podała także, iż tuż po otrzymanym od niego telefonie, uprzedzającym ją o wizycie byłego konkubenta,D. D.oczekiwał na nią przez ogrodzeniem posesji (vide zeznania świadka na k. 22v i k. 86v – 87).
Treść powyższych zeznań, odbiegających w tak istotnym szczególe, jak zaobserwowanie oskarżonego za kierownicą jego auta, od relacji omówionych wyżejM. T.iA. F., także różniących się w detalach wynikających z odmiennej pozycji obserwacyjnej, przemawia przeciwko podzieleniu sugestiiW. K. (1), jakoby wymienione, z bliżej nieustalonych powodów na niego „pogniewane”, uzgodniły wspólną, nieprawdziwą, wersję, aby pomówić go o niepopełnione przestępstwo, jakkolwiek ich wypowiedzi tworzą wzajemnie uzupełniającą się całość.
Znajdują one ponadto odzwierciedlenie w relacji interweniujących w miejscu zdarzenia funkcjonariuszy Policji,P. S.(vide k. 3v – 4 i k. 87 – 87v) iS. C.(vide k. 19v – 20 i k. 87v), nie mających uprzedniej styczności z oskarżonym i nie znających jego tożsamości, co przydaje ich wypowiedziom waloru obiektywizmu. Potwierdzili oni bowiem otrzymanie od obecnych na miejscu zdarzenia kobiet informacji, że widoczny, zaparkowany na drodze prowadzącej do posesji, samochód markiV. (...)koloru czerwonego, należy doW. K. (1), i to on ma znajdować się za kierownicą naruszając obowiązujący go zakaz prowadzenia pojazdów, podali także zgodnie, że na widok zbliżającego się radiowozu z włączonymi sygnałami dźwiękowymi i świetlnymi pojazd ten gwałtownie ruszył i ze znaczną prędkością oddalił się drogami leśnymi, zaś podjęty pościg zakończył się niepowodzeniem. Na szczególną uwagę zasługują podniesione przez drugiego ze wspomnianych policjantów fakty związane z obecnością znanego mu z racji wcześniejszych czynności służbowychD. D.–początkowo mijanego na drodze prowadzącej w kierunku zaparkowanego(...), a następnie spotkanego w pobliżu patrolowanego po nieudanym pościgu domuW. K. (1), położonego w kompleksie leśnym. (vide zeznaniaS. C.na k. 87v od słów „my wskoczyliśmy” do słów „za samochodem” i od słów „od zgłaszającej” do słów „tylko kierującego”).
Zaznaczenia wymaga, iż obu spotkaniom z funkcjonariuszami Policji nie zaprzeczył samD. D., potwierdzając nadto, iż wymienieni podjęli pościg, radiowozem z włączonymi sygnałami świetlnymi, za pojazdem koloru czerwonego, parkującym niedaleko drogi prowadzącej do posesji państwaT.(vide zeznania świadka na k. 17v od słów „gdy zobaczyłem radiowóz” do słów „nie słyszałem” i na k. 88 od słów „gdy zobaczyłem” do słów „w stronę domu” i od słów „policja mnie zastała” do słów „w stronęK.”), dowodząc zarazem, iż nie zna on właściciela tego samochodu, nie ma wiedzy na temat powodów jego obecności w tym miejscu, zaś w pobliżu miejsca zamieszkaniaW. K. (1)znalazł się przypadkowo, podążając pieszo kierowany ciekawością za radiowozem. Przytoczone sugestie, nie wytrzymujące krytyki z punktu widzenia zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego przeciętnej dorosłej osoby, mogą być potraktowane jako nieudolna próba zapewnienia alibi pozostającemu w bliskich stosunkach koleżeńskich znajomemu, zaś obecnościD. D.zmierzającego w stronę przedmiotowego samochodu tuż przed jego ucieczką przed policją, a następnie poruszającego się w pobliżu położonego na uboczu domu oskarżonego, nie sposób uznać za przypadkową.
Na podzielenie nie zasługują także zdaniem Sądu zapewnienia konkubinyW. K. (1),B. S., jakoby wymieniony w dniu 10 maja 2018r. nie opuszczał miejsca zamieszkania, zaś posiadany przez niego samochód był niesprawny (vide zeznania świadka na k. 88 – 88v). Jako osoba najbliższa oskarżonemu, wspólnie wychowująca z nim dzieci jest ona bowiem niewątpliwie zainteresowana uniknięciem przez niego konsekwencji prawno karnych związanych z odpowiedzialnością za zarzucane mu przestępstwo, jej wypowiedzi pozostają sprzeczne nie tylko z omówionymi we wcześniejszej części rozważań zeznaniamiA. F.,M. T.iE. T. (1), jednoznacznie identyfikującymi znany im z widzenia pojazd, lecz z wersją zaprezentowaną przez samegoW. K. (1), podnoszącego, iż pojazdem tym jeździł, lecz z uwagi na uszkodzenie skrzyni biegów - tylko do pracy związanej z sadzeniem lasu (vide wyjaśnienia oskarżonego na k. 43).
Podsumowując powyższe rozważania, stwierdzić należy, iż fakt popełnienia przez oskarżonego zarzuconego występku nie ulega wątpliwości. Kierując w dniu 10 maja 2018r. samochodem osobowym markiV. (...)w miejscowościO., kontynuując jazdę pomimo wydawania przez uprawnionych funkcjonariuszy Policji poruszających się oznakowanym radiowozem emitującym sygnały świetlne i dźwiękowe poleceń zatrzymania pojazdu, wbrew obowiązującemu dożywotniemu zakazowi prowadzeniu pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w Przasnyszu z dnia 10 maja 2016r. w sprawie II K 44/16, dopuścił się przestępstw stypizowanych wart. 178b kkiart. 244 kk, pozostających w kumulatywnym zbiegu zart. 11 § 2 kk
W. K. (1)działał przy tym w warunkach określonej wart. 64 § 1 kkrecydywy specjalnej zwykłej, po upływie zaledwie 09 dni od wykonania z dniem 01 maja 2018r. kary 6 miesięcy pozbawienia wolności wymierzonej powyższym wyrokiem Sądu Rejonowego w Przasnyszu za umyślne przestępstwo podobne zart. 178a § 4 kk, odbytej w systemie dozoru elektronicznego. (vide informacja z Krajowego Rejestru Karnego na k. 25 – 26, odpis wyroku II K 44/16 na k. 33 – 33v).
Przypisane oskarżonemu zachowanie miało charakter umyślny, gdyż zdawał sobie sprawę zarówno z naruszania obowiązującego zakazu sądowego, jak i niepodporządkowania się poleceniom policjantów. Stopień jego winy uznać tym samym należy za wyższy niż nieznaczny.
Analogicznie oceniono stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu występku. Na jego niekorzyść przemawia w szczególności bardzo krótki, kilkudniowy odstęp czasowy pomiędzy datą dopuszczenia się przedmiotowego czynu a ostatnim dniem odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego wymierzonej za podobne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, naruszenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego dożywotnio, bez istotnego powodu, nie sposób bowiem za takowy uznać podwiezienia kolegi z miejsca własnego zamieszkania do domu jego byłej partnerki, oddalonego o zaledwie 2 kilometry. Przytoczone okoliczności, w powiązaniu w kilkukrotną uprzednią karalnością za przestępstwa umyślne (vide informacja z Krajowego Rejestru Karnego na k. 25 – 26), wskazują zdaniem Sądu na rażąco lekceważący stosunek do obowiązującego porządku prawnego i wydawanych wobec niego prawomocnych orzeczeń.
Po stronieW. K. (1)nie odnotowano zarazem istotnych okoliczności łagodzących.
Mając powyższe na uwadze, wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności uznać należy za adekwatną do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynu. Jakkolwiek realnie dolegliwa, utrzymana znacznie poniżej górnej granicy ustawowego zagrożenia, wynoszącej trzy lata pozbawienia wolności, nie może być potraktowana jako rażąco surowa. Spełnia cele prewencji indywidualnej, skutecznie powstrzymującW. K. (1)przed podobnymi zachowaniami w przyszłości, kształtuje także społeczną świadomość prawną, przeciwdziałając poczuciu bezkarności sprawców rozpowszechnionych przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, dokonywanych w sposób notoryczny.
Środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych , zarówno w przypadku przypisania sprawstwa występku zart. 178b kk, jak i 244kk, mają charakter obligatoryjny, zostały wymierzone w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, przewidzianego wart. 42 §1a pkt 1 i 2 kk, z uwzględnieniem okoliczności uprzedniej karalności oskarżonego, orzekając zgodnie z dyspozycjąart. 90 § 2 kkzakaz łączny, zastosowano zasadę częściowej absorpcji, z uwagi na dopuszczenie się obu naruszeń porządku prawnego w tym samym miejscu i czasie.
W. K. (1)pracuje dorywczo, osiągając niskie, nieregularne wynagrodzenie, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, okoliczności te przemawiały za zwolnieniem go od kosztów sądowych w całości, na podstawieart. 624 § 1 kpk.
O wynagrodzeniu obrońcy oskarżonego z urzędu orzeczono zgodnie ze stawkami wskazanymi w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z 03 października 2016r.,uwzględniając nakład pracy obrońcy.