Sąd Okręgowy w Gliwicach
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 584/19
Data wyroku: 2019-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Grażyna Tokarczyk
Słowa kluczowe: Względny powód odwoławczy
Podstawa prawna: art. 438 kpk

Sygnatura akt VI Ka 584/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia25 października 2019r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach, Wydział VI Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący  sędzia Grażyna Tokarczyk
Protokolant Dominika Koza
przy udziale Przemysława Pikula Prokuratora Prokuratury Rejonowej wZ.
po rozpoznaniu w dniu 25 października 2019 r.
sprawyS. G.ur. (...)wE.(Francja)
córkiW.iS.
oskarżonej zart. 278 § 1 i art. 275 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kkprzy zast.art. 11 § 1 kk,art. 278 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Rejonowego w Zabrzu
z dnia 2 kwietnia 2019 r.     sygnatura akt II K 859/18
na mocyart. 437 § 1 kpk,art. 624 § 1 kpk

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnegoM. Ś.kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) obejmującą kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy) podatku VAT, tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów obrony oskarżonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
zwalnia oskarżoną od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

Sygn. akt VI Ka 584/19

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Zabrzu wyrokiem z 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt II K 859/18 orzekł, że:

1
uznaje oskarżonąS. G.za winną tego, że działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dopuściła się ciągu przestępstw w ten sposób, że:

– w dniu 17 października 2017 roku wZ., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S. (...)o wartości 540 zł na szkodęM. W., przy czym czynu tego dopuściła się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tj. występkuzart. 278 § 1 kkw zw. zart. 31 § 2 kk
- w dniu 27 października 2017 roku wG., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki H.model(...)o wartości 870 zł oraz portfelao wartości około 70 złotych wraz z zawartością tj. kartą bankomatową(...), dowodem osobistym i pieniędzmi w kwocie około 80 złotych, jednocześnie usuwając dokumenty, którymi nie miała prawa wyłącznie rozporządzać w postaci karty Narodowego Funduszu Zdrowia, kart lojalnościowych i karty seniora na szkodęA. D., przy czym czynu tego dopuściła się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tj. występku zart. 278 § 1 i 5 kk,art. 275 § 1 kkiart. 276 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 k.k;
- w dniu 2 stycznia 2018 roku wZ., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia tabletumarki A.model(...)o wartości około 170 złotych, telefonu komórkowegomarki S.model(...)o wartości około 550 złotych, torebki o wartości około 200 złotych, portfela, pieniędzy w kwocie 600 zł, karty bankomatowej i dowodu osobistego, jednocześnie usuwając dokumenty, którymi nie miała prawa wyłącznie rozporządzaćw postaci karty Narodowego Funduszu Zdrowia na szkodęH. G., przy czym czynu tego dopuściła się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tj. występku zart. 278 § 1 i 5 kk,art. 275 § 1 kkiart. 276 kkprzy zast.art. 11 § 2 kkw zw. zart. 31 § 2 kk;
i za to na mocyart. 278 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkw zw. zart. 91 § 1 kkwymierza oskarżonej jedną karę w wymiarze 8 miesięcy pozbawienia wolności;

1
uznaje oskarżonąS. G.za winną tego, że w dniu 4 stycznia 2018 rokuwG., dokonała zaboru w celu przywłaszczenia telefonu komórkowegomarki S.model(...)o wartości 380 złotych na szkodęM. Ł., przy czym czynu tego dopuściła się mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tj. wykroczenia z art. 119 § 1 kw w zw.z art. 17 § 2 kw i za to na mocy art. 119 § 1 kw wymierza oskarżonej grzywnęw wymiarze 500 (pięciuset) złotych;

2
na mocyart. 46 § 1 kkzobowiązuje oskarżonąS. G.do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonejH. G.kwoty 800 zł (ośmiuset złotych);

(…)

7
na mocyart. 633 k.p.k.,627 k.p.k.,art. 624 § 1 k.p.k.iart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonejS. G.iK. B.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, obejmujące wydatkiw kwocie po 500 zł (pięćset złotych), zwalniając je od pozostałych wydatków i opłaty.

Obrońca oskarżonej skarżąc wyrok w całości zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, a toart. 201 kpk,art. 169 § 2 kpkw zw. zart. 201 kpkart. 624 § 1 kpk, zaś z ostrożności procesowej rażącą niewspółmierność kary.
Apelujący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Zabrzu celem jej ponownego rozpoznania względnie o zmianę wyroku w punkcie 1 i orzeczenie wobec oskarżonej na podstawieart. 178 § 1 kkprzy zast.art. 11 § 3 kkw zw. zart. 91 § 1 kki przy zast.art. 31 § 2 kkw zw. zart. 60 § 6 pkt 4 kkkary ograniczenia wolności polegającego obowiązku wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w miesiącu względnie kary grzywny, w pkt. 2 poprzez orzeczenie kary grzywny w wysokości 200 zł, w pkt 7 poprzez odstąpienie od obciążania oskarżonej kosztami sądowymi.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje.

Apelacja obrońcy nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd I instancji przeprowadził w sprawie pełne postępowanie, zgromadzone dowody poddając ocenie zgodnej z zasadami wiedzy, logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego, dokonał trafnej oceny prawnej zachowań oskarżonej oraz oceny niezbędnych dla spełnienia celów postępowania konsekwencji prawnych skazania, zaś swe stanowisko w tej mierze zaprezentował w wyczerpujących pisemnych motywach skarżonego orzeczenia. W sposobie procedowania oraz orzeczeniu nie sposób dopatrzeć się okoliczności, o których mowa wart. 439 § 1 kpkiart. 440 kpk.
Odnosząc się do zarzutu oddalenia wniosku o dopuszczenie dowoduz uzupełniającej opinii sądowo- psychiatrycznej oraz z dokumentacji lekarskiej, Sąd Okręgowy ustalił, że z jednej ze wskazanych przez oskarżoną placówek medycznych wpłynęła odpowiedź, iż nie leczyła się tam psychiatrycznie (k. 315), a takie twierdzenie podnoszono, z drugiej zaś wynika, że zgłosiła się dopiero 8.04.2019 r. ( k. 317- 318), czyli6 dni po wyroku, co oznacza, że w dacie orzekania przez Sąd I instancji nie istniała żadna dokumentacja medyczna, która mogłaby wnieść cokolwiek do opinii o stanie zdrowia psychicznego oskarżonej. Dlatego prawidłowym było oddalenie przez Sąd orzekający wniosku o kolejne opiniowanie oskarżonej, skoro opinia wydana w sprawie bazowała na okolicznościach i danych, które w dacie rozpoznawania wniosku nie uległy zmianie. Podobnie ocenić należy sytuację w postępowaniu odwoławczym. Przede wszystkim opiniując o stanie poczytalności oskarżonej w chwili czynów biegli dysponowali całościowym wglądem w stan leczenia, obrona tego nie kwestionowała. Co więcej biegli rozpoznali u niej inne zaburzenia czynności psychicznych w postaci otępienia oraz organicznych zaburzeń osobowości, z czym korelują zapisy z 8.04.2019 r. (k. 318), ale teżz 16.09.2019 r. (k. 326) i 24.10.2019 r. (k. 325), zatem nawet późniejsze wizyty nie ujawniły nowych, nieznanych biegłym okoliczności, które mogłyby wskazywać, że opinia uzyskana jeszcze w postępowaniu przygotowawczym nie jest pełna.
Poddając analizie daty wizyt nasuwa się wniosek o instrumentalnym wykorzystaniu przez oskarżoną sytuacji, jak wspomniano pierwsza wizyta miała miejsce6 dni po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji, kolejna 2 tygodnie po doręczeniu zawiadomienia o terminie rozprawy odwoławczej, a trzecia dzień przed tą rozprawą.Co istotne zaświadczenia z 16.09.2019 r. wynika, że oskarżona leczenia nie kontynuowała, co potwierdza też ostatnie z zaświadczeń o odbyciu wyłącznie tych trzech wizyt (przy pierwszej wizycie otrzymała receptę na 30- dniową kuracje), przeczy to istnieniu po stronie oskarżonej tego rodzaju dolegliwości, które mogłyby rzutować na jej nie tylko poczytalność w chwili czynów, ale i w toku postępowania. Przyczyna pierwszej z wizyt przedstawiona lekarzowi również wskazuje na dobre rozeznanie oskarżonej i próbę uzyskania dla siebie korzystnej sytuacji, która zmierzała będzie do uniknięcia odpowiedzialności karnej, przecież oczywistą nieprawdą jest, jakoby została skazana za kradzież chleba. Do tego też zmierzał apelujący forsując w pierwszej kolejności potrzebę uzyskania opinii uzupełniającejz pożądanym wnioskiem prowadzącym do bezkarności oskarżonej, w drugiej zaś kontestując przypisanie oskarżonej działania w zamiarze bezpośrednim wobec treści opinii biegłych, choć to już bliżej wiąże z orzeczeniem o karze.
W zakresie z kolei zarzutu skierowanego przeciwko opinii biegłego rzeczoznawcy, dostrzec można jego płytkość i brak poddania opinii analizie, a skupienie się na jej wnioskach. Wbrew wywodom apelującego biegły nie przedstawił cen nowych aparatów telefonicznych, uwzględnił czas nabycia przedmiotów, wskazał narzędzia badawcze, którymi się posłużył, a co więcej wartości-ceny wyjściowe ustalił w oparciuo analizę rynku i portal(...). Z pewnością natomiast miarodajnym źródłem dowodowym na wskazane okoliczności nie może byćL. Ż.. Już tylko okoliczności przyjęcia przez niego telefonu, bez potwierdzenia uprawnieniaK. B.do dysponowania nim i to w celu dokonania czynności umożliwiających pokonanie fabrycznych zabezpieczeń rodzi wątpliwość co do tego, czy świadek właśnie z racji wykonywanych zawodowo czynności nie powinien był powziąć wątpliwości co do pochodzenia przedmiotu. Sama zaś wycena „na oko” nie jest zasadna, podobnie, jak posługiwanie się cenami outletowymi, czy portalami aukcyjnymi, gdzie rozpiętość cen jest daleko idąca, a nie zawsze związana z realną wartością przedmiotu. Przede wszystkim jednak w żaden sposób apelujący nie odniósł się do zastosowanej przez biegłego metodologii, nie wykazał jej nieprawidłowości, ani błędów rachunkowych, a takowychz urzędu również nie sposób się dopatrzeć.
Rozstrzygnięcie o karach orzeczonych względem oskarżonej również zasługuje na poparcie. Po pierwsze zgodnie zart. 57 § 2 kkjeżeli zbiegają się podstawy nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie albo obostrzenie kary. W niniejszej sprawie wobec zastosowaniaart. 91 § 1 kki równocześnieart. 31 § 2 kkdoszło do zbiegu omawianych okoliczności. Sąd I instancji orzekł trafne kary ważąc te oraz okoliczności popełnianych przestępstw i wykroczenia,a także właściwości i warunki osobiste oskarżonej, w tym uprzednią karalność i popełnianie kolejnych podobnych przestępstw w okresie próby, a zatem wyraz rażącego lekceważenia porządku prawnego oraz zaprzeczenie możliwości stawiania pozytywnej prognozy społeczno- kryminologicznej i przewidywania, że oskarżona mimo wieku nie popełni przestępstwa. Nie sposób uznać, aby jakakolwiek kara wolnościowa spełniła swe cele, przy czym w wypadku postulowanej kary ograniczenia wolności należy wskazać, że z uwagi na wiek oskarżonej, który wedle woli ustawodawcy zwalnia ją już od świadczenia pracy zarobkowej, orzekanie takiej nie jest uzasadnione, jeżeli chodzi zaś o karę grzywny to sam obrońca kwestionując orzeczenie o kosztach przedstawił dane wskazujące, że i tego rodzaju kara nie spełniłaby swoich celów, nie tylko ze względu na sytuację oskarżonej, ale przede wszystkim z uwagi na rysująca się jej symboliczność w świetle wysokiej karygodności zachowań oskarżonej, które podejmowała z nastawieniem na uzyskanie łatwego dochodu, bez jakiegokolwiek poszanowania dla miejsc, w których pokrzywdzeni przebywali np. pacjentka w przychodni rehabilitacyjnej, dziecko na zajęciach popołudniowych, czy woluntariusz w hospicjum. Przekonuje to bowiem o wysokiej demoralizacji i skrajnym braku poszanowania pokrzywdzonych ze względu na ich wiek, czy stan zdrowia, z których to powodów obecnie oczekuje uprzywilejowanego traktowania.
Podobnie nie można było zgodzić się z zarzutem skierowanym przeciwko rozstrzygnięciu o kosztach sadowych, albowiem słusznie Sąd I instancji wykazał, że choć oskarżona osobą majętną nie jest, to uzyskuje stały dochód, a winna również ponieść konsekwencje w zakresie wygenerowanych jej zachowaniem kosztów, jedynie w części bowiem zasady słuszności uzasadniają zwolnienie jej od ich ponoszenia, w głównej mierze w odniesieniu do wydatku związanego ze świadczoną z urzędu pomocną prawną.
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrokw mocy, dostrzegając, że na etapie postępowania odwoławczego uzasadnionym jest zwolnienie oskarżonej od ponoszenia kosztów sądowych.