Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 335/19
Data wyroku: 2020-09-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kalbarczyk, Ewa Leszczyńska–Furtak, Marzanna A. Piekarska–Drążek
Słowa kluczowe: Przywłaszczenie
Podstawa prawna: art.284§2 kk

Sygn. akt II AKa 335/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 10 września 2020 roku
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSA Marzanna A. Piekarska–Drążek
Sędziowie:  SA Ewa Leszczyńska–Furtak
SO (del.) Anna Kalbarczyk (spr.)
Protokolant: st. sekr. sąd Anna Grajber
przy udziale prokuratora Jacka Pergałowskiego
po rozpoznaniu w dniu 10 września 2020 roku
sprawy:
A. R. (1),ur. (...)wŁ., synaT.iE. z d. L.
oskarżonego o czyny zart. 284 § 2 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.z wz.art. 12 k.k.(x3)
na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
z dnia 4 czerwca 2019 roku, sygn. akt XII K 135/17
uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

UZASADNIENIE

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 335/19

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

1

1

CZĘŚĆ WSTĘPNA

Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2019 roku, sygn. akt XII K 135/17, wydany w sprawieA. R. (1)

Podmiot wnoszący apelację

☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☐ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☒ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☐

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji.

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.- obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.- obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.- błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.- rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana

2

Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Wskazać oskarżonego.

Wskazać fakt.

Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód.

Nie dotyczy

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu.

Nie dotyczy

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Wskazać fakt

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu.

Nie

dotyczy

3

STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

I.

-

błędu w ustaleniach faktycznych (x4)

pkt I, II, III, IV, VI, VIII, XIV

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

1
Apelacja, o ile rozbudowana w zakresie liczby zarzutów, faktycznie sprowadza się do zakwestionowania przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego ustalenia sądu, że oskarżonyA. R. (1)nie działał z zamiarem bezpośrednim, tj. zamiarem trwałego włączenia pobranych środków pieniężnych stanowiących własnośćF.w łącznej wysokości 1.065.000 zł do majątku własnego bądź osoby trzeciej.

2
Rację ma pełnomocnik, że sąd pierwszej instancji błędnie poczynił ustalenia w tym zakresie.

3
Prawidłowo skonstatowano, że„Sąd musi poprzez analizę całości materiału dowodowego ustalić i wykazać dlaczego brak zwrotu, w konkretnej sytuacji, świadczył o zamiarze trwałego przejęcia nad nią władztwa, a dodatkowo logicznie uzasadnić swoje wnioski w sporządzonym na piśmie uzasadnieniu w taki sposób, by możliwa była ocena poprawności takiego rozumowania”.W uzasadnieniu wielokrotnie wskazano, że ocena, czy doszło do przywłaszczenia musi być dokonywana każdorazowo na tle nieschematycznych okoliczności każdej sprawy, poprzez wnikliwą ocenę materiału dowodowego w kontekście logicznego powiązania wszystkich istotnych faktów celem ustalenia rzeczywistego zamiaru oskarżonego. Z takim stanowiskiem Sądu należy się ze wszech miar zgodzić.

4
Niemniej jednak, w tej sprawie, ocena zamiaru oskarżonego została dokonana w zasadzie jedynie w oparciu o jego wyjaśnienia, bez ich powiązania z zeznaniami świadków, treścią dokumentów i innymi okolicznościami, które wynikają z akt sprawy, a nie zostały dostrzeżone przez Sąd i procesowo ustalone.

5
Sąd przyjął za wiarygodne twierdzenia oskarżonego, że fakt pobierania pieniędzy z kas punktów ajencyjnych a także brak ich zwrotuspółce (...) S.A.(dalejF.) miał wynikać z problemów finansowych związanych z niesłownymi zachowaniami tej spółki. Ważkie znacznie dla sądu miało wyjaśnienie oskarżonego, że sygnalizował problemy i próbował rozmawiać zespółką (...)o problemach ajencji. Wytłumaczeniem jego zachowania miała była troska o dbałość w funkcjonowaniu i utrzymania właściwych standardów punktów ajencyjnych, to że„nie sprzedał ich, nie darował innej osobie, nie zamknął, a jedynie świadom nierzetelnego traktowania przezspółkę (...)używał pieniędzy na bieżące potrzeby punktów ajencyjnych”. Uznano za wiarygodne twierdzeniaA. R. (1), że nie zwrócił pieniędzy, gdyż rozwiązano z nim umowę, a on został z długiem, którego nie może oddać, choć chce się rozliczyć.

6
W ocenie sądu meriti podejmowane przez oskarżonego działania, wskazane w jego wyjaśnieniach, nie wskazywały na zamiar trwałego przejęcia władztwa nad pobranymi środkami pieniężnymi. Sąd ponadto uznał – bez wskazania na podstawie jakich dowodów – za udowodnione to, że pieniądze w postaci zaliczek pobieranych z kasy oddziałów nie zostały wzięte na prywatne potrzeby oskarżonego, lecz wydatkowane na bieżące potrzeby spółki, która miała podpisaną umowę zF.. Dla sądu logicznym było, że skoroF., zdaniem oskarżonego, nie wywiązywała się po swojej stronie z pokrywania kosztów funkcjonowania punktu, to zobligowany był do tego oskarżony. Na koniec uznano, żeA. R. (1)to„wieloletni przedsiębiorca działający na rynku, cieszący się szacunkiem i poważaniem, nie narażałby się na utratę wiarygodności i nie pogrążyłby sam siebie przywłaszczając pieniądze”.

7
Na wstępie wskazać należy, że wyjaśnienia osoby oskarżonej są ważkim dowodem w procesie karnym. Niemniej jednak zgodnie z zasadą oceny dowodów zawartą wart. 7 k.p.k.sąd wyrokując winien kształtować swoje przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, tym samym powinny one zostać skonfrontowane z pozostałym materiałem dowodowym, w tym z zeznaniami świadków, czy też dowodami z dokumentów. W zakresie ustalenia zamiaru oskarżonegoA. R. (2)i jego postaci, nie tylko deklaracje oskarżonego, ale okoliczności wynikające z wszystkich dowodów ocenionych swobodnie, z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego winny stać się podstawą kształtowania przekonań sądu. Trudne do zaakceptowania, nawet w granicach swobody zagwarantowanej wart. 7 k.p.k., jest przyjęcie w tej sprawie wyjaśnień oskarżonego za w pełni wiarygodne, a wszystkie podawane przez niego okoliczności za udowodnione.

8
Bezspornym jest fakt łączącej oskarżonegoA. R. (1)iF.umowy z dnia 19 września 2008 roku, aneksowanej w dniu 11 maja 2010 roku polegającej na stałym pośrednictwie w sprzedaży części i akcesoriów znajdujących się w ofercieF.. W czasie zarzucanych przestępstwA. R. (1)wykonywał tę umowę prowadząc działalność w formie spółki cywilnej pod nazwą(...).R., L.(...) s.c.z siedzibą wR., wraz z żoną.

9
Zgodnie z umową agent otrzymywał, na podstawie zamówień, części i akcesoria do samochodów znajdujące się w ofercie handlowejF.stanowiące jej własność, celem ich dalszej odsprzedaży.

10
Wynagrodzenie z tytułu umowy uzależnione było od wartości marży (różnica pomiędzy ceną uzyskaną ze sprzedaży, a wartością ewidencyjną towarów), pomniejszonej o koszty przedstawicielstwa. Koszty przedstawicielstwa rozłożone były częściowo na agenta, czyli spółkę oskarżonego, częściowo naF..

11
Do obowiązków spółki oskarżonego należało, między innymi, przy użyciu własnych oraz powierzonych urządzeń i wyposażenia prowadzenie przedstawicielstwa na swój koszt zgodnie ze wskazówkamiF., co do organizacji pracy, obowiązujących standardów, procedur, instrukcji. Kosztami przedstawicielstwa leżącymi po stronie agenta były między innymi wynagrodzenia jej pracowników, koszty bieżącego jej funkcjonowania, administrowania, kosztów transportu.

12
Z § 2 pkt 5 umowy do zakresu obowiązków agenta należało także natychmiastowe odprowadzenie środków finansowych ze sprzedaży towarów handlowych zgodnie z instrukcja kasowąF.. Natomiast § 5 pkt 1 umowy wskazywał, że agent przejmuje na siebie odpowiedzialność materialną za stan gotówki w kasie.

13
Zapisy umowy, potwierdzone zeznaniami świadków wskazują, że agent nie mógł samodzielnie dysponować pieniędzmi z dziennego utargu, które jako własnośćF.pozostawały mu powierzone. Winny być one przekazywanefirmie (...), która miała podpisaną umowę zF., bądź wpłacane do banku przez agenta.

14
Pomimo takich zapisów umowy oskarżony polecał swoim pracownikom cyklicznie wypłacanie sobie pieniędzy z kasy we wszystkich trzech prowadzonych przez niego oddziałach.

15
Oskarżony w wyjaśnieniach tłumaczył, że fakt pobrania pieniędzy był dokumentowany i były one przeznaczone na funkcjonowanie oddziałów, z uwagi na niewłaściwe wywiązywanie się przezF.z umowy. O ile z zeznań świadków wynika, że istniały nieprawidłowości w tym zakresie, o tyle nie jest rozwiązaniem problemów finansowych oskarżonego pobieranie powierzonych mu pieniędzy, bez jakiegokolwiek tytułu. W przypadku niewłaściwego wywiązywania się umowy przezF.oskarżony mógł wypowiedzieć umowę, czego nie uczynił. Jak wynika z zapisów umowy każda ze stron miała możliwość jej wypowiedzenia za 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia, bądź za porozumieniem stron w każdym czasie (§ 12 aneksu z dnia 11 maja 2010 roku).

16
Oskarżony stwierdził w pierwszych wyjaśnieniach, że w zakresie pobieranych zaliczek dokumentowane było także ich przeznaczenie (nie sam fakt pobierania). Ta okoliczność nie wynika jednak z żadnego dokumentu.

17
Brak jest jakiegokolwiek wiarygodnego dowodu, za wyjątkiem twierdzeńA. R. (1), że wszystkie pieniądze, w niebagatelnej łącznej kwocie 1.065.000 zł zostały przekazane na funkcjonowanie prowadzonych przez oskarżonego oddziałów, która to zresztą okoliczność nie zmieniałaby charakteru jego czynów.

18
Oceniając wyjaśnienia oskarżonego uszedł całkowicie uwadze sądu czasokres pobieranych zaliczek i ich wysokość. Od 3 lutego 2012 roku do 26 lipca 2012 roku, czyli w okresie ponad 5 miesięcy oskarżony rzekomo miał przeznaczyć kwotę 505.000 zł na prowadzenie punktu ajencyjnego nr(...). W okresie ponad ośmiu miesięcy (od 31 grudnia 2011 roku do 14 sierpnia 2012 roku) na funkcjonowanie punktu 1803 miał wydatkować kwotę 260.000 zł, a w okresie 23 dni (od 31 lipca 2012 roku – 23 sierpnia 2012 roku) kwotę 300.000 zł w punkcie 1864. Weryfikując wyjaśniania oskarżonego należało przeanalizować z jakiego powodu pięciomiesięczne koszty jednego oddziału wynosiły ponad milion złotych, podczas gdy ośmiomiesięczne innego oddziału połowę tej kwoty. W szczególności zastanawiająca jest bardzo wysoka kwota 300.000 zł pobrana w krótkim, bo 23 dniowym, czasie z kasy punktu 1864.

19
Nawet jeżeli przyjąć, że część kwot była przeznaczona na funkcjonowanie oddziałów, nie może zostać pominięty wynikający z umowy fakt, że to oskarżony miał pokrywać zasadnicze koszty przedstawicielstwa. Ich ponoszenie w całości nie należało do obowiązkówF.i nie powinno być pokrywane z jej środków. Oskarżony pobierając pieniądze rzekomo na opłacenie kosztów przedstawicielstwa działał na korzyść reprezentowanej przez niego spółki cywilnej, która była odrębnym podmiotem prawa.

20
Dowolną interpretacją jest stwierdzenie, że„A. R. (1)miał, tak jakby ciche przyzwolenie ze stronyspółki (...) S.A.na pozostawianie części pieniędzy w kasie, a następnie na rozporządzenie nimi”. Takie ustalenie zostało zapewne oparte jedynie na wyjaśnianiach oskarżonego i zeznań świadkaS. S.poprzedniego wspólnika oskarżonego współce (...), do zeznań którego należało podejść z ostrożnością, z uwagi na łączące oskarżonego z nim zawodowe kontakty oraz okoliczności jego rezygnacji ze współpracy zF..

21
Kwestia, czyF.posiadała wiedzę co do pobieranych zaliczek została szczegółowo rozwinięta przez świadkaA. S., która na rozprawie w dniu 30 stycznia 2018 roku podała powody niewiedzyF.o nieprawidłowościach do czasu poinformowania o nich przez pracowników oskarżonego. Zresztą z uwagi na stwierdzone w tym zakresie nieprawidłowości zostały zmienione procedury finansowe wF..

22
Również z zeznańM. P., kierownika działu finansowegoF., a zarazem osoby prawomocnie skazanej za przywłaszczenie mienia na szkodę spółki wynika, że„F.nie akceptowała praktyki pobierania zaliczek przez agentów. ProstujęF.była przeciwna takim praktykom. Cały utarg miał być wpłacany wg umów do banku. Wszelkie inne rozliczenia, czy funkcjonowanie oddziałów, powinno być uzgadniane między agentem a prezesem czy dyrektorem finansowym.”(k. 1045v).

23
Poza powyższym bez znaczenia dla ustalenia zamiaruA. R. (1)ma to, czyF.miała możliwość, dokładając choćby tylko minimalnej staranności, każdorazowego kontrolowania oskarżonego i wcześniejszego wykrycia jego podstępnych działań. Złe procedury dotyczące obrotu gotówkowego, bezkrytyczność i łatwowiernośćF.nie wyłączała bowiem karygodności działań oskarżonego.

24
Odnosząc się do stwierdzenia Sądu pierwszej instancji, że„pieniądze (zaliczki, pobierane z kasy punktów ajencyjnych) nie zostały wzięte na prywatne potrzeby oskarżonego, lecz na bieżące potrzeby spółki”(co należy domniemywaćspółki (...), nieF.) należy – za wyjątkiem twierdzeń oskarżonego – odnieść się do zeznań świadków, pracownikówA. R. (1), w szczególności kierowników oddziałów, częściowo kasjerek. Poza powyższym znamieniem czynu zart. 284 § 2 k.k.nie jest tylko przeznaczenie pieniędzy na własne potrzeby.

25
KierownikG. B.zeznał„Byłem świadkiem, gdy panR.pobierał z kasy pieniądze.A.dzwonił do mnie, mówił, żeby przyszykować pieniądze, ja to przekazywałem kasjerce, ona je szykowała, przyjeżdżałA.. Zostawiał część pieniędzy na prowadzenie oddziału, na koszty, pensje. Większość tych pieniędzy szło na prowadzenie oddziału, nie wiem co działo się z resztą.A.pobierał kwoty po około 20 tysięcy zł. Nie pamiętam jak często się to zdarzało. Nie pamiętam jaką część tej kwoty zostawiał na prowadzenie oddziału, dużą. PaniD.odnotowywała w systemie pobranie pieniędzy. To była wypłata z kasy. (…) Nie wiem, co się działo z pieniędzmi, które pobierałA., a których nie zostawiał w oddziale. Z tego co wiem koszty prowadzenia oddziału były po stronie ajenta. Nie wiem czyF.przekazywała jakieś środki na prowadzenie oddziału. Wynagrodzenia były kosztem po stronie ajenta. (…) Część z pobranych pieniędzy przezA.zostawiał nam na funkcjonowanie oddziału, ale nie wiem jaka to była część pieniędzy.”(k. 1082).

26
K. G.podał„Wielokrotnie pobierałem na wyraźne polecenieA. R. (1)pieniądze odA. M.i przekazywałem jeR.. Nie wiem na jakich zasadach rozliczał sięR.zF., dlatego nie myślałem, że z tych pobieranych pieniędzy odA. R. (3)się nie rozliczał. (…) Pamiętam gdyR.po raz pierwszy do mnie zadzwonił i powiedział żebym przygotował mu pieniądze z oddziału, spakował w kopertę i wysłał do oddziału na TraktL.. Byłem tym zaskoczony, ponieważ zawsze pieniądze z mojego oddziału były przekazywane konwojentom. JednakR.powiedział mi, że wszystko jest dobrze, że on się inaczej rozlicza zF.i oni mu to kompensują. (…)A.mówiła mi, że w kasie ma dług odkądR.zaczął żądać pieniędzy, ja wtedy przekazałem jej co powiedział miR., że on się rozlicza zF.i żeby się tym nie martwiła. (…) Nie wiem ile pieniędzy wpłacił doF.z tych kwot mu przekazanych.”(k. 400–402).„Były takie sytuacje, że ja pobierałem pieniądze od kasjerki.A.mówi mi, że robi przekazanie do banku. Kasjerka przygotowywała pieniądze do banku a pieniądze, które miały iść do banku szły doA..A.powiedział mi, że on rozlicza się zF.w taki sposób i że te pieniądze, które trafią do niego on rozlicza zF.. Pieniądze przekazywała kasjerka.A.mówił żeby część pieniędzy pozostawić na potrzeby oddziału, a część przekazać do niego doW.. (…) Częściowo praca w oddziale była finansowana z pieniędzy, któreA.kazał zostawić w oddziale. Były one na bieżące potrzeby oddziału.”(k. 1077–1077v).

27
KasjerkaE. D.podała„Począwszy od lipca 2010 roku zaczęły się polecenia ustne od szefa –R.A.bym mu dawała pieniądze do wypłaty. (…) Ja nie wiem po co mu te pieniądze. On był szefem, a ja wykonywałam jego polecenia.(…) Ja nie wiem na coR.przeznaczał te pieniądze i czy rozliczał się zF.. Wiem, że z tych pieniędzy on mi dawał jakieś kwoty na prowadzenie oddziału, np. na paliwo dla kierowców. Na pewno nikt do mnie nie dzwonił zF.i nie mówił, że coś się nie zgadza, lub że nie mają pieniędzy. W jaki sposóbR.to załatwiał i jak się z nimi rozliczał nie wiem. Ja osobiście wypłacałamR.pieniądze od lipca 2010 do lipca 2012.”(k. 394–396).

28
KasjerkaB. K.zeznała„W czasie mojej pracy w tym oddziale wielokrotnie zdarzały się sytuacje, żeA. R. (1)przychodził do mnie i chciał żeby mu przygotować pieniądze. Były to różne kwoty, zwykle ok. 8 tysięcy co tydzień, choć nie było żadnej reguły. Pieniądze miały być przekazywaneR.na jego polecenie ustne, a konwojenci byli odwoływani lub gdy przyjechali to nie mieli przekazywanych pieniędzy.R.był moim szefem więc dawałam mu pieniądze zawsze gdy chciał. Nigdy nie podpisywał mi żadnych dokumentów na tę okoliczność. Spisałam razem zE. D.jedno oświadczenie (okazano k.247), któreR.podpisał przy mnie iE. D., na którym on sam się podpisał. On nie kwestionował kwoty na tym oświadczeniu, on miał świadomość jakie pieniądze pobrał bo był informowany na bieżąco. Ja nie dociekałam czy on te pieniądze wpłaca doF.i w jaki sposób rozlicza się zF.”(k. 398–399)

29
Ł. Z.„Ja współpracowałem z panemA.na tej zasadzie, że ja reprezentowałemspółkę (...) s.a.i kontaktowaliśmy się na temat bieżącej współpracy, sprzedaży, promocji, rozmawialiśmy o bieżących sprawach, głównie dotyczących sprzedaży. Pierwsza informacja o problemach w ajencjach panaR.dotarła do mnie od pracowników PanaR., którzy zawiadomili mnie o możliwości wystąpienia nieprawidłowości kasowych. Zgłosili się do mnieG. B.iK. G.,B. K.którzy poinformowali mnie o możliwości braku gotówki w rozliczeniach panaA.zespółką (...), niewpłacanie gotówki do banku.”(k. 1126v).

30
Już tylko analiza obecnie dostępnego materiału dowodowego, powiązanie wyjaśnień oskarżonego z zeznaniami świadków, dokumentami nie może prowadzić do wniosków, jakie wysnuł sąd pierwszej instancji, co do postaci zamiaru oskarżonego. W tym zakresie nie można oprzeć się bowiem li tylko na jego wyjaśnieniach. Dokumenty zebrane w sprawie, jak również zeznania świadków uznanych za wiarygodnych, przeczą bowiem wprost jego twierdzeniom.

31
Również stwierdzenie sądu, żeA. R. (1)chciał się rozliczyć zF.pozostaje jedynie w sferze deklaracji słownych oskarżonego niepopartych działaniami z jego strony.

32
Poza powyższym sąd całkowicie pominął dokument, mogący wskazywać na dodatkowe źródło dowodowe, to jest sprawozdanie końcowe z wykonania czynności przezE., security-secret-services, agencję zatrudnioną przezF.celem ustalenia między innymi istotnych informacji na temat działania na szkodę spółki i defraudację przez oskarżonego.

33
Z dokumentu tego wynika, że w tamtym okresie funkcjonowałaspółka (...),S. S.iR. B.,P.,ul. (...)mająca rzekomo prowadzić tożsamą działalność co oddziałyF..

34
Poczynienie procesowych ustaleń w tym zakresie jest niezbędne w tej sprawie, wskazywać bowiem może na motywację oskarżonego i jego ówczesne zaangażowanie w prawidłowe funkcjonowanie prowadzonych przez niego oddziałów. W szczególności, że pobieranie pieniędzy z kasy nie było jedyną nieprawidłowością w zakresie funkcjonowania oddziałów i prowadzenia gospodarki finansowej, tj stwierdzone niedobory w magazynie, czy też zakładanie fikcyjnych kont klientów, o czym zeznawali świadkowie.

Lp.

Zarzut

II.

pkt V, VII– obrazyart. 424 k.p.k.

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

W postępowaniu odwoławczym przedmiotem kontroli jest wyrok będący rezultatem analizy przeprowadzonych dowodów, w tym przekonania sądu, co do ich wiarygodności przy budowaniu podstawy dowodowej. Jest to czynność o charakterze sprawozdawczym, a nie rozstrzygającym.

Lp.

Zarzut

III.

pkt IX, X, XI, XII, XIII

☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny.

1
Nie ma racji skarżący wnioskując o konieczności przeprowadzenia dowodów z opinii biegłych z zakresu informatyki, czy też księgowości. Okoliczności, które miałyby być ustalane na podstawie tych dowodów nie mają bowiem znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie.

2
Oskarżony stanął pod zarzutem przywłaszczenia powierzonych mu pieniędzy na szkodęF.. Ustalanie prawidłowości systemu informatycznego, prawidłowości rozliczeńF., ustalenia jakie obroty generowałaspółka (...), jakie ponosiła koszty nie odnosi się do sprawy karnej, gdyż przedmiotem tego postępowania nie jest ustalenie prawidłowości wykonania umowy z dnia 19 września 2008 roku, aneksowanej w dniu 11 maja 2010 roku.

3
Nawet ustalenie, że oskarżony przeznaczył pobrane pieniądze na koszty przedsiębiorstwa, które winna ponieśćspółka cywilna (...), nie wyklucza karygodności zarzucanego mu czynu, gdyż w tym zakresie jako osoba fizyczna rozporządził mieniem, które mu powierzono i postąpił jak właściciel przekazując środki na rzecz spółki, której był wspólnikiem.

Wniosek

o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

☒ zasadny
☐ częściowo zasadny
☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny.

Uznania zasadności zarzutów apelacyjnych wskazanych w punkcie I. niniejszego uzasadnienia oraz treśćart. 454 § 1 k.p.k.

4

OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k.,art. 440 k.p.k.).

Nie dotyczy

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności.

5

ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot utrzymania w mocy

Nie dotyczy

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy.

Nie dotyczy

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

Przedmiot i zakres zmiany

Nie dotyczy

Zwięźle o powodach zmiany.

Nie dotyczy

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

☐art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia.

4.

☐art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania.

5.

☒art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia.

Zasadność zarzutów apelacyjnych.

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

Zgodnie z treściąart. 442 § 2 k.p.k.w wypadku przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sąd orzekający w pierwszej instancji, przeprowadzając postępowanie w zakresie dowodów, które nie miały wpływu na uchylenie wyroku, może poprzestać na ich ujawnieniu. Przeprowadzone dowody z dokumentów, czy też z zeznań świadków nie miały znaczenia dla rozstrzygnięcia sądu odwoławczego, za wyjątkiem zeznań świadkaS. S..
Koniecznym jest natomiast poczynienie ustaleń dotyczących okoliczności wynikających ze sprawozdania znajdującego się na k. 240–243, a dotyczącego ewentualnie prowadzonej faktycznej działalności konkurencyjnej przez oskarżonego, nawet w sytuacji, gdy nie występował on formalnie jako przedstawiciel/założyciel spółki. Nadto koniecznym jest przesłuchanieS. S.(ponowne) na okoliczności wynikające z prowadzonej przez niego tożsamej bądź zbliżonej charakterem działalności iR. B..

5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku

Lp.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Nie

dotyczy

6

Koszty Procesu

Wskazać oskarżonego.

Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku.

Przytoczyć okoliczności.

Nie dotyczy

7

PODPIS

Marzanna A. Piekarska-Drążek
Ewa Leszczyńska-Furtak Anna Kalbarczyk

1.3. Granice zaskarżenia

Kolejny numer załącznika

1

Podmiot wnoszący apelację

Pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego

Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☐ na korzyść
☒ na niekorzyść

☐ w całości

☐ w części

☐

co do winy

☒

co do kary

☐

co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐

art. 438 pkt 1 k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☐

art. 438 pkt 1a k.p.k.– obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazanywart. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒

art. 438 pkt 2 k.p.k.– obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒

art. 438 pkt 3 k.p.k.– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☐

art. 438 pkt 4 k.p.k.– rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐

art. 439 k.p.k.

☐

brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒

uchylenie

☐

zmiana