Sąd Okręgowy w Olsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 66/19
Data wyroku: 2020-01-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Krystyna Szczechowicz
Teza: Celem środka zabezpieczającego w postaci terapii farmakologicznej jest wyłącznie osłabienie popędu seksualnego, a nie korygowanie zachowań sprawców czynów zabronionych, które z popędem nie mają nic wspólnego.

Sygn. akt II K 66/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 stycznia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:
PrzewodniczącySSO Krystyna Szczechowicz
Protokolantst. sekr. sąd. Joanna Kulesza
w obecności Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Dariusza Urlińskiego
po rozpoznaniu w dniach 10.12.2019 r. i 14.01.2020 r.
sprawy:
T.H.
synaS.iS. z domu B.
ur. (...)wB.
oskarżonego o to, że:
w okresie od 05 marca 2018 r. do co najmniej 26 października 2018 r. wB., działając w zamiarze popełnienia czynu zabronionego, swoich zachowaniem bezpośrednio zmierzał do jego dokonania, w ten sposób, iż w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzając w błąd Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.co do istnienia prawomocnego i opatrzonego klauzulą wykonalności wyroku sądowego, poprzez posłużenie się odpisem rzekomego wyrokuE.Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.z siedzibą wL. L.z dnia 20 lutego 2018 r. o sygnaturze akt I A – 07/2018 zasądzającego na rzeczT.H.odszkodowanie i zadośćuczynienie w łącznej wysokości 130.000.000,00 złotych od Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego wB., usiłował doprowadzić Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa wielkiej wartości w kwocie 130.000.000,00 złotych, co jednak nie nastąpiło, z uwagi na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego – w postaci opisanego „orzeczenia”, nieważnego z powodu nieistnienia zapisu na sąd polubowny
to jest o przestępstwo zart. 13 § 2 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

orzeka:

I
przyjmując, że zachowanie oskarżonegoT.H.zrealizowało znamiona zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że wymieniony działał w okresie od dnia 13 marca 2018 roku do dnia 14 marca 2018 roku, na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 31 § 1 k.k.postępowanie umarza,

II
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2018 r., poz. 1184 ) oraz § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. M.kwotę po 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną w postępowaniu sądowym, powiększoną o podatek VAT w stawce 23 %;

III
na podstawieart. 632 ust. 2 k.p.k.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K66/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w  częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

T.H.

w okresie od 05 marca 2018 r. do co najmniej26października 2018 r. wB., działając w zamiarze popełnienia czynu zabronionego, swoim zachowaniem bezpośrednio zmierzał do jego do­konania, w ten sposób, iż w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, wprowadzając w błąd Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.co do istnienia prawomocnego i opatrzonego klauzulą wyko­nalności wyroku sądowego, poprzez posłużenie się odpisem rzekomego wyrokuE.Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.z siedzibą wL. L.z dnia 20 lutego 2018 r. o sygn. akt IA - 07/2018, zasądzającego na rzeczT.H.odszkodowanie i zadośću­czynienie w łącznej wysokości 130.000.000,00 złotych od Skarbu Państwa — Naczelnika Urzędu Skarbowego wB., usiłował doprowadzić Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.(...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa wielkiej wartości w kwocie 130 000 000,00 złotych, co jednak nie nastąpiło, z uwagi na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego - w postaci opisanego „orzeczenia”, nieważnego z powodu nieist­nienia zapisu na sąd polubowny

-

tj. przestępstwo zart. 13 § 2 k.lc w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. z att. 294§ 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

Przy każdym  czynie wskazać fakty  uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

T.H.dokonywał rozliczeń podatkowych w Urzędzie Skarbowym wB.i uważa, iż decyzje tego urzędu co do wysokości naliczonego do zapłaty podatku są dla niego krzywdzące.
Naczelnik Urzędu Skarbo­wego wB.decyzją z dnia 31.12.2010 r. określiłT.H.zobowią­zanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok w wysokości 445.396,00złotych, zaś w wyniku złożonego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej wO.de­cyzją z dnia 28.12,2011 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.w zakresie należności głównej. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 grudnia 2014 r. o sygn. I SA/Ol 921/14 uchylono przedmiotową decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wO.. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej wO.decyzją z dnia18.05.2015 r. określiłT.H. (...)zobowiązanie w podatku do­chodowym od osób fizycznych za 2007 rok w wysokości 435,805 złotych. Powyższa decyzja nie została zaskarżona przezT.H. (...), wobec czego z dniem 19.06.2015 r. stała się prawomocna.
W dniu 5 marca 2018 r. do Urzędu Skarbowego wB.wpłynęły następujące dokumenty:
-odpis wyroku o sygn. IA-07/2018 Europejskiego Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.działającego przy(...) Klubie (...)wO.z siedzibą wL. L.6M. C.L.LU 2 9HW wydanego przez Sąd w składzie:M. P.,R. C.,A. W., wskazującym dwie daty 12.02.2018 r. i dnia 20 lutego 2018 r., zasądzający na rzeczT.H.odszkodowanie i zadośćuczynienie w łącznej wysokości 1.300.000.0000,00 złotych, gdzie płatnikiem jest Skarb Państwa - Naczelnik Urzędu Skarbowego wB.. Jako podstawę orzeczenia wskazano m.in. ogólnie unormowania Parlamentu Europejskiego i Rady (nie wskazując jakie), „Ustawę Konstytucyjną z dnia 23 kwietnia 1935 r.”, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności;
- postanowienie Europejskiego Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC. (...)z siedzibą wW.oraz wL. L.o sygn. akt IA-07/(...)

    zdnia 27 lutego 2018 r., w którym obciążono Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.opłatą arbitrażową w wysokości 951.036 złotych;
-pismo Europejskiego Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.działa­jącego przy(...) Klubie (...)wO.z siedzibą wL. L.6M. C.L.LU 2 9HW, Wska­zujące numery kont bankowych, na które należy zapłacić wskazane kwoty w terminie 7 dni od dnia otrzymania wyroku.
Jak wskazuje koperta, pisma te zostały przesłane przez rzekomy Europejski Sąd Polubowny Sąd Arbitrażowy wC.z terytoriumW.
W dniu 12 marca 2018 r. do Prokuratury Rejonowej w Bartoszycach wpłynęło zawiadomienie Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.o podejrzeniu popełnienia przestępstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k., datowane na dzień 9 marca 2018 r. albowiem nigdy nie sporządzono pisemnego zapisu na sąd polubowny pomiędzy Naczelnikiem Urzędu Skarbowego wB.aT.H.. Co więcej zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 3 Ustawy o Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 grudnia 2016 r. tylko ten organ jest uprawniony do reprezentacji Skarbu Państwa w tego rodzaju sprawach.
Nadto w wyroku i postanowieniu oraz w pieczątkach na nich się znajdujących wskazywano różne miejscowości i dane w efekcie nie wiadomo, gdzie wydano wyrok i po­stanowienie. Na wyroku i postanowieniu oraz w piśmie brak dokładnych adresów sie­dzib sądu w Polsce (poza nazwami miasta:W.,O.,C.). Sąd posługuje się numerem Regon stowarzysze­nia przy którym istnieje:(...)(Stowarzyszenie (...)wO.posiada Regon(...)).

    W dniu 14 marca 2018 roku wpłynęło do Urzędu Skarbowego wB.skierowane przez oskarżonegoT.H. (...)do Naczelnika Skarbowego Urzędu Skarbowego wB.wezwanie datowane na dzień 13.03.2018 r. do za płaty w terminie 3 dni kwoty 130 mln złotych na podane przez niego konto z powołaniem się na wskazany powyżej wyrok Europejskiego Sądu Arbitrażowego. Do wezwania dołączony był wyrok.

Do Urzędu Skarbowego wB.wpływały kolejno następujące dokumenty z rzekomegoE.Sądu Arbitrażowego:
- w dniu 26.03.2018 r. postanowienie sygn. akt IA-07/2018 o sprosto­waniu omyłki w wyroku sygn. akt IA-07/2018E.Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.działającego przy(...) Klubie (...)wO.. Regon(...), z treści którego wynika, iż:

    „Europejski Sąd Polubowny Sąd Arbitrażowy wC.w następującym składce: 1. Przewod­niczący arbiter ES A.
     -
M. P.

Po rozpoznania z urzędu w dniu 21,03.2018 r. wL.na posiedzeniu wyjazdowym jawnym sprawy z powództwaT.H.o sygn. akt IA - 07f 2018 przeciwko Skarb Państwa Naczelnik Urzędu Skarbowego wB.;
Sąd postanawia dokonać sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku z dnia 12.02.2018 r. i 20.02.2018 r. i wpisuję właściwą treść punktu 1 tego wyroku:

1
zasądza na rzeczT.H.odszkodowanie i zadośćuczynienie w łącznej wysokości 130.000.000,00 zł. (sto trzydzieści milionów złotych), gdzie płatnikiem jest Skarb Państwa - Na­czelnik Urzędu Skarbowego wB..

2
Pozostałe punkty bez zmian”.

    -w dniu 25.06.2018 r. „postanowienie Europejskiego Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.działającego przy(...) Klubie (...), Biuro wL. L.”, z treści którego wynika, iż:
„Dnia 18 czerwca 201 Sr, na jawnym posiedzeniu wyjazdowym wL.L. E.Sąd Arbitrażowy w składzie:
(...)M. P.-przewodniczący
w sprawie z wniosku PanaT.H.z dnia 11 czerwca 2018 r. (data pewna), dotyczącego nadania wyrokowi z dnia 20.02.2018r., sygn. akt l A - 07/2018 klauzuli wykonalności oraz jego potwierdzenia europejskim zaświadczeniem egzekucyjnym, po rozpoznaniu sprawy: postanawia: przychylić się w pełni do wniosku PanaT.H.w ten sposób, że:

1
potwierdzić wyrok LA - 07j2018 Europejskim nakazem Egzekucyjnym,

2
uwalnia PanaT.H.z opłaty rejestracyjnej.

3
Koszta sądowe—opłata arbitrażowa Sąd ustalił jak niżej:

-

kwotę w wysokości 951.036,00 zł., ponosi Skarb Państwa III RP - Naczelnik Urzędu Skarbo­wego wB.“.

Jako podstawę orzeczenia wskazano m.in. ogólnie unormowania Parlamentu Europejskiego i Rady (nie wskazując jakie), „Ustawę Konstytucyjną z dnia 23 kwietnia 1935 r.”, art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności; Konwencję o uznawaniu i wykonywaniu orzeczeń arbitrażowych, sporządzoną wN.10.06.1958 r. Wskazano, że wyrok jest prawomocny „(Powaga rzeczy osądzonej) i podlega natychmiastowemu wykonaniu. Odwołano się w tym zakresie do treści Rozporządzenia (WE) NR 805/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 20Q4 r. w sprawie utworzenia Eu­ropejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych.
Nadto już w toku niniejszego postępowania przez oskarżonego i rzekomy Europejski Sąd Arbitrażowy do Prokuratury nadesłane zostały:
- wyrok Europejskiego Sądu Arbitrażowego II Wydział Zamiejscowy wL.–L.„NrE.J.002(...)z dnia 06.10.2018 r. „ w sprawie zleconej z urzędu: dotyczącej stwierdzenia ważności decyzji sądowniczych wydanych przez Europejski Sąd Arbitrażowy w sprawach:
1) sygn. akt I A 07/2018, oraz
2) sygn. akt I A 07/P/2018”,
w którym zapisano, że sąd postanowił powołując się na art. 6 i 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz Regulamin sądu, że zapisy zawarte w wyroku akt I A 07/2018 oraz postanowieniu akt I A 07/P/2018 muszą być egzekwowane w pełni przez polski wymiar sprawiedliwości bowiem wymaga tego prawo europejskie,
- w dniu 25.10.2018_r. do Prokuratury Rejonowej w Bartoszycach wpłynęło ko­lejne „postanowienie Europejskiego Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.działającego przy(...) Klubie (...), Wydział Zamiejscowy wL. L.” z dnia 22 października 2018 r. o sygn. akt I A — 67/2018 z treści którego wynika m.in., iż:
„w prawie z wniosku Prezydium Sądu(...)z urzędu
Europejski Sąd Arbitrażowy wC.Biuro wL.-L.w składzie:
M. P.- przewodniczący
Na zamkniętym posiedzeniu wyjazdowym w dniu 22.10.2018 r. wL.- Luton Działając na podstawie postanowień regulaminu(...)z wnioskiem Prezydium Sądu z dnia

19.10.2018
r. dotyczącego uchylenia wyroku o sygn. akt IA 07/2018 wydanego przez ES A z/s wL. L.:

Sąd postanowił:
1/ uchylić wyrok I A 07/2018.

UZASADNIENIE
Powyższe jest zgodne z z Regulaminem Sądu.
PanT.H.został zwolniony z kosztów sądowych i arbitrażowych.
Zgodnie z paragrafem 5 pkt 4, Powód może być zwolniony z opłaty rejestracyjnej i arbitrażowej pod warunkiem udowodnienia trudnej sytuacji materialnej potwierdzonej zaświadczeniem oraz oświadcze­niem majątkowym.
Zgodnie z paragrafem 23 pkt 6, Sąd może uchylić własny wyrok w każdym czasie w przypadku późniejszego ujawnienia okoliczności, które uniemożliwiały wydanie wyroku. Postępowanie wszczyna się na wniosek Prezydium Sądu lub Prezesa Sądu. Sąd w tej sprawie wydaje Postanowienie od którego nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
Ponieważ w aktach sprany brak jest zaświadczenia i oświadczenia o trudnej sytuacji materialnej, dlatego też postanowiono jak na wstępie”.
Następnie oskarżonyT.H.złożył wniosek datowany na dzień 22.10.2018 r. do tzw. Europejskiego Sądu Arbitrażowego z/s wL. L.z powołaniem się naart. 10 i 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz Konstytucję z 23.04.1935 r.iart. 27„Konwencji Wiedeńskiej Praw Traktatów” przeciwko Urzędowi Skarbowemu wB., Skarb Państwa o zasądzenie na jego rzecz 130 mln odszkodowania i zadośćuczynienia za wydane z naruszeniem prawa decyzje.
W toku postępowania sądowego dopuszczono z urzędu dowód z opinii dwóch biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa. Biegli stwierdzili u oskarżonegoT.H.chorobę psychiczną – zaburzenia urojeniowe. W chwili czynu miał on zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem w rozumieniuart. 31 § 1 k.k.W aktualnym stanie zdrowia może brać on udział w postępowaniu. Zachodzi w odniesieniu do niego wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez niego czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną. Dla zapobieżenia popełnienia przez niego takiego czynu koniecznym jest zobowiązanie go do poddania się terapii farmakologicznej. Konieczne jest wymuszenie u oskarżonego poprawy lekami i środkami farmakologicznymi. Jedynie farmakoterapia daje możliwość poprawy. Konieczne jest w odniesieniu do oskarżonego wyłącznie leczenie farmakologiczne. Biegli wykluczyli psychoterapię. Psychoterapia jak wskazali jest podstawową metodą leczenia zaburzeń nerwicowym, nie jest leczeniem skutecznym i wystarczającym w przy psychozie. W terapii zaburzeń urojeniowych stosuje się neuroleptyki, czyli leki przeciwpsychotyczne.
Biegła psycholog w pisemnej i ustnej uzupełniającej opinii wysnuła tożsame wnioski.

wyjaśnienia oskarżonegoT.H.
wyrok WSA w Olsztynie
Decyzja Dyrektora izby Skarbowej wO.
kopia wyroku
kopia postanowienia
kopia pisma
kopia koperty
zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa
kopia wezwania
kopia wyroku
kopia postanowienia
kopia postanowienia
- kopia wyroku
kopia postanowienia
kopia wniosku
pisemna i ustna uzupełniająca opinia biegłych lekarzy psychiatrów
pisemna i ustna uzupełniająca opinia biegłej psycholog

k. 541-542
k.32- 41
k. 43-55
k. 4-6
k. 7
k. 8
k. 9
k. 1-3
k. 64
k. 65-67
k. 135
k. 212-214
k. 268- 269
k. 279
k. 626-627
k. 794-798
k.817v.-818v.
k.799-801
k.817-817v.

1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2. OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1
2.
3.
4.

dowody z dokumentów
opinia sądowo – psychiatryczna
opinia sądowo – psychologiczna
wyjaśnienia oskarżonego

W ocenie sądu brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania wiarygodności dowodów z dokumentów w oparciu, o które sąd oparł ustalenia fatyczne, strony także nie podważały ich wiarygodności.
Została wydana w sposób rzetelny i zgodny z zasadami wiedzy fachowej, w sposób kompleksowy i logiczny, odpowiada na postawione pytania. Stąd też Sąd w całości podzielił wypływające z tej opinii wnioski.
Opinia jest jasna, logiczna wskazuje na sposób przeprowadzonego badania i w ocenie sądu zasługuje w pełni na podzielenie.
W ocenie sądu oskarżony przedstawił w swoich wyjaśnieniach fakty tak jak je postrzega i odbiera, na co ma wpływ stwierdzona u niego choroba. .

2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów

(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia

dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt
1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Oskarżony

3.1. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
zgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.2. Podstawa prawna
skazania albo warunkowego
umorzenia postępowania
niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

3.3. Warunkowe umorzeniepostępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

X

3.4. Umorzenie postępowania

I

T.H.

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

Postępowanie umorzono na podstawieart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.w zw. zart. 31 § 1 k.k.Artykuł 17 § 1 pkt 2 k.p.k.stanowi, iż nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa. Ustawowe uznanie, że "sprawca nie popełnia przestępstwa" wynika m.in. z wymienionych wKodeksie karnymokoliczności wyłączających przestępność czynu zabronionego zarówno w charakterze przedmiotowym,jak i wiążących się z problematyką winy, do których zalicza się niepoczytalność sprawcy (art. 31 § 1 k.k.), która wyłącza winę.
W istocie w niniejszej sprawie chodzi o kwestię poprawnego rozumienia i stosowaniaart. 31 § 1 k.k.stanowiącego o wyłączeniu winy sprawcy w przypadku choroby psychicznej. W przypadku sprawcy zaburzonego psychicznie nie daje się prymatu rzeczywistym procesom myślowym następującym w umyśle sprawcy – w sensie przewidywania, planowania i kierowania swoim działaniem jak ma to miejsce w przypadku osoby zdrowej albowiem te procesy są właśnie zaburzone i to stanowi podstawę wyłączenia winy.
Nawet osoba niewyedukowana prawnie wie, że podstawą orzeczenia nie mogłaby być Konstytucja z 1935 roku, czy inne powołane akty prawne, które nie odnoszą się do postępowania arbitrażowego. Oskarżony jednak interpretuje otaczające go fakty inaczej, dobierając sobie to co mu pasuje, na co zwrócili uwagę także lekarze psychiatrzy). Dotyczy to tak aktów prawnych jak i otrzymywanych informacji z Urzędu Skarbowego, które interpretuje np. jako zgodę na sąd polubowny. Taką także postawę reprezentował na rozprawie pytany np. o to, że rzekomy Europejski Sąd Arbitrażowy powołuje się na dany akt prawny, a z niego wynika wprost, że nie stosuje się go w sprawach arbitrażowych i skarbowych, na co oskarżony odpowiedział- tak czytałem ale są inne akty prawa międzynarodowego, które przewidują arbitraż.
Oskarżony zrealizował swoim zachowaniem znamiona zarzucanego mu czynu –w okresie od 13 marca 2010 r. do dnia 14 marca 2018 r. posługując się odpisem wyroku rzekomego Europejskiego Sądu Polubownego Sądu Arbitrażowego wC.z siedzibą wL. L.z dnia 20 lutego 2018 r. o sygnaturze akt I A – 07/2018 zasądzającego na rzeczT.H.odszkodowanie i zadośćuczynienie w łącznej wysokości 130.000.000,00 złotych od Skarbu Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego wB., usiłował doprowadzić Naczelnika Urzędu Skarbowego wB.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Skarbu Państwa wielkiej wartości w kwocie 130.000.000,00 złotych, co jednak nie nastąpiło, z uwagi na użycie środka nie nadającego się do popełnienia czynu zabronionego – w postaci opisanego „orzeczenia”, nieważnego z powodu nieistnienia zapisu na sąd polubowny.
Jako okres działania oskarżonego sąd przyjął 13-14 marca 2018 r. albowiem
    w dniu 14 marca 2018 roku wpłynęło do Urzędu Skarbowego wB.skierowane przez oskarżonegoT.H. (...)do Naczelnika Skarbowego Urzędu Skarbowego wB.wezwanie datowane na dzień 13.03.2018 r. do za płaty w terminie 3 dni kwoty 130 mln złotych na podane przez niego konto z powołaniem się na wskazany powyżej wyrok Europejskiego Sądu Arbitrażowego. Do wezwania dołączony był wyrok.

W dniu 5 marca 2018 r. do Urzędu Skarbowego wB.wpłynęły wskazany powyżej wyrok ale jego nadawcą był rzekomy Europejski Sąd Arbitrażowy, a Naczelnik Urzędu Skarbowego wB.złożył w dniu 9 marca 2018 r. zawiadomienie do prokuratury wskazując nie tylko na brak zapisu na sąd polubowny ale na oczywistą „swoistość” wyroku i sądu, który miał go wydać.
Biorąc pod uwagę ustalenia poczynione w sprawie, na podstawieart. 31 § 1 k.k.w zw. zart. 17 § 1 pkt 2 k.p.k.z uwagi na niepoczytalnośćT.H.w chwili czynu, którytempore criminisnie był w stanie rozpoznać znaczenia swojego czynów ani pokierować swoim postępowaniem.

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNEI ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyrokuodnoszący siędo przypisanegoczynu

Przytoczyć okoliczności

6. INNE ZAGADNIENIA

W  tym  miejscu sąd  może odnieść się  do  innych kwestii mających znaczenie dla  rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Sąd nie mógł orzec wobec oskarżonego środka zabezpieczające wnioskowanego przez prokuratora w postaci terapii farmakologicznej pomimo tego, że biegli faktycznie stwierdzili w swoich opiniach, iż zachodzi w odniesieniu doT.H.wysokie prawdopodobieństwo popełnienia przez niego czynu zabronionego związanego z jego chorobą psychiczną. Dla zapobieżenia popełnienia przez niego takiego czynu koniecznym jest zaś poddanie go terapii farmakologicznej i orzeczenie wobec niego tego rodzaju środka zabezpieczającego.
Problem jednak w tym, że jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 czerwca 2019 r., sygn. akt IV KK 17/19 (Legalis nr 1976661) „Kodeks karnyjednoznacznie wskazuje, że jedynym celem terapii orzeczonej w postaci terapii farmakologicznej jest osłabienie popędu seksualnego, a nie korygowanie zachowań podejrzanego, które z popędem tym nie mają nic wspólnego”. Istotę tego środka wyjaśnia przepis 93f§ 1 k.k., który stanowi, że „sprawca, wobec którego orzeczono terapię, ma obowiązek stawiennictwa we wskazanej przez sąd placówce w terminach wyznaczonych przez lekarza psychiatrę, seksuologa lub terapeutę i poddania się terapii farmakologicznej zmierzającej do osłabienia popędu seksualnego, psychoterapii lub psychoedukacji w celu poprawy jego funkcjonowania w społeczeństwie”. Zatem ustawa jednoznacznie wskazuje, że jedynym celem terapii orzeczonej w postaci terapii farmakologicznej jest osłabienie popędu seksualnego, a nie korygowanie zachowań podejrzanego, czy oskarżonego, które z popędem tym nie mają nic wspólnego.
Jedynym środkiem zabezpieczającym, który można by orzec wobec oskarżonegoT.H.jest orzeczenie pobytu w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym. Zgodnie z dyspozycjąart. 93g § 1 k.k.sąd orzeka pobyt w odpowiednim zakładzie psychiatrycznym wobec sprawcy, co do którego umorzono postępowanie o czyn zabroniony popełniony w stanie niepoczytalności określonej wart. 31 § 1, jeżeli istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że popełni on ponownie czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości w związku z chorobą psychiczną lub upośledzeniem umysłowym. Oznacza to, że czyn już popełniony przez niego, a stanowiący asumpt do orzeczenia środka zabezpieczającego musi nosić cechę znacznej społecznej szkodliwości. Będący przedmiotem rozpoznania aktualnie czyn oskarżonego stanowiący usiłowanie nieudolne przestępstwa oszustwa w świetle przesłanek wskazanych wart. 115 § 2 k.k.za taki nie można uznać.
W przypadku popełnienia w przyszłości przez oskarżonego czynu o znacznym stopniu społecznej szkodliwości w związku z jego chorobą nie można wykluczyć, że takowa potrzeba zastosowania wskazanego środka zabezpieczającego zaistnieje. Aktualnie jednak brak przesłanek ku temu.

7. KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Przytoczyć okoliczności

III
II

Z uwagi na to, ze postępowanie zostało umorzone zgodnie zart. 632 ust. 2 k.p.k.koszty postępowania ponosi Skarb Państwa
na podstawieart. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze(Dz. U. z 2018 r., poz. 1184 ) oraz § 17 ust. 2 pkt 5 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 18) zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw.D. M.kwotę po 720 (siedemset dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną w postępowaniu sądowym, powiększoną o podatek VAT w stawce 23 %.

8. PODPIS