Sąd Okręgowy w Warszawie
XVIII Wydział Karny
Sygnatura akt: XVIII K 190/19
Data wyroku: 2020-07-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Izabela Ledzion, Monika Łukaszewicz, Joanna Dwornik-Włodarska
Podstawa prawna: 13§1 kk w zw. z art. 148§1kk w zb. z art. 157§1kk w zw. z art. 11 i 2 kk w zw. z art. 64§1kk, art. 190§1kk

Sygn. akt XVIII K 190/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 03 lipca 2020 roku
Sąd Okręgowy w Warszawie XVIII Wydział Karnyw składzie:
Przewodnicząca: SSO Izabela Ledzion (spr.)
Sędzia: SSO Monika Łukaszewicz
Ławnicy:Joanna Dwornik-Włodarska
Henryka Pytlakowska
Jagoda Tracz-Dral

    Protokolant:sekretarz sądowy Wioletta Wichrowska, Malwina Łapińska, sekretarz sądowy Katarzyna Wysocka

w obecnościP. M.
ProkuratoraProkuratury RejonowejW.-W.wW.
po rozpoznaniu w dniach:25 września 2019 roku, 21 października 2019 roku, 10 stycznia 2020 roku, 24 lutego 2020 roku, 03 lipca 2020 roku
sprawy:
A. S.
synaA.iM. z domu S.
urodzonego (...)wW.
oskarżonego o to, że:

I
w dniu 20 lipca 2018 roku wW., przy Al.(...)działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaC. O. (1)ugodził go, co najmniej trzykrotnie nożem w okolice klatki piersiowej i szyi, powodując u pokrzywdzonego rany kłute prawego podżebrza, tylnej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz karku skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciałaC. O. (1)na okres powyżej siedmiu dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na interwencje osób postronnych przebywających w miejscu zdarzenia, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne
    , tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.

II
w dniu 20 lipca 2018 roku wW., w okolicach(...), groziłI. K. (1), że pozbawi życia ją oraz jej przyszłego partnera, przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonej obawę, że zostanie spełniona,tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

orzeka

I
oskarżonegoA. S.uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów:

– i za czyn opisany w punkcie I (pierwszym) aktu oskarżenia wyczerpujący dyspozycjęart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.- na podstawie tych przepisów skazuje go, a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.wymierza mu karę w wysokości 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności,
– za czyn opisany w punkcie II (drugim) aktu oskarżenia wyczerpujący dyspozycjęart. 190 § 1 k.k.- na podstawie tego przepisu skazuje go i wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 85 § 1 i § 2 k.k.orazart. 86 § 1 k.k.wymierza oskarżonemuA. S.karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 12 (dwunastu) lat;

III
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemuA. S.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 20 lipca 2018 roku od godziny 18:25 do dnia 22 marca 2019 roku i od dnia 10 listopada 2019 roku do dnia 03 lipca 2020 roku;

IV
1)na podstawieart. 44 § 2 k.k.orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci noża składanego zabezpieczonego w dniu 20 lipca 2018 roku w trakcie oględzin miejsca zdarzenia – wyszczególnionego i opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 z k.: 263 (tom II) pod poz. 6, uznanego za dowód rzeczowy postanowieniem Prokuratora Prokuratury RejonowejW.–W.wW.z dnia 04 lipca 2019 roku (k.: 264), zarejestrowanego pod numerem Drz(...)i na podstawieart. 195 k.k.w.zarządza jego zniszczenie;

    2)na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe w postaci odzieży i butów (buty sportowe koloru czarnego, spodnie dresowe koloru czarnego i bluzka z krótkim rękawem koloru czarnego z napisem(...)) zabezpieczonych odA. S.- wyszczególnione i opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 z k.: 263 (tom II) pod poz. 7-9, uznane za dowody rzeczowe postanowieniem Prokuratora Prokuratury RejonowejW.–W.wW.z dnia 04 lipca 2019 roku (k.: 264), zarejestrowane pod numerem Drz(...)- nakazuje zwrócić, jako zbędne dla postępowania,A. S., jako osobie uprawnionej;

    3)na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe w postaci odzieży i butów (spodnie koloru ciemnego, buty sportoweN.koloru ciemnego, dwie skarpetki, podkoszulek kolory czarnego, majtki) zabezpieczonych odC. O. (1)- wyszczególnione i opisane w wykazie dowodów rzeczowych nr 1 z k.: 263 (tom II) pod poz. 1-5, uznane za dowody rzeczowe postanowieniem Prokuratora Prokuratury RejonowejW.–W.wW.z dnia 04 lipca 2019 roku (k.: 264), zarejestrowane pod numerem Drz(...)- nakazuje zwrócić, jako zbędne dla postępowania,C. O. (1), jako osobie uprawnionej;

V
na podstawieart. 624 § 1 k.p.k.zwalnia oskarżonegoA. S.od ponoszenia opłaty i kosztów postępowania w sprawie, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa;

VI
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. § 2 ust 1 i 2, § 3, § 4 ust. 1-3 oraz § 17 ust 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - zasądza od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 1.500,00 złotych (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) złotych plus podatek VAT dla adwokatE. A.z tytułu nie opłaconej przez stronę pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuA. S.w niniejszej sprawie.

SSO Izabela Ledzion SSO Monika Łukaszewicz
Joanna Dwornik-Włodarska Henryka Pytlakowska Jagoda Tracz-Dral

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

XVIII K 190/19

Je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niekt ó rych czyn ó w lub niekt ó rych oskar ż onych, s ą d mo ż e ograniczy ć  uzasadnienie do cz ęś ci wyroku obj ę tych wnioskiem. Je ż eli wyrok zosta ł  wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo je ż eli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygni ę cie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, s ą d mo ż e ograniczy ć  uzasadnienie do informacji zawartych w cz ęś ciach 3–8 formularza.

1.USTALENIE FAKTÓW

0.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. S.

    I.w dniu 20 lipca 2018r. wW., przy Al.(...)działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaC. O. (1)ugodził go, co najmniej trzykrotnie nożem w okolice klatki piersiowej i szyi, powodując u pokrzywdzonego rany kłute prawego podżebrza, tylnej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz karku skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciałaC. O. (1)na okres powyżej siedmiu dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na interwencje osób postronnych przebywających w miejscu zdarzenia, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb.zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
II.w dniu 20 lipca 2018r. wW., w okolicach(...), groziłI. K. (2), że pozbawi życia ją oraz jej przyszłego partnera, przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonej obawę, że zostanie spełniona, tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. wieloletnia znajomość pomiędzyA. S.aI. K. (2);

- zeznania świadkaI. K. (2);

k.: 99-100,t. I i k.: 542-548, t. III

2. spożywanie alkoholu w dniu 20 lipca 2018 roku przez:
● oskarżonegoA. S.,
● pokrzywdzonegoC. O. (1),
● świadkaI. K. (2);

- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwościA. S.;

k. 8, t. I

- protokół z przebiegu badania stanu trzeźwościI. K. (2);

k. 39, t. I

- wynik badania stanu trzeźwościC. O. (1);

k. 49, t. I

- zeznania świadkaI. K. (2);

k. 99-100,t. I

- zeznania świadkaC. O. (1);

k. 106-108, t. I

- opinia sądowo-psychiatryczna dot. stanu psychicznego oskarżonegoA. S.;

k. 245-254, t. II

- wyjaśnienia oskarżonegoA. S.przed Sądem na rozprawiew dniu 19 września 2019r.;

k. 407-409, t. III

3. W dniu 20 lipca 2018 roku w godzinach popołudniowych, w okolicach(...),A. S.,I. K. (2)iC. O. (1)spożywali alkohol. Następnie nastąpiło zerwanie związku pomiędzyA. S.aI. K. (2), którzy byli parą.

- zeznania świadkaI. K. (2);

k.: 99-100,t. I

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. S.przed Sądem na rozprawiew dniu 19 września 2019r.;

k. 407-409, t. III

4. W czasie, kiedy nastąpiło zerwanie relacji damsko – męskich pomiędzyA. S.aI. K. (2)w dniu 20 lipca 2018 roku, to wówczasA. S.groziłI. K. (2), że w przypadku gdy znajdzie ona nowego partnera, to zabije zarównoI. K. (2), jak i jej chłopaka. Był przy tym agresywny.

- zeznania świadkaI. K. (2);

k.: 99-100,t. I;

5. Po kłótni zI. K. (2)A. S.udał się do domu, z którego, po zostawieniu rzeczy, wyszedł w poszukiwaniuI. K. (2). Nim doszło do ponownego spotkaniaI. K. (2)iC. O. (1)zA. S.ten ostatni spożywał alkohol.

- zeznania świadkaI. K. (2);

k.: 99-100, t. I i k.: 542-548, t. III

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. S.przed Sądem na rozprawiew dniu 19 września 2019r.;

k. 407-409, t. III

6. W dniu 20 lipca 2018 roku, po drugiej stronieulicy (...)II, przy której znajduje się(...), po godzinie 18:00, w kawiarni(...)w(...)przy ul.(...)przebywaliP. Z.iK. O..

- zeznania świadkaK. O.;

k.: 41-43, t. I i k.: 428v-430, t. III

- zeznania świadkaP. Z.;

k.: 45-46, t. I i k. 430v-431v, t. III

- protokół zatrzymania rzeczy – płyta DVD z zapisem monitoringu;

k. 111-113, t. I

- protokół oględzin rzeczy - płyty DVD z zapisem monitoringu;

k. 120-130, t. I

7. W dniu 20 lipca 2018 roku, po godzinie 18:00,A. S.ponowne przybył w okolice(...). KiedyI. K. (2), wraz zC. O. (1), ok. godz. 18:20, przechodzili przez przejście dla pieszych przebiegające przez jezdnię ul.(...)od strony(...)w kierunku kawiarni(...), to zauważyli idącego za nimiA. S.. Następnie doszło do wymiany zdań pomiędzyI. K. (2)aA. S.. W pewnym momencieA. S.wyjął nóż z torby potocznie zwanej „nerką” i zaatakował nim pokrzywdzonegoC. O. (1), który przebywał w tym czasie zI. K. (2)(byłą partnerką oskarżonego) w okolicach(...)/(...)przy(...). OskarżonyA. S.zadawał pokrzywdzonemu ciosy nożem, z czego kilka było chybionych, przy czym trzy ciosy nożem były celne.A. S.spowodował uC. O. (1)obrażenia ciała w postaci trzech ran kłutych: w prawym podżebrzu, na tylnej powierzchni klatki piersiowej w linii przykręgosłupowej lewej i na karku, które skutkowały rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 k.k.

- protokół zatrzymaniaA. S.

k. 3-3v, t. I

- protokół pobrania materiału porównawczego odA. S.;

k. 6-7,k. 74, t. I

- protokół oględzin osoby -A. S.;

k. 9-10,k. 22-25, t. I

- protokół zatrzymania rzeczy;

k. 26-28,k. 29-31,k. 76-80, t. I

- protokół oględzin miejsca –(...);

k. 32-36, t. I

- zeznania świadkaK. O.;

k. 41-43, t. I i k.: 428v-430, t. III

- zeznania świadkaP. Z.;

k.: 45-46, t. I i k. 430v-431v, t. III

- protokół oględzin rzeczy – noża składanego metalowego;

k. 62-73, t. I

- protokół oględzin rzeczy zabezpieczonych;

k. 81-89,k. 90-98, t. I

- zeznania świadkaI. K. (2);

k.: 99-100,t. I i k.: 542-548, t. III

- zeznania świadkaC. O. (1);

k.: 106-108, t. I i k.: 456v, 457v-458v, t. III

- protokół przesłuchania oskarżonegoA. S.z oświadczeniem o przyznaniu się do zarzucanego czynu z punku II;

k. 134-136, 143-144, t. I

- zeznania świadkaJ. S.;

k.: 138-138v, t. I i k.: 431v-432v, t. III

- opinia sądowo-psychiatryczna dot. stanu psychicznego oskarżonegoA. S.;

k. 245-254, t. II

-Opinia nr (...)

k. 352-356, t. II

-Opinia nr (...)

k. 357-363, t. II

- częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. S.przed Sądem na rozprawie w dniu 19 września 2019r.;

k. 407-409, t. III

- opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna dot. świadkaC. O. (1);

k. 488-504, t. III

- opinia sądowo-psychologiczna dot. świadkaI. K. (2);

k. 625-661, t. IV

8.A. S.w czasie zdarzenia, gdy zaatakował nożemC. O. (1), to także wypowiadał groźby pozbawienia życia pod adresemI. K. (2).

- zeznania świadkaI. K. (2);

k.: 99-100, t. I

- zeznaniaC. O. (1);

k.: 106-108, t. I i k.: 456v, 457v-458v, t. III

- zeznania świadkaJ. S.;

k.: 138-138v, t. I i k.: 431v-432v, t. III

9. W trakcie wyżej wymienionego zdarzeniaA. S.wypowiadał również groźby pozbawienia życia w stosunku doC. O. (1).

- zeznania świadkaC. O. (1);

k.: 106-108, t. I i k.: 456v, 457v-458v, t. III

- zeznania świadkaJ. S.;

k.: 138-138v, t. I i k.: 431v-432v, t. III

10.A. S.także wypowiadał groźby pozbawienia życia w stosunku do świadka zdarzeniaP. Z., który zainterweniował i obezwładnił oskarżonego.

- zeznania świadkaP. Z.;

k.: 45-46, t. I i k. 430v-431v, t. III

11. Sytuację związaną z zaatakowaniemC. O. (1)przezA. S., a następnie zadawanie mu ciosów nożem, obserwowaliK.(...), którzy widząc rozwój sytuacji wyszli z kawiarni na zewnątrz budynku. Po tym, jak wyżej wymienieni mężczyźni wyszli z kawiarni aby zainterweniować, toA. S.próbował zadać ciosP. Z., ale ten odskoczył, po czym kopnąłA. S.w wyniku czegoA. S.upadł na ziemię wypuszczając nóż z ręki.P. Z.podałK. O.nóż, który ten następnie położył na jednym ze stolików w kawiarni.

- zeznaniaK. O.;

k. 41-43, t. I i k.: 428v-430, t. III

- zeznania świadkaP. Z.;

k.: 45-46, t. I i k. 430v-431v, t. III

- zeznania świadkaJ. S.;

k.: 138-138v, t. I i k.: 431v-432v, t. III

12. - stan zdrowia pokrzywdzonegoC. O. (1), który w wyniku zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku doznał obrażeń ciała w postaci trzech ran kłutych: w prawym podżebrzu, na tylnej powierzchni klatki piersiowej w linii przykręgosłupowej lewej i na karku, które skutkowały rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 k.k.

- karta informacyjna z izby przyjęć;

k. 114-118, t. I

- opinia sądowo-lekarska;

k.: 196-198, t. I, k.: 427v-428v, t. III

- opinia sądowo-psychiatryczno-psychologiczna dot. świadkaC. O. (1);

k. 488-504, t. III

13. - stan zdrowia oskarżonegoA. S.;

- opinia sądowo-psychiatryczna;

k. 169-170, t. I, k.: 245-254, t. II

14. - uprzednia karalność oskarżonegoA. S.;

- informacja z KRK;

k. 176-177, t. I; k. 399-400, t. II

- Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2009r. w sprawie III K 940/08;

k. 201-203, t. II

- Wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Woli w Warszawie z dnia 28 marca 2012r. w sprawie IV K 162/12;

k. 205, t. II

- opinia o skazanym, informacja o pobytach i orzeczeniach;

k. 366-369, t. II

- opinia o skazanym, informacja o pobytach i orzeczeniach;

k. 667-672, t. IV

15. - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym uI. K. (2);

- opinia sądowo-psychologicznaI. K. (2);

k. 625-661, t. IV

0.1. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

A. S.

    I.w dniu 20 lipca 2018r. wW., przy Al.(...)działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życiaC. O. (1)ugodził go, co najmniej trzykrotnie nożem w okolice klatki piersiowej i szyi, powodując u pokrzywdzonego rany kłute prawego podżebrza, tylnej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz karku skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem funkcji narządu ciałaC. O. (1)na okres powyżej siedmiu dni, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, z uwagi na interwencje osób postronnych przebywających w miejscu zdarzenia, przy czym czynu tego dopuścił się w okresie 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne, tj. o czyn zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb.zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.
II.w dniu 20 lipca 2018r. wW., w okolicach(...), groziłI. K. (2), że pozbawi życia ją oraz jej przyszłego partnera, przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonej obawę, że zostanie spełniona, tj. o czyn zart. 190 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

Za nieudowodnione Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonegoA. S., w których ten nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, a więc z ostatniego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym (k.: 222-224) i z rozprawy (k.: 407-409, 426-427).
Również za nieudowodnione Sąd uznał zeznania świadkaI. K. (2)z rozprawy, kiedy zasłaniała się nie pamięcią, czy odmawiała odpowiedzi na pytania

wyjaśnienia oskarżonegoA. S.
w części zeznania świadkaI. K. (2)z rozprawy

k.: 222-224, k.: 407-409, 426-427
k.: 542-548, t. III

1.OCena DOWOdów

1.1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktuz pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.1-5, 7, 9-11, 13-14

wyjaśnienia oskarżonegoA. S.;

Sąd dokonując oceny wyjaśnień oskarżonegoA. S.uznał je w części za zgodne z prawdą, a w części odmówił im waloru wiarygodności. Za wiarygodne Sąd uznał oświadczenie oskarżonego złożone w czasie pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym (k.: 134-135), kiedy podał, że przyznaje się do zarzutu drugiego, tj. usiłowania zabójstwaC. O. (1)oraz oświadczenie oskarżonego złożone w czasie drugiego przesłuchania do protokołu posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania (k.: 143-144), kiedy to przyznał się do obu zarzucanych mu czynów. Dopiero w czasie ostatniego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym (k.: 222-224) nie przyznał się do obu zarzucanych czynów, któremu to oświadczeniu Sąd odmówił waloru prawdziwości i potraktował je jako przyjętą przez oskarżonego linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej.
Również w czasie przesłuchania przed Sądem (k.: 407-409, 426-427) oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanych czynów podnosząc, że jedynie pamięta, iż w dniu 20 lipca 2018 roku pod(...), czyli przed feralnym zdarzeniem z użyciem noża, doszło między nim aI. K. (2)do sprzeczki, a potem jej szukał chcąc się pogodzić. Mówił też o spożywaniu alkoholu przed zdarzeniem w ilości 6-7 piw i 0,7 litra wódki, natomiast odnośnie zajścia z użyciem noża, którym zadał ciosyC. O. (1), to zasłaniał się niepamięcią podkreślając, że „mu się film urwał”. Podkreślał też, że nie było żadnego związku pomiędzy jego kłótnią zI. K. (2), która powiedziała mu, że się rozstają, a późniejszym zdarzeniem. Wskazywał, że alkohol był przyczyną jego złości. Nie pamiętał, czy groziłK., czyO.. Mówił też, że pamięta jak siedział na murku obok pokrzywdzonego i zatrzymali go funkcjonariusze policji. Natomiast dopytywany na rozprawie odnośnie przyznania się do zarzucanych mu czynów w postępowaniu przygotowawczym tłumaczył, że jest to nieprawdą, ale tak powiedział, gdyż chciał to wszystko mieć jak najszybciej za sobą i trafić do aresztu śledczego.
Oceniając powyższe oświadczenia oskarżonego, który raz przyznaje się do obu zarzucanych mu czynów, raz tylko w zakresie usiłowania zabójstwaC. O. (1), a następnie nie przyznaje się do obu zarzucanych mu czynów i nie podtrzymuje wcześniejszych wyjaśnień – Sąd uznał za zgodne z prawdą wyjaśnienia oskarżonegow zakresie, w jakim znalazły one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym uznanym za wiarygodny, w tym w szczególności z zeznań pokrzywdzonegoC. O. (1)oraz świadkówK.O.iP. Z., jak również w zakresie, w jakim nie kwestionuje on przebiegu wydarzeń z dnia 20 lipca 2018 roku,tj. odnoszącym się do spotkania w dniu 20 lipca 2018 roku z ówczesną partnerkąI. K. (2)w okolicach(...), kłótnią pomiędzy nimi, rozstania się – tj. zakończenia związku i rozejścia się w swoje strony zarównoI. K. (2), jak i oskarżonegoA. S., następnie poszukiwania przez oskarżonegoI. K. (2)w okolicach(...)(będąc pod wpływem alkoholu) i ponownego spotkania w tym samym dniuI. K. (2), która przebywała w towarzystwieC. O. (1), przy przejściu dla pieszych w okolicach(...)/(...)przy ul.(...).
Natomiast w zakresie dalszych wyjaśnień oskarżonego z rozprawy, kiedy mówił, że pozostałych okoliczności zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku nie pamięta, bo - jak wyjaśnił „mu się film urwał” w związku ze spożytą nadmierną ilością alkoholu w tym dniu, to Sąd uznał je za niewiarygodne w kwestii niepamięci przyjmując te tłumaczenia jako przyjętą przez oskarżonego linię obrony mającą na celu uniknięcie, ewentualnie złagodzenie odpowiedzialności karnej.
Nie należy też zapominać, że z opinii sądowo-psychiatrycznej dotyczącej oskarżonego wydanej przez biegłych lekarzy psychiatrów (k.: 245-254) wynika, że oskarżony nie jest chory psychicznie, jedynie jego inteligencja została określona jako na pograniczu upośledzenia umysłowego i normy, jest na poziomie w górnej granicy upośledzenia umysłowego lekkiego stopnia, co nie ujawnia symptomów wytwórczych w myśleniu, jednocześnie stwierdzone nieprawidłowości osobowości oraz zespół zależności alkoholowej w czasie krytycznym nie znosiły ani nie ograniczały w stopniu znacznym zdolności oskarżonego do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

1.1.2-4, 7-9, 11-12

zeznania pokrzywdzonegoC. O. (1);

Sąd dokonując oceny zeznań pokrzywdzonegoC. O. (1)uznał je za wiarygodne, bowiem nie ma podstaw do ich kwestionowania, w zakresie istotnym dla odpowiedzialności karnej oskarżonegoA. S.. Zdaniem Sądu zeznania pokrzywdzonego są logiczne, konsekwentne oraz spójne w zakresie podanego przez niego opisu przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny w toku całego postępowania. W swoich zeznaniach świadek przywołał chronologicznie zapamiętane przez siebie wydarzenia od spotkaniaI. K. (2), poprzez zakup alkoholu, wspólnego udania się z okolic(...)w kierunkuul. (...), poprzez spotkanie podczas przechodzenia przez przejście dla pieszychA. S., który biegnąc za nimi krzyczał doI. K. (2), że go zdradza, wyjmując jednocześnie nóż, krzyczał też coś pod jego adresem. Świadek mówił też, że doszło do szarpaniny podczas której napastnik trzykrotnie uderzył go nożem krzycząc, że go zabije. W tym czasie z pobliskiej restauracji wybiegli mężczyźni, zaś on usiadł na murku. Wówczas napastnik, którym byłA. S., zaczął grozić dziewczynie, którą byłaI. K. (2), że ją zabije. Powiedział, że mężczyzna, który wyszedł z restauracji obezwładnił napastnika. Okoliczności jakie świadek wskazuje korelują z wnioskami opinii sądowo-lekarskiej i sądowo-psychiatryczno-psychologicznej dotyczącej jego osoby – załączonych do akt sprawy, okolicznościami wynikającymi z protokołów oględzin miejsca zdarzenia, rzeczy i osoby oraz zeznaniami świadków zdarzenia, w tym w szczególnościK.O.iP. Z..
Natomiast, jeżeli nawet do zeznań świadka w czasie przesłuchania na rozprawie wdarły się nieścisłości i nie opisał on szczegółowo przebiegu zdarzenia, to zdaniem Sądu nie dyskredytuje to wiarygodności zeznań tego świadka. W ocenie Sądu świadek w swoich zeznaniach podał tylko to, co zapamiętał z całego zajścia, zaś więcej szczegółów nie zaobserwował i nie zapamiętał, toteż nie mógł ich przytoczyć w czasie przesłuchania, szczególnie przed Sądem. Oczywistym jest, że z uwagi na charakter zdarzenia, jego dynamikę, a przede wszystkim skutki w postaci obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzonego i w związku z tym wyjątkowo traumatyczne przeżycia z nim związane, mógł on nie pamiętać szczegółów wydarzeń z feralnego dnia. Zdaniem Sądu – w zakresie opisu przez świadka zdarzeń z dnia 20 lipca 2018 roku – nie ujawniły się w toku rozprawy żadne okoliczności podważające wiarygodność zeznań wyżej wymienionego. Podnieść należy, że Sąd nie dopatrzył się również w wypowiedziach świadka chęci fałszywego oskarżeniaA. S., bowiem świadek nie miał żadnego interesu w tym, aby celowo i kłamliwie go obciążać. Oceniając zeznania świadka podnieść należy, że podał on w nich to, co zapamiętał z przebiegu zdarzenia. Oczywistym jest, że z uwagi na upływ czasu jego późniejsze relacje na ten temat przed Sądem były mniej szczegółowe.
Za powyższą, dokonaną przez Sąd, oceną zeznań świadkaC. O. (1)przemawiają też wnioski opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej (k.: 488-504) dotyczącej jego osoby. Biegli stwierdzili, żeC. O. (1)dysponuje ogólną sprawnością umysłową pozostającą w granicach normy, która umożliwia mu właściwe spostrzeganie, zapamiętywanie i odtwarzanie spostrzeżeń. U świadka nie obserwowano cech niezrównoważenia emocjonalnego ani innych zakłóceń funkcji i procesów psychicznych, które mogłyby wpływać dezorganizująco na sposób i treść jego wypowiedzi. Biegli stwierdzili, że analiza wypowiedzi zawartych w kolejnych zeznaniach świadka wskazuje na to, że są one logiczne, rzeczowe, nie zawierają treści patologicznych, z upływem czasu zawierają mniej szczegółów, co jest zrozumiałe psychologicznie. Analiza zachowania i wypowiedzi świadka oraz dokumentacji nie wskazuje na to, by w okresie krytycznego zdarzenia, tj. 20.07.2018 roku ujawniał on zaburzenia funkcji i procesów psychicznych. Świadek pozostawał co prawda wówczas pod znacznym wpływem alkoholu, ale w ocenie biegłych stan ten nie zakłócał w sposób istotny zdolności postrzegania przez niego wydarzeń, których był uczestnikiem, ich zapamiętywania i odtwarzania. Brak jest danych wskazujących na to, by świadek przejawiał skłonności do konfabulacji, fantazjowania, czy ulegania sugestii.

1.1.1-4, 7-8

zeznania świadkaI. K. (2);

Sąd dokonując oceny zeznań świadkaI. K. (2)uznał je w części za zgodne z prawdą, a w części odmówił im waloru wiarygodności. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadka jedynie w zakresie, w jakim znalazły one potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym uznanym za wiarygodny, w jakim nie kwestionują przebiegu wydarzeń z dnia 20 lipca 2018 roku. Za takim stanowiskiem Sądu odnośnie oceny zeznań świadka przemawia okoliczność, że na rozprawie świadek z jednej strony potwierdza wieloletnią znajomość z oskarżonymA. S., z którym wychowywali się w tym samym Domu Dziecka wW., następnie przypadkowo spotkali się po opuszczeniu Domu Dziecka, nawiązali relację damsko-męską, którą kontynuowali do dnia 20 lipca 2020 roku, w którym to dniu miało miejsce zdarzenie z niniejszej sprawy; jednak opis wydarzeń z tego dnia nie jest spójny z pozostałym materiałem dowodowym w sprawie, bowiem świadek zeznaje, że gdy spotkała oskarżonego po raz pierwszy w dniu 20 lipca 2020 roku poszli razem po piwo, a następnie na bazarek przy(...), gdzie spotkali(...), który jak zeznaje świadek, jest kolegąA. S., czego nie potwierdza ani oskarżonyA. S.w swoich wyjaśnieniach ani też pokrzywdzonyC. O. (1). Następnie – według relacji świadka – we trójkę spożywali alkohol w okolicach(...), a w trakcie tego spotkania miało dojść do kłótni pomiędzy świadkiemI. K. (2)aA. S., przy której miał być obecnyC. O. (1), a z wyjaśnień oskarżonego wynika, że ich scysja nie była z udziałem osób trzecich, nie wspomina o tym też pokrzywdzonyC. O. (1);
W relacjiI. K. (2)pojawia się kolejna nieścisłość, bowiem świadek zeznaje, że to oskarżony z nią zerwał i oświadczył, że jak ją zobaczy z jakimś chłopakiem to zabije ich oboje, natomiast oskarżony wyjaśnia, iż toI. K. (2)z nim zerwała i odeszła bez słowa. Po zakończeniu kłótni, oskarżonyA. S.miał udać się do domu aI. K. (2)została zC. O. (1), mieli pójść po piwo i w dalszym ciągu spożywać alkohol w okolicach(...), natomiast z zeznań pokrzywdzonegoC. O. (1)wynika, iż świadkaI. K. (2)spotkał przed sklepem, do którego udawał się po alkohol iI. K. (2)zapytałaC. O. (1)o jego plany oraz, czy może iść razem z nim, na coC. O. (1)wyraził zgodę. Wtedy mieli przechodzić przez przejście dla pieszych koło(...)w stronę(...)przy(...), gdy oskarżony wysiadł z tramwaju i podszedł do nich, wyjął nóź składany krzycząc doC. O. (1): „zabije cię za to, że odbiłeś mi kobietę” i rzucił się na pokrzywdzonegoC. O. (1)zadając mu trzy ciosy nożem powodując tym samym rany kłute.
Bezsporną okolicznością, która znajduje potwierdzenie zarównow zeznaniach świadka jak i pozostałym materiale dowodowym jest fakt, że osoba przebywająca w kawiarni(...)zainterweniowałai obezwładniła oskarżonego pozbawiając go narzędzia w postaci noża. Natomiast, nikt poza świadkiemI. K. (2)nie potwierdza okoliczności, kiedy to oskarżony miałbyI. K. (2)dwukrotnie uderzyć otwartą ręką w twarz, kopnąć w brzuch, ciągnąć za włosyi kopać po całym ciele – w tym zakresie potwierdza się jedynie okoliczność wyzwisk pod adresemI. K. (2)ze strony oskarżonegoA. S.i szarpania sięA. S.zI. K. (2)– według relacjiK. O..
Ponadto, świadekI. K. (2)w czasie przesłuchania na rozprawie, na pytanie Sądu, „czy państwo tego dnia spożywali alkohol?” odpowiedziała przecząco, co jest nieprawdą w świetle ustalonych w sprawie okoliczności.
W czasie przesłuchania na rozprawie świadek pozostałych okoliczności niniejszego zdarzenia nie pamięta, nie rozumie pytań dotyczących tych okoliczności, boi się wypowiedzieć bądź milczy.
Wobec powyższego Sąd uznał, że zeznania świadkaI. K. (2)są częściowo spójne z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie oraz częściowo rozbieżne w wyżej wymienionych kwestiach.
Sąd przy ocenie zeznań świadka miał na uwadze opinię sądowo-psychologiczną dotyczącąI. K. (2)(k.: 625-661), z której m.in. wynika, że analiza zeznań złożonych przez świadkaI. K. (2)w postępowaniu przygotowawczym i sądowym wskazuje na to, że są one osadzone czasowo i kontekstualnie, dość logicznie w swej strukturze, ale nie w pełni ze sobą spójne. Zeznając przed Sądem świadek podawała znacznie mniej szczegółów dotyczących przebiegu krytycznego zajścia, zmiennie relacjonowała jego przebieg, podawała informacje odmienne od tych, które podała bezpośrednio po zdarzeniu, np. odnośnie tego, czy widziała u oskarżonego nóż i czy oskarżony jej groził. Dopytywana o te nieścisłości, nie próbowała ich wytłumaczyć, przestawała się odzywać. Z opinii wynika, że podczas rozmowy z biegłą psycholog stwierdziła, że zeznając przed Sądem nie mówiła prawdy „bo nie wiedziała, co ma powiedzieć”, jednocześnie potwierdziła prawdziwość zeznań złożonych na policji bezpośrednio po zdarzeniu. Jednocześnie świadek przyznała biegłej, że „często mówi nieprawdę i już wcześniej zeznając jako świadek zdarzyło się jej kłamać, bo „nie lubi sądu””. W opinii biegła psycholog stwierdziła, że o ile mniejszą szczegółowość opisów tłumaczyć można upływem czasu, jaki minął od krytycznego zdarzenia, o tyle należy uznać, że istotne nieścisłości w zeznaniach świadka wynikają z jej lekceważącego stosunku do potrzeby przestrzegania norm społecznych, w tym mówienia prawdy, co z kolei wiązać należy z jednej strony z nieprawidłowymi cechami jej osobowości, z drugiej zaś z nieumiejętnością przewidywania konsekwencji swoich zachowań wynikającą z niskiego poziomu intelektualnego. Biegła psycholog stwierdziła we wnioskach końcowych opinii, żeI. K. (2)dysponuje ogólną sprawnością umysłową obniżoną do poziomu upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym, a co za tym idzie ma osłabioną zdolność postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń. Analiza zachowania i wypowiedziI. K. (2)nie wskazuje na to, by w dniu 20 lipca 2018 roku ujawniała ona zaburzenia funkcji i procesów psychicznych, które uniemożliwiałyby jej spostrzeżenie, a następnie odtworzenie przebiegu zajścia. Pozostawanie przez nią pod wpływem alkoholu, jedynie w nieznacznym stopniu mogło zakłócać zdolność spostrzegania przez nią krytycznych zdarzeń. Analiza zeznań złożonych przez świadka na przestrzeni toczącego się postępowania nie wskazuje, w ocenie biegłej, by świadek składając zeznania posługiwała się konfabulacjami czy treściami zmyślonymi, raczej skłonna była nie udzielać odpowiedzi niż zniekształcać spostrzeżenia. W ocenie biegłej zeznania złożone przez świadkaI. K. (2)przed Sądem, z uwagi na osłabioną zdolność spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania przez wyżej wymienioną spostrzeżeń, a także wyraźnie niechętny stosunek do składania zeznań oraz słabą internalizację norm społecznych, należy traktować z ostrożnością, konfrontując je z pozostałym materiałem dowodowym. Biegła stwierdziła uI. K. (2)upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym wskazując, że poziom upośledzenia funkcji i procesów poznawczych wiąże się z niedorozwojem zdolności interpersonalnych, społecznych, a często również motorycznych. Biegła stwierdziła, że w przypadkuI. K. (2)trudności z funkcjonowaniem społecznym, psychologicznym i emocjonalnym, wynikające z niskiego poziomu intelektualnego, pogłębione są przez ujawnione przez nią cechy demoralizacji w postaci okresowej agresywności, nierespektowania norm społecznych, nadużywania alkoholu.

1.1.6-7,11

zeznania świadkaK. O.;

Sąd ocenił zeznania świadkaK. O.jako wiarygodne w całości bowiem nie ma podstaw do ich kwestionowania, w zakresie istotnym dla odpowiedzialności karnej oskarżonegoA. S.. Zdaniem Sądu zeznania tego świadka są logiczne, konsekwentne oraz spójne w zakresie dokonanego przez niego opisu przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny w toku całego postępowania. W swoich zeznaniach świadek przywołał chronologicznie zaobserwowane przez siebie wydarzenia od kłótniA. S.zI. K. (2), poprzez szarpanie sięA. S.najpierw zI. K. (2), a następnieC. O. (1), do zadawania ciosów nożem pokrzywdzonemu, który wykonywał jedynie ruchy obronne. Mówił też na temat interwencjiP. Z., który wyszedł z kawiarni i obezwładniłA. S., który to napastnik przewrócił się i upuścił nóż. Okoliczności jakie świadek wskazuje korelują z wnioskami opinii sądowo-lekarskiej załączonej do akt sprawy, okolicznościami wynikającymi z protokołów oględzin miejsca zdarzenia, rzeczy i osoby oraz zeznaniami innych świadków, w tym pokrzywdzonego oraz częściowo wyjaśnieniami samego oskarżonego.
Zdaniem Sądu – w zakresie opisu przez świadka przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku – nie ujawniły się w toku rozprawy żadne okoliczności podważające wiarygodność zeznań wyżej wymienionego. Podnieść należy, że Sąd nie dopatrzył się również w wypowiedziach świadka chęci fałszywego oskarżeniaA. S., bowiem świadek nie znał wyżej wymienionego i nie miał żadnego interesu w tym, aby celowo i kłamliwie go obciążać. Oceniając zeznania świadka podnieść należy, że podał on w nich to, co zapamiętał z przebiegu zdarzenia. Oczywistym jest, że z uwagi na upływ czasu jego późniejsze relacje na ten temat przed Sądem były mniej szczegółowe.

1.1.6-7, 10-11

zeznania świadkaP. Z.;

Również zeznania świadkaP. Z.Sąd uznał za zgodne z prawdą, bowiem nie ma podstaw do ich kwestionowania, w zakresie istotnym dla odpowiedzialności karnej oskarżonegoA. S.. Zdaniem Sądu zeznania tego świadka są logiczne, konsekwentne oraz spójne w zakresie dokonanego przez niego opisu przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny w toku całego postępowania. W swoich zeznaniach świadek przywołał chronologicznie zaobserwowane przez siebie wydarzenia od szamotania sięA. S.zI. K. (2), poprzez wyciągnięcie noża jeszcze w czasie trwania kłótni zI. K. (2), a następnie zadawania przezA. S.ciosów nożemC. O. (1). Konkretnie widział ugodzenie pokrzywdzonego przez oskarżonego w kark. Mówił też, ze jak podjął interwencję wobec oskarżonego, to ten zauważywszy go ruszył w jego kierunku wymachując nożem i krzycząc: „zajebie lub zabije cię”. Mówił, że kiedy napastnik, którym był oskarżonyA. S., próbował zadać mu cios nożem, to odskoczył, napastnik się potknął i oparł rękami o ziemię. WówczasP. Z.podbiegł do oskarżonego, którego kopnął w głowę, dzięki czemu ten wypuścił nóż z ręki. Okoliczności jakie świadek wskazuje korelują z wnioskami opinii sądowo-lekarskiej załączonej do akt sprawy, okolicznościami wynikającymi z protokołów oględzin miejsca zdarzenia, rzeczy i osoby oraz zeznaniami innych świadków, w tym pokrzywdzonego oraz częściowo wyjaśnieniami samego oskarżonego.
Zdaniem Sądu – w zakresie opisu przez świadka przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku – nie ujawniły się w toku rozprawy żadne okoliczności podważające wiarygodność zeznań wyżej wymienionego. Podnieść należy, że Sąd nie dopatrzył się również w wypowiedziach świadka chęci fałszywego oskarżeniaA. S., bowiem świadek nie znał wyżej wymienionego i nie miał żadnego interesu w tym, aby celowo i kłamliwie go obciążać. Oceniając zeznania świadka podnieść należy, że podał on w nich to, co zapamiętał z przebiegu zdarzenia. Oczywistym jest, że z uwagi na upływ czasu jego późniejsze relacje na ten temat przed Sądem były mniej szczegółowe.

1.1.7-9, 11

zeznania świadkaJ. S.;

Sąd także ocenił zeznania świadkaJ. S.jako wiarygodne w całości bowiem nie ma podstaw do ich kwestionowania, w zakresie istotnym dla odpowiedzialności karnej oskarżonegoA. S.. Zdaniem Sądu zeznania tego świadka są logiczne, konsekwentne oraz spójne w zakresie dokonanego przez niego opisu przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku z pozostałym materiałem dowodowym uznanym za wiarygodny w toku całego postępowania. W swoich zeznaniach świadek przywołał chronologicznie zaobserwowane przez siebie wydarzenia od momentu, kiedyA. S.trzymał w ręku nóż z widocznymi na nim śladami krwi i znajdował się w pobliżu pokrzywdzonego, którym byłC. O. (1), a który siedząc jedną ręką trzymał na szyi, gdzie miał krwawiącą ranę. Świadek widział też inne ślady krwi na bluzie pokrzywdzonego. Powiedział też, że oskarżony groził siedzącemu pokrzywdzonemu, że go zabije kierując nóż w jego stronę, jak też groził znajdującej się tam kobiecie, że ją zabije za jej zdradę, którą byłaI. K. (2). Mówił też o atakowaniu przez oskarżonego znajdujących się tam bezstronnych obserwatorów oraz o wytrąceniu nożaA. S.przezP. O.jakie świadek wskazuje korelują z wnioskami opinii sądowo-lekarskiej załączonej do akt sprawy, okolicznościami wynikającymi z protokołów oględzin miejsca zdarzenia, rzeczy i osoby oraz zeznaniami innych świadków, w tym pokrzywdzonego oraz częściowo wyjaśnieniami samego oskarżonego;
Zdaniem Sądu – w zakresie opisu przez świadka przebiegu zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku – nie ujawniły się w toku rozprawy żadne okoliczności podważające wiarygodność zeznań wyżej wymienionego. Podnieść należy, że Sąd nie dopatrzył się również w wypowiedziach świadka chęci fałszywego oskarżeniaA. S., bowiem świadek nie znał wyżej wymienionego i nie miał żadnego interesu w tym, aby celowo i kłamliwie go obciążać. Oceniając zeznania świadka podnieść należy, że podał on w nich to, co zapamiętał z przebiegu zdarzenia. Oczywistym jest, że z uwagi na upływ czasu jego późniejsze relacje na ten temat przed Sądem były mniej szczegółowe.

1.1.7, 12-13, 15

opinie:
● opinia sądowo-psychiatryczna dot. stanu psychicznego oskarżonegoA. S.;
● opinia sądowo-lekarska dot. stanu zdrowiaC. O. (1);
● opinia sądowo-psychiatryczna dot. stanu psychicznego oskarżonegoA. S.;
●opinia nr (...)– dot. badań genetycznych noża z miejsca zdarzenia;
●opinia nr (...)– dot. badań daktyloskopijnych noża z miejsca zdarzenia;
● opinia sądowo-psychiatryczno-psychologicznaC. O. (1);
● opinia sądowo-psychologicznaI. K. (2);

W ocenie Sądu opinie wydane przez biegłych w niniejszej sprawie są wiarygodne i posiadają moc dowodową, bowiem zostały one sporządzone przez osoby posiadające wymagane wiadomości specjalne i w oparciu o tę wiedzę, stosownie do wymogów ustawowych, a więc w sposób fachowy i z zachowaniem reguł sztuki. Są one pełne w swych treściach i dotyczące wszystkich istotnych kwestii, a nadto pozbawione wewnętrznych sprzeczności, jasne i przejrzyste. Sąd podzielił wnioski zawarte w przedstawionych w niniejszej sprawie opiniach biegłych:
● opiniach sądowo-psychiatrycznych dot. stanu psychicznegoi poczytalności w chwili popełnionego czynu oskarżonegoA. S.;
● opinii sądowo-lekarskiej dot. stanu zdrowia pokrzywdzonegoC. O. (1), tj. obrażeń ciała jakich doznał pokrzywdzony w dniu zdarzenia i mechanizmu ich powstania;
● opinii instytutu badań DNA dot. badania genetycznego noża składanego metalowego zabezpieczonego na miejscu zdarzenia, przeprowadzonej na okoliczność ustalenia śladów krwi ludzkiej znajdującej się na przekazanym do badań nożu i ustaleniu, czy pochodzi ona od pokrzywdzonegoC. O. (1), oskarżonegoA. S.bądź osób trzecich;
● opinii instytutu badań DNA dot. badania daktyloskopijnego noża składanego metalowego zabezpieczonego na miejscu zdarzenia, przeprowadzonej na okoliczność ustalenia śladów linii papilarnych znajdujących się na przekazanym do badań nożu i ustaleniu, czy pochodzą one od pokrzywdzonegoC. O. (1), oskarżonegoA. S.bądź osób trzecich;
● opinii sądowo-psychiatryczno-psychologicznej dot. stanu zdrowia psychicznego w okresie zdarzenia, stanu rozwoju umysłowego, zdolności dokonywania przez spostrzeżeń, ich przechowywania, odtwarzania oraz skłonności do konfabulacji, fantazjowania pokrzywdzonegoC. O. (1);
● opinii sądowo-psychologicznej dot. stanu zdrowia psychicznego (ustalenia faktu upośledzenia umysłowego) w okresie zdarzenia, stanu rozwoju umysłowego, zdolności dokonywania przez spostrzeżeń, ich przechowywania, odtwarzania oraz skłonności do konfabulacji, fantazjowania świadkaI. K. (2);

1.1.2, 6-7, 12, 14

Protokoły: zatrzymania osoby, pobrania materiału porównawczego, zatrzymania rzeczy, z przebiegu badania stanu trzeźwości, oględzin oraz dalsze dokumenty j.w.

Sąd ocenił załączone do akt sprawy dokumenty, w tym protokoły: zatrzymania osoby, pobrania materiału porównawczego, zatrzymania rzeczy, z przebiegu badania stanu trzeźwości i oględzin, jako nienasuwające wątpliwości, co do zgodności z prawdziwym stanem rzeczy, a tym samym stanowiące pełnowartościowy materiał dowodowy. Nadto dowody w postaci protokołów i dokumentów zostały sporządzone przez właściwe podmioty, odpowiadały wymogom formalnym przewidzianym przez przepisy postępowania karnego, a żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności. Dowody te nadto korespondują z pozostałym ujawnionym w toku przewodu sądowego materiałem dowodowym, m.in. w postaci zeznań wyżej wymienionych świadków.

1.2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.1-5, 7, 9-11, 13-14
1.2

wyjaśnienia oskarżonegoA. S.;

- Sąd uznał za niewiarygodne wyjaśnienia oskarżonego w części w jakiej nie przyznał się do zarzucanych mu czynów, zarówno usiłowania zbrodni zabójstwaC. O. (1), jak i popełnienia występku – groźby karalnej pozbawienia życiaI. K. (2)oraz jej przyszłego partnera, przy czym groźba ta wzbudziła u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona. Sąd przyjął, że wyżej wymienione wyjaśnienia oskarżonego nieprzyznającego się do popełnienia zarzucanych mu czynów – stanowią przyjętą przez niego linię obrony na potrzeby niniejszego postępowania mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej, albowiem wyjaśnienia oskarżonego w tym zakresie pozostawały w całkowitej sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym zebranym w sprawie, który Sąd uznał za wiarygodny, a który odzwierciedla faktyczny przebieg okoliczności zdarzenia z dnia 20 lipca 2018 roku. Analogicznie całkowicie niewiarygodne w ocenie Sądu są wyjaśnienia oskarżonego dotyczące niepamięci przez niego przebiegu zdarzenia w krytycznym momencie – oskarżony wyjaśnia, iż „urwał mu się film”, co zostało spowodowane nadmierną ilością spożytego alkoholu w tym dniu, jednak powyższe twierdzenia pozostają w sprzeczności z wnioskami opinii sądowo-psychiatrycznych w tym zakresie, które wyraźnie wskazują, że oskarżony nie jest chory psychicznie, jedynie jego inteligencja została określona jako na pograniczu upośledzenia umysłowego i normy, jest na poziomie w górnej granicy upośledzenia umysłowego lekkiego stopnia, co nie ujawnia symptomów wytwórczych w myśleniu, jednocześnie stwierdzone nieprawidłowości osobowości oraz zespół zależności alkoholowej w czasie krytycznym nie znosiły ani nie ograniczały w stopniu znacznym zdolności oskarżonego do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

1.1.1-4, 7-8
1.2

zeznania świadkaI. K. (2);

Sąd uznał, że zeznania świadkaI. K. (2)złożone przed Sądem na rozprawie, kiedy to świadek na większość pytań odpowiada, nie wiem, nie, nie pamiętam, nie rozumiem pytania, bądź milczała, bała się wypowiedzieć, nie potwierdzając okoliczności, które sama wskazała w swoich zeznaniach na etapie postępowania przygotowawczego, nie stanowią wiarygodnego dowodu w sprawie, bowiem świadek, w okresie przed zdarzeniem była partnerką oskarżonego do dnia zdarzenia, w którym doszło do kłótni pomiędzy nimi. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka również w zakresie, w jakim występują rozbieżności w wyżej wymienionych kwestiach, w stosunku do pozostałego materiału dowodowego, który Sąd ocenił jako zgodny z prawdą.
Sąd przy ocenie zeznań świadka miał na uwadze opinię sądowo-psychologiczną dotyczącąI. K. (2)(k.: 625-661), z której m.in. wynika, że analiza zeznań złożonych przez świadkaI. K. (2)w postępowaniu przygotowawczym i sądowym wskazuje na to, że są one osadzone czasowo i kontekstualnie, dość logicznie w swej strukturze, ale nie w pełni ze sobą spójne. Zeznając przed Sądem świadek podawała znacznie mniej szczegółów dotyczących przebiegu krytycznego zajścia, zmiennie relacjonowała jego przebieg, podawała informacje odmienne od tych, które podała bezpośrednio po zdarzeniu, np. odnośnie tego, czy widziała u oskarżonego nóż i czy oskarżony jej groził. Dopytywana o te nieścisłości, nie próbowała ich wytłumaczyć, przestawała się odzywać. Z opinii wynika, że podczas rozmowy z biegłą psycholog stwierdziła, że zeznając przed Sądem nie mówiła prawdy „bo nie wiedziała, co ma powiedzieć”, jednocześnie potwierdziła prawdziwość zeznań złożonych na policji bezpośrednio po zdarzeniu. Jednocześnie świadek przyznała biegłej, że „często mówi nieprawdę i już wcześniej zeznając jako świadek zdarzyło się jej kłamać, bo „nie lubi sądu””. W opinii biegła psycholog stwierdziła, że o ile mniejszą szczegółowość opisów tłumaczyć można upływem czasu, jaki minął od krytycznego zdarzenia, o tyle należy uznać, że istotne nieścisłości w zeznaniach świadka wynikają z jej lekceważącego stosunku do potrzeby przestrzegania norm społecznych, w tym mówienia prawdy, co z kolei wiązać należy z jednej strony z nieprawidłowymi cechami jej osobowości, z drugiej zaś z nieumiejętnością przewidywania konsekwencji swoich zachowań wynikającą z niskiego poziomu intelektualnego. Biegła psycholog stwierdziła we wnioskach końcowych opinii, żeI. K. (2)dysponuje ogólną sprawnością umysłową obniżoną do poziomu upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym, a co za tym idzie ma osłabioną zdolność postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania spostrzeżeń. Analiza zachowania i wypowiedziI. K. (2)nie wskazuje na to, by w dniu 20 lipca 2018 roku ujawniała ona zaburzenia funkcji i procesów psychicznych, które uniemożliwiałyby jej spostrzeżenie, a następnie odtworzenie przebiegu zajścia. Pozostawanie przez nią pod wpływem alkoholu, jedynie w nieznacznym stopniu mogło zakłócać zdolność spostrzegania przez nią krytycznych zdarzeń. Analiza zeznań złożonych przez świadka na przestrzeni toczącego się postępowania nie wskazuje, w ocenie biegłej, by świadek składając zeznania posługiwała się konfabulacjami czy treściami zmyślonymi, raczej skłonna była nie udzielać odpowiedzi niż zniekształcać spostrzeżenia. W ocenie biegłej zeznania złożone przez świadkaI. K. (2)przed Sądem, z uwagi na osłabioną zdolność spostrzegania, zapamiętywania i odtwarzania przez wyżej wymienioną spostrzeżeń, a także wyraźnie niechętny stosunek do składania zeznań oraz słabą internalizację norm społecznych, należy traktować z ostrożnością, konfrontując je z pozostałym materiałem dowodowym. Biegła stwierdziła uI. K. (2)upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym wskazując, że poziom upośledzenia funkcji i procesów poznawczych wiąże się z niedorozwojem zdolności interpersonalnych, społecznych, a często również motorycznych. Biegła stwierdziła, że w przypadkuI. K. (2)trudności z funkcjonowaniem społecznym, psychologicznym i emocjonalnym, wynikające z niskiego poziomu intelektualnego, pogłębione są przez ujawnione przez nią cechy demoralizacji w postaci okresowej agresywności, nierespektowania norm społecznych, nadużywania alkoholu.

1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

1.3
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I. Sąd przyjął, że czyn z punktu I (pierwszego) aktu oskarżenia, którego popełnienia uznał winnym oskarżonegoA. S.wyczerpuje dyspozycjęart. 13§1 k.k.w zw. zart. 148§1 k.k.w zb. zart. 157§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.i na podstawie wyżej wymienionych przepisów skazał go, a na podstawieart. 14§1 k.k.w zw. zart. 148§1 k.k.w zw. zart. 11§3 k.k.w zw. zart. 64§1 k.kwymierzył mu karę.
Nadto Sąd uznał, że czyn z punktu II (drugiego) aktu oskarżenia, którego popełnienia uznał winnym oskarżonegoA. S., wyczerpuje dyspozycjęart. 190§1 k.k.

A. S.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

W ocenie Sądu, oskarżonyA. S.wypełnił swoim zachowaniem znamiona czynów zabronionych o kwalifikacji prawnej zgodnej z przyjętą w akcie oskarżenia, zarówno co do usiłowania zabójstwaC. O. (1), jak również co do gróźb karalnych pozbawienia życia skierowanych pod adresemI. K. (2).
Omawiając kwalifikację prawną czynu z punktu

    I(pierwszego) aktu oskarżenia, to zachowanie oskarżonegoA. S.w dniu 20 lipca 2018 roku w okolicach(...)/(...)przy(...), polegające na zaatakowaniu około godz. 18:20 przechodzących przez przejście dla pieszych przy ul.(...), na wysokości(...), idących w kierunkuul. (...)K.iC. O. (1), ostrym, kończystym narzędziem w postaci składanego noża metalowego o długości ostrza około 8,5 cm i szerokości około do 2,5 cm, a łącznej długości około 20 cm poprzez zadanieC. O. (1)trzech ciosów nożem, które spowodowały u niego rany kłute prawego podżebrza, tylnej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz karku skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157 § 1 k.k.(C. O. (1)był hospitalizowany w dniach 20.07.2018r. – 01.08.2018r.) stanowiło realizację znamion formy stadialnej zbrodni zabójstwa, tj. usiłowania zabójstwa zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.Oskarżony zamierzonego celu nie osiągnął jedynie z uwagi na interwencję osób postronnych przebywających w okolicach miejsca zdarzenia, tj.P. Z.iK. O., którzy w tym czasie przebywali w(...)przy ul.(...).
Dokonując oceny zachowania oskarżonego Sąd uznał, iż działał on z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaC. O. (1), o czym świadczy wszechstronna analiza, zarówno przedmiotowych, jak i podmiotowych okoliczności jego zachowania. Podnieść należy, że zarówno agresywna postawa oskarżonego w stosunku doC. O. (1)iI. K. (2), jak też wykrzykiwanie gróźb pozbawienia życia pod ich adresem i w końcu próba realizacji tych gróźb w stosunku doC. O. (1)przy użyciu noża, którym to zaatakowałC. O. (1)prowadzą do konkluzji, iżA. S.działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaC. O. (1). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że przed zdarzeniem, jeszcze danego dnia, oskarżonyA. S.groził pokrzywdzonejI. K. (2)pozbawieniem życia, po zerwaniu ich związku, jak też kierował groźby pozbawienia życia pod adresem jej przyszłego partnera, za którego uznałC. O. (1), który feralnego dnia dotrzymywałtowarzystwa (...). Kiedy tego samego dniaA. S.powtórnie zobaczyłI. K. (2)w towarzystwieC. O. (1), to postanowił zrealizować wcześniejszą groźbę. Zaatakował pokrzywdzonych. W trakcie szarpaniny oskarżonegoA. S.z pokrzywdzonymC. O. (1), oskarżony zadawał pokrzywdzonemu ciosy nożem, w tym trzy ciosy nożem dosięgnęłyC. O. (1)powodując u niego rany kłute. Powyższym zachowaniem oskarżonyA. S.usiłował dokonać zabójstwaC. O. (1), a w rezultacie spowodował u pokrzywdzonego trzy rany kłute prawego podżebrza, tylnej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz karku skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157§ 1 k.k.(C. O. (1)był hospitalizowany od dnia 20.07.2018 roku). Oskarżonemu nie udało się osiągnąć zamierzonego celu w postaci zabiciaC. O. (1)poprzez zadawanie mu nożem ciosów w okolice klatki piersiowej i szyi, z uwagi na interwencję osób postronnych przebywających w okolicach miejsca zdarzenia, tj.P. Z.iK. O..
Sąd nie przyjął, aby oskarżony swoim zachowaniem spowodował u pokrzywdzonego jedynie obrażenia skutkujące rozstrojem zdrowia i naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni w rozumieniuart. 157§ 1 k.k., albowiem przeciwko powyższemu przemawiają ujawnione w toku przewodu sądowego dowody.
Wprawdzie oskarżony przed Sądem (k.: 407-409, 426-427) nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, jednak nie należy zapominać, że w czasie pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym (k.: 134-135) oświadczył, że przyznaje się do zarzutu drugiego, tj. usiłowania zabójstwaC. O. (1), zaś w czasie drugiego przesłuchania do protokołu posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania (k.: 143-144) przyznał się do obu zarzucanych mu czynów.
W ocenie Sądu oskarżonyA. S.zadając trzy ciosy nożemC. O. (1)powodując u niego trzy rany kłute, a dokładnie rany kłute prawego podżebrza, tylnej powierzchni klatki piersiowej po stronie lewej oraz karku, chciał go zabić. O ile samo użycie noża nie przesądza jeszcze o zamiarze zabójstwa, to należy mieć na uwadze okoliczności zdarzenia, także wcześniejsze groźby pozbawienia życia kierowane przez oskarżonego pod adresemI. K. (2)i jej przyszłego partnera, za którego uznałC. O. (1), rodzaj użytego narzędzia, którym był dowodowy nóż, a nade wszystko miejsce na ciele człowieka, w które godził sprawca (tak SN w postanowieniu z dnia 29 maja 2018 r., sygn. II KK 149/18, Legalis nr 1793763). W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko Sądu Apelacyjnego w Warszawie (wyrok z dnia 8 października 2018r., sygn. II AKa 374/18), który stwierdził, iż nawet jednorazowe zadanie ciosu nożem w brzuch może być kwalifikowane jako zamach na życie ludzkie np. ze względu na lokalizację obrażeń, tj. umiejscowienie w jamie brzusznej szeregu ważkich dla życia organów.
Okoliczności zdarzenia świadczą o tym, iż jedynie stan upojenia alkoholowego, co wpływało na opóźnioną reakcję oskarżonego oraz na zadawane przez niego ciosy, które nie miały takiej siły oraz interwencja osób trzecich w postaci świadków zdarzenia, tj.K.O.iP. Z., uniemożliwiły oskarżonemu osiągnięcie zamierzonego celu, tj. zabójstwaC. O. (1).
Sąd podzielił także ugruntowane stanowisko judykatury, iż „ocenę czy sprawca miał zamiar pozbawienia życia ofiary, należy oprzeć na odtworzeniu przeżyć psychicznych. Treść tych przeżyć należy ustalić na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, uwzględniając zarówno przesłanki natury przedmiotowej (jak rodzaj użytego narzędzia, godzenie w ważne dla życia ludzkiego organy, ilość ciosów i ich siła) oraz natury podmiotowej (przyczyny i tło zajścia, osobowość oskarżonego, a więc jego usposobienie, poziom umysłowy, reakcje emocjonalne, zachowanie w stosunku do otoczenia, tło i powody zajścia, zachowanie przed popełnieniem przestępstwa i po jego popełnieniu, stosunek do pokrzywdzonego) – por. wyrok Sądu ApelacyjnegowK.z dnia 13 sierpnia 2013r., II AKa 80/13, KZS 2013/9/77.
Na niekorzyść oskarżonego wpływają również przyczyny i tło przedmiotowego zdarzenia. Oskarżony w tym dniu był rozgoryczony rozstaniem zI. K. (2), w trakcie którego zagroził jej, że „jak ją zobaczy z innym chłopakiem, to zabije ją i jego”. Ponadto w trakcie samego zdarzenia wypowiadał groźby, zarówno pod adresemC. O. (1)mówiąc, że go zabije (k.: 107, 138v), jak iI. K. (2), że ją zabije (k.: 107, 138v), które to odnosiły się do motywacji podejmowanych przez oskarżonego działań. Wskazywały one, że oskarżony miał motyw by działać z zamiarem pozbawienia życiaC. O. (1).
Także okoliczności wynikające z opinii sądowo-psychiatrycznej (k.: 245-254) dotyczące stwierdzonych u oskarżonego zaburzeń osobowości (spowodowanych m.in. uzależnieniem od alkoholu i substancji psychoaktywnych) w postaci deficytów mechanizmów radzenia sobie ze stresem, które wskazują, iż zdarzały się już wcześniej oskarżonemu takie sytuacje, że nerwy go ponosiły, gdy był pod wpływem alkoholu. Wówczas w ocenie biegłych oskarżony ma skłonności do reagowania agresją, która kształtuje się u niego na bardzo wysokim pułapie, w sposób typowy dla osób dyssocjalnych rozładowuje napięcie i problemy poprzez zachowania wybuchowe, impulsywne, potrafi się mścić, szuka rewanżu i sposobności za doznane niepowodzenia, systematycznie dopuszcza się przemocy fizycznej i słownej wobec innych. Z opinii wynika, że biegli lekarze psychiatrzy nie rozpoznali u niego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, natomiast rozpoznali u niego osobowość dyssocjalną oraz uzależnienie od substancji psychoaktywnych. Biegli także stwierdzili, że aktualna sprawność intelektualnaA. S.jest na poziomie w górnej granicy upośledzenia umysłowego lekkiego stopnia, co nie ujawnia symptomów wytwórczych w zakresie treści i toku myślenia. Obserwacja zachowania oskarżonego nie ujawniła żadnych dziwaczności czy anomalii sugerujących symptomy psychotyczne. Mimo słabo wykształconego myślenia przyczynowo-skutkowego umożliwiającego planowanie działań i przywidywanie konsekwencji swego postępowania oskarżony - zdaniem biegłych - potrafi odróżnić dobro od zła. Jednocześnie stwierdzone nieprawidłowości osobowości oraz zespół zależności alkoholowej w czasie krytycznym nie znosiły ani nie ograniczały w stopniu znacznym zdolności oskarżonego do rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Wszystkie wyżej wymienione okoliczności oraz ujawnione w toku postępowania sądowego dowody, utwierdziły Sąd w przekonaniu, że oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życiaC. O. (1).
W konsekwencji Sąd uznał oskarżonegoA. S.za winnego popełnienia czynu z punktu I aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycjęart. 13§1 k.k.w zw. zart. 148§1 k.k.w zb. zart. 157§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.
Nadto Sąd ustalił, że oskarżonyA. S.przypisanego mu czynu z punktu I aktu oskarżenia dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa w myślart. 64§1 k.k., bowiem był już uprzednio karany sądownie za przestępstwo podobne wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 21.04.2009 roku, sygn. akt III K 940/08, za czyn zart. 158§ 1 k.k.na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 (trzech) lat, natomiast postanowieniem z dnia 27.08.2012 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary, którą odbywał w okresie od 23.10.2008 roku do 09.02.2009 roku i od dnia 27.03.2013 roku do dnia 07.12.2013 roku (k.: 368, 670).
Wobec powyższego Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu zabronionego - z punktu I aktu oskarżenia - zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 148§1 k.k.w zb. zart. 157§1 k.k.w zw. zart. 11§2 k.k.w zw. zart. 64§1 k.k.
Omawiając kwalifikację prawną czynu z punktuII(drugiego) aktu oskarżenia, to zachowanie oskarżonego wypełnia również znamiona czynu zart. 190 § 1 k.k.tj. groźby karalnej. Wyżej wspomniane słowa użyte podczas kłótni zI. K. (2), jak również w trakcie przedmiotowego zdarzenia, wskazują, iżI. K. (2)mogła odczuwać uzasadnioną, obiektywną obawę o życie zarówno swoje jak i jej „partnera”, który przez oskarżonego był upatrywany w osobieC. O. (1). Groźby te wzbudzały uzasadnioną obawę ich spełnienia, bowiem zachowanie oskarżonego było agresywne, oskarżony wykrzykiwał wulgarne obelgi w stronęI. K. (2), zagrażał jej życiu i towarzyszącemu jejC. O. (2), co potwierdzają późniejsze działania jakie podjął w stosunku doC. O. (1), tj. zaatakowanie pokrzywdzonego przez oskarżonego nożem, któremu zadał ciosy tym niebezpiecznym narzędziem powodując u niego trzy rany kłute, dowodnie świadczy o prawdopodobieństwie realizacji groźby zamachu także na życie pokrzywdzonejI. K. (2)i tym samym uzasadniały obawy pokrzywdzonej, iż groźby te zostaną spełnione i oskarżony dopuści się zabójstwa zarówno jej jak iC. O. (1). Nie można też zapominać, że w czasie zajścia, w wyniku którego obrażeń ciała doznał pokrzywdzonyC. O. (1), oskarżonyA. S.również kierował pod adresemI. K. (2)groźby pozbawienia życia, którą to okoliczność potwierdzają w swoich zeznaniach świadkowieC. O. (1)(k.: 107) iJ. S.(k.: 138v).
Wobec powyższego Sąd uznał, iż oskarżonyA. S.swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję czynu zabronionego stypizowanego w treściart. 190 § 1 k.k.

☐

1.4
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

1.5
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

1.6
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

1.7
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. S.

I.

I.

Sąd wymierzając oskarżonemuA. S.w punkcie I (pierwszym) rozstrzygnięcia wyroku - za czyn zabroniony z art. zart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 148 § 1 k.k.w zb. zart. 157 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.- karę 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności uznał, że orzeczona kara jest adekwatna do wysokiego stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony oraz uwzględnia działanie oskarżonego pod wpływem alkoholu. Istotne znaczenie dla kwestii wymiaru kary w niniejszej sprawie miała postać zamiaru, a więc zamiaru bezpośredniego, jednak na jej wymiar w dolnych granicach ustawowego zagrożenia wpływ miał skutek w postaci obrażeń ciała u pokrzywdzonego. Naturalnym jest, że wprawdzie działanie z zamiarem bezpośrednim odznacza się większym ładunkiem zawinienia, jednak Sąd uwzględnił przy wymiarze kary skutki zachowania oskarżonego, który mimo usiłowania dokonania zbrodni zabójstwa swoim zachowaniem wypełnił znamiona występku zart. 157 § 1 k.k.powodując u pokrzywdzonego rozstrój zdrowia na okres powyżej 7 dniu. Sąd przy wymiarze kary nie tracił z pola widzenia okoliczności, iż w niniejszej sprawie oskarżony groził popełnieniem przestępstwa przeciwko życiu na szkodę ewentualnego nowego partnera jego byłej partnerkiI. K. (2), a po rozstaniu zI. K. (2)następnie wrócił w okolice(...), gdzieI. K. (2)przebywała w towarzystwieC. O. (1), a następnie usiłował zrealizować zamiar zabójstwa przy użyciu posiadanego przy sobie noża, czego skutkiem było jego zachowanie z dnia 20 lipca 2018 roku. Powyższe wskazuje na premedytację w zachowaniu oskarżonego, któremu dokonanie zamierzonego celu uniemożliwiła interwencja osób postronnych przebywających w miejscu zdarzenia, choć czyn oskarżonego doprowadził do wystąpienia skutku w postaci obrażeń ciała u pokrzywdzonego, któremu bezpośrednio zadał trzy ciosy nożem, co oznacza, żeA. S.jest osobą nie liczącą się z życiem i zdrowiem ludzkim, której zadanie obrażeń ciała nożem i dążenie do skutku w postaci śmierci innej osoby w wyniku użycia przez niego niebezpiecznego narzędzia w postaci noża, przychodzi łatwo i szybka. Wobec powyższego, Sąd nie tracił też z pola widzenia okoliczności, że mimo iż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, to jednak zamiar zrealizowania przez niego zabójstwa nie został przez niego dokładnie przemyślany i zaplanowany. Okoliczności zdarzenia wskazują, że oskarżony nie miał wystarczającej dyspozycji czasowej i warunków wszechstronnego przemyślenia sposobu dokonania czynu, którego decyzję dokonania podjął. Przy wymiarze kary Sąd nie tracił z pola widzenia okoliczności, że u oskarżonego biegli lekarze psychiatrzy w wydanej opinii sądowo – psychiatrycznej (k.: 245-254) stwierdzili, żeA. S.prezentuje zespół cech charakterystyczny dla osobowości dyssocjalnej. Nie potrafi on internalizować i przyswajać norm społeczno-prawnych, nie uczy się na błędach, brak mu wglądu w swoje zachowanie, a jeżeli go przejawia jest on bardzo krótkotrwały. W zachowaniu bywa impulsywny, nie potrafi kontrolować własnych emocji. Według oceny biegłych cechy nieprawidłowej osobowości u oskarżonego uwarunkowane są m.in. nadużywaniem alkoholu i środków psychoaktywnych i przejawiają się w postaci deficytów mechanizmów radzenia sobie ze stresem, które wskazują, iż zdarzały się już wcześniej oskarżonemu takie sytuacje, że nerwy go ponosiły, gdy był pod wpływem alkoholu. Wówczas w ocenie biegłych oskarżony ma skłonności do reagowania agresją, która kształtuje się u niego na bardzo wysokim pułapie, w sposób typowy dla osób dyssocjalnych rozładowuje napięcie i problemy poprzez zachowania wybuchowe, impulsywne potrafi się mścić, szuka rewanżu i sposobności za doznane niepowodzenia, systematycznie dopuszcza się przemocy fizycznej i słownej wobec innych.
Na wymiar orzeczonej wobec oskarżonegoA. S.kary wpływ miała motywacja, którą się kierował przy dokonywaniu przypisanego mu przestępstwa usiłowania zabójstwa pokrzywdzonegoC. O. (1)ciosami nożem - które to zdarzenie mogłoby skończyć się śmiercią pokrzywdzonego, gdyby nie interwencja osób postronnych, a które zakończyło się obrażeniami ciała u pokrzywdzonego spowodowanymi ciosami nożem – bowiem oskarżony zadał rany nożem pokrzywdzonemu z błahego powodu myśląc, że jest nowym partneremI. K. (2), która wcześniej się z nim rozstała. Przy dokonywaniu tego przestępstwa, jak wynika z opinii sądowo – psychiatrycznej, oskarżonyA. S.działał w stanie pełnej poczytalności, a jego zachowanie nosiło cechy rozluźnienia wszelkich hamulców moralnych, bowiem jest to motywacja zasługująca na szczególne potępienie, gdyż rażąco i nagannie odbiega od reguł i norm moralnych aprobowanych powszechnie w odczuciu społecznym.
Sąd nie dopatrzył się też krytycznego nastawienia sprawcy do dokonanego czynu, co w sposób istotnie negatywny świadczy o jego postawie po dokonaniu przestępstwa, albowiem okoliczności, które są najistotniejsze w ustaleniu przebiegu zdarzenia oskarżony nie pamiętał zasłaniając się „urwaniem filmu” na skutek spożycia alkoholu w nadmiernej ilości. Nie można też pominąć, że wyjaśnienia oskarżonego są niespójne, bowiem raz przyznaje się do obu zarzucanych mu czynów, raz tylko w zakresie usiłowania zabójstwaC. O. (1), a następnie nie przyznaje się do obu zarzucanych mu czynów i nie podtrzymuje wcześniejszych wyjaśnień, co wpływa na ocenę składanych przez niego wyjaśnień.
W ocenie Sądu postawa oskarżonego jaskrawo odbiega od reguł i norm uznanych za powszechnie obowiązującą moralność, tym bardziej, że jego czyn skierowany był na dobro najwyższej wartości, czyli życie i zdrowie ludzkie.
Ponadto, stopień społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony, Sąd uznał za wysoki. Sąd podzielił stanowisko, że przestępstwa skierowana przeciwko ludzkiemu życiu, a więc przeciwko dobru usytuowanemu najwyżej w gradacji dóbr chronionych prawem należą do kategorii najgroźniejszych społecznie przestępstw.
Ponadto Sąd na niekorzyść oskarżonego poczytał fakt, że przed zdarzeniem z dnia 20 lipca 2018 roku, będącym przedmiotem postępowania, był on trzykrotnie karany sądownie (k.: 399-400v), w tym za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu, bowiem wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 21.04.2009 roku, sygn. akt III K 940/08, został skazany za czyn zart. 158§ 1 k.k.na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 (trzech) lat, natomiast postanowieniem z dnia 27.08.2012 roku zarządzono wykonanie warunkowo zawieszonej kary. Przedmiotową karę pozbawienia wolności do wyżej wymienionego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie w sprawie o sygn. akt III K 940/08, za czyn zart. 158§ 1 k.k., oskarżony odbywał w okresie od 23.10.2008 roku do 09.02.2009 roku i od dnia 27.03.2013 roku do dnia 07.12.2013 roku (k.: 368, 670). Powyższe oznacza, że będącego przedmiotem niniejszego postępowania czynu oskarżony dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, co także istotnie wpływa na wysokość kary.
Nie bez znaczenia dla wymiaru kary jest też przeciętna opinia o oskarżonym z Aresztu ŚledczegoW.–S.(k.: 366-366v, 667-672v).
W takiej sytuacji Sąd dokonując analizy okoliczności odnoszących się do osoby sprawcy, popełnionego przezeń czynu, stopnia jego społecznej szkodliwości, doszedł do przekonania, że orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze 12 (dwunastu) lat pozbawienia wolności, a więc w granicach przewidzianych wart. 37 k.k., będzie wystarczające dla realizacji jej celów ustawowych uwzględniając skutki czynu oskarżonego. Sąd uznał, że oskarżony mimo wszystko nie jest jednostką tak zdemoralizowaną, a jego czyn nacechowany wyjątkowo wysokim stopniem społecznej szkodliwości by nie mogło dojść do jego resocjalizacji przy zastosowaniu podstawowych reguł karania.
Sąd wymierzył oskarżonemuA. S.również w punkcie I rozstrzygnięcia wyroku - za czyn zabroniony zart. 190 § 1 k.k.- karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymierzaniu kary Sąd kierował się oceną groźby, tj. popełnieniem jakiego przestępstwa groził oskarżony, na czyją szkodę, a przede wszystkim na aspekcie, czy groźba wzbudzała w zagrożonej uzasadnioną obawę spełnienia. Sąd nie miał wątpliwości, mając na uwadze zachowanie oskarżonego, iż groźba bezpośredniego pozbawienia życia jest jedną z najpoważniejszych gróźb, bowiem dotyczy ona najwyższej wartości, jaką jest życie ludzkie. Groźba była kierowana bezpośrednio do zagrożonejI. K. (2), wiązała się z agresywnym zachowaniem oskarżonego, używaniem wulgaryzmów i obelg pod adresem pokrzywdzonej, a przede wszystkim, groźba ta wzbudziła uzasadnioną obawę spełnienia, zwłaszcza mając na uwadze późniejsze zachowanie oskarżonego w stosunku doC. O. (1), którego zaatakował nożem, zadając mu trzy ciosy skutkujące ranami kłutymi. Okoliczności te spowodowały wysoką realność spełniania gróźb oskarżonego w stosunku doI. K. (2).
Wobec powyższego Sąd uznał, że orzeczona kara, za występek zart. 190 § 1 k.k., 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego dopuścił się oskarżony oraz uwzględnia zachowanie oskarżonego pod wpływem alkoholu.
Ponadto Sąd na niekorzyść oskarżonego poczytał fakt, że przed zdarzeniem z dnia 20 lipca 2018 roku, będącym przedmiotem postępowania, był on trzykrotnie karany sądownie (k.: 399-400v), w tym za przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu, bowiem wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Żoliborza w Warszawie z dnia 21.04.2009 roku, sygn. akt III K 940/08, został skazany za czyn zart. 158§ 1 k.k., o czym pisano powyżej.
Nie bez znaczenia dla wymiaru kary jest też przeciętna opinia o oskarżonym z Aresztu ŚledczegoW.–S.(k.: 366-366v, 667-672v).
Sąd dokonując analizy okoliczności odnoszących się do osoby sprawcy, popełnionego przezeń czynu, stopnia jego społecznej szkodliwości oraz stopnia zawinienia doszedł do przekonania, że orzeczenie kary pozbawienia wolności w wymiarze 10 (dziesięciu) miesięcy będzie wystarczające dla realizacji jej celów ustawowych.
.

II.

I.

Sąd na podstawieart. 85§1 i §2 k.k.orazart. 86§1 k.k.wymierzył oskarżonemuA. S.karę łącznąw wysokości 12 lat pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej Sąd nie badał tych samych przesłanek, które legły u podstaw wymiaru kar jednostkowych za poszczególne czyny w niniejszej sprawie, rozważał natomiast czy pomiędzy poszczególnymi czynami istnieje ścisły związek podmiotowy lub przedmiotowy, uwzględniając ilość czynów przypisanych sprawcy, brał również pod uwagę uprzednią karalność oskarżonego. Ponadto Sąd miał na uwadze, aby orzeczona kara łączna pozbawienia wolności w należyty sposób realizowała wszystkie stawiane jej cele. Decydujące znaczenie przy wymiarze kary łącznej miał zatem wzgląd na prewencyjne oddziaływanie kary, w znaczeniu prewencji indywidualnej i ogólnej. Popełnienie dwóch lub więcej przestępstw jest istotnym czynnikiem prognostycznym, przemawiającym za orzekaniem kary łącznej surowszej od wynikającej z dyrektyw absorpcji. Należy więc podnieść, żeA. S.został skazany za popełnienie dwóch przestępstw na kary pozbawienia wolności. Z uwagi na okoliczność, że czyny, za które oskarżony został skazany zostały popełnione przez niego tego samego dnia i w ramach jednego zdarzenia składającego się z dwóch etapów, mimo iż godziły w inne dobra, a więc było to przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu oraz drugie przestępstwo groźby karalnej skierowane przeciwko wolności i zostały popełnione na szkodę dwojga różnych pokrzywdzonych, to jednak Sąd zastosował zasadę absorpcji. Sąd wymierzając karę łączną 12 lat pozbawienia wolności miał też na uwadze względy prewencji ogólnej, jak również to aby orzeczona kara realizowała stawiane jej cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Powyżej wskazane okoliczności pozwoliły Sądowi na zastosowanie w niniejszej sprawie zasady absorpcji odnośnie kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania, że orzeczona wobecA. S.kara łączna pozbawienia wolności w wysokości 12 (dwunastu) lat będzie adekwatna do ilości przypisanych mu przestępstw, za których kary podlegają łączeniu oraz wymiaru kar jednostkowych za każde z nich, a nadto wyrobi u oskarżonego szacunek dla norm prawnych i przekonanie, iż państwo reaguje na każdy fakt złamania normy sanacyjnej, w czym jest zainteresowane całe społeczeństwo.

III.

I.

Sąd wymierzając oskarżanemu karę łączną 12 lat pozbawienia wolności, na podstawieart. 63 §1 k.k.zaliczył na poczet orzeczonej kary okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 20 lipca 2018 roku od godz. 18:25 do dnia 22 marca 2019 roku i od dnia 10 listopada 2019 roku do dnia 03 lipca 2020 roku.

1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. S.

IV.

I.

Na podstawieart. 44 § 2 k.k.Sąd orzekł przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodu rzeczowego w postaci noża składanego (wykaz dowodów rzeczowych nr 1 z k. 263, t. II, poz. 6)a na podstawieart. 195 k.k.w.zarządził jego zniszczenie.
Ponadto, na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.Sąd stwierdzając zbędność dla postępowania niżej wymienionych przedmiotów, zwrócił je osobom uprawnionym, tj. oskarżonemuA. S.:
- buty sportowe koloru czarnego, spodnie dresowe koloru czarnego i bluzka z krótkim rękawem koloru czarnego z napisem(...)(wykaz dowodów rzeczowych nr 1 z k. 263, t. II, poz. 7-9);
natomiast pokrzywdzonemuC. O. (1):
- spodnie koloru ciemnego, buty sportoweN.koloru ciemnego, dwie skarpetki, podkoszulek koloru czarnego, majtki (wykaz dowodów rzeczowych nr 1 z k. 263, t. II, poz. 1-5).

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu  sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowa ł  określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

V.
VI.

Kierując się treściąart. 624 § 1 k.p.k.Sąd zwolnił oskarżonegoA. S.od ponoszenia opłaty i kosztów postępowania w sprawie, które przejął na rachunek Skarbu Państwa uwzględniając sytuację majątkową oskarżonego, który aktualnie przebywa w warunkach izolacji.
Sąd na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.w zw. § 2 ust 1 i 2, § 3, § 4 ust. 1-3 oraz § 17 ust 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 5 oraz § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu - zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie w kwocie 1.500,00 złotych (słownie: jeden tysiąc pięćset złotych) złotych plus podatek VAT dla adwokatE. A.z tytułu nie opłaconej przez stronę pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemuA. S.uwzględniając ilość terminów rozpraw.

1.1Podpis

SSO Izabela Ledzion SSO Monika Łukaszewicz