Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 184/19
Data wyroku: 2019-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Anna Kalbarczyk, Zbigniew Kapiński, Ewa Jethon
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art.286§1 kk

Sygn. akt II  AKa 184/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SA – Zbigniew Kapiński (spr.)
Sędziowie: SA – Ewa Jethon
SO (del.) – Anna Kalbarczyk
Protokolant: – sekr. sąd. Sylwester Leńczuk
po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r.
sprawy
T. G., córkiM.iS.,urodzonej (...)wC.
oskarżonej o czyn zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 270 § 2 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 04 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII K 31/18

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok odnośnie oskarżonejT. G.;

I
zasądza od oskarżonejT. G.na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe za postępowanie odwoławcze, w tym 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem opłaty za drugą instancję;

II
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokataT. S.– Kancelaria Adwokacka wW., kwotę 738 zł, w tym 23 % VAT, za obronę z urzędu oskarżonej wykonywaną w postępowaniu odwoławczym, przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie.

UZASADNIENIE
W ramach zarzuconego w subsydiarnym akcie oskarżenia czynu zart. 310 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k., Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 4 stycznia 2019 r. oskarżonąT. G.uznał za winną tego, że:

I
w okresie od dnia 01 grudnia 2011 roku do 14 maja 2012 roku wW.przyul. (...)iul. (...)oraz wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadziłaI. D. (1)(poprzednioB.) do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 170.000,00 złotych w ten sposób, że w dniu 01 grudnia 2011 roku zawarła zI. D. (2), działającym w imieniu i na rzecz(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wŁ., umowę powierniczego przeniesienia na tę spółkę w celu ściągnięcia wierzytelności wekslowej w stosunku doI. D. (1)(wówczasB.), w wykonaniu której tego samego dnia indosowała i przekazałaI. D. (2)- jako weksel własny in blanco - podpisaną przezI. D. (1)w nieustalonej dacie w 2004 roku ale nie wcześniej niż 08 czerwca 2004 roku in blanco kartkę - blankiet, który został jej wydany przez wystawczynię do wykorzystana w przyszłości w razie potrzeby dla sporządzenia dlaT. G.pełnomocnictwa do reprezentowania przed urzędem skarbowymI. D. (1)(wówczasB.) jako przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą(...)w związku ze świadczeniem przezT. G.w okresie od dnia 08 czerwca 2004 roku do dnia 31 grudnia 2007 roku na jej zlecenie usług księgowych dla potrzeb podatkowych; wprowadzającI. D. (2)w błąd, że jest to wystawiony przezI. D. (1)(wówczasB.) niezupełny weksel in blanco oraz, że ma prawo uzupełnić ten weksel na podstawie ustnego rzekomego porozumienia z jego wystawczynią do sumy wekslowej nie przekraczającej 170.000,00 złotych w związku z niespłaconymi a udzielonymi jej pełnomocnikowi i ówczesnemu partnerowiP. K.pożyczkami w okresie maj - lipiec 2005 roku i w 2007 roku przeznaczonymi na finansowanie prowadzonej wspólnie zP. K.pod nazwą(...)I. B.hurtowej i detalicznej sprzedaży artykułów motoryzacyjnych, których spłatę w przyszłości ten weksel niezupełny miał zabezpieczać; jak również, że taka wierzytelność wekslowa istnieje, nie jest sporna, a dłużniczka wekslowa dotychczas nie zgłaszała żadnych zastrzeżeń co do jej zasadności, wysokości czy terminu zapłaty; po czym ten podpisany przezI. D. (1)(wówczasB.) blankiet - mimo, że nie zostało zawarte porozumienie wekslowe o wskazanej treści - razem zI. D. (2)wypełniła, z datą 01 grudnia 2011 roku, niezgodnie z wolą i na szkodęI. D. (1), treścią weksla własnego na zlecenie(...) Spółka z o.o.na kwotę 170.000,00 złotych, określając termin jego zapłaty do dnia 14 grudnia 2011 roku; po czym najpóźniej w dniu 09 grudnia 2011 rokuI. D. (2)zawiadomiłI. D. (1)o cesji wierzytelności wekslowej oraz wezwał ja do jej zapłaty w wyżej wskazanej kwocie; a po bezskutecznym upływie terminu do zapłaty określonym w wezwaniu - za pośrednictwemI. D. (2), działającego w imieniu i na rzecz(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wŁ., który wystąpił przeciwkoI. B.z pozwem o zapłatę - wprowadziła w błąd co do tych samych wyżej wskazanych okoliczności Sąd Okręgowy Sąd Gospodarczy w Białymstoku, który prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 14 maja 2012 roku o sygn. VII GNc 151/12 zasądził odI. D. (1)na rzecz(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą wŁ.kwotę 170.000,00 złotych wraz z odsetkami ustawowymi w stosunku rocznym od dnia 15 grudnia 2011 roku; lecz zamierzonego przysporzenia nie osiągnęła z tego względu na to, że wszczęta na podstawie wyżej wymienionego tytułu egzekucja okazała się bezskuteczna;

to jest popełnienia występku zart. 286 §1 k.k.w zbiegu zart. 270 § 2 k.k.w związku zart. 11 §2 k.k.,
- i za to na podstawieart. 286 §1 k.k.w związku zart. 11 §3 k.k.iart. 33 §2 k.k.wymierzył jej karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę w wymiarze 120 (sto dwadzieścia) stawek, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 (sto) złotych.
II. na podstawieart. 69 §§1 i 2 k.k.orazart. 70 §1 pkt. 1 k.k.warunkowo zawiesił wykonanie wymierzonejT. G.w pkt. I kary pozbawienia wolności na okres próby 3 (trzech) lat;
III. na podstawieart. 618 §1 pkt 11 k.p.k.w zw. z§2 ust. 3, §14 ust. 2 pkt. 5) oraz§16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw.T. S.,Kancelaria Adwokacka (...),ul. (...),(...)-(...) W.kwotę 2.760,00 (dwóch tysięcy siedmiuset sześćdziesięciu 00/100) złotych powiększoną o należną stawkę VAT, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu;
IV. na podstawieart. 622 k.p.k.w związku zart. 640 k.p.k.zarządził zwrot w całości kwoty 300,00 (trzystu 00/100) złotych, uiszczonej przez oskarżycielkę posiłkowąI. D. (1)tytułem zryczałtowanych wydatków;
V. na podstawieart. 628 pkt. 1)k.p.k.w związku zart. 616 §1 pkt. 2 k.p.k.w związku zart. 640 k.p.k.w związku z§14 ust. 1 pkt. 2),ust. 2 pkt. 5) iust. 7 oraz §16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu(Dz.U. z 2013 r. poz. 461 z późn. zm.) zasądził odT. G.na rzeczI. B.kwotę 3.060,00 (trzy tysiące sześćdziesiąt 00/100) złotych z tytułu ustanowienia w sprawie pełnomocnika;
VI. na podstawieart. 628 pkt. 1 k.p.k.w związku zart. 616 §1 pkt. 1 i §2 k.p.k.w związku zart. 640 k.p.k.zasądził odT. G.na rzecz Skarbu Państwa kwotę 8.181,91 (osiem tysięcy sto osiemdziesiąt jeden 91/100) złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 2.700,00 (dwa tysiące siedemset 00/100) złotych tytułem opłaty.
Powyższy wyrok został zaskarżony przezobrońcęoskarżonej w całości i skarżący na podstawieart. 438 pkt 2 i 3 k.p.k.zarzucił:
I. obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść orzeczenia tj.;
a)art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1pktk.p.k., poprzez kierunkową ocenę materiału dowodowego, polegającą na kształtowaniu szeregu niekorzystnych domniemań dla oskarżonej, z jednoczesnym powielaniem kategorycznych stwierdzeń co do zamiaru popełnienia przez oskarżonąT. G.oszustwa na szkodęI. D. (1)(uprzednioB.), który miał wynikać z wykorzystania przez nią podpisanej przezI. D. (1)pustej kartki papieru w celu stworzenia fikcyjnego weksla na podstawie którego chciała ona dochodzić roszczeń z niego wynikających, co doprowadziło do całkowicie dowolnych ustaleń w zakresie strony podmiotowej przestępstwa i w konsekwencji do błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego przypisaniemT. G.sprawstwa zarzucanego jej czynu,
b)art. 7 kpkw zw. zart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, wyrażającą się w wadliwym uznaniu wyjaśnień oskarżonejT. G.za częściowo niewiarygodne i przyjęcie, że stanowiły one jedynie przyjętą przez nią linię obrony podczas gdy są one jasne, konsekwentne i korelują, wbrew temu co twierdzi Sąd, z dokumentacją bankową zebraną w sprawie oraz z zeznaniami świadkówK. G.iD. B. (1), a co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego przypisaniemT. G.sprawstwa zarzucanego jej czynu,
c)art. 7 kpkw zw. zart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez dowolną ocenę materiału dowodowego, wyrażającą się w wadliwym uznaniu zeznańI. D. (1)iP. K.za wiarygodne, podczas gdy zeznana te zawierają wzajemne sprzeczności co rzutuje na ich wiarygodność, a co w konsekwencji doprowadziło do błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego przypisaniemT. G.sprawstwa zarzucanego jej czynu,
d)art. 410 kpkw zw. zart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez nieuwzględnienie przy wyrokowaniu okoliczności podważających zarzuty oskarżenia, które wynikają wprost z dokumentacji bankowej zawartej w aktach sprawy niniejszej, a której Sąd dał w pełni wiarę, a z której to dokumentacji jednoznacznie wynika, iż oskarżona dokonywała ze swojego konta licznych wypłat pieniędzy w okresie pierwszych dwóch lat współpracy zE.by następnie przekazać jeP. K.na remont, urządzenie i zatowarowanie lokalu przeznaczonego na sklep motoryzacyjny co potwierdza wyjaśnienia oskarżonej i zeznaniaK. G.iD. B. (1)w tej kwestii oraz wskazuje, że przekazała onaP. K.znacznie więcej pieniędzy niż on podaje, co w rezultacie skutkowało wydaniem wyroku na podstawie jedynie części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przypisaniem oskarżonejT. G.sprawstwa zarzucanego jej czynu,
e)art. 410 kpkw zw. zart. 424 § 1 pkt 1 kpkpoprzez nieuwzględnienie przy wyrokowaniu okoliczności podważających zarzuty oskarżenia, które wynikają wprost z zeznańD. B. (1), a którym Sąd dał częściowo wiarę z których to zeznań jednoznacznie wynika, że był on kilkukrotnie zT. G.w banku w chwili gdy odbierała z kasy pieniądze a następnie jechał z nią do siedziby sklepu przyulicy (...), gdzie był świadkiem przekazywania tych pieniędzy przezT. G.P. K., co w rezultacie skutkowało wydaniem wyroku na podstawie jedynie części zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przypisaniem oskarżonejT. G.sprawstwa zarzucanego jej czynu,
a nadto
II. na podstawieart. 438 pkt 3 k.p.k.ww. wyrokowi zarzucił:
a) błąd w ustaleniach faktycznych w postaci wadliwego ustalenia zamiaru sprawczego, polegające na ustaleniu, że oskarżonaT. G.z punktu widzenia znamion podmiotowych przestępstwa działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim, w sytuacji w której zamiar, jak każda inna okoliczność stanu faktycznego, podlega udowodnieniu i to w oparciu o okoliczności zewnętrzne, zobiektywizowane oraz przedmiotowe, co zważywszy na zawarty w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na poczynienie pozytywnego ustalenia w powyższym zakresie, z jednoczesnym szeregiem dowodów podważających ustalenia Sądu w odniesieniu do zamiaru sprawczego oskarżonej, czyni całkowicie dowolnymi ustalenia Sądu Orzekającego, odnoszące się do strony podmiotowej przypisanejT. G.czynu,
b) błąd w ustalenia faktycznych polegający na uznaniu, że do podpisania blankietu weksla faktycznie nie doszło, podczas gdy z wyjaśnieńT. G.i dogłębnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że to na prośbę oskarżonejI. D. (1)podpisała się na wekslu prócz parafą jeszcze pełnym imieniem i nazwiskiem, podczas gdy na większości dokumentów znajdujących się w aktach podpisywała się jedynie parafą bądź pełnym imieniem i nazwiskiem tak jak to miało miejsce na upoważnieniach jakie złożone zostały w Urzędzie Skarbowym, a pod które to, rzekomo oskarżonaT. G.wzięła odI. D. (1)podpisane przez nią kartki in blanco, w co rezultacie potwierdził równieżP. K.wskazując, że na rzekomych kartkachin blancoI. D. (1)złożyła tylko jeden podpis, co wskazuje, że podpisany przezI. D. (1)blankiet weksla i wskazywane przez pokrzywdzoną iP. K.kartki podpisywane były w zupełnie innych okolicznościach i poddaje w wątpliwość stan faktyczny ustalony w sprawie niniejszej przez Sąd.
Mając na uwadze powyższe, na podstawieart. 427 § 1 kpkorazart. 437 § 1 i 2 kpk, wniósł o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie poprzez uniewinnienie oskarżonejT. G.od popełnienia zarzucanego jej czynu.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Wniesiona apelacja nie jest zasadna i nie zasługują na uwzględnienie zawarte w niej zarzuty oraz wniosek końcowy o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonej od popełnienia zarzucanego jej czynu.
Wbrew twierdzeniom autora apelacji Sąd Okręgowy nie odpuścił się obrazy wymienionych wpkt Ia-e przepisów postępowania tj.art. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.orazart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 k.p.k.
Za chybione i bezpodstawne uznać należy zarzuty obrazyart. 7 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.dotyczące oceny dowodów wymienionych wpkt Ia, b i c przedmiotowej apelacji tj. wyjaśnień oskarżonejT. G.oraz zeznań środkówI. D. (1)iP. K.. Wbrew twierdzeniom skarżącego ocena wymienionych dowodów dokonana przez Sądmeritinie nosi cech dowolności. Analiza tej części pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, która odnosi się do oceny zgromadzonych w sprawie dowodów oraz analiza treści wypowiedzi wymienionych osób prowadzi do jednoznacznego stwierdzenia, że Sąd Okręgowy dokonując oceny wyjaśnień oskarżonej oraz zeznań świadkówI. D. (1)iP. K.nie dopuścił się błędu natury faktycznej i logicznej, uwzględnił także zasady wiedzy logiki i doświadczenia życiowego i zasadnie uznał za częściowo niewiarygodne wyjaśnieniaT. G.a za wiarygodne w całości zeznania wymienionych świadków. Należy w tym zakresie zaznaczyć, że zarzut obrazyart. 7 k.p.k.może by uznany za trafny i przekonujący ale tylko wówczas gdy skarżący wykaże w sposób przekonujący, jakich konkretnie uchybień dopuścił się Sądmeritiw ocenie poszczególnych dowodów i uchybienia te znajdą rzeczywiste odzwierciedlenie w aktach analizowanej przez Sąd odwoławczy sprawy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego omawiane zarzuty mają charakter wyłącznie polemiczny i nie zostało wykazane, że ocena dowodów wymienionych w pkt I a, b i c przedmiotowej apelacji zawiera błędy natury faktycznej lub logicznej, nie respektuje zasad wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego. Z tego też względu brak było podstaw do uwzględnienia omawianych zarzutów.
Nie można również zaakceptować stanowiska skarżącego, że Sądmeritidopuścił się obrazyart. 410 k.p.k.w zw. zart. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.gdyż nie uwzględnił przy wyrokowaniu okoliczności i dowodów wymienionych wpkt Id i e.
Analiza pisemnych motywów zaskarżonego wyroku pozwala bowiem na przyjęcie, że Sąd Okręgowy dokonał analizy i oceny wszystkich dowodów i okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy i te dowody, które uznał za wiarygodne poczynił podstawą dokonanych ustaleń faktycznych. Należy w omawianym zakresie zaznaczyć, że Sąd dokonał szczegółowej analizy i oceny wyjaśnień oskarżonej oraz zeznań świadkówK. G.iD. B. (2)także odnośnie kwestii przekazywania pieniędzy. Nie można zatem uznać, że Sądmeritipominął przy analizie i ocenie wskazane w apelacji okoliczności. Natomiast jeżeli Sąd Okręgowy nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej oraz zeznaniom wymienionych świadków w zakresie dotyczącym pobieranej i przekazywanej gotówki, to oczywistym jest, że tych dowodów i okoliczności w części w jakiej uznał je za niewiarygodne nie mógł poczynić podstawą ustaleń faktycznych. Sąd orzekający w danej sprawie stan faktyczny dotyczący przebiegu zdarzenia w zakresie poszczególnych jego elementów zarówno strony przedmiotowej jak i podmiotowej ustala bowiem jedynie na podstawie tych dowodów, które na etapie ich analizy i oceny uznał za wiarygodne. Stawiając zatem zarzuty obrazyart. 410 k.p.k.określone wpkt Id, e skarżący w istocie zarzuca Sądowimeriti, że pominął przy ustaleniach faktycznych tę część dowodów i okoliczności, które uznał za pozbawione waloru wiarygodności, co jest w oczywisty sposób bezpodstawne.
Sąd odwoławczy nie dopuścił się również błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku i określonych w pkt II a i b przedmiotowej apelacji. Zdaniem Sądu Apelacyjnego dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne dotyczące sposobu działania oskarżonejT. G.w zakresie tych wszystkich elementów strony przedmiotowej i podmiotowej, które mają znaczenie dla kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonej zostały ustalone wbrew twierdzeniom autora apelacji w sposób prawidłowy i ustalenia te mają pełne oparcie w materiale dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie. Brak jest zatem podstaw do zakwestionowania tych ustaleń w oparciu o zarzuty podniesione w pkt II a i b, które mają charakter wyłącznie polemiczny.
Sąd Apelacyjny mając na uwadze powyższe utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono zaś na podstawieart. 636 § 1 k.p.k.w zw. zart. 634 k.p.k.