Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 2931/19
Data wyroku: 2019-08-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Zadośćuczynienie
Podstawa prawna: art. 2 , 21 ust o emer. pomostowych

Sygn. akt VII U 2931/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 sierpnia 2019 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Stachurska
Protokolant:  sekr. sądowy Anna Bańcerowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2019 r. w Warszawie
sprawyK. K.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o prawo do rekompensaty
na skutek odwołaniaK. K.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 29 kwietnia 2019 r. znak:(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznajeK. K.prawo do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szczególnych,

2
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.na rzeczK. K.kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

UZASADNIENIE
W dniu 29 maja 2019r.K. K.złożył odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 29 kwietnia 2018r., znak:(...)odmawiającej prawa do rekompensaty z tytułu pracy w szczególnych warunkach.
Zaskarżonej decyzji ubezpieczony zarzucił naruszenie przepisówustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych(Dz.U. z 2017r., poz. 664 ze zm.),ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(Dz.U. z 2018r., Nr 1270 ze zm.) orazrozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43 ze zm.) i wniósł o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do rekompensaty(odwołanie z dnia 27 maja 2019r., k. 3-6 a.s.).
W odpowiedzi na odwołanie z dnia 12 czerwca 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołaniaK. K.na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
Uzasadniając swe stanowisko organ rentowy wyjaśnił, że odwołujący udowodnił jedynie 11 lat, 2 miesiące i 21 dni pracy w warunkach szczególnych. Organ rentowy nie uwzględnił okresu zatrudnienia uA. J., gdzie ubezpieczony był zatrudniony w okresie od 1 lutego 1996r. do 18 września 1999r., albowiem z przedłożonego świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach wynika, że wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o masie całkowitej powyżej 3,5 ton. Powyższe pozostaje jednak w rozbieżności z zaświadczeniem z dnia 25 kwietnia 2018r., z którego wynika, że ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy pow. 3,5 t. – mechanika. W ocenie organu rentowego jedynie w sytuacji kiedy praca kierowcy – mechanika jest wykonywana w kanałach remontowych spełnia ona kryteria pracy w szczególnych warunkach. Powyższe jednak nie wynika z przedłożonych dokumentów, wobec tego odwołanie powinno podlegać oddaleniu(odpowiedź na odwołanie z dnia 12 czerwca 2019 roku, k. 7 a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
K. K.,urodzony w dniu (...), w okresie od dnia 31 maja 1971r. do 17 lutego 1972r. oraz w okresie od 17 maja 1972r. do 1 września 1972r. był zatrudniony w(...) sp. z o.o.na stanowisku robotnika, a w okresie od 16 lutego 1973r. do 14 grudnia 1973r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Następnie w okresie od 7 stycznia 1974r. do 6 stycznia 1977r. był zatrudniony na stanowisku maszynisty wPrzedsiębiorstwie (...) S.A.wP.. W tym też okresie wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę maszynisty ciężkich maszyn budowlanych lub drogowych wymienioną w wykazie A, dziale V poz. 3 pkt 2 stanowiącym załącznik do zarządzenia nr 64 Ministra Komunikacji z dnia 29 czerwca 1983r., na dowód czego pracodawca wystawił mu świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach. Następnie w okresie od 10 lutego 1978r. do 8 sierpnia 1978r.K. K.zatrudniony był na stanowisku operatora koparki w(...)wK., a w okresie od 13 października 1978r. do 19 kwietnia 1980r. pracował jako pomoc dołowa pod ziemią oraz w okresie od 20 kwietnia 1980r. do 30 kwietnia 1986r. jako konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla – ślusarz wKopalni (...)wS.. Pracodawca wystawiłK. K.świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w okresie od 13 października 1978r. do 30 kwietnia 1980r. na stanowisku pomoc dołowa pod ziemią, wymienionym w wykazie A dziale I poz. 1 pkt 75, oraz w okresie od 20 kwietnia 1980r. do 30 kwietnia 1986r. na stanowisku konserwator maszyn i urządzeń przeróbki mechanicznej węgla – ślusarz, wymienionym w wykazie B dziale IV poz. 9 pkt 2. W okresie od 1 listopada 1986r. do 31 grudnia 1990r.K. K.był zatrudniony jako hydraulik mechanik, główny mechanik oraz kierownik tech. wZakładzie (...). W okresie od 13 czerwca 1986r. do 31 sierpnia 1986r. pracował na stanowisku kier. rejonu sklepów branży metal. – sanitarnej w StołecznymZwiązku Spółdzielni Rolniczych (...)Zakład Handlu wR.. Następnie był zarejestrowany w Urzędzie Rejonowym Biura Pracy jako bezrobotny w okresie od 12 lutego 1991r. do 31 lipca 1991r. W okresie od 2 sierpnia 1991r. do 28 maja 1992r. pracował na stanowisku mechanika – elektryka wPrzedsiębiorstwie Produkcyjnym (...)wŁ.. W okresie od 1 września 1992r. do 9 listopada 1992r. był zatrudniony jako pracownik fizyczny w(...) s.c.w miejscowościC.. W okresie od 24 grudnia 1992r. do 23 marca 1993r. był zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako bezrobotny, a od 1 lipca 1993r. do 31 marca 1994r. pracował na stanowisku kierowcy w(...) Ltd. wW.. Pracodawca wystawiłK. K.świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach za powyższy okres wskazując, iż wykonywał on stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton. NastępnieK. K.był zatrudniony uA. J.prowadzącegofirmę (...)i Opału od 1 lutego 1996r. do 18 września 2006r. na stanowisku kierowcy – mechanika. Nie wykonywał jednak pracy mechanika. Na powierzonym mu stanowiskuK. K.codziennie, w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton, głównieJ.. Samochodem tym, bądź innym, ale także o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton, jeździł na(...)po węgiel, po cement doW.oraz do tartaku naP.. W razie pilnej potrzeby dokonał naprawy samochodu, którym się na co dzień poruszał. Naprawą samochodów u pracodawcy zajmowały się wtedy firmy zewnętrzne(świadectwa pracy z 18 lutego 2002r., k. 2-3 a.r. tom I, k. 20-20v a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 18 lutego 2002r., k. 4 a.r. tom I, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 28 lutego 2002r., k. 19 a.s. świadectwo pracy z dnia 9 sierpnia 1978r., k. 5 a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 21 lutego 2002r., k. 6 a.r. tom I, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach z dnia 21 lutego 2002r., k. 21 a.s., świadectwo pracy z dnia 2 stycznia 1991r., k. 9 a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 29 sierpnia 1986r., k. 8 a.r. tom I, zaświadczenie z dnia 1 sierpnia 1991r., k. 10 a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 28 maja 1992r., k. 12 a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 9 listopada 1992r., k. 13 a.r. tom I, decyzje, k. 14 a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 31 marca 1994r., k. 16 a.r. tom I, świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 20 a.s. zaświadczenie, k. 18 a.r. tom I, świadectwo pracy z dnia 18 września 2006r. zeznania świadkaR. Z., k. 30v. a.s., zeznania świadkaH. P. (1), k. 31 a.s., zeznania świadkaA. J., k. 31 a.s, zeznania ubezpieczonegoK. K., k. 31v.-32 a.s.).
W dniu 6 kwietnia 2018r.K. K.złożył do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniosek o emeryturę. Do wniosku dołączył kwestionariusz zawierający informacje dotyczące okresów składkowych i nieskładkowych(wniosek o emeryturę 6 kwietnia 2018r. wraz z załącznikami, k. 1-7 a.r. tom IV).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w dniu 21 maja 2018r. wydał decyzję znak:(...)o przyznaniu emerytury(decyzja z dnia 21 maja 2018r., k. 8 a.r. tom IV).
K. K.w dniu 29 maja 2018r. złożył wniosek o ponowne obliczenie świadczenia emerytalno – rentowego(wniosek o ponowne przeliczenie emerytury z 29 maja 2018r., k. 10 a.r. tom IV).
W dniu 7 czerwca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję o przyznaniu emerytury(decyzja z dnia 7 czerwca 2018r., k. 12 a.r. tom IV).
W dniu 27 lutego 2019r.K. K.złożył wniosek o ponowne obliczenie świadczenia emerytalno – rentowego z rekompensatą z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Do wniosku dołączył zaświadczenie o zatrudnieniu oraz świadectwa wykonywania prac w warunkach szczególnych(wniosek z dnia 27 lutego 2018r. wraz z załącznikami, k. 17-27 a.r. tom IV).
W dniu 15 marca 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał decyzję o przeliczeniu emerytury, a w innej decyzji z tego samego dnia odmówiłK. K.prawa do rekompensaty. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że ubezpieczony nie spełnia warunku posiadania 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Na podstawie przedłożonej dokumentacji udokumentował okres 11 lat, 2 miesięcy i 21 dni pracy w szczególnych warunkach, tj.: od 7 stycznia 1974r. do 6 stycznia l977r., od 13 października 1978r. do 30 kwietnia 1986r., od 1 lipca 1993r. do 5 grudnia 1993r. oraz od 4 stycznia 1994r. do 31 marca 1994r. Do okresu pracy w szczególnych warunkach nie uwzględniono natomiast zatrudnienia od 1 lutego 1996r. do 18 września 2006r. w(...)A. J., ponieważ przedłożone przez ubezpieczonego zaświadczenie z dnia 25 kwietnia 2018r. nie spełnia wymogów formalnych(decyzja o przeliczeniu emerytury z dnia 15 marca 2019r., k. 29 a.r. tom IV, decyzja odmawiająca prawa do rekompensaty z dnia 15 marca 2019r., k. 31 a.r. tom IV).
W dniu 9 kwietnia 2019r.K. K.przedłożył do organu rentowego świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach w wydane przezA. J.prowadzącegofirmę (...), w którym zostało wskazane, że w okresie od 1 lutego 1996r. do 31 grudnia 1999r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o masie całkowitej powyżej 3,5 tony na stanowisku kierowcy samochodów ciężarowych, wymienionym w wykazie 7 dziale VIII poz. 2 pkt 2, stanowiącym załącznik nr 1 do zarządzenia nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 1 sierpnia 1983r. w sprawie wykazu stanowisk pracy w zakładach pracy nadzorowanych przez Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, na których są wykonywane pracy w szczególnych warunkach uprawniające do wcześniejszego przejścia na emeryturę oraz do wzrostu emerytury lub renty(świadectwo wykonywania prac w szczególnych warunkach, k. 34 a.r. tom IV).
W dniu 29 kwietnia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wydał decyzję znak:(...)odmawiającą prawa do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szkodliwych, ponieważ ubezpieczony nie spełnił warunku posiadania 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. Organ rentowy wskazał, że na podstawie przedłożonej dokumentacji uznano, żeK. K.udokumentował okres pracy w warunkach szczególnych wynoszący 11 lat, 2 miesiące i 21 dni. Jako okresu pracy w szczególnych warunkach nie uwzględniono natomiast okresu zatrudnienia od 1 lutego 1996r. do 31 grudnia 1999r. na podstawie świadectwa pracy w szczególnych warunkach przedłożonego w dniu 9 kwietnia 2019r., ponieważ istnieją rozbieżności w stanowisku pracy. W zaświadczeniu o zatrudnieniu z dnia 25 kwietnia 2018r., jak również w świadectwie pracy z 18 września 2006r. pracodawca podał stanowisko kierowca - mechanik, natomiast w ww. świadectwie wskazał stanowisko kierowca
    (decyzja z dnia 29 kwietnia 2019r., k. 35 a.r. tom IV).

Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie zgromadzonych w toku postępowania dowodów obejmujących wymienione dokumenty, zeznania świadków oraz dowód z przesłuchania ubezpieczonego.
Dokumentom Sąd w pełni dał wiarę, tym bardziej że strony sporu ich nie kwestionowały. Co prawda odnośnie świadectwa pracy w warunkach szczególnych wystawionego przezA. J.organ rentowy zgłaszał zastrzeżenia, wskazując na rozbieżności w oznaczeniu stanowiska pracy, Sąd jednak ten dokument ocenił jako wiarygodny, a zarazem potwierdzający to, co z niego wynika, z powodów, o których dalej będzie mowa.
Zeznania świadków:R. Z.,H. P. (2)iA. J.Sąd ocenił jako w pełni wiarygodne. Świadkowie znali ubezpieczonego, przez wiele lat pracowali z nim w tym samym zakładzie pracy i na tych samych stanowiskach co on (dot.R. Z.,H. P. (2)), natomiastA. J.był pracodawcą ubezpieczonego, wobec czego Sąd dał wiarę ich zeznaniom w zakresie specyfiki wykonywanej pracy na stanowisku kierowcy i rodzaju czynności, jakie realizował ubezpieczony. W ocenie Sądu również okoliczności oznaczenia stanowiska pracy w zaświadczeniu i świadectwie pracy zostały zarówno przezA. J., jak i przez ubezpieczonego wyjaśnione w sposób przekonujący i logiczny. Ponadto treść zeznań świadków i odwołującego była zbieżna ze sobą, a ich postawa w trakcie przesłuchania nie budziła wątpliwości Sądu.
Sąd dał również wiarę zeznaniom ubezpieczonego odnośnie przebiegu zatrudnienia uA. J.oraz rodzaju i charakteru wykonywanej przez niego pracy. Zeznania ubezpieczonego znalazły potwierdzenie w zeznaniach świadków.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieK. K.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 29 kwietnia 2019r. podlegało uwzględnieniu.
Regulacja dotycząca prawa do rekompensaty z tytułu zatrudnienia w warunkach szczególnych, o którą ubiegał sięK. K., została wprowadzona doustawy z dnia 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych(tekst jednolity Dz. U. z 2018r., poz. 1924).Art. 2 pkt 5 tej ustawy zawiera definicję rekompensaty rozumianej jako odszkodowanie za utratę możliwości nabycia prawa do wcześniejszej emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze dla osób, które nie nabędą prawa do emerytury pomostowej. Z kolei warunki jej przyznawania oraz sposób jej obliczenia wskazują art. 21 – 23 zamieszczone w Rozdziale III(...). Art. 23 stanowi, że ustalenie rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę oraz, że przyznawana jest ona w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W art. 21 ust. 1 ustawy wskazano natomiast, że rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 15 lat. Z art. 21 ust. 2 ustawy wynika zaś, że rekompensata nie przysługuje osobie, która nabyła prawo do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS.
Celem rekompensaty, o której mowa w cytowanych przepisach, podobnie jak i emerytury pomostowej, jest łagodzenie skutków utraty możliwości przejścia na emeryturę przed osiągnięciem wieku emerytalnego przez pracowników zatrudnionych przy pracach w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. W przypadku rekompensaty realizacja tego celu polega jednak nie na stworzeniu możliwości wcześniejszego zakończenia aktywności zawodowej, lecz na odpowiednim zwiększeniu podstawy wymiaru emerytury z FUS, do której osoba uprawniona nabyła prawo po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego.
Wskazywaneart. 2 pkt 5 i art. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychformułują dwie zasadnicze przesłanki nabycia prawa do rekompensaty: 1) nienabycie prawa do emerytury pomostowej oraz 2) osiągnięcie okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach i rentach z FUS wynoszącego co najmniej 15 lat. Z kolei w art. 21 ust. 2 tej ustawy została zawarta przesłanka negatywna, którą stanowi nabycie prawa do emerytury na podstawie przepisów ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Może ona budzić wątpliwości, gdyż literalna wykładnia tego wyrwanego z kontekstu normatywnego przepisu może prowadzić do wniosku, że prawo do rekompensaty przysługuje wyłącznie tym osobom, które nie nabyły prawa do jakiejkolwiek emerytury z FUS. Do prawidłowej interpretacji tego przepisu konieczne jest jednak zastosowanie wykładni systemowej, która prowadzi do przepisuart. 23 ustawy o emeryturach pomostowych, zgodnie z którym rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego. Z kolei z art. 173 ust. 1 ustawy emerytalnej wynika, że kapitał początkowy ustala się dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 roku, za których były opłacane składki na ubezpieczanie społeczne przed dniem 1 stycznia 1999 roku. W tych okolicznościach warunek sformułowany wart. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowychnależy rozumieć w taki sposób, że rekompensata jest adresowana wyłącznie do ubezpieczonych objętych systemem emerytalnym zdefiniowanej składki, którzy przed osiągnięciem podstawowego wieku emerytalnego nie nabyli prawa do emerytury z FUS w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na prace w warunkach szczególnych, obliczanej według formuły zdefiniowanego świadczenia.Nabycie prawa do takiego tylko świadczenia stanowi przesłankę negatywną przyznania prawa do rekompensaty. Natomiast nabycie prawa do emerytury na zasadach ogólnych nie wpływa w żaden sposób na uprawnienia do rekompensaty(wyrok Sadu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 5 maja 2017r., III AUa 2047/16, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 grudnia 2015r., III AUa 1070/15, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017r., III AUa 529/16).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że nie zachodzi negatywna przesłanka przyznaniaK. K.prawa do rekompensaty. Ubezpieczony nie miał przyznanego prawa do wcześniejszej emerytury z uwagi na prace w warunkach szczególnych. Decyzją z dnia 21 maja 2018r. przyznano mu prawo do emerytury w powszechnym wieku emerytalnym.
Wobec powyższego, celem ustalenia, czy ubezpieczonemu przysługuje prawo do rekompensaty należało zbadać spełnienie przesłanek pozytywnych, o których była mowa. Analiza cytowanych przepisówustawy o emeryturach pomostowych, prowadzi do wniosku, że prawo do rekompensaty mają osoby urodzone po 1948r., które przed 1 stycznia 2009r. wykonywały przez co najmniej 15 lat prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Podobnie jak przy ustalaniu tego okresu na potrzeby przyznania emerytury w niższym wieku emerytalnym, tak przy ustalaniu prawa do rekompensaty będą uwzględnione tylko okresy, w których praca była wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy.
Zdaniem Sądu,K. K.spełnił przesłanki pozytywne konieczne do tego, by uzyskać prawo do rekompensaty z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Ubezpieczony nie nabył prawa do emerytury pomostowej i legitymuje się okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych, przypadającym przed 1 stycznia 2009r.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze(Dz. U. z 1983r., Nr 8, poz. 43)–zwane dalej rozporządzeniem w sprawie wieku emerytalnego,do którego należy się odwołać na podstawie art. 32 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wskazuje w § 2 ust. 1, że okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. W przypadku ubezpieczonego, któremu ZUS uwzględnił do stażu pracy w warunkach szczególnych okres 11 lat, 2 miesięcy i 21 dni, należało doliczyć również okres pracy od 1 lutego 1996r. do 31 grudnia 1999r. Według organu rentowego okresu tego nie można było uwzględnić z uwagi na rozbieżności między świadectwem pracy w warunkach szczególnych a innymi dokumentami. Odnosząc się do wskazanej okoliczności należy podnieść, że w sprawie o prawo do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na wykonywanie pracy szczególnych warunkach – analogicznie w sprawie o prawo do rekompensaty - należy ustalić faktyczny rodzaj i zakres powierzonych do wykonywania czynności (obowiązków) pracowniczych i to one podlegają każdorazowo ocenie, a nie rodzaj stanowiska, jaki w dokumentach podał pracodawca. Ponadto, choć wykonywanie pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze powinno być stwierdzone przez pracodawcę w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze lub w świadectwie pracy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 1997 roku, II UKN 417/97 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2001 roku, II UKN 598/00),to dokumenty te podlegają każdorazowo weryfikacji. Wynika to z tego, że są to dokumenty prywatne w rozumieniuart. 245 k.p.c.i nie stanowią dowodu tego co zostało w nim odnotowane. Taki walor mają wyłącznie dokumenty urzędowe, do których w myśl stosowanego a contrarioart. 244 § 1 k.p.c.nie zalicza się świadectwa pracy, skoro nie zostało sporządzone przez organy władzy publicznej ani inne organy państwowe(wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 17 grudnia 2013r., III AUa 783/13, Lex nr 1409118).To zatem oznacza, że nawet jeśli pracodawca ww. dokument pracownikowi wystawił, to i tak podlega on kontroli ZUS i Sądu i nie oznacza automatycznie, że praca w danym okresie była wykonywana w warunkach szczególnych. Z drugiej zaś strony, brak takiego dokumentu bądź jego wadliwości nie przesądzają o tym, że praca nie była wykonywana w warunkach szczególnych. Kwestia ta każdorazowo podlega badaniu przy uwzględnieniu tego, jakie czynności i rodzaj prac faktycznie wykonywał wnioskodawca i co ważne, w razie wszczęcia postępowania sądowego, toczącego się wskutek odwołania ubezpieczonego od odmownej decyzji organu rentowego w sprawie przyznania uprawnień do emerytury w wieku obniżonym (także w sprawie o rekompensatę), dopuszczalne jest przeprowadzanie wszelkich dowodów dla wykazania okoliczności, mających wpływ na prawo do świadczenia. Wynika to z tego, że w postępowaniu przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość mogą być udowadniane wszelkimi środkami dowodowymi, przewidzianymi wkodeksie postępowania cywilnego, a nie tylko świadectwem pracy w warunkach szczególnych.
W rozpatrywanej sprawie z przeprowadzonych przez Sąd dowodów jednoznacznie wynika, żeK. K.w spornym okresie pracował jako kierowca samochodów ciężarowych, a jego podstawowym obowiązkiem było rozwożenie towarów do miejsc wskazywanych przez pracodawcę bądź ich transportowanie do zakładu pracodawcy. Przy tym przez cały okres zatrudnienia do wykonywania takich obowiązków ubezpieczony wykorzystywał pojazdy o masie przekraczającej 3,5 tony -marki J.czyL.. Ponadto praca była przez niego wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy i ubezpieczony nie jeździł innymi pojazdami, ani nie wykonywał innych czynności, choć jednorazowo zdarzyło mu się naprawić swój samochód. Powyższe potwierdzili trzej świadkowie, a wśród nich pracodawca. Wskazane osoby niewątpliwie dysponowały wiedzą na temat pracyK. K.i z ich spójnej relacji wynika taki zakres obowiązków, jaki Sąd ustalił.
Praca, o której mowa, może zostać zakwalifikowana jako odpowiadająca pozycji 2 Działu VIII (w transporcie i łączności) Wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983r. Wymieniono tam m.in. pracę kierowców samochodów o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, a taką pracę ubezpieczony w spornym okresie zatrudnienia niewątpliwie wykonywał. Jak wskazano, taki rodzaj i charakter pracy ubezpieczonego znajduje potwierdzenie przede wszystkim w zeznaniach świadków, którzy przez wiele lat pracowali jako kierowcy w tym samym zakładzie pracy co odwołujący, jak również w zeznaniach pracodawcy.
Z powyższych względów Sąd uznał sporny okres zatrudnienia ubezpieczonegojako okres wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zatrudnienie to trwało od 1 lutego 1996r. do 18 września 2006r., a zatem okres tego zatrudnienia był na tyle długi, by przyjąć, żeK. K.legitymuje się okresem pracy w warunkach szczególnych ponad 15 lat, a więc więcej niż minimalny próg, o którym mowa wart. 21 ust. 1 ustawy o emeryturach pomostowych.
W tych okolicznościach należało stwierdzić, że ubezpieczony spełnia przesłankido uzyskania dochodzonego od organu rentowego prawa do rekompensaty. W konsekwencji odwołanie podlegało uwzględnieniu poprzez zmianę zaskarżonej decyzji na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd orzekł na podstawieart. 108 k.p.c.stosując w tym względzie zasadę finansowej odpowiedzialności za wynik sprawy, ustanowioną wart. 98 k.p.c.oraz w oparciu o dyspozycję § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych(tekst jedn. Dz.U. z 2018r., poz. 265).

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami(...)