Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 821/18
Data wyroku: 2019-11-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń

Sygn. akt II K 821/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 listopada 2019 roku
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Marek Stachoń
Protokolant: starszy sekretarz sądowy Anita Szczepanik
bez udziału Prokuratora -
po rozpoznaniu na rozprawie dnia 22.05.2019 r., 22.08.2019 r., 05.11.2019 r.
sprawyT. M.synaC.iJ. z domu K.,urodzonego dnia (...)wL.,
oskarżonego o to, że: w dniu 10 marca 2018 roku wP.woj.(...), naruszył nietykalność cielesną małoletniejJ. M.w ten sposób, że pociągając ją za włosy przewrócił na podłoże a następnie kopnął w okolicę żeber i prawe udo
tj. o czyn zart. 217§1 kk
1. oskarżonegoT. M.uznaje winnym dokonania zarzucanego mu czynu zart. 217§1 kkuznając, iż naruszenie nietykalności cielesnej wywołało wyzywające się zachowanie pokrzywdzonej, na mocyart. 217§2 kkodstępuje od wymierzenia kary;
2. zasądza na rzecz adw.(...)wynagrodzenie w kwocie 944,64 (czterdzieści cztery 64/100) złotych tytułem reprezentowania małoletniej pokrzywdzonej z urzędu;
3. na mocyart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
II K 821/18

UZASADNIENIE
Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyłaT. M.o to, że w dniu 10 marca 2018 roku wP.województwa(...)naruszył nietykalność cielesną małoletniejJ. M.w ten sposób, że pociągając ją za włosy przewrócił na podłoże, a następnie kopnął w okolice żeber i prawe udo, tj. o przestępstwo zart. 217 § 1 k.k.
Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje:
T. M.iE. G.żyli w konkubinacie i są rodzicamiurodzonej w dniu (...)J. M., która mieszka z matką wO.niedalekoP.. W dniu 9 marca 2018 rokuJ. M.nie wróciła na noc do domu. KiedyE. G.dowiedziała się, że jej córka może przebywać wP.naul. (...), pojechała tam, ale nie mogła jej odnaleźć, więc zwróciła się o pomoc do swojego byłego konkubenta oraz ojcaJ.o pomoc.T. M.przyjechał wraz z siostrąK. T.i odnalazł córkę w mieszkaniu przyul. (...)u jej koleżankiN. B.. NastępnieT. M.,E. G.iK. T.pojechali wrazJ. M.do Komendy Powiatowej Policji wP., żeby na wyraźne żądanieT. M.sprawdzić stan trzeźwościJ. M.. Przed budynkiem komendy doszło do awantury, podczas którejJ. M.wyzywała swojego ojca słowami wulgarnymi, a ten w odpowiedzi szarpnął ją za włosy i przewrócił oraz kopnął w okolice żeber i w prawe udo nie pozostawiając śladów. Takie zachowanie ze stronyT. M.zdarzyło się po raz pierwszy.J. M.przebywa od 21 lutego 2019 roku w pogotowiu opiekuńczym z powodu sprawy o pobicie policjantów.T. M.był dotychczas karany za czyn zart. 178a § 1 k.k., ma wyższe wykształcenie i pracuje jako mechanik samochodowy za wynagrodzeniem 2000 złotych.
Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadków:S. L.– k. 117, 11-12,W. Ś.– k. 117-117v, 14-15,K. T.– k. 117v-118, 28, 34 za wyjątkiem stwierdzenia, że doszło jedynie do potrząśnięcia córką przez ojca,E. G.– k. 128-128v, 2-4, 18-19,J. W.– k. 63-78,J. M.– k. 79-97, ponieważ zeznania tych świadków w w/w zakresie są logiczne, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny. Sąd obdarzył wiarą również zgromadzone w aktach sprawy dowody: protokół zatrzymania rzeczy – k. 7-9, zapis monitoringu – k. 10, protokół oględzin – k. 31-32, nagranie z przesłuchania – k. 38, 39, dane osobo poznawcze – k. 47, dane z Krajowego Rejestru Karnego – k. 60, 110, płyty DVD – k. 98, pisma z pogotowia opiekuńczego – k. 114, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez osoby posiadające stosowne kompetencje, we właściwej formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała prawdziwości zawartych w nich informacji. Sąd nie dał wiary zeznaniom świadkaK. T.w części, gdzie twierdzi, że przed komendą doszło jedynie do potrząśnięcia córką przez ojca, gdyż jest to sprzeczne z zeznaniami pozostałych wiarygodnych świadków, a sytuacja ta trwała tak krótko, że mogła tego po prostu nie zauważyć.
OskarżonyT. M.– k. 117v, 118 nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że z córką są problemy, gdyż została porzucona przez matkę, a od niego uciekła i po pobiciu policjantów przebywa w pogotowiu opiekuńczym, gdzie tylko on ją odwiedza, gdyż matka nie interesuje się córką. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego, gdyż znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, a poza tym matka pokrzywdzonej nie odbierała wezwań i nie stawiała się na rozprawy nie interesując się w ogóle sprawą, którą sama rozpoczęła. Natomiast sąd nie podzielił jego stanowiska co do winy.
Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną.
Zarzucany oskarżonemu czyn stanowi przestępstwo zart. 217 § 1 k.k., ponieważ oskarżony szarpiąc, przewracając i kopiąc pokrzywdzoną nie powodując jednocześnie obrażeń ciała naruszył jej nietykalność cielesną.
Sąd skorzystał z możliwości odstąpienia od wymierzenia kary określonej wart. 217 § 2 k.k., ponieważ była to jednorazowa sytuacja, a została sprowokowana przez samą pokrzywdzoną, która zwróciła się do ojca publicznie w sposób wulgarny wiedząc, że po nieprzespanej nocy spędzonej na jej poszukiwaniach był pełen emocji, nad którymi przez chwilę nie zapanował. Jednak w ocenie sądu fakt, że musiał stawiać się na policji i przed sądem, dał mu wystarczająco dużo do myślenia i nie jest konieczne wymierzanie mu jakiejkolwiek kary, gdyż cele postępowania zostały spełnione i w przyszłości w podobnej sytuacji oskarżony już będzie wiedział, jak się zachować. Tak naprawdę problemem w rodzinie oskarżonego nie jest jego chwilowy brak kontroli nad nerwami, który nie spowodował żadnych widocznych skutków, ale demoralizacja pokrzywdzonej, której oskarżony próbował przeciwdziałać w tak niewłaściwy i nieskuteczny sposób. Sytuacja po prostu przerosła oskarżonego i nie zachował się w sposób właściwy, ale trzeba przyznać, że sytuacja w tej rodzinie z uwagi na demoralizację dziecka nie jest standardowa i można zrozumieć, że oskarżony nie był przygotowany na to, co go spotkało. Zazwyczaj dzieci w tym wieku nie spędzają nocy poza domem wbrew woli rodziców i nie zwracają się tak do nich publicznie jak miało to miejsce.
Orzeczenie o kosztach uzasadniaart. 624 § 1 k.p.k., ponieważ oskarżony ma zobowiązania alimentacyjne i nie należy go dodatkowo obciążać zmniejszając jego możliwości płatnicze i działając tym na szkodę uprawnionej do alimentów córki.