Sąd Rejonowy w Pabianicach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 121/18
Data wyroku: 2019-11-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jacek Olszowiec
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko życiu, Przestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwości
Podstawa prawna: 157 § 2kk, 226 §1 kk, 242 § 1 kk

Sygn. akt II K 121/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 listopada 2019r.
Sąd Rejonowy w Pabianicach w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Jacek Olszowiec
Protokolant: st. sekr. sąd. Mirosława Kłysik
po rozpoznaniu w dniach 25.04, 6.06, 10.09, 22.10 i 18.11.2019r. sprawyM. W.,urodz. (...)wP., synaM.iB. z domu J.,
oskarżonego o to, że:

I
w dn. 03 sierpnia 2017r. wP., w trakcie interwencji policyjnej, znieważył funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wP.st. sierż.P. S. (1)i post.S. B. (1)oraz funkcjonariuszy Oddziału Prewencji Policji wŁ.st. asp.D. Ż. (1), sierż.A. O.i sierż. sztab.W. K. (1)słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych,

tj. o czyn zart. 226 § 1 kk.

II
w dn. 03 sierpnia 2017r. wP.naul. (...), będąc skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Starachowicach z dn. 06 kwietnia 2017r. sygn. akt II K 880/16 na odbycie kary 10 miesięcy pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego, zerwał i wyrzucił przez okno wymagany postanowieniem Sądu Okręgowego w Łodzi sygn. akt VI(...)nadajnik a także nie zastosował się do orzeczonego zakazu opuszczania miejsca stałego pobytu,

tj. o czyn zart. 242 § 1 kk. i 244kk. w zw. zart. 11 § 2 kk.

III
w okresie od 01 czerwca 2017r. do 02 sierpnia 2017r. wP.w miejscu zamieszkania znęcał się fizycznie i psychicznie nad konkubinąA. C. (1)w ten sposób, że wszczynał awantury bez powodu lub z oczywiście błahego powodu w trakcie których wyzywał pokrzywdzoną słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, ponizał ją szarpał za ramiona, ściskał ramiona powodując ból, pluł na twarz oraz na odzież pokrzywdzonej, a w dn. 02 sierpnia 2017r. będąc w stanie nietrzeźwości wszczął awanturę bez powodu, w trakcie której uderzył pokrzywdzoną otwartą ręką w głowę oraz pięścią w twarz, w wyniku czegoA. C. (1)doznała stłuczenia powłok twarzy okolicy oczodołowej lewej z rozległym obrzękiem i sińcem oraz niewielkimi zranieniami, które zaopatrzono szwami plastrowymi, które to obrażenia stanowią uszczerbek na zdrowiu inny niż określony wart. 156 § 1 kki spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i związany z tym rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni,

tj. o czyn zart. 207 § 1 kk. w zw. zart. 157 § 2 i 4 kk. w zw. zart. 11 § 2 kk.

1
oskarżonegoM. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wpunkcie I, wypełniającego dyspozycjęart. 226 § 1 kk. i za to na podstawieart. 226 § 1 kk. w z w. zart. 34 § 1a pkt 1 kk. iart. 35 § 1 kk. wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

2
oskarżonegoM. W.uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego wpunkcie II, wypełniającego dyspozycjeart. 242 § 1 kk. iart. 244 kk. w zw. zart. 11 § 2 kk. i za to na podstawieart. 244 kk. w zw. zart. 11 § 3 kk. w zw. zart. 37a kk. i w zw. zart. 34 § 1a pkt 1 kk. iart. 35 § 1 kk. wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

3
oskarżonegoM. W.w miejsce czynu opisanego w punkcie III uznaje za winnego tego, że w dniu 2 sierpnia 2017r. wP.uderzyłA. C. (1)otwartą ręką w głowę oraz pięścią w twarz w wyniku czego doznała ona stłuczenia powłok twarzy okolicy oczodołowej lewej z rozległym obrzękiem i sińcem oraz niewielkimi zranieniami, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i rozstrój zdrowia na czas trwający nie dłużej niż 7 dni, to jest czynu wypełniającego dyspozycjęart. 157 § 2 kk. i za to na podstawieart. 157 § 2 kk. w zw. zart. 34 § 1a pkt 1 kk. iart. 35 § 1 kk. wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

4
na podstawieart. 85 § 1 i 2 kk.,art. 86 § 1 i 3 kk. w związku ze skazaniami zpunktów I-IIIorzeka wobec oskarżonego karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym,

5
na podstawieart. 63 § 1 kk. na poczet kary ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania od dnia 3 sierpnia 2017r. godzina 17:30 do dnia 4 sierpnia 2017r. godzina 15:40, równoważny dwóm dniom ograniczenia wolności,

6
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów sądowych, w pozostałym zakresie przejmując te koszty na rachunek Skarbu Państwa.

Sygn. akt II K 121/18

UZASADNIENIE
A. C. (1)zamieszkuje wP.przyul. (...)II wraz z dwójką dzieci. Od 2013 roku pozostawała w związku konkubenckim zM. W., przy czym związek ten wyglądał w ten sposób, że kilkakrotnie rozstawali się a po pewnym czasie znowu tworzyli związek. Gdy byli ze sobą w związku zamieszkiwali wspólnie w mieszkaniuA. C. (1).M. W.nie był ojcem dzieciA. C. (1). W okresie co najmniej od maja 2017r. byli ze sobą w związku (zeznaniaA. C.k. 33, 202, wyjaśnienia oskarżonego k. 200-201).
W czasie trwania związku pomiędzyM. W.aA. C. (1)dochodziło do kłótni, głównie na tle nadużywania alkoholu przezM. W., zdarzało się, że wyzywali się wulgarnymi słowami. Zdarzyło się też, żeM. W.napluł naA. C. (1)(zeznaniaA. C.k. 33, 202, wyjaśnienia oskarżonego k. 200-201, wywiad środowiskowy k. 215-217).
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Starachowicach z dnia 6 kwietnia 2017r. w sprawie II K 880/16M. W.za przestępstwo zart. 278 § 1 i 5 kk. został skazany na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności (dane o karalności k. 112-114, odpis postanowienia k. 25-27). W dniu 15 maja 2017r. złożył wniosek o udzielenie mu zezwolenia na odbycie kary poza zakładem karnym, w systemie dozoru elektronicznego. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2017r. w sprawie VIK.(...)/el Sąd Okręgowy w Łodzi udzielił mu takiego zezwolenia. Jako miejsce jego stałego pobytu zostało wskazane miejsce zamieszkaniaA. C. (1). Jednocześnie został on zobowiązany do pozostawania w miejscu stałego pobytu, za wyjątkiem godzin od 6.00 do 18.00 od poniedziałku do piątku w celu wykonywania pracy zarobkowej, godzin od 6.00 do 14.00 w soboty, również w celu wykonywania pracy zarobkowej oraz godzin od 10.00 do 12.00 w niedziele, w celu realizacji praktyk religijnych. Został również zobowiązany do wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu i do przestrzegania porządku prawnego. W celu kontrolowania jego zachowania w miejscu stałego pobytu na jego nogę założony został nadajnik a w miejscu stałego pobytu stacjonarne urządzenie monitorujące (dane o karalności k. 112-114, odpis postanowienia k. 25-27). Na to, by jej miejsce zamieszkania było miejscem stałego pobytuM. W.w okresie odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznegoA. C. (1)wyraziła zgodę zarówno na pismach załączonych do wniosku złożonego przez skazanego jak i w trakcie wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego w dniu 12 czerwca 2017r. (wywiad środowiskowy k. 215-217, zeznaniaA. C.k. 33,202).
W dniu 2 sierpnia 2017r. w godzinach popołudniowychM. W.wrócił do mieszkaniaA. C. (1). Był pod wpływem alkoholu.A. C. (1)nie było wówczas w domu, gdyż była u swoich rodziców – zawiozła do nich swoje dzieci w związku z ich wyjazdem wakacyjnym. Wróciła do domu około godziny 20.30 i zastałaM. W.śpiącego na podłodze. Doszło między nimi do kłótni i w pewnym momencieM. W.uderzyłA. C. (1)otwartą ręką w lewą stronę głowy za uchem.A. C. (1)oddała uderzenie uderzając go z otwartej ręki w twarz (zeznaniaA. C.k. 33, 202, wyjaśnienia oskarżonego k. 200-201). W odpowiedzi na toM. W.uderzył ją pięścią w okolice lewego oka.A. C. (1)zaczęła krwawić (zeznaniaA. C.k. 33, 202). Zatelefonowała po swoją kuzynkęA. Ż. (1)i po jej przyjeździe nakazałaM. W.opuścić jej mieszkanie, co ten w efekcie uczynił. Następnie obie udały się do(...)celem udzieleniaA. C. (1)pomocy medycznej (zeznaniaA. C.k. 33, 202,A. Ż.k. 119, 203). TamA. C. (1)została skierowana doszpitala (...)wŁ., gdzie udała się jeszcze tego samego dnia ze swoją koleżankąE. Ś., która poprosiła o pomoc w tym zakresie (zeznaniaA. C.k. 33, 202, E.Ś.k. 203, karta informacyjna k. 36-37).
W wyniku zdarzeniaA. C. (1)doznała stłuczenia powłok twarzy okolicy oczodołowej lewej z rozległym obrzękiem i sińcem oraz z niewielkimi zranieniami, które zaopatrzono szwami plastrowymi. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządu ciała i związany z tym rozstrój zdrowia na czas nie dłuższy niż 7 dni (opinia biegłego lekarza sądowego k. 48-50).
Po opuszczeniu mieszkaniaA. C. (1)M. W.udał się do swojego mieszkania przyul. (...)wP., gdzie zamieszkiwał jego ojciec i tam spędził noc z 2 na 3 sierpnia 2017r. Następnego dnia, przebywając w tym mieszkaniu, rozciął bransoletkę nadajnika dozoru elektronicznego założonego na jego nogę i wyrzucił go przez okno, po czym zaczął spożywać alkohol (wyjaśnienia oskarżonego k. 200-201, protokół oględzin miejsca ujawnienia opaski dozoru elektronicznego k. 53-54).
W dniu 3 sierpnia 2017r. o godzinie 15.30A. C. (1)złożyła w Komendzie Powiatowej Policji wP.zawiadomienie przestępstwie znęcania się nad nią przezM. W., wskazując adres jego zamieszkania naul. (...)wP.(zeznaniaA. C.k. 33). Pod wskazany adres zostali wysłani policjanci z patrolu zmotoryzowanegoP. S. (1)iS. B. (1)a wsparcia udzielili im funkcjonariusze z innego patrolu zmotoryzowanego,R. G.iW. K. (1), a także policjanci z patrolu pieszego,A. O.iD. Ż. (1). Policjanci ci, za wyjątkiemR. G., weszli do mieszkania, wpuszczeni przez ojcaM. W..M. W.po zobaczeniu funkcjonariuszy policji zaczął znieważać ich wszystkich słowami obelżywymi, nie stosował się do ich poleceń i w efekcie policjanci zastosowali wobec niego środki przymusu bezpośredniego w postaci chwytów obezwładniających i kajdanek, po czym został umieszczony w radiowozie. Do tego samego radiowozu wsiedli policjanciA. O.,P. S. (1)iS. B. (1), natomiast pozostali policjanci wsiedli do drugiego radiowozu. Wszyscy udali się do szpitala wP., gdzieM. W.został zbadany przez lekarza, a następnie do KPPP., gdzie został osadzony. W czasie przejazdu radiowozemM. W.cały czas kierował pod adresem policjantów zniewagi w postaci obelżywych słów (zeznaniaD. Ż.k. 3-4, 201,W. K.k. 16-17, 201, A.O.k. 7-8, 201-202,S. B.k. 11-12, 202,P. S.k. 20-21, 208, protokół zatrzymania osoby k. 2).
W toku postępowaniaM. W.został poddany badaniu przez biegłych lekarzy psychiatrów. Biegli nie stwierdzili u niego objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego, natomiast rozpoznali cechy osobowości nieprawidłowej oraz uzależnienie od alkoholu. Według nich miał możliwość rozpoznania znaczenia swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem (opinia sądowo-psychiatryczna k. 96-97).
OskarżonyM. W.przyznał się do ubliżania funkcjonariuszom policji, do uderzeniaA. C. (1)w dniu 2 sierpnia 2017r. oraz do zerwania nadajnika noszonego w związku z odbywaniem kary w systemie dozoru elektronicznego. Nie przyznał się natomiast do znęcania się nadA. C. (1). Wyjaśnił, że nie pamięta słów jakimi znieważał policjantów, bo był pijany. W dniu 2 sierpnia 2017r. był u kuratora, dowiedział się że ma bardzo dobrą opinię co może skutkować wcześniejszym zwolnieniem z kary pozbawienia wolności odbywanej w systemie dozoru elektronicznego i z tego powodu spożył alkohol, wrócił do domu i słuchał muzyki. Gdy do domu wróciłaA. C. (1)i zobaczyła, że jest pod wpływem alkoholu uderzyła go dwa lub trzy razy otwartą ręką w twarz i wówczas on ją też odruchowo uderzył raz otwartą ręką w twarz. Mieszkali wówczas razem od około maja 2017 roku. Wcześniej też mieszkali razem, bo na przemian pozostawali w związku i się rozstawali. Była sytuacja, że oplułA. C. (1), ale jego zdaniem było gdy poprzednio byli w związku, w 2015 bądź 2016 roku. Nie znieważał jej wulgarnymi słowami. Po awanturze w dniu 2 sierpnia 2017r.A. C. (1)wyrzuciła go z mieszkania. Pojechał do swojego mieszkania przyulicy (...), zaczął spożywać alkohol i zdjął bransoletkę noszoną w związku z dozorem elektronicznym i wyrzucił ją przez okno (wyjaśnienia oskarżonego k. 200-201).
Nie budzi żadnych wątpliwości, że oskarżony dopuścił się znieważenia funkcjonariuszy policji a także usunął nadajnik dozoru elektronicznego. Oskarżony faktycznie przyznał się do obu czynów, choć słów wypowiadanych pod adresem policjantów nie pamiętał ze względu na swój stan nietrzeźwości. Na rozprawie przeprosił za to znieważonych policjantów. Sąd dał wiarę przesłuchiwanym funkcjonariuszom policji, bowiem ich zeznania są spójne, konsekwentne, zbieżne. Nie mieli oni żadnego powodu by fałszywie pomawiać oskarżonego. Jeśli chodzi o nadajnik dozoru elektronicznego to oskarżony od samego początku przyznawał, że go usunął a następnie wyrzucił. Jego przyznanie się nie budzi tu żadnych wątpliwości, gdyż w czasie zatrzymania go nie miał on go na sobie a nadajnik ten w efekcie znaleziono poza miejsce zamieszkania oskarżonego, tak jak on to podawał.
Nie budzi również wątpliwości to, że w dniu 2 sierpnia 2017r. oskarżony spowodował obrażenia uA. C. (1)uderzając ją pięścią w okolice lewego oka. Sam co prawda twierdził, że uderzył ją otwartą ręką ale sąd nie przyjął tego twierdzenia za wiarygodne, choć przed sądem pokrzywdzona twierdziła, że została uderzona z otwartej ręki. Potwierdziła jednak zeznania z postępowania przygotowawczego w których podała, że została najpierw uderzona otwarta ręką w głowę a następnie pięścią w okolice lewego oka. TakżeA. Ż. (1)zeznała, żeA. C. (1)powiedziała jej o uderzeniu pięścią w twarz. Zdaniem sądu także charakter obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonej przemawia za uderzeniem pięścią. Zresztą lekarz sadowy przeprowadzający badanie stwierdził, że obrażenia te mogły powstać w sposób opisany przez pokrzywdzoną przy pierwszym przesłuchaniu, a wówczas pokrzywdzona mówiła o uderzeniu jej pięścią.
Sąd uznał natomiast, że zebrany materiał dowodowy nie uzasadnia przypisania oskarżonemu zarzutu znęcania się nadA. C. (1). Już na etapie skierowania do sądu aktu oskarżenia praktycznie jedynym dowodem na tą okoliczność były zeznania pokrzywdzonejA. C. (1). Nie wskazywała ona świadków opisywanych przez siebie zachowań oskarżonego wobec niej pozaA. Ż. (1)iE. Ś., przy czym świadkowie ci mieli dotyczyć przede wszystkim zdarzenia z dnia 2 sierpnia 2017r.A. Ż. (1)iE. Ś.zarówno w postepowaniu przygotowawczym jak i przed sądem zeznały, że na temat ewentualnego znęcania się oskarżonego nad pokrzywdzoną nic nie jest im wiadomo.A. Ż. (1)podała jedynie w postępowaniu przygotowawczym, że wcześniej, ale nie wiadomo kiedy,A. C. (1)wspomniała jej, ŻeM. W.źle ja traktuje, jest nerwowy, ubliża jej i podejrzewa o zdrady i kiedyś też miał ją uderzyć na ulicy. Zwrócić jednak należy uwagę, że pokrzywdzona i oskarżony w trakcie ich związku od 2013r. kilkakrotnie rozstawali się a później godzili i nie sposób zdarzenia wskazane przezA. Ż. (1)umieścić w czasie zwłaszcza, że w niniejszej sprawie zarzucono oskarżonemu znęcanie się od 1 czerwca 2017r. Dodatkowo zwrócić też należy uwagę, że w pierwszych zeznaniachA. C. (1)podała, że w dniu 2 sierpnia 2017r. oskarżony po raz pierwszy uderzył ją, w związku z czym zachodzi wątpliwość, czy to uderzenie pokrzywdzonej na ulicy rzeczywiście miało miejsce. Co jednak najważniejsze wielu swoich twierdzeń na ten temat z postępowania przygotowawczego pokrzywdzona nie potwierdziła przed sądem twierdząc, że to zachowanie oskarżonego to nie było znęcanie tylko dochodziło między nimi do kłótni a ona w dniu 3 sierpnia 2017r. nie zgłaszała znęcania tylko pobicie, ale przesłuchujący „podciągnął” to pod znęcanie. Co prawda oskarżony wyzywał ją wulgarnymi słowami, ale ona jego też. Była sytuacja, że ją opluł ale nie potrafi powiedzieć kiedy, czy po 1 czerwca 2017r. czy wcześniej. Nie wiedziała również skąd się wzięła data 1 czerwca 2017r. jako początek takich zachowań oskarżonego. Kwestii ewentualnego znęcania się oskarżonego nie wzmacnia dowodowo także kopia tzw. niebieskiej karty, założonej w dniu 3 sierpnia 2017r., bo zawiera ona jedynie oświadczenia pokrzywdzonego w tej kwestii.
Istotnym dowodem, który zdaniem sądu nie pozwala na przypisanie oskarżonemu znęcania się nadA. C. (1), jest treść wywiadu środowiskowego z dnia 12 czerwca 2017r., sporządzonego na potrzeby postępowania w przedmiocie udzielenia oskarżonemu zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego oraz zeznania na ten temat kuratora sądowegoE. G.. Mimo tego, że oskarżony miał się znęcać nadA. C. (1)wyraziła ona zgodę na to, by jej miejsce zamieszkania było stałym miejscem pobytu oskarżonego w trakcie trwania tego dozoru. W dniu 12 czerwca 2017r. kurator sądowy przeprowadził w jej miejscu zamieszkania wywiad, w trakcie którego dowiedział się odA. C. (1), że pozostaje w związku z oskarżonym, że dochodziło między nimi do kłótni, że rozstawali się a później godzili. Nie poinformowała kuratora o jakimkolwiek negatywnym zachowaniu oskarżonego wobec niej, zwłaszcza od początku czerwca 2017r. Co więcej, negatywnych opinii o oskarżonym kurator nie uzyskał także wśród sąsiadówA. C. (1). Sąd nie dopatrzył się żadnych powodów do podważania ustaleń tego wywiadu środowiskowego oraz zeznań kuratoraE. G..
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zaliczone do materiału dowodowego. Ich wiarygodność nie była kwestionowana w toku postępowania.
OskarżonyM. W.znieważając funkcjonariuszy policji swoim zachowaniem wypełnił dyspozycjęart. 226 § 1 kk. Znieważył wskazanych w sentencji funkcjonariuszy policji kierując pod ich adresem zniewagi, które konkretnie zostały wskazane w zeznaniach tych funkcjonariuszy, w szczególności na etapie postępowania przygotowawczego. Nie budzi wątpliwości, że zniewagi te zostały skierowane do funkcjonariuszy policji podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych – było to w trakcie interwencji w związku z zawiadomieniem złożonym przezA. C. (1). Z zeznań pokrzywdzonych policjantów wynika, że zniewagi te były kierowane do nich zbiorczo, stąd zasadne jest przyjęcie, że mamy do czynienia z jednym czynem zabronionym popełnionym na szkodę pięciu funkcjonariuszy.
Usuwając nadajnik dozoru elektronicznego oskarżony wypełnił dyspozycjęart. 242 § 1 kk. Znamię „uwolnienia się” polega na wydostaniu się poza obręb miejsca zamknięcia bądź dozoru (wyrok SN z dnia 21.06.2017r. w sprawie I KZP 3/17, opubl. Legalis nr 1651439). Dozór elektroniczny jest formą wykonywania kary pozbawienia wolności i usuwając nadajnik oskarżony faktycznie uwolnił się z odbywania tej kary i przebywał poza miejscem swojego stałego pobytu oraz miejscem wykonywania pracy, co jednocześnie stanowiło niezastosowanie się do orzeczonego w postanowieniu Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 26 lipca 2017r. zakazu przebywania poza miejscem stałego pobytu i wypełniało kumulatywnie dyspozycję równieżart. 244 kk.
UderzającA. C. (1)i powodując u niej opisane wyżej obrażenia oskarżony wypełnił dyspozycjęart. 157 § 2 kk.
Oskarżony znieważając policjantów działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Treść zniewag i okoliczności w jakich padały wskazują, że oskarżony miał świadomość znieważania policjantów i chciał tego. To samo dotyczy uwolnienia się z odbywania kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Natomiast uderzając pokrzywdzoną i powodując u niej obrażenia ciała oskarżony działał umyślnie z zamiarem ewentualnym. Nie ma dowodów wskazujących, że chciał on te obrażenia u pokrzywdzonej spowodować, natomiast nie budzi wątpliwości, że godził się na nie. Świadczy o tym sposób zadania uderzenia (pięścią w okolice lewego oka) oraz to, że obrażenia powstałe u pokrzywdzonej są normalnymi, zwykłymi skutkami tego rodzaju uderzeń.
Oskarżonemu można przypisać winę w czasie czynów. Jest osobą pełnoletnią, w pełni poczytalną. Nie zachodziła przy tym żadna okoliczność wyłączająca winę.
Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe sąd uwzględnił wszystkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, wpływające na jej wysokość. Okolicznością łagodzącą było jego przyznanie się i wyrażona skrucha, w szczególności w odniesieniu do znieważenia policjantów. Okolicznościami obciążającymi była niewątpliwie uprzednia karalność oskarżonego (dane o karalności k. 112-114), działanie pod wpływem alkoholu, to że osobą przez niego uderzoną była kobieta, z która wspólnie zamieszkiwał. Za okoliczność obciążającą sąd też uznał znieważenie jednym czynem pięciu funkcjonariuszy policji. Zdaniem sądu orzeczone kary ograniczenia wolności są adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynów oraz stopnia winy oskarżonego. Sąd uznał, że taka reakcja karna w postaci kary ograniczenia wolności będzie wystarczająca dla osiągnięcia celów kary mając przede wszystkim na względzie przyznanie się oskarżonego, wyrażoną przez niego skruchę, zakończenie związku z pokrzywdzonąA. C. (1). Najpoważniejszy z przypisanych mu czynów zagrożony jest kara pozbawienia wolności do lat 5 (art. 244 kk.).
Orzekając karę łączną sąd zastosował niemal w pełni zasadę kumulacji kar mając na uwadze różny charakter każdego z czynów, różne dobra prawne zaatakowane przez oskarżonego, brak tożsamości osób pokrzywdzonych tymi czynami. Za zasadą absorbcji kar w pewnym stopniu przemawiała tylko bliskość czasowa przestępstw.
Na podstawieart. 63 § 1 kk. na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności sąd zaliczył okres zatrzymania oskarżonego w okresie od 3 sierpnia 2017r. godzina 17.30 do dnia 4 sierpnia 2017r. godzina 15.40, równoważny dwóm dniom ograniczenia wolności.
Ponieważ oskarżony nie posiada stałego zatrudnienia, ale jednocześnie nie ma nikogo na utrzymaniu, sąd na podstawieart. 624 § 1 kpk. tylko częściowo obciążył go kosztami sądowymi w zakresie kwoty 300 złotych.