Sąd Rejonowy w Ostrołęce
V Wydział Gospodarczy
Sygnatura akt: V GC 699/19
Data wyroku: 2020-10-06 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Rafał Rogiński
Teza: uwzględniono w przeważającej części

Sygn. akt V GC 699/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 października 2020 roku
Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy
w składzie następującym:
Przewodniczący: Sędzia Rafał Rogiński
po rozpoznaniu w dniu 6 października 2020 roku w Ostrołęce
na rozprawie sprawy z powództwa
(...) Spółka AkcyjnaweW.(...)
przeciwko
(...) Spółka AkcyjnawW.KRS(...)
o zapłatę 12 877,89 zł
orzeka:

1
zasądza od pozwanego(...) Spółka AkcyjnawW.na rzecz powoda(...) Spółka AkcyjnaweW.kwotę 11 700,13 zł ( jedenaście tysięcy siedemset złotych trzynaście groszy)z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot:

- 11 392,63 zł. od dnia 23 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty;
- 307,50 zł. od dnia 29 kwietnia 2019 roku do dnia zapłaty;

2
oddala powództwo w pozostałej części;

3
ustalając, że powód wygrał proces w 90,85%, a pozwany w 9,15%. tytułem zwrotu kosztów procesu zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę4 255,28 zł ( cztery tysiące dwieście pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia osiem groszy);

4
nakazuje zwrócić powodowi(...) Spółka AkcyjnaweW.ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Ostrołęce kwotę 212,86 zł ( dwieście dwanaście złotych osiemdziesiąt sześć groszy ) tytułem zwrotu części niewykorzystanej zaliczki uiszczonej przez powoda w poczet wynagrodzenia biegłego.

Sędzia
Rafał Rogiński

ZARZĄDZENIE
(...)
(...)
Sygn. akt V GC 699/19

UZASADNIENIE
Powód(...) Spółka AkcyjnaweW.w pozwie skierowanym przeciwko(...) Spółka AkcyjnawW.domagał się zasądzenie od pozwanego: kwoty 307,50 zł wrazz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 29 kwietnia 2019 r. do dnia zapłaty, kwoty 12 570,39 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 23 czerwca 2019 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że w dniu 13 czerwca 2019 r. doszło do zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazdu marki(...)nr rej. (...). Sprawca zdarzenia miał zawartą z pozwanym umowę obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. Poszkodowany zgłosił szkodę pozwanemu, który wypłacił mu odszkodowanie w wysokości 12 155,23 zł.
Powódka nabyła wierzytelność przysługującą poszkodowanemuw stosunku do pozwanego.
W dniu 29 lipca 2019 r. wydany został nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, w którym orzeczono zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty pozwany złożył sprzeciw wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu sprzeciwu pozwany zarzucił powodowi brak legitymacji czynnej a ponadto argumentował, że powód nie udowodnił faktu naprawy pojazdu oraz poniesionych kosztów. Ponadto pozwany podniósł, że informował poszkodowanego o możliwości zorganizowania i przeprowadzenia naprawyw warsztacie należącym do Sieci Naprawczej(...). Pozwany zakwestionował również wydatki poniesione przez powoda na prywatną kalkulację naprawy.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 13 czerwca 2018 r. doszło zdarzenia, w wyniku którego uszkodzeniu uległ pojazd marki(...)nr rej (...). Sprawca zdarzenia miał zawartą umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej z pozwanym. Przedmiotowa szkoda została zgłoszona pozwanemu i zarejestrowano ją pod numerem(...). Pismem z dnia 22 czerwca 2018 r. pozwany poinformował poszkodowanego o przyznaniu odszkodowania w wysokości12 155,23 zł.
PoszkodowanaI. J.zawarła w dniu 13 lutego 2019 r. z(...)s.r.o. z siedzibą wN.umowę przelewu wierzytelności przysługujących jej od sprawcy szkody i jego ubezpieczyciela OC za uszkodzony pojazd. Tego samego dnia na podstawie umowy przelewu wierzytelności(...)s.r.o. z siedzibąwN.przeniósł nabytą wierzytelność na(...)Sp. z o. o. z siedzibąwZ.. W dniu 21 lutego 2019 r.(...)Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wZ.zawarł z powodem umowę przelewu wierzytelności nabytych na podstawie umowy z dnia 13 lutego 2019 r.
W celu ustalenia wysokości szkody powód zlecił firmie(...)Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością weW.sporządzenie kalkulacji naprawy uszkodzonego pojazdu. Koszt sporządzenia kalkulacji wyniósł 307,50 zł. Przedsądowym wezwaniem do zapłaty z dnia27 marca 2019 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty łącznej kwoty12 877,89 zł. W odpowiedzi na wezwanie pozwany poinformował powoda,że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: pisma(...)z dnia 22 czerwca 2018 r. k 14, przedsądowego wezwania do zapłaty k 16, pisma(...)z dnia 29 marca 2019 k 18, umowy przelewu wierzytelności z dnia 21 lutego 2019 r. k 20, umowy przelewu wierzytelności z dnia 13 lutego 2019 k 28, umowy przelewu wierzytelnościz dnia 13 lutego 2019 k 33, kalkulacji naprawy k 34-42, faktury k 43, akt szkody na płycie CD k 58.
Sąd zważył co następuje
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części.
W przedmiotowej sprawie sporna była kwota przysługująca powodowiz tytułu naprawienia szkody powstałej w wyniku wypadku komunikacyjnego oraz obowiązek poniesienia kosztów sporządzonej kalkulacji naprawy.
Przede wszystkim Sąd nie podzielił podnoszonego w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzutu braku legitymacji czynnej.
Na podstawieart. 509 § 1 k.c.wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią ( przelew ) chyba, że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Nie można mówić o sprzeczności umowy przelewu z naturą stosunku jaki powstał na skutek szkody czy o naruszeniu zasad współżycia społecznego. Zdaniem Sądu z treści umów przelewu wierzytelności wynika, że jej stronyw prawidłowy sposób oznaczyły wierzytelność i strony tej umowy. Wbrew twierdzeniom pozwanego podnoszonym w sprzeciwie, z § 1 i 3 zawartej przez poszkodowaną w dniu 13 lutego 2019 r. umowy przelewu wierzytelności wynika, że poszkodowana przeniosła na nabywcę odszkodowanie od sprawcy szkody i jego ubezpieczyciela OC.
Ponadto stwierdzić należy, że w przypadku odpowiedzialności in solidum chodzi o całkowicie odmienne zobowiązania, związane z jednym celem, zwykle w postaci naprawienia jednej szkody. Powyższe skutkuje tym, że w wyniku zdarzenia rodzącego odpowiedzialność posiadacza pojazdu mechanicznego powstają samodzielne zobowiązania tak po stronie sprawcy szkody, jaki ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej, a odrębność tych tytułów prawnych powoduje, iż losy tych zobowiązań mogą być różne. Konsekwencją tego stanu rzeczy musi być zachowanie niezależności poszczególnych stosunków prawnych w czasie ich trwania. Stanowisko takie zajął Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 30 maja 2014 r. III CSK 224/13.
Dlatego zdaniem Sądu ze względu na niezależny byt zobowiązania każdego z dłużników ( ubezpieczyciela i ubezpieczonego ) jak również specyfikę odpowiedzialności in solidum uprawnione jest zbycie przez poszkodowanego przysługującej mu wierzytelności względem tylko jednegoz dłużników.
Podkreślić jednak należy, że biorąc pod uwagę treść zawartej umowy przelewu wierzytelności sytuacja taka nie miała miejsca, gdyż poszkodowana przeniosła przysługującą jej wierzytelność w stosunku do sprawcy szkody i jego ubezpieczyciela OC.
Na podstawieart. 822 k.c.przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.
Zgodnie zustawą z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Fundusz Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych(Dz. U. Nr 124, poz.1152 ze zm.) obowiązkowym ubezpieczeniem objęta jest odpowiedzialność cywilna posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów. Z art.34 ust.1 i art.36 ust. 1 w/w ustawy wynika,że odszkodowanie, które zakład ubezpieczeń, w ramach odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, zobowiązany jest wypłacić poszkodowanemu, ustala się w granicach odpowiedzialności cywilnej posiadacza lub kierującego pojazdem, najwyżej jednak do ustalonej w umowie ubezpieczenia sumy gwarancyjnej, jeżeli są oni zobowiązani do odszkodowania za szkodę wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostawała sama odpowiedzialność pozwanego za sprawcę szkody. Pozwany podnosił jednak, że powód nie udowodnił faktu naprawy pojazdu oraz poniesionych kosztów. Ponadto pozwany argumentował, że informował poszkodowanego o możliwości zorganizowania i przeprowadzenia naprawy w warsztacie należącym do Sieci Naprawczej(...).
Zdaniem Sądu należne poszkodowanemu odszkodowanie powinno odpowiadać niezbędnym i ekonomicznie uzasadnionym kosztom naprawy pojazdu, a jedynym kryterium ustalenia wysokości odszkodowania jest koszt należycie wykonanej naprawy niezależny od tego czy pojazd został faktycznie naprawiony a jeżeli został to za jaką kwotę. Stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie czemu wyraz dał Sąd Najwyższyw uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 lutego 2019 r. ( Sygn. akt III CZP 91/18 ) oraz uzasadnieniu wyroku z dnia 12 kwietnia 2018 r. ( Sygn. akt II CNP 41/17 ).
W celu ustalenia faktycznych kosztów naprawy uszkodzonego pojazdu przeprowadzony został dowód z opinii biegłego, która na wniosek powoda została uzupełniona. W ocenie Sądu sporządzone opinie są rzetelnei wyczerpujące i nie ma jakichkolwiek podstaw do ich zakwestionowania.
Biegły odpowiadając na zadane pytanie wskazał, że naprawa uszkodzonego samochodu przy użyciu oryginalnych części zamiennycho jakości ,,O”, technologii producenta oraz przyjęciu średnich cen robocizny stosowanych w zakładach naprawczych nieautoryzowanych, w miejscu zamieszkania poszkodowanego (O.,M.i okolice ) wynosi 19 144,60 zł netto a brutto 23 547,86 zł.
Zdaniem Sądu mają na uwadze opinie biegłego uznać należy,że przedstawiona przez pozwanego poszkodowanemu propozycja naprawy pojazdu była nierealna i nie byłoby możliwe przywrócenie pojazdu do stanu sprzed zdarzenia powodującego szkodę za kwotę, którą pozwany wypłacił poszkodowanemu.
Ponadto w ocenie Sądu tylko naprawa pojazdu przy użyciu oryginalnych części z logo producenta powoduje przywrócenie pojazdu do stanu w jakim się znajdował przed zaistnieniem zdarzenia powodującego szkodę, gdyż takie właśnie części były zamontowane w pojeździe przed jego uszkodzeniem.
Sąd nie podzielił również stanowiska pozwanego, kwestionującego zasadność wydatków poniesionych przez powoda na opinię rzeczoznawcy.W uchwale z dnia 02 września 2019 r. ( Sygn. akt III CZP 99/18 ) Sąd Najwyższy stwierdził że ,,poszkodowanemu oraz cesjonariuszowi roszczeń odszkodowawczych z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej zwrot kosztów tzw. prywatnej opinii ( ekspertyzy ) rzeczoznawcy, jeżeli jej sporządzenie było niezbędne do efektywnego dochodzenia odszkodowania.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie powód bez prywatnej ekspertyzy mógłby mieć wątpliwości nie tylko co do wysokości żądanej kwoty a nawet co do celowości wniesienia powództwa. Tak więc mając na uwadze treść zacytowanej uchwały Sąd uznał, zasadność domagania się przez powoda od pozwanego kwoty 307,50 zł z tytułu wydatków poniesionych na sporządzenie prywatnej ekspertyzy.
Powództwo zostało oddalone w zakresie kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kosztami naprawy wskazanymi w opinii biegłego a kosztami określonymi w prywatnej ekspertyzie dołączonej do pozwu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawieart. 98 § 1 i 3wzwiązku zart. 100 k.p.c.
Na koszty procesu w sprawie, poniesione przez stronę powodową składają się opłata od pozwu w wysokości 644,00 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnikaw wysokości 3 600,00 zł oraz uiszczona zaliczka w poczet wynagrodzenia biegłego w kwocie 1000,00 zł. Pozwany uiścił opłatę skarbową od pełnomocnictwa i poniósł koszty wynagrodzenia pełnomocnika w wysokości3 600,00 zł.
Ponieważ powód wygrał proces w 90,85% a pozwany w 9,15% to pozwany ma zapłacić na rzecz powoda kwotę 4 255,28 tytułem zwrotu kosztów procesu. Powodowi zwrócono część zaliczki uiszczonej przez niego w poczet wynagrodzenia biegłego, która nie została wykorzystana.
Sędzia Rafał Rogiński

ZARZĄDZENIE
(...)
(...)
(...)