Sąd Okręgowy w Warszawie
X Wydział Karny
Sygnatura akt: X Ka 603/20
Data wyroku: 2020-09-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Leszek Parzyszek

Sygn. akt X Ka 603/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 września 2020 r.
Sąd Okręgowy w Warszawie X Wydział Karny-Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący: sędzia Leszek Parzyszek
Protokolant: st. sekr. sądowy Michał Zborowski
bez udziału oskarżyciela publicznego
po rozpoznaniu w dniu 22 września 2020 r.
sprawyP. C.
obwinionego o czyny z art. 92a k.w.
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2020 r. sygn. akt VIII W 698/18
orzeka:

I
uchyla zaskarżony wyrok i na podstawieart. 5 §1 pkt 4) k.p.w.umarza postępowanie;

II
kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt X Ka 603/20

UZASADNIENIE

P. C.został obwiniony o to, że w dniu 18 czerwca 2017 roku około godziny 08:40, wG.naul. (...), kierując pojazdem m-ki(...)onr rej. (...), poruszał się z prędkością 89 km/h przy obowiązującej prędkości 50 km/h na obszarze zabudowanym, czym przekroczył dopuszczalną prędkość o 39 km/h,
    tj. za wykroczenie z art. 92a k.w.;
Wyrokiemz dnia 20 kwietnia 2020 r. w sprawie o sygn. akt VIII W 698/18, Sąd Rejonowy dla Warszawy – Mokotowa w Warszawie:

I
obwinionegoP. C.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, wyczerpującego dyspozycję art. 92a k.w., na tej samej podstawie skazał go i wymierzył mu karę grzywny w wysokości 500 (pięćset) złotych;

II
na podstawieart. 118 § 1 i 2 k.p.w.w zw. zart. 119 § 1 k.p.w.zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków postępowania i kwotę 20 (dwadzieścia) złotych tytułem zryczałtowanych wydatków ponoszonych w toku czynności wyjaśniających oraz kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem opłaty.

Apelacjęod wyroku wniósł obwiniony, zaskarżając go w całości. Orzeczeniu zarzucił:

I
obrazę przepisów postępowania, co miało wpływ na treść wyroku, tj.:

a
nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów w sprawie, w tym nieprzesłuchanie na rozprawie świadkaM. K., czym zostało uniemożliwione mu zadanie pytań temu świadkowi i naruszona zasada bezpośredniości oraz nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, na okoliczność możliwości wykonania prawidłowego pomiaru prędkości przy pomocy użytego urządzenia pomiarowego w opisanym stanie faktycznym, co byłoby jednoznacznym dowodem, czy czynności wykonane przez funkcjonariuszy były wykonane bezbłędnie i prawidłowo;

b
art. 424 § 1 KPKw zw. zart. 82 § 1 KPWpoprzez nieuzasadnienie ustalenia, iż pomiaru dokonywała funkcjonariuszA. S., kiedy to funkcjonariusz ta w czasie pomiaru i zatrzymania samochodu obwinionego cały czas siedziała w policyjnym radiowozie, a tym samym nie mogła mieć wiedzy w jaki punkt celował urządzeniem policjant wykonujący pomiary prędkości;

c
art. 7 k.p.k.w zw. zart. 8 k.p.w.przez przekroczenie swobodnej oceny dowodów, polegające na przyjęciu, że zeznania świadkówA. S.i zeznania świadka, który nie zeznawał przed Sądem I instancji -M. K.są spójne i dlatego są wiarygodne, zaś jednocześnie spójne wyjaśnieniaP. C.i zeznaniaK. W.nie są wiarygodne z uwagi na interesP. C.w korzystnym dla niego rozstrzygnięciu;

II
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku, a mianowicie:

a
że doszło do prawidłowego wykonania pomiaru przez policjantów w sytuacji gdy zeznania świadkaA. S.miały miejsce po ponad dwóch latach od zdarzenia i nie sposób jest uznać, że przy wykonywaniu przez policjantów dziesiątek tysięcy takich pomiarów ten konkretny przypadek był tak dokładnie zapamiętany przez świadkaA. S., która to i tak sama nie dokonywała takich pomiarów;

b
pominięcie faktów o wyprzedzającym samochodzie samochód obwinionego w chwili dokonywania pomiarów;

c
polegający na dowolnej, a w konsekwencji błędnej ocenie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień obwinionegoP. C., świadkaK. W., co w konsekwencji doprowadziło do uznania obwinionego, za winnego zarzucanego mu czynu podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do wniosku, że obwiniony nie dopuścił się przekroczenia prędkości;

III
obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicie w §5 ust. 1 rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 17 lutego 2014r. w sprawie w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać przyrządy do pomiaru prędkości pojazdów w ruchu drogowym, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych, przez jego niezastosowanie w sprawie i nie uznanie, że przyrząd, którym dokonywany był pomiar prędkości nie spełnia norm nałożonych przepisami prawa, co czyni dokonany pomiar prędkości urządzeniem, którym taki pomiar nie powinien być dokonywany.

Skarżący wniósł o:

a
uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i nakazanie temu Sądowi przeprowadzenie wszystkich dowodów w sprawie, w tym przesłuchanie świadkaM. K.oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego wnioskowanych w sprzeciwie od wyroku nakazowego

ewentualnie

b
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu.

Sąd okręgowy zważył, co następuje:
W sprawie zaistniała okoliczność wymagająca uwzględnienia niezależnie od postawionych w apelacji zarzutów, wymieniona wart. 5 §1 pkt 4 k.p.w.Czyn, którego popełnienie zarzucono obwinionemu miał mieć miejsce 18 czerwca 2017 r. Z uwagi na wszczęcie postępowania (zarządzenie k. 12), karalność czynu przedawniała się z dniem 18 czerwca 2020 r. (art. 45 §1 k.w.). Bieg przedawnienia uległ jeszcze zawieszeniu na czas 46 dni w związku z art. 15zzs ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem(...), innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 i 567), uchylonym następnie na mocy art. 46 pkt 20 ustawy nowelizującej z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa(...)(Dz. U. z dnia 15 maja 2020 r.). Z powyższego wynika zatem, że okres przedawnienia upłynął na etapie postępowania międzyinstancyjnego, jeszcze przed wpływem sprawy do sądu odwoławczego (zarządzenie z dnia 19 sierpnia 2020 r., k. 136).
Z uwagi na powyższe, zgodnie z dyspozycjąart. 5 §1 pkt 4 k.p.w.zaskarżony wyrok należało uchylić i umorzyć postępowanie w sprawie.
Sąd odwoławczy nie mógł bez przeprowadzania postępowania dowodowego zmienić wyroku i uniewinnić obwinionego. Dopuszczenie dowodów wskazanych w apelacji byłoby zaś niecelowe wobec przedawnienia karalności czynu.
Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa na podstawieart. 119 §2 pkt 1 k.p.w.w zw. zart. 634 k.p.k., stosowanym na podstawie odesłania zawartego wart. 121 §1 k.p.w.