Sąd Okręgowy w Koninie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 264/19
Data wyroku: 2019-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Robert Rafał Kwieciński

Sygn. akt II Ka 264/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 października 2019 r.
Sąd Okręgowy w Koninie II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Robert Rafał Kwieciński
Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Sobieraj
przy udziale Ewy Woźniak prokuratora Prokuratury Rejonowej w Słupcy
po rozpoznaniu w dniu 25 października 2019 roku
sprawyW. K.
oskarżonego zart. 13§1 k.k.. w zw. z art.. 286§1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Słupcy
z dnia 28 maja 2019 roku sygn. akt II K 26/19

1
Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok.

2
Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 50 złotych oraz opłatę za to postępowanie w wysokości 120 złotych.

Robert Rafał Kwieciński

UZASADNIENIE
W. K.został oskarżony o to, że:
w dniu 24 lutego 2017 r. w miejscowościG.gminaS.działając umyślnie z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci odszkodowania, w trakcie prowadzonego postępowania likwidacyjnego przez(...) SAw zakresie szkody na(...)usiłował doprowadzić(...) SAz siedzibą wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 10594,30 zł poprzez uzyskanie a następnie wykorzystanie do likwidacji szkody dokumentu w postacifaktury VAT nr (...)z dnia 20.02.2017 r. świadczącej o zakupie nowych osłon silnika w postaci paneli maski oraz mocowania za kwotę 13600 zł netto, którą to fakturą chciał potwierdzić wymianę uszkodzonych części ciągnikaV. S.nr rej. (...)na nowe, pomimo iż w rzeczywistości uszkodzone części zostały tylko naprawione i ponownie w nim zamontowane, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na wcześniejsze rozliczenie szkody w wysokości 3005,70 zł, to jest o przestępstwo skarbowe zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.
Wyrokiem z dnia 28 maja 2019 r. w sprawie o sygn. akt II K 26/19 Sąd Rejonowy w Słupcy uznał wyżej wymienionego oskarżonego za winnego przestępstwa zart. 13§1 k.k.w zw. zart. 286§1 k.k.popełnionego w sposób wyżej opisany i za to na podstawieart. 286§1 k.k.w zw. zart. 14§1 k.k.przy zastosowaniuart. 37a k.k.wymierzył mu karę grzywny w wymiarze 120 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych.
Powyższy wyrok został zaskarżony w całości apelacją obrońcy oskarżonego, która zarzuciła:
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść poprzez:
- przyjęcie, że oskarżonyW. K.usiłował doprowadzić(...) S.A.z siedzibą wW.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w sytuacji, gdy z treści zebranego w sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadkówA. N.iR. K. (1)oraz dokumentów, wynika, że to nieW. K.zajmował się likwidacją szkody ze stronyspółki (...) S. z o.o., a bratK. K.,
- niesłuszne i niezgodne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przypisanie oskarżonemuW. K.umyślnego działania w zakresie czynu objętego aktem oskarżenia w zamiarze bezpośrednim, podczas, gdy zachowanie oskarżonego, któremu od pewnego etapu można było przypisać wiedzę i świadomość o prowadzonym postępowaniu nie sposób zarzucić działania umyślnego w zamiarze bezpośrednim,
co w konsekwencji doprowadziło do nieprawidłowego uznani, że oskarżony zrealizował znamiona zarzucanego mu przestępstwa’
stawiając w ten sposób sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zamianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego.

Sąd odwoławczy zważył, co następuje:
Apelacja obrońcy oskarżonego okazała się bezzasadne, stanowiła ona jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu i instancji.
Przed przystąpieniem do analizy zarzutów zawartych w apelacjach Sąd odwoławczy pragnie zauważyć, iż orzeczenie wydane w przedmiotowej sprawie zostało oparte na całokształcie materiału dowodowego zebranego w sprawie, który został poddany wnikliwej analizie bez przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów. Analiza dowodów przeprowadzonych przez Sąd Rejonowy znajduje pełne odzwierciedlenie we wnioskach zawartych w uzasadnieniu wyroku, które czyni zadość wymogomart. 424§1 i 2 k.p.k., co pozwala w pełni na przeprowadzenie kontroli instancyjnej.
Sąd okręgowy pragnie również podkreślić, iż Sąd Rejonowy w Słupcy w sposób prawidłowy oraz dokładny przeprowadził postępowanie dowodowe oraz wnikliwie i wszechstronnie rozważył wszystkie dowody i okoliczności ujawnione w toku rozprawy dokonując następnie na ich podstawie właściwych ustaleń faktycznych, co do samego przebiegu zdarzeń. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone odpowiednio dokładnie i starannie. Ocena materiału dowodowego w zakresie czynów przypisanych oskarżonemu przez sąd rejonowy dokonana została z uwzględnieniem reguł sformułowanych w przepisachart. 5 k.p.k.iart. 7 k.p.k.Co więcej, jest ona oceną wszechstronną, bezstronną i jest zgodna z zasadami wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd Okręgowy nie stwierdził także błędów logicznych, jak i faktycznych w rozumowaniu Sądu Rejonowego. W związku z powyższym kontrola apelacyjna uzasadnia twierdzenie, że zaskarżony wyrok został, tak jak tego wymaga norma zawarta wart. 410 k.p.k., prawidłowo i w pełni oparty na poprawnie dokonanej ocenie materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku postępowania.
Wskazać w tym miejscu należy, że ustalenia faktyczne dokonane przez sąd orzekający mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, jeśli zostanie stwierdzone, że w procedurze dochodzenia do nich, sąd uchybił dyrektywomart. 7 k.p.k., czyart. 410 k.p.k.i pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach nieujawnionych w toku rozprawy, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej, bądź gdy naruszył zasadę opisaną wart. 5§2 k.p.k.
Treść wniesionego środka odwoławczego jednoznacznie wskazuje, że zarzutem stawianym zaskarżonemu wyrokowi jest błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu przez Sąd I instancji, iż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przypisanie oskarżonemu zarzucanych mu czynów.
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych jest tylko wówczas słuszny, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd orzekający nie odpowiada prawidłowości logicznego rozumowania, a stawiając zarzut ten należy wykazać jakich konkretnych uchybień w zakresie logicznego rozumowania dopuścił się sąd I instancji, zatem krytyka odwoławcza, aby była skuteczna, musi wykazać usterki rozumowania zaskarżonego orzeczenia (tak wyrok Sądu Najwyższego z 22 stycznia 1975 r., sygn. I KR 197/74 - OSNKW 1975/5/58). Nie może on natomiast sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu poprzez eksponowanie drugorzędnych okoliczności.
Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisuart. 7 k.p.k.jeżeli poprzedzone jest ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających na korzyść jak i niekorzyść oskarżonego, jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.
W ocenie sądu odwoławczego, sąd I instancji przeprowadził analizę istotnych dowodów, tak dowodu uznawanego za niewiarygodny, jak też takiego dowodu, który został przyjęty za podstawę ustaleń faktycznych, oraz dokonał też analizy całokształtu zebranych dowodów w ich wzajemnym powiązaniu, z dbałością o odzwierciedlenie ich treści i obiektywizm wniosków co do sprawstwa oskarżonego.
Sąd odwoławczy pragnie również podkreślić, iż analizując całokształt zebranych w sprawie dowodów należy uznać, że sąd rejonowy zebrał je w sposób wystarczający do merytorycznego rozstrzygnięcia i należycie ocenił, co pozwoliło mu na wyprowadzenie prawidłowych ustaleń faktycznych co do sprawstwa oskarżonego, a także znamion strony podmiotowej czynu przypisanego wymienionemu.
Wbrew odmiennym twierdzeniom zawartym w apelacji, mającym charakter polemiczny - nie ma podstaw, ani do skutecznego kwestionowania dokonanej przez sąd I instancji oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, ani też poczynionych na podstawie tego materiału dowodowego ustaleń faktycznych odnośnie sprawstwa i winy oskarżonego. Konfrontując ustalenia faktyczne z przeprowadzonymi na rozprawie głównej dowodami trzeba stwierdzić, iż dokonana przez sąd rejonowy rekonstrukcja zdarzeń i okoliczności popełnienia przypisanych oskarżonemu przestępstw nie wykazuje błędu i jest zgodna z przeprowadzonymi dowodami, którym sąd ten dał wiarę i się na nich oparł. W związku z powyższym kontrola apelacyjna uzasadnia twierdzenie, że zaskarżony wyrok został, tak jak tego wymaga norma zawarta wart. 410 k.p.k., prawidłowo i w pełni oparty na poprawnie dokonanej ocenie materiału dowodowego, zgromadzonego i ujawnionego w toku postępowania.
W tym miejscu należy więc wskazać, iż sąd odwoławczy całkowicie nie zgadza się z zarzutem apelacyjnym, jakoby z treści zeznań świadkaR. K. (1)i dokumentów wynikało, że likwidacją szkody zajmował się bratK. K.. Wręcz przeciwnie z zeznańR. K. (1)wynika, że to oskarżonyW. K.złożył telefonicznie zamówienie na części, które rzekomo miały być zamontowane do uszkodzonego pojazdu, przy czym 28.02.2017 r. zrobiona została korekta faktury z 20.02.2017 r. ponieważ nastąpiła rezygnacja (k. 52). Światek ten zeznał też, iż panele po regeneracji odebrał osobiście oskarżony, on też kontaktował się telefonicznie i osobiście w tej sprawie (k. 57). Ponadto z korespondencji elektronicznej prowadzonej z(...) SAwynika, że oskarżony zajmował się likwidacją przedmiotowej szkody (k. 154-160).
Z przywołanego wyżej materiału dowodowego wynika więc niewątpliwie, iż to oskarżony zajmował się likwidacją szkody, dokonywał zamówień, odbierał panele po regeneracji, zrezygnował z nabycia nowych, miał więc pełną wiedzę w tym zakresie i tym samym musiał działać w zamiarze bezpośrednim – to jest w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w kwocie wskazanej w zaskarżonym wyroku, skoro uszkodzone panele zostały jedynie naprawione i zrezygnowano z nabycia nowych osłon i mocowań.
W konsekwencji na podstawieart. 437§1 k.p.k.sąd okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok, nie znajdując podstaw do jego zmiany lub uchylenia, należało też zaakceptować wymiar orzeczonej wobec oskarżonego kary, która z pewnością nie była rażąco niewspółmiernie surowa.
Orzeczenia o kosztach sądowych zawarte w punkcie 2 wyroku sądu odwoławczego znajduje uzasadnienie w przepisachart. 627 k.p.k.,art. 634 k.p.k.iart. 636§1 k.p.k.orazart. 3 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych.
R.R. Kwieciński