Sąd Rejonowy w Świdnicy
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV U 66/19
Data wyroku: 2019-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Magdalena Piątkowska
Teza: uwzględnienie odwołania

Sygn. akt IV U 66/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 kwietnia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w składzie :
Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska
Protokolant : Karolina Nowicka
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2019 roku wŚ.
sprawy z odwołaniaS. A.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.
w sprawie(...)
o zwrot zasiłku chorobowego

I
zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.w sprawie(...)w ten sposób, iż stwierdza, że wypłacony zasiłek chorobowy opisany w decyzji nie stanowi nienależnie pobranego świadczenia i ustala brak obowiązku zwrotu pobranego zasiłku chorobowego wraz z odsetkami opisanego w tej decyzji;

II
zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.na rzecz powodaS. A.kwotę 5 400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego.

UZASADNIENIE
PowódS. A.wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału wW.z dnia10.01.2019r. zobowiązującą go do zwrotu nienależnie, zdaniem organu rentowego, pobranych świadczeń tj. zasiłku chorobowego za okresy wskazane w decyzji. Powód wniósł o zmianę decyzji poprzez stwierdzenie, iż świadczenia zostały przez powoda pobrane należnie i uchylenie decyzji w zakresie obowiązku zwrotu świadczeń oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm w wysokości dwukrotności stawki minimalnej. W uzasadnieniu powód wskazał, iż w okresach jego niezdolności do pracy wszelkie czynności związane z prowadzeniem działalności gospodarczej wykonywał ojciec –W. A.oraz zleceniodawcy powoda-Ł. G. (1)iK. M. (1), a z wysokości ich wynagrodzenia organ rentowy wyprowadził nieprawidłowy wniosek jakoby powód wykonywał działalność zarobkową osobiście.
W odpowiedzi na odwołanie Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wW.wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powołano podstawę prawną decyzji wskazując, iż w świetle poczynionych ustaleń zleceniobiorcy powoda otrzymywali bardzo niskie wynagrodzenia w stosunku do minimalnej stawki godzinowej, zatem w czasie pracy ujawnionym po przeliczeniu wynagrodzenia okazuje się, ze nie było możliwe wykonanie przez nich wszystkich czynności potwierdzonych fakturami i osiągnięcie przez firmę tak wysokich dochodów.

W toku postępowania Sąd ustalił

następujący stan faktyczny:
PowódS. A.prowadzi działalność gospodarczą w zakresie warsztatu samochodowego, okresowo do 2015r. świadczył też usługi transportowe.
W zakresie usług transportowych zlecenia umawiane były zK. M. (1), która przekazywała dane dotyczące zlecenia powodowi, jeśli był zdolny do pracy, a jeśli nie- bezpośrednio kierowcyŁ. G. (1).
Jeśli chodzi o warsztat naprawy aut w okresach niezdolności do pracy warsztat utrzymywany był jako otwarty, aby nie stracić klientów, wykonywana była drobna diagnostyka i wymiany czy naprawy, które byli samodzielnie w stanie wykonać zastępujący powoda ojciec-W. A.iŁ. G. (2). Wiedzieli, że w razie poważniejszej naprawy, czy wątpliwości, czy będą umieli zdiagnozować usterkę, mieli odsyłać klientów do czasu aż powód będzie zdolny do pracy. Za wykonywane czynności otrzymywali w ramach umowy zlecenia wynagrodzenie określane zadaniowo. Ponadto ojciec powoda zawsze pomagał synowi w razie potrzeby.
Powód nie wykonywał w okresach wskazanych decyzji pracy osobiście, a dochód firmy pochodzi z wykonywanych przez zleceniobiorców czynności w zakresie transportu i drobnych napraw.
Dowód:
akta ZUS w załączeniu,
zeznania świadkówK. M.,Ł. G., powoda e-protokół k.45
Powód wiedział, iż podczas pobierania świadczeń nie może wykonywać działalności zarobkowej i jej nie wykonywał.
Dowód: zeznania powoda - protokół k.45
Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o wszystkie zgromadzone w sprawie dowody, które na skutek szczątkowo przeprowadzonego postępowania dowodowego przed organem rentowym nie zaprzeczyły okolicznościom wskazanym w decyzji i odpowiedzi na odwołanie, a jedynie uzupełniły stan faktyczny, nie stojąc ze sobą w sprzeczności. Powód i świadkowie w sposób przekonujący wskazali, jak organizowana była praca podczas nieobecności powoda i skąd pochodziły zyski w okresach niezdolności powoda do pracy. Organ rentowy natomiast opierał się jedynie na wnioskach wyprowadzonych z niektórych faktów bez poparcia dowodami wskazanej w decyzji bezpośredniej niesporadycznej działalności powoda w okresie niezdolności do pracy.

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:
Odwołanie podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie zart. 84 ustawy z dnia 13 października 1998 roku o systemie ubezpieczeń społecznychosoba, która pobrała nienależne świadczenie z ubezpieczeń społecznych, jest obowiązana do jego zwrotu, wraz z odsetkami, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, z uwzględnieniemust. 11.
Zgodnie zaś zart. 17 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwaubezpieczonywykonującyw okresie orzeczonej niezdolności do pracy pracę zarobkową lub wykorzystujący zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z celem tego zwolnienia traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.
Zdaniem sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki art. 17 powołanej ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku, a zatem świadczenie zostało pobrane należnie.
Jak wynika z treści powołanego przepisu utrata prawa do zasiłku łączy się z aktywnością zawodową ubezpieczonego polegającą na podejmowaniu przez niego osobiście czynności związanych z pracą zarobkową. Zdaniem sądu w sytuacji, gdy powód, który nie wykonywał osobiście żadnych czynności, powierzył ojcu i współpracującym z nim zleceniobiorcom prowadzenie działalności w całości, nie można mówić o spełnieniu przesłanek z art. 17 powołanej ustawy. W niniejszej sprawie czynności związanych z prowadzeniem dzielności gospodarczej powód nie wykonywał.
Dlatego też w uznaniu, iż brak było materialnej podstawy żądania od powoda zwrotu świadczeń, sąd, na podstawieart. 47714§2 kpczmienił zaskarżoną decyzję jak w punkcie I wyroku .
W punkcie II sąd orzekł na podstawieart. 98 i nast. kpcw zw. § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Sąd stanął na stanowisku, iż żądanie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń nie należy do kategorii spraw wymienionych w §9 ust.1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, który mówi o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego. Kwota, którą w wyniku zaskarżonej decyzji miałby zwrócić powód nie jest świadczeniem pieniężnym z ubezpieczenia społecznego, lecz określoną w decyzji kwotą pieniężną o wysokości i zasadach zwrotu określonych przepisami prawa cywilnego, odpowiadającą wartości należności głównej wypłaconej w przeszłości oraz odsetek.