Sąd Okręgowy w Częstochowie
VII Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VII Ka 719/19
Data wyroku: 2019-08-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Adam Synakiewicz
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko życiu
Podstawa prawna: art.158 § 1 kk
Teza: Realizuje znamiona typu czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k. biorący udział w bójce lub pobiciu sprawca, który albo naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo naraża człowieka na nastąpienie skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k. Znamię bezpośredniości niebezpieczeństwa należy odnosić jedynie do postaci sprawczej polegającej na narażeniu pokrzywdzonego na utratę życia.

Sygn. akt VII Ka 719/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 sierpnia 2019 roku
Sąd Okręgowy w Częstochowie VII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący SSO Adam Synakiewicz
Protokolant st. sekretarz sądowy Małgorzata Idzikowska-Oleszczyk
w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej Częstochowa-Północ
w Częstochowie Mirosławy Kaczmarzyk
po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2019 roku sprawy

M. K. (2)
urodz. (...)wC.

synaM.iB.
oskarżonego o czyn zart. 158 § 1 k.k.
na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora
od wyroku Sądu Rejonowego w Częstochowie
z dnia 22 marca 2019 roku sygn. akt XVI K 1437/18

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
kosztami procesu związanymi z apelacją prokuratora obciąża Skarb Państwa.

Sygn. akt VII Ka 719/19

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Częstochowie wyrokiem z dnia 22 marca 2019 roku, wydanym w sprawie XVI K 1437/18, uznał oskarżonegoM. K. (2)za winnego tego, że w dniu 14 lipca 2018 roku wC., wspólnie i w porozumieniu z innym nieustalonym sprawcą, dokonał pobiciaK. F.iJ. K., zadając uderzenia rękoma, kopiąc i szarpiąc pokrzywdzonych, czym naraził ich na nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k., to jest przestępstwa zart. 158 § 1 k.k.
Apelację od wyroku wywiódł prokurator, wnosząc o jego zmianę w zakresie opisu czynu i uzupełnienie owego opisu o słowa wskazujące na narażenie pokrzywdzonych na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k., albowiem, w ocenie skarżącego, przyjęty opis czynu obraża prawo procesowe, pomijając znamię występku zart. 158 § 1 k.k.w postaci narażenia człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje.
Apelacja prokuratora jest oczywiście bezzasadna, zaś jej argumentacja dowodzi nieprawidłowej interpretacji normy prawnej zawartej wart. 158 § 1 k.k.
Przypomnieć należy, iż przestępstwo udziału w bójce lub pobiciu jest przestępstwem skutkowym, zaś jego skutkiem jest narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutku w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (o jakim mowa wart. 156 § 1 k.k.) lub średniego naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia (o jakim mowa wart. 157 § 1 k.k.). Jak trafnie zauważa Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 kwietnia 2017 roku (V KK 342/16), znamiona różnych postaci narażenia, opisane wart. 158 § 1 k.k., występują w alternatywie rozłącznej. Do znamion czynu zabronionego zart. 158 § 1 k.k., należy narażenie uczestnika bójki lub pobicia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo spowodowania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu lub innego uszczerbku na zdrowiu, powodującego naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni.
Innymi słowy rzecz ujmując, realizuje znamiona typu czynu zabronionego zart. 158 § 1 k.k.biorący udział w bójce lub pobiciu sprawca, który albo naraża człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo naraża człowieka na nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k.Znamię „bezpośredniości” niebezpieczeństwa należy odnosić jedynie do postaci sprawczej polegającej na narażeniu pokrzywdzonego na utratę życia a nie na nastąpienie skutku określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k.
Dodać należy, iż za taką interpretacją omawianej normy prawnej przemawia nie tylko wykładnia logiczna, ale przede wszystkim jej wykładnia językowa. Wszak gdyby znamię „bezpośredniości niebezpieczeństwa” miało być odnoszone także do skutku związanego z narażeniem pokrzywdzonego na nastąpienie uszczerbku na zdrowiu określonego wart. 156 § 1 k.k.lub wart. 157 § 1 k.k., to ustawodawca użyłby rzeczownika „nastąpić” nie w mianowniku - „nastąpienie”, ale w dopełniaczu - „nastąpienia” (postępując tak samo, jak uczynił to w opisie sąsiadującego przestępstwa skutkowego zart. 160 § 1 k.k., używając przymiotnika „ciężki” właśnie w dopełniaczu). Dopiero użycie wskazanego rzeczownika w dopełniaczu nadawałoby bowiem zdekodowanej normie zgodną z przekonaniem apelującego treść – „naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku”. Z kolei zastosowanie owego rzeczownika w mianowniku wyklucza odnoszenie słów „bezpośrednie niebezpieczeństwo” do omawianej części przepisuart. 158 § 1 k.k., tak jak widzi do skarżący, bowiem prowadziłoby to do zdekodowania normy godzącej w zasady pisowni - „naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienie skutku”.
Mając to na uwadze zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, kosztami postępowania odwoławczego obciążając Skarb Państwa.