Sąd Okręgowy w Świdnicy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 32/19
Data wyroku: 2019-02-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Połyniak, Adam Pietrzak, Mariusz Górski
Słowa kluczowe: Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 437 § 1 kpk

Sygn. akt IV Ka 32/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 lutego 2019 r.

Sąd Okręgowy w Świdnicy w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:

Przewodniczący:

SSO Mariusz Górski (spr.)

Sędziowie:

SSO Agnieszka Połyniak

SSO Adam Pietrzak

Protokolant:

Aneta Pawlicka
przy udziale Jacka Kowalskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Okręgowej
po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2019 r.
sprawyS. T.
synaK.iB. z domu T.
urodzonego (...)wB.
oskarżonego o czyn zart. 59 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii,art. 58 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Kłodzku
z dnia 5 listopada 2018 r. sygnatura akt II K 216/18

I
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

II
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe związane z postepowaniem odwoławczym, w tym wymierza mu 180 złotych opłaty za to postępowanie.

Sygn.akt IV Ka 32/19

UZASADNIENIE
Zaskarżonym wyrokiemS. T.uznany został za winnego, że:
w okresie od września 2016 roku do dnia 12 września 2017 roku wL.iK.w woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu z góry powziętym zamiarem, wbrew przepisom ustawy :
- w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił trzykrotnieK.K.środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w ilości łącznej nie mniejszej niż 1,50 grama za łączną kwotę nie mniejszą niż 45 złotych
- w celu osiągnięcia korzyści majątkowej udzielił czterokrotnieM. Ż.środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w ilości łącznej nie mniej niż 4 gramy za łączną kwotę nie mniejszą niż 120 złotych
- dwukrotnie udzieliłK.K.środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w nieustalonej ilości poprzez przekazanie mu nabitej lufki zawierającej w/w środek odurzający celem wspólnego zażycia
- jednokrotnie udzielił małoletniejE. D.środek odurzający w postaci ziela konopii innych niż włókniste w nieustalonej ilości poprzez przekazanie jej nabitej lufki zawierającej w/w środek odurzający celem wspólnego zażycia,
tj. za winnego popełnienia czyn u zart. 59 ust.1w zw. zart. 58 ust.1 i 2-ustawy z 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiw zw. zart. 11§2 kkw zw. zart. 12 kki za to , na mocyart. 59 ust.1wskazanej wyżejustawy z 29.07.2005 r.w zw. zart.11§3 kkwymierzono oskarżonemu karę 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie, w oparciu oart. 69§1 i §2 kkorazart. 70§2 kkzawieszono warunkowo na okres lat 3, oddającS. T.w okresie próby pod dozór kuratora sądowego (art.73§2 kpk) i zobowiązując oskarżonego do informowania tegoż kuratora o przebiegu okresu próby co 6 miesięcy.
Z koleiart. 45§1 kkdał podstawę dla orzeczenia przepadku korzyści majątkowej przezS. T.z przestępstwa, a to kwoty 165 zł.
Wyrok powyższy zaskarżył obrońcaS. T.zarzucając:
1)mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę przepisów postępowania,a mianowicie:art. 7w zw. zart. 4 oraz 410 k.p.k.;
- poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i oparcie ustaleń faktycznych w sprawie na zeznaniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym przezK.K.iM. Ż., podczas gdy świadkowie Ci na rozprawie przed Sądem zaprzeczyli wersji przedstawianej przez nich w toku śledztwa, zaś Sąd I instancji uzasadniając ich wiarygodność poprzestał na konstatacji, że należy dać wiarę zeznaniom w/w świadków złożonym w toku postępowaniu przygotowawczego albowiem w świetle zeznań funkcjonariusza policjiB.B.były one składane w warunkach swobody wypowiedzi, nie rozwijając powyższego wywodu,
- poprzez dowolne przyjęcie, że oskarżony udzielał świadkomK.K.,M. Ż.orazE. D.środków odurzających w postaci ziela konopii innych niż włókniste (popularnie zwanych marihuaną) podczas gdy:
a) świadekŻ.w toku śledztwa wskazywał, że oskarżony udzielał mu „słabego materiału tzw. szit, który w ogóle nie kopał tylko relaksował człowieka" oraz że nie był zadowolony z tego co otrzymywał od oskarżonego, zaś w postępowaniu przed Sądem wskazywał, że to co palił z oskarżonym to nie była marihuana, gdyż wcześniej miał kontakt z tym narkotykiem i widział różnicę, nadto, iż w czasie palenia z oskarżonym spożywali alkohol,
b) świadekE. R.wskazywała, że nie było takiej sytuacji by wyczuła odE. D.woń marihuany i że nie wie czy jej podopieczna faktycznie była po zażyciu takiego środka, które to wątpliwości nie pozwalają przyjąć, że oskarżony udzielał małoletniej ten środek odurzający,
- poprzez przyjęcie, że oskarżony udzielił jednokrotnie małoletniejE. D.oraz dwukrotnieK.K.marihuany w nieustalonej ilości poprzez przekazanie im nabitej lufki, podczas gdy niezależnie od podniesionego zarzutu dot. braku podstaw do przyjęcia, że substancja wypalana wspólnie z oskarżonym była zielem konopii innym niż włókniste w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii to Sąd I instancji nie poczynił żadnych ustaleń w kierunku oceny, że była to co najmniej taka jego ilość, która wystarczy przynajmniej na jednorazowe jego użycie przez jedną osobę w celach innych niż medyczne, w dawce przyjętej czy uznawanej jako typowa dla marihuany (wyrok SN z dnia 4 listopada 2008r, sygn.akt IV KK 127/08),
2) poprzez naruszenie przepisuart. 410 k.p.k.w zw. zart. 172 k.p.k.w zw. zart. 6 k.p.k.realizujące się w zastosowaniu przez Sąd I instancji niedopuszczalnej w świetle stanowiska judykatury konfrontacji bezpośredniej tj. odczytaniu świadkowiB.B.na rozprawie w dniu 23 października 2018r. zeznań świadkaM. Ż.a także świadkowiE. R.fragmentu zeznań świadkaE. D., które stanowiło obejście przepisów dot. procesowej instytucji konfrontacji i w rażący sposób naruszało zasadę kontradyktoryjności i bezpośredniości procesu karnego, uniemożliwiające odniesienie się przez świadków, których zeznania zostały odczytane do tych złożonych przez świadkaB.iR., którym Sąd dał wiarę,
3) poprzez naruszenieart. 410w zw. zart. 193 § 1 k.p.k.w zw. zart. 7 k.p.k.realizujące się w dowolnym przyjęciu, że oskarżony udzielał świadkom środków odurzających, albowiem zdaniem Sądu I instancji środki te działały na nich tak jak środki odurzające, pomimo że Sąd I instancji w żaden sposób nie określa jakie zachowania charakteryzują osoby które wcześniej wypaliły marihuanę, zaś niewątpliwie powyższa wiedza ma charakter wiadomości specjalnych i w związku z tym przedmiotowa konstatacja winna być poprzedzona opinią biegłego medyka z zakresu toksykologii, a czego Sąd I instancji nie uczynił,
4) poprzez naruszenieart. 7w zw. zart. 5 § 2 k.p.k.oraz410 k.p.kwynikające z przyjęcia, że oskarżony za każdym razem udzielał środków odurzających w postaci marihuany, które to oskarżenie opierało się wyłącznie na relacji świadków, którzy następnie swoje zeznania odwołali, podczas gdy analizując cały zebrany w sprawie materiał dowodowy nie można zapominać, że rutynowo w przypadku zatrzymania u danej osoby substancji, co do której istnieje podejrzenie, że jest ona zielem konopii innym niż włókniste w rozumieniu ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, dopuszcza się dowód z opinii biegłego z zakresu toksykologii celem ustalenia sumy zawartości A 9tetrahydrokannabinolu oraz kwasu tetrahydrokannabinolowego (kwasu A 9THC 2karboksylowego) w kwiatowych lub owocujących wierzchołkach roślin, z których nie usunięto żywicy przekraczającej 0,2%w przeliczeniu na suchą masę, Odnosząc zaś powyższe do zgłaszanych przez świadków wątpliwości co do „jakości" wypalanej substancji, korespondujących z wyjaśnieniami samego oskarżonego wskazującymi, że mieszał on substancję z przyprawami oraz faktu równoczesnego ich zażywania ze spożywaniem alkoholu należy przyjąć, że w sprawie istnieją niedające się usunąć wątpliwości, które winny być Interpretowane na korzyść oskarżonego, a tym samym nie sposób przypisać mu odpowiedzialności za zarzucane mu czyny.
Tym samym apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu, ewentualnie uchylenie wyroku Sądu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył:

Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Sąd I instancji po prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu dokonał jedynie trafnej oceny dowodów, a stanowisko swe przekonująco (choć nieco powierzchownie) uzasadnił. W tej sytuacji, skoro Sąd Okręgowy zgadza się z tezami Sądu Rejonowego - zbędną jest ponowna analiza faktów, gdyż byłoby to jedynie powtarzaniem trafnych, podniesionych wcześniej argumentów.
Odnosząc się zatem wyłącznie do szczegółowych zarzutów apelacji należy stwierdzić, że:

1
Prawdą jest, że Sąd Rejonowy odmawiając wiary zeznaniom świadkówK.
K.orazM. Ż., a złożonych w postępowaniu jurysdykcyjnym oparł się przede wszystkim na stwierdzeniach funkcjonariusza policjiB.B.. Już tylko ta argumentacja wydaje się wystarczająca dla zaakceptowania poglądu Sądu I instancji, choć należy nadto zauważyć, iż analiza wersji zdarzeń podana przez kolegów oskarżonego, zaprezentowana podczas pierwotnego przesłuchania „sama w sobie” musi prowadzić do wniosku, że świadkowie ci mówili wówczas prawdę. Wskazują oni bowiem w sposób spójny, zbieżny, logiczny, obszerny, a tym samym wiarygodny na okoliczności w jakich otrzymywali (bądź kupowali) odS. T.marihuanę. Podają przy tym na tyle istotne szczegóły kolejnych zdarzeń, iż nie sposób przyjąć by było to wynikiem ich konfabulacji, czy też sugerowania czegokolwiek przez przesłuchującego policjanta.

2
Wbrew twierdzeniom apelującego, podczas pierwszego przesłuchaniaM. Ż.nie mówił nic o właściwościach marihuany jaką kupował od oskarżonego (por.k-32).

Dopiero podczas kolejnego przesłuchania (k-67) istotnie świadek ten stwierdził, że marihuana pochodząca odS. T.działała na niego uspokajająco, nie dawała tzw. kopa. Skarżący pominął jednak kolejne zdanieM. Ż., a to iż jego organizm reaguje generalnie na marihuanę uspokojeniem i ta, o której mowa w omawianej sprawie nie była wyjątkiem.

3
Prawdą jest, żeE. R.oświadczyła, iż nie było takiej sytuacji by wyczuła odE. D.woń marihuany. Należy jednak zauważyć, że z dalszej części jej zeznań wynika, iż nigdy nie rozmawiała z osobą, o której wiedziałaby, że jest pod wpływem marihuany, a nadto, że wyczułaby gdyby jej córka (wychowanica) była pod wpływem alkoholu, zaznaczając jednak (co także skrzętnie pomija obrońca), że „w pokojuE.czuć było obcy zapach”.

4
Nie można wymagać od Sądu by czynił ustalenie jaka była ilość marihuany w lufce, gdy udzielana byłaE. D., a takżeK.K.. Środek ów został przecież wypalony i tylko na podstawie oświadczeń osób „zainteresowanych” można ocenić tę zaszłość. Ta zaś ocena wskazuje jednoznacznie, że ilość udzielonej marihuany była wystarczająca na przynajmniej jednorazowe użycie.

5
Sąd Okręgowy nie dopatruje się jakiejkolwiek obrazy przepisów prawa procesowego, na skutek np. odczytania świadkowiE. R.zeznańE. D., by ta pierwsza odniosła się do odczytanej wersji zdarzeń. Jest to praktyka częstokroć stosowana podczas przesłuchań i w istocie nie można tego uznać za obejście konfrontacji. Istota tejże jest zgoła odmienna i inny jest jej cel.

6
Swoiste zdumienie budzi pogląd obrońcy, że Sąd nie może oceniać, czy świadkom o jakich mowa w akcie oskarżenia oskarżony istotnie udzielał marihuany, bowiem do tego niezbędna jest wiedza specjalna biegłego medyka z zakresu toksykologii.

Absurdalności wręcz tego poglądu nie trzeba chyba uzasadniać.

7
Analogicznie ocenić należy ostatni zarzut skarżącego, a to choćby ze względu na treść pierwotnych zeznań świadkówE. D.,K.K.iM. Ż..

Z uwagi już tylko na powyższe - orzeczono jak w wyroku.