Sąd Okręgowy w Łodzi
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 282/19
Data wyroku: 2019-10-23 00:00:00
Typ orzeczenia: OTHER

[Sędzia Przewodniczący Świerczyński Jacek 00:15:47.768]
Początek uzasadnienia. Wyrokiem z dnia 24 października 2018 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi nakazałH. L.,E. L. (1),E. L. (2)iO. W.opróżnienie lokalu mieszkalnego oznaczonego nr 21a, położonego wŁ.przyulicy (...). W pkt. 2 orzekł o uprawnieniuH. L.,E. L. (1),E. L. (2)iO. W.do otrzymania lokalu socjalnego i wstrzymał wykonanie pkt. 1 wyroku do czasu złożenia pozwanym przez GminęŁ.oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. W pkt. 3 ustalił, że wyrok w części dotyczy[? 00:16:31.164]paniE. L. (1),E. L. (2)iO. W.jest wyrokiem zaocznym. W pkt. 4 zasądził odH. L.iE. L. (1)solidarnie na rzeczH. N.200 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, a w pkt. 5 nie obciążyłE. L. (2)iO. W.kosztami procesu. I to rozstrzygnięcie Sąd I Instancji oparł na następujących ustaleniach. Otóż właściciele nieruchomości położonej wŁ.przyulicy (...)czerwca 2016 r. zawarli umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego wŁ.przyP.21/21a. Umowa została zawarta na czas określony do 30 czerwca 2017 r. Pozwana nie opłacała czynszu określonego w umowie. W lokalu opróczH. L.zamieszkują dorosła córkaE. L. (1)oraz małoletnie wnukiE. L. (2)iO. W., dzieciE. L. (1). Po zakończeniu umowy najmu na czas określony pozwana i inne osoby wskazane w pozwie nadal zamieszkują w przedmiotowym lokalu. W razie orzeczenia eksmisjiH. L.nie miała gd...,, nie miałaby gdzie zamieszczać. Sąd ustalił wreszcie, żeH. L.od 2013 r. korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wŁ.. Ostatnio w okresie od lutego do lipca 2018 miała przyznany stały zasiłek w kwocie 317 zł miesięcznie.E. L. (1)wspólnie z małoletnimi dziećmi również korzysta ze wsparcia ośrodka. Od kwietnia do sierpnia 2018 r. korzystała z zasiłków wysio..., w wysokości 322 zł miesięcznie, a od marca do czerwca 2 tysiące dwudzies..., od marca do 26 czerwca 2018 r. z refundacji posiłków w przedszkolu dlaO. W.. W oparciu o te ustalenia Sąd okrę..., Rejonowy zważył co następuje. Że powództwo co do samego żądania opróżnienia lokalu mieszkalnego jest zasadne, w związku z powyższym nakazał eksmisję. Natomiast na podstawieart. 14 ust. 1 Ustawy o ochronie praw lokatoróww wyroku nakazującym opróżnienie lokalu mieszkalnego ustalił, że pozwani mają prawo do otrzymania lokalu socjalnego i w tej płaszczyźnie najistotniejsze przesłanki wynikają zart. 14 ust. 1 i 3 Ustawy o ochronie praw lokatorów. Sąd wskazał tutaj, że zarównoH. L., jak iE. L. (1)od kilku lat znajdują się w trudnej sytuacji finansowej, korzystają ze stałego wsparcia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej wŁ.. W przyszłoś..., w przyszłości sytuacja rodziny może ulec poprawie ze względu na podjęcie pracy przezE. L. (1)i uzyskania prawa do emerytury przezH. L., ale na dzień zamknięcia rozprawy Sąd ustalił, że pozwane nie są w stanie we własnym zakresie zabezpieczyć sobie prawa do innego lokalu mieszkalnego, zaśE. L. (2)iO. W.są małoletni i pozostają na wyłącznym utrzymaniu matki. Apelację od tego orzeczenia złożył interwenient, interwenient uboczny MiastoŁ.i zaskarżył wyrok w zakresie punktu pierwszego i drugiego, czyli w zakresie przyznania pozwanym prawa do otrzymania lokalu socjalnego oraz wstrzymania tego wyroku do czasu w zakresie pkt. 2, czyli w zakresie orzeczenia o uprawnieniu do lokalu socjalnego oraz wstrzymania wykonania tego orzeczenia do czasu złożenia przez GminęŁ.oferty zawarcia umowy najmu. I zarzuty, które postawił skarżący to był zarzut naruszeniaart. 233 paragraf 1 k.p.c.przez błędną, albowiem dowolną, a nie swobodną w świetle zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowe..., życiowego ocenę dowodu z przesłuchania pozwanych i po drugie zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, to jestart. 14 ustęp 3 Ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, a to poprzez orzeczenie, że pozwanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego, podczas gdy biorąc pod uwagę dotychczasowy sposób korzystania przez pozwanych z lokalu oraz brak jakichkolwiek okoliczności wskazujących na szczególną sytuację materialną i rodzinną nie było podstaw do przyznania prawa do takiego, takiego lokalu. W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części poprzez orzeczenie, że pozwanym nie przysługuje uprawnienie do lokalu socjalnego, a nadto wniósł o zasądzenie od pozwanych na swoją rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych w postępowaniu apelacyjnym. W dniu dzisiejszym na rozprawie pełnomocnik powódki wniósł o oddalenie apelacji interwenienta ubocznego. Sąd Okręgowy zważył co następuje. Apelacja jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Zważywszy na zakres zaskarżenia, a mianowicie apelacją objęto jedynie pkt. 2 przedmiotowego wyroku Sądu I Instancji, czyli ustalenie prawa do lokalu socjalnego oraz wstrzymanie wykonania tego wyroku do czasu przyznania przez gminę prawa do lokalu socjalnego Sąd w swoich wywodach ograniczy się do tej kwestii. Otóż nie ulega wątpliwości w sprawie, że dorosłe pozwane, czyli paniH. L.iE. L. (1), nie są w stanie, a przynajmniej taki stan rzeczy istniał na dzień zamknięcia rozprawy, a nie przedstawiono na rozprawie w dniu dzisiejszym żadnych dowodów, aby ta sytuacja życiowa i majątkowa pozwanych się zmieniła, nie są w stanie samodzielnie zapewnić sobie prawa do innego lokalu mieszkalnego. Po pierwsze, jeżeli chodzi o panią ewe..., o paniąH. L., to wbrew temu co oświadczył pełnomocnik interwenienta ubocznego na dzisiejszej rozprawie, Sąd nie ustalił, że otrzymuje już emeryturę, a jedynie, że wystąpiła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przyznanie uprawnienia do takiej emerytury, a zatem w chwili obecnej nie ma żadnej pewności, że emeryturę taką uzyskała. Co więcej w sprawie jest ustalone ponad wszelką wątpliwość, że od wielu lat, w tym w roku 2018 korzystała z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Ta sama kwestia dotyczy pozwanejE. L. (1), drugiej z dorosłych pozwanych w tej sprawie, która wprawdzie i to tylko na podstawie zeznańH. L.zamierzała podjąć pracę, ale również nie mamy pozytywnego ustalenia, że taką pracę podjęła. Nawet zresztą gdyby hipotetycznie założyć, że ją podjęła, to z zeznań pozwanejH. L.wynikało, że byłaby to praca za około 2.000 zł. Wziąwszy pod uwagę, że ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich dzieci,E. L. (2)iO. W., w ocenie Sądu doświadczenie życiowe wskazuje, że w żaden sposób nie byłaby w stanie utrzymać tej rodziny i dodatkowo ponad koszty wyżywienia, utrzymania, zapewnienia odzieży, środków niezbędnych do uczęszczania do szkoły nie byłaby w stanie za tę kwotę wynająć mieszkania, w którym mogłaby zapewnić potrzeby lokalowe swoje i swojej rodziny. Co więcej dochodzi tutaj element związany z małoletniością dwójki eksmitowanych, dwójki pozwanych, czyliE. L. (2)iO. W.. Wprawdzie słusznie podniósł pełnomocnik interwenienta ubocznego, że w tym przypadku mamy do czynienia z lokalem, który nie wchodzi do, że jest to lokal wynajmowany prywatnie i nie wchodzi do zasobu komunalnego gminy, a zatem tutaj trzeba patrzeć na to poprzez pryzmatart. 14 ustęp 7 Ustawy o ochronie praw lokatorów, ale przepis ten również nie zakazuje przyznania prawo do lokalu socjalnego, tylko jeżeli Sąd stwierdzi, że istnieją szczególne przesłanki i okoliczności przemawiające za przyznaniem takiego lokalu, to ma nie tylko prawo, ale wręcz obowiązek lokal ten przyznać. I taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Mamy do czynienia z eksmisją dwójki małoletnich dzieci, dwójki dorosłych, którzy korzystają z pomocy społecznej i jedynym argumentem apelacji, który miał przekonać sąd odwoławczy do zmiany orzeczenia Sądu I Instancji było to, że być może jedna z pozwanych, czyliH. L., uzyska prawo do emerytury, a druga z pozwanych, czyliE. L. (1), być może znalazła pracę, notabene pracę za 2.000 zł, o czym już było wyżej, która nie byłaby w stanie umożliwić jej zapewnienia, zaspokojenia potrzeb lokalowych swoich i swoich dzieci. Wziąwszy pod uwagę te wszystkie okoliczności w ocenie Sądu II Instancji zarówno zarzut naruszeniaart. 233 par. 1 k.p.c., jak również zarzut naruszenia prawa materialnego, czyliart. 14 ustęp 3 Ustawy o ochronie praw lokatorównie zostały naruszone przez Sąd I Instancji przy wydawaniu orzeczenia, konkluzja zaś tego stwierdzenia jest taka, że apelacja na podstawieart. 385 k.p.c.pod..., jako niezasadna podlegała oddaleniu.

[koniec 00:26:49.000]