Sąd Rejonowy w Puławach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 928/19
Data wyroku: 2020-06-22 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Sądu Rejonowego Michał Krasowski

Sygn. aktII K 928/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 22 czerwca 2020 roku
Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Michał Krasowski
w obecności protokolanta: starszego sekretarza sądowego Agnieszki Wolskiej
przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Puławach: ---
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 11 marca 2020 roku i 17 czerwca 2020 roku wP.
sprawyR. K., synaI.iE. z domu G.,urodzonego (...)wS.,
oskarżonego o to, że:

1
w dniu 25 lutego 2019 roku wP., woj.(...), znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uznawanymi za obelżywe post.A. S.i st. sierż.K. S.funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wP., podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w stanie ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, spełniającym przesłankiartykułu 31 § 2 k.k.,

tj. o przestępstwo zart. 207 § 1 k.k.tj. o czyn zart. 226 § 1 k.k.

2
w dniu 25 lutego 2019 roku wP., woj.(...), stosował groźbę bezprawną w celu zmuszenia post.A. S.i st. sierż.K. S.funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wP.do zaniechania prawnej czynności służbowej, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w stanie ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, spełniającym przesłankiartykułu 31 § 2 k.k.,

tj. o przestępstwo zart. 207 § 1 k.k.tj. o czyn zart. 224 § 2 k.k.

I
oskarżonegoR. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt 1 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i za ten czyn na podstawieart. 226 § 1 k.k.w zw. zart. 33 § 1 k.k.skazuje go na karę grzywny w wymiarze 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

II
oskarżonegoR. K.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego w pkt 2 części wstępnej wyroku, tj. występku zart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.i za ten czyn na podstawieart. 224 § 2 k.k.w zw. zart. 224 § 1 k.k.w zw. zart. 31 § 2 k.k.przy zastosowaniuart. 60 § 1 i § 6 pkt 4 k.k.w zw. zart. 33 § 1 k.k.skazuje go na karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

III
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzeka wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonychA. S.iK. S.kwoty po 500 (pięćset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę;

IV
na podstawieart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 85a k.k.,art. 86 § 1 i 2 k.k.łączy orzeczone wobec oskarżonego jednostkowe kary grzywny i wymierza oskarżonemu karę łączną 100 (stu) stawek dziennych grzywny, ustalając na podstawieart. 33 § 3 k.k.wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych,

V
na podstawieart. 63 § 1 i 5 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 25 lutego 2019 roku godz. 11.50 do dnia 26 lutego 2019 roku godz. 16.44, przyjmując, iż jest on równoważny 4 (czterem) dziennym stawkom grzywny;

VI
na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.oraz § 2, § 4, § 17 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 3, § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Puławach na rzecz adwokataG. P.tytułem kosztów nieopłaconej obrony z urzędu kwotę 841,32 zł (osiemset czterdzieści jeden złotych trzydzieści dwa grosze);

VII
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości, obciążając wydatkami Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

II K 928/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1
USTALENIE FAKTÓW

1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1

R. K.

W dniu 25 lutego 2019 roku wP., woj.(...), znieważył słowami wulgarnymi i powszechnie uznawanymi za obelżywe post.A. S.i st. sierż.K. S.funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wP., podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w stanie ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, spełniającym przesłankiartykułu 31 § 2 k.k.

2

R. K.

W dniu 25 lutego 2019 roku wP., woj.(...), stosował groźbę bezprawną w celu zmuszenia post.A. S.i st. sierż.K. S.funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji wP.do zaniechania prawnej czynności służbowej, przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w stanie ograniczonej w stopniu znacznym zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, spełniającym przesłankiartykułu 31 § 2 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1
Data i miejsce czynów, tj. 25 lutego 2019 roku,P., woj.(...), okoliczności poprzedzające czyny tj. czynności służbowe podjęte wobecR. K.przez funkcjonariuszy KPP wP.w osobach post.A. S.i st. sierż.K. S.

zeznania świadkaA. S.
zeznania świadkaK. S.

k. 105v-106v, 7, 19v
k. 106v, 15v

2
Wypowiadanie przezR. K.słów obelżywych i wulgarnych o charakterze znieważającym wobec funkcjonariuszy podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych

zeznania świadkaA. S.
zeznania świadkaK. S.
wyjaśnienia oskarżonego

k. 105v-106v, 7, 19v
k. 106v, 15v
k. 14

3
Wypowiadanie przezR. K.gróźb bezprawnych wobec funkcjonariuszy w celu zmuszenia ich do zaniechania prawnej czynności służbowej zatrzymania oskarżonego, obawa pokrzywdzonych co do ich spełnienia

zeznania świadkaA. S.
zeznania świadkaK. S.

k. 105v-106v, 7, 19v
k. 106v, 15v

4
Stan zdrowia psychicznego oskarżonego w dacie czynów, tj. jego ograniczona poczytalność, z uwagi na ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem

dokumentacja medyczna
opinia sądowo – psychiatryczna

k. 26
k. 54-58

5
Uprzednia karalność oskarżonego

dane o karalności

k. 29-29v, 102-103

6
Tryb życia oskarżonego

dane osobopoznawcze
wyjaśnienia oskarżonego

k. 50
k. 14

1.2
Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2
OCENA DOWODÓW

2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2

Wyjaśnienia oskarżonego, w zakresie przyznania się do winy w zakresie czynu zart. 226 § 1 k.k.

Przyznanie się oskarżonego w toku dochodzenia do popełnienia zarzuconego mu czynu znieważanie policjantów słowami wulgarnymi Sąd uznał za wiarygodne. Znajduje one bowiem potwierdzenie w zeznaniach pokrzywdzonych. Sam fakt złożenia przez wówczas podejrzanegoR. K.oświadczenia o przyznaniu się do winy w/w zakresie również nie budzi wątpliwości, brak jest bowiem jakichkolwiek okoliczności mogących podważyć zgodność protokołu jego przesłuchania z rzeczywistym przebiegiem czynności przesłuchania podejrzanego.

1-3

zeznania świadkówA. S.iK. S.

Zeznania świadków Sąd w całości ocenił jako w pełni zgodne z prawdą, szczere i logiczne. Wzajemnie się one ze sobą uzupełniają i tworzą przekonywujący obraz przebiegu zdarzeń z dnia 25 lutego 2019 roku. Nie ma żadnych podstaw, aby uznać, że chcieli oni w sposób fałszywy, bądź ponad miarę obciążać oskarżonego, mimo, że są pokrzywdzonymi w sprawie. Ponadto ich zeznania znajdują pełne potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonego, uznanych za wiarygodne. Świadkowi ci w dacie czynu byli funkcjonariuszami policji KPP wP.i relacjonowali wykonywanie swych obowiązków służbowych z udziałemR. K.i jego zachowania w ich trakcie. Wagi dowodowej relacji świadków nie umniejsza fakt, iż na rozprawie nie pamiętali oni wszystkich okoliczności zdarzenia, co jest zrozumiałe upływem czasu od daty zdarzenia (blisko rok i 4 miesiące) oraz ilością innych zdarzeń, w których prowadzili czynności służbowe.

4-6

dokumentacja medyczna
opinia sądowo – psychiatryczna
dane o karalności
dane osobopoznawcze

Sąd w pełni obdarzył wiarą zgromadzone w trakcie niniejszego postępowania karnego dowody z dokumentów. Dowody te nie były w trakcie całego niniejszego postępowania kwestionowane przez żadną ze stron a również Sąd nie znalazł żadnych powodów by dowody te zakwestionować, zarówno w zakresie formalnym, jak i materialnym. W szczególności nie ma podstaw do kwestionowania opinii sądowo – psychiatrycznej wydanej w sprawie, gdyż jest ona jasna, pełna i pozbawiona sprzeczności, a sformułowane w niej wnioski za zrozumiałe. Ponadto wydana została ona po przeprowadzeniu badania oskarżonego i przez osoby kompetentne w zakresie psychiatrii sądowej.

2.2
Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.3.

wyjaśniania
oskarżonego, poza przyznaniem się do winy w zakresie czynu zart. 226 § 1 k.k.

W omawianym zakresieR. K.nie przyznał się do grożenia policjantom, wyjaśniając, iż nie pamięta dokładnie szczegółów swojego zachowania tamtego dnia wobec policjantów. Takie stanowisko oskarżonego należało uznać jedynie za przyjętą przez niego linię obrony, gdyż nie znajduje ono odzwierciedlenia w żadnym innym przeprowadzonym w sprawie dowodzie. Jego relację w tym zakresie należy ocenić jako wybiórczą, gdyż do znieważania policjantów się przyznał, tym samym musiał go pamiętać, podczas gdy do wypowiadania przed niego gróźb bezprawnych wobec tych samych policjantów miało dojść w tym samym czasie i w ramach tego samego zdarzenia historycznego.
Oskarżony nie stawił się na rozprawę główną, zatem na etapie postępowania sądowego nie składał wyjaśnień co do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy, ani nie zaprezentował swojego obecnego stanowiska procesowego w przedmiotowej sprawie.

3.PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I, II

R. K.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Przepisart. 226 § 1 k.k.stanowi, iż kto znieważa funkcjonariusza publicznego lub osobę do pomocy mu przybraną, podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych, podlega karze grzywny, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Występek zart. 224 § 2 k.k.penalizuje karą pozbawienia wolności do 3 lat zachowanie polegające na stosowaniu przemocy lub groźby bezprawnej w celu zmuszenia funkcjonariusza publicznego albo osoby do pomocy mu przybranej do przedsięwzięcia lub zaniechania prawnej czynności służbowej. Groźbę bezprawną definiujeart. 115 § 12 k.k., zgodnie z którym jest nią zarówno groźba, o której mowa wart. 190 k.k., jak i groźba spowodowania postępowania karnego lub innego postępowania, w którym może zostać nałożona administracyjna kara pieniężna, jak również rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej; nie stanowi groźby zapowiedź spowodowania postępowania karnego lub innego postępowania, w którym może zostać nałożona administracyjna kara pieniężna, jeżeli ma ona jedynie na celu ochronę prawa naruszonego przestępstwem lub zachowaniem zagrożonym administracyjną karą pieniężną.Art. 190 § 1 k.k.stanowi natomiast, iż podlega karze kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona.
Należy stwierdzić iż, wszystkie wyżej wskazane wart. 226 § 1 k.k.iart. 224 § 2 k.k.przesłanki strony przedmiotowej występków zarzucanych oskarżonemu wystąpiły w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Niewątpliwym jest, iż w dniu 25 lutego 2019 roku wP.w godzinach przedpołudniowych funkcjonariusze KPP wP.w osobach post.A. S.i st. sierż.K. S.byli na służbie i wykonywali czynności służbowe z udziałemR. K.na terenie Szpitala Miejskiego wP.mające na celu przebadanie w/w na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i ustaleń obrażeń, jakich miał on w tym dniu doznać podsklepem (...)wP.. Podczas i w związku z wykonywaniem tych czynnościR. K.kierował wobec obu funkcjonariuszy słowa wulgarne i obelżywe, które miały charakter ich znieważający. Po zastosowaniu wobec podejrzanego środków przymusu bezpośredniego i jego obezwładnieniu wypowiedział on również wobec post.A. S.słowa: „puść mnie, ty pajacy, bo ci wpierdolę”. Natomiast po zatrzymaniu oskarżonego i w trakcie przewożenia go na Komendę Powiatową Policji wP.wypowiadał wobec obu w/w funkcjonariuszy, treści zgodnie z którymi miał żądać wypuszczenia go, bo jak wyjdzie to ich „załatwi”. Groźby te zarówno uA. S., jak iK. S.wzbudziły realną obawę ich spełnienia. W/w funkcjonariusze nie znali wcześniejR. K., nie wiedzieli do czego jest on zdolny, ponadto zetknęli się z jego agresywnym zachowaniem o charakterze nieracjonalnym i nieprzewidywalnym, zwłaszcza w kontekście tego, że pierwotnie miano wykonywać z nim czynności jako z pokrzywdzonym. Nic więc nie uzasadniało takiego zachowaniaR. K.wobec funkcjonariuszy. W ocenie Sądu wszystkie powyższe okoliczności wskazują na to, że w odbiorze pokrzywdzonych tak wypowiadane groźby mogły wywoływać subiektywnie, ale również i obiektywnie obawę ich spełnienia a tym samym obawa ta w dacie czynu oskarżonego była uzasadniona. W związku z powyższym można przypisać oskarżonemu groźby bezprawne wobec obu w/w funkcjonariuszy, której celem było zmuszenie ich do zaniechania prawnej czynności służbowej w postaci zatrzymaniaR. K.w charakterze podejrzanego w związku z jego wcześniejszymi bezprawnymi zachowaniami z tego dnia.
W niniejszej sprawie występują również wszystkie przesłanki pozwalające przypisać oskarżonemu winę, a jednocześnie nie występuje żadna z okoliczności ją wyłączających. Zachowania oskarżonego, pomimo iż warunkowane były jego psychiatrycznymi powikłaniami po urazie głowy i uszkodzeniu organicznym centralnego układu nerwowego, z jednoczesnym uzależnieniem od alkoholu, nie zostały dokonane w warunkach wyłączających jego zdolności do pokierowania swoim postępowaniem, tym samym miał on możliwości zachowania się w sposób zgodny z prawem. Wina zatem w zakresie sprawstwa tego czynu również nie budzi wątpliwości. Zważywszy jednak na wnioski biegłych psychiatrów, w zakresie oceny stanu zdrowia psychicznego oskarżonego, z uwagi na w/w jego przypadłości, wpływające na jego sferę emocjonalno – popędową skutkującą niezdolnością do hamowania swoich impulsów, oceniono, iż oskarżonyR. K.w chwili popełniania czynów miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Stąd przypisane mu czyny oceniono jako popełnione w warunkach ograniczonej poczytalności, przy czym popełnienie ich w związku zart. 31 § 2 k.k.należało wyartykułować także w kwalifikacji prawnej, co też Sąd uczynił w części dyspozytywnej wyroku.
Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał więc przedmiotowe jak i podmiotowe znamiona przypisanych mu czynów zart. 226 § 1 k.k.iart. 224 § 2 k.k.

☐

3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

3.3. Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

3.4. Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

3.5. Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4
KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. K.

I, II

I, II

Przechodząc do omówienia wymiaru kar za oba czynu, Sąd, kierując się dyrektywami zawartymi wart. 3 i 53 § 1 i 2 k.k., uznał, że adekwatnymi do stopnia zawinienia sprawcy i społecznej szkodliwości jego czynów, jak również wystarczającymi dla spełnienia jej celów, będą kary grzywny, odpowiednio w rozmiarze 60 i 80 stawek dziennych, z ustaleniem minimalnej wysokości jednej stawki na kwotę 10 złotych. Sąd zróżnicował wymiar obu w/w kar, uznając, iż karygodność czynu zart. 224 § 2 k.k.jest większa niż w zakresie występku zart. 226 § 1 k.k.Jako okoliczności obciążające sprawcę Sąd uwzględnił znaczny stopień społecznej szkodliwości jego czynów przejawiający się charakterem jego działania, w tym nieuzasadnioną, nieadekwatną i nieproporcjonalną do sytuacji agresją słowną wobec funkcjonariuszy KPP wP., jak również jego uprzednią karalność za umyślne przestępstwa podobne. Jako okoliczności łagodzące Sąd potraktował natomiast jego stosunkowo młody wiek, problemy ze zdrowiem, stan niepełnosprawności i okresowo ustabilizowany tryb życia w zakresie podejmowania prac dorywczych. Na korzyść oskarżonego przemawia również fakt, iż przyznał się do popełnienia jednego z czynów. Sąd wymierzając w/w kary brał również pod uwagę cele prewencji indywidualnej i generalnej. Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara odpowiada społecznemu poczuciu sprawiedliwości i udowadnia nieopłacalność popełnionego przestępstwa. Sąd miał na uwadze, aby rodzaj i wymiar kary orzeczonej wobec oskarżonego nie przekraczał stopnia jego winy, dlatego też skorzystał z możliwości nadzwyczajnego złagodzenia kary za czyn zart. 224 § 2 k.k.Za takim rozstrzygnięciem przemawia zwłaszcza stopień winy oskarżonego. Oskarżony miał w czasie popełnienia tego czynu znacznie ograniczoną zdolność do pokierowania swoim postępowaniem. Oczywiste jest, że uznając za winę wadliwość procesu decyzyjnego, polegającą na wolnym wyborze zachowania sprzecznego z prawem należy stwierdzić, że stopień winy oskarżonego nie jest znaczny. Nie było bowiem tak, że mając nieskrępowaną możliwość wyboru zachowania zgodnego z porządkiem prawnym, oskarżony podjął decyzję przestępnego działania. Jego możliwość wyboru była bowiem znacznie ograniczona przez czynniki wywołane psychiatrycznymi powikłaniami po urazie głowy i uszkodzeniu organicznym centralnego układu nerwowego, z jednoczesnym uzależnieniem od alkoholu. Społeczny osąd powziętej przez niego decyzji musi w tej sytuacji uwzględniać te czynniki, co prowadzi do wniosku, że oskarżony nie powinien odpowiadać w granicach sankcji kary pozbawienia wolności przewidzianej za przypisane mu przestępstwo zart. 224 § 2 k.k.

R. K.

IV

I, II

Rozstrzygnięcie w przedmiocie kary łącznej zapadło w oparciu oart. 85 § 1 i 2 k.k.,art. 85a k.k.iart. 86 § 1 i 2 k.k.Sąd łącząc oskarżonemu orzeczone kary grzywny, wymierzył mu karę łączną w wymiarze 100 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 10 złotych, biorąc pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ta ma osiągnąć w stosunku doR. K.. Oskarżony bowiem, mimo wcześniejszego skazania za czyny zart. 222 § 1 k.k.iart. 226 § 1 k.k., nie wyciągnął z niego konstruktywnych wniosków i po raz kolejny bezrefleksyjnie dopuścił się dalszych naruszeń porządku prawnego w zakresie przestępstw przeciwko działalności instytucji państwowych (rozdział XXIV k.k.), co musi skutkować dolegliwszą sankcją karną i wyklucza zastosowanie zasady pełnej absorpcji. Z drugiej strony Sąd wziął pod uwagę bliski związek czasowy obu czynów, tożsamość pokrzywdzonych oraz fakt, iż doszło do zbiegu poważniejszego przestępstwa (wywierania wpływu na czynności urzędowe) z czynem mniej groźnym (znieważeniem funkcjonariusza publicznego), co przemawia przeciwko orzeczeniu kary łącznej na zasadzie pełnej kumulacji kar jednostkowych. Tym samym przyjęto system asperacji, bliższej absorpcji, uznając, iż tak określona kara łączna grzywny spełni także potrzebę w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również wymogi „humanitarnego miarkowania kar” w kontekście charakterystyki osoby oskarżonego i jego predyspozycji umysłowych i psychicznych.

R. K.

III

I, II

Celem wzmocnienia oddziaływania kary i zrekompensowania pokrzywdzonymA. S.iK. S.doznanej przez nich krzywdy, Sąd na podstawieart. 46 § 1 k.k., zobligowany stosownym wnioskiem pokrzywdzonych, zobowiązał oskarżonego do jej zadośćuczynienia. Orzekając w tym zakresie Sąd zastosował przepisy prawa cywilnego, w szczególnościart. 415 k.p.c.iart. 448 k.p.c.Ustalając sumę tytułem odpowiedniego zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną przez wyżej wymienionych krzywdę Sąd uwzględnił jej rozmiar, w odniesieniu do charakteru i zakresu naruszonych przez oskarżonego dóbr osobistych pokrzywdzonych, jak również strachu, stresu i doznań traumatycznych, związanych z samym pokrzywdzeniem i obawą o spełnienie wypowiedzianych gróźb karalnych.

5
INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

R. K.

V

I, II

Z uwagi na fakt, iż w toku postępowania przygotowawczego zatrzymano osobęR. K.w dniu 25 lutego 2019 roku o godz. 11:50 a zwolniono go w dniu 26 lutego 2019 roku o godz. 16:44, należało w trybieart. 63 § 1 i 5 k.k.zaliczyć mu okres tego zatrzymania (jako okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie) na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny, przyjmując, iż jest on równoważny 4 dziennym stawkom grzywny.

6. INNE ZAGADNIENIA

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

Odnośnie kwalifikacji prawnej zarzuconych oskarżonemu aktem oskarżenia czynów należało ją zmienić w tym zakresie, iż wyeliminowano zarzut wypełnienia przez niego dyspozycjiart. 207 § 1 k.k., która to kwalifikacja, zapewne omyłkowo, wskazana została w akcie oskarżenia, obok właściwych przepisów materialnych zk.k., gdyż nie znajduje ona żadnego uzasadnienia w treści opisów czynów zabronionych, ani w treści okoliczności faktycznych sprawy.

7
KOSZTY PROCESU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

VI

Z uwagi na fakt, iż na etapie dochodzenia wyznaczono oskarżonemu obrońcę z urzędu w osobie adw.G. P., który bronił go również w toku procesu sądowego a koszty udzielonej przez obrońcę pomocy prawnej nie zostały mu uiszczone ani w całości, ani w części, należało, na podstawieart. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.oraz § 2, § 4, § 17 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, zasądzić od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Puławach na rzecz adwokataG. P.kwotę 841,32 zł.

VII

Mając na względzie, iż oskarżony nie posiada majątku i oszczędności, jak również stałych dochodów, poza zasiłkiem z opieki społecznej, jak również obciążony został karą łączną grzywny, stosownie do treściart. 624 § 1 k.p.k.w zw. zart. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych, został on zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od obowiązku uiszczenia opłaty a wydatki przejęto na rachunek Skarbu Państwa. Należało także uznać, iż uiszczenie ich byłoby dla oskarżonego zbyt uciążliwe również ze względu na wysokość orzeczonych niniejszym wyrokiem środków kompensacyjnych o charakterze pieniężnym, których zaspokojenie wobec pokrzywdzonych powinno mieć charakter priorytetowy dla oskarżonego. W tym kontekście takie rozstrzygnięcie uzasadnione jest względami słuszności.

8
PODPIS