Sąd Rejonowy w Wieluniu
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 49/20
Data wyroku: 2020-03-10 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Puchalska
Słowa kluczowe: Pożyczka
Podstawa prawna: art. 513.kc

Sygnatura akt I C 49/20

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 marca 2020 r.
Sąd Rejonowy w Wieluniu I Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSR Ewelina Puchalska
Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Pawlaczyk
po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2020 r.
sprawy z powództwa(...) Ltd. z siedzibą wL.,C.
przeciwkoK. S.
o zapłatę

1
zasądza od pozwanejK. S.na rzecz powoda(...) Ltd. z siedzibą wL.,C.kwoty:

a
2 681,50 (dwa tysiące sześćset osiemdziesiąt jeden 50/100) zł z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia 12 września 2019 roku do dnia zapłaty,

b
1 436,80 (jeden tysiąc czterysta trzydzieści sześć 80/100) zł,

c
217,72 (dwieście siedemnaście 72/100) zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 12 września 2019 roku do dnia zapłaty,

d
955,00 (dziewięćset pięćdziesiąt pięć 00/100) zł tytułem zwrotu kosztów procesu,

2
nakazuje pobrać od pozwanejK. S.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Wieluniu kwotę 345,00 (trzysta czterdzieści pięć 00/100) zł tytułem nieuiszczonej części opłaty stałej.

Sygn. akt I C 49/20

UZASADNIENIE
Powód(...) Ltd. Z siedzibą wL.(Cypr) wniósł pozew o zasądzenie od pozwanejK. S.kwoty 4 336,02 zł wraz z odsetkami i kosztami procesu.
Od wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym nakazu zapłaty sprzeciw złożyła pozwana, który zaskarżyła sprzeciw w całości, kwestionując istnienie roszczenia zarówno co do zasady, jak i wysokości.

Sąd Rejonowy ustalił, co następuje:
PozwanąK. S.oraz(...) Sp. z o.o.wW.łączyłaumowa pożyczki nr (...)z dnia 17 maja 2018 r., na kwotę 8 000 zł, która powiększona o oprocentowanie w wysokości 10% (439,87 zł) oraz prowizję w kwocie 4 399,92 zł, miała zostać zwrócona do dnia 17 maja 2019 r. Łącznie pozwana miała zwrócić powodowi w tym terminie kwotę 12 839,79 zł. Zgodnie z postanowieniami umowyw przypadku nieterminowej spłaty pożyczkodawca mógł naliczać odsetki za czas opóźnienia w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie określonych wart. 481 § 21k.c.(dowód: umowa pożyczki k. 16, umowa ramowa pożyczki wrazz harmonogramem k. 17-23 formularz informacyjny k. 24-27, potwierdzenie przelewu pożyczki k. 28)
Wobec niewykonania przez pozwaną umowy w terminie pożyczkodawca pismem z dnia 09 marca 2019 r. wezwał pozwaną do zapłaty zaległości w kwocie 1 044,73 zł w terminie 5 dni, pod rygorem wypowiedzenia umowy.(dowód: wezwanie k. 29)
W dniu 05 maja 2019 r.(...) Sp. z o.o.wW.zbył w drodze cesji na rzecz powoda(...) Ltd. Z siedzibą wL.(Cypr) wierzytelność przysługującą mu względem pozwanej z tytułu zawartej umowy pożyczki, która na dzień 08 sierpnia 2019 r. wynosiła 4 300,03 zł, z czego 2 681,50 zł stanowił kapitał, 1 436,80 zł prowizja, 52,45 zł odsetki kapitałowe i 129,29 zł odsetki za opóźnienie. Powód zawiadomił pozwaną o dokonanej cesji wzywając ją do zapłaty należności.(dowód: ramowa umowa cesji k. 32-34, porozumienie nr 29 k. 34, wezwanie k. 30)
Ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie Sąd dokonał na podstawie twierdzeń powoda i przedstawionych przez niego dowodów uznając je za wiarygodne oraz logiczne. Wbrew twierdzeniom pozwanej załączone do pozwu dokumenty spełniają wymogi określone wart. 6 ust. 3 ustawy z dnia 06 lipca 1982 r. o radcach prawnych(t. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1870 ze zm.), gdyż poświadczenia podpisane są pełnomocnika oraz zawierają pozostałe dane określone tym przepisem.
Niezasadne są wnioski pozwanej o zobowiązanie powoda do złożenia umowyw oryginalne, czy wniosku o udzielenie pożyczki w sytuacji, gdy umowa została zawarta za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość, w formie elektronicznej. Powód udowodnił bowiem, że pozwana złożyła w postaci elektronicznej oświadczenie woli zawarcia umowy pożyczki i zaakceptowała jej warunki. Zgodnie bowiem z treściąart. 61 § 2 k.c.oświadczenie woli wyrażonew postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać sięz jego treścią.
Oświadczenie woli przesłane za pomocą środków komunikacji elektronicznej uważa się za złożone z chwilą, gdy wiadomość zostanie zapisana na serwerze adresata w sposób umożliwiający mu zapoznanie się z jej treścią (wejścia do systemu informatycznego prowadzonego i kontrolowanego przez odbiorcę oraz zarejestrowania na nim odpowiednich danych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10.12.2003 r., V CZ 127/03, OSNC 2005, Nr 1, poz. 12). Nie jest konieczne, aby wiadomość została zapisana na komputerze adresata. Istotne jest natomiast, kiedy adresat mógł się z nią zapoznać.
Jak wynika z okoliczności sprawy pozwana zaakceptowała warunki umowy, których treść udostępniona elektronicznie przeniesiona została następnie na nośnikw postaci dokumentów w formie pisemnej przedstawionych przez powoda. Treść tych dokumentów jest czytelna i zrozumiała.

Sąd Rejonowy zważył, co następuje:
Z ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych wynika, że powód jako nabywca wierzytelności posiada legitymację procesową czynną do dochodzenia roszczenia z tytułuumowy pożyczki nr (...)z dnia 17 maja 2018 r. zawartej przez pozwanąK. S.z(...) Sp. z o.o.wW.(art. 509 k.c.).
Pozwanej w niniejszej sprawie, stosownie do treściart. 513 § 1 k.c., przysługują wobec powoda, jako przeciwko nabywcy wierzytelności, wszelkie zarzuty, które miała przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Zarzuty dłużnika ze stosunku prawnego, z którego wynika cedowana wierzytelność mogą zatem dotyczyć istnienia, skuteczności i zakresu nabytej przez cesjonariusza wierzytelności.
Pozwana zaprzeczyła istnieniu roszczenia objętego pozwem, jednakże nie wykazała, że pożyczkę zawartą z poprzednikiem prawnym powoda spłaciła. Powód tymczasem w sposób czytelny przedstawił wysokość zadłużenia, wskazując poszczególne kwoty składające się na całość należności. Dodać przy tym należy, iż skuteczność doręczenia pozwanej zawiadomienia o przelewie nie ma znaczeniaw niniejszej sprawie, gdyż pozwana nie wykazała, że całość pożyczki spłaciła poprzednikowi powoda. Nawet jeśli zawiadomienie o przelewie nie dotarło do pozwanej, to otrzymała je wraz z odpisem pozwu w niniejszej sprawie, a zatem przelew jest wobec pozwanej uznać należy za skuteczny (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2017 r., VI ACa 534/16, Legalis nr 1714631).
Z ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych wynika zatem, że pozwanai poprzednik prawny powoda zawarli umowę pożyczki i pozwana otrzymała kwotę 8 000 zł, którą zobowiązała się zwrócić w ustalonym terminie wraz z odsetkamii dodatkowymi kosztami.
W niniejszej sprawie pożyczkodawcą był podmiot profesjonalnie zajmujący się udzielaniem pożyczek pieniężnych, którego działalność opiera się na osiąganiu zysku z udzielania konsumentom pożyczek odpłatnych. W odniesieniu do tego rodzaju umów pożyczek zastosowanie mają przepisyustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim(t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1083 ze zm.).
Za nieuzasadniony uznać należało zarzut pozwanej naruszenia art. 36a ustawyo kredycie konsumenckim, dotyczący zbyt wygórowanych pozaodsetkowych kosztów pożyczki, gdyż prowizja w kwocie 4 399,92 zł nie przekracza górnej granicy określonej tym przepisem.
Podobnie dodatkowe koszty obok należności głównej tj. odsetki umowne mają swoją podstawę w zawartej przez strony umowie. Wysokość tych odsetek nie przekracza wysokości odsetek maksymalnych określonych wart. 359 § 21k.c., zaś termin ich wymagalności wynika z umowy.
Sąd nie podziela argumentacji pozwanej naruszenia przez powodaart. 3851§ 3 k.c.i wprowadzenia do umowy niedozwolonych klauzul umownych.
Przepis ten wprowadza dla konsumenta domniemanie, w myśl którego nie są indywidualnie uzgodnione te postanowienia, które zostały przejęte z wzorca zaproponowanego przez kontrahenta. Chodzi tu niewątpliwie o same postanowienia wzorca, ale także i te, które uprzednio zawarte w nim włączone zostały do treści umowy. W niniejszej sprawie trudno uznać, że pożyczkodawca zawierając umowęz pozwaną posługiwał się wzorcem, z którym pozwana nie mogła się zapoznać. Warunki zawarcia umowy są bowiem czytelne i zrozumiałe. Pozwana, jak wynikaz parafek jej podpisu złożonych pod każdą stroną umowy, miała możliwość zapoznania się z jej treścią. Miała też możliwość odstąpienia od umowy w terminie 14 dni od jej zawarcia.
W kwestii zaś ekwiwalentności świadczeń w zakresie wysokości prowizji za udzielenie pożyczki pamiętać należy, że przepisart. 3851§ 1 k.c.stanowi o rażącym naruszeniu interesów konsumenta (niedozwolone postanowienia umowne). Zdaniem Sądu skoro ustalona w umowie prowizja nie narusza art. 36a cytowanej wyżej ustawy,a odsetki umowne zgodne są zart. 359 § 21k.c.i brak jest innych dodatkowych kosztów pożyczki, nie można uznać jak twierdzi pozwana, że umowa naruszaart. 3851§ 1 k.c.
Podobnie wysokość żądanych odsetek wynikających z niezachowania terminu spłaty wynika z umowy i jest zgodna z przepisamik.c.-art. 481 § 1, § 2 i § 21k.c.
Mając powyższe na uwadze Sąd uwzględnił powództwo w całości, zasądzając od pozwanej na rzecz powoda kwotę 2 681,50 zł należności głównej wraz z odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, kwotę 217,72 zł z tytułu zaległych odsetek wraz z dalszymi odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty, a także kwotę 1 436,80 zł z tytułu prowizji. Żądanie zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie znajduje uzasadnienie w treściart. 481 § 1 k.c.w zw. zart. 476 k.c.
O kosztach procesu należnych powodowi orzeczono na podstawieart. 98 § 1i 3 k.p.c., zatem zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy obciążono pozwaną kosztami procesu, obejmującymi 55 zł opłaty od pozwu oraz 900 zł kosztów zastępstwa prawnego.
Brakującą częścią opłaty od pozwu w kwocie 345 zł obciążono pozwaną na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Wieluniu podstawie 113 ust. 1 ustawyo kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. zart. 98 k.p.c.