Sąd Okręgowy w Gliwicach
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII Pz 140/18
Data wyroku: 2019-02-28 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Sędzia
Słowa kluczowe: Zażalenie
Podstawa prawna: art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.

Sygn. akt VIII Pz 140/18

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2019 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w następującym składzie:
Przewodniczący:SSO Jolanta Łanowy – Klimek
Sędziowie:SSO Patrycja Bogacińska – Piątek
SSR del. Anna Capik – Pater
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2019 wG.
sprawyM. J.
przeciwkoSpółce (...) S.AwB.
owynagrodzenie za godziny nadliczbowe
na skutek zażaleniapowodaM. J.
na postanowienieSądu Rejonowego wZ.
z dnia9 lipca 2018sygn. aktIV P 818/16
p o s t a n a w i a:
oddalić zażalenie

(-)SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

(-) SSO Jolanta Łanowy-Klimek

(-) SSR del. Anna Capik-Pater

Sędzia

Przewodniczący

Sędzia

Sygn. VIII Pz 140/18

UZASADNIENIE
PowódM. J.w pozwie skierowanym przeciwko pozwanej - pierwotnie(...) SAwK.domagał się zasądzenia od pozwanej wynagrodzenia za godziny nadliczbowe.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa.
W toku procesu pełnomocnicy stron złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postepowania.
W dniu 2 czerwca 2017r. Sąd Rejonowy wZ.zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawieart. 178 k.p.c.
Następnie, wobec nie złożenia przez strony wniosku o podjęcie postepowania w terminie ustawowym 1 roku - postanowieniem z 9 lipca 2018r. Sąd Rejonowy wZ.umorzył postępowanie w sprawie na postawieart. 182 k.p.c.
Sąd Rejonowy powołał się na treśćart. 182 §1 k.p.c.podnosząc, że wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania nie został zgłoszony w ciągu roku od daty postanowienia o zawieszeniu, zatem umorzenie postępowania jest obligatoryjne wskazuje na to określenie „umarza”. Podniósł Sąd I instancji, że jeżeli w prawomocnym postanowieniu o zawieszeniu postępowania wskazane są przyczyny zawieszenia to brak jest podstawy do przyjmowania, ze sąd ma obowiązek ponownego badania przed umorzeniem postępowania, czy przyczyny te rzeczywiście zachodziły. Wskazał również Sąd Rejonowy, że umorzenie postępowania jest środkiem represyjnym wobec procesowej bezczynności stron w sytuacjach, gdy ich aktywność mogłaby doprowadzić do usunięcia przyczyn zawieszenia postępowania. Jest to istotny środek przeciwdziałający przedłużeniu procesu ponad rozsądną miarę.
Zażaleniena powyższe postanowienie wniósł powód domagając się jego uchylenia i zarzucając temu orzeczeniu naruszenieart. 180 §1 pkt. 2 k.p.c.w zw. zart. 228 §2poprzez jego niezastosowanie, a to zaniechanie podjęcia postępowania w sytuacji, w której Sąd uzyskał wiedzę z urzędu o następcy prawnym wykreślonego z rejestru podmiotu, a także naruszenieart. 182§1 k.p.c.w zw. zart. 228 §2przez jego nieprawidłowe zastosowanie, a to umorzenie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron w sytuacji, w której Sąd miał wiedzę o następcy prawnym pozwanej.
Żalący wskazał, że dotychczasowa pozwana(...) S.A.została wykreślona z KRS i jest to sądowi okoliczność znana z urzędu.(...)została podzielona i przejęta przez trzy podmioty:Spółkę (...) S.A.,(...).W.sp. z o.o. i (...)sp. z o.o. W dalszej części zażalenia powód wykazał następstwo(...) S.A.po(...) S.A.i wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania. Wskazywał, że postępowanie zostało zawieszone na zgodny wniosek stron, przy czym wykreślenie pozwanej stanowiło samodzielną postawę do zawieszenia i winno to postępowanie, zdaniem żalącego, być podjęte przez Sąd z chwilą podjęcia wiadomości o tym, który podmiot jest następcą prawnym pozwanej niezależnie od jego zawieszenia w oparciu o inne podstawy. Na poparcie powyższego twierdzenia powołał się żalący na orzeczenia Sądu Apelacyjnego weW.Wydział I Cywilny o sygn. I ACz 2129/12 z dnia 27 listopada 2012r.

Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zważył, co następuje:
Zażalenie powoda nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Okręgowy w pełni podziela ocenę stanu faktycznego oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu Sądu I instancji do zaskarżonego postanowienia.
Sąd Okręgowy podziela stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z 17 grudnia 1998 r. II CKN 713/98 wedle którego umarzając postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron oraz z przyczyn wskazanych wart. 177 § 1 pkt 5 i 6 k.p.c., sąd nie bada, czy przyczyna wskazana w postanowieniu o zawieszeniu postępowania rzeczywiście istniała.
Pomimo glosy krytycznej, nie sposób nie zauważyć, że obowiązek badania przed umorzeniem postępowania, czy przyczyny leżące u podstaw zawieszenia rzeczywiście zachodziły nie wynika z treści obowiązujących przepisów. Wręcz przeciwnie, stosownie doart. 365 § 1 k.p.c.prawomocne orzeczenie wiąże między innymi tak sąd, który je wydał, jak również inne sądy. Moc wiążąca prawomocnego orzeczenia charakteryzuje się dwoma aspektami. Pierwszy z nich odnosi się do faktu istnienia prawomocnego orzeczenia, drugi zaś przejawia się w mocy wiążącej jako określonym walorze prawnym rozstrzygnięcia zawartego w treści orzeczenia. To właśnie strony procesowe jako "gospodarze procesu" najlepiej potrafią ocenić, czy zawieszenie postępowania będzie dla nich korzystne, a zwłaszcza, czy przyczyni się do zakończenia sporu między nimi. W niniejszym procesie obie strony były reprezentowane przez profesjonalnych pełnomocników, którzy mieli świadomość co do różnic wynikających z zawieszenia postępowania w oparciu oart. 178 k.p.c.i na innej podstawie oraz co do obowiązków stron wynikających z wybranej podstawy zawieszenia.
Postanowienie o zawieszeniu postępowania mogło być zaskarżone, zatem badanie zasadności zawieszenia postępowania na etapie jego umarzania jest niedopuszczalne. Sam fakt wystąpienia w okresie zawieszenia innej przesłanki zawieszenia nie zwalnia stron od zachowania czujności i ewentualnego wnioskowania o podjęcie postępowania przed upływem roku od jego zawieszenia
Z materiału dowodowego wynika, że strony oczekiwały na wynik postępowania w innych analogicznych sprawach przez Sądem Rejonowym w Gliwicach. Chodziło o wiele spraw, a nie o konkretną sprawę, strony nie podały żadnej konkretnej sygnatury. Sąd zatem opierając się na oświadczeniach procesowych zawiesił postępowania na zgodny wniosek stron i taki podał jako podstawę zawieszenia.
Zdaniem Sądu Okręgowego nie znajduje usprawiedliwienia pogląd o konieczności poszukiwania przez sąd podstawy zawieszenia innej od wskazanej w postanowieniu o zawieszeniu, jeżeli strony nie zaskarżyły prawidłowości tej podstawy.
W tych przypadkach, w których postanowienie sądu o zawieszeniu postępowania podlega samodzielnie zaskarżeniu zażaleniem, nie ma potrzeby wracać do badania trafności przesłanek samego zawieszenia postępowania przy rozpoznawaniu środka zaskarżenia od postanowienia o jego umorzeniu z uwagi na upływ czasu. Nie ma bowiem przeszkód, by strony, które kwestionują trafność rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania czyniły to w przewidziany ustawą sposób niezwłocznie po jego wydaniu.
Mając na uwadze wyżej poczynione rozważania na mocyart. 397 k.p.c.iart. 385 k.p.c.zażalenie należało oddalić jako bezzasadne.

(-)SSO Patrycja Bogacińska-Piątek

(-) SSO Jolanta Łanowy-Klimek

(-) SSR del. Anna Capik-Pater

Sędzia

Przewodniczący

Sędzia