Sąd Apelacyjnyw Warszawie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 17/18
Data wyroku: 2019-03-15 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Rafał Kaniok, Ewa Leszczyńska-Furtak, Izabela Szumniak
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art.286§1 kk , art.271§1 kk,  art.4 kk, art.91§1 kk, art.394§2 kpk , art.193§1 kpk

Sygn. akt  II A Ka 17/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 15 marca 2019 r.
Sąd Apelacyjny w Warszawie w II Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący:  SSA Ewa Leszczyńska-Furtak (spr.)
Sędziowie:  SSA Rafał Kaniok
SSO (del.) Izabela Szumniak
Protokolant: Aleksandra Cichocka
przy udziale prokuratora Hanna Gorajska-Majewska
po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2019 r.
sprawy:

1
M. S.,urodz. (...)wH., synaW.iK. z domu W., oskarżonego o przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki inne;

2
Ł. B. (1),urodz. (...)wW., synaW.iH. z domu S., oskarżonego o przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki inne;

3
A. O. (1),urodz. (...)wE., synaL.iN.z domuO., oskarżonego o przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki inne;

4
C. W.,urodz. (...)wN., synaJ.iE. z domu J., oskarżonego o przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki inne;

5
A. B. (1),urodz. (...)wR., synaA.iA. z domu W., oskarżonego o przestępstwo zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk;

6
J. K. (1),urodz. (...)wP., synaB.iT. z domu K., oskarżonego o przestępstwa zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kki inne;

7
P. W.,urodz. (...)wG., synaJ.iM. z domu F., oskarżonego o przestępstwo zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;

8
A. U. z domu U.,urodz. (...)wW., córkiJ.iI. z domu P., oskarżonej o przestępstwo zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk,

na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonychM. S.,Ł. B. (1),A. O. (1),C. W.,A. B. (1),J. K. (1),P. W.iA. U.
od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt XII K 49/13

I
wyrok w zaskarżonej części zmienia w ten sposób, że:

1. w odniesieniu do oskarżonegoM. S.:
- uchyla zawarte wpunkcie 10(dziesiątym) orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności oraz karze łącznej grzywny oraz orzeczenia zpunktu 11(jedenastego) oparte na podstawieart. 63 § 1 kk,
- na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 kpkuchyla orzeczenie zawarte wpunkcie 8(ósmym) dotyczące czynów zarzucanych wpunktach LII(pięćdziesiątym drugim) i LIII (pięćdziesiątym trzecim) i na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkpostępowanie karne w przedmiocie tych czynów umarza;
- uchyla orzeczenia o karach pozbawienia wolności i karach grzywny wymierzonych przy zastosowaniuart. 91 § 1 kkwpunktach 1(pierwszym), 2 (drugim), 3 (trzecim) i 5 (piątym) oraz orzeczenia o karach jednostkowych pozbawienia wolności i grzywny wymierzonych wpunktach 4(czwartym) i 7 (siódmym);
- z kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach IX, XII, XIV, XXII, XXXI, XXXII, XXXIII a przypisanych w punkcie 3 (trzecim) wyroku oraz czynu zarzucanego w punkcie XX, a przypisanego w punkcie 4 (czwartym) eliminuje zbieg zart. 271 § 1 kki za podstawę skazania za każdy z nich przyjmujeart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;
- z kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach XXIII, XXV, XXX, XXXVIII, XLVI, XLVIII a przypisanych w punkcie 5 (piątym) wyroku eliminuje zbieg zart. 271 § 1 kki za podstawę skazania za czyn zarzucany w punktach XXIII i XLVI przyjmujeart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, a za podstawę skazania za pozostałe z wyżej wskazanych czynów przyjmujeart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk;
- ustala, że czyny przypisane w punktach 1, 2, 3, 4, 5 i 7 zaskarżonego wyroku tworzą jeden ciąg przestępstw popełnionych w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny co do któregokolwiek z nich i za wszystkie te czyny na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkorazart. 33 § 1 i 2 kkorzeka jedną karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- z kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach XLVII i L, a przypisanych w punkcie 6 (szóstym) wyroku eliminuje zbieg zart. 271 § 1 kki przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkza podstawę skazania za każdy z tych czynów przyjmujeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zaś za podstawę wymiaru karyart. 294 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną obok kary 2 lat pozbawienia wolności, karę grzywny obniża do wymiaru 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 i 2 kkłączy orzeczone oskarżonemu kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i orzeka łączną karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- zmienia orzeczenie z punktu 46 (czterdziestego szóstego) o obowiązku naprawienia szkody w ten sposób, że zasądza odM. S.na rzecz(...) S.A.z siedzibą weW.(dawniej V.B.(...)):

⚫

na podstawieart. 46 § 1 kk, tytułem środka kompensacyjnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie XLIX, a przypisanym w punkcie 2 wyroku, w kwocie 28.687,50 zł (dwadzieścia osiem tysięcy sześćset osiemdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy),

na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie XLVII, a przypisanym w punkcie 6 wyroku, w kwocie 50.377 zł (pięćdziesiąt tysięcy trzysta siedemdziesiąt siedem złotych),

- na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 31 lipca 2009 r. do dnia 29 kwietnia 2010 r.;
2. w odniesieniu do oskarżonegoŁ. B. (1):
- uchyla zawarte wpunkcie 20(dwudziestym) orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności oraz karze łącznej grzywny i orzeczenie zpunktu 21(dwudziestego pierwszego) oparte na podstawieart. 63 § 1 kk, a także uchyla zawarte wpunkcie 19(dziewiętnastym) orzeczenie wymierzające na podstawieart. 91 § 1 kkkarę pozbawienia wolności i karę grzywny oraz uchyla karę jednostkową pozbawienia wolności i grzywny orzeczoną wpunkcie 17(siedemnastym);
- na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 kpkuchyla orzeczenie zawarte wpunkcie 14(czternastym) dotyczące czynu zarzucanego wpunkcie VIII(ósmym) oraz orzeczenie zawarte wpunkcie 18(osiemnastym) dotyczące czynów zarzucanych wpunktach IX(dziewiątym) i X (dziesiątym) i na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkpostępowanie karne w przedmiocie tych czynów umarza;
- w opisie czynu zarzucanego w punkcie II (drugim), a przypisanego w punkcie 15 (piętnastym) ustalenie „uzyskane przezJ. W. (1)” zastępuje ustaleniem „uzyskane przez ustaloną osobę” i uzupełniając podstawę skazania oart. 4 § 1 kk, za podstawę wymiaru kary orzeczonej za to przestępstwo, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, przyjmujeart. 294 § 1 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną, obok kary roku pozbawienia wolności, karę grzywny obniża do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- uzupełnia podstawę skazania za czyn zarzucany wpunkcie III(trzecim), a przypisany wpunkcie 16(szesnastym) oart. 4 § 1 kki za podstawę wymiaru kary orzeczonej za to przestępstwo, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, przyjmujeart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną karę grzywny obniża do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego wpunkcie 19(dziewiętnastym) a zarzucanego wpunkcie XII(dwunastym) eliminujeart. 286 § 1 kk, przyjmując za podstawę skazania za ten czynart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kk, orzeka oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,
- ustala, że czyn przypisany w punkcie 19 (dziewiętnastym), a zarzucany w punkcie XI (jedenastym) i czyn przypisany w punkcie 17 (siedemnastym) tworzą jeden ciąg przestępstw popełnionych w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny co do któregokolwiek z nich i za oba te czyny na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkorazart. 33 § 1 i 2 kkorzeka jedną karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- na podstawieart. 91 § 2 kk,art. 86 § 1 i 2 kkłączy orzeczone oskarżonemu kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i orzeka łączną karę 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 220 (dwustu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- zmienia orzeczenie z punktu 46 (czterdziestego szóstego) o obowiązku naprawienia szkody w ten sposób, że zasądza odŁ. B. (1)na rzecz(...) S.A.z siedzibą weW.(dawniej V.B.(...)):

⚫

na podstawieart. 46 § 1 kk, tytułem środka kompensacyjnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie IV, a przypisanym w punkcie 17 wyroku, w kwocie 28.687,50 zł (dwadzieścia osiem tysięcy sześćset osiemdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy),

na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie III, a przypisanym w punkcie 16 wyroku, w kwocie 50.377 zł (pięćdziesiąt tysięcy trzysta siedemdziesiąt siedem złotych);

- na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 16 grudnia 2009 r. do dnia 3 grudnia 2010 r.;
3. w odniesieniu do oskarżonegoA. O. (1):
- uchyla orzeczoną wpunkcie 27(dwudziestym siódmym) karę łączną grzywny i orzeczenie zpunktu 29(dwudziestego dziewiątego) oparte na podstawieart. 63 § 1 kk;
- za podstawę skazania i wymiaru kary za czyn zarzucany wpunkcie I(pierwszym), a przypisany wpunkcie 22(dwudziestym drugim) przyjmuje przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkpowołany tam przepis w stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1);
- podstawę skazania za czyn zarzucany wpunkcie II(drugim), a przypisany wpunkcie 23(dwudziestym trzecim) uzupełnia oart. 4 § 1 kk, a za podstawę wymiaru kary za to przestępstwo, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, przyjmujeart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną, obok kary roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, karę grzywny obniża do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- podstawę skazania za czyn zarzucany wpunkcie III(trzecim), a przypisany wpunkcie 24(dwudziestym czwartym) uzupełnia oart. 4 § 1 kk, a za podstawę wymiaru kary za to przestępstwo, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, przyjmujeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną, obok kary roku pozbawienia wolności, karę grzywny obniża do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- podstawę skazania za czyn zarzucany wpunkcie IV(czwartym), a przypisany wpunkcie 25(dwudziestym piątym) uzupełnia oart. 4 § 1 kk, a za podstawę wymiaru kary za to przestępstwo, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, przyjmujeart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną, obok kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, karę grzywny obniża do wymiaru 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- podstawę orzeczonej wpunkcie 27(dwudziestym siódmym) kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności oraz zawartego wpunkcie 28(dwudziestym ósmym) orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jej wykonania uzupełnia o przepisart. 4 § 1 kk, a na postawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym jak wyżej, łączy orzeczone oskarżonemu kary grzywny i orzeka łączną karę grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- zmienia orzeczenie z punktu 46 (czterdziestego szóstego) o obowiązku naprawienia szkody w ten sposób, że zasądza odA. O. (1)na rzecz(...) S.A.z siedzibą weW.(dawniej V.B.(...)):

⚫

na podstawieart. 46 § 1 kkzw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie III, a przypisanym w punkcie 24 wyroku, w kwocie 28.687,50 zł (dwadzieścia osiem tysięcy sześćset osiemdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy),

na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie II, a przypisanym w punkcie 23 wyroku, w kwocie 50.377 zł (pięćdziesiąt tysięcy trzysta siedemdziesiąt siedem złotych);

- na podstawieart. 63 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zalicza oskarżonemu jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w dniu 2 października 2010 r. przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równy jest dwóm stawkom dziennym grzywny;
4. w odniesieniu do oskarżonegoC. W.:
- uchyla zawarte wpunkcie 34(trzydziestym czwartym) orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności oraz karze łącznej grzywny oraz orzeczenie zpunktu 36(trzydziestego szóstego) oparte na podstawieart. 63 § 1 kk;
- podstawę skazania i wymiaru kary za czyn zarzucany wpunkcie V(piątym), a przypisany wpunkcie 33(trzydziestym trzecim) uzupełnia oart. 4 § 1 kk;
- za podstawę wymiaru kary orzeczonej wpunkcie 30(trzydziestym) za przestępstwa zarzucane wpunktach I(pierwszym) i III (trzecim), przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkprzyjmujeart. 294 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną karę grzywny obniża do wymiaru 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- w odniesieniu do czynu przypisanego w punkcie 31 (trzydziestym pierwszym) a zarzucanego w punkcie II (drugim) przyjmuje, że polegał on na tym, że w maju 2009 r. wL.chcąc, abyM. Ł.popełniła czyn zabroniony, nakłonił ją do przedłożenia(...) S.A.wB.w trakcie procedury leasingowej, wraz z dokumentami autentycznymi, nierzetelnego dokumentu dotyczącego stanu majątkowego prowadzonej przez niąfirmy (...)w postaci protokołu wizji lokalnej u leasingobiorcy, na którym złożyła swój podpis, mającego istotne znaczenie dla zawarcia umowy leasingowej i kwalifikując ten czyn jako przestępstwo zart. 18 § 2 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i przyjmując za podstawę wymiaru karyart. 19 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym jak wyżej, obniża orzeczoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności do wymiaru 6 (sześciu) miesięcy;
- za podstawę wymiaru kary orzeczonej wpunkcie 32(trzydziestym drugim) za przestępstwo zarzucane wpunkcie IV, przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkprzyjmujeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną karę grzywny obniża do wymiaru 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 86 § 1 i 2 kkw zw. zart. 4 § 1 kkłączy orzeczone oskarżonemu kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i orzeka łączną karę 1 (jednego) roku i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- na podstawieart. 69 § 1 kkw zw. zart. 70 § 1 pkt 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkwykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoC. W.kary łącznej1 (jednego) roku i 7 (siedmiu) miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawiesza ustalając okres próby na 5 (pięć) lat;
- zmienia orzeczenie z punktu 46 (czterdziestego szóstego) o obowiązku naprawienia szkody w ten sposób, że zasądza odC. W.na rzecz(...) S.A.z siedzibą weW.(dawniej V.B.(...)):

⚫

na podstawieart. 46 § 1 kkzw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie 4, a przypisanym w punkcie 32 wyroku, w kwocie 28.687,50 zł (dwadzieścia osiem tysięcy sześćset osiemdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy),

na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie I, a przypisanym w punkcie 30 wyroku, w kwocie 50.377 zł (pięćdziesiąt tysięcy trzysta siedemdziesiąt siedem złotych);

- na podstawieart. 63 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkna poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zalicza oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 27 grudnia 2009 r. do dnia 11 marca 2010 r. przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności równy jest dwóm stawkom dziennym grzywny;
5. w odniesieniu do oskarżonegoA. B. (1):
- z opisu czynu przypisanego w punkcie 37 (trzydziestym siódmym) eliminuje również nazwiskoW. B., zastępując je zwrotem „z inną ustaloną osobą”, natomiast z kwalifikacji prawnej tego czynu eliminujeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkprzyjmując za podstawę skazaniaart. 297 § 1 kkw zw. zart. 12 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 297 § 1 kkw brzmieniu jak wyżej, a za podstawę kary grzywny przyjmujeart. 71 § 1 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do wymiaru 8 (ośmiu) miesięcy, a karę grzywny obniża do wymiaru 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;
- uzupełnia podstawę prawną orzeczenia zpunktu 38(trzydziestego ósmego) oart. 4 § 1 kk, przyjmując stan prawny przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i skraca okres próby do lat 2 (dwóch);
7. w odniesieniu do oskarżonegoP. W.:
- z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego wpunkcie 40(czterdziestym) eliminujeart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkprzyjmując za podstawę skazaniaart. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), za podstawę wymiaru kary przyjmujeart. 19 § 1 kkw zw. zart. 297 § 1 kkw brzmieniu jak wyżej, a za podstawę orzeczenia kary grzywny przyjmujeart. 71 § 1 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną karę pozbawienia wolności obniża do wymiaru 8 (ośmiu) miesięcy, a karę grzywny obniża do wymiaru 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych;
- uzupełnia podstawę prawną orzeczenia zpunktu 41(czterdziestego pierwszego) oart. 4 § 1 kk, przyjmując stan prawny przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1);
8. w odniesieniu do oskarżonejA. U.:
- za podstawę wymiaru kary orzeczonej wpunkcie 44(czterdziestym czwartym), przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkprzyjmujeart. 14 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i orzeczoną karę grzywny obniża do wymiaru 40 (czterdziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych;
- uzupełnia podstawę prawną orzeczenia zpunktu 45(czterdziestego piątego) oart. 4 § 1 kk, przyjmując stan prawny przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) i skraca okres próby do lat 2 (dwóch);
II. - w pozostałej części zaskarżonej wyrok utrzymuje w mocy;
III. - zasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w częściach na nich przypadających oraz opłatę za postępowanie odwoławcze w kwocie 780 (siedemset osiemdziesiąt) złotych odJ. K. (1), a także opłaty za obie instancje od oskarżonych:
M. S.w kwocie 3400 (trzy tysiące czterysta) złotych,
Ł. B. (1)w kwocie 2600 (dwa tysiące sześćset) złotych,
A. O. (1)w kwocie 2100 (dwa tysiące sto) złotych,
C. W.w kwocie 1800 (tysiąc osiemset) złotych,
A. B. (1)w kwocie 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych,
P. W.w kwocie 420 (czterysta dwadzieścia) złotych,
odA. U.w kwocie 420 (czterysta dwadzieścia) złotych;
IV. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.I. D., adw.R. K. (1), adw.R. K. (2)–Kancelarie Adwokackie wW.kwoty po 840 (osiemset czterdzieści) złotych, a na rzecz adw.Ł. K.kwotę 720 (siedemset dwadzieścia) złotych, podwyższone o 23 % podatku od towarów i usług za pomoc prawną udzieloną w instancji odwoławczej odpowiednio oskarżonym,A. B. (1),J. K. (1),P. W.iŁ. B. (1)
.

UZASADNIENIE
M. S.został oskarżony o to, że:

I
w okresie od 09 maja 2008 roku do 21 maja 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doA. O. (2)na maszynę do obszywania wykładzin(...)2000 o wartości 19 911,62 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelne dokumenty w postaci wypełnionych własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w miesiącu marcu 2008 roku i w okresie od stycznia do marca 2008 roku, z których wynikało, żefirma (...)we wskazanych okresach czasu osiągała przychód netto w wysokości 193 194,49 złotych i dochód brutto w wysokości 38 574,45 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął stratę w wysokości 62 574,45 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 179,53 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 21 maja 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

II
w okresie od 31 maja 2008 roku do 03 czerwca 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doA. K. (1)na naczepęmarki F. (...)o wartości 102 304,32 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do kwietnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przezA. K. (1), z którego wynikało, że firma w/w osoby we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 149 981,12 złotych i dochód brutto w wysokości 21 836,44 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 224502,94 złotych oraz stratę w wysokości 22664,32 złotych, który to dokument miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 921,34 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 03 czerwca 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

III
w okresie od 25 czerwca 2008 roku do 04 lipca 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Zakład (...)J. K. (2)na koparko-ładowarkęmarki J. (...)o wartości 281 176,49 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do maja 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma Zakład (...)J. K. (2)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 201 836,54 złotych i dochód brutto w wysokości 64 088,19 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 61 060,30 złotych i zanotował stratę w kwocie 32 704,21 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2 687,31 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 04 lipca 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

IV
w okresie od 27 czerwca 2008 roku do 07 lipca 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...) s.c.należącą doM. W. (1)iM. B.na naczepę marki(...)o wartości 152 500 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...) s.c.nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do marca 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez przedstawicieli leasingobiorcy, z którego wynikało, żefirma (...) s.c.we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 43 068, 35 złotych i dochód brutto w wysokości 8112, 56 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten nie prowadził w tym okresie działalności gospodarczej, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1 250,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 04 lipca 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

V
w okresie od 03 lipca 2008 roku do 22 lipca 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doA. M.na: ciągnik siodłowymarki D. (...)o wartości 129 320 złotych, ciągnik siodłowyD. (...)o wartości 156 160 złotych oraz dwie naczepy marki(...)o wartości 137 860 złotych każda, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego oraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wstawiono w rubryce „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej kwotę 2 199 386,25 złotych, „Razem”: kwotę 2 200 959,71 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwotę 2 197 058,02 złotych, „Razem”: kwotę 2 197 058,02 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwotę 3901,69 złotych podczas gdy w zeznaniu podatkowego przekazanym przezA. M.widniały: w rubryce „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej kwota 199 386,25 złotych, „Razem”: kwota 200 959,71 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwota 197 058,02, „Razem”: kwota 197 058,02 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwota 3901,69 złotych; a także nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do maja 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 099 836,41 złotych i dochód brutto w wysokości 183 198,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 40 206,19 złotych i zanotowała dochód w wysokości 29 357,16 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 12 650,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 22 lipca 2008 rokuumów leasingu operacyjnego o numerach (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

VI
w okresie od 18 lipca 2008 roku do 23 lipca 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doB. S.na koparko-ładowarkę(...)(...)o wartości 302 560 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego oraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wstawiono w rubryce „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej kwotę 327 743,48 złotych, „Razem”: kwotę 327 743,48 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwotę 281 626,45 złotych, „Razem”: kwotę 281 626,45 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwotę 461 17,03 złotych, podczas gdy w autentycznym zeznaniu podatkowego widniały: w rubryce „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej kwota 127 743,48 złotych, „Razem”: kwota 127 743,48 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwota 81 626,40 złotych, „Razem”: kwota 81 626,40 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwota 46 117,03 złotych oraz nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do maja 2008 roku podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)w we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 211 384,68 złotych oraz dochód w kwocie 37 056,08 złotych, podczas gdy podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 9 263,33 złotych i zanotowała stratę w wysokości 12 337,90 złotych; który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów, usiłując w ten sposób doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci wypłacenia prowizji za podpisanieumowy leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na niewypłacenie prowizji przez w/w fundusz leasingowy,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

VII
w okresie od 18 sierpnia 2008 roku do 26 sierpnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doS. D.na:(...)o wartości 115 900 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskami leasingowymi i umowami leasingu operacyjnego oraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wstawiono w „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej kwotę 4 193 070,08 złotych, „Razem”: 4 193 070,08 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwotę 4 180 405,16 złotych, „Razem”: 4 180 405,16 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwotę 12 664,92 złotych , zaś z kopii zeznania uzyskanego z Urzędu SkarbowegoW.M.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2007: 270 290,48 złotych, „Razem”: 270 290,48 złotych, Koszty uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej stanowiły 257 625,56 złotych, „Razem”: 257 625,56 złotych, a dochód stanowiła kwota 12 664,92 złotych; a także nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do lipca 2008 roku podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 3 186 934, 50 złotych i dochód brutto w wysokości 311 056, 40 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w całym roku 2008 osiągnął przychód w wysokości 349 124,15 złotych i zanotował dochód wysokości 3087,87 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1567,50 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 26 sierpnia 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

VIII
w okresie od 15 września 2008 roku do 19 września 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Zakład (...)J. B.na mechaniczną zgniatarkęmarki G.tym Futura 25 o wartości 315 736 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym i umową leasingu operacyjnego oraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do lipca 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma Zakład (...)J. B.we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 561 834,50 złotych i dochód brutto w wysokości 324 518,09 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 561 925,77 złotych i zanotował stratę w kwocie 324 226,90 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 4 295,69 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 19 września 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

IX
w okresie od 14 sierpnia 2008 roku do 22 sierpnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)J. T.na mikrokoparkęH.z młotem hydraulicznym o wartości 84 180 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do czerwca 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)J. T.we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 327 628,20 złotych i dochód brutto w wysokości 246 834,86 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 205 480 złotych i zanotował stratę w kwocie 30836 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do majątku posiadanego przezJ. T., które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 759 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 19 września 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

X
w okresie od 14 sierpnia 2008 roku do 27 sierpnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę PHU (...)J. C. (1)na ciągnik siodłowy markiV. (...)o wartości 189 100 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do czerwca 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma PHU (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 790 198,35 złotych i dochód brutto w wysokości 893 68,45 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 778 764,87 złotych i zanotował stratę w kwocie 95 044,58 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1705,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 27 września 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XI
w okresie od 14 sierpnia 2008 roku do 27 sierpnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę PHU (...)J. C. (1)na ciągnik siodłowy markiV. (...)z zabudową chłodniczą o wartości 233 020 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do lipca 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma PHU (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 932 356,14 złotych i dochód brutto w wysokości 114 087,56 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 938 303,78 złotych i zanotował stratę w kwocie 70 036,81 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2101 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 27 września 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XII
w okresie od 17 września 2008 roku do 26 września 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę PHU (...)M. T.na ciągnik siodłowy markiV. (...)o wartości 237 900 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do lipca 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma PHU (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 098 134,56 złotych i dochód brutto w wysokości 99 381,82 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 700 812,09 złotych i zanotował stratę w kwocie 26 137,52 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoM. T.i liczby osób zatrudnionych przez jego firmę, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 3217,50 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 27 września 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XIII
w okresie od 10 października 2008 roku do 14 października 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)Usługi Budowlano- (...)należącą doA. G. (1)na koparko-ładowarkęmarki J. (...)C.wartości 250 002,40 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddział(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wstawiono w „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej, została wstawiona kwota 327743,48 złotych, „Razem”: 327 743,48 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwota 281 626, 45 złotych, „Razem”: 281 626,45 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwota 46 117,03 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z Urzędu Skarbowego wŁ.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2007: 362 220,00 złotych, „Razem”: 362 220,00 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej stanowiły 320 173,12 złotych, „Razem”: 320 173,12 złotych, a dochód stanowiła kwota 42 046,88 złotych, ponadto jak wynika z dokumentu uzyskanego z Urzędu Skarbowego wŁ.A. G. (1)rozliczał się w 2007 roku wspólnie z małżonką;
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do sierpnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 392 186, 43 złotych i dochód brutto w wysokości 49 286, 54 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 110 770,00 złotych i zanotowała stratę w wysokości 35 847,68 złotych, a w całym roku 2008 osiągnął przychód w wysokości 375 251,87 złotych;
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 250 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 14 października 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XIV
w okresie od 17 października 2008 roku do 22 października 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącej doM. P.na ciągnik siodłowy markiD. (...)o wartości 298 900 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do sierpnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 190 358,16 złotych i dochód brutto w wysokości 41 368,08 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 931 256,31 złotych i zanotował stratę w kwocie 29 841,77 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej u leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do pojazdów będących w posiadaniu leasingobiorcy, podrabiając następnie podpisyM. P.iA. Z.w protokole zdawczo-odbiorczym pojazdu, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1225,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 27 września 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XV
w okresie od 29 października 2008 roku do 31 października 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezA. P.na ciągnik siodłowy markiM. (...).410 o wartości 164 700, 00 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymiA. P.przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, na którym podrobiono podpisA. P.oraz wstawiono inne kwoty przychodów i dochodu niż widniejące w zeznaniu podatkowym uzyskanym z Urzędu Skarbowego wZ., a także nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do września 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 725 343 186,80 złotych i dochód brutto w wysokości 34 860,57 złotych podczas gdy w rzeczywistości w/w osoba we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 317 401,04 złotych i dochód w wysokości 8019,45 złotych, a w całym roku 2008 osiągnęła przychód w wysokości 322 385,81 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzającym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1350,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 31 października 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XVI
w okresie od 16 listopada 2008 roku do 18 listopada 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)W. L.na ciągnik siodłowy markiM. (...).460 o wartości 139 080 złotych i naczepy chłodni marki(...)o wartości 122 000 przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do września 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 10 386 517,43 złotych i dochód brutto w wysokości 165 831,50 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 8 828 931,80 złotych i zanotował dochód w kwocie 74 563,75 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1570,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 18 listopada 2008 rokuumów leasingu operacyjnego o numerach (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XVII
w okresie od 24 listopada 2008 roku do 26 listopada 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...).- (...)Usługi (...)należącą doJ. D.na dwa samochody ciężarowe markiM. (...)każdy o wartości 225 700 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do października 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 798 015,38 złotych i dochód brutto w wysokości 469 588,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 1 512 378,03 złotych i zanotował dochód w kwocie 189 799,60 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 3700 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 26 listopada 2008 rokuumów leasingu operacyjnego o numerach (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XVIII
w okresie od 03 do 05 grudnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...) s.c.należącą doA.iK. K. (2)na ciągnik siodłowy markiV. (...)wartości 106 140 złotych oraz naczepyT.o wartości 46 360 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskami leasingowymi i umowami leasingu operacyjnego oraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...) s.c.:

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wstawiono w „Przychód” z pozarolniczej działalności gospodarczej, została wstawiona kwota 568 512,13 złotych, „Razem”: 568 512,13 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej: kwota 571 850,99 złotych, „Razem”: 571 850,99 złotych oraz w rubryce dochód „Razem”: kwota 3338,86 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z II Urzędu Skarbowego wB.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2007: 68 512,13 złotych, „Razem”: 68 512,13 złotych, „Koszty uzyskania przychodu” z pozarolniczej działalności gospodarczej stanowiły 71 850,99 złotych, „Razem”: 71 850,99 złotych, a dochód stanowiła kwota 3338,86 złotych,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do października 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...) s.c.we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 290 381, 08 złotych i dochód brutto w wysokości 46 038, 15 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 159 380,62 złotych i zanotowała stratę w wysokości 288,75 złotych, a w całym roku 2008 osiągnął przychód w wysokości 173 236,30 złotych,
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 2500,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 05 grudnia 2008 rokuumów leasingu operacyjnego o numerach (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XIX
w okresie od 16 do 17 grudnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę PPHU (...)J. K. (3)na koparko-ładowarkęN.H.(...)o wartości 229 360 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym i umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do października 2008 roku, podpisane przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma PPHU (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 635 498,56 złotych i dochód brutto w wysokości 65 351,08 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 582 209,94 złotych i zanotował dochód w kwocie 13 304,49 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 1880 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 17 grudnia 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XX
w okresie od 16 grudnia 2008 roku do 20 grudnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zJ. W. (1)właścicielemfirmy (...)z siedzibą wS.w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i uzyskania leasingu przez przedsiębiorstwo prowadzone przezJ. W. (1)na ciągnik siodłowy markiM. (...)o numerze VIN(...)oraz naczepkęmarki K. (...)o numerze VIN(...)przedłożył dyrektorowi oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego i innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)przerobione dokumenty w postaci: zeznania podatkowego PIT 36L za 2007 rok, ekspertyzyD.o numerach(...)- (...)i(...)- (...), w których zmieniono daty oględzin oby pojazdów z 04.10.2008 roku na 04.12.2008 roku, a także poświadczające nieprawdę oświadczenie o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do listopada 2009 roku oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do pojazdów będących w posiadaniuJ. W. (1), które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezfirmę (...)z zobowiązania leasingowego, doprowadzając tym samym w/w fundusz leasingowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 301 462, 00 złotych w wyniku podpisaniaumów leasingowych o numerach: (...)i wydania obu pojazdów oraz w kwocie 3706, 50 złotych z tytuły wypłaty prowizji za podpisanie w/ w umów leasingowych,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXI
w dniu 18 grudnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)A. D.na koparko-ładowarkęN.H.(...)o wartości 213 500 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do października 2008 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 890 133,15 złotych i dochód brutto w wysokości 463 855,13 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 979 450,83 złotych i zanotował dochód w kwocie 152 786,49 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 875,00 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 18 grudnia 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXII
w okresie od 16 do 18 grudnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)K. O. (1)na(...).440 o wartości 512 400 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do października 2008 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 424 305,20 złotych i dochód brutto w wysokości 261 418,53 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 920 629,24 złotych i zanotował stratę w kwocie 359 336,83 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoK. O. (1)i liczby zatrudnionych osób, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 2 100 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 18 grudnia 2008 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXIII
w okresie od 19 do 26 stycznia 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doJ. Ł. (1)na ciągnik siodłowy markiM. (...).413 XXL o wartości 150 060 złotych oraz naczepy(...)024 o wartości 62 586 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania dokumentów z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wpisano inne kwoty przychodów kosztów i dochodu, niż te które zostały ujęte w zeznaniu podatkowym PIT 28 za rok 2007 roku złożonym przez podatnika w Urzędzie Skarbowym wM.,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 905 186,31 złotych i dochód brutto w wysokości 87 398, 66 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 119 660,85 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoJ. Ł. (1),
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, usiłując tym samym wprowadzić osoby reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 26 stycznia 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerach (...), lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na anulowanie przedmiotowych umów,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XXIV
w okresie od 26 do 29 stycznia 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Usługi (...)na ciągnik siodłowy markiD. (...).460 o wartości 304 756 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddział(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wpisano inne kwoty przychodów, kosztów i dochodu, niż te które zostały ujęte w zeznaniu podatkowym PIT 28 za rok 2007 roku złożonym przez podatnika w Urzędzie Skarbowym wZ.,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 584 326,71 złotych i dochód brutto w wysokości 401 493,25 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 48 000 złotych,
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji w kwocie co najmniej 1116,61 złotych wynikającej z podpisania w dniu 29 stycznia 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XXV
w okresie od 10 do 12 lutego 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)M. C.na ciągnik siodłowy markiV. (...)o wartości 184 830 złotych oraz naczepyK. S.o wartości 83 570 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36L za rok 2007, w którym w rubryce „Przychód” została wstawiona kwota 588 495,78 złotych, „Koszty uzyskania przychodu”: kwota 555 936,55 złotych, oraz w rubryce(...)kwota 32559,23 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z Urzędu Skarbowego wO.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2007: 355 936,55 złotych, koszty uzyskania przychodu stanowiły 388 495,78 złotych, a strata wyniosła 32 559,23 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoM. C.,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 864 451,89 złotych i dochód brutto w wysokości 69 334,60 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 587 620,01 złotych i zanotowała dochód w wysokości 44 502,72 złotych,
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 818, 26 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 12 lutego 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerach (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XXVI
w okresie od 18 do 19 lutego 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)na ciągnik siodłowyV. (...)o wartości 200 080 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od kwietnia do grudnia 2008 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 214 398,15 złotych i dochód brutto w wysokości 24 508,36 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w całym roku podatkowym osiągnął przychód w wysokości 38 422,07 złotych i zanotował dochód w kwocie 15 152,09 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 896,26 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 18 lutego 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXVII
w okresie od 20 do 27 lutego 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Usługi (...)J. Ł. (2)na(...)zabudowany cysterną o wartości 469 700, 00 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddział(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36L za rok 2007, w którym w rubryce „Przychód” została wstawiona kwota 1 925 340,28 złotych, „Koszty uzyskania przychodu”: kwota 1 846 138,50 złotych, oraz w rubryce(...)kwota 79 201,78 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z Urzędu Skarbowego wG.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2007: 925 340,28 złotych, koszty uzyskania przychodu stanowiły 846 138,50 złotych, a strata wyniosła 79 201,78 złotych,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 2 315 319,47 złotych i dochód brutto w wysokości 432 096,14 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 1 371 721,17 złotych i zanotowała dochód w wysokości 432 096,14 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 1070, 30 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 27 lutego 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XXVIII
w okresie od 02 do 04 marca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)na ciągnik siodłowyV. (...)o wartości 148 108 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionych własnoręcznie: oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 290 438,56 złotych i dochód brutto w wysokości 66 084,18 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w całym roku podatkowym osiągnął przychód w wysokości 477 492,96 złotych i zanotował dochód w kwocie 459 088,89 złotych oraz oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w styczniu 2009 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 96 358,16 złotych i dochód brutto w wysokości 8141,93 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w tym okresie osiągnął przychód w wysokości 70 264,41 złotych i zanotował stratę w kwocie 2396,53 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 529,91 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 04 marca 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXIX
w okresie od 04 do 06 marca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Przedsiębiorstwo (...)na ciągnik siodłowyD. (...).430 o wartości 159 820 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingu oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionych własnoręcznie: oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 2 560 386,17 złotych i dochód brutto w wysokości 109 431,29 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w całym roku podatkowym osiągnął przychód w wysokości 2 796 445,82 złotych i zanotował stratę w wysokości 55 102,48 złotych oraz oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w styczniu 2009 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 311 866,57 złotych i dochód brutto w wysokości 18 137,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w tym okresie osiągnął przychód w wysokości 250 300,10 złotych i zanotował dochód w kwocie 8475,05 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 571, 82 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 06 marca 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXX
w okresie od 14 do 25 marca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Usługi (...)E. S.na(...).360z zabudową o wartości 524 566 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddział(...) SAwB.do akceptacji i podpisania dokumentów z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2008, w którym w rubryce „Przychód” została wstawiona kwota 2 209 063,34 złotych, „Koszty uzyskania przychodu”: kwota 2 101 075,81 złotych, oraz w rubryce „Dochód” kwota 107 987,53 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z Urzędu Skarbowego wG.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2008: 209 063,34 złotych, koszty uzyskania przychodu stanowiły 257 625,56 złotych, a dochód wyniósł 107 987,53 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoE. S.i faktu zatrudnienia w jego firmie 6 pracowników,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu za miesiąc luty 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 312 365,86 złotych i dochód brutto w wysokości 29 146,50 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w okresie styczeń-luty 2009 roku uzyskał przychód w wysokości 30 652,77 złotych i zanotowała dochód w wysokości 17 682,43 złotych,
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 1221,12 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 25 marca 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XXXI
w okresie od 23 do 26 marca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)T. O.na(...)o wartości 211 060 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do lutego 2009 roku, podpisane przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 118 034,19 złotych i dochód brutto w wysokości 19386,57 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie osiągnął przychód w wysokości 25 237,11 złotych i zanotował dochód w wysokości 21 669,17 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do faktu zatrudnienia przezT. O.pracowników, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 514, 68 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 26 marca 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXII
w okresie od 27 marca do 14 kwietnia 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)N. S.na dźwig teleskopowy samojezdny marki(...)o wartości 804 000 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu za luty 2009 roku, podpisane in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 123 299,20 złotych i dochód brutto w wysokości 143 501,64 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten rozliczał się w okresach kwartalnych i nie ma możliwości określenia jego przychodu i dochodu za okres jednego miesiąca oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoN. S.i liczby osób zatrudnionych przez jego firmę, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 2928,80 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 14 kwietnia 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXIII
w kwietniu 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doM. P.na ciągnik siodłowy markiD. (...)o wartości 298 900 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 798 346,50 złotych i dochód brutto w wysokości 137 452,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 931 256,31 złotych i zanotował dochód w kwocie 29 841,54 złotych oraz oświadczenie o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do marca 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 487 134,86 złotych i dochód brutto w wysokości 31 296,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 656 739,21 złotych i zanotował stratę w kwocie 49 076,19 złotych, a także protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej u leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do pojazdów będących w posiadaniu leasingobiorcy, podrabiając następnie podpisM. P.w protokole zdawczo-odbiorczym pojazdu, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 1014,19 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 27 kwietnia 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXIV
w okresie od 25 do 29 kwietnia 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)W. L.na naczepę chłodnię marki(...)o wartości 126 880 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionych własnoręcznie: oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 13 893 468,53 złotych i dochód brutto w wysokości 199 238,14 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 12 297 969,08 złotych i zanotował dochód w kwocie 113 229,51 złotych oraz oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do marca 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 3 974 592,28 złotych i dochód brutto w wysokości 108 729,14 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 3 302 437,64 złotych i zanotował dochód w kwocie 34 595,94 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie nie mniej niż 289, 64 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 29 kwietnia 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXV
w okresie od 27 kwietnia do 04 maja 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)na koparko-ładowarkę marki(...)o wartości 329 400 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionych własnoręcznie: oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od września do grudnia 2008 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 391 174,75 złotych i dochód brutto w wysokości 29 202,22 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął dochód w kwocie 26 352,22 złotych oraz oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do marca 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 369 143,86 złotych i dochód brutto w wysokości 31 863, 40 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w wysokości 95 809,58 złotych i zanotował dochód w kwocie 6 366,41 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzającym tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 1221,75 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 04 maja 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXVI
w okresie od 04 do 05 maja 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Usługi (...)K. S.na koparko-ładowarkęmarki J. (...)o wartości 321 592 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionych własnoręcznie: oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do marca 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 394 183,86 złotych i dochód brutto w wysokości 91 467,57 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 172 784,22 dochód w kwocie 100 132,42 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 1154, 57 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 05 maja 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXVII
w okresie od 15 do 18 maja 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)na koparko-ładowarkęmarki A. (...)o wartości 91 749 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 215 083,16 złotych i dochód brutto w wysokości 29 486,08 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 51 580,17 złotych i dochód w kwocie 1169,00 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i usiłując doprowadzić tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 18 maja 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłaty prowizji

tj. o czyn zart. 13 § 1 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXVIII
w dniu 22 maja 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)T. S.na naczepę-wywrotkę(...)o wartości 92 110, 00 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36L za rok 2008, w którym w rubryce „Przychód” została wstawiona kwota 288 224,88 złotych, „Koszty uzyskania przychodu”: kwota 204 390,35 złotych, oraz w rubryce „Dochód” kwota 83 834,54 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z Urzędu Skarbowego wS.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2008: 204 390,35 złotych, koszty uzyskania przychodu stanowiły 288 224,88 złotych, a strata wyniosła 83 834,54 złotych oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej u leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowegoT. S.,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu za okres od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 117 034, 18 złotych i dochód brutto w wysokości 11 386, 51 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w okresie tym 2009 roku uzyskał przychód w wysokości 53 93,17 złotych i zanotowała stratę w wysokości 20 226,18 złotych,
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i doprowadzając(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 298, 23 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 22 maja 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XXXIX
w dniu 25 maja 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)J. W. (2)na koparko-ładowarkę(...)(...)o wartości 277 841,58 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągnęła przychód netto w wysokości 319 939,86 złotych i dochód brutto w wysokości 63 868,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 22447,50 złotych, a strata wyniosła 109 646,10 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie co najmniej 883, 63 złotych z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 25 maja 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XL
w okresie od 25 do 26 maja 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezFirmę (...)A. K. (2)na samochód ciężarowy cysternę markiI. (...)o wartości 469 700, 00 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągnęła przychód netto w wysokości 973 074,15 złotych i dochód brutto w wysokości 85 134,02 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 210 924,20 złotych, a strata wyniosła 24 831,38 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i usiłując doprowadzić tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 26 maja 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej nie osiągnął z uwagi na odmowę wypłaty prowizji,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLI
w okresie od 04 do 05 maja 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Przedsiębiorstwo Budowlane (...)M. K.na koparko-ładowarkęmarki J. (...)o wartości 325 740 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)własnoręcznie podrobiony dokument w postaci protokołu zdawczo-odbiorczego, na którym nakreślił podpisM. K., a także nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do marca 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągnęła przychód netto w wysokości 473 186,36 złotych i dochód brutto w wysokości 43 199,51 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 251 380,81 złotych oraz stratę w wysokości 89 995,45 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentów, doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji w kwocie nie mniejszej niż 770, 30 złotych wynikającej z podpisania w dniu 05 maja 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLII
w okresie od 03 do 04 czerwca 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Przedsiębiorstwo Budowlane (...)M. K.na koparko-ładowarkęmarki J. (...)o wartości 321 983 złotych, przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)podrobiony dokument w postaci protokołu zdawczo-odbiorczego, na którym nieustalona osoba podrobiła podpisM. K., a także nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągnęła przychód netto w wysokości 980 342,80 złotych i dochód brutto w wysokości 93 156,74 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 615 130,95 złotych, a dochód wyniósł 110 675,03 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i usiłując doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 04 czerwca 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej nie osiągnął z uwagi na niewypłacenie prowizji przez w/w fundusz leasingowy,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLIII
w okresie od 04 czerwca do 08 czerwca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę PPHU (...)na ciągnik siodłowy markiD. (...).460 o wartości 212 280 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddział(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- przerobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36L za rok 2008, w którym w rubryce „Przychód” została wstawiona kwota 1 812 027,77 złotych, „Koszty uzyskania przychodu”: kwota 1 711 786,24 złotych, oraz w rubryce „Dochód” kwota 100 241,53 złotych, zaś z kopii zeznania uzyskanego z II Urzędu Skarbowego wS.wynika, iż przychódfirmy (...)wyniósł w roku 2008: 1 711 786,24 złotych, koszty uzyskania przychodu stanowiły 1 812 027,77 złotych, a strata wyniosła 100 241,53 złotych,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu za okres od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 632 148, 38 złotych i dochód brutto w wysokości 59 833, 16 złotych podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w okresie tym 2009 roku uzyskał przychód w wysokości 100 241,53 złotych i zanotowała stratę w wysokości 120 097,71 złotych,
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i usiłując doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikających z podpisania w dniu 08 czerwca 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej nie osiągnął z uwagi na niewypłacenie prowizji przez w/ w fundusz leasingowy,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

XLIV
w okresie od 17 do 18 stycznia 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Usługi (...)na ciągnik siodłowy markiD. (...).430 o wartości 225 700, 00 złotych, przedłożył osobom reprezentującym oddział(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36L za rok 2008, w którym wpisano inne kwoty przychodów, kosztów i dochodu, niż te które zostały ujęte w zeznaniu podatkowym PIT 28 za rok 2008 roku złożonym przez podatnika w Urzędzie Skarbowym wZ.,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do kwietnia 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 1 009 384, 56 złotych i dochód brutto w wysokości 154 193,87 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten we wskazanym okresie uzyskał przychód w wysokości 159 453,42 złotych i dochód w wysokości 59 427,96 złotych, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i usiłując doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 18 czerwca 2009 rokuumowy leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej nie osiągnął z uwagi na niewypłacenie prowizji przez w/ w fundusz leasingowy,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLV
w okresie od 29 do 30 czerwca 2009 rokuB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę Przedsiębiorstwo (...)na równiarkę markiV.o wartości 366 000 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do maja 2009 roku, podpisane wcześniej in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągnęła przychód netto w wysokości 739 434,86 złotych i dochód brutto w wysokości 93 086,15 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten osiągnął przychód w kwocie 273 251,53 złotych, i zanotował stratę 44 624,06 złotych, który to dokument miał istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonego dokumentu i usiłując doprowadzić tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania w dniu 30 czerwca 2009 rokuumów leasingu operacyjnego o numerze (...), lecz zamierzonego celu w postaci osiągnięcia korzyści majątkowej nie osiągnął z uwagi na niewypłacenie prowizji przez w/ w fundusz leasingowy,

tj. o czyn z 13§ 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLVI
w dniu 19 czerwca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)na ciągnik siodłowyD. (...)o wartości 225 700 złotych przedłożył osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania z wnioskiem leasingowym, na którym nieustalona osoba podrobiła dwa podpisyW. P.oraz umową leasingu operacyjnego wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...):

- podrobiony przez siebie dokument w postaci zeznania podatkowego PIT 36 za rok 2008, w którym wpisano kwotę przychodu w wysokości 404 421, 18 złotych oraz dochód w wysokości 11 999, 78 złotych, podczas gdy z autentycznego zeznania podatkowego PIT 36L złożonego w Urzędzie Skarbowym wZ.wynika, że podatnik w 2008 roku osiągnął przychód w wysokości 38 422,07 złotych i dochód 15 152,09 złotych,
- nierzetelny dokument w postaci wypełnionego własnoręcznie oświadczenia o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do maja 2009 roku, podpisanego in blanco przez leasingobiorcę, z którego wynikało, żefirma (...)we wskazanym okresie czasu osiągała przychód netto w wysokości 321 456,18 złotych i dochód brutto w wysokości 56 341,86 złotych, podczas gdy w rzeczywistości podmiot ten w tym okresie osiągnął przychód w wysokości 93 459,98 złotych i zanotował stratę w kwocie 40 441,85 złotych,
- przerobiony przez siebie dokument w postaci ekspertyzyD.o numerze(...)- (...), w której zmieniono datę jej sporządzenia z 12.02.2009 roku na 12.06.2009 roku oraz wstawiono inny numer VIN pojazdu, który miał być oceniany przez rzeczoznawcę,
- protokół z przeprowadzonej wizji lokalnej, w którym poświadczył nieprawdę co do pojazdów posiadanych przez leasingobiorcę, który został in blanco podpisany przezW. P.;
które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, usiłując w ten sposób wprowadzić osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i w konsekwencji doprowadzić(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytułu wypłaty prowizji wynikającej z podpisania przedmiotowej umowy leasingowej, lecz zamierzonego celu nie osiągnął ze względu na negatywną weryfikację przedłożonych dokumentów z uwagi na ujawnienie w kserokopii dowodu osobistego leasingobiorcy nieprawidłowego numeru PESEL, który został wstawiony przezM. S.w trakcie przygotowania dokumentów niezbędnych do uzyskania leasingu,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw.art. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkzw. zart. 11 § 2 kk.

XLVII
w dniach od 23 do 25 marca 2009 roku wB.i miejscowościŁ., będąc pracownikiem(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zC. W.,A. O. (3),Ł. B. (1)i innymi osobami w celu uzyskania wsparcia leasingowego, przerobił dokument identyfikacyjny REGON o numerze(...), zmieniając w nim adresfirmy (...) sp. z o.o.oraz przedmiot jej działalności gospodarczej oraz podrobił: podpisyZ. W. (1)na dwóchumowach leasingu operacyjnego nr (...)z dnia 24 marca 2009 roku oraz drukach ogólnych warunków umowy leasingu operacyjnego, oświadczeniu o wysokości przychodu i dochodu w roku bieżącym opieczętowany pieczęciąfirmy (...) sp. z o.o.w miejscu „data, podpis i pieczęć firmowa uprawnionych do reprezentacji leasingobiorcy”, kwestionariuszu ubezpieczeniowym z dnia 23 marca 2009 roku opieczętowanym pieczęciamifirmy (...) sp. z o.o.dotyczącego ubezpieczenia pojazdumarki S. (...)w miejscu „pieczęć i czytelny podpis Korzystającego” oraz poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowego leasingobiorcy w protokole z wizji lokalnej z dnia 20.03.2009 roku, które to dokumenty następnie przedłożył w celu uzyskania wsparcia leasingowego przez w/w spółkę wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)do akceptacji i podpisania dyrektorowi oddziału(...) SAwB., wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) SAna skutek wypłaty prowizji w kwocie nie mniejszej niż 2180, 80 złotych oraz w kwocie 229 360,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 24 marca 2009 roku, która skutkowała wydaniem osobom współdziałającym naczepy chłodnimarki S. (...), o numerze VIN(...), przy czym w protokole zdawczo odbiorczym w/ w pojazdu datowanym na dzień 25 marca 2011 roku porobił podpisZ. W. (1),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLVIII
w dniach od 04 maja 2009 roku do 28 maja 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, działając wspólnie i w porozumieniu zM. Ł.w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)ciągnika siodłowego markiV. (...)o numerze VIN(...)o wartości 195 200, 00 złotych i naczepymarki K. (...)o numerze VIN(...)o wartości 103 700, 00 złotych wraz z innymi dokumentami dotyczącymi w/w firmy dostarczonymi przezC. W.iM. Ł.przedłożył w trakcie procedury leasingowej dyrektorowi oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego, protokół z wizji lokalnej u leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do stanu majątkowego leasingobiorcy, podrobione faktury VAT dokumentujące działalność transportowąfirmy (...)oraz przerobioną przez siebie ekspertyzę techniczną(...)Nr(...)- (...), które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu przez w/ w firmę prowadzoną przezM. Ł., wprowadzając tym samym osobę reprezentującą(...) SAw błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, doprowadzając tym samym w/w fundusz leasingowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem z tytuły wypłaty prowizji w kwocie co najmniej 1196,18 złotych z tytułu podpisaniaumowy leasingowej (...)z dnia 27.05.2009 roku, przy czym w celu wypłaty prowizji przedłożył pracownikowi(...) SAdokument w postaci protokołu zdawczo-odbiorczego, na którym nieustalona osoba podrobiła podpisM. Ł.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

XLIX
w dniach od 09 do 16 czerwca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zŁ. B. (1),C. W.iA. O. (3)w celu uzyskania leasingu przez(...) sp. z o.o.na samochód osobowy markiM. (...)o numerze VIN(...)wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)przedłożył dyrektorowi oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego dwie własnoręcznie podrobione faktury VAT rzekomo wystawione przez w/ w spółkę oraz przerobiony odpis z rejestru przedsiębiorców KRS nr(...)z dnia 25.08.2009 roku wskazującyJ. W. (3)jako członka zarządu(...) sp. z o.o., które to dokumenty miały istotne znaczenia dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) SAw kwocie 135 000,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 16 czerwca 2009 roku, która skutkowała przekazaniem pojazduŁ. B. (1),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

L
w okresie od 09 czerwca 2009 roku do dnia 12 czerwca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zC. W.iM. Ł.oraz innymi osobami w celu uzyskania leasingu na ciągnik siodłowy markiV. (...)o numerze VIN(...)i wartości 195 000 złotych oraz naczepymarki K. (...)o numerze VIN(...)i wartości 103 700 złotych, których fikcyjnym leasingobiorcą miała być(...) Sp. z o.o.wraz z innymi dokumentami dotyczącymi w/ w firmy przedłożył dyrektorowi oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umowami leasingu operacyjnego przerobiony uprzednio przez siebie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS nr(...), w którym wstawił jako członka zarządu(...)sp. o.o. osobęH. K., przerobioną przez siebie ekspertyzęD.o numerach(...)- (...), podrobiony przez siebie dokument CIT-8 za okres od 01.12.2008 roku do 31.12.2008 roku oraz inne podrobione dokumenty dotyczące działalności gospodarczej w/ w spółki dostarczone mu przezC. W., a także protokół z przeprowadzonej wizji lokalnej, w którym poświadczył nieprawdę co do majątku leasingobiorcy, które to dokumenty miały istotne znaczenia dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i podmiotu, który miał być rzeczywistym leasingobiorcą, doprowadzając tym samym VB(...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 289 900, 00, na skutek wydania przedmiotowych pojazdówM. Ł.iC. W.,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zb. zart. 271 §1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

LI
w okresie od 15 czerwca 2009 roku do 03 lipca 2009 wB., działając w krótkich ostępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez przedłożenie w siedzibie(...) SAwB.dwóch własnoręcznie podrobionychfaktur VAT o numerach (...)wystawionych(...) SAprzezPPHU (...), dotyczących wypłaty prowizji dla pośrednika w związku z podpisaniemumów leasingowych o numerach (...), na których wpisał jako konto wystawcy numer własnego rachunku bankowego prowadzonego przez(...) SAi nieustalona osoba podrobiła podpisy właścicielafirmy PPHU (...), wprowadził w błąd osoby reprezentujące(...) SAco do autentyczności tych dokumentów i zasadności wypłaty prowizji dla pośrednika, który miał brać udział w podpisaniu w/ w umów leasingowych, doprowadzając tym samym w/ w fundusz leasingowy do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 13 192, 90 złotych na skutek wypłaty nienależnej prowizji na swój rachunek bankowy o numerze(...)prowadzony przez(...) SA,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk.

LII
w nieustalonym dniu w okresie od 30 września 2008 roku do 17 lipca 2009 roku wB., będąc zatrudnionym w(...) SAjako specjalista do spraw leasingu, poprzez wycinanie i wklejanie poszczególnych elementów oraz zakorektorowanie zapisów czynił przygotowania do podrobienia dokumentu w postaci faktury VAT wystawionej przez VB(...)na rzecz(...)E.Firma (...)oznaczonej(...)(...)/(...)” dotyczącej opłaty leasingowej za miesiąc wrzesień 2008 roku dotyczącejumowy leasingu nr (...)opiewającej na kwotę 1 943, 73 złotych,

tj. o czyn zart. 270 § 3 kk.

LIII
w nieustalonym dniu w okresie od 17 lipca 2008 roku do 17 lipca 2009 roku wB.poprzez wklejanie poszczególnych elementów czynił przygotowania do podrobienia dokumentu w postaci faktury VAT wystawionej przez(...) s.c.Z. M.&P. M.na rzecz(...)M. S.dotowanej na dzień 17.06.2008 roku i dokumentującej sprzedaż komputera przenośnego, opiewającej na kwotę 4 254 złotych,

tj. o czyn zart. 270 § 3 kk,

LIV
w nieustalonym dniu jednakże nie wcześniej niż 12 stycznia 2009 roku wB.posłużył się podrobionymi dokumentami w postacifaktur VAT o numerach (...)datowanych na dzień 12 marca 2009 roku wystawionej rzekomo(...) SAprzez(...)R. K. (3)oraz załącznikiem do rozliczenia prowizji nr(...), na których nieustalona osoba podrobiła podpisR. K. (3)poprzez przedłożenie tych dokumentów w ramach procedury związanej z wypłatą prowizji należnej pośrednikowi w związku z podpisaniemumowy leasingowej o numerze (...),

tj. o czyn zart. 270 § 1 kk,

LV
w nieustalonym dniu jednakże nie wcześniej niż 26 marca 2009 roku wB.posłużył się podrobionymi dokumentami w postacifaktur VAT o numerach (...)datowanych na dzień 26 marca 2009 roku wystawionych rzekomo(...) SAprzez(...)R. K. (3)oraz załącznikiem do rozliczenia prowizji nr(...), na których nieustalona osoba podrobiła podpisR. K. (3)poprzez przedłożenie tych dokumentów w ramach procedury związanej z wypłatą prowizji należnej pośrednikowi w związku z podpisaniemumowy leasingowej o numerze (...),

tj. o czyn zart. 270 § 1 kk.

1
Ł. B. (1)został oskarżony o to, że:

I. w okresie od 06 lutego 2009 roku do 06 kwietnia 2009 roku wW.,Ł.iP., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru podrobił szereg dokumentów dotyczącychfirmy (...)sp. o.o. i tak:
- w dniu 06 lutego 2009 roku wW.podrobił podpis właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P.na dokumentach w postaci umowy najmu odfirmy (...)’ sp. z o.o. samochodu ciężarowego markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...), oświadczeniu dotyczącym przedsiębiorcy zatrudniającego kierowców, oświadczeniu potwierdzającym prawdziwość numerów NIP i regon oraz pełnomocnictwie udzielonymJ. M.do zarządzeniem transportem, które następnie zostały złożone wraz z innymi dokumentami w Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego wW.wraz z wnioskiem o wydanie licencji na wykonywanie międzynarodowego zarobkowego przewozu drogowego rzeczy,
-  w dniu 17 lutego 2009 roku wW.podrobił podpisM. P.na dokumencie w postaci zapytania o udzieleniu informacji o osobie złożonego w Biurze Informacyjnym Krajowego Rejestru Karnego Ministerstwie Sprawiedliwości,
-  w dniu 17 lutego 2009 roku wW.podrobił podpis właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P.na dokumencie w postaci podania dotyczącego zarejestrowania w/ w firmy jako podmiotu zajmującego się przewozem koni na rzeź zU.doW., które to podanie zostało następnie złożone wraz z innymi dokumentamifirmy (...) Sp. z o.o.w Państwowym Inspektoracie Weterynarii,
-  w dniu 11 marca 2009 roku wP.podrobił podpisy właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P.na dokumencie w postaci umowy o świadczenie usług w systemie(...)(...)zawartej zfirmą (...),N.,T.Sp. j.,
-  w dniu 20 marca 2009 roku wW.podrobił podpis właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P.na dokumencie w postaci upoważnienia swojej osoby do odbioru zezwoleń zBiura (...)znajdującego się wW.przyul. (...),
-  w dniu 26 marca 2009 roku wŁ.podrobił podpis właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P.na dokumencie w postaci umowy najmu odfirmy (...)sp. o.o. samochodu ciężarowego markiR. (...),
-w dniu 30 marca 2009 roku wW.poprzez wypisanie treści oraz podpisanie się zaM. P.podrobił zaświadczenia dotyczące zatrudnienia wfirmie (...) sp. z o.o.jako kierowcówP. L.iA. K. (3)oraz uprawnień w/ w osób w zakresie transportu drogowego,
-  w dniu 06 kwietnia 2009 roku wW.podrobił podpisy właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P.na dwóch umowach o pracęA. K. (4),
tj. o czyn zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.
II.  w dniu 10 marca 2009 roku wW.pomógł w zbyciu(...)o numerze VIN(...)wraz naczepkęmarki K. (...)o numerze VIN(...), wiedząc o tym, że zostały one uzyskane przezJ. W. (1)na skutek czynu zabronionego, przekazującW. T.dokumenty w/ w pojazdów i zlecając w/ w osobie przejechanie zestawem granicy polsko-białoruskiej w celu przekazania samochodu i naczepy dwóm nieustalonym mężczyznom, przy czym wartość przedmiotowych pojazdów wynosiła 301 462, 00 złotych, co stanowiło mienie znacznej wartości,
tj. o czyn zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk.
III. w dniach od 23 do 25 marca 2009 roku wB.i miejscowościŁ., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zM. S.zatrudnionym w VB(...) SA,C. W.iA. O. (4)oraz innymi osobami, poprzez dostarczenie w/ w pracownikowi firmy leasingowej dokumentówfirmy (...) Sp. z o.o.oraz wyceny naczepy chłodnimarki S. (...)i kserokopii dowodu osobistegoZ. W. (1), które to dokumenty zostały następnie przerobione przezM. S.i przedłożone w celu uzyskania wsparcia leasingowego przez w/ w spółkę wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)do akceptacji i podpisania osobom reprezentującym(...) SAwB., wprowadzając tym samym osobę działającą w imieniu w/w funduszu leasingowego w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) SAw kwocie 229 360,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 24 marca 2009 roku, na którejM. S.podrobił podpisyZ. W. (1), która to umowa skutkowała wydaniem oskarżonemu i osobom z nim współdziałającym naczepy chłodnimarki S. (...), o numerze VIN(...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
IV.  w dniach od 09 do 16 czerwca 2009 roku wB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z pracownikiem(...) SAM. S.,C. W.iA. O. (3)w celu uzyskania leasingu przez(...) sp. z o.o.na samochód osobowy markiM. (...)o numerze VIN(...)dostarczył w/w przedstawicielowi funduszu leasingowego dokumentyfirmy (...) sp. z o.o.oraz dowód osobistyJ. W. (3)wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...), które następnie zostały przerobione przezM. S.i przedłożone osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/ w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) SAw kwocie 135 000,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 16 czerwca 2009 roku, która skutkowała przekazaniem jego osobie i osobom z nim współdziałającym w/w pojazdu,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
V. w nieustalonym dniu jednak nie później niż 01 października 2009 roku wW.podrobił podpisS. G.na umowie użyczenia lokalu znajdującego na się wW.naul. (...)
tj. o czyn zart. 270 § 1 kk,
VI. w nieustalonym dniu jednak nie później niż 24 listopada 2009 roku wW.poprzez wypisanie treści i podpisanie się zaA. G. (2)podrobił zaświadczenie o zatrudnieniu i osiąganych dochodachD. Z.wfirmie (...)A. G. (2),
tj. o czyn zart. 270 § 1 kk,
VII. w nieustalonym dniu, jednak nie później niż 12 grudnia 2009 roku wW.podrobił umowę najmu lokalu zawartą pomiędzyfirmą (...)afirmą (...) Sp. z o.o.poprzez nakreślenie na niej podpisówZ. W. (2)rzekomo działającego w imieniu wynajmującego oraz właścicielafirmy (...) sp. z o.o.M. P., który w dokumencie figuruje jako wynajmujący,
tj. o czyn zart. 270 § 1 kk.
VIII. w nieustalonym dniu, jednak nie później niż 12 grudnia 2009 roku wW.poprzez wypisanie treści dokumentu poza wstawieniem nazwy nabywcy i podpisanie się jako wystawiający czynił przygotowania do podrobienia faktury VAT opatrzonej numerem numerze 61/11, której wystawca miała byćfirma (...). M” Sp. z o.o.
tj. o czyn zart. 270 § 3 kk.
IX. w nieustalonym dniu, jednakże nie później niż 12 grudnia 2009 roku wW.poprzez wycięcie zdjęcia uszkodził dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać, w postaci książeczki wojskowej wydanej na swoje imię i nazwisko o numerze iserii (...)przezW.Komendę Uzupełnień(...), czyniąc tym samym przedmiotowy dokument bezużytecznym,
tj. o czyn z 276kk.
X. w okresie od marca 2009 roku do 12 grudnia 2009 roku wW.ukrywał w wynajmowanym mieszkaniu dokument, którym nie miał prawa wyłącznie rozporządzać w postaci paszportuD. K.o numerze iserii (...)wydany przez Wojewodę(...),
tj. o czyn zart. 276 kk.
XI. w dniu 15 grudnia 2009 roku wW.działając, wspólnie i w porozumieniu zA. U.,A. O. (5)oraz innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez podrobienie zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkachA. U.w fikcyjnejfirmie (...) sp. z o.o., której prezesem miał byćA. O. (5), które następnie przekazałA. U.w celu przedłożenia w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.mieszczącej się przyul. (...), usiłował wprowadzić w błąd pracownika w/ w banku co do autentyczności przedmiotowego zaświadczenia i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, chcąc tym samym doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 28 126, 31 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywną decyzję banku w zakresie uzyskania wsparcia finansowego, przy czym przedłożone zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach miało istotne znaczenie dla uzyskania kredytu,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
XII. w okresie od 20 listopada 2009 roku do 08 grudnia 2009 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i porozumieniu zA. O. (5),A. B. (1),W. B.iJ. K. (1)oraz innymi osobami poprzez własnoręczne wypełnienie zaświadczeń o zatrudnieniu i zarobkachW. B.wfirmie (...) sp. z o.o.iJ. K. (1)wfirmie (...) sp. z o.o.należącej doA. B. (1), które następnie zostały złożone przez kredytobiorców w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.i miały istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, wprowadził w błąd pracownika w/ w banku co do autentyczności przedmiotowych zaświadczeń i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, doprowadzając tym samym do zawarcia zW. B.iJ. K. (1)umów pożyczki odpowiednio o numerze:(...)opiewającej na kwotę 25.473,68 złotych;(...)opiewającej na kwotę 28.126,31 złotych skutkujących niekorzystnym rozporządzeniem mienia w łącznej kwocie 53 599,99 złotych na szkodęBank (...) SAna skutek udzielania wsparcia kredytowego,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk.

2
A. O. (3)został oskarżony o to, że:

I. w miesiącu maju 2008 roku wW.przyul. (...), działając w celu uzyskania kredytu hipotecznego w wysokości 200 000 złotych złożył za pośrednictwem placówki(...)wraz w wnioskiem o udzielenie kredytu w(...) Bank SAV Oddział wW., poświadczające nieprawdę zaświadczenie o zatrudnieniu i osiąganych dochodach wfirmie (...) sp. z o.o., przy czym zaświadczenie to miało istotne znaczenie zarówno dla uzyskania kredytu hipotecznego,
tj. o czyn zart. 297 § 1 kk.
II.  w dniach od 23 do 25 marca 2009 roku wB.i miejscowościŁ., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zM. S.zatrudnionym w VB(...) SA,C. W.iŁ. B. (1)oraz innymi osobami, poprzez dostarczenie w/w pracownikowi firmy leasingowej dokumentówfirmy (...) sp. z o.o.oraz wyceny naczepy chłodnimarki S. (...)i kserokopii dowodu osobistegoZ. W. (1), które to dokumenty zostały następnie przerobione przezM. S.i przedłożone w celu uzyskania wsparcia leasingowego przez w/ w spółkę wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)do akceptacji i podpisania osobom reprezentującym(...) SAwB., wprowadzając tym samym osobę działająca w imieniu w/w funduszu leasingowego w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości(...) SAw kwocie 229 360,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 24 marca 2009 roku, na którejM. S.podrobił podpisyZ. W. (1), która to umowa skutkowała wydaniem oskarżonemu i osobom z nim współdziałającym naczepy chłodnimarki S. (...), o numerze VIN(...),
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
III.  w dniach od 09 do 16 czerwca 2009 roku wB.działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z pracownikiem(...) SAM. S.,C. W.iŁ. B. (1)w celu uzyskania leasingu przez(...) sp. z o.o.na samochód osobowy markiM. (...)o numerze VIN(...)dostarczyli w/ w przedstawicielowi funduszu leasingowego dokumentyfirmy (...) sp. z o.o.oraz dowód osobistyJ. W. (3)wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...), które następnie zostały przerobione przezM. S.i przedłożone osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) SAw kwocie 135 000,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 16 czerwca 2009 roku, która skutkowała przekazaniem jego osobie i osobom z nim współdziałającym w/w pojazdu,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
IV. w dniach 15 grudnia 2009 roku wW., działając wspólnie i w porozumieniu zA. U.,Ł. B. (1)oraz innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez przekazanieŁ. B. (1)ostemplowanego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach w fikcyjnejfirmie (...) sp. z o.o.rzekomo stanowiącej jego własność, które następnie zostało wypełnione i podpisane zgodnie z jego instrukcjami przezŁ. B. (1)i przekazaneA. U.w celu przedłożenie w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.mieszczącej się przyul. (...), usiłował wprowadzić w błąd pracownika w/w banku co do autentyczności przedmiotowego zaświadczenia i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, chcąc tym samym doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 28 126, 31 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na negatywną decyzję banku w zakresie uzyskania wsparcia finansowego, przy czym przedłożone zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach miało istotne znaczenie dla uzyskania kredytu,
tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
V. w okresie od 20 listopada 2009 roku do 08 grudnia 2009 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i porozumieniu zŁ. B. (1),A. B. (1),W. B.iJ. K. (1)oraz innymi osobami poprzez wyszukiwanie tzw. słupów oraz dostarczanie tym osobom podrobionych zaświadczeń o zatrudnieniu i osiąganych dochodach wfirmie (...) sp. z o.o.należącej doP. W.oraz(...) sp. z o.o.należącej doA. B. (1), które następnie zostały złożone przez kredytobiorców w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.i miały istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, wprowadził w błąd pracownika w/w banku co do autentyczności przedmiotowych zaświadczeń i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, doprowadzając tym samym do zawarcia zW. B.iJ. K. (1)umów pożyczki odpowiednio o numerze:(...)opiewającej na kwotę 25.473,68 złotych;(...)opiewającej na kwotę 28.126,31 złotych, skutkujących niekorzystnym rozporządzeniem mienia w łącznej kwocie 53 599,99 złotych na szkodęBanku (...) SA,
tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk.

3
C. W.został oskarżony o to, że:

I
w dniach od 23 do 25 marca 2009 roku wB.i miejscowościŁ., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zM. S.zatrudnionym w(...) SA,Ł. B. (1)iA. O. (4)oraz innymi osobami poprzez dostarczenie w/ w pracownikowi firmy leasingowej dokumentówfirmy (...) sp. z o.o.oraz wyceny naczepy chłodnimarki S. (...)i kserokopii dowodu osobistegoZ. W. (1), które to dokumenty zostały następnie przerobione przezM. S.i przedłożone w celu uzyskania wsparcia leasingowego przez w/ w spółkę wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)do akceptacji i podpisania osobom reprezentującym(...) SAwB., wprowadzając tym samym osobę działająca w imieniu w/w funduszu leasingowego w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości(...) SAw kwocie 229 360,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 24 marca 2009 roku, na którejM. S.podrobił podpisyZ. W. (1), która to umowa skutkowała wydaniem oskarżonemu i osobom z nim współdziałającym naczepy chłodnimarki S. (...), o numerze VIN(...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

II
w miesiącu maju 2009 roku wL.iB., działając z zamiarem, abyM. Ł.popełniła czyn zabroniony, nakłonił oraz pomógł jej w popełnieniu przestępstwa polegającego na przedłożeniu w(...) SAwB.w trakcie procedury leasingowej wraz z innymi autentycznymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)prowadzonej przezM. Ł.protokołu z wizji lokalnej u leasingobiorcy, w którym w/w poświadczyła nieprawdę co do stanu majątkowego swojej firmy oraz podrobionych faktur VAT wystawionych na rzeczfirm (...) SA,(...)i(...)dokumentujących działalność transportowąfirmy (...)oraz podrobionej przez nieustaloną osobę fakturę VAT dokumentującą fakt zakupu naczepy od(...) sp. z o.o.w dniu 21.01.2009 roku, którą dostarczył uprzednioM. Ł., przy czym dokumenty te miały istotne znaczenie dla podpisania umowy leasingowej,

tj. o czyn zart. 18 § 2 i 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kk

III
w okresie od 09 czerwca 2009 roku do dnia 12 czerwca 2009 roku wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu zM. Ł.i pracownikiem VB(...)oraz innymi osobami w celu uzyskania leasingu na ciągnik siodłowy markiV. (...)o numerze VIN(...)i wartości 195 000 złotych oraz naczepymarki K. (...)o numerze VIN(...)i wartości 103 700, 00 złotych, których fikcyjnym leasingobiorcą miała być(...) sp. z o.o., przekazał wraz zM. Ł.przedstawicielowi firmy leasingowej książeczkę ubezpieczeniowąR. O.zatrudnionego współce (...), a także dane osobowe i dowód osobistyH. K.oraz podrobioną wcześniej przez siebie pieczątkęfirmy (...) sp. z o.o.w celu podrobienia i przerobienia dokumentów wskazanej spółki niezbędnych do uzyskania leasingu, które to dokumenty następnieM. S.przedłożył dyrektorowi oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umowami leasingu operacyjnego oraz przerobionym uprzednio przez siebie odpisem z rejestru przedsiębiorców KRS nr(...), w którym wstawił jako członka zarządu(...)sp. o.o. osobęH. K., przerobioną przez siebie ekspertyzęD.o numerach(...)- (...), podrobionym przez siebie dokument CIT-8 za okres od 01.12.2008 roku do 31.12.2008 roku, a także protokółem z przeprowadzonej wizji lokalnej, w którym poświadczył nieprawdę co do majątku leasingobiorcy, które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i podmiotu, który miał być rzeczywistym użytkownikiem ciągnika siodłowego i naczepy, doprowadzając tym samym VB(...)do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie 289 900, 00, na skutek wydania jego osobie iM. Ł.przedmiotowych pojazdów po podpisaniuumów leasingu Nr (...),

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

IV
w dniach od 09 do 16 czerwca 2009 roku wB., działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z pracownikiem(...) SAM. S.,Ł. B. (1)iA. O. (3)w celu uzyskania leasingu przez(...) sp. z o.o.na samochód osobowy markiM. (...)o numerze VIN(...)dostarczyli w/w przedstawicielowi funduszu leasingowego dokumentyfirmy (...) sp. z o.o.oraz dowód osobistyJ. W. (3)wraz z innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...), które następnie zostały przerobione przezM. S.i przedłożone osobom reprezentującym(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskiem leasingowym oraz umową leasingu operacyjnego, wprowadzając tym samym osoby reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się przezspółkę (...)z zobowiązania leasingowego, przy czym podrobione i przerobione dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania leasingu, doprowadzając tym samym do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) SAw kwocie 135 000,00 złotych w wyniku podpisaniaumowy leasingu operacyjnego o numerze (...)z dnia 16 czerwca 2009 roku, która skutkowała przekazaniem pojazdu oskarżonemu i osobom z nim współdziałającym,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.

V
w nieustalonym dniu, nie później niż w 29 lipca 2009 roku wB.użył podrobionych wcześniej wspólnie i w porozumieniu z nieustaloną osobą dokumentów w postaci: zeznania podatkowego PIT-36 i PIT/B rzekomo złożonych w dniu 30.03.2009 roku w „Pierwszym Urzędzie Skarbowym wL.”, wyciągów z podatkowych ksiąg przychodów i rozchodówfirmy (...)C. W.za miesiące lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień i styczeń 2008 roku oraz luty, marzec i kwiecień 2009 roku, kontraktu zakupu usług transportowych z dnia 27.10.2008 roku pomiędzy(...)C. W.i(...)T. A., oświadczeniem poświadczającym świadczenie usług transportowych przezfirmę (...)na rzecz partnerówfirmy (...)z dnia 06.05.2009 roku orazfaktur o numerach (...)dokumentujących sprzedaż usług transportowych w transporcie międzynarodowymfirmie (...)T. A., a także umowy najmu od(...) Sp. z o.o.samochodu ciężarowego markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...); poprzez ich przedłożenie w siedzibie VB(...)wraz z podpisanym in blanco wnioskiem leasingowym,

tj. o czyn z 270§ 1 kk.

4
A. B. (1)został oskarżony o to, że:

I
w okresie od 20 listopada 2009 roku do 08 grudnia 2009 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu i wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i porozumieniu zŁ. B. (1),A. O. (3),W. B.iJ. K. (1)oraz innymi osobami poprzez wyszukiwanie tzw. słupów, telefoniczne potwierdzanie ich zatrudnienia oraz dostarczanie tym osobom podrobionych zaświadczeń o zatrudnieniu i osiąganych dochodach wfirmie (...) sp. z o.o.należącej doP. W.oraz(...) Sp. z o.o., które następnie zostały złożone przez kredytobiorców w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.i miały istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, wprowadził w błąd pracownika w/ w banku co do autentyczności przedmiotowych zaświadczeń i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, doprowadzając tym samym do zawarcia zW. B.iJ. K. (1)umów pożyczki odpowiednio o numerze:(...)opiewającej na kwotę 25.473,68 złotych;(...)opiewającej na kwotę 28.126,31 złotych, skutkujących niekorzystnym rozporządzeniem mieniem w łącznej kwocie 53 599,99 złotych na szkodęBanku (...) SAz uwagi na udzielenie wsparcia finansowego w/w osobom,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 12 kk.

5
J. K. (1)został oskarżony o to, że:

I
w dniach 07-08 grudnia 2009 roku, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. B. (1),A. O. (5)iA. B. (1)oraz innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez przedłożenie w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.mieszczącego się naul. (...)podrobionego zaświadczenia o zatrudnieniu i osiąganych dochodach wfirmie (...) sp. z o.o.wypisanego przezŁ. B. (1), mającego istotne znaczenie dla uzyskania kredytu oraz karty kredytowej wprowadził w błąd pracownika w/ w banku co do autentyczności przedmiotowego zaświadczenia i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, doprowadzając tym samym do zawarciaumowy pożyczki o numerze (...)skutkującej niekorzystnym rozporządzeniem mienia w kwocie 28 126, 31 złotych na szkodębanku (...)z uwagi na wypłatę w/ w kwoty, przy czym czynu tego dopuścił się wciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawiania wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

II
w dniu 05 lutego 2010 roku, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez złożenie w siedzibiesklepu (...)wW.przyAl. (...)w trakcie zawieraniaumowy kredytowej o numerze (...)na zakup konsoli(...)wraz z grąL. P.nieprawdziwego oświadczenia co do zatrudnienia wfirmie (...) sp. z o.o.oraz osiąganych dochodach, mającego istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, wprowadził w błąd przedstawicielabanku (...) SAco do tych danych i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, a tym samym doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 660,79 złotych w/ w bank z uwagi na udzielenie kredytu, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu co najmniej sześciu miesięcy kary pozbawiania wolności za umyślne przestępstwo podobne,

tj. o czyn zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 1 kk.

6
P. W.został oskarżony o to, że:

I
w nieustalonym dniu, jednakże nie później niż 24 listopada 2009 roku wW.z zamiarem byŁ. B. (2),W. B.,A. B. (1)iA. O. (3)popełnili czyn zabroniony, pomógł im w popełnieniu przestępstwa poprzez przekazanieŁ. B. (1)ostemplowanego pieczęcią firmową własnejfirmy (...) sp. z o.o.oraz podpisanego własnoręcznie druku zaświadczenia o zatrudnieniu i osiąganych dochodach, który następnie został wypisany przezŁ. B. (1)na imię i nazwiskoW. B.i złożony w I OddzialeBanku (...) SAwW.wraz z wnioskiem o udzielenie pożyczki gotówkowej oraz polecił kierownikowi złomowiskaR. K. (4)potwierdzenie zatrudnieniaW. B.w przypadku telefonu w tej sprawie z banku, co doprowadziło do udzielenia pożyczki na skutek podpisaniaumowy o numerze (...)opiewającej na kwotę 25.473,68 złotych, przy czym przedmiotowe zaświadczenie miało istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia finansowego,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk

7
N. B.została oskarżona o to, że:

I
w dniach 25 i 26 września 2008 roku wW., działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu uzyskania pożyczek gotówkowych w kwotach 10 000 złotych i 20 000 złotych, złożyła we wnioskach kredytowych o numerach:(...)i(...)przedłożonych wBanku (...) SAOddział I wW.przyul. (...)nieprawdziwe oświadczenia co do faktu zatrudnienia w fikcyjnejfirmie (...) sp. z o.o.oraz osiąganego wynagrodzenia ze stosunku pracy, które to informacje miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia kredytowego, doprowadzając tym samym do podpisania umów o pożyczki gotówkowe o numerach:(...)i(...)i wypłacenia w/ w sum pieniędzy,

tj. o czyn zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 12 kk.

8
A. U.została oskarżona o to, że:

I
w dniu 15 grudnia 2009 roku, działając wspólnie i w porozumieniu zŁ. B. (1),A. O. (5)oraz innymi osobami w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poprzez przedłożenie w siedzibie I OddziałuBanku (...)wW.mieszczącej się przyul. (...)wypisanego i podpisanego przezŁ. B. (1)zaświadczenia o zatrudnieniu i osiąganych dochodach w fikcyjnejfirmie (...) sp. z o.o., której prezesem miał byćA. O. (3), mającego istotne znaczenie dla uzyskania kredytu, usiłowała wprowadził w błąd pracownika w/w banku co do autentyczności przedmiotowego zaświadczenia i możliwości wywiązania się z zobowiązania kredytowego, chcąc tym samym doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 28 126, 31 złotych, lecz zamierzonego celu nie osiągnęła z uwagi na negatywną decyzję banku w zakresie uzyskania wsparcia finansowego,

tj. o czyn zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lipca 2017 r. sygn. akt XII K 49/13 orzekł, następująco:

1
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.I, II, III, IV, VIII, X, XI, XVI, XVII, XIX, XXI, XXVI, XXVIII, XXIX, XXXIV, XXXV, XXXVI, XXXVII, XXXIX, XL, XLI, XLII i XLVaktu oskarżenia, ustalając dodatkowo, że wprowadzanie, bądź usiłowanie wprowadzenia w błąd w każdym z tych czynów dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorców i za każdy z tych czynów na podstawie odpowiednioart. 13 § 1w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(odnośnie czynów z pkt. XXXVII, XL, XLII i XLV) iart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(odnośnie pozostałych czynów) skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.,14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. z. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za wszystkie te czyny karę 3 (trzech) lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

2
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.V, VI, VII, XIII, XV, XVIII, XXIV, XXVII, XLIII, XLIV i XLIXaktu oskarżenia, przy czym:

a
we wszystkich czynach poza XLIX ustalił dodatkowo, że wprowadzanie bądź usiłowanie wprowadzenia w błąd w każdym z tych czynów dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorców,

b
zmienił opis czynu z zarzutu XXIV w ten sposób, że słowa: „podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wpisano inne kwoty przychodów, kosztów i dochodu, niż te które zostały ujęte w zeznaniu podatkowym PIT 28 za rok 2007 roku złożonym przez podatnika w Urzędzie Skarbowym wZ.,” zastępuje słowami: „podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wpisał, żeJ. P.uzyskał w tym roku przychód w wysokości 1 397 401,63 zł i dochód w wysokości 594 211,18 zł, podczas gdy faktycznieJ. P.złożył za rok 2007 tylko zeznanie PIT 28, z którego wynikało, że uzyskał w tym okresie przychód w wysokości 7 232,50 zł”,

c
zmienił opis czynu z zarzutu XXVII w ten sposób, że słowa(...)zastąpił słowami(...),

d
zmienił opis czynu z zarzutu XLIX w ten sposób, że słowa „z dnia 25.08.2009” zastąpił słowami „datowany na dzień 25 marca 2008 r.”,

i za każdy z tych czynów odpowiednio na podstawieart. 13 § 1w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(odnośnie czynów zpkt. VI, XLIII i XLIV) iart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(odnośnie pozostałych czynów) skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.,14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za wszystkie te czyny karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

2
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pktIX, XII, XIV, XXII, XXXI, XXXII i XXXIIIaktu oskarżenia, ustalając dodatkowo, że wprowadzanie w błąd w każdym z tych czynów dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorców i za każdy z tych czynów na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. 271§ 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za wszystkie te czyny karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

3
oskarżonegoM. S.w ramach czynu zarzucanego mu w pktXXaktu oskarżenia uznał za winnego tego, że w okresie od 16 grudnia 2008 roku do 20 grudnia 2008 roku wB., będąc zatrudnionym na umowę o współpracy gospodarczej z(...) SA, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w postaci prowizji udzielanej od podpisanych umów leasingowych oraz w celu uzyskania leasingu przezfirmę (...)należącą doJ. W. (1)na ciągnik siodłowy markiM. (...)o numerze VIN(...)oraz naczepkęmarki K. (...)o numerze VIN(...), przedłożył dyrektorowi oddziału(...) SAwB.do akceptacji i podpisania wraz z wnioskami leasingowymi oraz umowami leasingu operacyjnego i innymi dokumentami dotyczącymifirmy (...)przerobione dokumenty w postaci: zeznania podatkowego PIT 36L za 2007 rok, ekspertyzyD.o numerach(...)- (...)i(...)- (...), w których zmieniono daty oględzin oby pojazdów z 04.10.2008 roku na 04.12.2008 roku, a także poświadczające nieprawdę oświadczenie o wysokości przychodu i dochodu w okresie od stycznia do listopada 2009 roku oraz protokół z wizji lokalnej przeprowadzonej w leasingobiorcy, w którym poświadczył nieprawdę co do pojazdów będących w posiadaniuJ. W. (1), które to dokumenty miały istotne znaczenie dla uzyskania wsparcia leasingowego, wprowadzając tym samym osobę reprezentującą w/w fundusz leasingowy w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów i możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorcę, doprowadzając tym samym(...) SAdo niekorzystnego rozporządzenia mieniem w łącznej kwocie 3706,50 złotych z tytuły wypłaty prowizji za podpisanie w/wumów leasingowych o numerach: (...), tj. czynu zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 271 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. i za to na podstawie tych przepisów skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 10 (dziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

4
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.XXIII, XXV, XXX, XXXVIII, XLVI i XLVIIIaktu oskarżenia, przy czym:

a
we wszystkich czynach poza XLVIII ustalił dodatkowo, że wprowadzanie bądź usiłowanie wprowadzenia w błąd w każdym z tych czynów dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorców,

b
zmienił opis czynu z zarzutu XXIII w ten sposób, że słowa „podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wpisano inne kwoty przychodów kosztów i dochodu, niż te które zostały ujęte w zeznaniu podatkowym PIT 28 za rok 2007 roku złożonym przez podatnika w Urzędzie Skarbowym wM.” zastępuje słowami: „podrobione przez siebie zeznanie podatkowe PIT 36 za rok 2007, w którym wpisał, żeJ. Ł. (1)uzyskał w tym roku przychód w wysokości 566 285,73 zł i dochód w wysokości 32 660,74 zł, podczas gdy faktycznieJ. Ł. (1)złożył za rok 2007 tylko zeznanie PIT 28, z którego wynikało, że uzyskał w tym okresie przychód w wysokości 5 070 zł”,

c
z opisu czynu XLVIII wyeliminował słowa „podrobione faktury VAT dokumentujące działalność transportowąfirmy (...),

i za każdy z tych czynów odpowiednio na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(odnośnie czynów zpkt. XXIII i XLVI) iart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.(odnośnie pozostałych czynów) skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za wszystkie te czyny karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

5
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pktXLVII i Laktu oskarżenia, przy czym ustalił, że wprowadzenie w błąd w czynie L dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorcę i za każdy z tych czynów na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zb. zart. 271 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.za oba czyny wymierzył mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

6
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.LIaktu oskarżenia, przy czym ustalił, że wprowadzenie w błąd dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorcę i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

7
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.LII i LIIIaktu oskarżenia i za każdy z tych czynów na podstawieart. 270 § 3 k.k.skazał go, a na podstawieart. 270 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.za oba czyny wymierzył mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności,

8
oskarżonegoM. S.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.LIV i LVaktu oskarżenia i za każdy z tych czynów na podstawieart. 270 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.za oba czyny wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

9
na podstawieart. 91 § 2 k.k.połączył wymierzone wobec oskarżonegoM. S.kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 6 (sześciu) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 400 (czterystu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

10
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuM. S.okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 31 lipca 2009 r. do dnia 29 kwietnia 2010 r.,

11
oskarżonegoŁ. B. (1)uniewinnił od dokonania czynu VI,

12
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.I, V i VIIaktu oskarżenia, ustalając że czyn V został popełniony w nieustalonym dniu w 2009 roku, najpóźniej 16 grudnia 2009 r., a czyn VII został popełniony w nieustalonym dniu w 2008 albo 2009, najpóźniej 16 grudnia 2009 roku, i za każdy z tych czynów na podstawieart. 270 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za wszystkie te czyny karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności,

13
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.VIIIaktu oskarżenia, ustalając że czyn ten został popełniony w nieustalonym dniu w 2009 roku, najpóźniej 16 grudnia 2009 r., i za to na podstawieart. 270 § 3 k.k.skazał go na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

14
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IIaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 291 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.skazał go na karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

15
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IIIaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

16
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IVaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

17
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.IX i Xaktu oskarżenia, ustalając że czyn IX został popełniony w nieustalonym dniu w 2009 roku, najpóźniej 16 grudnia 2009 r., a czyn X został popełniony w nieustalonym dniu od marca 2009 r. do 16 grudnia 2009 r., i za każdy z tych czynów na podstawieart. 276 k.k.skazał go, a na podstawieart. 276 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.za oba czyny wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

18
oskarżonegoŁ. B. (1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.XI i XIIaktu oskarżenia, przy czym w czynie XI zmienił słowa „nie osiągnęła” na „nie osiągnął”, a z opisu czynu XII wyeliminował nazwiskoA. O. (1)i za czyn XI na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k., a za czyn XII na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za oba czyny karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

19
na podstawieart. 91 § 2 k.k.połączył wymierzone wobec oskarżonegoŁ. B. (1)kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

20
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuŁ. B. (1)okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 16 grudnia 2009 r. do dnia 3 grudnia 2010 r.,

21
oskarżonegoA. O. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.Iaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 297 § 1 k.k.skazał go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

22
oskarżonegoA. O. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IIaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

23
oskarżonegoA. O. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IIIaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

24
oskarżonegoA. O. (1)uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IVaktu oskarżenia, i za to na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zb. zart. 270 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

25
oskarżonegoA. O. (1)uniewinnił od czynu zarzucanego mu w pkt.Vaktu oskarżenia,

26
na podstawieart. 85 k.k.iart. 86 § 1 k.k.połączył wymierzone wobec oskarżonegoA. O. (1)kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 220 (dwustu dwudziestu) stawek dziennych grzywny, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

27
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.pkt 1, oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. O. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 (pięciu) lat,

28
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczył oskarżonemuA. O. (3)okres zatrzymania w sprawie w dniu 2 października 2010 r., uznając grzywnę za uiszczoną do wysokości 2 (dwóch) stawek dziennych,

29
oskarżonegoC. W.uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.I i IIIaktu oskarżenia, przy czym ustalił, że wprowadzenie w błąd w czynie III dotyczyło również możliwości wywiązania się z zobowiązań leasingowych przez leasingobiorcę i za każdy z tych czynów na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu za oba czyny karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

30
oskarżonegoC. W.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IIaktu oskarżenia, przy czym z opisu czynu wyeliminował słowa: „oraz podrobionych faktur VAT wystawionych na rzeczfirm (...) SA,(...)i(...)dokumentujących działalność transportowąfirmy (...)i za to na podstawieart. 18 § 2 i 3 k.k.w zw. zart. 297 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 297 § 1 k.k.wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

31
oskarżonegoC. W.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.IVaktu oskarżenia i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

32
oskarżonegoC. W.uznał za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt.Vaktu oskarżenia, przy czym ustalił, że czyn został popełniony w nieustalonym dniu od grudnia 2008 r. do 29 lipca 2009 r., z opisu czynu wyeliminował słowa: „wyciągów z podatkowych ksiąg przychodów i rozchodówfirmy (...)C. W.za miesiąc lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień i styczeń 2008 r. oraz luty, marzec i kwiecień 2009 r.” oraz „umowy najmu od(...) sp. z o.o.samochodu ciężarowego markiM. (...)onumerze rejestracyjnym (...)” i za to na podstawieart. 270 § 1 k.k.skazał go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności,

33
na podstawieart. 91 § 2 k.k.połączył wymierzone wobec oskarżonegoC. W.kary pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych grzywny określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

34
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.pkt 1, oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoC. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 5 (pięciu) lat,

35
na podstawieart. 63 § 1 k.k.na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczył oskarżonemuC. W.okres tymczasowego aresztowania w sprawie od dnia 27 grudnia 2009 r. do dnia 26 marca 2010 r., uznając grzywnę za uiszczoną w całości,

36
oskarżonegoA. B. (1)uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym uzupełnił jego opis o to, że prowadził rozmowy telefoniczne rozmowy na temat kredytu z pracownikiembanku (...), w trakcie których podawał się zaJ. K. (1)oraz eliminuje z jego opisu nazwiskoA. O. (1)i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych,

37
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 k.k.pkt 1, oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoA. B. (1)kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 4 (czterech) lat,

38
oskarżonegoJ. K. (1)uznał za winnego popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt.I i IIaktu oskarżenia, przy czym z opisu czynu pierwszego wyeliminował nazwiskoA. O. (1)i za każdy z tych czynów na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.w zw. zart. 64 § 1 k.k.skazał go, a na podstawieart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.w zw. zart. 91 § 1 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych określając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych,

39
oskarżonegoP. W.w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w nieustalonym dniu od września 2009 r. do 24 listopada 2009 roku wW.z zamiarem byŁ. B. (2),W. B.iA. B. (1)popełnili czyn zabroniony, pomógł im w popełnieniu przestępstwa poprzez przekazanieŁ. B. (1)ostemplowanego pieczęcią firmową własnejfirmy (...) sp. z o.o.oraz podpisanego własnoręcznie druku zaświadczenia o zatrudnieniu i osiąganych dochodach, który następnie został wypisany przezŁ. B. (1)na imię i nazwiskoW. B.i złożony w I OddzialeBanku (...) SAwW.wraz z wnioskiem o udzielenie pożyczki gotówkowej oraz polecił kierownikowi złomowiskaR. K. (4)potwierdzenie zatrudnieniaW. B.w przypadku telefonu w tej sprawie z banku, co stanowiło wprowadzenie banku w błąd co do możliwości spłaty kredytu przezW. B.oraz doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez udzielenie przezbank (...)pożyczki na skutek podpisaniaumowy o numerze (...)opiewającej na kwotę 25.473,68 złotych, przy czym przedmiotowe zaświadczenie miało istotne znaczenia dla uzyskania wsparcia finansowego, tj. czynu z art.art. 18 § 3 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.i na podstawie tych przepisów skazał go, a na podstawieart. 19 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych,

40
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k., oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., wykonanie orzeczonej wobec oskarżonegoP. W.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat,

41
oskarżonąN. B.uznał za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na podstawieart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.skazał ją na karę 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych,

42
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k., oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., wykonanie orzeczonej wobec oskarżonejN. B.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesiła na okres próby 3 (trzech) lat,

43
oskarżonąA. U.uznał za winną popełnienia zarzuconego jej czynu i za to na podstawieart. 13 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k.w zb. zart. 297 § 1 k.k.w zw. zart. 11 § 2 k.k.skazuje ją, a na podstawieart. 14 § 1 k.k.w zw. zart. 286 § 1 k.k. w.zw. zart. 11 § 3 k.k.wymierzył jej karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz na podstawieart. 33 § 2 k.k.karę grzywny w wymiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych,

44
na podstawieart. 69 § 1 k.k.w zw. zart. 70 § 1 pkt 1 k.k., oba w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015 r., wykonanie orzeczonej wobec oskarżonejA. U.kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby 3 (trzech) lat,

45
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł wobec oskarżonychM. S.,C. W.,A. O. (1)iŁ. B. (1)na rzecz(...) S.A.z siedzibą weW.(dawniej(...) S.A) obowiązek naprawienia wyrządzonej przestępstwami szkody poprzez zapłatę przez każdego z nich kwoty 79 064,50 złotych (siedemdziesięciu dziewięciu tysięcy sześćdziesięciu czterech złotych i pięćdziesięciu groszy),

46
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.a contrariow zw. z § 80 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 grudnia 2015 r. Regulamin urzędowania sądów powszechnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 2316) dowody rzeczowe wyszczególnione pod poz. 1-177, 186-271, 341-400, 404-553 wykazu dowodów rzeczowych nr I/10/12 (t. LXIV, k. 12598-12641) pozostawił w aktach sprawy,

47
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe wyszczególnione pod poz. 178-185, 272-337, 338-340 wykazu dowodów rzeczowych nr I/10/12 (t. LXIV, k. 12598-12641) zwróciłŁ. B. (1),

48
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowody rzeczowe wyszczególnione pod poz. 401-402 wykazu dowodów rzeczowych nr I/10/12 (t. LXIV, k. 12598-12641) zwróciłA. O. (3),

49
na podstawieart. 230 § 2 k.p.k.dowód rzeczowy wyszczególniony pod poz. 403 wykazu dowodów rzeczowych nr I/10/12 (t. LXIV, k. 12598-12641) zwróciłA. B. (1),

50
na podstawieart. 627 k.p.k.w zw. zart. 2 i 3 ust. 1 pkt. 3-6 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity Dz. U. z 1983, NR 49, poz. 223) zasądził na rzecz Skarbu Państwa od oskarżonych:

a
M. S.kwotę 4600 zł (czterech tysięcy sześciuset złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 16 343,55 zł (szesnastu tysięcy trzystu czterdziestu trzech złotych i pięćdziesięciu pięciu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

b
Ł. B. (1)kwotę 3400 zł (trzech tysięcy czterystu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 2509,80 zł (dwóch tysięcy pięciuset dziewięciu złotych i osiemdziesięciu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

c
A. O. (1)kwotę 2500 zł (dwóch tysięcy pięciuset złotych) tytułem opłaty 432,20 zł (czterystu trzydziestu dwóch złotych i dwudziestu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

d
C. W.kwotę 2100 zł (dwóch tysięcy stu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 3250,58 zł (trzech tysięcy dwustu pięćdziesięciu złotych i pięćdziesięciu ośmiu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

e
A. B. (1)kwotę 1300 zł (jednego tysiąca trzystu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 82,50 zł (osiemdziesięciu dwóch złotych i pięćdziesięciu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

f
J. K. (1)kwotę 780 zł (siedmiuset osiemdziesięciu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 645,84 zł (sześciuset czterdziestu pięciu złotych i osiemdziesięciu czterech groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

g
P. W.kwotę 780 zł (siedmiuset osiemdziesięciu złotych) tytułem opłaty oraz kwotę 942,67 zł (dziewięciuset czterdziestu dwóch złotych i sześćdziesięciu siedmiu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

h
N. B.kwotę 480 zł (czterystu osiemdziesięciu) tytułem opłaty oraz kwotę 82,50 zł (osiemdziesięciu dwóch złotych i pięćdziesięciu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych,

i
A. U.kwotę 480 zł (czterystu osiemdziesięciu) tytułem opłaty oraz kwotę 82,50 zł (osiemdziesięciu dwóch złotych i pięćdziesięciu groszy) tytułem pozostałych kosztów sądowych.

Apelacje od wyroku wnieśli obrońcy oskarżonychM. S.,Ł. B. (1),A. O. (1),C. W.,A. B. (1),J. K. (1),P. W.iA. U..
Obrońca oskarżonegoM. S.wyrokowi zarzucił:
- obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na bezzasadnym przyjęciu, że oskarżony swoim zachowaniem dopuścił się naruszenia dyspozycjiart. 286 § 1 kkpoprzez dokonanie lub usiłowanie dokonania czynów polegających na „doprowadzeniu(...) S. A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem” (w zakresie zarzutów od I do XIX i od XXI do XLVI oraz XLVIII), podczas gdy w rzeczywistości(...) S. A.nie został doprowadzony do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a przeciwnie: działalnośćM. S.doprowadziła do odniesienia znacznych korzyści finansowych przez(...) S. A.gdyż na każdej ze wskazanych w powyższych zarzutach umów leasingu firma ta zarabiała, co oznacza, że doprowadzona została przez oskarżonego do korzystnego rozporządzenia mieniem i korzyści te wielokrotnie przewyższały kwoty prowizji wypłacanych podsądnemu z tytułu zawarcia umów leasingu, suma zaś kwot prowizji jest jedynie kosztem uzyskania przychodu odniesionego przez domniemanego pokrzywdzonego, przy czym przychód ten, a po opodatkowaniu - dochód jest czystym zyskiemfirmy (...) S. A.uzyskanym dzięki staraniomM. S.;
- obrazę przepisów prawa materialnego polegającą na bezzasadnym pominięciu w realiach niniejszej sprawy dyspozycjiart. 1 § 2 kk, która mówi, że oskarżony swoim zachowaniem nie dopuścił się naruszenia przepisu określonego wart. 286 § 1 kk, z uwagi na fakt, iż nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma, a tak właśnie jest w przypadku działań podejmowanych przezM. S.w związku z zawarciem wskazanych powyżej umów leasingowych;
- obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 5, art. 7 i art. 410 k.p.k.poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie w sposób całkowicie dowolny, że na podstawie zebranego materiału dowodowego, w szczególności zeznań świadków, oraz pozostałych dowodów, w tym w szczególności dokumentacji leasingowejfirmy (...) S. A.bezspornie wynika, iż oskarżony popełnił zarzucane mu przestępstwa, stypizowane wart. 286 § 1 kk, podczas gdy ocena materiału dowodowego nie daje podstaw do jednoznacznego wyciągnięcia takich wniosków, a wszelkie wątpliwości winny być rozstrzygane na korzyść oskarżonego;
alternatywnie
na wypadek nie podzielenia przez Sąd Odwoławczy powyższych zarzutów, wyrokowi temu zarzucił dodatkowo:
- rażącą niewspółmierność kary wymierzonej w stosunku do oskarżonegoM. S.a polegającą na skazaniu go na karę łączną 6 lat pozbawienia wolności, podczas gdy adekwatną do stopnia zawinienia jak również stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego temu oskarżonemu jest kara w wysokości nie przekraczającej 4 lat pozbawienia wolności.
Na podstawieart. 427 § 1 k.p.k.skarżący wniósł, aby Sąd odwoławczy w oparciu oart. 437 § 1 i 2 k.p.k.uniewinnił oskarżonego od popełnienia czynów zarzucanych mu w punktach od I do XIX, od XXI do XLVI i w punkcie XLVIII, ewentualnie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, bądź zmienił zaskarżony wyrok w zakresie rozstrzygnięcia o wysokości wymiaru kary i wymierzył temu oskarżonemu karę niższą niż pierwotnie orzeczona, oscylującą w okolicy 4 lat pozbawienia wolności.
Obrońca oskarżonegoŁ. B. (1)wyrokowi zarzucił:
I. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść, polegający na stwierdzeniu, że:
1. w dniu 10 marca 2009 r., pomógł on w zbyciu(...)o numerze VIN(...)wraz z naczepamarki K. (...)o numerze VIN(...)wiedząc o tym, że zostały one uzyskane przezJ. W. (1)na skutek czynu zabronionego, w sytuacji gdy:
- tofirma (...)zawarła umowę z(...),
- oskarżonyŁ. B. (1)nie miał wiedzy jaka jest sytuacja majątkowa ww. firmy,
- oskarżonyŁ. B. (1)nie miał wpływu na ocenę zdolności kredytowejfirmy (...),
- przekazanie dokumentacji firmy nastąpiło bez udziału oskarżonego,
- brak jest wiedzy o treści umowy ustnej łączącej oskarżonegoŁ. B. (1)zJ. W. (1),
-J. W. (1)nie doprowadził do zwrotu przedmiotu leasingu, w czasie kiedy raty leasingowe nie były spłacane, a jednocześnie zgodził się na opuszczenie przez samochód ciężarowy z naczepą granic RP,
- nie ustalono, czy wynajęcie kierowcy w osobieW. T.było działaniem „własnym” oskarżonegoŁ. B. (1), czy też wykonywał on jedynie czyjeś zlecenie,
- brak jest dowodów na to, że to oskarżony znalazł kupca na terenieB.,
- oskarżonyM. S.w swoich wyjaśnieniach nie obciążyłŁ. B. (1)
2. w dniach od 23 do 25 marca 2009 r., wB.i miejscowościŁ.dostarczył dokumentyfirmy (...), wycenę naczepy chłodnimarki S. (...)i kserokopie dowodu osobistegoZ. W. (1), które zostały następnie przerobione i przedłożone przezM. S.i doprowadziły do niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez(...), w sytuacji gdy:
- znamię działania wspólnie i w porozumieniu zM. S.sprowadza się do dostarczenia dokumentów, co nie stanowi naruszenia prawa,
- oskarżony nie miał wiedzy, że dokumenty są przerabiane,
- brak było możliwości uchronienia dokumentów przed przerobieniem z momentem przekazania ichM. S.,
- w imieniuspółki z o.o. (...)skontaktował się zM. S.C. W.,
- oskarżony nie wiedział początkowo, żeZ. W. (1)to typowy „słup”
- wprowadzenie w błąd co do autentyczności przedłożonych dokumentów, nastąpiło bez udziału oskarżonegoŁ. B. (1),
- Sąd nie rozważył jedynie roli pomocniczej oskarżonego, do której przyznawał sięŁ. B. (1), choć sam wskazał na działanie głównie w początkowej fazie przestępstwa
3. w dniach od 9 do 16 czerwca 2009 r., wB.w celu uzyskania leasingu przez(...) sp. z o.o.na samochód markiM. (...)przedstawił dokumenty, które zostały przerobione przezM. S., wprowadzając tym samym fundusz leasingowy w błąd i doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, w sytuacji gdy:
- (...) sp. z o.o.została nabyta przez oskarżonego legalnie,
- ww. spółka leasingowała pojazd
- oskarżony wpłacił tytułem czynszu inicjalnego w obecnościM. S.kwotę 3000 zł,
- oskarżony nie wiedział że dokumenty sporządzono naJ. W. (3),
- toM. S.samodzielnie „robił" dokumentację leasingową,
- oskarżony nie korzystał faktycznie z samochodu po zawarciu umowy,
4. w dniu 15 grudnia 2009 r., działając wspólnie i w porozumieniu zA. U.iA. O. (3), w celu osiągnięcia korzyści majątkowej poprzez podrobienie zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach, chciał doprowadzić bank do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w sytuacji gdy:
- inicjatywa zaciągnięcia kredytu nie należała do oskarżonegoŁ. B. (1),
- wniosek do banku o przyznanie kredytu złożyłaA. U.,
- wypełnienie dokumentu i podpisanie się na nim wynikało z braku posługiwania się polskim pismem przezA. O. (1),
- oskarżonyŁ. B. (1)za swoje działanie nie otrzymał żadnych środków,
- rola oskarżonegoB.sprowadzała się do pomocyA. O., nie zaś do działania wspólnie i w porozumieniu z ww.
5. w okresie od 20 listopada 2009 r., do 8 grudnia 2009 r. WW., a działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu zA. O. (5),A. B. (1),W. B.iJ. K. (1), przez własnoręczne wypełnienie zaświadczeń o zatrudnieniu i zarobkach, wprowadził w błąd pracownika banku i doprowadził doi niekorzystnego rozporządzenia mieniem na szkodę(...) SA., w sytuacji gdy:
- oskarżonyŁ. B. (1)jedynie wypełniał zaświadczenia na prośbę innych osób,
-firma (...)nie była własnością oskarżonegoŁ. B. (1),
- rola oskarżonego sprowadzała się do pomocy w uzyskaniu kredytu,
- podpisy na zaświadczeniach nie należą doŁ. B. (1);
II. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie

1
art. 7 kpkpoprzez dokonanie oceny wyjaśnień oskarżonegoŁ. B. (1)w sposób sprzeczny z zasadami wiedzy i doświadczenia życiowego, przez wybiórczą ich ocenę, podpartą wyjaśnieniami pozostałych oskarżonych, którzy mają określony cel procesowy oraz

błędna ocenę, iż w zakresie czynu zarzucanego w pkt IX nastąpiło zniszczenie dokumentu, zaś w zakresie czynu zarzucanego w pkt X ukrycie, podnoszę zatem, że społeczna szkodliwość ww., czynów jest znikoma.

2
art. 193 kpkpoprzez nie zaciągnięcie opinii biegłego, podczas gdy czyny zarzucane wpkt I, V, VII, VIIIwymagają wiadomości specjalnych,

W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poza pkt 13 i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zaskarżonych czynów, umorzenie postępowania w zakresie czynów zarzucanych w pkt IX i X, ( pkt 18 wyroku), względnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.
Obrońcy oskarżonegoA. O. (1)zaskarżyli wyrok w części, a mianowicie:
a) punkty 22, 23, 24, 25, 27, 28, 29, części dyspozytywnej wyroku w całości na korzyść oskarżonegoA. O. (1);
b) punkt 46 części dyspozytywnej wyroku w części dotyczącej oskarżonegoA. O. (1)na jego korzyść;
c) punkt 51c części dyspozytywnej wyroku w całości na korzyść oskarżonegoA. O. (1).
Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucili:
1) naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:
a)art. 7 kpkpoprzez dowolną w oderwaniu od swobodnej, ocenę dowodów zgromadzonych w sprawie, sprzeczną ze wskazaniami wiedzy, doświadczenia życiowego oraz zasadami prawidłowego rozumowania, skutkującą niezasadnym przypisaniem oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucane mu czyny zabronione, a przejawiającą się w szczególności w:
- uznaniu przez Sąd, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że oskarżony dopuścił się zarzucanych mu czynów zabronionych, podczas gdy wniosek ten wobec braku jednoznacznych dowodów świadczących o zamiarze oskarżonego, jego wiedzy i świadomości w zakresie zawiązanych porozumień przestępnych, a tym samym winie oskarżonego, jawił się jako niezasadny;
- uznaniu przez Sąd, że dowody w postaci nagrań rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...),(...),(...)i(...), świadczą o sprawstwie oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów zabronionych, podczas gdy brak było zobiektywizowanych przesłanek pozwalających na przyjęcie, że głos zarejestrowany na w/w nagraniach w rzeczywistości należy do oskarżonegoA. O. (1), co wynikało w szczególności z faktu zaniechania dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na przedmiotową okoliczność;
- uznaniu przez Sąd, że głos występujący na nagraniach rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...),(...),(...)i(...)w rzeczywistości należy do oskarżonegoA. O. (1), na tej podstawie, że w rozmowach tych pada imięA., podczas gdy twierdzenie to, tak w świetle zasad prawidłowego rozumowania, jak i doświadczenia życiowego, jawiło się jako całkowicie dowolne;
- uznaniu przez Sąd, że wyjaśnienia oskarżonegoA. O. (1), w których ten konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych nie odpowiadały prawdzie, podczas gdy wyjaśnienia te były jasne i logiczne oraz znajdowały potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, w szczególności w wyjaśnieniach pozostałych współoskarżonych, w tym w szczególnościŁ. B. (1)oraz świadków m.in.B. B.orazA. F. (1).
- uznaniu przez Sąd, że wyjaśnienia współoskarżonych, w tym zwłaszczaŁ. B. (1), w których zaprzeczali oni współudziałowi oskarżonegoA. O. (1)w inkryminowanych zdarzeniach, nie zasługiwały na wiarę, podczas gdy wyjaśnienia te w omawianym zakresie były jasne, logiczne i przekonywające, a nadto współoskarżeni ci nie mieli żadnego interesu procesowego w bezpodstawnym umniejszaniu roliA. O. (1)w przedsięwzięciach stanowiących przedmiot postępowania w niniejszej sprawie;
- uznaniu przez Sąd, że wyjaśnieniaC. W., w części, w której wskazywał on na współudziałA. O. (1)w zakresie czynów opisanych w punkcie II i III aktu oskarżenia zasługiwały na wiarę, podczas gdyC. W.w toku postępowania wielokrotnie zmieniał prezentowaną przez siebie wersję zdarzeń, dążąc do umniejszenia swojej roli w inkryminowanych procederach, co nakazywało oceniać składane przez niego depozycje z najwyższą ostrożnością procesową, a nadto jego wyjaśnienia stały w sprzeczności z wyjaśnieniami innych współoskarżonych, w tym w szczególnościŁ. B. (1);
- uznaniu przez Sąd, że niefigurowaniespółki (...)w systemach informatycznych ZUS w dniach 19.08.2010 r. oraz 24.06.2011 r., świadczy, że spółka ta nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej także przed tymi datami, a zatem w okresie objętym zarzutami z punktów I i IV aktu oskarżenia, podczas gdy wniosek ten miał charakter dowolny;
- uznaniu przez Sąd, że zgromadzony materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, żespółka (...)miała charakter wyłącznie fikcyjny, i przez cały okres funkcjonowania nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej, podczas gdy twierdzenie to, jako niepoparte jednoznacznymi dowodami miało charakter dowolny, a w świetle okoliczności stanu faktycznego sprawy, w szczególności ujawnionej dokumentacji z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczącej w/w spółki, jawiło się jako niezasadne;
b)art. 366 § 1 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 5 § 1 kpk, poprzez dokonanie przez Sąd szeregu domniemań faktycznych na niekorzyść oskarżonego, w szczególności w przedmiocie jego roli w procesie zawierania umów leasingowych dotyczących chłodnimarki S. (...)oraz samochodu markiM. (...)(zarzuty II i III z aktu oskarżenia), jak również uzyskania kredytu dlaA. U.(zarzut IV z aktu oskarżenia), świadomego współudziału w zawiązanych przez pozostałych współoskarżonych w tym zakresie porozumieniach przestępnych, rzekomo fikcyjnego charakteruspółki (...), jak również identyfikacji głosu oskarżonego rzekomo zarejestrowanego na nagraniach rozmów dokonanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...),(...),(...)i(...), podczas gdy dokonywanie ustaleń w oparciu o domniemania faktyczne jest na gruncie polskiego prawa karnego procesowego niedopuszczalne, wykracza poza ramy zasady prawdy materialnej oraz narusza domniemanie niewinności, i jako takie nie może stanowić podstawy do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej;
c)art. 193 § 1 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkw zw. zart. 6 kpkw związku z naruszeniem w postępowaniu zasad wyrażonych wart. 2,7 i 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiejoraz art. 6 Europejskiej Konwencji o Ochronie Podstawowych Praw i Wolności, tj. zasady demokratycznego państwa prawa, zasady, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa oraz praw do rzetelnego i sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy, poprzez samodzielne dokonanie przez Sąd ustaleń faktycznych w zakresie identyfikacji głosu tak oskarżonegoA. O. (1), jak i innych współoskarżonychŁ. B. (1),A. B. (1), orazN. B., rzekomo zarejestrowanych na nagraniach rozmów dokonanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...),(...),(...)i(...), i w tym zakresie nieuwzględnienie wniosków obrońców o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na przedmiotową okoliczność, w sytuacji gdy stwierdzenie powyższej okoliczności, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych, a tym samym nie mogło zostać samodzielnie ustalone przez Sąd, co w konsekwencji przełożyło się na wadliwość ustaleń faktycznych czynionych w sprawie;
d)art. 394 § 2 kpkw zw. zart. 6 kpkpoprzez zaniechanie odtworzenia nagrań rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...),(...),(...)i(...), i w tym zakresie nieuwzględnienie wniosków obrońców oskarżonego o odtworzenie w/w nagrań z kontroli operacyjnej oraz odczytanie stenogramów z tych rozmów, podczas gdy rzeczone nagrania stanowiły kluczowy dowód, mający świadczący o sprawstwie oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów, co w konsekwencji doprowadziło do uniemożliwienia procesowej weryfikacji treści zarejestrowanych rozmów, rażącego naruszenia zasady bezpośredniości, jak również prawa do obrony oskarżonego, a uwzględniwszy ujawnione rozbieżności pomiędzy nagraniami a stenogramami z tych rozmów mogło przełożyć się na prawidłowość poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych;
e)art. 170 § 1 pkt 2 kpkpoprzez oddalenie złożonego na rozprawie w dniu 07.07.2017 r. wniosku dowodowego obrońców oskarżonych, w tym oskarżonegoA. O. (1), o zwrócenie się dofirmy (...)z zapytaniem w stosunku do każdej konkretnie opisanej w zarzutach umowy leasingowej, czy w wyniku zawarcia tych umów leasingowych w/w firma poniosła stratę czy osiągnęła zysk oraz czy doszło do niekorzystnego rozporządzenia mienia przez pokrzywdzoną spółkę, czy też spółka skorzystała na zawartych umowach, ze względu na fakt, że okoliczności, które mają być udowodnione, są już udowodnione zgodnie z twierdzeniem obrońców, podczas gdy, wbrew twierdzeniu Sądu, fakt poniesienia w niniejszej sprawie szkody przez VB(...)był konsekwentnie kwestionowany przez stronę bierną niniejszego postępowania, a wskazany wniosek dowodowy zmierzał bezpośrednio do uzyskania informacji mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia o przedmiocie sprawy, w szczególności w zakresie wypełnienia znamienia niekorzystnego rozporządzenia mieniem, występującego w typizacji zart. 286 § 1 kk, a w konsekwencji ich pozyskanie było konieczne i niezbędne dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie;
f)art. 117 § 2 kpkw zw. zart. 117 § 2a i 374 § 1 kpkw zw. zart. 6 kpkiart. 366 kpkpoprzez nieuwzględnienie przez Sąd wniosku obrońcy oskarżonegoC. W.o odroczenie rozprawy w dniu 13.07.2017 r., ze względu na chorobę oskarżonego, potwierdzoną zaświadczeniem wydanym przez lekarza sądowego oraz zamknięcie na powyższym terminie przewodu sądowego i przeprowadzenie głosów stron, co, zważywszy na sygnalizowaną przez obrońcę w/w oskarżonego chęć złożenia nowych wyjaśnień w sprawie przezC. W., uwzględniając fakt, iż w/w oskarżony w toku postępowania wielokrotnie zmieniał prezentowaną przez siebie wersję zdarzeń, w tym w zakresie dotyczącym współoskarżonegoA. O. (1), mogło przełożyć się na ocenę dowodu z wyjaśnień oskarżonegoC. W.oraz prawidłowość poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych;
które to uchybienia doprowadziły do poczynienia przez Sąd I instancji:
2) błędów w ustaleniach stanu faktycznego, przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treść, a polegających na:
a) przyjęciu przez Sąd, że oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim kierunkowym popełnienia przypisanych mu przestępstw oraz miał pełną wiedzę i świadomość odnośnie zawartych porozumień przestępnych, w których miał rzekomo aktywnie uczestniczyć, podczas gdy twierdzenie to, zważywszy na brak jednoznacznych dowodów w tym zakresie, miało charakter dowolny, a w świetle okoliczności stanu faktycznego sprawy, w szczególności braku wymiernej korzyści odniesionej przez oskarżonego z inkryminowanych czynów, jak również wyjaśnień innych  współoskarżonych, jednoznacznie zaprzeczających współudziałowi oskarżonego w popełnieniu tychże czynów, jawiło się jako całkowicie niezasadne;
b) przyjęciu przez Sąd, żespółka (...)miała charakter wyłącznie fikcyjny, i przez cały okres funkcjonowania nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej, podczas gdy twierdzenie to, jako niepoparte jednoznacznym materiałem dowodowym miało charakter dowolny, a w świetle okoliczności stanu faktycznego sprawy, w szczególności ujawnionej dokumentacji z Krajowego Rejestru Sądowego, jawiło się jako całkowicie niezasadne;
które to błędy były bezpośrednia przyczyną uznania oskarżonegoA. O. (1)za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów zabronionych, a zatem miały oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku.
Na wypadek nieuwzględnienia podniesionych powyżej zarzutów, na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 1 i 4 kpkzaskarżonemu orzeczeniu autorzy apelacji zarzucili:
3) obrazę przepisów prawa materialnego, a mianowicieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw zw. zart. 56 kkw zw. zart. 53 kkw zw. zart. 20 kk, poprzez niezastosowanie w zakresie nałożonego na oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w wysokości 79.064,50 zł ustawy uprzednio obowiązującej, która nakazując odpowiednie stosowanie do tego środka dyrektyw wymiaru kary była względniejsza dla oskarżonego, a tym samym orzeczenie wskazanego obowiązku w wysokości rażąco sprzecznej z dyrektywami wymiaru kary oraz rażąco nieproporcjonalnej do skali przypisanego oskarżonemu współudziału w zawartych porozumieniach przestępnych;
4) orzeczenie wobec oskarżonego rażąco niewspółmiernie surowych kar jednostkowych za przypisane mu przestępstwa, jak również rażąco niewspółmiernie surowej kary łącznej w wymiarze 2 łat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania na okres próby 5 lat i grzywny w wysokości 220 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 zł, która to kara przekracza społeczną szkodliwość przypisanych oskarżonemu czynów, w tym zwłaszcza brak, lub też niewielki wymiar rzeczywistej szkody poniesionej przez pokrzywdzonych, jak również stopień winy oskarżonego, na którego miarkowanie powinna wpływać w szczególności marginalna rola oskarżonego w ramach przypisanego mu współudziału w zawartych porozumieniach przestępnych oraz przy wymiarze której Sąd co prawda uwzględnił występujące w sprawie okoliczności łagodzące odpowiedzialność karną, takie jak dotychczasową niekaralność oskarżonego, jednakże nie przydał im właściwego znaczenia, co w konsekwencji doprowadziło do orzeczenia rażąco surowej kary, która nie spełnia dyrektyw wymiaru kary określonych wart. 53 kkoraz nie koresponduje z wymiarem kary orzeczonej wobec pozostałych współoskarżonych;
Podnosząc powyższe zarzuty, na podstawieart. 437 § 1 i § 2 kpk, obrońcy wnieśli o:
1) zmianę powyższego wyroku w zaskarżonej części, poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanych mu czynów zabronionych;
ewentualnie:
2) uchylenie powyższego wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Obrońca oskarżonegoC. W.zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
I. obrazę przepisów prawa procesowego, mającą istotny wpływ na treść orzeczenia, a mianowicieart. 4, art. 7, art. 410 kpk:
- w zakresie czynu z punktu I i III poprzez wybiórcze potraktowanie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i oparcie orzeczenia o winie oskarżonego wyłącznie na ocenianych w sposób dowolny i wybiórczy jego własnych wyjaśnieniach oraz fragmentach zeznań współoskarżonegoM. S., podczas gdy prawidłowa ocena wyjaśnień oskarżonego wskazuje jednoznacznie, iż nie był on sprawcą zarzucanych mu czynów, a oskarżonyM. S.miał interes w tym, aby zminimalizować swój udział w przestępstwach poprzez przesunięcie ciężaru winy na pozostałych współoskarżonych;
- w zakresie czynu opisanego w punkcie V poprzez wybiórcze potraktowanie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i orzeczenie o sprawstwie oskarżonego wyłącznie w oparciu o błędną i dowolną ocenę okoliczności sprawy, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego nie potwierdza, iż oskarżony posługiwał się dokumentami wskazanymi w akcie oskarżenia i wobec tego nie można przypisać mu sprawstwa tego czynu;
II. rażącą niewspółmierność orzeczonej kary w zakresie czynów z punktów II i IV, polegającą na braku rozważenia przez Sąd możliwości zastosowania instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary, podczas gdy w przypadku wskazanych czynów postawa procesowa oskarżonego i ujawnienie procederu oraz istotnych okoliczności dotyczących działania sprawców, jak i postawa po dokonanym czynie, zasługuje na zastosowanie wobec jego osoby wskazanej instytucji.
W konkluzji skarżący wniósł o:
1/ zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoC. W.od popełnienia zarzucanego mu wpunkcie I, III i Vczynów i uchylenie obowiązku naprawienia szkody oraz wymierzenie mu łagodniejszej kary w zakresie czynów zpunktu II i IVprzy zastosowaniuart. 60 § 3 kk;
ewentualnie
2/ uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania
natomiast z daleko posuniętej ostrożności procesowej o:
3/ wymierzenie oskarżonemu za wszystkie zarzucane mu aktem oskarżenia czyny kary łagodniejszej z zastosowaniem nadzwyczajnego złagodzenia kary na podstawieart. 60 § 3 kk.
Obrońca oskarżonegoA. B. (1)wyrokowi zarzucił:
1. naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 7 kpkpoprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów, skutkującą przypisaniem oskarżonemu odpowiedzialności za zarzucany czyn, co wyrażało się w szczególności w:
a) uznaniu wyjaśnień oskarżonegoA. B. (1)za niewiarygodnie, choć oskarżony konsekwentnie nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, a inne dowody przemawiały za wiarygodnością prezentowanej przez niego wersji;
b) nie daniu wiary wyjaśnieniomŁ. B. (1)w zakresie w jakim wskazywał, żeA. B. (1)nie brał udziału w uzyskaniu kredytu przezJ. K. (1), a oparciu się na jego wyjaśnieniach, które następnie zostały przez niego odwołane;
c) nie daniu wiary wyjaśnieniomJ. K. (1)w zakresie w jakim wskazywał, żeA. B. (1)nie brał udziału w uzyskaniu przez niego kredytu w(...)i nie miał z tym nic wspólnego;
w sytuacji gdy dowody te korespondowały ze sobą wskazując jednoznacznie na brak udziałuA. B. (1)w uzyskaniu kredytu przezJ. K. (1);
2. naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 410 kpkpoprzez pominięcie przy ustalaniu stanu faktycznego, treści zeznańR. S.(k. 9313-9314), z których wynikało, żeW. O.dysponował kluczami do domuA. B. (1), gdyż opiekował się domem pod jego nieobecność (pobytuA. B. (1)za granicą), a zatem nieprawidłowe było ustalenie polegające na przyjęciu, żeA. B. (1)udostępniającW. O.klucze do swojego domu miał zamiar umożliwienia mu w ten sposób potwierdzenie zatrudnieniaJ. K. (1)wfirmie (...);
3. naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 7 kpkpoprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodu z zeznań świadkaA. S.złożonych dnia 16 grudnia 2010 roku poprzez pominięcie wynikającego z tych zeznań faktu, iż telefoniczne potwierdzenie zatrudnieniaJ. K. (1), niezależnie od tego, przez kogo zostało dokonane, nie było okolicznością decydującą o przyznaniuJ. K. (1)kredytu, gdyż pomimo telefonicznego potwierdzenia zatrudnienia, przełożonaA. B. (2)M., uzależniła udzielenie kredytu od dostarczenia dodatkowych dokumentów;
4. naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 7 kpkpoprzez dowolną a nie swobodną ocenę dowodów z nagrań rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...)i(...)i protokołów z ich odtworzenia wyrażającą się w przyjęciu, że dowody te świadczą o popełnieniu przez oskarżanego zarzucanego mu czynu, podczas gdy brak było podstaw do przyjęcia że w nagraniach tych utrwalono rozmowy prowadzone przez oskarżonegoA. B. (1)albo świadczące o jego sprawstwie, w szczególności takiej podstawy stanowić nie mogło padające w rozmowach imięA., którym, rozmówcy zwracają się co najmniej do dwóch rożnych osób;
5. naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 193 § 1 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkw zw.art. 2 § 2 kpki5 § 1 kpkpoprzez oddalenie wniosku z dnia 12 czerwca 2017 roku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność ustalenia, czy na nagraniach rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnych zarejestrowano głosA. B. (1)i samodzielne ustalenie przez Sąd kwestii wymagającej wiadomości specjalnych, co Sąd uczynił w oparciu o szereg domniemań faktycznych, naruszając tym samym obowiązek oparcia się na prawdziwych ustaleniach faktycznych;
6. naruszenie przepisów postępowania mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, tj.art. 394 § 3 kpkw zw. zart. 6 kpkpoprzez odmowę odtworzenia nagrań rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...),(...),(...)i odczytania protokołów odtworzenia tych nagrań zawierających (rzekomo) ich stenogramy na skutek nieuwzględnienia wniosku obrońcy (i obrońców innych oskarżonych) w sytuacji gdy, jak wynika z uzasadnienia wyroku, w przeważającej mierze w oparciu o te dowody sąd poczynił ustalenia dotyczące przypisania oskarżonemu zarzucanego mu czynu, a to zaniechanie Sądu uniemożliwiło oskarżonemu obronę w szczególności, gdy kwestionował treść tych dowodów;
7. błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia polegający na przyjęciu, żeA. B. (1)zawiązał przestępcze porozumienie zŁ. B. (1)i obejmował świadomością fakt, żeJ. K. (1)posłuży się fałszywym zaświadczeniem o zatrudnieniu w celu uzyskania kredytu, podczas gdy ustalenia takie nie znajdują oparcia we wszechstronnie ocenionym materiale dowodowym.
W konkluzji skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonegoA. B. (1)od zarzucanego mu czynu.
Obrońca oskarżonegoJ. K. (1)zaskarżonemu wyrokowi zarzucił rażącą niewspółmierność wymierzonej kary jednego roku pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania oraz wymierzenie w tych warunkach kary grzywny nie uwzględniając żadnych argumentów na korzyść oskarżonego, a w szczególności dyrektyw ogólnych wymierzania kary tj. stopień społecznej szkodliwości czynu oraz zachowania
Mając powyższe na uwadze, w oparciu oart. 427 § 1 k.p.k.skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku orzeczenie odmiennie niż Sąd I instancji przez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 4 lat próby oraz kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych określając wysokość stawki na kwotę 30 złotych względnie przez wymierzenie tylko i wyłączenie kary 1 roku pozbawienie wolności.
Obrońca oskarżonegoP. W.wyrokowi zarzucił:
1. obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie:
a. naruszenie art.art. 2 § 1 pkt. 1 i § 2 k.p.k.w zw. zart. 9 § 1 k.p.k.orazart. 167 k.p.k.iart. 366 § 1 k.p.k.orazart. 4, 7, 410 i 424 k.p.k.poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, bez respektowania zasad procesu, w tym przede wszystkim brak ukształtowania wydanego orzeczenia na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, niezbędnych przy dokonywaniu oceny całokształtu materiału dowodowego w sprawie, co miało wpływ na treść wydanego orzeczenia, a w konsekwencji doprowadziło do dowolnej oceny dowodów, w szczególności zeznań świadkaR. K. (4), oraz wadliwych ustaleń faktycznych w sprawie;
2. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, mające wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, a polegające na tym, że Sąd orzekający oparł wyrok na faktach, które nie znajdują potwierdzenia w wynikach postępowania dowodowego, w tym w szczególności błędne ustalenie wydania polecenia przez oskarżonego potwierdzenia fikcyjnego zatrudnieniaW. B.w jego przedsiębiorstwie, co miało służyć pozyskaniu kredytu.
W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez Sąd odwoławczy po dokonaniu odmiennej oceny dowodów przeprowadzonych przed sądem pierwszej instancji, ew. dokonaniu własnych ustaleń na podstawie dowodów ocenionych przez Sąd pierwszej instancji, względnie dokonanie własnych ustaleń na podstawie faktów ujawnionych w postępowaniu pierwszo instancyjnym i odmienne orzeczenie co do istoty sprawy przez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualne o uchylenie zaskarżonego wyroku w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji, w sytuacji gdy Sąd odwoławczy uzna, iż nie zachodzą przesłanki do wydania orzeczenie odmiennego co do istoty sprawy.
Obrońca oskarżonejA. U.wyrokowi zarzucił:
1. Naruszenie przepisów postępowania, tj.
a)art. 7 kpkw zw. zart. 4 kpki410 kpkpoprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów i bezpodstawne przyjęcie, iż:
• zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, iż oskarżona dopuściła się zarzucanych jej czynów, podczas gdy wniosek ten wobec braku jednoznacznych dowodów świadczących o zamiarze oskarżonej jest w pełni niezasadny;
• dowody w postaci nagrań rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimem(...),(...)i(...)świadczą o sprawstwie oskarżonej w zakresie zarzucanych jej czynów zabronionych, podczas gdy brak jest przesłanek pozwalających na przyjęcie, iż głos zarejestrowany na nagraniach w rzeczywistości należy doA. U.;
• wyjaśnienia oskarżonej, w których toA. U.nie przyznaje się do popełniania zarzucanych jej czynów, są niewiarygodne, w sytuacji gdy wyjaśnienia te były jasne, logiczne i przekonywujące, a nadto znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym w przedmiotowej sprawie w szczególności w wyjaśnieniach pozostałych współoskarżonych, tj.A. O. (1)orazŁ. B. (1).
• oskarżona nie mogła wykonywać pracy na rzeczspółki (...) sp. z o.o.z siedzibą wW., gdyż miała ona charakter fikcyjny i nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej, a ustalenia takie Sąd poczynił jedynie na podstawie me figurowaniaA. U.w systemach informatycznych ZUS oraz z uwagi, iż firma deklarowała w zeznaniach podatkowych zerowe obroty, dochody i przychody za lata 2007 i 2008, w sytuacji gdy spółka została wpisana do Krajowego Rejestru 26 października 2005 roku pod numerem KRS a tym samym nie można uznać, iż spółka ta jest fikcyjna a oskarżona podczas zatrudnienia nie była zobligowana do weryfikacji sposoby prowadzenia działalności przez spółkę;
b)art. 2 § 2 k.p.k.w zw. zart. 92 k.p.k.poprzez nieuwzględnienie całokształtu okoliczności przy wydawaniu skarżonego wyroku, tj. okoliczności dotyczących braku istnienia jakiekolwiek dowodu świadczącego o sprawstwie oskarżonej;
c)art. 193 § 1 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkpoprzez nie dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu fonoskopii na okoliczność ustaleń w zakresie identyfikacji głosu oskarżonej, rzekomo zarejestrowanego na nagraniach rozmów dokonanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...)i(...)i nie uwzględnienie wniosku obrońcy w tym zakresie, w sytuacji gdy stwierdzenie powyższej okoliczności, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy wymagało wiadomości specjalnych, a tym samym nie mogło zostać samodzielnie ustalone przez Sąd;
d)art. 394 § 2 kpkw zw. zart. 6 kpkpoprzez zaniechanie odtworzenia nagrań rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...)i(...)i nieuwzględnienie wniosków obrońcy w tym zakresie, podczas gdy rzeczone nagrania stanowiły kluczowy dowód, mający świadczący o sprawstwie oskarżonej w zakresie zarzucanych jej czynów, co w konsekwencji doprowadziło do uniemożliwienia procesowej weryfikacji treści zarejestrowanych rozmów, rażącego naruszenia zasady bezpośredniości, jak również prawa do obrony oskarżonej;
e)art. 366 § 1 kpkw zw. zart. 2 § 2 kpkw zw. zart. 5 § 1 kpkpoprzez dokonanie przez Sąd szeregu domniemań faktycznych na niekorzyść oskarżonej, w szczególności poprzez przyjęcie, iż nie wykonywała ona pracy na rzeczspółki (...) sp. z o.o., identyfikacji głosu oskarżonej rzekomo zarejestrowanego na nagraniach rozmów dokonanych w ramach kontroli operacyjnej pod kryptonimem(...),(...)i(...), w sytuacji gdy dokonanie ustaleń w oparciu o domniemania faktyczne jest niedopuszczalne, wykracza poza ramy zasady prawdy materialnej, a w szczególności narusza domniemanie niewinności;
2. błędy w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, które miały wpływ na jego treści a polegających na błędnym przyjęciu, iż:
a) głos zarejestrowany na nagraniach rozmów dokonanych w ramach kontroli operacyjnej pod kryptonimem(...),(...)i(...)rzekomo należy doA. U.;
b) oskarżona nie wykonywała pracy na rzeczspółki (...) sp. z o.o.z uwagi na fakt, iż spółka ta miała charakter fikcyjny i nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej;
c) oskarżona 15 grudnia 2009 roku złożyła w banku wniosek o przyznanie kredytu w wysokości 28.126,31 zł, który to wniosek był podrobiony.
W przypadku nieuwzględnienia podniesionych powyżej zarzutów, na podstawieart. 427 § 1 i 2 kpkorazart. 438 pkt 1 i 4 kpkzaskarżonemu orzeczeniu zarzucił:
3. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:
a)Art. 286 § 1 kkpoprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, iżA. U.dopuściła się przestępstwa oszustwa w sytuacji gdy brak jakiegokolwiek dowodu świadczącego o działaniu oskarżonej w kierunku oszustwa, a z uwagi na brak ustalenia osoby figurującej na nagraniach rozmów zarejestrowanych w ramach kontroli operacyjnej prowadzonej pod kryptonimami(...),(...), i(...)nie można twierdzić, iż zarejestrowany głos należy doA. U.;
b)Art. 297 § 1 kkpoprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie, iżA. U.dopuściła się przestępstwa oszustwa finansowego, w sytuacji gdy oskarżona przedłożyła dokument wręczony jej od pracodawcy poświadczający wysokość jej wynagrodzenia, a tym samym nie przedstawiła ona podrobionego, przerobionego, poświadczającego nieprawdę, czy też nierzetelnego dokumentu dla uzyskania wsparcia finansowego;
4. Rażącą niewspółmierność kary, tj. zbyt wysokiej wymierzonej oskarżonej w świetle istniejących okoliczności łagodzących w niniejszej sprawie, których sądmeritinie doszukał się.
W konkluzji skarżący wniósł o:
1. uniewinnienie oskarżonejA. U.od zarzutu oszustwa tj.art. 286 § 1 kkoraz zarzutu oszustwa finansowego, tj.art. 297 § 1 k.k.ewentualnie uchylenie wyroku i przekazanie do ponownego rozpatrzenia przez Sąd I Instancji;
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Tytułem określenia zakresu pisemnych motywów wskazać należy najpierw, że zgodnie zart. 423 § 1a kpk, Sąd Apelacyjny nie sporządzał uzasadnienia wyroku w odniesieniu do oskarżonegoC. W., bowiem w tym zakresie podmiotowym nie został złożony wniosek o uzasadnienie.
Na wstępie za celowe Sąd Apelacyjny uznaje również odniesienie się do wątpliwości dotyczących prawidłowości delegacji sędziego orzekającego w jednoosobowym składzie Sądu I instancji, które zgłosił w pisemnym w wniosku obrońca oskarżonegoM. S.adw.J. C. (2)(k. 15.324), domagając się dołączenia decyzji dokumentujących delegację sędzi Sądu Rejonowego Katarzyny Stasiów do orzekania w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Ewentualne nieprawidłowości, gdyby bowiem w istocie zaistniały, mogłyby być rozważane na płaszczyźnie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o jakiej mowa wart. 439 § 1 pkt 2 kpk, ze skutkiem kasatoryjnym względem wyroku w całości.
Trzeba zatem wyraźnie podkreślić, że wątpliwości powyższe w świetle bezspornych realiów badanej sprawy mają jedynie abstrakcyjny charakter, jeśli zważyć, że Pani sędzi Katarzyna Stasiów, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, otrzymała w dniu 4 września 2013 r. nominację od Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej (k. 15.331), podczas gdy pierwszy wyznaczony termin rozprawy głównej miał miejsce po tej dacie, bo w dniu 27 września 2013 r., a przede wszystkim merytoryczne rozpoznawanie sprawy rozpoczęło się w dniu 5 listopada 2015 r. (otwarcie przewodu sądowego na rozprawie głównej i odczytanie aktu oskarżenia). Tym samym w toku rozpoznawania sprawy Pani sędzia Katarzyna Stasiów nie była już sędzią delegowanym, ale miała status sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie, co zarzuty podniesione w piśmie obrońcy czyni z gruntu chybionymi, bez potrzeby analizowania kwestii związanych z wcześniejszą delegacją sędziego referenta do orzekania w Sądzie Okręgowym, któranota beneodbyła się za zgodą sędziego, a zatem przywoływana przez autora pisma uchwała pełnego składu Sądu Najwyższego z 28 stycznia 2014 r. (BSA-I-4410-4/13) nie odnosi się do takiej sytuacji, wszak wprost dotyczy wyłącznie decyzji o przeniesieniu sędziego na inne miejsce służbowe na podstawieart. 75 § 3w związku zart. 75 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych(jedn. tekst: Dz. U. z 2013 r., poz. 427 ze zm.), a nieart. 75 § 1u.s.p.
Nie stwierdzając zatem, aby zaskarżony wyrok dotknięty był wadą stanowiącą bezwzględną przyczynę odwoławczą, w tym nie tylko zart. 439 § 1 pkt 2 kpk, ale też jakąkolwiek inną z tego katalogu, Sąd Apelacyjny jednocześnie nie podzielił zarzutów sformułowanych w oparciu o podstawy zart. 438 kpk, podniesionych w pisemnych apelacjach obrońców oskarżonych.
Apelacja obrońcy oskarżonegoM. S.jest niezasadna, podnosząc chybione zarzuty, których sama konstrukcja nasuwać musi zasadnicze wątpliwości, skoro skarżący nie formułując zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, kwestionuje zastosowanie przepisów prawa materialnego, a konkretnieart. 286 § 1 kk, choć taka subsumpcja w pełni odpowiada przeprowadzonej w zaskarżonym wyroku rekonstrukcji zdarzeń.
Przyjmując jednak w myśl dyrektywyart. 118 § 1 kpk, iż wbrew wadliwie określonej przesłance odwoławczej, intencją skarżącego było zakwestionowanie ustalenia, jakoby w ramach czynów przypisanych oskarżonemu w punktach 1, 2, 3 i 5 zaskarżonego wyroku spełnione zostało znamię doprowadzenia pokrzywdzonego podmiotu(...) S.A.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, Sąd Apelacyjny również taki zarzut uznaje za niezasadny.
Trzeba wszak podkreślić, że niekorzystny charakter rozporządzenia mieniem oceniać należy z perspektywy interesów pokrzywdzonego, obejmujących nie tylko skonkretyzowane nakłady z tytułu planowanego przedsięwzięcia gospodarczego, ale również poziom ryzyka jego niepowodzenia.
W przypadku zawierania umowy leasingu, znamię takie realizuje się nie tylko wówczas, gdy przedmiot leasingu zostanie bezpowrotnie utracony, a ustalona cena transakcji nie zostanie uiszczona, ale również wtedy, gdy umowne wydanie tego przedmiotu leasingobiorcy jest obarczone większym ryzykiem, niż wynika z warunków roztoczonych przed leasingodawcą, a zatem, gdy np. rzeczywista sytuacja ekonomiczna kontrahenta w istocie osłabia perspektywy terminowego spełnienia świadczenia, do którego się zobowiązuje lub rzutuje na niższą jakość i wartość udzielanych zabezpieczeń.
Sąd orzekający należycie ustalił, klarownie dając temu wyraz w zaskarżonym wyroku, że wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd w każdym z tych przypadków dotyczyło również możliwości wywiązania się leasingobiorców ze zobowiązań umownych, co znajduje umocowanie w całokształcie okoliczności ujawnionych na rozprawie, wszak przedkładane do poszczególnych umów leasingowych dokumenty, bądź to zostały sfałszowane, bądź zawierały nierzetelne informacje dotyczące kondycji ekonomicznej kontrahenta, przedstawiając ją każdorazowo w znacząco lepszym świetle, niż kształtowała się w rzeczywistości, co w efekcie doprowadzało do zawierania określonych umów leasingowych, stanowiących podstawę naliczenia prowizji dla oskarżonego.
Treść tej dokumentacji każdorazowo miała istotne znaczenie dla podjęcia przez pokrzywdzoną spółkę decyzji o zawarciu poszczególnych umów leasingowych w przekonaniu, że nie są one obarczone znacznym ryzykiem. Gdyby pokrzywdzony podmiot nie został wprowadzony w ten sposób w błąd, co do sytuacji materialnej leasingobiorcy, to bądź nie zawarłby danej umowy, bądź też zawarłby ją na innych warunkach.
Tymczasem, na skutek wprowadzenia w błąd, leasingodawca nie tylko udzielał wsparcia leasingowego w ramach poszczególnych umów w oparciu o kryteria przewidziane dla kontrahentów gwarantujących możliwość wywiązania się z przyjętych warunków umownych, ale również wypłacał oskarżonemuM. S.prowizję przewidzianą za pozyskanie wiarygodnego klienta, którego sytuacja materialna w rzeczywistości odbiegała od przedstawionej, nie dając dostatecznych dla zawarcia umowy gwarancji wywiązania się z przyjętych zobowiązań, a czego oskarżony miał pełną świadomość.
Wbrew wywodom apelacji nie ma zatem znaczenia dla realizacji znamion przestępstwa zart. 286 § 1 kk, czy raty leasingowe były następnie spłacane, bądź też, czy wobec braku możliwości ich spłacania przedmiot leasingu został zwrócony, ale to, że mając wiedzę o faktycznej sytuacji finansowej leasingobiorcy,(...) S.A.nie zawarłby z nim umowy, albo zawarłby ją na takich warunkach, które wprowadzałyby podwyższone zabezpieczenia jej wykonania, podyktowane podwyższonym ryzykiem i mniejszą gwarancyjnością spełnienia świadczeń umownych, a co nierozerwalnie z tym się wiąże, nie zaistniałaby podstawa do naliczenia oskarżonemu poszczególnych prowizji. Immanentnym jest wszak, że żaden pracodawca nie wypłacałby gratyfikacji za wprowadzanie go w błąd i posługiwanie się w relacji zawodowej fałszywymi i nierzetelnymi dokumentami.
Godzi się przy tym zauważyć, że skarżący co do zasady nietrafnie utożsamia niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego z odniesieniem rzeczywistej korzyści przez sprawcę. W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że do skutku przestępstwa oszustwa nie należy faktyczne osiągnięcie przez sprawcę korzyści majątkowej w wyniku niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a dla wyczerpania jego znamion nie ma znaczenia to, czy sprawca odniesie zamierzoną korzyść majątkową (wyrok SN z 21 stycznia 2010 r., III KK 221/09, OSNwSK 2010/1/129).
Niekorzystne rozporządzenie mieniem, ma bowiem miejsce nie tylko wówczas, gdy sprawca zrealizuje towarzyszący mu od początku zamiar niewywiązania się z zobowiązania. Do spełnienia znamion strony podmiotowej oszustwa dochodzi także w sytuacji, gdy sprawca już w chwili zaciągania zobowiązania uzależniał wywiązanie się z niego od powodzenia innych przedsięwzięć, których wyniku nie mógł być pewien. Innymi słowy, gdy sprawca w chwili zawierania umowy dążył do uzyskania świadczenia poprzez wprowadzenie w błąd jej drugiej strony, co do okoliczności mających znaczenie dla zawarcia umowy, która znając rzeczywisty stan, nie zawarłaby umowy lub nie zawarłaby jej na tych warunkach (porównaj: wyrok SN z 2 października 2015 r., III KK 148/15).
Wobec powyższego, nie dekompletuje znamion oszustwa okoliczność, że np.firma (...)(jak i liczne inne, do których odniósł się w pisemnym uzasadnieniu Sąd I instancji), spłacała raty leasingowe, wszak o niekorzystnym rozporządzeniu mieniem przesądza fakt, że pokrzywdzona spółka zawarła z nią umowę leasingu operacyjnego, finansując jego przedmiot o wartości 19.911,62 zł, wobec błędnego przekonania o wysokich przychodach i dochodach kontrahenta z pierwszego kwartału 2008 r., czego nie uczyniłaby wiedząc, iż obrazujące taki stan rzeczy dokumenty są nierzetelne i zostały spreparowane dla potrzeb umowy, a w rzeczywistości kontrahent w tym czasie osiągnął stratę trzykrotnie przekraczającą wartość przedmiotu leasingu. Tymczasem to właśnie zawarta w wyniku oszukańczych zabiegów umowa, stała się podstawą naliczenia i wypłaty prowizji oskarżonemu.
Trzeba przy tym podkreślić, że Sąd Okręgowy, poza przypadkami, w których należności nie zostały spłacone, a przedmiot leasingu nie został odzyskany, ograniczył ustalenie odpowiedzialności oskarżonego do doprowadzenia pokrzywdzonego do niekorzystnego rozporządzenia jedynie kwotą prowizji, co w zaistniałym stanie faktycznym jest rozstrzygnięciem dalece dla niego korzystnym.
Dla bytu przypisanych oskarżonemu przestępstw oszustwa nie ma natomiast znaczenia, czy prowizja za pośrednictwo w zawieraniu umów została jemu wypłacona, czy też nie, wszak istotne jest to, że oskarżony celowi osiągnięcia korzyści majątkowej podporządkowywał swoje działania, niezależnie od efektów tych starań. Osiągnięty w tym względzie rezultat finansowy przekłada się zatem jedynie na ustalenie stadialnej formy oszustwa (dokonania lub usiłowania).
Nieistotna dla zakresu odpowiedzialności oskarżonego pozostaje okoliczność, czy i na jakim poziomie pokrzywdzona spółka wdrażała procedury kontroli wewnętrznej, a zatem i to, czy mogła samodzielnie ustalić rzeczywistą kondycję rekomendowanych przez oskarżonego kontrahentów oraz wykryć jego oszukańcze działania i je wyeliminować. W sytuacji wszak, gdy sprawca stosuje oszukańcze metody, do których należy wprowadzenie pokrzywdzonego w błąd, to dla bytu przestępstwa zart. 286 § 1 kkirrelewantne jest, czy pokrzywdzony mógł lub powinien sprawdzić prawdziwość twierdzeń sprawcy, a nawet, czy wykazał w tym zakresie choćby podstawową staranność, czy wręcz prezentował naiwność i łatwowierność (tak: wyroki SA w Warszawie z 29 maja 2017 r., II AKa 72/17: SA wK.z 18 grudnia 2012 r., II AKa 190/12; SA weW.z 3 kwietnia 2013 r., II AKa 80/13; SA wP.z 19 września 2013 r., II AKa 124/13; SA wS.z 30 października 2012 r., II AKa 169/12 oraz postanowienie SN z 15 marca 2017 r., II KK 73/17, Legalis).
W powyższym kontekście trzeba natomiast podkreślić, że współpraca(...) S.A.z oskarżonym opierała się na zasadzie zaufania, przez co, wedle relacji świadkówD. T.iR. R., sam fakt zaświadczenia przez oskarżonego swoim podpisem o zgodności dokumentów z oryginałami sprawiał, że firma leasingowa już ich nie żądała i właśnie owego stosunku zaufania oskarżony nadużywał.
Z zeznań świadkaM. Ż.wynika, że wizję lokalną u kontrahenta dla oceny ryzyka planowanej transakcji również przeprowadzał wyłącznie handlowiec i jakkolwiek firma narzucała swoim pracownikom trudne do realizacji targety, których nieosiągnięcie skutkowało niższym wynagrodzeniem, a nawet w skrajnych przypadkach utratą pracy, to dotyczyło to jedynie pracowników stałych, podczas, gdy oskarżony współpracował z pokrzywdzoną spółką na zupełnie innych zasadach, bo pośredniczył w zawieraniu umów leasingu w ramach prowadzonej własnej działalności gospodarczej i zgodnie z zeznaniami wyżej wskazanych świadków, otrzymywał procentowo określone prowizje od wartości umowy. W konsekwencji zatem, im wyższa była wartość przedmiotu umowy, tym wyższą oskarżony dostawał prowizję z tytułu jej zawarcia, co w logiczny sposób tłumaczy jego aktywny udział, a wręcz determinację w instrumentalnym podwyższaniu rzeczywistej wartości leasingowanego przedmiotu, preparowaniu dokumentów pozorujących gwarancje wywiązania się kontrahenta z warunków umowy, a nawet posunięcie się do podpisywania ich za leasingobiorcę (np.Ł. B. (1)wyjaśnił, żeM. S.w jego obecności podpisał się na dokumentacji leasingowej zaZ. W. (1)- k. 1923 verte).
Podjęta w apelacji próba wykreowania oskarżonegoM. S.na dobroczyńcę(...) S.A.oraz na promotora lokalnej przedsiębiorczości jest z góry skazana na fiasko, wszak to, co skarżący nazywa „kreatywną księgowością”, prawo karne określa mianem przestępstwa, którego nie usprawiedliwia bynajmniej chęć sprostania oczekiwaniom spółki, co do realizacji planu obrotów, i to niezależnie nawet od faktu, iż oskarżony nie pozostawał jej etatowym pracownikiem. Z tych wyjaśnień oskarżonychC. W.iŁ. B. (1), którym Sąd I instancji dał wiarę, wynika wszak, że oskarżonyM. S.otrzymywał od leasingobiorców dodatkową gratyfikację za doprowadzanie do finalizacji umów (np. za leasingM.dla(...)miał otrzymać w dniu jego rejestracji 20.000 zł – wyjaśnieniaŁ. B. (1), k. 2949 verte).
Nie jest przy tym prawdą, jak stara się wykazać autor apelacji, jakoby nawet we wszystkich wymienionych w środku odwoławczym przypadkach, kontrahent wywiązał się z umowy, skoro z ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że chociażbyfirma (...)nie rozliczyła się z firmą leasingową, która wypowiedziała jej umowę, aA. K. (2), jakkolwiek zwrócił leasingowany pojazd na żądanie leasingodawcy, to zalegał z ratami, które ściągał komornik.
Ustalanie na obecnym etapie postępowania, czy we wszystkich poszczególnych przypadkach leasingobiorcy wywiązali się z zawartych umów, czy też nie, w istocie zmierzałoby w kierunku dla oskarżonego niekorzystnym, skoro Sąd I instancji, poza przestępstwami zarzucanymi w punktach XLVII, XLIX i L, gdzie doszło do utraty przedmiotu leasingu i wygenerowanej umową ewidentnej straty materialnej po stronie pokrzywdzonego, ograniczył skutki w postaci niekorzystnego rozporządzenia mieniem przez pokrzywdzony podmiot, wyłącznie do wyłudzenia kwot prowizji z tytułu pośrednictwa w zawarciu umów – w fazie dokonania lub usiłowania.
Przy takiej konstrukcji przypisanych oskarżonemuM. S.przestępstw (poza zarzucanymi w punktach XLVII, XLIX i L), nie ma znaczenia kwestia realizacji umowy przez leasingobiorcę, a jedynie to, że do jej zawarcia w takim kształcie nie doszłoby, gdyby nie oszukańcze zabiegi oskarżonego, a tym samym nie byłoby podstawy do wypłaty, czy ubiegania się o wypłatę prowizji należnej z tytułu jej zawarcia.
V.B.(...) S.A., opierała swoje dyspozycje majątkowe na zaufaniu do oskarżonego, z którego wynikało przekonanie, że przedkłada on sprawdzone i zgodne z deklarowanym stanem dokumenty, dotyczące sytuacji majątkowej kontrahentów i odpowiadające rzeczywistej wartości wyceny przedmiotów leasingu, pozwalające na rzetelną ocenę faktycznej kondycji ekonomicznej leasingobiorców i dostosowanie do niej określonych warunków umownych, w tym zabezpieczeń uwzgledniających stopień realnego ryzyka i to za takie właśnie działanie przewidziana była prowizja dla oskarżonego.
Tymczasem oskarżony wyłudzał jej wypłatę wprowadzając pokrzywdzoną spółkę w błąd co do okoliczności zasadniczych dla faktu lub kształtu zawieranych umów. Mając tego świadomość pokrzywdzony podmiot nie wypłacałby prowizji, tak jak wstrzymał ich wypłatę tam, gdzie powziął wiedzę o sposobie postępowania oskarżonego, wszak nie było w jego interesie płacenie za pośrednictwo w zawieraniu umów leasingowych opartych na fałszywych danych i obarczonych wysokim ryzykiem straty.
O ile zatem wywiązanie się niektórych kontrahentów z warunków umowy nie zmienia zakresu odpowiedzialności oskarżonego, wszak kwestia ich realizacji leżała całkowicie poza zasięgiem jego działań, to w przypadku dodatkowych ustaleń, iż w konkretnych wypadkach leasingodawca poniósł wymierną szkodę wynikającą bezpośrednio z samej umowy leasingowej, równałyby się one z przyjęciem współodpowiedzialności oskarżonego za jej powstanie, co wobec wniesienia środka odwoławczego wyłącznie na korzyśćM. S., naruszałoby zakazreformationis in peius.
W konsekwencji podniesione w apelacji zarzuty obrazyart. 286 § 1 kk, naruszeniaart. 5 kpk,art. 7 kpkorazart. 410 kpk, jak i w istocie wynikający z treści apelacji, acz nienazwany, zarzut błędnych ustaleń faktycznych, są bezpodstawne. Trzeba wszak wskazać, że w odniesieniu doM. S.Sąd Okręgowy ustalił tylko takie fakty, które znajdują umocowanie w treści dowodów uznanych za wiarygodne, nie pominął w swoim wnioskowaniu żadnej okoliczności istotnej dla rozstrzygnięcia, a i skarżący żadnej tego rodzaju nie wskazał, jak też dokonał ocen podyktowanych wskazaniami wiedzy, logicznego rozumowania i życiowego doświadczenia. Swoje oceny i wnioski Sąd I instancji wnikliwie uzasadnił, bez potrzeby powielania tej argumentacji.
Nie sposób jednocześnie zgodzić się ze skarżącym, jakoby notoryczne nadużywanie zaufania podmiotu, który zatrudniał oskarżonego w ramach umowy o współpracy gospodarczej, przy posługiwaniu się przy tym wyrafinowanymi oszukańczymi metodami (fałszowania istotnych danych), z narażeniem pracodawcy na ryzyko znaczących szkód, mogło być postrzegane na płaszczyźnie zachowań, których społeczna szkodliwość jest znikoma. Przeciwnie, Sąd I instancji trafnie, analizując całokształt okoliczności składających się na przestępne zachowania oskarżonego, ładunek ów uznał za znaczny w odniesieniu do każdego z przypisanych oskarżonemu czynów.
Niemniej dokonując kontroli zaskarżonego wyroku w stosunku doM. S., Sąd odwoławczy działając w kierunku dlań korzystnym, a kierując się dyrektywąart. 440 kpk, z urzędu dokonał jego korekty dostrzegając uchybienia, których skarżący nie podniósł.
Niezasadnie wszak, bo wbrew prawidłowym ustaleniom faktycznym, w ramach kumulatywnej kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach IX, XII, XIV, XXII, XXXI, XXXII, XXXIII a przypisanych w punkcie 3 (trzecim) wyroku, czynu zarzucanego w punkcie XX a przypisanego w punkcie 4 oraz czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach XXIII, XXV, XXX, XXXVIII, XLVI, XLVIII a przypisanych w punkcie 5 (piątym), powołano przepisart. 271 § 1 kk, co sprawia, że w tym zakresie wyrok zapadł z obrazą prawa materialnego, wymagając zmiany.
Należycie ustalając, iż na płaszczyźnie każdego z tych czynów doszło do sporządzenia przez oskarżonegoM. S.i przedłożenia leasingodawcy protokołu z wizji lokalnej, zawierającego nieprawdziwy opis majątku leasingobiorcy, będącego jednocześnie dokumentem o istotnym znaczeniu dla uzyskania wsparcia leasingowego, Sąd I instancji w wyniku wadliwej wykładni przepisuart. 271 § 1 kk, przyjął, że w ten sposób doszło do realizacji przez oskarżonego znamion zawartych w powołanej normie.
Tymczasem treśćart. 271 § 1 kksankcjonuje czynność polegającą na "wystawieniu" dokumentu, z którą mamy do czynienia wówczas, gdy osoby go sporządzające, nawet jeśli nie są funkcjonariuszami publicznymi, to realizują w ten sposób wynikające z przepisów uprawnienie do sporządzenia dokumentów odnoszących skutki także w sferze publicznej (porównaj: wyrok SN z 26 marca 2015 r., IV KK 422/14, LEX nr 1666906).
Uprawnienie do wystawienia dokumentu w rozumieniu omawianego przepisu, nie może być zatem utożsamiane z ogólną kompetencją do udziału w obrocie prawnym i możliwością sporządzania w jego ramach różnych oświadczeń, wszak dla wypełnienia znamionart. 271 § 1 kkmusi się ono wiązać z uzupełnieniem kompetencji funkcjonariusza publicznego, które sprawia, iż dokumentowi poświadczającemu daną okoliczność, wystawionemu przez taką osobę, przysługuje cecha zaufania publicznego.
Dokument stanowiący przedmiot przestępstwa „poświadczenia nieprawdy” ma zatem węższy zakres pojęciowy niż wynika z ogólnej definicji dokumentu, zawartej wart. 115 § 14 kk. Musi on bowiem nie tylko odpowiadać tym zdefiniowanym cechom, ale musi być nadto wystawiony przez funkcjonariusza publicznego lub inną osobę upoważnioną do tego oraz zawierać w swojej treści poświadczenie, któremu przysługuje cecha zaufania publicznego.
Dokumentem w rozumieniuart. 271 § 1 kkbędą zatem wszystkie dokumenty urzędowe w znaczeniu nadanym temu pojęciu przezart. 244 kpciart. 76 kpa, a ponadto inne dokumenty, którym taką moc dowodową nadają inne przepisy (tak: wyrok SN z 9 października 1996 r., V KKN 63/96, OSP 1998/7–8/147).
Przestępstwo zart. 271 § 1 kkmoże być w konsekwencji popełnione wyłącznie przez podmiot kwalifikowany, a zatem osobę, dla której źródłem uprawnienia do wystawienia dokumentu są przepisy prawa, polecenie przełożonego uprawnionego do przekazania innej osobie takiego uprawnienia, a ponadto wyrok sądu lub inna decyzja organu władzy państwowej (tak: W. Wróbel (w:) Kodeks karny, Komentarz, red. A. Zoll, t. II, 2008, s. 1338).
OskarżonyM. S.nie dysponował żadnym uprawnieniem do wystawienia dokumentu w rozumieniuart. 271 § 1 kk, zawierającego poświadczenie, któremu przysługiwałby przymiot zaufania publicznego.
Sporządzał on protokoły wizji lokalnej na potrzeby zleceniodawcy, z którym wiązała go umowa cywilnoprawna o współpracy gospodarczej, które nie wywierały żadnych skutków w sferze publicznej, a służyły jedynie wewnętrznej weryfikacji wniosków o wsparcie leasingowe, kierowanych do podmiotu gospodarczego. Były to zatem jedynie dokumenty składane przez współpracownika w ramach umownego stosunku współpracy, które nie mieszczą się w dyspozycji normy karnej opisanej wart. 271 § 1 kk(porównaj: postanowienie SN z 8 lutego 2005 r., III KK 154/04, OSNwSK 2005/1/315).
Nie kwestionując prawidłowości ustaleń Sądu I instancji, iż protokoły te zawierały informacje niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, celowo nierzetelne i obliczone na ukrycie znacznie gorszej faktycznej kondycji ekonomicznej kontrahenta (ustaleń w tym zakresie nie kontestuje również obrońca oskarżonego we wniesionym środku odwoławczym), stwierdzić należy, że tak spreparowane dokumenty mieszczą się w pojęciu dokumentów nierzetelnych, o jakich mowa wart. 297 § 1 kk.
W tym stanie rzeczy, przywołując kumulatywnie w kwalifikacji prawnej powołanych wyżej przestępstw oszustwa przepisart. 297 § 1 kk, Sąd Okręgowy należycie oddał w zaskarżonym wyroku całą jego kryminalną zawartość, zaś przekroczył ją niezasadnie powołując takżeart. 271 § 1 kk, którego znamiona nie zostały przez oskarżonego zrealizowane i w zaistniałym stanie faktycznym zrealizowane być nie mogły.
Dlatego z kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach IX, XII, XIV, XXII, XXXI, XXXII, XXXIII, a przypisanych w punkcie 3 (trzecim) wyroku oraz czynu zarzucanego w punkcie XX, a przypisanego w punkcie 4 (czwartym) wyeliminowano ze zbiegu przepisówart. 271 § 1 kk, przyjmując za podstawę skazania za każdy z nichart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zaś z kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach XXIII, XXV, XXX, XXXVIII, XLVI, XLVIII, a przypisanych w punkcie 5 (piątym) wyroku wyeliminowano zbieg zart. 271 § 1 kki za podstawę skazania za czyn zarzucany w punktach XXIII i XLVI przyjętoart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, a za podstawę skazania za pozostałe z tych czynów przyjętoart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
Z tych samych przyczyn, z kwalifikacji prawnej czynów zarzucanych oskarżonemu w punktach XLVII i L, a przypisanych w punkcie 6 (szóstym) wyroku, Sąd Apelacyjny wyeliminował zbieg zart. 271 § 1 kki przy zastosowaniuart. 4 § 1 kkza podstawę skazania za każdy z tych czynów przyjąłart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, wszak i w tym wypadku przypisanie oskarżonemu jednoczesnej realizacji znamion przestępstwa zart. 271 § 1 kknastąpiło w wyniku wadliwej wykładni powołanego przepisu.
Trafnie odwołując się przy wymiarze kary do konstrukcji ciągu przestępstw (art. 91 § 1 kk), Sądmeritiniezasadnie pominął aktualne ukształtowanie tej instytucji prawa karnego materialnego, które dyktowało jej zastosowanie do czynów przypisanych oskarżonemuM. S.w punktach 1, 2, 3, 4, 5 i 7 zaskarżonego wyroku. W świetle poczynionych przez Sąd Okręgowy, niebudzących wątpliwości ustaleń faktycznych, czyny te, nawet niezależnie od konieczności pominięcia w kwalifikacji części z nichart. 271 § 1 kk, tworzą bowiem jeden ciąg przestępstw popełnionych w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny co do któregokolwiek z nich, a podstawę wymiaru kary za każdy z tych czynów stanowi przepisart. 286 § 1 kk.
Trzeba bowiem podkreślić, że na gruncie znowelizowanegoart. 91 § 1 kkna ciąg przestępstw mogą składać się czyny o różnych składowych kumulatywnej kwalifikacji, o ile w każdej z nich występuje jako element tworzący podstawę przypisania ten sam przepis, który jednocześnie w odniesieniu do każdej z możliwych konfiguracji kumulatywnej kwalifikacji, stanowi podstawę wymiaru kary.
Innymi słowy, konstrukcja ciągu przestępstw w obecnym brzmieniuart. 91 § 1 kkwymaga spełnienia jedynie warunku tożsamości podstawy wymiaru kary dla każdego z przestępstw składających się na ciąg oraz identyczności jednego z elementów podstawy kwalifikacji prawnej, rezygnując z tożsamości wszystkich składowych kwalifikacji prawnej czynów objętych klamrą ciągu (wyłączając stadialne formy przestępstw, których zróżnicowanie również wcześniej nie stało na przeszkodzie objęcia ich ciągiem).
Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że umowna więź współpracy łącząca oskarżonego z V.B.(...) S.A., stanowiła okoliczność zewnętrzną, tworzącą możliwość i powtarzający się kontekst do podejmowania oszukańczych zachowań ukierunkowanych na doprowadzenie spółki do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i na osiągnięcie korzyści majątkowej. Tym samym zrealizowana została przesłanka wykorzystania takiej samej sposobności, gdzie bazując na swojej pozycji i zaufaniu pracodawcy, oskarżony miał trwałą okazję do powtarzania czynów zabronionych.
Powyższe prowadzić powinno do objęcia klamrą jednego, a nie odrębnych ciągów przestępstw, czynów przypisanych w punktach 1, 2, 3, 4, 5 i 7 zaskarżonego wyroku, wszak wszystkie popełnione zostały w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i wszystkie poprzez przepisart. 286 § 1 kkspełniają warunek tożsamości podstawy wymiaru kary dla każdego z przestępstw składających się na ciąg oraz identyczności jednego z elementów podstawy kwalifikacji.
Dokonując takiej zmiany zaskarżonego wyroku, zgodnie zart. 91 § 1 kk, który jako przepis prawa materialnego winien znajdować obligatoryjne zastosowanie, Sąd Apelacyjny miał na uwadze, że jest to rozstrzygnięcie dla oskarżonego bardziej korzystne, wszak prowadzi do wymierzenia za czyny przypisane w punktach 1, 2, 3, 4, 5 i 7 zaskarżonego wyroku jednej kary zamiast pięciu odrębnych, a w konsekwencji do redukcji orzeczonych dolegliwości karnych (tak kary pozbawienia wolności, jak i orzeczonej obok kary grzywny).
Wszystkie te czyny zostały wszak popełnione w ramach podobnej sytuacji motywacyjnej, na przestrzeni stosunkowo niedługiego czasu, bo od maja 2008 r. do lipca 2009 r., co przy karnoprawnej ich ocenie w ramach jednego ciągu przestępstw, winno skutkować orzeczeniem na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkorazart. 33 § 1 i 2 kkjednej kary 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz 250 (dwustu pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Zważywszy na sankcję karną przewidzianą za przestępstwo jednostkowe zart. 286 § 1 kkw granicach od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności, jak też uwzględniając wielość tego rodzaju przestępstw składających się na ciąg, wyczerpujących jednocześnie znamiona innych przepisów ustawy karnej, systematycznie osiągane z oszustw korzyści majątkowe, osobiste zaangażowanie oskarżonego w preparowanie fałszywych i nierzetelnych dokumentów oraz wykorzystywanie zaufania pracodawcy, kara w powyższym rozmiarze nie jawi się surową, ale odzwierciedla znaczną społeczną szkodliwość czynów oraz znaczne zawinienie sprawcy. Kara grzywny, przy tak wielu przestępstwach przeciwko mieniu, gdy oskarżony nie uszanował możliwości uczciwego zarobkowania, ma na celu przekonanie sprawcy o nieopłacalności przestępstwa, a co za tym idzie nie może być iluzoryczna.
Poza opisanym wyżej ciągiem przestępstw pozostać musiały czyny przypisane oskarżonemuM. S.w punkcie 6 (szóstym) zaskarżonego wyroku (zarzucane w punktach XLVII i L), które tworzą odrębny ciąg dwóch przestępstw. Na skutek oszukańczych zabiegów doszło wszak w tych przypadkach do niekorzystnego rozporządzenia przez pokrzywdzoną spółkę nie tylko kwotami z tytułu wyłudzonej prowizji, ale również wsparciem leasingowym, każdorazowo stanowiącym mienie znacznej wartości. W konsekwencji wspólny dla obu tych czynów, a odrębny dla pozostałych, element kwalifikacji prawnej stanowić tu musiart. 294 § 1 kk, będąc jednocześnie podstawą wymiaru jednej kary za oba te przestępstwa. W tej sytuacji, gdy czyny te niezależnie od nowelizacjiart. 91 § 1 kkstanowić muszą odrębny ciąg, zastosować należało doń regułęart. 4 § 1 kk, przyjmując za podstawę skazania za każdy z tych czynówart. 286 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk, zaś za podstawę wymiaru karyart. 294 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkiart. 33 § 1 i 2 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589,art. 1), wszak wówczas podwyższeniu uległa górna granica grzywny orzekanej na podstawieart. 33 § 1 kkz 360 do 540 stawek dziennych.
Nie uwzględniając ustawy względniejszej, Sąd Okręgowy orzekł oskarżonemu w punkcie 6 karę grzywny w wymiarze 200 stawek dziennych, a dokonana w ramach kontroli instancyjnej powyższa zmiana, skutkowała jej obniżeniem do wymiaru 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych, adekwatnie do dawnych granic wymiaru tej kary, acz z pełną akceptacją okoliczności uwzględnionych przez Sąd I instancji zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść sprawcy.
W sytuacji bowiem, gdy w nowej ustawie zostały zmienione granice grożącej kary, nie powinno to pozostać bez wpływu na wybór ustawy względniejszej.
Jednocześnie określona wart. 4 § 1 kkreguła stosowania względniejszej ustawy rozumianej, jako cały obowiązujący w danym czasie stan prawny, odnosi się odrębnie do każdego z badanych czynów, z których każdy może podlegać innej ocenie na płaszczyźnie prawa intertemporalnego (porównaj: uzasadnienie wyroku SN z 20 października 2011 r., III KK 120/11, KZS 2012/2/22; postanowienie SN z 27 lipca 2017 r., IVKK 248/17; wyrok SN z 2 lutego 2006 r., V KK 199/05, OSNwSK 2006/1/271).
W myślart. 433 § 1 kpkSąd odwoławczy zobligowany jest natomiast rozpoznać sprawę nie tylko w granicach zaskarżenia, ale też w z zakresie szerszym, o ile ustawa to przewiduje, a wymóg szerszego rozpoznania sprawy nakłada m.in. przepisart. 439 § 1 kpk, zawierający katalog bezwzględnych przyczyn odwoławczych, określających te szczególne uchybienia proceduralne, których waga nie pozwala na to, by pogodzić z zasadami rzetelnego procesu karnego pozostawienie ich w obrocie prawnym.
W konsekwencji stwierdzenie jednej z nich skutkować musi uchyleniem zaskarżonego orzeczenia niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów oraz wpływu uchybienia na treść orzeczenia.
Z tego też względu badanie sprawy pod kątem występowania tych przesłanek nie jest uprawnieniem Sądu odwoławczego, lecz bezwzględnym obowiązkiem również wówczas, gdy nie dostrzeżono uchybienia w wywiedzionej apelacji.
W ramach tak dokonanej kontroli, Sąd Apelacyjny stwierdził, że zaskarżony wyrok wobecM. S.podlega uchyleniu w zakresiepunktu 8(ósmego), jako dotknięty bezwzględną przyczyną odwoławczą zart. 439 § 1 pkt 9 kpk, gdyż karalność czynów zart. 270 § 3 kk, przypisanychM. S.w tym punkcie, a zarzucanych w punktach LII i LIII, uległa przedawnieniu.
Skoro bowiem Sąd Okręgowy za aktem oskarżenia przyjął, że pierwszy z nich został popełniony w nieustalonym dniu (nie w okresie, ale w dniu) pomiędzy 30 września 2008 r., a 17 lipca 2009 r., natomiast drugi w nieustalonym dniu pomiędzy 17 lipca 2008 r., a 17 lipca 2009 r., to zważywszy na brak apelacji na niekorzyść oskarżonego, niedopuszczalne byłoby przyjęcie w ramach tego przedziału czasowego, że datą popełnienia każdego z tych czynów, był któryś z dni pomiędzy 17 lipca 2008 r., ale przed 15 marca 2009 r., a zatem najpóźniej 14 marca 2009 r.
Przy przyjęciu bowiem przez Sąd I instancji jednorazowego działania oskarżonego w jakimś nieustalonym dniu zawierającym się we wskazanym przedziale czasowym, regułain dubio pro reoobligowała rozstrzygnięcie wątpliwości co do nieskonkretyzowanej daty dziennej na korzyść oskarżonego. W tym wypadku implikowało to konieczność przyjęcia w odniesieniu do każdego z tych czynów, że zostały popełnione przed dniem 15 marca 2009 r., a zatem najpóźniej 14 marca 2009 r. i w konsekwencji, że w dacie wyrokowania przez Sąd odwoławczy, karalność ich uległa przedawnieniu wobec upływu 10 letniego terminu, podyktowanego przepisemart. 101 § 1 pkt 4 kkiart. 102 kk.
Mając powyższe na względzie, uchylając orzeczenie w powyższym zakresie, Sąd Apelacyjny postępowanie karne w tej części umorzył.
Jako, że powyższe korekty wymagały uprzedniego uchylenia orzeczenia o karze łącznej, Sąd Apelacyjny na podstawieart. 91 § 2 kkiart. 86 § 2 kkpołączył wszystkie orzeczone oskarżonemuM. S.kary pozbawienia wolności oraz połączył orzeczone jemu wszystkie kary grzywny i orzekł łączną karę 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności oraz łączną karę grzywny w wymiarze 300 (trzystu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Wymierzając karę łączną pozbawienia wolności oraz grzywny, Sąd Apelacyjny kierował się przesłankami uwzględnionymi przez Sąd I instancji, mając jednak na uwadze znacznie korzystniejsze granice wymiaru tej kary. W przypadku kary pozbawienia wolności kształtują się one bowiem w przedziale od 4 lat do 6 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a w przypadku kary grzywny od 250 do 450 stawek dziennych.
Sąd Apelacyjny orzekł karę łączną, uwzględniając trafnie zastosowaną w zaskarżonym wyroku regułę asperacji, nie pomijając wielości czynów objętych węzłem kary łącznej, różnych dóbr nimi naruszonych oraz faktu rozciągniętego w czasie przestępczego procederu, jak również mając na uwadze przestrzenną bliskość wszystkich czynów, zbliżoną sytuację motywacyjną, w jakiej działał oskarżony oraz tożsamość pokrzywdzonego wszędzie tam, gdzie z istoty przestępstwa występuje podmiot pokrzywdzony.
Tym samym doszło do postulowanego w apelacji obrońcy oskarżonegoM. S.obniżenia orzeczonej jemu kary, choć nie z przyczyn podnoszonych przez skarżącego i nie w tak znaczącym rozmiarze. Samo już nadużycie zaufania pracodawcy, który na dostarczanych przez oskarżonego, dokumentowanych rekomendacjach opierał swoje decyzje dotyczące dyspozycji majątkowych, stanowi o znacznej społecznej szkodliwości poszczególnych oszustw, a suma i częstotliwość popełnionych przestępstw, wyczerpujących również dyspozycje innych, niż tylkoart. 286 § 1 kkprzepisów prawa karnego materialnego, obrazuje znaczącą skalę przestępnego procederu, jak też negatywnie świadczy o właściwościach osobistych sprawcy. Jednocześnie na uwadze trzeba mieć stopień zawinienia oskarżonego, który działał w sposób zaplanowany i zorganizowany.
Tak orzeczone kary jednostkowe, jak i kara łączna w swoim całokształcie, w żadnym wypadku nie rażą swoją surowością. Ta ostatnia należycie uwzględnia całość objętej jej węzłem rozległej przestępczej działalności oskarżonego oraz rozmiar wyrządzonych i grożących szkód. Nie jest przy tym tak, jak twierdzi obrońca oskarżonego, że osiągnięte przez niego korzyści były niewielkie. W przypadku przestępstw opisanych wpunktach XLVII, XLIX i Lzarzutów, pokrzywdzony poniósł niebagatelne szkody, zaś korzyść uzyskały osoby, z którymi oskarżony współdziałał w popełnieniu przestępstw. W tym kontekście godzi się przypomnieć, że korzyścią majątkową jest nie tylko korzyść dla siebie, ale też korzyść dla kogo innego (art. 115 § 4 kk). Natomiast prowizje, których wysokość kształtowała się w przedziale od ponad 2.000 zł do ponad 12.000 zł, zważywszy na powtarzalność procederu ich wyłudzania, przełożyły się na korzyści, których nie sposób uznać za znikome, zwłaszcza gdy się zważy, że w 2008 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie za pracę wynosiło 1.126 zł, a jego uzyskanie dla wielu osób wiązało się z koniecznością rzetelnego świadczenia pracy w wymiarze 40 godzin tygodniowo.
Sąd Apelacyjny zmienił również orzeczenie z punktu 46 (czterdziestego szóstego) o obowiązku naprawienia szkody, precyzując w wyroku w odniesieniu, do których czynów został on orzeczony, wszak Sąd Okręgowy starannie wyjaśniając podstawy rozstrzygnięcia w tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w samej jego sentencji ograniczył się do wskazania sumy należności orzeczonych na podstawieart. 46 § 1 kkna rzecz(...) S.A.z siedzibą weW.(dawniej V.B.(...)), przy czym w świetle całej treści wyroku, immanentnym jest, że orzeczony zgodnie z wnioskiem oskarżyciela posiłkowego obowiązek naprawienia szkody, odnosił się do przestępstw zarzucanych w punkcie XLIX i XLVII, bowiem tylko w tych wypadkach przypisano oskarżonemu wyłudzenie przedmiotu leasingu w takiej konfiguracji osobowej, jak wskazana w tymże rozstrzygnięciu.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił kwoty szkody, należycie pomniejszając jej wysokość o uiszczony czynsz inicjacyjny, a w przypadku naczepyS.również o wartość dwóch zapłaconych rat leasingowych.
Jednocześnie obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie XLIX, a przypisanym w punkcie 2 wyroku, w kwocie 28.687,50 zł (dwadzieścia osiem tysięcy sześćset osiemdziesiąt siedem złotych i pięćdziesiąt groszy), wobec objęcia przestępstwa ciągiem zart. 91 § 1 kkwedle korzystniejszych nowych przepisów ustawy, winien przyjąć postać środka kompensacyjnego. Natomiast podstawą orzeczenia obowiązku naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie XLVII, a przypisanym w punkcie 6 wyroku, w kwocie 50.377 zł (pięćdziesiąt tysięcy trzysta siedemdziesiąt siedem złotych), należało uczynićart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), a zatem wypadku obowiązek ten został orzeczony tytułem środka karnego, gdyż w przypadku skazania za ten czyn względniejsza była ustawa obowiązująca w dacie jego popełnienia. Mając na uwadze, że żaden z tych obowiązków nie został powiązany z zapłatą odsetek, takie rozróżnienie w istocie nie zmienia skutków orzeczenia, a nie ma żadnych racjonalnych powodów, aby tak w jednym, jak i w drugim stanie prawnym sprawca miał nie ponieść materialnych konsekwencji szkód wyrządzonych w ramach przestępczego współdziałania, zwłaszcza, że to jego aktywność była decydująca dla powodzenia oszustwa, a będąc osobą wykształconą, zdolną do pracy i pracującą, oskarżony ma możliwości zarobkowe, aby szkodę naprawić, zaś cel wychowawczy kary wymaga, aby to uczynił.
Sąd Okręgowy w sposób dalece enigmatyczny potraktował reguły intertemporalne, nie precyzując, który stan prawny wziął pod uwagę, co może nasuwać wątpliwości, iż stosował ustawę nową, a jedynie karę łączną orzekł według przepisów dawnych.
Sąd Apelacyjny, orzekając w sprawie o czyny zabronione, które zostały popełnione w okresie obowiązywania ustawy "poprzedniej", miał jednak - niezależnie od granic zaskarżenia - obowiązek rozważenia kwestii, która z ustaw jest względniejsza dla sprawcy tak, aby nie doszło do rażącego naruszenia reguły przewidzianej wart. 4 kki w konsekwencji do wydania orzeczenia rażąco niesprawiedliwego w ujęciu 440kpk(tak: wyrok SN z 14 lutego 2012 r., V K 310/11, Legalis; wyrok SN z 7 listopada 2012 r., III KK 11/12, Legalis). Dokonując takiej całościowej kontroli wyroku, zainicjowanej apelacją wniesioną na korzyść oskarżonego, Sąd odwoławczy wyeliminował powyższe uchybienia.
Dodatkowo Sąd Apelacyjny wskazuje, że nie dopatrzył się w zaskarżonym wyroku uchybień, skutkujących naruszeniem prawa oskarżonegoM. S.do obrony.
Sąd I instancji prawidłowo wykazał, w tym w drodze opinii sądowo-medycznej, że oskarżony instrumentalnie unikał stawiennictwa na rozprawie, dążąc do przewlekania procesu, wprowadzając nawet w błąd, co do swojego pobytu w szpitalu i nie znajdując na przestrzeni jego wieloletniego toku woli osobistego udziału w rozprawie. Taką samą postawę oskarżony prezentował również w toku postępowania odwoławczego, gdzie będąc z odpowiednim wyprzedzeniem zawiadamiany o terminach rozprawy, bezpośrednio przed ich datą zawiadamiał Sąd o swojej chorobie, choć w wiarygodnej i sporządzonej w oparciu o bogatą dokumentację medyczną i badanie oskarżonego opinii sądowo-lekarskiej, sporządzonej przez biegłego lekarza sądowego, stan jego zdrowia nie stał na przeszkodzie udziałowi w rozprawie odwoławczej. Trzeba mieć przy tym na uwadze, iż w świetle wywiadu środowiskowego, oskarżonyM. S.zamieszkując wH., pracuje na pełny etat wW., w czym nie przeszkadzały mu nadciśnienie i dyskopatia - choroby cywilizacyjne, powszechnie występujące w społeczeństwie, jako dolegliwości przewlekłe, które są farmakologicznie kontrolowane w sposób pozwalający na normalne funkcjonowanie.
Oskarżony korzystał z pomocy obrońcy, zaś ustanowienie bezpośrednio przed kolejnym terminem rozprawy odwoławczej drugiego obrońcy z wyboru ze wskazaniem, że obrońca nie zdąży przygotować się w ciągu 3 dni do rozprawy, stanowiło w istocie nic innego, jak kontynuację prób storpedowania procesu i uniemożliwienia wydania wyroku, co wynika z oczywistej logiki zdarzeń. Jakkolwiek każdy z obrońców oskarżonego, przy ich wielości, może korzystać z pełni praw obrończych, w tym z prawa udziału w czynnościach procesowych niezależnie od pozostałych, to niestawiennictwo jednego z dwóch ustanowionych obrońców, który znając termin w związku z podjęciem się obrony, zapowiedział oskarżonemu nieprzygotowanie się do niego, pomimo przyjęcia pełnomocnictwa (pismo oskarżonego złożone przed rozprawą odwoławczą), nie powoduje konieczności odraczania rozprawy, w szczególności gdy w rozprawie bierze udział inny obrońca (art. 117a § 1 kpk, porównaj też: wyrok SN z 16 października 1984 r., OSNPG 4/85/59; wyrok SN z 8 stycznia 1999 r., OSNKW 3-4/99/21; wyrok SA w Krakowie z 2 listopada 2004 r., II AKa 119/04 KZS 2005/3/29).
Niezasadna jest również apelacja obrońcyoskarżonegoŁ. B. (1).
Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd I instancji nie dopuścił się błędu ustalając fakty dotyczące sprawstwaŁ. B. (1), skoro ustalił tylko takie, które znajdują umocowanie w treści dowodów uznanych za wiarygodne.
W odniesieniuin concretodo czynu zarzuconego temu oskarżonemu w punkcie II (drugim), Sąd I instancji bezspornie nie przekroczył w swoich ustaleniach stopnia rzeczywistego zawinienia oskarżonego, przypisując jemu popełnienie przestępstwa paserstwa polegającego na pomocy w zbyciu uzyskanego w wyniku czynu zabronionego(...)wraz z przyczepąK. S.-24 (punkt 15 zaskarżonego wyroku), zaś obciążająceŁ. B. (1)wyjaśnieniaC. W., nie są bynajmniej dowodem odosobnionym i nieznajdującym wsparcia.
Jakkolwiek samŁ.B.utrzymywał na rozprawie, że co do zasady był jedynie nieświadomym kierowcą, który przewoził dokumenty i mógł je pomagać wypełniać, to jego twierdzeniom przeczą wyjaśnieniaC. W., który biorąc udział w spotkaniu pomiędzy wyżej wymienionym, aJ. W. (1)iM. S., klarownie wskazał na wynikające zeń uzgodnienia, wedle których, choć toJ. W. (1)przekazał dla potrzeb leasingu dokumenty wystawione na swojąfirmę (...), toŁ. B. (1)miał korzystać z jego przedmiotu i spłacać raty leasingowe, wszak figurując w systemie dłużników jako klient nierzetelny, sam nie miał możliwości uzyskania wsparcia leasingowego.
Relacja ta pozostaje w koherencji z zeznaniamiB. P., który będąc świadkiem odbioru pojazdu z naczepą przezŁ. B. (1)iC. W., został przez nich poinformowany, iż wyleasingowanymi przezJ. W. (1)pojazdami będzie zarządzał nie kto inny, jak oskarżonyB., którego numer telefonu świadek podał organom ścigania (k. 1993).
Nie sposób podważyć racjonalność ocen Sądu I instancji, który wyjaśnieniomC. W.w tym zakresie dał wiarę, skoro wynikająca z nich rolaŁ. B. (1)koresponduje z jego, potwierdzoną zeznaniamiB. P., aktywnością w przejęciu pojazdu i naczepy, które oskarżony ten osobiście odebrał zfirmy (...), a czego nie miałby interesu czynić, gdyby sam nie był rzeczywistym beneficjentem leasingu.
Z wyjaśnieńC. W.wynika, żeŁ. B. (1)nie spłacał obiecanych rat, o które on wraz z ojcem upominali się, co w logiczny sposób wiąże się z późniejszym ewidentnym zaangażowaniem oskarżonegoB.w sprzedaż pojazdu naB.. W przeciwnym razie oskarżony ten nie miałby powodu angażować się w tak ryzykowny proceder.
Uczynienie wyjaśnieńC. W.w powyższym zakresie podstawą ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, nie może zostać uznane za naruszające dyrektywyart. 7 kpktylko dlatego, że samŁ. B. (1)przedstawiał zdarzenie z umniejszeniem własnej w nim roli, a oskarżony o współudział w wyłudzeniu wsparcia leasingowegoM. S., negując własną rolę, nie obciążył równieżŁ. B. (1).
W odniesieniu do argumentacji skarżącego trzeba też podkreślić, że nawet w sytuacji, gdybyŁ. B. (1)nie miał świadomości, że leasing wyłudzono na podstawie sfałszowanych i nierzetelnych dokumentówfirmy (...), to w świetle dowodów obdarzonych przez Sąd I instancji wiarą, oskarżony ten wiedział, że umowa leasingowa została zawarta w wyniku oszustwa, skoro będąca jej stronąfirma (...)z góry nie zamierzała spłacać rat leasingowych, wszak zgodnie z porozumieniem, miał to czynić właśnie oskarżony, dla którego przeznaczony był przedmiot leasingu, a który nie zapłacił nawet jednej z wymaganych rat i aktywnie uczestniczył w wyprowadzeniu przedmiotu leasingu z kraju.
Niemniej autor apelacji pomija treść wyjaśnieńŁ. B. (1)wprost potwierdzających jego ogólną wiedzę, żeW.biorą w leasing pojazdy na podstawie sfałszowanej dokumentacji oraz, że przedmiotowy leasing został zawarty na podstawie fikcyjnych wycen wykonanych przez niejakiegoB.zfirmy (...), z którym on sam współpracował już w 2006 r., a który również jemu zawyżył wartość pojazdu dla uzyskania wyższego wsparcia leasingowego (k. 1921 i k. 1923).
W kontekście znamion przypisanego oskarżonemu przestępstwa paserstwa, nie ma natomiast żadnego znaczenia, czy to on sam znalazł naB.kupca na pojazd z naczepą. Wystarczy wszak niekwestionowana wiedza oskarżonego, że jest to przedmiot leasingu, którego właścicielem z istoty rzeczy jest leasingodawca, co każdą formę pomocy w sprzedaży go za granicę z pominięciem woli właściciela, pozycjonuje na płaszczyźnie dyspozycjiart. 291 § 1 kk.
SamŁ. B. (1)przyznał natomiast, że zanim skontaktował się zW. T.,J. W. (1)poinformował go o zamiarze sprzedaży przedmiotu leasingu za granicę, aby otrzymać większe pieniądze, czego legalnie uczynić nie mógł, nie będąc jego właścicielem.
Nie budzi tymczasem wątpliwości, a i skarżący nie kwestionuje faktu, że toŁ. B. (1)zwrócił się doW. T., aby ten udał się naB., gdzie 10 marca 2019 r. pojazd przekazano nieustalonym mężczyznom.
Z relacjiW. T.jednoznacznie wynika, że zlecenie powyższe otrzymał właśnie odŁ. B. (1), który nie tylko przekazał mu pojazd, kluczyki i dokumenty, ale też zapłacił za usługę i tankowanie oraz udzielił instrukcji, zgodnie z którymi wydał on wB.pojazd z naczepą mężczyznom, którzy powiedzieli, że są „odŁ.”.
Sam zaś oskarżonyB.utrzymywał, że pieniędzmi ze sprzedaży tegoż zestawu jezdnego,W.miał się z nim podzielić,
Suma tych okoliczności dyktuje jedyny logiczny wniosek, że przypisanieŁ. B. (1)popełnienia przestępstwa zart. 291 § 1 kkw zw. zart. 294 § 1 kk, polegającego na pomocy w zbyciu pojazdu z naczepą uzyskanego na skutek czynu zabronionego, bezspornie nie przekracza zawinienia oskarżonego, a co najwyżej taka kwalifikacja prawna może nie oddawać pełnej zawartości jego prawidłowo ustalonych zachowań na płaszczyźnie ocen karno-prawnych.
Brak było jedynie podstaw do wskazania w zaskarżonym wyroku danych personalnych osoby, której oskarżony pomagał zbyć uzyskany w wyniku czynu zabronionego pojazd, skoro nie została ona skazana prawomocnym wyrokiem. W tym zatem jedynie zakresie, opis czynu przypisanego należało skorygować.
Wbrew zarzutowi oznaczonemu w apelacji jako I.2, Sąd I instancji nie dopuścił się również błędu ustalając rolę oskarżonegoŁ. B. (1)w czynie zarzucanym jemu w punkcie III (trzecim), a przypisanym w punkcie 16 (szesnastym) zaskarżonego wyroku.
Po pierwsze skarżący nie dostrzega, że czyn ten został popełniony w niespełna dwa tygodnie po tym, jak oskarżonyB.aktywnie uczestniczył w wyekspediowaniu z Polski naB.ciężarówkiM.i naczepyK., celem jej sprzedaży, choć wiedział, że są one przedmiotem leasingu.
Przejawem niewytłumaczalnej wręcz naiwności byłoby zakładać, że dostarczającM. S.dokumentację przekazaną przezC. W.do zawarcia kolejnej umowy leasingowej na następną naczepę, tym razemmarki S. (...),Ł. B. (1)nie miał świadomości udziału w oszukańczych zabiegach służących wyłudzeniu wsparcia leasingowego.
Zarzucanie Sądowi I instancji, że nie dał oskarżonemu wiary w tym zakresie, sprowadza się w istocie do zarzutu braku takiej naiwności, w szczególności, że sam oskarżony, jakkolwiek nie prezentował w tej kwestii spójnego stanowiska, to na dalszym etapie postępowania przyznał się w do popełnienia tego czynu oraz opisał swoją w nim rolę, podtrzymując następnie te relacje, aby na rozprawie znów powrócić do wersji pierwotnej.
Jakkolwiek sama labilność wersjiŁ. B. (1)nie pozwala bezkrytycznie uczynić jego wyjaśnień podstawą ustaleń faktycznych, to w zakresie przyznania się do współudziału w oszustwie, wyjaśnienia oskarżonego korelują z wyjaśnieniamiC. W.orazM. S..
Na znacznie szerszy, niż sugeruje skarżący, udziałŁ. B. (1)w tym procederze wskazują także zeznaniaZ. W. (1), któryspółkę (...)nabył wiosną 2008 r., jako tzw. „słup”, na polecenie właśnie tego oskarżonego, a fakt tenŁ. B. (1)potwierdził. Zatem już tylko ta okoliczność prowadzi do oczywistego wniosku, żeŁ. B. (1)doskonale znał kondycję tej spółki, wiedząc, że nie ma ona żadnej zdolności kredytowej, wszak sam zainicjował jej istnienie na potrzeby przyszłej umowy leasingowej.
Wreszcie fakt, że zarówno zlecenie dlafirmy (...)na wycenę naczepy-chłodni (...), jak i faktura za jej sporządzenie wystawione zostały na należącą doŁ. B. (1)firmę (...), koresponduje z ustaleniem bezpośredniego interesu oskarżonego w doprowadzeniu do uzyskania wsparcia leasingowego, znajdując umocowanie w depozycjachC. W., który wprost przyznał, żeB. B. (5)miał otrzymać dodatkowe pieniądze za zawyżoną wycenę, a nadwyżką ceny przedmiotu leasingu współsprawcy mieli się podzielić. Pozostaje to w koherencji z tymi wyjaśnieniamiŁ. B. (1), w których przyznawał się do czynu, twierdząc, iż celem leasingu było właśnie uzyskanie kwoty nadwyżki z zawyżonej ceny naczepy i jej podział pomiędzy nim,M. S.,C. W.iA. O. (3).
Wyjaśnienia przyznającego się do czynu oskarżonego, znajdują potwierdzenie także w wynikach oględzin miejsca jego zamieszkania, gdzie ujawniono druki faktur z pieczęciami
Firmy (...), na jaką była zarejestrowana naczepa stanowiąca przedmiot leasingu.
Gdyby oskarżony był jedynie przekazicielem dokumentów, nie przetrzymywałby w domu druków faktur z pieczęciami firmy, której nazwę wykorzystano do wyłudzenia wsparcia leasingowego.
Wreszcie sam oskarżonyŁ. B. (1)przyznał, żeZ. W. (1)nie zawierał umowy leasingu, a jego podpis w obecności oskarżonego został podrobiony przezM. S.zarówno na umowie, jak i innych dokumentach. Taki stan rzeczy potwierdziła natomiast opinia specjalistyczna z zakresu badania pisma i podpisów.
Nie jest zatem prawdą, że oskarżonyB.był jedynie figurantem dowożącymM. S.dokumenty i uczestniczącym tylko we wstępnej fazie czynu. Tej ostatniej okoliczności przeczy również odbiór przez niego tablic rejestracyjnych naczepy oraz dowodu rejestracyjnego i dokumentów ubezpieczeniowych odM. S., jak i wyjawiona w wyjaśnieniach wiedza co do dalszych losów naczepy, która wedle oskarżonego została zastawiona za dług.
Przede wszystkim jednak, fingując zakupspółki (...)na podstawioną osobę i mając świadomość braku jakichkolwiek aktywów po jej stronie, oskarżony doskonale wiedział, że uzyskanie wsparcia leasingowego nie jest możliwe bez wprowadzenia leasingodawcy w błąd co do kondycji majątkowej leasingobiorcy.
Wskazania wiedzy, logiki i życiowego doświadczenia dyktują zatem wniosek, że dostarczając dokumentyM. S., z którym oskarżony pozostawał w kontakcie również w ramach innych „interesów” (m.in. zeznania świadkaA. F. (2)), oskarżony miał pełną świadomość, że ich treść zostanie dostosowana do wymogów leasingowych i w takim celu je przedłożył, zaś fakt, że w jego obecnościM. S.dokonywał fałszowania potrzebnej dokumentacji, dobitnie świadczy o wzajemnej akceptacji swoich z góry powziętych oszukańczych zamiarów i poczynań. Każdy z nich działał wszak w ramach ustalonego podziału ról i w świadomości zasadniczego celu, jaki stanowiło osiągnięcie korzyści majątkowej.
W konsekwencji Sąd orzekający nie miał potrzeby rozważać w odniesieniu do oskarżonegoŁ. B. (1)zjawiskowej formy pomocnictwa do przestępstwa, skoro w sposób przekonujący i podyktowany logiczną analizą całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, wykazał jego współsprawstwo w przestępstwie oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości.
Chybiony pozostaje także zarzut z punktu I.3 apelacji.
Podobnie, jak wyżej, również w tym wypadku oceniając rolę oskarżonegoŁ. B. (1)w czynie zarzucanym jemu w punkcie IV (czwartym), nie można pomijać jego wcześniejszej „współpracy” ze współoskarżonymi w wyłudzaniu wsparcia leasingowego, która wyklucza twierdzenie, jakoby oskarżony nie wiedział, w jakim procederze uczestniczy.
Sam oskarżony zresztą na dalszym etapie postępowania wiedzę swoją w tym zakresie przyznał, opisując swój udział w przestępstwie (k. 3.768 i nast.) i choć wersjom jego także w tym wypadku brakuje trwałości, to przyznanie się znajduje wsparcie w innych dowodach i okolicznościach, ocenianych wedle dyrektywart. 7 kpk.
Choć początkowoŁ. B. (1)utrzymywał, że nabywszyspółkę (...), przekazał jej papiery, zezwalając, abyC. W.iM. S.mogli z firmą „robić co chcą” (k. 1294 verte), to sam bezsporny fakt nabycia firmy świadczy o większym zaangażowaniu oskarżonego oraz zainteresowaniu leasingiem, niż tylko deklarowana pomoc znajomym.
Jakkolwiek dokumentację leasingową w istocie preparowałM. S., to ustalenie Sądu I instancji, że czynił to w ramach przyjętego podziału ról i akceptacji m.in.Ł. B. (1), znajduje umocowanie w treści obdarzonych wiarą dowodów oraz we wskazaniach wiedzy, życiowego doświadczenia i logicznego rozumowania.
Odnosząc się do kwestii zakupu(...) Sp. z o.o.skarżący instrumentalnie pomija okoliczność, że oskarżony uczynił to po uprzednim ustaleniu poprzezM. S.możliwości wykorzystania tej spółki do zawarcia umowy leasingu i po zapewnieniu z jego strony, że sam zrobi dokumentację leasingową. Okoliczności te oskarżonyB.sam przyznał w kolejnych ze swoich wyjaśnień, podnosząc, że przekazał dokumentacjęS., aby ten „zrobił odpowiednie dokumenty” (k. 2949 verte) i podkreślając, że wedługS.miał on nie figurować w dokumentach leasingowych, a jego wyjaśnienia znajdują potwierdzenie w treści zabezpieczonej zawartości poczty elektronicznejM. S., który jeszcze przed złożeniem wniosku leasingowego otrzymał mailowo dokumentacjęspółki (...)- opisywaną, jako pochodząca „odŁ.” oraz przekazywał pomiędzy własnymi skrzynkami skan dowodu osobistego na nazwiskoJ. W. (3), które następnie wykorzystano w dokumentach leasingowych, jako dane rzekomego reprezentanta(...) Sp. z o.o.(na skrzynce mailowejM. S.już 13 maja 2009 r. znalazły się informacje z KRS spółki, a nazajutrz po nabyciu jej w dniu 19 maja 2009 r.,Ł. B. (1)przekazał oskarżonemuS.dokumentację finansową spółki).
Eksponując natomiast fakt wpłaty przezŁ. B. (1)kwoty 3.000 zł tytułem opłaty inicjacyjnej, skarżący pomija fakt, że została ona dokonana na nazwisko fikcyjnego reprezentanta spółki leasingobiorcy -J. W. (3), choć to oskarżony był jej nabywcą i doskonale wiedział, że osoba o takich danych nie jest nawet w spółce zatrudniona. OskarżonyM. S.wyjaśnił natomiast, że faktury dokumentujące rzekome transakcje(...)spreparował w uzgodnieniu zŁ. B. (1). Były one wymagane do zawarcia umowy, tak samo, jak konieczne było wniesienie opłaty wstępnej.
Immanentnym jest tymczasem, czego zdaje się nie dostrzegać obrońca, że oskarżonyB.nie miałby żadnego obiektywnie uzasadnionego interesu, aby inwestować w tę transakcję eksponowaną w apelacji kwotę opłaty, gdyby nie był osobiście zainteresowany jej powodzeniem i gdyby sfinalizowanie leasingu na daneJ. W. (3)nie było jego rzeczywistym celem. To zaś w sposób nader oczywisty świadczy o oszukańczym zamiarze oskarżonegoŁ. B. (1).
Nie zmienia tego okoliczność, że oskarżonyB.sam nie korzystał z przedmiotu leasingu, bowiem czynił to inny ze współsprawcówA. O. (3)(jego żonaK. O. (2)w dniu 28 lipca 2009 r., kierując tym pojazdem uczestniczyła w kolizji), i to nawet zanim jeszcze pojazd stał się przedmiotem leasingu. NiemniejŁ. B. (1)aktywnie uczestniczył w całej oszukańczej transakcji, którą finalizował odbiór przez niego pojazdu od V.B.(...).
Odnośnie natomiast zarzutów dotyczących czynu zarzucanegoŁ. B. (1)w punkcie XI (jedenastym) a przypisanego w punkcie 19 (dziewiętnastym) zaskarżonego wyroku, stwierdzić trzeba, że podniesione w apelacji okoliczności w żaden sposób nie wpływają na kształt poczynionych ustaleń oraz trafność ich subsumpcji.
Wbrew twierdzeniu skarżącego, Sąd Okręgowy nie pominął bynajmniej faktu, że to nie oskarżonyB.był inicjatorem wyłudzenia kredytu. Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku nie pozostawia żadnych wątpliwości, iż pozycję inicjatora przypisanoA. O. (3), co jednak nie zmienia faktu współudziału oskarżonegoB.w oszustwie i to w czynnej i doniosłej roli.
Oskarżonego w żaden sposób nie ekskulpuje okoliczność niedostatecznej znajomości języka polskiego przezA. O. (1), skoroŁ. B. (1)podrobił nie tylko treść zaświadczenia, ale i podpisoskarżonegoO., a z zarejestrowanej rozmowy telefonicznej wynika, żeŁ. B. (1)sam zadeklarował wypisanie zaświadczenia o zatrudnieniuA. U.(k. 3523 i k. 11.129), co potwierdza realizację wspólnie zaplanowanego wcześniej oszustwa. Za przekonujące nie może zostać uznane też twierdzenieŁ. B. (1), jakoby pomyłkowo podpisał się cudzym nazwiskiem, skoro normę stanowi podpisywanie się nazwiskiem własnym.
Zakresu odpowiedzialności oskarżonego nie zmienia też fakt, iż toA. U.złożyła wniosek kredytowy, skoro na nią miał być wzięty kredyt. Istotą oszustwa nie było wszak usiłowanie wyłudzenia kredytu na fikcyjną osobę, ale na podstawie dokumentów fingujących zdolność kredytową faktycznej wnioskodawczyni, co w tym wypadku decyduje o przestępczym charakterze czynu.
Nie ma też znaczenia dla bytu przestępstwa okoliczność, że oskarżonyB.nie otrzymał żadnej gratyfikacji z tytułu swojej aktywności, skoro podporządkował ją dążeniu współsprawców do osiągniecia korzyści majątkowej, zaś tę stanowi również korzyść dla kogo innego (art. 115 § 4 kk). Trzeba przy tym zauważyć, że przestępstwo nie wyszło poza fazę usiłowania, a zatem sprawcy nie uzyskali spodziewanej korzyści, stąd też nie mogło dojść do jej podziału, co argumentację apelacji w tym zakresie czyni wręcz abstrakcyjną.
Nie można zatem zaaprobować stanowiska autora apelacji, jakoby zachowanie oskarżonegoŁ. B. (1)nie wykraczało poza pomocnictwo, skoro swoim działaniem realizował on znamiona przestępstwa, osobiście preparując zawierający nieprawdziwe dane dokument, o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu, który został złożony w banku. W ramach podziału ról, oskarżony zawiózł teżA. U.do banku, a treść zarejestrowanych rozmów nie pozostawia wątpliwości, że oskarżeniO.,U.iB.ustalili między sobą plan przestępczego działania, wspólnie przystępując do jego realizacji. Oskarżony wiedział przy tym, żeA. U.nie jest w stanie spłacać swoich zobowiązań, skoro nie zwróciłaA. O. (3)pożyczonych 25.000 zł, co legło u podstaw zamysłu pozyskania kredytu na spłatę tego długu.
Trafnie Sąd Okręgowy za współudział w przestępstwie oszustwa, a nie pomocnictwo do niego, przyjął również zachowanieŁ. B. (1)w ramach czynu zarzucanego jemu w punkcie XII (dwunastym), prawidłowo ustalając jego rolę w tym zajściu.
Również w tym wypadku oskarżony w ramach ustalonego podziału ról, wypełnił zaświadczenia o zarobkach oraz zawiózł figurantów do banku, co podporządkowane było realizacji wspólnego celu współsprawców, jakim było wyłudzenie środków z kredytów. Oskarżony wcześniej poczynił stosowny rekonesans, co do możliwości uzyskania kredytu, nawiązując relację zA. S.oraz telefonicznie ustalał z innymi oskarżonymi kwestie dotyczące poświadczania fikcyjnego zatrudnienia tzw. „słupów”, m.in. nakłaniającA. B. (1)do werbalnego potwierdzenia okoliczności zatrudnienia, który swoją odmowę motywował wcześniejszym podszywaniem się podJ. K. (1).
Słusznie za oczywiście nieprzekonujące Sąd Okręgowy uznał wyjaśnienia oskarżonegoB., jakoby wypełniał zaświadczenia o zarobkach na prośbęW. O., gdyż ten nie umiał ładnie pisać, wszak wniosek kredytowy to nie konkurs kaligrafii, a całokształt okoliczności ujawnionych w sprawie nie pozostawia wątpliwości, że oskarżony był osobiście zainteresowany uzyskaniem pieniędzy. SamŁ. B. (1)przyznał w jednych ze swoich wyjaśnień, że uzgadniając zA. B. (1)iW. O.okoliczności uzyskania kredytów, miał obietnicę zysku w kwocie 5.000 zł. Jednocześnie przywołane i przeanalizowane przez Sąd I instancji zapisy rozmów telefonicznych, obrazują zaangażowanie oskarżonegoB.w organizowanie dokumentacji, aranżowanie wizyt w banku oraz zainteresowanie wynikiem tego przedsięwzięcia, w którym oskarżony czynnie uczestniczył na wszystkich jego etapach. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż spośród pozostałych współsprawców tego czynu tylkoŁ. B. (1)był znanyP. W., co potwierdza fakt organizowania przez oskarżonegoB.fałszywych zaświadczeń o zatrudnieniu oraz zapewniania, że zostaną one poświadczone na wypadek sprawdzania przez bank ich wiarygodności.
Przykładowo tylko Sąd Apelacyjny wskazuje na zapisaną podczas kontroli operacyjnej rozmowę z dnia 21 grudnia 2009 r. o godz. 13:29:32, z której wprost wynika, żeŁ. B. (1)zaaranżował potwierdzenie fikcyjnego zatrudnieniaJ. K. (1), ubolewając, że wezmą tylko 22.000 zł kredytu, gdy mieli szansę na 50.000 zł, gdyby syn figuranta nie odmówił jego poręczenia.
Ustalenia poczynione przez Sąd Okręgowy nie tylko zatem nie pomijają, ale wprost uwzględniają w rekonstrukcji faktów okoliczności eksponowane w apelacji. Niemniej oceniając je w świetle całokształtu okoliczności ujawnionych na rozprawie, a nie fragmentarycznie, jak proponuje skarżący, Sąd I instancji trafnie przypisałŁ. B. (1)współudział w zakwalifikowanym, jako czyn ciągły, przestępstwie oszustwa, a nie tylko pomocnictwo doń. Owa „pomoc”, jak obrońca określa udział oskarżonego w zajściu, w istocie stanowiła istotny, wręcz nieodzowny wkład w realizację znamion oszustwa, bez którego nie miało ono możliwości powodzenia, a cel i sposób popełnienia przestępstwa objęty był bezpośrednim zamiarem oskarżonegoŁ. B. (1), który aktywnie partycypował w jego organizacji.
Nie ma przy tym żadnego znaczenia, żespółka (...)nie należała doŁ. B. (1), podobnie zresztą, jak(...).
Należy w tym kontekście przypomnieć wyjaśnieniaC. W., który obrazując model działania, jednoznacznie wskazywał na wyłudzanie leasingów zasadniczo na firmy należące do osób trzecich w przekonaniu, że zapewni to współsprawcom bezkarność.
Te same kryteria odnieść należy do podmiotów poświadczających fikcyjne zatrudnienie tzw. „słupów” dla uwiarygodnienia ich zdolności kredytowej.Ł. B. (1)wypełniał pisemne zaświadczenia, nie będąc bezpośrednio powiązany z podmiotem wystawiającym, co z jednej strony stawiać go miało poza kręgiem podejrzeń, z drugiej zaś, w razie wykrycia mistyfikacji, miało ekskulpować widniejącego na dokumencie wystawcę. Był to zatem elementmodus operandi,a nie dowód niewinności oskarżonegoB., czy przyczynek do umniejszenia zakresu jego odpowiedzialności.
W powołanym kontekście należy wskazać, że właśnie w świetle wskazań wiedzy, logicznego rozumowania i życiowego doświadczenia, nie poddaje się racjonalnej obronie teza skarżącego, jakoby rola oskarżonegoŁ. B. (1)w przestępstwie miała polegać tylko na tym, że „w zamian za dostarczanie dokumentów do banku otrzymywał wynagrodzenie”. Samo dostarczenie dokumentów nie jest czynnością złożoną, skomplikowaną, czy wymagającą wiedzy, umiejętności, bądź takiego zaangażowania, które wedle obiektywnych kryteriów wymagałoby gratyfikacji, a zwłaszcza włączania i przez to wtajemniczania w przestępczy proceder postronnej osoby. Działanie oskarżonego nabiera racji bytu dopiero wobec prawidłowo ustalonego przez Sąd Okręgowy jego celu, w ramach zaplanowanego współsprawstwa.
Sąd Okręgowy nie naruszył też regułart. 7 kpkdokonując oceny wyjaśnieńŁ. B. (1).
Okoliczność wykorzystania do tego celu wyjaśnień innych oskarżonych, świadczy o należytej realizacji regułyart. 410 kpk, która nakazuje Sądowi orzekającemu uwzględnić całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie. Natomiast wskazanie w apelacji na sprzeczność tych ocen z regułami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego ma gołosłowny charakter, jako pozbawione wykazania konkretnych przykładów takich sprzeczności, co zarzut w tym zakresie czyni całkowicie bezpodstawnym, w szczególności w konfrontacji z treścią pisemnych motywów zaskarżonego wyroku, w których Sąd I instancji wyczerpująco, wyjątkowo starannie oraz w pełni racjonalnie zaprezentował te oceny oraz sposób dochodzenia do nich.
Wywody te, wobec powyższych atrybutów, Sąd odwoławczy postrzega, jako w pełni przekonujące, bez potrzeby ich powielania.
Za nieskuteczny musi być uznany zarzut obrazyart. 193 kpk, którego skarżący nie tylko nie uzasadnił, ale nawet nie sprecyzował, jakiej to specjalności biegły miałby zostać powołany w zakresie, jak to określił obrońca” zarzutów I, V, VII-VIII”, co w oczywisty sposób uchybia obowiązkowi podyktowanemu przezart. 427 § 2 kpk, czego podmiot profesjonalny bezspornie ma świadomość.
Wobec sformułowania takiego zarzutu w kontekście lakonicznego jedynie wskazania w uzasadnieniu apelacji, że samo przyznanie się oskarżonego do czynów nie jest wystarczającym dowodem skazania, można by zakładać, że autorowi apelacji chodzi o (niedopuszczalne) badanie oskarżonego wariografem, wszak trudno dociec, jaka inna specjalność mogłaby taką wątpliwość obrońcy wyjaśnić, skoro ta zdaje się kontestować wiarygodność wyjaśnień oskarżonego. Niemniej w ocenie Sądu Apelacyjnego, wszelkie w tym zakresie wątpliwości usunął Sąd orzekający, dokonując ocen zgodnych z obowiązującymi procedurami oraz wyciągając wnioski w ramach swobodnego uznania, przy należytym respektowaniu reguł określonych wart. 7 kpk.
Bezspornym jest, że oskarżonyŁ. B. (1)przyznał fakt osobistego podrobienia na konkretnych dokumentach podpisówM. P.(zarzut I i VII),S. G.(zarzut V),Z. W. (2)(zarzut VII), jak również fakt osobistego wypełnienia faktury w imieniu FOR.(...) Sp. z o.o.(zarzut VIII), a przyznania w tym zakresie nigdy później nie kwestionował.
Podnieść zaś trzeba, że oskarżony jednoznacznie różnicował w swoich wyjaśnieniach te wyżej wskazane dokumenty, na których podpisy innych osób podrobił, od tych gdzie tego nie uczynił.
Jednocześnie fakt prowadzenia przez oskarżonegoB.działalności w(...) spółki (...), wskazuje, że był on jedyną osobą, która miała jakikolwiek racjonalnie uzasadniony interes w podrobieniu dokumentów tej firmy objętych zarzutami I, V i VII, a zabezpieczonych w jego miejscu zamieszkania. Koreluje to również z zeznaniami świadkaK. K. (3), która pomagała oskarżonemu w wypełnianiu dokumentów(...), złożonych następnie w Głównym Inspektoracie Transportu Drogowego z wnioskiem o wydanie licencji na transport międzynarodowy. Niekwestionowany fakt gratyfikacji udzielonej świadkowi za tę pomoc przez oskarżonego w postaci zaproszenia na obiad, dodatkowo wskazuje, że był on osobiście zainteresowany w pozyskaniu tej dokumentacji.
Tym samym wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do czynów w powyższym zakresie, nie budzą wątpliwości, które nakazywałyby ich dalszą weryfikację, pociągając za sobą mnożenie kosztów procesu, które wszak, co do zasady, w przypadku wyroku skazującego, ponosi oskarżony. O ile zatem założyć, że zarzut obrazyart. 193 kpkodnosiłby się do niezasięgnięcia dowodu z opinii grafologicznej w powyższym zakresie, to zarzut taki musiałby zostać uznany za chybiony, wszak ekspertyza zbędna jest w sytuacji, gdy oskarżony konsekwentnie przyznaje się do osobistego sfałszowania konkretnych zapisów, a jego wyjaśnienia wpisują się w logikę towarzyszących zdarzeń.
W odniesieniu do zarzutu apelacji dotyczącego czynu zarzucanego wpunkcie IX(dziewiątym), Sąd I instancji należycie powołał przepisy, które nie przewidują możliwości posiadania jednocześnie dwóch dokumentów książeczki wojskowej, wydanych dla tej samej osoby, obligując do zwrotu takiego posiadanego dokumentu w razie wydania duplikatu. Niekwestionowane przez oskarżonego, własnoręczne wycięcie zdjęcia z takiego dokumentu musi być rozpatrywane na płaszczyźnie znamion jego uszkodzenia, a w powiązaniu z faktem, że oskarżony nie był uprawniony do samodzielnego zeń korzystania, na płaszczyźnie dyspozycji występku zart. 276 kk. Eksponowana w apelacji okolicznośćde factowyłudzenia duplikatu książeczki na skutek zgłoszenia jej utraty, gdy w istocie deformacji uległo tylko zdjęcie (na skutek ingerencji dziecka), wedle żadnych obiektywnych kryteriów nie może natomiast decydować o znikomej społecznej szkodliwości czynu.
W odniesieniu do zarzutu apelacji dotyczącego czynu zarzucanego w punkcie X (dziesiątym), sugestia skarżącego, jakoby świadekD. K.mógł zapomnieć, że oskarżony go informował, iż jest w posiadaniu jego paszportu, jawi się dowolną w świetle zeznań świadkaK., który klarownie przeczył wersji oskarżonego, aby miał jakąkolwiek wiedzę w tym zakresie. Mając na uwadze treść depozycji świadka, wbrew logice i doświadczeniu byłoby zakładać, że stwierdziwszy brak paszportu w obliczu zagranicznego wyjazdu, świadek nie przypomniałby sobie takiej okoliczności, gdyby faktycznie miała miejsce.
Natomiast fakt, że oskarżony w żaden sposób nie wykorzystał paszportuD. K., co do zasady nie może dekompletować znamion występku zart. 276 kk, mającego polegać na ukrywaniu tego dokumentu. Trudno zatem z powyższej okoliczności wywodzić podstawę do złagodzenia oceny społecznej szkodliwości czynu, bowiem dopiero posłużenie się tak ukrywanym cudzym dokumentem mogłoby prowadzić do zaostrzenia zakresu odpowiedzialności sprawcy.
Niemniej, nie znajdując oczywistych podstaw do uniewinnienia oskarżonego od popełnienia czynu zart. 230 § 3 kkprzypisanego w punkcie 14 (czternastym), a zarzucanego w punkcie VIII (ósmym) oraz czynów zart. 276 kkprzypisanych w punkcie 18 (osiemnastym), a zarzucanych wpunktach IX(dziewiątym) i X (dziesiątym) zaskarżonego wyroku, Sąd Apelacyjny dokonując kontroli instancyjnej podyktowanej przepisemart. 433 kpkin fine,orzeczenie Sądu I instancji w tym zakresie uchylił na podstawieart. 439 § 1 pkt 9 kpki postepowanie karne w tej części na podstawieart. 17 § 1 pkt 6 kpkumorzył, gdyż karalność tych czynów uległa przedawnieniu.
Przyjmując w odniesieniu do czynu zart. 270 § 3 kki tak samo w odniesieniu do czynu zart. 276 kkzarzucanego w punkcie IX, datę jego popełnienia na „nieustalony dzień w 2009 r., najpóźniej 16 grudnia 2009 r.”, natomiast datę popełnienia czynu zart. 267 kkzarzucanego w punkcie X na „nieustalony dzień od marca 2009 r. do 16 grudnia 2009 r.” (zmieniając w tym zakresie opis czynu zawarty w akcie oskarżenia, który wskazywał na popełnienie czynu w okresie od marca 2009 r. do 12 grudnia 2009 r.), Sąd Okręgowy klarownie ustalił w każdym z tych przypadków jednorazowe działanie, zamykające się w ramach jednego dnia zawartego w określonym przedziale czasowym.
Zważywszy zatem na brak apelacji na niekorzyść oskarżonego, niedopuszczalne było inne ustalenie dnia popełnienia każdego z tych czynów, niż na datę przed 15 marca 2009 r., a zatem najpóźniej 14 marca 2009 r. Takie ustalenie podyktowane jest regułąin dubio pro reo,która obligowała rozstrzygnięcie wątpliwości co do nieskonkretyzowanej daty dziennej na korzyść oskarżonego i w konsekwencji przyjęcie, że w czasie wyrokowania przez Sąd odwoławczy, karalność każdego z tych trzech czynów uległa przedawnieniu wobec upływu 10-letniego terminu, podyktowanego przepisemart. 101 § 1 pkt 4 kkiart. 102 kk.
Konstatując, zarzuty apelacji obrońcy oskarżonegoŁ. B. (1)okazały się niezasadne, co nie mogło prowadzić do uwzględnienia wniosków złożonych w jejpetitum,acz rozpoznając sprawę nie tylko w granicach zaskarżenia, ale też w myśl przewidywań ustawy w zakresie szerszym, Sąd Apelacyjny zgodnie z kierunkiem apelacji, z urzędu dokonał powyższej ingerencji w treść wyroku w oparciu o przepisart. 439 § 1 kpk, jak też w myślart. 440 kpkdokonał jego dalszej korekty.
Podobnie bowiem, jak w odniesieniu do oskarżonegoM. S., orzekając w sprawie o czyny zabronione, które zostały popełnione w okresie obowiązywania ustawy "poprzedniej", Sąd odwoławczy, zgodnie z regułąart. 4 § 1 kkzobligowany był - niezależnie od granic zaskarżenia - rozważyć, która z ustaw jest względniejsza dla sprawcy tak, aby nie doszło do wydania orzeczenia rażąco niesprawiedliwego w ujęciuart. 440 kpk.
W wyniku podyktowanej tym przepisem całościowej kontroli zaskarżonego wyroku w kierunku korzystnym dla oskarżonego, Sąd Apelacyjny za podstawę skazania i wymiaru kary za czyn zarzucanyŁ. B. (1)wpunkcie II, a przypisany wpunkcie 15oraz za czyn zarzucany wpunkcie III, a przypisany wpunkcie 16, przyjął po myśliart. 4 § 1 kk, powołane tam przepisy w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), kiedy to nastąpiło podwyższenie górnej granicy grzywny orzekanej na podstawieart. 33 § 1 kkz 360 stawek dziennych do 540 stawek dziennych, a w konsekwencji orzeczone za każdy z tych czynów kary grzywny obniżył do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych każda, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych, adekwatnie do dawnych granic wymiaru tej kary, acz z pełną akceptacją okoliczności uwzględnionych przez Sąd I instancji zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść sprawcy.
W pozostałym zakresie, ustawa dawna nie jawi się względniejsza dla oskarżonego, co implikowało zastosowanie ustawy nowej, wszak określona wart. 4 § 1 kkreguła stosowania względniejszej ustawy rozumianej, jako cały obowiązujący w danym czasie stan prawny, odnosi się odrębnie do każdego z badanych czynów, z których każdy może podlegać innej ocenie na płaszczyźnie prawa intertemporalnego (porównaj: uzasadnienie wyroku SN z 20 października 2011 r., III KK 120/11, KZS 2012/2/22; postanowienie SN z 27 lipca 2017 r., IVKK 248/17; wyrok SN z 2 lutego 2006 r., V KK 199/05, OSNwSK 2006/1/271).
Sąd Apelacyjny nie mógł też pominąć faktu, że opis czynu przypisanegoŁ. B. (1)wpunkcie 19, azarzucanego wpunkcie XIInie odpowiada jego kwalifikacji prawnej, wszak nie zawiera warunkującego przyjęcie realizacji znamion przestępstwa zart. 286 § 1 kk, znamienia działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Podyktowany przepisemart. 413 § 2 pkt 1 kpkwymóg dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu, jest równoznaczny z nakazem zawarcia w nim elementów niezbędnych z punktu widzenia ustawowych znamion danego przestępstwa.
W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że nie jest możliwe skazanie oskarżonego za czyn, którego wszystkie znamiona nie zostały wymienione w opisie czynu zawartym w wyroku, choćby ustalono je w jego uzasadnieniu (por.: wyrok SN z 23 czerwca 2010 r., III KK 373/09, Legalis; wyrok SA w Lublinie z 9 kwietnia 1998 r., II AKa 46/98, OSA 1999/7–8/53; wyrok SA w Lublinie z 25 marca 1999 r., II AKa 23/99, OSA 2000/3/16; wyrok SA w Katowicach z 26 marca 2009 r., II AKa 49/09, Legalis; wyrok SA w Białymstoku z 4 czerwca 2009 r., II AKa 78/09, OSAB 2009/2–3/54).
Jakkolwiek nie jest konieczne powtórzenie słów ustawy, a wystarczy opisowe oddanie znamienia warunkującego byt danego typu przestępstwa, to w rzeczonym opisie zabrakło również takiego określenia znamiennego dla występku zart. 286 § 1 kkcelu działania w postaci osiągniecia korzyści majątkowej, co dekompletuje jego znamiona.
Jednocześnie sformułowany wart. 434 § 1 kpkzakazreformationis in peius, nie pozwala Sądowi odwoławczemu w sytuacji, gdy wyrok nie został zaskarżony na niekorzyść oskarżonego w części dotyczącej winy, dokonywać nowych ustaleń faktycznych, w tym przez zmianę (uzupełnienie) opisu czynu, ani w tym celu uchylać wyroku i przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania (vide: postanowienie SN z 20 lipca 2005 r., I KZP 20/05, OSNKW 2005/9/76).
W następstwie stwierdzenia powyższego uchybienia, Sąd Apelacyjny wyeliminował z kwalifikacji prawnej czynu przypisanego wpunkcie 19(zarzut zpunktu XII)art. 286 § 1 kk, przyjmując za podstawę skazania za ten czynart. 297 § 1 kkw zb. zart. 270 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kki na podstawieart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kk, wymierzył oskarżonemu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, redukując karę w związku z redukcją ocen prawno-karnych, acz przy uwzględnieniu wydatnej roli oskarżonego w przedkładaniu spreparowanych dokumentów.
W tej sytuacji, zważywszy, iż rację bytu wobec zmiany podstawy skazania utracił przyjęty w punkcie 19 (dziewiętnastym) zaskarżonego wyroku ciąg przestępstw w rozumieniuart. 91 § 1 kk, należało ustalić, że czyn przypisany oskarżonemu w tym punkcie, a zarzucany w punkcie XI (jedenastym), tworzy ciąg z czynem przypisany jemu w punkcie 17 (siedemnastym), jako że oba te przestępstwa popełnione zostały w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny co do któregokolwiek z nich. Za oba te czyny na podstawieart. 286 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkorazart. 33 § 1 i 2 kkSąd odwoławczy orzekł jedną karę roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności oraz 120 (stu dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Takie rozstrzygnięcie, dopuszczalne w świetle aktualnego brzmieniaart. 91 § 1 kk, jest korzystne dla oskarżonego, wszak w wyniku wymierzenia jednej kary za oba te czyny prowadzi do redukcji dolegliwości karnej, w tym kary pozbawienia wolności, w porównaniu z koniecznością wymierzenia dwóch odrębnych kar.
Sąd Apelacyjny uwzględnił przy tym, że realizując poszczególne czyny, oskarżony współdziałał m.in. z tą samą osobą –A. O. (3), wykorzystując nierzetelne dokumenty dotyczące stanu majątkowego, które miały istotne znaczenie dla zawarcia każdej z umów, przy czym w każdym z tych wypadków działanie to było nakierowane na realizację interesów innej osoby.
Wobec konieczności orzeczenia na nowo kary łącznej, Sąd Apelacyjny, na podstawieart. 91 § 2 kk,art. 86 § 1 i 2 kk(wobec zastosowania do części czynów ustawy dawnej, a do innych ustawy nowej, karę łączną wymierzyć należało na podstawie ustawy nowej), połączył orzeczone oskarżonemuŁ. B. (1)kary pozbawienia wolności oraz kary grzywny i orzekł łączną karę 2 (dwóch) lat i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę łączną grzywny w wymiarze 220 (dwustu dwudziestu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Adekwatnie do powyższych korekt zmienić należało również - podobnie, jak w przypadku oskarżonegoM. S.- orzeczenie z punktu 46 o obowiązku naprawienia szkody. Także w tym wypadku, Sąd Okręgowy enigmatycznie potraktował reguły intertemporalne, nie precyzując, który stan prawny wziął pod uwagę. Sąd Apelacyjny natomiast, adekwatnie do stanu prawnego uwzględnionego, zgodnie zart. 4 § 1 kk, przy orzekaniu odrębnie o każdym z czynów, na podstawieart. 46 § 1 kkprzyjął tytułem środka kompensacyjnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie IV, a przypisanym w punkcie 17 wyroku, w kwocie 28.687,50 zł, natomiast na podstawieart. 46 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), tytułem środka karnego, obowiązek naprawienia ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie III, a przypisanym w punkcie 6 wyroku, w kwocie 50.377 zł (numeracja po sprostowaniu dokonanym w trybieart. 105 § 1 kpk, postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2019 r.).
Jakkolwiek Sąd Okręgowy nie sprecyzował w sentencji wyroku w odniesieniu, do których czynów został orzeczony obowiązek naprawienia szkody, to sama treść rozstrzygnięcia, w którym szkoda została podzielona pomiędzy 4 współsprawców, nie pozostawiała wątpliwości, że chodzi o jedyne czyny przypisaneŁ. B. (1)w takiej konfiguracji osobowej oraz skutkujące szkodą w mieniu oskarżyciela posiłkowego V.B.(...), zaś staranne wyjaśnienie podstawy rozstrzygnięcia w tej kwestii zostało zwarte w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.
Sąd I instancji prawidłowo ustalił kwoty podlegających naprawieniu szkód, należycie pomniejszając ich wysokość o uiszczony czynsz inicjacyjny, a w przypadku naczepyS. S.również o wartość dwóch zapłaconych rat leasingowych.
Trzeba również wskazać, że wobec braku powiązania tego obowiązku z zapłatą odsetek, takie rozróżnienie w istocie nie zmienia skutków orzeczenia, a nie ma żadnych racjonalnych powodów, aby - tak w jednym, jak i w drugim stanie prawnym - sprawca miał nie ponieść materialnych konsekwencji szkód wyrządzonych w ramach przestępczego współdziałania, zwłaszcza, że jego aktywność była dla powodzenia oszustwa istotna, a będąc osobą stosunkowo młodą i zdolną do pracy, oskarżony ma możliwości zarobkowe, aby szkodę naprawić, zaś cel wychowawczy kary wymaga, aby to uczynił.
Korekta zaskarżonego w stosunku doŁ. B. (1)wyroku, uwzględnia wieloaspektową analizę wszystkich realnych korzyści i dolegliwości łączących się ze zmianą w sytuacji oskarżonego, pozostając w zgodzie z kierunkiem wniesionej apelacji i prowadząc finalnie do złagodzenia ogólnej sankcji karnej.
Sąd Apelacyjny nie podzielił również zarzutów podniesionych w apelacji obrońców oskarżonegoA. O. (1)oraz w apelacji obrońcy oskarżonejA. U..
Wbrew stanowisku skarżących oceny podjęte przez Sąd Okręgowy mieszczą się w określonych przezart. 7 kpkgranicach swobody orzekania, a poczynione w zaskarżonym wyroku ustalenia faktyczne o istotnym dla rozstrzygnięcia znaczeniu, nie są bynajmniej dotknięte błędami.
W zakresie czynów przypisanych tym oskarżonym, swoje przekonanie o winie Sąd I instancji ukształtował na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, co nie wymaga przyznania się oskarżonego do sprawstwa, choć to w świetle wywodów apelacji, jej autorzy zdają się (błędnie) poczytywać za jedyny dostateczny dowód mogący świadczyć o zamiarze oskarżonego i jego świadomości realizacji znamion przestępstwa. Tymczasem Sąd orzekający ma obowiązek w ocenie całości materiału dowodowego posługiwać się rozsądkiem, a wbrew temuż byłoby zakładać w zaistniałych okolicznościach dowodowych, żeA. O. (3)stał się li tylko ofiarą pomówień ze strony swoich znajomych, aA. U.ofiarą działań innych osób, choć sama wnioskowała o kredyt, przedkładając nierzetelne dokumenty.
Nie można podzielić zarzutów podnoszonych w obu apelacjach, jakoby Sąd I instancji niezasadnie uznał, że we wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rozmowach telefonicznych, zarejestrowanych podczas przeprowadzonych kontroli operacyjnych, uczestniczył oskarżonyA. O. (3)iA. U., jak też za niezasadny uznać należy związany z tymże zarzut obrazyart. 193 § 1 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkw zw. zart. 6 kpk, zaś argumentacja w tym zakresie odnosi się również do tożsamego zarzutusformułowanego w apelacji obrońcy oskarżonegoA. B. (1).
Wbrew stanowisku skarżących, nie wykracza poza działanie w granicach prawa taki sposób procedowania, gdy Sąd orzekający bez odwoływania się do pomocy biegłych rekonstruuje fakty na podstawie wnikliwej analizy całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, odwołując się przy tym do wskazań wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, zatem tych kwantyfikatorów, którymi Sąd samodzielnie dysponuje, a którein concretojawią się wystarczającymi do poczynienia prawidłowych ustaleń, bez potrzeby sięgania do wiadomości specjalnych.
Ustalenie rozmówców dowodowych połączeń telefonicznych, których treść legła u podstaw rekonstrukcji zdarzeń, nie wymagało w przedmiotowych realiach powołania biegłego do dokonania identyfikacji głosu, wszak z uznanych za wiarygodne dowodów wynika, pomiędzy którymi osobami toczyły się poszczególne rozmowy.
OskarżonyŁ. B. (1)konsekwentnie wyjaśniał, że od wielu lat był użytkownikiem numeru telefonicznego 511 800 100, zapewniając jednocześnie, że tylko on i tylko z tego numeru korzystał (k. 1920, 2074), co koresponduje z faktem ujawnienia w czasie jego zatrzymania aparatu współpracującego z powyższym numerem abonenckim.
Nie budzi też żadnych wątpliwości numer telefonu świadkaA. S., podczas rozmów telefonicznych z którą, abonent wyżej wskazanego numeru przedstawiał się właśnie nazwiskiemŁ. B. (1), natomiast inni rozmówcy zwracali się do niego tymże imieniem. Wreszcie taki kontakt do oskarżonegoB.podająB. P.(k. 1993),C. W.(k. 1953, 2078),M. S.(k. 699), a nawet sam oskarżonyA. O. (3)(k. 5834).
Nie sposób w tych okolicznościach podważać prawidłowość ustaleniaŁ. B. (1), jako abonenta przedmiotowego numeru i wbrew jego własnym depozycjom kwestionować, że jest on uczestnikiem zarejestrowanych z tym numerem rozmów.
Tymczasem identyfikacja oskarżonegoA. O. (1), jako użytkownika numeru(...), również nie wymaga widomości specjalnych, gdy z wyjaśnieńŁ. B. (1)wprost wynika, że zA. O. (3)przyjaźnił się od około 10 lat, mając wpisany taki właśnie do niego kontakt. Jakkolwiek nie wyklucza to posługiwania się przez oskarżonegoO.także innym numerem, to niewątpliwym czyni fakt, że w kontaktach zŁ. B. (1)używał właśnie tegoż oraz, że w tamtym okresie z takiego numeru korzystał.
O prawidłowości ustaleń Sądu I instancji w powyższym zakresie świadczy nie tylko używanie podczas połączeń imieniaA., którenota benenależy do niezwykle rzadko spotykanych w Polsce, ale wskazuje na to również treść wiadomości przekazanej przezŁ. B. (1)w dniu 10 grudnia 2009 r. na numer zapisany, jako kontakt do(...). Zawierała ona bowiem treść przekazanego przezW. O.sms-a z pretensjamiJ.dotyczącymi wypisania wniosku kredytowego (o czymJ.ma chętnie powiedzieć) oraz ze wskazaniem, że jak nie odda pieniędzy to nadawca wszystkich pogrąży, który zawierał min. zwrot „ja już siedziałem i mnie to wali, a ty geju zobaczymy co zrobisz, jak trafisz pod celę, zastawiasz sięA. O. (6), ok jesteś mi winien jeszcze 4600”.W tych okolicznościach wbrew zdrowemu rozsądkowi byłoby przyjmować, że rozmówcą, do któregoŁ. B. (1)następnie zadzwonił na powyższy numer (zapisany jako kontakt doA.), rozmawiając o zawartości sms-a i informując o przekazaniu jego treści równieżA.(k. 3416-3417), był kto inny, niż właśnieA. O. (3), którego dane personalne wprost pojawiają się w pisemnej wiadomości.
Nieodparta logika zdarzeń wskazuje w sposób jednoznaczny, że podczas utrwalonej rozmowy z abonentem numeru przypisanego w kontaktach(...),Ł. B. (1)treścią sms-a wprost wymieniającegoA. O. (1), podzielił się z tymże właśnieA. O. (3).
Wbrew natomiast elementarnemu poczuciu zdrowego rozsądku byłoby zakładać, że dzwoniąc do zaprzyjaźnionego od lat oskarżonegoO.,Ł. B. (1)nieświadomie rozmawiał z inną osobą.
Warto odnotować, że w toku tej samej rozmowy telefonicznej oskarżonyB.przyznawał, że toA. O. (3)ma głowę do zarabiania pieniędzy, podczas gdy on sam jest „od roboty”, co koresponduje z tymi wyjaśnieniamiC. W.iŁ. B. (1), którym Sądmeritidał wiarę, jak też pozostaje w koherencji z poczynionymi ustaleniami faktycznymi, co do ról poszczególnych oskarżonych w przypisanych im czynach, popełnionych w ramach współdziałania.
Wbrew wywodom apelacji, to właśnie takie spozycjonowanie oskarżonegoO.sprawiało, że pozostali współsprawcy starali się umniejszać jego działania w swoich wyjaśnieniach.
Należy też podkreślić, żeA. O. (3)przyznał, iż znając koneksjeŁ. B. (1)w banku, poprosił go o pomoc w uzyskaniu kredytu przezA. U., choć w wyjaśnieniach utrzymywał, że miał na myśli działania legalne, a będąc za granicą miał upoważnićB.do wystawienia zaświadczenia o jej zatrudnieniu wfirmie (...). Pomimo zmienności wyjaśnień oskarżonegoŁ. B. (1)co do tego zajścia, pozostają one spójne z wyjaśnieniamiA. O. (1)w zakresie faktu, iż porozumiewali się w sprawie kredytu dlaA. U.. Nie sposób zatem podważać trafność wnioskowania Sądu I instancji, który zapisy rozmów na temat tegoż kredytu pomiędzyŁ. B. (1),A.i kobietą o imieniuO., przypisuje właśnie tym oskarżonym.
Nie można natomiast deprecjonować zapisów dowodowych rozmów tylko dlatego, że ich treść przeczy wyjaśnieniom współsprawców, obnażając rzeczywisty mechanizm ich zamysłu i działania, który Sąd I instancji prawidłowo zrekonstruował, dając temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Ich rzeczowa analiza dała asumpt do przyjęcia, że oskarżonyO.chciał poprzez wyłudzony kredyt odzyskać od sąsiadki dług w kwocie 25.000 zł i ustalił zŁ. B. (1), że ten przygotuje dokumenty, po czym przekonałA. U.do takiego rozwiązania, deklarując jej wystawienie zaświadczenia ze swojej firmy.
Natomiast identyfikacja utrwalonych głosów w drodze ekspertyzy z zakresu fonoskopii była w zaistniałych okolicznościach zbędna, wszak materiał dowodowy pozwalał na jednoznaczne ustalenie rozmówców bez odwoływania się do wiadomości specjalnych.
Nie jest przy tym tak, jak utrzymują skarżący, jakoby ustalenie oskarżonegoA. O. (1), czyA. U., jako rozmówców dowodowych nagrań, stanowiło jedyną podstawę przyjęcia współudziału w przypisanych każdemu z nich przestępstwach, skoro prosta lektura uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie pozostawia wątpliwości, iż wnioskowanie Sądu Okręgowego w tym względzie znajduje umocowanie w licznych dowodach, szczegółowo tam omówionych, bez potrzeby powielania tej analizy.
Dla porządku jedynie Sąd Apelacyjny przypomina, że odnośnie czynnego zaangażowania oskarżonegoO.w oszustwo związane z leasingiem naczepyS. S.24 (czyn zarzucany w punkcie II, a przypisany w punkcie 23) wyjaśniałC. W., a samA. O. (3)potwierdził spotkanie z nim,S.iB.wrestauracji (...)wB., choć sprzecznie utrzymywał, że gdy tamci coś załatwiali, on usiadł przy innym stoliku (k. 5834). Sąd I instancji racjonalnie wyjaśnił powody, dla których twierdzeniu temu nie dał wiary, mając przy tym na względzie, że oskarżonyC. W.nie miał żadnego powodu, aby przyznając się do winy w tym zakresie, niezależnie obciążaćA. O. (1)wbrew zaistniałym faktom, zwłaszcza po tym, jak początkowo starał się go chronić, negując nawet znajomość z nim, pomimo faktu wcześniejszej sprzedaży jemu mieszkania wL.. OskarżonyW.racjonalnie wyjaśnił swoją postawę podnosząc, że postrzegaA. O. (1), jako osobę niebezpieczną, co koreluje z przywołaną wyżej treścią mailaJ. K. (1), przekazanego przezW. O.Ł. B. (1), a finalnie przez tego ostatniegoA. O. (3).
TwierdzenieC. W., iż toA. O. (3)„załatwił tę chłodnię” i dałB.pieniądze dlaM. S.„za załatwienie leasingu”(k. 2079), koresponduje z podziałem ról przyznanym przezŁ. B. (1)podczas rozmowy telefonicznej, w której on sam określał siebie, jako człowieka jedynie „do roboty”.
Na udziałA. O. (1)w tym przestępstwie wskazywał w jednych ze swoich wyjaśnień takżeM. S., potwierdzając wersję prezentowaną przezC. W., w tym okoliczność, że oskarżonyO.uczestniczył w odbiorze dokumentów i tablic rejestracyjnych przedmiotowej naczepy.
Trzeba mieć przy tym na uwadze, że choćŁ. B. (1)zatajał rolęA. O. (1)w tym zdarzeniu, to jego własna rola w pełni koresponduje z wyjaśnieniamiC. W.. Ten ostatni natomiast, kiedy przyznawał się do czynu, nie krył, iż zainspirowałM. S.do obniżenia czynszu inicjacyjnego, że dostarczał mu dokumenty do umowy przekazywane przez oskarżonychB.iO., że ich na wstępie ustalonym zamysłem było zawyżenie wyceny przedmiotu leasingu i podzielenie się zyskiem z tego tytułu, zaś dokonaniem transakcji w oparciu o dokumenty firmy nie mającej faktycznej zdolności kredytowej, której sytuacja materialna została fałszywie przedstawiona, oskarżeni dali wyraz braku zamiaru wywiązania się z umowy leasingu, co w finalnie uczynili.
WyjaśnieńC. W., jak i poczynionych na ich podstawie ustaleń Sądu I instancji, co do udziałuA. O. (1)w przestępstwie, nie dezawuuje fakt, iż jego osoba nie pojawia się w zeznaniachB. B. (5)iA. F. (2). Pomijając nawet, że wedługC. W., on iŁ. B. (1)na miejsce oględzin naczepy udali się razem, zaś oskarżonyO., który co do zasady starał się zachowywać ostrożność, korzystając raczej z aktywności oskarżonegoB., przybył tam oddzielnie, to przede wszystkim w świetle zgodnych wyjaśnieńC. W.,Ł. B. (1)iM. S., świadekB. B. (5)instrumentalnie zawyżał dokonywane wyceny. Nieracjonalnym byłoby w takiej sytuacji zakładać, że świadek będzie ujawniał okoliczności, które mogłyby narażać jego na odpowiedzialność karną.
Na istotny udział oskarżonegoA. O. (1)w przedmiotowym przestępstwie wskazuje również fakt, iż stanowiąca przedmiot leasingu naczepa została zarejestrowana nafirmę (...), będącą także właścicielemM.(zarejestrowanego uprzednio na żonęW. O.), użytkowanego przez oskarżonegoO., który stanowił przedmiot przestępstwa zarzucanego jemu w punkcie III (trzecim). Tymczasem, choć właścicielem(...)byłW. O., toA. O. (3)faktycznie wraz z nim spółką tą zarządzał.
Sąd I instancji logicznie uzasadnił ekonomiczny interes w dokonaniu transakcji leasingowejM., jaki miał jedynieA. O. (3), który finalnie dysponował zarówno pojazdem (żona oskarżonegoK. O. (2)uczestniczyła w kolizji kierując tym autem w dniu 28 lipca 2009 r.), jak i pieniędzmi z tytułu jego leasingu.
Jednocześnie prawidłowo ustalona rolaŁ. B. (1)w tym przestępstwie, wpisuje się wmodus operandiwykorzystane przy wyłudzeniu naczepy-chłodni.
Suma tych okoliczności sprawiła, że Sąd Okręgowy za wiarygodne uznał wyjaśnieniaC. W.obciążająceA. O. (1)w tym zakresie, a skarżący nie wykazali, aby ta ocena naruszała wskazania wiedzy, logicznego rozumowania, bądź życiowego doświadczenia, a zatem, aby wkraczała w sferę dowolności.
Co zaś się tyczy czynu popełnionego przezC. W.z wykorzystaniem należącej doM. Ł.firmy (...), to wbrew wywodom skarżących obrońcówA. O. (1), temu oskarżonemu, ani w punkcie III, ani żadnym innym, nigdy nie przedstawiono zarzutu udziału w tym przestępstwie,.
Wbrew wywodom apelacji wniesionych przez obrońcówA. O. (1)oraz przez obrońcęA. U.,błędem nie jest dotknięte także wnioskowanie Sądu Okręgowego, co do pozornej działalnościspółki (...)w okresie stawianych oskarżonym zarzutów (punkt IV wobec oskarżonegoO.). Wskazuje na to nie tylko bezsporna okoliczność, że spółka na dzień 19 sierpnia 2010 r., jak i 24 czerwca 2011 r. nie figurowała w systemach informatycznych ZUS, jako płatnik (aktualny, ani były) składek na ubezpieczenie społeczne, ale również fakt, że w złożonym zeznaniu podatkowym za lata 2007 i 2008, wykazała zerowy stan obrotów (przychodów, strat i dochodów), co oznacza, że w istocie nie prowadziła działalności. Trzeba też przypomnieć, iż(...)posługiwała się numerem KRS nadanym innejspółce (...) sp. z o.o., co nie miałoby żadnego racjonalnego uzasadnienia w sytuacji, gdyby prowadziła własną działalność.
Oczywiście trafne jest przy tym ustalenie Sądu I instancji, że oskarżonaA. U.nie była zatrudniona w tej spółce, a zaświadczenie o jej zatrudnieniu było fałszywe, skoro oskarżona nie tylko nie została przez spółkę zgłoszona do ubezpieczenia społecznego, nie wykazała żadnego dochodu w związku z zatrudnieniem w(...), ale w latach 2007 - 2011 była zatrudniona przez inny podmiot- (...)C.. Tyle, że osiągane tam zarobki okazały się niewystarczające do uzyskania kredytu.
Skarżący, fragmentarycznie traktując materiał dowodowy, zupełnie pomijają, że wystawione zaświadczenie sprzeczne jest nawet z wyjaśnieniami samejA. U., która utrzymywała, że pracowała w spółce przez okres około miesiąca, gdy tymczasem sporny dokument datowany 7 grudnia 2009 r., potwierdzał jej zatrudnienie na podstawie umowy o pracę od blisko 3 lat, bo od 1 lutego 2007 r. (k. 4957).
Wreszcie na przedmiotowym zaświadczeniu o zatrudnieniu i zarobkach podrobiony został przezŁ. B. (1)podpisA. O. (1), co nie miałoby żadnego racjonalnego uzasadnienia w sytuacji, gdyby zaświadczenie zawierało treści odpowiadające rzeczywistości. Tymczasem logika i życiowe doświadczenia dyktują wniosek, że nieautentyczność tego podpisu miała za zadanie dawać oskarżonemuO.alibi na wypadek niepowodzenia akcji przestępczej. Do wyjaśnienia przez oskarżonegoŁ. B. (1)powodów podrobienia tego podpisu, Sąd Apelacyjny odniósł się omawiając apelację obrońcy tego oskarżonego, co zachowuje aktualność. Niemniej podkreślić trzeba, że tłumaczenie sporządzenia zaświadczenia o zatrudnieniu faktem słabej znajomości języka polskiego przez prezesa spółki(...), koliduje z logiką prowadzenia firmy, wszak to z zasady wymaga wystawiania i podpisywania dokumentów przez prezesa. Wbrew rozsądkowi byłoby też dać wiarę twierdzeniuŁ. B. (1), jakoby pomyłkowo podpisał się cudzym nazwiskiem, skoro normę stanowi podpisywanie się nazwiskiem własnym.
O fikcyjności zaświadczenia o rzekomym zatrudnieniuA. U.współce (...)świadczy nie tylko wspomniana wyżej rozmowaA. O. (1)zŁ. B. (1), organizacyjna w zakresie preparowania dokumentacji kredytowej, ale również treść zarejestrowanej rozmowy z dnia 11 grudnia 2009 r, godz. 10:15:24, w której oskarżonyO.zapytywałŁ. B. (1), co dzieje się w sprawie jego sąsiadki, na co padła znamienna odpowiedź: „tylko czekam, żebyA.wrócił, bo ktoś musi to potwierdzić przecież”wraz z informacją, żeA.kazał umawiać się na środę, kiedy „on będzie siedział przy telefonie, więc wtedy się wypisze i potwierdzi ich wszystkich”(k. 3343). Nieodparta logika dat i zdarzeń nie pozostawia wątpliwości, że rozmowa ta dotyczyła m.in. kredytu dlaA. U., która w istocie była sąsiadkąA. O. (1), o czym mówiłŁ. B. (1)(k. 4237) i co koresponduje z faktem, iż oskarżonyO.podawał w procesie adres przyul. (...), zaś oskarżonaU.była najemcąmieszkania o numerze (...)pod tym samym adresem, na którynota benew toku postępowania była wzywana. Jednocześnie wyjaśnieniaŁ. B. (1)po raz kolejny potwierdzają, że przytoczona rozmowa dokonała się pomiędzy nim, a oskarżonymO., od którego miał otrzymać druk zaświadczenia o zarobkach w celach kredytowych i który był inicjatorem tegoż przedsięwzięcia.
Sprzeczne z fundamentalnymi prawidłami logiki byłoby w tych okolicznościach twierdzić, że realizując prośbęA. O. (1), której tennota benenie zaprzeczał, oskarżony rozmawiał o jej realizacji z kimś innym, gdy przedmiotowa rozmowa telefoniczna została zainicjowana z numeru przypisanego w kontaktachŁ. B. (1)właśnie(...). Podobnie nieodparta logika dat i zdarzeń niewątpliwym czyni, iżŁ. B. (1)rozmawiając telefonicznie w dniu 9 grudnia 2009 r. na temat kredytu zO.- którą 1 grudnia 2009 r. podczas połączenia na ten sam numerA. O. (3)zapewniał, że załatwia dla niej kredyt - rozmawiał właśnie zA. U..
Nieodtworzenie bezpośrednie na rozprawie głównej dowodowych nagrań uzyskanych w toku kontroli operacyjnych, jak też nieodczytanie ich stenogramów, nie narusza - wbrew stanowisku skarżących -art. 394 § 2 kpkw zw. zart. 6 kpk, a formułując taki wniosek skarżący najwyraźniej nie uwzględnili treści pierwszego z powołanych przepisów, który co do zasady obliguje do uznania tego rodzaju dowodów za ujawnione bez odczytania, uzależniając powinność ich odczytania przez Sąd orzekający od wniosku strony, która nie miała możliwości zapoznania się z ich treścią. Innymi słowy zasadą jest poprzestanie na uznaniu protokołów i dokumentów podlegających odczytaniu na rozprawie za ujawnione bez odczytania, a odstępstwo od tej zasady wymaga spełnienia przez stronę warunku wykazania, że nie mogła zapoznać się z ich treścią.
Skarżący tymczasem nie wykazali w żadnej mierze, aby ich możliwość w tym względzie była w jakikolwiek sposób ograniczona, a i wykazać tego nie mogli w sytuacji, gdy akta były dostępne w Sądzie przez kilka lat pomiędzy wniesieniem aktu oskarżenia a wyrokowaniem, w którym to okresie zarówno oskarżeni, jak i ich obrońcy mieli do nich dostęp i mogli bez przeszkód analizować, a nawet kopiować nagrania i stenogramy, z czego zresztą obrońcaA. O. (1)skorzystał.
Pomijając nawet to, że enigmatycznie sugerując rozbieżności pomiędzy nagraniami a stenogramami, skarżący nie wykazali, aby takowe w istocie zaistniały, a sformułowana w tym zakresie gołosłowna teza jest dalece niewystarczająca dla stwierdzenia takiego stanu rzeczy, wskazać przede wszystkim należy, że materiałem dowodowym służącym za podstawę ustaleń Sądu I instancji, nie były stenogramy z rozmów, ale protokoły z ich odsłuchania.
Trzeba przy tym zaznaczyć, iż protokół z odsłuchania nagrania zarejestrowanej rozmowy stanowi w istocie załącznik do nagrania, będąc dokumentem sprawozdawczym dowodu pierwotnego, a nadto jest dokumentem odrębnym od stenogramu.
Skarżący tymczasem nie tylko nigdy nie sprecyzowali rozbieżności pomiędzy treścią nagranych rozmów, a stenogramami z nich w jakimkolwiek fragmencie, ale nie uczynili tego zwłaszcza w odniesieniu do treści protokołów z odsłuchania zapisów rozmów, którym nadano wartość dowodową. Tym samym nie wykazali warunków do przeprowadzenia tych dowodów w postulowanym kształcie.
Konstatując stwierdzić należy, że zarzuty dotyczące nieujawnienia w sposób bezpośredni nagrań dokonanych w ramach kontroli operacyjnych oraz stenogramów (dotyczy to także protokołów odsłuchania rozmów) z powołaniem się na rozbieżności między nimi, w świetle wymogówart. 433 § 1 kpkiart. 427 § 2 kpk, uznać należy za pozorne, skoro nie wskazując uchybień, nie stwarzają możliwości odniesienia się do nich. Dla porządku jedynie zaznaczyć należy, że Sąd odwoławczy z urzędu żadnych rozbieżności w omawianym zakresie nie stwierdził.
Treść jednej tylko rozmowy, która nie znalazła odzwierciedlenia w protokole z odsłuchania zapisów nagrań, a tylko w stenogramie, została przez Sąd I instancji dostrzeżona i pominięta w rekonstrukcji faktów, wszak niemające formy protokolarnej stenogramy - jak klarownie wskazano w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku - nie stanowiły postawy ustaleń faktycznych. Skarżący nie wykazali natomiast, aby okoliczność ta rodziła jakiekolwiek negatywne konsekwencje dla kogokolwiek z oskarżonych, a Sąd odwoławczy również możliwości takiej nie stwierdza.
Trzeba natomiast zaznaczyć, że dla skuteczności zarzutu opartego na podstawieart. 438 pkt 2 kpk, tak samo jak na podstawieart. 438 pkt 3 kpk, nie wystarczy nawet wskazanie uchybienia, ale trzeba jeszcze wykazać (a nie tylko hipotetycznie założyć) realną możliwość jego wpływu na treść rozstrzygnięcia.
Tym samym zarzut obrazyart. 394 § 2 kpk, podniesiony w apelacjach obrońców oskarżonychA. O. (1),A. U.iA. B. (1),jest oczywiście bezzasadny.
Podobnie, za chybiony uznać należy zarzut sformułowany w punkcie „1e” apelacji wniesionej przez obrońcówA. O. (1).
W jego kontekście należy przede wszystkim zauważyć, iż zgodnie zart. 425 § 3 kpk, skarżący obrońcyA. O. (1)nie są uprawnieni do kwestionowania wyroku Sądu I instancji w zakresie rozstrzygnięć, które nie dotyczą tego oskarżonego. Co za tym idzie postulat zwrócenia się do(...) S.A.o wskazanie skutków materialnych każdej z objętych zarzutami umów leasingowych, dalece wykracza poza kompetencje obrończe, skoro oskarżonemuO.przypisano tylko dwa przestępstwa popełnione na szkodę tej spółki (zarzuty z punktów II i III, przypisane w punktach 23 i 24).
W odniesieniu do obydwu tych czynów nie budzi jednocześnie wątpliwości fakt, że wobec braku uiszczania umownych rat leasingowych, pokrzywdzony podmiot wypowiedział umowy leasingu, a przedmiot żadnej z tych umów nie został leasingodawcy zwrócony. W ramach obu tych umów wpłacone zostały opłaty inicjacyjne, bez których nie doszłoby do ich zawarcia, w przypadku naczepy(...)24 wpłacono zaledwie dwie raty po 2.458 zł, a w przypadkuM. (...)nie uiszczono żadnej.
Ustalenia Sądu Okręgowego w tym zakresie znajdują umocowanie w treści przywołanych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku dowodów, a konkretnie w niekwestionowanych w środkach odwoławczych zeznaniach pracowników pokrzywdzonej spółki oraz dokumentacji leasingowej. Jednocześnie w każdym z tych przypadków, to właśnie bezskuteczność czynności windykacyjnych legła u podstawa zawiadomienia organów ścigania o przestępstwie, co z dowodów ujawnionych na rozprawie jednoznacznie wynika.
W tej sytuacji zarzut oddalenia wniosku dowodowego w tym zakresie jest oczywiście chybiony, wszak jego uwzględnienie sprowadzać musiałoby się do powielania dowodów w istocie przeprowadzonych przez Sąd Okręgowy. I jakkolwiek niezasadnie wskazano, jako podstawę oddalenia wniosku w tym przedmiocie przepisart. 170 § 1 pkt 2 kpk, zamiastart. 170 § 1 pkt 5 kpk(nie tyle wszak okoliczność została udowodniona zgodnie z twierdzeniem wnioskodawcy, co ujawnione dowody na tę okoliczność zostały już przeprowadzone, a wnioskodawca nie wskazał na istnienie nowych), to nie zmienia to trafności samej decyzji.
Jednocześnie trafne ustalenia poczynione na podstawie zeznań pracowników V.B.(...) S.A.oraz treść złożonej dokumentacji leasingowej, w tym windykacyjnej, nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że leasingodawca poniósł stratę, a nie zyskał. Nie sposób wszak przyjąć, aby utrata pojazdów stanowiących przedmiot umów leasingowych i brak spłaty rat składających się na ich cenę, mogła być postrzegana inaczej, aniżeli w kategoriach faktycznej szkody stanowiącej skutek niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Warto przy tym zaznaczyć, że już sam fakt przystąpienia leasingodawcy do umowy leasingowej na podstawie sfałszowanych lub nierzetelnych dokumentów dotyczących sytuacji materialnej kontrahenta, decydował o niekorzystnym rozporządzeniu przez pokrzywdzonego swoim mieniem, z gruntu decydując o zawarciu na skutek wprowadzenia w błąd w tym zakresie, umowy obarczonej większym od zakładanego ryzykiem, co do spełnienia przez drugą stronę świadczeń umownych.
Skarżący nie przedstawili żadnego dowodu, ani nawet argumentu podważającego prawidłowość tych ustaleń, jak też nie wykazali, aby szkody wynikające z tych przestępstw zostały w jakikolwiek sposób naprawione.
Kwestionowanie przez obrońców oskarżonegoA. O. (1), procedowania Sądu I instancji pod nieobecność oskarżonegoC. W.z naruszeniemart. 117 § 2 kpk, również przekracza zakresgravamen,podyktowany przepisemart. 425 § 3 kpk.
Nie sposób przy tym podzielić zarzut nieprzesłuchaniaC. W.na rozprawie, skoro skorzystał on z prawa do nieuczestniczenia w rozprawie, a Sąd orzekający nie dysponuje żadnymi instrumentami prawnymi, aby oskarżonego przymusić do złożenia wyjaśnień. Jednocześnie okoliczność zmienności relacji tego oskarżonego we wcześniejszych fazach postępowania, kiedy depozycje procesowe składał, Sądmeritimiał na uwadze i szczegółowo się do nich odniósł, poddając analizie i ocenie, która nie może zostać podważona tylko dlatego, że nie spełnia oczekiwań skarżących.
Konkludując, stwierdzić należy, że Sąd Okręgowy nie naruszając procedur, ustalił w odniesieniu do czynów zarzucanychA. O. (3)tylko takie istotne dla rozstrzygnięcia fakty, które znajdują umocowanie w treści dowodów uznanych za wiarygodne, wskazaniach wiedzy, logicznego rozumowania i życiowego doświadczenia. Prawidłowa jest również przyjęta w wyroku kwalifikacja prawna czynów, zaś w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wnikliwie i skrupulatnie wyjaśniono podstawy skazania i wymiaru kary, bez potrzeby ich powielania.
Nie budzi natomiast wątpliwości, że Sąd Okręgowy, orzekając wobec oskarżonegoO.kary za poszczególne przestępstwa, jak i karę łączną, uczynił to na podstawie przepisów obowiązujących przed 1 lipca 2015 r., co wynika z zastosowania w punkcie 27 wyrokuart. 85 kk(po zmianie przepis ten zawiera § 1, 2, 3, 3a i 4) oraz jednoznacznego wskazania na taki stan prawny w punkcie 28 sentencji. W przeciwnym razie niemożliwe byłoby nadanie łącznej karze pozbawienia wolności, orzeczonej w wymiarze 2 lat, probacyjnego charakteru.
Sąd Okręgowy niezasadne pominął natomiast powołanieart. 4 § 1 kkw podstawie skazania za poszczególne czyny oraz w podstawie wymiaru kar i orzeczonych środków, co wymagało korekty, jak też nienależycie przeanalizował stan prawny w aspekcie reguł intertemporalnych określonych wart. 4 § 1 kk.
Wymierzenie kary łącznej według ustawy dawnej, jako ewidentnie względniejszej dla sprawcy, bo dopuszczającej warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności nieprzekraczającej 2 lat (a nie, jak obecnie roku), dopuszczalne było jedynie wówczas, gdy wedle dawnego stanu prawnego nastąpiły również skazania na kary jednostkowe.
W tym wypadku jednak najkorzystniejszy dla oskarżonego jawi się stan prawny przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), bowiem na jej skutek podwyższeniu uległy określone wart. 33 § 1 kkgórne granice kary grzywny z 360 do 540 stawek dziennych oraz określona wart. 86 § 1 kkgórna granica łącznej kary grzywny ze 180 do 270 stawek dziennych (aktualnie 810 stawek dziennych), zaś zmiana granic grożącej kary nie powinna pozostać bez wpływu na wybór ustawy względniejszej.
Orzekając w sprawie o czyny zabronione, które zostały popełnione w okresie obowiązywania ustawy "poprzedniej", Sąd Apelacyjny - niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów - miał obowiązek rozważenia kwestii, która z ustaw jest względniejsza dla sprawcy tak, aby nie doszło do rażącego naruszenia reguły przewidzianej wart. 4 kki w konsekwencji do wydania orzeczenia rażąco niesprawiedliwego w ujęciu 440kpk(tak: wyrok SN z 14 lutego 2012 r., V K 310/11, Legalis; wyrok SN z 7 listopada 2012 r., III KK 11/12, Legalis). Dokonując takiej całościowej kontroli wyroku, zainicjowanej apelacją wniesioną na korzyść oskarżonego, Sąd odwoławczy za podstawę skazania i wymiaru kary za wszystkie przypisaneA. O. (3)czyny, przyjął przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, powołane w zaskarżonym wyroku przepisy, ale w stanie prawnym przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1). Mając zaś na uwadze obowiązującą wówczas niższą granicę kary grzywny, Sąd Apelacyjny obniżył grzywny orzeczone oskarżonemu obok kar pozbawienia wolności w punkcie 23 (zarzut II) do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych, w punkcie 24 (zarzut III) do wymiaru 100 (stu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych oraz w punkcie 25 (zarzut IV) do wymiaru 60 (sześćdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych.
Jednocześnie podstawę orzeczonej oskarżonemuA. O. (3)kary łącznej 2 lat pozbawienia wolności oraz orzeczenia o warunkowym zawieszeniu jej wykonania, przy uwzględnieniu tego samego stanu prawnego, uzupełnić należało o przepis ar. 4§ 1 kk, a na postawieart. 85 kkiart. 86 § 1 kkw zw. zart. 4 § 1 kkw stanie prawnym jak wyżej, Sąd Apelacyjny połączył orzeczone oskarżonemu kary grzywny i orzekł łączną karę grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych. Wobec obniżenia jednostkowych kar grzywny orzeczonych obok kar pozbawienia wolności, zmieniły się granice orzekania kary łącznej, mieszcząc się w przedziale od 100 do 260 stawek dziennych grzywny (Sąd Okręgowy orzekał łączną karę grzywny w granicach od 120 do 320 stawek dziennych).
Wymierzając karę łączną grzywny Sąd Apelacyjny zastosował tożsamą, jak w zaskarżonym wyroku zasadę asperacji, uwzględniając, że jest to podsumowanie kar za trzy odrębne czyny, popełnione na przestrzeni około 10 miesięcy, na szkodę dwóch różnych podmiotów pokrzywdzonych. Zważywszy przy tym na probacyjny charakter kary pozbawienia wolności, kara grzywny musi być tak ukształtowana, aby przekonać sprawcę o nieopłacalności przestępstwa, przy czym bezspornie nie przekracza możliwości finansowych oskarżonego, który ma szansę zarobkowania w warunkach wolnościowych.
Sąd Apelacyjny również w odniesieniu do oskarżonegoA. O. (1), przyjmując konsekwentnie za podstawę orzeczenia środka karnego w postaci obowiązku naprawienia szkodyart. 46 § 1 kkwzw. zart. 4 § 1 kk, jednocześnie sprecyzował, żekwota 28.687,50 zł, stanowi ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie III, a przypisanym w punkcie 24 zaskarżonego wyroku, zaś kwota 50.377 zł stanowi ¼ szkody wyrządzonej przestępstwem zarzucanym w punkcie II, a przypisanym w punkcie 22 zaskarżonego wyroku. Pomimo braku takiego sprecyzowania w wyroku Sądu I instancji, nie budzi wątpliwości to, że obowiązek ten został orzeczony w odniesieniu to tych właśnie czynów, wszak tylko w tych przypadkach oskarżonemuA. O. (3)przypisano współdziałanie w popełnieniu przestępstwa z 3 innymi oskarżonymi, pomiędzy którymi obowiązek ten został w wyroku podzielony, a nadto tylko te czyny oskarżonego skutkowały szkodą w mieniu oskarżyciela posiłkowego V.B.(...). Sąd I instancji staranne wyjaśnił podstawy rozstrzygnięcia w tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, wykazując prawidłowość ustalonych kwot, uwzględniających fakt uiszczenia w każdym z tych przypadków czynszu inicjacyjnego, a w przypadku naczepyS. S.również dwóch rat leasingowych, o wartość których zobowiązanie to zostało pomniejszone.
Sąd Apelacyjny nie stwierdził żadnych racjonalnych przyczyn, dla którychA. O. (3)nie miałby ponieść w orzeczonym jemu zakresie materialnych konsekwencji szkód wyrządzonych w ramach przestępczego współdziałania, zwłaszcza, że był on w świetle prawidłowo zrekonstruowanych przez Sąd Okręgowy faktów, jednym z beneficjentów (głównym w przypadku czynu zarzucanego w punkcie III) uzyskanych z przestępstw korzyści majątkowych. Cel wychowawczy kary, w szczególności, gdy nie ma ona izolacyjnego charakteru, dyktuje niezbędność takiego rozstrzygnięcia.
Tym samym wyrok w odniesieniu do oskarżonegoA. O. (1)podlegał korekcie, która uwzględniła wieloaspektową analizę wszystkich realnych korzyści i dolegliwości łączących się ze zmianą w sytuacji oskarżonego, pozostając w zgodzie z kierunkiem wniesionej apelacji i prowadząc finalnie do częściowego złagodzenia sankcji karnej (w zakresie kary grzywny).
Wbrew zarzutom apelacji obrońcyA. U., powyższe okoliczności jednoznacznie wskazywały również na współudział oskarżonej w przestępstwie, wszak ubiegając się o kredyt gotówkowy, posłużyła się ona w banku fikcyjnym zaświadczeniem o zatrudnieniu i zarobkach, czego tak w świetle treści tego dokumentu, jak i telefonicznych uzgodnień ze wspólnikami, miała pełną świadomość.
Zupełnie chybiony jest zarzut obrazyart. 92 kpk, mający wynikać z „nieuwzględnienia braku istnienia jakiegokolwiek dowodu świadczącego o sprawstwie oskarżonej”. Sąd Okręgowy, zgodnie wszak zart. 410 kpk, regulującym procedowanie na rozprawie, należycie uwzględnił całokształt okoliczności w jej toku ujawnionych, które dały podstawy do przyjętego w wyroku wnioskowania. W tym kontekście wskazać trzeba, że w treści obdarzonych wiarą dowodów ujawnionych na rozprawie, a ocenianych we wzajemnym powiązaniu, umocowanie znajduje zarówno ustalenie, że toA. U.była rozmówczynią oskarżonychO.iB.podczas omawiania kwestii związanych z przedmiotowym kredytem, jak i to, że do wniosku o kredyt przedłożyła w banku fikcyjne zaświadczenie dotyczące okoliczności o istotnym znaczeniu dla jego uzyskania, wszak współce (...)nie była zatrudniona, choć wywodziła stąd swoją zdolność kredytową.
Oczywiście trafne jest także ustalenie, że w dniu 15 grudnia 2009 r. oskarżona złożyła w banku wniosek o przyznanie kredytu w kwocie przekraczającej 28.000 zł, co zresztą sama przyznawała, natomiast zarzut wadliwego przyjęcia, jakby wniosek ten był podrobiony, jest z gruntu chybiony, wszak Sąd I instancji nie stwierdził nigdy, aby fikcyjny był wniosek, a jedynie, że fikcyjne było dołączone do niego zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach współce (...).
Sąd Okręgowy zgodnie z oczywistą wymową wiarygodnych dowodów ustalił również, że organizatorami tego wyłudzenia byli oskarżeniŁ. B. (1)iA. O. (3), przy czym ten ostatni miał na celu odzyskanie pożyczonej kwoty, co wskazuje na znaną współsprawcom sytuację majątkową oskarżonejU., która nie pozwalając spłacić długu, rzutowała również na jej ograniczoną zdolność kredytową.
Udzielenie kredytu uzależnione było od przedstawienia określonych gwarancji, że kredytobiorca ma możliwość wywiązania się z przyjętych warunków umownych, a zaświadczenie potwierdzające stały stosunek zatrudnienia i określony pułap dochodów, ma w tym zakresie znaczenie zasadnicze. Kiedy natomiast rzeczywista sytuacja materialna klienta odbiegała od przedstawionej w nierzetelnej dokumentacji, gwarancje te stawały się iluzoryczne. Nie ma zatem znaczenia dla realizacji znamion przestępstwa zart. 13 § 1 kkw zw. zart. 286 § 1 kkw zb. zart. 297 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkfakt, że kredyt ostatecznie nie został przyznany (nota benewobec figurowania oskarżonej w bazie dłużników(...), co również rzutuje na ocenę jej zdolności kredytowej), ani to, czy w przypadku jego udzielenia, raty byłyby spłacane, bowiem istotą oszustwa jest tu wprowadzenie pokrzywdzonego banku w błąd, co do źródła dochodów wnioskodawczyni, celem spowodowania, aby rozporządził kwotą kredytu, obarczonego większym ryzykiem, niż wynikało ze złożonych dokumentów.
W konsekwencji stwierdzić należy, że także w odniesieniu doA. U., w wyniku prawidłowo zastosowanych procedur, ustalono tylko fakty wynikające z dowodów trafnie uznanych za wiarygodne, należycie podpisując je pod właściwe przepisy ustawy.
Mając na uwadze, jak we wskazanych wyżej przypadkach, że stan prawny obowiązujący w dacie czynu był względniejszy dla oskarżonej, pozwalając na warunkowe zawieszenie wykonania kar pozbawienia wolności bez jednoczesnego orzekania obowiązku zart. 72 § 1 kkw aktualnie obowiązującym brzmieniu, jak też uwzględniając znaczące podwyższenie górnej granicy kary grzywny (z 360 na 540 stawek dziennych) w związku ze zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), Sąd Apelacyjny przy zastosowaniuart. 4 § 1 kk, skorygował podstawę skazania i wymiaru kary, obniżając orzeczoną karę grzywny do wymiaru 40 (czterdziestu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych. Nadto, zważywszy na niekaralność oskarżonejA. U., w szczególności w aspekcie długiego okresu, jaki upłynął od daty przestępstwa, Sąd odwoławczy skrócił również okres probacyjny do 2 lat.
Kara orzeczona oskarżonej należycie uwzględnia całokształt istotnych okoliczności wpływających na jej wymiar, nie pomijając incydentalności czynu, jak też faktu, że jego organizatorami byli współoskarżeni oraz zatrzymania się przestępstwa w fazie usiłowania. Jednocześnie kara musiała odzwierciedlać współdziałanie z innymi osobami, naruszenie dwóch przepisów ustawy karnej oraz rozmiar grożącej szkody.
Za niezasadne Sąd Apelacyjny uznał równieżapelacje wniesione na korzyść oskarżonychA. B. (1)iP. W.przez ich obrońców.
Zarzut podniesiony w punkcie 5 apelacji obrońcyA. B. (1)jest niezasadny z tych samych przyczyn, dla których za niezasadny Sąd odwoławczy uznał zarzut sformułowany w tym samym zakresie przez obrońcówA. O. (1)oraz obrońcęA. U.. Odsyłając się do zawartej w tamtej części uzasadnienia argumentacji, dotyczącej zarzutu obrazyart. 193 § 1 kpkw zw. zart. 167 kpkw zw. zart. 366 § 1 kpkw zw. zart. 6 kpk, Sąd Apelacyjny w pełni ją podtrzymuje, bez potrzeby powielania. W sytuacji, gdy całokształt okoliczności ujawnionych na rozprawie głównej pozwalał na jednoznaczne ustalenie rozmówców zarejestrowanych podczas kontroli operacyjnych połączeń telefonicznych, w tym także oskarżonegoA. B. (1), bez odwoływania się do wiadomości specjalnych, identyfikacja utrwalonych głosów w drodze ekspertyzy z zakresu fonoskopii jawi się dowodem niekoniecznym.
Tak samo w odniesieniu do podniesionych w apelacjach obrońców oskarżonychB.iU.zarzutów nieodsłuchania przez Sąd Okręgowy na rozprawie nagrań rozmów zarejestrowanych podczas kontroli operacyjnej oraz nieodczytania stenogramów z nich, w pełni aktualne jest stanowisko Sądu Apelacyjnego wyrażone w pisemnej motywacji odnoszącej się do tożsamego zarzutu sformułowanego w apelacji obrońcówA. O. (1).
Co zaś się tyczy rzekomych rozbieżności pomiędzy zapisami rozmów a protokołami z ich odsłuchania, to również autorzy tych apelacji nie przytoczyli żadnego przykładu takiego stanu rzeczy, poza wskazaniem na - dostrzeżony przez Sąd Okręgowy, a nie przez obrońców - brak protokołu jednej z rozmów, której treść w efekcie pominięto ustalając fakty, zaś żaden ze skarżących nie wykazał, aby miało to jakikolwiek wpływ na treść wyroku, zwłaszcza zaś, aby mogło wpływać na orzeczenie w sposób korzystny dla któregokolwiek z oskarżonych.
Trzeba podkreślić, że również w przypadku ustalenia oskarżonegoA. B. (1), jako rozmówcy dowodowych nagrań, nie stanowiło bynajmniej jedynej podstawy przyjęcia jego współudziału w przypisanym jemu przestępstwie, wszak Sąd Okręgowy przytoczył szereg podstaw dowodowych w tym względzie, a wnikliwa analiza całokształtu okoliczności ujawnionych w sprawie, z odwołaniem się do wskazań wiedzy, logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, zatem tych kwantyfikatorów, którymi Sąd samodzielnie dysponuje, pozwoliła Sądowia quopoczynić prawidłowe ustalenia, bez potrzeby sięgania do wiadomości specjalnych.
Ustalając w sposób niewątpliwy i zgodny z wyjaśnieniami oskarżonegoŁ. B. (1)numer jego telefonu, Sąd Okręgowy prawidłowo zidentyfikował również jego rozmówców, a ustaliwszy na podstawie osobowych źródeł dowodowych i dokumentów krąg osób uczestniczących w przestępstwie, należycie zdefiniował również rolę w nim oskarżonegoA. B. (1), opierając się przy tym m.in. na wyjaśnieniachŁ. B. (1).
Wbrew stanowisku skarżącego, Sąd I instancji nie uchybił dyrektywomart. 7 kpkdając wiarę wyjaśnieniom oskarżonegoŁ. B. (1)w zakresie, w jakim wskazują na współudział w oszustwieA. B. (1), skoro wraz z innymi dowodami tworzą one logiczny, koherentny ciąg zdarzeń.
Ł. B. (1)wprost wskazał bowiem, że do spotkania z udziałemA. B. (1), na którym omawiano organizację wyłudzeń kredytu, doszło w domu tego oskarżonego, opisując przy tym jego zaangażowanie w ów proceder, przejawiające się m.in. zlecaniemW. O.przygotowania niezbędnych dokumentów (k. 5887), a to koresponduje z treścią rozmów przeprowadzonych w tym samym okresie przezŁ. B. (1)z abonentem nr(...), którego oskarżony nazywał właśnieA., zaś rozmowa dotyczyła kredytu dlaJ. K. (1).
Ł. B. (1)w swoich depozycjach wprost mówił o kontaktach zA. B. (1)orazW. O., opisując ich wzajemne relacje i wspólne interesy. Wedle tej relacji to właśnie w domuA. B. (1)i w jego obecności,Ł. B. (1)wypełnił zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkachJ. K. (1), któreW. O.ostemplował. Przyznawany przezŁ. B. (1)fakt wypełnienia oświadczeń o zatrudnieniu tzw. „słupów” w osobachJ. K. (1)iW. B., potwierdziła opinia grafologiczna.
PrzypisującA. B. (1)współudział w tym przestępstwie i wspólnotę zamysłu oraz organizacji,Ł. B. (1)jednocześnie obciążał siebie, przyznając swoje zaangażowanie w fałszowanie dokumentów niezbędnych do uzyskania kredytów i negując, aby oskarżonyB.cokolwiek samodzielnie wypełniał. OskarżonyB.ujawnił również fakt nawiązania kontaktu z pracownicąBanku (...) S.A.oraz to, że jego zapewnienia o jej przychylności stały się podstawą wspólnego zamysłu ubiegania się o kredyty na podstawione osoby i w oparciu o spreparowane dokumenty. Świadczy to o braku intencji przerzucania własnej odpowiedzialności na inną osobę, jak i o obiektywizmie w relacjonowaniu zdarzeń, których inspirację przypisywałW. O.. Ta ostatnia okoliczność koresponduje z wyjaśnieniamiJ. K. (1), wedle których całą kwotę „swojego” kredytu przekazał właśnieW. O..
Wreszcie podkreślić należy, żeJ. K. (1)otrzymał zaświadczenie o rzekomym zatrudnieniu i wysokich zarobkach wfirmie (...), która pomimo, iż zarejestrowana naW. O., była wedługŁ. B. (1)faktycznie zarządzana właśnie przezA. B. (1)(k. 5887), co koresponduje z wyjaśnieniamiA. O. (1)(„znamfirmę (...), wiem że toA. B. (1)ma coś wspólnego z tą firmą”– k. 5835).
Wbrew kryteriom logicznego wnioskowania byłoby zatem zakładać, że ustalając telefonicznie kwestie związane z weryfikacją zaświadczenia i ustalając udostepnienie kluczy dofirmy (...), mieszczącej sięnota benew domu oskarżonegoB.,Ł. B. (1)rozmawiał z innym, niż oskarżonyB.,A..
Na prawidłowość zidentyfikowania rozmówcyŁ. B. (1)w kwestiach związanych z potwierdzaniem dokumentacji kredytowej dlaJ. K. (1), wskazuje zatem nieodparta logika zdarzeń, której skarżący w żadnej mierze nie podważył przedstawioną argumentacją, o wyłącznie polemicznej i opartej na negacji treści.
Podnieść też trzeba, że suma tych okoliczności, jak i zbieżność w czasie rozmów z osobami, o których wyjaśniał w uznanych za wiarygodne depozycjachŁ. B. (1), w tym zA. S., której identyfikacja jest niewątpliwa, wszak świadek potwierdziła prowadzenie tych rozmów, jak i zW. O., nie pozostawia marginesu niepewności, co do prawidłowości rekonstrukcji zdarzeń dokonanej przez Sąd I instancji.
To, że pomimo uprzedniego konsekwentnego przyznawania sięJ. K. (1)do popełnienia zarzucanego jemu wyłudzenia kredytu we współdziałaniu m.in. zA. B. (1), po wielu latach od jego popełnienia, oskarżony ten, odpowiadając na rozprawie na pytanie obrońcy, zaprzeczył znajomości jego osoby, nie dezawuuje tych wszystkich dowodów, które wzajemnie się uzupełniając i potwierdzając, świadczą o współudzialeA. B. (1), acz w sposób mniej aktywny dla samego „słupa”, niż rola pozostałych wspólników.
OskarżonyŁ. B. (1)iW. O., podczas zarejestrowanych w dniu 26 i 29 listopada 2009 r. rozmów telefonicznych, ustalali zawartość preparowanej dokumentacji i podnosili konieczność uzgodnienia jej zA., co w kontekście kolejnej rozmowy z 30 listopada 2009 r., nakazuje powiązanie tej postaci zA. B. (1), wszak wskazuje, że chodzi oA.dysponującego pieczątkąfirmy (...), który w rozmowie zW. O.wskazuje, że księgowa nie wypełni dokumentacji dla potrzeb kredytu iB.będzie to musiał zrobić sam. Struktura i treść połączeń, której analizę Sąd I instancji wnikliwie przeprowadził w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, nie pozostawia wątpliwości, że wpisują się one w obdarzone wiarą wyjaśnienia oskarżonegoB., co do udziałuA. B. (1)w przestępstwie.
Na tej podstawie Sąd I instancji prawidłowo ustalił również, żeA. B. (1)odmówił telefonicznego potwierdzenia zatrudnieniaJ. K. (1)wfirmie (...), gdyż wcześniej rozmawiał zA. S.podszywając się pod niego (fakt telefonicznej weryfikacji zatrudnienia potwierdziła świadekA. S.).
Podnosząc - jak wskazał sam skarżący na podstawie pobieżnej analizy niektórych rozmów - jakoby w ich dowodowych zapisach pojawiało się co najmniej 2 różnychA., skarżący stawia tezę, której w żaden sposób nie argumentuje, w szczególności nie wykazując, aby dwie różne osoby o tym samym imieniu zostały zarejestrowane w tych nagranych rozmowach, które posłużyły Sądowi I instancji do poczynienia konkretnych ustaleń. Tym samym podniesione uchybienie jawi się pozornym i nader abstrakcyjnym, aby mogło podlegać weryfikacji.
Wbrew zarzutowi apelacji obrońcy oskarżonegoA. B. (1), przywołane zeznania świadkaR. S.nie podważają w żadnej mierze ustaleń Sądu I instancji, skoro odnosiły się do nabytej odA. B. (1)firmy (...), a o przedmiotowym czynie świadek nie miał żadnej wiedzy. I jakkolwiek świadek wskazywał, żeW. O.opiekował się domemA. B. (1)przyul. (...)wW.podczas jego nieobecności, to jednocześnie zapewniał, żeA. B. (1)„przez cały czas tam mieszka”. Przede wszystkim jednak, nie negując również powyższej roliW. O., fakt udostepnienia mu w tym wypadku kluczy w celu potwierdzenia autentyczność sfałszowanego dokumentu, wynika z zapisu rozmowy telefonicznej, a nie, jak sugeruje obrońca, z domysłów Sądu orzekającego.
Nie sposób zatem uznać, aby zeznaniaR. S.wniosły do sprawy jakiekolwiek treści realnie rzutujące na kształt poczynionych ustaleń faktycznych.
Nie można też zgodzić się ze skarżącym, jakoby Sąd I instancji naruszyłart. 7 kpkpomijając wynikającą z zeznańA. S.okoliczność, że telefoniczne potwierdzenie sfałszowanego zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkach oskarżonego, nie było decydujące dla udzielenia kredytu. Przede wszystkim wszak potwierdzenia, jak ustalił Sąd Okręgowy, dokonałW. O.podając się zaM. W. (2), po tym, jakA. B. (1)odmówił uczynienia tego ze względu na wcześniejsze podszywanie się w rozmowie z pracownicą Banku zaJ. K. (1), a po wtóre nie zmienia to faktu, że objęte wspólnym zamiarem sprawców fałszywe zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach stanowiło dokument o istotnym znaczeniu dla uzyskania kredytu, skoro było podstawą do ustalenia zdolności kredytowej wnioskodawcy. Tymczasem przepisart. 297 § 1 kkobejmuje swoją dyspozycją dokumenty i pisemne oświadczenia dotyczące okoliczności o istotnym, a nie o decydującym znaczeniu dla uzyskania wsparcia finansowego. Tym samym żądanie uzupełnienia wniosku o dodatkową jeszcze dokumentację (zaświadczenie o odprowadzeniu składek pracowniczych), nie dekompletuje znamion przestępstwa zart. 297 § 1 kk, bowiem brak przedmiotowego zaświadczenia o zatrudnieniu zakończyłby procedurę odmową udzielenia kredytu.
W konsekwencji stwierdzić należy, że fakt nieprzyznania się oskarżonegoA. B. (1)do popełnienia zarzucanego jemu czynu, nie uniemożliwił Sądowi I instancji zrekonstruowania jego w nim roli w sposób sprzeczny z tą negacją.
W pełni podzielając stanowisko skarżącego, że sąd powinien kierować się w swoim wnioskowaniu wskazaniami wiedzy, logiki i doświadczenia życiowego, Sąd Apelacyjny zauważa, że skarżący w żadnej mierze nie wykazał, aby w tym wypadku Sąd I instancji regułom tym uchybił.
Zarzuty podniesionew apelacji obrońcy oskarżonegoP. W.również okazały się nieskuteczne, a zarzut dowolnej oceny materiału dowodowego ogranicza się w istocie do samej tezy, nieopatrzonej żądną konkretną argumentacją. Wynika z niego, jakoby dowolna ocena materiału dowodowego miała doprowadzić do dowolnej oceny zeznań świadkaR. K. (4)oraz wadliwych ustaleń faktycznych.
Myli się jednak skarżący twierdząc, jakoby rolę oskarżonegoW.w przestępstwie Sąd I instancji ustalił przede wszystkim w oparciu o zeznania tego świadka, skoro prosta lektura uzasadnienia wyroku nie pozostawia wątpliwości, że podstawy do takich ustaleń dostarczyły również wyjaśnienia samego oskarżonego, który konsekwentnie przyznawał się w postępowaniu przygotowawczym do podpisania zaświadczenia o zatrudnieniu i zarobkachW. B., negując jednie, aby je własnoręcznie wypełniał, co zostało potwierdzone w drodze opinii grafologicznej. Na rozprawie również nie negował swojej roli w zajściu, potwierdzając, że „zaświadczenie poszło”, jak i nie kwestionował treści zeznańR. K. (4), według których świadek sam na polecenie oskarżonegoW.potwierdzał telefonicznie pracownikom banku zatrudnienie osób, których nazwiska oskarżony przekazywał mu na kartce.
Wbrew stanowisku autora apelacji, stan wiedzy świadka, co do celu tego działania, jak i zgodności potwierdzanych informacji ze stanem rzeczywistym, pozostaje bez żadnego znaczenia dla zakresu odpowiedzialności oskarżonegoP. W.. Świadkowi natomiast nie przedstawiono zarzutów współudziału w przestępstwie. Fakt uzyskania telefonicznego potwierdzenia zaświadczenia przedłożonego przezW. B.wynika również z zeznańA. S..
W konsekwencji nie ma racji skarżący, jakoby ustalając rolę oskarżonegoP. W.w przestępstwie Sąd Okręgowy dopuścił się błędu, skoro ustalenia te znajdują umocowanie w treści obdarzonych wiarą dowodów, jak też nie kolidują ze wskazaniami wiedzy, logiki i życiowego doświadczenia.
Sam zaś fakt podpisania i ostemplowania zaświadczenia zawierającego nieprawdziwe treści i nadania mu przez to cech autentyczności w zestawieniu z poleceniem pracownikowi potwierdzania przez telefon fikcyjnego w istocie zatrudnienia na zapytania banku, decyduje o świadomości oskarżonegoW., że wspiera w ten sposób przestępczy proceder oszustwa kredytowego. Przypisane oskarżonemu pomocnictwo do przestępstwa nie wykracza poza jego faktyczną rolę.
Dokonując jednak kontroli odwoławczej również na podstawieart. 440 kpk, Sąd Apelacyjny nie mógł pominąć, żeopis czynu przypisanego zarównoA. B. (1), jak tezP. W.nie odpowiada jego kwalifikacji prawnej, wszak nie zawiera warunkującego przyjęcie realizacji znamion przestępstwa zart. 286 § 1 kk, znamienia działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Podyktowany przepisemart. 413 § 2 pkt 1 kpkwymóg dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu, jest równoznaczny z nakazem zawarcia w nim elementów niezbędnych z punktu widzenia ustawowych znamion danego przestępstwa.
W orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, że nie jest możliwe skazanie oskarżonego za czyn, którego wszystkie znamiona nie zostały wymienione w opisie czynu zawartym w wyroku, choćby ustalono je w jego uzasadnieniu (por.: wyrok SN z 23 czerwca 2010 r., III KK 373/09, Legalis; wyrok SA w Lublinie z 9 kwietnia 1998 r., II AKa 46/98, OSA 1999/7–8/53; wyrok SA w Lublinie z 25 marca 1999 r., II AKa 23/99, OSA 2000/3/16; wyrok SA w Katowicach z 26 marca 2009 r., II AKa 49/09, Legalis; wyrok SA w Białymstoku z 4 czerwca 2009 r., II AKa 78/09, OSAB 2009/2–3/54).
Jakkolwiek nie jest konieczne powtórzenie słów ustawy, a wystarczy opisowe oddanie znamienia warunkującego byt danego typu przestępstwa, to w rzeczonym opisie zabrakło również takiego zamiennego określenia znamiennego dla występku zart. 286 § 1 kkcelu działania w postaci osiągniecia korzyści majątkowej, co dekompletuje jego znamiona.
Jednocześnie sformułowany wart. 434 § 1 kpkzakazreformationis in peius, nie pozwala Sądowi odwoławczemu w sytuacji, gdy wyrok nie został zaskarżony na niekorzyść oskarżonego, dokonywać nowych ustaleń faktycznych, w tym przez zmianę (uzupełnienie) opisu czynu, ani w tym celu uchylać wyroku i przekazywać sprawy do ponownego rozpoznania (vide: postanowienie SN z 20 lipca 2005 r., I KZP 20/05, OSNKW 2005/9/76).
W następstwie stwierdzenia powyższego uchybienia, Sąd Apelacyjny wyeliminował z kwalifikacji prawnej czynu przypisanegoA. B. (1), jak i czynu przypisanegoP. W.przepisart. 286 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kk.
W konsekwencji za podstawę skazaniaA. B. (1)przyjętoart. 297 § 1 kkw zw. zart. 12 kk, a za podstawę skazaniaP. W.art. 18 § 3 kkw zw. zart. 297 § 1 kk, przy zastosowaniu w odniesieniu do każdego z nichart. 4 § 1 kk, w brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), bowiem tak samo, jak w wyżej omówionych wypadkach, ówczesny stan prawny był względniejszy dla oskarżonych ze względu na znacząco niższe górne granice kary grzywny, a jednocześnie pozwalał na warunkowe zawieszenie wykonania kar pozbawienia wolności bez jednoczesnego orzekania obowiązku zart. 72 § 1 kkw aktualnie obowiązującym brzmieniu, a w przypadku karanegoP. W.przede wszystkim pozwalał, co do zasady na nadanie karze probacyjnego charakteru (w przeciwieństwie do aktualnej regulacjiart. 69 § 1 kpk)
Dokonując powyższej korekty, Sąd Apelacyjny obniżył również orzeczone każdemu z oskarżonych kary pozbawienia wolności do wymiaru 8 miesięcy, mając na uwadze, że granice kary wyznacza łagodniejsza niż wart. 286 § 1 kk, sankcja przewidziana wart. 297 § 1 kk. Sąd Apelacyjny za podstawę wymiaru
Za podstawę wymiaru kary grzywny wobec każdego z oskarżonych przyjęto w tej sytuacjiart. 71 § 1 kkw brzmieniu przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1), obniżając tę karę w przypadkuA. B. (1)do wymiaru 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych, a w przypadkuP. W.do wymiaru 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 30 (trzydziestu) złotych.
Mając na uwadze dotychczasową niekaralność oskarżonegoA. B. (1), w tym w kontekście długiego okresu, jaki upłynął od czynu, Sąd Apelacyjny okres próby skrócił do 2 lat.
Jednocześnie Sąd odwoławczy uwzględnił okoliczności wpływające na wymiar kary w każdym z tych przypadków, które zostały podniesione przez Sąd I instancji, w tym stosunkowo mniejszy niż pozostałych stopień osobistego zaangażowania każdego z oskarżonych w przestępstwo.
Nie podzielając zarzutówapelacji obrońcy oskarżonegoJ. K. (1), Sąd Apelacyjny wyrok wobec tego oskarżonego utrzymał w mocy.
Wbrew wywodom skarżącego nie sposób uznać za rażąco niesprawiedliwą karę roku pozbawienia wolności oraz 100 stawek dziennych grzywny, orzeczoną za ciąg dwóch przestępstw przeciwko mieniu, a jednocześnie obrotowi gospodarczemu, popełnionych w warunkach recydywy, gdy orzekając w granicach od 6 miesięcy do 8 lat pozbawienia wolności, Sąd miał możliwość obostrzenia kary, czy to na podstawieart. 64 § 1 kk, czy teżart. 91 § 1 kk. Jakkolwiek oskarżonyJ. K. (1)nie pełnił w tym przestępstwie kierowniczej roli, to bez jego udziału w nim, osiągnięcie oszukańczego celu nie byłoby możliwe, co świadczy o doniosłości jego współudziału.
W świetle rozmiarów szkody, zwłaszcza wyrządzonej(...) S.A., przy uwzględnieniu działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, orzeczenie kary grzywny ma charakter wychowawczy, realizując cel przekonania sprawcy o nieopłacalności przestępstwa.
Niemniej, tak zbliżona do dolnej granicy zagrożenia, kara pozbawienia wolności, jak i stosunkowo niewysoka kara grzywny (znacząco niższa od rozmiaru wyrządzonych szkód), należycie odzwierciedlają przyznanie się oskarżonego do winy, złożenie wyjaśnień odnośnie mechanizmu przestępstwa oraz fakt, że pełnił on w nim rolę figuranta („słupa”).
Dotychczasowa karalność oskarżonego, a także popełnienie obu zarzucanych jemu przestępstw w warunkach recydywy, nie stwarza żadnych racjonalnych podstaw do wywiedzenia pozytywnej prognozy, która mogłaby stanowić podstawę warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności. „Na marginesie” wskazać należy, że przekonanie skarżącego, jakoby oskarżonyJ. K. (1)po dacie przedmiotowych czynów, nie został już nigdy skazany za przestępstwo, dalece odbiega od danych o jego karalności, acz nie może to z racji kierunku apelacji wpływać na pogorszenie sytuacji sprawcy.
W odniesieniu do tego oskarżonego, Sąd Apelacyjny nie stwierdził podstaw do ingerowania w treść rozstrzygnięcia poza granicami apelacji i podniesionym w niej zarzutem, nie dopatrując się przesłanek zart. 439 § 1 kpklubart. 440 kpk.
W tym wypadku trafnie zastosowano ustawę nową, wszak stan prawny obowiązujący w dacie czynu nie mógł zostać uznany za względniejszy ze względu na skazanie w warunkachart. 64 § 1 kk. Aktualne przepisy nie zawierają ograniczenia, jakie przewidywał przed zmianą wprowadzoną z dniem 8 czerwca 2010 r. (Dz.U.2009.206.1589art. 1) przepisart. 78 § 2 kk, wedle którego w przypadku skazanego w warunkachart. 64 kkwarunkowe zwolnienie nie mogło nastąpić wcześniej niż po roku.
Mając na uwadze wszystkie przytoczone wyżej okoliczności, Sąd Apelacyjny wyrok w zaskarżonej części, w zakresie nieobjętym uchyleniem z powodu przedawnienia oraz zmianami, utrzymał w mocy.
Na poczet orzeczonych oskarżonymM. S.iŁ. B. (1)łącznych kar pozbawienia wolności, Sąd Apelacyjny zaliczył okresy tymczasowego aresztowania każdego z nich w sprawie, a na poczet łącznej kary grzywny orzeczonej oskarżonemuA. O. (3)dzień jego zatrzymania.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono zgodnie z przepisamiart. 633 kpkw zw. zart. 634 kpk,art. 636 § 1 kpk, obciążając nimi oskarżonych w częściach na nich przypadających. W części umarzającej postępowanie, z mocyart. 632 pkt 2 kpkkoszty procesu ponosi Skarb Państwa.
Wysokość opłat przypadających od oskarżonych ustalono zgodnie zart. 2 ust. 1 oraz art. 3 oraz art. 10 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych.
Natomiast wynagrodzenie obrońcom z urzędu przyznano z uwzględnieniem liczny terminów rozprawy odwoławczej, na których każdy z obrońców stawił się osobiście, bądź świadczył pomoc prawną poprzez substytucję.
Z tych wszystkich przyczyn Sąd Apelacyjny orzekł, jak w sentencji.