Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VI Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: VI Ka 793/18
Data wyroku: 2019-05-08 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Maciej Schulz
Słowa kluczowe: Wykroczenie
Podstawa prawna: art. 120 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia

Warszawa, dnia 8 maja 2019 r.
Sygn. akt VI Ka 793/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :
Przewodniczący: SSO Maciej Schulz
protokolant: apl. radc. Malwina Kryszkiewicz
po rozpoznaniu dnia 8 maja 2019 r.
sprawyJ. M., synaS.iE.,ur. (...)wT.
obwinionego o wykroczenie zart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego
od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie

z dnia 2 lutego 2018 r.    sygn. akt IV W 214/17
zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia obwinionego od popełnienia zarzucanych mu czynów, koszty postepowania w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
VI Ka 793/18

UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie, po rozpoznaniu sprawyJ. M., obwinionego o to, że:

    IW okresie co najmniej od dnia 31.03.2016r. do dnia 11.07.2016r. bez wymaganego zezwolenia na pracę na terytorium RP, nie będąc zwolnionym na podstawie przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę albo umowy cywilno-prawnej w wymaganej formie, powierzył nielegalne wykonywanie pracy ob.U.:(...)wfirmie (...) Sp. z o.o.z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przyul. (...)(...),(...),
tj. o czyn zart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

    IIW okresie co najmniej od dnia 27.06.2016r. do dnia 11.07.2016r. bez wymaganego zezwolenia na pracę na terytorium RP, nie będąc zwolnionym na podstawie przepisów szczególnych z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę, jak też bez zawarcia umowy o pracę albo umowy cywilno-prawnej w wymaganej formie, powierzył nielegalne wykonywanie pracy ob.U.:(...)wfirmie (...) Sp. z o.o.z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przyul. (...)(...),(...),
tj. o czyn zart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

    IIIW okresie co najmniej od dnia 01.01.2016r. do dnia 31.01.2016r. oraz od dnia 01.04.2016r. do dnia 30.04.2016r. powierzył nielegalne wykonywanie pracy na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy ob.U.:(...)wfirmie (...) Sp. z o.o.z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przyul. (...)(...),(...),
tj. o czyn zart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

    IVW okresie co najmniej od dnia 01.01.2016r. do dnia 31.01.2016r. oraz od dnia 01.05.2016r. do dnia 31.05.2016r. powierzył nielegalne wykonywanie pracy na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy ob.U.:(...)wfirmie (...) Sp. z o.o.z adresem głównego miejsca wykonywania działalności gospodarczej przyul. (...)(...),(...).
tj. o czyn zart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
wyrokiem z dnia 2 lutego 2018r. (sygn.. akt IV W 214/17
orzekł:
1) ObwinionegoJ. M.uznał za winnego popełnienia wszystkich czterech zarzucanych mu czynów, i za to na podstawieart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracyw zw. zart. 9 §2kw w zw. zart. 39 §2kw wymierzył mu za wszystkie cztery czyny jedną nadzwyczajnie złagodzoną karę nagany,
2) Na podstawieart. 624 §1 kpkw zw. zart. 119kpwsow zwalnia obwinionego od obowiązku uiszczenia opłaty i ponoszenia pozostałych kosztów sądowych, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.
Powyższy wyrok zaskarżył w całości obwinionyJ. M..
Wyrokowi temu zarzucił:

1
Naruszenie prawa materialnego poprzez przyjęcie w oparciu o błędne ustalenia faktyczne, że jego zachowanie wyczerpuje znamiona wykroczenia opisane wart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

2
Niezastosowanieart. 120 a Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

3
Naruszenie zasad postępowania mającej wpływ na treść orzeczenia poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uniewinnienie go od popełnienia zarzucanego mu czynu ewentualnie o odstąpienie od wymierzenia kary w oparciu o przepisart. 120 ust. 1 Ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje: apelacja obwinionego, pomimo, że zawiera nieprawidłowo sformułowane zarzuty, zasługuje na uwzględnienie.
Na początku stwierdzić należy, że wykroczenie, o którym mowa wart. 120 ust. 1, występuje w trzech postaciach i polega na: powierzeniu wykonywania pracy cudzoziemcowi niemającemu zezwolenia na pracę, lub na innym stanowisku niż to wynika z zezwolenia, lub na innych warunkach niż określone w zezwoleniu.
W realiach niniejszej sprawy wszyscy wskazani we wniosku o ukaranie cudzoziemcy mieli ważne zezwolenia na pracę. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika natomiast, że obwiniony zawarł z obywatelemU.(...)w okresie co najmniej od dnia 31.03.2016r. do dnia 11.07.2016r., umowę o pracę na stanowisku cieśli, podczas gdy oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy przewidywało zatrudnienie na stanowisku zbrojarza. W ocenie Sądu Odwoławczego były to jednak tak podobne stanowiska, że pomimo rozbieżności pomiędzy umową o pracę, a zezwoleniem nie można mówić o umyślnym popełnieniu wykroczenia z art. 120 ust. 1 w/w ustawy. Tym bardziej, że z wyjaśnień obwinionego oraz z zeznań świadkaJ. A. (1)wynika, że rozbieżność ta wynikała z omyłki pisarskiej. Podkreślić także należy, że jak wynika z samego protokołu kontroli inni pracownicy byli zatrudniani przez obwinionego na stanowisku cieśla-zbrojarz (k.6 i 7). Dlatego też w świetle powyższych argumentów Sąd Odwoławczy uniewinniłJ. M.od popełnienia wykroczenia z pkt I.
Ponadto zawarł on z obywatelemU.(...)w okresie co najmniej od dnia 27.06.2016r. do dnia 11.07.2016r., umowę zlecenia, podczas gdy oświadczenie o zamiarze powierzenia wykonywania pracy przewidywało zawarcie umowy o pracę. W omawianym przypadku także w ocenie Sądu Odwoławczego nie można przypisać obwinionemu popełnienia zarzucanego mu wykroczenia. Chociaż zatrudnienie cudzoziemca nastąpiło w oparciu o umowę zlecenia to zgodzić się należy obwinionym, że umowa ta w żaden sposób nie naruszała praw pracowniczych zatrudnionego. Od umowy tej opłacane były m.in., składki ZUS i jak wynika z oświadczenia pracodawcy zatrudnionemu udzielano dni wolnych od pracy, w tym urlopu tak, jak przy umowie o pracę. W tej sytuacji w ocenie Sądu Odwoławczego nie można uznać aby działanie oskarżonego stanowiło czyn społecznie szkodliwy w rozumieniu art. 1 § 1 k.w., co w konsekwencji skutkowało uniewinnieniem obwinionego od popełnienia zarzucanego mu w tym zakresie wykroczenia.
Ponadto obwiniony powierzył nielegalne wykonywanie pracy na innych warunkach niż określone w zezwoleniu na pobyt czasowy dwóm obywatelomU.z uwagi na niższą wysokość przyznanego wynagrodzenia niż tego wskazanego w zezwoleniach na pobyt czasowy, tj.(...)w okresie co najmniej od dnia 01.01.2016r. do dnia 31.01.2016r. oraz od dnia 01.04.2016r. do dnia 30.04.2016r. i(...)w okresie co najmniej od dnia 01.01.2016r. do dnia 31.01.2016r. oraz od dnia 01.05.2016r. do dnia 31.05.2016r. W tym wypadku Sąd Rejonowy dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych mających wpływ na treść orzeczenia. Z protokołu kontroli wynika bowiem, że obydwaj oni mieli zezwolenie na wykonywanie prac w ramach umowy zlecenia w charakterze cieśla zbrojarz w wymiarze 40 godzin miesięcznie z wynagrodzeniem nie niższym niż 1750 złotych brutto miesięcznie.
Z (...)w dniu 10.01 2015 roku zawarto umowę zlecenia, w której określono termin wykonania prac ciesielsko-zbrojarskich w okresie od 22 stycznia 2015 roku do 21 września 2017 roku z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 1680 złotych brutto, a więc niższym niż określono w zezwoleniu na pracę. Z ustaleń kontrolnych wynika jednak, że w rzeczywistości w 2015 roku wynagrodzenie cudzoziemca wynosiło 1750 złotych brutto (tak jak w zezwoleniu na pracę), zaś w 2016 roku 1850 złotych brutto (wyższe niż w zezwoleniu na pracę). Z wyjątkiem miesięcy: lipiec, sierpień, wrzesień 2015, kiedy wynosiło 900 złotych brutto oraz styczeń 2016 – 1214 brutto, i kwiecień 2016 - 925 złotych brutto.
Z kolei z(...)w dniu 10.01.2015 roku zawarto umowę zlecenia, w której określono termin wykonania prac ciesielsko-zbrojarskich w okresie od 2 lutego 2015 roku do 21 września 2017 roku z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 1680 złotych brutto, a więc niższym niż określono w zezwoleniu na pracę, z ustaleń kontrolnych wynika jednak, że w rzeczywistości w 2015 roku wynagrodzenie cudzoziemca wynosiło 1750 złotych brutto (tak jak w zezwoleniu na pracę), zaś w 2016 roku 1850 złotych brutto (wyższe niż w zezwoleniu na pracę), z wyjątkiem miesięcy: lipiec, sierpień, wrzesień 2015, kiedy wynosiło 900 złotych brutto oraz styczeń 2016 – 1028 brutto, i maj 2016 - 925 złotych brutto.
Z wyjaśnień obwinionego oraz z zeznańJ. A. (2)wynika, że wynagrodzenie niższe niż w zezwoleniu na pracę w miesiącach wymienionych powyżej wynikało z faktu, że(...)i(...)pracowali w tym okresie w mniejszej ilości godzin, niż to wynikało z zezwolenia o pracę. Powyższe tłumaczenie jest logiczne i nie znajduje przeciwdowodów. Z tych powodów Sąd Odwoławczy uznał, że obwiniony nie dopuścił się wykroczenia w zakresie czynów opisanych w pkt III i IV wniosku o ukaranie i uniewinniłJ. M.także od popełnienia tych wykroczeń.
Mając powyższe na uwadze Sąd Odwoławczy orzekł, jak w wyroku.