Sąd Rejonowy w Giżycku
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 128/18
Data wyroku: 2019-04-25 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Katarzyna Garbarczyk
Słowa kluczowe: Przestępstwa przeciwko rodzinie i opiece
Podstawa prawna: art. 190a§1 kk

Sygn. akt II K 128/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 kwietnia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnymw składzie:
Przewodniczący – SSR Katarzyna Garbarczyk
Protokolant– st. sekr. sąd. Aneta Dybikowska
w obecności Prokuratora --------
po rozpoznaniu w dniach: 21.11.2018 r., 30.01.2019 r., 31.01.2019 r., 07.03.2019 r., 11.04.2019 r. sprawy
D. Ż.
synaM.iD.zd.K.
ur. (...)wŁ.
oskarżonego o to, że:
W okresie od lipca 2015 roku do 16 września 2016 roku na terenieG.oraz w miejscowościW.gminaG.uporczywie nękałS. Ż. (1)w ten sposób, że wielokrotnie wydzwaniał oraz pisał wiadomości tekstowe sms również w porze nocnej, śledził pokrzywdzoną, podążał za nią swoim pojazdem, obserwował, przebywał w okolicach miejsca jej zamieszkania oraz przebywania, wyzywał słowami wulgarnymi powszechnie uznawane za obelżywe, rejestrował fakty z życia prywatnego pokrzywdzonej za pośrednictwem aparatu telefonicznego, umieszczał na portalu internetowymF.informacje dotyczące pokrzywdzonej i znieważające ją, uprzedmiotawiał pokrzywdzoną, poniżał ją oraz manipulował znajomymi i rodziną celem nastawiania ich przeciwko niej, manipulował ofiarą poprzez składanie licznych zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przez nią przestępstwa, jak również składanie zawiadomień do innych instytucji pomocowych jak również Sądów, szantażował ją emocjonalnie wykorzystując do tego ich wspólną córkę, przez co zachowaniem swym naruszył jej prywatność oraz wzbudził uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, a nadto wielokrotnie groził popełnieniem przestępstwa na szkodęS. Ż., przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia, w dniu 10 lipca 2016 roku doprowadził do zdarzenia drogowego jadąc z pokrzywdzoną na tzw. „czołówkę”, czym zmusił do zjechania na pobocze drogi, a tym samym naraził ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu,
tj. o czyn zart.  190a§1kkw zb. zart. 190§1kkiart. 160§1kkw zw. zart. 11§2kk

1
OskarżonegoD. Ż.uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawieart. 190a§1kkw zb. zart. 190§1kkw zb. zart. 160§1kkw zw. zart. 11§2kkskazuje oskarżonego, zaś na podstawieart. 190a§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierza oskarżonemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności.

2
Na podstawieart. 69§1 i 2kk,art. 70§1kkiart. 73§1kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzy) lat i oddaje w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora.

3
Na podstawieart. 72§1 pkt 1kkzobowiązuje oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby co pół roku.

4
Zwalnia oskarżonego od ponoszenia opłaty i pozostałych kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 128/18

UZASADNIENIE
Na podstawie zebrany dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
S. Ż. (1)( obecnieS.) orazD. Ż.związek małżeński zwarli w 2009 roku. Ze związku tego posiadają córkęN.. Początkowo relacje między małżonkami układał się poprawnie, ale z czasem dochodziło do coraz większych nieporozumień między stronami. Negatywne zachowania oskarżonego wobec żony skutkowały objęciem rodziny procedurą niebieskiej karty. W lipcu 2015 rokuS. Ż. (1)zdecydowała się odejść od męża, zabierając ze sobą córkę. Pokrzywdzona wraz z dzieckiem zamieszkała u swoich rodziców w miejscowościW.. Od tego czasuD. Ż.na terenieG.oraz w miejscowościW., gminaG., zaczął uporczywie nękaćS. Ż. (1). Oskarżony wielokrotnie telefonował do pokrzywdzonej oraz pisał wiadomości tekstowe sms - również w porze nocnej. ŚledziłS. Ż. (1), podążał za nią swoim pojazdem i obserwował.D. Ż.przyjeżdżał  w okolice miejsca zamieszkania pokrzywdzonej oraz jej przebywania, wyzywał pokrzywdzoną słowami wulgarnymi powszechnie uznawane za obelżywe. Oskarżony rejestrował fakty z życia prywatnego pokrzywdzonej za pośrednictwem aparatu telefonicznego, jak również  umieszczał na portalu internetowymF.informacje dotycząceS. Ż. (1)i znieważające ją. W ten sposób uprzedmiotawiał pokrzywdzoną i poniżał.D. Ż.manipulował znajomymiS. Ż. (1)oraz członkami jej  rodziny celem nastawiania ich przeciwko pokrzywdzonej. Składał liczne zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przez pokrzywdzoną przestępstwa, jak również nieprawdziwe w swej treści zawiadomienia do instytucji pomocowych oraz sądów. SzantażowałS. Ż. (1)emocjonalnie wykorzystując do tego ich wspólną córkę. Zachowania oskarżonego naruszały prywatnośćS. Ż. (1)oraz wzbudzały w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia. NadtoD. Ż.wielokrotnie groził popełnieniem przestępstwa na szkodęS. Ż. (1), przy czym groźby te wzbudzały u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia.
W dniu 10 lipca 2016 rokuS. Ż. (1), jadąc samochodem, w miejscowościS.spotkała kolegęP. S., z którym zaczęła rozmawiać. Wówczas nadjechał oskarżony i między nim aP. S.doszło do scysji.P. S.za namową pokrzywdzonej odjechał swoim samochodem.S. Ż. (1)także ruszyła swoim samochodem, udając się w kierunku miejscowościG.. Jadąc polną drogą zobaczyła nagle jadące z przeciwka auto, za kierownicą którego siedziałD. Ż.. Oskarżony zaczął jechać pasem ruchu, po którym poruszała sięS. Ż. (1), na tzw. „czołówkę” z pokrzywdzoną, czym zmusił ją do zjechania na pobocze drogi. Oskarżony tym samym naraziłS. Ż. (1)na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: zeznańS. S.(Ż.) ( k. 978v- 981, 2-3, 124-131, 149-150, 270-271, 442-444, 686-689), częściowo na podstawie zeznańM. C.(k. 981, 46-48, 289-290, 718v-720),R. C.( k. 981- 981v, 94-96, 286-287, 720-720v),J. L.(k. 982v, 74-76, 721- 721v, 722v),S. L.(k. 982, 89-92, 282-283, 722-722v), w mniejszym stopniu w oparciu o zeznaniaI. S.(k. 983v, 759),M. J. (1)(k. 983v, 306),A. T.(k. 983v- 984, 304, 366-367),J. J.(k. 984, 758v-759),M. J. (2)(k. 990v, 215- 216, 350-351),G. R.(k. 990v-991),P. S.(k. 991: k. 120-122, 816-816v),M. J. (3)(k.997, 446-467), w niewielkim stopniu na podstawie wyjaśnień oskarżonego (k. 968- 968v, 323-325, 684-686, 980-980v), a nadto w oparciu o takie dowody jak: pismo k. 8-9, 15-16, wydruki z wiadomości tekstowych, wydruki internetowe k. 19-25, wydruki sms k. 26-43, postanowienie k. 72, pismo(...)G.wraz z załącznikami k. 77-87, postanowienie k. 102, protokół oględzin telefonu komórkowego k. 114-115, wydruki internetowe k. 133-136, wydruki korespondencji k. 156- 190, protokół k. 198- 200, protokół oględzin telefonu komórkowego k. 201-211, pismo k. 220, płyta k. 223, protokół odtworzenia utrwalonego zapisu płyty CD-R k. 224-269, wydruk wiadomości sms oraz z portalu społecznościowegoF.k. 272-280, raport k. 292, pismo k. 302, płyta k. 303, pismo wraz z załącznikami od Kuratorium(...)wO.k. 309-319, odpis akt urodzenia k. 321, kopia informacji o interwencji oraz kopia notatnika służbowegoM. B., M.N.k. 352-355, pismo k. 369, płyta k. 370, protokół oględzin płyty z T-M.k. 375-425, pismo(...)- (...)Urząd Wojewódzki wO.wraz z płytą k. 448-449, protokół oględzin płyty k. 450-456, protokół oględzin z rejestratora rozmów w KPP wG.wraz z płytą k. 469-472, informacja zZespołu (...)ds. Przeciwdziałania Pomocy w Rodzinie wB.k. 485-553.
D. Ż.nie przyznał się do winy (k. 968- 968v, 323-325, 684-686, 980-980v). Z wyjaśnień złożonych przez oskarżonego wynika, że mimo, iż między nim a żoną dochodziło do nieporozumień, strony próbowały ratować swój związek. Ostatecznie małżonkowieŻ.jednak rozstali się w lipcu 2015 roku. Oskarżony podnosił, że gdy przyjeżdżał po córkę, która mieszkała z pokrzywdzoną,S. Ż. (1)ubliżała mu, poniżała go, prowokowała do awantur. Przyznał, iż pisał do żony wiadomości SMS oraz telefonował do niej, ale według oskarżonego nie było to nękanie, gdyż oskarżony czynił to w obawie o bezpieczeństwo ich córki.D. Ż.zaprzeczył, by zastraszał pokrzywdzoną, poniżał ją, przedstawiał w złym świetle. Przyznał, iż składał różnego rodzaju pisma do różnych instytucji tj. sądy, policja,ośrodki (...), kuratorium oświaty, informując o zachowaniu pokrzywdzonej i problemach związanych z dzieckiem i sprawowaniem władzy rodzicielskiej. Oskarżony zaprzeczył, by w dniu 10 lipca 2016 roku jechał na tzw. "czołówkę" z pokrzywdzoną.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, w których nie przyznaje się on do winy. Zdaniem Sądu złożona w tym przedmiocie przezD. Ż.relacja nie polega na prawdzie i stanowi jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony. Nadto w tym zakresie przeczy wyjaśnieniom oskarżonego pozostały zebrany w sprawie materiał dowodowy.
Na wstępie podnieść należy, że głównym źródłem informacji dotyczących zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej były zeznania samejS. S., stąd też Sąd ze szczególną wnikliwością analizował i oceniał ten dowód, zwłaszcza - co jest bezsporne- strony pozostawały ze sobą w konflikcie. Analiza zeznań pokrzywdzonej, zarówno w kontekście pozostałych dowodów osobowych i rzeczowych, każe nadać jednak zeznaniomS. S.walor wiarygodności. Po pierwsze wskazać należy, że zeznania tego świadka od początku były konsekwentne i stanowcze.S. S.w sposób szczegółowy opisywała zachowania oskarżonego wobec jej osoby. Relacja zdana przez pokrzywdzoną korespondowała z zeznaniamiM. C.(k. 981, 46-48, 289-290, 718v-720),R. C.( k. 981- 981v, 94-96, 286-287, 720-720v),J. L.(k. 982v, 74-76, 721- 721v, 722v) iS. L.(k. 982, 89-92, 282-283, 722-722v), którzy byli bądź bezpośrednimi świadkami tego, jak oskarżony zachowywał się wobec pokrzywdzonej, bądź też znali te okoliczności z relacjiS. S.. Z dowodów tych w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że zachowanie oskarżonego wobecS. S.nosiło znamiona nękania.D. Ż.śledziłS. Ż. (1), podążał za nią swoim pojazdem i obserwował, przyjeżdżał  w okolice miejsca jej zamieszkania oraz przebywania, wyzywał pokrzywdzoną słowami wulgarnymi powszechnie uznawane za obelżywe. Manipulował znajomymiS. Ż. (1)oraz członkami jej rodziny celem nastawiania ich przeciwko niej. SzantażowałS. Ż. (1)emocjonalnie wykorzystując do tego ich wspólną córkę. Nadto wielokrotnie groził popełnieniem przestępstwa na szkodęS. Ż. (1), przy czym groźby te wzbudzały u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia. Podkreślenia wymaga fakt, że zeznania w/w świadków korespondowały i uzupełniały pozostały materiał dowodowy, który potwierdzał złożone przez w/w relacje. Zważywszy na niepodważalne dowody takie jak: pismo k. 8-9, 15-16, wydruki z wiadomości tekstowych, wydruki internetowe k. 19-25, wydruki sms k. 26-43, postanowienie k. 72, pismo(...)G.wraz z załącznikami k. 77-87, postanowienie k. 102, protokół oględzin telefonu komórkowego k. 114-115, wydruki internetowe k. 133-136, wydruki korespondencji k. 156- 190, protokół k. 198- 200, protokół oględzin telefonu komórkowego k. 201-211, pismo k. 220, płyta k. 223, protokół odtworzenia utrwalonego zapisu płyty CD-R k. 224-269, wydruk wiadomości sms oraz z portalu społecznościowegoF.k. 272-280, raport k. 292, pismo k. 302, płyta k. 303, pismo wraz z załącznikami od Kuratorium(...)wO.k. 309-319, kopia informacji o interwencji oraz kopia notatnika służbowegoM. B., M.N.k. 352-355, pismo k. 369, płyta k. 370, protokół oględzin płyty z T-M.k. 375-425- stwierdzić należy, że oskarżony wielokrotnie telefonował do pokrzywdzonej oraz pisał wiadomości tekstowe sms - również w porze nocnej, rejestrował fakty z życia prywatnego pokrzywdzonej za pośrednictwem aparatu telefonicznego, jak również  umieszczał na portalu internetowymF.informacje dotyczące pokrzywdzonej i znieważające ją. W ten sposób uprzedmiotawiał pokrzywdzoną i poniżał ją. Nadto składał liczne zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przez pokrzywdzoną przestępstwa, jak również nieprawdziwe w swej treści zawiadomień do instytucji pomocowych oraz sądów. Zachowania oskarżonego naruszały prywatnośćS. Ż. (1)oraz wzbudzały w niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia.
W świetle w/w dowodów, które w sposób jednoznaczny nakreślają, w jaki sposób oskarżony zachowywał się wobec pokrzywdzonej, jak bardzo chciał "uprzykrzyć" jej życie, wpisuje się niejako zdarzenie z udziałemD. Ż., do jakiego doszło w dniu  10 lipca 2016 roku.
S. Ż. (1), jadąc samochodem, w miejscowościS.spotkała kolegęP. S., z którym zaczęła rozmawiać. Nadjechał wówczas oskarżony i między nim aP. S.doszło do scysji.P. S.za namową pokrzywdzonej odjechał swoim samochodem.S. Ż. (1)także ruszyła swoim samochodem, udając się w kierunku miejscowościG.. Jadąc polną drogą zobaczyła nagle jadące z przeciwka auto, za kierownica którego siedziałD. Ż.. Oskarżony zaczął jechać pasem ruchu, po którym poruszała sięS. Ż. (1), na tzw. „czołówkę” z pokrzywdzoną, czym zmusił ją do zjechania na pobocze drogi. Bez wątpienia oskarżony tym samym naraziłS. Ż. (1)na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.
Powyższe wynika wprost z zeznań pokrzywdzonej, a zdana przez nią na te okoliczności relacja koresponduje z zeznaniami świadkaP. S.(k. 991: k. 120-122, 816-816v). Podkreślenia wymaga fakt, iż pokrzywdzona "na gorąco" zawiadomiła o powyższym wypadku właściwe służby, podzieliła się tym co ją spotkało z członkami rodziny (pismo(...)- (...)Urząd Wojewódzki wO.wraz z płytą k. 448-449, protokół oględzin płyty k. 450-456, protokół oględzin z rejestratora rozmów w KPP wG.wraz z płytą k. 469-472).
Mając na uwadze zeznaniaI. S.(k. 983v, 759),M. J. (1)(k. 983v, 306),A. T.(k. 983v- 984, 304, 366-367),J. J.(k. 984, 758v-759),M. J. (2)(k. 990v, 215- 216, 350-351),G. R.(k. 990v-991) oraz informację zZespołu (...)ds. Przeciwdziałania Pomocy w Rodzinie wB.k. 485-553 - bez wątpliwości stwierdzić należy, że strony pozostawały w konflikcie, który pogłębił się, kiedy pokrzywdzona wraz z córką wyprowadziła się odD. Ż.. Powodem takiego stanu rzeczy miały być naganne zachowania oskarżonego wobec żony. Oskarżony nie mógł się pogodzić z tym, że żona opuściła go i dążąc do kontaktu córką - na co się powoływał - "korzystał niejako z okazji" i swoimi zachowaniami nękał pokrzywdzoną. Znamienne są tu zeznaniaM. J. (3)(k.997, 466-467) - byłej partnerki oskarżonego, która opisała jak oskarżony zachowywał się wobec niej kiedy pozostawali jeszcze w związku oraz po tym, jak się rozstali. Prezentowane przez oskarżonego wobec w/w zachowania były niemal identyczne, jak zachowaniaD. Ż.wobecS. S.. Wprawdzie powyższe nie może oczywiście obciążać oskarżonego w niniejszej sprawie, nie mniej rzuca dodatkowe światło na jego postawę wobec pokrzywdzonej, a która wynika ze zdanej przez nią relacji.
Mając na uwadze dowody tj.: opinia sądowo-psychiatryczna z dnia 25.09.2013r. k. 104-110, opinia sadowo – psychologiczna z dnia 25.09.2013r. k. 111-113, opinia sądowo psychiatryczno – psychologiczna z dnia 20.01.2017r. k. 591-595, opinia sądowo psychiatryczna z dnia 19.06.2012r. k. 702-705, opinia psychologiczna z dnia 19.06.2012r. k. 706-707, opinia k. 708- 717, opinia ustna k. 721v, opinia sądowo psychiatryczna z dnia 01.09.2017r. k. 787-790, opinia sądowo psychiatryczna z dnia 03.11.2017r. k. 839-853, opinia sądowo psychologiczna z dnia 25.09.2017r. k. 854-855, dokumentacja lekarska k. 856- 861, opinia ustna k. 900v- 901v- Sąd po ich analizie przychylił się do wniosku zespołu biegłych psychiatrów i psychologa, którzy nie stwierdzili uD. Ż.choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego, rozpoznając jedynie mieszane zaburzenia osobowości - typ dyssosjalny i chwiejny emocjonalnie, nadto zespół uzależnienia od alkoholu oraz od leków z grupy benzodiazepin. W konkluzji opinii biegli stwierdzili, że oskarżony w okresie inkryminowanym miał zachowaną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, nie pozostająca bez wpływu na ocenę zachowania oskarżonego w kontekście zarzuconego mu przestępstwa, a na jaką zwrócili uwagę biegli, iżD. Ż.w czasie przeprowadzonego badania klinicznego manipulował biegłymi, zmierzał do przedstawienia się w jak najlepszym świetle. Biegli nadto wskazali, iż oskarżony ma skłonność do agresywnego zachowania wobec innych ludzi, w relacjach z ludźmi dopuszcza się takich zachowań, jak oszustwo i kłamstwo (k. 839-853). Zdaniem Sądu powyższe spostrzeżenia stanowią niejako uzupełnienia obrazu zachowania oskarżonego, jaki przedstawiła pokrzywdzona.
Sąd w pełni podzielił przedmiotową opinię albowiem jest ona pełna, uwzględnia wszystkie okoliczności sprawy, całokształt zebranego materiału dowodowego, a wnioski w niej zawarte zostały w sposób pełny i przekonywujący uzasadnione przez biegłych.
W świetle dokonanej analizy dowodów Sąd nie miał wątpliwości, iżD. Ż.w okresie od lipca 2015 roku do 16 września 2016 roku na terenieG.oraz w miejscowościW.gminaG.uporczywie nękałS. Ż. (1)w ten sposób, że wielokrotnie wydzwaniał oraz pisał wiadomości tekstowe sms również w porze nocnej, śledził pokrzywdzoną, podążał za nią swoim pojazdem, obserwował, przebywał w okolicach miejsca jej zamieszkania oraz przebywania, wyzywał słowami wulgarnymi powszechnie uznawane za obelżywe, rejestrował fakty z życia prywatnego pokrzywdzonej za pośrednictwem aparatu telefonicznego, umieszczał na portalu internetowymF.informacje dotyczące pokrzywdzonej i znieważające ją, uprzedmiotawiał pokrzywdzoną, poniżał ją oraz manipulował znajomymi i rodziną celem nastawiania ich przeciwko niej, manipulował ofiarą poprzez składanie licznych zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przez nią przestępstwa, jak również składanie zawiadomień do innych instytucji pomocowych jak również Sądów, szantażował ją emocjonalnie wykorzystując do tego ich wspólną córkę, przez co zachowaniem swym naruszył jej prywatność oraz wzbudził uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, a nadto wielokrotnie groził popełnieniem przestępstwa na szkodęS. Ż., przy czym groźby te wzbudziły u pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia, w dniu 10 lipca 2016 roku doprowadził do zdarzenia drogowego jadąc z pokrzywdzoną na tzw. „czołówkę”, czym zmusił do zjechania na pobocze drogi, a tym samym naraził ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w konsekwencji dopuszczając się przestępstwa zart. 190a§1kkw zb. zart. 190§1kkw zb. zart. 160§1kkw zw. zart. 11§2kk.
Wina umyślna oskarżonego także nie może budzić wątpliwości.D. Ż.z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań, chcąc jej "uprzykrzyć" życie, pokazać swoją "wyższość" nadS. S., poniżyć ją, uprzedmiotowić. Spowodował niemal wypadek drogowy, by tylko zrealizować swoje cele - oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzić w niej strach, zagrożenie.
Przy wymiarze kary Sąd kierował się ogólnymi jej dyrektywami zawartymi wart. 53§1 i 2 kk, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu, winy sprawcy, sposób popełnienia przestępstwa, motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony.
Zdaniem Sądu zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie. Nie można akceptować sytuacji, w której oskarżony, nie mogąc się pogodzić z odejściem żony, podejmuje kroki, by wzbudzić w pokrzywdzonej wszechogarniające zagrożenie, odbiera jej możliwość "normalnego" funkcjonowania w społeczeństwie. Podkreślić należy na szczególną determinację oskarżonego w realizacji swojego celu.
W tych okolicznościach, uznającD. Ż.za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, Sąd na podstawieart. 190a§1kkw zb. zart. 190§1kkw zb. zart. 160§1kkw zw. zart. 11§2kkskazał oskarżonego, zaś na podstawieart. 190a§1 kkw zw. zart. 11§3 kkwymierzył oskarżonemu karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności.
Zważywszy, że oskarżony jest osobą niekaraną (karta karna k. 975), co Sąd miał na uwadze jako okoliczność łagodzącą, na podstawieart. 69§1 i 2kk,art. 70§1kkiart. 73§1kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono tytułem próby na okres 3 (trzy) lat i oddano w tym czasie oskarżonego pod dozór kuratora, zaś na podstawieart. 72§1 pkt 1kkSąd zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu okresu próby co pół roku. Zdaniem Sądu nie zachodzi konieczność orzeczenia wobec oskarżonego bezwzględnej kary pozbawienia wolności, aby wdrożyć go do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości. Sama świadomość, iż kara może zostać wykonana w przypadku kolejnego złamania prawa, będzie skutecznie przeciwdziałać ewentualnemu naruszeniu przezD. Ż.norm prawnych w przyszłości. Zastosowanie okresu próby 3 lat jest w ocenie Sądu wystarczające do zweryfikowania postawionej wyżej tezy. Nadto oddanie oskarżonego pod dozór kuratora, jak również zobowiązanie oskarżonego do informowania kuratora o przebiegu próby co pół roku stanowić ma rzeczywistą kontrolę nad przestrzeganiem przezD. Ż.przepisów prawa.
W ocenie Sądu orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej.
O kosztach rozstrzygnięto na podstawieart. 624§1 kpk.