Sąd Okręgowy w Łodzi
VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VIII U 1422/19
Data wyroku: 2020-08-12 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, REASON
Sędziowie: Sędzia Barbara Kempa
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Teza: brak niezdolności do pracy powoduje brak prawa do świadczenia

Sygn. akt VIII U 1422/19

UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 24 stycznia 2019 roku, Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział wB., po rozpatrzeniu wniosku z dnia 30 marca 2018 roku, odmówiłR. J. (1)prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu, organ rentowy wskazał, że orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 28 grudnia 2018 roku, ubezpieczony jest zdolny do pracy. Ubezpieczony nie udowodnił, nadto 5 lat okresów składowych i nieskładowych, w ostatnim dziesięcioleciu, poprzedzającym złożenie wniosku o przyznanie renty lub powstania niezdolności do pracy, tj. od 30.03.2008 r.do 29.03.2018 r.
/decyzja – k. 40 plik I akt ZUS/
Od decyzji ZUS, odwołanie w dniu 15 lutego 2019 roku złożyłR. J. (2)i wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do rentyz tytułu niezdolności do pracy. W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza sięz decyzją ZUS. W opinii wnioskodawcy, jego stan zdrowia powoduje, że utracił całkowicie zdolność do pracy z tytułu naruszenia sprawności organizmu.
/odwołanie – k. 3/
W odpowiedzi na odwołanie, organ rentowy wniósł o jego oddalenie, wskazując argumenty tożsame z argumentami, podniesionymi w zaskarżonej decyzji.
/odpowiedź na odwołanie – k. 5/
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2019 r. Sąd oddalił wnioseko ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
/postanowienie k. 54/
Pismem z 16 grudnia 2019 roku wnioskodawca zaskarżył postanowienie Sądu z dnia 21 listopada 2019 roku o oddaleniu wnioskuo ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
/pismo wnioskodawcy k. 60/
Pismem z dnia 16 grudnia 2019 roku wnioskodawca złożył wnioseko sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 listopada 2019 roku.
/pismo wnioskodawcy k. 62/
Postanowieniem z dnia 3 lutego 2020 roku Sąd uwzględnił ww. wniosek w ten sposób, iż sprostował oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 listopada 2019 roku oraz odstąpił od sporządzenia uzasadnienia.
/postanowienie k. 65/
Postanowieniem z dnia 11 lutego 2020 roku Sąd zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 21 listopada 2019 roku i ustanowił dla skarżącego pełnomocnika z urzędu.
/postanowienie k. 67/

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
R. J. (2)urodził się dnia (...). Wnioskodawca posiada wykształcenie zasadnicze zawodowe oraz wyuczony zawód ślusarza-mechanika.
/okoliczności bezsporne/
W okresie od 7.08.1996 r. do 28.10.1997 r. wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową w Wojsku Polskim.
/zaświadczenie k. 21-22 plik IV akt ZUS/
W okresie od 12.03.1999 r. do 31.10.1999 r. wnioskodawca pracował na stanowisku elektromontera.
/świadectwo pracy k. 23-24 plik IV akt ZUS/
W okresie od 03.01.2000 r. do 15.09.2000 r. wnioskodawca pracował na stanowisku montera robót, montera robót telekomunikacyjnych.
/świadectwo pracy k. 25-26 plik IV akt ZUS/
W okresie od 12.07.2004 r. do 11.10.2004 r. wnioskodawca pracował na stanowisku malarza gipsiarza.
/świadectwo pracy k. 27-28 plik IV akt ZUS/
W okresie od 10.09.2007 r. do 26.10.2007 r. wnioskodawca pracował na stanowisku pracownika budowlanego.
/świadectwo pracy k. 29-30 plik IV akt ZUS/
W okresie 01.04.2008 r. do 30.06.2008 r. wnioskodawca na podstawie umowy zlecenia wykonywał roboty remontowe na terenieŁ.i okolic.
/umowa zlecenie k. 31-32 plik IV akt ZUS/
W okresie od 01.07.2008 r. do 06.05.2011 r. wnioskodawca pracował na stanowisku glazurnika.
/świadectwo pracy k. 33-34 plik IV akt ZUS/
W okresie od 17.10.2012 r. do 15.01.2013 r. wnioskodawca pracował na stanowisku robotnika budowlanego.
/świadectwo pracy k. 198 plik IV akt ZUS/
W okresach od 05.04.1995 r.- 13.06.1996 r., 03.11.1997 r.- 22.11.1998 r., 05.10.2000 r.- 11.12.2001 r. wnioskodawca był zarejestrowanyw Powiatowym Urzędzie Pracy wT.jako osoba poszukująca pracy.
/zaświadczenie k. 140/141 plik IV akt ZUS/
W okresach od 17.12.2002 r.- 11.07.2004 r., 28.10.2004 r.- 28.06.2006 r., 05.01.2007 r.- 29.08.2007 r., 08.07.2011 r.- 27.05.2012 r., 06.02.2013 r.- 28.05.2013 r., 16.01.2014 r. do dnia przedłożenia zaświadczenia, tj. dnia 22.12.2014 r. wnioskodawca był zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie PracyŁ.- Wschód jako osoba poszukująca pracy.
/zaświadczenia k. 55/56 plik IV akt ZUS/
W dniu 30 marca 2018 r. ubezpieczony złożył wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
/wniosek – k.8 plik I akt ZUS/
Lekarz orzecznik ZUS rozpoznał u ubezpieczonego cukrzycę insulinoniezależną uregulowaną oraz przebyte dwukrotnie ostre zapalenie trzustki leczone zachowawczo. Stwierdzono ponadto dyskopatię L4/L5/S1 bez objawów korzeniowych i dysfunkcji ruchowej. Orzeczeniem z dnia 11 września 2018 roku Lekarz Orzecznik ZUS orzekł, iż ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy.
/orzeczenie Lekarza Orzecznika – k. 28 dokumentacji medycznej/
Ubezpieczony w dniu 20 września 2018 roku złożył sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS.
/sprzeciw – k. 30 dokumentacji medycznej/
Lekarz orzecznik ZUS rozpoznał u ubezpieczonego cukrzycę insulinoniezależną wyrównaną u osoby po przebytym w 2014 roku ostrym zapaleniu trzustki oraz zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka L-K bez istotnego upośledzenia funkcji, a także niedowagę. Orzeczeniemz dnia 28 grudnia 2018 roku Lekarz Orzecznik ZUS orzekł, iż w badaniu komisji brak jest istotnego upośledzenia sprawności ruchu jak i pozostałych narządów ruchu i układów. Tym samym Lekarz Orzecznik orzekł, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy.
/orzeczenie Lekarza Orzecznika – k. 37 dokumentacji medycznej/
W konsekwencji powyższego orzeczenia, organ rentowy odmówił ubezpieczonemu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy zaskarżoną decyzją z dnia 24 stycznia 2019 r. Organ rentowy wskazał również, że wnioskodawca nie udowodnił 5 lat okresów składkowych i nieskładkowychw ostatnim dziesięcioleciu, tj. od 30-03-2008 r. do 29-03-2018 r. Wnioskodawca udowodnił 3 lata 3 miesiące i 21 dni okresów składkowych oraz 3 miesiące i 24 dni okresów nieskładkowych.
/decyzja – k. 40 plik I akt ZUS/
Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe , dopuszczając dowódz opinii biegłych z zakresu specjalności: neurologa, diabetologa oraz specjalisty z zakresu medycyny pracy, stosownie do udokumentowanych dolegliwości wnioskodawcy.
Wnioskodawca cierpi na dolegliwości związane z bólami kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego, przebył również ostre zapalenie trzustki.U wnioskodawcy rozpoznano zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa, bez istotnych deficytów neurologicznych.W badaniu RTG kręgosłupa, wykazano zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne. Wnioskodawca leczy się także w poradni diabetologicznejz powodu cukrzycy. Biegły sądowy nie stwierdził odchyleń w stanie neurologicznym wnioskodawcy, w szczególności nie zaobserwował objawów ogniskowego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, objawów korzeniowych, niedowładów i porażeń. W myśl opinii biegłej sądowej,stopień naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy,w przebiegu choroby zwyrodnieniowej kręgosłupa,nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy, w myśl ustawy o emeryturach i rentach.Zdaniem biegłej nie jest konieczne wydanie opinii przez biegłych innych specjalizacji. Wnioskodawca jest zdolny do wykonywania pracy zarobowej.
Biegła przedstawiła sugestię, ze wnioskodawca powinien wystąpić z nowym wnioskiem o - przyznanie stopnia niepełnosprawności(opinia k. 19 akt sprawy)
/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty neurologa dr med.J. B.– k. 17-19/
Nadto wnioskodawca cierpi na cukrzycę typu 2, od 2014 roku, leczoną lekami doustnymi. W opinii biegłego sądowego diabetologa, cukrzyca typu 2 jest wyrównana i niepowikłana. Wnioskodawca wymaga stałej opieki w Poradni Diabetologicznej, ewentualnej zmiany leczenia oraz indywidualnie dostosowanej diety. Stopień naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy nie powoduje jego niezdolności do pracy, i nie ogranicza zdolności do pracy na ogólnie dostępnym rynku pracy.
/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty diabetologa dr med.M. P.- k. 21-22/
W myśl opinii biegłego sądowego z zakresu medycyny pracyi pulmonologii, po zapoznaniu się z wydanymi w sprawie opiniami lekarzy neurologa i diabetologa, a także zgromadzoną w sprawie dokumentacją medyczną stwierdzono, iżwnioskodawca w aktualnym stanie zdrowia jest zdolny do pracy zarobkowej odpowiedniej do poziomu posiadanych kwalifikacji zawodowych.Wnioskodawca prezentował dobry stan ogólny. Był wydolny oddechowo i krążeniowo, sprawny ruchowo oraz w pełnymi rzeczowym kontakcie. U wnioskodawcy rozpoznano cukrzycę typu 2, stan po przebytym ostrym zapaleniu trzustki, chorobę zwyrodnieniowo- dyskopatyczną kręgosłupa lędźwiowego oraz przewlekły nikotynizm. Stan zdrowia wnioskodawcy pozwala nadto aby wykonywał on nadal dowolnego rodzaju prace fizyczne o charakterze produkcyjnym, usługowymi handlowym- po odpowiednim przyuczeniu stanowiskowym,z przeciwskazaniem, jedynie, do ciężkiej pracy fizycznej orz w wymuszonej pozycji ciała, zwłaszcza w długotrwałym pochyleniu.
/opinia lekarza biegłego sądowego specjalisty medycyny pracyi pulmonologii dr n. med.J. G.- k. 98-101/
Sąd Okręgowy dokonał powyższych ustaleń w oparciu o załączone akta organu rentowego, dokumenty oraz opinie biegłych neurologa, diabetologa oraz specjalisty medycyny pracy.
W ocenie Sądu, opinie biegłych są w pełni wiarygodne. Zostały, bowiem, sporządzone przez biegłych o specjalnościach właściwych, z punktu widzenia schorzeń wnioskodawcy, w oparciu o analizę przedłożonej dokumentacji lekarskiej oraz wyniki przeprowadzonych badań własnych wnioskodawcy. Biegli rozpoznali u ubezpieczonego zmiany zwyrodnieniowo-dyskopatyczne odcinka lędźwiowo-krzyżowego kręgosłupa bez istotnych deficytów neurologicznych, cukrzycę typu 2 oraz nikotynizm.
Biegli uznali, że dolegliwości wnioskodawcy nie naruszają sprawności jego organizmu, w stopniu powodującymi niezdolność do pracy,z uwzględnieniem poziomu wykształcenia i kwalifikacji zawodowych.
W ocenie Sądu, brak jest podstaw by kwestionować opinie biegłych, gdyż są one rzetelne, a wynikające z nich wnioski logiczne i prawidłowo, merytorycznie uzasadnione. Opinie nie zawierają braków i wyjaśniają wszystkie okoliczności, istotne dla rozstrzygnięcia sprawy.
W ocenie Sądu Okręgowego, opinie biegłych w sposób wystarczający obrazują stan zdrowia wnioskodawcy. Opinie są jasne, a wnioski końcowe wynikają w sposób logiczny z ich treści. Ponadto wszelkie niejasności jakie mogłyby powstać w ocenie Sądu zostały wyjaśnione przez biegłych w sposób nie budzący wątpliwości interpretacyjnych.
Sąd nie podzielił stanowiska pełnomocnika wnioskodawcy , że biegła neurolog, przedstawiając, w opinii z dnia 2.08.2019r., sugestię, że wnioskodawca powinien wystąpić z nowym wnioskiem o - przyznanie stopnia niepełnosprawności, miała na myśli nowe okoliczności, skutkujące uchyleniem zaskarżonej decyzji, umorzeniem postępowania i skierowania sprawy do ZUS, celem ponownego rozpoznania , albowiem wniosek orzeczniczy, wynikający w opinii biegłej neurolog, jest jednoznaczny – wnioskodawca nie utracił zdolności do pracy . Natomiast , Sąd uwzględniając sugestię, zawartą w piśmie , dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy , właśnie w celu wyjaśnienia wątpliwości o stopniu naruszenia sprawności organizmu wnioskodawcy w aspekcie aktywności zawodowej na aktualnym rynku pracy .
(pismo pełnomocnika wnioskodawcy k. 75-76, plus dokumentacja medyczna z 2015r. i 2019r. k. 77- 88, stanowisko(...) OddziałwB.k. 92)

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Zgodniez art. 57. ustawy z dnia 17.12.1998r. o rentachi emeryturach z FUS (Dz. U z 2018r. poz. 1270 z późn. Zm)
1. Renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-3, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów;
4) nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu lub nie spełnia warunków do jej uzyskania.
2. Przepisu ust. 1 pkt 3 nie stosuje się do ubezpieczonego, który udowodnił okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiety lub 25 lat dla mężczyzny oraz jest całkowicie niezdolny do pracy.
W myślart. 12 cytowanej ustawy,niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowejz powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czymcałkowicie niezdolnądo pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, natomiastczęściowo niezdolnądo pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne/art. 13 ust. 1/.
Warunki wskazanew art. 57 ww.ustawy muszą być spełnione kumulatywnie, brak, choćby jednej z nich, uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia. W odniesieniu do odwołującego się, nie zostały spełnione warunki niezdolności do pracy a także wymaganego przez przepisy ustawy okresu składowego i nieskładkowego. W odniesieniu do pierwszego warunku Sąd przyjął, iż na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego,a w szczególności opinii biegłych sądowych, powołanych z uwagi na udokumentowane dolegliwości wnioskodawcy, występujące u wnioskodawcy schorzenia powodują, że nie jest on niezdolny do pracy.
Ponadto, w myśl przepisów cytowanej ustawy renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który, z uwagi na fakt, iż niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat, ma wymagany okres składowy i nieskładkowy łącznie przez co najmniej 5 lat. W przedmiotowej sprawie sąd ustalił, iż wnioskodawca nie udowodnił 5 lat okresów składkowych i nieskładkowych w ostatnim dziesięcioleciu przed złożeniem wniosku o rentę lub przed dniem powstania niezdolności do pracy, tj.w okresie od 30-03-2008 r. do 29-03-2018 r. W ślad za organem rentowym Sąd przyjął, iż wnioskodawca udowodnił jedynie 3 lata 3 miesiące i 21 dni okresów składkowych oraz 3 miesiące i 24 dni okresów nieskładkowych, co pozwala na obliczenie łącznego stażu pracy 3 lat 7 miesięcy i 15 dni.
Niepodważalną okolicznością w sprawach, choćby o rentę, jest to, że stwierdzenie niezdolności do pracy, wymaga wiadomości specjalnych, toteż podstawę ustaleń stanowią dowody z opinii biegłych, posiadających wiedzę medyczną, adekwatną do rodzaju schorzeń osoby zainteresowanej uzyskaniem świadczenia. Prawidłowa opinia winna być wyczerpująca, czyli odnosić się do wszystkich kwestii zawartych w tezie dowodowej, jak również zawierać logiczne uzasadnienie postawionych wniosków. Dowód tego rodzaju podlega ocenie według zasad określonych wart. 233 § 1 k.p.c., a więc na podstawie kryteriów zgodności z zasadami logiki, doświadczenia życiowego i wiedzy powszechnej, poziomu wiedzy biegłego, podstaw teoretycznych opinii, a także sposobu motywowania oraz stopnia skuteczności wyrażonych w niej wniosków, bez wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej.
U skarżącego stwierdzono chorobę zwyrodnieniowo-dyskopatyczną kręgosłupa lędźwiowego z przewlekłym zespołem bólowym bez istotnych deficytów neurologicznych, cukrzycę typu 2 wyrównaną i niepowikłaną, stan po przebytym dwukrotnym ostrym zapaleniu trzustki leczonym zachowawczo, ogólne osłabienie organizmu, niedowagę oraz nikotynizm.
Opinie biegłych zostały doręczone zarówno organowi rentowemu, jaki wnioskodawcy, z zobowiązaniem do ustosunkowania się do nich i złożenia, ewentualnych, pytań do biegłych.
Sąd Okręgowy podzielił opinie biegłych specjalistów, uznając, że są one pełne, jasne i nie prowadzą do sprzecznych wniosków. Wskazać należy, że biegli sądowi, w sposób niebudzący wątpliwości, wyjaśnili wszelkie okoliczności, dotyczące stanu zdrowia ubezpieczonego. Wnioski z powyższych opinii implikowały uprawnioną konkluzję orzeczniczą, że wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy zarobkowej.
Sąd przeanalizował sytuacje wnioskodawcy w aspekcieart. 13 cyt. Ustawy o emeryturach i rentachz FUS:wnioskodawca ma 45 lat, z posiada wykształcenie zasadnicze oraz wyuczony zawód ślusarza-mechanika. Wnioskodawca przez większość okresu zatrudnienia wykonywał prace inne niż w wyuczonym zawodzie, w postaci robót remontowo- wykończeniowych, glazurniczych, pracował także na stanowisku gipsiarza, elektromontera oraz montera robót. W ocenie Sądu wskazuje to na fakt, że posiadane przez wnioskodawcę schorzenia nie są przeszkodą dla ubezpieczonego do bycia czynnym zawodowo, choć Sąd ma świadomość realiów aktualnego rynku pracy i trudności w znalezieniu satysfakcjonującej pracy.
Opinia biegłego może być oceniona przez sąd i podważona dowodemz innej opinii. Ubezpieczony, jak każda strona w procesie, w myślart. 6 k.c.winna dowodzić swoich racji, a nie tylko przedstawiać swoje poglądy.W konsekwencji, w sprawie nie pojawiły się argumenty, które mogłyby budzić wątpliwość Sądu, co do jednoznaczności wskazanych opinii biegłych i wniosków orzeczniczych z nich wypływających.
Wskazać, w tym miejscu, należy, że o nabyciu prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy nie mogą przesądzać subiektywne odczucia osoby ubezpieczonej. Również sam fakt stwierdzenia choroby nie jest równoznaczny z nabyciem prawa do renty. Istnienie schorzeń powodujących konieczność pozostawania w stałym leczeniu nie stanowi bowiem samodzielnej przyczyny uznania częściowej niezdolności do pracy, choć może wymagać czasowych zwolnień lekarskich. O niezdolności do pracy nie decyduje sam fakt występowania schorzeń, lecz ocena, czy i w jakim zakresie wpływają one na utratę zdolności do pracy zgodnej z posiadanymi kwalifikacjami. Jeżeli zatem stan zdrowia nie powoduje naruszenia sprawności organizmu w stopniu mającym wpływ na zdolność do pracy dotychczas wykonywanej lub innej mieszczącej się w ramach posiadanych lub możliwych do uzyskania kwalifikacji, brak jest prawa do tego świadczenia (por. wyrok SN z dnia 12 lipca 2005, sygn. aktII UK 288/04, publ.OSNP 2006/5-6/99; wyrok SN z dnia 1 grudnia 2000 roku, sygn. akt II UKN 113/00, publ. OSNP 2002/14/343; wyrok SA w Szczecinie z dnia 17 marca 2016 roku, sygn. akt III AUa 546/15, LEX nr 2090464).
Reasumując, w ocenie Sądu Okręgowego, dopuszczone w postępowaniu rozpoznawczym dowody w postaci opinii biegłych – pozwalają na niebudzące wątpliwości ustalenie, iż stan zdrowia ubezpieczonego nie pozwalał na orzeczenie całkowitej ani nawet częściowej niezdolności do pracy, w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Z ustaleń Sądu wynika, że wnioskodawca, mimo stwierdzonych u niego schorzeń, jest zdolny do wykonywania pracy zarobkowej odpowiedniej do poziomu posiadanych kwalifikacji. Wnioskodawca nadal wykonywać może różnego rodzaju prace fizyczneo charakterze produkcyjnym, usługowym, a także handlowym w przypadku uprzedniego, profilaktycznego przyuczenia stanowiskowego. Schorzenia zdiagnozowane u wnioskodawcy nie naruszają sprawności jego organizmuw stopniu powodującym niezdolność do pracy.
Wobecbraku spełniania ustawowej przesłanki– niezdolności do pracy, a wszystkie , wskazane w cytowanym przepisie ,przesłanki musza być spełnione kumulatywne, brak , choćby jednej z nich, powoduje brak prawa do świadczenia,Sąd Okręgowy, na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.oddalił odwołanie wnioskodawcy.
O kosztach zastępstwa procesowego z urzędu, Sąd orzekł na podstawie & 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2017r. poz. 1796)

ZARZĄDZENIE
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi wnioskodawczy