Sąd Rejonowy w Ciechanowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 148/20
Data wyroku: 2020-08-07 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt I C 148/20

UZASADNIENIE
Powód Gmina MiejskaC.w pozwie wniesionym w dniu 5 listopada 2019 r. wnosił o zasądzenie solidarnie od pozwanychE. L.,K. L.iR. L.kwoty 8559,77 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty tytułem czynszu za zajmowany lokal mieszkalny w okresie od stycznia 2017 r. do września 2019 r., w tym należności z tytułu zużycia wody oraz skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wymagalności do dnia 30 września 2019 r. Wnosił ponadto o zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Nakazem zapłaty z dnia 18 listopada 2019 r. wydanym w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Ciechanowie w sprawie I Nc 1808/19 uwzględnił powództwo w całości.
PozwaniE. L.iK. L.wnieśli w ustawowym terminie sprzeciw od przedmiotowego nakazu zapłaty, wnosząc o oddalenie powództwa w całości. Pozwani wskazali, że złożyli wniosek do Gminy MiejskiejC.o umorzenie należności. Podnieśli zarzut nieprawidłowego rozliczenia zużycia wody.
Na rozprawie w dniu 14 lipca 2020 r. pozwaniE. L.iK. L.wnosili o rozłożenie należności na raty w wysokości 300 złotych miesięcznie.
Postanowieniem z dnia 5 lutego 2020 r. Sąd zwolnił pozwanychE. L.iK. L.od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 31 marca 2020 r. Sąd zawiesił postępowanie w stosunku do pozwanegoR. L.w trybieart. 177 § 1 pkt 6 kpc.
Pismem procesowym z dnia 12 maja 2020 r. powód Gmina MiejskaC.popierał pozew co do kwoty 8507,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa do dnia zapłaty tytułem czynszu za zajmowany lokal mieszkalny w okresie od stycznia 2017 r. do września 2019 r., w tym należności z tytułu zużycia wody oraz skapitalizowanych odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wymagalności do dnia 30 września 2019 r., wskazując, że obniżenie żądanej kwoty wynika z ponownego rozliczenia kosztów zużycia wody.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Lokal mieszkalny nr (...)położony wC.przyul. (...)wchodzi w skład zasobów mieszkaniowych Gminy MiejskiejC.. Zarząd nieruchomością sprawuje Towarzystwo Budownictwa Mieszkaniowego Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wC.( bezsporne ).
W lokalu tym zamieszkują małżonkowieE. L.iK. L.na podstawie umowy najmu z 29 sierpnia 1996 r. Zgodnie z umową czynsz płaty jest miesięcznie z góry do 10 dnia miesiąca, zaś pozostałe opłaty z dołu. Lokal zajmowany przez małżonkówL.wyposażony jest w wodomierz ( bezsporne ).
Łączna wysokość zadłużeniaE. L.iK. L.z tytułu najmu przedmiotowego lokalu w okresie od stycznia 2017 r. do września 2019 r., w tym koszty zużycia wody, wynosi 7628,70 zł, zaś wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie od wysokości odszkodowania za poszczególne miesiące do dnia 30 września 2019 r. – 879,24 zł. W tym okresie małżonkowieL.dokonywali niesystematycznych wpłat w wysokości nie pokrywającej w całości należny czynsz ( zestawienie należności k. 8, 54 ).
R. L.jest zameldowany w tym lokalu, jednakże nie przebywa w nim od około 2000 r. ( bezsporne ).
E. L.iK. L.otrzymują emerytury. Świadczenie otrzymywane przezE. L.jest zajęte przez komornika sądowego w związku z prowadzonymi postępowaniami egzekucyjnymi. Po potrąceniu zajętej części świadczeniaE. L.otrzymuje tytułem emerytury około 1100 złotych, zaśK. L.około 1560 złotych. Łączna wysokość zadłużenia małżonkówL.w stosunku do innych wierzycieli wynosi około 10000 złotych ( bezsporne ).
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zestawienia należności ( k. 8, 54 ), umowy najmu wraz z aneksem ( k. 10, 20 ), informacji w zakresie rozliczenia należności za wodę ( k. 21 ), oraz zeznań pozwanychE. L.( k. 59 – 60 ) iK. L.( k. 60 ).
Powyższe dowody są w pełni wiarygodne; żadna ze stron procesu nie kwestionowała ich mocy dowodowej, Sąd również nie znalazł podstaw do ich zanegowania. Podkreślić należy, że pozwaniE. L.iK. L.przyznali wskazaną przez powoda Gminę MiejskąC.na kwotę 8507,94 zł wartość przedmiotu sporu, po odliczeniu przez powoda części należności za wodę.
Sąd zważył, co następuje:
W ocenie Sądu, powództwo zasługuje na uwzględnienie w stosunku do pozwanychE. L.iK. L..
Zgodnie z przepisamiustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, osoby zajmujące lokal mieszkalny są obowiązane co miesiąc uiszczać czynsz z tytułu najmu lokalu, którego wysokość ustalana jest na podstawie uchwał rady właściwej gminy.
Uznać zatem należy, że pozwaniE. L.iK. L., w których dyspozycji pozostaje przedmiotowy lokal mieszkalny zobowiązani są do zapłaty na rzecz powoda Gminy MiejskiejC.jako właściciela nieruchomości czynszu za okres od stycznia 2017 r. do września 2019 r. w wysokości uwzględniającej dokonane w tym okresie wpłaty oraz rozliczenie wody.
Łączna wysokość czynszu zaległego za ten okres wynosi 7628,70 zł, zaś wysokość odsetek ustawowych za opóźnienie – 879,24 zł.
W związku z powyższym Sąd uwzględnił powództwo co do kwoty(...),94 i zasądził od pozwanychE. L.iK. L.solidarnie na rzecz powoda Gminy MiejskiejC.kwotę 8507,94 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 5 listopada 2019 r. do dnia zapłaty. Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie stosownie doart. 481 § 1 i 2 kcorazart. 482 § 1 kc.
Jednocześnie Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie tj. co do kwoty 51,83 zł. Powód Gmina MiejskaC.wskazał, że powyższa kwota była wynikiem błędnych odczytów wodomierzy i o tę kwotę obniżono wysokość należności obciążających pozwanych. Uznać zatem należy, że roszczenie w tym zakresie nie jest zasadne.
O kosztach procesu Sąd orzekł stosownie doart. 100 zd 2. kpc, obciążając nimi pozwanychE. L.iK. L.w całości, mając na uwadze, że w stosunku do nich Sąd uwzględnił powództwo w znacznej części, a zatem jako strona przegrywająca proces zobowiązani są do zwrotu kosztów procesu na rzecz powoda. Sąd zasądził zatem od pozwanychE. L.iK. L.solidarnie na rzecz powoda Gminy MiejskiejC.kwotę 2300,00 zł tytułem kosztów procesu, w tym 500,00 zł tytułem opłaty sądowej od pozwu oraz 1800,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika Sąd ustalił stosownie do przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Wprawdzie pozwani zostali zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie w całości, jednakże - stosownie doart.108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych– zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia strony od obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi.
Odnosząc się do wniosku pozwanychE. L.iK. L.o rozłożenie należności na raty, wskazać należy, że niewątpliwie, wniosek taki - co do zasady - uznać należy za dopuszczalny. Stosownie bowiem doart. 320 kpcw szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzony świadczenie.
W niniejszej sprawie pozwaniE. L.iK. L.wskazali przyczynę braku zapłaty wynikającą z sytuacji zdrowotnej pozwanejE. L.. Jak słusznie jednak podkreśla się w orzecznictwie, ochrona jaką zapewnia pozwanemu dłużnikowiart. 320 kpc, nie może być stawiana ponad ochronę wierzyciela w procesie cywilnym i wymaga uwzględnienia wszelkich okoliczności sprawy, w tym uzasadnionego interesu podmiotu inicjującego proces ( wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 15 stycznia 2014 r. w sprawie V ACa 620/13, wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 31 maja 2012 r. w sprawie I ACa 242/12 ). Pozwani, pomimo deklarowanej chęci spłaty zadłużenia w ratach, przez okres od otrzymania odpisu pozwu, tj. grudzień 2019 r. nie zaspokoili roszczeń powoda chociażby w części, co zapewne jest wynikiem ich złej kondycji finansowej będącej wynikiem zadłużenia w stosunku do różnych wierzycieli na kwotę – w ich ocenie – około 10000 złotych, bez zadłużenia z tytułu czynszu na rzecz Gminy MiejskiejC.. Powyższe okoliczności powodują daleko idący sceptycyzm co do rzeczywistej woli i możliwości spłaty zobowiązania w ratach i w ocenie Sądu mają na celu jedynie - niezasługujące na uwzględnienie - odroczenie spłaty powstałych zobowiązań. Sąd nie neguje trudnej sytuacji finansowej pozwanych, jednakże brak jest związku pomiędzy rozłożeniem na raty należnej powodowi kwoty a poprawą ich trudnej sytuacji.