Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 1120/19
Data wyroku: 2019-11-18 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Joanna Dworzycka-Skrobowska
Słowa kluczowe: Czyn
Podstawa prawna: art. 177 § 1 kk

Sygn. akt II K 1120/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
18 listopada 2019r.
Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Joanna Dworzycka - Skrobowska
Protokolant: Monika Rataj
po rozpoznaniu w dniu: 16 października 2019r. oraz 18 listopada 2019r.
s p r a w y :T. C.
PESEL: (...)

oskarżonego o to, że:
w dniu 15 marca 2019 roku wJ., woj.(...), naul. (...)w sposób nieumyślny naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując autobusem markiM.onr rej. (...)nie zachował należytej ostrożności, a następnie wykonał manewr hamowania, w wyniku czego pasażerka pojazdu w osobieB. P.doznała obrażeń w postaci wielopoziomowych nieprzemieszczonych złamań żeber lewych 4,5,6,7,8 w odcinkach tylno-bocznych i potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ruchu na okres powyżej dni siedmiu,

to jest o czyn zart. 177 § 1 k.k.;

I
ustala, że oskarżonyT. C.dopuścił się, czynu opisanego w części wstępnej wyroku, czym wyczerpał znamiona czynu zabronionego zart. 177 § 1 kk., ustalając jednocześnie, iż wina i społeczna szkodliwość czynu oskarżonego nie są znaczne i za to, na podstawieart. 66 § 1 i § 2 k.k.orazart. 67 § 1 k.k., postępowanie karne warunkowo umarza na okres 2 lat próby;

II
na podstawieart. 67 § 3 k.k.orzeka wobec oskarżonegoT. C.nawiązkę w kwocie 3 000 złotych na rzecz pokrzywdzonejB. P.;

III
zwalnia oskarżonegoT. C.od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 1120/19

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 15 marca 2019 roku, około godz. 10.50 naul. (...)wJ.,T. C., kierował autobusem markiM.onr rej. (...). W tym czasie nie działała tam sygnalizacja świetlna, panował wzmożony ruch. W pewnym momencie, kiedyT. C.wjechał na skrzyżowanie z ul.(...), zauważył jadący z prawej strony pojazd. Wówczas wykonał manewr gwałtownego hamowania, w wyniku czego pasażerka autobusuB. P.upadła na podłogę. Na skutek upadku doznała obrażeń w postaci wielopoziomowych nieprzemieszczonych złamań żeber lewych 4,5,6,7,8 w odcinkach tylno-bocznych i potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ruchu na okres powyżej dni siedmiu.
Dowód: zeznaniaM. M.k. 15-16, zeznaniaB. P.k. 3-4, wyjaśnieniaT. C.k. 12-13, k.43, opinia sądowo – lekarska, dotycząca obrażeń doznanych przez pokrzywdzoną k. 20, karta zdarzenia drogowego k. 3-4.
T. C.nie był w przeszłości karany.
Dowód: dane o karalności podejrzanego k. 31.
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wskazał na to, że w dniu zdarzenia była uszkodzona sygnalizacja świetlna, a skrzyżowanie, na którym doszło do zdarzenia jest bardzo dużym i ruchliwym skrzyżowaniem. Wyraził żal i skruchę, przeprosił pokrzywdzoną za zaistniałe zdarzenie. (k.28-30, k. 43).

Sąd zważył co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego zasługują na wiarygodność. Oskarżony w sposób jasny opisał okoliczności, w jakich doszło do wypadku. Jego wyjaśnienia są zbieżne z zeznaniami funkcjonariusza policjiM. M., który przybył na miejsce bezpośrednio po zdarzeniu, jak również z zeznaniami pokrzywdzonejB. P., która w swojej relacji potwierdziła w szczególności fakt gwałtownego hamowania oskarżonego, wskazywała również na doznane przez siebie na skutek upadku obrażenia. Zeznania tych świadków były rzeczowe i jasne.
Sąd w całości obdarzył wiarą opinię lekarską sporządzoną przez biegłegoZ. K.. Jest ona pełna, jasna i rzeczowa, wydana została przez uprawnioną osobę, dysponującą niezbędną wiedzą specjalistyczną. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Na wiarę zasługuje także dokumentacja zgromadzona w niniejszej sprawie. Autentyczność oraz wartość dowodowa tych dokumentów nie budzi wątpliwości Sądu, gdyż zostały sporządzone przez właściwe organy, w granicach ich kompetencji oraz w przypisanej prawem formie.
Mając na uwadze wyniki przewodu sądowego i analizę dowodów, Sąd uznał, że oskarżonyT. C.w dniu 15 marca 2019 roku wJ., nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone wart. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowymw ten sposób, że kierując autobusem markiM.onr rej. (...)po drodze publicznej, tj. naul. (...)wJ., nie zachował należytej ostrożności i wjechał na skrzyżowanie, w czasie, gdy nie działała tam sygnalizacja świetlna i panował nasilony ruch, a następnie podjął gwałtowny manewr hamowania, powodując upadek na podłogę pojazdu jednej z pasażerek autobusuB. P., w następstwie czego doznała ona obrażeń w postaci wielopoziomowych nieprzemieszczonych złamań żeber lewych 4,5,6,7,8 w odcinkach tylno-bocznych i potłuczeń ogólnych, które to obrażenia spowodowały naruszenie narządu ruchu na okres powyżej dni siedmiu. Tym samym Sąd przyjął, że oskarżony dopuścił się przestępstwa zart. 177 § 1 kk.
Rozważając wszystkie istniejące w sprawie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe Sąd uznał, że oskarżony zasługuje na dobrodziejstwo warunkowego umorzenia postępowania. Wydając przedmiotowe rozstrzygnięcie i oceniając stopień winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości czynu, Sąd miał na uwadze w szczególności okoliczności, w jakich oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w postaci nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jak również okoliczności dotyczące jego osoby. W ocenie Sądu zarówno stopień społecznej szkodliwości, jak i zawinienia nie jawią się jako znaczne. Prawdą jest, że oskarżony nie zachował ostrożności podczas prowadzenia pojazdu, jednakże to naruszenie miało charakter nieumyślny. Oskarżony jest długoletnim kierowcą autobusu, w przeszłości nigdy nie miały miejsca kolizje drogowe z jego udziałem, nie był karany za wykroczenia drogowe (k.14). Przyznał się do winy, wyraził skruchę i złożył wyjaśnienia, nie był dotychczas karany za przestępstwa. W toku postępowania sądowego przeprosił pokrzywdzoną za zaistniałe zdarzenie, uzgodnił z nią kwotę nawiązki.
Okoliczności te uzasadniają przypuszczenie, że pomimo warunkowego umorzenia postępowania będzie on przestrzegać porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Jego postawa wskazuje, że uzmysłowił sobie wagę popełnionego przestępstwa. Jest to istotna okoliczność, z której można wnosić o osiągnięciu określonych celów z zakresu prewencji indywidualnej, jak również zaspokojeniu w określonym stopniu społecznego poczucia sprawiedliwości. Z uwagi na łączne wystąpienie wyżej opisanych okoliczności Sąd przychylił się do wniosku Prokuratora i uznał za stosowne zastosować wobec oskarżonego dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania karnego, wyznaczając mu okres 2 lat próby. W ocenie Sądu taki okres będzie wystarczającym z punktu widzenia wychowawczego oddziaływania, a także pozwoli na weryfikację postawionej wobec niego prognozy kryminologicznej.
Sąd orzekł od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 3000 złotych, uznając rozstrzygnięcie w tym zakresie za słuszne i adekwatne do całokształtu zachowania, którego dopuścił się oskarżony. Na powyższy środek karny w takiej kwocie wyrazili zgodę na posiedzeniu zarówno oskarżony jak i pokrzywdzona. Orzekając ją Sąd uwzględnił możliwości zarobkowe oskarżonego.
Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego i orzeczoną wobec niego nawiązkę Sąd na podstawieart. 624 § 1 kpkzwolnił go w całości od ponoszenia kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.