Sąd Rejonowy w Zielonej Górze
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 508/18
Data wyroku: 2019-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Robert Kuliński

Sygn. akt II K 508 / 18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
dnia 31 stycznia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Zielonej Górze w II Wydziale Karnym w składzie
Przewodniczący: SSR Robert Kuliński
Protokolant: st. sekr. sad. Adamina Didłuch
po rozpoznaniu w dniach 15 listopada 2018 roku, 24 stycznia 2019 roku sprawy

A. K. (1), synaJ.iH. z domu O.,

ur. (...)wZ.,
oskarżonego o to, że:
w nieustalonym okresie do dnia 8 maja 2018 roku wZ., przyul. (...)znęcał się nad psem rasy mieszanej poprzez złośliwe straszenie lub drażnienie psa objawiające się u psa lękiem, utrzymywanie psa w niewłaściwych, niehumanitarnych warunkach bytowania, w tym niezapewnienie zwierzęciu możliwości egzystencji zgodnie z potrzebami danego gatunku, rasy, płci i wieku zadając w ten sposób psu ból oraz cierpienie, narażając go na utratę zdrowia,
to jest o czyn zart. 35 ust. 1aw zw. zart. 6 ust. 2 pkt 10 i art. 4 pkt 2 i 15 oraz art. 5 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 rokuO ochronie zwierząt,

1
na podstawieart. 66 § 1 kkwarunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonegoA. K. (1);

2
na podstawieart. 67 § 1 kkwyznacza okres próby na 2 (dwa) lata;

3
na podstawieart. 67 § 3 kkorzeka wobec oskarżonegoA. K. (1)nawiązkę na rzeczBiura Ochrony (...)wZ.z siedzibą 65-12Z.,ul. (...)w kwocie 100 (sto) złotych;

4
na podstawie art. 35 ust. 3 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku „o ochronie zwierząt” orzeka przepadek psa płci męskiej rasy mieszanej maści wilczastej, odebranego od oskarżonegoA. K. (1)w dniu 8 maja 2018 roku;

5
na podstawie art. 35 ust. 6 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku „o ochronie zwierząt” orzeka wobec oskarżonegoA. K. (1)zakaz posiadania zwierząt kategorii psa domowego przez okres 2 (dwóch) lat;

6
na podstawieart. 624 § 1 kpkzwalnia oskarżonegoA. K. (1)od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.

Sygn. akt II K 508 / 18

UZASADNIENIE
wyroku z dnia 31 stycznia 2019 roku
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 2 maja 2018 rokuB. K. (1)przebywała na swojejdziałce ogrodowej nr (...)na terenieStowarzyszenia (...)„naW.Piastowskich” wZ.. Około godziny 11.00 usłyszała skowyt psa pochodzący z sąsiedniej działki, zajmowanej przezA. K. (2), który krzycząc na psaty gnoju,znowu żeś narobił, „znowu mam robotę przez ciebie,mam cię dosyć,kilkakrotnie uderzał narzędziem ogrodniczym, prawdopodobnie o ziemię.B. K. (1)nie widziała całości przebiegu zdarzenia, ponieważ zasłaniał je płot, w związku z czym podeszła do posesjiA. K. (2), któremu zwróciła uwagę na niewłaściwe zachowanie wobec psa, na co ten odpowiedział, iżgnojek ciągle kopie mu doły i ma przez niego ciągle robotę, bo musi te doły zakopywać, powiedział również, żema dosyć tego psa ale nie odda go do schroniska, bo nie będzie latał z psem i załatwi to inaczej. W tym czasieB. K. (1)spostrzegła, iż pies schował się za budę, był bardzo wystraszony, a następnie powiadomiła o zdarzeniu Policję.
dowód:



częściowe wyjaśnienia oskarżonegoA. K. (2), k. 41, 101 akt,

zeznania świadkaB. K. (1), 4 – 5, 110 – 11 akt,

Na skutek uzyskanej informacji od organów ścigania,L. W., generalny inspektor ochrony praw zwierzątBiura Ochrony (...)orazB. K. (2), prezentujący prawa pokrzywdzonego -Biura Ochrony (...)wZ., w dniu 8 maja 2018 roku w udali się na teren posesji zajmowanej przezA. K. (2). Na miejscu zauważyli drewnianą budę zbudowaną z płyt pilśniowych oraz psa o umaszczeniu siwo - wilczastym z białymi znaczeniami w wieku około 1 roku, którzy przywiązany był do palika przy budzie łańcuchem, którego długość wynosiła około 1,5 metra. Na widok wolontariuszyBiura Ochrony (...)pies kulił się, przywierał do ziemi, sztywniał przy próbie pogłaskania, prezentował postawę uległą, nie szczekał, po odpięciu z łańcucha i zapięciu na smycz nie chciał poruszać się, unikał kontaktu z człowiekiem. W związku z zastanymi warunkami oraz zachowaniem psa podjęto decyzję o odebraniu zwierzęcia, które w dniu 9 marca 2018 roku przekazano do(...) Stowarzyszenia Pomocy (...)wG., gdzie psa odebrałaA. C., pełniąca funkcję prezesa tego Stowarzyszenia.
dowód:



zeznania świadkaL. W., k. 36 – 37, 111 akt,

zeznania świadkaB. K. (2), k. 12 – 13, 111 akt,

zeznania świadkaA. C., k. 52 – 53, 111 akt,

karta informacyjna wizyty, k. 11 akt,

opinia biegłego z zakresu zoopsychologii, k. 22 – 26 akt,

OskarżonyA. K. (2)nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Słuchany w toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił, iż poprzez nakrzyczenie na psa to nic się nie stało, nie pamięta ile razy krzyczał na psa, uważa, że pies miał właściwe warunki bytowania, miał zrobioną bardzo dobrze budę, w środku miał styropian, jak był w domu, to cały czas latał po ogrodzie, nigdy nie uderzał psa, pies kopał dziury, jeden dzień kopał, drugi dzień nie kopał, w związku z czym krzyczał na psa i zakopywał dziury, łańcuch miał dwa metry, dostał zalecenie w protokole z interwencji, żeby zaszczepić psa, odrobaczyć i zwiększyć długość łańcucha do minimum 3 metrów, ale tego nie zrobił, bo pies został mu odebrany. Wyjaśnił nadto, iż pies przed odebraniem nie był kiedykolwiek szczepiony, nie miał jeszcze roku, dostał go od kogoś, ale nie pamiętam od kogo, pies był malutki, był szczeniakiem, miał wodę, jedzenie, k. 41 akt.
OskarżonyA. K. (2)słuchany następnie przed Sądem w toku rozprawy głównej wyjaśnił, iż krzyczał na psa ale to nie znaczy, że mu coś zrobił, nie bił psa, w dniu 3 maja byli u niego ze schroniska i stwierdzili, że wszystko jest w porządku, że pies ma wodę, dostawał pokarm, kazali mu zrobić szczepienie, odrobaczyć psa i zrobić dłuższy łańcuch, jeżeli chodzi o warunki humanitarne trzymania psa, to pies miał zbudowaną budę z przepierzeniem a pomiędzy tym był styropian o grubości 2,5 cm, wtedy jak byli u niego 3 maja to psa zostawili, powiedzieli, że nic nie widzą, później przyszedł do domu, w dniu 8 maja opiekował się osobą niepełnosprawną i jak wrócił zobaczył, że psa nie ma, a w skrzynce na listy była decyzjaBiura Ochrony (...)o odebraniu psa, potem przeczytał naF., że pies nie ma żadnych śladów i nic mu się nie dzieje i to pisałoBiuro Ochrony (...), dzwonił dlaczego mu psa zabrali, bo naF.napisali, że psu nic się nie dzieje, na co odpowiedzieli, że mają takie prawo, k. 101 akt.
Sąd zważył co następuje:
Sąd ustalając w niniejszej sprawie stan faktyczny dokonał wszechstronnej analizy całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonegoA. K. (2)oraz zeznań słuchanych w sprawie świadków, a toB. K. (1),L. W.,B. K. (2)A. C., a także analizy uzyskanych w toku postępowania opinii i dokumentów, ujawnionych w toku rozprawy głównej.
Ustosunkowując się w pierwszej kolejności do wyjaśnień oskarżonegoA. K. (2), to Sąd w znacznej mierze je podzielił, niemniej jednak zdaniem Sądu wyrażają one jedynie pogląd oskarżonego, który jak się wydaje posiada bardzo ograniczoną wiedzę w zakresie warunków trzymania zwierzęcia, w szczególności jego zachowań i naturalnych potrzeb. W tym zakresie Sąd podzielił stanowisko wyrażone przezL. W.,B. K. (2)orazA. C., wolontariuszy i pracownikówBiura Ochrony (...)wZ.oraz(...) Stowarzyszenia Pomocy (...)wG.. Wskazali oni, iż po lękliwym zachowaniu psa widać było, że boi się ludzi, co jest wynikiem złośliwego straszenia lub drażnienia, pod względem psychicznym miał wyraźne patologiczne zachowania, a zmiany psychiczne spowodowane były brakiem pozytywnego kontaktu z człowiekiem, życiem w izolacji, brakiem możliwości spełnienia naturalnych potrzeb zwierzęcia, uwięzieniem oraz stosowaniem przemocy w stosunku do niego, pies wykazywał zachowania lękowe, wysyłając sygnały uspakajające w celu zatrzymania człowieka przed stosowaniem przemocy.
Powyższe okoliczności potwierdziłaD. Ż., biegła sądowa z zakresu zoopsychologii zwierząt, podnosząc, iż zachowanie psa na widok szpadla i grabi przejawiające się panicznym lękiem, kuleniem, drżeniem wskazują na zaburzenia związane z lękiem, które to zaburzenia wynikają z zaniedbania psychicznego i fizycznego psa. Również warunki trzymania psa były nieprawidłowe, pies przebywał na terenie posesji uwiązany na krótkim łańcuchu o długości około 1,5 metra, na terenie uwiązania nie miał utwardzonego podłoża chroniącego przed wilgocią, czy mrozem. Pies nie miał nadto zapewnionej odpowiedniej ilości ruchu, możliwości spełnienia jego naturalnych potrzeb jak eksploracja terenu, zabawa, przez co poruszał się w sposób nieprawidłowy, podskakując i przebierając łapami w miejscu, co świadczy to o braku możliwości swobodnego ruchu i wyuczonym marginesie ruchu, przebywaniu w sposób stały na uwięzi. Okoliczności te potwierdziłaB. K. (1), która stanowczo zeznała, iż pies cały czas był uwięziony na łańcuchu, a widziała jedynie dwa przypadki, gdy pies spuszczony z tego łańcucha, co zaprzecza w tym zakresie wyjaśnieniom oskarżonego. Co ważne, świadek ten codziennie przebywa na terenie działki, gdyż trzyma na niej 5 kotów, które codziennie dokarmia. Odnosząc się natomiast do długości łańcucha, to poza sporem jest, iż był on za krótki, co potwierdza również sam oskarżony.
Mając na uwadze zebrany w sprawie i opisany wyżej materiał dowodowy, Sąd doszedł do przekonania, że sprawstwo i wina oskarżonegoA. K. (2)w zakresie zarzucanego mu czynu nie budzi wątpliwości. Mając natomiast na uwadze fakt, iż nie zachodzi żadna z okoliczności wyłączających odpowiedzialność karną określoną w kontratypach, nie budzi wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem dopuścił się czynu zabronionego, zagrożonego karą, którego społeczna szkodliwość nie jest znikoma, a czyn te został popełniony w sposób zawiniony.
I tak oskarżonyA. K. (2)w nieustalonym okresie do dnia 8 maja 2018 roku wZ., przyul. (...)znęcał się nad psem rasy mieszanej poprzez złośliwe straszenie lub drażnienie psa objawiające się u psa lękiem, utrzymywanie psa w niewłaściwych, niehumanitarnych warunkach bytowania, w tym niezapewnienie zwierzęciu możliwości egzystencji zgodnie z potrzebami danego gatunku, rasy, płci i wieku zadając w ten sposób psu ból oraz cierpienie, narażając go na utratę zdrowia, popełnionym czynem wyczerpał znamiona przestępstwa opisanego wart. 35 ust. 1aw zw. zart. 6 ust. 2 pkt 10 i art. 4 pkt 2 i 15 oraz art. 5 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 rokuO ochronie zwierząt, a na podstawie.
Uwzględniając okoliczności niniejszej sprawy, w szczególności osobę sprawcy, Sąd na podstawieart. 66 § 1 kkwarunkowo umarzył postępowanie karne wobec oskarżonegoA. K. (1), zakreślając w oparciu o treść art. 67 § 1 okres próby na 2 lata. Podejmując decyzję o warunkowym umorzeniu postępowania Sąd rozważał szereg okoliczności związanych tak z osobąA. K. (2), jak i popełnionym przez niego przestępstwem. W tym zakresie zauważyć należy, iż oskarżony jest osobą liczącą sobie 71 lat, a jego działanie w niewielkim stopniu było powodowane złą wolą, a przede wszystkim było wynikiem braku podstawowej wiedzy o warunkach trzymania zwierzęcia. Na korzyść oskarżonego przemawia fakt, iż pies nie miał jakichkolwiek obrażeń i był prawidłowo odżywiony. Zauważyć też należy, iż warunki życia oskarżonego niewiele odbiegają od tych, jakie stworzył on dla swojego psa, a z całą pewnością można stwierdzić, że oskarżony żyje znacznie poniżej granicy powszechnie rozumianego ubóstwa.
Na podstawieart. 67 § 3 kkSąd orzekł wobec oskarżonegoA. K. (1)nawiązkę na rzeczBiura Ochrony (...)wZ.z siedzibą 65-12Z.,ul. (...)w kwocie 100 złotych. Nadto na podstawie art. 35 ust. 3 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku „o ochronie zwierząt” Sąd orzekł przepadek psa płci męskiej rasy mieszanej maści wilczastej, odebranego od oskarżonegoA. K. (1), a także w oparciu treść art. a35 ust. 6 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku „o ochronie zwierząt” zakaz posiadania zwierząt kategorii psa domowego, określając okres tego zakazu proporcjonalny do okresu próby. Obydwa ostatnie orzeczenia pozostają jednakże bez większego znaczenia dla oskarżonego, gdy ten sam wskazał, iż nie chce, aby mu oddano mu zabrane zwierzę, a nie wydaje się, aby w przyszłości oskarżony miał zamiar takie posiadać.
Mając na uwadze dyspozycjęart. 624 § 1 kpkSąd zwolniłA. K. (1)od ponoszenia kosztów procesu, a jakkolwiek oskarżony pobiera stałe świadczenie emerytalne, to jego poziom i standard życia, widoczny w szczególności na dołączonych do akt fotografiach, nie pozwolił Sądowi na obciążenie go dodatkowymi kosztami. Z tych samych względów Sąd orzekł w minimalnej wysokości świadczenie pieniężne na rzecz podmiotu reprezentującego prawa zwierzęcia, będącego podmiotem niniejszego postępowania.