Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 402/19
Data wyroku: 2019-09-09 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Grażyna Jaszczuk
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 402/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 9 września 2019 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Grażyna Jaszczuk

Protokolant:

st.sekr.sądowy Agata Polkowska

przy udziale Prokuratora Marka Kempki
po rozpoznaniu w dniu 9 września 2019 r.
sprawyD. K.
oskarżonego zart. 178a §4 kk
D. S.iB. W.
oskarżonych zart. 18 §3 kkw zw. zart. 178a §1 kk
na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora, oskarżonegoB. W.i obrońcę oskarżonegoD. K.
od wyroku Sądu Rejonowego w Garwolinie
z dnia 21 listopada 2018 r. sygn. akt II K 339/16
wyrok w stosunku doD. K.,B. W.i na podstawieart. 435 kpkwobecD. S.uchyla i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Garwolinie do ponownego rozpoznania.
Sygn. akt II Ka 402/19

UZASADNIENIE

I
D. K.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 21 marca 2016 roku, o godz. 14:35 naul. (...)wŻ., gm.Ż., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,60 mg/l i 0,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował po drodze publicznej samochodem osobowym markiV. (...)onumerach rejestracyjnych (...), pomimo orzeczonego w sprawie II K 125/15 przez Sąd Rejonowy w Garwolinie, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, obowiązującego na okres lat 2 /dwóch/, tj. od 18 stycznia 2016 roku do dnia 18 stycznia 2018 roku,

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

2
w dniu 20 kwietnia 2016 roku, o godz. 0:15 naul. (...)wŻ., gm.Ż., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,89 mg/l i 0,86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował po drodze publicznej samochodem osobowym markiB.onumerach rejestracyjnych (...), pomimo orzeczonego w sprawie II K 125/15 przez Sąd Rejonowy w Garwolinie, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, obowiązującego na okres lat 2 /dwóch/, tj. od 18 stycznia 2016 roku do dnia 18 stycznia 2018 roku,

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

3
w dniu 25 kwietnia 2016 roku, o godz. 16 wZ., gm.Ż., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,42 mg/l, 0,33 mg/l i 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, kierował po drodze publicznej samochodem osobowym markiV. (...)onumerach rejestracyjnych (...), pomimo orzeczonego w sprawie II K 125/15 przez Sąd Rejonowy w Garwolinie, zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych, obowiązującego na okres lat 2 /dwóch/, tj. od 18 stycznia 2016 roku do dnia 18 stycznia 2018 roku,

tj. o czyn zart. 178a § 4 kk

II
D. S.został oskarżony o to, że:

1
w dniu 21 marca 2016 roku, o godz., 14:35 naul. (...)wŻ., gm.Ż., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,49 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, działając w zamiarze, aby znajdujący się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,60 mg/l i 0,66 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzuD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk, ułatwił mu jego popełnienie, w ten sposób, że udostępniłD. K.oraz pozwolił mu prowadzić po drodze publicznej pojazdV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), który użytkował,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 178a § 1 kk

2
w dniu 25 kwietnia 2016 roku, o godz. 16 wZ., gm.Ż., woj.(...), działając w zamiarze, aby znajdujący się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,42 mg/l, 0,33 mg/l i 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzuD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk, ułatwił mu jego popełnienie, w ten sposób, iż udostępniłD. K.oraz pozwolił mu prowadzić po drodze publicznej pojazdV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), który użytkował,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 178a § 1 kk

III
B. W.został oskarżony o to, że dniu 20 kwietnia 2016 roku, o godz. 0:15 naul. (...)wŻ., gm.Ż., woj.(...), znajdując się w stanie nietrzeźwości, tj. 1,1 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, działając w zamiarze, aby znajdujący się w stanie nietrzeźwości, tj. 0,89 mg/l i 0,86 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzuD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk, ułatwił mu jego popełnienie, w ten sposób, iż udostępniłD. K.oraz pozwolił mu prowadzić po drodze publicznej pojazdB.onumerze rejestracyjnym (...), który użytkował,

tj. o czyn zart. 18 § 3 kkw zw. zart. 178a § 1 kk
Sąd Rejonowy w Garwolinie wyrokiem z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. II K 339/16:

I
oskarżonegoD. K.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, wyczerpujących dyspozycjęart. 178a § 4 kk, z tym, że przyjął, że czyny te zostały popełnione w ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kki za te czyny na podstawieart. 178a § 4 kkw zw. zart. 91 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego karę roku pozbawienia wolności; na podstawieart. 63 § 1 kkzaliczył na jej poczet okres zatrzymania oskarżonego w sprawie od dnia 20.04.2016 r., godz. 0:35 do dnia 20.04.2016 r., godz. 13:05, uznając karę pozbawienia wolności za wykonaną w tej części;

II
na podstawieart. 42 § 3 kkw zw. zart. 41 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych;

III
na podstawieart. 43a § 2 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkorzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 13.000 /trzynastu tysięcy/ złotych;

IV
oskarżonegoD. S.uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, wyczerpujących dyspozycjęart. 18 § 3 kkw zw. zart. 178a § 1 kk, z tym, że przyjął, że czyny te zostały popełnione w ciągu przestępstw zart. 91 § 1 kki za te czyny na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 178a § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkw zw. zart. 91 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego karę ograniczenia wolności w wymiarze roku z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 /czterdziestu/ godzin w stosunku miesięcznym;

V
oskarżonegoB. W.uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 18 § 3 kkw zw. zart. 178a § 1 kki za ten czyn na podstawieart. 19 § 1 kkw zw. zart. 178a § 1 kkw zw. zart. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kkw zw. zart. 35 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 /trzydziestu/ godzin w stosunku miesięcznym;

VI
zasadził od oskarżonegoD. K.kwotę 300 (trzystu) złotych, zaś od oskarżonychB. W.iD. S.kwoty po 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłat, w pozostałej części zwalniając oskarżonych od wydatków, obciążając nimi Skarb Państwa.

Wyrok ten zaskarżył prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść oskarżonegoD. K., w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynu, jakiego dokonał oskarżony oraz w relacji do celów, jakie kara ta winna spełniać w zakresie prewencji szczególnej i społecznego oddziaływania.
Wyrokowi temu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnegoart. 19 § 1 kkiart. 42 § 2 kk, poprzez nie orzeczenie wobec oskarżonychD. S.iB. W.środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat orazart. 19 § 1 kkiart. 43a § 2 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kk, poprzez nie orzeczenie wobec oskarżonychD. S.iB. W.środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie po 5 tysięcy złotych, w sytuacji gdy zgodnie z treściąart. 19 § 1 kkSąd wymierza karę za podżeganie i pomocnictwo w granicach zagrożenia przewidzianego za sprawstwo, aKodeks karnynie wyznacza specjalnych dyrektyw wymiaru kary dla podżegacza i pomocnika, a w związku z tym mają zastosowanie zasady wymiaru kary dla podżegacza i pomocnika, a w związku z tym mają zastosowanie zasady wymiaru kary i środków karnych w przypadku obligatoryjne tak jak dla sprawcy czynu.
Podnosząc powyższy zarzut prokurator wniósł o zmianę wyroku w zaskarżonej części poprzez orzeczenie oskarżonemuD. K.kary bezwzględnej 2 lat pozbawienia wolności oraz orzeczenie środków karnych wobec oskarżonychD. S.iB. W., na podstawieart. 42 § 2 kkorzeczenie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat, na podstawieart. 43a § 2 kkw zw. zart. 39 pkt 7 kkorzeczenie wobec oskarżonych świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie po 5 tysięcy złotych.
Wyrok ten zaskarżył także obrońca oskarżonegoD. K., zarzucając mu:

1
w zakresie przypisania oskarżonemu czynu z pkt 3 aktu oskarżenia, tj. kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości w dniu 25 kwietnia wZ.– obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:art. 4 kpk,art. 7 kpkw zw. zart. 410 kpkorazart. 424 § 1 kpk– wyrażającą się w przekroczeniu przez Sąd zasady swobodnej oceny dowodów poprzez zbyt dowolną analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego; w szczególności w bezkrytycznym daniu wiary zeznaniom funkcjonariuszy PolicjiM. D.iG. K., pomimo ich niedostatecznego stopnia kategoryczności oraz nie daniu wiary odmiennym wyjaśnieniom oskarżonychD. K.iD. S.pomimo, iż obaj oskarżeni od początku, konsekwentnie i spójnie przedstawiali przebieg przedmiotowego zdarzenia;

2
rażącą niewspółmierność wymierzonej oskarżonemu bezwzględnej kary pozbawienia wolności, poprzez brak jej warunkowego zawieszenia wykonania lub zamienienie na karę ograniczenia wolności na podstawieart. 37a kk, niedostateczne uwzględnienie szeregu istotnych okoliczności łagodzących, nieuwzględnienie w prognozie kryminologicznej zachowania oskarżonego po popełnieniu przestępstwa oraz niedostateczne uwzględnienie dyrektyw wymiaru kary, w szczególności całkowitego pominięcia dyrektywy wymienionej wart. 54 § 1 kk, tj. dyrektywy wymiaru kary młodocianemu.

Podnosząc powyższe obrońca oskarżonegoD. K.wniósł o to, aby Sąd Odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i:

⚫

uniewinnił oskarżonegoD. K.od zarzutu kierowania pojazdem mechanicznym w stanie nietrzeźwości w dniu 25 kwietnia wZ.;

w pozostałym zakresie:

1
na mocyart. 69 § 1, 2 i 4 kkiart. 70 § 1 pkt 1 kkwykonanie wymierzonej oskarżonemu kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 (pięć) lat;

2
na mocyart. 71 § 1 kkwymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając stawkę dzienną na mocyart. 33 § 3 kkna kwotę 20 (dwudziestu) złotych;

3
na mocyart. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązał oskarżonego do powstrzymywania się od nadużywania alkoholu;

4
na mocyart. 73 § 1 kkoddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora sądowego;

5
na mocyart. 42 § 3 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 lat;

ewentualnie:

1
na mocyart. 37a kkorzekł karę ograniczenia wolności w wymiarze 2 lat z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 40 godzin miesięcznie;

2
na mocyart. 72 § 1 pkt 5 kkzobowiązał oskarżonego od powstrzymywania się od nadużywania alkoholu;

3
na mocyart. 39 pkt 7 kkorzekł świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 2.000 zł;

4
na mocyart. 42 § 3 kkw zw. zart. 43 § 1 kkorzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 8 lat,

ewentualnie
o zwrot sprawy Sądowi Rejonowemu w Garwolinie do ponownego rozpoznania.
Nadto, obrońca oskarżonegoD. K.wniósł o zwolnienie oskarżonego od zwrotu należnych Skarbowi Państwa kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
Wyrok ten zaskarżył również osobiście oskarżonyB. W., zarzucając mu to, iż:

I
Sędzia Katarzyna Moch skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów na to, że:

⚫

B. W.miał w zamiarze, abyD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk;

Sędzia Katarzyna Moch skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów na to, żeB. W.wiedział, żeD. K.był pod wpływem alkoholu w chwili jak udostępniał mu pojazd.

W tym miejscu oskarżony wskazał na zeznania świadków, podejrzanych (z post. przygotowawczego) i oskarżonych (z post. sądowego) wymieniając ich nazwiska, daty złożenia depozycji oraz poszczególne karty akt sprawy, gdzie odnaleźć można te zeznania (k. 263-264);

II
zarzuty niedopełnienia obowiązku działania zgodnie z prawem przez Sędzię Katarzynę Moch w zakresie sprawyB. W.:

1
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 1 § 3 Kodeksu karnego– określającego, że nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu,

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

2
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 2 § 1 Kodeksu postępowania karnego– określającego, że przepisy niniejszego kodeksu mają na celu takie ukształtowanie postępowania karnego, aby:

⚫

osoba niewinna nie ponosiła tej odpowiedzialności;

przez trafne zastosowanie środków przewidzianych w prawie karnym osiągnięte zostały zadania postępowania karnego w umacnianiu poszanowania prawa;

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

3
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 2 § 2 Kodeksu postępowania karnego– określający, że podstawę wszelkich rozstrzygnięć powinny stanowić prawdziwe ustalenia faktyczne,

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

4
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 4 Kodeksu postępowania karnego– określający, że organy prowadzące postępowanie karne są obowiązane badać oraz uwzględniać okoliczności przemawiające zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego,

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

5
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 5 § 1 Kodeksu postępowania karnego– określający, że oskarżonego uważa się za niewinnego, dopóki wina jego nie zostanie udowodniona;

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

6
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 5 § 2 Kodeksu postępowania karnego– określający, że niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego;

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

7
Sędzia Katarzyna Moch naruszyłaart. 7 Kodeksu postępowania karnego– określający, że organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów;

- dlatego, że skazałaB. W.nie mając w sprawie dowodów, że popełnił on zarzucany czyn.
Dowody na brak dowodów w sprawie przeciwkoB. W.:

⚫

akta sprawy,

zeznania występujących wszystkich świadków w sprawie,

wyjaśnienia występujących wszystkich podejrzanych w sprawie;

wyjaśnienia występujących wszystkich oskarżonych w sprawie.

Wnioski dowodowe oskarżonegoB. W.:

1
wniósł on o wskazanie przez sędzię Katarzynę Moch, które dowody będące w sprawie potwierdzają:

⚫

żeB. W.działał w zamiarze, aby znajdujący się w stanie nietrzeźwościD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk;

żeB. W.wiedział, żeD. K.był pod wpływem alkoholu w chwili jak udostępniał mu pojazd;

2
wniósł o powołanie biegłego, który czyta ze zrozumieniem i pokaże dowody z akt sprawy na to:

⚫

żeB. W.działał w zamiarze, aby znajdujący się w stanie nietrzeźwościD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk;

żeB. W.wiedział, żeD. K.był pod wpływem alkoholu w chwili jak udostępniał mu pojazd;

3
wniósł o przekazanie biegłemu akt sprawy w całości do wydania opinii.

Wnioski końcowe oskarżonegoB. W.:
Oskarżony ten wniósł o uniewinnienieB. W.od zarzucanego mu czynu, gdyż w sprawie nie ma dowodów na to:

⚫

żeB. W.działał w zamiarze, aby znajdujący się w stanie nietrzeźwościD. K.dokonał czynu zart. 178a § 1 kk;

żeB. W.wiedział, żeD. K.był pod wpływem alkoholu w chwili jak udostępniał mu pojazd.

Na rozprawie apelacyjnej obrońca oskarżonegoD. K.poparł apelację i wnioski w niej zawarte. OskarżonyB. W.poparł apelację i wniósł o uniewinnienie. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonegoD. K.i apelacji oskarżonegoB. W., poparł apelację Prokuratora Rejonowego w Garwolinie i wnioski w niej zawarte. OskarżonyD. K.wniósł o utrzymanie wyroku w mocy. OskarżonyD. S.wniósł o utrzymanie wyroku w mocy. Obrońca oskarżonegoD. K.zareplikował. OskarżonyD. K.zareplikował, wskazał, że żałuje popełnionych czynów i oświadczył, że narzeczona jest w ciąży i sama sobie nie da rady.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Wszystkie wniesione w tej sprawie apelacje okazały się jedynie, o tyle zasadne i skuteczne, o ile w następstwie ich wniesienia Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia o charakterze kasatoryjnym miały przepisyart. 435 kpkiart. 436 kpkiart. 440 kpk. Stwierdzone przez Sąd Okręgowy uchybienie odnosiło się do wszystkich oskarżonych i miało taką rangę, iż rozpoznanie go było wystarczające do wydania orzeczenia, a rozpoznanie pozostałych zarzutów z wniesionych w tej sprawie apelacji byłoby stanowczo przedwczesne.
Wielokrotnie powtórzone w apelacji osobistej oskarżonegoB. W.sformułowanie „nie mając w sprawie dowodów” stanowi esencję rozpoznawanej problematyki i główną przyczynę uchylenia zaskarżonego wyroku, chociaż nie nastąpiło to w aspekcie wskazanym przez tegoż oskarżonego.
W przedmiotowej sprawie naruszono jedną z naczelnych zasad postępowania karnego – zasadę bezpośredniości, zgodnie z którą Sąd powinien opierać się tylko na dowodach przeprowadzonych i ujawnionych na rozprawie oraz winien osobiście zetknąć się z tymże materiałem dowodowym. Zasada ta pozostaje nieskodyfikowana wprost przez ustawodawcę, niemniej jednak jej obligatoryjne stosowanie wynika z kilku przepisówKodeksu Postępowania Karnego, w tym przede wszystkim z przepisówart. 7 kpk,art. 92 kpk,art. 410 kpkiart. 174 kpk, a dotychczasowe jednolite stanowisko przedstawicieli doktryny oraz bogate orzecznictwo w tym względzie, w przekonaniu Sądu Okręgowego, pozwala na odstąpienie od przytaczania podręcznikowych argumentów i rozważań.
Po wpłynięciu aktu oskarżenia do Sądu Rejonowego w Garwolinie, przedmiotowa sprawa została przydzielona do referatu SSR Agaty Bańskiej-Baran, a dowody zawnioskowane do przeprowadzenia przez oskarżyciela z aktu oskarżenia częściowo przeprowadzono na rozprawach głównych w dniach: 18 kwietnia 2017 (k.147-153) i 30 maja 2017 r. (k. 158-162), gdzie w/w sędzia była Przewodniczącą – co wymaga podkreślania - przed wyłączeniem jej od rozpoznania postanowieniem z dnia 16 października 2017 r. (k. 178).
Następnie sprawa ta została przeniesiona do referatu SSR Katarzyny Moch. Bezdyskusyjnie, od tego momentu postępowanie sądowe winno toczyć się od początku, zgodnie zart. 402 § 2 kpk. Weryfikacja akt przedmiotowej sprawy prowadziła tymczasem do nieodpartego wniosku, iż SSR Katarzyna Moch w sposób zupełnie nieuprawniony kontynuowała postępowanie dowodowe.
Oczywistym pozostaje, iż czynności dowodowe dokonywane w zgodzie z zasadą bezpośredniości winny być prowadzone mimo istnienia protokołów rozpraw głównych zawierających zeznania świadków złożone przed innym składem sędziowskim. W tym aspekcie oskarżonyB. W.miał rację podnosząc, iż wydając zaskarżony wyrok Sąd Rejonowy w Garwolinie stwierdzając jego sprawstwo „nie miał dowodów”.
Na rozprawie w dniu 8 stycznia 2018 r. (k. 185-186) odebrano wyjaśnienia jedynie odD. S.. W dniu 29 marca 2018 r. (k. 198-200) przesłuchano wyłącznie świadkaK. K.. W dniu 7 maja 2018 r. (k. 212-214) przesłuchano oskarżonychD. K.iB. W.oraz świadkaK. W.. W dniu 18 czerwca 2018 r. (k. 215-216) przesłuchano wyłącznieM. B.. W dniu 17 września 2018 r. (k. 225-226) nie przeprowadzono żadnego dowodu, zaś w dniu 8 listopada 2018 r. (k. 234-235v) zamknięto już przewód sądowy.
Porównanie powyższych dowodów przeprowadzonych przez Sąd Rejonowy w Garwolinie w składzie orzekającym SSR Katarzyny Moch z dowodami zawnioskowanymi przez prokuratora w akcie oskarżenia (k. 130v) prowadzi do wnioskowania o znaczących brakach postępowania dowodowego pierwszoinstancyjnego postępowania sądowego.
W odniesieniu do podstawy dowodowej zaskarżonego wyroku i jego pisemnego uzasadnienia należało stanowczo podkreślić, iż powołano się w nim i oceniono dowody w tym zeznania świadków, z którymi Sąd, wydający ów zaskarżony wyrok, nie miał w ogóle styczności.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, iż prowadzenie rozprawy od początku oznacza konieczność ponownego przeprowadzenia wszystkich uprzednio dokonanych czynności dowodowych. Nierespektowanie tych powinności procesowych przez sąd orzekający stanowi rażącą obrazę przepisów postępowania (art. 410 kpk), mającą wpływ na treść orzeczenia. Nadal aktualny na grunciekpk z 1997 r.(art. 402 § 2 kpk) pozostaje pogląd wyrażony w tezie 2. uchwały SN z dnia 30 września 1998 r., I KZP 13/98, (OSNKW 1998, nr 9-10, poz. 45), że "Przewidziany wart. 350 § 2 kpknakaz prowadzenia rozprawy od początku oznacza obowiązek prowadzenia rozprawy jeszcze raz od nowa, ilekroć on zatem wchodzi w rachubę, tylekroć konieczne jest ponowne przeprowadzenie rozprawy od samego początku, w szczególności zaś nieodzowne jest powtórzenie wszystkich dokonanych uprzednio czynności dowodowych"(por wyrok Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2008 r., sygn. WA 2/08, Prok. i Pr.-wkł. 2008/11/20, LEX nr 370045).
Stwierdzenie powyższego, kardynalnego uchybienia związanego z obrazą przepisów karnoprocesowychart. 402 § 2 kpk,art. 7 kpkiart. 410 kpk, miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku i skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku niezależnie od granic zaskarżenia i pozostałych zarzutów w myślart. 440 kpk. Było także wystarczającym do wydania przez Sąd Okręgowy wyroku (art. 436 kpk) i odnosiło się do wszystkich oskarżonych (art. 435 kpk).
Procedując po raz kolejny, Sąd Rejonowy w Garwolinie respektując zasadę bezpośredniości przeprowadzi postępowanie dowodowe w sposób pozbawiony powyżej opisanego uchybienia.
Z tych względów, w oparciu o dyspozycjęart. 456 kpkw zw. zart. 437 § 2 kpk, Sąd Okręgowy w Siedlcach orzekł jak w wyroku.