Sąd Apelacyjnywe Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II S 2/20
Data wyroku: 2020-02-11 00:00:00
Typ orzeczenia: DECISION, REASON
Sędziowie: Wiesław Pędziwiatr, sędzia Andrzej Kot
Słowa kluczowe: Skarga na przewlekłość
Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

Sygn. akt II S 2/20

POSTANOWIENIE
Dnia 11 lutego 2020r.
Sąd Apelacyjny we WrocławiuII Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: sędzia Andrzej Kot (spr.)
Sędziowie: Wiesław Pędziwiatr
Cezariusz Baćkowski
po rozpoznaniu
skargi wniesionej przez skazanegoK. K.
na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki – postępowanie przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV Ka 833/19
na podstawieart. 430 § 1 kpkorazart. 623 § 1 kpkw zw. zart. 8 ust. 2 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki(t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 75)

p o s t a n o w i ł

I
skargę na przewlekłość postępowania pozostawić bez rozpoznania;

II
zwolnić skarżącego od opłaty, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie.

UZASADNIENIE
Do Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu wpłynęła skargaK. K.na przewlekłość postępowania Sądu Okręgowego we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt IV Ka 833/19. Skarżący podniósł, że już rok oczekuje na wyznaczenie rozprawy apelacyjnej, co świadczy o przewlekłości procedowania sądu odwoławczego.
Sąd Apelacyjny ustalił następujący stan faktyczny:
W dniu 27 marca 2019r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia – Fabrycznej w sprawie o sygn. akt XII K 11/18 wydał wyrok skazującyK. K.za przestępstwo zart. 158 § 1 kkw zw. zart. 157 § 2 kkw zw. zart. 11 § 2 kk. Następnie w dniu 3 kwietnia 2019r. do sądu wpłynął wniosek obrońcy skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia całości wyroku. W dniu 15 maja 2019r. obrońca skazanego złożył apelację, która zarządzeniem z dnia 23 maja 2019r. została przyjęta. W dniu 24 czerwca 2019r. nastąpił przydział sprawy sędziemu referentowi. W dniu 19 listopada 2019r. wyznaczono rozprawę apelacyjną, na którą wezwano skazanego. Wezwanie to skazany odebrał w dniu 3 grudnia 2019r. W tym samym dniu wniósł skargę na bezczynność w postępowaniu odwoławczym. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2019r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 27 marca 2019r. w sprawie o sygn. akt XII K 11/18 w stosunku do skazanego utrzymał w mocy.
Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Na podstawieart. 430 § 1 kpkw zw. zart. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki(tekst jednolity: Dz.U. z 2016r. poz. 1256) (zwanej dalej ustawą) skargę skazanego pozostawić należało bez rozpoznania.
Skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie (art. 5 ust. 1 ustawy). W dniu 19 grudnia 2019r. postępowanie w sprawieK. K., co do którego domagał się stwierdzenia przewlekłości, zostało prawomocnie zakończone. Nie można zaś tracić z pola widzenia, że celem skargi na przewlekłość postępowania jest kontrola sprawności toczącego się postępowania i przeciwdziałanie istniejącej przewlekłości. Wniosek taki uzasadniony jest chociażby w świetle możliwości zalecenia podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie (art. 12 ust. 3 ustawy).
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że z uwagi na prawomocne zakończenie postępowania przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy i w zw. zart. 430 § 1 kpkskargę należało pozostawić bez rozpoznania.
Wprawdzie treść przepisu art. 17 ust. 1 ustawy nakłada na skarżącego uiszczenia stałej opłaty od skargi w wysokości 200 złotych. Z uwagi jednak na pozostawienie skargi bez rozpoznania, postanowiono nie obciążać go powyższą opłatą.
Mając to wszystko na uwadze, orzeczono jak na wstępie.
sędzia Wiesław Pędziwiatr sędzia Andrzej Kot (spr.) sędzia Cezariusz Baćkowski