Sąd Okręgowy w Siedlcach
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II Ka 2/19
Data wyroku: 2019-02-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Jerzy Kozaczuk, Dariusz Półtorak, Karol Troć
Słowa kluczowe: Przestępstwo przeciwko mieniu
Podstawa prawna: art. 437 §1 kpk

Sygn. akt II Ka 2/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 lutego 2019 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący:

SSO Dariusz Półtorak (spr.)

Sędziowie:

SO Jerzy Kozaczuk
SO Karol Troć

Protokolant:

st. sekr. sąd. Katarzyna Wierzejska

przy udziale prokuratora Katarzyny Wąsak
po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r.
sprawyD. M. (1)
oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk
orazG. R.
oskarżonego zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zw. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kkiart. 226 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez obrońców oskarżonych i oskarżonegoD. M. (1)
od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach
z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt II K 912/17
w zaskarżonej części wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wS.adw.P. P.kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 zł tytułem podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym w stosunku do oskarżonegoD. M. (1); zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wS.adw.K. M. (1)kwotę 516,60 zł (w tym 96,60 zł tytułem podatku VAT) tytułem wynagrodzenia za obronę wykonywaną z urzędu w postępowaniu odwoławczym w stosunku do oskarżonegoG. R.; zwalnia oskarżonych od opłaty za II instancję oraz wydatków za postępowanie odwoławcze, które przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.
Sygn. akt II Ka 2/19

UZASADNIENIE
D. M. (1)iG. R.zostali oskarżeni o to, że

I
w nocy z 5 na 6 listopada 2016 roku wS.w województwie(...), działając wspólnie i w porozumieniu , w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dopuścili się rozboju na osobieT. T.w ten sposób, że używali wobec niego przemocy polegającej na zadawaniu mu uderzeń po głowie, plecach oraz nogach prętem złożonym z przewodów elektrycznych owiniętych taśmą izolacyjną oraz na chwyceniu za głowę i wykręceniu, po czym zabrali mu w celu przywłaszczenia laptop o wartości 1300 zł, torbę na laptopa o wartości 160 zł, routermarki O.o wartości 100 zł, portfel o wartości 280 zł z zawartością pieniędzy w kwocie 580 zł oraz dowodu osobistego i karty bankomatowej, przy czym czynu tego dopuścili się w ciągu 5 lat po odbyciu kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej roku będąc uprzednio skazanymi za czyny zart. 280 § 1 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,

tj. o czyn zart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kk,
a nadtoG. R.o to, że:
II. w dniu 6 listopada 2016 roku wS.w województwie(...), znieważył funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji wS.K. M. (2)słowami powszechnie uznanymi za wulgarne i obelżywe, podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,
tj. o czyn zart. 226 § 1 kk,
Wyrokiem z dnia 30 października 2018 roku Sąd Rejonowy w Siedlcach

I
oskarżonegoD. M. (1)uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kki za to na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kki w zw. zart. 64 § 2 kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

II
oskarżonegoG. R.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu zpkt Ia/o wyczerpującego dyspozycjęart. 280 § 1 kkw zb. zart. 275 § 1 kkw zb. zart. 11 § 2 kkw zw. zart. 64 § 2 kki za to na podstawieart. 280 § 1 kkw zw. zart. 11 § 3 kki w zw. zart. 64 § 2 kkskazał go na karę 2 (dwóch) lat i 9 (dziewięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

III
oskarżonegoG. R.uznał za winnego dokonania zarzucanego mu czynu zpkt IIa/o wyczerpującego dyspozycjęart. 226 § 1 kki za to na podstawieart. 226 § 1 kkskazał go na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 85 § 1 i 2 kkiart. 86 § 1 kkorzeczone wobec oskarżonegoG. R.jednostkowe kary pozbawienia wolności połączył i orzekł karę łączną w rozmiarze 3 (trzy) lat pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 46 § 1 kkza czyn zpkt. Ia/o orzekł wobec oskarżonychD. M. (1)iG. R.obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoT. T.solidarnie kwoty 960 (dziewięćset sześćdziesiąt) złotych;

VI
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuD. M. (1)okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6 listopada 2016 roku do dnia 23 listopada 2016 roku i od dnia 8 grudnia 2016 roku do dnia 22 grudnia 2016 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VII
na podstawieart. 63 § 1 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczył oskarżonemuG. R.okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 6 listopada 2016 roku do dnia 22 grudnia 2016 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;

VIII
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wS.adw.P. P.kwotę 723,24 zł (siedemset dwadzieścia trzy złotych dwadzieścia cztery groszy), w tym kwotę 135,24 (sto trzydzieści pięć złotych dwadzieścia cztery groszy) podatku od towarów i usług, tytułem obrony sprawowanej z urzędu na rzecz oskarżonegoD. M. (2)przez adw.P. P.;

IX
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wS.adw.K. M. (1)kwotę 1549,80 zł (jeden tysiąc pięćset czterdzieści dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy), w tym kwotę 289,80 zł (dwieście osiemdziesiąt dziewięć złotych osiemdziesiąt groszy) podatku od towarów i usług, tytułem obrony sprawowanej z urzędu na rzecz oskarżonegoG. R.przez adw.K. M. (1);

X
zwolnił oskarżonych z opłat w sprawach karnych i pozostałych kosztów procesu, przyjmując te ostatnie na rachunek Skarbu Państwa.

Apelację od tego wyroku wniósł obrońca oskarżonegoG. R.zaskarżając go w zakresie winy za czyn zarzucany wpkt Ia/o oraz zarzucając mu na podstawieart. 438 pkt 2 kpkbłąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, tj. nieprawidłowe przyjęcie, żeG. R.działając wspólnie zD. M. (1)realizował nagły zamiar rozboju na osobie pokrzywdzonego i w tym celu z mieszkaniaT. T.w celu przywłaszczenia zabrał laptopa wartości 1300 zł, torbę na laptopa o wartości 160 zł, routermarki O.o wartości 100 zł, portfel o wartości 280 zł z zawartością pieniędzy w kwocie 580 zł, dowodem osobistym i kartą bankomatową, w sytuacji gdy z dowodu z zeznańK. S. (1)na tle zeznań pokrzywdzonego i wyjaśnień oskarżonych, zachowanie i zamiarR.zostały przez Sąd meriti nadinterpretowane na jego niekorzyść, poprzez dowolną i wybiórczą ocenę dowodów, skutkującą przypisaniem odpowiedzialności za przestępstwo rozboju;
Podnosząc ten zarzut apelacja wnosiła o:

a
uchylenie wyroku i przekazanie do pierwszej instancji celem ponownego rozpoznania sprawy,

ewentualnie

b
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę wymiaru orzeczonej kary i wymierzenie oskarżonemuG. R.za czyn określony w pkt I aktu oskarżenia kary 2 lat pozbawienia wolności oraz w konsekwencji orzeczenie w pkt IV wyroku kary łącznej w wymiarze 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności;

c
zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wyłącznie wobecD. M. (1)na podstawieart. 46 §1 kkza czyn zpkt Ia/o obowiązek naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonegoT. T.kwoty 960 złotych.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
W żadnym razie nie można zgodzić się z zarzutem obrony, jakoby Sąd meriti miał dopuścić się błędu w ustaleniach faktycznych, co było wynikiem niewłaściwej oceny dowodów. Z uzasadnienia apelacji wynika, iż swoje zastrzeżenia odnośnie niewłaściwej oceny dowodów autor apelacji kieruje do dwóch dowodów osobowych tj. wyjaśnieńG. R.oraz zeznańK. S. (1). WprawdzieG. R.przyznał się do pobytu w mieszkaniuT. T.i stosowania wobec niego przemocy, bicia go ( fakt ustalony przez Sąd I instancji), zaprzeczył jednak aby dokonał na rzecz tego pokrzywdzonego kradzieży przedmiotów wyszczególnionych w opisie czynu z pkt I-ego aktu oskarżenia i jakby ta kradzież wynikała z, objętego porozumieniem, wspólnego działania jego orazD. M. (1). Sąd I instancji drugiemu fragmentowi wyjaśnień oskarżonego nie dał wiary przyjmując, iż są one wynikiem przyjętej przez niego (oraz drugiego oskarżonego) linii obrony i trafnie uznał, żeD. M. (1)orazG. R., działając wspólnie i w porozumieniu dopuścili się rozboju na osobieT. T.. Ustalenia te w zupełności podziela także Sąd Odwoławczy.
W trakcie postępowania niekwestionowanym przez oskarżonych był fakt, że znajdowali się oni w nocy z 5 na 6 listopada 2016 r. w mieszkaniuT. T.. Inną niepodważalną była okoliczność, że pokrzywdzonemu skradziono m.in. laptop, który ujawniony został w mieszkaniu zajmowanym przezD. M. (1). Nie mogąc zakwestionować w/w faktów oskarżeni przyjęli linię obrony, która w ich mniemaniu mogła spowodować uniknięcie przez nich odpowiedzialności za przestępstwo rozboju, a zmierzała do wykazania, że obaj oskarżeni nie działali wspólnie i w porozumieniu a każdy z nich, niezależnie od drugiego, zrealizował znamiona pobicia (G. R.) oraz kradzieży (D. M. (1)). Dążąc do wykazania takiego przebiegu zdarzeń składali wyjaśnienia adekwatne do przyjętej linii obrony, wyjaśnienia, które w tej części trafnie zostały uznane przez Sąd Rejonowy za niewiarygodne. W tym zakresie Sąd Odwoławczy w zupełności zgadza się z oceną tych wyjaśnień zaprezentowaną w uzasadnieniu wyroku nie widząc potrzeby powielania przytoczonej tam argumentacji. Jedynie w uzupełnieniu wskazać można na kilka zagadnień.
I tak okolicznością, która przemawia za działaniem oskarżonych wspólnie i w porozumieniu jest uzgodnienie przez nich wspólnego udania się do mieszkaniaT. T.w celu „wyjaśnienia” wykonywanych przez niego połączeń telefonicznych i wysyłanych wiadomości tekstowych. We dwóch również – jak wynika z zeznańH. G.iE. G.dobijali się do mieszkania pokrzywdzonego szturmując drzwi wejściowe. Materiał dowodowy nie pozwolił na ustalenie, który z nich konkretnie pokonał tę przeszkodę ale nie może być wątpliwości, że było to wynikiem ich wspólnych, objętych porozumieniem działań. Obaj oskarżeni weszli do mieszkaniaT. T.(okoliczność tę sami potwierdzają w swoich wyjaśnieniach) gdzie stosowali przemoc wobec pokrzywdzonego, który zeznał, iż był bity przez obu napastników. Następnie oskarżeni ze skradzionymi przedmiotami udali się do mieszkaniaD. M. (1), jednakże okoliczność ta w żadnym razie nie wskazuje, że to ten oskarżony był wyłącznym dysponentem skradzionych rzeczy. Wspólne udanie się do lokalu zajmowanego przezD. M. (1)i jego żonę wynikało po prostu z tego, iżG. R.nie miał wS.miejsca pobytu. Na wspólny zamiar pobicia, a następnie dokonania kradzieży ( a więc realizacji znamion rozboju) wskazują jednoznacznie słowa wypowiedziane przezD. M. (1)w obecnościK. S. (2). Świadek ta zeznała, iżD. M. (1)chwalił się, że przyniesiony laptop został skradziony przez niego iG. R.mężczyźnie, którego razem pobili. Zeznania takie świadek złożyła w postępowaniu przygotowawczym, a następnie potwierdziła przed sądem. Faktem jest, co podkreśla w swojej apelacji obrońca, że zeznania tego świadka na rozprawie były dość chaotyczne, a zeznająca miała problemy z przypisaniem poszczególnych działań każdemu z oskarżonych. Niekwestionowaną jednak okolicznością wynikającą z tych zeznań jest to, że obaj oskarżeni „poczuwali się” do władztwa nad skradzionym laptopem, co jest kolejną przesłanką do uznania, że jego zabór, jak i kradzież pozostałych przedmiotów stanowiących własność pokrzywdzonego była realizacją zawartego wcześniej porozumienia pomiędzyG. R.iD. M. (1). Gdyby faktycznie tylko ten ostatni oskarżony samodzielnie dokonał kradzieży laptopa, niewątpliwie znalazłoby to odzwierciedlenie zarówno w jego zachowaniu, jak i drugiego oskarżonego (G. R.nie kwestionował słówD. M. (1), żerazempobili pokrzywdzonego i ukradli mu laptop).
Przytoczone wyżej okoliczności nie pozostawiają wątpliwości – tak jak prawidłowo ustalił to Sąd I instancji, żeD. M. (1)iG. R.działali wspólnie i w porozumieniu dokonując pobiciaT. T., a następnie kradnąc na jego szkodę przedmioty wymienione w zarzucie I-ym aktu oskarżenia. Dlatego akceptację Sądu Odwoławczego uzyskała dokonana przez Sąd meriti ocena wyjaśnień oskarżonych, którzy kwestionowali istnienie takiego porozumienia. Sąd Rejonowy zasadnie wyjaśnienia w tej części uznał za niewiarygodne a stanowisko swoje we właściwy i przekonywujący sposób uargumentował w uzasadnieniu wyroku. We wniesionej przez siebie apelacji obrońca nie przedstawił tego rodzaju zarzutów, które byłyby w stanie zakwestionować tę ocenę i będące jej wynikiem ustalenia faktyczne.
Mając powyższe na względzie, na podstawieart. 437 §1 kpkSąd Okręgowy orzekł jak w wyroku.G. R.nie posiada majątku, ani stałych źródeł dochodu. Fakty te, jak również perspektywa odbycia kary pozbawienia wolności wskazują na niemożność uiszczenia przez niego kosztów sądowych, od których został zwolniony na podstawieart. 624 §1 kpk.