Sąd Rejonowy Poznań-Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu
V Wydział Cywilny
Sygnatura akt: V C 1133/19
Data wyroku: 2019-11-27 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Barbara Dolata
Słowa kluczowe: Użytkowanie wieczyste, Opłaty
Podstawa prawna: art. 238 kc, ART. 71 UST.1 USTAWY O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI Z 21.08.1997 r.
Teza: zgodnie z art. 71 ust.1 ustawy z 21.08.1997 r. o gospod. nieruchomościami  za oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłatę roczną.

Sygn. akt V C 1133/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
P., dnia 27 listopada 2019 r.

    Sąd Rejonowy Poznań Nowe Miasto i Wilda w Poznaniu V Wydział Cywilny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Barbara Dolata
Protokolant: p. o. stażysty Tomasz Piotrowski
po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2019 r. w(...)
na rozprawie

    sprawy z powództwaS. P.

    przeciwkoW. (...)(...)z siedzibą wL.

o zapłatę

1
Zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę 54 519,49 zł (pięćdziesiąt cztery tysiące pięćset dziewiętnaście złotych i czterdzieści dziewięć groszy) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty,

2
Zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 5 417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sędzia Barbara Dolata

UZASADNIENIE
Pozwem z dnia 21 marca 2019 r. powódS. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o zasądzenie od pozwanejW. (...)kwoty 54.519,49 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że pozwanaW. (...). (wcześniejP. (...)jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości stanowiącej własność powoda –działki nr (...). Z tytułu użytkowania wieczystego pozwana spółka winna uiszczać na rzecz powoda opłaty roczne z góry do dnia 31 marca każdego roku. Pozwana w 2017 r. była zobowiązana do uregulowania opłaty rocznej w wysokości 54.519,49 zł. Termin wymagalności roszczenia to dzień 1 kwietnia 2017 r. Powód wzywał pozwaną do zapłaty, jednak bezskutecznie.
W dniu 5 kwietnia 2019 r. Referendarz Sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym orzekając zgodnie z roszczeniem zawartym w pozwie.
W ustawowym terminie pozwana wniosła sprzeciw od wydanego nakazu zapłaty. Pozwana oceniła, że powód nie wykazał, iż roszczenie rzeczywiście mu przysługuje, jak i jego wysokości. Zdaniem pozwanej powód nie przedstawił żadnych dowodów uzasadniających wysokość żądanych opłat.
W piśmie procesowym z dnia 24 czerwca 2019 r. strona powodowa podniosła, że pozwanaW. (...). (poprzednioP. (...)) nabyła prawo użytkowania wieczystego wskazanych nieruchomościdziałki nr (...),działki nr (...)idziałki nr (...)w dniu 12 maja 2016 r. Spółka pod firmą(...). z siedzibą wL.jako komandytariusz oraz spółka podfirmą (...) sp. z o.o.z siedzibą wP.jako komplamentariusz zawiązały spółkę podfirmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa z siedzibą wP.i spółka pod firmą(...)z siedzibą wL.wniosła aport do utworzonejspółki (...) Spółka z o.o.sp. k. w postaci prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącychdziałki nr (...), a następnie takżedziałki nr (...). Powód wskazał, że wysokość opłat za użytkowanie wieczyste nieruchomości –działka nr (...)została ustalona prawomocnymi wyrokami sądowymi, a pozwana nabyła prawo jedynie prawo użytkowania wieczystego części nieruchomości, dla której opłatę roczną ustalono w postępowaniu aktualizacyjnym (doszło do podziału nieruchomości tj.działki nr (...)iwydzielenia z tej działki m.in.działek o nr (...)oraz(...), z której wydzielonodziałki o nr (...)). Strona powodowa podniosła także, że sposób ustalenia wysokości opłaty rocznej obowiązującej pozwaną został przedstawiony w piśmie powoda z dnia 22 marca 2017 r. (doręczonym pozwanej w dniu 27 marca 2017 r.)
W piśmie procesowym z dnia 23 września 2019 r. strona pozwana, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika określiła, że w dalszym ciągu stoi na stanowisku, iż przedłożone do akt sprawy przez powoda dokumenty nie potwierdzają zasadności roszczenia tak co do zasady jak i wysokości. Pozwana zaprzeczyła, aby w przedmiotowej sprawie możliwe było stosowanie stawki opłaty rocznej ustalonej przedstawionymi przez powoda wyrokami sądów powszechnych.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
PozwanaW.P.Sp z o.o. sp. k. z siedzibą wL.jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości o następujących oznaczeniach geodezyjnych: obrębL., arkusz(...),działka nr (...)o powierzchni 0,6100 ha dla której prowadzona jestksięga wieczysta nr (...),działki nr (...)o łącznej powierzchni 2,0086 ha dla których prowadzona jestksięga wieczysta nr (...)orazdziałka nr (...)o powierzchni 1,5678 ha dla której prowadzona jestksięga wieczysta nr (...). Nieruchomość stanowi własność powoda –(...)–(...).
PozwanaW. (...). (poprzednioP. (...)z siedzibą wP.) nabyła prawo użytkowania wieczystego wskazanej nieruchomości -działki nr (...),działki nr (...)idziałki nr (...)w dniu 12 maja 2016 r.
Spółka pod firmą(...). z siedzibą wL.jako komandytariusz oraz spółka podfirmą (...) sp. z o.o.z siedzibą wP.jako komplamentariusz zawiązały spółkę podfirmą (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąspółka komandytowa z siedzibą wP.i spółka pod firmą(...). z siedzibą wL.wniosła aport do utworzonejspółki (...) Spółka z o.o.sp. k. w postaci prawa użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącychdziałki nr (...), a następnie takżedziałki nr (...).

Dowód:

odpisyksiąg wieczystych nr (...)(k.24-42), akt notarialny z dnia 1 grudnia 2016 r. (k.10-23), informacje z KRS (k.113-123)
Pismem z dnia 18 grudnia 2009 r. powód wypowiedział(...)z siedzibą wL.obowiązującą opłatę roczną zadziałkę nr (...)(z tej działki wydzielono m.in.działki o nr (...)orazdziałki nr (...), z której wydzielonodziałki o nr (...)) i zaproponował przyjęcie nowej opłaty rocznej za prawo użytkowania wieczystego gruntu w wysokości
    286.215,59 zł( 219.777 m(
    2)x stawka 43,41 zł/m(
    2)x 3 %) od dnia 1 stycznia 2010 r. Ustalając opłatę roczną powód bazował na operacie szacunkowym określającym wartość rynkową nieruchomości sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowegoJ. W..
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu (sygn. akt I C 1056/12) ustalił opłatę roczną z tytułu użytkowaniadziałki nr (...)za 2010 r. na kwotę 55.415,34 zł, za 2011 r. na kwotę 110.830,76 zł, za 2012 r. na kwotę 198.528,17 zł, za 2013 r. i w latach następnych na kwotę286.215,59 zł.
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2015 r. Sąd Apelacyjny w Poznaniu (sygn. akt I ACa 549/15) na skutek apelacji(...)zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2014 r. jedynie w zakresie kosztów postępowania, oddalając apelację. Wyrok SO w Poznaniu stał się zatem prawomocnym w dniu 16 grudnia 2015 r.

Dowód:

pismo powoda z dnia 18 grudnia 2009 r. (k.83-84), wyrok SO w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2014 r. (k.85-93), wyrok SA w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2015 r. (k.94-102), operat szacunkowy (k.103-112)
W piśmie z dnia 1 marca 2016 r. powód wskazał(...)z siedzibą wL.obowiązujące opłaty roczne za działki będące w użytkowaniu wieczystym tego podmiotu za lata 2010- 2016. Pismo odebrano w dniu 3 marca 2016 r.

Dowód:

pismo powoda z dnia 1 marca 2016 r. wraz z potwierdzeniem odbioru (k.124-132)
Pismem z dnia 22 marca 2017 r. powód przypomniałfirmie (...) Sp. z o.o.sp.k. z siedzibą wP.o obowiązku uiszczania opłaty rocznej za prawo użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości i wskazał, że opłata wynosi :
- zadziałkę nr (...)o powierzchni 0,6100 ha – 7.944,03 zł (6.100 m2x 43,41 zł/m2x 3 %)
- zadziałkę nr (...)o powierzchni 1,5812 ha – 20.591,97 zł (15.812 m2x 43,41 zł/m2x 3 %)
- zadziałkę nr (...)o powierzchni 0,4274 ha – 5.566,03 zł (4.274 m2x 43,41 zł/m2x 3 %)
- zadziałkę nr (...)o powierzchni 1,5678 ha – 20.417,46 zł (15.678 m2x 43,41 zł/m2x 3 %)
Razem opłata roczna za 2017 r. wynosiła54.519,49 zł.
Poprzednik prawny pozwanej odebrał pismo w dniu 27 marca 2017 r.

Dowód:

pismo powoda z dnia 22 marca 2017 r. wraz z potwierdzeniem odbioru (k.43-45)
Pismem dnia 29 listopada 2017 r. powód wezwał(...). z siedzibą wP.do zapłaty kwoty 54.519,49 zł wraz z odsetkami za zwłokę w płatności wyliczonymi za okres od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia sporządzenia wezwania – dnia 29 listopada 2017 r. na kwotę 2.540,76 zł. Wezwanie odebrane w dniu 4 grudnia 2017 r. okazało się bezskutecznym.

Dowód:

wezwanie do zapłaty wraz z potwierdzeniem odbioru (k.46-47)
Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów.
Wskazane dokumenty nie budziły wątpliwości Sądu, ich prawdziwość nie była również kwestionowana przez strony, Sąd nie miał powodów aby czynić to z urzędu.
W tym miejscu należy zaznaczyć, że w procesie cywilnym obowiązuje pełna zasada kontradyktoryjności. Oznacza to, że Sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Sąd nie jest też zobowiązany do przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na stronach (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.) spoczywa na stronie, która z faktów tych wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.). Innymi słowy Sąd nie ma obowiązku wyręczania stron procesu w poszukiwaniu dowodów na potwierdzenie ich stanowisk procesowych i opiera się na materiale dowodowym zaprezentowanym przez strony postępowania. Strona która nie podejmuje inicjatywy dowodowej, musi liczyć się z negatywnymi skutkami takiego postępowania.
Sąd zważył co następuje:
Nie ulegało wątpliwości w realiach niniejszej sprawy, że pozwana była w okresie objętym pozwem użytkownikiem wieczystym nieruchomości, stanowiącej własność powoda.
Zgodnie zart. 238 k.c.użytkownik wieczysty uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną.
Zgodnie zart. 11 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami(Dz.U. Nr 115 poz. 741 z późn.zm.) organem reprezentującymS. P.w sprawach gospodarki nieruchomościami jest(...)– w niniejszej sprawie(...)(...).
Zgodnie zart. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościamiza oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Natomiast zgodnie zart. 71 ust. 4wskazanej ustawy opłaty roczne wnosi się przez cały okres użytkowania wieczystego, w terminie do dnia 31 marca każdego roku, z góry za dany rok.
Na postawie art. 72 ust. 1 wskazywanej ustawy opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej.
Zgodnie z art. 78 ust. 1 właściwy organ zamierzający zaktualizować opłatę roczną z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej powinien wypowiedzieć na piśmie wysokość dotychczasowej opłaty, do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego, przesyłając równocześnie ofertę przyjęcia jej nowej wysokości.
Pozwana winna na podstawie wskazywanych przepisów uiszczać opłatę roczną za oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste. Pozwana nie kwestionowała tego obowiązku. Poznana nie zarzuciła stronie powodowej także tego, aby wypowiedzenie z 22 marca 2017 r. (skierowane do poprzednika prawnego pozwanej) było złożone wbrew przepisom wskazywanejustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Powód wykazał w sprawie jakie opłaty roczne obowiązywały pozwaną, a bezspornie pozwana ich nie uiściła, ograniczając się do twierdzenia, że kwestionuje stanowisko powoda co do zasady i co do wysokości.
Strona pozwana nie kwestionowała także, iż była następcą prawnymP. (...)z siedzibą wP., który to podmiot został poinformowany o wysokości opłaty rocznej za 2017 r. Skoro pozwana była następcą(...) spółki (...)to winna ona uiścić opłatę roczną za 2017 r.
Powód przedstawił szczegółowe wyliczenie tej opłaty za poszczególne działki na łączną kwotę 54.519,49 zł. Opłata ta nie została uiszczona przez poprzednika prawnego pozwanej, ani przez pozwaną, która na podstawie wskazanych wyżej przepisów winna ją uiścić do dnia 31 marca 2017 r.
Sąd zasądził zatem od pozwanej na rzecz powoda kwotę 54.519,49 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 kwietnia 2017 r. (termin zapłaty upływał z dniem 31 marca 2017 r.) do dnia zapłaty. O odsetkach Sąd orzekł na podstawieart. 71 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a także na podstawieart. 481 § 1 i 2 k.c.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawieart. 98 § 1 k.p.c., mając na uwadze zasadę odpowiedzialności stron za wynik procesu. Z uwagi na to, że pozwana przegrała proces w całości to pozwaną zgodnie z tą zasadą, obciążają koszty procesu.
Sąd zasądził zatem od pozwanej na rzecz powoda kwotę 5.417 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym:
- 5.400 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego powoda (na podstawie § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych - Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 z późn.zm.)
- 17 tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
SSR Barbara Dolata