Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 364/18
Data wyroku: 2019-01-31 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: SSR Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Ustalenie wstąpienia w stosunek najmu
Podstawa prawna: art189 kpc w zw. z art. 691§1 i 2 kc

Sygn. akt I C 364/18

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 31 stycznia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: SSR Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2019 r. wG.sprawy z powództwaM. H. (1)przeciwkoGminie M.G.
o ustalenie

I
ustala, że powódM. H. (1)wstąpił w stosunek najmu lokalu przyul. (...)wG.po śmierci w dniu 7 grudnia 2017 r. jego matki –F. H. (1);

II
nakazuje ściągnąć od pozwanegoGminy M.G.na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni kwotę 200 zł (dwustu złotych) tytułem opłaty sądowej o pozwu, od której zwolniony był powód.

Sygn. akt I C 364/18

UZASADNIENIE
Stan faktyczny
Gminny lokal przyul. (...)wG.był przedmiotem umowy najmu pomiędzy właścicielem aF. H. (1).F. H. (1)zamieszkiwała w nim do swojej śmierci (7.12.2017). Wcześniej przez wiele lat zamieszkiwał z nią jej partnerJ. K. (1)(zm. 27.10.2016).
Okoliczności bezsporne
SynF. M.H.przez szereg lat zamieszkiwał ze swoją żoną wŻ.. Związek małżeński został rozwiązany przez rozwód w 2016 r.
Okoliczności bezsporne
Po śmierciJ. K. (1)M. H. (1)zamieszkał w lokalu przyul. (...)wG., tj. u swojej matki i mieszkał wraz z nią aż do chwili jej śmierci. Mieszka tam do chwili obecnej.
Dowód: zeznaniaM. H., k. 60-61 (częściowo)
zeznania B.Z., k. 55
zeznaniaJ. M., k. 54
karta informacyjna leczenia, k. 14
decyzja MOPS, k. 15
Ocena dowodów
Sąd dał wiarę zeznaniom sąsiadek zamieszkujących w tym samym budynku – B.Z.iJ. M., z których jednoznacznie wynika, że miały one odpowiednią wiedzę, kto w jakich okresach zamieszkiwał i zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Wynika z nich precyzyjnie, że powód zamieszkał w przedmiotowym lokalu dopiero po śmierci partnera matki, a więc nie wcześniej, niż od około listopada 2016 r. i mieszkał z matką do chwili jej śmierci. Zeznania tych świadków zdaniem Sądu są w pełni bezstronne, nic nie wskazuje, aby osoby te były w jakikolwiek sposób związane (np. towarzysko) z powodem. ZeznaniaD. G.mają mniejszą wartość dowodową, bo widziała ona powoda w budynku tylko raz latem lub jesienią 2017 r. (czyli jeszcze za życiaF. H.). A więc tylko w kontekście szerszych i mających pełniejsze podstawy obserwacyjne zeznań B.Z.iJ. M.można stwierdzić, że ta pojedyncza obserwacjaD. G.jest zgodna z ustaleniami sądu. Nie może być w każdym razie traktowana jako oderwany od całokształtu materiału dowód na to, że powód w lokalu nie zamieszkiwał, bo był widziany za życia matki tylko jeden raz.
ZeznaniaU. S.nie mają wartości dowodowej, gdyż stwierdziła ona, że w przedmiotowym budynku jest tylko zameldowana, lecz nie zamieszkuje.
Jeżeli chodzi o zeznania powoda, to sam fakt, że był zameldowany wŻ.(ostatnie zameldowanie na pobyt czasowy pod koniec 2004 r.), o niczym nie przesądza, czego najlepszą ilustracją jest przed chwilą omówiony przypadek świadkaU. S., która również mieszka zupełnie gdzie indziej, niż jest zameldowana. Poświadcza to utrwalony w naszym społeczeństwie dość „swobodny” stosunek obywateli do kwestii obowiązku meldunkowego.
Z dokumentacji związanej z problemami życiowymi i zdrowotnymi powoda (k. 14 i 15) – powstałymi jeszcze za życia matki (marzec-sierpień 2017) – a więc można powiedzieć – „bezwpływowymi” – wynika jasno, że wszpitalu i (...)podawał jako swoje miejsce zamieszkania przedmiotowy lokal. Poza tym korzystanie z tego rodzaju świadczeń publicznych właśnie wG.(czy szerzej – wT.) na przestrzeni kilku miesięcy również wskazuje, że tu właśnie – wG.– przebywał.
Zeznania powoda o zamieszkiwaniu z matką do chwili jej śmierci należało więc uznać za wiarygodne, tym bardziej, że są w tym zakresie zgodne z zeznaniami bezstronnych świadków zawnioskowanych przez Gminę. Częściowo jedynie nie dano wiary powodowi co do początkowego momentu zamieszkania w tym lokalu – nie ma bowiem w pozostałym materiale dowodów, że mieszkał w przedmiotowym lokalu jeszcze za życiaJ. K.. Biorąc pod uwagę łatwo dostrzegalne na podstawie całokształtu materiału dowodowego problemy ze sposobem bycia powoda, związane z rozpoznanym organicznym zaburzeniem afektywnym i osobowością nieprawidłową – jest faktycznie mniej prawdopodobnym, aby mógł bez przeszkód zamieszkiwać w przedmiotowym lokalu także ze starszym mężczyzną będącym partnerem matki. Uznano więc w ustaleniach faktycznych w ślad za jednoznacznymi stwierdzeniami świadkówB. Z.iJ. M., że powód zamieszkał w przedmiotowym lokalu dopiero po śmierciJ. K..
Kwalifikacja prawna
Zgodnie zart. 691 k.c.(§ 1) w razie śmierci najemcy lokalu mieszkalnego w stosunek najmu lokalu wstępują: małżonek niebędący współnajemcą lokalu, dzieci najemcy i jego współmałżonka, inne osoby, wobec których najemca był obowiązany do świadczeń alimentacyjnych, oraz osoba, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą. (§ 2) Osoby wymienione w§ 1wstępują w stosunek najmu lokalu mieszkalnego, jeżeli stale zamieszkiwały z najemcą w tym lokalu do chwili jego śmierci.
Stan faktyczny ustalony w niniejszej sprawie pozwala na jednoznacznie stwierdzenie, że powód zamieszkiwał z matką do chwili jej śmierci w lokalu przyul. (...)wG.. Fakt, że powód choruje psychicznie, ma zaburzenia osobowości, tłumaczy wzywanie przez matkę policji i kilkumiesięczne pobyty powoda w szpitalu psychiatrycznym na leczeniu. Biorąc pod uwagę tę okoliczność nie można stwierdzić, że matka powoda nie życzyła sobie jego pobytu w lokalu. Nie ma dowodów wskazujących, aby za życia wytoczyła np. powództwo eksmisyjne. Niezależnie od powyższego, w przepisieart. 691 § 2 k.c.nie zawarto przesłanki „bezkonfliktowego” lub „zgodnego” zamieszkiwania dziecka z najemcą.
Konkludując, należy stwierdzić, że powództwo okazało się zasadne, a więc orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocyart. 189 k.p.c.w zw. zart. 691 § 1 i § 2 k.c.
Koszty procesu
W punkcie II. sentencji na mocyart. 98 § 1 k.p.c.zasądzono od przegrywającej Gminy kwotę 200 zł tytułem poniesionej przez powoda opłaty sądowej od pozwu.