Sąd Rejonowy w Mrągowie
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 143/19
Data wyroku: 2019-04-19 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Krzysztof Połomski

Sygn. akt: I C 143/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 19 kwietnia 2019 roku
Sąd Rejonowy w Mrągowie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:

Przewodniczący:

SSR Krzysztof Połomski

Protokolant:

st. sekretarz sądowy Milena Urbanowicz

po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2019 roku w Mrągowie
na rozprawie
sprawy z powództwaS. H.
przeciwko(...) S.A.z siedzibą wW.
o zapłatę

I
zasądza od pozwanego(...) S.A.z siedzibą wW.na rzecz powodaS. H.:

a
kwotę 12.000 zł (dwanaście tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymiza opóźnienie od dnia 25 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty,

b
odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od kwoty 15.000 zł (piętnaście tysięcy złotych) za okres od dnia 25 czerwca 2018 roku do dnia 9 sierpnia 2018 roku,

II
umarza postępowanie w zakresie żądania zapłaty kwoty 3.268,16 zł (trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt osiem złotych i szesnaście groszy)

III
w pozostałym zakresie powództwo oddala,

IV
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 747,59 zł (siedemset czterdzieści siedem złotych i pięćdziesiąt dziewięć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Sygn. aktI C 143/19

UZASADNIENIE
PowódS. H.pierwotnie wniósł o zasądzenie od pozwanego(...) S.A.z siedzibą wW.na jego rzecz kwoty 23.268,16 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot:

a
20.000 złotych od dnia 25 czerwca 2018 roku do dnia zapłaty,

b
3.268,16 złotych od dnia 31 sierpnia 2018 roku do dnia zapłaty,

c
15.000 złotych od dnia 25 czerwca 2018 roku do dnia 31 sierpnia 2018 roku,

Wniósł także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Uzasadniając swoje powództwo wskazał, że w dniu 13 kwietnia 2018 roku uległ wypadkowi komunikacyjnemu spowodowanemu przezA. W.kierującego pojazdemV. (...), który posiadał polisę OC w pozwanym zakładzie ubezpieczeń. W wyniku wypadku powód doznał szeregu obrażeń ciała w postaci pęknięcia śledziony, złamania tylnych i bocznych odcinków wszystkich żeber lewych, płynu w lewej jamie opłucnowej, urazu głowy i migotania przedsionków. Już w dniu 14 kwietnia 2018 roku poddany został operacji polegającej na laparotomii ze splenektomią, zaś w dniu 27 kwietnia 2018 roku wykonano drenaż lewej jamy opłucnowej. Odpowiedzialność za skutki tego zdarzenia przyjął na siebie pozwany, który w toku prowadzonego postępowania likwidacyjnego wypłacił dotychczas powodowi tytułem zadośćuczynienia kwotę30.000 złotych oraz tytułem odszkodowania kwotę 6.872,24 złotych. W ocenie powoda kwota ta nie odzwierciedla jego krzywdy i nie stanowi adekwatnego zadośćuczynienia. Powód wyjaśnił, że roszczenie odszkodowawcze stanowi poniesiony przez niego koszt przechowywania i transportu uszkodzonego motocykla.
W odpowiedzi na pozew pozwany –(...) S.A.z siedzibą wW.wniósł o oddalenie powództwa, a także o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwany uznał swoją odpowiedzialność co do zasady za zaistniałą szkodę, jednakże zakwestionował wysokość zadośćuczynienia w kwocie powyżej30.000 złotych, która została powodowi już wypłacona w toku postępowania likwidacyjnego.W ocenie pozwanego wymiar żądania powoda jest zdecydowanie zawyżony w relacjido ustalonego stopnia uszczerbku na zdrowiu, a suma otrzymana dotychczas przez powoda jest adekwatna do rozmiaru uszczerbku na zdrowiu i winna rekompensować w zupełności poniesioną krzywdę. Pozwany podniósł, że wypłacił powodowi kwotę 2.657,04 złotych tytułem kosztów przechowywania i transportu motocykla zgodnie z przedłożoną fakturą VAT.
Na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2019 roku powód oświadczył, że roszczenie odszkodowawcze zostało w całości uregulowane przez pozwanego jeszcze w toku postępowania likwidacyjnego i w związku z tym cofnął pozew w części wskazanej w punkcie 1 b) pozwu ze zrzeczeniem się roszczenia.
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 13 kwietnia 2018 roku wŁ., gminaB., powiat(...), doszło do zdarzenia drogowego spowodowanego przezA. W., kierującego samochodemV. (...)onr rej. (...). Pojazd przez niego prowadzony uderzył w motocyklI.M. R.onr rej. (...)kierowany przezS. H.. Samochód kierowany przezA. W.w chwili zdarzenia był ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnejw(...) S.A.z siedzibą wW.. Za spowodowanie w/w zdarzeniaA. W.został skazany wyrokiem Sądu RejonowegowB.z dnia 7 września 2018 roku sygn. akt II K 203/18 na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 3 lat.
(bezsporne, a nadto dowód: wyrok Sądu Rejonowego w Brodnicy z dnia 7 września2018 roku sygn. akt II K 203/18 – k. 14, a także k. 107 akt sprawy II K 203/18, notatka informacyjna o zdarzeniu drogowym – k. 18)
W wyniku tego zdarzeniaS. H.doznał obrażeń ciała w postaci pęknięcia śledziony, złamania tylnych i bocznych odcinków wszystkich żeber lewych, płynu w lewej jamie opłucnowej, urazu głowy i migotania przedsionków. Z miejsca wypadku został przewieziony doZespołu (...)wB., gdzie był hospitalizowanyna Oddziale(...)Ogólnej w dniach od 13 kwietnia 2018 roku do 7 maja 2018 roku.W dniu 14 kwietnia 2018 roku poddany został operacji polegającej na laparotomiize splenektomią, natomiast w dniu 27 kwietnia 2018 roku wykonano drenaż lewej jamy opłucnowej. Urazy doznane wskutek wypadku z dnia 13 kwietnia 2018 roku spowodowały wystąpienie uS. H.trwałego uszczerbku na zdrowiu na poziomie 20 %. Obecnie rozpoznano u niego przepuklinę brzuszną i ma wskazanie do wykonania zabiegu, który ma być wykonany wSzpitalu (...)wB..
(bezsporne, a nadto dowód: karta informacyjna leczenia szpitalnego – k. 19-28, dokumentacja medyczna – k. 29-35, opinia lekarza orzecznika – k. 36-38, zaświadczenie lekarskie przedłożone na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2019 roku, przesłuchanieS. H.– k. 62-63)
Przed wypadkiemS. H.prowadził działalność gospodarczą w zakresie hotelarstwa. Po wypadku próbował wrócić do jej prowadzenia, jednakże okazało sięto niemożliwe z uwagi na stan zdrowia. Nie mógł być obecny na trzech targach turystycznych i z tego powodu stracił dużo kontrahentów. W tej sytuacji zdecydował się na przepisanie działalności na rzecz córki. Z uwagi na usunięcie śledziony musi być na diecie, nie może wszystkiego jeść. Je jedynie drób i cielęcinę, nie może jeść mięsa wołowego i wieprzowego. Nie może podnosić ciężkich rzeczy, bo zaraz boli go dół brzucha i kręgosłup. Musi nosićna brzuchu specjalny pas. Chodzi prywatnie na rehabilitację, na masaże dwa razy w tygodniu. Jazda motocyklem była jego życiową pasją. Na motocyklach jeździł od ponad 20 lat. Byłto jego pierwszy wypadek. Wcześniej nie miał żadnych wypadków, a jeździł nawetdoM.. W marcu 2018 roku na około miesiąc przed wypadkiem był na wyprawie motorowej w USA i tam ze znajomymi przejechał motocyklami około 9.000 km. Obecnie lekarze każą mu wystrzegać się jazdy na motorze z uwagi na obciążenie kręgosłupa. Dokucza mu brak możliwości jazdy motorem. Gdyby nie wypadek, to kontynuowałby swoją pasję. Nawet małe obciążenie powoduje u niego ból. Ma lęk i strach przed jazdą. Po wypadku stracił refleks i nie jest już taki aktywny, ma opóźnione tempo.
(dowód: przesłuchanieS. H.– k. 62-63)
W dniu 21 maja 2018 rokuS. H.dokonał zgłoszenia szkodyw(...) S.A.z siedzibą wW., jednocześnie wzywając ubezpieczyciela do zapłaty kwoty 252.150 złotych.
(dowód: zgłoszenie szkody – k 15-17)
W toku prowadzonego postępowania likwidacyjnego(...) S.A.z siedzibą wW.wypłacił na rzeczS. H.tytułem zadośćuczynienia kwotę 30.000 złotych oraz tytułem odszkodowania kwotę 6.872,24 złotych.
(bezsporne, a nadto dowód: potwierdzenia przelewu – k. 44-46, pismo(...) S.A.z dnia 25.06.2018r. – k. 47, a nadto akta szkody – k. 53)
Sąd zważył, co następuje:
Zgłoszone powództwo w części jest zasadne i w tym zakresie zasługiwałona uwzględnienie.
Na wstępie wskazać należy, że ustalone zasadnicze okoliczności faktyczne niniejszej sprawy nie były objęte sporem stron, pozwany uznał bowiem swoją odpowiedzialnośćza skutki wypadku z dnia 13 kwietnia 2018 roku. Spór ten skupiał się natomiast przede wszystkim na kwestiach dotyczących wyceny wysokości należnego powodowi zadośćuczynienia za krzywdę powstałą w związku z w/w zdarzeniem.
Otóż podkreślić w tej mierze należy, iż w zakresie wysokości rekompensaty szkód niemajątkowych brak jest sztywnych reguł określających jej wysokość.Art. 445 § 1 kcwskazuje jedynie, iż w przypadkach przewidzianych wart. 444 kcsąd może przyznać poszkodowanemu „odpowiednią” sumę tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Precyzując określenie „odpowiedniości”, Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał,że w związku z charakterem kompensacyjnym zadośćuczynienia nie może ono być wyłącznie symboliczne, lecz winno stanowić ekonomicznie odczuwalną wartość (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 28 września 2001 roku sygn. akt III CKN 427/00, publ. LEX nr 52766). Z drugiej strony powinno być ono utrzymane w rozsądnych granicach i dostosowanedo aktualnych stosunków majątkowych w społeczeństwie.
W praktyce sądowej nie stosuje się automatyzmu w ustalaniu wielkości zadośćuczynienia w zależności od stopnia utraty zdrowia polegającego na przyznawaniu określonej kwoty pieniężnej za każdy procent uszczerbku na zdrowiu. Automatyzm taki nie wynika bowiem z żadnego przepisu prawa, a ostateczne określenie wysokości należnego zadośćuczynienia pozostawione jest uznaniu Sądu. Również w orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreślany jest postulat, by – przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia –kierować się zasadą indywidualizacji okoliczności określających rozmiar krzywdyw odniesieniu do konkretnego poszkodowanego (tak np.: wyrok Sądu Najwyższego z dnia19 stycznia 2012 roku sygn. akt IV CSK 221/11, publ. LEX nr 1119550).
Oceniając całokształt okoliczności niniejszej sprawy, w tym z jednej strony rodzaj obrażeń doznanych przez powoda, skalę dolegliwości bólowych, dramatyzm wypadku z dnia 13 kwietnia 2018 roku oraz rozmiar trwałego uszczerbku na zdrowiu, a także szczególne okoliczności, w jakich doszło do wypadku, a z drugiej strony baczenie na fakt,by zadośćuczynienie było utrzymane w rozsądnych granicach dostosowanych do lokalnych stosunków majątkowych, Sąd doszedł do przekonania, że adekwatne zadośćuczynienieza krzywdy powoda winna stanowić łącznie kwota 42.000 złotych, przy czym – przy uwzględnieniu kwoty 30.000 złotych uiszczonej przez pozwanego już w toku postępowania likwidacyjnego – należna powodowi kwota tytułem uzupełnienia przyznanego dotychczas zadośćuczynienia powinna wynieść 12.000 złotych.
Ustalając wysokość tej kwoty Sąd – poza w/w okolicznościami związanymiz obrażeniami fizycznymi powoda – miał nadto na uwadze ujemne skutki wypadkuna bieżące życie powoda. Otóż przed wypadkiem powód był osobą aktywną ruchowo,a po wypadku musiał zrezygnować z pewnych form aktywności. Powód zmuszony jestdo przestrzegania rygorystycznej diety, a ograniczenie to – z uwagi na usunięcie śledziony – ma charakter dożywotni. Konsekwencją wypadku jest zaprzestanie prowadzenia przez niego działalności gospodarczej i przepisanie tej działalności na córkę. Istotne znaczenie dla krzywdy doznanej przez powoda ma fakt konieczności zrezygnowania przez niego z życiowej pasji, jaką była jazda na motocyklach. Powód realizując tę pasję jeździł na motocyklachm.in. po terenach Rosji i Stanów Zjednoczonych, a obecnie na skutek ograniczeń zdrowotnych możliwość realizacji tego typu wypraw została przez niego bezpowrotnie utracona.
Stopień trwałego uszczerbku doznanego przez powoda został określonyprzez w toku postępowania likwidacyjnego na poziomie 20 %. Wartość ta nie została zakwestionowana przez stronę powodową, która nie domagała się jej weryfikacji przez niezależnego biegłego sądowego. Jakkolwiek stopień uszczerbku jest tylko jednymze wskaźników pozwalających określić rozmiar doznanej krzywdy, a – jak to już podkreślano – nie znajduje bezpośredniego i automatycznego przełożenia na wysokość zadośćuczynienia, to jednak w okolicznościach sprawy pozwala na ocenę faktycznej skali krzywdy doznanej przez powoda.
W ocenie Sądu – w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę – przyznane powodowi zadośćuczynienie jawi się jako stosunkowo wysokie, jednakże w pełni uzasadnione specyficznymi okolicznościami niniejszej sprawy. Dla oceny krzywdy powoda ma bowiem znaczenie również okoliczność, iż bezpośrednio po wypadku znajdował się on w stanie bezpośredniego zagrożenia życia, a który to stan udało się odmienić na skutek natychmiastowej pomocy medycznej.
Stąd też po wyważeniu wszystkich w/w okoliczności – na podstawieart. 415 kciart. 445 § 1 kc– orzeczono jak w punkcie I a) wyroku, oddalając powództwo w pozostałym zakresie jako zbyt wygórowane (pkt III wyroku).
Częściowe umorzenie postępowania (pkt II wyroku) związane jest z cofnięciem pozwu w zakresie obejmującym roszczenie odszkodowawcze, tj. objęte żądaniem punktu 1 b) pozwu. Cofnięcie pozwu nastąpiło wprawdzie po rozpoczęciu rozprawy, jednakże zostało połączone ze zrzeczeniem się roszczenia, stąd też dla jego skuteczności nie jest wymagana zgoda pozwanego (art. 203 § 1 kpc). Powód wskazał, że przyczyną cofnięcia pozwu jest spłata należności odszkodowawczej objętej żądaniem punktu 1 b) pozwu jeszcze przed wszczęciem niniejszego procesu. Biorąc pod uwagę tę okoliczność, przyjąć należy,żein concretobrak jest podstaw do uznania cofnięcia pozwu za sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzające do obejścia prawa, a co za tym idzieza niedo­pusz­czalne (art. 203 § 4 kpc).
Mając na uwadze powyższe względy – na podstawieart. 355 § 1 kpc– postanowiono jak w punkcie II wyroku.
Jako datę początkową naliczania odsetek ustawowych od zasądzonego świadczenia przyjęto – w ślad za żądaniem pozwu – datę 25 czerwca 2018 roku, tj. dzień upływu terminu 30 dni od dnia zgłoszenia szkody. Jakkolwiek stanowisko Sądu Najwyższegoco do terminów początkowych naliczania odsetek ustawowych od zasądzonego świadczenia w postaci zadośćuczynienia tudzież odszkodowania w przypadku gdy jego wysokość jest ustalana przez sąd orzekający w sprawie nie jest jednolite, to przyjąć należy, iż wszechstronna analiza tego orzecznictwa prowadzi do wniosku, iż decydujące w tym zakresie znaczenie mają niepowtarzalne okoliczności danego przypadku. W tym duchu w ocenie Sądu zmierza stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone m.in. w wyroku z dnia 7 lipca 2011 roku (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2011 roku sygn. akt II CSK 635/10, publ. LEXnr(...)). I tak, mając na uwadze specyficzne okoliczności niniejszej sprawy, Sąd uznał,iż data wymagalności roszczenia objętego pozwem i w pozwie tym wskazana zasługujena aprobatę.
W konsekwencji powyższego Sąd uznał również za uzasadnione żądanie zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od kwoty 15.000 złotych za okres od dnia25 czerwca 2018 roku do dnia 9 sierpnia 2018 roku. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż część zadośćuczynienia w kwocie 15.000 złotych została zapłacona przez pozwanego dopierow dniu 9 sierpnia 2018 roku (vide: potwierdzenie przelewu – k. 46), a więc ze zwłoką liczoną właśnie od dnia 25 czerwca 2018 roku. Z tego też względu – na podstawieart. 481 § 1 kc– orzeczono jak w punkcie I b) wyroku.
O kosztach procesu orzeczono w oparciu o regułę zart. 100zd. pierwszein finekpcw zw. z § 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity:Dz.U. z 2018 roku, poz. 256). Powód wygrał sprawę w około 51,6 %, a poniósł koszty procesu w łącznej wysokości 4.841,52 złotych (zgodnie ze spisem kosztów złożonym na rozprawie w dniu 5 kwietnia2019 roku), w związku z czym należy mu się zwrot kosztów procesu w wysokości2.498,22 złotych (4.841,52 zł x 51,6 %). Pozwany wygrał zaś sprawę w około 48,4 %,a poniósł koszty procesu w łącznej wysokości 3.617 złotych (kwota 17 złotych tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz kwota 3.600 złotych tytułem kosztów zastępstwa procesowego), w związku z czym należne mu koszty procesu wynoszą 1.750,63 złotych (3.617 zł x 48,4 %). Po wzajemnej kompensacji tych kwot pozostała do zapłaty na rzecz powoda pozostała zasądzona w punkcie IV wyroku kwota 747,59 złotych (2.498,22 zł – 1.750,63 zł).
/-/ SSR Krzysztof Połomski