Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy w Warszawie
V Wydział Karny
Sygnatura akt: V K 2027/19
Data wyroku: 2019-10-25 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt V K 2027/19

(...)
Wobec wydania wyroku w trybieart. 387 § 1 kpksąd ograniczył sporządzenie uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć stosownie do treściart. 424 § 3 kpk
W ramach kwalifikacji wskazanej w akcie oskarżenia opisane w nim zachowanie oskarżanego miało wyczerpać znamiona dwóch typów czynów zabronionych, tj. występków zart. 286 § 1 k.k.iart. 270 § 1 k.k..
Odnosząc się do pierwszego z nich należy wskazać, że przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.popełnia ten, kto działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że oskarżony nie działał sam ale wspólnie w porozumieniu z innymi osobami, o czym świadczą jego wyjaśnienia, w których opisał szczegółowo rolę każdej z tych osób. Wynika z nich, że wiedział on dokładnie o czynnościach podejmowanych przez inne osoby oraz sam uczestniczył w realizacji części z tych czynności tj. otrzymał dane osobowe oraz skany dowodów osobistych osób na które miały zostać zwarte umowy o świadczenie usług telefonicznych oraz przyjechał na umówione miejsce celem odbioru telefonów. Ponadto oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem(...) S.A.Działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami świadomie, zawarł umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych na nie swoje dane osobowe. Tym samym wprowadził(...) S.A.w błąd co do swojej tożsamości oraz zamiaru wywiązania się z zobowiązań i doprowadził do wydania mu telefonów oraz do świadczenia mu usług telekomunikacyjnych. Działanie jego motywowane było celem osiągnięcia korzyści majątkowej. Oskarżony w ogóle nie interesował się zapłatą za świadczone usługi i wydany mu sprzęt, o czym sam wyjaśnił. W tej sytuacji oczywistym jest, że rozporządzenie mieniem(...) S.A., do którego doprowadził działając wspólnie w porozumieniu z innymi osobami, było niekorzystne. Zawsze bowiem będzie miało taki charakter rozporządzenie mieniem operatora poprzez wydanie sprzętu i świadczenie usług telekomunikacyjnych, osobie, która posługuje się cudzymi danymi osobowymi i nie płaci za świadczone na jej rzecz usługi i wydany jej sprzęt.
Przestępstwo zart. 270 § 1 kkpopełnia ten, kto, w celu użycia za autentyczny, podrabia lub przerabia dokument lub takiego dokumentu jako autentycznego używa. Nie ulega wątpliwości, że umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych są dokumentami. Stosownie bowiem do treściart. 115 § 14 kkdokumentem jest każdy przedmiot lub inny zapisany nośnik informacji, z którym jest związane określone prawo, albo który ze względu na zawartą w nim treść stanowi dowód prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mającej znaczenie prawne Ustalona osoba działająca wspólnie w porozumieniu z oskarżonymO. T.podpisała się na dokumentach – umowach o świadczenie usług telekomunikacyjnych jakoK. P.iK. C.. Osoba ta dokonała zatem podrobienia dokumentu. Dokument jest bowiem podrobiony wówczas, gdy nie pochodzi od osoby, w której imieniu został sporządzony. Podpisanie innej osoby jej nazwiskiem na dokumencie mającym znaczenie prawne, nawet za zgodą tej osoby, stanowi przestępstwo" (wyrok z dnia 9 września 2002 r., V KKN 29/01, LEX nr 55220; por. też wyrok SN z dnia 8 października 1979 r., I KR 247/79, OSNPG 1980, nr 2, poz. 22; postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2007 r., III KK 122/07, LEX nr 310185). Oczywistym jest również w niniejszej sprawie, że ustalona osoba działająca wspólnie w porozumieniu z oskarżonym podrobiła podpis na umowach o świadczenie usług telekomunikacyjnych w celu użycia ich jako autentyczne. Chciała bowiem aby umowy były zwarte na dane osobowe odpowiednioK. P.iK. C.aby następnie na podstawie tych umów został mu wydany sprzęt oraz świadczone mu były usługi telekomunikacyjne. Nadto ustalona osoba działająca wspólnie w porozumieniu z oskarżonym przedstawiła kurierowi podrobioną fakturę za energię elektryczną ( czyli dokument).
Mając na uwadze fakt, że czyny przypisane oskarżonemu w pkt 1. i 2. wyroku wypełniały znamiona różnych przepisów stosownie do treściart. 11 § 2 kk.k sąd skazał oskarżonego za te przestępstwa na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Tym samym sąd przyjął, że zachowanie przypisane oskarżonemu a opisane w pkt 1. wyroku stanowiło jeden czyn. Podobnie jak zachowanie przypisane oskarżonemu i opisane w pkt 2. wyroku.
Z uwagi na fakt, że oskarżony przypisanego mu w pkt 1. wyroku czynu dopuścił się w okresie od 24 października 2016r. do 26 października 2016r. tj. na przestrzeni krótkiego okresu czasu oraz działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru sąd uznał, że oskarżony działał w warunkach opisanych wart. 12 § 1 kk. Również przypisanego mu w pkt 2. wyroku czynu oskarżony dopuścił się w okresie od 19 października 2016r. do dni 21 października 2016r. tj. na przestrzeni krótkiego okresu czasu oraz działając w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dlatego też i w tym przypadku sąd uznał, że oskarżony działał w warunkach opisanych wart. 12 § 1 kk. Tu wskazać należy na wyrok SA w Katowicach, który stwierdza, że "czyn ciągły jest prawną jednością - jednym czynem obejmującym różne zachowania wyczerpujące różne normy prawne (...)" (wyrok SA w Katowicach z dnia 19 października 2004 r., II AKa 213/04, KZS 2005, z. 1, poz. 11). Ponadto zakres możliwych sytuacji obejmowanych konstrukcją czynu ciągłego dobrze oddaje następująca wypowiedź SA wŁ.: "nie da się wykluczyć, iż może chodzić o zachowania typu podstawowego, uprzywilejowanego i kwalifikowanego, a także formy zjawiskowe lub stadialne jednego typu przestępstwa, jak również przyjęcie kumulatywnego zbiegu przepisów ustawy, gdy jedno zachowanie jednocześnie wyczerpuje znamiona kilku przepisów" (wyrok SA w Łodzi z dnia 12 października 2000 r., II AKa 155/00). Z tą ostatnią sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Natomiast na z góry powzięty zamiar wskazują wyjaśnienia oskarżonego.
Sąd ocenił stopień zawinienia oskarżonego jako znaczny. Oskarżony jest osobą dorosłą, wykształconą i zdrową. Miał zatem pełną świadomość podejmowanych przez siebie bezprawnych działań tj. nie tylko tego, że działająca wspólnie i w porozumieniu z nim ustalona osoba przedkłada kureniowi podrobione dokumenty i podpisuje się cudzymi danymi osobowymi ale również tego, że nie tylko posiada środków pieniężnych na wywiązanie się z zawartych umów ale nie przede wszystkim, że nie ma zamiaru wywiązania się z przedmiotowych umów. Miał więc nie tylko pełną świadomość wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd, ale także spowodowania u pokrzywdzonego szkody majątkowej.
Stopień społecznej szkodliwości czynu sprawcy Sąd oceniał przez pryzmatart. 115 § 2 k.k.Przestępstwo popełnione przez oskarżonego było wymierzone w mienie oraz jest bezpośrednio w wiarygodność dokumentów, a w następstwie pewność obrotu prawnego. Dobra te stanowią fundamenty funkcjonującego ustroju społecznego i gospodarczego. Poprzez popełnienie przestępstw oskarżony spowodował szkodę majątkową w wysokości ponad 6 tysięcy złotych w mieniu(...) S.A.Na społeczną szkodliwość czynu wpłynęła także majątkowa motywacja sprawcy oraz sposób i okoliczności popełnienia czynu czyli działanie wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami. Nie bez znaczenia jest także, że oskarżony zawarł 2 umowy i nie poprzestał na zawarciu pierwszej umowy tylko kontynuował swój proceder zawierając kolejną umowę.
Wymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami jej wymiaru wskazanymi wart. 53 § 1 i 2 k.k.Przede wszystkim wziął pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, co nie mogłoby nastąpić, jeżeli kara nie byłaby w odpowiednim stopniu dotkliwa. Zdaniem sądu inny rodzaj kary nie byłaby wskazany, wziąwszy pod uwagę znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów sprawcy, wysoki stopień zawinienia, uprzednią karalność sprawcy, w tym za przestępstwo podobne, jego majątkową motywację, a także wyrządzoną szkodę. Z drugiej strony sąd baczył, by dolegliwość kary nie przekroczyła stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego sprawcy. Uwzględnił też przyznanie się oskarżonego do zarzucanych mu czynów oraz złożenie dosyć szczegółowych wyjaśnień. Sąd uznał za właściwą karę 1 roku ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym za każdy z przypisanych mu czynów. W opinii sądu kara ta będzie dla oskarżonego wystarczająco dolegliwa, a także będzie oddziaływała na niego wychowawczo, tak iż sprawca nie popełni już więcej podobnego przestępstwa.
Obie kary należało oskarżonemu połączyć na podstawieart. 85 § 1 i § 2 k. k.i86 § 1 i § 3 kk. Zgodnie zart. 85 § 1 k.k.jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Zaś stosownie doart. 85 § 2 k.k.podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniemart. 89, w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w§ 1.Wedle zaśart. 86 § 1 k.k.Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. Wreszcie stosownie do treściart. 86 § 3 k.k.wymierzając karę łączną ograniczenia wolności sąd na nowo określa obowiązki lub wymiar potracenia (…). Wymierzając oskarżonemu karę łączną sąd zastosował zasadę asperacji zbliżoną do zasady całkowitej absorpcji z uwagi na ścisły związek przedmiotowy między oboma czynami i zbieżność czasową. Oba stanowiły ten sam typ czynu zabronionego, zostały popełnione w krótkich odstępach czasu, w przeciągu kilku dni, w podobny sposób. Zaś za niestosowaniem zasady absorbcji przemawia dotychczasowa karalność oskarżonego i to za czyny podobne. W ocenie sądu orzeczona kara łączna 1 roku i 6 miesięcy ograniczenia wolności spełni cele zarówno prewencji indywidualnej, jak i generalnej.
Mając na uwadze fakt, że oskarżony swoim zachowaniem wyrządził szkodę i szkoda ta do czasu wydania wyroku nie została naprawiona sąd zobowiązał oskarżanego do naprawienia szkody w części poprzez zapłatę dwukrotnie kwot po 1684, 50 zł złotych na rzecz(...) S.A.
Na mocyartykułu 86 § 3 k.k.iart. 39 pkt 7 k.k.sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 2.250 zł na rzecz Funduszu pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.
Na zasadzieart. 627 § 1 k.p.k.Sąd zobowiązał oskarżonego do zapłaty w całości kosztów sądowych. Tu sąd wziął pod uwagę, że oskarżony ma stałą prace, z tytułu której otrzymuje ponad 2.000 zł miesięcznie. Powyższe pozwoli oskarżonemu na opłacenie kosztów sądowych.