Sąd Rejonowy w Rybniku
III Wydział Karny
Sygnatura akt: III K 100/19
Data wyroku: 2020-02-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE
Sędziowie: Sędzia Agnieszka Bierza
Słowa kluczowe: Akt oskarżenia

Sygn. aktIII K 100/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 lutego 2020 r.
Sąd Rejonowy w Rybniku III Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący

Sędzia Agnieszka Bierza

Protokolant

Stażysta Magdalena Masłowska

przy udziale Prokuratora: ---
po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2019 r., 20 maja 2019 r., 27 czerwca 2019 r., 26 sierpnia 2019 r., 28 października 2019 r., 9 grudnia 2019 r. i 22 stycznia 2020 r. sprawy
A. L.(L.)
s.B.iM.
ur. (...)wR.
M. W. (1)(W.)
s.B.iK.
ur. (...)wŻ.
oskarżonych o to, że
w dniu 2 kwietnia 2018 roku wR., działając wspólnie i w porozumieniu, poprzez kopanie w głowę i klatkę piersiowąK. C., brali udział w jego pobiciu, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutków zart. 156 kk, powodując jednocześnie u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci urazu twarzoczaszki z wieloodłamowym złamaniem kości nosa i przegrody nosa, złamaniem ścian obu zatok szczękowych, wyrostka jarzmowego lewej kości skroniowej, ścian przyśrodkowych obu oczodołów, ściany bocznej lewej oczodołu, blaszki bocznej i przyśrodkowej wyrostka skrzydłowatego prawego, tylnej kości podniebiennej po lewej, odmy podskórnej twarzy, szyi i przedniej ściany klatki piersiowej z rozległymi zmianami obrzękowymi tkanek miękkich twarzoczaszki, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów spojówkowych obu gałek ocznych i rany tłuczonej skóry nosa, co w efekcie doprowadziło do naruszenia czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni,
tj. o czyn zart. 158 §1 kk

1
uznaje oskarżonychA. L.(L.) iM. W. (1)(W.) za winnych popełnienia zarzucanego im czynu wyczerpującego ustawowe znamiona przestępstwa zart. 158 § 1 kki za to na mocyart. 158 § 1 kkwymierza im kary po 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na mocyart. 46 § 2 kkorzeka wobec oskarżonychA. L.iM. W. (1)środek kompensacyjny w postaci nawiązki w kwocie po 15.000 (piętnaście tysięcy) złotych na rzecz pokrzywdzonegoK. C.;

3
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuA. L.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 kwietnia 2018 roku godz.13:05 do dnia 17 kwietnia 2018 roku godz. 12:45;

4
na mocyart. 63 § 1 kkzalicza oskarżonemuM. W. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolnościw sprawie od dnia 16 kwietnia 2018 roku godz.13:20 do dnia 17 kwietnia 2018 roku godz. 12:55;

5
na podstawieart. 627 kpkzasądza solidarnie od oskarżonychA. L.iM. W. (1)na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. C.kwotę 6.624 (sześciu tysięcy sześciuset dwudziestu czterech) złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie;

6
na mocyart. 627 kpkiart. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychzasądza od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości po 748,32 (siedemset czterdzieści osiem złotych trzydzieści dwa grosze) złotych oraz opłata w wysokości po 180 (sto osiemdziesiąt) złotych.

Sędzia

UZASADNIENIE

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 100/19

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybieart. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1

USTALENIE FAKTÓW

1

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1
2.02.2020

A. L.
M. W. (1)

w dniu 2 kwietnia 2018 roku wR., działając wspólnie i w porozumieniu, poprzez kopanie w głowę i klatkę piersiowąK. C., brali udział w jego pobiciu, narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienia skutków zart. 156 kk, powodując jednocześnie u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci urazu twarzoczaszki z wieloodłamowym złamaniem kości nosa i przegrody nosa, złamaniem ścian obu zatok szczękowych, wyrostka jarzmowego lewej kości skroniowej, ścian przyśrodkowych obu oczodołów, ściany bocznej lewej oczodołu, blaszki bocznej i przyśrodkowej wyrostka skrzydłowatego prawego, tylnej kości podniebiennej po lewej, odmy podskórnej twarzy, szyi i przedniej ściany klatki piersiowej z rozległymi zmianami obrzękowymi tkanek miękkich twarzoczaszki, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów spojówkowych obu gałek ocznych i rany tłuczonej skóry nosa, co w efekcie doprowadziło do naruszenia czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni, tj. czyn zart. 158 §1 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1. W dniu 2 kwietnia 2018 rokuK. C.przebywał wraz ze znajomymiK. W.,W. W. (2),M. W. (2)iM. S. (1)w lokaluA.wR.. W lokalu tym przebywali równieżA. O.,D. O. (1),M. R.iK. Ł.. Na dyskotece tej bawili się również oskarżeniA. L.iM. W. (1).
Po skończeniu zabawyK. C., który był nietrzeźwy, opuszczał lokal ze swoimi znajomymi. Z lokalu wychodziła równieżA. O., jej chłopakD. O. (1)iK. Ł.. Już na zewnątrz doszło do nieporozumienia pomiędzyA. O., aM. W. (2). Następnie ten ostatni zaczął się szarpać zD. O. (2). Rozdzielali ichM. S. (1)iK. W.. Zapanował spokój, ale po chwiliA. O.uderzyła w twarzM. W. (2), a ten ją poszarpał za kurtkę. Ponownie doszło do szarpaninyM. W. (2)zD. O. (3)iM. R.. Zdarzeniu przyglądali się oskarżeni.K. W.podeszła do nich i poprosiła, aby się nie wtrącali, bo to nie ich sprawa. Potem zaś podeszła do szarpiących się i została uderzona przezM. R..

Zeznania świadkaK. W.
Zeznania świadkaM. W. (2)
Zeznania świadkaW. W. (2)
zeznaniaK. C.
zeznania świadkaM. S. (1)
zeznania świadkaM. R.
zeznania świadkaK. Ł.
zeznania świadkaA. O.
zeznania świadkaD. O. (3)

k.37-38,62,87,377v-379, 501v
k.16v-17,148, 439-440, 502
k.42-43, 376-377, 475v
k.7-8,89,374-375
k. 162-163,379
k. 200-201,405
k. 12v, 376
k. 27v-28,407
k. 32, 338

2.K. C.nie brał udziału w szarpaninie. W pewnym momencie wyciągnął on z kieszeni gaz łzawiący i rozpylił go w stronę szarpiących się osób.D. O. (1), którego na skutek podrażnienia gazem szczypały oczy, udał się wraz zA. O.iK. Ł.na rynek do fontanny. Z koleiM. R., który również ucierpiał na skutek rozpylenia gazu, udał się do lokaluA., by przemyć oczy. W pewnym momencie pokrzywdzony upadł, ale podniósł się i wrócił do pozostałych osób.
Jeden z oskarżonych uderzyłK. C.w tył głowy i ten ponownie upadł. W tym czasieW. W. (2)przeprowadziłaM. W. (2)na drugą stronę ulicy pod ścianę. GdyK. C.siedział na ziemi, to podbiegł do niegoM. S. (2)i kopnął go w twarz, po czym oddalił się w stronę rynku. Do pokrzywdzonego podeszliA. L.iM. W. (1)i zaczęli go kopać po klatce piersiowej, a przede wszystkim po twarzy i głowie. Kopali go wielokrotnie, również podeszwą buta – z góry.
K. W.krzyczała, by oskarżeni przestali kopać pokrzywdzonego. Ci odstąpili odK. C.i udali się w stronę rynku dopiero gdy podjeżdżał radiowóz policji. Następnie zaś udali się do lokaluA., gdzie przebywali w przedsionku co jakiś czas wyglądając na zewnątrz.

zeznania świadkaK. Ł.
zeznania świadkaM. W. (2)
zeznania świadkaA. O.
zeznania świadkaD. O. (3)
zeznania świadkaT. B.
częściowo zeznania świadkaM. S. (2)
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L.
częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. W. (1)
protokoły oględzin płyt CD i płyty CD

k. 12v, 376
k. 16-17,148, 439-440,502
k. 27v-28,407
k. 32, 338
k.48,166,
405-406
k..406-407, 475v-476, 501v, 502
k.336-337
k.336-337
k. 6, 56-57, 150-151, 403

3. Na skutek pobiciaK. C.doznał obrażenia ciała w postaci urazu twarzoczaszki z wieloodłamowym złamaniem kości nosa i przegrody nosa, złamaniem ścian obu zatok szczękowych, wyrostka jarzmowego lewej kości skroniowej, ścian przyśrodkowych obu oczodołów, ściany bocznej lewej oczodołu, blaszki bocznej i przyśrodkowej wyrostka skrzydłowatego prawego, tylnej kości podniebiennej po lewej, odmy podskórnej twarzy, szyi i przedniej ściany klatki piersiowej z rozległymi zmianami obrzękowymi tkanek miękkich twarzoczaszki, krwiaków okularowych obu oczodołów, wylewów spojówkowych obu gałek ocznych i rany tłuczonej skóry nosa, co w efekcie doprowadziło do naruszenia czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres powyżej 7 dni.

Opinie sądowo-lekarskie
zeznaniaK. C.
zeznaniaR. C.
protokół oględzin miejsca
dokumentacja medyczna
fotografia

k. 97, 224-225, 250-251, 508-509
k.7-8,89,374-375
k.120v,375-376
k. 25-26
k. 172-196, 243-248, 90-95
k.123

4. Oskarżeni nie byli uprzednio karani.

karty karne

k.469,47

2

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

2

OCena DOWOdów

1

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1,2

zeznania świadkaK. W.

Brak jest podstaw do kwestionowania wiarygodności zeznań świadka. Zeznania świadka zostały ocenione jako jasne, logiczne i szczere oraz znajdujące oparcie w pozostałym materiale dowodowym.K. W.opisała wcześniejsze nieporozumienieM. W. (2)zA. O.iD. O. (3), udziałM. R.w tym zajściu i fakt uderzenia jej przez tego ostatniego w twarz, użycie gazu przezK. C.. Opisała równie swoją rozmowę z oskarżonymi zanim doszło po pobicia pokrzywdzonego. Potwierdziła, że gdy wstała po upadku, to zobaczyła jak oskarżeni kopią leżącego pokrzywdzonego. Wskazała, że kopali go po głowie, a jeden ze sprawców skakał po tej głowie. Opisała przy tym, jak wyglądali sprawcy pobicia, a następnie rozpoznała ich na tablicach poglądowych i na zapisie z monitoringu z lokaluA.. Sąd zważył, że świadek nie znała wcześniej oskarżonych i nie miała żadnych powodów, by bezpodstawnie wskazywać ich jako sprawców pobicia.

1,2

zeznania świadkaW. W. (2)

Zeznania świadka były logiczne i konsekwentne. Nadto znalazły potwierdzenie w zeznaniachK. W.oraz pozostałych świadków, w zakresie w jakim sąd dał im wiarę. Świadek potwierdziła, że wcześniej doszło do nieporozumienia pomiędzy jej chłopakiemM. W. (2), aA. O.iD. O. (3). Potwierdziła też, żeK. C.użył gazu łzawiącego, a następnie został pobity przez dwóch mężczyzn. Kopali oni pokrzywdzonego po głowie i twarzy, uderzali podeszwami butów z góry. Świadek opisała jak oni byli ubrani, jednak nie widziała ich twarzy i nie była w stanie ich rozpoznać. ZeznaniaW. W. (2)korespondowały z zeznaniami pozostałych świadków, którym sąd dał wiarę. Jednocześnie nie pojawiły się żadne okoliczności podważające wiarygodność twierdzeń świadka.

1,2,3

Zeznania świadkaK. C.

Sąd w znacznej części dał wiarę zeznaniomK. C.. Świadek w trakcie pierwszego przesłuchania, jeszcze w szpitalu, nie pamiętał przebiegu pobicia. Natomiast w trakcie okazania mu tablic poglądowych oskarżonych wskazałM. W. (1)podając, że „coś mu świta”, że był jednym z napastników, „kojarzy mu się”, że go kopał. Natomiast przed sądem świadek z całą stanowczością stwierdził, żeM. W. (1)kopnął go w twarz, wtedy jeszcze kontaktował, a następnie podszedł do niegoA. L., który odezwał się do niego wulgarnie, został kopnięty w głowę i więcej nic nie pamięta. Zapewniał, że to o czym zeznał, to pamięta to. Jednocześnie przyznał, że obejrzał nagrania z monitoringu i „jakby mu pamięć wróciła”, to wracało etapami. Świadek opisał również konsekwencje pobicia, i te fizyczne i psychiczne oraz koszty leczenia.
Sąd dał wiarę wszystkim twierdzeniom świadka za wyjątkiem tego, że pierwsze kopnięcie w twarz otrzymał od oskarżonegoM. W. (1). Jak ustalił bowiem sąd, to kopnięcie padło ze strony świadkaM. S. (2). Zdaniem sądu pokrzywdzony pomylił te dwie osoby, które mają podobne sylwetki, nadto w dacie zdarzenia były podobnie ubrane. Niewątpliwie pokrzywdzony z czasem mógł sobie przypomnieć szczegóły zdarzenia. Pierwszy raz składał przecież zeznania jeszcze w szpitalu, był mocno pobity, a oskarżeni kopali go przede wszystkim po głowie. Stąd mógł nie pamiętać zdarzenia. Wskazać też należy, że pokrzywdzony był nietrzeźwy (2,98‰ alkoholu).Natomiast pozostałe zeznania, zdaniem sądu, polegają na prawdzie i korespondują z materiałem dowodowym w postaci zeznań świadków, ale również i z dokumentacją medyczną i opiniami biegłych lekarzy sądowych.

2

Częściowo zeznania świadkaM. S. (2)

Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka w zakresie w jakim pokrywają się one z pozostałym wiarygodnym materiałem dowodowym w sprawie. Świadek był na miejscu zdarzenia i nagrał fragment zajścia pomiędzyK. W.,W. W. (2),A. O.,M. W. (2),M. R.iD. O. (3). Za wiarygodne sąd uznał przyznanie sięM. S. (2)do kopnięcia pokrzywdzonego w twarz. To zdarzenie zostało zarejestrowane przez monitoring miejski. Co prawda nie można rozpoznać twarzy osoby kopiącej pokrzywdzonego, jednak jej sylwetka odpowiada sylwetceM. S. (2). Co istotne, świadek nie miał żadnego powodu, by przyznawać się do czegoś, czego nie zrobił. Co prawda żaden z pozostałych świadków nie kojarzyłM. S. (2)z miejsca zdarzenia, jednak panowało tam zamieszanie i pewnych okoliczności mogli nie pamiętać. Z koleiM. S. (2)nie kojarzył na rozprawieW. W. (2).K. W.potrafiła rozpoznać sprawców pobiciaK. C., natomiast nie widziała ona pierwszego kopnięcia, znajdowała się wtedy na ziemi, a gdy się podniosła pokrzywdzony był kopany przez dwóch sprawców. ZaśW. W. (2)po pierwszym upadku pokrzywdzonego była zajęta podprowadzaniemM. W. (2)pod ścianę budynku i też nie widziała tego kopnięcia.

1,2

Zeznania świadkaM. W. (2)

Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne i szczere. Przyznał on, że doszło do przepychanek pomiędzy nim, aD. O. (3)oraz to, żeK. C.użył gazu łzawiącego. Zeznał też, że widział jakK. C.był bity przez dwóch mężczyzn, którzy nie uczestniczyli we wcześniejszej awanturze. Pokrzywdzony był kopany tak jak kopie się piłkę i z góry podeszwą. Dodał, że nie jest w stanie rozpoznać sprawców. Nadto stanowczo zaprzeczał, aby to on biłK. C.. Zeznania świadka, jak już wskazano, były wiarygodne: były logiczne i korespondowały z zeznaniami świadków, którym sąd dał wiarę.

1,2

Zeznania świadkaK. Ł.

Zeznania świadka były logiczne, spójne i korelowały z zeznaniami pozostałych świadków. Przy czym nie widziała ona samego momentu pobiciaK. C.. Była ona świadkiem wcześniejszych przepychanek i użycia gazu przez pokrzywdzonego. Podała, żeD. O. (1)dostał gazem po oczach i udała się z nim iA. O.na rynek do fontanny, aby przemyć mu oczy. Gdy wrócili pokrzywdzony był już pobity, a na miejscu była policja. Dowiedziała się, że pokrzywdzonego pobiło dwóch mężczyzn. Brak jest podstaw, by zeznania świadka kwestionować.

1,2

Zeznania świadkaA. O.

Zeznania świadka były logiczne, spójne i znalazły potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, w tym w zeznaniachK. Ł.,D. O. (3), jak również w zapisie z monitoringu miejskiego. Opisała ona wcześniejsze nieporozumienia pomiędzy nią iD. O. (3)aM. W. (2). Nie była jednak świadkiem pobiciaK. C., gdyż w tym czasie udała się zD. O. (3)na rynek, aby przemyć oczy z gazu. Po powrocie na miejsce zdarzenia dowiedziała się, żeK. C.został pobity przez jakiegoś człowieka w czapce. Brak podstaw, by zeznania tego świadka kwestionować.

1,2

Zeznania świadkaD. O. (3)

Nie był on świadkiem pobiciaK. C., gdyż po użyciu przez pokrzywdzonego gazu udał się przemyć oczy w fontannie na rynku. Gdy wrócił na miejsce zdarzenia widział pokrzywdzonego, ale dalej miał problemy ze wzrokiem, widział tylko, że pokrzywdzony miał zaczerwienioną twarz. Sąd dał wiarę powyższym zeznaniom świadka, gdyż były stanowcze, spójne i korespondowały z zeznaniamiA. O.iK. Ł.. Sąd nie dostrzegł żadnych powodów, dla których miałby odmówić wiary twierdzeniom świadka.

2

Zeznania świadkaT. B.

Zeznania świadka w niewielkim stopniu przyczyniły się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Przebywał on bowiem w recepcji hotelu obok miejsca zdarzenia i przez okno obserwował co się dzieje. Widział postaci jedynie od pasa w górę i na podstawie ruchów ciała domyślał się, że ktoś kogoś kopie. Nie był w stanie rozpoznać osób, które miały zadawać kopnięcia. Na rozprawie nie potrafił wskazać jak byli ubrani sprawcy, twierdził, że pokrzywdzony miał ciemną odzież, podczas gdy w rzeczywistości miał jasną kurtkę.

3

Zeznania świadkaR. C.

Zeznania świadka były logiczne i stanowcze. Przy czym nie był on świadkiem pobicia swojego syna, a jedynie odniósł się do skutków tego zdarzenia.

1,2

Zeznania świadkaM. S. (1)

Sąd ocenił zeznania świadka jako wiarygodne, choć nie widział on momentu pobicia pokrzywdzonego, gdyż także i on miał podrażnione oczy na skutek użycia gazu. Po tym jak już był w stanie patrzeć, to zobaczył pokrzywdzonego, który miał obrażenia na twarzy, leciała mu krew. Świadek wezwał pogotowie. Zeznania świadka były logiczne, szczere i korelowały z zeznaniami pozostałych świadków. Brak jest podstaw do kwestionowania zeznań świadka.

1,2

Zeznania świadkaM. R.

Zeznania świadka sąd ocenił jako wiarygodne, choć nie podał on, że w trakcie szamotaniny uderzył w twarzK. W.. Niemniej jednak jest to uboczna okoliczność. Świadek nie widział zaś pobiciaK. C., gdyż jak podał, dostał on gazem albo od pokrzywdzonego albo jego kolegi. Szczypały go oczy i udał się do lokaluA.przemyć je wodą. Sąd nie znalazł podstaw, by zeznania świadka kwestionować.

2

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoA. L.

Za wiarygodne sąd uznał te wyjaśnienia oskarżonego, które korespondowały z zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Niewątpliwie oskarżony znajdował się w pobliżu grupy osób, w której był też pokrzywdzonyK. C.. I rzeczywiście on iM. W. (1)w pewnym momencie pomagali rozdzielać szarpiące się osoby. Niewątpliwie też po zdarzeniu oskarżeni udali się do lokaluA.. Oskarżony przyznał, że miał założoną czapkę z napisami. Przy czym sąd zważył, że te wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego są potwierdzeniem tego, co zostało zarejestrowane przez monitoring miejski. Przy czym pamiętać należy, że kamera z monitoringu miejskiego była obrotowa i nie zarejestrowała samego momentu pobicia pokrzywdzonego, za wyjątkiem jednego kopnięcia.

2

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. W. (1)

Sąd dał wiarę wyjaśnieniom tego oskarżonego w zakresie, w jakim pokrywają się one z pozostałym materiałem dowodowym. Podobnie jakA. L.i ten oskarżony przedstawił to, co zarejestrował monitoring miejski. Ten zaś nie zarejestrował pobicia pokrzywdzonego za wyjątkiem jednego kopnięcia.

3

Opinie biegłych lekarzy

Opinie były jasne, logiczne i rzetelne. Na ich podstawie sąd ustalił jakich obrażeń ciała doznałK. C.i na jaki okres czasu naruszyły one czynności narządów jego ciała, czy doszło do narażenia go na skutki określone wart. 157§ 1 kkiart. 156§1kk. BiegliZ. K.iR. H.wskazali, że nie wystąpiło bezpośrednie niebezpieczeństwo powstania skutków zart. 156 § kkczy też bezpośredniego zagrożenia dla życia pokrzywdzonego. W tym zakresie sąd uznał, że biegli wskazując, że nie doszło do narażenia pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia czy nastąpienia skutku określonego wart. 156 §1kksugerowali się konkretnymi obrażeniami, jakich doznał w wyniku pobicia pokrzywdzony. Natomiast sąd ustalając, że do takiego bezpośredniego niebezpieczeństwa doszło, miał na uwadze całokształt zdarzenia, a konkretnie sposób zachowania się sprawców. Pokrzywdzony był kopany po głowie i twarzy, otrzymał wiele ciosów. Sprawcy zaś działali wspólnie i w porozumieniu, jeden akceptował zachowania drugiego. Mając na uwadze sposób działania napastników, tj. ilość i sposób zadawania ciosów, nadto fakt, iż napastników było dwóch, to przyjąć należy, że ciosy te były zagrożeniem dla zdrowia i życia pokrzywdzonego, narażeniem go na spowodowanie skutku określonego wart. 156 § 1 kk. Zaś skutki określone wart. 157 §1 kknastąpiły. Nadto biegłyR. H.w opinii uzupełniającej podał, że skoro siła uderzeń była wystarczająca, aby spowodować liczne złamania w obrębie twarzoczaszki, była też wystarczająca, aby spowodować obrażenia wewnątrzczaszkowe, co w konsekwencji mogło spowodować zagrożenie dla życia pokrzywdzonego.

2,3

Protokół oględzin miejsca

dokument urzędowy

3

Dokumentacja medyczna

dokumenty urzędowe, brak podstaw do ich kwestionowania

2

Płyty CD z protokołami oględzin

przedstawiają to, co zarejestrowały odpowiednie urządzenia, brak podstaw do ich kwestionowania

4

Karty karne

dokument urzędowy

2

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

częściowo wyjaśnienia oskarżonegoAdamaL.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego jakoby nie brał udziału w pobiciuK. C.. W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadków, przede wszystkim z zeznaniamiK. W., która w trakcie pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym opisała sprawców pobicia, a następnie rozpoznała ich na tablicach poglądowych i na zapisie z monitoringu z lokaluA.. RównieżW. W. (2)opisała jak byli ubrani sprawcy, a to odpowiadało ubiorowi sprawców.

Częściowo wyjaśnienia oskarżonegoM. W. (1)

j.w.

Częściowo zeznaniaM. S. (2)

Sąd odmówił wiaryM. S. (2), gdy ten twierdził, że po rozpyleniu gazu przez pokrzywdzonego wysoki blondyn o imieniuM.(M. W. (2)) wpadł w furię i zaczął uderzać pokrzywdzonego po twarzy, ten upadł podniósł się i ponownie doszło do wymiany ciosów między tymi osobami. Dodał, że nie widział, aby oskarżeni uczestniczyli w tym zdarzeniu, aM. W. (1)gdy został rozpylony gaz znajdował się pod ścianą. Powyższe twierdzenia świadka pozostają w sprzeczności z zeznaniami pozostałych świadków, z których żaden nie wskazywał, aby doszło do rękoczynów pomiędzyK. C.aM. W. (2). Ten ostatni również zaprzeczył, aby taka sytuacja miała miejsce. Wskazać również należy, że gdyby tej nocy doszło tylko do uderzeń pokrzywdzonego przezM. W. (2)i upadku pokrzywdzonego twarzą na ziemię, to zapewne pokrzywdzony nie miałby tak poważnych obrażeń. Również z opinii biegłego sądowego dopuszczonej na etapie postępowania sądowego wynika, że obrażenia ciała pokrzywdzonego powstały w mechanizmie czynnym – na skutek kopania, żadne z obrażeń nie jest typowe dla biernego mechanizmu urazu wynikającego z upadku. Zdaniem biegłego w skrajnym wypadku na skutek upadku mogłoby co najwyżej dojść do złamania wyrostka jarzmowego lewej kości skroniowej, choć jest to biorąc pod uwagę siłę urazu – mało prawdopodobne. Sąd uznał, żeM. S. (2)swoimi zeznaniami próbował uchronić oskarżonych przed grożącą im odpowiedzialnością karną za popełnione przestępstwo. Niewątpliwie świadek był na miejscu zdarzenia, co potwierdza nakręcony przez niego film. Natomiast zważyć należy, że świadek ten został wskazany dopiero w postępowaniu sądowym, w jego końcowym etapie, po przesłuchaniu praktycznie wszystkich świadków. Niewykluczone również, że świadek ten dzięki oskarżonym zapoznał się z zapisami monitoringu i swoje zeznania dopasował do zarejestrowanych wydarzeń. Jak już wskazywano powyżej, sąd dał mu wiarę gdy twierdził, że kopnął pokrzywdzonego, gdyż w tym zakresie brak jest podstaw, aby tę okoliczność kwestionować. Natomiast sąd ustalił, że po tym pierwszym kopnięciu, gdy świadek się wycofał, oskarżeni przystąpili do kopania pokrzywdzonego.

Zeznania świadkaK. S.

Zeznania świadka nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego w sprawie. W trakcie pobicia pokrzywdzonego przebywała ona na dyskotece. Na rozprawie przyznała, że zna oskarżonegoA. L., ale zostali znajomymi już po pobiciuK. C..

3

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

x

2.1
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1.

A. L.,M. W. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Sąd nie miał wątpliwości, że przypisany oskarżonym czyn wyczerpał znamiona występku zart. 158 §1 kk.
Przez udział w pobiciu należy rozumieć czynną napaść przynajmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Zgodnie z orzecznictwem (wyrok SN z 28.07.1972 r. OSNKW 1972/11/181, wyrok SA w Białymstoku z dnia 25 listopada 1997 r., II Aka 85/97, OSA 1998/10/56) do przyjęcia udziału w bójce lub pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie cios w postaci uderzenia lub kopnięcia itp. Do przyjęcia udziału w bójce lub pobiciu wystarczy „świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi”. Odpowiedzialność za udział w pobiciu ma charakter wspólnej odpowiedzialności za następstwa działania, co stanowi odstępstwo od zasady indywidualizacji odpowiedzialności karnej. Sprawcy odpowiadają niezależnie od tego, czy można ustalić, który z nich spowodował konkretne następstwa, ale pod warunkiem, że każdy z nich możliwość nastąpienia ich przewidywał lub mógł i powinien przewidzieć.
Odnosząc się do bezpośredniego niebezpieczeństwa wystąpienia skutku określonegoart. 156 § 1 kklub zagrożenia życia należy wskazać, że pokrzywdzony był kopany przede wszystkim po głowie i twarzy. Sprawcy zaś działali wspólnie i w porozumieniu, jeden akceptował zachowania drugiego. Mając na uwadze sposób działania napastników, tj. ilość i sposób zadawania ciosów, nadto fakt, iż napastników było dwóch, to przyjąć należy, że ciosy te były zagrożeniem dla zdrowia i życia pokrzywdzonego, a nadto spowodowały skutki określone wart. 157 § 1 kk.
Jak już wskazano, sąd nie miał żadnych wątpliwości, że to oskarżeni dopuścili się pobiciaK. C., przy czym pierwsze kopnięcie w stronę pokrzywdzonego padło ze strony świadkaM. S. (2). Ustalając sprawców sąd oparł się przede wszystkim na zeznaniach świadkaK. W., która bez żadnych wątpliwości wskazała, że obaj oskarżeni są sprawcami pobiciaK. C.. Podkreślić należy, żeK. W.jeszcze przed pobiciem rozmawiała z oskarżonymi prosząc, by się nie wtrącali. Tak więc widziała ich twarze i je zapamiętała. Na te osoby pośrednio wskazała teżW. W. (2).A. L.miał charakterystyczną czapkę z żółtym napisem, a jak wynika z zapisu z monitoringu, w pobliżu nie było innej osoby z podobnym nakryciem głowy. Niestety, kamery monitoringu miejskiego, ani inne kamery znajdujące się w pobliżu miejsca zdarzenia, nie zarejestrowały przedmiotowego pobicia. Zarejestrowano tylko pierwsze kopniecie, które zadałM. S. (2). Zapisy z monitoringu w żaden sposób nie potwierdzają, że to nie oskarżeni są sprawcami pobicia pokrzywdzonego. To, że po pobiciu znajdowali się oni jeszcze w pobliżu miejsca zdarzenia, co widać na zapisie z monitoringu, nie oznacza , że nie dopuścili się oni przestępstwa. Dopiero po pewnym czasie udali się do lokaluA.. Tam zachowywali niepewnie, nerwowo wyglądali na ulicę, jakby sprawdzali czy ktoś ich nie szuka. To, że świadkowie zdarzenia wskazywali, że sprawcy pobicia uciekli w stronę dawnego kinaA.mogło być skutkiem zamieszania, nerwowej atmosfery po pobiciu pokrzywdzonego. Wskazać również należy, że świadkowie, którzy zostali przesłuchani w niniejszej sprawie, w dacie zdarzenia byli pod wpływem alkoholu, nadto część z nich miała podrażnione oczy na skutek użycia gazu łzawiącego. Niemniej jednak oskarżeni rzeczywiście udali się w kierunku dawnego kinaA., choć nie nastąpiło to bezpośrednio po pobiciu pokrzywdzonego.
Jak już wskazywano, sąd dał wiarę zeznaniom przesłuchanych świadków, w tym części zeznańM. S. (2). Oczywiście odnośnie szarpaninyM. W. (2)iD. O. (3), do której dołączyły kolejne osoby, sąd dostrzegł rozbieżności świadków odnośnie przyczyn tego zajścia i jego przebiegu, ale świadkowie zeznawali tak, aby odpowiedzialność za zdarzenie przerzucić na osoby z drugiej grupy (znajomiM. W. (2)zrzucali odpowiedzialność naA. O., zaś jej znajomi naM. W. (2)). Te okoliczności nie mają jednak pierwszorzędnego znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sporawy i nie podważają zeznań świadków odnośnie dalszego przebiegu wydarzeń, tj. użycia gazu łzawiącego przezK. C., a następnie pobicia go przez oskarżonych. Również okoliczność, że pierwsze kopniecie wyprowadziłM. S. (2)nie zmienia oceny karnoprawnej zachowania oskarżonych. Po odstąpieniuM. S. (2)przystąpili oni do kopania pokrzywdzonego, zadali mu wiele kopnięć przede wszystkim w głowę i w twarz nie bacząc na skutki swojego działania.
Ustalając stopień społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonym czynu zart. 158§1kksąd wziął pod uwagę, że swoim zachowaniem godzili oni w dobro prawne o tak doniosłym znaczeniu jakim jest zdrowie i życie człowieka. Sąd uwzględnił nadto sposób działania oskarżonych, których zachowanie odznaczało się bardzo wysokim stopniem agresji, brutalności oraz bardzo dużym stopniem natężenia siły użytej wobec pokrzywdzonego. Oskarżeni kopali pokrzywdzonego przede wszystkim po twarzy i głowie, kopali go również z góry, wręcz skakali po jego głowie. Kopnięcia te spowodowały u pokrzywdzonego bardzo poważne obrażenia ciała. W konsekwencji sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonych jest bardzo wysoki.
Czyn przypisany oskarżonym jest również zawiniony i to w stopniu znacznym, gdyż w momencie jego popełnienia nie zachodziły żadne przesłanki wyłączające lub umniejszające winę oskarżonych. Wskazuje to zatem, że można było wymagać od oskarżonych zachowania zgodnego z prawem i tym samym zasadnym jest postawienie im zarzutu, że mimo możliwości wyboru postępowania popełniając przypisany im czyn, nie dali oni posłuchu normie prawnej. Nadto należy wskazać, że oskarżeni umyślnie nie zastosowali się do podstawowych zasad współżycia społecznego, łamiąc w ten sposób wskazane powyżej dobra chronione prawem.

☐

2.2
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

2.3
Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

2.4
Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

2.5
Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

4

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący siędo przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. L.
M. W. (1)

1

Przy wymiarze kary sąd miałna uwadze, aby nie przekraczała ona stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz spełniała swoje cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do sprawcy, a społeczeństwu uświadomiła konieczność respektowania norm prawnych i nieuchronność ujemnych konsekwencji ich lekceważenia. Sąd kierował się dyrektywami wymiaru kary zart. 53 kk. Na tej podstawie wymierzył oskarżonym kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności, która jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu, a także mieści się w ustawowym zagrożeniu czynu.
Po dokonaniu analizy osobowości oskarżonych, w tym w szczególności stopnia ich demoralizacji i podatności na oddziaływanie resocjalizacyjne, sąd nie znalazł żadnych podstaw do przyjęcia pozytywnej prognozy kryminologicznej przyszłego zachowania sprawców. Oskarżeni nie byli co prawda uprzednio karani, lecz ich zachowanie objęte niniejszym osądem jednoznacznie wskazuje, że są oni osobami zdemoralizowanymi i nie szanującymi cudzego życia i zdrowia, osobami niebezpiecznymi. Ich zachowane było przejawem niczym nie uzasadnionej bezmyślnej agresji, która spowodowała ciężkie skutki w zdrowiu pokrzywdzonego, nie tylko fizycznym, ale również i w jego psychice. W tych okolicznościach, zdaniem sądu, tylko kara pozbawienia wolności w orzeczonym wymiarze, odizolowanie oskarżonych od społeczeństwa, zapewni swój cel wychowawczy i zapobiegawczy oraz sprawi, że oskarżeni nie powrócą na drogę przestępstwa i będą szanować cudze życie i zdrowie. Jednocześnie tylko taka kara, zdaniem sądu, odpowiadać będzie poczuciu sprawiedliwości.

A. L.M. W. (1)

2.

Sąd orzekł wobec oskarżonych nawiązki na rzecz pokrzywdzonegoK. C.w wysokości po 15 000 złotych. Sąd miał na uwadze cele kompensacyjne postępowania karnego oraz doznaną przez pokrzywdzonego krzywdę fizyczną, ale przede wszystkim tę psychiczną: stres i strach związane z zaistniałym zdarzeniem, obawy i dyskomfort odczuwane w dalszym ciągu. Sąd miał również na uwadze, że pokrzywdzony poniósł wysokie koszty związane ze swoim leczeniem po pobiciu, a czekają go kolejne zabiegi. Stąd zasądzona kwota, choćby częściowo powinna pokryć koszty związane z powrotem pokrzywdzonego do pełnego zdrowia.

5

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięciaz wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

A. L.
M. W. (1)

3
4

Na mocyart. 63 § 1 kksąd zaliczył oskarżonemuA. L.na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 kwietnia 2018 roku godz.13:05 do dnia 17 kwietnia 2018 roku godz. 12:45, zaś oskarżonemuM. W. (1)na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 16 kwietnia 2018 roku godz.13:20 do dnia 17 kwietnia 2018 roku godz. 12:55.

1.6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

7

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

5
6

Na podstawieart. 627 kpksąd zasądził solidarnie od oskarżonychA. L.iM. W. (1)na rzecz oskarżyciela posiłkowegoK. C.kwotę 6.624 złotych tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie. Sąd uwzględnił udział pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego w postępowaniu przygotowawczym oraz ilość rozpraw, w których pełnomocnik uczestniczył i zgodnie z wnioskiem orzekł trzykrotność stawki minimalnej określonej przepisami.
Z kolei na mocyart. 627 kpkiart. 2 ustawy z dnia 23.06.1973 roku o opłatach w sprawach karnychsąd zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, na które składają się wydatki w wysokości po 748,32 złotych oraz opłata od wymierzonej kary w wysokości po 180 złotych. Na wydatki składają się koszty opinii biegłych sądowych, kart karnych oraz doręczeń. Oskarżeni pracują, osiągają dochody, zatem są w stanie uregulować należności sądowe, tym bardziej, że powstały on w związku z ich sprzecznym z prawem zachowaniem.

6

1Podpis