Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: VII U 703/17
Data wyroku: 2020-06-02 00:00:00
Typ orzeczenia: REGULATION, SENTENCE, REASON
Sędziowie: Agnieszka Stachurska
Słowa kluczowe: Renta z tytułu niezdolności do pracy
Podstawa prawna: art. 57 i 58 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Sygn. akt VII U 703/17

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 2 czerwca 2020 r.
Sąd Okręgowy Warszawa - Praga w Warszawie VII Wydział Pracyi Ubezpieczeń Społecznych
w składzie:
Przewodniczący: SSO Agnieszka Stachurska
Protokolant:  sekr. sądowy Anna Bańcerowska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 czerwca 2020 r. w Warszawie
sprawyG. P.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
o rentę z tytułu niezdolności do pracy
na skutek odwołaniaG. P.
od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.
z dnia 7 grudnia 2016 r. znak:(...)

1
zmienia zaskarżoną decyzję w ten tylko sposób, że przyznajeG. P.dodatkowo rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 do 31 grudnia 2017 r. oraz rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od 11 czerwca 2014 r. do 31 grudnia 2014 r.,

2
oddala odwołanie w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE
G. P.w dniu 9 stycznia 2017r. złożył odwołanie, nie zgadzając się z określeniem przez Komisję Lekarską ZUS w orzeczeniu nr(...)z dnia 25 listopada 2016r. daty powstania częściowej niezdolności do pracy na dzień 30 czerwca 2016r., jak również ze wskazaniem daty końcowej trwania niezdolności do pracy, ustalonej na dzień 30 listopada 2017r.(odwołanie z dnia 9 stycznia 2017r., k. 2 tom I a.s.).Z kolei w złożonym w toku postępowania piśmie procesowym z dnia 17 lipca 2017 roku ubezpieczony doprecyzował, że kwestionuje decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 7 grudnia 2016r. w takim zakresie, jaki wskazał w odwołaniu z 9 stycznia 2017r. Uzasadniając swe stanowisko podniósł, że wniosek o rentę z tytułu niezdolności do pracy po raz pierwszy złożył w dniu 13 lutego 2013r. Rozpoznając ten wniosek organ rentowy ocenił stan jego zdrowia w oparciu o badanie lekarskie przeprowadzone przez Komisję Lekarską ZUS, która orzeczeniem z dnia 26 marca 2013r. uznała, że nie jest niezdolny do pracy. Na podstawie tego orzeczenia Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał w dniu 8 września 2014r. decyzję, w której odmówił prawa do świadczenia rentowego. W wyniku wniesionego od tej decyzji odwołania Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem z dnia 13 maja 2016r., wydanym w sprawie o sygn. akt VII U 1589/13, uchylił decyzję ZUS i skierował sprawę do ponownego rozpoznania przez organ rentowy w związku z ujawnieniem się w toku postępowania nowej okoliczności dotyczącej stwierdzenia niezdolności do pracy jaką był wypadek samochodowy z dnia 11 grudnia 2013r. Ubezpieczony wskazał również, że ponownie rozpoznając sprawę w zakresie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ZUS przy wydawaniu decyzji nie uwzględnił opinii biegłych sądowych sporządzonych w sprawie o sygn. akt VII U 1589/13. Odwołujący zaznaczył, że w 2001r. przebył zakrzep żyły siatkówki, z powodu którego stopniowo utracił widzenie w tym oku. Dodał także, że dwa razy miał wylew do lewego oka, czego skutkiem jest ograniczone pole widzenia. Lewym okiem widzi tylko dolną część obrazu. Pomimo tego, że przebył zabieg witrektomii i wymianę soczewki, widzenie lewego oka jest w dalszym ciągu szczątkowe. Podkreślił, że stan narządu wzroku znacznie się pogorszył po drugim zakrzepie przebytym w 2012r., co pozostaje w sprzeczności z ustaleniem Komisji Lekarskiej ZUS, która w tym zakresie przyjęła 2016r. Zdaniem ubezpieczonego, niezrozumiałe jest także określenie daty końcowej niezdolności do pracy, ustalonej na dzień 30 listopada 2017r. Pozostaje to w niezgodzie z treścią dokumentacji medycznej, z której wynika, że w lipcu 2016r. z powodu trakcyjnego odwarstwienia siatkówki nastąpiła hospitalizacja wSzpitalu (...), gdzie wykonano zabieg witrektomii, który był zabiegiem tzw. ostatniej szansy z wszczepieniem sztucznej soczewki, po którym jednak stan zdrowia nie poprawił się, a wręcz uległ pogorszeniu – nastąpiło pogorszenie widzenia oka lewego. W związku z tym w dniu 28 lutego 2017r. w powyższej placówce medycznej wykonano zastrzyk do chorego oka, który również nie poprawił ostrości w polu widzenia. Odwołujący podkreślił, że widzenie lewego oka zostało określone przez lekarza okulistę na 0.3, natomiast prawidłowa wartość normy to 1. W jego przypadku zmiany w oku są nieodwracalne i nie rokują żadnej poprawy. Ponadto wskazał, że w trakcie przygotowań do zabiegu witrektomii stwierdzono u niego poważne zmiany w zatoce szczękowej po stronie lewej, co wykazało prześwietlenie RTG oraz tomografia komputerowa. Z tego powodu został zakwalifikowany w trybie przyspieszonym do przeprowadzenia zabiegu operacyjnego zatok, wyznaczonego na dzień 14 listopada 2017r.
Podsumowując argumentację, ubezpieczonyG. P.wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia złożenia wniosku, tj. od dnia 13 lutego 2013r. na stałe. Na poparcie swojego stanowiska przedstawił dokumentację lekarską, obrazującą przebieg jego leczenia w latach 2001-2017(odwołanie z dnia 19 lipca 2017r. wraz z załącznikami, k. 59-66 tom I a.s.).
Zakład Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.najpierw wniósł o odrzucenie odwołania, a potem o jego oddalenie na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.
W piśmie procesowym z dnia 9 sierpnia 2017r., stanowiącym doprecyzowanie odpowiedzi na odwołanie z dnia 16 stycznia 2017r., organ rentowy wskazał, że orzeczeniem z dnia 25 listopada 2016r. Komisja Lekarska ZUS uznała odwołującego za częściowo niezdolnego do pracy do dnia 30 listopada 2017r., stwierdzając, że niezdolność ta powstała w dniu 30 czerwca 2016r. Odnosząc się do dokumentacji medycznej, dołączonej do pisma ubezpieczonego z dnia 17 lipca 2017r., organ rentowy podkreślił, że nie potwierdza ona zaistnienia nowych okoliczności medycznych istniejących po dacie badania przeprowadzonego przez Komisję Lekarską ZUS. Potwierdza wyłącznie istnienie schorzeń okulistycznych, które są jakościowo tożsame z rozpoznanymi przez Komisję Lekarską ZUS oraz dotychczasowy przebieg ich leczenia. Z dokumentacji tej nie wynika także pogorszenie ostrości widzenia w stosunku do wyników badań, zgromadzonych w dokumentacji medycznej znanej organom orzeczniczym ZUS. Na tej podstawie Komisja Lekarska ZUS oceniła, że odwołujący jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 30 czerwca 2016r. do dnia 30 listopada 2017r. Wobec powyższego w zaskarżonej decyzji z dnia 7 grudnia 2016r. organ rentowy przyznał prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 8 lipca 2016r., tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego do dnia 30 listopada 2017r.(odpowiedź na odwołanie z dnia 16 stycznia 2017r. k. 3 tom I a.s., pismo procesowe organu rentowego z dnia 9 sierpnia 2017r., k. 68 tom I a.s.).
Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:
G. P.,urodzony w dniu (...), posiada wykształcenie wyższe, które uzyskał studiując na kierunku inżynierii produkcji, a z zawodu jest mechanikiem samochodowym. W okresie od dnia 11 sierpnia 1980r. do dnia 31 grudnia 1990r. był zatrudniony wPrzedsiębiorstwie (...)wW.na stanowisku mechanika samochodowego. Wówczas w okresie od dnia 5 maja 1982r. do dnia 15 października 1983r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. Następnie od dnia 1 stycznia 1991r. do dnia 29 maja 1995r. świadczył pracę na rzecz(...) S.A.wW., przy czym w okresie od 1 stycznia 1991r. do 31 stycznia 1994r. realizował czynności na stanowisku mechanika samochodowego, a w okresie od 1 lutego 1994r. do 29 maja 1995r. pracował na stanowisku sprzedawcy w hurtowni. W okresie od dnia 1 kwietnia 1995r. do dnia 1 sierpnia 2005r. ubezpieczony prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie mechaniki pojazdowej. Z kolei w okresie od 1 września 2005r. do 8 lipca 2006r. był pracownikiem stacji paliw(...) Sp. z o.o.wW.na stanowisku zastępcy kierownika stacji, a od dnia 17 lipca 2006r. do dnia 30 kwietnia 2012r. był zatrudniony w(...) Sp. z o.o.oraz w(...) S.A.wW.na stanowisku mechanika samochodowego oraz inspektora ds. obsługi klienta. W okresie od 11 lipca 2012r. do 2 września 2013r.G. P.był zarejestrowany w Urzędzie Pracy(...) W.jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Orzeczeniem Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 6 października 2016r. został uznany za osobę niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym od dnia 29 sierpnia 2014r. na stałe z symbolami niepełnosprawności 04-O, 05-R(świadectwo pracy z dnia 25 października 1989r., k. 7; świadectwo z dnia 31 grudnia 1990r., k. 13; świadectwo pracy z dnia 19 maja 1995r., k. 15; potwierdzenie ubezpieczenia, k. 19-20; świadectwo pracy z dnia 8 lipca 2006r., k. 21; zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, k. 23-24, k. 29-31; świadectwo pracy z dnia 15 stycznia 2013r., k. 25; decyzja Prezydenta(...) W.z dnia 11 lipca 2012r., k. 33; zaświadczenie z dnia 13 stycznia 2017r. - nieoznaczony tom a.r., orzeczenie Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 6 października 2016r., k. 27 a.s.).
UbezpieczonyG. P.cierpi na reumatoidalne zapalenie stawów w długotrwałej samoistnej remisji, bez upośledzenia sprawności narządu ruchu, a także na obustronny niedosłuch odbiorczy wysokotonowy i nadciśnienie tętnicze. W 2001r. przebył zakrzepicę gałązki dolnoskroniowej siatkówki oka lewego, a w latach 2012-2014 doznał wylewu krwi do ciała szklistego oka lewego i z tego powodu był hospitalizowany wSzpitalu (...), gdzie wykonano u niego zabieg witrektomii. W dniu 11 grudnia 2013r. ubezpieczony uczestniczył w wypadku samochodowym, na skutek którego doznał urazu głowy ze wstrząśnieniem mózgu i utratą przytomności, złamania przezpanewkowego stawu biodrowego prawego, złamania trzonu kości ramiennej, złamania trzonu kości łokciowej prawej bez przemieszczenia oraz wstrząśnienia mózgu. W związku z doznanymi urazami był hospitalizowany w Wojskowym Instytucie Medycznym i przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od 11 grudnia 2013r. do 10 czerwca 2014r. W dniu 17 grudnia 2013r. zastosowano u niego leczenie operacyjne polegające na repozycji i stabilizacji złamania przezpanewkowego płytamiS.oraz na repozycji i stabilizacji złamania kości ramiennej gwoździem śródszpikowym. Ubezpieczony korzystał z rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS w okresie od dnia 7 maja 2014r. do dnia 30 maja 2014r. Badanie RTG kości ramiennej z dnia 27 czerwca 2014r. uwidoczniło stan po zespoleniu w połowie długości trzonu gwoździem śródszpikowym, natomiast badanie(...)stawów biodrowych z dnia 2 lutego 2016r. ujawniło stan po zapaleniu przezpanewkowym po stronie prawej. Od stycznia 2019r. ubezpieczony jest leczony w Poradni Endokrynologicznej z powodu niedoczynności tarczycy. W 2015r. przeszedł operację przepukliny prawostronnej, a w 2016r. operację zatok. W latach 2015-2016 był leczony w(...)z powodu zaburzeń stresowych pourazowych w związku z doznanym wypadkiem komunikacyjnym. W dniu 12 lipca 2016r. wykonano u niego fakowitrektomię z wszczepieniem sztucznej soczewki i endotamponadę oka lewego. Od 2005r.G. P.pozostaje pod opieką(...)(historia zdrowia i choroby, k. 9-22; karta okulistyczna, k. 23-30; indywidualna karta zaleceń lekarskich, k. 31-34; wyniki badań, k. 37-42; historia choroby, k. 49-79, k. 97-107; skierowanie na zabiegi fizjoterapeutyczne, k. 81-89; karta informacyjna leczenia szpitalnego, k. 91 - nieoznaczony tom a.r.; karty informacyjne leczenia szpitalnego, k. 60-66 a.s.).
G. P.przebywał na zwolnieniach lekarskich i pobierał zasiłek chorobowy w następujących okresach: od dnia 25 grudnia 2013r. do dnia 31 grudnia 2013r., od dnia 1 stycznia 2014r. do dnia 31 stycznia 2014r., od dnia 1 lutego 2014r. do dnia 28 lutego 2014r., od dnia 1 marca 2014r. do dnia 31 marca 2014r., od dnia 1 kwietnia 2014r. do dnia 30 kwietnia 2014r., od dnia 1 maja 2014r. do dnia 31 maja 2014r. oraz od dnia 1 czerwca 2014r. do dnia 10 czerwca 2014r.(zaświadczenie o wypłaconych zasiłkach z ubezpieczenia społecznego w okresie od dnia 1 stycznia 2013r. do dnia 13 lipca 2018r., k. 214 a.s.).
W dniu 13 lutego 2013r. ubezpieczony złożył w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.wniosek o ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy(wniosek z 13 lutego 2013r. – nieoznaczony tom a.r.).W związku z tym został skierowany na badanie do Lekarza Orzecznika ZUS, który orzeczeniem z dnia 8 marca 2013r. stwierdził, że nie jest on niezdolny do pracy. Sprawa została następnie przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską ZUS, która w orzeczeniu z dnia 26 marca 2013r. potwierdziła powyższe ustalenie i uznała, że ubezpieczony nie jest niezdolny do pracy(orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z 8 marca 2013r., k. 41-42; orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z 26 marca 2013r., k. 53-54 – nieoznaczony tom a.r.).Ubezpieczony odwołał się od w/w decyzji(odwołanie z dnia 5 czerwca 2013r., k. 2 akta sprawy o sygn. VII U 1589/13).
Postanowieniem z dnia 13 maja 2016r. wydanym w sprawie o sygn. akt VII U 1589/13 Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych uchylił zaskarżoną decyzję, przekazał sprawę do rozpoznania organowi rentowemu i umorzył postępowanie. W dniu 4 lipca 2016r. odwołujący złożył zażalenie na postanowienie z 13 maja 2016r., zaskarżając je w zakresie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu. Postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2016r. Sąd Apelacyjny w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił zażalenie(postanowienie Sądu Okręgowego Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 maja 2016r. wraz z uzasadnieniem, k. 365, k. 370-380; zażalenie, k. 384-386; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 sierpnia 2016r., k. 398-404 – akta sprawy o sygn. VII U 1589/13).
W trakcie ponownego rozpoznania sprawy przez organ rentowy ubezpieczony został skierowany na badanie do Lekarza Orzecznika ZUS, który w orzeczeniu z dnia 10 listopada 2016r. stwierdził, że jest on częściowo niezdolny do pracy do dnia 30 listopada 2017r. i jako datę powstania częściowej niezdolności do pracy wskazał 30 czerwca 2016r. Ponadto stwierdził, że częściowa niezdolność do pracy pozostaje w związku ze stanem narządu wzroku. W związku z wniesionym sprzeciwemG. P.w dniu 25 listopada 2016r. został skierowany do Komisji Lekarskiej ZUS, która po przeprowadzeniu bezpośredniego badania i dokonaniu analizy dokumentacji medycznej, w tym dokumentacji z przebiegu leczenia, kart informacyjnych z leczenia szpitalnego w latach 2013-2016 oraz zaświadczeń o stanie zdrowia wystawionych przez lekarzy leczących w dniu 18 października 2016r. i wyników badań dodatkowych, potwierdziła dokonane ustalenia odnośnie tego, że odwołujący jest częściowo niezdolny do pracy do dnia 30 listopada 2017r. ze wskazaniem jako daty początkowej tej niezdolności dnia 30 czerwca 2016r. Poza tym Komisja Lekarska ZUS stwierdziła, że częściowa niezdolność do pracy pozostaje w związku ze stanem narządu wzroku(orzeczenie Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 10 listopada 2016r., k. 299-230, orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 25 listopada 2016r., k. 231-232 – nieoznaczony tom a.r.).
W oparciu o powyższe orzeczenie Komisji Lekarskiej, ZUS(...)Oddział wW.wydał w dniu 7 grudnia 2016r. decyzję znak: I/20/045028411, w której przyznałG. P.rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 8 lipca 2016r., tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego. W treści wydanej decyzji wskazano, że renta przysługuje do dnia 30 listopada 2017r. Ponadto organ rentowy stwierdził, że ubezpieczony legitymuje się ogólnym stażem pracy w wymiarze 30 lat, 6 miesięcy i 5 dni okresów składkowych oraz 2 lat, 5 miesięcy i 19 dni okresów nieskładkowych

    (decyzja ZUS z dnia 7 grudnia 2016r., znak:(...), k. 257-259 – nieoznaczony tom a.r.).Kolejną decyzją z dnia 8 czerwca 2017r., znak:(...)organ rentowy przeliczył świadczenie, ustalając jego wysokość na kwotę 1.695,71 zł

    (decyzja z dnia 8 czerwca 2017r., znak:(...), k. 266-268 – nieoznaczony tom a.r.)

G. P.złożył odwołanie od decyzji z dnia 7 grudnia 2016r., a Sąd postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017r. dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego okulisty celem ustalenia daty powstania i okresu trwania częściowej niezdolności do pracy u odwołującego, stwierdzonej orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 25 listopada 2016r.(postanowienie z dnia 31 sierpnia 2017r., k. 70 a.s.).
Biegły sądowy z zakresu okulistyki dr n. med.R. S.opisał proces leczenia odwołującego wynikający z dokumentacji medycznej. Przedstawił wyniki badania, jakie sam przeprowadził, a także podał, że rozpoznał u odwołującego praktyczną jednooczność wynikającą z obniżenia ostrości widzenia w oku lewym z powodu zmian degeneracyjnych siatkówki po przebyciu odwarstwienia siatkówki, zakrzepu żylnego naczyń siatkówki oraz wylewu krwi do wnętrza oka i po leczeniu operacyjnym tego oka. W oku prawym biegły stwierdził stan z prawidłową ostrością wzroku do dali i bliży, z odpowiednią korekcją okularową ze względu na małą nadwzroczność i typową związaną z wiekiem nadwzroczność do bliży. Biegły podkreślił, że pomimo prawidłowego leczenia, przyłożenia się siatkówki i cofnięcia zmian krwotocznych, ubezpieczony nie odzyskał prawidłowego widzenia okiem lewym i od chwili odwarstwienia się siatkówki jest osobą praktycznie jednooczną. Od dnia 30 czerwca 2016r. ubezpieczony może pracować tylko na stanowiskach, gdzie nie jest wymagane widzenie obuoczne. Odnosząc się do kwalifikacji zawodowych odwołującego na stanowisku mechanika samochodowego, biegły wskazał, że w tym zakresie nie ma wystarczającej wiedzy i kwestię tą pozostawia do decyzji Sądu lub biegłego sądowego z zakresu medycyny pracy. Biegły dodał, że ubezpieczony jako osoba jednooczna może wykonywać szereg czynności z wykluczeniem m.in. stanowisk przy obsłudze maszyn i urządzeń w ruchu (np. obrabiarki, wiertarki) oraz prac na wysokości. Zgodnie z obowiązującymi przepisami może natomiast prowadzić pojazdy samochodowe również w celach zarobkowych, aczkolwiek bez przewozu zarobkowego osób. W przypadku rzeczywistego posiadania przez ubezpieczonego kwalifikacji do zawodów, gdzie wymagane jest widzenie obuoczne, zdaniem biegłego należałoby rozważyć okresową rentę szkoleniową celem przekwalifikowania się, natomiast w innym przypadku uznać go za osobę zdolną do wykonywania pracy, ale na stanowiskach, gdzie nie jest wymagane widzenie obuoczne(opinia biegłego sądowego z zakresu okulistyki dr n. med.R. S.z dnia 21 września 2017r., k. 82-83 a.s.).
Do powyższej opinii żadna ze stron nie zgłosiła zastrzeżeń. W piśmie procesowym z dnia 30 października 2017r. organ rentowy wskazał wyłącznie, że ubezpieczony posiada wykształcenie średnie techniczne w kierunku mechaniki samochodowej oraz wyższe na kierunku zarządzania inżynierią produkcji. Pracował przy tym na różnych stanowiskach, tj. jako mechanik, diagnosta samochodowy oraz pracownik umysłowy. Tym samym wywiad zawodowy nie potwierdza konieczności świadczenia pracy na stanowisku, które wymaga widzenia obuocznego(pismo procesowe organu rentowego z dnia 30 października 2017r. wraz z załącznikiem, k. 96-97 a.s.).
Postanowieniem z dnia 7 listopada 2017r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego lekarza medycyny pracy na okoliczności jak w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2017r.(postanowienie z dnia 7 listopada 2017r., k. 98 a.s.).
Biegła sądowa z zakresu medycyny pracyJ. P.w opinii z dnia 18 stycznia 2018r. rozpoznała u odwołującego następujące schorzenia: stan po przebytej zakrzepicy gałązki dolnoskroniowej siatkówki OL- 2001r., wylew krwi do ciała szklistego OL - 2012r., pourazowy wylew krwi do ciała szklistego OL- 12.2014r., ubytek połowiczy górny w polu widzenia OL, tradycyjne odwarstwienie siatkówki oka lewego w czerwcu 2016r., a także złamanie przezpanewkowe stawu biodrowego prawego leczone operacyjnie, złamanie trzonu kości ramiennej prawej leczone operacyjnie, złamanie trzonu kości łokciowej prawej bez przemieszczenia leczone zachowawczo, reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze i obustronny ubytek słuchu dla wysokich częstotliwości. Biegła wyjaśniła, że odwołujący z powodu naruszenia sprawności organizmu jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 30 czerwca 2016r. do dnia 31 grudnia 2017r. Niezdolność do pracy wynika z umiarkowanego upośledzenia sprawności narządu wzroku. Wskazała, że ubezpieczony jest
z wykształcenia technikiem mechanikiem, diagnostą samochodowym, a także ma ukończone studia licencjackie na kierunku zarządzanie i inżynieria produkcji. Pracował jako mechanik samochodowy, sprzedawca w hurtowni, zastępca kierownika stacji oraz inspektor ds. obsługi klienta. Od dnia 30 czerwca 2016r.G. P.jest osobą praktycznie jednooczną. Po leczeniu odwarstwienia siatkówki oka lewego, pomimo uzyskania przyłożenia siatkówki, nie odzyskał zadowalającej ostrości widzenia tym okiem. Wskazany wyżej okres jest uznawany za wystarczający do adaptacji do jednooczności. Z kolei z powodu zmian pourazowych narządu ruchu i zmian chorobowych związanych z reumatoidalnym zapaleniem stawów, według biegłej sądowej, sprawność narządu ruchu została naruszona w miernym stopniu. Reumatoidalne zapalenie stawów przebiega bez upośledzenia funkcji rąk, bez obrzęków i zaników mięśniowych. Ubytek słuchu dotyczy wysokich częstotliwości, nie wpływa znacząco na rozumienie mowy, słuch jest wydolny socjalnie. Nadciśnienie tętnicze jest leczone jednym lekiem, wymaga modyfikacji leczenia w celu uzyskania lepszej kontroli wartości ciśnienia tętniczego, nie stanowi jednak podstawy do orzeczenia niezdolności do pracy zarobkowej(opinia biegłej sądowej z zakresu medycyny pracyJ. P.z dnia 18 stycznia 2018r., k. 135-138 a.s.).
Z uwagi na dodatkowe okoliczności zgłoszone przez organ rentowy i odwołującego, Sąd dopuścił dowód z uzupełniającej opinii biegłej sądowejJ. P.celem zajęcia stanowiska odnośnie zastrzeżenia Przewodniczącego Komisji Lekarskich Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 5 marca 2018r. dotyczącego wydłużenia o 1 miesiąc okresu trwania częściowej niezdolności do pracy odwołującego się stwierdzonej orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS(pismo procesowe organu rentowego z dnia 6 marca 2018r., k. 150-151, postanowienie z dnia 8 marca 2018r., k. 152, pismo procesowe odwołującego z dnia 16 marca 2018r., k. 160 a.s.).
Biegła sądowaJ. P.w opinii uzupełniającej z dnia 26 kwietnia 2018r. podtrzymała wydaną wcześniej opinię, wskazując, żeG. P., z powodu naruszenia sprawności organizmu, jest częściowo niezdolny do pracy od dnia 30 czerwca 2016r. do dnia 31 grudnia 2017r. Niezdolność do pracy wynika z umiarkowanego upośledzenia sprawności narządu wzroku. Biegła wskazała, że podczas badania odwołujący zgłaszał, że słabo widzi okiem lewym, a po dniu 30 czerwca 2016r. w wyniku trakcyjnego odwarstwienia siatkówki oka lewego stał się osobą jednooczną. W ocenie biegłej roczny okres stanowi czas minimalny potrzebny do zaadaptowania się do jednooczności. Biegła zaznaczyła również, że Lekarze Orzecznicy ZUS wydłużyli ten minimalny okres do dnia 30 listopada 2017r. Wskazanie daty 31 grudnia 2017r. wynikało natomiast z dużego poczucia niepełnosprawności u odwołującego. Biegła dodała, że wydłużenie okresu powstrzymania się od pracy pozwala na lepsze przystosowanie badanego do jednooczności. W odniesieniu do zarzutów zgłoszonych do opinii głównej przez odwołującego w piśmie procesowym z dnia 16 marca 2018r. wyjaśniła, że odwołujący stając się osobą jednooczną utracił jedną z funkcji narządu wzroku jaką jest zdolność widzenia obuocznego, które odpowiada za poczucie odległości, głębi, za widzenie przestrzenne. Przez adaptację do jednooczności rozumie się nabycie umiejętności funkcjonowania w życiu codziennym bez powyższych funkcji narządu wzroku. Nie jest to równoznaczne z ostrością wzroku, którą można do pewnego stopnia korygować szkłami. Nadmieniła również, że posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności nie jest równoznaczne z orzeczeniem o niezdolności do pracy, gdyż niepełnosprawność usankcjonowana orzeczeniem nie przekłada się bezpośrednio na niezdolność do pracy. Ponadto biegła oceniła, że odwołujący był całkowicie niezdolny do pracy od dnia 11 grudnia 2013r. do września 2015r. Przyczyną niezdolności do pracy w tamtym okresie był stan narządu ruchu spowodowany przez: złamanie przezpanewkowe stawu biodrowego prawego leczone operacyjnie, złamanie trzonu kości ramiennej prawej leczone operacyjnie, złamanie trzonu kości łokciowej prawej bez przemieszczenia leczone zachowawczo. Biegła wskazała, że w dacie wydania przez ZUS zaskarżonej decyzji w tamtym okresie u odwołującego nie istniała niezdolność do pracy zarobkowej. Ostrość wzroku z korektą własną pozostawała dobra w dacie wydania decyzji, natomiast stan narządu wzroku w okresie wydawania opinii na potrzeby sprawy o sygnaturze VII U 1589/13 również nie był przeciwwskazaniem do pracy zgodnej z kwalifikacjami(opinia uzupełniająca biegłej sądowej z zakresu medycyny pracyJ. P.z dnia 26 kwietnia 2018r., k. 187-188 a.s.).
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2018r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego lekarza ortopedy celem wskazania, czy w dacie złożenia wniosku o rentę, tj. 13 lutego 2013r. bądź w okresie późniejszym, wnioskodawca był niezdolny do pracy, a jeśli tak, to w jakim stopniu i na jaki okres oraz kiedy powstała niezdolność do pracy(postanowienie z dnia 2 lipca 2018r., k. 208 a.s.).
W opinii z dnia 27 sierpnia 2018r. biegły sądowy z zakresu(...)rozpoznał u odwołującego stan po urazie wielonarządowym ze złamaniem kości ramiennej prawej, złamaniem kości łokciowej prawej i złamaniem miednicy po wypadku komunikacyjnym z dnia 11 grudnia 2013r. oraz reumatoidalne zapalenie stawów. Biegły wskazał, że analiza przedstawionej dokumentacji medycznej, zebrany wywiad oraz przeprowadzone badanie, pozwalają stwierdzić, że badany nie utracił zdolności do pracy. Biegły nie stwierdził ani częściowej, ani całkowitej niezdolności do pracy. Wyjaśnił, że po wypadku komunikacyjnym odwołujący był niezdolny do pracy do dnia 31 grudnia 2014r. z powodu przebytego złamania, które wymagało leczenia operacyjnego, a następnie uzyskania zrostu. W badaniu RTG z dnia 8 grudnia 2014r. uwidoczniono prawidłowy już zrost z przebudową, a więc wykonane badanie RTG potwierdzało uzyskanie prawidłowego wyniku leczenia po wypadku komunikacyjnym z grudnia 2013r. Biegły sądowy dodał, że odwołujący był już badany w Sądzie w dniu 23 lutego 2016r. i stwierdzona, i opisana wówczas sprawność narządu ruchu pozwalała na kontynuację pracy zarobkowej. Poza tym faktycznie od czerwca 2015r. ubezpieczony wykonuje pracę diagnosty samochodowego. Wcześniej od 2007r. wykonywał pracę inspektora do spraw obsługi klienta i to była praca umysłowa. W przebiegu reumatoidalnego zapalania stawów nie doszło natomiast do powstania zmian degeneracyjnych, a więc rozpoznane schorzenie w zakresie ortopedycznym nie powoduje niezdolności do pracy. Aktualnie stwierdzony i opisany zakres ruchów w stawach pozwala na swobodne wykonywanie pracy umysłowej, a także pracy diagnosty samochodowego. Po dniu 31 grudnia 2014r. nie występowała już jakakolwiek niezdolność do pracy z przyczyn ortopedycznych, albowiem uzyskano zrost złamań i zupełnie dobrą funkcję narządu ruchu(opinia biegłego sądowego z zakresu(...)z dnia 27 sierpnia 2018r., k. 223-225 a.s.).
Na rozprawie w dniu 13 listopada 2018r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dopuścił dowód z łącznej opinii biegłych sądowych reumatologa i ortopedy na okoliczność ustalenia, czy w dacie złożenia wniosku o rentę, tj. 13 lutego 2013r. bądź w okresie późniejszym, wnioskodawca był niezdolny do pracy, a jeśli tak, to w jakim stopniu i na jaki okres oraz kiedy powstała niezdolność do pracy(protokół rozprawy z dnia 13 listopada 2018r., k. 250 a.s.).
W opinii z dnia 1 lutego 2019r. biegły sądowy z zakresu(...)rozpoznał u odwołującego zagojone złamanie miednicy po leczeniu operacyjnym ze skróceniem kończyny dolnej prawej, zagojone złamanie kości ramiennej prawej z niewielkim ograniczeniem ruchomości stawu ramiennego oraz zagojone złamanie prawej kości łokciowej bez ograniczenia funkcji. Biegły wskazał, że odwołujący był leczony
operacyjnie z powodu złamania panewki biodra prawego i prawej kości ramiennej oraz zachowawczo z powodu złamania prawej kości łokciowej. W tym zakresie korzystał z zabiegów rehabilitacyjnych. Złamanie kości ramiennej prawej powikłane zostało zrostem przedłużonym, wymagającym stosowania domiejscowo czynników zrostu, a stwierdzone
złożone złamanie panewki biodra prawego wymagało pełnego odciążenia w okresie sześciu miesięcy i częściowego do jednego roku. Ujawnione skostnienie pozaszkieletowe w okolicy prawego biodra powodowało ograniczenie ruchomości tego stawu i wymagało stosowania fali uderzeniowej. Biegły podkreślił, że okres jednego roku rekonwalescencji był niezbędny dla uniknięcia ciężkiego powikłania w postaci martwicy głowy prawej kości udowej i przywrócenia zadowalającej funkcji narządu ruchu, dlatego orzekł całkowitą niezdolność odwołującego do pracy od dnia wypadku, tj. od 11 grudnia 2013r., do końca 2014r. Natomiast po dniu 31 grudnia 2014r. odwołujący odzyskał zdolność do pracy z uwagi na przebyte obrażenia narządu ruchu(opinia biegłego sądowego z zakresu(...)z dnia 1 lutego 2019r., k. 302-304 a.s.).
W opinii z dnia 4 marca 2019r. biegły sądowy z zakresu reumatologii dr med.B. L.wskazał, że wyniki przeprowadzonych badań przedmiotowych wskazują na brak podstaw do uznania odwołującegoG. P.za niezdolnego do pracy z przyczyn reumatologicznych od dnia 13 lutego 2013r., to jest od daty złożenia wniosku o przyznanie renty. Biegły stwierdził, że w przeprowadzonym aktualnie badaniu brak jest istotnych odchyleń od normy, które można byłoby wiązać z reumatoidalnym zapaleniem stawów. Jedynymi zmianami wynikającymi z procesu reumatoidalnego są poszerzone zarysy II stawu śródręczno-palcowego prawej ręki, jego bolesność uciskowa i poszerzenie zarysu okolicy stawu skokowego prawej stopy. Z przeanalizowanej dokumentacji wynika, że podczas leczenia doznanych złamań odwołujący się miał stosowany wyciąg, który mógł dać w efekcie niewielką deformację w obrębie prawej stopy. Biegły podkreślił również, że odwołujący leczenie modyfikujące miał prowadzone tylko przez pewien czas. Badany sam stwierdził, że od 2015r. żadnego leku już nie stosuje. Jeżeli więc od kilku lat nie przyjmuje leku modyfikującego i do chwili obecnej nie ma klinicznych objawów aktywnego zapalenia, to należy stwierdzić, że proces reumatoidalny przebiega bardzo łagodnie z utrzymującą się samoistną remisją. Zaniechanie leczenia tej choroby jest jednak bardzo ryzykowne, ponieważ w każdej chwili może nastąpić znaczne pogorszenie stanu zdrowia. Jeśli chodzi zaś o orzeczoną częściową niezdolność do pracy od dnia 8 lipca 2016r. do dnia 30 listopada 2017r., to wynika ona z przyczyn okulistycznych, co jest oddzielnym zagadnieniem, które było oceniane i rozpatrywane przez biegłych okulistów. W konkluzji opinii biegły reumatolog stwierdził, że odwołujący z powodu schorzenia reumatologicznego nie był niezdolny do pracy od dnia 13 lutego 2013r. i nadal nie ma niezdolności do pracy z tej przyczyny. Po zapoznaniu się z szeregiem opinii sądowo-lekarskich, biegły zgodził się jednak z opinią biegłego z zakresu ortopedii, wydaną po badaniu przeprowadzonym w dniu 25 stycznia 2019r.(opinia biegłego sądowego z zakresu reumatologii dr med.B. L.z dnia 4 marca 2019r., k. 315-317 a.s.).
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2019r. Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dopuścił dowód z opinii biegłego sądowego specjalisty medycyny pracy na okoliczność ustalenia, czy w dacie złożenia wniosku o rentę, tj. 13 lutego 2013r. bądź w okresie późniejszym, wnioskodawca był niezdolny do pracy, a jeśli tak, to w jakim stopniu i na jaki okres oraz kiedy powstała niezdolność do pracy(postanowienie z dnia 10 kwietnia 2019r., k. 339 a.s.).
W opinii z dnia 28 listopada 2019r. biegła sądowa z zakresu medycyny pracyD. S.rozpoznała u odwołującego zagojone złamanie miednicy po leczeniu operacyjnym ze skróceniem kończyny dolnej prawej, zagojone złamanie kości ramiennej prawej z niewielkim ograniczeniem ruchomości stawu ramiennego, zagojone złamanie prawej kości łokciowej bez ograniczenia funkcji, reumatoidalne zapalenie stawów, nadciśnienie tętnicze do diagnostyki, stan po przebytej zakrzepicy gałązki dolnoskroniowej siatkówki OL - 2001r., wylew krwi do ciała szklistego OL - 2012r., pourazowy wylew krwi do ciała szklistego OL - 12.2014r., ubytek połowiczy górny w polu widzenia OL, trakcyjne odwarstwienie siatkówki oka lewego, które miało miejsce w czerwcu 2016r., jednooczność wynikającą z obniżenia ostrości widzenia oka lewego, obustronny ubytek słuchu dla wysokich częstotliwości oraz przebyte zaburzenia adaptacyjne. Biegła sądowa wskazała, że stwierdzone schorzenia i stopień ich zaawansowania powodują całkowitą niezdolność do pracy odwołującego po dniu 31 grudnia 2014r. w związku z wypadkiem, któremu uległ w dniu 11 grudnia 2013r. Podczas stwierdzonej całkowitej czasowej niezdolności do pracy opiniowany korzystał z zasiłku chorobowego do dnia 10 czerwca 2014r. W ocenie biegłej z zakresu medycyny pracy w ramach orzeczonej całkowitej niezdolności do pracy do dnia 31 grudnia 2014r. wydaje się zasadne przyznanie okresowego świadczenia rehabilitacyjnego, ponieważ taki okres rekonwalescencji w zakresie narządu ruchu był niezbędny do zakończenia leczenia skutków wypadku. Ponadto biegła stwierdziła częściową niezdolność do pracy odwołującego w okresie od dnia 30 czerwca 2016r. do dnia 31 grudnia 2017r. wynikającą z umiarkowanego upośledzenia sprawności narządu wzroku, tj. w okresie niezbędnym do adaptacji wnioskodawcy z wyższym wykształceniem do jednooczności(opinia biegłej sądowej z zakresu medycyny pracyD. S.z dnia 28 listopada 2019r., k. 386-395 a.s.).
Do powyższej opinii żadna ze stron nie zgłosiła zastrzeżeń(pismo procesowe organu rentowego z dnia 19 lutego 2020r., k. 412, protokół rozprawy z dnia 2 czerwca 2020r., k. 436 a.s.).
Wskazany stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił w oparciu o dokumenty zgromadzone w aktach niniejszej sprawy oraz w aktach sprawy o sygn. VII U 1589/13, w tym na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach rentowychG. P.. Ich autentyczność oraz zgodność z rzeczywistym stanem rzeczy nie była kwestionowana przez żadną ze stron procesu, dlatego Sąd uznał je za pełnowartościowy materiał dowodowy mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych.
Podstawę ustaleń w sprawie stanowiły również dwie opinie (główna i uzupełniająca) biegłej sądowej z zakresu medycyny pracyJ. P.oraz opinie wydane przez biegłych sądowych następujących specjalności: z zakresu okulistyki dr n. med.R. S., z zakresu(...), z zakresu reumatologii dr med.B. L.oraz z zakresu medycyny pracyD. S.. Wszystkie wskazane opinie Sąd ocenił jako rzetelne i wyczerpujące oraz jasno i logicznie uzasadnione. Opinie zostały sporządzone przez biegłych sądowych o specjalnościach odpowiadających schorzeniom rozpoznanym u ubezpieczonego, których kwalifikacje oraz doświadczenie nie budzą wątpliwości. Ponadto, podstawę do wydania wskazanych powyżej opinii stanowiły dowody obiektywne, opinie zostały bowiem sporządzone w oparciu o dogłębną analizę dokumentacji medycznej. Biegli wyjaśnili wątpliwości dotyczące daty powstania niezdolności do pracy ubezpieczonego zarówno całkowitej, jak i częściowej oraz wskazali na okres, do którego niezdolność ta winna zostać orzeczona, mając na uwadze wyniki przeprowadzonego badania przedmiotowego oraz dokumentację złożoną na etapie postępowania sądowego. Biegli sądowi z zakresu(...), a także biegły sądowy z zakresu reumatologii dr med.B. L.i biegłe sądowe z zakresu medycyny pracyJ. P.iD. S.zgodnie stwierdzili, że schorzenia natury ortopedycznej, które wystąpiły u ubezpieczonego po wypadku komunikacyjnym z dnia 11 grudnia 2013r. w postaci złamania kości ramiennej prawej, złamania kości łokciowej prawej i złamania miednicy, uzasadniały uznanie go za osobę całkowicie niezdolną do pracy do dnia 31 grudnia 2014r. z jednoczesnym wskazaniem, że do dnia 10 czerwca 2014r. ubezpieczony korzystał z zasiłku chorobowego. Biegli sądowi wskazali na tą samą datę końcową trwania całkowitej niezdolności do pracy podkreślając, że przebyte w wyniku wypadku złamania wymagały przeprowadzenia zabiegu operacyjnego, a następnie zrostu, co zostało uzyskane w grudniu 2014r. Po tej dacie odwołujący odzyskał zdolność do pracy, albowiem została przywrócona sprawność narządu ruchu, pozwalająca na kontynuację pracy zarobkowej, co potwierdza m.in. wynik badania RTG z dnia 8 grudnia 2014r. Jednocześnie biegły sądowy z zakresu reumatologii dr med.B. L.wskazał na brak podstaw do uznania odwołującego za niezdolnego do pracy z przyczyn reumatologicznych od dnia 13 lutego 2013r., to jest od daty złożenia wniosku o przyznanie renty. Biegły stwierdził, że w przeprowadzonym aktualnie badaniu brak jest istotnych odchyleń od normy, które można byłoby wiązać z reumatoidalnym zapaleniem stawów, stąd też schorzenie to nie mogło stanowić podstawy do uznania odwołującego za niezdolnego do pracy od lutego 2013r. Biegły podkreślił również, że odwołujący leczenie modyfikujące miał prowadzone tylko przez pewien czas, natomiast od kilku lat nie przyjmuje już leków i nie ma klinicznych objawów aktywnego zapalenia, co świadczy o tym, że proces reumatoidalny przebiega u niego bardzo łagodnie z utrzymującą się samoistną remisją. Odnosząc się z kolei do schorzeń natury okulistycznej, biegły sądowy z zakresu okulistyki dr n. med.R. S.wskazał, że w związku z odwarstwieniem siatkówki oka lewego w dniu 30 czerwca 2016r., od tej daty ubezpieczony może pracować tylko na stanowiskach, gdzie nie jest wymagane widzenie obuoczne. W tym zakresie, wszyscy biegli sądowi wskazali na tą samą datę początkową powstania częściowej niezdolności do pracy, co było związane z wystąpieniem trakcyjnego odwarstwienia się siatkówki oka lewego, powodującego praktyczną jednooczność wynikającą z obniżenia ostrości widzenia oka lewego. W ocenie Sądu przy uwzględnieniu tej daty należy zatem rozpatrywać ewentualne prawo ubezpieczonego do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy szczególnie, że stanowisko biegłych sądowych w zakresie daty początkowej powstania częściowej niezdolności do pracy jest zgodne ze stanowiskiem Komisji Lekarskiej ZUS, która również wskazała na dzień 30 czerwca 2016r. Określając natomiast datę końcową trwania częściowej niezdolności do pracy biegli sądowi mieli na uwadze, że po zakończeniu leczenia odwarstwienia siatkówki oka lewego, pomimo uzyskania przyłożenia siatkówki,G. P.nie odzyskał zadowalającej ostrości widzenia tym okiem. Na tej podstawie biegli zgodnie stwierdzili, że roczny okres stanowi okres minimalny potrzebny do zaadaptowania się do jednooczności, a więc jako datę końcową trwania częściowej niezdolności do pracy wskazali dzień 31 grudnia 2017r., a nie 30 listopada 2017r. jak przyjął Lekarz Orzecznik ZUS i Komisja Lekarska ZUS. W tym zakresie Sąd zaaprobował opinie biegłych sądowych, mając na uwadze, że opisane powyżej schorzenie natury okulistycznej spowodowało u odwołującego umiarkowane upośledzenie sprawności narządu wzroku i z tego względu wymagało kompleksowego leczenia oraz konieczności dłuższej adaptacji i przystosowania się do nowych warunków życiowych. Należy też wskazać, że żadna ze stron postępowania nie kwestionowała ustaleń poczynionych przez biegłych sądowych wszystkich wskazanych specjalności, ani co do faktu występowania częściowej i całkowitej niezdolności do pracy, ani też w zakresie daty początkowej i końcowej trwania tych niezdolności, których przyczyną były różne jednostki chorobowe, tj. w zakresie całkowitej niezdolności do pracy schorzenia natury ortopedycznej związane z przebytym wypadkiem komunikacyjnym w dniu 11 grudnia 2013r., a w zakresie częściowej niezdolności do pracy schorzenie natury okulistycznej polegające na odwarstwieniu się siatkówki oka lewego, powodujące upośledzenie narządu wzroku w postaci praktycznej jednooczności.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
OdwołanieG. P.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(...)Oddział wW.z dnia 7 grudnia 2016r., znak:(...)było częściowo zasadne.
Zgodnie zart. 57 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych(tekst jedn. Dz. U. z 2020r., poz. 53 – dalej jako ustawa emerytalna)renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie następujące warunki:

1
jest niezdolny do pracy,

2
ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,

3
niezdolność do pracy powstała w okresach składkowych wymienionych w ustawiealbo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów,

4
nie ma ustalonego prawa do emerytury z Funduszu lub nie spełnia warunków do jej uzyskania.

Niezdolność do pracy – zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy emerytalnej – jest kategorią ubezpieczenia społecznego łączącą się z całkowitą lub częściową utratą zdolności do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu bez rokowania jej odzyskaniapo przekwalifikowaniu. Powyższy przepis, odpowiednio w ustępach 2 i 3, rozróżniadwa stopnie niezdolności do pracy – całkowitą i częściową. Częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnejz poziomem posiadanych kwalifikacji. Z kolei całkowita niezdolność do pracy polegana utracie zdolności do wykonywania jakiejkolwiek pracy. Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy, zgodniez treścią art. 13 ustawy emerytalnej, uwzględnia się stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwość przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia,jak też możność wykonywania dotychczasowej pracy, względnie możliwość przekwalifikowania zawodowego. W myśl ustępu 3 cytowanego przepisu, trwałą niezdolność do pracy orzeka się, jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowańdo odzyskania zdolności do pracy, gdy zaś takie rokowania istnieją, orzeka się okresową niezdolność do pracy.
W przedmiotowej sprawie organ rentowy przyznałG. P.prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 8 lipca 2016r., tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego, do dnia 30 listopada 2017r. Kwestionując powyższe stanowisko ubezpieczony wskazywał, że jego stan zdrowia uzasadniał uznanie go za osobę niezdolną do pracy od dnia złożenia pierwszego wniosku o przyznanie świadczenia, tj. od 13 lutego 2013r. na stałe.
Sąd, dokonując weryfikacji w jakim stopniu ubezpieczony jest niezdolny do pracy, miał na względzie, że w orzecznictwie przyjmuje się, że ocena, czy wnioskujący o rentę jest całkowicie niezdolny do pracy, powinna być dokonana w dwóch płaszczyznach. Należy brać pod uwagę kryterium biologiczne (stan organizmu dotkniętego schorzeniami naruszającymi jego sprawność w stopniu powodującym całkowitą niezdolność do jakiejkolwiek pracy), jak i kryterium ekonomiczne (całkowita utrata zdolności do zarobkowania wykonywaniem jakiejkolwiek pracy). Osobą całkowicie niezdolną do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 2 ustawy emerytalnej jest osoba, która spełniła obydwa te kryteria, a więc jest dotknięta upośledzeniem zarówno biologicznym, jak i ekonomicznym. Przesłanka niezdolności do jakiejkolwiek pracy odnosi się przy tym do każdego zatrudnienia w innych warunkach niż specjalnie stworzone na stanowiskach pracy odpowiednio przystosowanych do stopnia i charakteru naruszenia sprawności organizmu(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2000r., II UKN 134/00 i z dnia 7 września 1979r., II URN 111/79; zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 8 lutego 2018r., II AUa 796/17). Występowanie schorzeń, przyjmowanie leków, korzystanie z porad i pomocy lekarzy czy nawet leczenia szpitalnego nie powoduje samo przez się, ani nie dowodzi jeszcze istnienia u badanego całkowitej niezdolności do pracy. Dopiero wówczas, gdy nasilenie chorób jest takie, iż całkowicie wyklucza podjęcie przez ubezpieczonego pracy zarobkowej, można mówić o niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 2 ustawy emerytalnej(zob. wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 20 lutego 2018r., III AUa 276/17).
Wskazać również należy, że ocena niezdolności do pracy w zakresie dotyczącym naruszenia sprawności organizmu i wynikających stąd ograniczeń możliwości wykonywania zatrudnienia wymaga z reguły wiadomości specjalnych. W sprawachz zakresu ubezpieczeń społecznych dotyczących prawa do renty z tytułu niezdolnoścido pracy, do dokonywania ustaleń w zakresie oceny stopnia zaawansowania chorób oraz ich wpływu na stan czynnościowy organizmu, uprawnione są osoby posiadające fachową wiedzę medyczną, a zatem okoliczności tych można dowodzić tylko przez dowód z opinii biegłych sądowych, zgodnie z treściąart. 278 k.p.c.Opinia biegłego ma na celu ułatwienie sądowi należytej oceny zebranego materiału dowodowego wtedy, gdy potrzebne są do tego wiadomości specjalne. Dlatego też opinie sądowo-lekarskie sporządzone w sprawie przez lekarzy specjalistów, mają zasadniczy walor dowodowy dla oceny schorzeń ubezpieczonego(por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 lutego 2016r., III AUa 1609/15).
Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy przeprowadził postępowanie dowodowe z uwzględnieniem dokumentacji medycznej odwołującego oraz w oparciu o jej analizę dokonaną przez powołanych w sprawie biegłych sądowych z zakresu okulistyki, ortopedii i traumatologii, reumatologii oraz medycyny pracy. W oparciu o wskazane powyżej dowody Sąd Okręgowy ustalił, że stan zdrowia odwołującego w latach 2016-2017 był w znacznej mierze zdominowany przez wystąpienie u niego trakcyjnego odwarstwienia siatkówki z powodu, którego był on hospitalizowany wSzpitalu (...), gdzie wykonano zabieg witrektomii, który był zabiegiem ostatniej szansy ze wszczepieniem sztucznej soczewki. Bezpośrednim skutkiem powyżej choroby jest praktyczna jednooczność związana z obniżeniem ostrości widzenia oka lewego. Pomimo zakończenia leczenia odwarstwienia siatkówki oka lewego i uzyskania przyłożenia siatkówki,G. P.nie odzyskał zadowalającej ostrości widzenia tym okiem. Odwołujący był leczony farmakologicznie i został poddany zabiegowi operacyjnemu, jednakże ostatecznie nie uzyskano poprawy widzenia w oku lewym. Z tego względu od dnia 30 czerwca 2006r. odwołujący jest osobą jednooczną i może wykonywać pracę tylko na stanowiskach, gdzie nie jest wymagane widzenie obuoczne. Powyższe okoliczności dotyczące stanu zdrowia ubezpieczonego, przebieg leczenia oraz jego skutki i rokowania dają podstawy do uznania go za osobę częściowo niezdolną do pracy od dnia 30 czerwca 2006r. do dnia 31 grudnia 2017r. Biegli sądowi wskazali, że okres 1 roku stanowi okres minimalny potrzebny do zaadaptowania się do jednooczności, a więc jako datę końcową trwania częściowej niezdolności do pracy wskazali dzień 31 grudnia 2017r., a nie 30 listopada 2017r. jak przyjął Lekarz Orzecznik ZUS i Komisja Lekarska ZUS. Biegli sądowi podkreślili, że koniec częściowej niezdolności do pracy należy datować o miesiąc później niż data określona przez organy orzecznicze ZUS z uwagi na długotrwałość i kompleksowość leczenia oraz konieczność dłuższej adaptacji i przystosowania sięG. P.do jednooczności, w tym do wykonywania pracy zgodnie z posiadanym wykształceniem i kwalifikacjami w zakresie inżynierii produkcji i mechaniki pojazdowej.
W rozpatrywanej sprawie bezsporne było to, że ubezpieczonyG. P.uległ wypadkowi komunikacyjnemu w dniu 11 grudnia 2013r., w wyniku którego doznał urazu wielonarządowego m.in. w postaci złamania przezpanewkowego stawu biodrowego prawego, złamania trzonu kości ramiennej, złamania trzonu kości łokciowej prawej bez przemieszczenia oraz wstrząśnienia mózgu i utraty przytomności. W związku z doznanymi urazami był hospitalizowany w Wojskowym Instytucie Medycznym i przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 11 grudnia 2013r. do dnia 10 czerwca 2014r. i w tym czasie pobierał zasiłek chorobowy. W dniu 17 grudnia 2013r. zastosowano u niego leczenie operacyjne polegające repozycji i stabilizacji złamania przezpanewkowego płytamiS.i repozycji i stabilizacji złamania kości ramiennej gwoździem śródszpikowym. Ubezpieczony korzystał z rehabilitacji leczniczej w ramach prewencji rentowej ZUS w okresie od dnia 7 maja 2014r. do dnia 30 maja 2014r. Badanie RTG kości ramiennej z dnia 27 czerwca 2014r. uwidoczniło stan po zespoleniu w połowie długości trzonu gwoździem śródszpikowym, a badanie(...)stawów biodrowych z dnia 2 lutego 2016r. ujawniło stan po zespoleniu przezpanewkowym po stronie prawej. Zaskarżoną decyzją organ rentowy przyznał jednak odwołującemu prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 8 lipca 2016r., tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego do dnia 30 listopada 2017r. Tymczasem, w związku z postanowieniem, jakie zostało wydane w sprawie o sygn. VIIU 1589/13, do ponownego rozpoznania przez organ rentowy powróci wniosek o świadczenie rentowe, któreG. P.złożył w lutym 2013r. Należało zatem badać, czy od daty złożenia tego wniosku, a więc również w latach 2013 – 2016, ubezpieczony był niezdolny do pracy.
Mając na względzie powyższe Sąd przeprowadził postępowanie dowodowe z uwzględnieniem dokumentacji medycznej odwołującego, której analizę zlecił m.in. biegłym sądowym z zakresu ortopedii i traumatologii. Biegli tej specjalnościM. G.orazG. K.zgodnie wskazali, że po wypadku komunikacyjnym z dnia 11 grudnia 2013r. odwołujący był całkowicie niezdolny do pracy do 31 grudnia 2014r. z powodu przebytego złamania, które wymagało leczenia operacyjnego, a następnie uzyskania zrostu. Wnioski te znalazły również potwierdzenie w opiniach wydanych przez biegłe sądowe z zakresu medycyny pracyJ. P.iD. S.. Biegli sądowi wskazali na tą samą datę końcową trwania całkowitej niezdolności do pracy podkreślając, że przebyte w wyniku wypadku złamania wymagały przeprowadzenia zabiegu operacyjnego, a następnie zrostu, co zostało uzyskane w grudniu 2014r. Po tej dacie odwołujący odzyskał zdolność do pracy, albowiem została przywrócona sprawność narządu ruchu, pozwalająca na kontynuację pracy zarobkowej, co potwierdza m.in. wynik badania RTG z dnia 8 grudnia 2014r. Jednocześnie biegły sądowy z zakresu reumatologii dr med.B. L.wskazał na brak podstaw do uznania odwołującego za niezdolnego do pracy z przyczyn reumatologicznych od dnia 13 lutego 2013r., to jest od daty złożenia wniosku o przyznanie renty. Biegły stwierdził, że w przeprowadzonym badaniu brak jest istotnych odchyleń od normy, które można byłoby wiązać z reumatoidalnym zapaleniem stawów, stąd też schorzenie to nie mogło stanowić podstawy do uznania odwołującego za niezdolnego do pracy od lutego 2013r.
Z uwagi na brak zastrzeżeń do ww. opinii – w tym również ze strony organu rentowego, który przedmiotowe opinie przyjął do wiadomości i nie zgłaszał nowych wniosków dowodowych – Sąd Okręgowy zaaprobował je w pełnym zakresie. To z kolei oznacza, że ubezpieczony spełnił kryteria pozwalające uznać go za osobę całkowicie niezdolną do pracy w okresie od dnia 11 czerwca 2014r. do dnia 31 grudnia 2014r. oraz częściowo niezdolną do pracy w okresie od dnia 8 lipca 2016r., tj. od zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego, od dnia 31 grudnia 2017r. Data, od której świadczenie rentowe z tytułu całkowitej niezdolności do pracy zostało przyznane wiąże się z tym, że w okresie od dnia 25 grudnia 2013r. do dnia 10 czerwca 2016r. ubezpieczony pobierał zasiłek chorobowy, a zatem prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy mogło zostać ustalone od dnia 11 czerwca 2014r. do dnia 31 grudnia 2014r. zgodnie z opiniami biegłych sądowych.
Z powyższych względów zaskarżona decyzja podlegała zmianie. Na podstawieart. 47714§ 2 k.p.c.Sąd przyznałG. P.dodatkowo prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 do 31 grudnia 2017r. oraz prawo do renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy na okres od dnia 11 czerwca 2014r. do dnia 31 grudnia 2014r., o czym orzekł w pkt 1 sentencji wyroku. Natomiast w pozostałym zakresie, a więc w części, w jakiej ubezpieczony domagał się świadczenia rentowego na cały okres licząc od daty złożenia wniosku i na stałe, jego odwołanie było bezzasadne. Biegli sądowi nie potwierdzili, by od roku 2013 przez cały okres występowała niezdolnośćG. P.do pracy i aby trzeba było ją orzec na stałe. Odwołanie w pozostałym zakresie zostało więc oddalone na podstawieart. 47714§ 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem i aktami organu rentowego doręczyć(...)