Sąd Okręgowy w Gliwicach
III Wydział Cywilny Odwoławczy
Sygnatura akt: III Ca 149/19
Data wyroku: 2020-01-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sądu Okręgowego Tomasz Pawlik, Sędzia Sądu Okręgowego Leszek Dąbek
Słowa kluczowe: Ochrona własności
Podstawa prawna: art 222 § 2 kc

Sygn. akt III Ca 149/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 stycznia 2020 r.
Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie:
Przewodniczący – Sędzia Sądu Okręgowego  Leszek Dąbek
Sędziowie Sądu Okręgowego: Tomasz Pawlik
Magdalena Balion-Hajduk
Protokolant       Angelika Gwozdek
po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. w Gliwicach
na rozprawie
sprawy z powództwaZ. D.iS. D.
przeciwkoI. C.iK. C.
o dopuszczenie do współposiadania, przywrócenie stanu zgodnego z prawem
oraz o zapłatę
na skutek apelacji powodów
od wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach
z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt I C 170/15

1
oddala apelację;

2
zasądza solidarnie od powodów na rzecz pozwanych solidarnie kwotę 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) z tytułu zwrotu kosztów zastępstwa procesowegow postępowaniu odwoławczym;

3
nie obciąża powodów kosztami postępowania w pozostałej części.

SSO Magdalena Balion-Hajduk SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik
Sygn akt III Ca 149/19

UZASADNIENIE
PowodowieZ. D.iS. D.żądali nakazania pozwanymK. C.iI. C.:
-„dopuszczenia ich do współposiadania części wspólnej klatki schodowej z klapą (właz kominiarski), którą to klapę w stropie nad niższa częścią poddasza pozwany zasłonił płytami panelowymi, uniemożliwiając wejście powodom na dach budynku mieszkalnego, prawidłową obsługę przewodów wentylacyjnych i kominowych,
-
bezzwłocznego przywrócenia możliwości nieograniczonego korzystania przez powoda z wejścia na dach b udynku mieszkalnego z klatki schodowej będącej rzeczą wspólną, przywrócenia stanu pierwotnego klatki schodowej, klapy (włazu kominiarskiego),
tj. przywrócenia niezakłóconego stanu współposiadania i korzystania z rzeczy wspólnej”.
Ponadto żądali„nakazania pozwanemu solidarnego wypłacenia powodowi wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy wspólnej oraz nakazania solidarnego wypłacenia powodowi odszkodowania za pogorszenie rzeczy, tj. nieruchomości stanowiącej jego własność, loka nr 2 w łącznej kwocie 10.000zł„ oraz zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Uzasadniając powództwo twierdzili, że pozwany naruszył prawo powoda do współ-posiadania przedmiotowej nieruchomości poprzez przebudowę części wspólnej nie-ruchomości, tj. klatki schodowej. W następstwie tego powód poniósł straty, a brak wejścia na dach powoduje niemożność okresowych przeglądów kominiarskich zaś brak wentylacji w przedmiotowym odcinku klatki schodowej, co spowodowało pojawienie się pleśni w ścianach lokalu na poddaszu będącego własnością powoda narażając zdrowie powoda i jego rodziny. Propozycja pozwanego na wybudowanie nowego wejścia na dach zlokalu nr (...)powoda nie jest do zaakceptowania z uwagi
na opinię konserwatora zabytków, czasochłonną decyzję pozwoleniu na budowę
i niemożność aranżacji wnętrza lokalu
PozwaniK. C.iI. C.wniosili o oddalenie powództwa oraz zasadzenie na ich rzecz zwrotu kosztów procesu.
Zarzucali, że strona powodowa w żaden sposób nie wykazała z jakiego tytułu i na jakiej podstawie należałoby się powodom wynagrodzenie oraz jakie szkody poniosła i czego one wynikały.
Ponadto podnosili, ze powód w latach 80-tych dokonał samowoli budowlanej polegającej na prawie całkowitym zabudowie podestu klatki schodowej na kondygnacji poddasza Na zagarniętej części tego podestu wybudował łazienkę i przedpokój, likwidując oryginalny właz na górną część poddasza, który wcześniej umożliwiał wyjście na dach. Likwidując ten właz powód bez zgody pozwanych samowolnie wybudował mniejszy wyłaz, który jednak nie spełniał warunków technicznych
i nie dawał możliwości bezpiecznego dojścia do świetlika dachowego. Deklarowali także umożliwienie powodom sporadycznego korzystania z możliwości wejścia na dach przez pokój pozwanych, gdzie wybudowany został nowy wyłaz na dach.
W toku postępowaniapowodowie w piśmie procesowym z dnia 13 03 2015r. sprecyzowali stanowisko w sprawie podnosząc, że w ramach żądania zasądzenia na ich rzecz od pozwanych kwoty 10.000zł dochodzą wynagrodzenia za korzystnie z nieruchomości wspólnej w wysokości 2.000zł oraz odszkodowania za pogorszenie rzeczy w kwocie 8.000zł a Sąd Rejonowy w postanowieniu z dnia 18 10 2015r. wydanym w sprawie o sygn. akt I C 679/15 postanowił połączyć tę sprawę ze sprawą niniejszą do ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.
Postępowaniew sprawie zawisłej pod sygn. akt I C 679/15 zostało wszczęte na podstawie identycznego pozwu wniesionego w tej samej dacie co pozew wniesiony w niniejszej sprawie.
Sąd Rejonowy w Gliwicachw wyroku z dnia 30 08 2017r. oddalił powództwo oraz orzekł o kosztach procesu.
W ustalonym stanie faktycznym w motywach orzeczenia jako podstawę prawną orzeczenia wskazał regulacjęart. 206 k.c.Następnie ocenił, że powodowie nie wykazali, żeby ich prawa zostały przez pozwanych naruszone, gdyż powołując się
na prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej nie mogą skutecznie domagać się udostępnienia im wejścia na dach przez wyłaz, który znajdował się w części stanowiącej wyłączną własność pozwanych. Ponadto ocenił, że powodowie nie wykazali, by pozwani byli zobowiązani do wydania im fragmentu strychu o po-wierzchni 8,97m2,jak również nie wykazali by należne im jest od pozwanych wynagrodzenie za korzystanie z rzeczy wspólnej i odszkodowanie za pogorszenie rzeczy.
O kosztach procesu orzekał stosując regulację ary. 98§ 1 i 2 k.p.c.
Orzeczenie zaskarżylippowodowieZ. D.iS. D.ozwaniH. K.iE. K.,którzy wnosili o jego„uchylenie...
w całości.
Zarzucili, że
- „przypisano pozwanym powierzchnię poddasza ponad ich udział w nieruchomości,
-brak dociekliwości i uwag, co do treści przedstawionych przez pozwanych zgłoszeń robót budowlanych niewymagających decyzji o pozwolenie na budowę
- brak należytej uwagi co do treści opinii biegłego, która pominęła fakt, że budynek jest pod ochroną konserwatora zabytków oraz że zaproponowane rozwiązania nie są zgodne zRozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.
w sprawach warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuo-wanie (Dz.U zdnia 15 czerwca 2002r. ze zm.) i nie zachowują obowiązujących przepisów BHP i ppoż.
- przyjęcie, że dach z włazem dachowym jest częścią wspólną nieruchomości, adzieloną częścią nieruchomości stanowiącą lokal wpisany do Księgi Wieczystej,
- zignorowanie powszechnie znanego i szeroko opisanego w literaturze przedmiotu procesu powstawania pleśni na ścianach, stropach, podłogach budynków mieszkalnych,
Sąd Odwoławczy ustalił i zważył co następuje:
Ustalenie faktyczne składające się na podstawę faktyczna orzeczenia mają podstawę w zebranym w sprawie materiale, który jest logiczny, wewnętrznie spójny
i brak w nim zasadniczych sprzeczności, zaś informacje zawartew poszczególnych źródłach dowodowych nawzajem się uzupełniają i potwierdzają i jako takie są w pełni wiarygodne i co należy podkreślić nie były kwestionowane przez powodów.
W oparciu o informacje zawarte w opinii biegłegoJ. G., sporządzonej przez niego opinii uzupełniającej i złożonych przez niego wyjaśnień na rozprawie
w dniu 28 01 2020r. oraz bezsporne oświadczenia stron ustalono dodatkowo,
że pierwotny wyłaz na dach znajdował się w części wspólnej nieruchomości posiadanej obecnie przez powodów i został on w latach 80-tych ubiegłego wieku zlikwidowany
bez zgody pozwanych oraz organów nadzoru budowlanego i przeniesiony do posiadanej obecnie przez obie strony części nieruchomości wspólnej.
Z tych też względów Sąd odwoławczy z powyższa modyfikacją przyjął
za własne ustalenia faktyczne Sądu pierwszej instancji.
Pozwani w ramach podstawowych dochodzonych roszczeń „o dopuszczenie ich do współposiadania części wspólnej klatki schodowej” w istocie domagają się przywrócenia stanu sprzed dokonanej przez pozwanych remontu poddasza i moderni-zacji dachu i w tej części ich powództwo ma oparcie w regulacjiart. 222 § 2 k.c.,
a nie jak przyjął Sąd Rejonowy w regulacjiart. 206 k.c.
W obecnym materiale sprawy niezbitym jest, że pierwotny wyłaz na dach znajdował w części wspólnej nieruchomości posiadanej obecnie przez powodów.
Został on zlikwidowany w czasie przeprowadzonych w latach 80-tych prac związanych ze zagospodarowaniem przez poprzedników prawnych stron części wspólnej poddasza, a w jego miejsce bez zgody poprzedników prawnych pozwanych oraz właściwego organu nadzoru budowlanego został utworzony nowy wyłaz znajdujący się w części wspólnej posiadane przez cały czas przez poprzedników prawnych stron i same strony.
Działania te były zatem bezprawne, stąd też omawiane roszczenia nie zmie-rzają do przywrócenia stanu zgodnego z prawem (stan zgodny z prawem istniał wtedy,
gdy wyłaz był posadowiony w jego pierwotnym miejscu, tj. w posiadanej przez powodów części wspólnej), lecz do przywrócenia niezgodnego z prawem posadowienia wyłazu w części posiadanej wspólnie przez obie strony, a to w świetle przywołanej powyżej regulacji prawnej czyni powództwo bezzasadnym.
Niezależnie od tego nic nie stopi na przeszkodzie, żeby powodowie o ile uznają to za konieczne, po uzyskaniu zgody pozwanych we własnym zakresie odtworzyli wyłaz na dach we wskazanym powyżej miejscu, bądź korzystali grzecznościowo z posiadanego przez pozwanych wyjścia na dach na co pozwani wyrażają zgodę.
Jak słusznie ocenił Sąd pierwszej instancji pozostałe roszczenie nie zostały
w żaden sposób wykazane, co również w tej części czyni powództwo nieuzasadnionym.
Znalazło tom prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym wyroku i apelacja jest bezzasadna w rozumieniuart. 385 k.p.c., a to z mocy zawartej w nim regulacji prowadziło do jej oddalenia.
R.zaskarżony wyrok odpowiada prawu i dlatego apelację,
jako bezzasadną oddalono w oparciu o regulacjęart. 385 k.p.c.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosując regulacjeart. 98 §1 i 3 k.p.c.iart. 102 k.p.c.
SSO Magdalena Balion-Hajduk SSO Leszek Dąbek SSO Tomasz Pawlik