Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie
IV Wydział Karny
Sygnatura akt: IV K 463/19
Data wyroku: 2019-11-14 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Tomasz Ładny
Słowa kluczowe: Przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
Podstawa prawna: art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, art. 56 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałniu narkomanii

Sygn. akt IV K 463/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 14 listopada 2019 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie w IV Wydziale Karnym w składzie:
Przewodniczący: SSR Tomasz Ładny
Protokolant: Monika Zarzycka
Przy udziale prokuratora: Anny Niziołek
po rozpoznaniu w dniach19.09.2019r. i 14.11.2019r.
sprawy

1
E. K., s.V.iM.,ur. (...)wW.

oskarżonego o to, że:
I. w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,26 grama netto,
tj. czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
II. w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, udzieliłP. C.substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,91 grama netto,
tj. czyn zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii

2
P. C., s.P.iS.,ur. (...)w

oskarżonego o to, że:
III. w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,91 grama netto,
tj. czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
orzeka
I. Oskarżonego

E. K.w ramach czynów opisanych w pkt I i II uznaje za winnego tego, że w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci dwóch zawiniątek z zawartością 4-metylometkatynolu o wadze 0,26 i 0,91 grama netto, tj. czynu zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii, a na podstawieart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiwymierza mu karę 6 (sześciu miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie,
II. Na podstawieart. 70 ust. 2 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomaniiorzeka wobec oskarżonegoE. K.środek karny w postaci przepadku przez zniszczenie środka odurzającego wskazanego w wykazie dowodów rzeczowych nr(...)
III. Na mocyart. 63§1 i 5 kkna poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu okres zatrzymania w dniach 14.03.2019r. godz. 20:10 – 15.03.2019r. godz. 16:15 – zaokrąglając do pełnego dnia, przy czym jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równy jest dwóm dniom kary ograniczenia wolności,
IV. OskarżonegoP. C.uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w pkt III.
V. Na mocyart. 632 pkt 2 kpkkosztami postępowania w części uniewinniającej obciąża Skarb państwa,
VI. Na mocyart. 624§1 kpkzwalnia oskarżonegoE. K.z kosztów sadowych obciążając nimi Skarb Państwa.
sygn. akt IV K 463/19

UZASADNIENIE
Na podstawie całokształtu materiału dowodowego zebranego w toku postępowania, sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Prokurator oskarżyłE. K.o to, że:
I. w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,26 grama netto, tj. czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
II. w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, udzieliłP. C.substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,91 grama netto,tj. czyn zart. 58 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Tym samym aktem oskarżenia objęto oskarżonegoP. C., oskarżonego o to, że:
III. w dniu 14.03.2019r. wW.przyul. (...)/(...)w samochodzie osobowym marki(...)onr rej. (...), wbrew przepisom Ustawy, posiadał substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,91 grama netto,tj. czyn zart. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii
Sąd ustalił co następuje:
W dniu 14.03.2019r.E. K.przyjechał samochodem marki(...)onr rej. (...)naulicę (...)/(...). W samochodzie tym oprócz tego kierowcy znajdował sięP. C., który zajmował miejsce pasażera z przodu, a na tylnym siedzeniu znajdowali się:S.G.iL. C.oraz małoletnie dziecko.E. K.opuścił samochód i oddalił się od niego, a pozostałe w/w osoby pozostały w jego wnętrzu. W tym czasie naulicy (...)służbę pełnili funkcjonariusze Policji –G. P.iA. M., którzy byli kontrolowani przez dowódcę kompanii –R. M. (1).R. M. (1)zauważył idącego w kierunku zaparkowanego samochodu(...)E. K., którego zachowanie wydało mu się podejrzane.E. K.wsiadł do tego samochodu na fotel kierowcy, a w/w policjanci w tym momencie zbliżyli się radiowozem do jego samochodu.E. K.uruchomił silnik pojazdu, a w tym czasie policjanci podeszli do niego i jeden z nich zapukał w szybę i poprosił o wyłączenie silnika i opuszczenie pojazdu.R. M. (1)zauważył wtedy, że kierowca pojazdu swoją prawą ręką, którą trzymał w okolicy lewarka skrzyni biegów dyskretnie przekazał coś do rękiP. C., który po chwili gwałtownym ruchem pochylając się do przodu odrzucił przedmiot pod swoje siedzenie. Po opuszczeniu pojazdu przez w/w mężczyzn pod fotelem pasażera ujawniono i zabezpieczono substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,91 grama netto, którą toE. K.w opisany wyżej sposób przekazał dlaP. C.w celu jej schowania pod fotelem pasażera w tym samochodzie. Nadto podczas przeszukania osobyE. K.znaleziono przy nim zawiniątko z folii aluminiowej z substancję psychotropową w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,26 grama netto, którą ten posiadał bez zezwolenia.E. K.iP. C.zatrzymano.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na postawie:zeznań świadków:G. P.(k.159 i 40v.-41),R. M. (2)(k.164-165, 43v.-44), częściowo wyjasnień oskarżonych (k.158, 68-68a) oraz innych dowodów ujawnionych na rozprawie.
OskarżonyE. K.przyznał się do tego, że w samochodzie były narkotyki i wyjaśnił, że ten pojazd został zakupiony tego samego dnia przez jego ojca i w nim znalazł to co było w samochodzie. Odnośnie udzielenia narkotyku dlaP. C.zaprzeczył i wyjaśnił, że niczego mu nie dawał. Nadto wyjaśnił, że w to miejsce przyjechali razem z jego ojcem, który poszedł po benzynę na stację, zaś on wysiadł z samochodu i poszedł do sklepu, w którym kupił puszkę napoju, a kiedy wrócił to usiadł na miejscu kierowcy i odpalił silnik, lecz nie miał zamiaru jechać tym samochodem, gdyż nie potrafi jeździć.
OskarżonyP. C.nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że w samochodzie były jakieś substancje, ale on ich nie miał. W toku postępowania przygotowawczego wyjaśnił natomiast (k.68-68a), żeE. K.tego dnia przyjechał do niego pod Dworzec(...)i pojechał z nim najpierw doGalerii (...), a potem w okolice Dworca(...), a następnie na d domuulica (...), gdzie zatrzymała ich Policja, i kiedyE. K.zobaczył Policję to rzucił w jego stronę jakimś drobnym przedmiotem, który upadł pod jego fotel. Nadto wyjaśnił wówczas, że w portfeluE. K.policjanci znaleźli podobny przedmiot.
Należy zważyć co następuje:
W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonegoE. K.nie zasługują na uwzględnienie. Wbrew jego twierdzeniom, zarówno wyjaśnienia współoskarżonego jak i zeznaniaS.G.wskazują jednoznacznie, że to on kierował przedmiotowym pojazdem i przyjechał nim w miejsce, w którym został zatrzymany, co stanowi dostateczną podstawę do obalenia jego twierdzeń w tym zakresie. Sąd nie uwzględnił także jego twierdzeń co do faktu przekazywania narkotyku współoskarżonemu, bowiem zeznaniaR. M. (1)nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że podał on dlaP. C.znalezione później narkotyki, które ten od razu wrzucił pod swój fotel. W ocenie Sądu zgromadzone dowody nie pozostawiają wątpliwości co do takiego przebiegu zdarzenia i tym samym twierdzenia oskarżonego stanowią przyjęta przez niego linię obrony zmierzającą do wykazania, że ujawniona substancja znajdowała się w pojeździe, który tego samego dnia został zakupiony przez ojca tego oskarżonego, podczas gdy z relacji w/w wynika wprost, że to ten oskarżony był w posiadaniu tych substancji – jednego zawiniątka w portfelu, a drugie zawiniątko podał dyskretnie współoskarżonemu w celu schowania.
Sąd uwzględnił w części wyjaśnienia oskarżonegoP. C.uznając, że jego relacja co do wydarzeń poprzedzających zatrzymanie jest wiarygodna za wyjątkiem sposobu, w jaki oskarżonyK.wyzbył się zawiniątka z zawartością substancji psychotropowej, bowiem - wbrew twierdzeniom tego oskarżonego – zeznania świadkaM.nie pozostawiają wątpliwości co do jego krótkotrwałego kontaktu z tym zawiniątkiem i jego roli w zakresie nieudolnej próby jego schowania.
Z relacji świadkaR. M. (1)wynika w sposób jasny, logiczny i konsekwentny, że na widok policjantów oskarżonyE. K.podał dyskretnie dlaP. C.zawiniątko, które później ujawniono pod fotelem, na którym siedziałP. C.. Świadek ten zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i przed Sądem przedstawił spójnie rolęP. C.doprecyzowując na rozprawie, że to co widział to było ewidentnie pozbycie się przez kierowcę tego, co było zabronione (k.165). W ten sam sposób przebieg tego zdarzenia opisałG. P., który również widział moment przekazania tego narkotyku przez oskarżonegoK.dla oskarżonegoC.i również zeznał, że oskarżonyC.wykonał gwałtowny ruch wyglądający tak, jakby wrzucił coś pod swój fotel.
Sąd podzielił w całości opinię z zakresu badań chemicznych (k.85-86), która nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż zabezpieczone substancje stanowią mefedron- zaliczany do substancji psychotropowych grupy ZI-P.
Sąd zważył co następuje:

W ocenie Sądu zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy jest kompletny i nie wymaga uzupełnienia o jakiekolwiek dowody, które mogły by mieć wpływ na ustalenia faktyczne. W świetle zgromadzonych dowodów nie budzi wątpliwości fakt, że oskarżonyE. K.posiadał przy sobie dwa zawiniątka z zawartością substancji psychotropowej w postaci 4-metylometkatynolu o wadze 0,91 grama i 0,26 grama, przy czy mniejszą porcję posiadał umieszczoną w swoim portfelu, a większą – z zawartością 0,91 grama mefedronu – na widok Policji podał dyskretnie dlaP. C.w celu jej schowania pod fotelem samochodu. Fakt wyzbycia się przez niego tego przedmiotu wynika wprost z relacji świadkówG. P.iR. M. (1)oraz wyjaśnień współoskarżonegoP. C.. Odmiennie od oskarżyciela Sąd ocenił zachowanie oskarżonegoM. K.polegające na przekazaniu zawiniątka dlaP. C.. Zdaniem Sądu ujawnione okoliczności nie pozostawiają wątpliwości co do charakteru tego działania i nie mogą zostać uznane za udzielenie środka odurzającego dlaP. C., ani też jako posiadanie tego środka przezP. C.. Opisane okoliczności wskazują na chwilowy kontakt z tym zawiniątkiem przez oskarżonegoC., który nastąpił wyłącznie po to, aby wrzucić go pod fotel samochodu w celu uniemożliwienia jego odnalezienia przez Policję, która w tym czasie przystępowała do kontroli pojazdu. W opisanym przez w/w świadków - policjantów jak i oskarżonegoC.zachowaniu oskarżonegoK.nie sposób doszukać się zamiaru udzielenia tego narkotyku współoskarżonemu. Ocena taka pozostaje w sprzeczności z relacjami tych osób i ustalonym na ich podstawie przebiegiem zdarzenia. Trudno sobie wyobrazić dokonywanie przez oskarżonego przestępstwa udzielenia innej osobie narkotyku na oczach przystępujących do czynności służbowych policjantów i to w sytuacji, gdy właśnie jeden z nich zapukał w szybę samochodu oskarżonego i wezwał go do opuszczenia pojazdu. Wyciągnięty przez oskarżyciela wniosek z tej sytuacji był zbyt daleko idący zwłaszcza, że od początku było jasne, że przekazanie to było dyskretne, a przyjmujący zawiniątko od razu wrzucił je pod fotel – co nie pozostawia wątpliwości co do jego intencji w chwili odebrania zawiniątka od oskarżonegoK.. W tym miejscu uzasadnione wydaje się wskazanie na różnice pomiędzy posiadaniem a dzierżeniem. Jak wiadomo posiadanie jest określonym stanem faktycznym, a zatem posiadacz włada rzeczą w taki sposób, w jaki mógłby z niej korzystać w wyniku przysługującego mu prawa podmiotowego. Według tradycyjnego poglądu nauki prawa cywilnego na posiadanie składają się dwa elementy - fizyczny (corpus), a zatem faktyczne władztwo nad rzeczą i psychiczny (animus) – czyli wola wykonywania tego władztwadla siebie. Oba te elementy muszą istnieć dla uznania danej formy władania rzeczą za posiadanie. W ocenie Sądu w nin. sprawie nie można przyjąć, abyP. C.był posiadaczem przedmiotowego zawiniątka, bowiem z ustaleń w żadnym razie to nie wynika.Znamię czasownikowe „posiadać" należy rozumieć jako faktyczne, choćby krótkotrwałe władztwo nad rzeczą. Jego synonimem jest słowo „mieć". Legalna definicja „posiadania" zawarta jest wart. 336 kc, w którym stwierdza się, że „posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny)".(Bolesław Kurzępa – Komentarz do art. 62 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii). Wydaje się, że właściwym byłoby przyjęcie, że oskarżonyC.był przez moment dzierżycielem tego zawiniątka tj. władał nim przez chwilę za oskarżonegoK.– w jego imieniu. Zachowania takiego, w ocenie Sądu, nie sposób uznać za posiadanie w rozumieniu art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Uwzględniając powyższe ustalenia i oceny zdaniem Sądu nie sposób przypisać oskarżonemuE. K.tego, że udzielił oskarżonemuC.przedmiotowej substancji psychotropowej, a oskarżonemuC., że ją posiadał. Konsekwencją tego stało się uniewinnienie oskarżonegoP. C.od popełnienia zarzucanego mu czynu, oraz zmiana opisu i kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonemuE. K.poprzez przyjęcie, że w ramach zarzucanych mu czynów posiadał on w opisanym w akcie oskarżenia miejscu i czasie dwa zawiniątka przedmiotowej substancji o wadze 0,91 i 0,26 grama wyczerpując w ten sposób znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające w stosunku do oskarżonegoE. K.Sąd potraktował społeczną szkodliwość popełnionego przestępstwa oraz uprzednią karalność oskarżonego za przestępstwo innego rodzaju. Jako okoliczność łagodzącą Sąd przyjął niewielką ilość posiadanych substancji.
Biorąc pod uwagę wyżej wymienione okoliczności Sąd wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, uznając, iż kara ta jest adekwatna zarówno do stopnia winy, jak i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a także wystarczające dla realizacji celów wychowawczych i poprawczych wobec niego, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Powyższa kara w ocenie Sądu wpłynie pozytywnie na zachowanie oskarżonego uświadamiając mu niewłaściwość dotychczasowego postępowania i co za tym idzie spełni swą rolę wychowawczą. Dodać należy, że oskarżony ten wcześniej nie popełnił przestępstwa z Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i w związku z tym Sąd uznał, że orzekanie wobec niego kary pozbawienia wolności nie byłoby uzasadnione zwłaszcza, że kara wolnościowa może spełnić swój cel.
Stosownie do dyspozycjiart. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomaniiSąd orzekł o przepadku na rzecz Skarbu Państwa poprzez zniszczenie dowodów rzeczowych w postaci zabezpieczonych substancji psychotropowych, a na podstawieart. 63 § 1 i 5 kkna poczet orzeczonej zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w tej sprawie.
O kosztach sądowych w stosunku do oskarżonegoE. K.orzeczono na mocyart. 624§1 kpk, bowiem oskarżony ten nie ma stałego dochodu utrzymując się z handlu, a zatem jego sytuacji materialna nie umożliwiłaby mu opłaty kosztów, ani tez nie byłoby możliwe ich wyegzekwowanie. Odnośnie kosztów postępowania w części dotyczącej oskarżonegoP. C.orzeczono na mocyart. 632 pkt 2 kpk– obciążając nimi Skarb Państwa.