Sąd Rejonowy w Świdnicy
IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
Sygnatura akt: IV P 65/19
Data wyroku: 2020-02-04 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Stanisława Gawlik, Maria Potocka, Maja Snopczyńska
Teza: powództwo oddala

Sygn. akt IV P 65/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 4 lutego 2020r.
Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Maja Snopczyńska
Ławnicy: Maria Potocka, Stanisława Gawlik
Protokolant Agnieszka Ząbkiewicz
po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2020r. w Świdnicy
sprawy z powództwaA. K.
przeciwko Przedszkolu Miejskiemu nr 15 wŚ.
o przywrócenie do pracy

I
powództwo oddala;

II
nie obciąża powódki kosztami procesu;

III
przyznaje ze Skarbu Państwa Sąd Rejonowy w(...)na rzecz adw.E. Z.kwotę 110,70 zł ( 90,00 zł + VAT) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu.

UZASADNIENIE
PowódkaA. K.wniosła pozew przeciwko Przedszkolu Miejskiemu nr 15 wŚ., w którym domagała się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach zatrudnienia po niezgodnym z prawem rozwiązaniu umowy o pracę przez pracodawcę w trybie art. 53 § 1 pkt 1b.
Uzasadniając pozew wskazała, że była zatrudniona u strony pozwanej w pełnym wymiarze czasu pracy na czas nieokreślony. Pismem z dnia 12 lipca 2019 roku strona pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę bez wypowiedzenia, jako przyczynę wskazując jej niezdolność do pracy spowodowaną chorobą w okresie od 8 października 2018 roku do 15 lipca 2019 roku (tj. przez okres dłuższy niż łączny okres przebywania na zasiłku chorobowym i świadczeniu rehabilitacyjnym). Powódka podniosła, że rozwiązanie umowy o pracę było niezgodne z przepisami prawa bowiem nastąpiło po zgłoszeniu przez nią chęci powrotu do pracy z końcem obowiązywania zasiłku rehabilitacyjnego oraz z zasadami współżycia społecznego.
W odpowiedzi na pozew strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych.W uzasadnieniu przyznała, że rozwiązanie stosunku pracy z powódką nastąpiło bez wypowiedzenia w trybieart. 53 § 1 lit. b. Zaprzeczyła jednocześnie by powódka podczas wizyty u pracodawcy w czerwcu 2019 roku zgłaszała chęć powrotu do obowiązków pracowniczych z końcem obowiązywania zasiłku rehabilitacyjnego. Celem tej wizyty było przedłożenie pracodawcy orzeczeniao lekkim stopniu niepełnosprawności. Strona pozwana wskazała także, że powódka złożyła wniosek o ponowne zatrudnienie na zasadach określonychwart. 53 § 5 k.p.jednakże pracodawca nie posiadał na tamten moment stanowiska pracy odpowiadającego kwalifikacjom zawodowym wnioskującej oraz jej predyspozycjom zdrowotnym, a stworzenie nowego pozostawało niezgodne z arkuszem organizacyjnym jednostki.
W toku postępowania Sąd ustalił
następujący stan faktyczny:
Powódka był zatrudniana u strony pozowanej na stanowisku starsza pokojowa początkowo w niepełnym wymiarze czasu pracy natomiast od1 września 2013 roku na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony w pełnym wymiarze czasu pracy.
W okresie od 8 października 2018 roku do 7 kwietnia 2019 roku przebywała na zwolnieniu lekarskim, a od 8 kwietnia 2019 roku do 5 sierpnia 2019 roku pobierała świadczenie rehabilitacyjne.
Dowód:
- akta osobowe powódki – w załączeniu;
- pismo strony pozwanej z dnia 7.07.2019 r., k. 47.
W dniu 26 czerwca 2019 roku powódka przedłożyła stronie pozwanej orzeczenie(...)ds. Orzekania o Niepełnosprawności wŚ.z dnia 29 maja 2019 roku zaliczające powódkę do osób o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Dowód:
- orzeczenie o niepełnosprawności(...)wŚ.z dnia 29 maja 2019 roku, k. 43
Pismem z dnia 12 lipca 2019 roku strona pozwana rozwiązała umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia wskazując, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy jest niezdolność do pracy trwająca dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku (182 dni) oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące. Powódka została także pouczona o sposobie i terminie wniesienia odwołania od tej decyzji. O zamiarze wypowiedzenie umowy o pracę strona pozwana poinformowałaZwiązek Zawodowy (...).
Dowód:
- akta osobowe powódki – w załączeniu;
- zeznania świadkaJ. W., protokół rozprawy z dnia 21 stycznia 2020 r., k. 100-101.
- zeznaniaJ. S.– za stronę pozwaną, protokół rozprawy z dnia 21 stycznia 2020 r., k. 105.
Powódka w dniu 6 sierpnia 2019 roku złożyła wnioseko przywrócenie jej do pracy niezwłocznie po ustaniu przyczyny stanowiącej podstawę rozwiązania umowy o pracę. W odpowiedzi na wniosek strona pozwana wskazała, że nie ma możliwości ponownego zatrudnienia powódki ponieważ nie dysponuje wolnym etatem odpowiadającym jej kwalifikacjom zawodowym oraz predyspozycjom zdrowotnym.
W okresie przebywania powódki na zwolnieniu lekarskim na stanowisko powódki został zatrudniony nowy pracownik, początkowo w ramach stażu, następnie w oparciu o umowę o pracę.
Dowód:
- pismo powódki z dnia 6 sierpnia 2019 roku, k. 70,
- pismo strony pozowanej z dnia 8 sierpnia 2019 roku, k. 71,
- zeznania świadkaM. A., protokół rozprawy z dnia 21 stycznia 2020 r., k. 101
- zeznania świadkaE. R., protokół rozprawy z dnia 21 stycznia 2020 r., k. 102
- zeznania świadkaK. K., protokół rozprawy z dnia 21 stycznia 2020 r., k. 102-103
- zeznaniaJ. S.– za stronę pozwaną, protokół rozprawy z dnia 21 stycznia 2020 r., k. 105.

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył:
Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.
Podstawę prawną roszczenia powoda, stanowił przepisart. 56 § 1zd. pierwszek.p.zgodnie z którym, pracownikowi, z którym rozwiązano umowęo pracę bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umówo pracę w tym trybie, przysługuje roszczenie o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach albo o odszkodowanie.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zgromadzonegow sprawie materiału dowodowego w postaci zeznań świadków, w szczególnościJ. W.,M. A.,E. R.,Z. S.,B. K., powódkiA. K.oraz słuchanej za stronę pozwanąJ. S., jak również dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy.
Sąd dał wiarę powyższym dowodom w takim zakresie w jakim każdyz nich stanowił podstawę dokonania ustaleń faktycznych w sprawie.
Podstawę ustaleń Sądu w zakresie przebiegu zatrudnienia powódki stanowiły również akta osobowe pracownika, których prawdziwośći autentyczność nie budziła wątpliwości. Nie były one także kwestionowane przez strony postępowania.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie zasadniczo nie był sporny. Rozbieżności w stanowisku stron sprowadzały się do oceny prawnej zaistniałej sytuacji, a mianowicie, czy istniały podstawy prawne do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia.
Rozważając zasadność powództwa przede wszystkim należało ocenić, czy do rozwiązania z powódką umowy o pracę doszło w sposób zgodny z przepisami prawa.
Zgodnie zart. 53§1 pkt 1b kodeksu pracypracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia jeżeli niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku (182 dnia) oraz pobierania świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - gdy pracownik był zatrudnionyu danego pracodawcy co najmniej 6 miesięcy lub jeżeli niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową, jak również w razie usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1, trwającej dłużej niż 1 miesiąc (art. 53§1 pkt 2 kp). Wskazać przy tym należy, że zgodnie zart. 52 § 3 zd. 1 k.p.pracodawca podejmuje decyzję w sprawie rozwiązania umowy po zasięgnięciu opinii reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej, którą zawiadamia o przyczynie uzasadniającej rozwiązanie umowy.
W niniejszej sprawie niesporny był fakt przebywania powódki na zwolnieniu lekarskim oraz łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia, zasiłku chorobowego oraz świadczenia rehabilitacyjnego, spór dotyczył przede wszystkim interpretacji przepisów.
Powódka domagała się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach zatrudnienia. W tym celu należało ustalić czy rozwiązanie umowyo pracę bez wypowiedzenia było uzasadnione. Sąd po dokonaniu analizy materiału dowodowego nie znalazł podstaw do uznania by rozwiązanie umowy o pracę z powódką bez wypowiedzenia nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa. Powódka od 2008 roku pozostawała zatrudniona u strony pozwanej. W okresie od 8 października 2018 roku do 7 kwietnia 2019 roku przebywała na zwolnieniu lekarskim, na którym pobierała wynagrodzenie oraz zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne zostało przyznane powódce na okres od 8 kwietnia 2019 roku do 5 sierpnia 2019 roku tj. na 4 miesiące. Okres ochronny, po którym pracodawca uzyskiwał możliwość rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia upływał z dniem 8 lipca 2019 r. - po upływie trzeciego miesiąca pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Pracodawca w takiej sytuacji nie ma obowiązku badania czy po upływie okresu przebywania na świadczeniu rehabilitacyjnym powódka powróciłaby do pracy. Taki obowiązek ciążyłby na pracodawcy w sytuacji gdyby powódka miała przyznane świadczenie rehabilitacyjne na okres 3 miesięcy lub krótszy. Istotnym jest, że po upływie 3 miesiąca pobierania świadczenia rehabilitacyjnego powódka nadal była niezdolna do pracy, gdyż to świadczenie zostało przyznane na 4 miesiące. Wypowiedzenie stosunku pracy nastąpiło w dniu 12 lipca 2019 roku, pracodawca spełnił zatem warunki określone przepisami prawa. Nadto należy wskazać, że wypowiedzenie o pracę poprzedzone było opinią reprezentującej powódkę organizacji związkowej.
Sąd dokonując analizy zebranego materiału dowodowego nie uwzględnił zarzutu powódki jakoby powódka informowała pracodawcę przed upływem okresu pobierania zasiłku rehabilitacyjnego, w czerwcu 2019 roku o chęci powrotu do pracy i podjęcia obowiązków pracowniczych. Zgodnie zart. 6 k.c.ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. W ocenie Sądu powódka nie sprostała temu obowiązkowi. Powódka nie przedstawiła żadnych dokumentów, z których wynikałby fakt pisemnego zawiadomienia o powrocie do pracy po upływie okresu pobierania zasiłku rehabilitacyjnego. Również z zeznań przesłuchanych w sprawie świadków nie wynika by powódka osobiście zgłaszała ten fakt dyrektorowi placówki lub innemu pracownikowi odpowiedzialnemu za zatrudnienie.J. W.zeznał, że z ustnej relacji powódki wie, że ta zgłaszała chęć powrotu do pracy dyrektorce placówki, podobnieZ. S., która zeznała, że powódka mówiła, że była u pani dyrektor, natomiast świadkowiE. R.powódka przekazała, że zgłosiła chęć powrotu do pracy księgowejB. K.. Także świadekM. K.– syn powódki - nie potrafił wskazać z kim powódka rozmawiała i w jakim przedmiocie. W ocenie Sądu dowody te są dowodami ze słyszenia, wiedza o tym wynika jedynie z relacji przekazanych im przez powódkę, nie stanowią zatem wiarygodnego dowodu, tym bardziej, że różnym osobom powódka przekazywała odmienne informacje. Pozostali świadkowie przesłuchani w sprawie również nie mogli jednoznacznie potwierdzić by powódka zgłaszała chęć powrotu do pracy, a jeśli tak to nie potrafili jednoznacznie wskazać komu i kiedy. ŚwiadekB. K.podała, że powódka w czerwcu 2019 roku rzeczywiście była w pracy celem złożenia orzeczenia o niepełnosprawności, nie przekazywała jednak informacji o zamiarze powrotu do pracy, nie pamiętała także czy doszło do rozmowy powódki z dyrektorką placówki. Zeznająca w charakterze osoby reprezentującej stronę pozwanąJ. S.przeczyła natomiast by miała miejsce rozmowa z powódką, podczas której powódka poinformowałaby ją o zamiarze powrotu do pracy. Powódka nie sprostała zatem ciężarowi dowodowemu i nie udowodniła w sposób obiektywny i nie budzący wątpliwości by poinformowała pracodawcę o zamiarze powrotu do pracy po zakończeniu leczenia. Zarzut ten nie zasługiwał na uwzględnienie, w szczególności wobec faktu, że powódka była niezdolna do pracy po upływie 3 miesięcy pobierania świadczenia rehabilitacyjnego.
Na marginesie jedynie podkreślić należy, że na stanowisko powódki został zatrudniony już inny pracownik, potwierdziły to zarówno zeznania słuchanej za stronę pozwanej dyrektor przedszkola –J. S.jak i świadkówM. A.,E. R.,K. K., jak i zeznania samej powódki.
W ocenie Sądu pracodawca miał prawo do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia, co skutkowało oddalaniem powództwa.
O kosztach postępowania Sad orzekł w oparciu oart. 102 k.p.c., zgodniez którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Mając na uwadze sytuację materialna powódki, która była podstawą przyznania powódce przez Sąd Okręgowy w(...)pełnomocnika z urzędu - Sąd uznając, że zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony odstąpił od obciążania powódki kosztami procesu.
Pełnomocnik reprezentujący powódkę z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego wg. norm. Zgodnie z § 15 pkt.1 ppkt.1 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości z 22 X 2015r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. 2015/1801) opłata maksymalna w sprawach z zakresu prawa pracy o nawiązanie umowy o pracę, uznanie wypowiedzenia umowy o pracę za bezskuteczne, przywrócenie do pracy lub ustalenie sposobu ustania stosunku pracy wynosi 90 zł, zaś zgodnie §4 ust. 3 opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
Art. 97 Ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnychwskazuje, że w toku postępowania w sprawach z zakresu prawa pracy o roszczenia pracownika wydatki obciążające pracownika ponosi tymczasowo Skarb Państwa. W niniejszej sprawie z uwagi na fakt, że powódka jest osobą ustawowo zwolnioną od ponoszenia kosztów postępowania, zaś sprawa została zakończona wyrokiem oddalającym powództwo, brak jest podstaw do obciążenia kosztami wynagrodzenia pełnomocnika działającego z urzędu którejkolwiek ze stron (zgodnie z zasadą wyrażona wart. 98 kpc). Tym samym koszty wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu pobytu ponosi Skarb Państwa.
W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów przyznano od Skarbu Państwa Sądu Rejonowego w(...)kwotę 110,70 zł (90,00 zł + VAT) na rzecz adwokataE. Z.tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną powódce z urzędu.