Sąd Okręgowy w Bydgoszczy
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 1100/19
Data wyroku: 2019-12-03 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski
Słowa kluczowe: Przestępstwa karnoskarbowe
Podstawa prawna: art. 77§2k.k.s.

Sygn. aktIV Ka 1100/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 3 grudnia 2019 r.
Sąd Okręgowy w Bydgoszczy IV Wydział Karny Odwoławczyw składzie:
Przewodniczący  sędzia Sądu Okręgowego Mirosław Kędzierski
Protokolant Ewelina Rajska
przy udziale Dariusza Kuberskiego - prokuratora Prokuratury Okręgowejw Bydgoszczy orazA. Ć.przedstawiciela(...)Urzędu Skarbowego wB..
po rozpoznaniu dnia 3 grudnia 2019 r.
sprawyS. O.(O.)s.S.iO.,ur. (...)w miejscowościL.
oskarżony zart. 77 § 2 k.k.s.w zw. zart 6 § 2 k.k.s.
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy
z dnia 29 sierpnia 2019 r. sygn. akt XI K 206/18

1
utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok;

2
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw.G. M.– Kancelaria Adwokacka wB.kwotę 516,60 (pięćset szesnaście 60/100) złotych brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

3
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze i jego wydatkami obciąża Skarb Państwa.

Sygn. aktIV Ka 1100/19

UZASADNIENIE
S. O.oskarżony został o to, że pełniąc funkcję prezesa zarządu wfirmie Przedsiębiorstwo Budowlane (...) sp. z o.o.z siedzibą wT.przyul. (...), NIP(...)i zajmując się sprawami gospodarczymi, w tym finansowymi spółki, nie wpłacił w czynie ciągłym, w ustawowym terminie, do właściwego urzędu skarbowego, tj.(...)Urzędu Skarbowego wT.za listopad 2015r. oraz do(...)Urzędu Skarbowego wB.za grudzień 2015r. oraz styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2016r. pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych od łącznej kwoty wypłat dokonanych zatrudnionym pracownikom za powyższe miesiące 2015r. i 2016r. w kwocie 29.756,00 zł ; tj. o czyn zart.77§2w zw. zart.6§2 i art.9§3 kks.
Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2019r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy w sprawie sygn. XI K 206/18 oskarżonegoS. O.uznał za winnego popełnienia czynu polegającego na tym, że w okresie od grudnia 2015r. do stycznia 2017r. wT.iB., pełniąc funkcję prezesa zarządu wfirmie Przedsiębiorstwo Budowlane (...) sp. z o.o.z siedzibą wT.przyul. (...), NIP(...)i zajmując się sprawami gospodarczymi, w tym finansowymi spółki będącej płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, działając w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, nie wpłacił w ustawowym terminie do właściwego urzędu skarbowego, tj.(...)Urzędu Skarbowego wT.za miesiąc listopad 2015r. oraz do(...)Urzędu Skarbowego wB.za miesiące grudzień 2015r. oraz styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2016r. pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych od łącznej kwoty wypłat dokonanych zatrudnionym pracownikom za powyższe miesiące 2015r. i 2016r. w łącznej kwocie 29.756,00 zł, tj. za winnego popełnienia przestępstwa skarbowego zart.77§2 kksw zw. zart.6§2 kksw zw. zart.9§3 kksi za to na podstawieart.77§2 kkswymierzył mu karę grzywny w liczbie 30 stawek dziennych , ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100 zł; zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej wB.– adw.G. M.kwotę 1.461,24 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu; zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, w tym stosownej opłaty, zaś wydatkami postępowania obciążył w całości Skarb Państwa.
Apelację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonego.
Zaskarżonemu wyroki na mocyart.438 pkt 3 kpkzarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść, polegający na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że oskarżony nie zlecił podmiotowi zewnętrznemu dokonywania wpłat na podatek dochodowy od osób fizycznych do właściwego urzędu skarbowego, podczas gdy z okoliczności ujawnionych w toku postępowania, a w szczególności treści pism kierowanych przez oskarżonego wynika, że wykonanie opisanej wyżej czynności zlecił osobie prowadzącej działalność w zakresie księgowości.
Powołując się na powyższe, na zasadzieart.427§1 kpkiart.437§1 i §2 kpkwniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, względnie uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Nadto wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym, oświadczając że te nie zostały uiszczone w całości ani w żadnej innej części.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Apelację obrońcy należało uznać za bezzasadną.
W ocenie Sądu Okręgowego, brak jest jakichkolwiek podstaw do postawienia Sądowi meriti zarzutu dokonania błędnych ustaleń faktycznych.
Sąd Rejonowy w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe, dokonując następnie zgodnej z wszelkimi wymogami i zasadami procesowymi, rzetelnej i prawidłowej oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Wskazał jakie fakty uznał za dowiedzione, na czym opierał poszczególne ustalenia i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych, a następnie z dokonanych ustaleń wyprowadził prawidłowe wnioski. Pozostają one w związku z zasadami prawidłowego rozumowania oraz wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego. Przy czym, przedmiotem rozważań sądu meriti były także te okoliczności, które stanowią istotę wniesionej apelacji. Sąd odwoławczy podzielając argumentację zawartą w rzeczonym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, pragnie się do niej odwołać, nie dostrzegając w związku z tym konieczności ponownego jej szczegółowego przytaczania.
Uzasadnienie Sądu w pełni poddawało się kontroli instancyjnej, pozwalając zorientować się w sposobie rozumowania i argumentowania sądu pierwszej instancji, zwłaszcza w zakresie ustalonej podstawy faktycznej orzeczenia, uwzględniającej wszystkie okoliczności ujawnione na rozprawie i wpływające na przekonanie sądu w tym względzie. Dokument ów daje wyczerpującą i logiczną odpowiedź na pytanie, dlaczego właśnie taki, a nie inny wyrok został wydany.
W tym miejscu przytoczyć należy kilka uwag natury ogólnej odnośnie zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych jaki postawił wyrokowi skarżący. Zgodnie z utrwalonym od lat poglądem, wyrażanym tak w doktrynie jak też w judykaturze, że ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd meriti w toku rozprawy głównej mogą być skutecznie zakwestionowane, a ich poprawność zdyskwalifikowana, wtedy dopiero, gdyby w procedurze dochodzenia do nich Sąd uchybił dyrektywomart. 7k.p.k., pominął istotne w sprawie dowody lub oparł się na dowodach na rozprawie nieujawnionych, sporządził uzasadnienie niezrozumiałe, nadmiernie lapidarne, wewnętrznie sprzeczne bądź sprzeczne z regułami logicznego rozumowania, wyłączające możliwość merytorycznej oceny kontrolno-odwoławczej. Zarzut obrazy przepisuart. 7k.p.k.i w związku z tym dokonania błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że sąd orzekający - oceniając dowody - naruszy zasady logicznego rozumowania, nie uwzględni przy ich ocenie wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocena dowodów dokonana z zachowaniem wymienionych kryteriów pozostaje pod ochronąart. 7k.p.k., i brak będzie podstaw do kwestionowania dokonanych przez sąd ustaleń faktycznych i końcowego rozstrzygnięcia, gdy nadto sąd nie orzeknie z obraząart. 410k.p.k.i424§ 2k.p.k.oraz nie uchybi dyrektywieart. 5 § 2k.p.k.(por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2003V KK 119/02, LEX nr 76996, wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 13 listopada 2008 r.,II AKa 176/03, KZS 2009/5/65).
W tej sprawie skarżący, wyrażając własną odmienną oceną dowodów i wyprowadzając własne wnioski w tym zakresie nie wykazał w wiarygodny i przekonywający sposób, aby ocena dowodów dokonana przez Sąd meriti nosiła cechy dowolności (wykraczając tym samym poza granice ocen swobodnych zakreślone dyrektywamiart. 7k.p.k.).Tego rodzaju uchybień jakie obrońca podnosił w związku z oceną czynu zarzucanego oskarżonemu, aby rodziły one wątpliwości co do merytorycznej trafności zaskarżonego wyroku w tym zakresie, Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie jednak nie stwierdził. Rzecz w tym, że dla skuteczności zarzutu tego rodzaju (ukierunkowanego na kwestionowanie oceny dowodów) nie wystarczy wysłowienie własnego stanowiska, odmiennego od ustaleń Sądu meriti. Konieczne jest natomiast wykazanie w oparciu o dowody i ich wnikliwą ocenę, że ustalenia te są błędne, wskazanie możliwych przyczyn powstałych błędów i wszechstronne uargumentowanie własnego odmiennego stanowiska.
Uwzględniając powyższe zastrzeżenia Sąd Okręgowy stwierdził, że obrońca tego rodzaju argumentacji i na takim poziomie jej przekonywalności, nie przedstawił. Wbrew jego twierdzeniom, w ocenie Sądu odwoławczego analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego pozwala w pełni na podzielenie przekonania Sądu meriti o tym, iż oskarżony swoim zachowaniem zrealizował znamiona zarzucanego mu czynu. Niedostatecznie pogłębiona argumentacja skarżącego całkowicie traci swą przekonywalność w konfrontacji ze zgromadzonymi w sprawie dowodami w postaci zeznań świadków, których łączna synteza w pełni oddaje całokształt okoliczności zdarzeń będących przedmiotem oceny i która bez wątpienia pozwalała Sądowi pierwszej instancji na przyjęcie prawidłowych ustaleń w zakresie, które włączone zostały do podstawy faktycznej zaskarżonego wyroku.
Reasumując w ocenie organu ad quem, apelacja obrońcy nie dostarcza dostatecznych argumentów mogących przemawiać za zasadnością jej uwzględnienia, a co za tym idzie, uzasadniać możliwości odmiennego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, ów środek odwoławczy zawiera jedynie odmienną, jednostronną ocenę materiału dowodowego, a podniesione w nim argumenty mają charakter stricte polemiczny a w szczególności abstrahują od treści zebranych dowodów.
Prawidłowość ustaleń faktycznych dokonanych przez Sąd wprost wynika z zeznań świadków przesłuchanych w sprawie.J. S.zaprzeczył aby oskarżony zobowiązał go do odprowadzania od wypłaconych poborów zaliczek na podatek dochodowych od osób fizycznych do urzędu skarbowego. Z kolei z treści zeznańD. K. (2)wynikało, że biuro rachunkowe nie miało żadnego wpływu na regulowanie zobowiązań przez spółkę, a oskarżony był z kolei informowany przed terminem płatności o wysokości wszelkiej jej należności podatkowych.
Z powyższych zeznań wynika zatem, żespółka (...)nie wyznaczyła zgodnie z art.31 Ordynacja podatkowa osoby, do której obowiązków należy obliczanie i pobieranie podatków oraz terminowa wpłata organowi podatkowemu pobranych kwot. Zarząd tejże spółki był organem jednoosobowym , a zatem to oskarżonyS. O.zajmował się jej sprawami gospodarczymi, a zwłaszcza finansowymi.
Nie budzi zatem wątpliwości, że sporządzaniem deklaracji podatkowych spółki zajmował się podmiot zewnętrzny –Biuro (...)D. K. (2), a wypłatą wynagrodzeń dla pracowników zajmował sięJ. S.. Podmioty te nie były jednak obowiązane i uprawnione do dokonywania płatności pobranych zaliczek na podatek dochodowy za spółkę. W konsekwencji zasadnie stwierdza Sąd Rejonowy, że sprawcą czynu zabronionego była osoba kierująca płatnikiem, zajmująca się sprawami gospodarczymi w tym finansowymi tj. oskarżonyS. O..
Skoro zatem zarząd spółki prowadzi jej sprawy, a pracami zarządu kieruje jego prezes, to jeżeli nie powierzono spraw spółki jako płatnika podatku od wynagrodzeń osób fizycznych (zaliczek na ten podatek) innemu z członków zarządu albo kierownikowi innej komórki organizacyjnej tej firmy, prezes zarządu spółki jest osobą za powyższe odpowiedzialną.
Tym samym brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek do uznania , iżby orzeczenie Sądu meriti wymagało korekty przez Sąd Odwoławczy.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku.
O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono po myśliart.636§1 kpkw zw. zart.624§1 kpk.