Sąd Rejonowy w Wolsztynie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 351/18
Data wyroku: 2019-03-28 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ludmiła Człapa-Andrzejewska

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 28 marca 2019r.
Sąd Rejonowy w Wolsztynie II Wydział Karny
w składzie:
Przewodniczący: SSR Ludmiła Człapa-Andrzejewska
Protokolant: p.o. stażysty Joanna Piosik
przy udziale Prokuratora: ./.
po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2019r. w Wolsztynie
sprawy
A. F.
synaP.iK. z domu J.
urodzonego (...)wG.
oskarżonego o to, że:
W nocy z 12/13 lipca 2018r. wW., woj.(...), działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, strzelając z pistoletu (wiatrówki)C.o nr(...)na amunicję śrutową 4,5 mm, dokonał uszkodzenia cudzej rzeczy w postaci:
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiV. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 600,00 złotych, na szkodęD. O.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiF. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 500,00 złotych, na szkodęW. P.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiP. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 200,00 złotych, na szkodęZ. K.iI. W.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiA. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 1000,00 złotych, na szkodęA. A.iA. O.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiB. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 500,00 złotych, na szkodęD. H.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiV. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 300,00 złotych, na szkodęŁ. B.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu m-kiP. (...)onr rej. (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 500,00 złotych, na szkodęM. K.,
tj. przestępstwo zart. 288 §1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.

1
oskarżonegoA. F.uznaje za winnego przestępstwa opisanego w części wstępnej wyroku z tym ustaleniem, iż jest ono kwalifikowane zart. 288 §1 k.k.w zw. zart. 12 §1 k.k., i za to na podstawieart. 288 §1 k.k.wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2
na podstawieart. 69 §1 i 2 i art. 70 §1 k.k.warunkowo zawiesza oskarżonemuA. F.wykonanie kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby;

3
na podstawieart. 71 §1 k.k.wymierza oskarżonemuA. F.karę grzywny w wymiarze 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych;

4
na podstawieart. 73 §1 k.k.oddaje oskarżonegoA. F.pod dozór kuratora w okresie próby;

5
na podstawieart. 72 §1 pkt 1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoA. F.obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby;

6
na podstawieart. 46 §1 k.k.orzeka wobec oskarżonegoA. F.obowiązek naprawienia szkody poprzez uiszczenia na rzecz pokrzywdzonych:

1
D. O.– kwoty 600 (sześćset) złotych,

2
W. P.– kwoty 500 (pięćset) złotych,

3
Z. K.iI. W.– kwoty 200 (dwieście) złotych,

4
A. A.iA. O.– kwoty 1.000 (jednego tysiąca) złotych,

5
D. H.– kwoty 500 (pięćset) złotych,

6
Ł. B.- kwoty 300 (trzysta) złotych,

7
M. K.– kwoty 500 (pięćset) złotych;

7
na podstawieart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 2i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 124,41 zł, a nadto wymierza mu opłatę w kwocie 160 zł.

SSRL. A.

UZASADNIENIE
OskarżonyA. F.zamieszkuje wW.. Oskarżony jest właścicielem pistoletu gazowego (wiatrówki) markiC.typ(...)9Bnr(...)na amunicję śrutową 4,5 mm, który zakupił latem 2017 roku.(...)początkowa pocisku wystrzeliwanego z tego pistoletu wynosi poniżej 17J i w związku z tym na jego posiadanie nie jest wymagane pozwolenie na broń.
Oskarżony umówił się ze znajomym – nieletnim wówczasH. K. (1)na spotkanie na terenie miastaW.około północy w dniu 11 lipca 2018r.Na spotkanieA. F.zabrał ze sobą opisany powyżej pistolet oraz opakowanie śrutu stalowego, okrągłego BBs 4,5 mm, magazynek z nabojem CO2 oraz dwie sztuki naboi CO2 markiC.albowiem oskarżony miał w planach pochwalić się swoim pistoletem i „postrzelać do znaków i koszy”. Wraz z oskarżonym na spotkanie poszedł jego brat –N. F..
Już w dniu 12 lipca 2018r.A. F.,H. K. (1)iN. F.przemieszczali się pieszo poW., zaś oskarżony w tym czasie strzelał do znaków drogowych i koszy. Wszyscy mężczyźni byli trzeźwi. Po niedługim czasieN. F.postanowił wrócić do domu, zaś oskarżony iH. K.dalej chodzili po mieście.
Naulicy (...)do znaków drogowych strzelał wyłącznie oskarżonyA. F., przy czym – widząc, że nie zawsze trafia w znak, ale czasami równieżw zaparkowane przy tej ulicy pojazdy - kontynuował „zabawę”. W wyniku oddawanych przez oskarżonego strzałów na skutek uderzeń stalowym śrutem uszkodził on szyby zaparkowanych tam 5 samochodów:V. (...)onumerze rejestracyjnym (...),A. (...)onumerze rejestracyjnym (...)onumerze rejestracyjnym (...),V. (...)onumerze rejestracyjnym (...)orazP. (...)onumerze rejestracyjnym (...).
Z kolei naulicy (...)oskarżony nadal strzelał do znaków, nie zważającna zaparkowane na ulicy pojazdy, w następstwie czego uszkodził szyby znajdujących się tamF. (...)onumerze rejestracyjnym (...)orazP. (...)onumerze rejestracyjnym (...).
Następnie już obaj mężczyźni postanowili strzelać do plastikowej butelki,którą ustawili sobie na asfalcie i tym momencie zostali zatrzymani przez policję.
Ostatecznie w następstwie swojego zachowaniaA. F.dokonał uszkodzenia cudzej rzeczy w postaci:
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 600,00 złotych, na szkodęD. O.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiF. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 500,00 złotych, na szkodęW. P.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 200,00 złotych, na szkodęZ. K.iI. W.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiA. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 1000,00 złotych, na szkodęA. A.iA. O.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiB. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 500,00 złotych, na szkodęD. H.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiV. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 300,00 złotych, na szkodęŁ. B.,
- uszkodzenia szyby przedniej samochodu markiP. (...)onumerze rejestracyjnym (...), powodując w ten sposób szkodę w wysokości 500,00 złotych, na szkodęM. K..
OskarżonyA. F.ma obecnie 20 lat, jest bezdzietnym kawalerem. Oskarżony posiada wykształcenie podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu, wykonuje natomiast prace dorywcze w budownictwie, uzyskując z tego tytułu dochód w wysokości 2000-2500 zł netto.
OskarżonyA. F.był dotąd niekarany.
Dowód:
- wyjaśnieniaA. F.(k. 41, 98),
- zeznaniaD. O.(k. 17),
- zeznaniaW. P.(k. 21-22),
- zeznaniaZ. K.(k. 25-26),
- zeznaniaI. W.(k. 28),
- zeznaniaA. A.(k. 32),
- zeznaniaR. N.(k. 36-37),
- zeznaniaR. F.(k.63),
- zeznaniaI. D.(k. 89),
- zeznaniaA. O.(k. 53),
- zeznaniaD. H.(k. 92),
- zeznaniaŁ. B.(k. 42),
- zeznaniaM. K.(k. 57),
- notatki urzędowe (k. 1),
- protokół zatrzymania osoby (k. 2),
- protokoły użycia alcotestu (k. 4-5),
- protokoły zatrzymania rzeczy (k. 6-8, 9-11),
- protokoły oględzin miejsca (k. 13-15)
- dane o karalności (k. 45),
- materiał poglądowy (k. 65-68),
- protokół oględzin rzeczy (k. 72-73),
- wydruk ze strony militarni.sklep.pl (74-88),
- umowa sprzedażyB.(k. 90),
- oświadczenie oskarżonego w trybieart. 335 k.p.k.(k. 99).
OskarżonyA. F.słuchany w toku postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, konsekwentnie wskazując na okoliczności jego zaistnienia (k. 41, 98), a następnie złożył pisemne oświadczenie w trybieart. 335 k.p.k.(k. 99).
Wyjaśnieniom oskarżonegoA. F.Sąd dał wiarę w całości,tj. w zakresie jakim przyznał się on do popełniania zarzucanego mu czynu i wyjaśnił w jakich okolicznościach do niego doszło. Sąd dostrzegł, że oskarżony był konsekwentny w swoich wyjaśnieniach, zaś te znalazły potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Sąd dał wiarę zeznaniom wszystkich słuchanych w sprawie świadków,których zeznania zostały ujawnione na posiedzeniu. Podkreślić należy, że oskarżony nie kwestionował zeznań tych osób. Nie ujawniły się również żadne okoliczności mogące poddać w wątpliwość wiarygodność zeznań świadków. Z kolei same zeznania świadków były spójne i wzajemnie się potwierdzały. Zeznania pokrzywdzonychD. O.(k. 17),W. P.(k. 21-22),Z. K.(k. 25-26),I. W.(k. 28),A. A.(k. 32),I. D.(k. 89),A. O.(k. 53),D. H.(k. 92),Ł. B.(k. 42),M. K.(k. 57) oraz świadkówR. N.(k. 36-37) iR. F.(k.63), potwierdziły własność poszczególnych pojazdów, okolicznościi miejsce ich postawienia w czasie objętym zarzucie, jaki i okoliczności uzyskania informacji o uszkodzeniu pojazdów oraz wycenę stwierdzonych uszkodzeń. Pokrzywdzeni złożyli również w tym zakresie wnioski o ściganie i ukaranie sprawcy.
Dokumenty zgromadzone w aktach sprawy zostały ujawnione na posiedzeniu. Dowody te uznane zostały za wiarygodne. Sporządzone one zostały przez kompetentne osoby, reprezentujące uprawnione w tym zakresie instytucje, jednocześnie dokumenty te sporządzone zostały w zakresie działalności tych instytucji oraz zgodnie z ich kompetencjami, a nie były zaś w toku postępowaniaw żaden sposób kwestionowane.

Sąd zważył co następuje.
Przypisanie oskarżonemu winy nastąpiło w oparciu o jego wyjaśnienia, zeznania świadków oraz szereg dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy (wymienionych we wcześniejszej części niniejszego uzasadnienia).
W niniejszej sprawie oskarżony złożył oświadczenie w zakresie dobrowolnego poddania się karze (k. 99), które zostało zaakceptowane przez oskarżyciela publicznego, co znalazło swój wyraz w sformułowaniu wraz z aktem oskarżenia wniosku w trybieart. 335 k.p.k.(k. 109).
Sąd na posiedzeniu uwzględnił wniosek prokuratora albowiem oskarżony przyznał się do winy, a - w świetle jego wyjaśnień - okoliczności popełnienia przestępstwa i jego wina nie budziły wątpliwości. Jednocześnie postawa oskarżonego – osoby młodej i niekaralnej dotąd - wskazuje, że cele postępowania zastaną osiągnięte mimo zaniechania dalszych czynności, natomiast sam oskarżony nie wycofał się z zawartego porozumienia.
Sam czyn przypisany oskarżonemu wyczerpał znamiona przestępstwa,co do którego Sąd przyjął kwalifikację zart. 288 §1 k.k.w zw. zart. 12 §1 k.k.Czyn z art. zart. 288 §1 k.k.zagrożony jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat. Przestępstwo zniszczenia mienia jest przestępstwem powszechnym,a więc dopuścić się go może każda osoba. Zachowanie sprawcy dotyczy cudzego mienia, zaś samo przestępstwo należy do wnioskowych i może być popełnione z winy umyślnej, w zamiarze bezpośrednim albo w zamiarze ewentualnym. W niniejszej sprawie oskarżony dokonał zniszczenia mienia, które nie stanowiło jego własności,a było własnością wskazanych w zarzucie pokrzywdzonych. Osoby te złożyły wniosek o ściganie sprawcy tego przestępstwa. Oskarżony czynu swego dopuścił się umyślnie, w zamiarze co najmniej ewentualnym – jak sam przyznaje – nie celowałdo samochodów, ale widząc, że nie zawsze trafia w tablice znaków drogowych godził się na to, że stalowy śrut, którego używał do pistoletu pneumatycznego, trafi m.in.w szyby zaparkowanych w pobliżu pojazdów i pomimo poczynienia w tym zakresie obserwacji nie zaniechał dalszego uszkadzania w ten sposób pojazdów.
W tych okolicznościach Sąd – zgodnie z porozumieniem zawartymprzez oskarżyciela publicznego z oskarżonym – wymierzył mu za przypisany czyn karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Zważywszy na ilość pokrzywdzonychi wysokość szkody kara zbliżona nadal do minimum ustawowego wydaje się w pełni adekwatna do stopnia winy i okoliczności samego czynu.
W tym miejscu należy zaznaczyć, iż oskarżonyA. F.ma obecnie 20 lat. Zważywszy na treść definicyjni ustawowej sprawcy młodocianego –art. 115 §10 k.k.– dalsze rozstrzygnięcia powinny w podstawach prawnych wskazywać, iż dotyczą one sprawcy młodocianego. Sąd jednak w podstawach warunkowego zawieszenia wykonania kary, czy w podstawie dozoru kuratora powołał nieprawidłowe przepisy, co było przyczyną złożenia wniosku o uzasadnieniew niniejszej sprawie i winno zostać zmodyfikowane w postępowaniu odwoławczym.
Mianowicie – zgodnie z wnioskiem prokuratora – Sąd w pkt 2 wyroku -na podstawieart. 69 §1 i 2 k.k.iart. 70 §1 k.k.(zamiastart. 70 §2k.k.) warunkowo zawiesił oskarżonemuA. F.wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby. W ocenie Sądu zaistniały przesłankiku takiemu rozstrzygnięciu albowiem oskarżony nie był dotąd karany, przyznał siędo winy, w żaden sposób nie utrudniał postępowania karnego, wyraził skruchęi zadeklarował naprawienie wyrządzonej szkody – można więc zasadnie przyjąć,iż mimo takiego rozstrzygnięcia cele kary zostaną osiągnięte, również w zakresie zapobieżenia powrotowi oskarżonego do przestępstwa.
Z uwagi na zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności w pełni zasadnym było orzeczenie wobec oskarżonego - na podstawieart. 71 §1 k.k.- kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość stawki dziennej na kwotę 10 złotych, tj. zgodnie z propozycją stron. Oskarżony pracuje,nie posiada nikogo na utrzymaniu, a więc może ponieść nałożony na niego w ten sposób ciężar finansowy. Jednocześnie orzeczona kara grzywny ma być realną dolegliwością, jaką oskarżony odczuje – co zapobiegnie mogącemu się wytworzyć błędnemu przekonaniu oskarżonego i osób mających styczność z rozstrzygnięciem, że oskarżony „uniknął odpowiedzialności karnej i kary” za swoje naganne zachowanie.
Zgodnie z wnioskiem Sąd - na podstawieart. 73 §1 k.k.(zamiastart. 73 §2k.k.) oddał oskarżonegoA. F.pod dozór kuratora w okresie próby,który – wobec sprawcy młodocianego – był obowiązkowy
Na podstawieart. 72 §1 pkt 1 k.k.Sąd nałożył na oskarżonegoA. F.obowiązek informowania kuratora o przebiegu okresu próby – zgodnie z wnioskiem stron oraz wobec kategorycznej treści §1 powołanego przepisu.
Z kolei na podstawieart. 46 §1 k.k.Sąd orzekł wobec oskarżonegoA. F.obowiązek naprawienia szkody poprzez uiszczenia na rzecz pokrzywdzonych:

1
D. O.– kwoty 600 złotych,

2
W. P.– kwoty 500 złotych,

3
Z. K.iI. W.– kwoty 200 złotych,

4
A. A.iA. O.– kwoty 1.000 złotych,

5
D. H.– kwoty 500 złotych,

6
Ł. B.- kwoty 300 złotych,

7
M. K.– kwoty 500 złotych.

W tym zakresie wniosek złożył oskarżyciel, a i pokrzywdzeni - składając zeznaniaw sprawie - domagali się takiego rozstrzygnięcia, zaś oskarżony je zaakceptował, sam uprzednio deklarując chęć naprawienia wyrządzonych szkód.
W ocenie Sądu zaproponowany przez strony i ostatecznie zastosowany przez Sąd dobór kar, ich wysokości oraz rodzaju oraz rozstrzygnięcia związane z okresem próby - wynikającym z zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności - były adekwatne do stopnia zawinienia oskarżonego, do znacznego stopnia społecznej szkodliwości jego czynu i pozwoli on zrealizować cele kary w zakresie prewencji indywidualnej i generalnej, prawidłowo kształtując przyszłe zachowania oskarżonego i osób z jego środowiska, mających styczność z treścią rozstrzygnięcia, którzy dotąd mogli pozostawać w błędnym przeświadczeniu, że można „bezkarnie” (tj. bez adekwatnych konsekwencji) dopuszczać się tego typu przestępstw.
W tym miejscu wskazać należy, że treść wniosku prokuratora nie zawierała rozstrzygnięcia o dowodach rzeczowych – stąd Sąd nie wydał w tym zakresie rozstrzygnięcia gdyż nie znalazło ono potwierdzenia w ustaleniach stron,zaś na wyznaczone w sprawie posiedzenie żadna z nich się nie stawiła.
Jednocześnie nie stanowiło to przeszkody uwzględnienia wniosku prokuratora, gdyż rozstrzygniecie o dowodach rzeczowych może zostać wydane w trybieart. 420 k.p.k.
W pkt 7 wyroku obciążono oskarżonego kosztami sądowymi i wymierzono mu stosowną opłatę. Podstawę takich rozstrzygnięć stanowiła treśćart. 627 k.p.k.iart. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatachw sprawach karnych(tekst jedn. Dz. U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.).W konsekwencji zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 124,41 zł, a nadto wymierza mu opłatę w kwocie 160 zł. W zakresie opłaty - z uwagi na omyłkę rachunkową - ostatecznie w wyroku znalazła się niewłaściwa kwota opłaty, która w tej sprawie wynosi 220 zł.
SSR Ludmiła Człapa - Andrzejewska