Sąd Rejonowy w Szczytnie
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II K 317/19
Data wyroku: 2019-07-17 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Ewelina Wolny

Sygn. akt II K 317/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 lipca 2019 roku
Sąd Rejonowy w Szczytnie w II Wydziale Karnym
w składzie:
Przewodniczący: Sędzia SR Ewelina Wolny
Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Mierzejewska
Przy udziale Asesora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie Agnieszki Romanowskiej
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2019 roku sprawy:
D. S.,
córkiK.iZ. z domu P.,ur. (...)wS.
oskarżonej o to, że:
w dniu 28 lutego 2019 r. na skrzyżowaniudrogi krajowej nr (...)z drogą prowadzącą do miejscowościC.S., gm.Ś., województwo(...), nieumyślnie naruszyła zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że kierując pojazdem markiR.onr rej. (...)w trakcie wyjazdu z drogi podporządkowanej, nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu dla prawidłowo jadącego pojazdu markiF. (...)onr rej. (...), po czym uderzyła w jego bok, powodując nieumyślnie wypadek, w którym kierująca pojazdem markiF.–M. C.doznała obrażeń ciała w postaci skręcenia szyjnego odcinka kręgosłupa, stłuczenia głowy oraz ogólnych potłuczeń, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała na okres powyżej 7 dni,

tj. o czyn zart. 177 § 1 kk

I
oskarżonąD. S.uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu i za to z mocyart. 177 § 1 kkskazuje ją na karę 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

II
na podstawieart. 69 § 1 i 2 kkiart. 70 § 1 kkwykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 1 (jednego) roku tytułem próby,

III
na podstawieart. 46 § 2 kkorzeka wobec oskarżonej nawiązkę na rzecz pokrzywdzonejM. C.tytułem zadośćuczynienia za wyrządzoną krzywdę w kwocie 2000 (dwa tysiące) zł,

IV
na podstawieart. 627 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpkzasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania w kwocie 280,10 (dwieście osiemdziesiąt 10/100) zł, zwalniając ją od ponoszenia opłaty.

UZASADNIENIE
W dniu 28 lutego 2019r. po godzinie 09.00 oskarżonaD. S.kierowała należącym do jej ojca samochodem markiR. (...)onr rej. (...), wyjeżdżając z drogi podporządkowanej prowadzącej do miejscowościC.S.nadrogę krajową nr (...), Podejmując manewr skrętu w lewo, z drogi podporządkowanej nadrogę krajową nr (...)relacjiS.–R., nie zauważyła znajdującego się z jej prawej strony, nadjeżdżającego od stronyŚ., pojazdu markiF. (...)onr rej. (...), prowadzonego przez pokrzywdzonąM. C.. Nie ustąpiwszy wymienionej pierwszeństwa przejazdu i wjeżdżając nadrogę nr (...),D. S.przodem swego auta uderzyła w lewy bok samochodu markiF. (...), w wyniku czegoM. C.straciła panowanie nad pojazdem i wjechała do przydrożnego rowu po prawej stronie jezdni.
(dowód: wyjaśnienia oskarżonejD. S.na k. 93, zeznania pokrzywdzonejM. C.na k. 57v – 59, protokół oględzin miejsca zdarzenia na k. 4 – 5, protokoły oględzin pojazdów na k. 11 – 14, dokumentacja fotograficzna na k. 15 – 35, szkic na k. 50, płyta na k. 51).
Na skutek wypadku pokrzywdzona odniosła obrażenia w postaci skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, stłuczenia głowy i ogólnych potłuczeń, które naruszyły czynności narządów jej ciała na okres powyżej siedmiu dni.
(dowód: dokumentacja medyczna na k. 62 i k. 75, opinia biegłego z zakresu medycyny na k. 78 i k. 82).
OskarżonaD. S.przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu. Wyjaśniła, iż wyjeżdżając z drogi podporządkowanej nadrogę krajową nr (...), podejmując manewr skrętu w lewo, dostrzegła jedynie oddalonego od niej o kilkaset metrów rowerzystę, nie widziała natomiast nadjeżdżającego z prawej strony samochoduM. C.. Dodała, że po zdarzeniu podbiegła do samochodu pokrzywdzonej i starała się udzielić jej pomocy. Wyraziła żal z powodu zaistniałej sytuacji. Złożyła wniosek o wydanie wyroku skazującego bez przeprowadzenia rozprawy oraz wymierzenie jej kary 2 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 1 roku tytułem próby i orzeczenie zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej w kwocie 2000 zł. (vide wyjaśnienia oskarżonejD. S.na k. 93).
Wniosek złożony przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Szczytnie o wydanie wyroku zgodnego z powyższymi uzgodnieniami, w trybieart. 335 kpk, został uwzględniony na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2019r. (vide k. 112)
Sąd zważył, co następuje:
Przytoczone wyjaśnienia oskarżonejD. S., nie kwestionującej sprawstwa zarzucanego jej przestępstwa, zasługują w całości na podzielenie, albowiem znajdują odzwierciedlenie zarówno w zeznaniach drugiej uczestniczki zdarzenia drogowego (vide zeznaniaM. C.na k. 57v – 59), jak i sporządzonej dokumentacji (vide protokół oględzin miejsca zdarzenia na k. 4 – 5, protokoły oględzin pojazdów na k. 11 – 14, dokumentacja fotograficzna na k. 15 – 35, szkic na k. 50, płyta na k. 51). W świetle załączonej dokumentacji medycznej (vide k. 62 i k. 75) oraz opinii biegłego (vide k.78 i k. 82), za bezsporny uznać należy charakter obrażeń ciała doznanych w wyniku powyższego wypadku przezM. C.oraz długotrwałość naruszenia czynności narządów jej ciała.
W świetle powyższych dowodów nie ulega zatem wątpliwości, iżD. S., wykonując manewr skrętu w lewo z drogi podporządkowanej, na skutek nienależytej obserwacji sytuacji drogowej, nie ustąpiła pierwszeństwa przejazdu poruszającej siędrogą główną nr (...)M. C., doprowadzając co zderzenia obu pojazdów, w wyniku którego pokrzywdzona doznała obrażeń kręgosłupa szyjnego i głowy skutkujących naruszeniem czynności narządów jej ciała na okres powyżej 7 dni. Opisane zachowanie oskarżonej wyczerpuje tym samym znamiona wypadku w ruchu lądowym, stypizowanego wart. 177 § 1 kk.
Oskarżona działała nieumyślnie, na skutek niezachowania szczególnej ostrożności nakazanej przy wykonywaniu manewru skrętu oraz wjazdu z drogi podporządkowanej na drogę główną, stopień jej winy uznać tym samym należy za niższy niż znaczny.
Analogicznie ocenić należy stopień społecznej szkodliwości przypisanegoD. S.występku. Jakkolwiek naruszyła ona zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym, jednakże w sposób nieumyślny, nie naruszała ponadto dotąd obowiązującego porządku prawnego (vide informacja z Krajowego Rejestru Karnego na k. 86), wyraziła skruchę, gotowość dobrowolnego poddania się karze oraz zadośćuczynienia pokrzywdzonej za doznaną krzywdę.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, stwierdzono, że wnioskowana przez oskarżyciela publicznego kara pozbawienia wolności, utrzymana w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, jest adekwatna do stopnia winy oskarżonej i stopnia społecznej szkodliwości jej czynu, w dostatecznym stopniu spełniając cele prewencji indywidualnej i ogólnej.
Przyjęcie pozytywnej prognozy kryminologicznej wobec oskarżonej skutkowało ponadto podzieleniem stanowiska Prokuratora co do zasadności warunkowego zawieszenia wymierzonej wymienionej kary, na minimalny okres próby, zgodnie zart. 69 § 1 kkiart. 70 § 1 kk.
W celu realizacji funkcji kompensacyjnej, zobowiązano także oskarżoną do zadośćuczynienia pokrzywdzonej za doznaną krzywdę, poprzez zapłatę uzgodnionej kwoty 2000 zł, na podstawieart. 46 § 2 kk. Wysokość zadośćuczynienia stanowi zdaniem Sądu odpowiednią rekompensatę za negatywne następstwa niniejszego zdarzenia dla zdrowiaM. C., nie przekraczając zarazem możliwości majątkowych i zarobkowychD. S..
W konsekwencji wydania wyroku skazującego, obciążono oskarżoną obowiązkiem poniesienia kosztów sądowych, poza opłatą stosunkową, zgodnie zart. 627 kpkw zw. zart. 624 § 1 kpk.