Sąd Rejonowy w Gdyni
I Wydział Cywilny
Sygnatura akt: I C 414/19
Data wyroku: 2019-08-06 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Sędzia Tadeusz Kotuk
Słowa kluczowe: Lokal socjalny
Podstawa prawna: art.222§1 k.c.

Sygn. akt I C 414/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 sierpnia 2019 r.
Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:Przewodniczący: sędzia Tadeusz KotukProtokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska
po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2019 r. wG.sprawy z powództwaJ. F.,B. T.,O. U.przeciwkoB. M. (1)z udziałem interwenienta ubocznegoGminy M.G.
o eksmisję

I
nakazuje pozwanejB. M. (1)opuszczenie, opróżnienie z wszystkich rzeczy i wydanie na rzecz powodówJ. F.,B. T.,O. U.lokalu mieszkalnego numer (...)w budynku przyul. (...)wG., dla którego Sąd Rejonowy w Gdyni prowadziksięgę wieczystą numer (...);

II
orzeka, że pozwanejB. M. (1)przysługuje uprawnienie do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu i wstrzymuje wykonanie punktu I. niniejszego wyroku do czasu złożenia pozwanej przezGminę M.G.oferty zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu;

III
zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Gdyni na rzecz adwokatD. S.prowadzącej kancelarię adwokatką wG.kwotę 147,60 zł (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej z urzędu pozwanej;

IV
kosztami interwencji ubocznej obciążaGminę M.G., uznając je za poniesione.

Sygn. akt I C 414/19

UZASADNIENIE
B. M. (1)stała się stroną stosunku najmu lokalu mieszkalnego przyul. (...)wG.przed 2005 r. Zamieszkiwała w tym lokalu już w 1994 r., jako małżonkaS. M. (1), który wówczas wstąpił w stosunek najmu po śmierci swoich rodziców (którzy pierwotnie – w 1947 r. – otrzymali decyzję o przydziale).
Okoliczności bezsporne (por. k. 20, k. 21)
Od czasu śmierci swojego męża (w grudniu 2017 r.)B. M. (1)zamieszkuje w przedmiotowym lokalu samotnie.
Okoliczności bezsporne
B. M. (1)posiada orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym – aktualnie obowiązujące do 2022 r.
Dowód: decyzja, k. 72
Utrzymuje się z renty po zmarłym mężu (1.100 zł brutto) oraz środków z pomocy społecznej. Nie ma możliwości wyprowadzenia się i zamieszkania w innym lokalu.
B. M. (1)w ogóle nie płaci czynszu (od wielu lat).
Dowód: zeznania pozwanej, k. 110v
informacja MOPS-u, k. 92-101
Aktualnie przedmiotowy lokal jest współwłasnościąJ. F.,B. T.iO. U..
Okoliczności bezsporne
W dniu 28 lutego 2018 r. pełnomocnik właścicieli wypowiedziałB. M.dotychczasową wysokość czynszu i zaproponował nową w wysokości 702,66 zł od lipca 2018 r.
Dowód: wypowiedzenie, k. 22, zpo k. 30
Wobec powstania ponad 3-miesięcznej zaległości czynszowej właściciele uprzedziliB. M.o zamiarze wypowiedzenia z wezwaniem do uregulowania czynszu zaległego w dodatkowym miesięcznym terminie (pismo z dnia 15 października 2018 r.).
Dowód: uprzedzenie, k. 31, zpo k. 32
Wobec bezskutecznego upływu terminu (brak zapłaty zaległości) wypowiedzieliB. M.umowę najmu pismem z dnia 29 listopada 2018 r. (doręczenie 3 grudnia 2018 r.).
Dowód: wypowiedzenie z informacją o doręczeniu, k. 35-38
Ocena dowodów
Zeznania pozwanej są szczere. Kluczowe fakty to całkowity brak płatności czynszu (od wielu lat), faktyczne odebranie korespondencji przywołanej w pozwie. Część tej korespondencji faktycznie była równolegle kierowana doS. M.(część z tych pism była doręczana, gdy już nie żył). Nie ma to jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia, gdyż istotne pisma były także imiennie kierowane do pozwanej (opisane szczegółowo w stanie faktycznym).
Orzeczenie pozwanej o niepełnosprawności (przywołane w stanie faktycznym) jest aktualne i obowiązuje do 2022 r.
Niesporne jest źródło i data stosunku najmu. Na potrzeby niniejszej sprawy niewątpliwym jest, że stosunek ten powstał przed 2005 r. Pozwana – jako żona najemcy, który w 1994 r. wstąpił w stosunek najmu po rodzicach (por. pismo UM wG.z 9 czerwca 1994 r., k. 21) – jest traktowana jako strona stosunku najmu (por. ówcześnie obowiązujący art. 10 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r., później – art. 7 ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, obecnie: art. 6801k.c.).
Kwalifikacja prawna
Legitymacja czynna nie była kwestionowana.
Fakt zajmowania przez pozwaną lokalu jest niesporny. Wypowiedzenie umowy najmu w stosunku do pozwanej nastąpiło skutecznie w trybie art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Od 1 lutego 2019 r. pozwana zajmuje lokal bez tytuł prawnego.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w punkcie I. sentencji na mocy art. 222 § 1 k.c.
Z urzędu sąd orzekał w przedmiocie uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu (por. art. 14 ust. 1 ustawy o ochronie praw lokatorów […]).
Nie ma zastosowania wyłączenie z art. 14 ust. 7 w/w ustawy, gdyż stosunek najmu powstał przed 2005 r.
Pozwana jest objęta obligatoryjną przesłanką uprawniającą do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu, gdyż jest osobą niepełnosprawną w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 511, z późn. zm.) – posiada orzeczenie o niepełnosprawności ważne do 2022 r. Nie posiada jednocześnie możliwości zamieszkania w innym lokalu. Jej dochód jest bardzo niski (1.100 brutto emerytury po zmarłym mężu). Zważywszy, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a ceny najmu lokali na wolnym rynku nie są z pewnością niższe niż około 1.000 zł, to praktycznie niemożliwym byłoby zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych pozwanej (np. wyżywienie, odzież itp.), gdyby cały dochód był przeznaczany na najem innego lokalu. Z tych przyczyn orzeczono jak wpunkcie II. sentencji na mocy art. 14 ust. 4 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów […].
Koszty
Profesjonalnie reprezentowani powodowie wyraźnie oświadczyli, że nie domagają się kosztów procesu, stąd roszczenie w tym zakresie wygasło (art. 109 § 1 k.p.c.).
Wpunkcie III. sentencji zasądzono na rzecz pełnomocnika pozwanej z urzędu nieopłacone koszty pomocy prawnej z urzędu z 23% podatku VAT (na mocy § 13 pkt 1 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu).
Wpunkcie IV. na mocy art. 107 zdanie trzeciea contrariok.p.c. kosztami interwencji obciążonoGminę M.G., gdyż nie przyczyniła się w zauważalnym zakresie do przebiegu postepowania dowodowego ani wyniku procesu. Niezależnie od tego należy podkreślić, że pozwana znajduje się złym położeniu życiowym (stan zdrowia) i materialnym.