Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim
IV Wydział Karny Odwoławczy
Sygnatura akt: IV Ka 367/19
Data wyroku: 2019-09-04 00:00:00
Typ orzeczenia: REASON

Sygn. akt: IV Ka 367/19

UZASADNIENIE
Apelacja prokuratora jest bezzasadna.
Wymierzone oskarżonemu jednostkowe kary grzywien oraz kara łączna 100 stawek dziennych grzywny po 40 zł stawka są adekwatne do stopnia jego winy i stopnia społecznej szkodliwości jego czynów. Kary te są właściwie wyważone, wymierzone zostały przy należytym uwzględnieniu wszystkich okoliczności mających wpływ na ich wymiar, a więc zarówno obciążających, jak i łagodzących. Natomiast prokurator w swej apelacji skupia się jedynie na okolicznościach obciążających, w tym niekiedy przedstawionych w wyolbrzymiony sposób.
Cóż to bowiem za argument, że zawinienie oskarżonego jest „bezsprzeczne” – przecież to oczywiste, gdyby było wątpliwe nie doszłoby do skazania. Nadużyciem jest również stwierdzenie, jakoby oskarżony postępował wobec pokrzywdzonej w sposób „nagminny” – skoro popełnił na jej szkodę dwa przestępstwa, to choć jest to okoliczność obciążająca, to jednak nie sposób przypisać jej cechy nagminności. Skoro oskarżony co do zasady się nie przyznawał, to nie można było oczekiwać od niego okazywania skruchy i żalu. Oczywiście gdyby okazał te uczucia, potraktowane zostałoby to na jego korzyść, ale brak okazywania takich przejawów wyrzutów sumienia przy przyjętej linii obrony ( do której oskarżony miał prawo) nie może być traktowane jako nadmiernie obciążające.
Natomiast zgodzić należy się z prokuratorem, iż zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej było przemyślane i zaplanowane, w krótkim czasie dwukrotnie popełnił on na jej szkodę przestępstwa, co podwyższa stopień społecznej szkodliwości jego czynów – ale właśnie dlatego nie doszło w tej sprawie do warunkowego umorzenia postepowania, tylko do skazania.
Jednak wobec okoliczności łagodzących ( uprzednia niekaralność oskarżonego, dobrowolny zwrot zabranego telefonu, emocjonalne podłoże obu czynów związane z przeżywaniem rozwodu, a także zachowanie pokrzywdzonej, która trzymała rzeczy oskarżonego w swoim mieszkaniu oraz dotychczasowy sposób życia oskarżonego ) wystarczające jest dla osiągnięcia celów kary, aby skazanie to powodowało wymierzenie kary samoistnej grzywny.
Na wydatki Skarbu Państwa w postępowaniu odwoławczym złożył się ryczałt za doręczenia pism procesowych w kwocie 20 złotych.
Na podstawieart. 636 § 1 kpkiart. 9 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49 poz. 223 z 1983 roku z późniejszymi zmianami) należało ustalić, iż koszty procesu za postepowanie odwoławcze w zakresie związanym z apelacją prokuratora ponosi Skarb Państwa.
Ponieważ w sprawie wniesiono dwie apelacje ( prokuratora i oskarżonego) i ponieważ obie okazały się bezzasadne, zgodnie zart. 636 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 633 kpkwydatki za postępowanie odwoławcze oskarżony i Skarb Państwa ponoszą w częściach równych.
Dlatego na podstawieart. 636 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 633 kpkSąd zasądził od oskarżonego oraz od Skarbu Państwa na rzecz oskarżycielki posiłkowej kwoty po 420 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego świadczonego w postępowaniu odwoławczym przez adwokata z wyboru. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, Sąd stosował stawki określone w§ 15 ust. 1w zw. z § 11 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z dnia 22 października 2015 r.(Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm). Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej nie złożył zestawienia wydatków, co uzasadnia zasądzenie wydatków w minimalnej wysokości, czyli w kwocie 840 zł ( dlatego zasądzono od dwóch stron, które wniosły bezzasadne apelacje, po 420 zł).
Sąd Okręgowy na podstawieart. 636 § 1 i 2 kpkw zw. zart. 633 kpkiart. 8 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz. U. Nr 49, poz. 223 z 1983r. z późniejszymi zmianami) zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 10 złotych tytułem zwrotu przypadającej na niego części ryczałtu za doręczenia w postępowaniu odwoławczym oraz wymierzył mu 400 (czterysta) złotych tytułem opłaty za drugą instancję. Oskarżony jest stosunkowo młodym, zdrowym, dobrze wykształconym i zarabiającym mężczyzną, nie ma żadnych powodów, aby w jego wypadku odstępować od zasady ponoszenia przez skazanego kosztów procesu.
Z powyższych względów orzeczono jak w wyroku.