Sąd Apelacyjny we Wrocławiu
II Wydział Karny
Sygnatura akt: II AKa 101/19
Data wyroku: 2019-05-29 00:00:00
Typ orzeczenia: SENTENCE, REASON
Sędziowie: Witold Franckiewicz, Bogusław Tocicki, Piotr Kaczmarek
Słowa kluczowe: Oszustwo
Podstawa prawna: art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k.

Sygnatura akt II AKa 101/19

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 29 maja 2019 r.
Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący: SSA Witold Franckiewicz
Sędziowie: SSA Bogusław Tocicki (spr.)
SSA Piotr Kaczmarek
Protokolant: Anna Turek

    przy udziale prokuratora Prokuratury Regionalnej Wiesława Bilskiego

po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r.
sprawy
D. G. (1)
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw związku zart. 294 § 1 kkiart. 12 kk,art. 245 kkw związku zart. 12 kk
T. K.
oskarżonego zart. 286 § 1 kkw związku zart. 294 § 1 kkw związku zart. 12 kkw związku zart. 64 § 1 kk,art. 245 kkw związku zart. 12 kkw związku zart. 64 § 1 kk
na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonych, prokuratora oraz oskarżyciela posiłkowego wobec obu oskarżonych
od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu
z dnia 14 grudnia 2018 r. sygn. akt III K 328/17

I
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoD. G. (1)w ten sposób, że:

a
przyjmuje, że przestępstwo przypisane oskarżonemuD. G. (1)w punkcie I części rozstrzygającej polegało na tym, że w okresie od 2 maja 2011r. do 6 grudnia 2012r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadził do zawarcia w dniu 2 maja 2011r. przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania położonego weW.przyulicy (...), pomiędzyV. D. (1)a pokrzywdzonąA. P., mając świadomość tego, żeV. D. (1)nie ma zamiaru przeniesienia jego własności na pokrzywdzoną, w wyniku czego doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 262.577,81 zł poprzez zapłatę: w dniu 2 maja 2011r. kwoty 238.000,- złotych tytułem części ceny oraz kwoty 1.311,50 złotych z tytułu opłat notarialnych, w dniu 12.10.2012r. kwoty 770,- złotych tytułem opłaty zadłużenia lokalu w Gminie, w dniu 25.10.2012r. kwoty 18.260,- złotych tytułem wykupu lokalu od Gminy oraz 496,31 złotych tytułem pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, a w okresie od sierpnia 2011r. do grudnia 2012r. kwoty 3.740 złotych tytułem opłat czynszowych, a następnie doprowadził do zawarcia w dniu 6 grudnia 2012r. umowy sprzedaży przedmiotowego lokalu pomiędzyV. D. (1)aT. K., przenoszącą na niego jego własność za kwotę 180.000,- złotych, a następnie w dniu 12 grudnia 2012r. do przeniesienia własności tego lokalu naA. L.iW. L.za kwotę 180.000,- zł, przy czym koszty zawarcia umowy w wysokości 4.907,- złotych pokryłT. K., czym działał na szkodęA. P.i kwalifikuje je jako występek zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. na podstawieart. 4 § 1 k.k., zaś za podstawę wymiaru kary za to przestępstwo przyjmuje przepisart. 294 § 1 k.k.orazart. 33 § 2 i 3 k.k.;

b
wysokość obowiązku naprawienia szkody, nałożonego na oskarżonegoD. G. (1), na podstawieart. 46 § 1 k.k., solidarnie wraz zV. D. (1), prawomocnie skazaną wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2015r., sygn. akt III K 145/14 w punkcie VI części rozstrzygającej tegoż wyroku, ustala na kwotę 262.577,81 (dwustu sześćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset siedemdziesięciu siedmiu 81/100) złotych, płatną na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P.;

c
na podstawieart. 105 § 1 i 2 k.p.k.prostuje oczywiste omyłki pisarskie co do danych personalnych oskarżonegoD. G. (1)zawarte w punktach: IV, V, VI, VII, VIII części rozstrzygającej w ten sposób, że przyjmuje prawidłowe dane personalne jako(...), w miejsce wskazanych nieprawidłowo danych personalnych(...);

II
uchyla zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoT. K.w odniesieniu do przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 64 § 1 k.k., zarzuconego mu w punkcie I części wstępnej tego wyroku i sprawę w tej części przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu;

III
zmienia zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoT. K.w ten sposób, że na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. na podstawieart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej w stosunku do niego wpunkcie IIIczęści rozstrzygającej kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat próby;

IV
w pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych:D. G. (1)iT. K.utrzymuje w mocy;

V
zasądza od oskarżonegoD. G. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P.1.200,- (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym;

VI
zasądza od oskarżonegoD. G. (1)na rzecz Skarbu Państwa przypadające na niego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w wysokości 2.310,- (dwóch tysięcy trzystu dziesięciu) złotych, na co składa się 10,- złotych tytułem przypadających na niego 1/2 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 2.300,- złotych tytułem opłaty za drugą instancję;

VII
zasądza od oskarżonegoT. K.na rzecz Skarbu Państwa przypadające na niego koszty sądowe za postępowanie odwoławcze w wysokości 185,- (stu osiemdziesięciu pięciu) złotych, na co składa się 5,- złotych tytułem przypadających na niego 1/4 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 180,- złotych tytułem opłaty za drugą instancję.

UZASADNIENIE

Prokurator Prokuratury Rejonowej(...)oskarżył:D. Z.G.iT. R.K.o to, że:

I
w okresie od 2 maja 2011r. do 6 grudnia 2012r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu zV. D. (1), w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadzili do zawarcia w dniu 2 maja 2011r. przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania położonego weW.przyulicy (...), pomiędzyV. D. (1)a pokrzywdzonąA. P., mając świadomość tego, żeV. D. (1)nie ma zamiaru przeniesienia jego własności na pokrzywdzoną, w wyniku czego doprowadzili pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 262.577,81 zł poprzez zapłatę: w dniu 2 maja 2011r. kwoty 238.000,00 zł tytułem części ceny oraz kwoty 1.311,50 zł z tytułu opłat notarialnych, w dniu 12.10.2012r. kwoty 770,00 zł tytułem opłaty zadłużenia lokalu w Gminie, w dniu 25.10.2012r. kwoty 18.260,00 zł tytułem wykupu lokalu od Gminy oraz 496,31 zł tytułem pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, a w okresie od sierpnia 2011r. do grudnia 2012r. kwoty 3.740 zł tytułem opłat czynszowych, a następnie doprowadzili do zawarcia w dniu 6 grudnia 2012r. umowy sprzedaży przedmiotowego lokalu pomiędzyV. D. (1)aT. K., przenoszącej na niego jego własność za kwotę 180.000 zł, a następnie w dniu 12 grudnia 2012r. do przeniesienia własności tego lokalu naA. L.iW. L.za kwotę 180.000 zł, przy czym koszty zawarcia umowy w wysokości 4.907,00 złotych pokryłT. K., czym działał na szkodęA. P., przy czymT. K.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary w wymiarze 4 lat, 10 miesięcy i 9 dni, będąc uprzednio skazanym na karę pozbawienia wolności, za umyślne przestępstwa podobne, na podstawie wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2002r. sygn. akt III K 21/02 i wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 18 stycznia 2005r. sygn. akt II K 1155/03,

- tj. o przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a wobec oskarżonegoT. K.dodatkowo w zw. zart. 64 § 1 k.k.

II
w okresie od października 2013r. do 26 maja 2015r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, grozili podejrzanejV. D. (1)połamaniem rąk w celu wywarcia na nią wpływu i zmianę wyjaśnień w toku postępowania 1 Ds. 4597/13 Prokuratury Rejonowej(...), a następnie toku postępowania sądowego III K 145/14 Sądu Okręgowego we Wrocławiu, przy czymT. K.czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu kary w wymiarze 4 lat, 10 miesięcy i 9 dni, będąc uprzednio skazanym na karę pozbawienia wolności, za umyślne przestępstwa podobne, na podstawie wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2002r. sygn. akt III K 21/02 i wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej z dnia 18 stycznia 2005r. sygn. akt II K 1155/03,

- tj. o przestępstwo zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k., a wobec oskarżonegoT. K.dodatkowo w zw. zart. 64 § 1 k.k.

Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2018r. sygn. akt III K – 328/17 Sąd Okręgowy we Wrocławiu orzekł następująco
         :

I
uznał oskarżonegoD. G. (1)za winnego popełnienia czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku przyjmując, że doprowadził on wspólnie i w porozumieniu z prawomocnie skazanąV. D. (1)pokrzywdzonąA. P.do niekorzystnego rozporządzenia mieniem o wartości łącznej w kwocie co najmniej 114.577,81 zł, przyjmując równocześnie, że w dniu 2 maja 2011r. pokrzywdzonaA. P.uiściła tytułem przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania kwotę co najmniej 90.000 zł, tj. popełnienia przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 286 § 1 k.k.oraz na podstawieart. 33 § 2 i 3 k.k.wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności i 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wymiar jednej stawki dziennej grzywny na kwotę 50 (pięćdziesięciu) złotych;

II
uniewinnił oskarżonegoT. K.od popełnienia czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku;

III
uznał oskarżonych:D. G. (1)iT. K.za winnych popełnienia czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku z opisu tego czynu eliminując to, że oskarżonyT. K.działał w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. popełnienia przestępstwa zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k.i za to na podstawieart. 245 k.k.wymierzył im kary po 8 (osiem) miesięcy pozbawienia wolności;

IV
na podstawieart. 85 § 1 k.k.iart. 86 §1 k.k.połączył orzeczone w punktach: I i III części dyspozytywnej kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył oskarżonemuZ. G.karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V
na podstawieart. 69 § 1 k.k.iart. 70 § 1 k.k.w zw. zart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemuZ. G.na okres 5 (pięciu) lat próby;

VI
na podstawieart. 46 § 1 k.k.orzekł od oskarżonegoZ. G.obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem opisanym w punkcie I części dyspozytywnej wyroku przez zapłatę na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P.kwoty 114.577,81 zł (sto czternaście tysięcy pięćset siedemdziesiąt siedem złotych i osiemdziesiąt jeden groszy) ustalając, że obowiązek ten jest solidarny wraz z prawomocnie skazaną wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2015r., sygn. akt III K 145/14V. D. (1);

VII
zasądził od oskarżonegoZ. G.na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P.kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;

VIII
zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów postępowania w kwotach na nich przypadających, w tym wymierzył im opłaty:Z. G.w kwocie 2.300 zł, zaśT. K.w kwocie 180 zł.

Powyższy wyrok zaskarżyły następujące strony procesowe:

1
Prokurator Prokuratury Rejonowej(...)– w zakresie czynu I w całości na niekorzyść oskarżonych:D. G. (1)iT. K.;

2
pełnomocnik oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G.– w zakresie czynu I w całości na niekorzyść oskarżonych:D. G. (1)iT. K.;

3
obrońca z wyboru oskarżonegoD. G. (1), adw.P. S.– w całości co do skazania za oba przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.oraz zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k.przypisane mu w punktach: I i III części wstępnej wyroku;

4
obrońca z wyboru oskarżonegoT. K., adw.M. Ś.– w całości co do skazania za przestępstwo zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k.przypisane mu w punkcie III części wstępnej wyroku.

Prokurator Prokuratury Rejonowej(...), powołując się m.in. na przepisart.438 pkt 3 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowizarzuciła: błąd w ustaleniach faktycznych, przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, wyrażający się błędnym ustaleniem wysokości kwoty pieniędzy, jaką pokrzywdzonaA. P.przekazałaV. D. (1)przed podpisaniem przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania, położonego przyulicy (...)weW., tj. kwoty 90.000 złotych, i w konsekwencji ustalenie błędnej wysokości szkody w wysokości najmniej 114.577,81 zł, zamiast rzeczywistej kwoty 262.577,81 zł, ustalonej na podstawie prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz błędnym uznaniem, że zachowanie oskarżonegoT. K., nie wypełniło znamion zarzucanego mu w punkcie I, aktu oskarżenia czynu, a w szczególności, ustalenie, że nie działał wspólnie i w porozumieniu zD. G. (1)iV. D. (1)oraz w konsekwencji uniewinnienieT. K.od popełnienia tego czynu.
Podnosząc ten zarzut, Prokurator Prokuratury Rejonowej(...)wniosła o: uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie czynu zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k.oraz przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Pełnomocnik z wyboru oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G.zaskarżonemu wyrokowizarzucił:

1
błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na jego treść, poprzez:

a
przyjęcie, że przy podpisaniu przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży w dniu 2 maja 2011r. pokrzywdzonaA. P.przekazałaV. D. (1)i oskarżonemuD. G. (1)"w gotówce co najmniej 90.000 zł", a w konsekwencji przyjęcie, że w wyniku przestępstwa pokrzywdzona poniosła szkodę w wysokości jedynie 114.577,81 zł w sytuacji, w której w wyniku przestępstwa pokrzywdzona poniosła szkodę nie niższą niż 262.577,81 zł, gdyż przekazanie przez pokrzywdzoną kwoty w takiej wysokości wynika wprost z treści aktu notarialnego z dnia 2 maja 2011r., a nadto z zeznań świadków, w szczególności z kilkukrotnie składanych zeznań bezpośredniego świadkaB. S.oraz z zeznań świadków:E. M.,M. P. (1),S. P.iP. P., a nadto z potwierdzeń przelewów kwot pożyczanych pokrzywdzonej przez członków jej rodziny, takiej wysokości przekazanej kwoty nie przeczyłaV. D. (1), ani oskarżonyD. G. (1), taka też wysokość szkody została ustalona w toku postępowania zakończonego wydaniem przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyroku z dnia 26 maja 2015r. w sprawie III K 145/14;

b
przyjęcie, że oskarżonyT. K.nie brał udziału wspólnie z oskarżonymD. G. (1)w przestępstwie oszustwa na szkodę pokrzywdzonejA. P., gdyż brak jest dowodu, że uczestniczył w ciągu zdarzeń przed zawarciem w dniu 2 maja 2011r. umowy pomiędzyV. D. (1)i pokrzywdzonąA. P., w sytuacji, w której oskarżonyT. K.był bliskim znajomym oskarżonegoD. G. (1), nabył przedmiotowy lokal odV. D. (1)w dniu 6 grudnia 2012r. za cenę 180.000 zł (w okresie, gdy zameldowana w nim już była pokrzywdzonaA. P.), a następnie bardzo szybko (w ciągu 6 dni) w dniu 12 grudnia 2012r. sprzedał lokal na rzeczA.iW. L.również za cenę 180.000 zł, ponosząc dodatkowo koszty notarialne tej transakcji (czy de facto ponosząc stratę), a następnie wielokrotnie wspólnie z oskarżonymD. G. (1)groziłV. D. (1)połamaniem rąk w celu wywarcia na nią wpływu i zmiany jej wyjaśnień wskazujących, że oskarżeni znają się, obawiając się, że okoliczność ta może niekorzystanie wpłynąć na jego sytuację prawną (za co został skazany w nieskarżonej przez pokrzywdzoną części wyroku);

c
przyjęcie, że oskarżonyT. K.nie brał udziału wspólnie z oskarżonymD. G. (1)w przestępstwie oszustwa na szkodę pokrzywdzonejA. P.w sytuacji, gdy z wyjaśnieńV. D. (1)z dnia 24 września 2013r. wskazała ona, że "ja dokładnie nie wiem jak to miało później (po podpisaniu umowy przedwstępnej) przebiegać, bo wszystko organizowałD.i jego kolegaT.co później kupił mieszkanie", żeT. K.powiedział, że "wysadzi"A. P.w powietrze, że oskarżeniD. G. (1)iT. K.wspólnie zdecydowali gdzie ona ma się przeprowadzić, przewieźli jej rzeczy, podpisywała wszystko co jej oskarżeni kazali podpisywać; że "Ja zrozumiałam wówczas, żeT.chce zrobić coś nielegalnego. Powiedziałam, że mnie to nie obchodzi, ale nie chce mieć kłopotów z policją (...). On powiedział, że nie będzie kłopotów, bo dobrych adwokatów",a nadto, żeT. K.odpisywał na SMS-y pokrzywdzonejA. P.z swojego telefonu (pokrzywdzona myślała, że jest to telefonV. D. (1)), a nadto, że nie przychodziła na wezwania, boK.jej powiedział, żeby nie przychodzić;

2
naruszenie przepisów postępowania, a toart. 4 k.p.k., art., 5k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.polegające na nierozważeniu wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych, które przemawiały na niekorzyść oskarżonych, rozstrzygnięcie usuwalnych wątpliwości na korzyść oskarżonych oraz dowolną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego poprzez:

a
odmowę wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonejA. P.w zakresie, w jakim wskazywała ona, że przekazałaV. D. (1)iD. G. (1)kwotę 238.000 zł w sytuacji, gdy przekazanie przez pokrzywdzoną kwoty w takiej wysokości wynika wprost z treści aktu notarialnego z dnia 2 maja 2011r., a nadto z zeznań świadków, w szczególności z kilkukrotnie składanych zeznań bezpośredniego świadkaB. S.oraz z zeznań świadków:E. M.,M. P. (1),S. P.iP. P., a nadto z potwierdzeń przelewów kwot pożyczanych pokrzywdzonej przez członków jej rodziny, takiej wysokości przekazanej kwoty nie przeczyłaV. D. (1), ani oskarżonyD. G. (1), taka też wysokość szkody została ustalona w toku postępowania zakończonego wydaniem przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyroku z dnia 26 maja 2015r. w sprawie III K 145/14;

b
odmowę wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonejA. P.w zakresie w jakim wskazywała ona, że nie miała świadomości, że umowa zawarta w dniu 2 maja 2011r. nie przenosi na nią w sposób ostateczny prawa własności przedmiotowego lokalu w sytuacji, gdy nie posiadająca wiedzy prawnej pokrzywdzona wprowadzona w błąd przez oskarżonegoD. G. (1)jak najbardziej mogła pozostawać w przeświadczeniu, że w dniu 2 maja 2011r. nabywa własność przedmiotowego lokalu, choć oczywiście "musi dopełnić pewnych formalności";

c
dowolną ocenę okoliczności, żeT. K.był bliskim znajomym oskarżonegoD. G. (1), nabył przedmiotowy lokal odV. D. (1)w dniu 6 grudnia 2012r. za cenę 180.000 zł (w okresie, gdy zameldowana w nim już była pokrzywdzonaA. P.), a następnie bardzo szybko (w ciągu 6 dni) w dniu 12 grudnia 2012r. sprzedał lokal na rzeczA.iW. L.również za cenę 180.000 zł, ponosząc dodatkowo koszty notarialne tej transakcji, a następnie wielokrotnie wspólnie z oskarżonymD. G. (1)groziłV. D. (1)połamaniem rąk w celu wywarcia na nią wpływu i zmiany jej wyjaśnień wskazujących, że oskarżeni znają się, obawiając się, że okoliczność ta może niekorzystanie wpłynąć na jego sytuację prawną (za co został skazany w nieskarżonej przez pokrzywdzoną części wyroku);

d
pominięcie wyjaśnieńV. D. (1)z dnia 24 września 2013r., w których wyjaśniła ona m.in., że "ja dokładnie nie wiem jak to miało później (po podpisaniu umowy przedwstępnej) przebiegać, bo wszystko organizowałD.i jego kolegaT.co później kupił mieszkanie", żeT. K.powiedział, że "wysadzi"A. P.w powietrze, że oskarżeni:D. G. (1)iT. K.wspólnie zdecydowali gdzie ona ma się przeprowadzić, przewieźli jej rzeczy, podpisywała wszystko co jej oskarżeni kazali podpisywać;

e
pominięcie wyjaśnieńV. D. (1), w których wyjaśniła ona, że "Ja zrozumiałam wówczas, żeT.chce zrobić coś nielega1nego. Powiedziałam, że mnie to nie obchodzi, ale nie chce mieć kłopotów z policją (...). On powiedział, że nie będzie kłopotów, bo dobrych adwokatów", a nadto wyjaśnieńV. D. (1), z których wynikało, żeT. K.odpisywał na SMS-y pokrzywdzonejA. P.z swojego telefonu (pokrzywdzona myślała, że jest to telefonV. D. (1)), a nadto, że nie przychodziła na wezwania, boK.jej powiedział, żeby nie przychodzić, że pokrzywdzona nasłała jakiś detektywów i że to po roku ulegnie przedawnieniu.

Podnosząc powyższe zarzuty, pełnomocnik z wyboru oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G.wniósł o: uchylenie wyroku w zaskarżonej części do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.
Obrońca z wyboru oskarżonegoD. G. (1), adw.P. S., zaskarżonemu wyrokowizarzucił: błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia wyrażający się całkowicie dowolnym przyjęciem, że materiał dowodowy daje podstawy dla uznania, że oskarżony dopuścił się stawianych mu zarzutów, w szczególności zarzutu zart. 286 § 1 k.k., wobec ustalenia, iż pokrzywdzona nie przekazała wskazanej w akcie notarialnej kwoty, poświadczając tym samym nieprawdę i jednocześnie uczestnicząc czynnie i świadomie w zdarzeniu, na które następnie powoływała się jako będącym wprowadzeniem jej w błąd.
Podnosząc powyższy zarzut, obrońca z wyboru oskarżonegoD. G. (1), adw.P. S.wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonegoD. G. (1)od obu zarzucanych mu czynów;

2
ewentualnie – uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Obrońca z wyboru oskarżonegoT. K., adw.M. Ś., powołując się m.in. na przepisyart. 438 pkt 2, 3 i 4 k.p.k.zaskarżonemu wyrokowizarzucił:

1
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodą ocenę dowodów w postaci zeznań i wyjaśnień świadkaV. D. (1), na podstawie których Sąd I instancji czynił ustalenia faktyczne, poprzez bezzasadną, sprzeczną z zasadami logiki i doświadczenia życiowego odmowę przyznania waloru wiarygodności zeznaniom tego świadka z dnia 9 kwietnia 2018r., w których świadek ta przyznała, że oskarżony nie kierował wobec niej gróźb użycia przemocy w celu wywarcia na nią wpływu i zmianę wyjaśnień w toku postępowania l Ds 4597/13, mimo iż depozycje złożone wówczas przezV. D. (1)były jasne, klarowne i złożone w warunkach swobody wypowiedzi;

2
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 7 k.p.k.poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę ustnej opinii biegłego dra n. med.J. R. (1)poprzez uznanie, że skoro u świadkaV. D. (1)nie stwierdzono zaburzeń w postacizespołu (...), to złożone przez nią depozycje są w pełni wiarygodne, zaś w razie wystąpienia u niej luk pamięciowych, świadek nie zastępowała ich konfabulacjami;

3
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 410 k.p.k.poprzez wyprowadzenie na podstawie ww. depozycji świadkaV. D. (1)okoliczności z nich niewynikających, zwłaszcza w odniesieniu do rzekomych motywów, dla których świadek ta odwołała swoje pomawiające depozycje, a także nieuwzględnienie okoliczności, na które świadek ta się powoływała;

4
obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść orzeczenia, tj.art. 5 § 2 k.p.k.poprzez rozstrzygnięcie wątpliwości powstałych na tle wewnętrznie sprzecznych zeznań i wyjaśnień świadkaV. D. (1)na niekorzyść oskarżonego;

5
w konsekwencji – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia, który mógł mieć wpływ na treść tego orzeczenia, w postaci przyjęcia, iż oskarżonyT. K.dopuścił się czynu zabronionego przypisanego mu w punkcie III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku, podczas gdy prawidłowa ocena materiału dowodowego prowadzi do całkowicie odmiennego wniosku;

6
z daleko posuniętej ostrożności procesowej, gdyby w ocenie Sądu II instancji ww. zarzuty w całości lub w części okazały się niezasadne – rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości oraz winy, wynikającą z orzeczenia niewspółmiernie surowej kary, nieuwzględniającej rzeczywistego stopnia społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu oraz dyrektyw sądowego wymiaru kary.

Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca z wyboru oskarżonegoT. K., adw.M. Ś.wniósł o:

1
zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonegoT. K.od popełnienia czynu, przypisanego mu w punkcie III części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i zasądzenie na jego rzecz kosztów ustanowienia obrońcy z wyboru według norm prawem przepisanych;

2
względnie – uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;

3
ewentualnie – zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wymierzenie oskarżonemuT. K.kary łagodniejszej, w szczególności poprzez wymierzenie mu kary łagodniejszego rodzaju w postaci grzywny lub ograniczenia wolności.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:
Apelacje wniesione na niekorzyść oskarżonych:D. G. (1)iT. K.przez Prokuratora Prokuratury Rejonowej(...)oraz przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G., zasługiwały na częściowe uwzględnienie, gdyż postawione w nich zarzuty i wnioski były częściowo trafne. Natomiast nie były zasadne zarzuty i wnioski postawione zaskarżonemu wyrokowi przez obrońców z wyboru oskarżonych:D. G. (1), adw.P. S.orazT. K., adw.M. Ś..
Sąd Okręgowy we Wrocławiu naruszył bowiem przepisy procesowe, a mianowicieart. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.przez zbyt pobieżną i dowolną analizę materiału dowodowego, polegającą na nierozważeniu wszystkich okoliczności sprawy, a szczególnie tych, które przemawiały na niekorzyść oskarżonych. W konsekwencji, zaskarżony wyrok został wydany z błędami w ustaleniach faktycznych co do przestępczego zaangażowania oskarżonych:D. G. (1)iT. K.w oszustwo na szkodę pokrzywdzonejA. P., jak również nieprawidłowo ustalono wysokość wyłudzonych od niej środków finansowych na realizację transakcji wykupu mieszkaniaV. D. (1)od GminyW.i następnie sprzedaży tego mieszkaniaA. P..
Prawidłowa analiza wyjaśnień obu oskarżonych na tle zeznań świadków oraz innych dowodów prowadziła do przyjęcia, że oskarżonyD. G. (1)był współsprawcą (a nawet głównym organizatorem) oszustwa na szkodęA. P., przy czym w przestępstwie tym współdziałał nie tylko z właścicielką mieszkaniaV. D. (1), lecz także z oskarżonymT. K.. Z pewnością oskarżonyD. G. (1)brał udział w przestępstwie od początku do końca i wyrządził pokrzywdzonej szkodę w wysokości 262.577,81 złotych. Tak powinna być także określona wartość wyłudzonych przez niego iV. D. (3)środków finansowych oraz obowiązek naprawienia szkody orzeczony na podstawieart. 46 § 1 k.k.
Prowadziło to do zmiany zaskarżonego wyroku przez dokonanie opisu przestępstwa popełnionego przez oskarżonegoD. G. (1)w sposób zbieżny z zarzutem postawionym przez prokuratora w akcie oskarżenia. Należało także zmienić zaskarżony wyrok przez prawidłowe ustalenie wysokości wyłudzonych środków finansowych oraz właściwe zakwalifikowanie przestępstwa popełnionego przez oskarżonegoD. G. (1)jako występku zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k., gdyż wyłudzone środki finansowe były mieniem znacznej wartości. Zmiana wyroku polegała także na prawidłowym określeniu obowiązku naprawienia szkody przez oskarżonegoD. G. (1)na kwotę 262.577,81 złotych.
Nie było zasadne uniewinnienie oskarżonegoT. K.od zarzuconego mu przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k.W szczególności, Sąd Okręgowy nieprawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonejA. P.oraz świadków, w tym szczególnieV. D. (1), co do przestępczego zaangażowania oskarżonegoT. K.w przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k.na szkodęA. P., skupiając się wyłącznie na wątpliwościach, czy był on wprowadzony w mechanizm oszustwa i działał już na etapie podpisywania umowy przedwstępnej sprzedaży mieszkania w dniu 2 maja 2011r. oraz w czasie przekazania tego dnia przez pokrzywdzoną pieniędzy, bagatelizując główny problem, czy włączył się także do akcji przestępczej w późniejszym czasie, a jeśli tak to kiedy. O ile takie wątpliwości mogły powstać co do wspomnianych okoliczności umowy przedwstępnej, to wydaje się, że jest szereg dowodów potwierdzających późniejsze zaangażowanie przestępcze oskarżonegoT. K.w oszustwo na szkodęA. P.. W trakcie późniejszych działań związanych ze spodziewanym przeniesieniem własności mieszkania, pokrzywdzonaA. P.także została wprowadzona w błąd przez sprawców co do zamiaru przeniesienia na nią własności mieszkania i wykonywała szereg czynności rozporządzających środkami finansowymi. W tych przestępczych działaniach, zgodnie z zeznaniami świadków:V. D. (1)iA. P., miał także brać udział oskarżonyT. K., który – co bezsporne – także nabył mieszkanie od właścicielki i następnie je sprzedał kolejnym nabywcom, czyliA.iW. L.za tę samą kwotę, co już samo przez się było dość niecodzienne i budziło wątpliwości co do czystości intencji.
Postępowanie dowodowe nasuwało zatem wątpliwości, w jakim momencie do akcji przestępczej włączył się oskarżonyT. K., a w szczególności czy odpowiada on za całą wysokość wyłudzonych od pokrzywdzonej pieniędzy, czyli 262.577,81 złotych, czy też jego zaangażowanie przestępcze można wykazać tylko w dalszych czynnościach oszukańczych, już po zawarciu w dniu 2 maja 2011r. przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania położonego weW.przyulicy (...), pomiędzyV. D. (1)a pokrzywdzonąA. P.. Kwestia ta nie została przekonująco wyjaśniona przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, co nakazywało uchylenie wyroku co do tego czynu wobec oskarżonegoT. K.i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (art. 434 § 2 k.p.k.w zw. zart. 454 § 1 k.p.k.).
Prawidłowe były natomiast ustalenia Sądu I instancji co do popełnienia przez oskarżonych:D. G. (1)iT. K.przestępstwa zart. 245 k.k.w zw. zart. 12 k.k., przypisanego im w punkcie III części rozstrzygającej (opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku), a także prawidłowe były wymierzone im za ten czyn kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności. To samo dotyczyło kary wymierzonej oskarżonemuD. G. (1)za przestępstwo oszustwa na szkodęA. P.(przy czym należało skorygować podstawę wymiaru kary na przepisart. 294 § 1 k.k.), a także orzeczonej wobec tego oskarżonego kary łącznej.
Jednocześnie w ramach kontroli instancyjnej, w związku z zarzutem rażącej niewspółmierności kary podniesionym przez obrońcę oskarżonegoT. K., adw.M. Ś., Sąd Apelacyjny dokonał oceny, czy rzeczywiście odpowiednie było zastosowanie względem oskarżonegoT. K.bezwzględnej kary pozbawienia wolności uznając, że cele kary spełni także kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Orzeczenie takiej kary było możliwe na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r., jak przepisu względniejszego dla sprawcy z uwagi naart. 4 § 1 k.k.Wykonanie orzeczonej w stosunku do oskarżonegoT. K.w punkcie III części rozstrzygającej kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 (trzech) lat próby.
W dalszej części niniejszego uzasadnienia zostaną przedstawione szersze motywy orzeczenia Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu, na tle apelacji wniesionych przez poszczególne strony procesowe, przy czym ze względu na brak wniosków o uzasadnienie wyroku w części zmieniającej i utrzymującej w mocy wyrok Sądu I instancji, uzasadnienie to powinno być ograniczone w oparciu o przepisart. 457 § 2 k.p.k.w zw. zart. 422 k.p.k.iart. 423 k.p.k.W opisanej konfiguracji procesowej, zgodnie z przepisemart. 457 § 1 k.p.k., uzasadnienie wyroku sądu odwoławczego należało sporządzić bowiem z urzędu wyłącznie w części uchylającej wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu co do oskarżonegoT. K.w zakresie przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k., zarzuconego mu w punkcie I części wstępnej tegoż wyroku.

Oszustwo co do mienia znacznej wartości na szkodę pokrzywdzonejA. P.(przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k.)

I. W trakcie prowadzonego postępowania dowodowego Sąd Okręgowy we Wrocławiu przeprowadził zasadniczo wszystkie istotne dowody osobowe, a także ujawnił istotne dokumenty zabezpieczone w trakcie śledztwa.
Dokonując rekonstrukcji stanu faktycznego niewątpliwie najbardziej istotne były dowody z zeznań pokrzywdzonejA. P.(k. 9-13, 35-39, 55-62, 95, 104-107, 152-154, 521-526, 559) oraz świadków:V. D. (1)(k. 28-30, 31-34, 44-45, 50-52, 54-55, 114, 121, 161-163, 545-550),E. M.(k. 76-78, 88-89, 181-182, 533-535),M. P. (1)(k. 78-81, 530-531),S. P.(k. 81-84, 532-533),P. P.(k. 103-104, 535-536),J. R. (2)(k. 89-90, 563-564), a także częściowo:B. S.(k. 41-42, 96-100, 177-178),D. D. (2)(k. 22-23, 94-95),A. L.(k. 17-19, 93-94, 543-544) iM. L.(k. 21,85-86, 544-545), jak również krytycznie ocenione wyjaśnienia oskarżonych:D. G. (1)(k. 521) iT. K.(k. 521), nie przyznających się do przestępstwa i odmawiających złożenia jakichkolwiek relacji o przebiegu zdarzeń.
Wspomniane dowody osobowe zostały uzupełnione mającymi dość jednoznaczną wymowę dokumentami w postaci:

1
przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkaniaA. P.przezV. D. (1)z dnia 2.05.2011 r., Rep. A nr 1243/2011 (k. 299-302) wraz z pełnomocnictwami w formie aktów notarialnych i upoważnieniem (k. 303, 304-306, 307), pozwalającymi na sfinalizowanie wykupu przezV. D. (1)mieszkania od GminyW., a następnie przeniesienia jego własności naA. P.;

2
potwierdzeń operacji bankowych wykonanych przezA. P.w imieniuV. D. (1)na spłatę zadłużenia lokalu i jego wykup, a mianowicie: w dniu 12.10.2012r. kwoty 770,- złotych na rzecz GminyW.z tytułu zadłużenia lokalu mieszkalnego, w dniu 25.10.2012r. kwoty 18.260,- złotych tytułem ceny sprzedaży za lokal oraz kwoty 496,31 złotych tytułem pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu (k. 353, 358);

3
potwierdzeń systematycznych płatności czynszu przezA. P.za mieszkanie po 220,- złotych miesięcznie, łącznie 3.740,- złotych, już po zawarciu przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania międzyA. P.aV. D. (1)z dnia 2.05.2011r., a mianowicie w okresie od sierpnia 2011r. do 3.12.2012r. (k. 402-413);

4
umowy sprzedaży i użytkowania wieczystego mieszkania weW.przy ul.(...)od GminyW.przezV. D. (1)za kwotę 18.260,- złotych, zawartej w dniu 30.10.2012r. w formie aktu notarialnego Rep. A nr(...)(k. 322- 325) wraz z protokołem rokowań (k. 326- 328), oświadczeniami (k. 329, 330, 331, 332), zgłoszeniem oferty nabycia lokalu mieszkalnego w budynku wielolokalowym (k. 333), wnioskiem o nabycie nieruchomości z dnia 9.07.2012r. (k. 334, 335) oraz pismem Urzędu MiejskiegoW.z dnia 17.10.2012r. (k. 311);

5
opinii z zakresu badań pisma ręcznego dot. dokumentów sporządzonych w czasie czynności prawnych związanych z wykupem od GminyW.mieszkania weW.przy ul(...), a także pism skierowanych w dniach 2.11.2012r. oraz 22.11.2012r. do Przewodniczącego IV Wydziału Ksiąg Wieczystych Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków w imieniuV. D. (1)(k. 339-352, 359-384, 384-398);

6
odpisówksięgi wieczystej (...), założonej dla mieszkania weW.przy ul(...), wraz z wpisami o kolejnych nabywcach nieruchomości (k. 308-310, 336-338);

7
protokołu oględzin telefonu komórkowego pokrzywdzonejA. P.(k. 316-317), z którego w dniu 6.12.2012r. pokrzywdzonaA. P., otrzymała wiadomość z numeru telefonu, którego używałaV. D. (1)wiadomość SMS o rzekomej śmierci jej matki i z tego powodu potrzeby odłożenia finalizacji sprzedaży mieszkania (k. 316-317);

8
zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia 23.12.2012r. w wyniku zawiadomienia o przestępstwie złożonego przez pokrzywdzonąA. P.(k. 312);

9
wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26.05.2015r. sygn. akt III K – 145/14, skazującegoV. D. (1)za udział w oszustwie na szkodęA. P.(k. 140-150) i utrzymującego go w mocy wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 20.10.2015r. sygn. akt II AKa – 246/15 (k. 169-174).

II.
    Zaangażowanie przestępcze oskarżonegoD. G. (1)i jego dominująca rola jako organizatora oszustwa, były bezsporne. Na podstawie wskazanego materiału dowodowego Sąd Okręgowy we Wrocławiu doszedł do słusznego przekonania, że kiedy w 2011r. pokrzywdzonaA. P.postanowiła nabyć mieszkanie weW.i skontaktowała się ze swoim kolegąB. S., który miał doświadczenia w nabywaniu mieszkań, uzyskała od niego kontakt z oskarżonymD. G. (1). Ten ostatni zajmował się pośrednictwem w sprzedaży mieszkań i działalność tę wykonuje do chwili obecnej. Właśnie oskarżonyD. G. (1)przedstawiłA. P.propozycję sprzedaży mieszkania komunalnego weW.przy ul.(...), z zasobów GminyW., którego najemcą byłaV. D. (1), niespełna 47-letnia wówczas osoba, mieszkająca samotnie i dotknięta głębokim problemem uzależnienia od alkoholu.
V. D. (1), ze względu na swoje warunki i właściwości osobiste, w tym łatwo dostrzegalną nieporadność życiową, z pewnością nie mogła zaplanować skomplikowanego oszustwa, polegającego na nakłonieniu pokrzywdzonejA. P.do zawarcia przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania (k. 299-302) wraz z pełnomocnictwami w formie aktów notarialnych i upoważnieniem (k. 303, 304-306, 307), pozwalającymi na sfinalizowanie wykupu przezV. D. (1)mieszkania od GminyW., z przekonaniem pokrzywdzonej, że następnie dojdzie do przeniesienia jego własności naA. P..V. D. (1)takich mechanizmów nie znała, nie miała także żadnej wiedzy o wspomnianych procedurach, o sposobie prowadzenia negocjacji zA. P., o skomplikowanym charakterze negocjacji i umów z GminąW., jak również nie miała możliwości zaplanowania i zorganizowania umowy u notariusza. Takiej wiedzy, mimo swojego zawodowego wykształcenia ekonomicznego, nie miała również pokrzywdzonaA. P..
Brak predyspozycji, aby zaplanować, zorganizować i przeprowadzić konsekwentnie przez wiele miesięcy oszustwo na szkodęA. P.potwierdziły dane oV. D., a w szczególności pisma(...) sp. z o.o.weW.(k. 556), dokumentacja medycznaV. D. (1)oraz opinia biegłegoJ. R. (1)(k. 575-576).
Ze wszystkich wskazanych wyżej dowodów wręcz bije wręcz w oczy to, że całą operację zaplanował i przeprowadził oskarżonyD. G. (1), który prowadził negocjacje co do wszystkich warunków umowyV. D. (1)zA. P., w tym także co do szczegółów związanych z procedurami w GminieW., czynnościami u notariusza, wysokością ceny za mieszkanie i sposobem wpłaty ze stronyA. P., a także sposobem spłaty innych należności (spłaty zadłużenia mieszkania na rzecz gminy, wysokości opłat za czynności notarialne, opłat czynszowych itp.). Wszelkie szczegóły na ten temat przedstawiał pokrzywdzonejA. P.właśnie oskarżonyD. G. (1), który także przekonywał ją, aby osobiście nie wykonywała żadnych czynności na rzecz wykupu mieszkania, bo uczyni toV. D. (1).
Tylko zaufaniem do oskarżonegoD. G. (1)można tłumaczyć wyjątkową nieporadność i naiwność pokrzywdzonej, która nie wykonała osobiście żadnych czynności na rzecz wykupu mieszkania od GminyW.oraz przeniesienia własności mieszkania na swoją rzecz, mimo posiadanych przez siebie pełnomocnictw notarialnych i upoważnień (k. 303, 304-306, 307).
Trzeba przy tym bowiem pamiętać, że już w dniu 2 maja 2011r. zawierając przed notariuszemJ. R. (2), przedwstępną warunkową umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego przy ul.(...)weW.,V. D. (1)udzieliłaA. P.pełnomocnictw m.in. do nabycia na podstawie umowy sprzedaży od GminyW.samodzielnego lokalu weW.przy ul.(...)wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku, jak również do jego sprzedaży bezpośrednio po wykupieniu od GminyW.na rzecz dowolnych osób trzecich, za cenę i na warunkach według uznania pełnomocnika, w tym do odbioru (pokwitowania) zadatku, ceny i wydania przedmiotu umowy. Ponadto,V. D. (1)upoważniłaA. P.do reprezentowania jej przed osobami fizycznymi i prawnymi, organami administracji państwowej i samorządowej we wszystkich sprawach związanych z tym lokalem.
Dominująca rola oskarżonegoD. G. (1), jako organizatora przestępczego działania, a następnie aktywne działania tego oskarżonego na każdym etapie działań przestępczych ujawniły się także wówczas, gdy po zawarciu umowy pojechał wrazV. D. (1)iA. P.do Urzędu GminyW., gdzie dokonano formalności związanych z zameldowaniemA. P.w lokalu mieszkalnym przy ul.(...). Co więcej, w oczekiwaniu na informację o wykupie mieszkania na własność przezV. D. (1), pokrzywdzonaA. P.utrzymywała stały kontakt telefoniczny właśnie z oskarżonymD. G. (1). Wbrew jej interesom, oskarżonyD. G. (1)odradzał jej załatwianie sprawy wykupu na własną rękę, przy wykorzystaniu udzielonych jej pełnomocnictw twierdząc, że urzędnicy miejscy wolą, gdy tego rodzaju formalności załatwi osobiścieV. D. (1)i przyczyni się to do szybszego zakończenia postępowania w sprawie wykupu mieszkania.
Także dalsze zachowania oskarżonegoD. G. (1)opisywane zwłaszcza przez świadków:A. P.iV. D. (1)nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że był on pomysłodawcą, a także głównym organizatorem i beneficjentem oszustwa. To właśnie w jego obecności w lipcu 2012r.A. P.dokonała pomiarów nabywanego mieszkania, a we wrześniu 2012r. oskarżonyD. G. (1)poinformowałA. P., żeV. D. (1)nie ma pieniędzy na spłatę zadłużenia lokalu i jego wykup, okazał protokół rokowań i w efekcie skłoniło toA. P.do zapłaty w dniu 12.10.2012r. kwoty 770,- złotych na rzecz GminyW.z tytułu zadłużenia lokalu mieszkalnego, w dniu 25.10.2012r. kwoty 18.260,- złotych z tytułu ceny sprzedaży za lokal dlaV. D. (1), jak również kwoty 496,31 złotych tytułem pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu.
Wreszcie, po nabyciu przezV. D. (1)w dniu 30 października 2012r. mieszkania przy ul.(...)od GminyW., to właśnie oskarżonyD. G. (1)powiadomił o tym pokrzywdzonąA. P., a nieV. D. (1), mówiąc, że następnie zostanie założona dla lokalu księga wieczysta. Kiedy nie została założona księga wieczysta pokrzywdzonaA. P.rozmawiała o tym właśnie z oskarżonymD. G. (1), który twierdził, że w połowie grudnia 2012 roku sprawa zostanie zakończona, a także podał SMS-em numer księgi wieczystej.
Również czynności podejmowane przez pokrzywdzonąA. P.już po sprzedaży mieszkaniaV. D. (1)oskarżonemuT. K., a następnie małżonkomL., jak również działania oskarżonegoD. G. (1)w tym okresie, świadczą jednoznacznie o jego roli w przestępstwie. Gdy w dniu 19 grudnia 2012r. pokrzywdzonaA. P.dowiedziała się o wszczęciu postępowania o jej wymeldowanie z lokalu przyul. (...)weW., to zaniepokojona zadzwoniła do oskarżonegoD. G. (1), który nie umiał jej wytłumaczyć, co się stało. Następnie, gdy w Urzędzie Miejskim pokrzywdzona ustaliła, że mieszkanie sprzedano innej osobie, ponownie zadzwoniła do oskarżonegoD. G. (1), który twierdził, że o niczym nie wie i nie rozumie zaistniałej sytuacji. Podczas spotkania oskarżony obiecał odnaleźćV. D. (1).
Zupełnie inaczej zachował się oskarżonyD. G. (1)po Świętach Bożego Narodzenia, kiedy podczas rozmowy telefonicznej zA. P.powiedział jej, że sprawę zakończył. Zainteresował się sprawą dopiero, gdy pokrzywdzona złożyła na Policji zawiadomienie o przestępstwie. W kwietniu 2013r.A. P.ponownie spotkała się z oskarżonymD. G. (1), na stacji(...)przyul. (...), prosząc aby koleżankaE. M.sfotografowała go z ukrycia. Podczas tego spotkania oskarżonyD. G. (1)czynił pokrzywdzonej wymówki, że zgłosiła sprawę Policji i oferował rekompensatę w formie innego mieszkania. Takie stawianie sprawy przez oskarżonegoD. G. (1)dowodzi, że miał pełną świadomość o przestępstwie i swojej roli w nim, a wzięcie na siebie odpowiedzialności za załatwienie innego mieszkania i wymówki z powodu zawiadomienia Policji jednoznacznie wskazywały, że bał się poniesienia odpowiedzialności karnej za swoje czyny.
III. Za udziałem oskarżonegoD. G. (1)w oszustwie na szkodęA. P.przemawiało także to, że w późniejszym okresie popełnił przestępstwo zart. 245 k.k.na szkodę głównego świadka jego przestępczych poczynań, a mianowicieV. D. (1). Na podstawie wiarygodnych zeznania świadkaV. D. (1)(k. 161-163, 545-550) ustalono jednoznacznie, że w okresie od października 2013r. do 26 maja 2015r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i z powziętym z góry zamiarem, oskarżeni:D. G. (1)iT. K.grozili podejrzanejV. D. (1)połamaniem rąk w celu wywarcia na nią wpływu i zmianę wyjaśnień w toku postępowania 1 Ds. 4597/13 Prokuratury Rejonowej(...), a następnie toku postępowania sądowego III K 145/14 Sądu Okręgowego we Wrocławiu.
Nie byłoby najmniejszego sensu w takim działaniu przestępczym oskarżonegoD. G. (1), gdyby nie brał on udziału w oszustwie, gdyż niepotrzebnie narażałby się na odpowiedzialność karną bez żadnego powodu. Skoro zatem, oskarżonyD. G. (1)w takim przestępstwie zart. 245 k.k.brał udział, a także podejmował w jego ramach szereg przestępczych działań, to miał w tym cel, aby ukryć swoją rolę w popełnionym wcześniej oszustwie i działał z obawy przed odpowiedzialnością karną.
IV. Analizując kierowniczą rolę oskarżonegoD. G. (1)całkowicie nieprawdopodobne było to, że to nie on miałby odebrać od pokrzywdzonej pieniądze przy zawieraniu przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkaniaA. P.przezV. D. (1)w dniu 2.05.2011r., Rep. A nr(...)(k. 299-302) w obecności notariuszaJ. R. (2)(k. 89-90, 563-564). Byłoby bowiem całkowicie niedorzeczne, aby pomysłodawca i organizator oszustwa, oskarżonyD. G. (2)pozwolił na przejęcie całości pieniędzy przekazanych przez pokrzywdzoną w dniu 2 maja 2011r., czyli 238.000 złotych. Po przyjęciu tak wysokiej kwoty, osoba taka jakV. D. (1), dotknięta głębokim problemem alkoholowym i niepanującą nad swoim życiem, mogła w ogóle nie wykonać żadnych dalszych czynności w kierunku wykupu mieszkania od GminyW.i przeniesienia własności mieszkania na inną osobę.
W tej sytuacji całkowicie wiarygodne były wyjaśnienia i zeznania świadkaV. D. (1), że przy podpisywaniu aktu notarialnego w dniu 2 maja 2011r. nie liczyła pieniędzy, które otrzymała odA. P., tylko je przekazała oskarżonemuD. G. (1), a następnie, że otrzymała jedynie 14.000, złotych. Z zeznańV. D. (1)wynika jasno, że nie otrzymała 238.000 złotych, lecz pieniądze odliczone w kopercie. Podała wprost, że oskarżonyD. G. (1)wraz z notariuszem przedstawili jej umowę oraz przekazali kwotę 14.000 złotych tytułem zadatku, natomiast nie otrzymała odA. P.żadnych dodatkowych pieniędzy za wyjątkiem wspomnianej kwoty 14.000 złotych.
Również analiza dalszego sposobu życia świadkaV. D. (1), po rzekomym przyjęciu 238.000 złotych zaprzecza temu, aby otrzymała całość tej kwoty.V. D. (1)nie zachowywała się w taki sposób, który wskazywał by na posiadanie większej gotówki.
Jednocześnie, całkowicie niedorzeczne było to, aby oskarżonyD. G. (1)bezinteresownie wykonywał szereg czynności zmierzających do nabycia mieszkania przez pokrzywdzonąA. P., prowadził negocjacje co do ceny i warunków nabycia mieszkania, umawiał termin zawarcia aktu notarialnego w dniu 2.05.2011r., prowadził dalsze czynności w celu zameldowaniaA. P.w tym mieszkaniu, a także rozmowy co do spłaty zadłużenia za mieszkanie, wykupu od GminyW., założenia księgi wieczystej, sprzedaży mieszkania innej osobie, wymeldowania pokrzywdzonej itp. Byłoby nawet niebezpieczne dla oskarżonegoD. G. (1), gdyby w takich czynnościach i rozmowach brał udział, gdyż wiązałoby go to z przestępstwem. A zatem tylko udział w przestępstwie tłumaczył tak duże zaangażowanie oskarżonegoD. G. (1), gdyż nie łączyły go zV. D. (1), ani z pokrzywdzonąA. P., żadne bliższe relacje.
V. Oskarżyciel publiczny i pełnomocnik z wyboru oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G.słusznie zarzucili dowolność ocen dowodowych i błąd w ustaleniach faktycznych poczynionych przez Sąd I instancji, który nie uwierzył pokrzywdzonejA. P., że przy podpisywaniu aktu notarialnego w dniu 2 maja 2011r. przekazała 238.000 złotych.
Kwestionując treść zeznań świadkaA. P.(k. 9-13, 35-39, 55-62, 95, 104-107, 152-154, 521-526, 559) co do wysokości kwoty, jaka została uiszczona przy zawarciu przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania przy ul.(...), Sąd Okręgowy we Wrocławiu uznał, że przekazanie niemal pełnej kwoty za zakup mieszkania (238.000 złotych z pełnej ceny 240.000 złotych) byłoby nieracjonalne, a ponadto zapis § 6 przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży z dnia 2 maja 2011r. Rep. A 1243/2011, w którym wskazano, że „stawające oświadczają, że cenę ustaliły na kwotę 240.000 zł, z której to kwoty, przed podpisaniem niniejszej umowyA. P.zapłaciłaV. D. (1)część ceny w kwocie 238.000 zł, coV. D. (1)potwierdza”, nawet jeśli został zapisany i odczytany przez notariusza w obecności stron, nie musi potwierdzać przekazania takiej kwoty, gdyż notariusz nie widziała momentu przekazania i przeliczenia pieniędzy, a tylko odnotowała oświadczenia stron umowy co do tej okoliczności. Co więcej, jak uznał Sąd Okręgowy, w obrocie nieruchomościami zdarzają się sytuacje, gdy strony zawyżają wartości wskazane w aktach notarialnych.
Oprócz tego, Sąd Okręgowy stwierdził, że osoby obecne w kancelarii notarialnej w czasie podpisywania umowy przedwstępnej, nie były zgodne co do tego, jaką kwotę pokrzywdzona przekazała tytułem zapłaty za mieszkanie. ŚwiadekV. D. (1)twierdziła, że otrzymała kwotę 14.000 złotych, oskarżonyD. G. (1)odmówił złożenia wyjaśnień, a świadekE. M., która towarzyszyła pokrzywdzonej u notariusza, nie była pewna tego jaką kwotę miała przy sobieA. P.. Świadek wskazała, że było to około 240.000 złotych.
Natomiast świadekB. S.składając pierwszy raz zeznania w dniu 20 października 2013r. stwierdził, że nie wie ile pieniędzy przekazała pokrzywdzonaV. D. (1), lecz według niego było to około 200.000 złotych, a podczas postępowania sądowego przed Sądem Okręgowym przeciwko oskarżonejV. D. (1)(pod sygn. akt III K – 145/14) w dniu 30 stycznia 2015r. zeznał, że widział jakV. D. (1)przeliczała pieniądze u notariusza, lecz nie widział jaka to była kwota, natomiast ocenił, że był to plik banknotów na około 200.000 złotych. Nie przypuszczał, by było to tylko około 10.000 złotych.
Podczas ponownego składania zeznań w trakcie śledztwa przeciwko oskarżonym:D. G. (1)iT. K., w dniu 10 kwietnia 2017r. świadekB. S.stwierdził, że podczas pierwszego spotkania pokrzywdzonejA. P.zD. G. (1)iV. D. (1), oskarżonyD. G. (1)podał pokrzywdzonej całkowity koszt nabycia mieszkania, który będzie wynosił około 90.000-95.000 złotych. Następnie świadek opisał okoliczności przekazania pieniędzy u notariusza. Podał, że przed podpisaniem umowy przedwstępnej pokrzywdzonaA. P.przekazała gotówkęV. D. (1)i była to właśnie kwota ustalona podczas pierwszego spotkania, podczas gdy – jak się świadkowi wydawało – w akcie notarialnym prawdopodobnie wskazano wyższą kwotę. ŚwiadekB. S.zeznał, że od pokrzywdzonejA. P.dowiedział się, że na całej transakcji straciła łącznie ponad 100.000 złotych.
Taka ocena zeznań świadkaB. S.(k. 41-42, 96-100, 177-178) nie była prawidłowa, a wręcz sprzeczna z przepisamiart. 4 k.p.k.,art. 7 k.p.k.iart. 410 k.p.k.Raziła dowolnością i nie uwzględniała innych wiarygodnych dowodów, że pokrzywdzonaA. P.przekazała u notariusza kwotę 238.000 złotych.
Po pierwsze, jak już wyżej wskazano, treść zawartej w formie aktu notarialnego przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkaniaA. P.przezV. D. (1)z dnia 2.05.2011 r., Rep. A nr 1243/2011 (k. 299-302), uzupełniona zeznaniami notariusza – świadkaJ. R. (2)(k. 89-90, 563-564), jednoznacznie wskazywała, że odnotowano w akcie notarialnym przekazanie kwoty 238.000 złotych. Akt notarialny miał wartość dokumentu urzędowego objętego domniemaniem prawdziwości zawartych tam danych, co więcej, sporządziła go notariusz, jako osoba zaufania publicznego. Nie ma powodów, aby nie wierzyć, że notariusz odczytała treść aktu notarialnego wraz z zawartymi tam danymi o przekazaniu przez pokrzywdzonąA. P.pieniędzy w wysokości 238.000 złotych i bezsporne jest to, że żadna z osób obecnych przy odczytywaniu aktu notarialnego okoliczności przekazania takiej kwoty nie zaprzeczyła.
Po wtóre, pokrzywdzonaA. P.konsekwentnie i na każdym etapie postępowania (k. 9-13, 35-39, 55-62, 95, 104-107, 152-154, 521-526, 559) stanowczo twierdziła, że przekazała u notariusza kwotę 238.000 złotych na zakup mieszkania. Co więcej, pokrzywdzonaA. P.przekonująco wskazywała skąd i jaką kwotą dysponowała podając, że pieniądze w gotówce pożyczyła od swoich rodziców,M.iS. P.i rodzeństwa: brataP. P.i siostryM. P. (2), przebywającej weW.. Pozostałe środki finansowe były jej własnymi oszczędnościami.
Okoliczności te potwierdziły osoby najbliższe dla pokrzywdzonej, a mianowicie świadkowie:M. P. (1)(k. 78-81, 530-531),S. P.(k. 81-84, 532-533) iP. P.(k. 103-104, 535-536), a także dowody dokonania przelewu bankowego przez siostrę pokrzywdzonej,M. P. (2), mieszkającą na co dzień weW.(k. 414-422).
Jest całkowicie niewiarygodne, aby pokrzywdzonaA. P.chciała oszukać osoby najbliższe ukrywając przed nimi wysokość kwoty wydatkowanej przy umowie przedwstępnej. Także zaufanie okazane przez pokrzywdzoną przez wiele miesięcy podczas procesu „zakupu mieszkania”, wskazywało na to, że nie jest to osoba przebiegła, która mogłaby wykorzystywać innych, lecz osoba łatwowierna i naiwna. Całokształt jej zachowań (zaufanie do oskarżonegoD. G. (1), brak własnych działań w celu wykupu mieszkania od GminyW.i w celu przeniesienia własności, brak działań co do wpisu w księdze wieczystej, wydatkowanie kolejnych kwot na pokrycie zadłużenia mieszkaniaV. D. (1)i innych opłat), przemawiają jednoznacznie, że nie była to osoba zdolna do zaplanowania i przeprowadzenia umowy notarialnej z zaniżeniem wartości przekazanych środków finansowych, wobec wartości wpisanej w akcie notarialnym z dnia 2.05.2011r.
Po trzecie, pokrzywdzonaA. P., aby się zabezpieczyć i czuć komfortowo, poprosiła koleżankęE. M.oraz kolegęB. S.o obecność podczas czynności u notariusza. Jest całkowicie nieprawdopodobne, aby nie miała przez sobie kwoty 238.000 złotych, którą odczytywała notariuszka, jako przekazaną i narażała się na negatywny odbiór swoich zachowań ze strony znajomych.
Po czwarte, towarzysząca pokrzywdzonej u notariusza świadekE. M.przesłuchana w dniu 19 grudnia 2014r. jednoznacznie zeznała, że przed podpisaniem umowy widziała u pokrzywdzonej pieniądze w pękatej kopercie i było to około 240.000 złotych, a potem, że pokrzywdzona straciła ponad 200.000 zł. (k. 77-78).
Po piąte, odnosząc się jeszcze raz do zeznań świadkaB. S.z różnych etapów postępowania karnego (k. 41-42, 96-100, 177-178), które Sąd Okręgowy odczytał i przeanalizował, to należy dobitnie podkreślić, że Sąd I instancji nie przesłuchał tego świadka bezpośrednio na rozprawie głównej, a zatem nie miał możliwości obserwacji sposobu składania zeznań przez niego, reakcji na pytania, sposobu ustosunkowania się do kolejnych zeznań z poszczególnych etapów postępowania, a także ewentualnych reakcji na sprzeczności w złożonych przez niego zeznaniach.
Już te powody znacząco osłabiły zaufanie do ocen dowodowych Sądu Okręgowego we Wrocławiu, jakoby tylko ostatnie zeznania świadkaB. S.miały walor w pełni wiarygodnych, z pominięciem wcześniejszych jego depozycji.
Tymczasem, jak słusznie wskazano w apelacjach obu oskarżycieli (publicznego i posiłkowego), świadekB. S.złożył wzajemnie sprzeczne zeznania co do wysokości środków finansowych przekazanych przez pokrzywdzoną przy zawarciu umowy przedwstępnej z dnia 2 maja 2011r.
Przesłuchany po raz pierwszy w dniu 20 października 2013r. świadekB. S.zeznał, że była to kwota około 200.000 złotych, a także, że oskarżonyD. G. (1)mówił, że mieszkanie z wykupem będzie kosztowało około 200.000 złotych. Przekazał, że widział moment liczenia pieniędzy przezV. D. (1)w notariusza, który po przeliczeniu powiedziała, że wszystko się zgadza, a także że akt notarialny został odczytany. Co więcej, podczas procesu przeciwkoV. D. (1)o sygn. akt III K – 145/14 świadekB. S.zeznał, że widział jakV. D. (1)liczyła pieniądze u notariusza i ocenił grubość pliku banknotów na około 10-15 centymetrów, a jego wartość na około 200.000 złotych.
Dopiero po upływie 5 lat od zdarzenia, w trakcie przesłuchania w dniu 10 kwietnia 2017r. świadekB. S.zeznał, że podczas pierwszego spotkania pokrzywdzonejA. P.zD. G. (1)iV. D. (1), oskarżonyD. G. (1)podał pokrzywdzonej całkowity koszt nabycia mieszkania, który będzie wynosił około 90.000-95.000 złotych. Następnie świadek opisał okoliczności przekazania pieniędzy u notariusza. Podał, że przed podpisaniem umowy przedwstępnej pokrzywdzonaA. P.przekazała gotówkęV. D. (1)i była to właśnie kwota ustalona podczas pierwszego spotkania, natomiast świadkowi wydawało się, że w akcie notarialnym prawdopodobnie wskazano wyższą kwotę. ŚwiadekB. S.zeznał, że od pokrzywdzonejA. P.dowiedział się, że na całej transakcji straciła łącznie ponad 100.000 złotych.
Zasadnicze sprzeczności w zeznaniach świadkaB. S.nakazywały traktować jako niewiarygodne ostatnich z przedstawionych wyżej jego zeznań dlatego, że świadek nie wyjaśnił przekonująco przyczyn takich sprzeczności z poprzednimi zeznaniami. Ponadto, ostatnie z przesłuchań dzielił największy odstęp czasowy od opisywanych zdarzeń, kiedy zacierały się one coraz bardziej w pamięci świadka. Nie można też wykluczyć tego, że świadekB. S., który skontaktowałA. P.z oskarżonymD. G. (1)w sprawie zakupu mieszkania, intencjonalnie wskazał wysokość przekazanych pieniędzy, na korzyść oskarżonego.
VI. Powyższe uwagi oznaczały zdecydowane odrzucenie zarzutów kierowanych w apelacji obrońcy z wyboru oskarżonegoD. G. (1), adw.P. S., gdyż Sąd I instancji nie dopuścił się dalszych uchybień w ocenie zaskarżonego wyroku, w tym błędów w ustaleniach faktycznych. Materiał dowodowy absolutnie nie dawał podstaw do uniewinnienia oskarżonegoD. G. (1), stąd argumenty tej apelacji były bezzasadne.
VII. Mając powyższe na uwadze, należało uznać, że pokrzywdzonaA. P.przekazała 238.000 złotych przy zawarciu przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania przy ul.(...), co oznaczało, iż wartość wyłudzonych pieniędzy przez oskarżonegoD. G. (1)wspólnie i w porozumieniu zV. D. (1)(a niewykluczone, że także z innymi osobą,T. K.), wyniosła łącznie 262.577,81 złotych, co musiało także znaleźć wyraz w wysokości obowiązku naprawienia szkody nałożonego na oskarżonegoD. G. (1)na podstawieart. 46 § 1 k.k.Nie było jednak potrzeby, jak to przedstawiali w apelacji oskarżyciele (publiczny i posiłkowy), aby uchylić zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoD. G. (1)tym bardziej, że w obu tych apelacjach nie zakwestionowano wymierzenia mu za to przestępstwo kary pozbawienia wolności, pozwalającej na warunkowe zawieszenie jej wykonania. Niewątpliwie miały na to wpływ nie tylko właściwości i warunki osobistego oskarżonego, lecz także upływ wielu lat od popełnienia przestępstwa, a przede wszystkim potrzeba takiego ukształtowania wyroku, aby możliwe było wykonanie przezD. G. (1)obowiązku naprawienia szkody orzeczonego na podstawieart. 46 § 1 k.k.
Zmieniono zatem zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoD. G. (1)w ten sposób, że:

a
przyjęto, że przestępstwo przypisane oskarżonemuD. G. (1)w punkcie I części rozstrzygającej polegało na tym, że w okresie od 2 maja 2011r. do 6 grudnia 2012r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, doprowadził do zawarcia w dniu 2 maja 2011r. przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania położonego weW.przyulicy (...), pomiędzyV. D. (1)a pokrzywdzonąA. P., mając świadomość tego, żeV. D. (1)nie ma zamiaru przeniesienia jego własności na pokrzywdzoną, w wyniku czego doprowadził pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 262.577,81 zł poprzez zapłatę: w dniu 2 maja 2011r. kwoty 238.000,- złotych tytułem części ceny oraz kwoty 1.311,50 złotych z tytułu opłat notarialnych, w dniu 12.10.2012r. kwoty 770,- złotych tytułem opłaty zadłużenia lokalu w Gminie, w dniu 25.10.2012r. kwoty 18.260,- złotych tytułem wykupu lokalu od Gminy oraz 496,31 złotych tytułem pierwszej opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu, a w okresie od sierpnia 2011r. do grudnia 2012r. kwoty 3.740 złotych tytułem opłat czynszowych, a następnie doprowadził do zawarcia w dniu 6 grudnia 2012r. umowy sprzedaży przedmiotowego lokalu pomiędzyV. D. (1)aT. K., przenoszącą na niego jego własność za kwotę 180.000,- złotych, a następnie w dniu 12 grudnia 2012r. do przeniesienia własności tego lokalu naA. L.iW. L.za kwotę 180.000,- zł, przy czym koszty zawarcia umowy w wysokości 4.907,- złotych pokryłT. K., czym działał na szkodęA. P.i za kwalifikowano je jako występek zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. na podstawieart. 4 § 1 k.k., zaś za podstawę wymiaru kary za to przestępstwo przyjęto przepisart. 294 § 1 k.k.orazart. 33 § 2 i 3 k.k.;

b
wysokość obowiązku naprawienia szkody, nałożonego na oskarżonegoD. G. (1), na podstawieart. 46 § 1 k.k., solidarnie wraz zV. D. (1), prawomocnie skazaną wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 26 maja 2015r., sygn. akt III K 145/14 w punkcie VI części rozstrzygającej tegoż wyroku, ustalono na kwotę 262.577,81 (dwustu sześćdziesięciu dwóch tysięcy pięciuset siedemdziesięciu siedmiu 81/100) złotych, płatną na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P..

Usuwając dalsze niedoskonałości zaskarżonego wyroku, na podstawieart. 105 § 1 i 2 k.p.k.sprostowano oczywiste omyłki pisarskie co do danych personalnych oskarżonegoD. G. (1)zawarte w punktach: IV, V, VI, VII, VIII części rozstrzygającej w ten sposób, że przyjęto jego prawidłowe dane personalne jako(...), w miejsce wskazanych nieprawidłowo danych personalnych(...).
VIII.Nie było zasadne uniewinnienie oskarżonegoT. K.od zarzuconego mu przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k.W pełni zasadne były w tym zakresie zarzuty i wnioski apelacji Prokuratora Prokuratury Rejonowej(...)i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G..
W szczególności, jak już wyżej wskazano, Sąd Okręgowy nieprawidłowo ocenił zeznania pokrzywdzonejA. P.oraz świadków, w tym szczególnieV. D. (1), co do przestępczego zaangażowania oskarżonegoT. K.w przestępstwo zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.iart. 12 k.k.na szkodęA. P., skupiając się wyłącznie na wątpliwościach, czy był on wprowadzony w mechanizm oszustwa i działał już na etapie podpisywania umowy przedwstępnej sprzedaży mieszkania w dniu 2 maja 2011r. oraz w czasie przekazania tego dnia przez pokrzywdzoną pieniędzy, czy też włączył się do akcji przestępczej w późniejszym czasie, a jeśli tak to kiedy. O ile takie wątpliwości mogły powstać co do wspomnianych okoliczności umowy przedwstępnej, to wydaje się, że jest szereg dowodów potwierdzających późniejsze zaangażowanie przestępcze oskarżonegoT. K.w oszustwo na szkodęA. P.. W trakcie późniejszych działań związanych ze spodziewanym przeniesieniem własności mieszkania, pokrzywdzonaA. P.także została wprowadzona w błąd przez sprawców co do zamiaru przeniesienia na nią własności mieszkania i wykonywała szereg czynności rozporządzających środkami finansowymi. W tych przestępczych działaniach, zgodnie z zeznaniami świadków:V. D. (1)iA. P., miał także brać udział oskarżonyT. K., który – co bezsporne – także nabył mieszkanie od właścicielki i następnie je sprzedał kolejnym nabywcom, czyliA.iW. L.za tę samą kwotę, co już samo przez się było dość niecodzienne i budziło wątpliwości co do czystości intencji.
Jak słusznie argumentowali obaj oskarżyciele, Sąd Okręgowy we Wrocławiu całkowicie zignorował szereg okoliczności przemawiających za udziałem oskarżonegoT. K.w oszustwie na szkodęA. P..
Po pierwsze, oskarżonyT. K.był bliskim znajomym oskarżonegoD. G. (1), natomiast nie miał takich kontaktów i więzi z właścicielką mieszkania, czyliV. D. (1), chociaż była mu ona znana, a także znał jej synaD. D. (2). Z pewnością jednak dużo więcej łączyło oskarżonegoT. K.z drugim z oskarżonych.
Po wtóre, Prokurator Prokuratury Rejonowej(...)wskazała słusznie, że Sąd I instancji pominął istotną część zeznańA. L.która w dniu 9 kwietnia 2013r, zeznała, że w grudniu 2012 roku szukała wraz z mężem mieszkania wbiurze (...)przyulicy (...). Po pewnym czasie pracownica tego biura zadzwoniła z informacją że jest do obejrzenia mieszkanie przyulicy (...)weW.. Podała wprost, że „pracownik przygotowywał wszystkie dokumenty" (k. 18). Ma to istotne znaczenie o tyle, że akt notarialny sprzedaży mieszkania został zawarty przez oskarżonegoT. K.zV. D. (1)w dniu 6 grudnia 2012r., a kolejna sprzedaż mieszkania przez oskarżonegoT. K.małżonkomL.zaledwie w kilka dni później, czyli 12 grudnia 2012r. Taka kolejna sprzedaż musiała być przygotowywana, kiedy mieszkanie nie stanowiło jeszcze własności oskarżonegoT. K..
Po trzecie, z aktu notarialnego zawartego w dniu 6 grudnia 2012r. wynika, że oskarżonyT. K.zapłacił za mieszkanie cenę 180.000 złotych oraz koszty notarialne w wysokości 4.907 złotych, czyli łącznie 184.907 złotych, a z aktu notarialnego z dnia 12 grudnia 2012r., że za sprzedaż mieszkania otrzymał 180.000 złotych. Taka transakcja była całkowicie nieracjonalna, gdyż sam oskarżony miał mieszkanie przyul. (...)weW.i nie było żadnego uzasadnienia ekonomicznego, aby w ciągu kilku dni kupić mieszkanie i sprzedać je za tę samą cenę, ponosząc niemałe koszty transakcji.
Racjonalne wytłumaczenie mogło być tylko jedno, a mianowicie, że chodziło wyłącznie o to, aby pominąć pokrzywdzonąA. P.w sprzedaży mieszkania, a następnie sprzedać je kolejnym osobom, które nabywały je w dobrej wierze, co czyniło przeniesienie własności niemal niemożliwym do odwrócenia.
Po czwarte, o współudziale oskarżonegoT. K.świadczą zeznania świadkaV. D. (1). Chociaż nie potrafiła ona podać jednoznacznie, czy oskarżonyT. K.brał udział w oszukańczych działaniach już na etapie podpisywania przedwstępnej umowy przeniesienia własności w dniu 2 maja 2011r., to jednak wskazała na szereg zachowań tego oskarżonego świadczących o przestępczym zaangażowaniuT. K.i jego wiedzy o oszustwie na szkodęA. P..
Sąd Okręgowy we Wrocławiu pominął relację świadkaV. D. (1)z dnia 24 września 2013r., w których wyjaśniła: „ja dokładnie nie wiem jak to miało później (po podpisaniu umowy przedwstępnej) przebiegać, bo wszystko organizowałD.i jego kolegaT.co później kupił mieszkanie".V. D. (1)cytowała także wypowiedzi oskarżonegoT. K., który powiedział, że „wysadziA. P.w powietrze”, a to właśnie oskarżeni:D. G. (1)iT. K.wspólnie zdecydowali, gdzie ona ma się przeprowadzić, przewieźli jej rzeczy, a także podpisywała wszystko, co obaj oskarżeni kazali jej podpisywać. Takie postępowanieV. D. (1)było zgodne z jej sylwetką, poziomem życiowej niezaradności i głębokim uzależnieniem od alkoholu.
Sąd Okręgowy pominął również wyjaśnieniaV. D. (1), w których wyjaśniła co następuje: „Ja zrozumiałam wówczas, żeT.chce zrobić coś nielegalnego. Powiedziałam, że mnie to nie obchodzi, ale nie chce mieć kłopotów z policją i sądem. On powiedział, że nie będzie kłopotów, bo dobrych adwokatów" (k. 28-30). Sąd I instancji zlekceważył również wymowę wyjaśnieńV. D. (1), z których wynikało, że to oskarżonyT. K.odpisywał na SMS-y pokrzywdzonejA. P.z swojego telefonu (k. 1-34), przy czym pokrzywdzona myślała, że jest to telefonV. D. (1), a nadto, żeV. D. (1)nie przychodziła na wezwania, bo oskarżonyT. K.jej zabronił mówiąc, że pokrzywdzona nasłała jakiś detektywów i że po roku sprawa ulegnie przedawnieniu.
Przesłuchana w toku śledztwa PR 2 Ds. 234.2016 w dniu 14 marca 2017r. świadekV. D. (1)zeznała, że oskarżonyT. K.nie mówił w jaki sposób, ma się to odbyć („wystrzelenie” w powietrzeA. P.), ale z rozmowy można było wywnioskować, że obaj oskarżeni chcą wykiwać paniąP.. „W rezultacie ustaliliśmy żeD. G. (1)będzie prowadził nadal sprzedaż mieszkania na rzecz paniP., aT. K.załatwi wszelkie formalności w zakresie sprzedaży mieszkania właśnie jemu" (k.161-163).
Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowejA. P., adw.K. G.słusznie podkreślał, że zacytowane wyjaśnieniaV. D. (1)były spontaniczne, a dopiero po złożeniu tych wyjaśnień obaj oskarżeni podjęli przestępcze działania, aby wymusić na niej zmianę zeznań na ich korzyść, popełniając przestępstwo zart. 245 k.k.
Po piąte, za udziałem oskarżonegoT. K.w oszustwie na szkodęA. P.przemawiało także to, że w późniejszym okresie popełnił przestępstwo zart. 245 k.k.na szkodę głównego świadka przestępczych poczynań, a mianowicieV. D. (1). Na podstawie wiarygodnych zeznania świadkaV. D. (1)(k. 161-163, 545-550) ustalono jednoznacznie, że w okresie od października 2013r. do 26 maja 2015r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i z powziętym z góry zamiarem, oskarżeni:D. G. (1)iT. K.grozili podejrzanejV. D. (1)połamaniem rąk w celu wywarcia na nią wpływu i zmianę wyjaśnień w toku postępowania 1 Ds. 4597/13 Prokuratury Rejonowej(...), a następnie toku postępowania sądowego III K 145/14 Sądu Okręgowego we Wrocławiu.
Nie byłoby najmniejszego sensu w takim działaniu przestępczym oskarżonegoT. K., gdyby nie brał on udziału w oszustwie, gdyż niepotrzebnie narażałby się na odpowiedzialność karną bez żadnego powodu. Skoro zatem, oskarżonyT. K.w takim przestępstwie zart. 245 k.k.brał udział, a także podejmował w jego ramach szereg przestępczych działań, to miał w tym cel, aby ukryć swoją rolę w popełnionym wcześniej oszustwie i działał z obawy przed odpowiedzialnością karną.
Po szóste, słusznie zwrócono w apelacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowej uwagę na okoliczność, że pokrzywdzonaA. P.wraz zB. S.iP. P.udali się w styczniu 2013r. naul. (...)weW.pod adres wskazany w akcie notarialnym przenoszącym własność mieszkania przyul. (...)weW.naA.iM. L., jako adres oskarżonegoT. K.. Nie przedstawiając się, uzyskali informację, że pod adresem tym nie mieszkaT. K.tylko jakaś kobieta, o którym to zdarzeniu pokrzywdzona poinformowała oskarżonegoD. G. (1). Okazało się, że pod tym adresem mieszkała matka oskarżonegoT. K., przy czym wiedzę o wizycie pokrzywdzonejA. P.mógł mieć oskarżonyT. K.wyłącznie od oskarżonegoD. G. (1), co świadczyć może o ich przestępczym współdziałaniu.
IX. Postępowanie dowodowe nasuwało zatem wątpliwości, w jakim momencie do akcji przestępczej włączył się oskarżonyT. K., a w szczególności czy odpowiada on za całą wysokość wyłudzonych od pokrzywdzonej pieniędzy, czyli 262.577,81 złotych, czy też jego zaangażowanie przestępcze można wykazać tylko w dalszych czynnościach oszukańczych, już po zawarciu w dniu 2 maja 2011r. przedwstępnej warunkowej umowy sprzedaży mieszkania położonego weW.przyulicy (...), pomiędzyV. D. (1)a pokrzywdzonąA. P., a także czy jego działanie miało postać współsprawstwa, czy pomocnictwa. Kwestia ta nie została przekonująco wyjaśniona przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, co nakazywało uchylenie wyroku co do tego czynu wobec oskarżonegoT. K.i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania (art. 434 § 2 k.p.k.w zw. zart. 454 § 1 k.p.k.).
Mając powyższe na uwadze, uchylono zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoT. K.w odniesieniu do przestępstwa zart. 286 § 1 k.k.w zw. zart. 294 § 1 k.k.w zw. zart. 12 k.k.iart. 64 § 1 k.k., zarzuconego mu w punkcie I części wstępnej tego wyroku i sprawę w tej części przekazano do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu we Wrocławiu.
W toku ponownego procesu Sąd Okręgowy we Wrocławiu przeprowadzi ponownie postępowanie dowodowe, podczas którego niezbędne wydaje się jedynie przeprowadzenie dowodów z zeznań części świadków, z ujawnieniem złożonych poprzednio zeznań. Chodziło o świadków:

1
pokrzywdzonąA. P.(k. 9-13, 35-39, 55-62, 95, 104-107, 152-154, 521-526, 559);

2
V. D. (1)(k. 28-30, 31-34, 44-45, 50-52, 54-55, 114, 121, 161-163, 545-550);

3
E. M.(k. 76-78, 88-89, 181-182, 533-535);

4
B. S.(k. 41-42, 96-100, 177-178);

5
D. G. (1)(k. 521).

W wypadku przesłuchania w charakterze świadka dotychczasowego oskarżonegoD. G. (1), będzie procesowo dopuszczalne także odczytanie jego zeznań złożonych w charakterze świadka w poprzednich postępowaniach (k. 25-27, 43-45, 86-88, 100-101, 104-107), co może być niezwykle istotne dla ujawnienia roli oskarżonegoT. K.w przestępstwie.
W apelacji prokuratora podniesiono, że Sąd Okręgowy we Wrocławiu nie wykorzystał wszystkich możliwości dowodowych, jakie pozwalałyby ocenić rolę oskarżonegoT. K.w przestępstwie, gdyż nie powołał biegłego z zakresu pisma ręcznego do zbadania czy podpisy złożone na szeregu dokumentów związanych z wykupem mieszkania przezV. D. (1)od GminyW.oraz założeniem księgi wieczystej dla tej nieruchomości zostały nakreślone oskarżonegoT. K.. Taki zarzut jest niesłuszny, gdyż opinia w tym zakresie została wydana przez biegłego z zakresu pisma ręcznego (k. 384-398), który wykluczył aby szereg zapisów we wspomnianych dokumentach poczynił oskarzoinyT. K..
Co do pozostałych dowodów, to Sąd Okręgowy może poprzestać na ich ujawnieniu w trybieart. 442 § 2 k.p.k., gdyż nie miały wpływu na uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Groźby bezprawne w celu wywarcia wpływu na podejrzanąV. D. (1)w toku postępowania 1 Ds. 4597/13 Prokuratury Rejonowej(...), a następnie w trakcie postępowania sądowego III K 145/14 Sądu Okręgowego we Wrocławiu (przestępstwo zart. 245 k.k.)

I. W oparciu o materiał dowodowy w postaci wiarygodnych zeznań świadkaV. D. (1)(k. 161-163, 545-550) ustalono jednoznacznie, że w okresie od października 2013r. do 26 maja 2015r. weW., działając wspólnie i w porozumieniu, w krótkich odstępach czasu i z powziętym z góry zamiarem, oskarżeni:D. G. (1)iT. K.grozili podejrzanejV. D. (1)połamaniem rąk w celu wywarcia na nią wpływu i zmianę wyjaśnień w toku postępowania 1 Ds. 4597/13 Prokuratury Rejonowej(...), a następnie toku postępowania sądowego III K 145/14 Sądu Okręgowego we Wrocławiu.
Oskarżeni:D. G. (1)iT. K.popełnili przestępstwo zart. 245 k.k., przy czym Sąd I instancji słusznie ustalił, że przestępstwo to miało wpływ na treść wyjaśnień składanych przez podejrzanąV. D. (1).
Kiedy w październiku 2013r.V. D. (1)złożyła pierwsze wyjaśnienia w charakterze podejrzanej, przyjechali do niej oskarżeni:D. G. (1)orazT. K.i wypytywali ją o treść wyjaśnień złożonych w trakcie śledztwa. Gdy powiedziała o tym, obaj oskarżeni grozili jej połamaniem rąk, jeśli nie zmieni wyjaśnień i nie poda organom ścigania, że oskarżeni się ze sobą nie znają.V. D. (1)miała powiedzieć, że nadużywa alkoholu i wszystko co powiedziała przy pierwszym przesłuchaniu, nie polegało na prawdzie.
Następnie, do konfrontacji z oskarżonymD. G. (1), był on kilkukrotnie z oskarżonymT. K.uV. D. (1).D. G. (1)mówiłV. D. (1)jak dokładnie ma wyjaśniać, a mianowicie, że była przy pierwszym przesłuchaniu nietrzeźwa i nie wiedziała co wyjaśnia. Miała podawać także, że nigdy nie widziała obu oskarżonych ze sobą. Przed rozprawą sądową oskarżonyD. G. (1)telefonicznie poleciłV. D. (1), aby wyjaśniła, żeD. G. (3)nie znaT. K..
Absolutnie nie zasługiwały na uwzględnienie te zarzuty apelacji kierowanych przez obrońców z wyboru oskarżonych:D. G. (1)iT. K., które podważały wiarygodność świadkaV. D. (1). Niezależnie od swoich słabości i uzależnienia od alkoholu, świadekV. D. (1)opisała uczciwie swoje spostrzeżenia, co więcej w obliczu prawomocnego skazania jej za udział w oszustwie na szkodęA. P.(k. 140-150, 169-174),V. D. (1)nie miała interesu, aby obawiać się o swoja odpowiedzialność karną i mogła szczerze odnieść się do okoliczności wynikających z zarzutów stawianych obu oskarżonym.
W tej sytuacji nie zasługiwały na uwzględnienie zarzuty i wnioski apelacji obrońców obu oskarżonych, domagających się ich uniewinnienia, gdyż Sąd I instancji nie dopuścił się dalszych uchybień w ocenie zaskarżonego wyroku, w tym obrazy przepisów prawa procesowego (art. 5 § 2 k.p.k.,art. 7 k.p.k.,art. 410 k.p.k.) oraz błędów w ustaleniach faktycznych. Materiał dowodowy absolutnie nie dawał podstaw do uniewinnienia oskarżonych:D. G. (1)iT. K., stąd argumenty obu apelacji były bezzasadne.
II. Zważywszy na kierunek apelacji obrońców z wyboru oskarżonych:D. G. (1)iT. K., należało w oparciu o przepisart. 447 § 1 k.p.k.(a w odniesieniu do apelacji obrońcy oskarżonegoT. K.takżeart. 438 § 4 k.p.k.) ocenić prawidłowość kar wymierzonych tym oskarżonym za przestępstwo zart. 245 k.k.
Wymierzone oskarżonym:D. G. (1)iT. K.kary po 8 miesięcy pozbawienia wolności nie raziły surowością, z tym, że za rażąco niewspółmierne ocenił Sąd Apelacyjny to, że wyłącznie w stosunku do oskarżonegoD. G. (1)ostatecznie warunkowo zawieszono wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności, natomiast wobec oskarżonegoT. K.orzeczono karę bezwzględną. Należało przy tym pamiętać, że przestępstwo zart. 245 k.k.przypisane obu oskarżonym zostało popełnione przez wejściem w życie nowelizacjiKodeksu karnego, która od dnia 1 lipca 2015r. znacząco ograniczyła możliwość warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Po tej nowelizacji nie byłoby możliwe warunkowe zawieszenie wykonania kary wobec sprawcy, który był w przeszłości prawomocnie skazany na karę pozbawienia wolności, a w takiej sytuacji był oskarżonyT. K.(k. 185-187, 234-235, 242-245, 246-247). Respektując przepisart. 4 § 1 k.k., należało zatem uznać za względniejsze dla tego oskarżonego przepisy obowiązujące do dnia 30 czerwca 2015r., pozwalające na warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności, o ile cele kary przewidziane wart. 53 § 1 i 2 k.k.spełniłaby kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Takie prognozy i oceny należy wysnuć w stosunku do oskarżonegoT. K., który nie jawił się jako osoba kierująca przestępstwem, lecz wykonawca przestępstwa wymyślonego i zorganizowanego przez oskarżonegoD. G. (1).
Mając powyższe na uwadze, uwzględniono częściowo alternatywne zarzuty obrońcy oskarżonego, adw.M. Ś.dotyczące orzeczonej kary i zmieniono zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonegoT. K.w ten sposób, że na podstawieart. 69 § 1 i 2 k.k.orazart. 70 § 1 k.k.w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015r. na podstawieart. 4 § 1 k.k.wykonanie orzeczonej w stosunku do niego wpunkcie IIIczęści rozstrzygającej kary 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 3 (trzech) lat próby. Kara w tej postaci spełni cele kary i będzie sprawiedliwa.
W pozostałej części zaskarżony wyrok w stosunku do oskarżonych:D. G. (1)iT. K.utrzymuje w mocy, uznając także za sprawiedliwą i współmierną karę łączną karę łączną 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 (pięciu) lat próby, wymierzoną w stosunku do oskarżonegoD. G. (1).

Pozostałe rozstrzygnięcia

Podstawę zasądzenia od oskarżonegoD. G. (1)na rzecz oskarżycielki posiłkowejA. P.1.200,- złotych tytułem zwrotu poniesionych przez nią kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym dawał przepisart. 634 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.
Na podstawieart. 635 k.p.k.w zw. zart. 627 k.p.k.orazart. 8w zw. zart. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych(tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 z późniejszymi zmianami) zasądzono od obu oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa przypadające na nich koszty postępowania odwoławczego:

1
od oskarżonegoD. G. (1)w wysokości 2.310,- złotych, na co składa się 10,- złotych tytułem przypadających na niego 1/2 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 2.300,- złotych tytułem opłaty za drugą instancję;

2
od oskarżonegoT. K.w wysokości 185,-, na co składa się 5,- złotych tytułem przypadających na niego 1/4 zryczałtowanych wydatków Skarbu Państwa w tym postępowaniu oraz 180,- złotych tytułem opłaty za drugą instancję.

Wysokość ryczałtu za doręczenie wezwań i innych pism ustalono w oparciu o§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym(tekst jednolity: Dz.U. z 2013r. poz. 663), zaś wysokość opłaty ustalono w oparciu o przepisyart. 2 ust. 1 i art. 3 ust. 1 cyt. ustawy o opłatach w sprawach karnych. Przy wspomnianym orzeczeniu wzięto pod stan majątkowy, rodzinny i osobisty oskarżonych, uznając, że poniesienie kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze nie przekracza ich możliwości i mogą je ponieść bez uszczerbku dla siebie i rodziny.

Bogusław Tocicki

Witold Franckiewicz

Piotr Kaczmarek